 |
|
|
 |
|
| ABDULHAMİD HAN |
ABDÜLHAMİD HAN
Osmanlı padişahlarının 34'üncüsü olan Sultan II. Abdülhamid Han aklı, zekası ve ilmi fevkalade üstün olan bir zattı. Batılıların ve iç düşmanların asırlar boyunca devleti yok etmek için hazırladığı yıkıcı, sinsi planlarını sezip, önlerine aşılmaz bir set olarak dikildi. Hazırlayanları ve maşa olarak kullandıkları yerli işbirlikçilerini, sahte kahramanları işbaşından uzaklaştırdı.
İşte bu büyük zatın 10 şubat, 96. yıldönümü idi. Yıldönümü vesilesi ile Yıldız Üniversitesi ve İstanbul Medeniyet Üniversitesi işbirliği ile iki açık oturumdan oluşan etkinlik düzenlendi. İlk panel Abdülhamid'in sağlık politikasıyla ilgiliydi. Oturum başkanlığını yaptığım bu panelde konuşmacılar özet olarak şunları anlattılar:
Prof. Dr. Hüsrev Hatemi; Abdülhamid'in çok iyi niyetli, sağlam karakterli ve vefalı bir insan olduğunu söyledi. Kendisinden çok devleti düşünürdü. 33 sene zalimlik yapmadan devleti ustalıkla idare etmişti. Ona atılan iftiralardan biri de pinti olduğuna dairdi. Bu çok çirkin bir suçlama olduğunu ifade etti. Aristokrat havada, halktan uzak yaşamamıştı. Atatürk'ün Abdülhamid'i küçümseyici veya kötüleyici bir sözünün olmadığını da ekledi.
Prof. Dr. Nil Sarı ise Abdülhamid'in sağlık alanındaki eserlerinden söz etti ve bazılarının fotoğraflarını gösterdi. Abdülhamid 90 adet gureba hastanesi, 19 adet belediye hastanesi, 89 adet askeri hastane ayrıca eğitim hastaneleri, kadın hastaneleri, akıl hastaneleri açmıştı. Bu hastaneler ülkemizden Lübnan'a, Yemen'den İsrail'e, Makedonya'dan Suriye'ye, Yunanistan'dan Libya'ya, Suudi Arabistan'dan Irak'a pek çok yerleşim bölgesine yayılmıştı. Ayrıca eczaneler, hapishane, sağlık merkezleri, fakirler, acizler ve hacılar için misafirhane de pek çoktur. Müthiş bir sağlık hizmetidir bu. Maalesef tahttan düştükten sonra bu eserlerin isimleri değiştirilmiş, bazıları yıkılmış ve bir kısmı da başka alanlarda kullanılmaya başlanmıştır. Kısacası bu büyük insan unutturulmak istenmiştir. Kasımpaşa, Haydarpaşa, Gülhane ve Mektebi Tıbbiye-i Şahane adlı eğitim ve üniversite hastanelerini açan da Abdülhamid olmuştur.
Doç. Dr. Adem Ölmez ise Abdülhamid Han'ın özellikle eğitim, sağlık, ulaşım ve asayişe önem verdiğini anlattı. Zamanında yeni bulunan aşıları ülkeye getirmiş, aşı ve kuduz hastalığı üzerine merkezler kurmuş, Bimarhaneleri yani akıl hastanelerini ıslah etmiştir. Akıl hastalarına zincir kullanımını yasaklayarak bugün bile saldırgan hastalarda kullanılan gömleği yerine koymuştur.
Dr. Şerif Esendemir konuşmasına Necip Fazıl'ın, "Abdülhamid'i anlamak her şeyi anlamak olacaktır." sözleriyle başladı. Abdülhamid'in tren yolları, bakteriyolojihane, cami ve mektepler yaptırdığını, çağına uygun yaşlılık politikası izlediğini, habitat yani biyosferi merkezi alan ekolojik politikaya önem verdiğini anlattı.
Bunları dinlerken aklıma hep başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan çağrışım yaptı. O da ülkeye duble yollar, hızlı trenler, Marmaray, üçüncü boğaz köprüsü, çok sayıda havaalanı gibi sayılamayacak eserler hediye etti. Sağlık alanında yeni hastaneleri hizmete açtı. Sağlık hizmetlerini halka yaydı. Eğitim alanını pek çok üniversite, sayısız derslik ve binlerce yeni öğretmenle destekledi güçlendirdi. Kısacası Abdülhamid'in çağdaş bir takipçisiyle karşı karşıyayız.
Abdülhamid Han'ı nasıl ki bir takım vicdansız, merhametsiz ve acımasız kişiler, iç ve dış düşmanların oyununa gelerek, maşası olarak bir saray darbesi ile düşürdülerse aynı komplo şu an başbakanımıza karşı düzenlenmektedirler. Bu ülkeye hizmet etmek bazılarının gözüne batmakta ve ellerinden geleni yapmaktadırlar.
Rabbim Başbakanımızı korusunu2026 |
|
|
|
|
 |
.İran’ı evinde avladılar: Haklı bir öfke mi, dış müdahale mi?
04:003/01/2018, Çarşamba
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Kim ne derse desin, hangi ülke olursa olsun, temel ilke olarak “dış müdahale” istisnasız tehdittir, tehlikelidir, karşı durulması gereken bir durumdur. Çünkü dışarıdan dayatılan, zorlanan, yönetilen bütün değişim çabaları o ülkeyi imha eder, asla barışçı bir niyet taşımaz ve sonsuz istikrarsızlıklara yol açar.
İsrail kumsalda katlettiği çocukların davasını kapattı
İsrail kumsalda katlettiği çocukların davasını kapattı
12 Haziran, Cuma
Coğrafyamızda hangi ülke olursa olsun, ABD’nin, İsrail’in, İngiltere’nin elinin değdiği her ülke karışmıştır, dağılmıştır, bölünmüştür, haritaları değişmiş ya da değişmektedir. O ülkeler, uzaktan kumandalı terörün hedefi yapılmış, en doğal demokrasi ve özgürlük söylemleri ile köşeye sıkıştırılmıştır.
İran senaryosu: Durum ciddidir!
Çünkü “dış müdahalenin” ya da “dışarıdan desteğin” her zaman özel bir ajandası olmuş, o ülkelerin zaafları bu ajanda için istismar edilmiştir.
İran’da başlayan, hızla yayılan, etnik farklılık gözetmeyen, ekonomik gerekçelerden sonra siyasal kimliğe bürünen, dünya genelinde “İran’da rejimin çökmesi” söylentilerine yol açan protestoların nereye varacağı, daha öncekiler gibi, bir süre devam edip sona erip ermeyeceği henüz bilinmiyor.
Ama durum ciddidir, özellikle de İran-Suudi Arabistan arasındaki gerilim bu ciddiyeti beslemektedir. ABD ve İsrail başta olmak üzere hemen bütün Batı dünyasının açık desteği ise, protesto gösterileri üzerinden bir “İran senaryosu” niyetine işaret etmektedir.
Muhafazakâr, Fars kimliği baskın şehirlerde başladı..
Öfkenin İran’ın muhafazakâr şehirlerinde, özellikle de Fars kimliğinin baskın olduğu şehirlerde başlaması son derece dikkat çekicidir. Araplar, Azeriler ve Kürtler gibi, etnik çevrelerin en azından bir kısmı, protestolara daha sonra katıldı. Dolayısıyla olay bir etnik mesele değil, İran halkıyla sistem/rejim arasında bir meseledir.
Ekonomik sıkıntılar, ambargolar, rejimin baskıları ile büyüyen stres bir yerde patlamıştır. İran’ın Suriye, Irak ve Yemen gibi sınır ötesi askeri müdahalelerinin yol açtığı ekonomik darboğaz, savunma harcamaları da kitleleri huzursuz etmiş, sıkıntıya sokmuş, öfkeye neden olmuştur. “Bize ne Lübnan’dan, Suriye’den” şeklinde sloganlar bunun yansımasıdır.
İran yayılma haritası: Başkasının evini yakarsan seni evinde avlarlar
Öyle görünüyor ki İran; Kızıldeniz’e kadar yayılma haritası izlerken, Yemen’den S. Arabistan’ı çevrelerken, Lübnan’da İsrail’e duvar örerken, Suriye’de bütün Sünni Arap dünyasını mutsuz ederken, Halep’te kitlesel bir yıkıma ve acıya neden olurken, “bu yayılmanın İran’ı kendi bölgesinde tecrit edeceği” uyarılarına istihza ile gülerken kendi evinde avlanmıştır.
Daha o zamanlar, “gün gelir bu bölgede İran’ın gözyaşını silecek kimse kalmaz” şeklindeki cümlelerimizi hatırlıyorum. “Sen başkalarının evine müdahale edersen senin evini de karıştırırlar, seni oradan vururlar” cümlelerini hatırlıyorum.
Çünkü hep böyle olmuştur. Tehdit içeriye yönlendirilir. Mücadele eder, içeriden savuşturursun. Tehdit çevrede, dışarıda konumlandırılır. Müdahale için çevreye, dışarıya yönelirsin. Tam o anda tehdit yeniden içeriye, ülkenin sinir sistemine yönlendirilir. Bizim coğrafya, Batı’nın bu tür taktiklerine, yöntemlerine alışkındır. On yıllar bu tür mücadelelerle geçmiştir. Hele bugünlerde söz konusu mücadele çok daha şiddetlenmiştir.
Tahran’ın ‘Güçlü Bölge’ stratejisi çöküşe geçti
İran kendi içinde bir sorun beklemiyordu. O kadar güçlüydü ki, sınırlarının çok ötelerine müdahale edebiliyordu. Bu durum Tahran yönetimine aşırı özgüven verdi. “Güçlü İran” politikası yerini “Güçlü Bölge” politikasına bıraktı. Artık İran, kendini güçlendirme dönemini tamamlamış, bölgede güçlü İran stratejisine yönelmişti. Suriye savaşından sonra Tahran’ın bu stratejik değişimi bütün bölgede kendini hissettirir olmuştu.
Özellikle de Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve S. Arabistan, bu “tehlikeyi” öne sürerek İsrail ve ABD ile yeni bir eksen kurmuş, buna “İran’la mücadele ekseni” adını vermişti. Arap-İsrail ittifakı denilen yeni oluşumun temel hedefi İran’ı dizginlemekti. Ancak gelinen noktada eksenin Türkiye’yi dizginleme gibi bir ana gündemi daha olduğu son Kudüs meselesinde ortaya çıkmıştı.
İran’ın en zayıf noktası açığa çıktı
ABD ve İsrail, bu yeni eksenle birlikte İran’la mücadeleyi Yemen ve Lübnan’da başlatacağı öngörülüyordu. Açıktan İran’ı hedef alıyorlardı ama ajandanın İran içinde harekete geçeceği düşünülmüyordu. Şaşırtıcı oldu. Dışarıda ne kadar güçlense de İran’ın en zayıf noktasının içerisi olduğu bir kez daha açığa çıktı.
Türkiye, İran ve Rusya’nın Suriye savaşını bitirmek, Irak’ın bölünmesini engellemek için yürüttüğü ortaklık, S. Arabistan’ın bölgedeki gücünü zayıflatmış, ABD ve İsrail’in coğrafyadaki bütün hesaplarını alt-üst etmişti. Bir intikam alınmalıydı, bu intikam sadece İran’la sınırlı olmayacaktı.
Bir adım sonrası Türkiye olabilir mi?
Dolayısıyla bugün İran’ı hedef yapıyorlarsa bir adım sonrasında Türkiye’nin de hedef olacağı bir yere not edilmelidir.
Şu an bu üçlü yakınlaşma ile bölge dışı aktörler ve onların coğrafyadaki ortakları arasında çok ciddi bir ayrışma, oldukça tehlikeli bir restleşme yaşanıyor. Türkiye’den Doğu’ya doğru, İran, Pakistan, hatta Endonezya’ya kadar, bir tür diriliş iklimi, dinamik bir Batı ekseninden ayrılış mücadelesi veriliyor.
ABD’nin aynı zamanda Pakistan’la kavgalarını da izlemekte fayda var. Yakında bu yakın duruşa başka ülkeler de eklenebilir, eklenmeli de. Dolayısıyla hesaplaşmanın çok daha şiddetleneceği de bilinmelidir.
Bugün İran’da devam eden isyan provaları başarılı olursa, BAE-Suudi-İsrail-ABD ekseni başarmış olacaktır. Bu eksenin Türkiye ajandası ortada. 15 Temmuz saldırıları ABD-İsrail merkezliydi ve BAE tarafından tam destek görmüştü.
ABD ve İsrail, öfkeyi yönetmeye çalışıyor
Bugün bile aynı çevrelerin Türkiye operasyonları devam ediyor. Gezi olayları, 17-25 Aralık ve 15 Temmuz bir çokuluslu müdahaleydi ve Türkiye içinden ortaklarla yürütüldü. İran halkının “haklı gerekçelerini” teslim etmekle beraber böyle bir tehlikenin de var olduğu dikkate alınmalıdır.
ABD’nin İran ajandası, normalde uygulanabilir değildir. Özellikle Trump’ın bakış açısıyla bölgede hiçbir değişim sağlıklı olmayacaktır, başarıya ulaşması da imkânsıza yakındır. Washington yönetiminin elinde İran’da “rejim değişikliği”ne yönelik güçlü bir proje olduğunu sanmıyorum. Onlar içerideki memnuniyetsizlik, öfke üzerinden oyun kurmaya, o öfkeyi sahiplenmeye, yönetmeye, o öfke üzerinden iş kotarmaya çalışıyorlar.
Bu durum İran halkının haklı taleplerini zehirler. Protestoları amacından saptırır hatta başarısızlığa mahkum eder. Ama buna devam edecekler. BAE’nin, Muhammed Bin Zaid’in, ulaşabildiği bütün kanallardan “İran’da isyan fonu” harekete geçirdiğine eminim. Böyle bir şey, protestolar bittiğinde Tahran’ın hışmının BAE’ye yönelmesine yol açabilir.
İran dağılırsa Türkiye ne olur?
Şüphesiz İran, etnik açıdan Türkiye’den ve bölge ülkelerinden çok daha kırılgan bir ülkedir. Buna rağmen durum etnik ya da mezhep kimliği ile tartışmak hepimizi çok yanlış sonuçlara götürecektir. Coğrafya üzerindeki güç hesaplaşması ile, Batı’nın yeni coğrafya tasarımı ile, jeopolitik kavga ile tartışmak daha sağlıklı olacaktır. Suriye savaşı “Türkiye cephesi”ni açmak için çıkartıldı. İran’ın dağılması planı ise, Türkiye’yi de dağıtacaktır. 15 Temmuz’u kimse unutmasın. O saldırı da Türkiye’yi bölme müdahalesiydi. Suriye savaşı için seferber olan duygusallığa bir kere daha yenilmemeliyiz.
Tahran’ı şok eden uyarı ve ‘Karşı Darbe’
Kermit Roosvelt’in “Karşı Darbe” kitabını öneriyorum. CIA’nın Musaddık’ı nasıl devirdiğini anlatıyor. İran Devrimi çıkmaza girdi, çöktü, bu doğru. Toplumsal motivasyon kayboldu, dışarıdaki askeri hareketliliğin İran halkını mutlu etmediği ortaya çıktı, bu da doğru. İran değişecekse kendi dinamikleriyle değişmeli.
Dışarıdan yeni bir Musaddık operasyonu İran’ı parçalayacaktır. Ancak Batı’nın zihninde bu olsa da, yerel direncin en yüksel olduğu bir dönemde bu pek muhtemel değildir.
Şüphesiz bir öfke, İran yönetimine bir uyarıdır. Yayılmacı politikalar, S. Arabistan’ı hedef almalar, aşırı özgüven, “İran evi”ni ateşe atmıştır. Tahran için şok edici olan budur.
İran’ı yaralamak, Türkiye’yi sarsmak: Bir coğrafya iradesi ve bir özgürlük haritası şarttır!
04:005/01/2018, Cuma
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İran’ı yokladılar. Sosyal sorunlarını, siyasi çıkmazlarını, etnik zaaflarını, iktidar alanındaki rekabeti kullanarak yaraladılar. Muhafazakâr ve Fars kimliği yoğun şehirlerde kitleselhuzursuzlukları sokağa taşıyabildiler. Etnik kimlikleri buna paralel olarak harekete geçirdiler, geçirebileceklerinin işaretini verdiler.
İran’ı yaralamak, Türkiye’yi sarsmak: Bir coğrafya iradesi ve bir özgürlük haritası şarttır!
İran’ı yaralamak, Türkiye’yi sarsmak: Bir coğrafya iradesi ve bir özgürlük haritası şarttır!
22 Aralık, Cuma
İran’a, “ne kadar güçlenirsen güçlen, ne kadar yayılma haritası izlersen izle, ne kadar Şii doktriniyle sınır ötesi kitleleri harekete geçirirsen geçir, en zayıf noktan evindir” dediler. “Yemen’de olsan da, Suriye’de olsan da, Lübnan’ı denetlesen de, S. Arabistan’ı çevrelesen de, nihai ölçüde Mekke ve Medine’ye ulaşmayı planlasan da, balistik füzeleri Suudi semalarında uçursan da seni evinde avlarız, avlayabiliriz” dediler.
Savaşı İran’a taşımak: Bunlar ilk adımlardır..
Tahran, Suriye’de zafer kazanmış gibi görünse de, tehditleri Akdeniz ve Kızıldeniz kıyılarına kadar uzaklaştırmış görünse de, savaşı İran’ın içlerine, anavatanına taşıyabileceklerini gösterdiler. Bölgede güçlense de evinde zayıf olduğunu ortaya çıkardılar.
Son protesto gösterileri, “Savaşı İran’a taşımanın” ilk adımlarıdır. Gösteriler sona erse de, bastırılsa da, bundan sonraki “İran mesaisi” bugün kaldığı noktadan başlayacaktır. Coğrafyamıza yönelik müdahale planları bundan sonra bir ülke ile sınırlı olmayacak, bölgesel nitelikte olacaktır.
Coğrafya iradesi: Hiçbir ülke tek başına ayakta kalamaz..
Bu da yeni çılgınlıklara, görmediğimiz saldırganlıklara yol açacaktır. Irak’a veya Suriye’ye müdahale örnekleri geride kaldı. Yaklaşan fırtınanın yeni tür ve oldukça farklı olacağının anlaşılması gerekir. Bugün “İran cephesi” açılmıştır, ABD ve İsrail, bölgedeki ortaklarıyla beraber bu cepheyi büyütmek, derinleştirmek için her yolu deneyecektir.
Müdahale ya da saldırı bölgeselleşecekse savunma da bölgeselleşmek zorundadır. Artık hiçbir ülke, tek başına kendini savunma gücüne sahip değildir.
Saldırı çokuluslu ise, savunma da, direnç de çokuluslu olmak, bölgesel nitelik kazanmak zorundadır. Bu yüzden çok acil olarak bir coğrafya iradesi inşa etmek zorundayız. Coğrafyanın tamamı için, bir 21. yüzyıl için böyle bir kimlik, irade, savunma hattı inşa etmek zorundayız.
O vahşi 15 Temmuz, o muhteşem direniş
Evet, İran’ı yaraladılar. Daha önce Türkiye’yi yaralamaya, sarsmaya, çökertmeye, diz çöktürmeye çalıştıkları gibi. 17-25 Aralık gibi, Gezi gibi ve o vahşi 15 Temmuz saldırısı gibi. Suriye savaşından sonra “Türkiye cephesi”ni açmak istedikleri gibi. Buna devam edecekler. Yeni yeni formatlarla saldırıları sürdürecekler.
Bu coğrafyada kendi ayakları üstüne duracak tek ülke kalmayıncaya kadar planlarını uygulamaya çalışacaklar. Ama Türkiye’nin direnci, bütün ülkelere örnek olacak cinstendi. Öyle sanıyorum ki bu direnç geleneği dalga dalga bütün ülkeleri, tehdit ya da saldırıya uğrayan her yere yayılacaktır.
Suudi Arabistan’ı da içeriden avlayacaklar, yaralayacaklar
Bir süre sonra S. Arabistan’ı da yoklayacaklar. Her ne kadar İsrail’le ortaklık kursa da, Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE) oyununa gelip Türkiye’ye mesafe koysa da, ABD ve İsrail’in gazına gelip “İran’la savaş” için cepheler inşa etse de, bugün dost gördüğü ülkeler onu da evinde avlayacak.
Kudüs için nasıl ortam oluşturdularsa, BAE ile gizli anlaşmalar yapıp o sembol şehri İsrail’e yamamaya çalıştılarsa, aynı şekilde İslâm’ın merkez şehirleri için de ajandalarını ortaya koyacaklar. ABD ve İsrail’e yakınlık bu ülkeye ağır travmalar yaşatacak. Çünkü onların nihai amacı savaşı İslâm’ın kalbine taşımaktır. Bunu; İran-S. Arabistan savaşı ile yapacaklar, başaramazlarsa doğrudan S. Arabistan’ı parçalayarak yapmak isteyeceklerdir.
Peki ABD Pakistan’ı neden tehdit ediyor?
Aynı şekilde Pakistan’ı yokluyorlar. Afganistan’ı yıkıma götüren, terörle mücadele adı altında Orta Asya’nın kapısını işgal eden, Pakistan’ı bir askeri garnizona dönüştürmeye çalışan ABD, şimdilerde bu ülkeyi açıktan zorlamaya, tehdit etmeye başladı. Afganistan işgali sırasında “taş üstünde taş bırakmayız” diye tehdit ediyordu, şimdi de Çin ile yakınlaştığı için tehdit ediyor.
Tehdidin farkında olan Pakistan kendi savunma kalkanlarını oluşturuyor, ABD ekseninden uzaklaşmak için çırpınıyor. Türkiye ve İran’a yaptıkları gibi orada da kendi ortaklarıyla bir iç karmaşa hazırlıkları yapılırken, bir ülkenin kendini korumasından daha doğal ne olabilir.
Yeni özgürlük haritası: Türkiye tam merkezde
Dikkat edilirse, Türkiye’den Hindistan’a kadar bütün bir kuşak, yeni bir direnç ekseni olarak öne çıkıyor, coğrafya için bir yol haritası öne çıkıyor, bir özgürlük haritası oluşuyor. Ülkeler ortak tehditlere karşı birbirine benzer pozisyon alıyor. Belki zamanla bu, bir ortak savunma kalkanına dönüşecek.
Öyleyse bu kuşak büyük bir hesaplaşmaya tanık olacak demektir. Ama coğrafyanın 21. yüzyılı olacaksa bu kuşak üzerinden olacaktır. BAE gibi ülkeler talanın tetikçisi olurken bu ülkeler umut vadetmekte, güç kazanmakta, bu gücü de Batı ekseninde bağımsızlaştığı ölçüde yakalamaktadır.
Bir ülke dağıldığında sıra bir sonrakine gelecektir
Her ülke için yaralama, içeriden avlama, istikrarsızlaştırma planları var onların. Öyleyse bütün ülkeler aynı tehlike ile karşı karşıyadır. Tehdit ortaksa savunma da ortaktır.Bir ülke dağılırsa sıra bir sonrakine gelecektir.Her ülkenin istikrarı diğer ülkenin istikrarıyla ilişkilidir. İran-S. Arabistan hesaplaşması coğrafyaya kurulan en büyük tuzaktır. Irak işgali veya Suriye savaşı ile ölçülebilir bir şey değildir. Belki de Birinci Dünya Savaşı sonrasının en büyük yıkım planıdır.
BAE komploları boşa çıkarılmalı
Artık mezhep kimlikleri, etnik kimliklerBatı’nın müdahale alanı olmaktan çıkarılmalıdır. Devletler merkez iktidar alanını güçlendirmelidir. Dikkat edilirse hiçbir Batılı ülke özgürlük söylemlerine yer vermezken sadece bizim ülkelerimizden bu söylemlerle kitleleri istikrarsızlık aracı olarak kullanmak istemektedirler.
Bu tuzaklar boşa çıkarılmalıdır. Büyük bir güç mücadelesi vardır, her devlet ya da bölge kendi gücü ile geleceğin dünyasında yer bulacaktır. Bu yüzden bölge ülkeleri aralarındaki eski hesapları bir kenara itmeli, güçlü bir varlık mücadelesi başlatmalıdır. BAE üzerinden yürütülen komplolara son vermenin yolları bulunmalı, ülkelerin ortak alanları güçlendirilmelidir.
Batı gerilemeye başladı, çok daha çılgınlaşacak..
Batı dünyası duraklama hatta gerileme dönemine girmiştir. Küresel ölçekte büyük bir yıkım dışında insan ırkına vereceği fazla bir şey kalmamıştır. Bundan sonra onların sadece öfkelerine ve intikam arzularına tanık olacağız. Bu da bir kaybedişin hırçınlığı, çılgınlığı olacaktır.
Böyle bir tarih dönüşünde Batı’nın himayesiyle ayakta kalmaya çalışan, özellikle de bizim bölgemizdeki ülkelerin, Müslüman ülkelerin bazıları imha edilecek, bazıları iradeleri dışında küçültülecek, birer oyun sahasına dönüştürülecektir. Onlar, büyük ölçekte güç hesaplaşmalarının garnizonları haline getirilecektir.
Gelecek hesabı olan ülkelerin, tek yanlı Batı himayesinden, ABD denetiminden, İngiliz/İsrail etkisinden kurtulmaları ya da onları sınırlamaları bir zorunluluktur. Başka da hiçbir yol yoktur.
Burası bayrağın düştüğü, tekrar yükseleceği yerdir
Bu yüzden, Türkiye’ye yapılan, yapılmak istenenlere karşı acımasız bir mücadele yürütüyoruz, yürüteceğiz. Türkiye dışında hangi ülkeye bölge dışından bir müdahale olursa aynı şekilde karşı duracağız. Bu, ister İran olsun, ister Pakistan, isterse S. Arabistan ya da başka bir ülke. Burada çok esaslı bir duruştan, bir karşı koyuştan söz ediyorum. Hareket alanımız bu olmalıdır.
Çünkü; yeni istila dalgaları bizi imha etme temeli üzerinden biçimlendirilmiştir. İran çökerse biz dağılırız. S. Arabistan dağılırsa yine biz kaybederiz. Pakistan’a saldırı olursa İstanbul’a saldırı olacak demektir. Tehdit ve savunma etnik ya da mezhep kimliklerimizin üstünde bir gerçekliktir artık.
Doğu Afrika’dan Pakistan’a kadar nereye müdahale edilirse bize müdahale edilmiş olacaktır. Çünkü Türkiye, bayrağın düştüğü yerdir. O bayrağın yeniden kaldırılacağı yerdir. Kimsenin etrafımızdaki ülkeleri dağıtmasına, parçalamasına, istikrarsızlaştırmasına rıza gösteremeyiz, bunu normalleştiremeyiz. Gerekçemiz ne olursa olsun…
‘Muhafazakar muhalefet’, ‘Muhafazakar müdahale’ ve ana omurgayı çatlatmak..
04:009/01/2018, Salı
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
2016, Türkiye siyasi tarihinin en ağır travmasının yaşandığı yıl oldu. Türkiye Cumhuriyeti, kuruluşundan sonraki en ağır dış müdahalesine, saldırısına maruz kaldı. Bu bir çokuluslu müdahaleydi ve Selçuklu’dan Cumhuriyet’e kadar devam eden, Türkiye’nin yeni yükseliş dönemini başlatan tarihi kimlik, coğrafya bilinci, toplumsal dayanışma hattı bu çokuluslu müdahaleyi boşa çıkardı.
‘Muhafazakar muhalefet’, ‘Muhafazakar müdahale’ ve ana omurgayı çatlatmak..
‘Muhafazakar muhalefet’, ‘Muhafazakar müdahale’ ve ana omurgayı çatlatmak..
31 Aralık, Pazar
Bir nevi yükseliş dönemi Türkiye’sinin bağımsızlık mücadelesini zafere taşıdı. Yeni bir kuruluşun, Türkiye’nin yıldızlaşmasının temellerini attı ve bunu bütün dünyaya ilan etti.
Dar iç politik hezeyanlar yerine bölgesel ve küresel akılla hareket eden Türkiye dönemi 15 Temmuz zaferinden sonra başlamış oldu. Siyasi tarih, Türkiye’nin büyük yükseliş dönemi için 15 Temmuz’u esas alacak, bundan sonra atılan her adım bu tarihle eşleştirilerek değerlendirilecektir.
PKK ve FETÖ ile gizli bağ, 2018’de müdahale sinyali
2018 ise, Türkiye için son mücadele yılı belki de iç politika açısından en büyük test yılı olacak. Artık terörle, dış müdahaleyle, ekonomik darbelerle, siyasi tasfiyelerle, askeri müdahalelerle, çevresindeki ülkeleri istikrarsızlaştırıp parçalamayla sınırlanabilecek, cezalandırılabilecek, zayıflatılıp teslim alınacak bir Türkiye olmayacak. Belki bu tür müdahalelere de teşebbüs edilmeyecek. Böyle yollarla sonuç alınamayacağı düşünülecek.
FETÖ ve PKK gibi terör örgütlerine açık destek devam edecek. Ama vahim olan, bu yapıların “gizli desteği” iledaha içeriden, daha derinden, ince ince işlenmiş bir hesap önümüze konacak. Yeni siyasi yükseliş döneminin ana omurgası çatlatılarak bir müdahale yöntemi denenecek.
Muhafazakar muhalefet dalgası ve iki ana cephe
Bunun için CHP gibi, HDP gibi, mezhep ve etnik kimlikler gibi, klasik siyasi çevre ve kalıplar gibi kadrolar, yapılar yerine “muhafazakar kimlikli”bir muhalefet dalgası inşa edilmek istenecek, içeriden, bünyenin tam ortasından bir çıkış planlanacak.
Artık Türkiye’de, siyasi iktidarı biçimlendiren, yükseliş dönemi Türkiye’sinin temellerini atan toplumsal kimlik ve eğilim dışında baskın bir siyasi eğilim yok. Çevremizde olanlar, ülkelere yönelik müdahaleler, coğrafyayı yeniden dizayn etme hesapları, bu müdahalelere karşı güçlenen bölgesel ve yerli direnç, iki ana siyasi tercihi öne çıkardı. Vatansever, milli ve yerli eksen ile, çokuluslu müdahaleden yana duruş belirleyenler.
Tarihi tez ve iddiaların dönemi başladı artık..
Yeni dönemde bütün ideolojik kalıpların etkisi zayıflayacak. Bu, sadece Türkiye’de değil, bütün dünyada genel bir eğilimdir. Ülkeler merkez iktidar alanını güçlendirmeye, savunma hatlarını pekiştirmeye, bu yolla küresel iktidar alanında daha fazla pay almaya yöneliyor. ABD öyle, Rusya ve Çin öyle, Avrupa ülkeleri öyle.
AB ülkelerine dikkat edin, 2. Dünya Savaşı sonrası tezlerinin tamamını terketmiş durumda. Hiç biri demokrasi ve özgürlük üzerinde durmuyor, hiç birisi bu yönde uluslararası sözleşmelere değer vermiyor. Çünkü dünya, çok çetin bir hesaplaşmaya doğru sürükleniyor, her ülke bu hesaplaşmaya hazırlık yapıyor, tarih yapıcı ülke ve milletler tarihsel tez ve iddialarına sarılıyor.
“İçeriden operasyon”
Türkiye de böyle. Türkiye, 20. yüzyıl defterini kapatır kapatmaz olağanüstü bir yükselişe, sıçrayışa geçti. İşte tam bu dönemde ağır saldırılar başladı. İşte 2018’de, “içeriden müdahale” örneği dışında bir seçenekleri kalmamış gibi görünüyor. Bu “içeriden müdahale” ise, “muhafazakar kimlikte” olmak zorundadır. Başka hiçbir siyasi kimliğin bu yürüyüşü durdurma, yavaşlatma ihtimali yoktur.
ABD ve Batılı ülkeler, 1990’dan bu yana yeni terör örgütleri kurarken “Müslüman kimlikli” olmalarını tercih etti. PKK gibi eski dönem örgütler dışında, son otuz yılda Müslüman coğrafya için kurulan örgütlerin tamamı Müslüman kimlikli insanlardan oluşmaktadır. “İslam’la savaş” doktrini için savaş aracı olarak en fazla Müslüman bireyler kullanılmıştır. Bu örgütler iç savaşları hazırlamış, işgaller için ortam oluşturmuş, Batılı orduların ve müdahalelerin önünü açmıştır. Çünkü bunun için dizayn edilmişlerdir.
‘Masum’ gerekçeler ve dış bağlantı: Didik didik edeceğiz
Artık terör örgütlerinden sonra ülkeleri muhafazakar muhalefet dalgaları ile, siyasi oluşumları ile durdurma dönemi başlatılmıştır. Şiddete bulaşmayan, demokratik çerçevenin içinde kalan ama temel motivasyonu Batılı müdahaleye kapı aralayan yapılar öne çıkacaktır. Türkiye ve bölgedeki bütün ülkelere dikkat edin, hepsinde bu yönde girişimler ayyuka çıkmıştır.
İşte biz bunları 2018’de test edeceğiz.
“İçeriden operasyon”, “muhafazakar müdahale” ihtimallerini, gelişmelerini dikkatle izleyeceğiz. Türkiye’yi durdurmak için “masum gerekçelerle” hareket edenlerin dış müdahale bağlantılarını didik didik edeceğiz. Bu yüzden herkes bulunduğu yeri, pozisyonu dikkatle belirlesin.
Dış müdahale görülecek ve mahkum edilecek..
Özellikle muhafazakar çevreler, “Türkiye ekseni”nde sabit durma, hiçbir “operasyonun” iç politik malzemesi olmama konusunda teyakkuzda olsun. Çünkü Türkiye çok büyük bir hesaplaşma, mücadele içindedir. Bu hesaplaşma yüzlerce yıllık iddialarla yürütülmektedir. Ve hesaplaşma bütün dünyadadır.
Hal böyle iken, birilerinin emperyal heveslerinin, Türkiye’yi durdurma hesaplarının gölgesine sığınıp hareket etmesi, bir dış müdahale olarak algılanacaktır. 2016’daki çokuluslu saldırının siyasi ayağı 2018’de kendini hissettirecek. Ama bu “içeriden müdahale”, bir “dış müdahale” olarak algılanacak ve mahkumedilecek.
“Erdoğan’ı muhafazakar muhalefetle durdurmak”
Tarihin doğru tarafında, Türkiye ekseninde durmaktan, bu eksene güç vermekten başka seçeneğimiz yok. Bu yol yürünecek, tarihin yanlış sayfalarında yer alanlar, birilerinin hesabı için Türkiye’ye rol biçmeye kalkanlar binlerce yıllık siyasi tarihte olduğu gibi, unutulanlardan olacaktır.
Biz, tarih yapıcı eğilimin ön cephesinde yer almaya devam edeceğiz.
Özellikle muhafazakar çevreler, yeni çokuluslu müdahale için birer operasyon malzemesi olmama konusunda olağanüstü bir dikkat göstermek zorundadırlar. Hiç kimse, yüzyıllık emperyal hesapları, muhafazakarlık kimliği altında pazarlamaya kalkışmasın… “Erdoğan’ı ancak muhafazakar muhalefetle” durdurabiliriz hesapları deşifre olmuştur…
ABD, Türkiye-İran-Rusya blokunu vuruyor: Bu oyun Afrin ve Mümbiç’te bozulur
04:0011/01/2018, Perşembe
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Akdeniz’den İran sınırına uzanan, Türkiye’nin bütün Güney sınırlarını kapatan, Arap-İslam dünyasıyla ilişkilerini kontrol altına almayı amaçlayan “Terör Koridoru”, ülkemize yönelen yerel, bölgesel ve küresel ölçeklien ciddi ve en yakın tehdittir!
Bu bölge, Suriye ve Irak topraklarının kuzeyini oluştursa da, o koridor, bu iki ülkeden çok Türkiye için dizayn edilmektedir. Bir “Türkiye cephesi” Suriye topraklarında şimdiden kurulmaktadır.
ABD, Türkiye-İran-Rusya blokunu vuruyor: Bu oyun Afrin ve Mümbiç’te bozulur
ABD, Türkiye-İran-Rusya blokunu vuruyor: Bu oyun Afrin ve Mümbiç’te bozulur
1 Ocak, Pazartesi
PKK/PYD’ye yönelik bilinen dört bin TIR silah, bilinmeyen belki binlerce TIR dolusu silah ya da bilinmeyen başka tür askeri yığınak sadece terör örgütüne destek vermekle açıklanamaz. Daha büyük bir hesap için, o cephede yığınak yapılmaktadır.
Müdahale üssü, yabancı garnizon ve yeni İsrail..
Adına “terör koridoru” desek de, bu yeni bir harita çalışmasıdır, o bölge Suriye ve Irak’tan koparılıp bütün bölge için bir müdahale üssü olarak hazırlanmaktadır.
Her ne kadar PKK/PYD üzerinden yürütülse de, her ne kadar Kürt etnik kimliği pazarlanıp bölgedeki Arap ve Türkmenlerin tehcirine dayanan bir demografik düzenleme yapılsa da, o kuşak ABD ve İsrail için hazırlanmaktadır. Nüfus tehcirinin, insansızlaştırmanın amacı da budur.
Bu yabancı harita Haçlı Seferleri dönemindeki işgallere göre planlanmış, Müslüman coğrafyanın merkezinde yeni bir “yabancı unsur”un temelleri atılmaya başlanmıştır. En uzun sınırı Türkiye ile olsa da, öncelikli hedefi Türkiye olsa da, bu yabancı garnizonun, müdahale üssünün kilit rolü; Müslüman ülkeler arasındaki yakınlaşma çabalarını sabote etmek, ayrışma ve çatışmaları provoke etmek, gelecekte bir bölgesel ortaklık kurulmasını şimdiden engellemek olacaktır. Bu yüzden Türkiye için, İran için, Suriye ve Irak için olağanüstü bir tehdit, bir nevi “yeni İsrail” inşa edilmektedir.
Birileri tehlikeyi gizliyor, Türkiye’yi oyalıyor sanki..
Bir ülke için tehdidi tanımlamak, sadece bugünü değil geleceği okumakla mümkündür. Tehdit sınırlarınızın sıfır noktasına dayanmışsa, bir adım sonrası savaşı Türkiye içlerine taşımaksa, hala tehdit tanımlarıyla uğraşmak ya saflıktır ya da birilerinin tehdidi gizlemesidir.
Bu ölçüde bir tehdit kapımıza dayanmışken, her geçen zaman daha da büyürken, “Türkiye’yi oyalamak” bu ülkeyi ateşe atmak olacaktır. Bu büyüklükte bir tehdide sessiz kalmak, o ülke için intihar anlamına gelecektir.
Fırat Kalkanıharekatından sonra, İdlib operasyonundan sonra Türkiye’nin acilen Afrin ve Mümbiç’teki tehlikeyi ortadan kaldırma gibi bir zorunluluğu bulunmaktadır. Bütün coğrafyanın güvenliği ve geleceği için o bölge, terör örgülerinin ya da bir yabancı ülkenin denetimine bırakılamaz.
İdlib’de Türkiye’ye karşı provokasyon tezgahlanıyor
Türkiye, Rusya ve İran arasındaki üçlü yakınlaşma, bölgedeki birçok sorunun çözümü için bir umut oluşturdu. Türkiye-İran ve Irak arasındaki yakın duruş bile, Irak’ın kuzeyindeki bir çokuluslu müdahale planını boşa çıkarmayı başardı. Yani bölgesel yakınlık, ülkelerin gelecek güvenliği için tek yoldur. ABD, İsrail ve Batılı ülkelerden herhangi birinin müdahil olduğu hiçbir sorun çözülemez, o müdahalelerde çözüm irade ve isteği de hiçbir zaman olmaz. Özellikle bizim ülkemiz ve bölgemiz için onların bütün müdahaleleri yıkıcı nitelikte olmuştur.
Birkaç gündür Suriye’de olanlar, İdlib’de Türkiye’nin varlığını tehlikeye düşürecek ve yüzbinlerce insanı Türkiye sınırlarına sürecek rejim saldırıları ve Rus hava üssüne yönelik “hayalet” saldırı bu üçlü mekanizmayı hedef almaktadır. Türkiye, İran ve Rus büyükelçilerini Dışişleri’ne çağırarak gerekli uyarıyı yapmıştır.
İdlib üzerinden bir provokasyon tezgahlanıyor. Amaç, Türkiye, Rusya ve İran arasındaki bölgesel inisiyatifi sabote etmek. Hem Şam rejiminin saldırılarının hem Rus üssüne saldırının ABD ve ABD ekseninde hareket eden bölge ülkeleriyle bağlantısına özellikle dikkat etmek gerekiyor.
Çünkü savaş biterse ABD’ye “buradan git artık” denilecek
Birileri Suriye’de savaşın devam etmesi için elinden geleni yapıyor. Birileri bu savaş üzerine bölgesel bir kriz çıkarmak için elinden geleni yapıyor. Yine o birileri bölgesel direnci harekete geçiren Türkiye’yi köşeye sıkıştırmak için her yolu deniyor, örtülü operasyonlara girişiyor.
Çünkü savaş biterse, “Terör koridoru” tehlikeye girecek. ABD ve İsrail’in garnizon planı suya düşecek. Bütün ülkeler o koridora, o yabancı işgale, harita çalışmasına yoğunlaşacak ve ABD’den bölgeyi terketmesini isteyecek.
ABD, İsrail ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin İdlib üzerinden tezgahlanan son olaylarla bağlantısı özellikle incelenmeli. Bu açık bir tahriktir. Söz konusu ülkeler açıktan PKK/PYD’yi silahlandırmakta, Türkiye’ye yönelik saldırıların arkasında durmakta hatta bu yönde talimatlar verip silah desteği sağlamaktadır.
İşte tam bu sırada Afrin ve Mümbiç üzerinden bu oyun bozulmalı. Ne yapılması gerekiyorsa, daha fazla ertelemeden yapılmalı. PKK/PYD varlığı o bölgeden temizlenmeli. Böylece çokuluslu operasyon alanı daraltılmalı.
Türkiye’yi içeriden durdurma planı var
Ne yazık ki, Suriye üzerinden, İdlib üzerinden Türkiye’ye operasyon çekenlere, Türkiye-Rusya-İran üçlü yakınlaşmasını sabote etmeye girişenlere paralel biçimde, içeride de birileri, bir lobi, bir çevre Türkiye’yi hareketsiz bırakmaya çalışıyor. Öyle bir fotoğraf seziliyor. PYD lobisi ve ABD çevreleri ile yakın ilişki içinde olanlar, terör koridoruna bir zarar gelmemesi için her yolu deniyor.
Zor oyunu bozar. Söz konusu operasyonlar, bölgesel direncin daha da güçlenmesine, işbirliği alanının daha da genişlemesine, ABD ve İsrail’in PKK ve DEAŞ üzerinden operasyon alanlarının daha da daralmasına yol açacaktır. En önemlisi de Türkiye bir “yakın tehdide”, ölümcül bir tehlikeye karşı önlem almış olacaktır. Daha sonra yüzleşebileceğimiz çok daha büyük yıkımların önüne geçmiş olacaktır.
Çokuluslu iradenin 2018 hesapları da bozulacak
Senaryolar ortada, savunma yöntemi ortada. Kuzey Afrika’dan İran’a kadar birçok bölgeyi yeniden karıştırmaya girişen çokuluslu irade ortada. O iradenin 2018’de Türkiye için neler yapabileceğine dair tahminlerimiz ortada. Zaman geçtikçe müdahale imkanının zayıflayacağı ortada. Yine zaman geçtikçe Türkiye-İran-Rusya inisiyatifinin yara alacağı da ortada.
Türkiye’nin hesap bozucu bir harekete girişmesi gerekiyor. Bu da Afrin ve Mümbiç’tir. Bu girişim çokuluslu iradenin 2018 için öngördüğü Türkiye içi senaryoları da boşa çıkaracaktır.
Afrin ve Münbiç’e acil müdahale şarttır: Bu bir ‘Milli Mücadele’dir
04:0016/01/2018, Salı
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Afrin ve Mümbiç’teki terör oluşumu, arkasındaki güçlerin niyetleri Türkiye için en yakın ve en ciddi tehdittir. Akdeniz’den İran sınırına uzanan ve boylu boyunca Türkiye sınırlarına yayılan bu hat, ülkemizi hedef alan bir çevreleme, kuşatma planıdır.
Bu bölgedeki Arap ve Türkmen nüfusun sürülüp tamamen PYD-PKK denetimine verilen bu bölge, gelecekte açılacak “Türkiye cephesi” için hazırlanmaktadır. PKK’ya aktarılan binlerce TIR dolusu silah ve henüz bilmediğimiz gizli silah yığınakları, açıkça birNATO ülkesine terör örgütleri üzerinden saldırıdır.
Nazilli Yılmaz'ı bitirdi
Nazilli Yılmaz'ı bitirdi
14 Haziran, Pazar
O planı 2018’de uygulayacaklar
O silahlar, sadece bir terör örgütüne destekle sınırlı değil, doğrudan Türkiye’ye yönelik saldırı için bölgeye nakledilmektedir. Karşımızda sadece terör sorunu yoktur, ülkemize yönelik açık saldırı hazırlığı vardır. Türkiye’nin güneyini kapatarak, coğrafya ile bütün ilişkimizi kesmeye dönük bir plan vardır.
Yeni bir çokuluslu saldırı hazırlığı ile karşı karşıyayız. 15 Temmuz saldırısı ile başlatmayı planladıkları bu saldırı için yeniden ortam oluşturulmaktadır. Planlarına göre, söz konusu saldırı ile iş zamanlı olarak “içeride” de benzer bir kargaşa çıkarılacak, sanırım 2018’de bu plan uygulanacaktır.
“İçeriden operasyon”, ABD ve PYD’nin gizli ortakları..
Hiçbir devlet, hiçbir millet, sınırlarının sıfır noktasında, yüzlerce kilometrelik bir “saldırı hattı” oluşturulmasını sessizce izleyemez. Hiçbir gerekçe böyle bir oluşumu, hazırlığı normalleştiremez. Türkiye içinde bunu yapanlar; tehdidi küçültenler, gözlerden ırak tutanlar, normalleştirenler, “sınırlarımızın dışında bize ne” diyenler, aylardır Türkiye’yi oyalayanlar “içeriden operasyon” yapmaktadır.
Bu çevreler hem ABD ile hem de PYD ile dolaylı ya da direkt ilişkili olarak Türkiye’yi yavaşlatmakta, ABD ve PKK’ya zaman kazandırmaktadır. Bu bir ihanettir, Türkiye’nin geleceğini yok etme teşebbüsüdür. Oysa bu tehdit ülkemizin geleceğini rehin alacaktır, onu parçalayacak, küçültecektir.
Bu çevrelerin o sinsi hesaplarla bağlantılı olduklarına, onlarla birlikte çalıştıklarına, en büyük operasyonu Türkiye’ye yaptıklarına inanıyorum artık. 15 Temmuz’la FETÖ üzerinden operasyon yapanların şimdilerde Türkiye içinde başka ortaklar edindiklerini, onlarla Türkiye’yi yavaşlattıklarını, oyaladıklarını, “terör koridoru”nda en büyük destekçiler olarak onlarla çalıştıklarını düşünüyorum.
Erdoğan’ın çağrısı ve ‘Türkiye ekseni’
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dünkü ve daha önceki açıklamaları, canhıraş bir çağrının, bir mücadelenin yansımalarıdır. Erdoğan, tarihin derinliklerinden konuşurken, coğrafyaya yönelik çokuluslu müdahalenin tehditlerinden söz ederken, Selçuklu’dan bu yana bu topraklarda devam eden siyasi akıl ve genetikle konuşurken, birilerinin hâlâayak diremesi ihanet ölçüsünde bir taraf tutmadır. İşgalden, terörden, Batılı müdahaleden yana saf belirlemedir.
Cumhurbaşkanı’nın çağrısı, duruşu, söylemi Türkiye eksenidir. Ülkenin bugününü, yarınını kurtarma, büyük yükseliş dönemini devam ettirme çabasıdır. Durduğumuz, duracağımız, durmamız gereken yer de burasıdır.
Türkiye çok geç kalmıştır. Daha terör koridoru netleşir netleşmez müdahale gerekiyordu. Ama geç de olsa, bir gün bile beklemeden bu operasyon yapılmalıdır. Bir adım sonrası, bekleme, kararsızlık, tereddüt bu ülke için intihar olacaktır.
Afrin ve Münbiç’e müdahale bizim için ‘Milli Mücadele’dir
Türkiye, Fırat Kalkanı ile “Büyük Oyun”u biraz olsun boşa çıkarmış, o koridoru yarmıştır. Şimdi Fırat’ın Batı’sında yer alan Afrin ve Münbiç‘i PKK’dan ve PKK kontrolü altına giren DEAŞ’tan temizleyerek cephenin Batı kanadını yok etmelidir.
ABD ya da bir başka güç, Türkiye’nin müdahalesine ses çıkaramayacak, karşısında duramayacaktır. Çünkü ABD, terör örgütleriyle Türkiye’ye saldırıya geçmiş, ülke içindeki terör saldırılarının talimatını vermiştir. Türkiye için bu bir meşru müdafaadır. Uluslararası kamuoyunda böyle algılanacaktır.
Ama milletimiz için bu, bir “Milli Mücadele”dir, ülke savunmasıdır, Türkiye’nin yarınlarını güvence altına almaktır. Onların savaşı bizim topraklarımıza taşımasını beklemeden bizim tehdidi yerinde yok etmemiz bir zarurettir.
Bedeli ne olursa olsun, o cephe dağıtılmalıdır!
Aylardır, iki yıldır bu yönde çağrılar yapıyoruz. Gazete ve televizyon olarak tehdidi öne çıkarıyoruz. Türkiye’yi harekete geçmeye teşvik ediyoruz. Geldiğimiz nokta ortada, altı ay önce söylediklerimiz ortadadır. Birileri Türkiye’yi uyutsa da biz uyanık tutmaya azmettik. Nihayetinde, aylar sonra Türkiye’nin geldiği nokta, aylardır yaptığımız uyarılarla aynı yerdir.
Türkiye’nin başka bir seçeneği yoktur. “Bedeli ne olursa olsun” bu tehdit ortadan kaldırılmalıdır. Fırat’ın Batı’sı güvence altına alınmalı, bu çokuluslu müdahale oyunu boşa çıkarılmalı, ülkemizi güneyden kuşatan yapı dağıtılmalıdır. Bugün şunu söyleyebiliyoruz: Eğer müdahale edilmezse, o koridor boydan boya Türkiye’ye saldırı cephesi olacaktır. O zamanı beklemeden cephe dağıtılmalıdır. Türkiye’nin bunu yapmaya gücü vardır.
Fırat’ın Doğu’sundan dört ülke birden tehdit ediliyor
Fırat’ın Doğu’su ise çok daha büyük bir tehlike olarak büyümektedir. Muhtemelen Afrin ve Münbiç operasyonlarından sonra asıl büyük tehlike ile yüzleşeceğiz. Çünkü Fırat’ın Doğu’sunda olanlar sadece Türkiye için değil, dört ülke için büyüyen bir tehdittir. Türkiye, Suriye, Irak ve İran buradan tehdit edilecektir.
Onlar, tek bir proje ile dört ülkeyi birden parçalamanın hesaplarını yapıyor. Mesut Barzani’ye yaptırılan referandum bu projenin aşamalarından biriydi. Türkiye’de bunu kim bilerek savunmuşsa, o hesabın içindedir. Türkiye, İran ve Irak’ın ortak duruşu ile boşa çıkarıldı. Şimdi de aynı yakın duruş Fırat’ın Doğu’su için sağlanmalıdır. Hatta Suriye de bu yakınlaşmaya katılmalıdır. Bazı çevreler karşı olsa da, söz konusu tehdit dört ülkeye birden yönelmektedir. Tehdit ortak, savunma da ortaktır.
Beş ülke bilinen en sert reaksiyonu göstermeli..
Bu yüzden Türkiye, Rusya, İran, Suriye ve Irak, bölgedeki yeni harita çalışmasına bilinen en sert reaksiyonu göstermek zorundadır. O harita bir garnizondur, her ne kadar Kürt etnik kimliğiüzerinden pazarlansa da tamamen ABD-İsrail çıkarlarına göre dizayn edilmiştir.
Oluşturulacak garnizon kuşağı bütün coğrafyaya yönelik bir müdahale üssü olacaktır, belki on yıllarca bu bölgeden coğrafyaya müdahaleler yapılacaktır. Hiçbir terör örgütünün, hiçbir bölge dışı ülkenin bu kuşağa yerleşmesine izin verilmemelidir.
Bu yönüyle terör koridoru sadece Türkiye’nin meselesi değildir. İran, Irak ve Suriye de bu tehdidi önlemede Türkiye ile paralel hareket etmek zorundadır. Ortak tehdide karşı ortak mücadele esastır.
2018’de Türkiye ve İran’ı içeriden zorlayacaklar…
Söz konusu haritayı oluşturmak için2018 yılında Türkiye ve İran’ı içeriden zorlamaya çalışacaklar. Bugün ülke içinde onlarla beraber hareket eden PYD krtiptoları ve ABD ile tam entegrasyon içinde çalışan yapılar özellikle mercek altına alınmalıdır. Bu yüzden Afrin ve Münbiç’e yapılacak operasyon, bu yıl içinde Türkiye için senaryolaştırılan “içeriden müdahale” planlarını da boşa çıkaracaktır.
Türkiye geç kaldı. Çünkü onu oyaladılar. Tekliflerle, “ABD ne der” gerekçeleriyle, “daha iyi önerilerimiz var” girişimleriyle, “tehdidi küçümseme” tavırlarıyla oyaladılar. Son bir yılda bu yönde uygulanan en önemli strateji “Türkiye’yi oyalama” üzerine kuruldu. Bunu da başardılar.
Bir gizli el, PKK’lı ve Amerikalı bir el..
Bir el, ABD ve PYD/PKK ile gizli ortak bir el, siyasette, askeri bürokraside, medyada etkin bir lobi, çevre, ülkemize bir oyun oynadı. Cumhurbaşkanı’nın dikkatlerini başka yönlere çekmeye çalıştı. Şimdilerde Erdoğan’ın yüksek sesle, canhıraş bir feryatla, tehlikeyi ortaya koyması, kararlı sözler söylemesi, ülkeyi harekete geçirmesi onların konforunu fena halde bozdu. Ne yapabilirler bilemiyorum ama şaşırtıcı şeyler deneyecekleri kesin. En azından operasyonun sınırlı kalması için ellerinden geleni yapacakları kesin.
Türkiye, içerideki PKK’lılara, içerideki Amerikalılara rağmen bu müdahaleyi yapacaktır, yapmak korundadır. Çünkü “Türkiye Ekseni” diye bir mücadele hattı şekillenmiştir. 2018’de asıl bu mücadele hattının direncini göreceğiz. Afrin’de, Münbiç’te, Türkiye içinde ve zamanla Fırat’ın Doğu’sunda bu hattın etkisini göreceğiz.
Şimdi sefer zamanı!
Çünkü Türkiye bir büyük yürüyüş başlatmıştır ve bu yürüyüş durdurulamayacaktır. Bu ülkedeki herkesin, vatan ekseninde omuz omuza mücadele verme gibi bir yükümlülüğü vardır. 2018’de kim ne kadar Türkiyeli, ne kadar “dışarıdan” göreceğiz.
Kim ne derse desin, kim ne kadar tehdit ederse etsin bu müdahale yapılmadır. Afrin ve Münbiç temizlenmeli, Türkiye güvence altına alınmalı, Fırat’ın Doğu’sunda dört ülkeyi birden tehdit eden tehlikeye yönelinmelidir.
Bu operasyonlar yapılmazsa Türkiye içini kontrol etme imkanı kalmayacaktır. Yüz yıl sonra başlatılan yükseliş dönemi bu yıl içinde tersine çevrilecektir. Hesap büyükse, oyun büyükse bizim de iddialarımız büyüktür.
Şimdi sefer zamanı!
Şimdi sefer zamanı: Afrin, Münbiç ve Fırat’ın doğusu
04:0018/01/2018, Perşembe
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin önce Afrin’e sonra da Münbiç’e müdahale etmesine, oradaki terör unsurlarını temizlemesine, sınırlarının sıfır noktasında büyüyen bir tehdidi ortadan kaldırmasına, terör üzerinden bir tür çokuluslu müdahale dalgasını kırmasına karşı hiçbir itiraz geliştirilemez.
İster iç politik kaygılar, ister etnik kaygılar, ister bir takım dış müdahale argümanları olsun, hiç kimse bir takım kamuflajlar altına gizlenip sinsi atışlar yapamaz.
Kimse sinsi sinsi bize korku pazarlamasın..
Bir yıldır içeriden oyalama taktikleri uygulayanların, şimdilerde müdahaleyi engelleyemeyince “masum gerekçelere” sığınıp, “güya Türkiye’yi uyarma” görüntüsü altında başka bir ajandanın gizli servisçiliğini yapamaz.
Kamuoyuna korku pazarlayamaz. ABD bile Türkiye’nin kararlılığı karşısında geri adım atarken onlar Amerika sopasıyla Türkiye’yi dövmeye, panikletmeye kalkışamaz. Ayn el Arap (Kobani) olaylarını gösterip, aynı senaryonuntekrarlanacağı şantajları yapamaz.
Bu kişiler, çevreler, sinsi sinsi içeriden operasyonun aparatları olarak bu ülkeye artık ayar veremez. Hem PYD kriptoluğunu gizleyip hem de etnik kart kullanmak, hele ki böyle bir atmosferde, affedilir bir duruş, pozisyon alış olmayacaktır.
Afrin’e girmek vatan savunması, 15 Temmuz direnişinin devamıdır
Afrin’e girmek bir vatan müdafaasıdır. Bir Milli Mücadele’dir. Türkiye için en büyük ve en yakın tehdidin ortadan kaldırılması çabasıdır. Bir savaş değil, savunmadır. Ülkemizin bugününü ve yarınını güvence altına alma çabasıdır.
15 Temmuz’da “Türkiye Cephesi” açmak isteyenlerin, o cepheyi güneyden saldırılarla büyütmek isteyenlerin defterlerinin dürülmesidir. Bir nevi 15 Temmuz direnişinin devamıdır. Çünkü FETÖ üzerinden ülkeye saldıranlarla, terör koridoru üzerinden saldırmaya hazırlananlar aynı merkezlerdir. Aparatlar, tetikçiler değişse de patronlar aynıdır. Türkiye hesabı da, coğrafyaya yönelik hesap da aynıdır.
Türkiye büyüdükçe iddiası büyüdü, Tehditler ve düşmanlar da büyüdü
Türkiye’nin tehdit algılamaları sadece içeride ya da sadece sınırının sıfır noktasında değildir. Sınırların çok ötesinde, coğrafyanın derinliklerindedir. Türkiye çok büyüdü. Büyüdükçe iddialarıda büyüdü. Büyüdükçe tehditler de büyüdü. Büyüdükçe düşmanları da arttı. Bu kavgayı, kavganın sebeplerini, tahmini sonuçlarını ve verilecek mücadelenin büyüğünü iyi anlamak lazım.
Çünkü Selçuklu-Osmanlı Türkiye Cumhuriyeti sürekliliği yeni bir tarih aralığına yerleşmiş, yeni bir yükseliş dönemine girmiştir. Tarih yapıcı rol, yeniden milletimizin omuzlarına yüklenmiştir. Artık sadece Türkiye yoktur, coğrafyasıyla birlikte Türkiye vardır. Artık sadece birilerinin cephe ülkesi yoktur, merkez ülke vardır, bir “Türkiye Ekseni” vardır.
O çevreler hızla eriyecek
İçerideki siyasi hesaplar da, ekonomik büyüme çabaları da, coğrafyaya yaklaşım da bu büyük hesaplaşmaya ayarlı olma durumundadır. İstesek de istemesek de bu böyle olacaktır. 21. Yüzyıl yürüyüşünün temeli budur, hem içeride hem de dışarıda buna hazırlanmak bir zorunluluktur.
Bu dönemde ve bundan sonra, dar iç politik hesap yapanlar, dışarıdan destekle iktidar arayışlarına girişenler, birilerinin örtülü operasyonlarına göre vaziyet alanlar eriyecek, zayıflayacak, o siyasi genetik, birikim karşısında hezimete uğrayacaktır.
Terörle savaş bitti, daha büyük hesaplaşma başladı
Türkiye’nin güvenlik kaygıları değişmiştir. Artık terörle savaş dönemi kapanmış, çokuluslu müdahalelerle hesaplaşma dönemi başlamıştır. O çokuluslu müdahaleler öncelikle terör örgütleri üzerinden servis edilirken artık çırılçıplak açıktadır. Düşman da dost da değişmiş, eski dostlar Türkiye’yi zorlayıcı, küçültücü hesaplar içinde girmiştir.
Buna karşı ülkemiz, derin tarihsel birikimiyle yeni toplumsal direnç hatlarını oluşturmuş, her geçen gün bu hattı güçlendirmeye başlamıştır. İster FETÖ olsun, ister PKK ya da arkasındaki güçler, bu dinamik yapı bütün hesapları bozacak, büyük yürüyüşü besleyecek, Türkiye ve coğrafya için yeni yükseliş dönemini sonuna kadar devam ettirecektir.
Herkes şimdiden şunu not etsin: Bu büyük hesaplaşma zaferle sonuçlanacaktır. Türkiye’ye rol biçenler bir süre sonra kendi dertlerine çareler aramaya başlayacaktır. Türkiye yükselirken onların durakladığına hatta gerilediğine şahit olacağız..
Tehdit bölgeselleşti, savunma bölgeselleşti
Öyleyse Suriye’den ya da Irak’tan gelen, terör örgütleri ve yabancı güçlerin istila hesaplarıyla kurgulanmış saldırı dalgaları, hesapları, sınırların çok ötesinde, coğrafyanın derinliğinde karşılanacaktır. Tehdit bölgeselleşmişse savunma da bölgeselleşecektir. Tehdit küresel ölçekte olursa savunma da küresel ölçekte olmak zorundadır.
Terör koridorunun her yerinde olduğu gibi, en Batı’sında yer alan Afrin’de terörle değil bir çokuluslu müdahale ile karşı karşıyayız. Bir dış tehdit söz konusudur. PKK ya da PYD bir dış tehdittir, dış müdahale aparatıdır. Bu gerçek Münbiç’te de aynıdır. Fırat’ın doğusunda aynıdır.
ABD bu bölgede tutunamayacak
Fırat Kalkanı ile zaten koridor ortasından yarıldı. Afrin ve Münbiç ile Akdeniz’e açılan kapısı kapatılacaktır. Ama asıl kavga Fırat’ın doğusunda yaşanacak. Çünkü terör örgütleri üzerinden Fırat’ın doğusunda bir yabancı harita, bütün bölgeye müdahale garnizonu oluşturma projesi ciddidir.
Bu bölgeden dört ülkeyi parçalamaya dönük sistematik bir çalışma yürütülecek çünkü. Ama bölge ülkelerinin yakın duruşu, ABD’yi bu koridordan çıkaracaktır. Göreceksiniz, bu duruş, eğilim, kararlılık devam ederse, ABD Suriye’de asla tutunamayacak, parça parça bölgeyi terketmek zorunda kalacaktır.
Şimdi herkes ‘ne kadar Türkiyeli’, gösterme vakti
Şimdi sefer zamanıdır. Şimdi bu ülkede yaşayan herkes için Türkiye ekseninde mevzi alma, dayanışma, merkezileşme zamanıdır. Şimdi, güvenlik birimlerimizin yürüttüğü mücadeleye omuz verme zamanıdır. Evet, Afrin operasyonu yapılacak ve başarılacak. Münbiç yapılacak ve başarılacak. Türkiye için o güvenlik kalkanı oluşturulacak. İçeride operasyonel alanlar, dışarıdan müdahale alanları daha da kapatılacak.
Onlar ne kadar hesap yaparsa yapsın Türkiye yoluna kararlılıkla, sağlam adımlarla devam edecek. Bölgenin genel huzuru, güvenliği, kardeşliği için, coğrafyamıza, ülkelerimize yönelik çokuluslu müdahaleleri sona erdirmek için “Türkiye Ekseni” şaşırtıcı bir şekilde güç kazanacaktır.
Şimdi herkes “ne kadar Türkiyeli”, gösterme zamanı..
O “şer haritası” çökecek! Bu, vatan savunmasıdır. Ve biz bunu çok iyi biliriz..
04:0022/01/2018, Pazartesi
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Afrin ile başlayan, Münbiç ve Fırat’ın doğusuna doğru devam etmesi gereken operasyon Türkiye için bir meşru müdafaadır. Bir vatan savunmasıdır, bir Milli Mücadele’dir.
Eğer biz, Birinci Dünya Savaşı sonrası bütün cepheleri kaybettikten sonra Anadolu’yu elimizde tutabilmek için bir İstiklal Savaşı vermişsek, bugün de Anadolu’yu elimizde tutmak için yine bir istiklal mücadelesi veriyoruz. Çünkü o, Anadolu’yu kurtarmaktı, bu, Anadolu’yu savunmak, korumaktır.
Eto’o bitti! Süper Lig'e geliyor...
Eto’o bitti! Süper Lig'e geliyor...
15 Haziran, Pazartesi
Uluslararası hukuk, teâmül, ahlâk, bir ülkenin kendini koruma refleksi, ne kadar meşruiyet çerçevesi varsa bu operasyonun arkasındadır. ABD’den, Avrupa ülkelerinden hatta İran’dan gelen tepkiler, kötü niyetlidir, ahlâk dışıdır.
Tepki gösteren ülkelerin tamamının sınır ötesinde operasyonları vardır, birçoğu da ülkeler işgal etmekte, iç savaşlar çıkarmaktadır. Böyle bir ortamda Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ya da S. Arabistan gibi ülkelerin PKK’ya örtülü destek girişimleri de aynı ölçüde ahlâk dışıdır.
ABD bunu ikinci kez tekrarlıyor: Biz diz çökerek tarih yapmadık!
ABD’nin, bir terör örgütü ile Türkiye’yi vurma örneğini biz 15 Temmuz’da gördük. Suriye’nin kuzeyinde bunu ikinci kez tekrarlıyor. Yine bir terör örgütü üzerinden Türkiye’ye saldırıyor. Onların bunu açık ve kararlı biçimde, bütün uyarılara rağmen yapması ahlâk dışı, hukuk dışı olmuyor da, Türkiye’nin kendini savunma çabası mı endişe uyandırıyor? Bu, tam bir utanmazlık örneği, tam bir kafa karıştırma çabasıdır.
Türkiye, bin yıldır bu topraklarda kendi yolunu çizerek tarih yaptı. Bugün de kendini savunma mücadelesini başkalarının onayı ile yapacak bir ülke değildir. Türkiye; PKK ile, DEAŞ ile ya da silahlandırdıkları bir başka terör örgütü üzerinden sinecek, ürkecek, diz çökecek, yalvaracak bir ülke değildir. Yüzlerce yıldır bu topraklarda biz, hiç kimseye, bir kez bile yalvarmadık, böyle bir geleneğimiz yoktur.
Biz, diz çökerek, el ovuşturarak, zorluklar karşısında boyun eğerek varolma mücadelesi veren bir millet değiliz. Siyasi genetiğimiz, devlet aklımız, toplumsal bilincimiz buna uygun değildir. Birinci Dünya Savaşı öncesi ve sonrası Osmanlı coğrafyasının her köşesinde milyonlarca insan hayatını kaybetti, milyonlarca sivil katledildi, ama biz yine de ağlamayı, sızlanmayı bilmedik.
“Türkiye Cephesi” planı: O cepheyi açtırmayacağız!
Bunuyine yapmayacağız. Kim olursa olsun, yapmayacağız. Amerika da olsa yapmayacağız. Ülkemizi, vatanımızı, milletimizi, Selçukludan beri devam eden siyasi yürüyüşümüzü yine hiç kimseden onay almadan, hiçbir ülkenin korumasına girmeden, anlayışına sığınmadan devam ettireceğiz.
Çünkü hiçbir ülke yanı başında büyüyen bir tehdidi yok sayamaz. Hele ki, o tehdidin kendisini hedef aldığı açıkken. Bir adım sonrasında kendisini vuracağı belliyken. Ana hedefinin “Türkiye Cephesi” açmak olduğu ortadayken… Bir NATO ortağının, Türkiye ile “stratejik ortak” olduğu iddia edilen ABD’nin, bir terör örgütü üzerinden Türkiye’yi vurmaya hazırlandığı ortadayken... Ülkemizin sınırlarını korumakla yükümlü NATO ortaklarının, özellikle de ABD’nin bu örgüte binlerce TIR dolusu silah sevkiyatı yapması nasıl bir düşmanlıktır?
O cepheyi size açtırmayacağız..
“DEAŞ’la savaş palavrası: O silahlar bize karşı, biliyoruz
“DEAŞ’a karşı savaş” palavraları çoktan çöktü. DEAŞ ve PKK/PYD ortak hareket ediyor. Hepsinin de patronu ABD ve İsrail’dir. Ki, orada DEAŞ kalmadı, başka yerlere taşıdılar, başka ülkeleri iç savaşa sürüklemek için yeni cephelere gönderdiler onları. Peki, bu silahlar kime karşı?
Türkiye’ye karşı, bilmiyor muyuz? Bu ülkeyi vurmaya hazırlanıyorlar, savaşı Anadolu içlerine taşımaya hazırlanıyorlar, bilmiyor muyuz? Biz, bu kadar mı saf bir milletiz, bu kadar mı aciz bir devletiz? Asla.. Selçukludan Osmanlıya, oradan Türkiye Cumhuriyeti’ne hangi akılla gelindi, bilmiyor muyuz..
Terör destekçileri ve ‘fırsatçı ülkeler’ kendilerini ele verdi..
Bugün, Türkiye’nin Afrin-Münbiç operasyonlarına, bu bölgeyi terör örgütlerinden temizlemeçabalarına karşı harekete geçen ülkelerin tamamı terör örgütlerinin arkasındadır. İster bölge ülkesi olsun ister ABD ya da Avrupa ülkeleri, hepsinin hedefi Türkiye’yi küçültmektir. Operasyon başlar başlamaz harekete geçerek kendilerini ifşa etmişler, ele vermişlerdir. Türkiye’nin yanında durmak yerine bir örgütün arkasına sıralanmışlar, utanmazca teröre desteklerini açık etmişlerdir.
Peki, ne olacak?
“Bunlar bize kızıyor” diye susacak mıyız, duracak mıyız? “Bunlar PKK’nın arkasında” diyerek öylesine savaşın sınırlarımızın içine taşınmasını mı bekleyeceğiz? Biz, onların izin verdiği kadar mı ülkemizi, bölgemizi, milletimizi koruyacağız? Yanı başımızdaki “fırsatçı ülkelere” bakıp sinecek miyiz?
Yok öyle yağma: “ABD ne der”, “AB ne der” dönemi kapandı..
Hiçbir şekilde bunu yapmayacağız. Yapamayız, yaparsak imha oluruz. Zor oyunu bozacaktır. Onlar utançlarıyla baş başa kalacak, bir daha “terörle mücadele” dediklerinde yaptıklarını önlerine koyacağız. Biz, 15 Temmuz saldırısını gördükten sonra, karşımızda nasıl bir ittifak cephesi olduğunu anladık. Çanakkale’de de aynı ittifak vardı. İstiklâl savaşında da onlar vardı. 15 Temmuz’un arkasındaki ülkeler şimdi PKK’nın arkasına sığınıp Türkiye’yi vuruyor, köşeye sıkıştırmaya, ürkütmeye, durdurmaya çalışıyor.
Yok öyle yağma artık. “ABD ne der”, “Avrupa Birliği ne der” dönemi kapandı. Bırakalım ABD kendi sistem çatışmalarıyla, iç iktidar kavgalarıyla, Donald Trump’ın akıl sağlığı raporlarıyla uğraşsın. Bırakalım bazı AB üyeleri kendi sorunlarıyla, çıkmazlarıyla, çaresizlikleriyle baş etsin. Biz işimize bakacağız.
Biz, ülkemizi, vatanımızı, coğrafyamızı kendi geleceğimizi kendi ellerimizle koruyacağız. Birer dış tehdit, dış müdahale aracı haline gelen örgütler üzerinden verilen tehditlere pabuç bırakmayacağız.
O harita çökecek!
Akdeniz’den İran sınırına kadar planladıkları o harita çökecek. Fırat Kalkanı ile yarıldı, Afrin-Münbiç operasyonu ile Batı kanadı kapatılıyor. Fırat’ın doğusunda, yeni terör örgütleri üzerinden dört ülkeyi birden vurmaya ayarlı o harita da çökecek. Yüzlerce kilometrelik güney sınırımızı ne bir örgüte, ne bir yabancı güce emanet edeceğiz.
Bu bir “Acımasız Direniş”tir, bu Suriye’nin toprak bütünlüğünü de korumadır. Bu, gelecekte planlanan çok daha büyük tehditleri, savaşları şimdiden önlemedir.
Milletimiz kararlıdır, son yüzyılın acıları canlıdır..
Türkiye kararlıdır. Tehdidi de hesabı da görmüş, ona göre pozisyon almış, mücadelesini başlatmıştır. Milletimiz kararlıdır, operasyona coşkulu destek vermektedir. Çünkü bu millet, son yüzyılın acılarının canlı tanığıdır. Zamanı gelince ne yapılması gerektiğini, ne ölçüde fedakâr olabileceğini göstermiş bir millettir.
Siyasi karar da, toplumsal destek de, bu devletin gücü de söz konusu tehdidi savuşturacak güçtedir. Türkiye’nin ne yapmak istediğini anlamamış gibi yapan “fırsatçı ülkeler” için de aynı şekilde bir imha planı olduğu yakın zamanda ortaya çıkacaktır.
Bu bir vatan savunmasıdır, Ve biz bunu çok iyi biliriz..
Şimdi seferberlik zamanıdır. “Türkiye Ekseni”nde birleşme zamanıdır. Teröre açık/gizli destek veren ülkelerin ne dediğine bakmadan, Türkiye’yi oyalama taktiklerine aldırmadan, tarih yapıcı irade ve şuurla yürüyüşe devam etme zamanıdır.
Geri adım çok pahalıya mal olacak ve bu müdahale bir daha yapılamayacak. Bu bilinmelidir. Çünkü bu kuşağı boşa çıkarmak geleceğin bölge haritasını biçimlendirmektir. Onların bölünmüş ülke haritalarına karşı bizim kendi haritamızı, bölgenin birleşme haritasını masaya koymadır.
Dizlerimiz titremesin. Bu, dış müdahaleye karşı ülke savunmasıdır. Ve biz bunu çok iyi biliriz!
.Afrin küçüktür, doğru… Ama çokuluslu hesapların defterinin dürüldüğü yerdir
04:0024/01/2018, Çarşamba
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Afrin operasyonu, Fırat Kalkanı ile beraber Türkiye’nin en ciddi jeopolitik hamlesidir. Bölge haritalarının yeniden çizildiği, yeni emperyal düzen hayallerinin havada uçuştuğu, bugüne kadar müttefik görünenlerin Türkiye’yi küçültme hazırlıkları yaptığı bir dönemde, ülkemizin bütün bu haritalara müdahalesi, bölgesel dinamikleri harekete geçirmesi, artık bu ülkenin güvenliğinin sadece kendisi tarafından sağlanacağının ilan edilmesi, “ittifak halkalarına” inancın sıfırlandığının tescilidir.
"Doğan'ı üst akıl yönetiyor"
"Doğan'ı üst akıl yönetiyor"
15 Haziran, Pazartesi
Eğer Suriye’nin, Irak’ın haritası küçültülecekse, Türkiye’nin haritası da küçültülecektir. Artık bu niyet netleşmiştir. Eğer bölgemizde bir ülke daha bölünürse Türkiye de bölünecektir, planlanan budur ve bu kesindir. Ülkemizin bütün güney sınırlarını çevreleyen, kuşatan irade, ülkemizi terörle istikrarsızlaştırıp müdahaleye açık hale getirmeye çalışan irade ve İttifak’a Fırat Kalkanı ile müdahale edilmiştir.
Asıl kıyamet Fırat’ın Doğu’sunda kopacak
Afrin operasyonuyla bu müdahale devam etmektedir. Münbiç operasyonuyla kuşatma haritasının Batı kanadı, Akdeniz kapısı tamamen kapatılacaktır. Ama asıl kıyamet Fırat’ın doğusunda, İran sınırına kadar olan bölgede kopacaktır. Dört ülkeyi birden vuracak bu proje için Batılı ittifak ısrar edecek, bölgesel direnç olağanüstü bir öfke gösterecektir. Bu anlamda PKK/PYD ya da DEAŞ, tamamen Batılı istilanın, ABD-İsrail harita çalışmasının ileri uçlarıdır, tetikçileridir ve birer dış tehdittir.
Türkiye bugün sadece kendisi için değil, bölge ülkelerinin tamamı için mücadele etmektedir. Sadece terör örgütlerine karşı değil, bölgeyi paramparça etmeye dönük o “irade” ile mücadele etmektedir. Çünkü Akdeniz-İran hattında oluşturulacak harita, sadece Türkiye’yi kuşatmakla sınırlı değil, dört ülkeyi birden vurma planlarının en önemli parçasıdır, bir istila projesidir.
“Terör koridoru”na karşı “Türkiye Kalkanı” kurulmalı
Bu yüzden, müdahale terörle mücadele kapsamının çok ötesinde Türkiye’nin ve bölgenin geleceğini güvence altına alacak bir savunmadır, bölge için bir özveridir. Harita planlarına müdahaledir, yüz yıl önce bölgenin haritasını çizenlerin ikinci kez bizleri paramparça etmesini engelleme girişimidir.
Bu yüzden de operasyon sadece Afrin’le sınırlı olamaz, olmamalı. Münbiç’ten Irak’a kadar müdahale alanı genişlemelidir. Bugün inanmasanız da gün gelecek bunu yapmak zorunda olduğumuzu göreceksiniz. Türkiye’nin bütün güney sınırlarını güvenceye alacak bir güvenli hat oluşturulmalı.
Onların terör koridoru planına karşı bir tür “Türkiye Kalkanı”, “savunma hattı” inşa edilmeli. Bu, ülkemiz için asla vazgeçilmez bir gelecek planıdır. Söz konusu hat kapatılmadığı müddetçe, o “Kalkan” inşa edilmediği müddetçe savaş Türkiye içlerine taşınacak, sadece Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonu bunu önlemeye yetmeyecektir.
Halep-Musul hattının kuzeyi bizim için güvenlik kuşağıdır
Küresel siyasi iklim sertleşti, ülkeler tamamen güvenlik hesaplaşmasına göre pozisyon almaya başladı. İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana dünya hiç bu hale gelmemişti. Baltıklardan Asya-Pasifik kıyılarına kadar yeryüzünün her yerinde merkez güçler arasındaki bir hesaplaşma zirveye çıkmıştır. Artık bu stres nerede, nasıl patlar, öngörmek mümkün değildir ama kesinlikle patlayacaktır.
Böyle bir dönemde, ittifak ilişkileri hiçbir ülkeye güvence vermez, vermeyecektir. Türkiye için de, NATO ya da bir başka ittifak ilişkisi bir güvence telkin etmemektedir. Bu, en son terör koridoru planında açıkça ortaya çıkmıştır. Öyleyse yeni durumlar ortaya çıkmıştır ve yeni pozisyonlara ihtiyaç vardır. Ülkemiz Afrin operasyonu ile işte bunu yapmaktadır.
Türkiye için Halep-Musul hattının kuzeyi, tamamen güvenlik eksenli düşünülmesi gereken bir bölgedir. Bu kuşakta hiçbir örgüt ya da yabancı ülke varlığına izin verilemez. ABD’nin bölgeye dair bütün tezleri çökmüştür, yalan olduğu tescillenmiştir, ülkemize karşı “düşmanca” olduğu belgelenmiştir. PKK/PYD ve DEAŞ’la ortak çalışan ABD’nin sadece Irak ve Suriye değil, Türkiye’yi de hedef aldığı artık tartışma olmaktan çıkmıştır.
Artık ABD’nin bütün teklifleri Türkiye’yi oyalama amaçlıdır
Bu aşamadan sonra ABD’den gelecek her türlü “işbirliği ya da ortaklık” teklifi Türkiye’yi sınırlama, aldatma amacı taşımaktadır. Bu tekliflerin tamamı Türkiye’yi yumuşatma, zaman kazanma, PKK-PYD’ye alan açma, onu kurtarma amaçlıdır. Siyasi aklı bulandırma, eski müttefik ilişkileriyle gizli hesapları örtme girişimidir. 15 Temmuz saldırısından sonra bu teklif ve önerilerin tamamına tavır almak milli bir duruştur. Ülkenin bugününü ve geleceğini kurtarmaktır.
Bundan sonra gelecek bütün teklif ve öneriler, Türkiye’yi en azından Afrin’le sınırlama, Münbiç’e genişlemesine engel olma hele ki Fırat’ın doğusuna geçişini kesinlikle durdurma amaçlı olacaktır. Yeni oyun böyle kurulacaktır. Bütün bu yaşanmışlıklardan sonra tekliflere açılan alan tamamen kapatılmalıdır. Çünkü hiçbir ülkenin, bir müttefik ülkeye karşı terör örgütleriyle böylesine bir ortaklık yapmasının örneği geçmişte yoktur.
İçeriden kim bu tekliflerle geliyorsa o planın parçasıdır
Herhangi bir teklife sıcak bakmak, kapı aralamak bu ülkenin siyasi aklıyla alay etmek, bu milletin duygularıyla, hassasiyetleriyle oynamak olacaktır. İçeriden herhangi bir yapı, kişi, çevre böyle teklifleri pazarlıyorsa, o aslında büyük hesabın parçasıdır. Onlara çalışmakta, Türkiye’ye operasyon çekmektedir.
15 Temmuz’da bu ülkenin Cumhurbaşkanı’nı öldürmeye girişen bir aklın, bu kadar terör sicili varken, hala bölgesel “ortak” kabul edilmesi ya da bu yönde bir girişim tehlikelidir, kötü niyetlidir. Arkasında mutlaka başka bir hesap vardır.
Bu ülkenin toprağından, bu milletin yüreğinden..
Türkiye, Afrin operasyonuyla bir ülke savunması yapmaktadır. Bu savunma tamamen milli bir cephe ile, ittifak ile yapılabilir. Öyle kripto PYD’lilerle, liberal-aydın görünümlü bildirilerle, savaş karşıtlığı yaygaraları, örtülü AB ya da ABD fonlarıyla yapılacak bir şey değildir.
Ülke savunması sınırlarda nöbet tutan askerlerle, bir daha geri dönmeyi düşünmeden operasyona giden vatan evlatlarıyla, içeride ve Suriye’de kurşunlara yürüyenlerle, 15 Temmuz gecesi tankların karşısına dikilenlerle, süslü cümleler yerine kelimelerini bu savunmaya hasredenlerle, Batı’dan iktidar devşirenlerle değil bu ülkenin toprağından ve bu milletin yüreğinden konuşanlarla yapılır.
Türkiye bir direnç hattı inşa etmiştir
Türkiye, yeni bir direnç hattı inşa etmiştir. Bundan sonra yapması gereken bu hattı güçlendirmek, sulandırılmasına izin vermemektir. Terör ya da bir başka güç, artık niyetleri açığa çıkmışken, giderek daha büyük tehdide dönüşürken masaya sürülecek her ABD teklifi, yeni 15 Temmuz’ların, yeni “terör kuşakları”nın habercisi olacaktır.
Ülkemizin kararlı adımlar attığı her zaman içeriden ve dışarıdan birileri harekete geçer, milli ekseni zayıflatmaya, milletin kafasını karıştırmaya, Türkiye’yi kilitlemeye çalışır. İşte tam bu günlerde söz konusu tehdide özellikle dikkat etmek gerekmektedir.
Yapacağımız tek şey, kendi tehdit tanımlarımızla, savunma hatlarımızla harita değişikliklerine müdahale etmek, coğrafya ve küresel ölçekte güçler hesaplaşmasını iyi takip ederek, durduğumuz yeri sağlamlaştırmaktır.
Devam edelim, göreceksiniz oralarda tutunamayacaklar
Bunu yaptığımızda, ABD’nin ya da bir başka ülkenin, PKK’nın ya da bir başka terör örgütünün o kuşakta tutunamayacağını, gerileyeceğini, bütün iddialarının sıfırlanacağını göreceğiz. Bu zor, onların oyununu bozacaktır. Çünkü ahlaksızca, pervasızca giriştikleri bu tehditler, şantajlar Anadolu savunmasına çarpıp etkisizleşecektir.
Bu arada, operasyona İran’ın karşı çıkışının “fırsatçılık” olduğunu, S. Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE) karşı çıkışının ABD ve İsrail telkinleri olduğunu bir yere yazın. 2018 yılı içinde hem İran’da yeni bir patlama bekleyin, hem S. Arabistan-İran hattında çok ciddi krizlere hazır olun. Onlar işin vahametini o zaman anlayacaklar ama iş işten çoktan geçmiş olacaktır.
Türkiye, bu çıkışlarıyla büyük tarih hesaplaşmasını başlatmış, yüz yıl sonra yeniden kendisi olmuştur. Artık iddiaları da gücü de yüksektir, büyüktür. Hedefleri ve hesapları da öyledir. Çünkü bu iddia ve hesaplar, onu hem Selçuklu, hem Osmanlı yapmış bir genetiktir. Tarihin doğru yerinde duruyoruz, küresel konjonktürün bize sağladığı en geniş hareket alanına sahibiz.
Afrin küçük ama çokuluslu hesapların defteri dürülüyor
Öyleyse yola devam edeceğiz. Öyleyse büyük yürüyüşü daha da güçlendireceğiz. Öyleyse bütün harita taslaklarını yırtıp atacağız, onların hesaplarını yüz yıl sonra bozmayı bileceğiz. Öyleyse bu ülkeye bir daha akıl, nizam verme şanslarını ellerinden alacağız. Öyleyse bir “Türkiye Kalkanı” inşa edeceğiz, bu ülkeyi küçültmeye çalışanlara inat onu daha da büyüteceğiz.
Bu çetin bir kavgadır. Afrin küçücük bir yer demeyin, çokuluslu hesapların defterinin dürüldüğü bir müdahaledir. Bütün coğrafya için yeni uyanış geleneğini bu müdahalelerle başlatıyoruz. İçeride ve dışarıda operasyon alanlarını böyle yok ediyoruz.
Biz bugün de, Çanakkale’de durduğumuz yerdeyiz. Tam oradayız!
.ABD Türkiye için düşman ülkedir. Bir gün, binlerce insan İncirlik’i de kuşatır..
04:0026/01/2018, Cuma
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık ABD, Türkiye için hiçbir şekilde güvenilir bir ülke değildir. Bir ortak, müttefik hiç değildir, olamaz, olmayacaktır. Hiçbir sözünün, hiçbir taahhüdünün, hiçbir teklifinin bu ülkede bir karşılığı yoktur, olamaz, olmayacaktır.
Hedef hiçbir zaman bitmez
Hedef hiçbir zaman bitmez
16 Haziran, Salı
Dahası, ABD artık Türkiye için en yakın, en büyük ve açık tehdittir. Düşman ülkedir.. Ülkemizin varlığı, birliği, bütünlüğü, bugünü ve yarını için en ciddi tehlikedir. Türkiye’ye karşı açık saldırı yürütmektedir, ilan edilmemiş bir savaş sürdürmektedir.
PKK ve DEAŞ üzerinden bizimle savaşan ABD’dir..
ABD yönetimi, NATO ve “stratejik ortaklık” yaygaraları ile kamufle edilmiş bir plan uygulamaktadır. Bu plan; Irak ve Suriye’de olduğu gibi, Türkiye’yi bölme, parçalama planıdır. Bir harita çalışmasıdır. Akdeniz’den İran sınırına kadar ülkemizin bütün güney kapılarını kapatıp, kuşatıp bizi Anadolu’ya sıkıştırma, orada boğma ve Türkiye’yi küçültme projesi uygulamaktadır.
PKK ve DEAŞ’ı üzerimize süren odur. Fırat Kalkanı’nda DEAŞ’ı karşımıza diken odur. Hendek savaşında ülkemizin şehirlerindeki o çatışmaları bir tür “işgal” provası olarak uygulatan odur. Suriye savaşını bu amaçla çıkarmış, söz konusu örgütler üzerinden önce Suriye’yi parçalara ayırmış, şimdi o örgütleri hakim kıldığı bölgelere yerleştirmektedir.
“Türkiye Cephesi” için hazırlık bunlar
Suriye savaşı “Türkiye Cephesi”ni açmak için çıkartılmıştır. Güney sınırlarımızı kuşatan o harita çalışması “Türkiye Cephesi” olarak inşa edilmektedir. PKK’ya verilen binlerce TIR dolusu silahın, hiç bilinmeyen askeri yığınakların DEAŞ’la alakası yoktur ve tamamen Türkiye’ye karşı kullanılmak için yapılan bir hazırlıktır.
Bu plan, Haçlılar’ın bölgemizde uyguladıkları harita çalışmalarıyla aynıdır. Akdeniz’den İran sınırına kadar bütün bölge insansızlaştırılmakta, Arap ve Türkmenlerden arındırılmakta, demografik tehcir uygulanmaktadır. Boşaltılan bu kuşak tamamen yabancı bir garnizona dönüştürülecek, ABD-İsrail askeri üsleriyle donatılacaktır. Türkiye ve bütün bölgeye saldırılar bu kuşaktan yapılacaktır.
Yeni Milli Mücadele: İttifak ilişkilerinin artık anlamı yok
Türkiye, Birinci Dünya Savaşı sonrası Anadolu işgaline gösterilen direnişin aynısını vermektedir, vermek zorundadır. Artık milli mücadele, yeni bağımsızlık savaşı, vatan savunması ABD ve yakın müttefiklerine karşı verilmektedir, verilecektir.
Artık tehdit tanımlanmıştır. Tehlike netleşmiştir. Yüz yıl sonra yeniden ayağa kalkan Türkiye’yi durdurmak, diz çöktürmek, küçültmek için büyük bir cephe kurulmuştur. Artık vesayet altına alamadıkları, sindiremedikleri, terörle terbiye edemedikleri Türkiye’ye açık saldırılar başlamıştır. Artık yönetemedikleri, yükselişini engelleyemedikleri Türkiye’yi vekâlet savaşlarıyla durduramayacaklarını anlamışlardır.
Bu yüzden NATO ittifakı ilişkilerinin bizim için hiçbir anlamı kalmamıştır. ABD ile dostluk ilişkilerinin hiçbir anlamı kalmamıştır. Bir terör örgütüne feda edebildikleri bir ülke için ABD ve yakın müttefikleri birinci tehdit haline gelmiştir.
Bu toprakların direniş genetiği çok sağlamdır
Ama unutmasınlar, bu ülke Selçuklu’dan Osmanlı’ya ve Türkiye Cumhuriyeti’ne uzanan derin bir siyasi genetiğe sahiptir. Haçlılardan sonra, Moğol istilasından sonra büyük yükselişe ev sahipliği yaptığı gibi, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra üçüncü kez büyük yükselişe öncülük yapacaktır. İşte bu büyük yürüyüşü, yükselişi başlattığı için bu saldırılar yapılmaktadır.
15 Temmuz saldırıları bu yüzdendir. FETÖ ile içeriden vurup, PKK ve DEAŞ’la güneyden saldırılara başlayacaklardı. Bir gecede hesapları dürüldü. Şimdi ikinci dalga saldırılar yapılıyor. Yine güneyden ama bu sefer sadece örgütler üzerinden değil, ABD askerleri de sınırlarımızda konuşlanıyor.
İncirlik kapatılmalı, diğer üsler masaya yatırılmalı..
Öyleyse, bir an önce, bu topraklarda ne kadar Amerikan üssü varsa, ne kadar ABD askeri birimi varsa, ne kadar istihbarat yapılanması varsa masaya yatırılmalıdır.
İncirlik üssü derhal kapatılmalıdır. Çünkü Suriye savaşı başladığı günden bu yana, terör örgütleri bu üsten yönetiliyor, örgütlerle görüşmeler, toplantılar bu üste yapılıyor.
PKK da, DEAŞ da oradan yönetiliyor. 15 Temmuz saldırıları oradan yönetildi. Bu aşamadan sonra, ülkemizde, topraklarımızda bulunan ABD askeri varlıklarının tamamı Türkiye için tehdittir.
Binlerce insan İncirlik üssüne yürüyecektir..
Tehdit sadece Suriye topraklarında değil, içeride de vardır ve tehlike bir an önce ortadan kaldırılmalıdır. Eğer bu yapılmazsa, yapılamazsa öyle bir gün gelir ki, binlerce insan İncirlik üssünü sarar, kuşatır. O zaman bu milleti evindeki yabancı askeri birimlere müdahale etmekten kimse alıkoyamaz. Çünkü o öfke durdurulamaz, yönetilemez.
Akdeniz’den İran sınırına kadar bütün güney sınırlarımız tehditten arındırılacaktır. Bu, Anadolu savunmasıdır. Bu topraklar, başka coğrafyalarda örneği olmayan savunma, direniş örneklerine tanıktır. Suriye veya Irak’a benzeterek Türkiye hesabı yapanlar çok büyük bir hüsran yaşayacaktır. Tarih dönmüştür ve bu dönüyü, bu yönelişi artık ABD bile engelleme imkânına sahip değildir.
Hiçbir güç milletimizi test etmeye kalkmasın
Milletimiz, Çanakkale’de olduğu gibi, İstiklal Savaşı’nda olduğu gibi büyük bir dayanışma örneği sergilemektedir. Afrin’e operasyon başlar başlamaz, ABD tehditleri ayyuka çıkar çıkmaz, bu dayanışma harekete geçmiştir. Kimse, milletimizin ne kadar özveride bulunabileceğini test etmeye kalkışmasın. Çünkü yanılacaktır.
ABD, kendi içinde güç kavgalarıyla boğuşurken bize had bildirecek durumda değildir. Bin parçaya bölünmüş iktidar yapısıyla bu coğrafyaya ayar verecek durumda değildir. O dönem kapanmıştır, Irak’ta ve Suriye’de kaybetmiştir. İki tane terör örgütüyle ülke parçalama, Türkiye’nin gözünü korkutma dönemi çoktan bitmiştir.
Bu savaş değil savunmadır, evimizi koruma kavgasıdır
Türkiye kararlıdır. Bütün kararlarını, değerlendirmelerini, önlemlerini, gelecek hesaplarını ABD telkinleriyle değil, kendi kimliği ile, tarihsel duruşuyla, bu coğrafyadaki bin yıllık siyasi birikimiyle verecektir. Afrin’de başlayan operasyon Münbiç’e genişleyecek, terör koridorunun Akdeniz kapısı kapandıktan sonra Fırat’ın doğusunda ne kadar büyük kavga vermek gerekiyorsa verilecektir.
Çünkü bu, savaş değil, savunmadır. Çünkü bu, bir dış müdahale değil, sınırlarımızı, evimizi koruma kavgasıdır. Çünkü biz bu kavgayı şimdi yapmazsak, onlar bir adım sonrasında savaşı Anadolu içlerine taşıyacak, bizi evimizde avlayacaktır.
Biz, millet olarak, devlet geleneği olarak, yüzyıllardır bu coğrafyada hangi kimlikle, hangi ferasetle var olmuşsak, ayakta kalmışsak, bugün de aynı kodlar harekete geçmiş, aynı dayanışma örneği kendini ortaya koymuştur. Bu, bir kaderdir, tarihsel sorumluluktur, coğrafya için bir çıkış yoludur.
Bu “Acımasız Direniş”tir. Afrin sadece başlangıçtır
Türkiye, asla tereddüt etmemeli, asla başkalarının yalancı önerileriyle kararlarını sorgulamamalı, asla tedirgin olmamalı. Türkiye, sadece sınır boylarında değil, coğrafyanın derinliklerinde, ulaşabildiği her yerde direnç adacıkları inşa etmeli, yüz yıl önce bütün bölgede yaşadıklarını hatırlamalı, kimlerin hangi cephelerde olduğunu iyi görmeli, o hafızayı bugüne taşımadı, savunma hattını da ona göre belirlemelidir.
O savunma hattı hiçbir şekilde sınırlarımızın sıfır noktası değildir. O savunma hattı coğrafyanın tamamıdır.
Bu, “Acımasız Direniş”tir. Onların harita taslaklarını yırtıp atacak bir direniştir.
Göreceksiniz, bu böyle olacaktır. Afrin sadece bir başlangıçtır. “Türkiye Ekseni” dışında ayak basacağımız hiçbir yer yoktur.
Bu yüz yıllık hesaplaşma: Zafere alışın! Onları daha çok şok edeceğiz..
04:0029/01/2018, Pazartesi
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Afrin operasyonu, Türkiye’nin artık hiçbir tehdidi “içeride” karşılamayacağının ilanıdır. Bu, yeni bir durumdur; yeni bir devlet aklı, yeni bölge algısı, yeni bir küresel güç inşası girişimidir. Bu; Türkiye için tehdidin aslında hep dışarıdan geldiğinin, dış kaynaklı olduğunun, bu yüzden de savunmanın veya taarruzun bundan sonra dışarıdaki tehdide karşı yapılacağının güçlü göstergesidir.
Fotoğraflarınızı 'havuzda' paylaşın: Facebook Moments
Fotoğraflarınızı 'havuzda' paylaşın: Facebook Moments
16 Haziran, Salı
Afrin’de PKK/PYD varlığı temizleniyor olsa da, operasyonun niteliği, aslında çokuluslu bir işgale karşı kararlı bir savunma halidir. Türkiye, ister örgütler üzerinden gelsin, ister bu örgütlerin arkasındaki güçlerden gelsin, artık hiçbir tehdide boyun eğmeyeceğini, müsamaha etmeyeceğini, en temel reaksiyon neyse göstereceğini, onlarca yıldır kendisine yöneltilen tehdit türlerini kökten değiştirecek yeni bir dönem başlattığını ilan etmektedir.
İçeriden çökertme, çevreleyip durdurma dönemi kapanmıştır!
Bu ilan, sadece içeride ve çevremizdeki terör gruplarına değil, dünyanın tamamınadır. Türkiye’yi içeriden çökertecek senaryolara umut bağlayan çevremizdeki bazı ülkeleredir. Türkiye’yi küçültmeye, sindirmeye ve teslim almaya çalışan ve bu yönde terör, ekonomik ve siyasi kriz dahil her türlü yöntemi kullanan Batı’nın ve Doğu’nun merkez ülkelerinedir. Türkiye’yi geleceğin küresel sistem inşasının dışında tutmaya çalışan, tarih dışına itmeye çalışan bütün güçleredir.
Artık “içeriden operasyon” dönemi bitmiştir. “Çevreleyerek” köşeye sıkıştırma yöntemlerine karşı yüzyılların siyasi aklı ve birikimi harekete geçmiştir. Bizi Selçuklu yapan, bizi Osmanlı yapan, bizi paramparça edilen coğrafyamızda yeniden ayağa kaldıran genetik harekete geçirilmiştir. İşte biz buna “yeni yükseliş dönemi” diyoruz.
Bu, yüzyıllık hesaplaşmadır: Batı’nın ülkeleri parçalama stratejisi çökertilmiştir
Tarihin döndüğünü, yeni bir güç haritasının oluştuğunu, coğrafyanın yeniden biçimlendiğini, dünya genelinde üst iktidar alanının kökünden sarsıldığını, ABD ya da Batı’nın tek yanlı hükümranlığının sona erdiğini, “yıldızlaşan güçler/ülkeler” döneminin başladığını, Birinci Dünya Savaşı’ndan bu yana bizi rehin tutan vesayet zincirlerinin kırıldığını, milletimizin özgür ruhunun yeniden canlandığını ve kendine geldiğini, işte bu küresel konjonktürle bu coğrafyadaki bin yıllık tarih yapıcı genetiğin örtüştüğünü artık biliyoruz.
İçeriden siyasi entrikalarla, kimlik ayrışmalarıyla, çevreden terör kuşağı planlarıyla, daha dışarıdan bu ülkeyi küçültme planlarıyla hesaplaşma dönemi başlamıştır. Bu, yüzyıllık hesaplaşmadır. Bu, yüz yıl önce kaybettiklerimizden sonra yeniden diriliş döneminin başlangıcıdır. Bu, sadece Türkiye’yi değil, coğrafyayı da kurtarma iradesinin harekete geçmesidir.
Bu, Batı’nın nüfuz alanlarını daraltarak, yerli, bizden bir eksenin, direnç hattının kurulması demektir. Bu, Osmanlı’nın yıkılışı ile zirveye vuran, 20. Yüzyıl boyunca da devam eden parçalanma, ayrışma, bölünmeye dair Batı’nın kadim planının tersyüz edilmesidir, bitişidir.
Biz de kendi haritamızı masaya koyarız böyle!
Onlar yeni Ortadoğu için harita taslakları hazırlarken, Türkiye dahil Müslüman kuşaktaki bütün ülkeler için bölünmüş haritaları servis ederken bizim bütün bunlara meydan okumamız, o harita taslaklarını boşa çıkarmamız, kendi haritalarımızı masaya koymamız, tarihi tersine çevirmemizdir.
Afrin küçük bir yer olabilir ama çok büyük bir hesabın bozulmasıdır. Oradaki zafer, Birinci Dünya Savaşı ve sonrasına dair yıkımlara verilen bir cevaptır. Ve bu cevap bundan sonra hep verilecektir. Afrin’de, Münbiç’te, Fırat’ın doğusunda, hatta İran sınırına kadar, Türkiye’yi tehdit eden ne kadar “dış işgalci unsur” varsa hepsine verilecektir. Dahası asıl cevap onların patronlarına verilecektir.
PKK ve DEAŞ’la değil ABD ile hesaplaşıyoruz
PKK ya da PYD, DEAŞ ya da bir başka örgüt, hepsi ABD-İsrail istilasının uzantılarıdır. Birer dış tehdittir. Ülkelerimize, topraklarımıza, milletimize, şehirlerimize yönelen Batılı istilanın tetikçileridir, aparatlarıdır.
Türkiye, bunlarla mücadele ederken işte bu çokuluslu istila ile mücadele etmektedir. Fırat Kalkanı’nda sadece DEAŞ’la değil, ABD ile mücadele etmiştir. Afrin operasyonunda sadece PKK ile değil yine ABD-İsrail planlarıyla mücadele etmektedir. Hazırladıkları siperler, kullandıkları silahlar ABD malıdır. Edindikleri istihbarat ABD ve İsrail tarafından verilmektedir. Onları yönetenler ABD subaylarıdır. Bizimle savaşan aslında onlardır.
Onların saldırısını beklemeden biz vuruyoruz, mesele budur!
Verdiğimiz mücadele bu yüzden milli mücadeledir, bu yüzden vatan savunmasıdır. Biz bu mücadeleyi vermezsek, biz o işgal aparatlarını temizlemezsek, Akdeniz’den İran sınırına kadar oluşturulan terör kuşağını boşa çıkarıp bir “Türkiye Kalkanı”na çevirmezsek bir adım sonra Anadolu’yu işgale girişeceklerdir. Bunu 15 Temmuz’da denediler çünkü. O saldırı ile iç savaş çıkartıp bu ülkeyi paramparça edeceklerdi. 15 Temmuz başarılı olsaydı bugün Türkiye’nin sokaklarından kan anıyor olacaktı. Bunu başaramadıkları için güney sınırlarımızda yığınağa başladılar. Saldırıyı oradan yapacaklardı.
İşte şuan Afrin operasyonu ile onlar vurmadan biz vuruyoruz. Saldırmalarını beklemeden biz müdahale ediyoruz. Bu yüzden Afrin’le başlayan ve devam edecek olan operasyonlar zinciri Türkiye’nin geleceğini kurtarmak, çok büyük bir savaşı önlemek, Anadolu içlerinde değil sınırlarımızın dışında hesaplaşmaktır.
Kaybedecekler: Fırtınayı tersine çevirecek, onları şoke edeceğiz
Göreceksiniz, bu savaşı kaybedecekler. İçeriden müdahale edemedikleri Türkiye’yi çevreleyerek dize getirme hesapları da boşa çıkacak. Biz, onları şoke edecek şekilde bu fırtınayı tersine çevireceğiz. Onlar kuşatma hesabı yaparken, kuşatacakları bölgede Türkiye Kalkanı inşa edeceğiz. Kuşatma haritası, savunma hattına dönüşecek.
Bunu yapacağız ve başaracağız. Onlar Anadolu içlerine girmeye çalıştıkça biz coğrafyanın daha derinliklerinde savunma hatları kuracağız. Onları; “Türkiye cephesi” olarak tanımladıkları bölgede avlayacağız.
Tehdidi, tam odak noktasında avlamak!
Türkiye, bütün hesapları gördü, bütün kötülük planlarını okudu, ne yapacağına karar verdi. Bu, böyle devam edecek. Artık içeriye değil dışarıya bakacağız. Tehdidin tam odak noktasına bakacağız. Bizi avlayanları orada avlayacağız.
Çünkü biz, yüzyıllardır bu topraklarda hep böyle yaptık. Böyle varolduk, böyle tarih yaptık, böyle ayakta kaldık, böyle güç kazandık. Bu tarih devam edecek, yeni bir ivmeyle, yükseliş dalgasıyla devam edecek. Bizi küçültmeye çalışanların zayıflamalarını, gerilemelerini, çökmelerini seyrederken yapacağız bunları.
Kudüs’ü savunurken durduğumuz yerdeyiz
Afrin operasyonuna bütün milletimizin çok güçlü destek vermesi neden sizce? Çünkü neyin mücadelesinin verildiğini milletimiz çok iyi biliyor. Sadece terör örgütleriyle değil, patronlarıylahesaplaştığımızı, Türkiye’yi hedef alanlarla mücadele ettiğimizi biliyor.
Bu yüzden yüz yıl önce Kudüs’ü savunurken, Çanakkale’yi savunurken, Gazze’yi savunurken neredeysek, İstiklal Savaşında neredeysek şuan da yine aynı noktadayız. Kavga bu yüzden çok büyüktür. Mücadele bu yüzden tarihsel hesaplaşmadır. Bu çıkış Türkiye’nin yükseliş döneminin en ciddi jeopolitik müdahalesidir. Göreceksiniz, kararlı olduğumuz takdirde, o kuşakta hiçbir güç Türkiye’nin karşısında duramayacaktır. Çok yakında ABD’nin de o bölgede tutunamayacağını, kalmak istemeyeceğini göreceğiz.
Zafere alışın! Nereye kadar gidilecekse, gidilecektir!
Bu, bir savaş değil savunmadır. Bu, Anadolu’yu hedef alanlara karşı o topraklarda savunma hatları kurmaktır. Bu, terör örgütleri üzerinden ülkelerimizi paramparça edenleri, Musul’u enkaza dönüştürenleri durdurmadır, cezalandırmadır. Ve biz bunu durduracağız.
DünküBurseya Dağı’ndaki görüntülere alışın. Daha çok böyle zaferler göreceksiniz. Çünkü çok sabrettik, biz sabrettikçe onlar şımardı. Ama artık o sabır bitti. Artık taarruz dönemi. Nereye kadar gidilecekse gidilecek. Ne kadar sürecekse sürecektir. Akdeniz’den İran sınırına kadar bütün hat temizlenecektir. Artık ok yaydan çıkmıştır, Türkiye harekete geçmiştir.
İçeriden çökertme dönemi bittiği gibi, dışarıdan çevreleme, durdurma dönemi de bitmiştir. Böyle bir dönemde herkes durduğu yeri sabitlesin. Türkiye’nin yanında olmayanlar düşman hattındadır.
.Afrin’de Türkiye’yi kuşatanlara, içeride ‘entelektüel terör’e karşı Milli Mücadele
04:002/02/2018, Cuma
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Onlar, Türkiye’nin Afrin’e müdahalesini tam olarak anlayamadılar! PKK’ya yoğun destek verenler, terör örgütünü tetikçi güç haline getirenler, Türkiye’nin etkili bir karşılık veremeyeceğini, kararlı duramayacağını, askeri açıdan “terörle mücadele” söylemleri ile oyalanacağını, hem içeriden hem de dışarıdan bir şekilde durdurulacağını düşündüler.
9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel vefat etti
9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel vefat etti
17 Haziran, Çarşamba
İşi, Kürt meselesine dönüştürecekler, Kürt milliyetçiliğine oynayacaklar, yoğun kamuoyu çalışması yürütecekler, toplumsal gerilimleri provoke edecekler, ülkemizin uluslararası bağlarını bu yönde seferber edecekler, yıllardır uyguladıkları yöntemlerle siyaseti kilitleyecekler, sistem içindeki “truva atları”nı devreye alacaklar ve Türkiye “bağırıp çağırırken” onlar amaçlarına ulaşacaklardı.
ABD ve Avrupa için hem utanç hem de aptallık bu!
Hesaplarını buna göre yaptılar. Bütün hesaplarını; “Türkiye ABD’ye rağmen hiçbir şey yapamaz” tezine ayarladılar. Onlara göre sadece Avrupa ve ABD medyası bile bu işin üstesinden gelmeye yetecekti. Bunu denediler de... Hatta Arap/İran medyası bile bu konuda onlara destek oldu.
ABD’den her gün sert açıklamalar geldi. AB ülkelerinden eski söylemler tekrarlandı. Bazı Arap ülkeleri, ABD ve İsrail talimatı ile bir anda Türkiye’nin karşısına dikildi. Batılı projeler çerçevesinde parçalanma tehdidiyle karşı karşıya olan ülkeler bile vardı aralarında.
Hesapları tutmadı, tutmayacaktı, tutamazdı. ABD ve Avrupa ile birlikte bazı bölge ülkeleri hep birlikte bütün hesaplarını bir terör örgütüne bağladı. Bu, utanç verici olduğu kadar tam bir aptallıktı da.
ABD ve Avrupa’nın,PKK tezleri dışında coğrafyaya yönelik hiçbir tez üretemez hale gelmesi tükenmişliktir, bitmişliktir. Bölgeye yönelik bütün politikalarını bir terör örgütüne bağlamak zorunda kalmaları onlar için Birinci Dünya Savaşı’ndan bu yana düştükleri en büyük çaresizliktir. Artık açıktan PKK, gizliden DEAŞ dışında ortakları kalmamıştır.
Büyük dönüşümü hafife aldılar. Çok şaşıracaklar!
Onlar Türkiye’nin yaşadığı büyük dönüşümü hafife aldılar. İçeride ve dışarıda verdiği mücadelenin mahiyetini küçümsediler. Büyük tarihsel dönüşü, bu ülkenin yeniden yükseliş dönemine girmesini kavrayamadılar. Kavrayamayacaklar, anlayamayacaklar, Türkiye’nin karşısında bir duruş belirleyemeyecekler.
Onlar “nasıl olsa Türkiye bu, bir şekilde oyalamayı, yola getirmeyi biliriz” dediler. “Tehdit ederiz, şantaj yaparız, içeriden karıştırırız ama bir şekilde durdururuz, sustururuz” dediler.
Bundan sonra daha çok şaşıracaklar. Şoke olacaklar. Dışarıdan çevreleme planları suya düştü, düşecek. Sadece Afrin değil, Münbiç değil, Akdeniz’den İran sınırına, ne kadar terör aparatı varsa temizlenecek, ne tür yabancı garnizon planı varsa boşa çıkarılacak.
Ne kadar harita planı varsa çöpe gidecek. Türkiye’nin bütün güney kapılarını, sınırlarını cepheye dönüştürenlere karşı bütün o kuşak bir “Türkiye Kalkanı” haline getirilecek.
Hangi örgüt ya da ülke olursa olsun…
Kimse bunu dar ölçekli bir terörle mücadele zannetmesin. Kimse Türkiye’nin kararlılığının gelip geçici olduğunu, meselenin Afrin’de biteceğini, bunun konjonktürel bir tavır olduğunu düşünmesin. Bu, Türkiye’nin varoluş mücadelesidir. Sınırlarını, bütünlüğünü koruma mücadelesidir. Tehdidiiçeride pazarlama ve içeride karşılama döneminin bittiğinin ilanıdır.
Artık hiçbir tehdit, sınırımızın sıfır noktasında ya da içeride karşılanmayacaktır. Kaynağı neresi olursa olsun, hangi ülke ya da toprak parçası olursa olsun savunma orada kurulacaktır. Terör ya da arkasındaki güç, hangi örgüt ya da ülke olursa olsun, kararlı ve sert karşılık bulacaktır.
Bundan sonra Türkiye böyledir. Bundan sonra hiçbir ittifak ilişkisi, hiçbir yakınlık ya da ortaklık Türkiye’nin gelecek güvencesinin önünde olmayacaktır. Hiçbir Batılı tez, onların bölgeye dair hiçbir planı Türkiye’yi durdurma, engelleme, tuzağa çekme imkanı bulamayacaktır. Artık tarihi derinlikten, coğrafi birikimden, bin yıllık siyasi genetikten hareket eden bir Türkiye olacaktır.
ABD o bölgede tutunamaz, çekilmek zorunda kalacak..
Dün, Afrin’in nahiyesi Bülbül, yirmi dört saatlik bir müdahale ile terör aparatlarından ve Batı’nın nüfuz alanından temizlendi. Ardı ardına bütün köyler, kasabalar, şehirler böyle temizlenecektir. Afrin’den sonra Münbiç’te, Münbiç’ten sonra Fırat’ın doğusunda aynı şeyler olacaktır. Bırakın PKK’yı, ABD bile Türkiye’yi o bölgede durduramayacaktır.
Bir süre sonra, yapamayacağını anladığı anda kendisi çekilecek, çekilmek zorunda kalacaktır. Çünkü ABD için Kuzey bitmiştir. Onlar Birleşik Arap Emirlikleri (BAE)-S. Arabistan hattına, yani güneye, yani Batı’ya çekilmiştir. ABD ve İsrail’in ana motivasyonu İran-S. Arabistan provokasyonu olacaktır. Dolayısıyla Suriye savaşı bir şekilde sona erecek, PKK ve arkasındaki güçler Suriye’nin kuzeyinden ayrılacaklardır.
Afrin operasyonu sadece teröre ve arkasındaki güçlere karşı yapılmıyor. Afrin aynı zamanda içerideki terör aparatlarına, kriptolara, birilerinin içerideki ortaklarına karşı da yapılıyor. Bir “Türkiye ekseni” biçimlendirme, tarih yapıcı ana omurgayı birleştirme, vatan eksenli bir direnç hattı oluşturma, büyük gelecek yürüyüşünü hızlandırma mücadelesi veriliyor.
Sadece Afrin’e değil, içerideki ortaklara da..
Türkiye’nin kendini savunduğu her dönemde birilerinin işaretiyle öne çıkan, masum kelimelerin arkasına gizli düşmanlıklar gizleyen çevreler dikkatinizi çekiyor olmalı. Ardı ardına bildiriler yayınlayanlar, bir aralık bulup seslerini yükseltmeye çalışanlar dikkatinizi çekiyor olmalı. Ama artık eskisi kadar güçlü değiller. Artık açıktan Türkiye düşmanlığı yapamıyorlar.
Çünkü Afrin’le başlayan operasyon, sadece teröre karşı değil aynı zamanda entelektüel teröre de karşıdır. Entelektüel teröre karşı da bir milli mücadele verilmektedir. Sadece ABD, İsrail ve bazı Avrupa ülkelerinin Türkiye’yi terörle vurma, hizaya sokma, terbiye etme politikalarının sonunu getirmek değildir.
ABD’nin terör ortaklığı ile parçalanmış ülkeler haritasına Türkiye’yi de katma planlarını yırtıp yüzlerine çarpma cesaretiyle sınırlı değildir. Bu ülkenin bin yıllık siyasi genetiğini harekete geçirme, yüz yıldır devam eden müdahaleler zincirini kırma, o uğursuz rüzgarı tersine çevirme çabasıdır. Bu mücadelenin tek adresi Afrin değil, Türkiye’nin içidir aynı zamanda.
Entelektüel kibir, entelektüel terör dönemi kapandı..
Gezi olaylarında Alman istihbaratının talimatıyla harekete geçen, 28 Şubat müdahalesinde İsrail istihbaratının talimatını uygulayan, 17-25 Aralık ve 15 Temmuz’da ABD ve İsrail istihbaratının emirlerini yerine getirenler vardı. Dikkat edin bugün bile içeride birçoklarına dışarıdan talimatlar, emirler yağdırılıyor. Ama sesleri çıkmıyor, çıkamaz. Millet kenetlenmişken böyle bir ses çıkamaz.
Entelektüel kibir, entelektüel terör dönemi kapandı: Bütün sermayesi Türkiye karşıtlığı olan, bu topraklara hiçbir aidiyet bağı olmayan, efendilerinin talimatına göre hareket eden, ülkeyi ve milleti aşağılayan, hükümeti sorgulayan, değerleri küçümseyen, tarih düşmanı çevrelerin saltanatı da çöküyor.
Türkiye PKK ile savaştıkça entelektüel terörizm de yeniliyor. Entelektüel çevrelerde veya STK’larda Türkiye’ye sataşarak birilerinin gözüne girme dönemi kapanıyor. Siyasette Türkiye’nin açıklarını, zaaflarını pazarlayarak dışarıdan iktidar devşirme dönemi de kapanıyor.
Büyük hesaplaşma, tarih yapıcı rol, yeniden yükseliş.
Dışarıdan tehditlerle mücadele ettikçe içeriden operasyoncular tükeniyor. 15 Temmuz’dan sonra nasıl bir dönüşüm yaşadığımızı, nasıl yüzyılların siyasi genetiğine sarıldığımızı, nasıl bir Anadolu ve coğrafya mücadelesine geçtiğimizi hem içeridekiler hem de dışarıdakiler anlayacak.
Bu yüzden mesele sadece Afrin değildir. Sadece konjonktürel bir terör mücadelesi değildir. Bir milletin, bir ülkenin topyekûn yükselişi, yıldızlaşmasıdır.
Tarih dönmüştür. Tarih yapıcı rol milletimizin omuzlarına yeniden yüklenmiştir. Bundan sonra her gelişme, her saldırı, her savunma bu çerçevede olacaktır. Büyük hesaplaşmanın parçası olacaktır. Ama bu yükseliş durdurulamayacaktır.
Sadece terör örgütleri değil, Atlantikçi çevreler de Türkiye’nin bu yeni dönemini yakında anlayacaklar. Çünkü bu yolun dönüşü olmayacak. Çünkü bizim yükselişimiz de çöküşümüz de dünyayı değiştirmiştir. Yeni yükseliş döneminde de değiştirecektir. Hem de uzun bir süre…
ABD “hasta adam” olmuştur. Türkiye artık durdurulamaz.. Çünkü biz Selçuklu’dan beri “Büyük Oyun”u çalışıyoruz
04:007/02/2018, Çarşamba
G: 18/09/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’yi kaybeden coğrafyayı kaybedecektir.
Bu, bin yıldır hiç değişmeyen bir gerçektir. Bundan sonra bu tez, bu söylem, bu gerçeklik çok daha güçlü, çok daha belirgin hale gelecektir. Ve o söz şöyle değişecektir: Bu coğrafyada hiçbir ülke Türkiye’siz, Türkiye’yi karşısına alarak bir tasarrufta bulunamaz. Harita çizemez, devlet yıkıp devlet kuramaz, savaş veya barış yapamaz, düzen kuramaz..
ABD “hasta adam” olmuştur. Türkiye artık durdurulamaz.. Çünkü biz Selçuklu’dan beri “Büyük Oyun”u çalışıyoruz
ABD “hasta adam” olmuştur. Türkiye artık durdurulamaz.. Çünkü biz Selçuklu’dan beri “Büyük Oyun”u çalışıyoruz
2 Şubat, Cuma
Türkiye dünyanın en hızlı yükselen gücüdür, dünyanın en şaşırtıcı sıçramasını yapmaktadır. Sadece ekonomik yükseliş değildir bu; Türkiye yüzyıllara dayanan siyasi genetiğini yeniden keşfetmiş ve devreye sokmuştur ve bu tarih değiştirici bir güçtür.
O psikolojik eşik aşıldı. Artık hazmedeceksiniz!
İmparatorluk geçmişi olan, dünyanın merkez ülkelerinin tamamı, bu değişimin ne anlama geldiğini, neleri değiştireceğini, ne tür “yeni durumlar” oluşturacağını çok iyi kavramaktadır. Kavga işte bu yüzen çok büyüktür.
İddia ne kadar büyükse kavga da, hesaplaşma da o kadar büyük olacaktır. Ülkemize saldırılar, bizim verdiğimiz tacizden değil, dünyanın, özellikle de Batı dünyasının bu yeni durumu hazmedememesinden kaynaklanmaktadır. Ülkemizi çevreleme, dar bir alana sıkıştırma, terör ya da başka araçlarla zorlama çabaları hep bu yüzdendir.
Ama artık o psikolojik eşik aşılmıştır. 20. Yüzyılın vesayet psikolojisi kırılmıştır. Türkiye’yi bir “cephe ülkesi” ya da “yedekte tutulacak ülke” değerlendirmelerinin tamamı iflas etmiştir. Çünkü bu ülke, kendini cephe olarak görenlerin, yedekte tutmaya çalışanların birçoğundan daha güçlü, en önemlisi de çok daha etkili bir ülke haline gelmiştir.
“ABD ne der” diyenlerin tamamı ‘işsiz’ kalmıştır..
Artık “ABD bu işe ne der”, “Avrupa Birliği ne der”, “NATO bize ne der” söyleminin Türkiye kamuoyunda hiçbir karşılığı kalmamıştır. Kitleleri bu şekilde korkutma, sindirme, hükümeti ve devleti böyle tehdit etme, hizaya sokma yöntemleri anlamsızlaşmıştır.
Bu söylemi pazarlayanların tamamı “işsiz” kalmıştır. ABD adına “terörle mücadele”, AB adına “demokrasi ve özgürlük” palavraları servis edenlerin de itibarsızlaştığı ortadadır. Çünkü onlar bu ülkeye yabancılaşmışlardır, Türkiye’nin yükselişini kaçırmışlardır.
1950’lerden bu yana, bütün coğrafyada beraber hareket ettiğimiz bu üç çevrenin üçü de, bugünkü tasarruf ve eylemleriyle Türkiye için tehdit oluşturmaya başlamıştır.
Türkiye’yi kaybetti, kendini ‘tecrit’ etti
ABD’nin bölgemizdeki tasarrufları Türkiye’yi küçültmeye, bölmeye dönüktür. Bölgedeki bütün terör örgütleriyle ortaklık yapıp Türkiye’yi hedef alması, dünya için de yepyeni bir durumdur.
Washington Türkiye’yi sınırlama sevdasıyla kendini tecrit etmiş, marjinalleştirmiş, sadece Türkiye için değil, dünya için de yıkıcı bir tehdit haline gelmiştir. Bütün itibarını, güvenilirliğini kaybetmiştir. ABD, dünyanın geleceği için, insanlığın ortak iyiliği için katkı yapacak ülke olmaktan hızla çıkmaktadır.
Bu yüzden sadece Türkiye için değil, sadece kendisiyle yarışan Çin ya da Rusya için de değil, Avrupa ülkelerinden dünyanın tamamına kadar “tehlikeli” bir ülke haline gelmiştir. Birçokları açıkça söyleyemese de ABD’den uzaklaşmanın yollarını aramaktadır.
21. yüzyılın en büyük yalanı: “ABD’nin her şeye gücü yeter”
“ABD’nin her şeye gücü yeter” sözü bir belki yirminci yüzyılın ikinci yarısında doğruydu ama bugün ve 21. Yüzyıla dönük hesapların tamamında en büyük yalandır. Bu söze yatırım yapan kaybeder, edecektir. Soğuk savaş bittiğinde dünya ABD’nin arkasına sıralanmıştı. Onun öncülüğünde bir dünya düzeni kurulacaktı. Kendileri buna “Amerikan Yüzyılı” bile dediler.
Ama daha iki binli yıllara gelmeden bunun mümkün olmadığı ortaya çıktı. ABD’nin, dünyaya liderlik edecek ahlâkî olgunluğa, ekonomik güce ve askeri güce tek başına sahip olmadığı görüldü. Ve o proje çöktü.
Bu birinci devreydi ve kapandı. Dünyada yeni güçler, yeni ekonomik ve siyasi başkentler oluştu. Ve hepsi ABD’nin liderlik rolünü reddetti. İkinci aşamaya geçildi. Ekonomik ve siyasi iktidar alanı paylaşılacaktı. Merkez güçler buna hazırdı. Beraber, gücün paylaşımına göre bir düzen öne sürüldü. Ancak ABD’nin hırsı, kibri ve aç gözlülüğü bu seçeneği de ortadan kaldırdı.
Gerileme dönemi: içerideki nüfuz güçleri de kurtaramaz
İkinci dönem de böylece kapandı. Bu aşamadan sonra dünya ABD’yi yalnız bırakmaya başladı. Üçüncü dönem, ABD’nin gerileme, kendi iç kavgalarına gömülme, dünyadaki etkisini daraltma, içe kapanma dönemi başladı.
ABD’nin dünya lideri olacağı dönemde Türkiye ona tam destek verdi. Tam bir bağımlılık söz konusuydu. İkinci dönemde bölgemizdeki tasarrufları bizi rahatsız etmeye başladı ama “içerideki” FETÖ ve diğerleri gibi ABD nüfuz güçleri Türkiye’nin bağımsız hareket etmesini, kendi yolunu çizmesini engelledi.
Üçüncü dönemde hem ABD’nin tehdit boyutu arttı, hem de içerideki nüfuz güçleri zayıfladı. İşte Türkiye bu dönemde güçlü bir yükseliş dönemine girdi. Türkiye ile beraber ABD’den kopuşlar dünya genelinde bir siyasi dalgaya dönüştü. Kudüs meselesinde yanında birkaç küçük ülke dışında kimsenin kalmaması işte bunun göstergesidir.
Savunma alanında tam bir seferberlik ilan edilmeli!
Bu aşamadan sonra sadece “ABD ne der” sözü değil, ABD’nin bütün telkin ve ortaklık teklifleri de birer yalandır, palavradır. Bu aşamadan sonra NATO’nun ne yapacağı Türkiye için en büyük sorgulamalardan biri olacaktır. Ülkemize yönelen hiçbir tehdide açık tavır almayan, gizli gizli o tehditlere destek olan NATO ittifakı Türkiye için bir tehdit haline gelmiştir.
Bu bağımlılık sorgulanmalı hatta bağımlılıktan kurtulmanın yolları aranmalıdır. Savunma alternatifleri devreye sokulmalı, yeni arayışlara girilmeli, savunma teknolojileri alanında tam bir seferberlik ilan edilmelidir.
Böyle bir seferberlik, Türkiye’nin tam bağımsızlığını pekiştirecek ama en önemlisi de yükselişini önlenemez hale getirecektir. Tehdit kavramlarımız 15 Temmuz’da kökten değişmiştir. Artık ABD de, NATO da bizim için ittifak halkaları değildir.
Büyük devrim: Bin yıllık siyasi genetik keşfedildi
Türkiye için büyük devrim, bin yıllık siyasi genetiğini keşfetmesidir. Bu bin yıl içinde, bugün Ortadoğu denilen bölgede hiçbir güç, Selçuklu, Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti’ni karşısına alan hiçbir ülke, bir varlık, bir gelecek inşa edememiştir.
Bundan sonra da böyle olacaktır. İster ABD olsun, ister AB ülkeleri olsun, isterse Rusya ya da bölge ülkeleri olsun, Türkiye’ye rağmen hareket eden, Türkiye’yi devre dışı bırakmaya çalışan, Türkiye’yi Anadolu’ya hapsedip oyun kurmaya çalışan her ülke kaybedecektir.
ABD bunun ilk kaybedenidir. Türkiye’yi kaybettikten sonra bölgede de kayıpları başlamıştır. Belki rastlantıdır ama Türkiye’yi kaybetmesine paralel biçimde dünyada da yalnızlaşmakta, gerilemektedir. Washington’daki sistem içi kavgalara bakarsak, bu kayıplar devam edecektir.
ABD bayrağı PKK flaması oldu: Bu utanç onlara yeter
Bu aşamada, hele ki Afrin operasyonu devam ederken ABD’nin Suriye’de hiçbir konuda söz hakkı yoktur, olmayacaktır. Kimdir, neden o topraklardadır ve hangi meşruiyetle Suriye üzerinden Türkiye ya da başka ülkelere söz söylemektedir?
Temel prensip oradaki varlığını inkârdır. Bunun dışında hiçbir söz ve yaklaşım anlam içermemektedir. Sadece bir terör örgütü dışında ABD’nin orada olmasını kabul eden kimse yoktur. Terör üzerinden meşruiyet iddiasını kimseye anlatamaz, kendi halkına bile.
Çünkü ABD en başka kendi halkını aldatmaktadır. CENTCOM özerk bir yapı gibi, ABD devleti içinde bir başka devlet gibi hareket ederek Amerikan çıkarlarını yok etmektedir. Bu da ABD’yi dünyanın gözü önünde “beş paralık ülke” duruma düşürmektedir. Amerikan bayrağının PKK flamasına dönüşmesi en büyük utançtır, bir ülkenin kendini aşağılamasıdır.
Washington yönetimi bir an önce Pentagon’daki bu kliğe müdahale etmelidir. Yoksa kaybedecek olan kendisidir. Bugünün dünyasında bütün ülkelerin ABD’yi adeta cüzzamlı görmesi bu yüzdendir.
CENTCOM, İsrail ordusudur. ABD “hasta adam” olmuştur
CENTCOM terör eksenine kaymıştır, bir tür haydutluğa başlamıştır. Bu klik, bu askeri yapı Washington’dan değil de Tel Aviv’den yönetilmektedir. CENTCOM bir İsrail ordusu olarak hareket etmekte, İsrail çıkarlarına göre operasyonlar yapmaktadır. ABD’deki iktidar parçalanmışlığının en vahim örneği budur. ABD devlet yapısına çok ağır zararlar verecek bu durum, sistem içi kavgayı devasa boyutlara taşıyacaktır. Artık dünyanın bir “Hasta ABD” sorunu vardır…
Hal böyle iken hala ABD ile iş tutup Türkiye’ye yön vermeye çalışanlar, onun bölge perspektiflerini pazarlayanlar, PKK üzerinden bu bölgede hiçbir yere varılamayacağını anlamalılar. O koridor çökecek, ABD Suriye’nin kuzeyinden, Fırat’ın doğusu da dahil olmak üzere, çekilecek, bunu bilmeliler.
Biz Selçuklu’dan beri bu ‘oyun’u çalışıyoruz.
Artık çok farklı bir Türkiye vardır ve tarihin akışı yön değiştirmiştir. İçeride ve dışarıda, Türkiye’yi sınırlamaya çalışanların tamamı bu hesaplaşmayı kaybedecektir. Öyleyse herkesin bu büyük yürüyüşe omuz vermesi, güç vermesi tek yoldur.
Tarih yapıcıların safında olmak varken, kaybedenler safında yer almak hiç de akıllıca değildir. Biz bu yolun en ön sırasında yürümeye devam edeceğiz. Çünkü biz bu coğrafyada bin yıldır hep en ön safta yürümeyi bildik. Başka nasıl ayakta kaldık, nasıl küresel güç haritalarını değiştirdik sanıyorsunuz.
Eğer mesele harita ise, Türkiye masanın tam ortasındadır. Öyle PKK, PYD ile bozulabilecek bir senaryo değildir bu. Büyük Oyun’dur ve biz Selçuklu’dan beri bunu çalışıyoruz.
Afrin’de de savaşırız, Ege’de de.. Bize silah gösteren o ABD askeri orada kalamayacak..
04:0010/02/2018, Cumartesi
G: 10/02/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Durumun ne kadar farkındayız bilmiyorum. Ama Türkiye bir varlık yokluk mücadelesi veriyor. Bir gelecek mücadelesi veriyor. Ülkemizi küçültme planları yapanlara inat daha da büyüme ve güçlenme mücadelesi veriyor. Biz “diz çök” diyenlere meydan okuma mücadelesi veriyor.
Birinci Dünya Savaşı’ndan bu yana oluşan en büyük tehdide karşı bir “Acımasız Mücadele” veriyor. “İstiklal Savaşı” kadar büyük, o kadar keskin bir hesaplaşma yaşıyor. Haçlı Savaşları’ndan bu yana Anadolu’nun karşılaştığı birkaç şok dalgasından birine daha direnmeye hazırlanıyor.
Afrin’de de savaşırız, Ege’de de.. Bize silah gösteren o ABD askeri orada kalamayacak..
Afrin’de de savaşırız, Ege’de de.. Bize silah gösteren o ABD askeri orada kalamayacak..
1 Şubat, Perşembe
‘Türkiye Ekseni’nde birleşme zamanıdır!
Bu dönemde, tarihin bu en kırılgan döneminde, sadece coğrafyamızın değil dünyanın büyük bir hesaplaşmaya doğru sürüklendiği bir dönemde “Türkiye Ekseni” dışında kimsenin hiçbir yer tutma, pozisyon belirleme, taraf olma seçeneği yoktur. ABD adına, Avrupa adına, PYD adına, FETÖ adına hareket eden, gizli gizli onların tezlerini pazarlayanların bu ülkenin geçmişinde ve geleceğinde yeri olmayacaktır.
Onlar hiçbir zaman “Türkiyeli” kabul edilmeyecektir. Birer “iç tehdit”, birer “iç işgalci”, birer “içeriden operasyoncu” kabul edileceklerdir. PYD kriptolarına, gizli Amerika’cılara, Avrupa pazarlamacılarına, terör koridorunu yok etmeye çalışan Türkiye’yi yavaşlatma, tökezletme girişimlerine karşı teyakkuza geçilmelidir.
Herkes ne kadar ‘Türkiyeli' olduğuna karar verecek..
Artık etnik farklılık, siyasi farklılık, ideolojik farklılık yoktur. Hangi siyasal çevreden olursa olsun herkes, ne kadar Türkiyeli olduğu konusunda ağır bir sınavdan geçecektir. Artık, “Türkiye ekseni” ve “işgal ekseni” şeklinde iki cephe vardır. Bu ülkede yaşayan her birey, bu gerçeğin frakında olmalı, bu topraklara bağlılığından asla şüphe duymamalıdır.
Suriye ve Irak’tan gelen tehdit sadece terör örgütleri, DEAŞ ve PKK değil, bir çokuluslu işgal girişimidir. Bu milleti vatansızlaştırma planlarının parçasıdır. Bu bölgede verilen mücadele vatan savunmasıdır, ülkenin birliğini ve geleceğini kurtarma mücadelesidir.
Sakın onların vaatleriyle kalplerimiz yumuşamasın!
Bize terör örgütleri üzerinden saldıranlar ABD’dir, yüzlerce yıl, Osmanlı tarihi boyunca mücadele ettiğimiz güçlerdir. Sakın gözlerimiz sadece DEAŞ’a, Sadece PKK/PYD’ye odaklanıp körleşmesin.
Sakın zihinlerimiz onların sözlerine kanmasın, kalplerimiz ardı ardına Ankara’ya gelenlerin vaatleriyle yumuşamasın. Sakın içerideki çok bilmişlerin, işgal aparatlarının, “truva atları”nın sözleri zihinlerimizi bulandırmasın.
Biz bu topraklarda, Anadolu’da, çevresinde yüzyıllardır bir büyük akılla, duruşla, coğrafya ve dünya algısıyla ayakta duruyoruz. Tarihin belli aralıklarında bizi yoklayan ağır travmalarla yüzleştik. İnsanlık tarihinin en keskin hesaplaşmaları bu coğrafyada yaşandı.
Bu toprakların beslediği bir büyük akıl vardır!
Büyük çöküşler ve büyük yükselişler bu topraklarda yaşandı. Dünya tarihinin en kırılgan zamanları en acı sonuçlarını bu topraklarda hissettirdi. Şimdi o tarih yeniden değişiyor. Güç haritası yeniden biçimleniyor. Biz yine bu coğrafyadayız ve mücadelenin en ağır yükü yine bizim omuzlarımıza yükleniyor.
Bu gerçeklerin iç politika ile, içerideki siyasal gruplaşmalarla, etnik ve mezhep eksenli kimlik farklılıklarıyla hiç bir alakası yoktur. Bunları bölgenin zaafları olarak pazarlayanların tamamı yalan söylemektedir. Bu gerçekler, bizim Haçlı Savaşları’nda, Birinci Dünya Savaşı’nda yaşadığımız gerçeklerdir ve gerekçeleri de aynıdır.
Bir ortak bilinci, vatan eksenini güçlendirmek..
Batı, Osmanlı’ya duyduğu yüzyılların öfkesini dünya savaşı ile aldı. Şimdi genç Türkiye tam da yeniden ayağa kalkmaya hazırlanırken, uykusundan uyanmışken, aynı öfke ile yeniden saldırmaktadır. Bugün olanları coğrafya ile, tarih ile, küresel güç haritasındaki değişimlerle, Türkiye’nin yürüyüşü ile birlikte değerlendirmeden hiçbir gerçek sonuca ulaşamayız.
Bir hamaset, bir kötümserlik, bir çaresizlik ya da abartılı bir coşkudan söz etmiyoruz. Bugünü tanımlamaya, geleceği öngörmeye, yolumuza çıkacakları hesaplamaya çalışıyoruz. Tedbir almaya, hazırlıklı olmaya çağırıyoruz. Bir ortak bilinci, vatan eksenini güçlendirmeye, bu ülkenin gücüne güç katmaya çalışıyoruz.
Biz o büyük oyunu bozduk, bozmaya devam edeceğiz!
Afrin operasyonu başladıktan sonra ABD’den gelen bütün heyetlerin tek amacı vardır, Türkiye’yi durdurmak, operasyonu sınırlamak, Münbiç ve Fırat’ın Doğu’suna genişlemesini engellemek. Çünkü onlar Körfez Savaşı’ndan bu yana, 1991’den bu yana tek bir proje uyguluyorlar. Irak’a yaptıkları, Suriye’de yaptıkları, Türkiye’yi politik olarak yönlendirdikleri her şey, o strateji içindir. O strateji de dört ülkenin parçalanmasıdır.
Türkiye, “Fırat Kalkanı” ile o büyük oyunu ilk kez bozmuştur. Afrin operasyonu ile bozmaya devam etmektedir. O garnizon haritasının Akdeniz kapılarını kapatmıştır. Şimdi ABD askeri, beraberindeki PKK ve DEAŞ teröristleriyle birlikte, Türkiye, İran, Suriye ve Irak arasına sıkıştılar.
Tam da burada, Şam yönetiminin, Bağdat’ın ve Tahran’ın akıllıca hareket etmesi, Türkiye’ye çelme atmaması gerekiyor. Atarlarsa en az Türkiye kadar onlar da zarar görecek, kendilerini toparlayamayacaklar.
ABD’nin o koridorda başarı şansı sıfırdır!
Terör Koridoru dediğimiz şey, bir yabancı işgal haritasıdır. Bu harita açıktan Türkiye’yi parçalamaya dönük bir plandır. ABD askeri birimleri, bölgenin teröristleri haline gelmiş, NATO müttefikine saldırmaktadır. Münbiç’te, Türkiye sınırında verdikleri fotoğraflar bu ülkeye saldırıdır. “PKK’yı vurursanız sizi vuracağız” diyorlar. Türkiye, bu intikam içeren görüntüleri hiç bir zaman unutmayacaktır.
Bugüne kadar hiçbir ülke, ABD kadar terör örgütlerinin elinde böylesine gülünç bir duruma düşmemiştir. Bölgede PKK ve DEAŞ’tan başka “dostu” kalmayan ABD’nin o koridorda başarı şansı sıfırdır. Sadece Afrin’de değil, Münbiç’te değil, Fırat’ın Doğu’sunda da tutunamayacaklardır.
Mesele Türkiye’nin kararlılığıdır. Birilerinin dışarıdan birilerinin içeriden bu kararlılığa zarar vermesi önlenmelidir. Bunu başarırlarsa bu ülkenin kendini savunma gücü bir daha bu kadar güçlü olmayacaktır.
Biz o “kuşatmayı” yardık, ardı ardına kaybedecekler
Türkiye’de ilk kez güçlü bir devlet aklı harekete geçmiştir. Tehditleri de, imkanları da, geleceği de, ne yapılması gerektiğini de görmüş bir akıl bugünkü pozisyonu biçimlendirmiştir. Müthiş bir kamuoyu desteğini de arkasına almıştır. Öyleyse sonuna kadar gidilecektir. Başka da hiçbir seçenek kalmamıştır. Bu büyük yürüyüşü, masalarda, diplomasi palavralarıyla heba etmeye kimsenin hakkı yoktur.
15 Temmuz saldırısı ile bu ülkeyi parçalayacaklardı. İstanbul’un Avrupa yakasını ve Trakya’yı Anadolu’dan koparacaklardı. Bu planlanmıştı. O saldırı başarılı olsaydı PKK ve DEAŞ güneyden saldıracaktı, Türkiye’nin Batı’sından da ayrıca işgal girişimi başlatılacaktı.
O gece kaybettiler. Ama durmadılar. Suriye’ye olağanüstü yığınak yaptılar, oradan Türkiye’yi vurmaya başladılar. Bizi kuşatıyorlardı. İçeriden yapamadıklarını bu sefer tamamen dışarıdan yapacaklardı. O koridordan saldıracaklar, aynı anda Ege’yi hareketlendireceklerdi.
15 Temmuz’dan hemen sonra Fırat Kalkanı’nı başlatmak onlar için ikinci hüsran oldu. Yine durmadılar. Şimdi Afrin onlar için üçüncü hüsran oluyor. Yine bırakmayacaklar. ABD askerlerinin sınırdan Türkiye’yi gösterdikleri şovlar bunun göstergesidir. Bir hüsran daha yaşayacaklar..
Ege’de de savaşırız. Buna gücümüz var..
Genelkurmay Başkanı Orgeneral Hulusi Akar’ın dünkü açıklamasına dikkat edin. Ege’den gelen tehdide işaret ederek “iki cephede aynı anda savaşacak gücümüz var” diyor. Bu ne demek? Bu, hem güneyden, hem Batı’dan tehdit ediliyoruz demektir. Bu iki cepheden de aynı güçler Türkiye’yi tehdit ediyor demektir.
Bu da, Türkiye’nin nasıl bir “Acımasız Direniş”e odaklanması gerçeğini ortaya koymaktadır. Bu, topyekûn savunma hazırlıklarının zarureti demektir. Bu savunma alanında seferberlik zamanı olduğunun, Türkiye’nin son büyük İstiklal Savaşı verdiğinin ifadesidir. Bu, herkesin durduğu yeri sağlamlaştırma, “içeriden operasyoncu”lara karşı dikkatli olma zamanı demektir.
Bize silah gösteren o ABD askeri orada kalamayacak
Batı tarafından ağızlarından salyalar akan ülkeler var. 15 Temmuz’un intikamını almak isteyenler var. Ama o gece bu millet nasıl o çokuluslu hesapları onların başlarına geçirdiyse Suriye’nin kuzeyinde de aynısını yapacaktır. Öyle Afrin’de sıkışıp kalmayacaktır. Münbiç’te ABD engeli onu durduramayacaktır.
Bir yere not edin, göreceksiniz: Bugün sınırımızdan bütün Türkiye’ye silah gösteren o ABD askerlerinin hiç biri orada kalamayacak, orada tutunamayacak, kaçarcasına çekip gidecektir. Göreceksiniz, bugün Batı’dan, Ege’den tehdit edenler çok geçmeden bir birbirlerini boğazlamaya başlayacaktır.
Bu bizim için kaderdir
İçeride ve dışarıda olağanüstü güç biriktirme, dayanışma zamanıdır. Her birey, üzerine düşeni yapacaktır, yapmak zorundadır. Çünkü tarihin ağır yükü, coğrafyanın ağır yükü bir kez daha bu milletin omuzlarına yüklenmiştir. Çünkü tarih değiştirici güç bu milletin kendisidir ve bu da bir kaderdir.
Türkiye doğru yoldadır. Yapmamız gereken tek şey, adımlarımızı güçlendirmek ve hızlandırmaktır. Artık geri dönüş yoktur, hiçbir güç de Türkiye’yi geri döndüremeyecektir. Büyük yükseliş döneminin sancılarıdır bunlar ve milletimiz, siyasi genetiğimiz buna çok aşinadır.
Kurucu akıl”, “kurucu nesil” harekete geçti: Bu uzun soluklu bir mücadele..
04:0012/02/2018, Pazartesi
G: 12/02/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık Türkiye’yi bir daha o dar kalıba sokamazsınız. Tehditlerle, şantajlarla, yol kesmelerle, entrikalarla onu yeniden o bağımlılık ilişkisine, o eksene mahkûm edemezsiniz. İç politik yapısını, iktidar hesaplarını, güvenlik kaygılarını siz tanımlayamazsınız, ekonomik yol haritasını siz çizemezsiniz. Türkiye için neyin iyi neyin kötü olduğuna, kimin dost kimin düşman olduğuna siz karar veremezsiniz.
“Kurucu akıl”, “kurucu nesil” harekete geçti: Bu uzun soluklu bir mücadele..
“Kurucu akıl”, “kurucu nesil” harekete geçti: Bu uzun soluklu bir mücadele..
5 Şubat, Pazartesi
Artık içerideki silahsız terör grupları üzerinden bu ülkeye ayar veremezsiniz, operasyon çekemezsiniz, yeniden dizayna girişemezsiniz, istediğiniz siyasi kadroyu iktidar yapamazsınız, milletimizi süslü cümlelerle zehirleyemezsiniz, cepheler oluşturamazsınız, etnik ve mezhep kimliği üzerinden iç çatışma senaryoları uygulayamazsınız.
İçeriden yapamadığınızı dışarıda deniyorsunuz..
Artık terör örgütleri üzerinden bu ülkede yapacağınız hiçbir şey kalmadı. Sokaklarda intihar saldırıları tezgâhlayarak, sınırlarımızı aşındırarak, ülkenin bir bölümünde etnik terörü kışkırtarak, onu bir silah olarak kullanarak bu ülkenin içyapısına müdahale edemezsiniz. Türkiye’yi bu yolla küçültme hesapları yapsanız da bunu uygulayamazsınız.
Bunları yapamadığınız için dışarıdan saldırıyorsunuz. Suriye üzerinden saldırıyorsunuz. Yüzlerce kilometrelik “Türkiye cephesi” kuruyorsunuz. ABD’den, Avrupa ülkelerinden o bölgeye terör unsurları taşıyorsunuz. Binlerce TIR dolusu silah yığıyorsunuz. PKK ve DEAŞ üzerinden Türkiye’ye saldırıyorsunuz.
Askerimizi ve tankımızı ABD askerleri vuruyor!
İçeride yapamadıklarınızı sınırın güney tarafında tezgâhlıyorsunuz. DEAŞ’la savaş gibi bir palavrayı örtü olarak kullanıp DEAŞ’çıları Türkiye’ye saldırtıyorsunuz. PKK’yı bir ordu gibi hazırlayıp bu ülkeye savaş ilân ediyorsunuz.
ABD askerleri sınırlarımızda bize tehditler yağdırıyor, silah gösteriyor. Askerlerimiz ABD silahlarıyla vuruluyor, tanklarımız, helikopterlerimiz ABD roketleriyle vuruluyor, o roketler PKK üniforması giymiş ABD askerleri tarafından atılıyor.
Sizinle işimiz o gece bitti…
FETÖ üzerinden Türkiye’ye saldırdınız. Onu paramparça etmeye çalıştınız. O gece milletimizin size verdiği ders bir destandı. İşte tarihin kırılma anı dediğimiz şey o gece yaşandı. O gece Türkiye ile Batı arasındaki ilişkiler sıfırlandı.
Bizim sizinle işimiz o gece bitti. O gece tehdidin Doğu’dan değil, Güney’den değil Batı’dan geldiği, ABD’den geldiği, Avrupa’dan geldiği, NATO’dan geldiği milletimizin zihinlerine kazındı. Siz bizi o gece kaybettiniz.
O gece saldırı ABD üslerinden yönetildi, bugün Türkiye’ye saldıran terör grupları ABD üslerinden yönetiliyor, silah trafiği buradan belirleniyor, talimatlar buralardan veriliyor.
O gece Türkiye’yi içeriden çökertemediniz. Şimdi yeni bir yol deniyorsunuz. Sınırlarımızın hemen dışında cephe kurup Türkiye’ye saldırı hazırlığı yapıyorsunuz. İçeride yapamadığınızı orada da yapamayacaksınız.
Sizi içeride rezil ettik, dışarıda da yeneceğiz
Bunu anlayın artık. Tarih okuyun, Türkiye’yi çalışın, coğrafyayı anlayın. Bu senaryolarla bin yıldır bu topraklarda tarih yapan bir milleti dize getirmek mümkün değil. Bir ya da birkaç terör örgütüyle böyle bu ülkeyi köşeye sıkıştırmak mümkün değil.
15 Temmuz gecesi neyi fark ettiysek bugün bunun ikinci aşamasına geçtik. O gece içeriden savuşturduysak bugün de dışarıdan savuşturacağız. Artık böyle bir Türkiye var.
Kabul etseniz de etmeseniz de, milli siyasi genetiği harekete geçmiş bir Türkiye var. Savunmada değil, taarruzda bir Türkiye var. Karşısında kimlerin olduğunu bilen ona göre hazırlık yapan, ona göre kararlar alan bir ülke var.
ABD’nin hiçbir askeri orada kalamayacak..
On yıllarca tek yanlı bağımlılığa mahkûm ettiğiniz, duvardan duvara çarptığınız, coğrafyasına yabancılaştırdığınız, geçmişine düşman ettiğiniz ve avuçlarınızın içinde tuttuğunuz o ülke yok artık ve bir daha olmayacak. Dünyanın ABD’den büyük olduğunu, Avrupa’nın dışında bir harita ve akıl olduğunu, bilen bir Türkiye var.
Afrin’deki operasyon işte bu büyük, çokuluslu senaryoya karşı başlatılmıştır. Sadece PKK ve DEAŞ’a değil, 21. yüzyılı kuşatacak bir büyük plana karşı harekete geçilmiştir. ABD istese de istemese de o bölge terör gruplarından, işgal aparatlarından, dış müdahale unsurlarından temizlenecektir. Göreceksiniz, bugün sınırlarımızda şov yapan ABD askerlerinin hiçbiri orada kalamayacaktır.
Bu, uzun soluklu, 21. yüzyılın mücadelesi..
ABD istese de istemese de Münbiç, hemen ardından Fırat’ın doğusu bu unsurlardan temizlenecektir. Onların oyalama taktiklerini, yavaşlatma taahhütlerini kimse dinlemeyecektir. Çünkü tehlike yakındır ve tam anlamıyla tanımlanmıştır. Senaryo bütün netliği ile ortaya çıkmıştır, gizlisi saklısı kalmamıştır.
Türkiye hem içeride hem de çevresinde çok büyük bir mücadele veriyor. Bu, uzun soluklu bir mücadeledir. Bu, içinde bulunduğumuz yüzyıla damgasını vuracak, yepyeni bir Türkiye biçimlendirecek bir mücadeledir. Bu, Haçlı Savaşları’ndan bu yana devam eden bir bilinçle başlatılmıştır.
ABD’nin de Avrupa’nın da Türkiye üzerindeki gücü ve etkisi bitmiştir. Onlar Türkiye’yi kaybetmenin, yerine terör örgütleri ikame etmenin bedelini bütün coğrafyayı kaybettiklerinde anlayacaklardır.
“Kurucu akıl”, “kurucu nesil” harekete geçti..
Türkiye’yi her büyük buhranda yeniden ayağa kaldıran “kurucu akıl” bir kez daha harekete geçmiştir. Bir büyük başlangıç için, bir büyük yükseliş için tarihin akışı değiştirilmiştir.
Bu kuşak bir kurucu nesildir. Siyasi lideriyle, kadrosuyla, askeriyle, polisiyle, iş dünyasıyla, medyasıyla, sivil örgütleriyle, bugünkü kuşak, yüzyıllara damga vuracak o “kurucu aklı” temsil etmektedir.
Ve milletimiz, şanlı bir mücadele vermektedir. Bu mücadele bugün Afrin’dedir yarın Fırat’ın doğusunda olacaktır. Ama hep sınırlarımızın dışında olacaktır…
Sabırla, azimle, coşkuyla devam edeceğiz…
Suriye üzerinden dünyalar savaşı: Batı, sarsıcı bir yenilgi yaşayacaktır..
04:0015/02/2018, Perşembe
G: 15/02/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Amerika’dan Avrupa’ya, Ortadoğu ve Güney Asya’dan Rusya ve Asya-Pasifik bölgesine kadar küresel güç denklemi altüst olmuştur. Artık hiç bir ilke, fırsat, ideal, ulus üstü değer ya da düzenleme yerli yerinde değildir, etkili değildir. İnsanlık tarihinin en keskin virajlarından birini yaşıyoruz. İki dünya savaşı öncesi ortamı daha fazlasıyla yaşıyoruz, görüyoruz.
Suriye üzerinden dünyalar savaşı: Batı, sarsıcı bir yenilgi yaşayacaktır..
Suriye üzerinden dünyalar savaşı: Batı, sarsıcı bir yenilgi yaşayacaktır..
1 Şubat, Perşembe
Tanık olduğunuz küçük çaplı tartışmalar, çatışmalar, krizler, terör üzerinden operasyonlar, finansal kapışmalar, ülkelerin olağanüstü savunma hazırlıkları, devletin merkez iktidar alanını güçlendirme çabaları, anormal güç arayışları, kararlı ve öfkeli milli bütünlük mesajları, toplumsal dayanışmaya dönük yoğun çabaların hiç biri birbirinden bağımsız değildir.
Tarihte görülmemiş bir hesaplaşma yaklaşıyor
Bunların tamamı dünyayı bekleyen bir büyük tehlikeye hazırlık çabalarıdır. Tam anlamıyla küresel hesaplaşma, bozgun, fırtına yaşanıyor ve bu büyük bir savaşın ön işaretleridir. Türkiye dahil, kendini bilen her ülke, her millet böyle bir teyakkuz halindedir.
Önümüzdeki yakın dönemde ne ile karşılaşacağımız, dünyanın nasıl bir yere sürükleneceği kestirilememektedir. Ancak bugünkü küçük çatışmaların çok büyük bir hesaplaşmanın parçası olduğunu, o büyük hesaplaşmanın hızla yaklaştığını artık biliyoruz.
Artık hiçbir bölgesel dayanışma, hiçbir geleneksel ittifak halkası, hiçbir ülkenin “sınırsız” görülen gücü, olağanüstü bir değişim yaşanmadan, dünyayı bir ayarda tutamaz, tutamayacaktır. Atlantik ittifakının kibirli güçleri, eski iktidar tekelini ellerinde bulunduran ülkeler bu gücü, imkanı kaybedecektir ve hızla kaybetmektedir. Kaybederken de bütün dünyayı felakete sürüklemenin hazırlıklarını yapmaktadır.
Batı, sarsıcı bir yenilgi, kaybediş yaşayacaktır
Latin Amerika’dan Asya’ya ve Afrika’ya kadar bütün ülkeler, işte bu yüzyılların soyguncu gücünü bertaraf etmek için hizalanmakta, kendi aralarında yakınlaşmakta, arayışlara girmektedir. Her ne kadar iki dünya savaşı öncesini andırıyorsa da bu sefer, küresel güç haritası çok köklü bir değişim hızını yakalamıştır ve yeni büyük krizin sonuçları iki dünya savaşı sonrası gibi olmayacaktır.
Batı, sarsıcı bir yenilgi, kaybediş yaşayabilir. Çünkü dünyanın bütün ulusları, Batılı ülkelerin yol açtığı acıları tatmıştır. Milletlerin hafızaları bunu hala hissetmektedir, bir şekilde Batı’nın küresel hakimiyetinin sona ermesi konusunda hemfikirdir. Çin’den Rusya’ya, Türkiye’den Endonezya’ya, Orta Amerika’dan Güney Amerika’ya, Afrika’nın bütün köşelerine kadar Batı’nın soygun, yağma, katliam, sömürü izleri sinmiştir.
Türkiye “yeni” dünyanın öncü ülkelerinden olacak
Son otuz yılda Müslüman dünyaya yönelen bu yıkım, milyonlarca insanın ölümüne, şehirlerin yok edilmesine, ülkelerin parçalanmasına yol açmıştır. Bu yüzden Çin’deki Batı karşıtlığı ile Türkiye’de yaşananların, Afrika’daki çaresizlik ile Müslüman dünyadaki öfkenin bir yerlerde buluştuğu, kesiştiği bir gerçektir.
İşte Türkiye, tam da böyle bir mücadelenin içindedir. Büyük küresel kırılmanın tam merkezindedir. Bu, sadece Türkiye jeopolitiği ile, davası ile, güç arayışı ile, kendini koruma çabasıyla sınırlı değildir. Türkiye’nin hesaplaşması, küresel ölçekte güç kaymasının en sıcak cephesidir.
Türkiye’ye yönelen tehditler de, müttefiklerden gelen tacizler de, Anadolu’daki dayanışma da, devlet dilinin değişmesi de, coğrafya algısının değişmesi de bu büyük küresel hesaplaşmaya ayarlıdır. Atlantik eksenin tam merkezinde iken, Batı’nın coğrafyamıza yönelttiği büyük istilaya karşı köklü direnişe ev sahipliği yapması Türkiye’yi bundan sonra şekillenecek dünyanın öncü ülkelerinden biri yapma ihtimali oldukça güçlüdür.
Türkiye, ABD’nin en büyük oyununu Afrin’de bozuyor
Bu yüzden Afrin harekatı sadece bir terör operasyonu değildir. Çok daha büyük bir hesabın parçasıdır. Çok daha büyük bir tehdidi ortadan kaldırma girişimidir. Çok büyük bir oyunu bozma mücadelesidir. ABD ve yakın müttefiklerinin coğrafyayı paramparça etme, Türkiye’yi vurma hatta imha etme, Müslüman dünyayı tarih dışına itme planlarına karşı topyekun direniştir. Biz buna vatan savunması, Milli Mücadele, “Acımasız Direniş” diyoruz. Afrin operasyonunun çok ötesinden bir gerçeklikten hareket ediyoruz.
Suriye bütün bölge için bir düğümdü. O düğümü çözmek kolay ama tekrar düğümlemek imkansıza yakındı. Düğüm çözüldü ve Suriye bir dünya savaşının ana merkezi oldu. Bütün ülkeler ve güçler, kozlarını burada paylaşıyor artık. Baltıklar’daki sorun da, Kafkaslar’daki sorun da burada çözülüyor artık. Dostlar da düşmanlar da burada boy gösteriyor. Suriye ve Doğu Akdeniz, geleceğin en fırtınalı bölgeleri olmaya devam edecektir ve asıl fırtına daha gelmemiştir.
Suriye 11 Eylül’den çok daha sarsıcı sonuçlara yol açacak
Bu yönüyle Suriye savaşı, 11 Eylül saldırılarından bile derin izler bırakacak, ondan çok daha büyük küresel güç kaymalarına yol açacaktır. Daha şimdiden ABD ile Türkiye arasındaki ilişkileri koparmayı başarmıştır. ABD Suriye üzerinden Türkiye’ye saldırırken Türkiye de ilk kez böylesine güçlü bir milli eksene oturmuş, ABD tehditleri yüzünden kendi gerçeğini keşfetmiş, durduğu yeri normalleştirmiştir.
Afrin’den Münbiç’e, Fırat’ın doğusundan İran sınırına kadar olan her yer Türkiye için öncelikli güvenlik kuşağıdır. Bu aşamadan sonra ABD telkin ve önerilerinin bu ülkede karşılığı olmayacaktır. O tehlike tanımlanmış, ne yapılması gerektiği belirginleşmiştir.
Savunma hattımız Haçlı Savaşları kadar derinlikten beslenmektedir
Ülkemizin savunma arayışlarıyla, dünyanın Batı’nın nüfuz alanını daraltma girişimleri birbirine paraleldir. Bu hesaplaşma önümüzdeki dönemde Suriye ve Irak’ın çevresi üzerinden dünyanın bütün güçlerinin katıldığı bir kapışmaya dönüşebilir. Türkiye bugün bu önlemleri almazsa işte o gün mahvını yaşayabilir.
Doğru yoldayız. PKK ve başka örgütlerde bizi vuranlar kendi müttefiklerimizdir. ABD’dir, Avrupa’dır. Böyle olunca da savunma hattımız Haçlı Savaşları kadar bir derinlikten beslenmektedir. Birinci Dünya Savaşı’ndan, Çanakkale’den, İstiklal Savaşı’ndan beslenmektedir. Ülkemizin böylesine ayağa kalkması, harekete geçmesi, ABD ve yakın müttefiklerinin en büyük kaybı olacak, onlar bütün coğrafyayı kaybedecekler, ellerinde sadece terör örgütleri kalacaktır. Bu örgütler üzerinden de bölgede hiçbir tasarruf yapamayacakları bilinmektedir. Bu yönüyle Suriye’deki Amerikan varlığı alay konusudur.
Batı bu sefer en ağır kaybını yaşayacak
Doğu’nun ve Batı’nın çatışma yeridir Suriye. Batı’nın bölgedeki müttefiki, silahı PKK iken düşmanları bu coğrafyadan yaşayan milletlerin tamamıdır. Coğrafyayı karşısına alan ABD kaybedecektir. Bu, Osmanlı sonrası bölgeyi dizayn eden Batı için tarihin en ağır kaybı olabilir. Çünkü bu savaşı kazanamazlar.
Bir süre sonra, bugün ABD-İsrail eksenine demir atan ülkeler de karşılarına geçecektir. ABD de Avrupa da bölgedeki kitleleri yönetme güçlerini kaybetmişlerdir. Kitleleri kaybedenler, eskisi gibi yönetici elitlerle bu ülkeleri kontrol etme güçlerini de hızla yitiriyorlar.
Biz aslında Afrin’de bütün coğrafyayı savunuyoruz
Afrin diyerek küçümsemeyin. Burada çok büyük, çokuluslu bir hesaplaşma yaşanıyor. Burada hem Türkiye’nin hem bütün bölgenin savunması yapılıyor. Burada hem Suriye’nin hem Türkiye’nin geleceği kurtarılıyor. Burada Batı’nın son kalesi devriliyor.
Çünkü onlar daha şimdiden Ortadoğu’nun kuzeyini kaybettiler ve güneye çekildiler. Bir süre sonra, Kuzey’deki tek bölge kalan Suriye’nin kuzeyinden de çekilecekler. Buna mecburlar… Küresel güç hesaplaşmasının en çetin cephesi güneyimizde şekillendi. Herkes Afrin meselesini böyle görmeli, böyle anlamalı.
Türkiye, öyle bir ülke ki, çöküşü de, yükselişi de dünyayı sarsar, güç haritalarını alt üst eder. Hangi tarafa yaslansa diğer taraf kaybeder. İşte şimdi, Türkiye’nin aldığı pozisyon, başlattığı savunma, yeni bir kırılmaya yol açacak.
Dünyanın savunma hattı Türkiye’ye göre kuruluyor
Eğer dünya Suriye ve çevresinde tarihin en büyük hesaplaşmasına girişecekse, saflar Türkiye’nin başlattığı bu yeni savunma hattına göre şekillenecektir. Dolayısıyla dostlarımızı da, düşmanlarımızı da, kendimizi de, coğrafya algımızı da yeniden tanımlama zamanıdır ve bugün bu yapılıyor.
Tarih değiştirecek bir hamle bu. Çok yakın gelecekte sadece bizim coğrafya değil, dünyanın genelinde bambaşka bir harita ile karşılaşacağız. Tarihin en büyük değişikliklerine doğru hızla ilerliyoruz. Ve bu çok hızlı gelişecek. Kısa zamanda büyük değişimlere neden olacak. Biz buna şimdiden hazırlanıyoruz işte.. Fırat Kalkanı ile, Afrin operasyonu ile Fırat’ın doğusunda yapacaklarımız ile..
Biz yükseliş dönemindeyiz, unutmayın..
Gizli planın son safhası: Türkiye’yi oyalamak.. Olmaz, bu sefer olmaz!
04:0017/02/2018, Cumartesi
G: 17/02/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Şuraya not bırakayım..
ABD Dışişleri Bakanı Rex Tillerson’ın dün Ankara’da verdiği bütün sözler, taahhütler, iki ülke ilişkilerini normalleştirmeye dönük bütün teklifler yalan çıkacak. ABD yalanlar tarihine bir ekleme daha yapılmış olacak. Çünkü, yirmi yıldır bölgemizde, Türkiye’nin çevresinde yürüttükleri operasyonlar konusunda bize verdikleri sözlerin tamamı yalan çıktı.
Gizli planın son safhası: Türkiye’yi oyalamak.. Olmaz, bu sefer olmaz!
Gizli planın son safhası: Türkiye’yi oyalamak.. Olmaz, bu sefer olmaz!
10 Şubat, Cumartesi
Hep bir gizli gündemleri vardı, bu gizli gündem büyük oranda “Türkiye ile dostluk, ortaklık” üzerinden yürütüldü. O gizli gündem gün geldi Türkiye’yi vurmaya başladı, bütün projenin en sonunda “Türkiye Cephesi” açma ile sonuçlanacağı netleşti. 15 Temmuz saldırısı ile bu cephe açılmak istendi ve biz o zaman ayağa kalktık.
Nasıl da telaşlandılar!
Fırat Kalkanı ve Afrin harekatı ile harekete geçtik, kendimizi korumaya almaya başladık. Bu iki operasyon, aldatma manevralarını boşa çıkardı, gizli gündemleri açık etti, ABD’yi telaşlandırdı. Çünkü Irak işgalinden bu yana adım adım devam eden o büyük proje, tam da sona yaklaşıldığı anda bozuluyordu.
Irak’ın işgali ile Suriye Savaşı’nın başlatılması, Suriye’deki ortaklık formül ve projelerinin tamamında Türkiye’nin yalnız bırakılması, en sonunda PKK ile ortaklık kurulup ülkemizin vurulması, büyük projenin gizli taraflarını gizlenemez hale getirdi. Artık “ortaklık, müttefiklik, iyi ilişkiler” söylemi işe yaramaz oldu.
Sözler ve eylemler arasındaki çelişki, ABD’de her kafadan birbirinin zıddı açıklamalar gelmesi, Donald Trump’ın Cumhurbaşkanı Erdoğan’a verdiği sözlerin Pentagon ve CIA tarafından boşa çıkarılması, Suriye’deki ABD askerlerinin bir tür örgüt gibi kendi başına hareket ediyor görüntüsü, Türkiye-ABD ilişkilerini tarihin en zor dönemine sürükledi. Türkiye’nin, kendini koruma kaygısından başka bir seçeneği yoktu.
Yalanların en rezilcesi: Kimse suskun kalmamızı istemesin..
Kimse bizden, ABD ile dostluk adına kendi ülkemizin vurulmasına, dağıtılmak istenmesine suskun kalmamızı beklemesin. Kimse dostluk ortaklık oyunlarıyla bizi oyalamaya, yavaşlatmaya da kalkışmasın. Hiçbir ülke böyle bir şeye suskun kalamaz. Türkiye de kalmayacaktır.
Yirmi yıldır sözlerine yalan olduğunu bile bile inandık. Çoğu zaman inanmak zorunda kaldık. Çünkü başka sıkıntılarımız vardı. Çünkü Türkiye kendi yolunu çizmekte sıkıntı yaşıyordu. Çünkü Türkiye ardı ardına içeriden vuruluyordu.
İlk kez kendi doğrularımızla harekete geçtik. İlk kez milli bir devlet aklı olgunlaştı. İlk kez bizim için tehdit olanları kendi dilimizle tanımlamayı başardık. Biz harekete geçince panik halinde Ankara’ya akın etmeye başladılar. Eski sözlerden, vaatlerden başka ellerinde hiçbir şey yoktu.
PKK’yı silaha boğarken, Suriye sınırından ve Türkiye içinden bu ülke için ne kadar hassasiyet varsa hedef alınırken kapılarımıza akmaya başladılar. Savunma Bakanı Jim Mattis’in “gerekirse YPG ile PKK’yı savaştırırız” gibi abuk sabuk laflar etmesi ABD’nin yalan uydurmakta bile artık zorlandığının işaretidir. Yalanların en rezilcesiydi bu. Bir ülke nasıl bu hallere düşer, ya da bir ülke Türkiye gibi bir ülkeyi bu şekilde kandıracağını nasıl zanneder inanmak mümkün değil.
Defalarca test ettik: Tillerson’ın sözünü CIA da, Pentagon da reddedecek..
Şunu da not edelim:
Bundan sonra Suriye ya da her hangi bir yerde ABD ile hiçbir stratejik önceliğimiz örtüşemeyecek. Bunu defalarca test ettik, biliyoruz, görüyoruz. Bundan sonra nerelerde çatışma alanları, ayrışmalar yaşanacağını okuyoruz.
Hal böyle iken ABD’nin ipiyle bölgeye bakmak bize olağanüstü bedeller ödetecektir. Çünkü Suriye’nin kuzeyindeki planlama Türkiye cephesi içindir. İsrail öncelikleri içindir. 15 Temmuz’un devamı içindir. Eğer biz bugün o yalanlara bir kez daha inanırsak, 15 Temmuz saldırılarını inkar etmek zorunda kalırız…
Suriye’deki ABD askerleri başka bir güç tarafından yönetiliyor. Washington’da kimin ne söylediği bile belli değil. Karşımızda bir Amerika yok. Bir iktidar parçalanması var. Devlet içindeki bazı yapılar çeteleşmiş, ayrı devlet gibi çalışıyor. Eğer öyle ise, hangi Amerika’yı muhatap alacağız? Kimin sözüne inanacağız? Tillerson’ın sözünü Pentagon reddedecek, CIA reddedecek, o sözlerin tamamı havada kalacak, bilmiyor muyuz..
Birileri içeriden ABD dışarıdan.. Oyun aynı: Türkiye’yi oyalama..
Her şey Türkiye’yi oyalama üzerine kurgulandı. Bu, yıllardır da böyleydi. Suriye savaşı başladığı günden bu yana böyleydi. Savaşın çıkarılması bile bunun üzerine kurgulanmıştı. Çünkü ana cephe Türkiye olacaktı, adım adım o ortam olgunlaştırılacaktı.
Ama bakıyoruz, birileri içeriden ABD dışarıdan aynı oyunu oynamaya devam ediyor. Tillerson’ın sözlerinin içerideki taraftarları da en az ABD kadar Türkiye’yi oyalama çabalarının içinde hareket ediyor.
Türkiye’nin siyasi aklı şunu hesaba katmalı bence: Bu bir terör meselesi değil. Bir Suriye rejimi meselesi değil. Türkiye-ABD ilişkilerinin kırılmasıyla sınırlı bir mesele de değil.
Yeni bir coğrafya inşa ediliyor: Biz ne olacağız?
Herkes şunu bilsin: Yeni bir coğrafya inşa ediliyor. Coğrafyanın değişimi zihinlerin değişimidir. Kendimize, ülkemize, dünyaya bakışımızın değişimidir. Bunların ne kadar bizden, ne kadar yabancı olacağına bu coğrafya değişimi karar verecektir.
Birinci Dünya Savaşı’nda nasıl değiştiyse, daha önceki büyük krizlerde nasıl değiştiyse şimdi de bütün coğrafya, harita öyle değişiyor, değişecek.
Mesele bütün o taktik savaşların ötesinde yeni coğrafyada biz ne olacağız, ne kadar olacağız, nereye kadar olacağız, bu coğrafyayı ne kadar belirleyeceğiz..
Bu coğrafya biz olmadan belirlenemez
Bu da, tarihin derinliklerinden geleceğin belirsizliklerine doğru uzun vadeli bir perspektif şart demektir. Bakış açısı bu mutlak olmalı. Bakış acımız, içerideki bazı grupların küçük hesapları ile, dışarıdaki bazı ülkelerin bölgesel çıkarlarının örtüşmesine göre biçimlenmemeli.
ABD ilk kez bu coğrafyayı belirleme konusunda çaresiz duruma düştü. İstediğini yapamıyor, yapamayacak da.. Bu yeni coğrafya biz olmadan belirlenemez, o harita biz olmadan çizilemez. Çünkü ilk kez o derinlik o bakış açısı böylesine güçlü bir şekilde öne çıktı.
Çok tehlikeli bir hesap yapıyorlar: Türkiye’yi yapayalnız bırakmak..
Şunu da not edelim:
ABD’nin o topraklardan çekilmesi, PKK ile ilişkisini kesmesi, verdiği silahları geri alması, PKK üzerinden Türkiye’yi rahatsız eden hesaplarının tamamından vazgeçmesi dışında anlaşma yapmak mümkün değildir.
Şunu deniyorlar: Türkiye ile yakınlaşmak, Suriye’de işbirliği yapmak, Rusya ve İran’ı endişelendirmek, Türkiye ile Rusya ve İran’ın bölgesel yakınlaşmasını sabote etmek… Bugünkü hesap budur.
Bunun sonucu ne, biliyor musunuz? Türkiye’nin yapayalnız kalmasıdır. Bu sonuç ortaya çıktığı anda, Rusya ve İran’la işbirliği kanalları zedelendiği anda ABD’nin yalan manevrası başarılı olmuş olacaktır. İşte o zaman biz, Türkiye, bölgesel bir işbirliği imkanını bir daha bulamayacağız. Hiçbir ülke ile…
Gizli gündemin son safhası: Biz bu oyunu yutmayacağız
İşte o zaman ABD ve İsrail’in bölgesel oyunlarının içinde duvardan duvara savruluruz. İşte o zaman Türkiye’yi koruma adına hiçbir adım atamayacağız. İşte o zaman Rusya Türkiye ile hiçbir konuda işbirliğine gitmeyecek. İşte asıl o zaman ABD PKK ile daha güçlü çalışacak, Türkiye’yi daha köşeye sıkıştıracak, o gizli gündemin son safhasına geçmiş olacak.
İşte o zaman ABD ve PKK’nın oyunlarının içerideki operasyoncuları da harekete geçecek. Türkiye bu oyuna düşmez, düşmeyecektir.
Biz sözlere bakmıyoruz. ABD silahları ile askerlerimiz şehit edilirken, tanklarımız vurulurken, ABD’nin paralı askerlerine dönüşürken PKK ile sivillerimiz katledilirken biz hiçbir söze inanmayız.
Biz bu sefer bu oyunu yutmayız. Kimse böyle bir umuda kapılmasın!
.
Dünyalar savaşı: Bir anda on devlet savaşa girer ve Suriye diye bir ülke kalmaz..
04:0020/02/2018, Salı
G: 20/02/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bütün kartlar “Türkiye’yi durdurma” üzerine kuruluyor. Küresel aktörler de, bölgesel güçler de, terör örgütleri de Afrin operasyonunu durdurma, yavaşlatma, boşa çıkarma, Türkiye’yi oyalama, kilitleme, Afrin’den sonra Münbiç’e girmesinin önünü alma özellikle de Fırat’ın doğusuna geçme niyetlerini yok etme üzerine oyun üstüne oyun kuruyor.
Oruç vücudu yeniliyor
Oruç vücudu yeniliyor
3 Temmuz, Perşembe
ABD’nin en büyük hedefi Türkiye-Rusya-İran arasında varolan Suriye yaklaşımını sabote etmek. Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE) başını çektiği bir başka İsrail ekseni de yakınlaşmayı sabote etmeye çalışıyor. Bu çevrelerin hepsi PKK/PYD üzerinden oyun kuruyor. ABD ve İsrail kadar BAE’nin başını çektiği eksen de PKK’ya destek veriyor, teşvik ediyor, silah sağlıyor.
İran Türkiye’yi köşeye sıkıştırmaya mı çalışıyor?
Türkiye-Rusya-İran üçlüsünün en zayıf halkası İran. O da PKK üzerinden elini güçlendirmeye, Türkiye’yi sınırlamaya, Şam yönetimini provoke edip Türkiye’yi Afrin’de kilitlemeye çalışıyor. Tahran’ın “fırsatçı” tavrı, her ne kadar “Suriye’yi koruma” pazarlaması yapsa da aslında bu ülkenin imhasına yol açacak ölçüde bir tehlike barındırıyor. ABD ve BAE’nin PKK ile bağlantısı kadar İran’ın PKK/PYD ilişkileri de derinlemesine sorgulanmalı, İran’ın Afrin operasyonuna karşı tutumu özellikle not edilmeli.
ABD, binlerce TIR dolusu silahla orada bir terör ordusu inşa etti. Bu silahlı gücün öncelikli hedefi Suriye’den çok Türkiye’dir. BAE ise bölgesel her konuda Türkiye’ye olağanüstü güçlükler çıkarıyor, her taşın altından çıkıyor, Türkiye’ye karşı terör örgütlerine destek veriyor.
Bu ülkenin, Veliaht Prensi Muhammed Bin Zaid’in 15 Temmuz darbe girişimi dahil, ülkemize yönelik bütün komplolara finans hatta silah sağladığını biliyoruz. İsrail istihbaratının yönettiği bu kişinin terör finansmanıyla suçlanması için yeterince malzeme oluşmuştur.
Suriye askerini Afrin’e kim getirecek?
Peki İran, hem ABD ve İsrail ile bölgede restleşiyor görünürken hem Suudi Arabistan-BAE ekseni ile aynı paydada nasıl yer alıyor? Türkiye ile dostluk söylemlerini dilinden düşürmeyen bu ülkenin bölgesel her konuda ülkemize çelme takması, rahatsız edici tavırlar göstermesi ne ile açıklanabilir? Tahran yönetiminin bu konuda Türkiye’ye güven vermesi, bu bölgenin geleceği açısından esastır.
Birkaç gündür, Afrin’i terörden temizlemeye dönük operasyon karşısında buldukları tek fikir PKK ile Şam yönetimini anlaştırıp rejim askerlerini Afrin’e taşımak oldu. Görünüşte buna İran da destek veriyor. PKK da destek veriyor. Türkiye engellenecekse ABD de destek verecektir. Tabi BAE çoktan hazır. Zaten McGurk’ün BAE ziyaretinde bunlar konuşulmuş, hesaplanmıştır.
Türkiye’nin fedakarlığı sınırsız olmak zorunda
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Rusya lideri Putin’le dün yaptığı görüşme, her görüşmede olduğu gibi, düğümleri çözebilecek tek şeydir. Türkiye, Rusya ve İran’ın Soçi’de buluşması kararı ve görüşmeden sonra Erdoğan’ın “Sonuçlarına katlanırlar” sözü, Türkiye’nin neleri göze aldığının göstergesidir. Çünkü mesele Afrin değil, PKK/PYD ile sınırlı değil, mesele Türkiye’nin varoluşudur. Bu da fedakarlığın sınırsız olacağı anlamına gelecektir.
İşin geldiği, kuvvetle muhtemel gelebileceği nokta şurasıdır: Eğer birileri Suriye askerlerini Türkiye’nin karşısına dikerse, devletten devlete savaşın ilk adımı atılmış olur. Suriye savaşı bambaşka bir döneme girer. Örgütler devreden çıkar devletler sahaya iner.
Dünyalar savaşı: Suriye diye bir ülke kalmayacak
Böyle olursa, Türkiye ve Suriye askerleri karşı karşıya kalırsa bu, kesinlikle iki devletle sınırlı kalmayacaktır. Birden çok devlet aynı anda bu savaşın tarafı olacaktır. O andan itibaren Suriye diye bir ülke de kalmayacaktır.
Rusya zaten sahadadır ve daha farklı bir çatışmanın tarafı olacaktır. İran açıktan savaşın ana cephelerinden biri olacaktır. ABD ve onunla beraber İsrail ve BAE gibi bölge ülkeleri bir başka cephe olarak sahaya girecektir.
İşte o zaman Suriye dünyalar savaşının ana çatışma alanı olacaktır. Bir tür kıyamet savaşının temelleri atılmış olacaktır. Batı dünyasının bütün senaryolarının merkezinde bu vardır. Bütün planlar, Doğu-Batı hesaplaşmasının Suriye-Irak hattında yaşanması üzerine kurgulanmıştır.
Tereddüt edersek paramparça oluruz
Peki ne yapacağız? Afrin operasyonunu bırakıp çekilelim mi? PKK/PYD üzerinden kurgulanan senaryonun gerçekleşmesini mi izleyelim? Yüzlerce kilometre boyunca “Türkiye Cephesi” açmalarına izin mi verelim? Bir adım sonra o cepheden Türkiye’ye topyekûn saldırılarını mı bekleyelim? Hemen ardından savaşın Türkiye içine taşınmasına mı göz yumalım?
Bu Türkiye’nin kendini inkârı olur. Daha mücadele etmeden teslim olmak olur. Yenilmek, bu yüzyılı kaybetmek olur. Yeni tarih yükselişini ıskalamak olur. Bu, Türkiye’nin paramparça olması demek olur. Ve bu asla mümkün değildir, olmayacaktır, düşünülemez bile.
Kimse gözümüzü korkutmayı denemesin!
Türkiye kendi varoluşu için ne yapması gerekiyorsa yapacaktır. Ne kadar oyun kurulursa kurulsun, ne kadar ittifak halkaları değişirse değişsin, ne kadar dışarıdan ve içeriden operasyona maruz bırakılırsa bırakılsın kendi yürüyüşünü devam ettirme dışında hiçbir seçeneği yoktur.
Ama Türkiye, Suriye meselesinin devletler savaşına dönüşeceğini, bunun kuvvetle muhtemel olduğunu, PKK/PYD’nin bu denli silahlandırılmasının bu amaca yönelik olduğunu biliyor, bilmelidir. Birileri azmimizi kırmaya çalışacak. Tehditleri abartacak, gözümüzü korkutmayı deneyecek.
Savaş biterse terör koridoru boşa çıkacak, bunu biliyorlar
Çünkü o birileri Suriye’de savaşın devam etmesi için elinden geleni yapıyor. Bu savaş üzerine bölgesel bir kriz çıkarmak için elinden geleni yapıyor. Yine o birileri bölgesel direnci harekete geçiren Türkiye’yi köşeye sıkıştırmak için her yolu deniyor, örtülü operasyonlara girişiyor.
Çünkü savaş biterse, “Terör Koridoru” tehlikeye girecek. ABD ve İsrail’in garnizon planı suya düşecek. Bütün ülkeler o koridora, o yabancı işgale, harita çalışmasına yoğunlaşacak ve ABD’den bölgeyi terk etmesini isteyecek.
Sınırsız bir mücadele ruhunu harekete geçirecek tek ülke..
İran dikkatli olmalı.. Suriye Türkiye’ye açık cephe almaktan çekinmeli. Türkiye-Rusya güven bunalımına girmemeli. Arap ülkeleri, basit gerekçelerle, ABD-İsrail ağzıyla bölgeyi konuşmaya son vermeli. Türkiye bütün bölgeyi koruyup kollayacak tek ülkedir. Bölge içi çatışmalara direnecek tek ülkedir. Batılı istilaya set çekecek tek ülkedir.
Ama Türkiye, mesele kendisi olunca sınırsız bir mücadele ruhunu harekete geçirecek tek ülkedir. İster PKK/PYD, ister ABD planları isterse bölgedeki örtülü senaryolar, Türkiye ne yapılması gerekiyorsa onu yapacaktır. Yapmak zorundadır.
“Suriye üzerinden dünyalar savaşı” başlıklı bir önceki yazı, dünyanın ne ile karşı karşıya olduğunu anlatıyor. Dikkatinize sunarım.
.Milli mutabakat veya seçim ittifakı: Herkes safını seçsin, biz “Türkiye Ekseni”ndeyiz
04:0023/02/2018, Cuma
G: 23/02/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin milli dayanışma hattı, milli mutabakat arayışları sadece seçimle sınırlı bir çaba değildir. Parlamento ve Başkanlık seçimlerine, yerel seçimlere münhasır bir hazırlık değildir. Elbette yasa değişiklikleri, ittifak anlaşmaları görünürde bunlarla ilgilidir, onlar üzerinden yürümektedir.
#TürkiyeDüşmanları
#TürkiyeDüşmanları
28 Haziran, Pazar
Ama çok daha büyük bir hesap söz konusudur. Seçimlerden sonrasına, ülkemizin karşılaşabileceği tehditlere, Türkiye’nin meydan okumalarına, coğrafya ve küresel ölçekte güç arayışlarına yönelik bir hazırlıktır. Büyük hesapların, büyük hesaplaşmaların, büyük iddiaların, büyük kavgaların olduğu bir tarih dilimindeyiz.
Büyük iddialarımız var, büyük kavgalarımız var
Türkiye olarak, içeride çok büyük mücadeleler verdik, “içeriden operasyon” planlarının neredeyse her çeşidine maruz bırakıldık. Güneyden terör örgütleri ve “geleneksel müttefikler” üzerinden saldırılara uğradık ve bunlar hala devam ediyor. İçinde bulunduğumuz coğrafya yeniden tanımlanıyor, haritalar yeniden çiziliyor.
Ülkeler parçalanıyor, tamamen yabancı garnizon haritaları çiziliyor. Bizim için de benzer haritalar masaya sürülüyor. Yeni tehditler yakınlaşıyor, Türkiye bu tehditlere karşı hazırlıklar yapıyor. Savunma ve iç güvenlik hazırlıkları kadar, sınırlarımızın ötesinde büyüyen tehditleri ortadan kaldırma operasyonları kadar çok güçlü bir toplumsal dayanışmanın temelleri atılıyor.
İki net cephe: Ya Türkiye Ekseni ya da çokuluslu müdahale safları..
Bugüne kadar olanlardan çok bundan sonra olacaklara hazırlık zarurettir. Ne zamandan beri “vatan savunması” dememiz bundandır. “Türkiye Ekseni”nde birleşme çağrıları bundandır.
Sadece bölgemiz değil, dünyanın tamamı çok sert bir siyasi iklime girdi. Baltıklar/Doğu Avrupa’dan Asya Pasifik bölgesine kadar bütün fay hatları hareketleniyor. Bu yüzden, böyle bir dünyada güçlü olmak dışında hiçbir seçeneğimiz yok, olmayacak. Hiçbir ittifak ilişkisi, hiçbir tek yanlı ortaklık bizi geleceğe taşımayacak.
Bu yüzden, içerideki ideolojik/siyasi cepheleşmelerin ve geleneksel siyasi kimliklerin anlamı kalmadı. Artık iki seçenekle karşı karşıyayız. Ya “Türkiye Ekseni”nde demir atacağız ya da ülkemize ve bölgeye dışarıdan müdahil olanların safında yer alacağız. Önümüzdeki genel seçim, başkanlık seçimi, yerel seçimler bu yüzden siyasi tarihimizin en kritik seçimleridir. Türkiye bu eşiği atlamak zorundadır.
Türkiye için en stratejik eşik
Ülkenin ana omurgası, toplumun ezici gücü “Türkiye Ekseni”nde birleşmek, içeriden ve dışarıdan operasyon alanlarını daraltıp etkisizleştirmek zorundadır. Bu kritik eşiği atlamadan büyük dönüşümü tamamlamak mümkün değildir. 20. Yüzyıl sonrasını kazanmamız, 21. Yüzyılı ve sonrasını belirlememiz, kendi yolumuzu çizmemiz mümkün değildir. Öyleyse, önümüzde duran şey sadece seçim değil, Türkiye’nin kaderinin şekillendirilmesidir. Bir daha asla vesayet ve himaye altına girmeyecek, cephe ülkesi olmayacak bir Türkiye inşa etmenin en stratejik kararı ve adımıdır.
Yeni kavga bölgesel nitelikli: Tarih yapıcı iradeye güç verin
AK Parti’nin öncülüğünde, MHP ve diğer partilerin katılımıyla Türkiye’nin ana omurgası harekete geçirilecek, yüzlerce yıldır bu coğrafyayı biçimlendiren “tarih yapıcı” iradeye güç verilecektir. 15 Temmuz başarısız olsa da, terör koridoru üzerinden cephe açma planlarına kararlı müdahaleler yapılsa da, “içeriden operasyon” çevreleri büyük oranda zayıflatılsa da, artık oyun daha büyük ve bölgesel nitelikli olacaktır. Kimlik eksenli çatışma hazırlıkları yapılacak, içeride “zaaf” olarak tanımladıkları, bütün boşluklara müdahale çabaları kendini hissettirecektir.
Öyleyse “Türkiye Ekseni”ne inanan, büyük tarih hesaplaşmasına inanan, “yeni coğrafya inşasını biz belirleriz” diyen herkesin bu ittifaka dahil olması, partiler üstü bir perspektifle hareket etmesi, Türkiye’nin büyük yürüyüşüne katılıp mücadelesine omuz vermesi gerekiyor. Ülkemizi buralara kadar taşıyan siyasi liderliğe, siyasi akla, milletimizin coşkusuna katılması gerekiyor.
7 Haziran projesini hatırlamak zorundayız!
7 Haziran seçimlerini hatırlayın. Proje şuydu: AK Parti tek başına iktidar olamayacak şekilde aşağı çekilecek. HDP güçlendirilecek, CHP ile HDP arasında oy geçişkenliği sağlanacak. Tamamen dışarıda planlanan senaryo, ülke içinde Doğan Grubu üzerinden servis edildi. Müthiş bir kamuoyu çalışması yürütüldü. Ve amaç hasıl oldu. Koalisyonu zorunlu hale getiren bir sonuç ortaya çıktı.
Projenin ikinci ayağı, AK Parti’yi CHP ile koalisyona zorlamaktı. Böylece Türkiye’nin yerlileşmesini, millileşmesini, öne çıkmasını arzulayan siyasi akıl ve kadrolar CHP üzerinden rehin alınacaktı. Şükür ki, seçimler yenilendi ve bu çokuluslu proje çöktü.
İçerideki aparatlar, içeriden çökertme..
O proje başarılı olsaydı, 15 Temmuz ve terör koridoru üzerinden yürütülen proje de başarılı olacaktı. Türkiye’ye çok büyük tuzak kurulmuştu. O da içeriden parçalama, diz çöktürme planıydı. Şimdi dikkat edin içeride yapamadıklarını dışarıdan yapmaya çalışıyorlar. Biz de, olağanüstü bir kararlılıkla, savunma yerine taarruzla bu tehditleri savuşturuyoruz. Afrin operasyonu böyle bir müdahaledir ve devam edecektir.
Milli Eksen’in, Türkiye Ekseni’nin dışında kalanlar, bu büyük hesaplaşmada Türkiye’ye destek vermeyenler, yeni çokuluslu müdahale girişimlerinin içerideki aparatları olarak kullanılacaklar.
CHP bir ulusal güvenlik sorununa dönüştürülüyor
CHP’nin hızla HDP kimliğine bürünmesi, kimlik eksenli bir cephe partisine, kavga partisine dönüştütülmesi, marjinalleştirilmesi, Türkiye partisi olmaktan çıkarılması yeni projenin işaretlerini vermektedir. Böyle bir CHP ile HDP arasındaki geçişkenlik, bu partiyi imha edecektir.
İttifakın içinde yer almayan siyasi çevreler, yarının büyük kavgalarında söylem gücünü kaybedecektir. Çünkü öyle büyük hesaplaşmalar yaklaşıyor ki, söz konusu mücadeleler arasında o partiler hızla eriyecektir.
Şimdiden uyaralım: Bazıları o çokuluslu müdahale saflarında arayışlara girerek güç ve iktidar devşirmeye çalışıyor. Bunlar büyük oranda “ulusal güvenlik meselesi” haline gelebilir. Şartlar böyle bir tanımlamayı zorunlu hale getirebilir.
Yarının ‘Türkiye’si inşa ediliyor, dikkat!
Artık 7 Haziran projeleriyle, 15 Temmuz saldırılarıyla, “terör koridoru” tehditleriyle Türkiye’ye ayar verme dönemi kapandı. Bu ülke, çok daha büyük iddiaların ülkesidir.
Almanya ile, ABD ile, ya da bir başka güç ile yakınlaşarak içeride zemin bulmak, iktidar aramak mümkün değildir. Bunların dışında başka hesapları olan varsa, yeni çokuluslu senaryoların içerideki ihalelerine talip olanlar varsa, buradan uyaralım, intihar ederler.
“Türkiye Ekseni” güçlüdür, daha da güçlenecektir. Seçim ittifakı şeklinde başlayan ortaklıklar zeminini daha da güçlendirecektir. Ülkemiz, yarının dünyasına hazırlanmaktadır.
Herkes safını seçsin, biz vatan eksenindeyiz
Vatan ekseninde, tarih ekseninde ve milli kimlik ekseninde düşünen herkes bu dayanışma hattında yerini almalıdır. Çünkü, bir coğrafya inşası, bir tarih hesaplaşması var önümüzde.
Türkiye’nin yeni yükseliş dönemini biçimlendiren kurucu nesil, kurucu kadrolar büyük adımlar atıyor. Bu, yüzyıl sonra gelen fırsattır. Küçük hesaplara kapılanlar tarihin yanlış sayfalarında kaybolup gidecek.
Biz yerimizdeyiz, milli eksenin, mücadele cephesinin en ön safındayız. Bunda zerre miktarda tereddüt etmeyeceğiz.. Afrin operasyonu neyse önümüzdeki seçimler de odur. Ondan sonra büyük Türkiye’ye omuz verme davası da odur! Herkes yerini seçsin..
Salih Müslim’in yakalanması: Peki şimdi ne olacak? Coğrafi sınır gözetmeden tasfiye şarttır!
04:0026/02/2018, Pazartesi
G: 26/02/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
PKK’nın Suriye kanadı PYD yöneticilerinden, Türkiye’ye yönelik terörün en önemli isimlerinden, Türkiye içindeki terör saldırılarından ve Suriye’nin kuzeyindeki kitlesel katliam ve tehcirlerden sorumlu Salih Müslim Prag’da yakalandı. Şüphesiz, yakalanmasının Türkiye’nin “kırmızı bülten” kararından kısa süre sonra gerçekleşmesi dikkat çekici.
Başbuğ'dan skandal Suriye açıklaması
Başbuğ'dan skandal Suriye açıklaması
28 Haziran, Pazar
Hele ki, Afrin operasyonu bütün kararlılığı ile devam ederken, İran sınırından Akdeniz’e kadar PKK/PYD üzerinden bir “terör koridoru” oluşturup ülkemizi “çevreleme”ye dönük ABD planlarına karşı Türkiye’nin büyük mücadelesi daha da genişlerken PKK/PYD’nin üst düzey bir isminin Avrupa sınırlarında gözaltına alınmasının anlamı büyüktür.
Sadece bir teröristtir ve teslim edilmelidir
Paketlenmiştir ve derhal Türkiye’ye teslim edilmesi gerekmektedir. Çünkü bir katliam suçlusudur, sivil katliamlara imza atmıştır, hem Türkiye halkına hem de Suriye kalkına karşı insan hakları suçları işlemiştir. Müslim’in Afrin operasyonu devam ederken yakalanması şüphesiz PKK/PYD kanadında yol açacağı psikolojik çöküntü önemlidir.
Bizim için o sadece bir teröristtir. PKK içindeki hiyerarşik durumunun, kime yakın olup olmadığının, ABD ve Avrupa’nın gözündeki anlamının hiçbir değeri yoktur. Bizim için o, Kandil’de oturup bütün coğrafyayı kana bulayan ırkçı teröristler gibi, bir PKK’lıdır, suçludur, kötülük timsalidir, milletimizin ve Suriye’de yaşayanların kanına girmiştir, o kadar!
Öcalan’ın paketlenmesi ve Salih Müslim: Bundan sonra ne olacak?
Abdullah Öcalan’ın Kenya’da paketlenmesinden bu yana, ilk kez böylesine bir ismin, üstelik Avrupa sınırlarında yakalanması, gözaltına alınması ciddi bir durumdur. Bundan sonraki adımları göreceğiz ve elbette erken sevinmeyeceğiz. Atılacak adımlara bakacağız. Yakalanmasının arkasında ne var göreceğiz. Türkiye ile işbirliği yapıp yapmayacaklarına bakacağız.
Belli mi olur, bir bakarsınız; “Bakın Salih Müslim’i yakaladılar. Avrupa ülkeleri de PKK terörüne karşı tavır alıyor” dediğimiz anda bırakırlar, hatta “bir yanlışlık oldu” bile diyebilirler.
Ama öyle olmazsa, teslim ederlerse, Salih Müslim’in yakalanmasının devamı gelirse, yeni isimler listeye girerse, AB ülkeleri içindeki terör yapılarına karşı kararlı ve dürüstçe tavır alınırsa, coğrafyamızı kana bulayan bu terör örgütüne karşı Avrupa genelinde operasyonlar başlarsa, olağanüstü bir dönem başlamış demektir.
Biz bu konuda Avrupa’ya hiç güvenmeyiz, bu net!
Gerçi biz, Avrupa ülkeleri ile terörle mücadele yapılamayacağını biliriz. Bu konuda güvenimiz neredeyse kalmamıştır. Onlarla hiçbir şekilde teröre karşı ortak hareket edilemeyeceğini, Türkiye’nin bu konuda acılarının en önemli müsebbiplerinin aslında onlar olduğunu çok iyi biliyoruz. Bunu defalarca yaşardık. Çünkü terörü her zaman bize bir kart olarak kullandılar. Türkiye’ye saldıran kim varsa onlara destek verdiler.
15 Temmuz’dan sonra FETÖ’yü korudular, üst düzey yöneticilerine sığınma hakkı verdiler. PKK’nın finans kaynağı oldular, siyasi olarak onlara kalkan oldular. Madem “Türkiye’yi vuruyor, biz de destek verelim” dediler. Ülke yönetimleri, medyası, entelijansiyası “Türkiye düşmanlığı”na öyle kilitlendiler ki, sivil katliamlardan sorumlu örgüt ve kişileri bile korumaya aldılar.
Ülkemizle hesabı olan ne kadar örgüt ve kişi varsa bugün Avrupa’da rahatça hareket etmektedir. Aramızdaki ikili anlaşmalara, uluslararası sözleşmelere, ne kadar bu yönde düzenleme ve tasarruf varsa hepsine rağmen, verdiğimiz suç dosalarına rağmen Türkiye ile işbirliği yapmadılar.
Avrupa ve ABD şunu bilsin: O kartı ellerinizden alacağız..
Ama Avrupa şunu unutmasın: Terör konusunda Türkiye ile işbirliği yapmayan ülkeler, önümüzdeki yıllarda ne büyük hata yaptıklarını anlayacaklar. Bugün Türkiye’nin sıkıntılarına yatırım yapan ülkeler, birkaç yıl içinde bizden daha büyük sıkıntılara sürüklenecekler.
Türkiye yükselecek, bunları aşacak, Avrupa destekli de olsa terör kartını boşa çıkaracak, teker teker o örgütlerin de, o isimlerin de üstesinden gelecek. Bugün Türkiye’nin dostluğunu önemsemeyenler, iş bittikten sonra, bölgenin güç haritası değiştikten sonra o dostluğu çok arayacaklar ama bulamayacaklar.
ABD şunu bilmeli: PKK ile ortak olup “Türkiye Cephesi” açma planları ona bütün bir coğrafyayı kaybettirecek. Birkaç terör örgütü ile, birkaç güçten düşmüş bölge ülkesi ile bu coğrafyada tutunamayacağını çok yakında anlayacak. Türkiye’nin dostluğunu kaybetmenin bedelini ödemek zorunda kalacak..
Bütün lider kadrosu tasfiye edilmeli, sonuç alınacaktır..
Salih Müslim, bir kötülük dosyasının küçük bir figürüdür. Önemli bir adam değildir. Ama sembolik olarak yakalanması çok önemlidir. Yargılanmadan, teslim edilmeden bu dosya tamamlanmayacak, bu da bir gerçek. Yine de, Çek Cumhuriyeti’nin bunu yapması, dikkatle not edilecek. Bu, caniler listesinden bir ismin eksilmesidir.
Türkiye, PKK/PYD’nin bütün lider kadrosunu tasfiye etmeden, etkisiz hale getirmeden bu mücadele bitmeyecek. Türkiye, hem içeride hem Suriye’de hem de Irak’ta örgütün bütün unsurlarına karşı amansız bir mücadele yürütmektedir. Çünkü bu bir vatan savunmasıdır, öyle görür böyle biliriz. Mücadelenin bir ayağı da Avrupa’dır.
Afrin’le başlayan, Münbiç’le devam edecek olan, Fırat’ın doğusundaki her karış toprakta devam ettirilecek olan mücadele böyle bir mücadeledir. ABD de olsa, Avrupa ülkeleri de olsa bu mücadele yapılacaktır, sonuç alınacaktır.
Terör kartı ellerinizde kalacak, Türkiye’nin dostluğu önemlidir!
Çünkü artık terörle mücadele yapmıyoruz. Türkiye mücadelesi, coğrafya mücadelesi yapıyoruz. Çünkü artık ABD ve Avrupa’nın gizli gündemli telkinleri ile ilgilenmiyoruz. Kendi ellerimizle mücadele ediyor, kendi doğrularımızla kararlar alıyoruz. Bu kararlılık geri döndürülemez bir tarihsel yürüyüş, yükseliştir.
Avrupa işbirliği yapsa da yapmasa da, ABD bize karşı terörle ortak olsa da olmasa da bu yürüyüş devam edecektir. İşte böyle bir dönemde Türkiye ile yakın olanlar, işbirliği yapanlar, dostluğunu ve güvenini kazananlar kazanmış olacaklardır.
Almanya’dan ve diğer Avrupa ülkelerinden, önyargılarını bırakıp, marjinallerin perspektiflerine rehin olmamalarını, PKK’ya karşı Türkiye ile işbirliği yapmalarını istiyoruz. Hiçbiriniz bir terör örgütüne destek vererek gurur duyacağınız bir tarih sayfası açmıyorsunuz. Bu kart, terör kartı, ne kadar etkin kullanırsanız kullanın, elinizde kalacaktır. Biraz tarihe bakın, biraz coğrafyaya bakın bunu göreceksiniz.
O Kandil yerle bir edilecek, o senaryolar buharlaşacak
Siz olsanız da olmasanız da, o Kandil yerle bir edilecek. Onlarca yıldır terör baronluğu yapanlar birer birer tasfiye edilecek, ortadan kaldırılacak. Suriye’nin kuzeyindeki o siperler, o silah depoları bir bir havaya uçurulacak. PKK ve PYD üzerinden bütün senaryolar buharlaşacak. Bunlar olacak ve Türkiye bunu yapacak. Siz o zaman avuçlarınız bomboş bölge dışından seyretmek zorunda kalacaksınız.
PKK unsurları, terör baronları, Batı’dan aldıkları desteğin bir gün hiçbir işe yaramadığını, yeni coğrafya tasarımında kendilerine yatırım yapılmayacağını, kullanılıp atılacaklarını, işte o zaman kendi kellelerini bile koruyamayacaklarını görecekler.
Coğrafi sınır gözetmeden mücadele edilecek. Yeni sürprizler bekliyoruz
Afrin’de ne kadar kararlıysa, Münbiç ve daha doğuda ne kadar karalıysa Türkiye, PKK/PYD liderlerinin paketlenmesi, devre dışı bırakılması için de aynı kararlılıkla, coğrafi sınır gözetmeden harekete geçmek zorunda.
Ve bu olacak..
Salih Müslim olayı yeni bir başlangıç olmalı. Türkiye için, PKK’nın lider kadrolarının tasfiyesi, Avrupa için terör kartının boş bir arayış olduğunun göstergesi olarak kabul edilmeli. Yeni bir süreç başlamalı. Çünkü Avrupa, ABD ve İsrail’in tehlikeli oyunlarına kendini kurban vermemeli.
Artık bundan sonra “terör” diye bir kart olmayacağını, o kartı kullananların devletlerarası bir hesaplaşmaya girmiş kabul edileceğini bilmeli. Onlar bizim haritalarımızı değiştirmeye çalışırken aslında dünyanın haritası değişiyor. Bu durumun hangi ülkeye ne tür sürprizler yaşatacağını kimse öngöremez.
Salih Müslim’in gözaltına alınması, Afrin-Münbiç hattındaki mücadele sırasında büyük bir sürpriz oldu. Teslim edilmesi, bir gelenek oluşturmasını umuyoruz.. Bunlar olsa da olmasa da biz kendi yolculuğumuzu sürdüreceğiz tabi..
28 Şubat ve 15 Temmuz aynı cephedir: Hedef dün Erbakan’dı, bugün Erdoğan
04:0028/02/2018, Çarşamba
G: 28/02/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
28 Şubat müdahalesi, Türkiye’ye yönelik çokuluslu müdahaleler zincirinin en temel değişimiydi. Çünkü 28 Şubat’tan 15 Temmuz’a uzanan bir bağ, silsile, bir yöntem birliği vardı. Çünkü 28 Şubat bir milleti durdurmanın ötesinde zihinlerini karıştırma, genetiğini bozma, değerlerini sıfırlama operasyonuydu.
Belediye otobüsüne molotoflu saldırı
Belediye otobüsüne molotoflu saldırı
29 Haziran, Pazartesi
Nitekim 11 Eylül saldırılarından sonra Türkiye’de uygulanan yöntem, biraz değiştirilerek, bütün Müslüman coğrafyada uygulandı. Türkiye’de düşman “irtica” oldu, diğer ülkelerde gerekçe “terör”dü. Şimdi bakıyoruz, o projeyi uygulayanlar, hem terörle ortak hem “irtica” olarak tanımladıkları siyasi çevrelerle ortak hareket ediyor.
Bazı paşalar İsrailli subaylara tekmil verirken canımız yandı
İki kutuplu dünya bitmiş, geleneksel darbe yöntemleri de değişmişti. Çünkü dünya değişiyor, Türkiye değişiyor, içerideki iktidar alanları değişiyor, Anadolu insanı devlet iktidarı üzerinde söz sahibi oluyor, çevrede tutulan kitleler hızla merkeze akıyor, Cumhuriyet normalleşiyordu ve büyük bir yerlileşme dalgası geliyordu.
Sadece askeri darbelerle kitleleri, değişimi durdurmak mümkün değildi. Sadece askeri darbelerle milleti durdurmak da mümkün değildi. Bu yüzden askeri, sivil, ekonomik, siyasi, kültürel her alanda bir proje uygulandı. Projenin patronları İsrail aşırı sağı ve ABD’nin neo-con ırkçılarıydı.
Bu ülkenin bazı paşaları, İsrailli subaylara tekmil verirken, bu ülkenin bütün kaynakları ABD ve İsraillilere peşkeş çekilirken, bu devleti temsil edenler milletimizi onların önüne atıp imhasına çalışırken, koca Türkiye İsrail’in bölge politikalarına rehin verilirken, yerli olan ne kadar insan varsa hedefe konulurken, neocon-ırkçı dalga Türkiye’yi avucunun içine alırken bir çoklarımız 28 Şubat’ı sadece bir iç iktidar kavgası olarak tanımladı.
Onlar Türkiye’nin bugünkü yükselişini boğmak istemişti..
Oysa öyle değildi. Büyük bir değişimdi. Müdahale yönteminin değiştirilmesiydi. 21. yüzyılda Müslüman dünyanın kendine gelmemesi için bir yol haritası oluşturuluyordu. İşte o dönemlerde Türkiye’nin güvenlik unsurları, ABD ve İsrail’le birlikte coğrafyamızın her yerinde Batı dünyası için tehdit kabul edilen Müslüman cemaat ve çevrelere karşı örtülü operasyonlara katılıyordu. Bir silaha dönüştürülmüştük. Hem kendi coğrafyamıza hem de kendimize karşı.
Bu yüzden 28 Şubat doğrudan ABD ve İsrail tarafından planlanmış ve uygulanmıştı. Temel hedef, Türkiye’nin büyük değişimini daha başlamadan boğmaktı. Çünkü Türkiye ayağa kalkarsa bölgeyi durdurmak, sindirmek ve yönetmek mümkün olmayacaktı. Kendisine gelmesi engellenemezse coğrafya kaybedilecekti.
Eğer bugünleri, 17-25 Aralık müdahalesini, 15 Temmuz çokuluslu saldırısını, Gezi terörünü anlamak istiyorsak, 28 Şubat projesinin ne olduğunu, nasıl bir küresel plan olduğunu, nasıl bir gelenek başlattığını, nasıl bir Türkiye tasarımı olduğunu, nasıl bir dış müdahale olduğunu anlamalıyız.
İslami ve yerli olan her şeye savaş açtılar. Bugünkü gibi..
Merhum Necmettin Erbakan’ın hangi siyasi aklı ve yolu tercih ettiğini bilenler, Türkiye’nin geleceğinin ne yöne doğru seyredeceğini okuyanlar 20. Yüzyılın sonunda milletimizin yeni yükselişini daha başlamadan engellemek istediler. Bu milleti durduracaklarını zannettiler. İslami ve yerli olan her şeye savaş açtılar. Müdahalenin karşılığında milletimizin birikimlerini patronlarına peşkeş çektiler.
Onlar sadece Erbakan’ı durdurmak değil, Erdoğan’ı da durdurmak istediler. Erbakan’ı durdurarak Türkiye’nin bugününü yok etmek istediler. Türkiye’nin bugünkü büyük dönüşümünü, devrimini daha 1997’lerde durdurmaya çalıştılar. Erbakan’ı durdurarak bugünkü Türkiye’nin varolmasını engelleyeceklerini zannettiler. Büyük yürüyüşü boşa çıkaracaklarını zannettiler.
Yirmi yıl sonra sınırlarımız NATO güçlerince vuruluyor
Türkiye’yi parçalayabileceklerini zannettiler. Coğrafyamızı şehir devletlerine bölerken ellerindeki yeni Türkiye haritalarını da uygulayacaklarını zannettiler. Ta o zamandan müdahalenin NATO destekli olduğu belliydi. NATO’nun, Atlantik İttifakı’nın bu ülkeyi imha etmeyi planladığı belliydi. Yirmi yıl sonra bugün sınırlarımız NATO güçlerince, Atlantik ittifakı ortaklarında aşındırılıyor. ABD Ortadoğu’da “Türkiye Cephesi” açmaya çalışıyor.
15 Temmuz 28 Şubat’ın devamıdır. O silsilenin parçasıdır. Türkiye’yi kontrol altına almaya, rehin almaya çalışanların belki de son büyük saldırısıdır. Nasıl bugünkü mücadeleyi Birinci Dünya Savaşı’yla konuşuyorsak, nasıl Selçuklulardan bu yana devam eden siyasi genetiğe sığınıyorsak, 15 Temmuz saldırılarını da 28 Şubat müdahale geleneği ile anlamalıyız. Patronları aynı çünkü. İçerideki ortakları aynı, tetikçileri aynı.
Afrin’e girmesek Hatay’ı isterler: 28 Şubat ve 15 Temmuz bölme planıydı
Terörle mücadele adı altında Türkiye’ye rol biçenler, ülke ülke komşularımızı parçalayanlar, İslam milletinin bütün değerlerini aşağılayanlar, şehirlerimizi harabeye çevirenler, milyonlarca insanımıza kıyanlar, bugün terör örgütleriyle ortaklaşa saldırıyor.
Böylesine alçakça tehditlerle yüzleşiyoruz. En çirkin ittifakları kuruyor, en kirli ve kanlı saldırıları yapıyorlar. İnsan onuruna karşı savaşıyorlar. Bizler, işte bizler böylesine büyük tehditlere karşı bir onur mücadelesi veriyoruz. Bir tarih mücadelesi, vatan savunması yapıyoruz.
PKK, PYD, DEAŞ, DHKP-C, ne kadar terör örgütü varsa Türkiye’nin üzerine salanlar işte onlardır. FETÖ ile birlikte Meclis’imizi bombalayanlar, insanlarımızın üstüne tankları sürenler işte onlar. Suriye’den bizi kuşatmaya çalışanlar onlar.
Afrin’e girmeseydik, bir süre sonra Hatay’ı isteyeceklerdi. Van’dan Mersin’e kadar bütün o kuşağı işgal etmeye girişeceklerdi. Yarın Münbiç’e gitmezsek, Fırat’ın Doğu’sundaki harita çalışmalarına müdahale etmesek aynısını deneyecekler, hiç kimsenin kuşkusu olmasın.
Türkiye’yi, milletimizi sattılar
28 Şubat’ta Türkiye’yi sattılar, vatanı, milleti, tarihi, onuru sattılar. 15 Temmuz’da sattıkları gibi. “Bin yıl sürecek” derken, bu milletin bin yıl daha sömürüleceğini söylüyorlardı. ABD adına, İsrail adına söylüyorlardı bunu. Onların içerideki diğer ortakları FETÖ de 15 Temmuz’da yine aynı güçlere sattı bu ülkeyi, milletimizi. Dikkat edin, PKK’nın, FETÖ’nün, 28 Şubatçıların ortak özelliği, ABD-İsrail hegemonyasını istemeleri ve hepsinin İsrail’e göbekten bağlı olmasıdır. Dikkat edin hepsinin birbiriyle de arası oldukça iyidir çünkü patronları aynıdır.
Dün Erbakan, bugün Erdoğan: Tarih öncülerimiz hep hedefte
Bugün Afrin’de verilen mücadele, 28 Şubat’ta başlayan mücadeledir. İşte bu ruhu öldürmek istiyorlardı. Başaramadılar, başaramayacak. Ne kadar çokuluslu destek bulsalar da başaramazlar artık. O gün Erbakan’ı durduranlar bugün Erdoğan’ı durdurmak istiyor ve akla gelen bütün yöntemleri deniyor. Çünkü onlar, bu milletin tarih öncülerinin tamamını hedef aldılar, yok ettiler etmeye çalıştılar.
Bugün 28 Şubat: Merhum Necmettin Erbakan’ın aziz hatırası önünde saygıyla eğiliyoruz. O milletimize bir tarih sayfası açtı. Selçuklu’dan bu yana gelen siyasi genetiğimizi hatırlattı. Bugün aynı mücadele Erdoğan’ın öncülüğünde devam ediyor. İşte biz o tarih aralığından yükselişe geçtik, gücümüzü artırarak, yolumuzu daha da genişleterek devam edeceğiz.
Çünkü 15 Temmuz’da uğradığımız şok ve verdiğimiz mücadeleden sonra bir daha asla geri dönüşümüz olmayacak..
Madem “çokuluslu saldırılar” var, “çokuluslu cephe” şart: Dünya bizi bir kez daha görecek..
04:002/03/2018, Cuma
G: 2/03/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Madem “çokuluslu saldırı”lar altındayız, bizim de bir çokuluslu cephe ya da cepheler inşa etme dışında hiçbir seçeneğimiz yoktur. Madem bizim ülkemize, coğrafyamıza “koalisyonlar” altında, “ittifaklar” altında geliyorlar, bizim de “koalisyonlar”, “ittifaklar” oluşturma dışında seçeneğimiz yoktur.
Pereira: Agresif olacağız
Pereira: Agresif olacağız
29 Haziran, Pazartesi
Madem 15 Temmuz bir “çokuluslu müdahale”, 28 Şubat bir çokuluslu müdahale, PKK üzerinden ülkemizin sınırlarının aşındırılmasına yönelik planlar birer çokuluslu müdahale, Suriye’nin kuzeyindeki “Türkiye Cephesi” hazırlığı bir çokuluslu proje, burada oluşturulması planlanan garnizon harita üzerinden dört ülkeyi birden parçalama senaryosu bir Batılı çokuluslu proje, bütün bunlara direnme hattımızı, karşı koyma girişimlerimizi, çokuluslu ittifak halkalarıyla biçimlendirmemiz zorunluluktur.
Türkiye çok büyüdü, çok daha büyüyecek
Onlar koalisyonlarla geliyorlarsa, onlarca devletle müdahale ediyorsa biz de bütün coğrafya ile hareket etmek durumundayız. Türkiye çok güçlü bir ülke, çok hızlı büyüyen ve güçlenen bir ülke. Bütün bu projelerin mimarlarını ürküten bir etkinlik genişlemesi yaşayan bir ülke. Ama güçlü bir bölge ile, bölgede güçlü bir Türkiye olarak bu mücadelenin üstesinden gelebilir.
Artık ulus devlet modelleri, yeniden inşa edilen coğrafyamız için de, güç haritası yeniden şekillenen geleceğin dünyası için de yeterli olmayacaktır. Doğu’da ya da Batı’da hiçbir ülke, artık böyle bir modelle geleceğin dünyasına direnme yolunu tercih etmiyor.
Türkiye o “çevre”sini harekete geçirmeli…
Korkunç bir açlıkla güç biriktirme, geçmişin iddialarını ve çevresini bugüne taşıma, 20. yüzyılın dar devlet algılamasının dışına taşma, genişleme telâşı yaşıyor. Böyle bir “çevresi” olmayan ülkelerin bir kısmı aşırı sağı güçlendirerek güç oluşturmaya çalışıyor.
Ama Türkiye, coğrafyası en geniş ülkelerden biridir. Üç kıtada izleri olan, mirası olan, “çevresi” olan, dostları olan bir ülkedir. Hiçbir bölge ülkesi böyle bir etkinliğe sahip değildir. Selçuklu’dan bu yana, direnişin kalesi olan bu topraklar, yükselişin siyasi genetiğini oluşturan bu millet, yeniden yükselecekse, bu “çevre”yi harekete geçirmek zorundadır.
Sınırlarımızı aşan bir “millet” algısıyla hareket etmek zorundayız
Onlar bizi Anadolu’ya hapsetmeye çalışıyorlar. Bunu yaparlarsa, Türkiye’yi kontrol ederlerse bütün bölgeyi kontrol edeceklerini biliyorlar. “Yeniden 20. yüzyıla zorlamak, yeniden ulus devlet sınırlarına hapsetmek”, en büyük projelerinden biridir.
Ama biz, bu formatla 21. yüzyılın fırtınasında ayakta kalamayacağımızı biliyoruz. Türkiye sınırlarını aşan bir “millet” algısıyla hareket etmek zorunda olduğumuzu biliyoruz. Bir coğrafyada ortak kimliği inşa etmek, mücadeleyi bütün coğrafyaya yaymak zorunda olduğumuzu biliyoruz.
İşte bu yüzden Afrin’de terör ve çokuluslu cephe ile mücadele ediyoruz. İşte bu yüzden Doğu Afrika’dan Balkanlar’a, Ortadoğu’dan Orta Asya’ya kadar mekik dokuyoruz.
Elini ne kadar uzağa uzatırsan o kadar güç biriktirirsin..
Geleceğin dünyası çok zor olacak. Bugün refah içinde yaşayan, hiçbir güvenlik sıkıntısı olmayan ülkelerin bile kısa zaman içinde nasıl tepetaklak olacağını göreceğiz. Devletten devlete değil, bölgeden bölgeye çatışma alanları oluşacak ve bunlar çok hızlı gelişecek, adeta şok etkisine yol açacak. Böyle bir dünyaya hazırlanmak, ezberleri bozmayı gerektirir, bir olağanüstü hareket gerektirir. Bunları sezip en kötüsüne hazırlanmayı gerektirir.
Türkiye bunu yapmaya çalışıyor. Kendisine yönelik bütün saldırıların, terör dalgalarının, sınırlarından çevreleme girişimlerinin “çokuluslu proje” olduğunu biliyor. Tehditleri sadece sınırın sıfır noktasında durdurma döneminin kapandığını biliyor. Elini ne kadar uzağa uzatabilirse o kadar güç kazanacağını biliyor.
“Güçlü Türkiye” bize yetmez, “Güçlü Coğrafya” da lazım…
Türkiye, içeride güç kazanıyor. 15 Temmuz‘dan beri, ortak düşmana karşı toplumsal direnç ekseni oluştu. Bunu şimdi Afrin operasyonunda görüyoruz. PKK bir dış tehdit, bir Amerika/Avrupa silahı olarak görülüyor ve Suriye’nin kuzeyindeki mücadele bir vatan savunması olarak kabul ediliyor. İşte bu zihinsel devrim büyük bir güçtür. Devlet aklı millileşirken işte bu güçten besleniyor.
Güçlü Türkiye inşa edebiliriz. Ama bu bize yetmeyecektir. Türkiye’nin etkinlik alanını yayarak bir “güçlü bölge” biçimlendirmeliyiz. Anadolu’yu savunmak, coğrafyamızın istikrarıyla mümkün olacaktır. İstanbul’u savunmak, Saraybosna’nın, Bağdat’ın gücüyle ölçülecektir.
“Güçlü Türkiye”den sonra “Güçlü coğrafya”, ondan sonra da “dünyada güçlü” şeklinde bir yol haritası izlemeliyiz. Dünyadaki gücümüz, bizim ve coğrafyanın gücüyle biçimlenecektir, bunu hiçbir zaman unutamayız.
Coğrafyanın her yerinde direnç adacıkları kurulmalı
Ama bu bölgede nasıl bir güç inşa erilir? Bölgedeki devletlerle ne kadar işbirliği yapılabilir? Var mı kendi başına hareket edebilecek, Batılı istilaya direnmeyi tercih edecek ülke. Maalesef sadece birkaç tane sadece. Peki o zaman ne yapmalıyız?
Devletlerle olmazsa, hükümetlerle olmazsa, bu ülkelerdeki, çevremizdeki, coğrafyamızdaki insanlarla, kitlelerle güç inşa edeceğiz. Elimizin uzandığı her noktada “direnç adacıkları” oluşturacağız. Bu direnç adaları, ölümcül bir zorunluluktur. Bir söylem dilini, bir siyasi duruşu yaygınlaştıracağız. Bölge ülkeleri işbirliği yapmazsa bir coğrafya milliyeti tanımlayacağız.
Biz bin yıldır hiç “ben” demedik, hep “biz” dedik
Coğrafyamızdaki bütün ülkeler o “çokuluslu saldırılar”la bu hale getirildi. İşgal edildi, iç savaş çıkarıldı, etnik ve mezhep kimliği üzerinden derin toplumsal ayrışmalar, kamplaşmalar oluşturuldu. 28 Şubat’tan 15 Temmuz’a kadar Türkiye’ye yönelik bütün müdahaleler “çokuluslu saldırı”dır.
Ülkemiz bugüne kadar kendi içinde mücadele verdi, ayakta durdu, gücünü artırdı, yürüyüşünü hızlandırdı, şaşırtıcı bir yükseliş başladı. O büyüdükçe, iddiaları büyüdükçe kavga da büyüdü. Şu an kavganın alabildiğine büyüdüğü bir dönemdeyiz. Suriye’nin kuzeyinde işte bu senaryonun bin bir çeşidiyle yüzleşiyoruz.
Bunun için elimizi dışarı uzattık. Bize yakın olanlara uzattık. Onların yanlarına gittik, gönüllerine gittik, evlerine misafir olduk. Onlara “biz” olduğumuzu hatırlatmaya çalışıyoruz. Çünkü bin yıldır, bu bölgede asla “ben” demedik. “Biz” dediğimiz için Selçuklu oldu, Osmanlı oldu, Türkiye oldu.
21. yüzyılın mücadelesidir bu. Dünya bizi bir kez daha görecek
Biz aslında sadece bir vatan savunması yapmıyoruz, bir coğrafya mücadelesi veriyoruz. Bir coğrafya inşa etmeye çalışıyoruz. Irak için de, Suriye için de, diğer bölge ülkeleri için de yol haritası çiziyor, dayanışma hattı inşa ediyoruz. Daha da dışarılara ulaşıyor, Afrika’nın derinliklerine, Latin Amerika’ya, Güney Asya’ya, Pasifik bölgelerine ulaşmaya çalışıyoruz.
Bir çokuluslu cephe, dayanışma hattı şarttır ve biz bunun için dünyayı dolaşıyoruz. O dayanışma hattı bölgedeki devletlerde değil, kimse yanılmasın. O direnç hattı coğrafyamızın şehirleriyle, sokaklarıyla, kasabalarıyla, köyleriyle kurulacak. Bu yüzden de uzanabildiğimiz her yerde direnç adaları bu yüzden oluşturulacak..
Hep demiyor muyuz; biz aslında 21. yüzyılın mücadelesini veriyoruz.
Ve biz yükselen gücüz, tarih yapıcı gücüz..
Dünya bizi bir kez daha görecek..
Ketebe Yayınları” ve Türkiye’nin büyük yürüyüşü: Biz aslında ne yapıyoruz!
04:006/03/2018, Salı
G: 6/03/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye yeni bir kuruluşun temellerini atıyor. Anadolu yüzyıllara dayanan siyasi genetiğini harekete geçirip, bir kez daha tarih yükselişi başlatıyor. Dünyanın güç haritasının dağıldığı, merkez ülkelerin gerilediği, yeni yıldız ülkelerin öne çıktığı bir küresel konjonktürde büyük tezlerle, büyük iddialarla öne çıkıyor.
Balıkesir’de kuduz karantinası
Balıkesir’de kuduz karantinası
29 Haziran, Pazartesi
Bugünleri; Selçuklu’nun büyümesi nasılsa öyle görmeliyiz. Osmanlı’nın yükselişi nasılsa öyle görmeliyiz. Bir tarih geçişi olduğu kadar bir devletler sürekliliği, olgunlaşması, büyümesi olarak algılamalıyız. Türkiye Cumhuriyeti’nin büyük yükseliş tarihinin bugünlerde yazıldığını not etmeliyiz
Bu yüzden bugünkü nesil bir kurucu nesildir bu tarih yükselişini başlatan kuşaktır, kendimizi öyle görmeliyiz. Biz görmesek de, içinde bulunduğumuz bölgesel karmaşa içinde algılayamasak da yarının tarihçileri bunu böyle yazacak, bilmeliyiz.
Anadolu’nun ötesi: Biz bu coğrafya kimliğini neden inşa ediyoruz!
Siyaset, kendi liderliği ile, kadrolarıyla, bir büyük millet ve devletler geleneği ile güçlü adımlar atıyor, yol ve çığır açıyor. Hem coğrafyamızı paramparça etmeye çalışan o küresel istila dalgasına direniyor hem de bir coğrafya inşa etmeye çalışıyor. Ülkemizde ilk kez çok güçlü bir milli devlet aklı kök salıyor.
Vesayet dönemleri kapatıldı, 20. Yüzyıl parantezi kapatıldı, Anadolu sınırlarının çok ötelerine varan bir yeni siyasi söylem ve duruş merkezileşiyor. Bu haliyle, dışarıdan ve içeriden büyük saldırılara direnirken aynı zamanda kendi ilgi haritamızı şekillendirmeye çalışıyoruz, Anadolu’nun ötelerine ulaşmaya çalışıyoruz, onlarla yakınlaşmaya çalışıyoruz, bir coğrafya kimliği oluşturmaya çalışıyoruz.
Entelektüel seferberlik lazım: Medyamız ilk kez milli eksende
Siyasi akıl bize öncülük ediyor. Ama bu büyük hesabın, hedefin, yürüyüşün sadece siyasetle tamamlanması mümkün değil. Temellerinin zenginleştirilmesi lazım. Entelektüel zenginliğinin, birikiminin inşa edilmesi lazım. Siyaset ve ekonominin başarısının sosyal alanda, kültürel alanda yakalanması lazım.
Medyamızın, üniversitelerimizin, düşünce dünyamızın bu yürüyüşe bütün birikimiyle katılması, çığır açması, siyasete de destek olması lazım. O alanlarda da büyük iddiaların, tezlerin öne çıkarılması, var olan iddiaların altının doldurulması lazım.
Belki ilk kez medyamız bu kadar milli bir eksene oturdu. Devletin, siyasetin ve toplumun coşkusuyla barışık hareket eder oldu. Son beş yılda dışarıdan gelen ağır saldırılara direndi, çok güçlü reaksiyon gösterdi. Bu, son derece sevindirici bir durum. Ama bizim iddialarımız bu kadar değil, sadece savunmak değil, üretmektir, yaymaktır.
Yeni Şafak öncülüğünde bir medya havzası burası
Açık söyleyeyim, Albayrak Medya Grubu, emin adımlarla bu yolda ilerliyor. Türkiye’nin en etkili “içerik üreticisi” olmak istiyor ve bu yönde büyük çaba harcıyor. Şov ya da pazarlama yerine kalıcı söylemler üretmeye, güçlü bir duruş belirlemeye çalışıyor. Mesela Yeni Şafak, kurulduğundan bu yana Türkiye’nin büyük değişiminin hep bir adım önünde oldu. Hala öyledir, öyle olmaya da devam edecektir.
Burası bir medya havzası. Yeni Şafak’la, TVNET’le, sayısı ona yaklaşan ve farklı alanlarda yayın yapan güçlü dergilerle, dijital alanda yayın yapan yenisafak.com’la, İngilizce ve Arapça haber siteleriyle, GZT ile zengin bir havzadır. Burası “Türkiye’nin birikimi”dir ve bu misyonunu her geçen gün daha da güçlendirmekte, zenginleştirmektedir.
Kendimizi Türkiye eksenine sabitledik..
Çünkü biz, kendimizi Türkiye’nin “büyük yürüyüşü”ne sabitledik, o misyonla donattık, öncülerle yan yana yürümeyi esas aldık. Çünkü biz, vatan savunmasının ne olduğunu, coğrafya inşasının ne olduğunu, küresel ölçekte ne tür bir hesaplaşma yaşandığını, Türkiye’nin nasıl bir 21. Yüzyıl inşa etmek istediğini biliyoruz, ona inanıyoruz. Stratejik konumlanmamız, entelektüel kimliğimiz bu eksendir, buna inanıyoruz.
Ketebe: Bir yayın seferberliği başlıyor
Şimdi, Albayrak Medya Grubu’na, medya havzamıza yeni bir kurum eklendi. Ketebe Yayınları ile kitap yayıncılığına da başladık. Ketebe’nin perspektifi, sadece kitap yayınlamak değil, o büyük bir hedefle, Türkiye’yi de aşacak bir perspektifle hareket edecek.
Ülkemizin entelektüel birikimini, düşünce dünyasını zenginleştirmeyi, teşvik etmeyi, cesaretlendirmeyi ilke edindi ve on altı kitapla ilk çıkışını yaptı.
Mesut Albayrak’ın himayesinde, İsmail Demirci’nin koordinatörlüğünde, Ömer Lekesiz, İsmail Kılıçarslan, Ahmet Murat ve Mustafa Armağan’ın kılavuzluğunda yürüyecek yeni bir “yayın seferberliği”nden söz ediyorum.
Sanat ve estetik üretecek
Ketebe, Türkiye’nin birikimini cesaretlendirme, teşvik etme, sizlere sunma kadar dünyanın birikimini de Türkiye’ye taşımayı amaçlıyor. Ülkemizin büyük yürüyüşü dediğimiz o idealin altını dolduracak, altyapısını zenginleştirecek dil ve içerik üretmeye talip. Bunun dışında Ketebe’nin Türkiye’nin en iyi kültür havzası olacağını, sanat ve estetik üreteceğini şimdiden söylemiş olayım.
Tanklar Kabe’ye Dayanmadan: Bir yol haritası, bir gelecek öngörüsü
Tabi Ketebe Yayınları, benim de bir kitabımı yayınladı. “Tanklar Kabe’ye Dayanmadan” isimli bu kitapla, son yirmi yılda, coğrafyamızda yaşananları değerlendirip, bundan sonra neler olacağına dair güçlü öngörülere yer vermeye çalıştım.
Yaklaşık otuz yıldır günü gününe izlediğim coğrafyamızın bütün serüvenlerine az çok aşina olduğumu söyleyebilirim. İşte böyle bir coğrafyada Türkiye ne yapmaya çalışıyor, buna karşı bölgesel savaş hesabı yapanlar neler planlıyor, o kitapta bulacaksınız.
Adı biraz olumsuz görünse de, bu kitabın bir yol haritası sunacağına, bütün endişe kaynaklarına karşı bizi alarma geçireceğine inanıyorum. Kitapta coğrafyamıza kurulan en büyük tuzağın ayrıntılarını, Türkiye’nin büyük mücadelesini özetledim. Uzun yıllar sonra ilk kitabım olacak bu. Ardından iki tane daha gelecek. İlgi ve takdirlerinize sunarım.
Yayın havzamıza yeni katılan Ketebe Yayınları’na “Hoş geldin” diyorum. Ketebe’nin ülkemizin düşünce dünyasına katacağı heyecanı büyük bir merakla bekliyorum.
Siz de bekleyin derim…
Muhammed Bin Selman, Sayın Prens, bu çağrı size: Kudüs’ü işgal edenlerle Kabe’yi koruyamazsınız!
04:007/03/2018, Çarşamba
G: 7/03/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), İsrail, Mısır, Suudi Arabistan ve ABD bir “Türkiye karşıtı cephe” kurdu. İran’ı hedef alıyor gibi görünse de, yeni eksenin açıkça konumlandığı ülke Türkiye. Temel hedefleri Türkiye’yi durdurmak. Suriye’den coğrafyanın her köşesine, Türkiye’nin elini zayıflatmak, boşa çıkarmak için her türlü yöntemi deniyorlar.
Muhammed Bin Selman, Sayın Prens, bu çağrı size: Kudüs’ü işgal edenlerle Kabe’yi koruyamazsınız!
Muhammed Bin Selman, Sayın Prens, bu çağrı size: Kudüs’ü işgal edenlerle Kabe’yi koruyamazsınız!
7 Mart, Çarşamba
BAE’yi biliriz, derdini biliriz, Muhammed Bin Zaid’in Türkiye’ye karşı terör örgütlerine silah ve finansal destek verdiğini biliriz, 15 Temmuz saldırısının arkasında yer aldığını biliriz, FETÖ ile anlaşmalar yapıp onları paraya boğduğunu biliriz, FETÖ ile İran petrol paraları için nasıl ittifak yaptıklarını biliriz, bu olmayınca da 17-25 Aralık dosyasının açtırıldığını, bu kişinin Türkiye ve Erdoğan düşmanlığının artık hastalık noktasına ulaştığını biliriz.
Yüzyılın hesapları yapılıyor, Arap dünyası talan ediliyor
Ama Suudi Arabistan’a, Veliaht Prens Muhammed Bin Selman’a, Türkiye karşıtı eksende yer alan ve ülkemiz aleyhine ne varsa destekleyen Emir’e açık sözlerimiz var.
Sayın Prens;
Coğrafyamızda yüz yılın hesapları yapılıyor. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonraki en büyük istila ve saldırılar deneniyor. Ülkeler parçalanıyor, uydurma tehditler icad ediliyor, buna göre cepheler oluşturuluyor, iç savaşlar çıkartılıyor, Arap toprakları talan ediliyor.
Arap-İran sınırı otuz yıl önce Irak’ın doğu sınırıydı. 1991 Körfez savaşına destek verdiniz, 2003 Irak işgaline izin verdiniz. Arap-İran sınırı Irak-Suriye sınırına kadar çekildi. Açık söyleyelim bu, sizin sayenizde oldu. Bel bağladığınız ABD ve İngiltere, bu ülkeyi perişan ederek İran’ın eline teslim etti.
Yemen’den Suriye’ye, Libya’dan Irak’a kadar nerede bir kaos ve çatışma varsa Arap topraklarındadır. Bunu yapanlar, bugün “eksen” oluşturduğunuz ABD, İsrail ve İngiltere’dir. Böyle giderse Arap sınırları Akdeniz kıyılarına kadar gerileyecek. O sınırlar sizin sınırlarınıza dayanacak.
Sizi İran’a karşı namluya sürenler, size çok büyük bir tuzak kuruyor
Sayın Prens;
Emin olun, bundan sonra da parçalanacak olan yine Arap topraklarıdır. Sizin ülkeleriniz, bizim coğrafyamızdır. Felakete sürüklenen bizim insanlarımızdır, yok edilecek olan bizim şehirlerimizdir. Bundan sonra, Basra Körfezi ülkeleri dahil, Suudi Arabistan dahil, yine Arap toprakları talan edilecektir. Bu ülkeler bugün beraber hareket ettiğiniz İsrail ve ABD tarafından imha edilecektir.
Size çok büyük bir tuzak kuruldu, açın gözlerinizi..
Bu, 21. yüzyıl pazarlığıdır, paylaşımıdır, hesaplaşmasıdır sayın Prens. Biz ayakta kalırız ama siz kalamazsınız, bu tavırlarla, bu politikalarla kalamazsınız. Sizi İran’a karşı namlunun ucuna sürenler, otuz yıldır İran’a hiçbir şey yapmadılar, ülkeler hediye ettiler ama sizi, akrabalarınızı sürekli savaşa sürdüler ve kaybeden hep siz ve akrabalarınız oldu Sayın Prens!
Hiç okumuyor musunuz, Arap dünyası çökerken Arap olmayan Müslüman dünya neden, nasıl yükseliyor? Siyasi olarak, ekonomik olarak, askeri olarak güç kazanıyor. Birinci Dünya Savaşı sonrası kurulan vesayet düzeninden kim uzaklaşabiliyorsa o yükseliyor.
En büyük stratejik körlüğünüz olacak
Sayın Prens;
Türkiye karşıtlığı yapmak, ABD ve İsrail adına Türkiye’ye tavır almak, Muhammed Bin Zaid için Türkiye’yi hedef almak size hiçbir şey kazandırmayacak, çok şey kaybettirecek. Türkiye’nin dostluk elini geri çevirmek, yarın sizi de bu topraklarda savunmasız, desteksiz bırakacak!
Türkiye’ye yönelik şer hareketlerine destek vermeyin. Muhammed Bin Zaid’in terör ajandasına teslim olmayın, gün gelir siz kaybedersiniz, coğrafyanın bugününe bakın, geleceğine bakmaya çalışın, bunu anlayacaksınız.
Türkiye’yi İran’la aynı hedefe koyarsanız, hayatınızın en büyük stratejik körlüğünü yaşayacaksınız. Türkiye düşmanlığı ya da karşıtlığı üzerinden bu coğrafyada hiçbir şey kazanamazsınız, hiçbir yere ulaşamazsınız.
Kudüs’ü işgal edenlerle Kabe’yi koruyamazsınız
İran’la hesabınızda size hak verdik. Tahran’ın S. Arabistan’ı çevrelemesinden biz de endişe duyduk. Bunu bir Pers istila haritası olarak gördük. Ama Sayın Prens, siz gerçekleri karıştırıyorsunuz. Tarihi ve coğrafi gerçekleri karıştırıyorsunuz. Sizi İran’a karşı İsrail’in himayesine sokmaya çalışanlarla, üzerinize İran tehdidini salanlar aynı ülkeler, aynı güçler, sizin dostlarınız, müttefikleriniz.
Öyle ABD ile, İsrail ile, size adres gösterilen başkentlerle bu tehditlere karşı koyamazsınız, ülkenizi koruyamazsınız, coğrafyayı hedef alan yeni istila dalgalarıyla boğuşamazsınız.
Kudüs’ü işgal edenlerle, rehin alanlarla Kabe’yi koruyamazsınız, Mekke ve Medine’yi koruyamazsınız Sayın Prens!
Müslüman dünya tarih dışına itiliyor, bunun farkına varın!
İsrail istihbaratının önceliklerine göre bir devlet yönetemezsiniz, bölge barışını sağlayamazsınız, Körfez’in güvenliğini garantiye alamazsınız. Musevi lobisinin himayesinde Müslümanları koruyamazsınız Sayın Prens!
Dostunuz Muhammed Bin Zaid, bugün PKK’ya açıkça silah veriyor, para veriyor, Türkiye’nin kuşatılmasına destek veriyor. 15 Temmuz’da bu ülkenin tarihindeki en ağır dış müdahalenin arkasında yer aldı. Milletimize kurşun sıkanlara, Meclisi’mizi bombalayanlara, tanklarla insanlarımızı ezenlere destek verdi, biliyoruz. Hala öyle, hala yeni şer projeler peşinde, hala terör ve kirli ilişkilerle Türkiye’yi hedef alıyor, biliyoruz.
Sayın Prens, coğrafya istila ediliyor sadece sizin ülkeniz değil. Müslüman dünya tarih dışına itiliyor sadece siz değil. Bunu yapan şu anki dostlarınız, ortaklarınız bunu Müslüman dünya biliyor, farkında, siz de bilin.
Bu yol ülkenizi intihara sürükler Sayın Prens!
Sayın Prens, biz tarih boyunca olduğu gibi bugün de Batılı istilaya direniyoruz. Sadece Türkiye değil coğrafya mücadelesi veriyoruz. Böyle bir hesaplaşmada bugünkü tavrınız unutulmaz, bu millet unutmaz. Bunu bir kenara not edin.
Türk-İsrail ekseni kurduk, bir süre sonra bu eksenin vatanımıza, milletimize, coğrafyamıza kurşun sıktığını fark ettik. Şimdi siz aynı yolda ilerliyorsunuz. Buradan kendinize güvence sağlamaya çalışıyorsunuz. Bizim geçtiğimiz yolları tekrar ediyorsunuz.
Bir süre sonra siz de, aslında imha edilmek istenen ülkenin sizin ülkeniz olacağını göreceksiniz. Batı’nın merkez ülkelerinin iktidar garantisi 20. yüzyıl hesabıydı, artık o dönem geçti. Batı’nın tek başına yönetemediği bir dünya var artık. Tam da böyleyken kendinizi ABD-İsrail istihbaratına bağlamanız intihardır Sayın Prens!
Türkiye’ye ihtiyacınız olacak, bir-iki yıl içinde anlarsınız..
Sayın Emir;
Biz, yüzyıllardır her büyük buhrandan, kaostan, gerilimden çıkmanın yolunu bir şekilde bulduk. Bir şekilde düze çıktık, ayakta kaldık, böyle bir tecrübemiz ve siyasi genetiğimiz var. Bin yıldır bu şekilde yürüyoruz, bin yıldır bu coğrafyada mücadele ediyoruz. Yine yolunu bulacağız. Yine yola devam edeceğiz. Siz karşı çıksanız da çıkmasanız da, bize dost olsanız da olmasanız da, biz o yolu yine yürüyeceğiz. İntihar derecesinde bir mücadele azmiyle yine ayakta kalacağız.
Ama siz, bütün coğrafyayı talan edenlere sığınarak ayakta kalamazsınız. Kalamayacaksınız. Onların bugün hedef aldıkları ülke, sizi kışkırttıkları ülke İran değil, sizsiniz. İmha etmek istedikleri sizsiniz. Kana bulamak istedikleri topraklar Arap topraklarıdır Sayın Prens!
Onlar İslam’a ve Müslümanlara son darbeyi, Mekke ve Medine’de vurmak istiyorlar. Utancımızdan kafamızı kaldıramayalım istiyorlar. Sizinle tutturdukları yeni “eksen”in amacı bu, anlamalısınız.
Türkiye’ye ihtiyacınız var, Türkiye’siz yapamazsınız. Bunu birkaç yıl içinde anlayacaksınız Sayın Prens!
Muhammed Bin Zaid: Mekke için ne tür pazarlık yürüttün! Türkiye düşmanısın, kötüsün!
04:0010/03/2018, Cumartesi
G: 10/03/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Önceki gün yazdığım “Muhammed Bin Selman, Sayın Prens, bu çağrı size: Kudüs’ü işgal edenlerle Kâbe’yi koruyamazsınız” başlıklı yazı, bölge ülkelerinde derin bir dalgalanmaya yol açtı. Hemen ardından önce Arapça, sonra İngilizce örgütlenen, yıpratıcı bir linç kampanyası, medya operasyonu yürütüldü.
Memur zammının bütçeye maliyeti belirlendi
Memur zammının bütçeye maliyeti belirlendi
3 Temmuz, Cuma
Kampanya Mısır’dan Birleşik Arap Emirlikleri’ne (BAE) kadar birçok ülke üzerinden organize edildi. Ama merkezin BAE olduğu belliydi. Tepkiler çığ gibi büyümesine rağmen, bir tane bile ciddi eleştiri, kayda değer içerik görmedim. Neden? Çünkü yazıda ifade edilenlerin tamamı doğruydu. Eksikti, fazla değildi.
Bölgede yeni yazılan ve uygulamaya sokulan bir senaryoyu açık ediyordu. Gizlenen ittifakları, o ittifakların hedeflerini, Türkiye karşıtı cephe inşa etme planlarını ifşa ediyordu.
Bütün planlar “Türkiye’yi durdurma” üzerine yapıldı
Yeni bir istilâ dalgası ABD-BAE-Suud-İsrail ekseni üzerinden servis ediliyordu. BAE ve Suudi yönetimi İsrail istihbaratının kontrolüne girmiş, ABD-İngiliz talimatlarını harfiyen uyguluyordu. Hedeflerinde İran varmış gibi gösteriliyordu ama bütün açık ve gizli senaryolar, ittifaklar “Türkiye’yi durdurma” üzerine planlanmıştı.
Şunu not edelim: Suriye’den Irak’a, PKK’dan DEAŞ’a kadar, bölgemizde yeni bir savaş çıkacaksa, iç savaş tezgâhlanacaksa, bir ülke daha parçalanacaksa, çok sayıda yeni terör örgütü kurulacaksa, bunların tamamı bu eksen tarafından yapılacak. Eğer bu eksen ayakta kalırsa, yüz yıl sonra bölgemize yönelen en yıkıcı Batılı istilâ dalgasının taşıyıcısı olacak. Bunu çok yakında göreceğiz.
Sanırım önümüzdeki hafta, bu yeni cephenin Türkiye tasarruflarına, “içeriden operasyon” planlarına kapı aralayacak, o karanlık senaryo üzerine tartışmalar açacağım. Sözünü ettiğim senaryolar geçmişte olanlar değil, yeni başlayanlar, bugün hazırlığı yapılanlar, belki bir yıl içinde etkilerini ve sonuçlarını göreceğimiz ‘operasyon’lar.
Kötülüğün kaynağı Muhammed Bin Zaid
Ama bugün şunu söyleyeyim: O yazıdaki ana hedef BAE Veliaht Prensi Muhammed Bin Zaid el Nehyan’dır. Çünkü kötülüğün kaynağı odur. Türkiye’ye yönelik bütün kirli hesapların karargâhı odur.
Çünkü Muhammed Bin Selman’ı avucunun içine alan, ona “patronluk” yapan, yol göstericiliğe soyunan, ABD, İsrail ve İngiltere ile büyük planı kurgulayan bizzat Muhammed Bin Zaid’dir.
Türkiye’ye yönelik, bölge ölçeğindeki bütün şer hareketlerinin arkasındaki isim odur. Bir kötülük abidesidir. Bugün ülkemizin mücadele ettiği tehditlerin tamamıyla ortak haldedir.
Sayın Prens, kiralık katiller yönetiyorsun, biliyoruz..
Biz seni biliyoruz Sayın Prens, kötülükler ordusu kurduğunu biliyoruz. Vaktini ve paranın büyük çoğunluğunu Türkiye’yi vurmaya ayırdığını, terör örgütleriyle ittifaklar yaptığını, onları finanse ettiğini, silahlandırdığını ve Türkiye’nin üzerine saldığını biliyoruz.
Afrin’den Irak’ın kuzeyine kadar Türkiye’ye saldıran her örgütü beslediğini, Batı başkentlerinin istilâ projelerinin pazarlamacısı olduğunu, Yemen’den Libya’ya kadar binlerce insanın katledilmesinden sorumlu olduğunu biliyoruz.
“Ilımlı İslâm” adıyla sadece “aptalları kandırma” üzerine kurgulanmış bir senaryoyu Arap dünyasına pazarladığını, tek amacının ABD-İngiliz hegemonyasını yüz yıl sonra bir kez daha bölgede hâkim kılmak olduğunu, İsrail istihbaratının avucunun içinde durduğunu, Yaser Arafat’ı zehirleyip öldüren Muhammed Dahlan üzerinden bütün bölgede suikastler yürüttüğünü, kiralık katiller yönettiğini biliyoruz.
Mekke ve Medine için ne tür pazarlıklar yürüttün!
Senin yüz yıl önce Arap coğrafyasını zehirleyen ve İngiliz sömürgesine sunan Lawrence’ın yüz yıl sonraki versiyonu olduğunu, aynı görevleri üstlendiğini, ABD ve İsrail’le yapılan “Kudüs Pazarlığı”nın ana aktörlerinden olduğunu, Mekke ve Medine için, İslâm’ın kutsalları için de böyle ihanet pazarlıkları yürüttüğünü biliyoruz.
Muhammed Bin Zaid ya da patronlarının söyleyiş şekliyle MMZ! 17-25 Aralık dosyalarında ne kadar payın olduğunu, Dubai üzerinden yürütülen kirli para trafiğinin neresinde yer aldığını, FETÖ ile ne tür anlaşmalar yaptığını, onlara nasıl fon sağladığını, insanlarımızı tankların altında ezenlerle, parlamentomuzu bombalayanlarla, sivilleri kurşuna dizenlerle ne kadar “ortak” olduğunu biliyoruz.
PKK’ya silah ve fon sağlıyorsun, dikkat et!
FETÖ başaramayınca PKK ile nasıl flört ettiğini, PYD ile nasıl çalıştığını, “Türkiye’yi durdurma” amacıyla bu örgüte kimlerle nasıl fon ve silah sağladığını biliyoruz. Sadece Türkiye’ye değil, boydan boya bütün coğrafyaya fitne, fesat ve kötülük saçtığını, gizli örgütler kurup birçok ülkeyi karıştırdığını, örtülü operasyonlar yaptığını, sadece bize değil İslâm’a ve Araplara da savaş açtığını, temsil ettiğin misyonun bir Batılı istilâ ve vesayet inşası çabası olduğunu biliyoruz.
Terörle anılacaksın, bu ülkede neler tezgâhladığını biliyoruz
Sayın Prens!
Sen kazanırsan bütün coğrafya kaybedecek. Sen başarısız olsan bile Suudi Arabistan kaybedecek, bu ülkeyi imha edeceklerin önünü açma. Coğrafyayı büyük bir felâkete sürüklüyorsun, bunu yapma. Bölgeyi paramparça etmeye dönük bütün hesapların temsilcisi haline geldin.
Adın iç savaşlarla, terörle, suikastlerle, örtülü operasyonlarla anılacak. ABD’yi suçlayanlar İsrail’i suçlayanlar, Avrupa’yı suçlayanlar bütün bu ülkelerin ve göçlerin bölgemizdeki kötülüklerinin tamamından seni de sorumlu tutacak.
Türkiye ve Erdoğan’a karşı oluşturulan şer ittifakının içindesin, biliyoruz. STK’lardan medyaya, sermayeden siyasete, güvenlikten istihbarata kadar birçok alanda bu amaç için çalışıyorsun, biliyoruz. Şimdilerde Türkiye’de yeni bir dalga oluşturmaya, birilerini fonlamaya, seçim öncesi bu ülkeyi karıştırmaya çalışıyorsun, seni de ortaklarını da biliyoruz.
Sen bu bileği bükemezsin Sayın Prens, sen ortada kalacaksın!
Bu yeni senaryoyu da başaramayacaksınız. Sen de, ortakların da, İngiliz-Suudi-İsrail ortaklığı ile yürüttüğünün muhafazakar dozlu planlarınız, seçim öncesi hesaplarınız ters dönecek, kaybedeceksin, kaybedeceksiniz..
Sen bu bileği bükemezsin Sayın Prens! Boşuna çabalama… Çabaladıkça batacaksın. Öfke ile hareket ettikçe büyük hatalar yapacaksın. Artık hastalık haline gelen Türkiye düşmanlığı yüzünden bir gün gelecek, arkanda korkunç bir miras bırakacaksın. Belki terör finansörlüğünden belki başka türlü örtülü operasyonlarından suçlu görüleceksin. Arkana aldığın ABD, İsrail ya da İngiltere, seni de kullanıp atacak ya da onlar başaramayacak sen ortada kalacaksın.
Bu coğrafya, öyle uzaktan kurma projelerle inşa edilmiyor. Geleceğin coğrafyası da öyle inşa edilmeyecek. Yatırım yaptıkların kaybedecek, gün gelecek bir coğrafya düşmanı ilan edileceksin. Bu halinle, bu politikalarınla, bu hesaplarınla senin coğrafyaya ait olduğunu söylemek bile ne kadar zor Sayın Prens! Senin Araplara ait olduğunu söylemek bile zor.
Türkiye’yi durduramazsın. Erdoğan’ı deviremezsin. Suç dosyaların önüne serilecek
Yüz yıl önce, İslam yurdunu İngiltere’ye teslim edenler vardı, sen onların yüz yıl sonraki temsilcisi oldun. Onlar İngiltere’ye teslim ediyordu sen ABD’ye, İsrail’e de teslim ediyorsun. Ama şunu bil, Türkiye’yi düşman bellemek en büyük yanılgın olacak. Türkiye’ye bu kadar kötülük yapmak asıl seni tüketecek, bir yere not et.
Sayın Muhammed Bin Zaid, 15 Temmuz’daki rolünü biliyoruz. Şimdilerde, o şer ekseni ile Türkiye’de neyin altyapısını hazırlamaya çalıştığını da, kimleri beslediğini de biliyoruz. Erdoğan’ı devirmek, Türkiye’yi durdurmak seni aşar. Seni değil, efendilerini de aşar, bir yere not et. Bunu bir hamaset, kuru gürültü, tehdit sanıyorsun ama değil. Öyle olmadığını göreceksin çünkü.
Sayın Prens, sen Türkiye’yi durduramazsın. Sen Erdoğan’ı deviremezsin. Bu toprakların ruhuyla beslenmeyen, bu toprakları efendilerine peşkeş çeken, İslâm’ın kutsallarını pazarlık konusu yapan herkes kaybetmiştir.
Sen de kaybedeceksin. Ama suç dosyaların önüne serilecek, göreceksin..
.ABD-Suud-BAE planı: ‘Muhafazakar cephe’ kur, Erdoğan’ı devir, Türkiye’yi durdur…
04:0013/03/2018, Salı
G: 13/03/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“Muhafazakar muhalefet” ve “muhafazakar müdahale” kavramlarını önümüzdeki dönemde çok konuşacağız. Cumhurbaşkanı Erdoğan’a, onun öncülük ettiği tarihi/siyasi yürüyüşe, Türkiye’nin yüz yıl sonra başlayan yeni yükseliş dönemine karşı çokuluslu müdahaleleri biliyoruz. Gezi gibi, 17/25 Aralık gibi ve 15 Temmuz saldırısı gibi. Bütün bunlar birer dış müdahale, çokuluslu operasyondu.
Türkiye Cumhuriyeti’ni Atlantik Ekseni’ne hapsetme, rehin alma saldırılarıydı. Bu süreç 28 Şubat darbesiyle başladı, hala devam ediyor. Çünkü korkuyorlardı. Türkiye yirminci yüzyıl defterini kapatırsa tarih de, coğrafya da değişecek ve onların bize ait olan bölgedeki bütün iktidar alanları yok olacaktı. Bundan korkuyorlardı. Türkiye bu süreci başlatmıştı çünkü. Bu yüzden Türkiye’nin büyük yürüyüşü durdurulmalıydı. Selçuklu, Osmanlı, Türkiye Cumhuriyeti sürekliliği yeni bir güç inşasına dönüşmemeliydi. O siyasi genetik imha edilmeliydi.
Her taşın altında BAE var: Bu ülke içeride operasyon yapıyor
15 Temmuz sadece ABD’nin, İsrail’in, bugün FETÖ mensuplarını korumaya alan Avrupa ülkelerinin projesiydi ama bölgesel destekçileri vardı. Bu konsorsiyumdan ihale alan bölge devletleri ve terör örgütleri vardı, sermaye çevreleri vardı. FETÖ, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) gibi ülkeler tarafından fonlanıyordu, onlar bu çokuluslu saldırının tam merkezindeydi. Kiralık katilleriyle, terör örgütleriyle, FETÖ ile Dubai’de yaptıkları gizli anlaşmalarla işin içindeydi.
Bu ülke hala öyle. Bugün Türkiye’ye yönelik örtülü operasyonların tamamında yer alıyor. Hatta teşvik ediyor, bunları yönetiyor. İsrail ne kadar istiyorsa, ABD ne kadar istiyorsa o da Türkiye’yi durdurmak istiyor. Çünkü talimatı onlardan alıyor. Suriye’nin kuzeyindeki terör koridorunda, Arap dünyasını Türkiye düşmanına dönüştürme projelerinde hep bu ülkenin eli var. Arap milliyetçiliğini örtü olarak kullanıp hem bölgede hem de “içeride” operasyon yürütüyor. BAE-Suud-İsrail-ABD Ekseni bu yüzden kuruldu. Türkiye’yi durdurmak için kuruldu. Afrin operasyonunu boşa çıkarmak, ülkemizi çevreleme dönük o çokuluslu projeyi başarmak için kuruldu.
‘İçeriden operasyon’ ne, kimleri fonluyor bunlar?
Ama artık dışarıdan bir şey yapamazlar. Kuşatamazlar, çevreleyemezler, tehditleri işe yaramıyor, sonuç vermiyor. Ne kadar büyük cephe kursalar da, bölgedeki bütün terör örgütlerini sahaya sürseler de olmuyor artık.
FETÖ üzerinden yaptıkları gibi senaryolar üzerinde çalışıyorlar yeniden. Kimleri içeride nasıl kullanabilir hangi siyasi dille, hangi muhalefet oluşumuyla harekete geçiririz, ona bakıyorlar.
Türkiye’de FETÖ’nün bıraktığı boşluğu kimlerin doldurduğuna, bu alana kimlerin ikame edildiğine, o boşluğu yöneten çokuluslu iradenin 15 Temmuz sonrası kimlerle iş tuttuğuna çok dikkat edilmeli. Ne kadar “yerli”lik mücadelesi versek de, 15 Temmuz sonrası, dışarıdakilerin iddialarından vazgeçtiğini zannetmek tarihi bir siyasi körlüktür.
Şimdilerde kimlerle nasıl bir ilişki yürütüyorlar, içeride nasıl bir koalisyon oluşturuluyor, hangi çevrelerle temas halindeler, bu temaslarda BAE gibi bölge ülkeleri ne tür rol oynuyor, kimleri birlerine yakınlaştırıyorlar hatta kimleri nasıl fonluyorlar, derin bir sorgulama ciddi olarak ihtiyaçtır.
Yeni bir çokuluslu müdahale planı: Muhafazakar müdahale
Çünkü bu bir iç politik mesele değil, tamamen 21. Yüzyıl Türkiye tasarımı meselesidir, “içeriden operasyon”un yeni hali de “Türkiye’yi durdurma” amacına yönelik bir çokuluslu müdahaledir.
Bu saatten sonra Türkiye’de iktidar alanını “muhafazakar” olmayan bir siyasi blokla değiştirmek mümkün olmayacaktır. Erdoğan devirmek isteyenler de bunu muhafazakar bir blokla yapmayı deneyeceklerdir. Türkiye’nin tarihi yükselişini durdurmak isteyenler, muhafazakar bir muhalefet, itiraz dili üzerinden çalışıyorlar. Başka seçenekleri olmadığını onlar da biliyor.
FETÖ üzerinden ilk muhafazakar denemeyi yaptılar. Bunun daha öncesi de var. Otuz yıldır bu bölgede “İslam” kimliğini kullanan terör örgütleri inşa ediyor, onlar üzerinden istila yürütüyorlar. İslam’ın İslam’la savaştırılıp Batı’nın bir medeniyeti dize getirme projesi bu.
Muhafazakarlık, İslamcılık, yerlilik ve masum muhalif dil
Silahlı örgütlerden sonra muhafazakar veya İslamcı yapıları sivil alanda konumlandırmaya başladılar. Bütün Müslüman ülkelerde bunu yaptılar, yapıyorlar. Bu yapıları iktidar oluşturmada kullanıyorlar şimdi. FETÖ ile silahlı olarak da kullandılar. Ama içeriden operasyonun yeni oluşumlarına dikkat edilmezse, bu ülkenin Selçuklu’dan beri devam ettirdiği siyasi genetik imha edilir. Bu yürüyüş durdurulur. Muhafazakar-İslami yapıların millilik gibi bir kriteri, yerlilik ve bu toraklara ait olmak gibi bir sorumluluğu olmalı.
Dolayısıyla bu yapılar, çevreler “masum” gibi sunulan gerekçeler. İtirazlar üzerinden büyük bir tarihi gerilemeye, çöküşe, bu ülkenin yeniden rehin alınmasına yol açabilirler. Kimse kızmasın kimseyi töhmet altında bırakmak istemiyorum. Kötü niyetli de değilim. Ama böyle bir tehlike gördüğümü açıkça ifade etme hakkına sahibim.
Son tartışmaların bir siyasi dalganın öncüsü mü?
Bir ABD- İngiliz-Suud-BAE müdahalesi hem de bu yol içinde hissedilebilir. Bölgedeki bütün oyunlar, kurgular, “içeriden müdahale” için sinyaller, işaretler veriyor. Bugünlerde BAE-Suud fonlamalarına özellikle bu yüzden dikkat çekilmeli diye düşünüyorum. BAE’nin yeni operasyon alanının muhafazakar çevreler üzerin den yürütüleceğine kesinlikle inanıyorum.
Son dönemdeki tartışmaları bir de bu gözle ele alın. Bazı dini kişi ve çevreler üzerinden yürütülen, dar bir fıkıh alanına sıkıştırılan, çoğunlukla kadın tartışmaları üzerinden karikatürize edilen tuhaf tartışma bir siyasi dalganın habercisi, bir siyasi dilin öncüsü olabilir mi?
“Müslüman öncüler” neden bir şey üretemez!
Müslüman aydınların, dini öncülerin, öne çıkan kişilerin, ezici çoğunlukla bu çağa dair güçlü bir söz üretemediğini, bir söylem geliştiremediğini, Türkiye ve bölgeye hatta dünyaya bir şeyler veremediğini, bunun yerine küçük, dar, saçma sapan konulara sığındığını maalesef söyleyebilirim.
Buhran çağındayız. Tarih değişiyor. Coğrafya yeniden kuruluyor. Dünya sistemi altüst oluyor. Çok büyük bir fırtına yaklaşıyor, biz bunlara karşı hiçbir şey söyleyemiyoruz. Batı İslam’la savaşıyor, bizimkiler buna karşı hiçbir şey üretemiyor, hiçbir perspektif sunamıyor. Günübirlik, marjinal konuların etrafında dönüp duruyorlar.
Kızmayın, bir tehlikeye dikkat çekmek istedim
Bunları yapamıyorlar ama bazıları “içeriden operasyon”un her aşamasında rol alabiliyor. Açık söyleyeyim, bugün çokuluslu müdahaleler için “operasyonel anlamda” en rahat kullanılan yapılar bu çevrelerdir. Ciddi anlamda örtülü projelerde rahatlıkla sahaya sürülüyorlar. BAE-Suud üzerinden yeni operasyon alanı budur işte. 2018’in en etkili müdahalesi bu alanda olacaktır.
Şimdilik “muhafazakar muhalefet” oluşturuyorlar. Hemen ardından “muhafazakar müdahale” başlatılacak. Başaramayacaklar ama bir süre sonra herkes, bunun bir çokuluslu operasyon olduğunu, arkasında petrol fonları, İngiliz aklı, ABD gücü, İsrail hırçınlığı olduğunu görecek.
Kızmayın, sadece dikkat çekmek istedim. Devam edeceğim..
Mevzileri güçlendirin: Türkiye’de yeni bir ‘Batı Cephesi’ne izin verilemez..
04:0016/03/2018, Cuma
G: 16/03/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bazı İngiliz kriptolarına, PYD kriptolarına, Birleşik Arap Emirlikleri’nin fonladığı (BAE) “içeriden operasyon”cu tiplerine, Türkiye’yi hedef alacak yeni saldırı dalgası için içeride organize edilen çevrelere aldırmadan yürümeye, büyük adımlar atmaya, Doğu-Batı hatlarının keskinleştiği bir dönemde Türkiye için doğru şeyleri tereddütsüz söylemeye devam edeceğiz.
'Hayır' deyin
'Hayır' deyin
4 Temmuz, Cumartesi
Dünya büyük kırılmaların yaşandığı bir buhran dönemindeyken, Türkiye böyle bir dönemde tarih yükselişine geçmişken, ayakbağı olmaya çalışan aparatlarla uğraşmayacağız. Büyük iddialarla, büyük sözlerle, büyük hedeflerde yola devam edeceğiz.
Bu eksenin ana hedefi Türkiye’yi durdurmaktır
Uzunca bir süredir, BAE-S. Arabistan-İsrail-Mısır üzerinden bir eksen kurulduğunu, bu eksenin ABD, İngiltere ve İsrail tasarımı olduğunu, coğrafyamızın kuzeyini kaybeden bu güçlerin daha güneye ve batıya çekilerek yeni bir mevzi inşa ettiğini, bunun bir şer ekseni olduğunu, görünüşte İran’a karşı kurulduğunu ama bölge ölçeğinde ana hedefinin Türkiye’yi durdurmak olduğunu söylemeye çalışıyorum.
BAE hakkında, Veliaht Prens Muhammed Bin Zaid hakkında, terör dosyaları hakkında, Türkiye’ye karşı terör ve darbe fonlamaları hakkında her yazdığımda bölgede bir panik havası oluşuyor. 15 Temmuz’un mimarı ya da ihalecileri olan bu çevreler şimdi “muhafazâkar muhalefet” örgütleyerek “Türkiye’yi durdurma”ya dönük küresel proje için yeni bir senaryo uyguluyor.
“Eksen”in içerideki ortakları ABD, İngiliz, İsrail aparatıdır
Hem onlar hem de içerideki ortakları, bu yazılara verdikleri tepkilerle açığa düşüyor, bir suçüstü hali ortaya çıkıyor. Bu eksen Türkiye içinde ve çevresinde FETÖ ile, PKK/PYD kriptoları ile, etnik Kürt lobisi ile, bazı dini figür ve çevrelerle iş tutuyor. Devlet içinde, bürokrasi içinde, siyasette ve medyadaki adamlarıyla birlikte çalışıyor.
Türkiye bu anlamda yeni bir “çokuluslu saldırı” tehdidiyle karşı karşıya. Bu üç Müslüman ülkenin, bütün bölgeyi Türkiye’ye karşı kışkırtma hesaplarının altında ABD, İngiltere ve İsrail var. Proje onların, tetikçiler ise Zaid, Prens Muhammed bin Selman ve Sisi..
Bu üç isim ve ülkeleri, bütün bölge ülkelerine baskı uyguluyor, finansal tehditler yağdırıyor, söz konusu ülkeleri Türkiye’ye karşı cepheye sürmeye çalışıyor. En son BAE Dışişleri Bakanı Abdullah bin Zaid Ürdün’ü ziyaret etti. Aynı gün Ürdün, Türkiye ile imzaladığı serbest ticaret anlaşmasını askıya aldı. Tabi ki tehditle!
Türkiye içinde yeni bir ‘Batı Cephesi’ kuruluyor
Bölgemizdeki yeni durumları, Türkiye içine servis edilen dalgayı münferit değerlendirmeyin. Bu eksen aslında bir dünya savaşının, küresel ölçekte bir büyük kamplaşmanın bölgemizdeki uzantısı. Bir Batı Cephe hattı. Batı için Türkiye içinde de bir yeni cephe kuruluyor.
İngiltere ile Rusya arasındaki gerilimi izliyoruz. İki ülke arasındaki ajan tartışması, karşılıklı diplomatik restleşmeye vardı ama burada kalmadı. ABD, İngiltere, Fransa ve Almanya tek cephe olarak Rusya’ya adeta savaş ilan etti. Mesele sadece ajanlarla sınırlı değil. Sadece bir istihbarat meselesi değil.
Dünya, Baltıklar/Doğu Avrupa üzerinden Doğu-Batı cephesinin en keskin olanının inşasını izliyor. Bu cephenin Karadeniz tarafı var, Doğu Akdeniz bölümü var, Suriye boyutu var. Bu cephede sadece Rusya yok, hemen bütün Asyalı güçler Batı karşısına dikildi ya da dikilecek.
Savunma yerine taarruz dönemi
Çünkü Atlantik, ABD ve Avrupa artık dünyayı tek başlarına yönetme gücünü ve ehliyetini kaybetti. Dünyanın doğusu güçlendi, yükseldi, arayı kapattı. Artık büyük bir denge, güç oyunu oynanıyor. Batı, kibri ve hırsı ile hareket ederken Doğu, kendini var etmeye çalışıyor.
Dünya ilk kez bu şekilde Doğu-Batı ekseninde ikiye bölündü. Rusya, açık tehdit altında bir ülkedir. Batı’nın Rusya’yı parçalama hesaplarını biliyor. Kaynaklarını yağmalama planlarını biliyor. Bu yüzden de savunma yerine taarruzla karşılık veriyor. Suriye’de, Baltıklarda, Asya Pasifik’te nükleer güç gösterileri yapıyor.
Kıyamet senaryosu: Kimsenin gözünün yaşına bakılmayacak
Şüphesiz bu bir kıyamet senaryosu. Türkiye’ye yönelik saldırıları, içeriden ve dışarıdan çevrelemeye dönük girişimleri, Suriye’de mücadele ederken Doğu Akdeniz ve Ege’den sıkıştırma çabaları bu açıdan değerlendirilmeli. BAE-Suud-İsrail ekseni ile içeriden vurmaya dönük girişimleri de böyle değerlendirmemiz gerekiyor.
Kimsenin gözünün yaşına bakılmayacak bir dünya şekilleniyor. Her ülke, mevziini, savunma hatlarını güçlendirmeye çalışıyor. Türkiye, bu anlamda oldukça kararlı, olağanüstü bir hazırlık içinde.
Herkes aklını başına almalı
Böyle olunca da Türkiye “içeriden operasyon” girişimlerine son derece sert reaksiyon gösterecektir. Çünkü 15 Temmuz’dan sonra bir daha “çokuluslu müdahale”ye maruz kalmamalıyız.
Dolayısıyla herkes aklını başına alsın. Bu büyük küresel fırtınada herkes durduğu yeri netleştirsin. Öyle küçük oyuncuları dikkate alma dönemi geçti. Türkiye, tarihinin en büyük mücadelelerinden birini yapıyor. Biz cephenin adını “Acımasız Direniş” olarak koyduk zaten.
Tarihi direnenler yazar: ‘Muhafazakâr Muhalefet’ ‘içeriden müdahale’ plânıdır
04:0019/03/2018, Pazartesi
G: 19/03/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Tarihi direnenler yazar. Başkasının gölgesine sığınan, ondan medet uman, onun merhametiyle yaşamaya çalışanlar değil. Sadece kahramanlar hatırlanır, öncüler, yol göstericiler, fedakârca bir büyük dava uğruna yürüyenler hatırlanır. Fırsatçılar, kişisel hesapları için ülkelerini ve değerlerini satanlar, işbirlikçiler, daha büyük güçlerle ortaklık kuranlar bir süre sonra tamamen unutulur. Hatırlanan tek şey; onlar adına duyulan utançtır, kötülüktür, kişiliksizliktir. Gelecek nesiller kahramanlar üzerinden tarih okurken, kahramanlar üzerinden bir kimlik oluştururken, bu utanç örneklerini de lânetlerler.
Coğrafyayı direnenler, mücadele edenler biçimlendirir. Vatanı için, milleti için, ülkesi için, şehirleri için mücadele edenlerin coğrafyasında yaşıyoruz bugün. Birileri yüz yıl önce masalarda onlarca harita çizdi, uyguladı, zihinlerimizi kalın duvarlar ördü. Osmanlı siyasi haritasını paramparça etti. Hepimize küçük garnizonlar bıraktı, vesayet altında rejimler bıraktı, uydurma siyasal kimlikler bıraktı. O zamanın işbirlikçileri, bırakın coğrafya inşa etmeyi vatanlarını kaybetti. Mandacılığı hayatta kalmak, ayakta kalmak zannetti. Hem kendileri kaybetti hem de bu coğrafyaya, bu ülkeye çok ağır bedeller ödettiler.
Yüz yıl sonra yine aynı oyun aynı yöntem, aynı ortaklıklar..
103 yıl önce Çanakkale’de vatan savunması yapıyorduk, bugün de Afrin’de, Suriye’nin kuzeyinde, İran sınırından Akdeniz’e kadar olan kuşakta vatan savunması yapıyoruz. Yüz yıl önce Gazze savaşlarında, Kanal savaşında, Yemen savaşında, Medine savunmasında karşımızda kimler varsa, bugün yine aynı ülkeler, aynı güçler var.
Yüz yıl önce, o devletlerin içeride, bizim coğrafyada ne kadar ortakları varsa, tetikçileri varsa, işbirlikçileri varsa bugün de terör örgütleri var, sivil kuruluşları var, her kesimden tuhaf ortakları var. Yüz yıl önce Kudüs düştüğünde, Filistin cephesi çöktüğünde, Şam düştüğünde Anadolu’nun da düştüğünü gördük, Anadolu’nun da savunulamayacağını gördük, coğrafyanın bittiğini gördük.
Kimse İslâmcılığı, muhafazakârlığı bir ‘kamuflaj’ olarak kullanmasın!
Bugün de Şam düştüğünde, Bağdat düştüğünde birilerinin “Türkiye Cephesi” açma hazırlıkları olduğunu gördük, “içeriden işgal” hazırlıkları olduğunu gördük. Basra Körfezi’nden Akdeniz’e kadar olan bütün bölgenin talan edildiğini, Türkiye öncülüğünde bir coğrafya inşası ihtimaline karşı batı dünyasının teyakkuza geçtiğini, hem kendileri, hem terör örgütleri hem de bölgedeki ortakları üzerinden Türkiye’yi vurmaya başladıklarını gördük.
FETÖ üzerinden, PKK üzerinden, PYD üzerinden, içerideki PYD kriptoları üzerinden, Barzani istihbaratı üzerinden, muhafazakâr kimliğe bürünmüş PKK kriptoluğu üzerinden, İslâmcılığı kalkan, kamuflaj olarak kullanan PKK faşizmi üzerinden senaryoların servis edildiğini gördük.
Çok büyük mücadele var..
İşte Türkiye, bütün bunları gördüğü için, 15 Temmuz saldırısını gördüğü için, Suriye ve Irak’ın kuzeyinden çevrelendiğini gördüğü için çok büyük bir meydan okumaya girişti. Ya var olacağız, büyüyeceğiz, coğrafya inşa edeceğiz ya da teslim olup küçüleceğiz, coğrafyanın tamamen talan erilmesine, lime lime edilmesine izin vereceğiz ve 21. Yüzyılı kaybedeceğiz..
Çok büyük bir mücadele var. Biz Afrin’den kuşatmayı yararken onlar Doğu Akdeniz’den, Ege’den saldırmaya çalışıyorlar. Suriye’nin kuzeyindeki koridoru dağıtmaya çalışırken Irak’ın kuzeyinden vuruyorlar. İçerideki PKK’lıları ezmeye çalışırken yanı başımızda terör üsleri kuruyorlar. ABD, İngiltere, İsrail ve Avrupa hep birlikte “Türkiye’yi durdurma” savaşı yürütüyor.
Onların en büyük hedefleri Türkiye’yi durdurmaktır..
Biz Afrin’e girmekle bu çokuluslu planlara ağır darbe indirdik. Biz Fırat Kalkanı ile aynısını yaptık. Biz Münbiç’te de durmayacağız. İran sınırına kadar, Suriye ve Irak’ın kuzeyinde ne kadar terör örgütü varsa, ne kadar yabancı unsur varsa temizlenene kadar devam etmek zorundayız. Türkiye harekete geçince S. Arabistan’da darbe yaptılar, yeni bir yönetim kurdular. Birleşik Arap Emirliği (BAE)-Suud ortaklığında, ABD ve İsrail aklıyla yeni bir cephe açtılar. İran’ı hedef gösterdiler, Türkiye’yi vurmaya başladılar. Kimse şunu unutmasın, onların hedefi İran değil: Coğrafyaya yönelen küresel müdahalenin tek hedefi vardır, Türkiye!
Çünkü Türkiye varken, bugünkü milli devlet aklı varken, o büyük yürüyüş ve yükseliş varken bu bölgede hiçbir projeyi uygulayamayacaklar, biliyorlar..
Neden Muhafazakâr muhalefet? Herkes, aklını aşına almalı durduğu yeri kontrol etmeli..
Öyleyse herkes aklını başına almalı. Herkes tarihin direnenler sayfasında yerini almalı. Kimse, FETÖ’den boşalan yerlere yığılıp çokuluslu senaryolarda pazarlık kartı elde etmeyi düşünmemeli. Hangi siyasi çevreden, etnik kimlikten olursa olsun, hiç kimse yeni bir “içeriden operasyon” ihalesine talip olmamalı. En önemlisi de masum muhalefet görüntüsü altında, kökleri dışarıda bir iç muhalefet üzerinden Türkiye’yi durdurmaya teşebbüs etmemeli.
Bir süredir, ‘Muhafazakâr Muhalefet’ ve ‘Muhafazakâr Müdahale’ diye iki konu üzerinde yoğun olarak duruyoruz. Bir tehlikeyi fark ettik, uyarmaya çalışıyoruz. Büyük Türkiye idealinin ana omurgasını çatlatmaya dönük bir çokuluslu hesaptan söz ediyoruz. Bir sinsi operasyondan, bir iyi niyet katlinden, bir Müslüman kimliğiyle örtülmüş dış tehditten, iç operasyon girişiminden söz ediyoruz.
Neden hep bir ‘büyük güce’ sığınma ihtiyacı hissediliyor?
Bugünkü Gerçek Hayat dergisinden özetlediğim notları buraya da alacağım. Yirminci yüzyılın başlarından bu yana, emperyal müdahale konusunda “muhafazakâr/İslâmî” çevre ve kişilerin, Batı karşısında duruşu her zaman bizim için en esaslı konulardan biri oldu.
Tarihe, coğrafyaya, ülkemize ve dünyaya özgürlükçü bir söylem üretme, bir şeyler söyleme, güçlü bir duruş belirleme, Müslüman dünya için Batı himayesi dışında bir gelecek biçimlendirme konularında hep bir tereddüt yaşandı.
2. Abdülhamit gibi, devleti korumaya ayarlı büyük mücadele adamlarına karşı, bütün çevreleri harekete geçirenler yer yer muhafazakâr çevreleri de etkiledi ve devletin mücadelesinin dışına itmeyi başardı.
20. Yüzyılın başlarında İngilizci olma, mandacı olma tartışması vardı. Biz bunu hep sorguladık. 21. Yüzyılın başlarındayız ve bu sefer Amerikancı olma, ABD vesayetini devam ettirme, “bir büyük güce sığınma” psikolojisini bir kez daha sorguluyoruz.
Erdoğan’ı durduramıyorsan etrafını boşalt, yalnızlaştır!
O dönem, Abdülhamit’i durduramıyorsan, etrafını boşalt, yalnızlaştır planını uygulayanlar, bugün “Erdoğan’ı durduramıyorsan muhafazakârları kontrol et, etrafını boşat, ona güç veren toplumsal kesimin kafasını karıştır, tereddütlerini artır, onu yalnızlaştır” plânını uyguluyor.
O zaman Abdülhamit’i devirerek imparatorluğun çöküşünü hızlandırmaya çalışanlar, bugün Erdoğan’ı devirerek Türkiye’nin yükselişini durdurmaya çalışıyor. Bu, bu kadar net… O zaman, bütün Ortadoğu’da aşiretleri, bazı İslâmî çevreleri, bazı tarikat çevrelerini kullananlar, bugün yine aynı taktiği uyguluyor. Artık müdahale araçları tükendi, geriye sadece muhafazakârlar kaldı. Türkiye’nin yerli duruşunu, yüz yıl sonraki özgürlük yürüyüşünü, yeni bir yükseliş tarihi başlatmasını, bu mücadelenin bel kemiğini oluşturan çevreleri şaşkınlaştırarak engellemek istiyorlar.
Türkiye’yi bölgede, Erdoğan’ı içeride..
15 Temmuz “içeriden müdahale” başarısız oldu. Terör koridoru ile “yakın çevreden” çevreleyerek müdahale planı Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonu ile başarısızlığa uğradı. Şimdi daha güneyden yeni bir cephe kuruldu. BAE ve Suudi Arabistan üzerinden, ABD, İngiliz ve İsrail projesi bir eksen kuruldu. Bu bir cephedir. Bu, Türkiye’yi hedef alan yeni bir cephedir.
Türkiye’yi bölgede, Erdoğan’ı içeride yalnızlaştırmaya ayarlı bir cephe bu. Devletten devlete müdahale edemeyecekleri için kullanabilecekleri son kozu masaya sürüyorlar. Bazı muhafazakâr çevreleri, “masum muhalefet” adı altında yakınlaştırıp bir blok oluşturma girişimi yürütüyorlar. Elbette herkesin bir siyasi pozisyon alma hakkı var. Bu sorgulanamaz bile. Ama tartışmamız bu değil. Yapılmak istenen iç muhalefetten çok bir “çokuluslu müdahale” plânıdır.
Müslümanlıkla hiçbir ilgisi yok
Muhafazakâr çevreler dikkatli olmalı. Türkiye’nin büyük tarih yürüyüşünün en büyük destekçileri dikkatli olmalı. BAE-S. Arabistan üzerinden bir operasyon yürütülüyor. Bunun Müslümanlıkla bir ilgisi yok. Organizasyon da, fon da bu kaynaklardan aktarılıyor. ABD, İngiltere ve İsrail, İslâmî söylem üzerinden Türkiye’ye yeni bir müdahaleye hazırlanıyor. Küçük hesaplar yapmasın kimse. Bu, yüz yıllık mücadele ve bazılarının örtük projelerine kurban edilmesin. Altında Kürtçülük olan, emperyal parçalama plânı olan bir “İslâmcılık” bütün coğrafyaya ihanet olacaktır.
Kardeşlerimizi uyarıyoruz. Bu bir çağrıdır. Tarihe geçin, büyük tarih sıçramasına omuz verin. Yeniden manda, vesayet, himaye, örtük operasyonlara kendinizi kurban etmeyin. O amaçla yola çıkanlarla yolunuzu ayırın. Selçuklu’dan bu yana devam eden siyasi genetiğe bağlı kalın. Türkiye de, coğrafya da ancak böyle kurtulur.
.Afrin’de PKK değil, Amerika yenildi: Bizim için zafer, onlar için bozgun devam edecek..
04:0022/03/2018, Perşembe
G: 22/03/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye, Afrin operasyonu ile çok büyük bir hesabı bozdu. Bir çokuluslu senaryoyu, bir büyük harita dizaynını, dört devleti aynı anda parçalama planlarını imha etti, boşa çıkardı. Türkiye açısından 21. yüzyılın ilk önemli jeopolitik hamlesidir bu.
Tercihler yarın başlıyor
Tercihler yarın başlıyor
5 Temmuz, Pazar
Suriye üzerinden bir düğümü çözmüştür, bölgenin tamamına yönelen yabancı garnizon hesaplarını altüst etmiştir, terör üzerinden ordu kurulamayacağını ve böyle bir silahlı güçle bölgenin dizayn edilemeyeceğini, Suriye’nin bölünemeyeceğini bütün dünyaya göstermiştir.
Size o cepheyi açtırmayız: Terörle değil ABD ve İsrail ile savaştık
En önemlisi de, Türkiye’ye yönelen, “Türkiye Cephesi” açmaya hazırlanan, savaşı Türkiye içlerine taşıma planları yapan, bunu terör örgütleri üzerinden servis eden, ama arkasında topyekün saldırı hazırlıkları yapanların bütün planları yerle bir oldu.
Türkiye Afrin’de terörle mücadele etmedi. Bir terör örgütüne karşı mücadele vermedi. Karşımızda olan PKK/PYD değildi. Artık bu gerçeği bilelim. Artık “terörle mücadele” diye bir kavram olmadığını bilelim. Artık bunların bir savaş olduğunu, birçok devleti içeren bir büyük hesaplaşma olduğunu bilelim. Afrin’de bize karşı savaşan bir terör örgütü değil Amerikan askeri gücüydü. İngiliz aklıydı. İsrail saldırganlığıydı. Bazı Arap ülkelerinin aptallığıydı.
İkinci gün Afrin’e gittim: ABD-NATO yığınağı gördüm
Kurtarılmasından bir gün sonra, 19 Mart’ta Afrin’deydim. Cinderesi’nden geçtim. Oradaki çatışma izlerin gördüm. Afrin girişindeki çatışma izlerini gördüm. Şehirde hiçbir binaya zarar gelmediğini gördüm. TSK mensuplarının, ÖSO gruplarının, MİT personelinin özverili çabalarını, son derece dikkatli operasyonlarını gördüm.
Yol kenarlarında, cadde girişlerinde tünelleri, koruganları, beton bariyerleri gördüm. Mühimmat depolarını gördüm. Milyonlarca mermiyi, top mermilerini, füzeleri gördüm. Tamamen NATO standartlarına göre planlanmış, ABD mühendisliği ile yapılmış, içine TIR’ların girebileceği, bir orduyu donatacak silahlar, mühimmatlar bir terör meselesi değil, gördüm. Zaten biliyordum ama bir kez daha gözlerimle gördüm.
Türkiye’ye saldırı için yığınak yapılmış
Karşımızda bir ittifak gücü vardı, bir ABD gücü vardı, bir Batı çokuluslu cephesi vardı. Bu hazırlıklar PKK’yı ayakta tutmak için değil, Afrin’i savunmak için değildi. Tamamen gelecekte Türkiye’ye karşı başlatılacak saldırı için hazırlıklar yapılmıştı.
Birileri Türkiye’yi güneyden kuşatıyordu, Akdeniz’den İran sınırına kadar bütün güney sınırlarımızdan bizi çevreliyordu. Bu çevreleme bittikten sonra, sınırın Türkiye tarafında, yine İran sınırından Mersin’e kadar yeni bir kuşak planlayacaklardı. İşte o zaman Türkiye cephesi açılmış olacaktı. Savaş Anadolu içlerine taşınacaktı.
Fırat’ın Doğu’suna yönelme vakti geldi
Türkiye Afrin operasyonu ile İstiklal Savaşı kadar önemli bir adım atmıştır. Müthiş bir vatan savunması başlatmış, yeni bir işgal harekatını daha başlamadan boğmuştur. Birinci Dünya Savaşı ile bütün bölgeyi dizayn edenlerin, 21. Yüzyılda bölgeyi bir kez daha dizayn etmesinin karşısına dikilmiş, onların masa masa dolaştırdıkları harita taslaklarına karşı “bir başka harita”yı önlerine koymuştur.
Bu, çok büyük bir hesaplaşmadır, bir “acımasız direniş”tir. Bu, Türkiye’nin yeni bağımsızlık savaşı, yeni yükseliş tarihinin başlangıcıdır. Terör koridorunun, yabancı garnizon haritanın Akdeniz kapıları kapatılmıştır. Türkiye artık Doğu’ya dönecek, Münbiç ve Fırat’ın Doğu’suna yönelecektir. ABD ve terör ortakları Afrin’de yenilmiş, 15 Temmuz’dan sonra üçüncü yenilgisini almıştır.
Halep-Musul hattının kuzeyi: ABD bu kuşakta tutunamaz
Şurası kesindir; ne yaparlarsa yapsınlar ABD Fırat’ın Doğu’sunda da tutunamayacaktır. Ayn el Arab, Tel Abyad, Haseke, Sincar gibi İran sınırına kadar bütün kuzey bölgesi temizlenecektir. Terör unsurları tasfiye edilecek. Yanlarında kim varsa o da tasfiye edilmiş olacaktır.
Halep-Musul hattının kuzeyi Türkiye için stratejik güvenlik hattıdır. Bu hattın kuzeyindeki her gelişme bizi ilgilendirir, her yabancı unsur bizi tehdit eder, her terör örgütü bizi rahatsız eder. Dolayısıyla ülkemizin güvenliği için Türkiye bütün bu kuşakta her türlü operasyonel hakka sahiptir.
Bu yüzden müdahale Afrin’de durmayacaktır, duramaz. İran sınırına kadar devam etmek zorundadır. Çünkü böylesine büyük bir tehdit öylece ortada bırakılamaz, tamamen yok edilmelidir. Kimse endişe etmesin, Türkiye’nin buna gücü yeterlidir, hiçbir yabancı güç de bu bölgede Türkiye karşısında bir direnç göstermeyecektir.
‘Amerika ile aldatma’ ve bizim stratejik hedefimiz
Dışarıdan ve içeriden, operasyonların devam etmemesi için olağanüstü çabalar gösterilecek. Senaryolar devreye sokulacak, sabotajlar yapılacak, Türkiye dizginlenmek istenecektir. Ama devletin milli aklı, artık bu operasyonları yutmayacaktır.
Amerika ile aldatma dönemi bitmiştir. Avrupa ile aldatma dönemi bitmiştir. Çözüm süreci diye PKK ile aldatma dönemi bitmiştir. Suriye’de koalisyon dönemi bitmiştir, Suriye üzerinden Türkiye’ye komplo kurma dönemi bitmiştir. Stratejik hedefimiz Akdeniz’den İran’a uzanan kuşaktır.
Türkiye’nin güneyden çevrelenmesi için hazırlanan bu kuşağı bir “Türkiye Kalkanı”na çevirmektir. Afrin’in Çanakkale Zaferi’nin yıldönümünde, 18 Mart’ta kurtarılması işte bu stratejik aklın ifadesidir, o derin tarihi birikimin, siyasi genetiğin bugüne taşınmasıdır.
Erdoğan’ı dinleyin: Bizim için zafer, onlar için bozgun devam edecektir
Bence bölgede bundan sonra ne olacağı konusunda Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın sözlerine, cümlelerine odaklanın. Gerçek oradadır; yapılacak olan plan, verilecek olan mücadele, ulaşılacak olan hedef o cümlelerdedir. Çünkü o cümleler Malazgirt’ten, Çanakkale’den bu yana kurulan cümlelerdir. Öyle bir siyasi dildir. Afrin sonrası konuşmasında da bu dili, bu içeriği, tarihi derinliği, bugünün Türkiye’sinin nerelere ulaşacağı görülmektedir.
Afrin bütün Batılı istila projelerine verilen çok büyük bir cevap oldu. Biz onlara benzer cevaplar vermeye devam edeceğiz. Münbiç’te de vereceğiz, Sincar’da da vereceğiz, Kandil’de de vereceğiz. Türkiye’yi küçültme operasyonları yapanlara, Türkiye’nin nasıl büyüdüğünü, onlara bu bileği bükmenin mümkün olmayacağını göstereceğiz.
Çünkü bu yüz yıllık bir hesaplaşmadır. Bir “Acımasız Direniştir”. Anadolu’nun uyanışı, ayağa kalkmasıdır. Bu bir coğrafya inşasıdır. Bir vatan savunmasıdır. Dünyanın en büyük güçleri, terör örgütünün arkasına saklanan ülkeler Afrin’de bozguna uğratılmıştır.
Bizim için zafer, onlar için bozgun devam edecektir.
..Sadece PKK, ABD ve İsrail değil.. Prens Zaid ve Prens Selman; Afrin’de siz de hezimete uğradınız
04:0023/03/2018, Cuma
G: 23/03/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye sadece Suriye’nin kuzeydoğusundan, o kuşakta oluşturulmak istenen terör koridoru ile kuşatılmıyor. ABD’nin PKK/PYD ile yürüttüğü, terör görünümlü çokuluslu işgal planlarıyla çevrelenmiyor. Türkiye daha güneyden, daha Batı’dan yeni bir eksenle kontrol altına alınmaya çalışılıyor.
Sadece PKK, ABD ve İsrail değil.. Prens Zaid ve Prens Selman; Afrin’de siz de hezimete uğradınız
Sadece PKK, ABD ve İsrail değil.. Prens Zaid ve Prens Selman; Afrin’de siz de hezimete uğradınız
2 Mart, Cuma
Yine ABD, İsrail, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), Suudi Arabistan ve Mısır üzerinden planlanan, BAE Veliaht Prensi Muhammed Bin Zaid ve BAE Veliaht Prens Muhammed Bin Selman üzerinden servis edilen yeni bir “eksen”le durdurulmaya çalışılıyor.
Kuzeyden, Irak ve Suriye üzerinden yürütülen çevreleme harekatı, bizim “terör koridoru” dediğimiz o çokuluslu garnizon haritası Afrin operasyonu ile, Fırat Kalkanı ile büyük oranda boşa çıkarıldı. En azından Akdeniz’e açılan kapısı kontrol altına alındı, Batı kapısı kapatıldı. Kuzey Irak’taki bağımsızlık referandumu da bu projenin parçasıydı ve o da etkisizleştirildi.
Böylece Akdeniz’den İran sınırına uzanan kuşakta Türkiye’yi karşısına alacak, tehdit edecek bir planın uygulanamayacağı, bu tehditleri boşa çıkarabileceğimiz bütün dünyaya ilan edildi, parçalanmış Türkiye haritası ellerinde kaldı.
Afrin’den sonra yeni operasyonlar geliyor
Afrin operasyonu ile hem Türkiye’ye yönelik tehditlerle mücadele edebileceğimiz, hem de Türkiye’yi dışlayarak, Türkiye’yi rahatsız ederek, Türkiye’siz bir coğrafya inşa etmenin mümkün olmayacağı bütün Batı dünyasına ve onlarla birlikte hareket eden bölge ülkelerine gösterilmiş oldu.
Münbiç ve sonrasında Fırat’ın Doğu’sundaki Ayn-el Arab, Tel Abyad ve Irak’taki Sincar bölgesine yönelik operasyonlarla bu kuşak tamamen felç edilecek. Irak bölgesinde bu başladı bile. Kullanılan terör aparatları da, örgütleri de tasfiye edilecek, onların arkasındaki çokuluslu güçler ise asıl felci yaşayacak.
Türkiye asla geri adım atmayacak
Şüphesiz bu hedef Türkiye’nin 21. Yüzyıl’a dönük, asla geri adım atamayacağı, hiçbir şekilde tereddüt etmeyeceği bir stratejik planlamadır. ABD de olsa, İsrail de olsa, bütün Batı koalisyonu da karşımızda yer alsa, eğer bu ülke, 21. Yüzyıl’da ayakta kalacaksa, yükselen bir ülke olacaksa, yeni bir yükseliş tarihi yazacaksa bu olmak zorundadır.
Hiç kimsenin, hiçbir gücün sınırlarımızın güneyini, boydan boya kapatmasına izin verilemez, Türkiye’nin yeniden Anadolu’ya hapsedilmesine göz yumulamaz. Zira bu, Türkiye için, milletimiz için, tarihi iddialarımız için, siyasi genetiğimiz için bir intihar olur. Bu güvenlik tanımlaması yapılmıştır artık.
İkinci bir kuşatma planı uyguluyorlar
Başka da hiçbir Batılı tezin, önerinin, teklifin, projenin bu tanımın önüne geçmesi mümkün değildir. Türkiye’yi oyalama dönemleri geride kalmıştır. Çünkü ilk kez ve çok güçlü biçimde bu ülke kendi stratejik değer tanımlamasını, kendi tehdit tanımlamasını kendisi yapmaktadır, kendi yol haritasını bu çerçevede çizmeyi başarmıştır.
Ama İsrail’in planladığı, ABD’nin uyguladığı, PKK/PYD’nin taşeron olarak kullanıldığı “Terör Kuşağı” yakın çevrelemedir, yakın tehdittir çünkü tam da sınırlarımızdadır. Daha geniş çevrede ikinci bir çevreleme oluşturuluyor şimdi. BAE-S.Arabistan-İsrail-Mısır üzerinden bir Türkiye karşıtı ABD ekseni kuruluyor. Kuruldu da.
Yalnızlaştırma, durdurma, Arap dünyasıyla arasına duvar örme
Görünüşte İran’a karşı cephe gibi pazarlansa da aslında bu cephenin öncelikli hedefi Türkiye’dir, “Türkiye’yi durdurma” diye bir uluslararası operasyon dönemi başlatılmıştır. DEAŞ’ı destekleyen çevre bunlardır. PKK’yı besleyen ve silahlandıranlar bunlardır. Bütün coğrafyayı ABD ve İsrail’in eline teslim edenler bunlardır.
Türkiye, bu yakın tehdidi bertaraf ettikten sonra daha güneydeki bu “eksen”le mücadele etmek zorunda kalacaktır. Çünkü onlar, Türkiye ile bütün coğrafyanın ilişkisini kesme, bu ülkeyi yalnızlaştırma, Arap dünyası ve coğrafya ile arasına kalın duvarlar örme planları yapmaktadır.
Afrin’de Prens Zaid ve Selman da yenilmiştir..
Terör koridoru ile bu eksen arasında birebir ilişki vardır. Çünkü terör koridoru bu eksenin hedefi için oluşturulmuştur. Anadolu ile coğrafyanın ilişkisini kesmek, Türkiye ile Arap dünyasını birbirinden koparmak, Türkiye ile Arap dünyası arasında insansızlaştırılmış bir alan oluşturmak ana hedefse terör koridoru bunun ilk uygulamasıdır.
Dolayısıyla Afrin operasyonu aslında bu kuşağa verilmiş en net cevaptır. Söz konusu eksene karşı bir savunmadır. Hem vatan savunması, hem terör temizliği, hem daha güneyden çevreleyenlere karşı Türkiye’yi ve bölgeyi savunma refleksidir.
Onlar; Prens Muhammed Bin Selman ve Prens Muhammed Bin Zaid’in bütün bölgeyi ABD ve İsrail’e teslim etme operasyonunu yürüttüğü düşünülürse, aslında coğrafyayı kurtarmaya dönük çok güçlü bir adımdır.
Dolayısıyla Afrin’de sadece ABD ve İsrail değil, Selman ve Zaid de yenilmiştir. Onların Batı’dan, ABD ve İsrail’den aldıkları en büyük ihale şimdilik yara almıştır. Ama İran sınırına kadar bütün proje çöktüğünde o ihale tamamen boşa çıkacaktır.
Türkiye Zaid’den bu kötülüklerin hesabını mutlaka soracaktır
Ancak şunu söyleyelim: Özellikle Zaid’in DEAŞ’ı silahlandırması, PKK’yı silahlandırıp Türkiye’ye saldırı için teşvik etmesi, Suriye’nin kuzeyindeki terör koridorunu beslemesi, hem Türkiye hem de coğrafyaya çok büyük ihanettir. Bu kişi, gün olacak bu ihanetin, bu kötülüğün bedelini ödeyecektir. Bu kötülük abidesinin Türkiye içinde operasyon planları çok yakından izlenmektedir.
ABD desteğiyle, İsrail aklıyla ve bir yere varamayacağını, bölgenin direncinin üstesinden gelemeyeceğini, bu yöntemlerle Türkiye’ye zarar veremeyeceğini yakında görecektir. Prens Selman’la ikisi, coğrafyayı satmanın bedelini kendi iktidarlarıyla, kendi ülkelerini heba etmeleriyle ödeme ihtimalleri çok güçlüdür.
Yeni sömürgeciliğin öncüsü iki lider ve günümüzün Lawrence’ı
Bu iki liderin, yeni sömürgeciliğin öncülüğünü yaptığını, Batı’nın yeni istila dalgasının taşeronluğunu yaptığını herkes görecektir. Kirli pazarlıklarını, ihanetlerini, utançlarını, milletlerine ve ülkelerine yaptıklarına herkes tanık olacaktır.
Bu Lawrence kılıklı Zaid’in, “Erdoğan’ı devirip Türkiye’yi durdurma”ya dönük ABD, İngiltere ve İsrail planının ihalesinin bedelinin ne kadar ağır olacağını kesinlikle hepimiz göreceğiz.
Bu oyunlarla, içeriden operasyonlarla, kuşatma planlarıyla Türkiye’yi durduramazsınız, aklınızı başınıza alın. Biraz tarih okuyun, biraz coğrafya inşası nedir bir bakın, biraz bölgenin bin yılına geri dönün.
Taşeronlukla tarih olursunuz, Fırat’ın Doğu’sunda görüşürüz
Taşeronlukla tarih yapılamayacağını, coğrafya inşa edilemeyeceğini göreceksiniz. Hadi tarih bilmiyorsunuz, sadece Afrin’e bakın, PKK ve DEAŞ’ın arkasına gizlenip yürüttüğünüz kirli planların nasıl heba olduğuna bakın, aklınızı başınıza alın.
Bir adım sonrasında Fırat’ın Doğu’sunda yeniden karşılaşacağız. Irak’ın kuzeyinde yeniden karşılaşacağız. Afrin’den ders almadıysanız o zaman alacaksınız. ABD ve İsrail’in işgal aparatları olmak, terör örgütlerinin arkasında gizlenmek, cinayet ve sabotajlar organize etmek, Türkiye gibi bir ülkeye karşı suç işlemek, bu ülkenin iç güvenliğine zarar vermek, içerideki aparatlarıyla oyun kurmak ne demek göreceksiniz.
Biz hep PKK/PYD’yi konuşuyoruz. Hep ABD ve İsrail planlarından söz ediyoruz. Ama Muhammed bin Zaid ve onun yörüngesinden çıkmayan Muhammed Bin Selman üzerinden birileri Türkiye’ye saldırıyor.
Hepsinin farkındayız. Her adımda bir Afrin bozgunu yaşayacaklar, göreceksiniz.
.Erdoğan’ı açık denizlere kaçırmak: CIA gemileri o gece neredeydi? Afrin daha başlangıç, bekleyin!
04:0026/03/2018, Pazartesi
G: 26/03/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye için yol açıktır ve nettir: Dünyanın hangi ülkesi, hangi güçler cephesi karşı çıkarsa çıksın, Afrin’le başlatılan savunma planı tamamlanacaktır, Afrin’den İran sınırına kadar bir Türkiye Kalkanı inşa edilecektir.
Bundan sonra içeriden terörle vurma, sınırların hemen dışından terörle çevreleme, “terör” görünümü altında çokuluslu işgal planları hiçbir siyasi söylemle pazarlanamayacak, hiçbir ikili ve çok taraflı teklif ve uzlaşma ile kamufle edilemeyecektir.
İzmir'de 4.1 büyüklüğünde deprem
İzmir'de 4.1 büyüklüğünde deprem
6 Temmuz, Pazartesi
ABD ile ilişkilerimiz, Avrupa Birliği’ne üye ülkelerle ilişkilerimiz (AB demiyorum çünkü yakın gelecekte o olmayacak), bölgedeki bazı Arap ülkeleriyle ilişkilerimiz tamamen Türkiye’nin güvenlik önceliklerine göre, siyasi ve ekonomik önceliklerine göre, stratejik gelecek hesaplarına göre biçim alacaktır.
Afrin sadece bir başlangıçtır: İran sınırına kadar gidilecek..
Eski müttefiklerimize, “Tek yanlı bağımlılığa mahkûm Türkiye” beklentilerini ebediyen unutmalarını öneriyoruz. Türkiye’yi yeniden “Atlantik eksenine hapsetme”, bir kez daha “stratejik ortak” palavralarıyla oyalama, 20. Yüzyıl boyunca devam eden vesayet mekanizmasını bir kez daha işletme dönemi kapanmıştır. Çünkü Türkiye için 20. Yüzyıl defteri kapanmış, 21. Yüzyıl Türkiye’sinin büyük yükseliş dönemi başlamıştır.
Afrin operasyonu, bu ülkeyi yeniden rehin almaya dönük en büyük çokuluslu komploya karşı yapılmıştır. Çevreleyerek, kuşatarak, tehdit ederek, korkutarak, sindirerek ele geçirme planları suya düşmüştür. Ve bu daha bir başlangıçtır. Hemen ardından Münbiç, doğuya doğru Ayn el Arab, Tel Abyad, Irak’ın kuzeyine doğru Sincar, Kandil gibi daha bir çok bölge, bu temizlik harekâtının, bu savunma hattı inşasının hedefinde olacaktır.
Bizim için stratejik hedef, Akdeniz’den İran sınırına kadar olan bütün kuzey hattıdır. Bu kuşak, ülkemiz için tehdit olmaktan çıkacaktır.
“İçeriden” kırk yıl oyaladılar. O “kuşak”la vakit geçirmeyeceğiz
Bu çok çabuk yapılmalıdır çünkü Türkiye’nin bir yüzyılını daha bu kuşağa ayıracak vakti de, sabrı da yoktur. Çünkü çok daha büyük küresel hesaplaşmalar başlayacaktır, yeni bir coğrafya inşa edilecektir, bölgedeki bazı ülkeler siyasi haritadan silinecektir, Türkiye yeni oluşacak küresel iktidar alanının tam merkezine yerleşmek için çok daha büyük mücadelelere girişecektir.
Bizi kırk yıl terörle içeriden vurup, ülkenin bütün enerjisini içeride tüketmelerinden ve içeride durdurmalarından sonra bir on yıl daha sınırımızın hemen dışından vurup, çevreleyip o kuşakla meşgul ederek durdurmalarına izin vermeyeceğiz.
Bizi içeriden de çevremizden de durdurma fırsatlarını ellerinden alacağız. Selçuklu’dan beri devam eden siyasi genetiğin, içeriden veya yakın çevre operasyonlarıyla dizginlenemeyeceği bütün dünyaya gösterilmelidir.
Artık “terörle mücadele” yoktur, içeride savunma seçeneği yoktur
Türkiye, Afrin’de terörle mücadele etmedi. Bu bir terör meselesi değil. Artık içeride de çevremizde de meselemiz terör değil. Mücadele stratejimiz de terörle mücadele olmayacak. Biz, eski müttefiklerimizin saldırılarına karşı ülkemizi savunuyoruz. Coğrafyamızdan bize yönelen tehlikeleri ortadan kaldırmaya çalışıyoruz.
Bu, bir vatan savunması olduğu kadar coğrafya ölçeğinde güç mücadelesidir, küresel ölçekte güç hesaplaşmasının parçasıdır. Türkiye bu mücadeleyi vermeden 21. Yüzyılın yükseliş tarihini yapması mümkün olmayacaktır. Bu mücadelenin, bu hedefin tersi intihardır, imhadır, Türkiye’nin parçalanmasıdır. Yani başka bir seçenek söz konusu değildir.
Gezi’de, 17-25 Aralık’ta ve 15 Temmuz’daki çokuluslu saldırılar bize bunu öğretmiştir. Yine deneyeceklerini biliyoruz. ABD, Avrupa, İsrail ve bazı bölge ülkeleri doğrudan bu saldırıların içinde yer almıştır, yine yer alacaktır. Bu yüzden de asla savunma, içeride durdurma gibi bir seçeneğe sığınamayacağımızı biliyoruz. Bu yüzden tehdit bize gelmeden, biz tehdidin olduğu yere, hem de kendi kurallarımız ve oyun planlarımızla gideceğiz ve orada yüzleşeceğiz.
İran sınırına kadar… Anadolu vatanımızdır, coğrafya gücümüzdür
Bu yüzden “Türkiye bundan sonra ne yapacak, nereye müdahale edecek, Afrin’den sonrası da var mı” gibi bir tartışma anlamsızdır ve yoktur. Hepsi olacak, o kuşak tamamen temizlenene kadar hiçbir tereddüt yaşanmayacaktır. Bunu Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve Suudi yönetimi de, ABD de, Avrupa da, İsrail de bilmelidir. En önemlisi de milletimizin, bu ülkenin savunulması için, bedeli ne olursa olsun, hiçbir özverinin esirgenmeyeceğini, hiçbir kararsızlık yaşanmayacağını bilmesi gerekmektedir.
Bu, bizim coğrafyamız. Anadolu nasıl vatanımızsa, nasıl “Acımasız Direniş’le savunuluyorsa coğrafyamız da hafızamızdır, kimliğimizdir, gücümüzdür. Hiç kimse, kendi coğrafyamıza bakışımızı biçimlendiremez.
Hiç kimse kendi coğrafya evimizden bizi tehdit edemez. Bizim tek hareket noktamız kendi siyasal geçmişimizdir. Buradan başlayıp 21. Yüzyıla dönük bir yol haritası oluşturma çabamızdır. Dostlarımız bundan emin olsun ve güven duysun. Düşmanlarımız da bundan emin olsun ve her ne senaryo denerlerse denesinler, bu ülkeyi diz çöktürmenin artık mümkün olmayacağını artık kabul etsinler.
Yola çıkılmış, sefer başlamıştır
Bir kez daha söylüyorum: Kim ne söylerse söylesin, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın konuşmaları, sadece son bir haftaya bakmak bile yeterli, bundan sonrasının bütün işaretlerini açık biçimde vermektedir. Zaten gizlenecek, saklanacak bir şey de yoktur.
Yola çıkılmış, yüz yıllık sefer başlamıştır. Bu millet hiçbir zaman kolay zafer kazanmamıştır, birilerinin ihsanıyla tarih yapmamıştır. En zor mücadele biçimiyle oluşan bir siyasi tarih kimliği ve genetiği vardır. Dünya bu tarih yükselişine bir kez daha tanık olacaktır.
FETÖ Erdoğan’ı açık denizlere kaçıracaktı
Bugün Yeni Şafak gazetesinin manşetine dikkat edin. 15 Temmuz gecesi Deniz Kuvvetleri’ndeki FETÖ kadrosunun 31 gemi ile Erdoğan’ın gideceği noktalara demirlediği, onu aradığı, savaş uçaklarının Meclis’i ve milletimizi bombaladığı gibi saldırıya hazırlandığı, darbe başarılı olursa Erdoğan ve bütün ekibini savaş gemileriyle açık denizlere taşımaya hazırlandığı, onları aylarca açık denizlerde tutmayı planladığı ortaya çıktı.
Bu senaryo o kadar tanıdık ki..
2003 Irak işgalinden hemen sonra Bağram’da, Ebu Gureyb’de, Tayland’da, İsrail ve Mısır’da, Romanya’da, Afrika çöllerinde, Güneydoğu Asya’nın yağmur ormanlarında işkence merkezleri kuruldu. Paris’te yapılan ve 35 ülkenin imza koyduğu gizli anlaşma ile insanlık tarihinin en ağır insanlık suçları işlendi, insan ırkına savaş açıldı.
Dünyanın her yerinde gençler kaçırılıyor, terörist oldukları gerekçesiyle işkence görüyor ve kendilerinden bir daha haber alınamıyordu. Ardından CIA işkence uçakları ortaya çıktı. Bütün bunları ilk kez duyuranlardan oldum. Şimdi o trafiği yönetenlerden Gina Haspel CIA’nın başına getirildi.
CIA’nın okyanusta kanunsuz hapishane gemilerini hatırlayın
O dönem bir şey daha oldu. Güneydoğu Asya’da tanker gemiler kayboluyordu. “Korsanlık” başlamıştı ve dünya bu deniz korsanlarını tartışıyordu. “Gemileri Amerikan istihbaratı kaçırıyor. Onları düzenleyip hapishane gemilerine dönüştürüyor. Bazı ülkeler hukukunun geçerli olmadığı açık okyanusta gemi hapishaneler kuruyor. ‘Terörist’ diye tanımladığı insanları bu hapishane gemilerinde tutuyor” diye yazılar yazdım. Yıllar sonra bu gerçek ortaya çıktı. Hatta bu gemilerin sinema filmi bile yapıldı. ABD istihbaratı hem korsanlık yapıyor, hem savaş suçundan ve insanlık suçundan kurtulmak için hiçbir ülke hukukunun geçerli olmadığı açık denizlerde hapishane gemileri işletiyordu.
O gece CIA’nın hapishane gemileri nerde bekliyordu?
15 Temmuz gecesi Erdoğan ve ekibini, çevresini açık denizlere götürme fikrinin kimden geldiği belli değil mi? FETÖ’ye böyle bir talimatı kimin verdiği ortada değil mi? Nasıl bir savaşla yüz yüze olduğumuz belli değil mi?
Sadece Erdoğan ve yakınlarını değil, bu siyasal aklı besleyen ve destekleyen her çevreden belki yüzlerce, binlerce kişi aynı şekilde hapishane gemilerine nakledilecekti. Belki CIA hapishane gemileri Hint Okyanusu’na demir atmış, Türkiye’den getirilecekleri bekliyordu.
İşte biz, böyle büyük bir mücadelenin içindeyiz.
Bu yüzden buna “Yüzyıllık Hesaplaşma” diyoruz
.Batı, hem Türkiye’yi hem Rusya’yı vuruyor: Ne yani bir Rus uçağı daha mı düşüreceğiz!!
04:0028/03/2018, Çarşamba
G: 28/03/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin Afrin’le başlayan ve İran sınırına kadar devam edecek olan operasyonları, küresel ölçekte güç hesaplaşmasının parçasıdır. Çok büyük bir mücadele verilmektedir. Yüz yıllık geçmişin hesabı sorulmakta, gelecek yüz yılın güç haritası biçimlenmektedir.
Bu konjonktürel bir çıkış, reaksiyon değil, Türkiye’nin tarihi jeopolitik hamlesidir. Bugünü değil yarını biçimlendirme, Türkiye’nin yeni yükseliş döneminin en güçlü müdahalesidir. Türkiye olmadan coğrafya inşa edilemeyeceğini, Türkiye’yi bir kenara itip bu bölgede tarih yapılamayacağını, harita çizilemeyeceğini bütün dünyaya ilan etmektir.
Esed'i onlar ayakta tutuyor
Esed'i onlar ayakta tutuyor
6 Temmuz, Pazartesi
Biz her ne kadar bunu vatan savunması olarak görsek de, ülkemizi güneyden çevreleyen yeni cephe hattını ortadan kaldırma çabası olarak görsek de, bir zamanlar müttefik olan ülkelerin bir NATO üyesini terör örgütleriyle dize getirme girişimi olarak algılasak da, 15 Temmuz saldırısının devamı olan saldırı dalgasına bütün milletimizin ortak bir cevabı olarak bilsek de, o kuşaktaki hesaplaşmanın, küresel ölçekli ne büyük değişikliklere yol açacağını göreceksiniz.
Rusya’yı çembere alma: Doğu-Batı savaşı başladı
ABD’nin altmış, Avrupa ülkelerinin çoğunun ikişer-üçer Rus diplomatı sınır dışı etme kararı, İngiltere-Rusya kapışmasının giderek Doğu-Batı cephe hattı şeklinde kendini göstermesi, Batı blokunun Rusya’yı parçalama hazırlıkları yapması, açıkça saldırı niyetleri, Rusya’nın da bu tehdidi görüp agresifleşmesi, savunma yerine taarruza geçmesi küresel ölçekte büyük fırtınanın habercisidir. Baltıklardan Doğu Avrupa’ya uzanan hat, Doğu-Batı kırılma noktasıdır, büyük hesaplaşmalar, çatışmalar, belki savaşlar bu fay hattında başlayacaktır.
Türkiye’ye yönelik 15 Temmuz saldırısı, bir çokuluslu müdahaleydi. Türkiye’yi güneyden kuşatma, çevreleme, Akdeniz’den İran sınırına kadar yüzlerce kilometre uzunluğunda “Türkiye cephesi” kurma planı da bu büyük küresel hesaplaşmanın parçasıdır.
Baltıklar-Doğu Avrupa hattı nasıl bir cephe ise, bu kuşak da öyle bir cephedir. Kırılma hattıdır, hesaplaşma bölgesidir. Bunun gibi büyük hesaplaşmanın başka cepheleri de vardır. Doğu Asya gibi, Kafkaslar gibi, Kızıldeniz’den Güneydoğu Asya’ya uzanan kuşak gibi..
Bir sabah on ülke savaşa girebilir. O kuşak büyük cephelerden biridir
İngiltere-Rusya kavgası ciddiye alınmalı. ABD ve Avrupa’dan oluşan Atlantik ittifakı ile Rusya ve yükselen Asyalı güçler arasındaki kriz çok daha büyüyecek. Batı’nın hedefi sadece Rusya değil, Çin ve diğer Asyalı güçler de bir şekilde bu işin içine girecek.
Dünya Doğu-Batı olarak belki de ikiye bölünecek. Bir sabah uyandığımızda en az on ülkenin birden bir savaşa girdiğini ya da Baltıklarda Rusya-Avrupa kavgası çıktığını ya da Batı’nın hep birlikte Rusya’ya saldırıya geçtiğini bile görebiliriz.
Türkiye, işte bu büyük küresel kavganın tam merkezinde. Hem coğrafya olarak tam merkezinde hem de Türkiye’nin büyük iddiaları açısından tam merkezinde. Biz, Suriye’nin kuzeyinde terörle savaşmıyoruz. Afrin’de, Münbiç’te, Tel Rıfat’ta ya da Sincar’da terör örgütleriyle değil, bu Batılı istilacı ittifakla hesaplaşıyor, onların Türkiye’yi parçalama hesaplarına oralarda cevap veriyoruz.
Batı bu yüzyılı kaybedecektir, dünyanın merkezi değişmiştir
Kimse bu operasyonları dar, bölgesel bir sorun olarak algılamasın. Çünkü; eğer o kuşak tamamlanırsa Türkiye’yi bir arada tutma imkanımız ortadan kalkacak, 21. Yüzyıl bizim için başlamadan bitecek, biliyoruz. Bizim için bundan daha büyük bir dava yoktur. Bu yüzden buna yüzyılın mücadelesi diyoruz.
Dünyanın nasıl bir fırtınaya sürüklendiğini, uluslararası iklimin nasıl sertleştiğini, ABD’nin ve Avrupa’nın dünyanın merkezi olma lüksünü çoktan kaybettiğini, bu kayıp yüzünden nasıl hırçınlaştığını, sadece güvenlik ve siyaset değil sermaye ve teknolojinin de Asya’ya kaydığını, yeryüzünün ana ekseninin değiştiğini, Atlantik ekseninin bir daha yeryüzüne tek başına hakim olma şansını bulamayacağını, bu büyük kırılma ve hareketliliğin sonucu olarak bambaşka ve şaşırtıcı bir küresel güç haritası olacağını okuyarak, bilerek, ölçerek geleceğin dünyasına bakmak bir zorunluluktur.
“Türkiye’yi durdurma” planları boşa çıkacak..
Artık kalıcı ittifaklar olmayacaktır. Kalıcı dostluklar ve düşmanlıklar da olmayacaktır. Sarsıcı, değişken, baş döndürücü güçler hareketliliği göreceğiz ve hangi ülke bu ritme hazırlıklıysa, ayak uydurabilecekse o ayakta kalacaktır. Bu acımasız, toleransı olmayan bir güç savaşıdır. ABD ve Avrupa dünyanın geri kalanına söyleyecek sözlerini tükettiği gibi, kredisini, güvenliğini, onların nazarında itibarını da kaybetmiştir.
Dolayısıyla, ne kadar yeni ittifaklar, cepheler inşa etseler de başarısız olacaklardır. Türkiye’nin güneyinde Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), S. Arabistan, İsrail ve Mısır üzerinden oluşturdukları, görünüşte İran’ı hedef alan ama asıl niyeti “Türkiye’yi durdurmak” olan yeni cephe de aynı başarısızlığa uğrayacaktır.
Rusya’yı parçalama, Asya Bloku’nu zayıflatma, Türkiye’yi durdurma planı
Batı’nın Rusya ve Türkiye’ye karşı düşmanca tavırlarında çok ciddi benzerlikler dikkatimizi çekiyor. Rusya’yı bir kez daha parçalayıp kaynaklarını talan etmeye dönük bir Batı girişimi artık açıktır. Bu koca coğrafyayı parçalara ayırma, Rusya’yı denklemden çıkarma, Atlantik ittifakının karşısına dikilen “Asya Bloku”nu zayıflatma, Çin’i Hindistan’la oyalama gibi çok büyük planlar masaya sürülmüştür.
Türkiye de, Rusya gibi bir Batı tehdidi hissediyor. Hatta iş tehdidin çok ötesine uzandı, içeriden müdahaleler yapıldı, olmayınca çevreden kuşatma planları yürütülüyor. Batı şuan Türkiye’ye açık biçimde saldırıyor. Türkiye de, Rusya gibi, savunma yerine söz konusu tehditlerle açık arazide çarpışma yöntemine bu yüzden geçmiştir. Suriye’deki yeni yaklaşımımız bu yüzden böyledir. Böyle de devam edecektir.
Ankara ve Moskova birbirini beslemeli..
Rusya da, Türkiye de benzer tehditlerle yüzleşiyor, benzer savunma kalkanları oluşturuyor. Avrupa-Rusya krizinin Ankara ve Moskova’yı birbirine daha da yakınlaştıracağını düşünüyorum. Olması gereken de budur. İki ülke, küresel ölçekte tehditleri görerek birbirini beslemek zorundadır. Şu açıktır: Doğu’nun yükselişi başlamıştır ve bu bir hamaset değildir. Batı’nın duraklama dönemine girdiğini, Doğu’nun hızla güç kazandığını, bunun bir tarih dönüşü olduğunu bir yene not edin.
Batı bundan sonra insanlığa hiçbir şey veremeyecek. Kaybedişin çılgınlığı ile insan ırkını tehlikelere sürükleme dışında hiçbir şey sunmayacak. Bütün bunları yapan bir ABD ve birkaç müttefiki göreceğiz bundan sonra. Bu da tükenişlerini daha da hızlandıracak. Bence insanlık bu tehlikeye karşı teyakkuza geçmelidir.
Yıldırım hızıyla devam etmek: Küçücük zafiyet intihardır..
Türkiye, Afrin’den sonra hiçbir yerde durmamalı, tereddüt etmemeli, oyalama taktiklerine ilgi duymamalıdır. Durduğu an kaybedecektir ve bir daha başlayamayacaktır. “Münbiç’e girer miyiz, Tel Abyad ne olur, Sincar ne olur, Kandil’e kadar ulaşır mıyız” gibi sorular artık abestir.
Bu büyük küresel kavganın en keskin cephelerinden birinde, küçücük savunma zafiyeti ölümcül olacaktır. Yıldırım hızıyla hareket edilmeli, bu kuşağın yabancı güçler tarafından doldurulmasına zaman ve fırsat verilmemelidir.
Elbette Batı ile bir gerilime, kavgaya ihtiyacımız yok. Ama onlar bize saldırırken, ellerinde “parçalanmış Türkiye” haritalarıyla toplantı üstüne toplantı yaparken kendimizi onların insafına bırakmamız yok oluştur. Böyle bir dönemde Rusya ile yakınlık lehimizedir. Ankara-Moskova ilişkileri daha da geliştirilmelidir.
Ne yani? Bir Rus uçağı daha mı düşüreceğiz?
Bugün ve bugünden sonra Türkiye’nin kavgası, barışı, dostluğu ya da düşmanlığı günübirlik değildir. Yüzyıllarla beslenmiş bir siyasi hafıza ile önümüzdeki 21. Yüzyıl’ın tamamını kaplayacak büyük iddialarla hareket etmemiz zorunluluktur. Büyük adımlar atmak, büyük iddialarla yol yürümek zorundayız. Geleceğin dünyasının küçük kalmayı tercih edenlere merhameti olmayacaktır.
ABD Başkanı Trump’la Fransa Cumhurbaşkanı Emanuelle Macron arasındaki görüşmede, sarfedilen “Türkiye ile Suriye’de işbirliği geliştirilmeli” sözünü bir tuzak olarak görüyorum. ABD ve Avrupa tam da Rusya ile hesaplaşırken Türkiye-Rusya yakınlığını sabote etmek için her yolu deneyecekler. Bunu daha önce yaptılar. Bir FETÖ eliyle Rus savaş uçağının düşürülmesi öyle bir plandı.
Ardından Türkiye’ye Suriye’de çok büyük zararlar verdiler. Onların “Suriye’de işbirliği geliştirmesi” benzer bir senaryodur. Ülkemiz bu tuzağa bir kez daha düşmemelidir. Düştüğümüz anda bırakın Afrin sonrası devam etmeyi, Afrin de Hatay da elimizden gidecektir.
.Türkiye ekseni’ ve Türkiye jeopolitiği: Selçuklu gibi, Osmanlı gibi, Cumhuriyet gibi..
04:0030/03/2018, Cuma
G: 30/03/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“Türkiye Ekseni”, “Türkiye jeopolitiği” bundan sonra dünya genelinde en ciddi tartışma konularından biri olacaktır. İçeride kendini yeniden kuran, küresel ölçekte güç hareketliliklerine göre merkez iktidar alanını güçlendiren, ekonomik, siyasi ve toplumsal dinamizmini hızla artıran, yeni bir yüzyıl inşasında tam merkeze yerleşmeyi kafasına koyan Türkiye, kendi jeopolitik güç haritasını da kendi gelecek tasavvurlarına göre bağımsızca şekillendirmeyi biliyor artık.
AB'den Filistin'e 18,1 milyon Euro yardım
AB'den Filistin'e 18,1 milyon Euro yardım
6 Temmuz, Pazartesi
Siyasal aklı, bölgesinin dışına taşan ekonomik ilgisi, tarihi-siyasi genetiğini yeniden keşfetmesi, “çokuluslu içeriden operasyonlar”ı bir bir boşa çıkarması, “çevreden kuşatma” planlarına Afrin’le başlayan ve devam edecek olan müdahaleleri, coğrafyanın derinliğinde inşa edilen “Türkiye’yi durdurma”ya ayarlı yeni “cephe” hesaplarına burun kıvıracak noktaya gelmesi, önümüzdeki yıllarda dünyaya bir ülkenin nasıl yıldızlaştığını gösterecek, bir ülkenin nasıl yükselişe geçtiğini öğretecek, birçok ülkeye model olacak bir tarihi sıçrayıştır.
Bunun adı büyük uyanıştır!
Yüz yıl önce “Hasta Adam”, “Şark Sorunu” olarak bir çöküşün hikâyesi yazılıyordu. İngilizlerin öncülüğünde bütün Batı dünyasının, Osmanlı siyasal otoritesini darmadağın edip, devasa coğrafyayı küçük garnizonlara bölmesinden sonra, 21. Yüzyılın ilk çeyreğinde o çöken gücün yeniden uyanışına tanık oluyoruz.
İnşa ettikleri coğrafyanın ömrü bir yüz yıl sürdü. Fas’tan Endonezya’ya uzanan kuşakta hepimiz için, her ülke için farklı siyasal ideolojiler ürettiler, rejimleri biçimlendirdiler, toplumları dizayn ettiler, tarihi hafızayı sildiler, bu rejimlere iktidar verip karşılığında sadece petrolü, enerjiyi değil Müslüman toplumların 20. Yüzyılını çaldılar. Şimdi aynı şeyi deniyorlar. Bunu bir yüzyıl daha yapabileceklerini sanıyorlar.
“İslâm’la savaş”larında Müslümanlar kullanıldı..
Otuz yıldır, İslâm’la savaşlarını, Müslümanlarla savaşlarını, İslâm’ı ve Müslüman’ları kullanarak kurguladılar. Bu coğrafyadaki Müslümanları birbiriyle savaştırdılar, Müslümanları İslâm’la savaştırdılar, kendi medeniyetleriyle savaştırdılar. Kurdukları terör örgütleri İslâm kimliğini kullandı, Müslüman coğrafyayı, ülkeleri, şehirlerimizi yok etti.
O örgütlerin ardından Batılı istilâ orduları geldi, coğrafyamızın kalbine yerleşti. Şimdi de silahlı olmayan muhafazakâr yapıları “Türkiye’yi durdurma” planı çerçevesinde sahaya sürmeye hazırlanıyorlar.
Türkiye bir coğrafya direnci inşa ediyor..
Hiçbir ülke, hiçbir toplum, ABD’nin Irak’ta, Afganistan’da, Suriye’de hangi meşruiyetle bulunduğunu sorgulayamaz hale getirildi. Bugün ABD neden Münbiç’te, neden Suriye’nin kuzey şehirlerinde üs kuruyor, onları çağıran kim, bir terör örgütüyle bölgenin tamamına meydan okuyan bu işgale neden kimse ses çıkaramıyor, meselemiz budur!
Türkiye bu soruyu sormuş, daha ötesi ABD’nin bölgedeki müttefikleri olan terör örgütlerini bir bir tasfiye etmeye başlamıştır. İşte yüzyılın mücadelesi, bu coğrafyaya biçim verecek “tavır” budur. İşte yükselen, tarih sıçraması yapan, zamanla etkisi bütün coğrafyaya yayılacak olan “duruş” budur. Türkiye artık, sadece çevresindeki silahlı saldırı gruplarını değil, içeride sahaya sürülen, hangi siyasal çevreden olursa olsun, büktün çokuluslu aparatlara karşı da o duruşu sergileyecektir.
Yüz yıl sonra “Hasta Adam” Batı’dır: O ülkeler imha edilecek
Artık bugünün “Hasta Adam”ı Batı’dır, Avrupa’dır. Bu, sadece Osmanlı mirasçısı olan bizler için değil, dünyanın geri kalanı için de böyledir. Bugünün küresel sorununu Batı’nın duraklama dönemi oluşturmakta, bütün dünyaya tehditler Batı’dan yayılmaktadır. Çöken, gerileyen, duraklama dönemine giren, bu nedenle daha da saldırganlaşan, cinnet halini alan bir Batı tehdidi, bizim coğrafyamızı ve bütün dünyayı, insanlığı tehdit etmektedir.
Her ne kadar Türkiye’ye karşı yeni bölgesel direnç hatları kursa da, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), S. Arabistan, Mısır üzerinden bir ABD, İngiliz, İsrail projesi devreye alınsa da, Türkiye’nin yürüyüşü durmayacak, bu cepheler de bir bir dağılacaktır.
Çünkü o ülkeler, o rejimler, Batı’nın otuz yıldır sürdürdüğü istilânın son halkasını oluşturduklarını, savaşın aslında kendi vatanlarına taşındığını, imha edilecek olan ülkenin kendi ülkeleri olduğunu hâlâ anlamıyorlar. Çünkü o ülkeler bağımsızlıklarını tamamen kaybetmişlerdir.
Bin yıllık hafıza geri geldi: Bunu İngiliz bilir, biz biliriz
Onlar anlamıyor, bazıları ise bu istilânın gizli ortakları ama biz biliyoruz, anlıyoruz. Çünkü biz, daha yüz yıl önce Gazze’de, Kanal’da, Yemen’de, Irak ve Suriye’nin her yerinde bu kadim mücadeleyi veren son ordu, son ülkeydik. Çünkü biz, bu coğrafyaya taşındığımızdan bu yana, tam bin yıldır küresel ölçekte bir güç mücadelesinin içindeyiz, tarih ve coğrafya inşa etme derdindeyiz. Bu büyük dava için dünya savaşları verdik. Bu büyük mücadele ile kimlik, siyasi genetik, hafıza biçimlendirdik.
Bir yüz yıl önce karşımızda olanları ve neden bizimle hesaplaştıklarını unutmadık. S. Arabistan bunu bilmez, BAE bunu bilmez, ama İngiliz bilir, biz bu davanın ne olduğunu biz biliriz. Bu nedenle bugün attığımız adımların ne anlama geldiğini, bize karşı atılan adımların ne anlama geldiğini çok iyi biliyoruz. PKK ile, FETÖ ile durdurma çabalarının arkasında yatan ne varsa biliyoruz.
Selçuklu gibi, Osmanlı gibi, Cumhuriyet gibi..
Türkiye’nin büyük tarih yürüyüşünün öncüsünü, kadrolarını, destekçilerini ve ona omuz veren milletimizi tarih dışına itmeyi hedefleyen büyük projeyi biliyoruz.
Evet, Afrin’le yeni başladık. Devam etmek zorundayız. Ayaklarımıza takılanlara bakmadan büyük hesaplara odaklanmak, ona göre hareket belirlemek zorundayız. Onlar bu coğrafyayı yeniden biçimlendirmeden biz inşa etmek zorundayız. Onlar bize yeni roller tayin etmeden biz kendi yolumuzda yürümeyi bilmek zorundayız. Bir Selçuklu gibi, Bir Osmanlı gibi, Bir Cumhuriyet gibi düşünmek zorundayız.
Biz o gücü yeni yeni keşfediyoruz, bekleyin..
Batı’nın duraklamasından faydalanarak, Doğu’nun yükselişini arkamıza alarak bir “Türkiye Ekseni” kurmak zorundayız. 2019 seçimlerini “Türkiye’yi durdurma” tarihi ilân edenlere en güçlü cevabı vermek zorundayız. Suriye’nin kuzey bölgelerinden gelen “Türkiye çağrısı”na, “bizi kurtarın” çağrısına kulak vermek zorundayız.
Peki, bütün bunlara gücümüz yeter mi?
Biz, daha o gücü yeni yeni keşfediyoruz. Bekleyin..
O gücün coğrafyayı nasıl sarsacağını göreceksiniz..
.Siz Hatay’ı alacaktınız, biz cevabı Hatay’dan veriyoruz. O sesi duyacaksınız, bekleyin!
04:002/04/2018, Pazartesi
G: 2/04/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Büyük sözler, büyük iddialar, büyük mücadeleler çağındayız. İran’dan Akdeniz’e kadar Türkiye’nin güney kapılarını kapatmaya çalışanlar, Afrin’den sonra Hatay’ı da alıp Akdeniz’e ulaşmayı planlayanlar, bu büyük hesaplarda Türkiye’nin sözünü söylemesini beklememişlerdi. Onlar Hatay’ı almayı planlarken Türkiye Afrin’e girdi, Münbiç’e girecek, Irak sınırına kadar hiçbir engele boyun eğmeden devam edecektir.
Yerli mobilya ile cari açık kapanacak
Yerli mobilya ile cari açık kapanacak
6 Temmuz, Pazartesi
Coğrafya inşa etmeye çalışanlara bin yıldır bu coğrafyayı kimin inşa ettiği bir kez daha gösterilecektir. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dün, kalabalık gazeteci, sanatçı, sporcu ekibiyle Hatay’a gitmesinin, oradan dünyaya mesaj vermesinin, sınırdan sözünü söylemesinin sembolik anlamı büyüktür. Bu bir Türkiye duruşudur, bir ülkenin yeniden yükselişe geçtiğinin, tarih yapıcı siyasi genetiğine döndüğünün ilânıdır.
Dünyanın bütün fay hatlarının harekete geçtiği bir dönemde, yeryüzünün her köşesinde güç hesaplaşmalarının patladığı bir dönemde, dünya, Hatay’dan verilen bu cevabı almak zorunda kalacaktır. Afrin’den St. Petersburg’a, Kızıldeniz’den Güney Asya’ya, Münbiç’teki ABD askerinden Fransa’nın terör söylemlerine kadar izlediğiniz birçok gelişme, bir küresel hesaplaşmanın parçasıdır. Bu hesaplaşmada Türkiye çok büyük adımlarla yola çıkmıştır, artık durdurulması da mümkün değildir.
St. Petersburg’daki ABD bayrağı inerken
Dün St. Petersburg’daki konsolosluktaki ABD bayrağının indirilişi ve konsolosluğun kapatılması, aynı sırada ABD’den sınır dışı edilen Rus diplomatların ülkeye dönüşü öyle geçici bir kriz değildir. İngiltere öncülüğünde hemen bütün Avrupa ülkelerinin Rus diplomatları sınır dışı etmesi, bir ortak tavır göstermesi, Rusya’yı Avrupa dışına itme çabaları da sadece bir cinayet meselesi değildir.
Baltıklardan Doğu Avrupa’ya, Ukrayna’dan Gürcistan’a kadar sınırları çok geniş bir bölünmenin, ayrışmanın ilk işaretlerini görüyorsunuz. Bir süre sonra bu hattın nasıl cephelere, çatışma alanlarına dönüşeceğini de göreceksiniz. Bu hattın Kafkaslar’dan Güneydoğu Asya’ya doğru uzanacağını, Asya-Pasifik’te ise çok daha şiddetli bir çatışma alanı oluşacağını, etkilerinin küresel ölçekte olacağını göreceksiniz.
Güç haritasını Türkiye’nin tercihleri biçimlendirecek
Yine Orta Afrika’dan Yemen’e, Kızıldeniz’den Basra Körfezi’ne ve Doğu Akdeniz’e kadar çok güçlü sarsıntılar yaşanacağını, yeryüzünün fay hatlarının tamamının hareketlendiğini, üstü örtülmüş bütün hesapların masaya sürüldüğünü, Doğu’nun büyük yükselişi ile Batı’nın dünyayı tek yanlı denetim altında tutma ve talan etme hırsı arasında büyük mücadele yaşanacağını, yeni bir dünyanın inşa edilmesinin bu gerilimin sonucuna göre belirleneceğini söylemiş olalım.
Şüphesiz, bu büyük küresel fırtınanın en keskin cephelerinden biri belki de en önemlisi Türkiye’dir. Doğu-Batı güç hesaplaşmasının ve küresel ölçekte yeni güç haritasının dengesini belirleyecek olan şey Türkiye’nin tercihleridir. 15 Temmuz saldırısı sadece iç politikayı yeniden dizayn etmeye dönük değildi. Türkiye’yi daha da küçültüp Atlantik ittifakına yeniden bağlama çabasıydı.
O gece bizi iki büyük savaşa sokacaklardı
Bugünkü “milli devlet aklı” ile bu mümkün değildir ve ilk önce bu aklı temsil edenler, ona destek verenler tasfiye edilmeli, Türkiye büyük küresel fırtınaya göre Batı lehine yeniden cephe olarak konumlanmalıydı. Bunu yaptıktan sonra Rusya karşısında cepheye sürecekler, İran’a karşı savaşa iteceklerdi. 15 Temmuz o gece boşa çıkarılmasaydı bugün ABD ve Avrupa ülkelerinin “diplomat krizi” sırasında Türkiye ile Rusya arasında çatışmaya varacak krizler yaşanacaktı.
Belki bugüne kalmayacak, Türkiye-İran savaşı çoktan çıkarılmış olacaktı, Suriye-Irak-İran-Pakistan-Afganistan hattı üzerinden.
İngiliz aklı ve ABD gücü Türkiye’yi imha edecekti
Güney Asya’ya kadar bir çevreleme harekâtı yapılacak, Batı dünyası için yeni bir direnç hattı dizayn edilecek, Türkiye ana üs olacaktı. Şimdi ise tam tersi oldu. Bu kuşak tamamen ABD ve Avrupa nüfuz alanına kapatıldı. Tarihte ilk kez bu ölçüde Türkiye Batı’dan koptu. Çünkü bütün tehditler Batı’dan geliyordu ve olağanüstü bir savunma dönemine girdik, girmek zorundaydık.
Şimdi Türkiye’den Doğu’ya doğru, Endonezya’ya kadar Batı karşıtı bir blok oluşuyor ve bu tarihte ilk kez oluyor. İngiliz aklına, ABD gücüne karşı bölgenin direnci öne geçiyor şimdi. Batı’nın dünyanın büyük bölümünü yeniden denetim altına alma planları için Türkiye imha edilmiş olacaktı. O gece “Milletimiz tarihin akışını değiştirdi” derken işte bunu kastediyoruz.
Afrin operasyonu 15 Temmuz’un patronları ve kuklalarına karşıdır
15 Temmuz başarısız olduğu, milletimiz oyunu bozduğu için Batı adına direnç hattı güneye çekildi. Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), S. Arabistan, İsrail, Mısır ekseni oluşturuldu. Kızıldeniz’den, Cibuti’den Basra Körfezi’ne ve Doğu’ya doğru yeni bir hat çizildi. ABD ve İsrail’in yaptığı, hemen bütün Avrupa ülkelerinin destek verdiği 15 Temmuz saldırısında bazı Arap ülkelerinin neden yer aldığı burada ortaya çıkıyor işte.
Türkiye’nin 15 Temmuz sonrası neden taarruza geçtiği, içeride neden bütün yabancı unsurları temizlediği, neden Suriye’nin kuzeyine operasyonlara başladığı da ancak böyle anlaşılıyor. Dolayısıyla Afrin operasyonu Suriye’ye karşı değildir. Doğrudan 15 Temmuz’un patronlarına ve taşeronlarına karşıdır. Ve bu aralıksız, tereddütsüz devam edecektir, etmek zorundadır. Yoksa Türkiye çok hızlı bir şekilde “küçülterek kontrol altına alma” hesaplarına kurban verilecektir.
Batı-Rusya kavgasının ya da Doğu-Batı hesaplaşmasının Suriye ayağı çok iyi anlaşılmalı. Artık bir Suriye savaşı yoktur, artık Şam yönetimi de, oradaki gruplar da bu büyük hesaplaşmanın parçasıdır. Küresel ölçekte güç mücadelesinin en kanlı cephelerinden biridir Suriye.
ABD yerine Fransa ikame ediliyor.Gelsinler bakalım..
ABD Başkanı Donald Trump’ın geçtiğimiz haftaya damgasını vuran; “Suriye’den çekileceğiz. Türkiye ile daha fazla işbirliği yapmalıyız” cümleleri ile Fransa cumhurbaşkanı Macron’un “PKK ile Türkiye arasında arabuluculuk” gibi aptalca cümleleri, Münbiç’e asker gönderme hezeyanları, terörle ortaklık içeren talihsiz ifadeleri ve S. Arabistan Veliaht Prensi Muhammed bin Selman’ın “ABD Suriye’den çekilmemeli” mealindeki ifadeleri öyle günübirlik taktik heveslerden ibaret değildir. İşte bu büyük hesaplaşmanın unsurlarıdır.
Türkiye’nin; “PKK ile çevreleme” planlarını tersyüz etmesi, Afrin’le başlayan operasyonları onları yeni bir oyun kurmaya zorladı. Bu haliyle ABD’nin orada tutunması, o terör garnizonunu tamamlaması artık mümkün değildir. PKK dışında ABD’yi isteyen hiçbir güç ya da çevre kalmadı. Bir süre sonra bölgedeki herkes ABD’nin Suriye topraklarından çıkarılması için savaşmaya başlayacak.
Türkiye zaten Fırat’ın Doğu’suna doğru operasyonlarına ABD ve Batı’ya rağmen devam edecek. Şimdi nöbet değişimi yapıyorlar, ABD askeri yerine Fransız askeri ikame etmeye çalışıyorlar. Ama Fransa’nın Türkiye’yi karşısına alacak gücü yok. Yeni kötü polis rolünden, terörle ortaklık görüntüsünden başka elinde hiçbir şey kalmayacak.
Büyük Oyun varsa biz de varız: Fırat’ın Doğusunda görüşürüz..
Çünkü Türkiye’nin Afrin operasyonu, ABD’nin de, Fransa ve Avrupa’nın da, S. Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin de (BAE) Suriye üzerine kurdukları bütün hesapları sıfırlamıştır. Bu oyunu yeniden kurma şansları, en azından Suriye’nin kuzeyinde artık mümkün değildir.
Bütün bu açıklamalar, ABD’nin yerine Fransa’yı ikame etme girişimleri, terörün patronlarının vardiya sorunları Türkiye’nin sadece Afrin operasyonu ile bile bölgesel hesapları altüst ettiğinin göstergesidir. Münbiç ve Fırat’ın doğusuna yönelik müdahalelerimiz nasıl bir etki uyandıracak acaba? Ben biliyorum nasıl bir etki uyandıracağını. ABD, İsrail ve Avrupalı müttefikler, Suriye’nin kuzeyine dair bütün umutlarını bitirecek, bu bölgeleri terk edecekler, PKK/PYD’yi yüzüstü bırakacak ya da uluslararası terör saldırıları için DEAŞ gibi her yerde kullanma yoluna gidecekler.
Bu, tarih sıçramasıdır: Kabul etmek zorunda kalacaksınız
Türkiye, kendi güvenliği için yürüttüğü operasyonlarla, jeopolitik hamlelerle, aslında coğrafyanın geleceğini de biçimlendirme yolunda olağanüstü adımlar atmaktadır. Meselenin terör olmadığına, ABD askerlerinin maceraperestliği olmadığına, yeni bir coğrafya biçimlendirme olduğuna, kaybedişimizin de kazanmamızın da bölgesel ölçekte derin sarsıntılara yol açacağına dikkat çekmeye çalışıyorum.
Artık onların savunmasına da, merhametine de, şefkatine de ihtiyaç duymuyoruz. Yeni bir dünya kurulurken bu dünyada yerimizi bizim belirlememiz gerekiyor. Türkiye işte bunu yapıyor. Macron da gelse aynı yol yürünecek, büyük tarih sıçraması gerçekleşecek, Türkiye’nin yükselişi durdurulamayacaktır. Batı, yüz yıl sonra “Türkiye yükselişi”ni izlemek zorunda kalacaktır.
“Acımasız Direniş”, içeriden dışarıya doğru yayılacaktır
Türkiye kendi yüzyılını inşa etmeye çalışırken, içeriden durdurma çabalarına da, çevreden ve dışarıdan durdurma çabalarına da çok dikkat edilmeli. Batı’nın 21. yüzyıl için bize tayin ettiği rol, takdir ettiği yer onursuzcadır ve buna asla rıza göstermeyeceğiz.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dün Hatay’dan verdiği mesaj Afrin mesajı değil, coğrafya ve tarih mesajıdır. Okumak, anlamak istemeyenler de bir süre sonra kabul etmek zorunda kalacaktır. Bundan sonra gereken her söz, aynı tonda söylenecek, yapılması gereken her operasyon kararlılıkla yapılacaktır. “Acımasız Direniş”, içeriden dışarıya doğru yayılacaktır.
.Rusya’yı köşeye sıkıştır’, ‘Türkiye’yi durdur’ planı: Ama bu hesap bozulacak!
04:004/04/2018, Çarşamba
G: 4/04/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye-Rusya yakınlığı sadece iki ülke ilişkilerinin geliştirilmesiyle, ekonomik ve siyasi ortaklıklarla sınırlı değil. Akkuyu nükleer santrali, askeri teknoloji işbirliği, savunma alanında birbirini anlama hali, Suriye’de koordinasyon, ekonomide dev ortaklıklarla da sınırlı değil.
Baykal suçladı MHP yalanladı
Baykal suçladı MHP yalanladı
7 Temmuz, Salı
Rusya’nın Suriye savaşına müdahil olması, Türkiye ile ABD’nin beraber başladıkları Suriye meselesinde yaşanan kötü anılar ve bu uğurda bir Rus savaş uçağının düşürülmesi, iki ülkenin savaş sebebi olabilecek krizlere sürüklenmesi, sonrasında Ankara ile Moskova’nın bir ortak irade etrafında yakınlaşması ve Suriye meselesinde belirleyici hale gelmesi Ankara-Moskova yakınlığını ABD ve Avrupa’nın en önemli hedeflerinden biri haline getirdi.
“Rusya’yı köşeye sıkıştır”, “Türkiye’yi durdur” planı
“Rusya’yı köşeye sıkıştırma”, “Türkiye’yi durdurma” gibi bir Batı önceliği her alanda ve her cephede kendini gösteriyor artık. ABD ve Avrupa’dan yükselen tehditler, iki ülkeyi de hedef alıyor artık. Yükselen Doğu-Batı hesaplaşmasında, en Batı’daki iki ülke bir anlamda Batı için “cephe” görülüyor artık.
Türkiye ve Rusya benzer tehditlerle yüzleşiyor. Ve bu tehditler gerçekten çok ciddi. Sadece Suriye meselesinde yaptıkları işbirliği bile, ABD ve İsrail’in Suriye üzerindeki bütün tezlerini sıfırladı. Bu durum, Batı’nın yeni Ortadoğu dizaynına ağır darbe indirdi.
Türkiye Batı’nın coğrafya ayarını bozdu, harita taslakları boşa çıktı
Suriye savaşı onların istediği gibi sonuçlanamazsa coğrafyaya dönük harita taslaklarının tamamı boşa çıkacak. Bu durum bile Batı için iki ülkeyi tehdit etmek için yeterlidir. Çünkü onlar, 21. yüzyıl küresel güç haritasındaki payın, bizim coğrafyanın ne kadarını yönettiklerine bağlı olduğunu çok iyi biliyorlar.
Bu yüzden, hiç kimseyi bölgeye yakınlaştırmıyor, istedikleri ülkeyi parçalıyor, yerel rejimleri bu küresel istila için seferber ediyorlardı. Türkiye’nin bir anda pozisyon değiştirmesi, Batı’dan gelen tehditleri ve saldırıları görüp kendi tarihsel tezlerine dönmesi oyunu büyük oranda bozdu. Rusya’nın Akdeniz’e kadar inmesi ve Suriye-Irak ortak haritasına müdahale etmesi Atlantik ittifakının hesaplarını zaten bozmuştu.
Onların hesapları Fırat’ın Doğusu’nda bozulacaktır
Şimdi Türkiye-Rusya-İran arasındaki üçlü mekanizmanın her türlü saldırıya rağmen bozulamaması, Suriye’de Batı’nın inisiyatif alanını daraltması hesaplaşmayı daha da şiddetlendirdi. Trump’la Macron arasındaki son anlaşma, Fransız askerlerinin Suriye’ye nakli, ülkenin kuzeyindeki terör koridorunun Türkiye tarafından bozulması, Afrin operasyonuyla Akdeniz kapılarının kapatılması, Türkiye’nin Fırat’ın Doğusu’na doğru yönelmesi çatışmayı daha da artıracaktır. ABD ve Avrupa’nın bütün gizli anlaşmalarının içinde Türkiye-Rusya-İran üçlü mekanizmasını bozmak bir şekilde vardır.
S. Arabistan’ın Veliaht Prensi Muhammed bin Selman ile Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) Veliaht’ı Muhammed Bin Zaid, Batı’nın yeni Truva atları olarak sahaya sürülmüştür. Bu liderlerin kendi ülkelerini imha edecek bir tuzağa sürüklendikleri, fena halde kullanılacakları ama Türkiye ve İran’a karşı bir güç inşa edemeyecekleri ortadadır. Onlar, coğrafyamız üzerinde yoğunlaşan güç kavgasında yüz yıldır devam eden Batılı istilanın devamı için, yeni bir saldırı dalgası için sahaya sürülmüşlerdir.
Türkiye ve Rusya açık tehdit altında
Rusya açık tehdit altındadır. İngiltere-Rusya gerilimiyle başlayan, diplomat kriziyle devam eden, son olarak ABD’nin altmış, birçok Avrupa ülkesini birer ikişer Rus diplomatı sınır dışı etmesiyle büyüyen, St. Petersburg’daki ABD konsolosluğunun kapatılmasına kadar varan gerilim daha da tırmanacaktır.
Çünkü ABD ve Avrupa açık biçimde Rusya’ya saldırının alt yapısını hazırlamakta, bu ülkenin kaynaklarını talan etme planları yapmakta, Sovyetler’den sonra Rusya’yı ikinci kez dağıtma fikriyle hareket etmektedir. Bunu bilen Rusya’nın, Vladimir Putin’in savunma yerine taarruza geçtiği bir gerçektir.
Türkiye ise, tarihi coğrafi tezlerini yeniden keşfettikçe, onlara sarıldıkça Batı’nın hedefi olmuştur. Atlantik ittifakının merkezindeki bir ülke bizzat Atlantik ittifakı tarafından vurulmakta, terör örgütleri üzerinden dize getirilmek istenmektedir. 15 Temmuz bu ittifakın Türkiye’ye açık saldırısıdır. PKK ile Güneydoğu’da işgal girişimi böyle bir plandır. PKK/PYD üzerinden Suriye’nin kuzeyinden çevreleme hesapları böyledir.
‘Muhafazakar muhalefet’,15 Temmuz karargahları, ve Atlantikçi operasyon..
“İçeriden operasyon”a dair bütün gelişmeler bu çerçevededir. Suriye savaşının ABD’nin istediği yönde gitmesine yönelik içeride yürütülen bütün çabalar, kim yaparsa yapsın, Atlantikçi bir operasyonun parçasıdır. 15 Temmuz saldırıları ile bu operasyonları yürütenler aynı merkezler tarafından yönetilmektedir.
Türkiye için de en büyük tehdit Batı’dan, eski dostlarından gelmektedir. “Türkiye’yi küçültme” hesapları yapan dışarıdaki güçleri, içerideki operasyoncuları dikkatle izlemek, bu bağlantıyı görmek, tedbir almak zorundayız.
Bugünlerde kullandığım “muhafazakar muhalefet” ve “muhafazakar müdahale” kavramlarına bu açıdan özellikle dikkat çekiyorum. Buradan gelebilecek bir “masum muhalefet” görünümlü girişim, işte bu yeni çokuluslu müdahalenin parçası olacaktır. Saldırı yine Batı’dan gelecektir ve 15 Temmuz karargahları tarafından yönetilecektir.
Ankara-Moskova yakınlaşmalı: Afrin’le başlanan iş bitirilmeli
Türkiye ve Rusya hemen hemen aynı tehditlerle yüz yüzedir, benzer savunma hatları inşa etmektedir, benzer savunma söylemi dillendirmektedir. İki ülkenin yakınlaşması, iki ülkenin de lehinedir. Ankara ve Moskova birbirine daha açık olmalı, güven ilişkisini güçlendirmeli, bir tür dayanışma ilişkisi geliştirebilmelidir. Türkiye’nin Rusya’ya ihtiyacı vardır, doğru ama belki Rusya’nın Türkiye’ye çok daha fazla ihtiyacı vardır.
İki ülkeye yönelik Batı’dan gelen fırtınalar, saldırılar şiddetlenerek devam edecektir. Rusya buna direnç göstermek zorundadır yoksa kapılarına büyük bir felaket dayanacaktır. Türkiye Afrin’le başladığı işi, bedeli ne olursa olsun, devam ettirmelidir yoksa yeni bir saldırı dalgasıyla yüzleşmek zorunda kalacaktır.
Batı için dünyanın haritası daralacaktır
Dünyanın Doğu-Batı olarak ikiye bölündüğünü net biçimde söyleyebiliriz. Türkiye ve Rusya’nın bütün manevraları taktik, güncel hareketler değil, jeopolitik manevralardır. Batı’dan gelen ve iki ülkeyi hedef alan saldırılar da böyledir.
Türkiye için kendini savunma, geleceğini koruma, büyüyerek varolma, kendi coğrafyasının inşasında belirleyici olma diye vazgeçemeyeceğimiz gerçekler vardır. Rusya için ikinci kez parçalanmanın önlenmesine dair büyük bir mücadele vardır.
Ama Batı’nın karşısında sadece Rusya ve Türkiye yoktur. Asyalı güçler hızla yükselmekte. Batı için dünya haritasını daraltmaktadır. O haritanın daha da daralacağını, bizim coğrafyamızdaki nüfuz alanlarının daha da kırılacağını göreceğiz. İki ülkeyi değerlendirirken, bugünkü küresel güç haritasını, değişimlerini, sarsıntılarını çok dikkatle incelemek bir zorunluluktur. İşte gerçek o zaman ortaya çıkacaktır.
Batı duraklıyor, Doğu yükseliyor!
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in Türkiye ziyareti, bugün Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, Putin, İran Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani üçlü zirvesi, coğrafyanın kaderini biçimlendirecek güçtedir. Üç ülkenin de, Atlantik kıyılarından gelecek dalgalara kapılmamaları, coğrafyamızın içindeki işgal senaryolarına tarihi bir siyasi dil ve duruş ile karşı durmaları gerekiyor.
Gerçekten de yeni bir dünya biçimleniyor, Batı duraklıyor, hırçınlaşıyor, Doğu yükseliyor, güç kazanıyor. Türkiye olarak, bütün bu karmaşayı iyi okuyoruz, ona göre adım atıyoruz. Selçuklu’dan beri devam eden siyasi genetik bizi 21. yüzyılın merkezine taşıyacak.
Sabır, azim, dirençle devam edeceğiz..
.Bu prenslere “Arap-Türk savaşı” dayatanlar kim? 21. Yüzyılı ıskaladınız siz!
04:007/04/2018, Cumartesi
G: 7/04/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Dört milyar dolar vererek Amerikan askerlerinin biraz daha Suriye’de kalmasını sağlamanın “İran tehdidi”yle hiçbir alakası yoktur. Suudi Arabistan Veliaht Prensi Muhammed Bin Selman’ın “ABD askerleri Suriye’de kalmalı” sözünün arkasında İran-Suud gerilimi yoktur. Bu tavrın “İran tehdidi” gerekçesiyle ABD’den 100 milyar dolarlık silah almakla da bağlantısı yoktur.
Bu prenslere “Arap-Türk savaşı” dayatanlar kim? 21. Yüzyılı ıskaladınız siz!
Bu prenslere “Arap-Türk savaşı” dayatanlar kim? 21. Yüzyılı ıskaladınız siz!
31 Mart, Cumartesi
Trump’ın, “Öyleyse masrafımızı ödesinler” sözünün hemen ardından Suriye’nin kuzeyindeki ABD askerlerinin masraflarını üstlenmelerinde, doğrudan Türkiye’ye yönelik bir tavır, bir niyet, bir hesap, bir gizli anlaşma vardır. Muhtemelen o dört milyar dolarlık “masraf”ı da S. Arabistan değil, Birleşik Arap Amirlikleri (BAE) ödeyecek.
Türkiye karşıtı ‘Arap Bloku’ kimin projesi?
Kim öderse ödesin, bir anlamı yok ama açık biçimde Türkiye’yi hedef alacak bir Arap bloku oluşturmaya dönük ciddi bir uluslararası planlama söz konusu. Bizi de burası ilgilendiriyor zaten. Bir kere Suriye’deki ABD askerleri İran’ı rahatsız edecek bir yerde değil. Kuzey Irak’tan Basra Körfezi’ne kadar olan bölgede yani Irak topraklarındaki ABD askerleri İran için tehdit oluşturuyor.
Suriye’nin kuzeyinde ve tamamen Türkiye sınırlarının sıfır noktasında yüzlerce kilometrelik bir kuşakta ABD askeri konumlandırmak İran’la değil Türkiye ile ilgili bir durum. Ayrıca Suriye’nin tamamı için baktığımızda bile ABD’nin bu ülkede askeri bir üstünlük kurma, ülkenin geleceğini biçimlendirme pozisyonu yok. Öyleyse birileri Türkiye’ye yönelik bir proje için ABD askerlerini finanse ediyor. Mesele Suriye meselesinin ötesinde bir başka hesabı masaya getiriyor.
İki lider, coğrafya ölçeğinde, derin bir düşmanlığın temellerini atıyor..
Peki, S. Arabistan’ın Veliaht Prensi ile BAE’nin Veliaht’ı Muhammed Bin Zaid, Türkiye’ye karşı nasıl bir çokuluslu projenin içinde? İkisinin de Türkiye karşıtlığı artık düşmanlığa dönüşmüş durumda. Ama mesele ikisinin kişisel bakışının çok ötesinde, bir coğrafya tasarımıyla, “Türkiye’yi durdurma” sloganı üzerinden biçimlendirilen yeni bir projeyle, Türkiye ile Arap/İslâm dünyasını birbirinden koparmaya dönük bir ABD-İngiliz-İsrail projesiyle alakalıdır.
Bu ülkelerin, 15 Temmuz dahil, Türkiye karşıtı her girişime, saldırıya destek vermelerinin sebebi budur. Suriye’nin kuzeyindeki terör kuşağını alabildiğine desteklemelerinin nedeni budur. Arap dünyasını Türkiye’ye karşı kışkırtarak Türkiye’yi dar alana sıkıştırmaya dönük bir Batılı proje için servise konulmuş bu isimlerin, coğrafyamızda derin bir düşmanlığın ilk adımlarını attığını, bütün Arap dünyasında böyle bir psikolojik dalga oluşturmaya çalıştığını artık biliyoruz.
ABD ve İsrail istedi: Bu yeni cephe coğrafyayı mahveder
Son derece tehlikeli, Müslüman dünyaya çok ciddi zararlar verecek, kalıcı düşmanlıklar üzerinden yeni çatışma alanları üretecek, ardından da birçok bölgede yeni Batılı istila projelerinin önünü açacak bir oyun oynuyorlar. Ama tabii bu bir ihaledir ve iki prens bu ihaleyi almıştır. BAE, S. Arabistan, İsrail, Mısır üzerinden oluşturulan yeni “eksen” aslında bir ABD-İsrail cephe hattıdır. Dünyaya her ne kadar İran’a karşı Arap direnci olarak pazarlansa da aslında Türkiye karşıtı bir cephe hattı olarak planlanmıştır.
1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana devam eden Arap-Fars savaşlarından, Irak işgalinden sonra keşfedilen mezhep çatışmalarından sonra bölgeyi büyük buhranlara sürükleyecek Arap-Türk düşmanlığı, cepheleşmesi inşa edilmektedir. Selman ile Zaid, ABD ve İsrail’in talimatları doğrultusunda yeni bir bölgesel gerilim hattının öncülüğünü yapmakta, bütün kaynaklarını ABD emrine vererek iktidar hesabı yapmakta, Arap dünyasını dönüştürme ve ılımlı İslâm projeleriyle bölgesel savaşın altyapısını oluşturmaktadır.
Selman ve Zaid’in görevi 2003 yılındaki o raporda belirlenmiş
ABD güvenlik çevrelerinin 2003 yılında hazırladığı “Civil Democratic Islam: Partners, Resources and Strategies” adlı çalışma ile ondan bir yıl sonra hazırlanan “U.S. Strategy in the Muslim World After 9/11” başlıklı 567 sayfalık kapsamlı projelere bugün bir kez daha dikkatlice bakmak lazım. O iki projedeki maddelerden büyük çoğunluğu bugün uygulandı.
İslâm içi çatışmayı, Müslümanları mezhep ve daha alt kimliklere göre ayrıştırmayı esas alan bu “savaş planları”ndaki bir madde bugün çok daha anlamlı hale geldi: “Arap ve Arap olmayan Müslüman olarak ayrıştırma” gibi çok esaslı bir madde var o raporlarda. İşte Selman ve Zaid üzerinden uygulanan bugünkü proje budur.
İlk deneme Suriye’nin kuzeyinde uygulanıyor
Suriye’nin kuzeyinde uygulanan garnizon kuşak işte Arap-Arap olmayan Müslümanları ayrıştırma planının bir parçasıdır. Selman ve Zaid’in bu kuşaktaki ABD askeri varlığının devam etmesini istemeleri Türkiye ile Arap dünyası arasına kalın bir “Demir Perde” oluşturmaya çalışmaları, bu kuşakta PKK/PYD’ye açık destek vermeleri bundandır.
Türkiye, Afrin operasyonuyla başladığı müdahalelerle coğrafyanın bölünmesini engellemeye, “İslâm iç savaşı” cephelerinden birini ortadan kaldırmaya çalışıyor. Bu yüzden, Afrin’de yenilen PKK’dan çok ABD-İsrail ile Selman ve Zaid’dir. Onlara İran korkusundan sonra şimdi de Türkiye korkusu dayatılıyor, bu iki lider üzerinden bütün Arap coğrafyasına Türkiye korkusu işleniyor, Arap dünyasına ABD ve İsrail’e teslim olma dışında seçenek bırakılmıyor.
Arap siyasal aklı bu yüzyılı ıskalar
Aslında bu proje Arap dünyasını iki düşmanla tehdit ederek rehin alma, Arap topraklarını bir yüz yıl daha kontrol altında tutma planıdır. Arap sokakları, kamuoyu, ne kadar bu tehlikenin farkında henüz belli değil. ABD, İngiltere ve İsrail’le dost olma dışında herkesle düşman bir Arap siyasi aklı, kesinlikle 21. Yüzyılı ıskalayacaktır.
İran devriminden bu yana devam eden bütün savaşlar Arap topraklarında yaşanmış, ABD tarafından hep Araplar cephelere sürülmüş, ama kaybedenler hep Araplar olmuştur. Bugün de, ülkeler hızla yükselirken, güç kazanırken, tarih sahnesinde yerini alırken Arap rejimleri ülkelerini ve vatandaşlarını daha da Batı’nın eline rehin vermekte, onlara bir 21. Yüzyıl körleştirme operasyonu dayatmaktadır.
Peki Türkiye’ye ne yapabilirler?
Türkiye ile Rusya arasındaki yakınlık, hızla Doğu-Batı olarak bölünen dünyada Batı cephesinin en büyük hedefi haline geldi. Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Rusya Devlet Başkanı Putin’in bu hafta verdiği fotoğrafların Batı başkentlerini salladığı bir gerçek. Rusya ile Avrupa ve ABD arasındaki gerilim, yine bu ülkelerin Türkiye’ye saldırıları, Ankara ile Moskova’yı yakınlaştırdı. İki ülkenin Suriye’de aldığı inisiyatif, uzun zaman sonra ilk kez bölgesel ölçekte bir şeyleri değiştirme gücünün mümkün olduğunu gösterdi. Atlantik çevresinin inisiyatifi dışında bir inisiyatif öne çıktı ve sonuç doğurdu.
Şimdi bütün hesaplar bu yakınlaşmayı sabote etmeye dönük olacaktır. S. Arabistan ve BAE de yeni Atlantikçi proje doğrultusunda Türkiye’yi hedef alacak eylemlere girişecektir. Bir süredir ısrarla üzerinde durduğum “Muhafazakar Muhalefet” ve “Muhafazakar Müdahale” planları işte tam bu zamanda devreye alınacaktır. Yine 2019 seçimlerine kadar, ciddi bir ekonomik dalgalanma servis edilmek istenecek, Avrupa ve Arap dünyası üzerinden Türkiye’yi köşeye sıkıştırma oyunları masaya sürülecektir.
Türkiye ‘cephe’yi boşa çıkaracak, onları şaşırtacak
Riyad ve BAE ellerine tutuşturulmuş bir Türkiye karşıtlığı üzerinden hiçbir sonuç alamayacak. Tam aksine, bu projenin aslında kendilerini imha etmeye dönük olduğunu, amacın Arap dünyasını yeni serüvenlere atarak daha da hırpalamak olduğunu çok yakında göreceklerdir. Çok geçmeden Arap sokaklarından bu yeni sömürge politikalarına itirazlar yükselmeye başlayacağını hep birlikte göreceğiz.
Öyle Suriye’nin kuzeyinde ABD askeri finanse etmekle Türkiye’yi durdurmanın mümkün olmayacağını, coğrafya için büyük bölünme ve cepheleşme planlarının Türkiye’nin gayretleriyle boşa çıkarılacağını, yeni bir “İslâm iç savaşı” cephesinin kurulmasına izin verilmeyeceğini, coğrafya inşasının eski sömürgecilerle yapılamayacağını, 21. Yüzyılda coğrafya direncinin öne çıkacağını ve yeni haritaları biçimlendireceğini herkes görecektir. Türkiye’nin tarih sıçraması şaşırtmaya devam edecektir.
.Gizli ‘haritacılar’ işbaşında, yeni senaryoyu pişiriyor: Türkiye için iki yeni tehdit!
04:009/04/2018, Pazartesi
G: 9/04/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye-Rusya ilişkileri hiçbir şekilde bir bağımlılık ilişkisi değildir. Ülkemizin “NATO ekseni”nde olduğu gibi benzer bir bağımlılık ilişkisine hiçbir şekilde ihtiyacı yoktur. Ortak tehditler, benzer savunma yöntemleri, Batı’dan doğrudan tehdit almaları, özellikle Suriye konusunda Türkiye’nin hassasiyetlerinin ABD ve müttefikleri tarafından istismar edilmesi, dahası Türkiye’nin doğrudan tehdit edilmesi Ankara ile Moskova’yı biribirine yakınlaştırdı. İki ülkenin de buna ihtiyacı vardı ve hâlâ var.
Gizli ‘haritacılar’ işbaşında, yeni senaryoyu pişiriyor: Türkiye için iki yeni tehdit!
Gizli ‘haritacılar’ işbaşında, yeni senaryoyu pişiriyor: Türkiye için iki yeni tehdit!
2 Nisan, Pazartesi
Ekonomik ortaklıkların yanına jeopolitik, güvenlik öncelikli konuların da eklenmesi, bu yakınlaşmayı doğurdu. Uçak krizi gibi, iki ülkeyi de tehdit eden çevrelerin tezgâhladığı sabotajlara rağmen bozulamayan ilişki, eskisine göre çok daha güçlüdür; bölgenin bugünü ve dünyadaki sert fırtınalar bu yakınlığın devamını zorunlu kılmaktadır.
Batı’nın Rusya ile kavgası, Türkiye’yi yalnızlaştırma hesabı
Rusya açıktan Batı’nın saldırı tehdidi altındadır. Er ya da geç, böyle bir çatışma, hesaplaşma olacaktır. Son casus krizi bunun ilk işaretleridir. Zaman geçtikçe bu işaretler daha da artacak, karşılıklı restleşmeler hızla çatışma haline dönüşebilecek, Baltıklar’dan Doğu Avrupa’ya, Pasifik kıyılarına kadar genel bir Doğu-Batı cephe hattı biçimlenecektir.
Türkiye açık biçimde Batı tehdidi altındadır. 15 Temmuz saldırısı bu yönde en açık saldırıdır ve doğrudan Türkiye’yi parçalamaya dönük olmuştur. FETÖ ve PKK üzerinden cepheler açıp içeriden vurulacak ve “küçültülecek” bir Türkiye plânı uygulanmıştır.
Suriye’nin kuzeyindeki “çevreleme” harekâtı ABD-NATO plânıdır ve aynen devam etmektedir. Bu kuşaktaki yığınağın Suriye ya da İran’la alakası yoktur, doğrudan Türkiye’nin güney kapılarını kapatma, coğrafya ile ilişkisini kesme ve onu Anadolu’ya hapsedip yalnızlaştırma, sonra da diz çöktürme hesabıdır.
Yüzyılın oyununu bozmak
Bu tehditler, Afrin müdahalesine rağmen aynen devam etmektedir. Türkiye tehditleri görmüş, 15 Temmuz’dan hemen sonra müthiş bir savunma teyakkuzuna geçmiş, Afrin’den başladığı ve devam etmesi bir zorunluluk olan müdahalelerle yüzyıla damgasını vuracak bir oyunu bozmaya girişmiştir. Bu hesaplaşma bu yönde daha uzun süre devam edecektir.
Zira mesele sadece “Türkiye haritası”yla sınırlı değil, yeni bir coğrafya biçimlenmesiyle alakalıdır. Dahası, küresel güç haritası oluşturulurken dünyanın ağırlık merkezindeki hareketlilikle alakalıdır. Yani 15 Temmuz ve Güney’den çevreleme gibi müdahaleler de, Türkiye’nin karşı savunması da küresel ve bölgesel ölçeklidir.
“İçeriden operasyoncular”
15 Temmuz’a destek olanlar gibi, Güneyden çevreleme planının da “içeride” ciddi destekçileri vardır. Afrin operasyonundan rahatsız olanlar, FETÖ sonrası ABD ile iş tutmaya çalışanlar ya da tutanlar, Türkiye’nin tarih yürüyüşüne omuz veren kitlelerin kafasını karıştırıp bir siyasi parçalama hesabı yapanlar, Afrin’den sonra operasyonların durması için var güçleriyle çalışanlar, yeni yeni proje ve tekliflerle zihin karıştıranlar, Türkiye’nin büyük tarih sıçramasını içeriden çökertmek isteyenler hem 15 Temmuz hem de PKK/PYD üzerinden güneyden çevreleme hesaplarının parçasıdırlar.
“Haritacı”ların iki ana hedefi
İşte bundan sonra o çevrelerin yeni çokuluslu hesaplar çerçevesinde üslenecekleri rolleri göreceğiz. Bu “haritacı” çevrelerin iki temel hedefi var: Dışarıda Türkiye-Rusya yakınlığını sabote etmek, içeride AK Parti-MHP Cumhur ittifakını bozmak. Her ikisi de “dışarıdakiler”in bundan sonra Türkiye’ye yönelik hesaplarıdır aynı zamanda. Onlar öyle istediği için içeridekiler de öyle çalışıyorlar. 2019 seçimlerine kadar hem içeride hem dışarıda bu yönden çok ciddi sabotajlar, girişimler, müdahaleler göreceğiz. Yavaş yavaş bu yönde kıpırdanmalar görüyoruz şimdiden.
İki konu da Türkiye’yi “yalnızlaştırma”, “savunmasız halde bırakma”, 15 Temmuz ve güneyden çevreleme planlarını yeniden uygulamak için ABD planlarına “teslim etme” amaçlıdır ve yine o malum merkezlerden yönetilmektedir. İçeride Türkiye’nin yerlileşmesini, millileşmesini, coğrafyada güçlenmesini önlemeye, rüzgârı tersine çevirmeye, o milli siyasi aklı sabote etmeye, ona destek veren güçlü kamuoyunun zihinlerini bulandırmaya, bu yürüyüşe sahip çıkanları siyasi tarih dışına itmeye dönük bir ajanda izlenmektedir.
Hedefimiz bir “Türkiye Ekseni” oluşturmaktır
Dışarıda ise, Türkiye’nin büyük tarih sıçramasını başlamadan bitirmeye, onu tarih dışına itmeye, evcilleştirmeye, kontrol altına almaya ve küçültmeye dönük bir ajanda izleniyor. İşte büyük mücadele buradadır. Yüzyıllık hesap da yüzyıllık direniş de buradadır.
Türkiye’nin Avrasyacılık diye bir gündemi yoktur. Rusya ekseni diye bir şey söz konusu değildir ve buna ihtiyacınız yoktur. Türkiye’nin ekseni kaymamıştır, kendi eksenini bulmuştur. Buradan bakınca dünyanın tamamının ekseni kaymıştır, çünkü tarih yapıcı milletler, devletler yeniden kendi tarihlerine, iddialarına dönmektedir. Türkiye de öyledir.
Meselemiz, kendi tarih iklimimizde, kendi coğrafyamızda bir “Türkiye ekseni” oluşturmaktır. Bu yönde artık bağımlılık ilişkileri yoktur. Bundan sonra her güçlü devlet gibi kendi yol haritasını çizecek, kendi bağımsız ilişkilerini belirleyecek, tercihlerini yapacak, ama hiçbir zaman yeni bir “çokuluslu müdahale” tuzağına düşmeyecektir.
Rusya ile yakın durmasak Suriye’de böyle bir hareket alanı kazanamazdık. O meşhur müttefikimiz ABD o sırada Afrin’e binlerce askeri donatacak silahlar yığıyor, dev mühimmat depoları inşa ediyor, Türkiye ile savaşa hazırlık çalışmaları yapıyordu.
Kimse bize 15 Temmuz patronlarını pazarlamasın!
Kimse bundan sonra Türkiye’ye ABD ve ittifak pazarlamasın. Kimse bize 15 Temmuz’un “patronlarını” “kurtarıcı”, müttefik olarak göstermesin. Gizli gizli ABD ile iş tutup yeni senaryolar için devlet içinde, sistem içinde, toplum içinde operasyonlara kalkışmasın. Kimse ABD’nin ihale verdiği bazı bölge ülkelerinden beslenip “muhafazakâr muhalefet” oyununu masum muhalefet gibi satmaya kalkmasın.
Türkiye için 2019 sadece seçim değil, belki 21. Yüzyılı biçimlendirecek bir tercih olacaktır. Sadece Türkiye’ye değil, bütün dünyaya dikkatli bakın, hangi ülke neye hazırlanıyor, nasıl bir küresel fırtınaya hazırlık yapıyor, iyi görün. Rusya’dan ABD’ye, AB ülkelerinden Pasifik güçlerine kadar herkes savunma kalkanlarını güçlendirirken, her ülke içerideki toplumsal dayanışmasını sağlam zeminlere oturtmaya çalışırken birilerinin içerideki toplumsal zemini sarsmasına izin verilemez.
“Türkiyeli” olmak, yeni bir uçak krizi, gizli haritacılar..
Zira bu, seçimle sınırlı bir mesele değil, doğrudan ülkenin geleceğiyle, varoluşuyla, geleceğin dünyasında nerede nasıl olacağıyla alakalı bir durum. Hangi siyasi çevreden, hangi etnik kimlikten, hangi meşrepten olursak olalım, hepimizin omuzlarında “Türkiyeli olma” gibi bir sorumluluk var ve bu, İstiklâl Savaşı dönemi gibi bir zorunluluktur.
Artık dünyada bütün devletler yalnızdır. Dostluklar ve düşmanlıklar yoktur. İttifaklar bitmiştir. Hal böyle iken içeride zayıflatmaya, bölgede yalnızlaştırmaya, Atlantikçi çevrelerin elinde ganimete dönüştürmeye dönük “çokuluslu” sinsi operasyonlara karşı teyakkuzda olalım.
Özellikle gizli “haritacılar”a karşı uyanık olalım.
Rusya ile yeni bir “uçak krizi” sabotajlarına da tabii..
Türkiye’yi İran’la savaştırıp Rusya cephesine sürmeye dönük plânlar, yeni senaryolarla pazarlanacak, dikkat edelim.
Biz sadece Türkiye ekseni için mücadele edeceğiz, asla unutmayalım.
.Rus uçağından sonra bu kez bir Yunan gemisi vurulursa!
04:0011/04/2018, Çarşamba
G: 11/04/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Rus savaş uçağını düşürüp, Türkiye ile Rusya’yı savaşın eşiğine getirenlerin Türkiye’ye yönelik benzer bir sabotaj hazırlığı içinde olduklarına dair çok güçlü şüpheler var. Yine FETÖ üzerinden, yine Atlantikçi çevrelerin talimatları doğrultusunda, bu kez Türkiye’nin Batı’sında, Ege’de Türk-Yunan krizi görüntüsü altında yeni bir çatışmanın fitili ateşlenebilir.
Rus uçağından sonra bu kez bir Yunan gemisi vurulursa!
Rus uçağından sonra bu kez bir Yunan gemisi vurulursa!
4 Nisan, Çarşamba
Bir süredir Türkiye ile Yunanistan arasında karşılıklı gerilim sözlerinin Ege’de kriz söylemlerinin, özellikle Yunan politikacıların Türkiye’ye yönelik savaş dili kullanmalarının arkasında bu senaryonun olduğu düşünülebilir. Afrin operasyonu devam ederken Genelkurmay Başkanı Org. Hulusi Akar’ın “Türkiye iki cephede birden savaşma gücüne sahiptir” açıklaması muhtemelen bu tehdidin algılanmasına işaret ediyordu.
Şu anki durum, Türkiye’ye dışarıdan bir şey yapamayanların yine içeriden, sistem içindeki nüfuz alanlarını kullanarak bir operasyonla kilitlemeye hazırlandıklarını gösteriyor. Muhtemel senaryo ise, Ege’de karşılıklı gerilim tırmandırılırken bir ‘kaza’nın meydana gelmesi, Türk donanmasının bir Yunan botu ya da gemisini vurması, bir anda AB ülkelerinin tamamı ile ABD himayesinde bir Batı cephesinin açılması, ülkemizin hem içerden hem dışardan büyük bir bunalıma sürüklenmesi.
ABD, SURİYE’DE TÜRKİYE’YE TUZAK KURDU
Elbette Türkiye’nin üzerine kalacak bu saldırıyı kimin yaptığı, Türkiye içinde hangi nüfuz çevrelerinin kullanıldığı, nasıl bir komplonun tezgâhlandığı uzun süre anlaşılamayacak. Tıpkı Suriye sınırında Rus savaş uçağının Türk Hava Kuvvetleri tarafından düşürülmesi gibi. O saldırı da, Türkiye’nin üzerine kalmış, devlet durumu açıklamaya çalışmış, daha sonra bunun tamamen ABD istihbaratının talimatıyla, TSK içindeki FETÖ’cüler tarafından planlanıp uygulandığı ortaya çıkmıştı.
Hemen ardından Türk-Rus ilişkileri kopmuş, o güne kadarki bütün kazanımlar sıfırlanmış, Türkiye Suriye’de tamamen ABD tezlerine mahkûm olmuştu. Son olarak ABD’nin Suriye’de aslında Türkiye’ye tuzak kurduğu anlaşıldı. Tabii bütün bu haritayı netleştiren 15 Temmuz saldırısı oldu. ABD ve Avrupa, İsrail ve bazı Arap ülkeleriyle birlikte, içeride FETÖ’yü kullanarak Türkiye’ye siyasi tarihinin en ağır saldırısını yaptı. O saldırıyla Türkiye yeniden ABD eksenine çekilecek, küçültülecek, Trakya ayrılacak, Doğu ve Güneydoğu Anadolu kopartılacaktı.
RUSYA İLE YENİ BAŞLANGIÇ, ABD-İSRAİL OYUNUNU BOŞA ÇIKARDI
O gece, 15 Temmuz darbe girişimi boşa çıkarılmasaydı, ülkenin parçalanması sağlanacak, Türkiye açıktan İran’la savaşa sürüklenecekti. İşi planlayanlar, Türk-Rus ilişkilerini bozmuş, İran ile savaş hazırlıklarını yapmıştı. FETÖ-PKK ve DEAŞ bu projede koordineli bir şekilde kullanılmıştı. Ancak o gece tarih tersine döndü ve bütün planları sıfırlandı. Türkiye ve Rusya yeni bir başlangıç yaptı; İran’la üçlü mekanizma kurarak Suriye’de inisiyatifi ele aldı. Bundan sonra ABD ve İsrail’in Suriye’ye yönelik bütün tezleri çöktü. Türkiye’nin Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonları bu gerçeğin görülmesinin sonucudur.
İçeride başarılamayan plan bu sefer Suriye’nin kuzeyinde devreye alındı. PKK/PYD kullanılarak, İran’dan Akdeniz’e uzanan, Türkiye karşıtı büyük bir cepheye dönüştü. Ancak Afrin operasyonuyla bu plan da boşa düştü. Koridorun Akdeniz kapısı kapatıldı. Meselenin bir terör meselesi olmadığı, o kuşakta ülkemize karşı topyekûn savaş hazırlığı yapıldığı, Afrin’in denetim altına alınmasıyla daha da net anlaşıldı. Şimdi ABD Fransa’yı da Suriye’ye çağırarak Türkiye ve Rusya’ya karşı yeni bir Suriye mesaisi başlatmaya çalışıyor.
Onlar Afrin operasyonunun çok uzun süreceğini, Türkiye’nin orada kilitlenip hareket edemeyeceğini düşündüler. O bölgeden Türkiye içine operasyona niyetlendiler. Ancak hızla tamamlanan operasyon için yeni hedefler belirlendi. Türkiye Fırat’ın doğusuna yönelik kararlı açıklamalar yapmaya başladı.
İRAN SINIRINA KADAR TEMİZLENMELİ, EGE’DE TEYAKKUZA GEÇİLMELİ
FETÖ ile içerden yıkamadıkları, terör kuşağı ile güneyden çevreleyip diz çöktüremedikleri ülkemize karşı bu kez Batı’dan taarruz hamlelerine yöneldiler. İşte tam burada, Ege’de bir Türk-Yunan çatışması, Rus jetinin düşürülmesine benzer şekilde bir Yunan gemisinin batırılması senaryosu öne çıkmaya başladı. Türkiye’nin çok dikkatli olması, bu senaryoları boşa çıkaracak adımlar atması ve yeni bir cephe açılmasına asla izin vermemesi gerekiyor. Yeni tehditler şöyle sıralanabilir:
1. Türk-Rus ilişkilerini yeniden sabote etmek.
2. İçerde AK Parti-MHP ittifakını boşa çıkarmak.
3. Suriye’nin kuzeyinde Fransa ile birlikte Türkiye’yi kuşatmaya dönük yeni hamleler yapmak.
4. Ege’de büyük bir fırtına koparmak.
Bunların tamamı ülkemizi içerden çökertmeye, küçültmeye, büyük tarih yükselişini boşa çıkartmaya dönük çokuluslu projelerden bazılarıdır. Saldırı her cephedeyse savunma da her cephede olacaktır. Onlar ne yaparsa yapsın, Türkiye’nin büyük yürüyüşü durdurulamayacaktır.
2019 seçimlerine kadar uygulamayı planladıkları ne kadar senaryo varsa ellerinde patlayacaktır. Öyleyse, Afrin ile başladığımız süreç devam etmeli, İran sınırına kadar bütün sınır hattı temizlenmeli, ancak bu sefer, belki de ilk kez Ege’de olabileceklere karşı teyakkuza geçilmeli.
Bedeli ne olursa olsun Türkiye asla tereddüt etmemeli, FETÖ ve PKK üzerinden içerde kurulacak yeni tezgâhlara, ABD ve Avrupa’nın dışarıdan sıkıştırmalarına, bazı Arap ülkelerinin Suriye üzerinden yürüttükleri sabotajlara savunma ile değil taarruzla karşılık verilmeli.
Bunun başka hiçbir yolu yok.
“GİZLİ HARİTACILAR”IN TEZGÂHI BOZULACAK!
Türkiye, FETÖ ya da PKK/PYD üzerinden yeni bir sabotaja, yeni bir çokuluslu saldırıya, yeni bir “içeriden operasyon”a, “gizli haritacılar”ın sinsiliklerine tahammül etmeyecek, bu büyük tezgâhı da bozacaktır.
2019 seçimleri öncesi bütün şer odakları harekete geçiriliyorsa, bu ülkenin bütün dinamikleri de harekete geçecektir.
Ege’deki bu tehlikeye bir kez daha dikkat çekiyor, olağanüstü hassasiyet çağrısı yapıyorum.
.Artık bu Suriye savaşı değil! ‘Kıyamet Savaşı’ hazırlığı var. Dünyanın dengesi değişebilir.
04:0014/04/2018, Cumartesi
G: 14/04/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık bir Suriye Savaşı yok. Artık Suriyeliler’in taraf olduğu, Suriye halkının ve vatanının geleceğiyle çerçevelenebilecek bir kavga yok. Zaten Türkiye dışında Suriyelileri, Suriye’nin bütünlüğünü, varoluşunu önemseyen de yok. Suriye halkını yardım için, destek için, onların acılarını paylaşmak için, onları normal hayata döndürmek için fedakarlık yapan da, vefa gösteren de yok. Türkiye dışında hiçbir ülkenin “insani” derdi yok, hiç kimsenin mazlum kavramı yok, o kıyımlara ağıt yakan yok.
Artık bu Suriye savaşı değil! ‘Kıyamet Savaşı’ hazırlığı var. Dünyanın dengesi değişebilir.
Artık bu Suriye savaşı değil! ‘Kıyamet Savaşı’ hazırlığı var. Dünyanın dengesi değişebilir.
8 Nisan, Pazar
İran için böyle bir mesele hiç yok. O sadece bir harita çalışması, Akdeniz kıyılarına uzanma çabası, büyük kıyımlara kapı açarak biraz daha etkinlik alanı oluşturma derdinde. Yemen’e uzandığı gibi Akdeniz kıyılarına uzanma, sadece emperyal hırslar derdinde. Halep’te imza attığı kıyımlar, mezhep kimliği üzerinden saldırılar, fırsatçı çıkışlar, bir acımasız tarih kitabı niteliğinde.
Batılı istilanın öncüleri: Selman’ın üstlendiği rol ile DEAŞ’ın üstlendiği rol aynı
S. Arabistan, BAE ve bazı Arap ülkeleri için ise, Suriye’nin tamamı imha olsa umurunda değil. Onlar otuz yıldır Batılı istilanın öncü güçleri olarak hareket ediyor. Bu rolleriyle Irak’ı mahvettiler, Suriye’yi mahvettiler, Libya’yı mahvettiler. Onlar bölgesel istilanın öncüleri, bu topraklara yabancı orduları çağıran güçler, ülkelerdir.
ABD, İngiliz, İsrail istihbaratı adına hareket ederler. İktidarlarını korumak için bölgenin bütün kaynaklarını rüşvet verirler, Batılı istilanın Müslüman topraklarına yerleşmesi için “kişiliksiz” roller üstlenirler. Muhammed Bin Selman’ın son bir ayına bakın; böylesine basiretsizlik, böylesine kişiliksiz misyon bu bölge görmemiştir.
S. Arabistan ve BAE’nin üstlendiği rolle, DEAŞ’ın üstlendiği rol nitelik açısından birbirinin aynısıdır. O ülkeler de DEAŞ da işgalin önünü açmak için kurgulanmıştır.
Şimdi ABD’yi, Avrupa’yı, İsrail’i Suriye topraklarına taşımak, ülkenin tamamını işgal ettirmek için var güçleriyle çalışıyorlar. Bunlar 21. yüzyılın Lawrence’larıdır. Yüz yıl önce İngiliz’i taşıyanlar yüz yıl sonra ABD’yi, bütün Batı’yı bu topraklara taşımaktadırlar.
Herkes Suriye’de birbirini tartıyor
Bundan sonraki her adım, her hareket, her girişim bölgesel niteliklidir, küresel ölçekte bir hesaplaşmanın parçasıdır. Suriye üzerinden dünyalar hesaplaşıyor, boy ölçüşüyor, birbirini tartıyor. Bir büyük savaş için hazırlıklar yapıyor, cepheler kuruyor, mevziler inşa ediyor.
Yeryüzünün bütün hesapları, ülkelerin bütün kavgaları Suriye üzerinden görülüyor. Canları üzerinden büyük paylaşım planları yapılıyor. Kanları üzerinden kaynaklar talan ediliyor. Ülkelerimiz parçalanıyor, şehirlerimiz harabeye çevriliyor, insanlarımız kırıma uğruyor, Müslüman olan ne varsa tarih dışına itilmeye çalışılıyor.
Son bir haftada Suriye üzerinden oluşan yeni cepheye dikkat edin. Aslında küresel ölçekte güç savaşı yapanlar birbirlerini Suriye üzerinde tartıyor, cepheleri ve pozisyonları belirliyor, bir büyük çatışma için hazırlık yapıyor.
Evet, ABD, Fransa, İsrail, BAE ve S. Arabistan Suriye savaşını yeniden başlatabilir. Batı’dan ve Güney’den büyük bir cephe açabilir. Ağır hava bombardımanı ile ülkenin kalan kısmını da haritadan silebilir. Tabii bu arada Türkiye’yi Kuzey’den yeniden sıkıştırabilir.
Bir Kıyamet Savaşı hazırlığı var. Yeni Suriye’ler göreceğiz
Ama bu Suriye savaşı olmayacaktır. Bir nevi kıyamet fırtınası başlatmak olacaktır. Fırtına Doğu Avrupa’yı vuracak, Avrupa içini vuracak, Baltıkları vuracak, Kafkasları vuracak, Güney Asya’ya doğru uzanıp Asya-Pasifik’te ikinci büyük cephe olarak ortaya çıkacaktır.
Vahim tablo budur. Asıl savaş Doğu-Batı arasındaki keskin hesaplaşmadır. Bir nevi dünya savaşıdır. Bundan sonra, bu büyük hesaplaşmanın alt unsurları, cepheleri olarak yeni Suriye’ler göreceğiz. Yeni kurban ülkeler çatışmanın içine çekilecek, ateşlere atılacaktır. Yeryüzünün yeni kurban ülkelerinin kimler olacağını, Doğu-Batı fay hatlarının izini sürerek bulabilirsiniz. Bu fay nerede kırılırsa orası Suriye olacaktır.
İngiliz’in aklı, Trump çılgınlığı, bazı beyinsizler
İngiltere-Rusya kavgası olarak gördüğümüz, casus ve diplomat krizi olarak izlediğimiz şey, “Troll”lük misyonuna soyunan liderlerin twitter’daki savaş naraları aslında adım adım gelen, hiçbir ülkenin veya hiçbir uluslararası kurumun engelleyemeyeceği büyük fırtınanın habercisidir.
İngiltere ile Rusya, Avrupa ile Rusya, ABD ile Rusya Baltıklar’da kavgaya tutuşacak ama birbirlerini “Suriye cephesi”nde tartıyor. Devamında Rusya’nın sadece Rusya olmayacağına, hemen bütün Asyalı güçlerin Batı karşısında harekete geçeceğine, en arkada Çin’in yer alacağına, Asya’dan Avrupa’ya uzanan kıyamet cephesi şekilleneceğine inanabilirsiniz.
Yeryüzü hiçbir zaman bu kadar büyük bir tehlike görmedi. Son otuz yıldır biriken stres bir sabah uyandığımızda onlarca ülkeyi cepheye sürecek ölçekte tehlikeli hale geldi. Sağduyu çağrısı yapacak güç, bu gidişi tersine çevirecek irade kalmadı. Trump gibi çılgınların elinde oyuncağa dönen yeryüzü, İngiltere’nin yeni dünya savaşı aklına göre biçimlenen, bizim bölgemizde bazı beyinsizlerle provoke edilen, dünyanın kaynakları üzerinden ganimet hesabıyla coşturulan kıyamet savaşına doğru sürükleniyor.
Dünyanın dengesi, tarihin seyri değişir. İki dünya savaşına benzemiyor bu..
Suriye’de dünyalar savaşının ilk adımı atılıyor. Devamı nerede, nasıl olacak göreceğiz. Ama asla Suriye ile, Ortadoğu ile sınırlı kalmayacağını pekala biliyoruz. Böyle bir fırtına, dünyanın dengesini tamamen değiştirecek. Tarihin seyrini, güç haritasını toptan değiştirecek.
Öyle bir fırtına sonrası bugün dünyaya yön veren ülkelerin bir kısmı tarih dışına itilebilir, Batı’nın yüzlerce yıldır devam ettirdiği küresel hakimiyetine son nokta koyulabilir. Bu fırtınanın Birinci ve İkinci Dünya Savaşı’na hiç benzemeyeceğini, Batı için çatışma kadar Batı için tarihin sonu anlamına gelebileceğini de söyleyelim.
Türkiye ne yapmalı?
Türkiye, işte böyle bir felakete hazırlanmak zorundadır. Olağanüstü bir savunma hazırlığı, güç yatırımı, toplumsal teyakkuz hali, devletin merkez iktidar alanının güçlendirilmesi, “içeriden operasyoncu”lara göz açtırılmaması, dışarıdan müdahale boşluklarının hızla kapatılması gerekiyor.
Kişisel olarak, bu felaketin ülkemize de ağır bedeller ödeteceğine, ama Türkiye için tarih sıçramasına imkan vereceğine inanıyorum. Yeter ki, bu hazırlık yapılsın, yeter ki bölgede kıyametler kopunca atılacak adımlar şimdiden belirlensin.
Afrin’le başladık, durmayalım, elimizi çabuk tutmamız şart
Bu yüzden Afrin’de başladığımız işte elimizi çabuk tutmamız, ”zor oyunu bozar” mantığı ile hareket etmemiz, Akdeniz-İran sınırına kadar bir ”Türkiye Kalkanı” oluşturmamız şarttır. Aksi takdirde Suriye Savaşı Anadolu savaşına dönecektir ki, zaten istedikleri ve planladıkları da budur.
Biz, bu dönemde yapmamız gereken şeylere, duruşumuza ve söylemimize “Acımasız Direniş” diyoruz. Selçuklu’dan bugüne uzanan siyasi genetiğimizle hareket edeceğiz, taarruzla savunma yapacağız. Beş yıldır ardı ardına gelen çokuluslu müdahaleleri nasıl boşa çıkardıysak, bunun da üstesinden geleceğiz.
Hem de güçlenerek çıkacağız. Yeter ki, yaklaşan fırtınayı iyi okuyalım..
.Küresel olağanüstü hal dönemi bu. Durduğumuz an çöktüğümüz andır..
04:0016/04/2018, Pazartesi
G: 16/04/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bu ülkenin kendisi olma, “Türkiye Ekseni”ne kilitlenme dışında hiçbir seçeneği yoktur. Bir yandan vatan savunması yaparken, coğrafyadaki parçalanma ülkemizin sınırlarına dayanmışken, herkesin niyeti apaçık ortada iken, savunmamızı coğrafyanın derinliklerinde kurmaya çalışırken kimsenin Amerikancı olma, AB’ci olma, Rusyacı olma, İrancı olma ya da Suudcu olma gibi bir lüksü yoktur.
Küresel olağanüstü hal dönemi bu. Durduğumuz an çöktüğümüz andır..
Küresel olağanüstü hal dönemi bu. Durduğumuz an çöktüğümüz andır..
9 Nisan, Pazartesi
Bunlar Soğuk Savaş dönemi terimleridir. Artık “taraf” olma kriterleri değişmiştir. Artık Doğu-Batı felsefi, ideolojik ayırımlarının anlamı kalmamıştır. Batı’nın demokrasisi Doğu’nun otoriterliği diye bir ayırım kalmamıştır. Batı, Doğu’dan daha beter bir şekilde otoriterliğe, saldırganlığa teslim olmuştur. ABD’de yaşanan iç hesaplaşma, AB ülkelerindeki devlet otoriterliğine dönüş, demokrasi ve değerler üzerine politikaların geri plana itilmesi, yine Avrupa ülkelerinin birbirinden uzaklaşıp başka arayışlara girişmesi bunun göstergesidir.
Atlantik ittifakı, Rus-Çin ekseni, stratejik körlük..
Batı da Doğu da güç arayışına kilitlenmişken, her ülke kendi merkez iktidar arayışına odaklanmışken, savunma kalkanlarına yoğunlaşmışken, tarihi tez iddialarını bugüne taşırken, baş döndürücü bir küresel hesaplaşma hızla yayılırken, dünyanın geleceğini biçimlendirecek devletler ya da milletlerin kimler olacağı hâlâ belirsizken, ittifaklar ve düşmanlıklar sürekli yer değiştirirken, bizim Türkiye’yi tek bir alana yoğunlaştırmamız, tek bir yöne yönlendirmemiz, sadece Atlantikçi ya da sadece Rusya-Çin ekseni dememiz 21. Yüzyıla yayılan bir bedel ödetecek stratejik körlük olacaktır.
Aynı şekilde, aşırı pragmatik görünmek de güvensizlik oluşturacaktır. Bir gün orada, bir başka gün başka yerde görünmek, en azından temel meselelerde bizi zora sokabilecektir. Doğu ile de Batı ile de ilişkileri sürdürmek başka, içeriden ve dışarıdan yönetilen dalgaların etkisiyle hareket etmek başkadır.
Selçuklu’dan Cumhuriyet’e uzanan siyasi genetik, esas zeminimizdir
Türkiye’nin dünya genelindeki güç karmaşası, hesaplaşması arasında sağlam, esaslı bir zeminde durması, değişmez ölçü ve kriterlerinin bulunması, bu ilkeler çerçevesinde politik manevralar yapması gerekmektedir.
Türkiye bu duruşu büyük oranda başarmış, milli devlet aklını biçimlendirmiş, kendine ve coğrafyasına bakışını netleştirmiştir. Bu zemin daha da sağlamlaştırılmalıdır. Selçuklu’dan Cumhuriyet’e uzanan siyasi genetik bunun zeminidir. Kendimize ve coğrafyamıza bakışımızı bu zemin belirlemek zorundadır.
Bundan sonra hiçbir şekilde “bir başka güç ittifakının inisiyatifi alanında güven arayan” ülke olamayız, olmamalıyız. Eğer olursak, 21. Yüzyıl bize ait olmayacaktır. Oysa bizim çok ciddi tarihi, coğrafi iddialarımız ve tezlerimiz vardır. Bu tezleri büyük oranda gerçekleştirecek gücümüz ve aklımız var. Bu ülkeye, tarihine, toplumsal ferasetine inancımız var. Geri dönüp baktığımızda sadece bu coğrafyada bin yıllık tarih yapıcı rolümüz ve zenginliğimiz var.
‘Türkiye Ekseni’ dışında bir arayışımız olamaz..
Bu gerçekleri keşfettiğimiz için, kendimize bu yönde bir yol haritası oluşturduğumuz için özellikle son beş yılda içeriden ve dışarıdan ağır saldırılar altında kaldık, kalıyoruz. Ama bu saldırıların olacağını bilmeliyiz. Saldırılara direnmeden, üstesinden gelmeden bu yüzyılı biçimlendiremeyeceğimizi, yeni bir tarih yükselişi başlatamayacağımızı bilmeliyiz.
Artık bize saldıranlarla, saldırıların arkasındaki patronlarla bir gelecek planlamak, bu yüzyıla yayılacak en büyük yanlışımız olacaktır. Bütün bunları gördükten sonra, içeride hâlâ nüfuz alanlarını harekete geçirebilenlerin ajandalarına yenilmek hüsran olacaktır.
“Türkiye Ekseni” dışında bir arayışımız olmamalı. Her türlü ilişki, yakınlık ya da mesafe bu çerçevede kurulmalı. Türkiye’nin bütünlüğü, güçlenmesi dışında bir coğrafya kimliği, coğrafya dili, coğrafya yükselişi bizi güçlendirecektir. Coğrafyadan dışlanarak bir gelecek biçimlendiremeyiz, bu mümkün değildir.
Arapları bize karşı kışkırtıyorlar: Herkes yüz yıl önceki mevzide..
Bunu bildikleri için Arap dünyasını bize karşı kışkırtmaya çalışıyorlar. Onlara önce “İran tehdit” dediler şimdilerde ise “Türkiye tehdidi” tezini Arap başkentlerinde işliyorlar. Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve Mısır bu ihaleyi almış görünüyor. Bu ülkeler, Türkiye ile Arap dünyası arasına kalın duvarlar örmeye çalışıyor. Suriye’nin kuzeyindeki terör kuşağının mimarları ABD ve İsrail ise, ana sponsorları bu ülkeler oldu. Neden? Onlarca yıl etkili olacak yeni bir ayrışma, yeni bir çatışma planı hazırlanıyor.
“Osmanlı” tezleri işlenip Türkiye’yi yalnızlaştırma planları yapılıyor. Kim yapıyor? Yüz yıl önce coğrafyamızda Araplarla aramızı kim bozmuşsa onlar. Şimdi yine sahadalar, yine aynı şeyi yapıyorlar. İngiliz aklıyla, ABD gücüyle, İsrail hırsıyla donatılmış bir Türkiye düşmanlığını Arap sokaklarına yayıyorlar. Patron yine aynı ülkeler, güçler, oyuncular yüz yıl önceki oyuncuların bugünkü torunları. Yüz yıldır hiç kimse cepheyi terk etmemiş, yanı mevzide buluşuyor.
En büyük kavga Türkiye kavgasıdır
Coğrafyada en büyük kavga Türkiye kavgasıdır. Bütün savaşların ana sebebi Türkiye’yi dar bir alana sıkıştırmak, tarih dönüştürücü gücünü keşfetmesine ve kullanmasına engel olmak, kendisiyle birlikte bir coğrafya biçimlendirmesinin önünü kapatmaktır. Suriye savaşının “Türkiye Cephesi açmak” için çıkarıldığını artık biliyoruz.
Şam rejimine dokunmayan ABD, İsrail, İngiltere ve Fransa’nın Suriye’nin kuzeyinde terör kuşağı inşa etmeye girişmesi, Türkiye’nin bütün güney kapılarını kapatması 21. Yüzyılın tamamına dönük bir büyük harita çalışmasıdır. Bütün bu kuşak bazı Arap rejimlerinin desteğiyle inşa edilmek istenmekte, “Türkiye’yi durdurma” ön kabulüyle hazırlanmaktadır.
Bu plan bizim için dehşet verici olur
Bu plan bizim için dehşet vericidir. Afrin müdahalesi bu açıdan olağanüstü bir jeopolitik müdahaledir. Ama devam etmek zorundadır. Kuşağın Akdeniz kapısı kapanmıştır ancak devam edemezsek o kapı tekrar açılacaktır. Türkiye bütün bu kuşağı “savunma kalkanı” haline getirene kadar güvende olmayacaktır.
Bunu bildikleri için şimdi daha güneyden yeni bir koridor oluşturmaya, o koridoru Akdeniz’e çıkarmaya çalışıyorlar. Bir şekilde Suriye’yi tam ortasından ikiye ayırmaya, Türkiye ile coğrafya arasına bir set çekmeye çalışıyorlar. Bize terör örgütlerini, Beşşar Esed’i gösterip çok daha büyük hesaplar görüyorlar, bir gelecek haritası çiziyorlar.
O büyük hesabı görmemiz lazım. Sadece önümüze bakmamız tökezlememize neden olacaktır. Mesele bu kadar büyükken, geleceğimizi, içeride birilerinin dar politik hesaplarına, “gizli haritacılar”ın niyetlerine, FETÖ yerine ikame edilenlerin gizli ortaklıklarına kurban edemeyiz.
Osmanlı’dan sonraki ilk yükseliş: Durduğumuz an çöktüğümüz andır
Türkiye bugün, Osmanlı’nın dağılmasından sonraki en ciddi yükseliş dönemini başlatmıştır. Küresel ve bölgesel güç kavgalarının kontrolden çıktığı bir dönemde emin adımlarla buna devam edecektir. Kavga bu yüzden büyüktür, belki daha da büyüyecektir ama Türkiye’nin yükselişi devam edecektir.
Böyle bir dönemde durduğumuz an çöktüğümüz, paramparça olduğumuz andır. Çünkü bütün olağanüstülük çağları böyledir. Asla duramazsınız. Kararlı, dirayetli olma dışında seçeneğiniz yoktur. İçeride bu güce, bu yürüyüşe omuz vermek sadece vatan borcu değil, bir tarih, geçmiş, miras borcudur. Coğrafyanın her köşesine saçılmış şehitlerimizin verdiği mücadeleyi devam ettirme sorumluluğudur.
Sevinmeyin, son saldırı İngiliz-Rus kavgasıdır..
ABD, İngiltere ve Fransa’nın, Şam rejimine ait yerleri bombalaması kimseyi sevindirmesin. Bunun Suriye ile alakası yok, insani dramla alakası yok, Esed’le alakası yok. İngiltere-Rusya kavgası Suriye’ye taşınmıştır. ABD’yi operasyona ikna eden de İngiltere’dir. Rusya’nın, Putin’in fiyakasını Suriye’de bozmak istemişlerdir. Doğu Akdeniz’deki Rusya gücünü zorlamak, o bölgeye daha da yerleşmek, “buralar bizimdir” demek için saldırmışlardır.
Aynı güçlerin 15 Temmuz’un arkasında olduğunu, bütün terör örgütlerine destek verdiğini, Suriye’nin kuzeyinden Türkiye’yi çevrelemeye çalıştığını nasıl unutabiliriz! Eğer Suriye’de bunu yapmasalar Baltıklar’da yapmak zorunda kalacaklardı. Yeni bir cephe açılacak, dünya çok büyük bir krize sürüklenecekti. Var olan cepheyi kullandılar sadece. Bu, bizim hesabımız değil, olamaz. Bundan medet umamayız. Buna bakarak Rusya veya başka ülkelerle ilişkileri biçimlendiremeyiz.
“Gizli haritacılar” hiç sevinmesin!
Ama üç ülke saldırdığı anda içerideki “gizli haritacılar”ın nasıl da umutlandığını gördük. “Esed’i göster coğrafyayı kap” oyununun içeride etkili olduğunu gördük. İki yüz yıldır, Batı’nın her müdahalesinden zarar görmüş bir milletiz. Hiçbir müdahalelerinden olumlu sonuç çıkmamıştır, bir çözüm çıkmamıştır.
Özellikle Türkiye’nin büyük tarih dönüşüne omuz veren muhafazakar çevrelerin, bu konuda kendilerini sorgulamaları, belli hedeflere yönelip daha büyük hedefleri ıskalamamaları gerekiyor. Bu çevrelerin “Türkiye ekseni”nde durma, çokuluslu müdahalelere kolayca yem olmama gibi bir zorunlulukları vardır. Başka hiçbir adres meşru değildir.
Çok ciddi bir gelecek okumasına ihtiyaç var
Bugünkü sorunları, kavgaları, mücadeleleri elbette tarihten, geçmişten dersler alarak çözeceğiz. Ama bu sorunlar Soğuk Savaş’tan kalma değildir. Çok yeni, geleceğe özgü, 21. Yüzyıl karakteri taşıyan sorunlardır. Dolayısıyla ciddi bir gelecek okumasına ihtiyacımız bulunmaktadır. Dünyanın güç haritası birkaç yüz yıl sonra ilk kez böyle değişmektedir. İki dünya savaşı da Batı’nın kendi içinde güç kavgasıydı. Bu sefer Batı ile boy ölçüşebilecek bir dünya öne çıktı, o saltanatı ilk kez yıkıyor. Öyleyse ezber cümlelerle konuşmanın, yol önermenin anlamı yoktur.
Öyle baş döndürücü bir tarih yaşanıyor, öyle bir küresel fırtına esiyor ki, sadece akıllı olanlar ayakta kalacak. Sadece bugünü iyi anlayanlar, geleceği okuyanlar tarih yapacak. Ezber cümlelerle konuşanlar, akıl satanlar, bugün Doğu Akdeniz’e yığılan devasa donanmanın amacının ne olduğuna dair işe yarar birkaç cümle kurmakta zorlanacaklardır.
Küresel olağanüstü hal dönemi. Biz de öyleyiz..
Baltıklar’dan Doğu Avrupa’ya, Doğu Akdeniz’den Kızıldeniz ve Basra Körfezi’ne nasıl bir cephe hattı şekillendiğini, bu hattın Güney Asya’dan Kore’ye kadar nasıl keskinleştiğini anlamaktan yoksun olacaklardır.
Artık ılımlı düşüncelerle, konforlu cümlelerle konuşma dönemi bitmiştir. Artık bir Suriye savaşı yoktur. Afrin operasyonu bile bölgesel ve küresel projeleri etkileme gücüne sahiptir. Türkiye, yüzyılların hesaplaşmasına kilitlenmişken, atacağımız adımlar devasa büyüklükte etkili olacaktır.
Herkesin durduğu yeri net olarak belirlemesi, o büyük mücadele dışında hiçbir sese kulak vermemesi gerekiyor. Acil olan budur. Bütün dünya teyakkuz halinde. Bir küresel olağanüstü hal söz konusudur. Biz de o haldeyiz. Kenetlenin, yumruklarınızı sıkın, ayaklarınızı sağlam zemine basın..
PKK yerine sizi mi ikame ediyorlar? Sakın buralara gelmeyin, rezil olursunuz!
04:0018/04/2018, Çarşamba
G: 18/04/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Afrin operasyonundan sonra Türkiye Fırat’ın Doğu’suna yönelecek korkusuyla yeni bir “Panik Operasyon Planı” hazırlanmış. ABD, İngiltere ve İsrail, Türkiye o tarafa yönelmeden bir “Arap Gücü” oluşturup terör kuşağı olarak planladığı bölgeye yerleştirecekmiş. PKK yerine, PYD yerine, DEAŞ yerine bu sefer devletler ikame edecekmiş.
PKK yerine sizi mi ikame ediyorlar? Sakın buralara gelmeyin, rezil olursunuz!
PKK yerine sizi mi ikame ediyorlar? Sakın buralara gelmeyin, rezil olursunuz!
11 Nisan, Çarşamba
S. Arabistan, Mısır ve Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) askerlerinden oluşan bir güç bölgeye yerleştirilecek ve Türkiye’nin önü kesilecekmiş. Orada terör değil mesele biz biliyoruz, orada uygulanan plan tamamen Türkiye’nin güney kapılarını kapatmak, ülkemizi durdurmak, güneyden sıkıştırmaktır, biliyoruz. Orası bizim için yüzlerce kilometre boyunca uzanan bir “cephe” olarak tasarlanmıştır. Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonuyla Türkiye işte bu “cephe”yi yarmıştır, biliyoruz.
“Arap-Türk savaşı” çıkarmak istiyorlar
PKK, PYD ve DEAŞ yetmemiş olacak ki, bu sefer bölge ülkelerini Türkiye’nin karşısına sürüyorlar. Onlar eliyle Türkiye’yi çevrelemeye çalışıyorlar. Bu çok tehlikeli, bütün bölgeyi dinamitleyecek bir büyük hesabın ilk adımlarıdır.
Bu plan, bir tür “Arap-Türk savaşı” hesabı yapanların kötü niyetlerini içeriyor. Bu plan, bütün bölgeyi Arap ve Arap olmayan Müslümanlar olarak ikiye ayırmanın en ciddi çıkışlarından biridir. Coğrafyada derin bir bölünmenin, yeni bir cepheleşmenin işaretlerini veriyor.
Bunu yapmayın, terör destekçisi olacaksınız
Bu ülkelere sesleniyorum: Sizi PKK yerine ikame edecekler. Terör örgütlerine verdikleri rolleri şimdi size öneriyorlar. Hadi bunlara “hayır” deyin!
O plana uyarsanız açıktan terör destekçisi ülkeler olacaksınız. PKK ve PYD’nin arkasındaki güçler olarak bilineceksiniz. Her ne kadar, 15 Temmuz dahil, Türkiye’yi karşı bütün girişimlere destek verdiğinizi biliyor olsak da, işi bu kadar açıktan yapacağınızı yine de düşünmüyorduk.
Bu projede yer alırsanız, Türkiye’ye karşı açıktan cepheye sürülmüş olacaksınız. Bundan sonra ülkemize yönelik bütün terör saldırılarından sorumlu tutulacaksınız. Ülkemize karşı “cephe kurmak”la itham edileceksiniz.
“Türkiye’yi durdurma” planı sizin için tuzaktır
Suudi Arabistan Veliaht Prensi Muhammed Bin Selman ve BAE Veliahtı Muhammed Bin Zaid üzerinden bir tuhaf Arap milliyetçiliği dalgası oluşturuldu. Bu bir İngiliz projesidir. ABD eliyle, İsrail’in çıkarları doğrultusunda uygulanmaktadır. Onlara “İran sizin için tehdit” diyorlardı. Şimdi; “Türkiye tehdit”, “Türkiye’yi durdurmalıyız” diyorlar, Osmanlı vurgusunu işliyorlar.
Bu ülkelerin Suriye’nin kuzeyine asker göndermek istemelerinin Suriye ile hiçbir alakası yok. Suriye onları istemez, Türkiye istemez. Sadece ABD ve İsrail istiyor. Onların niyetleri de Türkiye’yi çevrelemek. Mesele budur. Bu planın İran’la da hiçbir alakası yok. Eğer mesele İran ise, o zaman Irak’a gitsinler, orada yerleşsinler, en azından Irak’ın kuzeyine gitsinler. Neden Suriye’nin kuzeyine gelecekler, bunun meşru bir açıklaması yok.
Sakın yapmayın? Sizi sınırlara sürüp kalbinizi rehin alıyorlar
Söylem şu olacak: “Teröre Karşı Arap Gücü”nü bölgeye yerleştirmek. Öyle pazarlayacaklar. Oysa oradaki bütün terör örgütleri ABD’nin müttefiki, bunu bizzat kendileri ilan etti. Peki ne olacak şimdi? S. Arabistan, Mısır ve BAE Türkiye’ye ne diyecek? “Sizi sınırlarınızdan tehdit edeceğiz” mi diyecekler? O zaman İran’ın Yemen’den S. Arabistan’ı çevrelemesine biz nasıl, hangi tezle karşı çıkacağız?
Sakın buraya gelmeyin, asker göndermeyin, ABD-İsrail eliyle Türkiye’yi dövmeye kalkışmayın, sınırlarımıza yerleşmeyin, bunu terörle mücadele diye yutturmaya kalkmayın. O güç orada duramaz, dayanamazsınız, sonuçları sizin çok çok küçük düşürücü olur. Arap milletini ABD ve İsrail’in tetikçiliğine kurban vermeyin, bir Müslüman topluma, ülkeye karşı cepheye sürmeyin. Sizi maceraya sürüklüyorlar. Arap topraklarının sınırlarını koruma söylemiyle çevreye yayıyor, Müslüman ülkelerle karşı karşıyla getiriyorlar. Bunu yaparken de ne yapıyorlar, biliyor musunuz? Arap milletinin kalbini, merkezini rehin alıyorlar.
Türkiye’ye ihtiyacınız var? Sizi içeriden işgal ediyorlar
Ülkeleriniz tam bir garnizona dönüşürken, yabancı orduları bu topraklarda ağırlarken, onlara öncülük edip yer gösterirken, devletleriniz devlet olmaktan çıkıp örgüte dönüşecek, birilerinin oyuncağı haline gelecek ve meşruiyetleri çok daha yüksek sesle sorgulanacak.
Türkiye sizin için tehdit değil. Türkiye’ye ihtiyacınız var. Bunu şimdi anlamıyor olabilirsiniz ama birkaç yıl içinde o ölümcül gerçeği anlayacaksınız. Arap gençlerini ABD ve İsrail’in cepheden cepheye sürdüğü zavallı durumlara düşürmeyin.
Sizi içeriden işgal ediyorlar, Arap dünyasının sınırlarında nöbet tutsanız ne anlamı var, kalbinizi, ciğerinizi söküyorlar, asıl sizi imha etmeye çalışıyorlar. Sizi Türkiye değil, beraber olduklarınız tehdit ediyor, onlar işgal ediyor. Dışarıda ordu kursanız ne olur!
Hac için ABD’den, İngiltere’den, İsrail’den mi vize alacağız artık!
Bu böyle devam ederse “İslam’ın kutsal bölgeleri tehdit altında” kanaati yaygınlaşacak, bütün Müslüman dünyaya yayılacak ve bambaşka bir mesele öne çıkacak.
Bir süre sonra Müslüman dünyanın Hac ziyareti için ABD’den, İngiltere’den, İsrail’den vize mi onaylatması gerekecek, bu nedir? Bunun nasıl bir depreme yol açacağını düşünüyor musunuz?
Bugüne kadar oralarda yapılan bütün kirli işler sizin üzerinize kalacak. PKK gibi PYD gibi terör örgütlerin patronu siz görüleceksiniz. Terörü finanse etmekle, Türkiye’ye karşı kullanmakla siz suçlanacaksınız.
Afrin’deki o silahların, silah depolarının parasını sen mi verdin Zaid?
Afrin’de gördüğümüz o yeraltı labirentleri o siperler, tüneller, sizin paralarınızla mı yapıldı? O ihaleyi sana mı verdiler Muhammed Bin Zaid. Türkiye ile nasıl bir savaş hazırlığı yapıyordunuz? O bir orduya yetecek silahların parasını sen mi ödedin? ABD ve İsrail talimat verdi o beton koruganları, o silah depolarını sen mi yaptırdın?
Gittik, gördük; tamamen NATO standartlarına göre yapılmış, devletten devlete savaş hazırlığı olan o yeraltı depolarını, kilometrelerce beton tünelleri ABD ile birlikte sen mi yaptın?
Bunlar ağır ithamlar çok ağır cürümler. Türkiye sınırında sizin ne işiniz var? Bu ülke ile savaş halinde misiniz? Kimi kime karşı koruyacaksınız? Kime karşı tacizlere girişiyorsunuz? Bunun İran’la hiç alakası olmadığını bilmiyor muyuz sanıyorsunuz. Size “Arap-Türk savaşı dayatanlar bütün coğrafyayı imha etmenin planlarını yapıyor, anlamıyor musunuz? Anlıyorsunuz, biliyoruz ama bile bile bir yabancı istila projesinin öncülüğünü yapıyorsunuz.
Rezil olursunuz, söylemiş olalım..
Selman ve Zaid, çok kötü bir oyunun içindesiniz. Bu coğrafyayı ikinizin eliyle imha edecekler bu artık anlaşılmıştır. Birer coğrafya düşmanı ilan edileceksiniz. Eğer barış istiyorsanız, asker gönderecekseniz Gazze’ye gönderin, Batı Şeria’ya gönderin. Filistin halkını Filistin’i koruyun. Yapabilir misiniz?
Her ne yaparsanız yapın ama sakın o terör kuşağına gelmeyin. Sakın Türkiye’ye karşı konumlanmayın. Sakın PKK/PYD’nin patronluğuna soyunmayın. Sakın ABD’li paralı asker şirketleri eliyle, o katiller sürüsü eliyle Türkiye ile savaş yürütebileceğiniz inancına kapılmayın. Rezil olursunuz, söylemiş olalım..
.Seçim kararı ülkemizi kurtardı. Senaryoları ellerinde patladı. Dünya da Türkiye de alarmda..
04:0019/04/2018, Perşembe
G: 19/04/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye bu seçim kararını almak zorundaydı. Mümkün olan en yakın tarihi belirlemek zorundaydı. Bir an önce seçim meselesini gündeminden çıkarmak zorundaydı. İç politik meselelere takılıp kalma tehlikesinden uzaklaşmak zorundaydı. Yeni sisteme bir an önce geçmek, geçişi geciktirmemek, içeride doğacak boşlukların önünü almak zorundaydı.
Seçim kararı ülkemizi kurtardı. Senaryoları ellerinde patladı. Dünya da Türkiye de alarmda..
Seçim kararı ülkemizi kurtardı. Senaryoları ellerinde patladı. Dünya da Türkiye de alarmda..
12 Nisan, Perşembe
İçeriden ve dışarıdan operasyon aralıklarını kapatmak zorundaydı. Bütün belirsizlikleri gidermek, devletin merkez iktidar alanını güçlendirmek, toplumsal dinamizmini korumak, “muhalefet” adı altında yeni “çokuluslu müdahaleler”in önünü kapatmak zorundaydı. “Olağanüstü” gelişmelere karşı “olağanüstü” kararlar alma kabiliyetini artırmak zorundaydı.
Bu küresel olağanüstü haldir, Türkiye tehlikeyi görmüştür
2019 seçimlerinin 24 Haziran’a alınmasının iç politik kaygılarla, seçimin muhtemel sonuçlarıyla alakası yoktur. Tamamen milli güvenlik meselelerine göre bir karar verilmiştir ve son derece akıllıca, son derece sorumluluk duygusu içinde, çok büyük hesaplar göz önüne alınarak Türkiye’nin siyasi geleceğini biçimlendirecek, belirleyecek bir karara varılmıştır.
Milletimiz, ülkemiz, devletimiz, çok büyük tehditlerle yüz yüzedir. Sadece Türkiye değil, bütün dünya çok büyük fırtınalar beklemektedir. Dünya, bir olağanüstü hal dönemine girmiştir. ABD’den Avrupa’ya, Rusya’dan Çin’e, Ortadoğu’nun her köşesine yönelen yıkıcı bir dalga büyümektedir ve bunun nerelere uzanacağı kestirilememektedir.
Bütün çevremiz cephe oldu, Akdeniz’de savaş çıkabilir..
Hemen bütün devletler bu tehlikeye karşı hazırlanmakta, seçim gündemlerini bir an önce tamamlayıp adeta teyakkuza geçmektedir. Birçok ülkenin bu amaçla seçimleri erkene aldığını görüyoruz. Birçok ülkenin, iç politik meselelerin ötesinde ulusal güvenlik konularına şartlandığını, savunmaya yöneldiğini, yaklaşan fırtınadan en az hasarla çıkmanın yollarını aradığını görüyoruz.
Savaş coğrafyamızın tamamına yayılmıştır. Türkiye’nin bütün çevresi cephelere dönüşmüştür. Üstelik bu krizlerin hiçbiri yerel değil, küresel ölçeklidir. Büyük güçler çatışmaktadır, bunun bazı ülkelerin parçalanmasıyla sonuçlanabileceği, böyle planların da olduğu artık bilinmektedir.
Suriye’de savaş içindeyiz. Türkiye’ye yönelik topyekûn saldırıları önleme çabası içindeyiz. Ege’de bir “kaza” sonucuna bağlı senaryolar var. Senaryoların tamamı çatışmaya çıkıyor. Doğu Akdeniz kaynamak üzere. Suriye ve Lübnan doğalgaz üzerinden, merkez güçlerin hesaplaması üzerinden Akdeniz bir alev topuna dönebilir.
Bu, seçim değil, bir var oluş meselesidir
15 Temmuz açık bir saldırıydı. Türkiye’yi dağıtmak için planlanmıştı. Yenileri var, bırakmış değiller. Ekonomiyle vuracaklar, “içeriden operasyoncu”larla vuracaklar, Güney’den ve Batı’dan vuracaklar, 15 Temmuz benzeri senaryolarla vuracaklar. Türkiye direnecek onlar vuracak, biz direneceğiz onlar devam edecek. Bu, yüzyıllık mücadele ve biz bir “Acımasız Direniş” cephesinde savaşıyoruz.
24 Haziran’da karar kılmak tam anlamıyla ulusal güvenlik meselesidir. Seçimlerle, seçim sonuçlarıyla, iç politik kaygılarla alakalı değildir. Bu seçim sadece demokrasi çerçevesiyle sınırlı değil, bir ülkenin, milletin var oluşuyla, 21. Yüzyıla yayılmasıyla, ayağa kalkmasıyla, yükselişini devam ettirmesiyle, tarih yapıcı rolüne dönmesiyle, yüzlerce yıllık siyasi genetiğini harekete geçirmesiyle alakalı bir seçimdir.
Yeni 15 Temmuz’lara, “Gizli Haritacılar”a karşı kritik bir tercih yapacağız..
Tarihin en kritik kararlarından birini vereceğiz 24 Haziran’da. Dalga dalga üstümüze gelen fırtınalara karşı teyakkuza geçtik. Bir var oluşa kilitlendik. Asla geri adım atmayacağız. Ayaklarımız sabit kalacak, dizlerimiz titremeyecek, sendelemeyeceğiz. Bu seçimin, seçim kararının nasıl bir direnç hattı oluşturduğunu biliyoruz.
Türkiye’miz, yeni sisteme hızla geçmek, güç biriktirmek, hazırlıklı olmak, karar mekanizmalarını hızlandırmak, olağanüstü kararlar alabilecek hale gelmek, kendisine ayak bağı olan çevre ve kişilerin engellerinden kurtulmak zorunda.
Çokuluslu müdahalelerin içerideki ortaklarının ihanetlerine karşı harekete geçmek zorunda. Yeni 15 Temmuz’lar bekleyenlere, bu yönde ihaleler alanlara karşı harekete geçmek zorunda. “Gizli haritacılar”a, milli devlet aklını hedef alanlara, ülkemizi çok cepheli senaryolara kurban verme çabalarına karşı harekete geçmek zorunda.
Bin yıllık siyasi akıl harekete geçmiştir
Bu devletin, sadece bu coğrafyada bin yıldır tarih yapan iradesini temsil eden akıl harekete geçmiştir çünkü. Tehditleri görmüş, tehlikelere uyanmış, ne yapması gerektiğine karar vermiştir çünkü. Bu aşamadan sonra içerideki siyasi hesapların hiçbir anlamı kalmamıştır. Bu aklı bulandırmaya dönük bütün iç siyasi hesaplar gayri meşrudur.
Onlar 7 Haziran’da asıl senaryoyu uyguladılar. AK Parti’yi tek başına iktidar olmaktan çıkaracak, CHP ile koalisyona zorlayacak, koalisyon ortağı üzerinden rehin alacak, Türkiye’nin yeni yükseliş tarihini belirleyen aklı ve kadroları boya çıkaracak, etkisizleştireceklerdi.
MHP lideri Devlet Bahçeli, 7 Haziran akşamı bütün senaryoları kilitlemeseydi, Cumhurbaşkanı Erdoğan 1 Kasım için seçim kararı almasaydı bugün rehin alınmış, hırpalanmış, belki de parçalanmış bir ülkede yaşıyor olacaktık. Belki sokaklarda onlarca silahlı örgüt cirit atıyor olacaktı, belki iç savaşa sürüklenmiş olacaktık.
Bütün kirli senaryoları ‘dün’ ellerinde patladı..
Buna rağmen 15 Temmuz önlenemedi, yaptılar… Başarsalardı bugün sokaklarımız kan gölüne dönmüş, Türkiye Suriyeleşmiş olacaktı. Milletimiz o gece hem Türkiye’nin hem dünyanın tarihi seyrini değiştirdi. Ardından güneyden vurmaya başladılar. Son Afrin operasyonuyla bu da boşa çıkarıldı. Şimdi Doğu Akdeniz’de, Ege’de Türkiye’yi savaşa sürüklemeye çalışıyorlar.
Tehlike çok büyük. Tehlike iç politika ile değil, bu ülkenin varlığı ve geleceği ile ilgili. Bunu yok sayanların büyük bölümü yalan söylüyor, milletimizin zihinlerini bulandırıyor, onları ciddiye almayın.
Dün, Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Devlet Bahçeli’nin görüşmesi sonrası seçimlerin 24 Haziran’a alınması onlar için büyük şok oldu, 2019’a ayarlı bütün müdahale senaryoları ellerinde patladı. Yenilerini yapmak zorunda kalacaklar ama yetiştiremeyecekler. Bundan sonraki bütün operasyonları alelacele olacak ve yine ellerinde patlayacak.
Ülkemizin geleceği kurtarılmıştır: Bu seçim sadece bir seçim değildir.
Milletimiz şunu bilmeli: İstiklal savaşı kadar kritik bir süreçten geçiyoruz. Birinci Dünya Savaşı kadar geniş bir küresel çatışma içinde dünya. Her cepheden ülkemize saldırılar yoğunlaşıyor. Bu seçim asla bir seçim değildir. Türkiye’nin geleceğine karar vermektir.
Herkesin vatan ekseninde yer alma zorunluluğu vardır. Terör örgütleriyle ortaklık yapan, ülkemize müdahale edenlerle oynaşan yapılara, çevrelere, kişilere tavır alın. Unutmayalım, bütün dünya olağanüstü hal şartlarına girerken bizim ülkemize sahip çıkma dışında bir seçeneğimiz yok.
Artık ya vatan eksenindeyiz ya çokuluslu senaryoların. Biz, bu mücadelenin en ön safında büyük adımlarla yürümeye devam edeceğiz. Herkesi buraya çağırıyoruz.
Tarihi bir karar verildi, derin siyasi aklımız harekete geçirildi dün. Muhtemelen de Türkiye’nin geleceği kurtarıldı. Böyle bilin
.Sizi FETÖ ile, PKK ile aynı cepheye sürdüler. Yeni ‘müdahale’ başladı.. Asla ‘yerli’ değilsiniz!
04:0024/04/2018, Salı
G: 24/04/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
24 Haziran sadece bir seçim değildir, Türkiye’nin varlığına, birliğine, geleceğine, güçlenmesine, büyümesine bir karar verme biçimidir. 24 Haziran “Türkiye ekseni”nde olanlarla “çokuluslu müdahale cephesi”nde olanların hesaplaşmasıdır. Yerli olanla dışarıdan olanın hesaplaşmasıdır. Bu milletin ana omurgası ile bu omurgayı çatlatmaya çalışanların boy ölçüşmesidir.
Sizi FETÖ ile, PKK ile aynı cepheye sürdüler. Yeni ‘müdahale’ başladı.. Asla ‘yerli’ değilsiniz!
Sizi FETÖ ile, PKK ile aynı cepheye sürdüler. Yeni ‘müdahale’ başladı.. Asla ‘yerli’ değilsiniz!
17 Nisan, Salı
Siyasi kimliklerimiz ne olursa olsun, bugüne kadarki tercihlerimiz ne olursa olsun, içeriden ve dışarıdan yeni operasyon hazırlıklarının olduğu bir dönemde, Selçuklu-Osmanlı-Cumhuriyet siyasi genetiğinde sabit duranlarla ABD’nin, İngiltere’nin yeni Türkiye tasarımının ihalesini alanlar arasındaki mücadele biçimidir.
Bir adım sonrasında kötü senaryolar var
İç siyasi hesaplarımız ne olursa olsun, küskünlüklerimiz, öfkelerimiz ne kadar büyük olursa olsun, Suriye’den Doğu Akdeniz’e ve Ege’ye kadar ülkemizi çevreleme hesapları önümüzde dururken, bir adım sonrasında neler olacağını kestirmek bile tüyler ürpertici görünürken söz konusu tehditlerin patronlarıyla oynaşmak bu ülkeye, siyasi tarihimize, milletimizin geçmişine ve geleceğine ihanet olacaktır.
15 Temmuz patronlarıyla, PKK/PYD ile Suriye’den çevreleme planlarının mimarlarıyla, Hatay’ı da alıp İran’dan Akdeniz’e harita değiştirmek isteyenlerle, Doğu Akdeniz’i kan gölüne döndürmek isteyenlerle, yeniden “içeriden müdahale” hazırlığı yapanlarla aynı hedefe yönelenler seçim sonrasında da asla affedilmeyecektir.
Kim, hangi ülke ile iş tutuyor, göreceksiniz?
Türkiye’ye yönelik saldırılar, tehditler artık açık açık yapılırken bunu sadece “Erdoğan karşıtlığı” ile pazarlayanlar, “masum muhalefet” kamuflajı altında gizlenenler, ülkemizi imhaya dönük projeleri örtmeye çalışanlar, milletimizin zihinlerini bulandıranlar, savunma hatlarını zayıflatanlar, içeriden ve dışarıdan müdahalelere açık hale getirenler kesinlikle unutulmayacaktır.
Seçim ittifaklarına bakın, her şeyi açık göreceksiniz. Kim Türkiye ekseninde, kim ülkemizi kurban etme pahasına el altından ihaleler almış, kim hangi ülke ile iş tutuyor, kim hangi çevrelerle çatışma alanları oluşturuyor, açık biçimde göreceksiniz. Daha şimdiden bunu görüyoruz.
Sizi FETÖ ile, PKK ile aynı cepheye sürenler.. Asla yerli değilsiniz!
Siyasi partileri FETÖ ile, PKK ile aynı mevziye yerleştiren irade ile 15 Temmuz’u yapan irade aynıdır. PKK ile bazı milliyetçileri, Osmanlı düşmanlarıyla bazı Osmanlı hayranlarını aynı cepheye sokan irade, Türkiye’ye açıktan saldıran iradenin ta kendisidir.
24 Haziran’a yönelik muhalefet blokunu biçimlendiren irade, milletvekili nakillerini planlayan irade asla yerli değildir, asla milli değildir. Talimatla karar veriyorlar, talimatla pozisyon alıyorlar, talimatla partiler arası ittifak ilişkileri biçimlendiriyorlar, talimatla seçimlere hazırlanıyorlar. O halkaya giren siyasi partilerin, liderlerin hiçbiri kendi başına karar veremez, kendi başına hareket edemez.
‘Ortak aday şu’ diyecekler, hepiniz vesayet altındasınız
Cumhurbaşkanı adayları kesinlikle talimatla olacak, hepsi birlikte o talimata göre pozisyon alacak. Bir ortak aday belirlenecek hepsi arkasında sıralanacak. Meral Akşener de, Kılıçdaroğlu da belki bu projeden sonra kenara atılacak.
Kendi başlarına aday belirleyemezler, bu halde yerlerinden bile kımıldayamazlar. Tamamen vesayet altına girmiş durumdalar. Terör örgütleri de, o siyasi partiler de, çıkaracakları başkan adayı da vesayet altındadır. ABD’ye göre, İngiltere’ye göre pozisyon alacaklar, onların dedikleri adaya tabi olacaklar, onların borusunu çalacaklar.
Bu, tam anlamıyla bir dışarıdan müdahaledir. Türkiye’nin demokrasisine de, seçimlerine de bir dış müdahaledir. Arkasında Türkiye’ye müdahale hazırlıkları, saldırı hazırlıkları vardır. Seçim erkene alınmasaydı, 2019’a kadar ülke içinde çok büyük bir karışıklık çıkaracaklardı. Hem dışarıdan vuracaklar hem de bugün aynı cepheye yerleştirdiklerini içeriden harekete geçireceklerdi.
“Muhafazakar muhalefet”, FETÖ ile, PKK ile aynı blokta
Şimdi dar zamanda bunu yapmaları mümkün görünmüyor. Muhalefet bloku olarak oluşturdukları yapının seçim sonrası görevi işte o içeriden operasyon olacak. Ellerinden gelirse tabi. Çünkü onlar şu an seçimleri kazanmak için değil, Erdoğan kazanmasın diye harekete geçiriliyor. “Türkiye’yi durdurma” planı çerçevesinde harekete geçiriliyor.
Ne yazık ki, ne acı ki, “muhafazakar muhalefet” de bu çerçevede harekete geçirilmiştir. Türkiye’nin milli yükselişine, tarih dönüştürücü gücüne karşı “muhafazakar ancak asla milli olmayan” bazı çevrelere, söz konusu “operasyon”da roller dağıtılmıştır. Muhtemelen Erdoğan karşısına böyle bir kimlikle çıkacaklar, milli ve muhafazakar Anadolu insanının kafasını karıştıracaklar.
İşte o muhafazakar çevre, S. Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) üzerinden servis edilen projenin Türkiye ayağıdır ve İngiliz aklı, ABD planıdır. Onları Meral Akşener’le, Kemal Kılıçdaroğlu’yla, FETÖ ile, PKK ile aynı paydaya yerleştiren irade böyle bir iradedir.
Kılıçdaroğlu bir ulusal güvenlik meselesidir..
Onlar önce CHP’yi Türkiye partisi olmaktan çıkardı, Kemal Kılıçdaroğlu’nu bu amaçla CHP’nin başına geçirdi, o proje tamamlandı. CHP artık Türkiye partisi değildir. Bir operasyon partisine dönüşmüştür.
Kılıçdaroğlu’nun iş tutuşu, ilişkileri, ortaklıkları, CHP’yi dönüştürme rolü göz önüne alındığında bir ulusal güvenlik sorunundan başka bir şey olmadığı ortadadır. Şimdi diğer partileri, siyasi figürleri Türkiye’ye karşı sahaya sürüyorlar, onları terör örgütleriyle aynı potanın içine sokuyorlar.
Çok büyük bir proje ile karşı karşıyayız. Birçoğumuz bunu sadece seçimlere endeksli pozisyon alışlar, ittifaklar, çabalar olarak görüyoruz. Ülkemizin 15 yıldır devam eden büyük mücadelesi ortadayken, 15 Temmuz ve benzeri saldırılar ortadayken birileri seçim ittifakları üzerinden bir müdahale cephesi inşa ediyor.
Aslında “müdahale” başladı, bu ülkeyi yalnız bırakmayın
Büyük bir fırtına yaklaşıyor ve bütün bölgeyi kasıp kavuracak. Seçimlerin erkene alınmasının nedeni de bu. Ama birileri sanki böyle bir şey yokmuş gibi gösterip, o fırtınada üstlenecekleri rol için birilerinin hazırladığı cepheye koşuyor. Hiçbir şekilde milli olmayacaksınız, öyle görünmeyeceksiniz, Türkiyeli kabul edilmeyeceksiniz. İki ay var önümüzde, iki ay içinde kimlerin hangi örtülü senaryolar içinde olduğu daha da netleşecek.
Özellikle muhafazakar kamuoyuna sesleniyorum: Sizin üzerinizden operasyonlara bütün kapıları kapatın. Bu, bin yıllık bir hesaplaşmadır, oyuna gelmeyin. Türkiye’yi, bu büyük mücadelede yalnız bırakmaya dönük projelere karşı teyakkuzda olun.
Osmanlı’yı yıkanlar Türkiye’yi durdurmak istiyor, hesap bu.
Daha şimdiden, 24 Haziran seçimlerine yönelik muhalefet bloku oluşturmanın şekli bile bir dış müdahale olarak biçimlenmiştir. Yani müdahale başlamıştır.
Türkiye’ye omuz atma, çelme takma ittifakları yapılıyor, dikkatli olun.
Onları kim bir araya topluyor, bu işi kim örgütlüyor, hedeflerini kim belirliyor, biraz tarihe bakın! Birinci Dünya Savaşı’na, Osmanlı’yı dağıtan İngiltere’ye bakın.. Türkiye’yi durdurmak isteyen ülkelere, onların içerideki Truva atlarına bakın.. Her şeyi anlayacaksınız..
.Güney’in fonları, Batı’nın ajandası: ‘Erdoğan’ı devir, Türkiye’yi durdur’ planı yine ellerinde patladı..
04:0027/04/2018, Cuma
G: 27/04/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin büyük projeleri, çok büyük hesapları, çok büyük davaları, çok büyük mücadeleleri, hayalleri var. Son derece kararlı adımlarla, cesur adımlarla yoluna devam eden bir ülke. Hem üzerine gelen saldırıları savuşturuyor ve bunu oldukça başarılı biçimde yapıyor hem bunlarla uğraşırken “yıldızlaşan ülke” misyonunu hiç kaybetmiyor.
Güney’in fonları, Batı’nın ajandası: ‘Erdoğan’ı devir, Türkiye’yi durdur’ planı yine ellerinde patladı..
Güney’in fonları, Batı’nın ajandası: ‘Erdoğan’ı devir, Türkiye’yi durdur’ planı yine ellerinde patladı..
20 Nisan, Cuma
Türkiye’nin sadece son beş yılda karşılaştığı zorluklar dünyanın birçok ülkesini paramparça etmeye yeterdi. Eğer bunlar olmasaydı, bu engeller ortaya çıkmasaydı, bu denli saldırılara uğramasaydık bu çaba ve azmimiz dünyanın önde gelen birkaç ülkesinden biri olmaya yetecekti.
Güney’in fonları, ABD ve Avrupa’nın ajandası: Küçük oyunculara yer yok
Bu ülke, yüzyılların hesabıyla, genetiğiyle, kurulacak geleceğin dünyasında bir yer edinmeye çalışıyor. Güçlü olmaya, bir daha vesayet altına girmemeye, dış müdahale alanlarını kapatmaya, Osmanlı sonrası yeni yükseliş tarihini beslemeye çalışıyor.
Bu ülkenin; küçük oyunlarla ve küçük oyuncularla vakit harcama lüksü yok artık. Kişisel kaprislerle, hırslarla, ülkeyi dar alanlara sıkıştıracak vizyonsuzluklarla uğraşma lüksü yok. Kimsenin; durduğu anda çökeceği belli olan, sürekli güç biriktirmek zorunda olan, yaklaşan küresel fırtınaya en iyi şekilde hazırlanmaya çalışan Türkiye’ye çelme takma, omuz atma, direncini zayıflatma, vesayetçi patronlarının Türkiye projelerini pazarlama hakkı yok.
“Erdoğan’ı devir”, “Türkiye’yi durdur” senaryosudur bunlar
Kimsenin, demokratik örtüler altında karanlık ittifaklarla, ortaklıklarla, “masum muhalefet” adı altında örtülü operasyonlarla, güney ülkelerinin fonlarıyla, ABD ve Avrupa ülkelerinin ajandalarıyla bu ülkeye oyun oynamaya hakkı yok. Kimsenin; artık küresel ölçekte bir oyun haline gelen, ardı ardına müdahaleye dönüşen “Türkiye’yi durdurma”, “Erdoğan’ı devirme” senaryosunda rol üslenip, ihaleler alıp bu ülkeye temiz siyaset olarak bunu yutturma hakkı da şansı da yok.
Hiç kimse, kendini bu ülkeye ait hisseden hiçbir çevre, bunlara zarar verecek siyasi hesaplar içine girmemeli, giremez. Elbette bu bir demokrasi yarışı. Ama iş artık bu noktanın çok ötesinde bir hal aldı.
Bir “yabancı el” her tarafı karıştırıyor..
İttifak görüşmeleri de, ortaklık projeleri de, çıkarılacak adayların seçimi de birileri tarafından yapılıyor, isimleri başkaları seçiyor, çokuluslu projeler havada uçuşuyor. Seçim öncesi ittifak modellerindeki “yabancı” el artık gizlenemez bir noktaya geldi.
Yıllardır ağır saldırılar altındayken, bu “yabancı el”e itiraz edenlerin demokrasi, seçim, muhalefet, özgürlük değerlere saygılarında hiçbir kusur, eksiklik yok. Sadece kaygıları var, endişeleri, korkuları var. Bu ülkenin son yüzyılında yaşananlara tanıklıkları, son beş yılda uğradığımız saldırıların acısı var.
O “yabancı el” hepimizi bir şekilde savunmaya itiyor, aynı cephede topluyor, vatan ekseninde birleştiriyor. Bu kaygıyı taşıyanlar, bütün senaryolara, zihin karartmalarına rağmen bütün zindelikleriyle doğru bir yerde duruyor. Çünkü onlar bu memlekete zarar gelir diye üzerinde titriyorlar.
Sizin aç gözlülüğünüzle, öfkenizle, küskünlüklerinizle uğraşamayız..
Tarih, büyük ideallerin, mücadelelerin küçük heveslerle, kişisel hırslarla, ihanetlerle yok edildiğinin örnekleriyle doludur. Bizim siyasi tarihimizde, bırakın geçmişi, son beş yıl bu örneklerden kaçını yaşadık? Beş yıldır küresel ölçekte bir kuşatma, baskı ile yüzleşiyoruz. Bu devam edecek de.
Öyleyse bizim bunlarla başetmek için bir merkez güç alanı oluşturma, savunma kalkanları oluşturma, bu ülkeyi güçlü tutma dışında seçeneğimiz yok. Birilerinin hırslarıyla, aç gözlülükleriyle, öfkeleriyle, küskünlükleriyle bu büyük mücadeleden geri duracak değiliz. Onların ve arkalarındaki güçlerin oyunlarına bir kez daha kanacak değiliz. O birilerinin örtülü, sinsi operasyonlarına, dışarıdan destekçilerine kanacak değiliz.
Muhalefetin ittifak arayışlarını hep bu yönde gördüm. Kişisel olarak Türkiye, bölge ve dünya okumam, dünyanın geleceğine yönelik öngörülerim hep bunu destekliyor. Bölgemize yönelik girişimler, bu girişimlerin Türkiye ayağına dair endişelerim hep bunu destekliyor.
PKK’nın, DEAŞ’ın, FETÖ’nün operasyon alanında yer kapmaya çalışmak bir dış ihaleden farklı değildir. Memleketin fay hatlarını harekete geçirmek, çatışma alanlarını büyütecek ortaklıklar hep bu müdahale alanı oluşturmaya dönüktür.
Neden hepsi birlikte Erdoğan’ı hedef alıyor?
Neden bütün bu çevreler Erdoğan’ı hedef alıyor? Neden hepsi onu indirmeye, zayıflatmaya, yaralamaya çalışıyor? Bütün ittifak girişimlerinin, aday seçimlerinin tek hedefi neden Erdoğan oluyor? Daha iyi yönetim, daha iyi projeler, daha güçlü Türkiye önerileri olması gerekirken neden hep içerideki çabalarla dışarıdaki senaryolar Erdoğan düşmanlığında birleşiyor?
15 Temmuz’da öldürmeye kadar vardırdıkları bu düşmanlığı şimdilerde birileri “onu zayıflatma, yaralama” olarak neden öne çıkarıyor? Neden ülkeye, millete Erdoğan düşmanlığından başka hiçbir söz söylemiyorlar, neden hiçbir vaatleri yok. Neden seçilme yerine onu devirmeyi esas alıyorlar?
Neden bütün Avrupa, ABD, bazı Arap ülkeleri Erdoğan’ı indirmek yaralamak, zayıflatmak için operasyon üstüne operasyon yapıyor? Neden siz de o cephede yer alıyorsunuz? Oysa bu, artık küresel bir proje, başkalarının hesabı. Peki neden siz o başkalarının hesabı çerçevesinde siyasi oluşumlara gidiyorsunuz? Türkiye’ye söyleyecek hiçbir sözünüz yok mu?
Hepiniz koştunuz, ikbal ve iktidar için koştunuz
Yok tabi. Çünkü size öğretilen bu. Sizden istenen bu. Elinize tutuşturulan bu. 15 Temmuz kötülüğü ne ise, 17-25 Aralık kötülüğü ne ise, Suriye’den kuşatma projeleri ne ise şimdi size içeriden kuşatma, içeriden yıkım dayatıldı. Seve seve koştunuz. Bir ikbal, iktidar buluruz diye koştunuz. Onların gözüne gireriz umuduyla koştunuz. Hiç sıkılmadan bunu milletten saklamaya çalıştınız.
Erdoğan varsa Türkiye güce yatırım yapar, daha da yükselir, büyür.. Onlar bunu biliyor. Siz de biliyorsunuz. Öyleyse kötü niyetlisiniz. Asla masum değilsiniz. Asla yerli değilsiniz.
Sizi biraraya getiren kim? Bu çok masum bir soru..
Bölgesel güç haritaları değişiyor. Yüz yıl sonrasının yükseliş dönemi yaşanıyor. Bunlardan kimlerin rahatsız olduğunu biliyorsunuz. Kimlerin içeride kimlerle iş tuttuğunu, ne tür servisler yaptığını, neden bütün ittifak arayışlarının bu büyük ideali hedef aldığını görüyorsunuz.
CHP’nin hesabı nedir? Nasıl bir Türkiye projesi vardır? Kılıçdaroğlu’nun örgütler, etnik ve mezhep kimlikleri dışında bir büyük Türkiye ideali var mıdır? Buna dair tek bir cümlesi var mıdır? CHP’yi, Meral Akşener’i, Saadet Partisi’ni bu çevrelerle yakınlaştıran irade nedir? Bütün siyasi kimlikleri sıfırlayan hedef kimlerin davasıdır?
Kimlerin nerede durduğu seçim sonrası çok daha net görülecek
Bütün bu karmaşanın, hesapların, örtülü ilişkilerin ve pazarlıkların üstünde bir akıl üretirsek Türkiye’yi durdurma planlarının önüne geçeriz. Bütün dünya Erdoğan’ı niye hedef alıyor sorusunun cevabına bakarsanız, içeride birileri onu neden hedef alıyor, neden Türkiye’yi yönetme işini kişiselleştiriyor, “yabancılaştırıyor” anlarsınız.
Seçimden hemen sonra, bölgenin ve dünyanın nasıl bir atmosfere sürükleneceğini, nasıl bir fırtına yaklaştığını gördüğünüzde bu senaryoların ne anlama geldiğini hepimiz çok daha net göreceğiz. Bugünkü hareketler işte o zaman yerli yerine oturacak, daha kolay tanımlanacak. Başkalarının himayesine, insafına, gölgesine sığınan bir siyasi öncülük ve anlayış bizi uçuruma sürükleyecektir. Biz artık bunu gördük, biliyoruz.
Artık parti meselesi değil, Türkiye meselesi her şey
Ama olmayacak, başaramayacaklar. O dışarıdan dayatılan ittifaklar da, dışarıdan belirlenen adaylar da hiçbir yere varamayacak. Türkiye seçim sonrasında çok daha güçlü adımlarla, çok daha ciddi kararlarla, çok daha özgüveni yüksek bir şekilde yoluna devam edecek. Fırtınalara, dışarıdan ve içeriden müdahalelere karşı çok daha kuvvetli olacak.
Yıllardır hasretini çektiğimiz o milli devlet aklı şaşkınlık yaşamayacak, o tarih yapıcı omurga çatlatılamayacak. Bu kritik eşik aşılacak, o akıl, öncülük, liderlik, kitlesel destek aynen korunacak.
Çünkü bu ülkenin artık iç politik meselesi yok, siyasi parti ya da adaylık meselesi yok. Bir ülke meselesi, bir Türkiye meselesi var. Bir coğrafya bir gelecek meselesi var. Her şey bunun yanında teferruattır. Bir gürültü gelip geçecek. Çünkü tarihin akışı değişmiştir ve bunu geri çevirme imkanı yoktur.
Yıkım Projesi.. Unutmayacağız..
Ama, bugünlerde kim hangi adımları atmışsa, hangi ortaklıkları kurmuşsa, kimler kimleri aday olarak öne çıkarmaya çalışmışsa, kimler “Erdoğan’ı devirmek”, “Türkiye’yi durdurmak” planı çerçevesinde sahaya sürülmüşse orada kalacak. Tarihin yanlış sayfalarında kalacak.
Özellikle AK Parti içinden gelip, kişisel hesapları ile bir “yıkım projesi”nde rol üstlenenler, üstlenmeye çalışanlar, bu ülkeye çelme atanlar, kazanmak değil birilerine kaybettirmek için örtülü hesaplar içine girenler varolan saygınlıklarını da kaybetmiş olacak.
Bir çokları gibi, bir çok parti ya da örgüt gibi, onlar da kullanılıp bir kenara atılacak. Ve bizler bunu bileceğiz. Bizler kimlerin hangi hesapların araçları haline geldiğini unutmayacağız. Türkiye adına, o büyük mücadele adına unutmayacağız.
Bu senaryo da ellerinde patlayacak. Patladı bile..
Bu ülke, sağlıklı bir seçim dönemi geçirecek. Büyük mücadeleyi her zaman en özverili biçimde destekleyen milletimiz yine o sağduyusunu kullanacak, o tarih yürüyüşünü besleyecek. Bugüne kadar bütün senaryoları ellerinde patladığı gibi bu da ellerinde patlayacak. Patladı bile. Birileri ortada kaldı bile. Bu toplumsal eğilimi anlayamayanlar, büyük dalganın yönünü kavrayamayanlar siyasi ömrünü tamamladı bile.
2019’a kadar uygulanacak küresel müdahale planları çerçevesinde kendini kuranlar, seçim erkene alınınca panikleyip meydana atılanlar, seçim sonrasında içeriden ve dışarıdan müdahale senaryoları için rol üstlenenler kaybetmiştir.
Bu çok büyük bir kayıptır, bir siyasi anlayışın. Bir çoklarının siyasi hayatının sonudur. Türkiye’ye değil, başkalarına oynadılar ve kaybettiler. “Türkiye Ekseni”nde demirleyenler için mücadele devam etmektedir.
.Proje örgütlerden sonra proje ittifaklar: Ne sözler verdiniz? 24 Haziran sonrası göreceğiz..
04:005/05/2018, Cumartesi
G: 5/05/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’de siyaset, politika anlayışı, daha çok Türkiye algılayışı çoktan iki ana kampa ayrıldı bile. Bu açının kısa ve orta vadede kapanma ihtimali olmayacaktır. Açı daha da derinleşecek, yenilikçi, geleceğe yatırım yapan siyasi anlayış toplumsal zeminini güçlendirirken ezberlere dayalı, eski Türkiye ve dünya algısına dayalı siyaset tarzı, kendini yenileyemediği sürece, eriyip tasfiye olacaktır.
Proje örgütlerden sonra proje ittifaklar: Ne sözler verdiniz? 24 Haziran sonrası göreceğiz..
Proje örgütlerden sonra proje ittifaklar: Ne sözler verdiniz? 24 Haziran sonrası göreceğiz..
3 Mayıs, Perşembe
İç politikada tarafların kullandığı siyasi dile bakan herkes bu açının ne kadar geniş ve keskin olduğunu, muhalefetin kullandığı siyasi dilin nasıl hızla Türkiye’ye yabancılaştığını, nasıl “yaşlandığını” farkedecektir. Yanlış anlamadınız, muhalefet blokunun kullandığı siyasi dil bu ülke açısından açık biçimde “yaşlanmıştır.”
Türkiye ekseni, kurucu idealler ve ‘çokuluslu irade’ye sığınanlar
Eğer bundan sonrasının nasıl olacağını, ülkenin nereye gideceğini, siyasi kadroların ne yönde değişeceğini, siyasi söylemlerin nasıl dönüşeceğini, ne tür lider profilinin öne çıkacağını, toplumsal değişimlerin ne tür siyasi kimlikleri besleyeceğini, küresel ölçekte büyüyen yeni dalga ve eğilimlerin Türkiye’yi ne yönde etkileyip biçimlendireceğini görmek istiyorsak, bu açıya, bu ayırıma, bu farklılaşmaya dikkat etmemiz gerekiyor.
Bir tarafta kurucu idealler diğer tarata Soğuk Savaş artığı söylemler, bir tarafta büyük Türkiye hedefi etrafında kenetlenmeler, diğer tarafta çokuluslu irade lehine saf belirlemeler, bir tarafta Selçuklu-Osmanlı-Cumhuriyet genetiğini ayakta tutanlar diğer tarafta vesayet artıklarından iktidar devşirmeye çalışanlar, bir tarafta toplumsal rüzgarı arkasına alanlar diğer tarafta toplumsal eğilimlerin tersine yelken açanlar, bir tarafta bölge ve dünyada ağırlığı artan bir Türkiye için büyük adımlar atanlar diğer tarafta dar mahalle kavgalarını ve kişisel çekişmeleri siyaset sananlar, bir tarafta yeniden yükseliş dönemini başlatanlar diğer tarafta Türkiye’yi küçülme pahasına da olsa bir büyük gücün himayesine sokmaya çalışanlar var..
‘Türkiye’yi durdurma’ya çalışan irade: Hepsi tam da orada işte..
Yarış, rekabet, kavga, mücadele, hesaplaşma işte bu ayırıma göre biçimleniyor. 24 Haziran seçimlerine dair ittifak ilişkileri ve anlaşmaları, çatı aday hesapları, kimin başkan adayı olup olmayacağına dair kararlar buna göre veriliyor. Yarış, hesaplaşma, mücadele yerli olanla çokuluslu olan arasındadır. Türkiye’nin büyük mücadelesi ile bu mücadeleyi sabote etmeye, “Türkiye’yi durdurma”ya çalışan o irade arasındadır. İçeridekilerin, o iradenin isteklerine paralel biçimde konumlanmaları, birbirlerine yakınlaşmaları, ortaklıklar kurmaları Türkiye’ye “çelme atma”, “omuz vurma”, Türkiye’yi “sendeletme” girişiminin parçasıdır.
Belki de en keskin ayırım budur. 24 Haziran seçimleri, Türkiye ekseni ile çokuluslu eksen arasında bir yarış olacaktır. Yeni yükseliş dönemine omuz verenle, bu ülkeyi eski vesayet ortamına çekmeye çalışanlar arasında olacaktır.
Sizi kim bir araya getirdi? ‘Proje örgütler’den sonra ‘proje ittifak’lar
Muhalif bloku bir araya getiren irade, aynı mevzide buluşamayacak kişi ve çevreleri tek bir cepheye yerleştiren irade, onları Türkiye’nin büyük mücadelesinin önüne diken irade, kapalı kapılar ardında yürütülen pazarlıkları yöneten irade hep aynıdır. Bu asla yerli bir irade değildir, bir “yabancı el”dir, küçük ve bir başka gücün merhametine sığınan Türkiye projesi için çalışan iradedir. Seçim öncesi en çok sorulması gereken cevabı en çok aranması gereken soru “sizi kim bir araya getirdi” sorusudur.
Proje örgütlerden sonra proje partiler, proje ittifaklar dönemi başlamıştır. Proje örgütlerin arkasındaki irade proje ittifak ilişkilerini de yönetmektedir. 15 Temmuz’u kurgulayan irade, 24 Haziran seçimlerini de sabote etmeye çalışmaktadır. Kullandıkları siyasi dil, siyaset tarzları, toplumsal zemine yabancılaşmaları dolayısıyla güçlü varlık ortaya koyamayanlar, bu iradenin arkasına sığınmakta, ondan güç almaya çalışmaktadır. Seçim döneminde yapacakları kampanyalara bile o irade karar vermektedir.
Bazılarına bu cümleler çok sert, acımasız gelecektir, biliyorum. Ancak seçimden hemen sonra, bugünkü “operasyonel ilişkiler”in mahiyeti çok net biçimde ortaya çıkacaktır. O zaman, aslında Türkiye’nin nelere karşı önlem almaya çalıştığı, bölgede ne ölçüde sarsıntılar yaşanacağı, küresel ölçekte fırtınanın hangi ülkelere ne tür bedeller ödettiği görülünce fotoğraf net biçimde ortaya çıkacaktır. O günlerden geriye bakanlar bu cümlelerin hakkını işte o zaman verecektir.
CHP projesi tamamlandı. Kılıçdaroğlu, ulusal güvenlik ve Muharrem İnce..
CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’nun kullandığı siyasi dili uzun süredir izliyorum: Çoğu zaman bu ülkenin ulusal bütünlüğüne zarar verici açıklamalar yapmaktan kaçınmayan, etnik ve mezhep kimliği üzerinden çatışma alanlarını genişletme eğilimi gösteren, Türkiye’nin kendini savunma girişimlerinin hemen hepsinin karşısında yer almış, tarih yapıcı yerli iradeye açıkta cephe almış, CHP’yi Türkiye partisi olmaktan çıkarıp dar bir ideolojik örgüt boyutuna indirgemiş, bu yönde kendisine yüklenen projeyi tamamlamış, Türkiye’den çok Almanya’nın tezlerine göre hareket ediyor görüntüsü veren, son derece kişisel sataşmaların ötesinde bu ülke için hiçbir vizyon ve gelecek perspektifi üretememiş bir siyasi kişilik görüyorum. Bu yönüyle defalarca Kılıçdaroğlu için bir “ulusal güvenlik meselesi” tehlikesine vurgu yaptım. Endişem bu yönünün daha da öne çıkacağı şeklindedir.
CHP’nin Başkan adayı Muharrem İnce’nin dünkü konuşmasını dinleyenler, bu ülke için hiçbir tezi olmadığını, bu haliyle de olamayacağını, kullandığı siyasi dilin sığlığını, CHP lideri ile arasındaki konuşma biçimini, “kaypak” ve ”üslupsuz” söylemini, Türkiye’yi yönetme umudunun asla olmadığını, üretme ve yönetme yerine sarsma ve çökertme üzerine bir kavganın temsilcisi olacağını fark etmiştir. Bu üslup ve siyasi dil ile nereye varılabilir, nasıl bir gelecek inşa edilebilir!
Hiçbir projeleri yok: O iradeye ne söz verdiler?
Hiçbir projeleri yok, hiçbir söylemleri, geleceğe dair idealleri yok. Geriye bakıp intikam saldırıları yapıyorlar. Dünyanın, bölgenin nereye gittiğine dair hiçbir kanaatleri yok. Geleceğin dünyasını algılayabildiklerine dair hiçbir işaret yok. Bu ülkenin neyin peşinde olduğunu, bu kadar büyük projelere neden imza attığını, neye hazırlandığını, küresel fırtınaya yakalanmamak için ne tür önlemler aldığını anlamadıkları ortada. Seçimden sonra Türkiye’yi, bölgeyi, dünyayı neler beklediğini anlamadıkları ya da anlayıp ona göre bir cephe seçtikleri ortada.
Nasıl bir coğrafya şekillenecek, Türkiye ne yöne gidecek, muhalif blok, uluslararası sisteme ne tür sözler verdi? ABD ve Avrupa, kontrolleri altındaki örgütler üzerinden ya da doğrudan seçimlere neden bu kadar müdahil oluyorlar? 24 Haziran sonrası en çok soracağımız sorular bunlar.
Türkiye’nin geleceğine karar verilecek: Hiçbir ittifak bu iradeyi kıramayacaktır..
Ama bugün, Türkiye ekseni ile çokuluslu irade arasındaki mücadelenin en keskin safhasındayız. Herkesin tarih sayfasında yerini belli edeceği, safını seçeceği noktadayız. Milletimizin o ağır yükü, bu siyasi partilerden çok daha iyi algıladığından kuşkumuz yok. Tarih dönmüştür, ülkemizin siyasi geleceği belirginleşmiştir. Bu seçimden sonra, söz konusu siyasi partilerin toplumsal zeminde daha da yabancılaşacağını, eriyeceğini düşünüyorum. Çünkü bu duruşla, bu söylemle bu ülkenin geleceğinde yer almak mümkün olmayacaktır.
Çünkü bu seçim, Türkiye’nin geleceğini seçme biçimidir. Tercihlerimiz buna göre olacaktır. Ya dünyaya açılacağız ya küçülüp coğrafyaya sıkışacağız. 24 Haziran sonrası için yol haritası artık nettir. Türkiye büyüyecek, ana eksen daha da güç kazanacaktır. Hiçbir ittifak bu iradeyi kıramayacak, eğilimi durduramayacak, engelleyemeyecektir. Bunu hep birlikte göreceğiz.. O projelerin tamamı yerle bir olacak ama herkes bugün aldıkları ihalelerle, rollerle ortada kalacaktır..
.Artık Türkiye dışında hesap yoktur. Bin yıl daha burayı vatan tutacağız. ‘Kurucu nesil’ için seferberlik zamanı!
04:007/05/2018, Pazartesi
G: 8/05/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Küçük oyunlarla uğraşacak vaktimiz yok. Küçük iddialarla, küçük adamlarla, küçük adımlarla, küçük hesaplarla oyalanma lüksümüz yok. Ismarlama ittifaklarla, proje siyasi söylemlerle, tayin edilmiş liderlerle, dışarıdan dayatılan Türkiye tasarımlarıyla kendimizi kandırma, kolaya kaçma, tarihi sorumluluklarımızı bir kenara itme hakkımız yok. Selçuklu’nun kuruluş dönemindeyiz. Osmanlı’nın kuruluş dönemindeyiz. Cumhuriyet’in kuruluş dönemindeyiz. Dünyanın yeniden biçimlendiği dönemdeyiz. Coğrafyanın yeniden inşa edildiği, bütün haritaların yeniden çizildiği, Türkiye için parçalanmış haritaların masa masa dolaştığı dönemdeyiz.
Artık Türkiye dışında hesap yoktur. Bin yıl daha burayı vatan tutacağız. ‘Kurucu nesil’ için seferberlik zamanı!
Artık Türkiye dışında hesap yoktur. Bin yıl daha burayı vatan tutacağız. ‘Kurucu nesil’ için seferberlik zamanı!
30 Nisan, Pazartesi
Her birimizin bir akıncı, bir direniş adamı olması gereken dönemdeyiz. Tarihin yön değiştirdiği, yeni bir yükseliş çağının başladığı, hınçları ve öfkeleriyle hareket edenlerin Türkiye’yi imha ettiği, vatan ekseninde mücadelenin tek hedef haline geldiği bir dönemdeyiz.
“Anadolu size çok büyük” diyorlar Artık Türkiye dışında hesap yok..
Artık parti politikaları yok. İdeolojik cepheleşme yok. Eski siyasi hesaplar yok. Kişisel mücadeleler, dar iktidar hesapları yok. Artık söylediğimiz her söz, attığımız her adım, yürüdüğümüz her yol Türkiye’ye çıkıyor. Artık Türkiye dışında hesap yok, olmayacak. Bundan sonra Türkiye dışında bütün hesaplar sıfırlanacak, bu hesaplara bel bağlayanlar tasfiye olup gidecek, tarihin yanlış sayfalarına gömülüp gidecek.
Suriye sınırından tehdit ediliyoruz, Ege’den tehdit ediliyoruz, Doğu Akdeniz’den tehdit ediliyoruz, “içeriden işgalciler” tarafından tehdit ediliyoruz, coğrafyadaki bütün terör örgütleri tarafından tehdit ediliyoruz, müttefik bildiğimiz ülkeler tarafından tehdit ediliyoruz. Bütün sınırlardan saldırı altındayız. Bize “Anadolu size çok büyük, çok fazla, küçültülmeli” diyorlar. Yeryüzünün bu en değerli vatan parçasını çok görüyorlar. “Diz çökün, itaat edin, kendinizi bize emanet edin, küçülüp rahat edin” diyorlar.
Bin yıldır burayı vatan tutmak için ölüyoruz..
Ama biz, böyle değiliz. Hiçbir zaman böyle olmadık. Tarih boyunca hiç rahatı seçip, boyun eğip, itaat edip, başkalarının merhametine sığınıp tarih yapmadık. Zoru seçtik, mücadeleyi seçtik, bu topraklara geldiğimiz günden bu yana, bin yıldır hemen her gün aralıksız direniyoruz, aralıksız bedel ödüyoruz, mücadele ediyoruz, burayı vatan kılmak için, vatan tutmak için ölüyoruz. Ölmekten asla ürkmedik, kaçınmadık. Biz coğrafyanın her karış toprağında öldük, her adımına hatıralarımızı gömdük, acılarımızı, ağıtlarımızı gömdük. Suriye’ye ilgimiz bundandır, Irak’a ilgimiz bundandır, Gazze’ye ilgimiz bundandır, bütün coğrafyaya yakın oluşumuz bundandır. Biz o topraklarla var olduk, coğrafya ile var olduk, öyle ayakta kaldık.
Anadolu’da coğrafyayı, Afrin’de Anadolu’yu savunduk, biliyoruz
Çanakkale’de Bağdat’ı ve Şam’ı savunduğumuzu biliyorduk. Saraybosna’da İstanbul’u savunduğumuzu biliyorduk. Anadolu direnişinde aslında bütün coğrafyayı ayağa kaldırmaya çalışıyorduk. Bugün de Afrin’de Anadolu’yu savunduğumuzu biliyoruz. 15 Temmuz gecesi aslında bir büyük tarih hesaplaşması, medeniyet hesaplaşması yaptığımızı biliyoruz. Biz hiçbir zaman sadece kendimizi düşünmedik, hiç öyle bencil olmadık, hiç sadece kendi refahımızı düşünmedik.
Bakü’ye giden ordularımız da, Kanal’da acımasız direnişi gösteren askerlerimiz de, Anadolu’yu savunan insanlarımız da, 15 Temmuz gecesi sokak sokak direnen muhteşem milletimiz de aynı şeyleri düşünüyor, aynı istiklâl mücadelesini veriyordu, aynı inancı paylaşıyordu.
Onlara “Hayır” diyoruz. Hep “Hayır” diyeceğiz, başaracağız
Bugün de öyle yapıyoruz. Onlara “hayır” diyoruz; “Size teslim olmayacağız, sizin tayin ettiğiniz kaderi yaşamayacağız, geleceğimizi kendi ellerimizle kuracağız, o harita taslaklarını başınıza geçireceğiz, kendi haritalarımızı çizeceğiz, kendi yolumuzu yürüyeceğiz, o tarih yükselişini yeniden başlatacağız, size rağmen başlatacağız” diyoruz. Kavga budur. Büyük mücadele budur. Saldırıların sebebi budur. Türkiye’yi kuşatma çabasının arkasında yatan irade ve hesap budur. Korkuyorlar, endişe ediyorlar, “Bir yüz yıl bu millete bunları neden unutturamadık, o genetiği nasıl yok edemedik, nasıl oluyor da yeniden büyük iddialara sarılabiliyorlar, büyük adımlar atıyorlar, bir coğrafya tasarımına sahip oluyorlar, bu gücü ve inancı nerede buluyorlar” diye dövünüyorlar.
Meydan okumasaydık imha olurduk: O ‘akıl’, bin yıllık hafıza harekete geçti
Biz, sadece söz söylemiyoruz, hayal kurmuyoruz. Coğrafyanın her karışını tarıyor, hatıra topluyor, hafıza canlandırıyoruz. İçeride çok büyük bir vatan mücadelesi, dışarıda çok büyük bir coğrafya mücadelesi veriyoruz. Biz bu meydan okumayı yaptık. Yapmasaydık imha olacaktık, üç parçalı bir Anadolu’ya razı olacaktık. Balkanlar’dan, Kafkaslar’dan, Mezopotamya’dan gelip sığındığımız bu topraklardan da sürülecektik, tarih dışına, coğrafya dışına itilecektik.
İşte tam bu sırada bir “akıl” harekete geçti, bin yıllık siyasi hafıza canlandı, bir millet uyandı, o aklı, o hafızayı besledi, güçlendirdi. İşte bu, tarihin akışının değişmesiydi, o siyasi genetiğin öne çıkmasıydı, bize yol göstermesiydi. Şimdi savunma kalkanlarımızı güçlendiriyoruz. İçeriden ve dışarıdan gelen ve gelecek olan yeni saldırı dalgalarına hazırlanıyoruz.
Ama bu yoldan geri dönüş olmayacak, geri adım atılmayacak, tereddüt edilmeyecek, şaşkınlık yaşanmayacak, o büyük hesaplaşma kazanılacak. Tarih boyunca biz bu yükseliş dönemi hesaplaşmalarının tamamını kazanmayı bildik, bunu da bileceğiz.
24 Haziran, bir tarih hesaplaşması olacak
Bugünleri iyi anlayın, ölçün, biçin, zihinsel operasyonların zehirli etkilerine karşı duyarlı olun, kendinizi koruyun, önünüze bakıp körleşmeyin. Artık parti politikaları, kişisel çekişmeler dar iktidar hesapları dönemi kapandı. Artık bir büyük Türkiye mücadelesi var ve herkes nerede durduğunu çok iyi belirlemek zorunda.
24 Haziran seçimleri işte bu tercihlerin çarpışması, hesaplaşması olacak. 17-25 Aralık’ta yapamadıklarını, 7 Haziran seçimlerinde yapamadıklarını 15 Temmuz’da yapamadıklarını, güneyden çevreleme/kuşatma projeleriyle yapamadıklarını yine yapmaya çalışacaklar. Bu seçimler hiçbir şekilde bir iç politika meselesi değildir. Bu seçimler bir tarih hesaplaşması, bir kuruluş ve yükseliş meselesidir ve asla kişiselleştirilemez.
Türkiye seçime gitti, dünya durdu. Neden?
Hiç dikkat ettiniz mi? Türkiye seçim kararı aldı, her şey durdu. Coğrafya sustu, Suriye sustu, dünya sustu. ABD-Çin-Doğu Asya, Baltıklardaki gelişmeler adeta dondu. ABD ve Avrupa politikaları durdu, müthiş bir sessizlik dünyayı kapladı. Neden, hiç düşündünüz mü?
Neden Suriye’de bir hareket yok, neden Irak’ta hareket yok, neden terör örgütleri suskunlaştı, düşündünüz mü? Bunlara bakarak bu ülkede neden seçimler erkene alındı, düşündünüz mü? Sanki bütün dünyayı Türkiye hareketlendiriyordu. Sanki Türkiye iki ay gibi kısa süre içinde seçim kararı alınca herkesin oyunu elinde patladı, yeni oyun kurma telâşına düştüler, suskunluk bundan. Bu ülke hiçbir zaman tek başına bir ülke değildir. Hiçbir zaman sadece Türkiye Cumhuriyeti kadar değildir. Bu yüzden seçimlerin etkisi bölgesel ve küresel etkide olacaktır. Seçeceği kişi de küresel, bölgesel ölçekte etkili olacaktır.
‘Büyük Mücadele’nin ikinci aşaması başladı. Herkes durduğu yere baksın
Bugüne kadar yürünen yolun, çizilen rotanın devam etmesi, yeni yükseliş tarihinin mimarının yolda bırakılmaması, “Türkiye’yi durdurma” projelerine nefes aldırılmaması gerekiyor. Kapı kapı, sokak sokak, köy köy, şehir şehir bu gerçeklerin anlatılması gerekiyor. Çünkü büyük mücadelenin ikinci aşaması başlamıştır.
24 Haziran vatan ekseni ile, coğrafya ekseni ile, büyük yükseliş mücadelesi ile dışarıdan müdahale, ülkeyi küçültme, duvarlar arasına sıkıştırma, yeniden rehin alma arasında bir mücadele olacaktır.
“Kurucu nesil” için seferberlik zamanı
Kurucu nesle, kurucu kadrolara yüzlerce yıldır olduğu gibi büyük sorumluluklar düşüyor. Milletimizin ülkeyi yarı yolda bırakmayacağı, Türkiye’yi durdurma hesapları yapanlara en iyi cevabı vereceği açıktır. Yüzyıllar boyunca, en kritik zamanlarda bu karar hep doğru verilmiş, yine verilecektir. Çünkü 24 Haziran bir seçim değildir, Türkiye adına karar verme tarihidir.
24 Haziran böyle bir şeydir. Bu gerçeği bugün göremeyenler seçim sonrasında görecektir. Bu ülkenin büyümekten, güçlenmekten başka çaresi yoktur. Aksi küçülmek, parçalara ayrılmaktır. Onlar tam da sınırlarımızda hazır, bunu bekliyorlar. Kurucu nesil için seferberlik zamanıdır.
Hiç kimse, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dünkü konuşmasını, tarihin derinliklerinden geleceğe söylenen cümleleri hafife almasın, küçük hesaplar arasında unutturmaya kalkışmasın. Bu; Anadolu’nun, coğrafyanın, tarihin hepimize, geleceğe çağrısıdır. Bu yol böyle yürünecektir.
.İslâm’ın ‘merkezi’ çökertiliyor. Dünyanın ‘merkezi’ de çöküyor. Ama Türkiye yükseliyor. Neden?
04:009/05/2018, Çarşamba
G: 9/05/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Dünyanın merkez iktidar alanı çökerken hep yeni güçler, belki daha büyük güçler öne çıkar. Şaşırtıcı, şok edici değişimler yaşanır. Trajik çöküşler, dramatik, göz kamaştırıcı yükselişlere tanık olunur. Bu değişimler yüzyılları biçimlendirecek değişimlerdir. Böyle dönemler insanlık tarihinin en keskin dönüşleridir. Medeniyetlerin yükselişi, durgunlaşması, çökmesi ya da yeniden canlanması işte bu dönemlerde olur.
İslâm’ın ‘merkezi’ çökertiliyor. Dünyanın ‘merkezi’ de çöküyor. Ama Türkiye yükseliyor. Neden?
İslâm’ın ‘merkezi’ çökertiliyor. Dünyanın ‘merkezi’ de çöküyor. Ama Türkiye yükseliyor. Neden?
2 Mayıs, Çarşamba
Günübirlik hiçbir düşünce, söylem ve hareket bu büyük sarsıntıyı anlamaya, açıklamaya yetmez. Daha geniş bir gözle, akılla, hafıza ile, tarihin derinliklerinden bugüne ve geleceğe bakma ile, coğrafyayı ve dünyayı geniş ölçekte okuma çabası ile, güçler haritasındaki değişimle, yeryüzünün fay hatlarındaki hareketlilikle yarınları okuma, bundan sonra ne olacağını görme, geleceğin Türkiye’sini tahmin etme fırsatı buluruz.
Türkiye’nin yükseliş dönemi başlamıştır
Daha net biçimde bugünkü büyük hesaplaşmanın aslında ne olduğunu böyle öğreniriz. Bir önceki yazımda “Selçuklu’nun kuruluş dönemdeyiz. Osmanlı’nın kuruluş dönemindeyiz. Cumhuriyet’in kuruluş dönemindeyiz” diye yazdım. Bugün Türkiye, Selçuklu-Osmanlı-Cumhuriyet dönemi siyasi sürekliliği üzerinden yeni bir yükseliş döneminin başındadır.
Bu yüzden çok büyük bir mücadelenin, hesaplaşmanın tarafıdır hatta merkezidir. Bu yüzden bir nevi kuruluş dönemi, geleceğin dünyasında merkezileşme dönemi, 20. Yüzyıl sonrası büyük açılım dönemi yaşanmaktadır. Büyük iddialar, büyük hesaplar, büyük mücadeleler dönemidir bu. Küçük hesaplara, kişisel hırslara, siyasi körlüklere kurban verilecek bir fırsat değildir.
Zihinsel parçalanmışlık, zihinsel felç, en büyük yenilgimiz oldu..
Zamanımızı iyi okuyamama sıkıntımız var. Son otuz yılda olanları anlayamama sıkıntımız var. Zihinsel parçalanmışlık ve bunun verdiği algılama sıkıntılarımız var. 1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana, Müslüman coğrafyanın her köşesinde “terörle mücadele merkezleri” kurulduğundan bu yana, terörle mücadelenin küresel doktrin haline getirilmesinden bu yana, siyasal İslâm tartışmaları ile zihinlerimizin felç edilmesinden bu yana, Müslüman ülkelerin farklı gerekçelerle tek tek işgal edilmesi ya da iç savaşlara sürüklenmesinden bu yana yaşadıklarımızın tamamı aslında tek bir proje, tek bir istilânın parçaları, aşamalarıdır.
Dikkat ederseniz bunların hiçbiri birbirinin zıddı olmadı, tam aksine tamamlayıcısı oldu. Bunlar olurken, Batı dünyası bir kez bile geri adım atmamıştır, en elverişsiz şartlarda bile daha ileri gitmek için yeni yeni formatlar, yöntemler üretmiştir. Her bir-iki yılda, bir ülke daha istikrarsızlığa sürüklenmiş, bizler bütün bunları o ülkenin özel şartları olarak görmüşüzdür. Çünkü bize öyle düşünmemiz dayatılmıştır. Onların en büyük zaferi bu olmuştur. Bizimse en büyük yenilgimiz.. Ülkelerimizin imhasından çok bu zihinsel felç halimiz yıkıcı olmuştur.
Batı ittifakı İslâm’ın merkezini çökertiyor
Demokrasi ve insan hakları projeleri dâhil, Batı’dan bizim topraklara yayılan her söylem ve program güvenlik eksenlidir, küresel hesaplaşmanın aşamalarından biridir. Öyle zamanlar oldu ki, aslında bu hesaplaşmaya direnenler bile o hesaplaşma adına, Batılı istilâ adına cepheye sürüldüler. Bunu fark etmediler bile. Bu hesaplaşma böyle bir akıl tutulmasını da içermekte, bu kadar rafine projelerle ilerlemektedir.
Bugün Batı dünyası “İslâm’ın merkezi”ni çökertiyor. İslâm’ın kanlı sınırlarından savaşı İslâm’ın kalbine taşıdılar. Ve bu, bazen savaşla değil, rehin almakla oldu, oluyor. Açık söyleyelim; “İslâm’ın merkezi”ni çökertmek için çok büyük bir istilâ projesi uygulanıyor. Osmanlı’nın dağılmasıyla başlayan çöküşün, 1990’dan sonra ikinci aşaması uygulanmaya başlandı. O tarihten bu yana Türkiye ve Müslüman coğrafyaya dönük saldırıların tamamı bu amaca yönelik oldu.
İşte tam bu sırada Türkiye yükseliyor!
Son aşamada Irak işgaliyle Mezopotamya’yı çökerttiler. S. Arabistan’daki iktidar değişikliği ile, Prens Muhammed bin Selman üzerinden Arap yarımadasını, Mekke ve Medine’yi rehin alıyorlar. Kudüs’ü yüz yıl önce işgal edenler, bugün de o kadrolar üzerinden Mekke ve Medine’yi denetim altına alıyor. Onların “İslâm’la savaş” adını verdikleri projede son aşama budur!
Ancak ne tuhaftır ki, İslâm’ın merkezini çökertmeye çalışan Batı’nın kendi merkezi de çöküyor. Daha doğrusu; Batı dünyasının yüzyıllara dayalı küresel hâkimiyeti çökerken Doğu’da başka güçler hızla öne çıkıyor. S. Arabistan-Batı ilişkileri yeni bir hal alırken, bütün projeler, anlaşmalar, ittifaklar İslâm’ın merkezini çökertme halini alırken yeni bir gücün, Türkiye’nin de çarpıcı biçimde, tarih dönüşü biçiminde öne çıkması son derece dikkat çekicidir. İşte durup düşünmemiz gereken yer tam da burasıdır.
Seçim sonrası için bazı hazırlıklar var
Türkiye’nin hem içeriden hem de dışarıdan bu kadar yoğun saldırılara maruz kalmasının nedeni, işte bu tarihi yükselişe geçmesidir. Mesele asla iç politik değildir, siyasi partilerle sınırlı değildir. Muhalefetin ülkeyi daha iyi yöneteceği iddialarıyla alakalı değildir.
Son beş yılda içeriden darbe girişimleriyle, dışarıdan açık saldırılarla, terör örgütleriyle yürütülen kampanya, muhtemelen seçim sonrasında başka bir hal alacak, Doğu Akdeniz ve Ege hareketlenecek, Batı’dan silah ambargoları öne çıkacak, ekonomik operasyonlar denenecek. Ülke dar bir alana sıkıştırılmak istenecektir. Bu bilindiği için seçimler erkene alınmıştır. Bu bir milli savunma hazırlığı olarak yapılmıştır.
“Erdoğan’ı devir, Türkiye’yi durdur” diye bir proje var..
Öyleyse kampanya döneminde oluşan ittifakları, siyasi söylemleri bu açıdan bir değerlendirmeye tabi tutmak zorunluluktur. Bütün Avrupa ve ABD’nin muhalefetle neden bu kadar yakından ilgilendiğini, yol-yordam önerdiğini, destek verdiğini, “Erdoğan’ı devirme, Türkiye’yi durdurma” planının neden Batı’nın ortak hesabı haline geldiğini bu çerçevede sorgulamak zorunluluktur.
Ben Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, konuşmalarındaki tarihi derinliği, coğrafi genişliğini, gelecek beklentilerini bu açıdan değerlendiriyorum. Onun cümlelerinden başka da bu yönde konuşan kimse yok. Bir tarih yükselişi, insanlık tarihindeki keskin dönüşümlerden birinin işareti gibi algılıyorum.
Türkiye sürprizi onları şaşırttı
Abbasiler döneminde de böyle oldu. Hilafet çökerken, etkisizleşirken kendini koruyamaz hale gelirken yeni bir güç sahneye çıktı, İslâm coğrafyasını ayağa kaldırdı, tarihi dönüştürdü. Şimdi hemen hemen aynı dönüş yeniden hissediliyor.
Türkiye’nin yükselişi işte böyle bir şeydir, siyasi tarihe müdahaledir. İslâm’ın kalbini, merkezini çökertmeye çalışanlar büyük bir sürprizle, Türkiye sürpriziyle karşılaştı. İşte şimdi bunu boğmaya çalışıyorlar. Türkiye’deki siyasi hesapların tamamı bununla bağlantılıdır.
Bu bir mucizedir, fırsattır, nasiptir..
Kılıçdaroğlu’nun önünü görmekten aciz sözleri, Akşener’in hınç ve öfkeden ibaret siyasi hesapları, onlara verilen çokuluslu destek, içerideki ve dışarıdaki örgütlerin onlar adına seferber olması sizi aldatmasın. Hesap çok büyük, mücadele çok büyük.
Yüzyılların hesaplaşması, geleceğin hesaplaşması yaşanırken, küçük dargınlıklar, küskünlükler, kişisel öfkeler, rahatsızlıklar sizi etkilemesin. Yoksa o karmaşa içinde boğulur gideriz.
İşte bu seçim, 24 Haziran, bu ülke için böyle bir tercihin zamanıdır. Bu büyük tarih dönüşünde herkesin o ağır sorumluluğu yüklenmesi, büyük düşünmesi, coğrafya ölçeğinde hareket etmesi gerekiyor.
Bu bir mucizedir, fırsattır, nasiptir
.Çok büyük bir tehlike, bir fırtına yaklaşıyor! Güney’i sağlama alın..
04:0011/05/2018, Cuma
G: 11/05/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
24 Haziran seçimlerinden hemen sonra bütün bölgeyi sarsacak bir kriz bekliyorduk. Suriye savaşının böyle kalmayacağı, İsrail ve ABD ile Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE) Suriye’ye yeni bir cephe açacağı, Türkiye’nin Afrin müdahalesiyle büyük oranda çöken Kuzey’deki terör kuşağı yerine daha güneyden yeni bir hat denemesine başlanacağı, Kuzey Irak-İsrail bağlantısı projesinin devreye gireceği, Suriye diye bir bütün devletin kalmasının artık mümkün olmayacağı, Golan’dan Rakka’ya kadar çatışmaların yayılacağı az çok öngörülüyordu.
Çok büyük bir tehlike, bir fırtına yaklaşıyor! Güney’i sağlama alın..
Çok büyük bir tehlike, bir fırtına yaklaşıyor! Güney’i sağlama alın..
4 Mayıs, Cuma
Ama daha da önemlisi, İsrail, S. Arabistan ve BAE’nin ABD’nin askeri gücünü İran’a yönlendireceği, Araplara dayatılan İran korkusu ile bütün coğrafyayı değiştirecek bir senaryonun devreye gireceği, Arap-İran savaşları için yeni cephelerin açılacağı, Prens Muhammed bin Selman ile Muhammed bin Zaid üzerinden bölgesel savaş hazırlıkları yapıldığı, İran’ın da hem Suriye’nin Batı’sından hem de Lübnan’ın güneyinden İsrail’i vuracağı az çok biliniyordu.
Çok büyük bir tehlike, bir fırtına yaklaşıyor!
Ama bunları seçimden sonra bekliyorduk. Bölgesel savaşın ayak izlerini takip ediyorduk ama bu kadar hızlanacağını düşünmemiştik. Son üç gündür olanlar, bütün bunların 24 Haziran seçimlerinden önce başlayacağı ihtimalini oldukça güçlü hale getirdi. Şimdi, bugün, Lübnan’dan Suriye’ye, Irak’tan İran’a, Yemen’den Basra Körfezi’ne kadar bütün bölgeyi saracak bir büyük tehlike ile yüz yüzeyiz.
Türkiye’de seçimlerin erkene alınmasının nedeni hiçbir zaman ciddi biçimde sorgulanmadı. Bu sorunun cevabı hiçbir şekilde tartışılmadı. “Erdoğan’ı devir, Türkiye’yi durdur” projesine kilitlenen muhalefet blokunun bu ihtimalleri hiç dile getirmemesi, anlamaması, algılayamaması ya da bir rol, ihale almışlar görüntüsü vermesi oldukça dikkat çekici.
İşaret fişeği atıldı, geri dönüş çok zor
Oysa seçimlerin erkene alınması tamamen küresel ve bölgesel ölçekte fırtınanın büyüdüğü, Türkiye’yi etkileyeceği, ülkenin bütün bunlara hazırlıklı olması gerektiği önceliklerine bağlıydı. ABD, İsrail ve S. Arabistan’ın Suriye üzerinden İran’la kapışması işte bu büyük fırtınanın işaret fişeğidir. Yemen’den Suriye’ye kadar her alanda İran’la bir hesaplaşma başlıyor.
Bir süredir, rejim karakterini bir kenara atıp tamamen Fars emperyal hırslarıyla her bölgeye müdahil olan, birçok ülkenin içişlerine müdahale eden, Suriye’de dolaylı biçimde Türkiye ile kapışan İran, belki ilk kez yüksek ölçekli bir baskı ile karşı karşıya gelecek.
Tahran, bu şekilde sıkıştığı dönemlerde savaşı hep sınırlarından uzaklara taşır. Bu, genelde Lübnan olur. Daha önceki Hizbullah-İsrail savaşları biraz bu çerçevede gelişmiştir. Tahran için bu sefer savaşı Lübnan’a, Yemen’e ve Suriye’ye taşımaktan başka bir yöntem de kalmamıştır.
Kızıldeniz-Basra Körfezi arası ateş topuna döner
İran’ı sıkıştırmak daha ilk adımda üç ülkeyi de aynı anda bu büyük savaşın içine sürüklemek üzeredir. Karşı tarafta ABD, İsrail ile S. Arabistan ve BAE vardır. İşler çığırından çıktığı anda Basra Körfezi ülkelerinin hemen tamamı bir şekilde bu çatışmaların içine sürüklenecektir. İşte o zaman, Kızıldeniz-Basra Körfezi arası tam bir ateş topuna dönecektir. ABD ve İsrail’in uzun zamandır başlatmak istediği bölgesel savaşın fotoğrafı da buydu zaten.
Trump yönetiminin İran’la nükleer anlaşmadan çekilmesinin tek sebebi bu bölgesel savaş planıdır. İsrail’in iki gecedir Suriye’yi vurması aynı planın parçasıdır. Hizbullah’ın Lübnan’da seçimleri kazanması ellerini daha da güçlendirmiştir. Suriye kurban seçilmiş, Suriye üzerinden bölgesel bir hesaplaşma başlamıştır. Bunun nerede duracağını kestirmek mümkün değildir.
15 Temmuz başarılı olsaydı, Türkiye-İran savaşı çıkacaktı
15 Temmuz saldırısı başarılı olsaydı Türkiye ile İran’ı savaştıracaklardı, büyük senaryo buydu. Böylece İran’ın hareket alanı daraltılacak ancak söz konusu savaş Türkiye’yi de İran’ı da imha edecekti. 15 Temmuz gecesi işler tersine dönünce ABD ve İsrail, hemen BAE-S. Arabistan ve Mısır üzerinden daha güneyde yeni bir cephe hattı kurdu.
İran’la savaş ihalesi bu ülkelere yüklendi. S. Arabistan’daki darbenin de ana fikri buydu, böyle bir savaşa hazırlıktı. Bir anlamda S. Arabistan’ın 15 Temmuz’u başarılı oldu. Selman ve BAE’li Zaid doğrudan ABD, İsrail istihbaratının aparatlarıdır, onlar ne derse onu yapacaklardır. Başka çareleri de, düşünceleri de yoktur zaten. Bu iki prensin Türkiye ve Erdoğan düşmanlığı bile onlara ihale edilmiştir.
Türkiye’yi bu yüzden çevrelemek istediler
15 Temmuz’dan hemen sonra Türkiye, kendisini cezalandıracak başka adımları önlemiş, Fırat Kalkanı’nı başlatmış, Afrin operasyonunu yaparak onların ellerini zayıflatmıştır. Suriye’nin kuzeyinde oluşturulmak istenen terör kuşağının amacı Türkiye’yi çevrelemekti.
Daha sonra da Arap-İran savaşlarına müdahalesini önlemekti. Ülkemizin güneyle bütün bağlantılarını kesecek bir tampon bölge oluşturmaktı. Bu yüzden söz konusu bölgedeki Araplar ve Türkmenler sürülmüş, bir demografik harita çalışması yapılmıştır.
Çok acil biçimde Fırat’ın Doğu’suna bakmak lazım
Afrin müdahalesi işte bu çokuluslu senaryoyu boşa çıkarmış, en azından Akdeniz kapılarını kapatmıştır. Ülkemizin seçimden önce ya da sonra çok acil biçimde müdahale alanını Doğu’ya doğru genişletme dışında hiçbir seçeneği yoktur. Doğu Akdeniz ve Ege’den sıkıştırılan Türkiye, çok kısa zaman içinde Fırat’ın Doğu’sundan da sıkıştırılacaktır.
Meseleyi İran ve Suriye meselesi olarak görmeyin. Bir coğrafya meselesidir, bölgesel savaş meselesidir. Her ne kadar İran hedefte gibi görünüyorsa da ana hedef Türkiye’dir. Bazılarına âfâkî gelse de seçimden sonra bu gerçek en acı biçimde önümüze konacaktır.
Türkiye’nin güneyi sağlama alınmalı..
Türkiye-Rusya-İran üçlemesine zarar verici davranışlardan kaçınılmalı, ABD-İsrail patronluğunda çıkarılacak yeni Arap-İran savaşına âkil bir tavır alınmalı, ülkemizin güneyi derhal güven altına alınmalıdır.
BAE-Suudi ittifakının her cepheden Türkiye’yi vurması, PKK/PYD dâhil Türkiye karşıtı bütün terör örgütlerine destek vermeleri, 24 Haziran seçimlerine taraf olmaları ve etkilemeye çalışmaları onların Türkiye ile de bir savaşın içinde olduğunun göstergesidir.
Bu seçim olağanüstü bir dönemde yapılacak
İşte biz 24 Haziran’ı bu yüzden bir Türkiye meselesi olarak görüyoruz. Bu yüzden coğrafya meselesi olarak görüyoruz. Bu yüzden küçük hesapların peşine takılanlara saygı duymuyoruz. Bu yüzden devletin merkez iktidar alanının güçlendirilmesi, savunma kalkanlarına güç verilmesi olarak görüyoruz.
Bütün bunların seçimden sonra apaçık ortaya çıkacağını biliyorduk. Ama seçimden önce başladı bile. Öyleyse Türkiye’ye omuz verme zamanı. Vatan ekseninde birleşme zamanı. Bu, olağanüstü bir dönemdir, seçimleri böyle anlamak zorundayız.
.Milli Mücadele’de hangi safta olurdunuz? “Erdoğan’ı devir. Türkiye’yi durdur” tezi bir saldırıdır. Bütün senaryoları çökecek.
04:0014/05/2018, Pazartesi
G: 14/05/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye üzerine yapılan bütün tezler çökmüştür. İçeriden operasyonlar da, dışarıdan müdahaleler de, entelektüel terör halkaları üzerinden yürütülen kamuoyu algı çalışmaları da, iç çatışma alanlarını genişletme girişimleri de, medya operasyonları da, ekonomik kriz senaryoları da çökmüştür. Çok daha şiddetli, doğrudan saldırı girişimleri de çökmüştür: Gezi olaylarında sokak terörü üzerinden hükümet değiştirme planı, 17-25 Aralık ekonomik darbe ile iktidar devirme, devleti yeniden dizayn projesi, 15 Temmuz’da açıkça cepheden saldırarak ülkeyi parçalama teşebbüsü, PKK üzerinden Güneydoğu il ve ilçelerini işgal senaryosu, PKK/PYD kullanılarak Suriye üzerinden ülkeyi kuşatmaya dair ABD-İsrail tezleri çöküştür.
Milli Mücadele’de hangi safta olurdunuz? “Erdoğan’ı devir. Türkiye’yi durdur” tezi bir saldırıdır. Bütün senaryoları çökecek.
Milli Mücadele’de hangi safta olurdunuz? “Erdoğan’ı devir. Türkiye’yi durdur” tezi bir saldırıdır. Bütün senaryoları çökecek.
7 Mayıs, Pazartesi
Patron aynı, kurye farklı: 2003’ten beri bütün darbe girişimleri çöktü.
2003 yılından bu yana bütün darbe girişimleri başarısız olmuştur. Erdoğan’ı devirmeye dönük hem içeriden, hem bazı bölge ülkeleri üzerinden hem de açıkça ABD ve Avrupa üzerinden yürütülen bütün operasyonlar başarısız olmuş, çökmüştür.
Bu ülkenin Cumhurbaşkanı’na suikast girişimleri, Marmaris’e suikast timleri gönderme dâhil, sivil katliamlara yol açan kanlı terör saldırıları dâhil, sözünü ettiğimiz ve etmediğimiz müdahalelerin tamamı ABD istihbaratı, İsrail istihbaratı, Avrupa ülkeleri istihbaratı tarafından bizzat yönetilmiştir.
Kuryeler, tetikçiler aparatlar hep değişmiş, her operasyonda “uygun” çevreler harekete geçirilmiş ama patronlar hep aynı olmuştur. Ama hepsinin sonu hüsranla bitmiş, hepsi fiyaskoyla sonuçlanmıştır.
Sırtlanlar gibi üşüştüler, neden? O sığ cümleler gibi değil mesele..
Bütün bunların hepsi, sadece Türkiye’yi küçültüp denetim altına almak içindir. Coğrafyayı yeniden biçimlendirirken Türkiye için uygun gördükleri formatı oluşturma hesabıdır. Kızıldeniz’den Doğu Akdeniz’e, Basra Körfezi’nden Güney Asya’ya kadar yeni bölgesel haritaya Türkiye’yi uydurma çabasıdır.
Türkiye’nin, Selçuklu’dan bu yana tarih yapan, coğrafya yapan genetiğini, iradesini keşfetmesini engelleme girişimidir. Küçük, Ankara ile sınırlı iktidar hesapları değildir bunlar. Dünyanın bu en değerli vatan parçası üzerine sırtlanlar gibi üşüşmelerinin nedeni Ankara’da muhalefet partilerinin birtakım coğrafya/tarih bilmez, küresel güç haritasının nasıl değiştiğini kavramaz okur/yazarların küçük, sığ cümlelerle anlattıkları değildir.
Daha seçim gelmeden projeleri yine çöktü..
Bitti mi? Elbette bitmedi. Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) gibi garnizon devletçiklerini, milyar dolarlık fonlarını seferber ettikleri müdahaleler zinciri devam etmektedir. Seçim sonrasında yeni örneklerini göreceğiz, yeni çokuluslu müdahale senaryolarına tanık olacağız, yeni Türkiye projeleri ile karşı karşıya kalacağız. Ama hepsi çökecek, başarısız olacak, rezil bir şekilde ellerinde patlayacak.
24 Haziran seçimleri öncesi bütün güçleriyle yüklendiler. 7 Haziran seçimlerinde uyguladıkları projenin benzerini devreye soktular. Muhalefet partilerini, terör örgütleriyle aynı cepheye yerleştirdiler. “Muhafazakâr muhalefet” üzerinden adaylar belirlediler. Daha seçim gelmeden bu projeleri yine çöktü. 24 Haziran’a dair bütün tezleri aynı şekilde çökecek, onlar da ellerinde patlayacak.
Erdoğan’ı devirmek sizin planınız değil. Peki siz niye oradasınız?
Üzüntüm, herkesin, her siyasi partinin, koca koca siyasetçilerin “Türkiye ekseni”nde siyaset üretmesi gerekirken, bu ülkenin büyümesi ve güç kazanması yolunda programlar dile getirmesi gerekirken, çokuluslu senaryolarla paralel bir seyir izlemeleri, ülkenin son 15 yılda kazandığını “yabancı el”in ürettiği söylemlerle kurban etmeye girişmeleri oldu. Dikkat ediyorum da, hiçbirinin, bu ülkeyi daha da güçlendirme, büyütme, küresel sert fırtınaya karşı nasıl koruyacaklarına dair tek cümleleri yok. Varsa yoksa “Erdoğan”ı devirelim!
Erdoğan’ı devirmek sizin planınız hedefiniz, hesabınız değil. Erdoğan’ı devirmek bu ülkeye yönelik tarihin en kapsamlı çokuluslu projesidir. Peki, neden bunu yapıyorlar? Bu ülkeyi, bu milleti düşündükleri için mi? Tarihin hangi döneminde bu milletin iyiliğini istemişlerdi? Onlar neye düşman neye dost oldular, birazcık geriye dönüp baksanıza.
Milli Mücadele’de hangi safta yer alırdınız siz?
Onlar o koca imparatorluğu paramparça edip, “Ortadoğu” dedikleri bir coğrafya inşa edip sonu gelmez savaşlar yaşatıp milletleri bölenler, ülkeleri bölenler, şehirleri bölenler değil miydi? Onlar 1991’den bu yana yakın coğrafyamızda milyonlarca insanı kıyıma uğratan, İslâm şehirlerini haritadan silen, mezhep kimliği üzerinden insanları birbirine boğazlatan, entrikanın binbir çeşidi ile hepimizi köşeye sıkıştıran, çaresiz bırakanlar değil miydi?
Onların “kötü” dediği bir şey için “neden kötü” diye bir soru hiç mi aklınıza gelmez? Onlarla neden, nasıl aynı sözleri söyler, aynı yerde durursunuz? Bunu nasıl içinize sindirirsiniz? Bu halinizle Milli Mücadele döneminde olsaydınız hangi cephede yer alırdınız? 2. Abdülhamit döneminde olsaydınız hangi safta yer alırdınız? Bugünkü mücadele Milli Mücadelenin tam da kendisi değil mi?
O sözünden ayrılmadıklarınıza kalsaydı, bakın şunlar olacaktı!
Şunu bilin ve kendinizi hazırlayın: Son 15 yılda bu ülkeyi hedef alan bütün projeler, entrikalar, darbe girişimleri, çokuluslu müdahaleler, içeriden çökertme senaryoları başarırız oldu. Amacına ulaşan bir tane örnek gösterebilir misiniz? Bu gerçek size bir şey anlatmıyor mu? Bundan sonraki bütün senaryoların da çökeceğini hiç mi anlayamıyorsunuz? Türkiye’nin bu kadar çetin mücadeleye rağmen, bırakın çökmeyi güç kazanıyor oluşu aklınızı başınıza getirmiyor mu?
O sözünden ayrılmadıklarınıza kalsaydı bugün Türkiye Suriyeleşmişti. İran’la sonu gelmez bir savaşa sürüklenmişti. Türkiye bir örgüt (FETÖ) devletine dönmüştü. Fetullah Gülen, Humeyni gibi gelmiş bu ülkenin başına geçmişti. İstanbul’da bir “Vatikan” inşa edilmiş, Anadolu sırtlanların önüne atılmıştı. PKK üslendiği rolün karşılığı olarak bir terör devleti kurmuştu, Türkiye, BAE gibi bir garnizon devlete dönüşmüştü. Siz de “mandacılar” olarak aranızda ödül paylaşıyordunuz.
Tarihi ıskalıyorsunuz, Türkiye’yi ıskaladınız!
Neden olmadı, neden başaramadılar? Anlayamadığınız, kavrayamadığınız nokta burası. Tarih döndü ve siz tarihi ıskalıyorsunuz. Siyasi hedefleriniz, söylemleriniz, ittifak ilişkileriniz ıskalıyor. Coğrafya dönüşüyor siz coğrafya üzerindeki güç savaşlarını algılamaktan acizsiniz. Kırk yıl önceki dünyada yaşıyorsunuz. Asıl hesaplaşmanın bizin coğrafyanın dışında olduğunu, dünyanın aslında nereye doğru gittiğini, nasıl bir fırtınanın dünyaya yayıldığını, 2019’da bizi ve herkesi nelerin beklediğini göremiyorsunuz.
Bu ülkenin bunca badireden kurtulması mucizedir. Çünkü siyasi genetik, tarihsel hafıza harekete geçmiş, Batı’nın ne olduğu, coğrafyanın ne olduğu yeniden keşfedilmiş, en önemlisi de kendimizin aslında ne olduğu gün yüzüne çıkmıştır. Bu saatten sonra, bu akıl ve idrak öne çıktıktan sonra, hiçbir çokuluslu proje başarılı olamayacaktır. 24 Haziran’da da, sonrasında da olamayacaktır.
Mucize devam edecek. Onlar gerileyecek, biz yükseleceğiz.
Bize vesayet edenlerin kendini yönetemediği bir dünyaya girdik. Artık eski “efendiler”in bu ülkeye ayar verme dönemi bitti. Onların himayesinde iktidar devşirme dönemi bitti. Onlar duraklama dönemine girerken biz yükseliş döneminin ilk yıllarını yaşıyoruz. Onlar çok yakında birbirleriyle didişmeye başlayacak ve bizim yükseliş hızımız daha da artacak. Artık bu ülkede operasyon kabiliyetleri büyük oranda bitmiştir.
İster ABD’de, ister İsrail’de, ister bazı güney ülkelerinde, ister Avrupa başkentlerinde, isterse terör örgütleri karargâhlarında planlansın, hiçbir yıkım senaryosunun başarış şansı yoktur.
“Erdoğan’ı devir, Türkiye’yi durdur” tezi bu ülkenin milli duruşuna saldırıdır
“Erdoğan’ı devir, Türkiye’yi durdur” projesi çokuluslu bir projedir, bu ülkenin milli aklına ve inancına saldırıdır, bunun dışındaki süslü lafların hiçbir tarihî, insanî, siyasî değeri yoktur.
Bugüne kadar bütün tezleri çöktü. Bu, Türkiye’nin ilk büyük zaferidir. Bundan sonraki tezleri de çökecek. İşte o zaman büyük zaferi bütün dünya görecek. Peki, siz, nerede duracaksanız ya da o gün ne yapacaksınız, tarihin hangi sayfasında nasıl yer edineceksiniz?
Onu da siz düşünün!
.Hiç utanmıyorsunuz, değil mi? Yakında ABD/İsrail bayraklarını Mekke/Medine’ye çekersiniz siz.. Kudüs hepimiz için ortak vatandır!
04:0015/05/2018, Salı
G: 16/05/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Sen, Prens Muhammed Bin Zaid, sen, Prens Muhammed Bin Selman!
BAE’nin patronu karanlık adam, Suudi yönetiminin başındaki basiretsiz adam!
Hiç utanmıyorsunuz değil mi? Hiç nasıl aşağılandığınızı anlamıyorsunuz, değil mi? Hiç gurunuz, kişiliğiniz kalmadı değil mi?
İslam’ın, Müslümanların, bu coğrafyanın değerlerinin, İslam şehirlerinin bu denli aşağılanması, horlanması, yok edilmesi sizi utandırmıyor değil mi? Hiç böyle bir kimliğiniz kalmadı değil mi? Hiç böyle bir kişiliğiniz kalmadı değil mi?
Dün Kudüs’te yaşadığımız aşağılamanın altında ikinizin imzası var. Muhammed Bin Selman, Muhammed Bin Zaid, sizin, ikinizin imzası var.
Müslüman dünyayı sattığınız gizli anlaşma var. ABD ve İsrail’le yaptığınız pazarlık var. Kendi halkınızı, ülkenizi, tarihinizi, değerlerinizi peşkeş çektiğiniz o karanlık ilişki var.
Siz, İslam’ı, Müslümanları, Peygamber’İ bile sattınız..
Siz, iki Arap ülkesinin lideri, siz, o ülkelerin başına atanmış adamlar!
Siz ABD-İsrail istihbaratının aparatları!
Siz efendilerinin sözünden çıkamayan zavallılar, köleler!
Siz bu coğrafyanın hainlerisiniz. Arap ulusunu sattınız, coğrafyayı sattınız, o muhteşem şehirleri sattınız, İslam milletini sattınız, İslam tarihini sattınız. Siz, Hz. Muhammed’i (SAV) sattınız.
Siz, birinci Dünya Savaşı’nda İngilizlerle birlikte İslam’ı ve Müslümanları vuranlardan daha büyük hainler olarak tarihe geçeceksiniz.
Siz S. Arabistan’ı sattınız, Körfez ülkelerini sattınız, Filistin’i sattınız, kendi onurunuzu, ailenizi, vatanınızı sattınız.
Dün Kudüs’te düzenlenen tören, o devir teslim sizin sayenizde oldu. Dün o şehitlerin kanı sizin ellerinize bulaştı, yüzünüze sıçradı. O katliam, sizin onayınızla yapıldı. Onlar Kudüs şehitleri olarak anılacak, siz Kudüs hainleri olarak anılacaksınız.
Çok yakında Mekke ve Medine’ye ABD/İsraİl bayrakları çekersiniz
Ama siz, sadece Kudüs’ü satmakla kalmadınız. Siz, Mekke’yi, Medine’yi de sattınız.
O gizli anlamalarınızda onlar da var. Kabe de var, Medine de var, Mekke de var. Siz, İslam’ın kutsallarını satanlar, bu iki şehri satanlar, rehin verenler olarak tescil edileceksiniz, tarihe öyle geçeceksiniz.
Yakında o iki şehre, Amerikan bayrakları çekersiniz. İsrail, İngiliz bayrakları çekersiniz. Kabe’nin tepesine ABD, saat kulesine İngiliz, Peygamber kabrine İsrail bayrağı çekersiniz. Siz, bunu yaparsınız.
Yakında o kirli anlaşmalar da, uzlaşmalar da ortaya çıkacak. Yakında ABD ve İsrail istihbaratı ile ne dolaplar çevirdiğiniz ortaya çıkacak. Yakında İslam’ın kutsal şehirlerini neyin karşılında peşkeş çektiğiniz ortaya çıkacak.
Siz, bu coğrafyaya sığamayacaksınız..
İşte o zaman, bırakın kendi ülkenizi, bu coğrafyaya sığamayacaksınız. Bu topraklara sığamayacaksınız, mezarlarınız için bile yer bulamayacaksınız.
Bir avuç Filistinli size rağmen, ABD/İsrail’e rağmen cesurca direnirken, Kudüs’ü korumaya çalışırken kurşunlarınızı bu insanlara sıkmanın bedeli çok yakında ortaya çıkacaktır. Saltanatlarınız başınıza çökecek.
Biz ABD’ye kızarız, İsrail’e kızarız, onlarla mücadele ederiz, onlara kin tutarız, yeryüzünün her köşesinde onlarla hesaplaşırız. Ama biz, ihaneti, satılmışlığı en büyük kötülük görürüz. Sizi onlardan daha büyük günahkar, daha büyük kötülük temsilcileri olarak ilan edeceğiz.
Sizin için o gün kıyamet kopacak
S. Arabistan halkı henüz ne olduğunu bilmiyor. Körfez’dekiler bilmiyor, Arap ulusu bilmiyor, İslam milleti o karanlık dosyalarınızı henüz bilmiyor. Bildikleri, anladıkları zaman sizin için yer yerinden oynayacaktır. Büyük bir öfke ve hınçla yüzleşeceksiniz. Bunu asla unutmayın. Sizin için kıyamet o gün kopacak, unutmayın.
İslam topraklarına işgalcileri taşıma rolünün ne olduğunu, size yüklenen misyonun ne olduğunu, onursuzca hangi görevleri ifade ettiğinizi biz biliyoruz. Yakında herkes bilecek, duyacak.
Filistin halkının gözünde suçlusunuz, Kudüs’ün gözünde suçlusunuz, Mekke-Medine’nin gözünde suçlusunuz siz.
Yüz yıl sonra ikinci işgal bu... Şimdi direnişi yayma zamanı
Sayenizde Kudüs 101 yıl sonra ikinci kez işgal edildi. İslam’ın kalbi, yüz yıl önce İngiltere tarafından işgal edilip İsrail’e hediye edildi. Bizler Gazze savaşlarını unutmuşken, hafızalarımız silinmişken, Anadolu gençlerinin oralarda direnişlerini hatırlamıyorken onlar Kudüs’ü, Kudüs’le birlikte bütün Müslüman dünyayı aşağılıyordu.
Yüz yıl sonra bu sefer bu iki liderin ön ayak olmasıyla ABD ikinci işgali gerçekleştirdi. Yine bütün İslam dünyasını aşağılama üzerine kurgulu bir işgal izliyoruz. Yine arkasında coğrafyanın hainleri var.
Şimdi direniş zamanı. Müslüman dünyanın, Orta Afrika’dan uzak Asya’ya kadar bir direniş halkasını büyütmesi, bir direniş dilini güçlendirmesi, kenetlenmesi, el ele vermesi zamanı. ABD ve İsrail’e direnirken aslında coğrafyanın hainlerine de direnme zamanı.
Kudüs’ü savunmayan vatanını savunamaz..
Arap sokakları için isyan zamanı. Daha fazla zarar görmeden, daha fazla Müslüman ülke yıkıma uğramadan, daha fazla şehir harabeye çevrilmeden, daha fazla istila yayılmadan, Arap ulusu kendi vatanlarını kendi liderlerinden kurtarmak için harekete geçmeli.
Kimse silahlarına güvenmesin, tanklarına/füzelerine güvenmesin. Siz, Selman ve Zaid, ABD desteğine, İsrail desteğine, milyar dolarlarınıza güvenmeyin. Bu işgalde kimin payı varsa bedelini ödeyecek.
Şimdi onların sistemlerini felç etme zamanı. O ihanet anlaşmalarını yok etme zamanı. Şehir şehir, sokak sokak harekete geçme zamanı. Büyük ihanetin kapılarını kapatma zamanı. Büyük bir coğrafya direnişine güç verme zamanı.
Unutmayın, bugün Kudüs için bir şey yapamazsak yarın Mekke için de, Medine için de yapamayacağız! Yarın vatanımız için de bir şey yapamayacağız.
.15 Temmuz direnişi neyse Kudüs için direniş odur. Mekke ve Medine için direnmek de bize kalır..
04:0018/05/2018, Cuma
G: 18/05/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
15 Temmuz’da Türkiye çok ağır bir saldırıya uğradı. Hedef Anadolu’yu paramparça etmek, bu topraklarda başlayacak yeni yükselişin önüne geçmekti. Çokuluslu saldırılar altındaydık...
Ülkenin milli direncine omuz verenler Yenikapı’da buluştu. Türkiye ve dünyaya bir söz verdi. Bu ülkenin diz çökmeyeceğini, yıkılmayacağını, ayakta kalacağını, güç kazanacağını, yükselişini devam ettireceğini, düşman cephesi ne kadar geniş olursa olsun direneceğini, ABD/AB güçlerinin yüz yıl öncesi senaryoyu bir daha uygulamasına asla müsaade etmeyeceğini dünyaya haykırdı.
Sürücüsüz otomobiller Vahşi Batı'da!
Sürücüsüz otomobiller Vahşi Batı'da!
8 Temmuz, Çarşamba
Kudüs ikinci kez işgal edildi. 1917 neyse bugün oradayız
Bir meydan okumaydı, bir duruştu, mücadele diliydi Yenikapı’dan yükselen. O gün milli direnç hattında olanların bazıları, daha sonra karşı cepheye geçti, şimdi onlarla birlikte milli direnci zayıflatmaya, kırmaya çalışıyor. Çokuluslu ittifakların içinde yer alıyor, Türkiye karşıtı cepheyi güçlendiriyor. 24 Haziran’a, Çanakkale’de karşımızda oluşan cephe ile birlikte hazırlanıyor. İrili ufaklı proje adamlar, siyasiler, gruplar bu amaçla harekete geçiriliyor. Yükselişe karşı yıkım ittifakları kuruyor.
İsrail ve ABD, Müslüman dünyayı aşağılarcasına bir karara imza attı. Ardından uyguladı. ABD büyükelçiliği Kudüs’e taşındı. Bu karar, Kudüs’ün ikinci kez işgaliydi. 1917’den yüz yıl sonra bir kez daha işgal yaşanıyordu. Birinci Dünya Savaşı neyse, o dönemdeki işgal ve istila neyse bugün yaşanan oydu. Kudüs’ün ikinci kez işgali de 15 Temmuz’da Anadolu’nun topyekun saldırıya uğraması da, yüz yıl sonra başlatılan istila projelerinin aşamalarıydı.
Kudüs’ü savunmak vatanı savunmaktır
PKK ve FETÖ bunun için kullanılıyordu, PYD ve DEAŞ bunun için kullanılıyordu, Irak işgali bu yüzdendi, Suriye savaşı bu yüzden çıkarıldı, 1990’dan bu yana bizim coğrafyaya dönük bütün saldırı, işgal, iç savaş, istikrarsızlık projeleri bu büyük planın parçasıydı.
Öyleyse Kudüs’ü savunmanın vatan savunması olduğunu, Anadolu’yu savunmak olduğunu bileceğiz. 15 Temmuz gecesi sokaklarda neyin direnişini vermişsek bugün Kudüs için de aynı direnişi verdiğimizi bileceğiz. 1917’de Gazze savaşlarında, Filistin cephesinde Anadolu evlatları neyin mücadelesini vermişse, neyin savunmasını yapmışsa bugün Kudüs için, Filistin için aynı şeyleri yapacağız, yapıyoruz.
Yenikapı yeni siyasi dile, direniş diline dönüşüyor..
Coğrafya bütündür. Haritamız, kalbimiz, aklımız, zihnimizdir. İstanbul’u savunmakla Kudüs’ü savunmak, Bağdat’ı savunmakla Saraybosna’yı savunmak bir bütündür, hepsi vatan savunmasıdır. Bu şehirler birbirini tamamlar güç verir, tarih böyle yazılır böyle oluşur. Hafızamız kadar varız.
Coğrafyamız kadar varız. Ve bu coğrafyada bütün şehirler birbirini kollar, korur. Bu coğrafyada Filistin’de direnmek ile Anadolu’da direnmek, Balkanlar’da direnmek aynıdır.
Yenikapı’da, bu anlamda, ikinci buluşma gerçekleşiyor. Bundan sonra bölgemize, coğrafyamıza dönük bütün saldırılara Yenikapı Ruhu ile direnmek bir siyasi anlayışa, geleneğe, dile dönüşecek. Bundan sonra coğrafyamıza dönük her saldırıya bu ruhla cevap verilecek. Bundan sona Türkiye’ye yönelik her girişime bu direnç hattıyla cevap verilecek. Yenikapı bu anlamda direniş geleneğinin temsil edildiği bir siyasi dile dönüşüyor, dönüşecek.
Bu iki ülke Kudüs’ü sattı
15 Temmuz savunması burada yapılmış, milli direnç ekseni burada kendini göstermişti. 24 Haziran’da da Yenikapı ruhu ile bu ruha karşı konumlananlar mücadele edecek. Kudüs için böyle, 24 Haziran için böyle, İstanbul için böyle.
Yarın Mekke ve Medine’ye de birer Kudüs senaryoları uygulanacak. Biz yine böyle karşı duracağız. Ne pahasına olursa olsun bunları yapacağız. Bu duyguyu, düşünceyi, duruşu, siyasi dili bütün coğrafyaya yayacağız.
Bugün sadece Yenikapı değil, Türkiye’nin çağrısıyla İslam İşbirliği Teşkilatı (İİT) da toplanıyor. Kudüs için, Türkiye’nin zorlamasıyla bir araya geliyor. Ama Türkiye ve birkaç ülke dışında hiçbiri bir şey söylemeyecek. O liderler, o rejimler, o ülkelerin birçoğu ABD ve İsrail ile anlaştı. Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve S. Arabistan’ın yeni yönetimi Kudüs’ü sattı.
Mekke ve Medine için de direnmek bize düşecek..
Dahası onlar kendi vatanlarını, coğrafyayı sattı. Onlar Mekke ve Medine’yi sattılar. Bugün Kudüs için sokaklara dökülüyorsak yarın aynı şekilde Mekke için Medine için sokaklara döküleceğiz. Fahrettin Paşa’nın Medine savunmasını didik didik okuyacağız.
İşte Yenikapı böyle bir ruh olacak, direniş ruhu olacak. İklim iklim yayılan, bütün coğrafyayı etkisi altına alan bir direniş geleneği olacak. Sakın unutmayın, Kudüs’ü savunmak Anadolu’yu, İstanbul’u savunmaktır. Kudüs’ü savunmazsan vatanı savunamazsın.
15 Temmuz gecesi bütün dünyaya direndiğimiz için Kudüs direnişi de bize nasip olacaktır. Çünkü kaderdir bu, coğrafyanın kaderidir ve siyasi genetiğimiz bize bu yükü yüklemektedir.
Müslümanlık için, vatanseverlik için bin yıllık cephede toplanın.. Dört yüz yılın güç kaymasıdır bu!
04:0023/05/2018, Çarşamba
G: 23/05/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
24 Haziran’dan sonra nasıl bir Türkiye olmalı? Ya da nasıl bir Türkiye olmak zorunda? Hem bölgenin, hem dünyanın almak üzere olduğu şekil, nasıl bir Türkiye’yi zorunlu hale getiriyor? 24 Haziran seçimlerinin sonuçları bizim için ne anlama gelecek?
Müslümanlık için, vatanseverlik için bin yıllık cephede toplanın.. Dört yüz yılın güç kaymasıdır bu!
Müslümanlık için, vatanseverlik için bin yıllık cephede toplanın.. Dört yüz yılın güç kaymasıdır bu!
16 Mayıs, Çarşamba
Dünya nereye gidiyor, ülkeler ne tür hazırlıklar yapıyor, Avrupa nasıl bir biçim alıyor, ABD’nin taşkınlıkları dünyayı nerelere sürükleyecek, Doğu’daki yükselen güçler ile ABD ve ekseni arasındaki ekonomik savaş nasıl bir hal alacak?
Güvenlik stratejileri ülkelerin tek öncelikli konusu olmuşken, her ülke savunma kalkanlarına güç verirken, bizim coğrafyada her hafta yeni bir cephe açılırken, savaş adım adım kıyılarımızı yoklarken, Doğu Akdeniz dünyanın en sıcak çatışma alanı olmaya doğru sürüklenirken, içeride verdiğimiz kıyasıya mücadeleden sonra sınırlarımızın az ötesinde kendimizi savunmak için olağanüstü bir gayret sarfederken, bütün dünyayı saracak bir fırtına yeryüzünün fay hatlarını hareketlendirirken bizler nasıl bir Türkiye inşa edeceğiz?
Dünyayı okumaktan aciz bu adamlara inanmayın!
Nasıl bir Türkiye için hazırlık yapmalıyız? O fırtınadan nasıl kurtuluruz, dahası o fırtınayı nasıl kendi lehimize kullanırız, bu büyük dönüşüm sırasında Türkiye’yi nasıl büyütürüz, güçlendirip geleceğe hazırlarız?
İster inanın ister inanmayın ister kabul edin ister hayal ürünü diye düşünün; dünya, 2. Dünya Savaşı öncesinden çok daha kötü yerlere savruluyor. Olağanüstü bir stres birikimi var ve bunun nerede patlayacağını kestirmek zor. Ortadoğu’da yaşanan çatışmalar, bölgesel savaş yatırımları algılarımızı sınırlamasın.
Doğu Avrupa, Avrupa’nın kendi içi, Güney Asya, Pasifik bölgesi, Orta Afrika çok ciddi kırılmalar yaşayacak, Doğu’dan Batı’nın en uçlarına kadar uzanan bir çatışma hattı biçimlenecek. Bazıları bunu korku paranoyası sanıyor, korku yayarak kitleleri etkileme girişimi sanıyor. Ya da bilinci olarak öyle anlaşılması için çalışıyor. O bazıları dünyayı okumaktan aciz, varolanı konuşmanın ötesine geçemiyor, bir adım sonrasını göremiyor.
Suriye savaşı isteyenler hedefin Türkiye olduğunu biliyorlardı..
Zor olan, üzerimize gelecek olanı kestirebilmektir. Son beş yılda yaşananların hiç biri beş yıl önce öngörülememişti. Konuşanlar hayal görmekle suçlanmıştı. Dünyanın bir olağanüstü hal geçirdiğini kavrayamayanların böyle düşünmesi gayet normaldi. Bunu bilemediğimiz için, her şeyin kendi kuralları çerçevesinde yürüdüğünü sandığımız için ağır travmalar yaşadık, bedel ödedik.
15 Temmuz bir hafta önceden bilinememişti, öngörülememişti ama yaşandı. Suriye’nin kuzeyinden bizi kuşatacakları öngörülememişti. Suriye savaşının “Türkiye cephesi”ni açmak için planlandığı ancak beş yıl sonra anlaşılabildi. Çokuluslu işgal güçleriyle işbirliği yapıp Irak ve Suriye’yi yıkanların asıl niyetlerinin Türkiye olduğu, üçüncü ayakta Türkiye’yi yıkmayı planladıkları, bazı etnik çevrelerin “İslamcı/muhafazakar” görünüm altında bu güçlerle ortak çalıştığı, o çevrelerin Suriye savaşının ateşli savunucuları olduğu kavranamamıştı.
Erdoğan’ı devirme, Türkiye’yi durdurma: İhanet devam ediyor
Ne yazık ki bu ülkeye sahip çıkması, ana omurganın parçası olması gerekenlerin bir kısmı, bütün bölgede çokuluslu istilanın öncüleri oldu. Bu çevreler “Türkiye’yi yıkma” ve “Erdoğan’ı devirme” gibi yine çokuluslu projelerin gizli ortakları olarak bugün aynen devam ediyorlar. Bütün bunları bir kaç yıl önce söylesek hainlikle suçlanırdık evlerimiz, iş yerlerimiz basılırdı. Bugün hala aynı tehlike söz konusudur.
Ama biz, ezberlerin ötesini konuşmaya devam edeceğiz. Risk alacağız, zihnimizi zorlayacağız, bazılarını kızdıracağız, dünyayı okuma biçimimizi o ezberlerden arındırıp gerçekleriyle görmeye çalışacağız. Türkiye ve dünyaya Anadolu’dan, bu coğrafyanın şehirlerinden, bin yıllık gelenekten bakmaya, güçler haritasındaki değişimleri buradan yorumlamaya, bu şekilde önümüzü görmeye, ülkemiz için direnç hatları oluşturmaya devam edeceğiz.
Mekke ve Medine’yi tartışmaya hazır olun
Çok geçmez, bir iki yıl içinde Avrupa’dan Ortadoğu’ya, Afrika’dan Asya’nın uzak köşelerine kadar onlarca cephe açılacak. Bunu bilin, buna hazır olun. Hepimiz bir seferberlik hali içinde Türkiye’yi buna hazırlamakla mükellefiz. Ekonomik, jeopolitik kimlik savaşları şehirleri vuracak. Avrupa’nın merkez şehirlerinden Müslüman dünyanın sınırlarına hatta kalbine kadar krizler ardı ardına büyüyecek.
Bugün Kudüs’ü tartışan bizler, birkaç yıl içinde coğrafyanın bir-iki beyinsizi yüzünden İslam’ın bütün kutsallarını Kabe’yi, Medine’yi, Mekke’yi tartışacağız, bir yere yazın. Bu şehirleri, bu merkezleri biz savunmak zorunda kalacağız, asla unutmayın.
Muhafazakar aydınlar son otuz yıla dair hiç bir şey söyleyemedi
1991 yılından bu yana, bölgemizi, bizi hedef alan büyük strateji, hesap, proje hiç tam anlamıyla kavranamadı. Hep münferit sorunlar gibi algılandı. Bazı çok bilmiş adamlar, yazarlar, öncüler, sığ, dar düşünce kalıplarıyla, yazı ve sözleriyle bütün milleti kandırdı. Kendi yanlışları, kavrayış eksikliklerinin arkasından bütün ülkeyi sürükledi.
Proje Irak oldu, Afganistan oldu, Suriye veya Libya oldu. Terör oldu, radikal İslam oldu. Bu ülkenin entelijansiyası, son otuz yıldır sadece bunları tartıştı, önlerine konan gündemin dışında tek bir tartışma alanı açamadı. Ne sunulmuşsa onun hakkında “fikir” üretmeye kalktılar.
Oysa bunlar fikir değildi, o büyük istila projesinin bu coğrafyada pazarlanmasıydı. Bugüne kadar hep Batıcı aydınlar suçlandı. Ama kelli felli İslamcı, muhafazakar aydınlar son otuz yıla dair aklı başında tek bir cümle kuramadı, bir duruş belirleyemedi coğrafyayı sarsan bir dil üretemedi.
Kavga bilmeyen aydınlar bize bir şey söyleyemez
Oysa en çok konuşması gereken, öne çıkması gereken, büyük bir hesaplaşma başlatması gereken onlardı. Kimse kusura bakmasın ama büyük bölümü sıvıştı, bazıları da oralardan proje almayı lütuf sandı, aydın olma sandı. Kavgayı bilmeyen aydın bu coğrafya için de Türkiye için de hiçbir şey söyleyemez. Bu böyle bilinsin.
Parça parça, ülke ülke yaşadıklarımızın tek bir hesabın unsurları olduğu anlaşılamadı. Bir çok siyasetçi, devlet adamı, başbakan bu tuzağa düştü. Ülkemizin aydınları, yazarları, kanaat önderleri bu tuzağa düştü.
Bugün bakıyorum, seçime hazırlanan bazı siyasi partiler, liderler, kadrolar, çok ciddi bir yerlilik/millilik testine tabi tutulması gereken insanlar olarak aynı tuzağa düşüyorlar. Bazıları o büyük hesabı göremiyor, bazıları o büyük hesabın parçası olarak iktidar/güç arıyor.
Yüzlerce yıldır görülmeyen bir güç kayması bu, dikkat!
Ama mesele çok büyük… Siyasi tarihin en büyük kırılmalarından biri yaşanıyor. Dünya savaşları dönemindeki kırılmalar bunlar. Tarih dönüşü yaşanan dönemler gibi bunlar. Bugünü, büyük değişimi, kırılmayı anlayan siyasi kadrolar geleceği kuracak. Onlar kuracak. Ezberlerle, eski dünyanın kalıntılarıyla konuşanlar değil.
Hiçbir değer yargısı kalmayan bir dünyadayız artık. Sözleşmeler, teamüller, ulus üstü yapılar darmadağın oldu. Küresel iktidar paramparça oldu. Batı, yüzyıllara dayanan hükümranlığının son evrelerini yaşıyor. Doğu, yüzyılların suskunluğuna son veriyor ve büyük bir yükseliş grafiği gösteriyor.
Dünyanın dengesi, sanki kuzey/güney yer değiştirir gibi değişmek üzere. Sadece yirminci yüzyılda iki büyük dünya savaşı yaşamış bu dünya, belki yüzlerce yıldır görmediğimiz bir güç kayması yaşıyor.
24 Haziran, o ezberlerin tüketildiği son seçimdir
Öyleyse sözlerimizi, iddialarımızı, durduğumuz yeri, kendimize ve dünyaya bakışımızı kökten değiştirmek zorundayız. Bildiğimiz, ezberlediğimiz her şeyi unutmak, yenilerini keşfetmek zorundayız. Geleceğin dünyasını görebildiğimiz kadar varolacağız.
Bugün, seçim öncesi sokaklarda söylediğimiz sözler bizi bir yerlere taşımayacak. Bazı siyasi partilerimizin bunları bilmenin çok uzağında olduğunu, böyle bir arayış ve sorumluluk hissetmediklerini, çokuluslu senaryolar çerçevesinde ezberletilmiş gerçeklerle Türkiye’ye talip olduklarını görüyoruz.
Öyle bir dünya yok artık. Belki bu ezberlerin tüketileceği son seçim olacak 24 Haziran. O tarihten sonra herkesin başka bir dil kullanacağını, bugünkü pozisyonundan fersah fersah uzaklaşacağını, dünyanın gerçeklerinin acı sonuçlarıyla yüzleşeceklerini, siyasi tez ve dillerinin tarihe karışacağını göreceksiniz.
Bugünün Müslümanlığı, vatanseverliği budur! Bin yıllık cephede toplanın
Batı’nın İslam dünyasına yönelik topyekûn saldırılarından söz ediyoruz. Müslümanların ötesinde dinin kendisini yok etmeye dönük bir müdahale başladı. Bu bir imha harekatıdır. Coğrafyayı, ülkeleri, değerlerini, tarihini yok etme girişimidir. Hala bunu kavrayamayanlar, hala onlarla ortaklık kuranlar yüzyılların tarihine, coğrafyanın tamamına ihanet içindedir.
İnsan hakları sözleşmeleri dahil, demokratik değerler dahil artık yeni dünyanın korkutucu gerçekleri karşısında bir anlam ifade etmiyor. Geçmişin bütün çatışma alanları yeniden açılıyor, bütün iddiaları bugüne taşınıyor bütün husumetler güncelleniyor. Herkes kendi mevzisinden savunmaya geçiyor.
Alpaslan’ın, Kılıçarslan’ın Selahaddin’in yoludur bu
Bize düşen, Alpaslan’ın, Kılıçarslan’ın, Selahaddin’in, Fatih’in, Yavuz’un, Kanuni’nin, 2. Abdülhamit’in mevzisinde savunma kalkanlarını güçlendirmektir. Bugünün en büyük davası budur. Bugünün vatanseverliği, bugünün Müslümanlığı, bugünün insanlığı budur.
24 Haziran Türkiye için tarih dönüşüdür. Bir milletin yüzlerce yıllık yürüyüşünün en önemli kavşaklarından biridir. Kim, hangi partiden olursa olsun, bu büyük gerçek önümüzdedir. Bundan ötesi yoktur..
.Erdoğan ‘kapağı’ için size kim, ne kadar para ödedi? Korkuyorsun Avrupa, daha çok korkacaksın!
04:0025/05/2018, Cuma
G: 25/05/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Fransız Le Point dergisi Cumhurbaşkanı Erdoğan’a yönelik yeni bir küstahlığa imza atmış, onu kapaktan “Diktatör” ilan etmiş..
Erdoğan ‘kapağı’ için size kim, ne kadar para ödedi? Korkuyorsun Avrupa, daha çok korkacaksın!
Erdoğan ‘kapağı’ için size kim, ne kadar para ödedi? Korkuyorsun Avrupa, daha çok korkacaksın!
18 Mayıs, Cuma
Yazının başında söyleyeyim: Bu kapak para kokuyor. Pis bir pazarlık kokuyor. Üç kuruşa kendini satan bir derginin, kapağını bu ay bilmem kaç dolara bir ülkeye satmış olma ihtimali kokuyor. Ağırlıklı tahminim şu: Le Point bu kapak için bir ülkeden para aldı. Kimden mi?
Güçlü ihtimal Birleşik Arap Emirlikleri (BAE). Türk medyasına da el atan, fonlar dağıtan, ABD ve Avrupa medyası üzerinden Türkiye’ye karşı inanılmaz bir düşmanlık kampanyası yürüten BAE’nin, medya operasyonlarına ayırdığı dolarların bir kısmı bu ay Le Point dergisine gitmiş.
İslamofobi, Türkofobi, Erdoğan’ı devirme: Artık bir küresel proje
Başka hangi ABD ve Avrupa medyasına ihaleler verildi önümüzdeki günlerde görürüz. Seçimlere az kaldı, son haftalarda nasıl bir medya saldırısı yapılacak göreceksiniz. Bütün dünyada dergiler, gazeteler, televizyonlar üzerinden operasyonlar yapacaklar. Erdoğan’a saldıracaklar, seçimleri etkilemeye çalışacaklar, kamuoyuna asılsız, deli saçması iddialar servis edecekler.
Biz Fransız dergisini kirli pazarlığı ile, o entelektüel fahişeliği ile baş başa bırakalım ve daha esaslı konuya dönelim. Erdoğan düşmanlığı, Türkiye ve Avrupa’daki bazı çevrelerin Erdoğan’a yönelik saldırganlıkları, küresel ölçekte “Erdoğan’ı devirme” projeleri, İslamofobi ile birlikte Türkofobi hastalığı yükselen bir gücü dize getirmek, bıktırmak, ürkütmek o güce erişmeden etkisiz hale getirmek için kullanılan bir yöntemdir.
Yalancısınız, saygısızsınız, ikiyüzlüsünüz, şantajcısınız
Fransız dergilerinde bu tür kapakları genelde görürüz. Alman dergilerinde de aynı sıklıkla benzer konular işlenir, uçuk, saçma sapan, nefret dolu yayınlar yapılır kapaklar hazırlanır.
“Türkiye’nin ekseni kaydı, Türkiye NATO’dan kopuyor, Türkiye Avrupa’dan uzaklaşıyor, Türkiye İslam’a kayıyor, Türkiye Asya’ya kayıyor, Türkiye’ye müdahale edilip NATO eksenine çekilmeli” türü daha bir çok başlık, bu başlıklar ekseninde yayınlar, yalanlar, hakaretler, tehditler, şantajlar, Avrupa siyasetinin, Avrupa medyasının son yıllarda genel karakteri oldu.
Her gün bir Fransız, bir Alman, bir Belçika ya da Hollanda yayın organı Türkiye’ye saldırıyor. Erdoğan’a hakaret ediyor, Türkiye’ye saldırıyor milletimizi aşağılıyor, değerlerimize küfrediyor, hayat tarzımızı sorguluyor..
Hala anlayamıyor musunuz, biz sizi umursamıyoruz artık!
Size ne yahu, size ne! Nasıl yaşayacağımızdan, yönümüzü nereye çevireceğimizden, kimlerle dost olacağımızdan, ülkemizi nasıl yöneteceğimizden, kimi seçip kimi seçmeyeceğimizden size ne? Hollanda kim Avusturya kim, Danimarka kim, bu ülkelerin hangisine akıl sorup kendimize gömlek biçeriz? Hiç birine…
Almanya dost mu düşman mı, Fransa dost mu düşman mı, İngiltere dost mu düşman mı? İkili tavırlarınızdan, riyakarlığınızdan, düzenbazlığınızdan, kibirli hallerinizden, güvensizliğinizden, söz verip tutmamanızdan bıktık usandık artık.
Hala anlamıyor musunuz? Bu ülke size bakarak, size güvenerek, size inanarak, sizinle ortak olarak kendine yön biçmeyecek, yol yürümeyecek, kendine sizin gözlerinizle bakmayacak. Yüzlerce yıllık siyasi tecrübelerimiz, 19 ve 20. yüzyılda yaşadıklarımız, bugün coğrafyamıza yönelik saldırganlıklarınız, bugün Türkiye’ye ve onun seçtiği Erdoğan’a yönelik hakaretleriniz bize çok şey öğretti. Artık sizi umursamıyoruz, bunu hala anlamadınız mı?
Çöküyorsun Avrupa! Ancak kibirden bunu göremiyorsun
Sadece biz değil dünya sizi umursamıyor, kendinizi 19. ve 20. Yüzyıl’da zannediyorsunuz. Gerilediniz, durakladınız, çöküyorsunuz, parçalanıyorsunuz, çok yakında birbirinize gireceksiniz, hala anlamıyor musunuz. Bu yüzden, hakaretlerinizi de, akıl vermelerinizi de, tehditlerinizi de umursamıyoruz, biz umursamıyoruz dünya da umursamıyor.
Artık Yaşlı Avrupa’sınız, artık köhne Avrupa’sınız. Biraz kendinize bakın, dünya nerelere gidiyor, siz nasıl kendi şehirlerinize gömülüp gidiyorsunuz. O kibrinizle gömülüp gidiyorsunuz. Farkında bile değilsiniz.
Utanmayın, söyleyin: Bizden korkuyorsunuz!
Madem kötüyüz, madem Türkiye’yi istemiyorsunuz, niye arkamızdan ağlıyorsunuz. Niye tehditler savuruyorsunuz, niye şantajlara başvuruyorsunuz, niye Erdoğan’ı devirmeye ve Türkiye’yi durdurmaya çalışıyorsunuz. Sevmediğiniz ülke ise bırakın gitsin. Biz kendi yolumuza gidelim siz de rahat edin..
Ama o iş öyle değil. Bildiğimiz en büyük gerçek ne biliyor musunuz? Bizden korkuyorsunuz. Türkiye’den korkuyorsunuz. Erdoğan’dan korkuyorsunuz. Büyümemizden, güçlenmemizden. Tarihi tezlerimizi bugüne çağırmamızdan, coğrafyamıza dönmemizden korkuyorsunuz.
Biz büyüdükçe siz küçüleceksiniz. Bu hep böyle oldu
Size saldıracağımızdan değil, sizi geçeceğimizden korkuyorsunuz. Biz büyüdükçe siz küçüleceksiniz, biliyoruz. Tarih hep böyle olmuştur. Biz büyüdüğümüzde siz küçüldünüz, acizleştiniz. Şimdi yine büyüyoruz. Tarih döndü ve bize yeni bir yol açıldı. Biz dünyanın geri kalanı ile yıldızlaşıyor, büyük bir hızla öne çıkıyoruz. Ama siz duraklama dönemine girdiniz. Gerileme dönemine girdiniz, Çöküş dönemine girdiniz.
Her gün yeni bir oyun kuruyorsunuz, her gün o oyunlar ellerinizde patlıyor. Türkiye’yi durduramıyorsunuz. Darbe denediniz. Terör saldırıları yaptınız. İç savaş çıkarmak istediniz, güneyden saldırılar yaptınız, sivil katliamlara imza attınız ama Türkiye’yi durduramadınız. Denemediğiniz komplo, denemediğiniz kirli oyun kalmadı. Ama Türkiye daha da büyüdü, Erdoğan’ı size kurban vermedi, ona sahip çıktı. Tarihe ve coğrafyaya sahip çıktı.
Sen Avrupa! Sen kibrinle batacaksın
Sen Avrupa! Kibrinle batacaksın. Başka milletlere saygısızlığınla batacaksın. Başka ülkelere yaptığın kötülükle batacaksın.
Senin diktatör dediğini dünya seviyor, senin iyi dediğinden bütün dünya kuşku duyuyor. Senin doğru dediğinin yanlış, yanlış dediğinin doğru olduğuna inanıyor herkes.
Tarih değişti, milletler değişti. Dünya düzeni değişti, sen hala aynı kibirli, aynı ihtişam hayallerinle dünyada bir şeyleri değiştireceğini sanıyorsun.
Sen Avrupa, korkuyorsun. Bizden, milletimizden, Erdoğan’dan, Türkiye’nin seçtiği yeni yoldan, büyük hesaplara girişmesinden, büyük iddialarla öne çıkmasından korkuyorsun. Sana “Erdoğan diktatör” dedirten şey, demokrasi değil, özgürlük değil, insan hakları değil. Sen onları umursamazsın bile. Sen onları sadece satarsın. Seni bu hale getiren korku Avrupa..
Daha çok korkacaksın, asıl sen alay konusu olacaksın
Daha çok korkacaksın! Çünkü bu ülke, bir daha geri çekilmeyecek. Bir daha kaybetmeyecek. Bir daha Anadolu’da hapis hayatı yaşamayacak. Coğrafyayı ayağa kaldırmak için Anadolu’yu görülmemiş biçimde güçlendirecek. Bunu bir seferberlik ruhuyla yapacak.
Unutma Avrupa, bir daha 20. Yüzyıl olmayacak. Sen hayal dünyasında bu yüzyılı kaybederken biz büyük bir hızla, dünyanın geri kalanıyla yeni dünyayı biçimlendireceğiz. Yeni çağın yükselenlerinden olacağız. Artık senin kimseyi tehdit edecek halin yok, küçümseyecek halin yok alaya alacak halin yok Avrupa..
Anla artık. Asıl sen alay konusu oluyorsun..
.Bütün dünya Suriyeleşti, ne kadar farkındayız? ABD’ye karşı küresel bir cephe oluşuyor..
04:0030/05/2018, Çarşamba
G: 30/05/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Zor oyunu bozar. Türkiye’nin Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonu, ABD ve müttefiklerinin Suriye planlarını altüst etti. Bu iki operasyon yapılmamış olsaydı, İran sınırından Akdeniz’e kadar bir terör kuşağı oluşmuş, Türkiye kuşatılmış, coğrafyadan yalıtılmış olacaktı. Ardından Anadolu içlerine saldırılar başlayacaktı.
Bütün dünya Suriyeleşti, ne kadar farkındayız? ABD’ye karşı küresel bir cephe oluşuyor..
Bütün dünya Suriyeleşti, ne kadar farkındayız? ABD’ye karşı küresel bir cephe oluşuyor..
23 Mayıs, Çarşamba
Şimdi Münbiç’i de verip Doğu’daki PKK varlığını koruma, Fırat’ın Doğu’sunu sağlama almaya dönük bir hesap var. Ama bu bizim için asla kabul edilebilir bir durum değildir. Ya da bu bizim boyun eğmek zorunda olduğumuz bir yaklaşım değildir, olamaz. Fırat’ın doğusuna sessiz kalırsak, İran sınırına kadar bütün güney kuşağındaki terör unsurlarını temizlemez, o bölgelerdeki yabancı unsurlara açıktan tavır almazsak, kuşatma ve imha senaryosu aynen devam edecektir.
Afrin hesapları bozdu, Koridor Güney’e kaydı
Plan üstüne plan, hesap üstüne hesap yapıyorlar. Şimdi Deyrizor’dan Golan Tepeleri’ne uzanan bir güney koridoru inşa etmeye çalışıyorlar. Suriye’yi tam ortadan ikiye bölüp güney koridorunu hayata geçirmek istiyorlar. Göstergeler bu amaçla yeni terör örgütleri kurulduğuna işaret ediyor. ABD ve İsrail, yine İslamcı kimlikli örgütler kurup yeni bir istilanın ön hazırlıklarını yapıyor.
Türkiye’nin bir müdahalesi bölgesel bütün denklemi değiştirdi. “Afrin küçüktür ama çokuluslu hesapları bozacaktır” diye yazmıştım. Bozdu da. Afrin sonrasına bakalım. Suriye’nin kuzeyindeki hesap değişti. Güney’den yeni koridor ve cephe açılması öne çıktı. İsrail Suriye’yi vurmaya, İran-İsrail, Suriye üzerinde çatışmaya, ABD ve Fransa güneyden saldırmaya, S. Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri Suriye savaşını yeniden başlatmaya ayarlı senaryoları devreye soktular.
Ama Fırat’ın doğusunu unutursak, Münbiç’le yetinirsek, Münbiç’te anlaşmayı kazanç olarak görürsek tehdit yeniden kuzeye, sınırlarımıza kayacaktır. O zaman Afrin de, Hatay da elden gidecektir. Türkiye bu hatayı asla yapmayacak, 24 Haziran seçimlerinden sonra bölge ciddi oranda hareketlenecektir.
Dünya Suriyeleşti, haberiniz var mı?
Suriye’deki güç hareketliliğine, ittifaklara ve düşmanlıklara çok dikkat edin. Dünyanın tamamında Suriye’de olan şey oluyor aslında. ABD ve İsrail, S. Arabistan ve BAE ile İran’ı bölgede dizginlemeye çalışıyor. Suriye’de olan bu çatışmadır. Zamanla Lübnan’da aynısı olacak, Lübnan cephesi de açılacaktır. İran’la nükleer anlaşmanın iptali bu amaçla yapılmıştır. ABD-İsrail hattı ile Çin-Rusya-Merkez Avrupa hattı arasında var olan derin çatlak, çatışma, bu kararla alabildiğine tehlikeli bir hale gelmiştir.
Almanya, ABD ambargosunu tanımamış, Çin ve İran’la beraber çalışmaya karar vermiş, Türkiye zaten ABD ile arasındaki mesafenin açılmasına bilinci olarak rıza göstermiş, Avusturya Başbakanı, “ABD artık güvenilir bir müttefik değil” açıklaması yapmış, hemen bütün Avrupa, ABD’nin kararına kaşı çıkmış, bir ABD-Avrupa ayrışması belirginleşmiştir.
Bugün Suriye’deki cepheleşme nasılsa küresel ölçekte cepheleşme de aynısıdır. Giderek daha da aynileşecektir. Dolayısıyla bugün dünyanın her yeri bir Suriye olmuştur. Birçoğumuz farkında bile değil ama bölgeler, dünyanın hemen her siyasi/askeri çevresi Suriyeleşmiştir.
Yalnız ve tehlikeli ABD, öncelikli tehdit haline geldi
Çin, Rusya, Türkiye, merkez Avrupa, Latin Amerika, Asya-Pasifik bölgesinin büyük bölümü, Güneydoğu Asya, Türkiye’den Endonezya’ya uzanan kuşak ABD karşıtı olmuştur. “Türkiye yalnızlaştı” diyenlerin öncelikle bu yalnızlaşmaya bakması gerekmektedir. Yalnızlaşan ABD’dir ve bu çok daha hızlanacaktır.
Çünkü ABD’nin bu gezegende hemen her ülkeye, millete bir şekilde zararı dokunmuştur. Yalnızlaştıkça agresifleşmekte olan ABD dünya için en öncelikli tehdit haline gelmiştir. Birçok ülke, güç, çevre, ittifak, bu gücün büyük bir yıkıma neden olmadan nasıl tasfiye olacağı üzerine kafa yormaktadır. Zira dünyada var olan bölgesel ve küresel sorunların ezici çoğunluğu ABD’nin varlık ve eyleminden kaynaklanmaktadır.
Merkel’in daveti, Almanya alarmda: Güç oynaklığı tehlikeli noktalarda..
Yeni oluşan küresel güç haritasına dikkat etmeliyiz. Batı’nın, ABD’nin gerilediğini, Batı için tarihin sonunun geldiğini artık biliyoruz. Öyleyse dünyanın geleceği de, bölgemizin geleceği de nasıl şekillenecek, ezberlerimizden kurtulup bunları öğrenmeye çalışmalıyız.
Almanya Başbakanı Angela Merkel’in 24 Haziran seçimlerinden sonra Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı davet etmesi, bir acil duruma işaret etmektedir. Türkiye’de seçim sonuçlarından şüphe duymayan Almanya, aslında çok daha geniş, küresel ölçekte bir güç oynaklığının paniğini yaşamaktadır. S. Arabistan, Alman firmalarına yasak koydu. Berlin, Rusya ve Çin ekseni ile hareket etmeye başladı. Türkiye’nin Rusya ve İran’la Suriye üzerinde yürüttüğü ortaklık ile Almanya’nın yeni pozisyonu birbiriyle örtüşüyor. Erdoğan’a yönelik davetin esas meselesi budur.
ABD’ye karşı küresel cephe biçimleniyor..
Daha net bir şey söyleyeyim. Aslında bütün dünya ABD’ye karşı teyakkuza geçiyor. Yalnızlaşan, tehlikeli bir hale gelen, devlet ehliyetinin ve akilliğinin çok ötesinde marjinal tavırlar sergilemeye çalışan, hızla daha da dengesizleşen ABD’ye karşı bir küresel cephe inşa ediliyor sanki.
ABD ile hareket eden her ülke kaybediyor. Bu temel algılama, birçok ülkeyi ABD ekseninden uzaklaştırdı. Bu çerçevede, Suriye’de ABD ile hareket edenler kaybedecektir. Deyrizor’dan Golan’a koridor açmaya çalışanlar kaybedecektir. PKK üzerinden alan genişlemesi çalışmaları yapanlar kaybedecektir.
Suriye’ye çok iyi bakalım. Dünya, Suriyeleşirken küresel güç haritası her ülkenin Suriye’de aldığı pozisyona göre biçimleniyor. Türkiye için en acil seferberlik, 24 Haziran’dan hemen sonra Fırat’ın doğusuna yönelmektir. Türkiye, Suriye’de ne kadar varlığını artırırsa küresel ölçekte de öyle olacaktır. Bu arada BAE’nin fonladığı ve Arap dünyasını kapsayan bir Türkiye karşıtlığı dalgası oluşturulmak isteniyor. Çok yakında bu proje de çökecektir.
Şaklabanlık, proje, örgüt aklı.. 24 Haziran yerli olanla olmayanın hesaplaşmasıdır
04:002/06/2018, Cumartesi
G: 2/06/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
24 Haziran seçimlerinden sonra iki hayati konu Türkiye’nin önüne gelecek: Ekonomi ve bölgesel güvenlik. Seçim öncesi dolar üzerinden yürütülen ekonomik saldırılar, seçim sonrası “istikrarsız bir siyasi atmosfer” oluşması durumunda çok daha şiddetli saldırılara dönüşecek, belki de bir yıkım döneminin ilk hareket noktası olacak.
Şaklabanlık, proje, örgüt aklı.. 24 Haziran yerli olanla olmayanın hesaplaşmasıdır
Şaklabanlık, proje, örgüt aklı.. 24 Haziran yerli olanla olmayanın hesaplaşmasıdır
28 Mayıs, Pazartesi
Çünkü seçim öncesi ekonomik saldırıları yönlendiren ve yönetenlerle, muhalefetin seçim döneminde ortaya koyduğu siyasi ve ekonomik söylem biçimi arasındaki paralellik artık gizlenemez bir noktada. Bu ülkenin tamamının bu benzerliği, paralelliği sorgulaması gerekiyor.
Hadi gelin bu sorulara cevap verelim, neden?
Onlara, bu partilere, bu cephelere, “bu konuda neden bir söz söylemiyorsunuz, neden bir tane projeniz yok, neden Türkiye’nin bir adım sonrasına ilişkin tek bir hedefiniz yok, neden son beş yıldır ağır saldırılarla ülkemizi vuranların onaylayacağı söylemleri tekrarlayıp duruyorsunuz, neden dışarıdan müdahale edenleri rahatsız edecek tek söz söylemiyorsunuz, neden onlara karşı Türkiye için ortak dayanışma çağrıları yapmıyorsunuz” diye sorulması lazım.
Ekonomik saldırılar oluyor ellerini ovuşturuyorlar: Türk ekonomisi batsın, ülke zayıflasın, millet fakirleşsin, bunlar olursa Erdoğan zayıflar, bunlar olursa Türkiye’nin büyük yürüyüşleri durur, bunlar olursa Batı, Türkiye korkusundan kurtulur, o zaman da Batı başkentlerinden bize iktidarlar dağıtılır” diye içten içe seviniyorlar.
Erdoğan’a bir İsrailli gibi bakmak.. Bu bir hastalıktır
Bazıları sevinçlerini gizleyemiyor, bunu yaparken aslında bir ihanet gibi algılandığını fark etmiyor bile. Öyle bir nefret ve kinle hareket ediyorlar ki, İsrail’in Erdoğan algılaması ile, Batı’daki Türkiye düşmanlarının Erdoğan algılaması ile, İslam dünyasını tarih dışına itmeye çalışanların Erdoğan algılaması ile onların Erdoğan algılaması arasında hiç fark kalmadığını görüyoruz.
Peki, nedir bu? Başkanlık yarışı mı? Türkiye’yi daha iyiye götürme mücadelesi mi? Daha çok vekil çıkarıp daha gülü parlamento oluşturmak mı? Peki, demokrasi çerçevesinde bir rekabet mi yoksa çokuluslu bir öfkenin 24 Haziran seçimleri üzerinden servis edilmesi mi?
24 Haziran yerli direncin zaferi olacak
Öfkeleri de, kullandıkları siyasi dil de, önerileri de, projesizlikleri de, teröre alan açmaya dönük gizli gayretleri de, otuz yıl öncesi Türkiye’yi oluşturup birilerine rehin verme niyetleri de insanı ciddi biçimde endişelendiriyor.
Hiçbirinde vatan eksenli mücadele azmi görmüyoruz. Hep olumsuz, hep negatif, hep dağıtma/parçalama/zayıflatma üzerine bir söylem. Bu çabalar Türkiyeli değil, asla değil. Bu duruş, bu söylem, bu öfke bu topraklara ait değil. 24 Haziran Türkiye’de yerli duruşun zaferi ile sonuçlandığında, bu ülke çok daha büyük adımlarla tarih ve coğrafya inşa etmeye giriştiğinde yaptıkları çok daha sırıtacak.
Bilmiyor, düşünmüyor, bakmıyor, ilgilenmiyor
Eminim hiçbiri, bugün İtalya’da ne oluyor, AB hükümet kurulmasını neden engellemeye çalıştı, neden bu ülkeyi vesayet altında tutuyor, seçimi kazanan partilerin AB ve ABD karşıtlığının arkasında ne var, bilmiyor, düşünmüyor, bakmıyor, ilgilenmiyor. Eminim hiçbiri bugün İspanya’da hükümet niye düştü, neden Güney Avrupa’da AB ve ABD karşıtlığı hızla yükseliyor, bu zincirleme nerelere uzanacak, dert edindikleri yok.
Eminim hiçbirinin ABD ve İsrail’in Suriye üzerinden nihai bir savaş çıkarma, Kızıldeniz’den Basra Körfezi’ne bütün bölgeyi ateşe atma ve bu planı çok yakın bir zamanda uygulama konusunda bir fikirleri yok, ilgileri de yok. Almanya’nın, Avrupa ülkelerinin ABD’ye karşı neden bir anda Çin ve Rusya’ya yön değiştirdiğini, bunun sebebinin sadece İran olmayabileceğini, Batı ve Doğu Avrupa’da ABD karşıtı bir cephenin nasıl oluştuğunu, dünya genelinde ABD’nin neden yalnız bırakıldığı ve İsrailleştirildiğini düşündükleri yok.
Şaklabanlık, proje, marjinal örgüt aklı: Tehlike bunlar!
Kırk yıl önceki, otuz yıl önceki vesayet altındaki Türkiye’den sözleri ekranlarda pazarlıyorlar. Artık öyle bir dünya kalmadığını, Kılıçdaroğlu’nun etnik ve mezhep eksenli marjinal örgüt bakışıyla koca Türkiye’nin yönetilemeyeceğini, Meral Akşener’in öfke ve hınçla kamufle edilmiş bir çokuluslu proje görüntüsünden başka bir şeyi olmadığını, Muharrem İnce’nin artık “şaklabanlığa” dönüşen palavralarının karşılığı olan bir dünya ve Türkiye kalmadığını bilmemiz gerekiyor.
Artık 24 Haziran sonrasına, Türkiye’nin ve dünyanın yeni bir döneme girdiğine, çok acımasız bir hesaplaşma başlayacağına, kimin yumruğu daha sıkıysa onun kazanacağı bir dünyanın oluştuğuna, “Türkiye’nin meselesi” diye pazarlanan sorunların aslında bölgesel ve küresel ölçekte sorunların yansıması olduğuna bakmamız, sadece güce yatırım yapmamız, bu ülkenin çok büyük güç hesaplaşmalarına dayanıklı hale getirmemiz gerekiyor.
Erdoğan’ı devirme dışında söyledikleri hiçbir şey yok
Hiç kimsenin sözü sadece Türkiye ile sınırlı değildir. Çünkü öyle bir dünya yoktur artık. Milli ve yerli ekseni güçlü tutmak da bölgesel ve küresel bir meseledir, bir mücadelenin adıdır. Bu ekseni dağıtmaya dönük ısmarlama girişim ve politikalar, ittifaklar da Türkiye ile sınırlı değildir, “Türkiye’yi durdurma” planlarının parçasıdır.
Sadece Erdoğan’ı devirmeye kodlanan siyasi muhalefetin, 24 Haziran’dan sonra Türkiye ve bölgenin karşı karşıya kalacağı ekonomik ve güvenlik konularında bir tane bile sağlam, umut vadeden gerçekçi cümlesini duymadım, okumadım bugüne kadar. Duyma umudum da yok, çünkü olmadığını biliyorum.
Yerli olanla olmayanın hesaplaşması olacak..
24 Haziran seçimleri Türkiye’yi yeniden biçimlendirecek. Ama aynı dönemde dünya da yeniden biçimleniyor. Böyle bir zamanlamada, Türkiye’yi bayraklaştıranların davası ile Türkiye’yi aşağı çekenlerin ortaklıkları tarihi niteliklidir.
Hiçbir şey sadece Türkiye ile sınırlı değildir. Yerli olanla olmayanın hesaplaşması bize bir gelecek sunacaktır. Doğru yerde durmak için, memleket/vatan eksenine güç vermek için, yeni çokuluslu saldırılara karşı ülkenin direncini artırmak için yüzyılların sorumluluğu bizi beklemektedir.
Dünyayı ne kadar okuyabilirseniz Türkiye’de olanları o kadar anlarsınız. Kimin nerede durduğunu, ne kadar Türkiyeli olduğunu ya da kimlerin pazarlamacısı olduğunu ancak o zaman kavrarsınız.
.O bayrak 24 Haziran’a kadar Kandil’e dikilir!
04:005/06/2018, Salı
G: 5/06/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye için en öncelikli ve asla pazarlık malzemesi yapamayacağı konu, Akdeniz’den İran sınırına kadar uzanan bölgenin, yani güney sınırlarının güvence altına alınması, bu uzun sınır hattından dışarıya doğru derin bir güvenlik alanı oluşturmasıdır.
O bayrak 24 Haziran’a kadar Kandil’e dikilir!
O bayrak 24 Haziran’a kadar Kandil’e dikilir!
29 Mayıs, Salı
Halep-Musul hattının kuzeyinde kalan bütün bölge bizim için iç meseledir. O bölgede ne kadar terör varsa, ne kadar dışarıdan güç varsa bizim için tehdittir. Hiçbir örgüt, hiçbir devlet, hiçbir bölge dışı güç Türkiye’nin bu meşru müdafaasını, var olma mücadelesini, savunma hakkını gölgeleyemez, engelleyemez.
Doğu Akdeniz’den İran’a kadar bütün o bölgeyi temizlemeliyiz..
Doğu Akdeniz’den İran’a uzanan bölge, bir başka deyişle, Kızıldeniz-Basra Körfezi arası, “bölgesel” nitelikle bir krize, savaşa hazırlanıyor. Artık örgütlerin savaşı değil, bir devletle sınırlandıracağımız bir kriz değil bu. Artık bu coğrafyada yaşayanların, coğrafyanın tamamıyla ilgili bir meseledir.
Artık bölgesel gerçeklik, etnik ve mezhep söylemiyle bile ifade edilir olmaktan çıkmıştır. Bir coğrafya inşası ya da yıkımı söz konusudur. Yeni bir siyasi iklim, çevre oluşturma ya da yerli bir çevrenin, coğrafyanın kendine özgü varoluşunun yok edilmesi meselesi söz konusudur.
ABD ve Avrupa’nın, İsrail’in, Rusya’nın, yine ABD ve İsrail’in yanında yer alan S. Arabistan ve BAE’nin aktif katıldığı yeni bölgesel hesaplaşmada Türkiye’nin elini kolunu bağlamak, hareket alanını daraltmak, bir takım siyasi projelerle ve kamuoyu baskısıyla onu tedirginliğe sevk etmek çok büyük bir vebal olacaktır.
Fırat Kalkanı, Afrin, Kandil’e müdahale
Türkiye, bölgede elini uzatabildiği her yerde olmak zorundadır. Mümkün olduğunca, gücü yettiğince daha uzaklara ulaşmak için mücadele vermek zorundadır. Elini geri çektiği anda, saldırılar sınırımızın sıfır noktasına hatta içeriye servis edilecek, dalga dalga üzerimize gelecektir.
15 Temmuz saldırısı bu büzden Türkiye için kuruluşundan bu yana en ağır saldırıdır, aslında bir imha harekâtı, bir Suriyeleştirme projesidir.
Bu saldırıdan hemen sonra Türkiye’nin attığı adımlar, sadece teröre karşı değil, coğrafyanın geleceğini etkileyecek ölçüde olmuştur. Fırat Kalkanı, Afrin Operasyonu ve bugünlerde iyice belirginleşen Kandil’in kuşatılması, sadece terörle mücadele değil, bölgesel yıkım projelerine karşı olağanüstü bir cevaptır. Türkiye’yi imhaya, küçültmeye dönük içeriden ve dışarıdan yürütülen operasyonlara bu coğrafyadaki yüzyılların birikimiyle verilen cevap olmuştur.
“Türkiye cephesi” kurmuşlardı. Şimdi biz cephemizi kuruyoruz.
Aslında bunlar bir reaksiyon, cevap değil. Bu operasyonlar; coğrafya inşasına yönelik, geleceğin Türkiye’sini kurmaya yönelik köklü adımlardır. ABD, İsrail ve Avrupalı bazı ülkelerin birlikte planladıkları, teker teker ülkeleri küçültme hesaplarını tersine çeviren, terör örgütleri üzerinden zayıflatıp sonra da küçültmeye dönük planlarını altüst eden, Suriye ve Irak sınırı boyunca yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi” kurma projelerini boşa çıkaran jeopolitik müdahalelerdir.
Onlar “Türkiye Cephesi” kurup, 15 Temmuz sonrası saldırıya hazırlanırken, Türkiye, milletimiz hem 15 Temmuz’u hem de yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi” planlarını altüst etmiştir.
İşte şimdi biz kendi cephemizi kuruyoruz. Fırat Kalkanı ile başladık, Afrin Operasyonu ile devam ettik, Kandil’e müdahale ile daha da derinleştireceğiz.
Önce, Akdeniz kapısını kapattık
Dün Münbiç’te bir anlaşma sağlandı. Ne kadar uyulacak, ABD sözlerini ne kadar tutacak göreceğiz. Hiçbir şekilde güvenmiyoruz. Bugüne kadar verdikleri hiçbir sözü tutmadılar. Sözü bir yana bırakın, bütün terör örgütlerini besleyip üzerimize salan kendileriydi. Hâlâ da öyle. Orada terör örgütünü savunmak için bizimle pazarlık yapıyor!
Türkiye çok önemli bir şey yaptı. Önce terör koridorunun Akdeniz kapılarını kapattı. Afrin Operasyonu olmasaydı, Hatay’ı da isteyecek, İran sınırını Akdeniz’e bağlayacaklardı. Biz o zaman Hatay için de mücadele vermek zorunda kalacaktık.
Akdeniz kapısı kapanınca ABD, İsrail, S. Arabistan ve BAE daha güneyden yeni bir cephe kurdu. Suriye’yi güneyden vurup İran’a uzanan bir koridor açılacaktı. Şimdi bunun mücadelesini veriyorlar. Bence ABD’nin kuzey umudu büyük oranda sönmüştür.
Sonra Doğu kapısı.. Kandil kuşatıldı!
Türkiye şimdi o koridorun doğu tarafını kontrol altına alıyor. Mart ayından bu yana Irak’ın kuzeyinde, ince ince işlenmiş bir operasyon yürütüyor, Kandil’i kuşatma altına alıyor, PKK’nın bu bölgeden batı ile ilişkisini kesiyor. Zaten o bölgede güçlü bir askeri varlığı, üsleri ve irtibat noktaları olan Türkiye, belki ilk kez doğrudan Kandil’i hedef alarak yürüyor.
Türkiye zamanla Suriye ve Irak üzerinden birkaç bölgeden daha yarma harekâtı yapacak ve bölgeyi kontrol altına almayı bilecektir. Batı/Akdeniz ve Doğu kapısı kapatılan terör koridoru zamanla lime lime edilecektir.
24 Haziran öncesi o bayrak Kandil’e dikilir
Şimdi Irak’ın kuzeyindeki derinlikli operasyonu takip ediyoruz. 24 Haziran seçimlerinden önce Kandil’e bayrak dikilirse, yıllardır terör yuvası olarak kullanılan bölge temizlenirse, uluslararası terörün mabedi yok edilirse kimse şaşırmasın.
Tabi Kandil ele geçirildiğinde, bütün bölgeyi vuran çokuluslu bir karargâh da, ABD/İsrail operasyon merkezi de yok edilmiş olacaktır. Ama asıl operasyonlar seçimlerden sonra gelecektir. Türkiye’nin sesi işte o zaman yükselecektir.
.Demokrasinin sonu mu geldi? ABD ve Avrupa’da demokrasi krizi!
04:008/06/2018, Cuma
G: 8/06/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Foreign Affairs dergisi, “Demokrasi ölüyor mu” diye kapak yapmış. Dünyada demokrasinin gerilediğinden, zayıfladığından hareketle “Demokrasi dönemini sonu” teması işleniyor. Demokrasi, dünya genelinde 1930’lardan bu yana en kötü dönemini yaşıyor dergiye göre.
Demokrasinin sonu mu geldi? ABD ve Avrupa’da demokrasi krizi!
Demokrasinin sonu mu geldi? ABD ve Avrupa’da demokrasi krizi!
1 Haziran, Cuma
İçerik ne olursa olsun, cümleler nasıl olursa olsun, kesinlikle tartışılması gereken bir konu bu. Ama aydınların, düşünürlerin yönlendirebileceği bir tartışma bu açığı kapatmayacaktır. Çünkü onların formatlayamadığı bir zihin dünyası oluşuyor, onların dengeleyemediği bir güvenlik dünyası inşa ediliyor. Bence Türkiye’nin bu anlamda dünyayı ve kendini okuma konusunda bir çaba içine girmesi gerekiyor.
ABD ve AB, demokrasiden, özgürlükten söz etmiyor artık, dikkat ettiniz mi?
Bu bir demokrasi karşıtlığı, Batı karşıtlığı meselesi değil. Bu ideolojik bir tartışma da değil. Bu, insanlığın ortak geleceğine doğru nehirlerin nasıl aktığıyla, ne yöne aktığıyla, insanlığın nasıl bir yeni hikaye yazmaya başladığı ile alakalı bir meseledir.
Konu çok önemli. Neredeyse yirmi yıldır, dünyadaki yeni tartışmaların bir kısmını belki de ilk kez Türkiye kamuoyuna taşıyanlardan biri oldum. Türkiye ve bölgemize yönelik bir takım hazırlıklar, yeni tartışma konuları, çoğu zaman ilk kez bu köşede yer aldı. On yıl önce, bir konuda çalışma yapılıyor, Türkiye’yi çok etkileyecek, bölgede ciddi değişikliklere neden olacak diye dikkat çektiğim projelerin bir çoğunun bugün gerçekleşmiş olduğunu görüyorum.
Son iki yıldır yazdığım yazılarda ise, “Avrupa Birliği ülkeleri artık demokrasiden söz etmiyor, insan haklarından söz etmiyor. Bu hiç dikkatinizi çekmiyor mu” mahiyetinde sorular sorarak, sezdiğim, farkettiğim, anlamlandırmaya, kavramsallaştırmaya çalıştığım yeni durumlara dikkat çekmeye çalıştım.
24 Haziran onlar için tarihin sonu olabilir..
Derginin kapağını görünce, yanılmadığımı, dünyada bir çok insanın aynı şeyi sezdiğini gördüm. İnsanlığın farklı bir alana yelken açtığını, 20. Yüzyıl dünyasına ait bir çok şeyin kaybolup gitmeye başladığını, yeni bir dünya kurulurken bir zamanlar kutsanan bazı değerlere hiç de yer verilmeyeceğini gördüm, görüyorum.
Bu yüzden de yazılarımda hep; “Ezber cümlelerle konuşmayın, ezber siyasi söylemlerle, siyasi projelerle hareket etmeyin. Yepyeni bir dalga geliyor ve bütün ülkeleri etkisi altına alıyor. 20. Yüzyıl kavramlarını bir kenara atın, yeni bir dil oluşuyor. Türkiye’de kimse 20. Yüzyıl siyasetiyle güç inşa edeceğini zannetmesin. O söylemlerin ömrü muhtemelen 24 Haziran’da tamamen sona erecek. Hala ezberlerde direnenler sahneden çekilecek. Türkiye’nin muhalefetinin bu yüzden iktidar olma şansı yoktur” mealinde cümleler kullandım.
Artık kimse onların insan hakları raporunu ciddiye almıyor
Çünkü Avrupa, İkinci Dünya Savaşı sonrası inşa ettiği demokrasi, özgürlükler, birarada yaşama, çok kültürlülük gibi kavramları terkediyordu. Avrupa Birliği’nin değer yargıları yerle bir edilmişti. Vatandaşlık yasaları, olağanüstü hal yasaları, göçmen yasaları değişmiş, faşizmin ayak sesleri yükselmeye başlamıştı.
Artık kimse AB’nin insan hakları raporlarını ciddiye almıyordu. AB için, AB ülkeleri için en önemli konu güç inşa etmek, gücü artırmak, geleceğin dünyasında ayakta kalmaya çalışmaktı. Farklı alanlarda güç aramaya başladılar. Bu da demokrasi alanını daraltıp diğer güvenlik alanlarını genişletmeye başladı.
ABD’nin demokrasi paketleri bir anda ortadan kayboldu!
ABD artık Çin’e, Asya ülkelerine, Latin Amerika ülkelerine insan hakları konusunda baskı yapacak ahlak yapıya sahip değildi. Ahlak dışında, bu bir siyasi baskı aracıydı ama ABD o silahı da terkediyor, adeta insan hakları konusunu ağzına bile almıyordu. Artık böyle bir iddiası da yoktu. ABD için insan hakları bir lüks haline geliyor, demokratik söylem alabildiğine zayıflıyordu.
ABD’nin özellikle Ortadoğu’ya demokrasi paketlerinin de sonu gelmişti. Artık açık savaş yapılıyor, bir takım örtülü paketlere ihtiyaç duyulmuyordu. ABD’nin kendi içinde özgürlük alanları daraltılıyor, demokrasi ve insan hakları söylemi çok konforlu söylemler olarak algılanıyordu.
Kısaca ABD ve AB, demokrasi ve insan hakları öncülüğü iddialarını, tezlerini, projelerini sona erdirmişti. Neden böyle oldu neler oluyordu, ABD ve AB bir zamanlar hışımla üzerine gittikleri ülkelerle aynı duruma nasıl geldi, en büyük ihraç kalemlerini, baskı araçlarını nasıl terketti?
Ekonomik krizden sonra demokrasi krizi: Merkez ülkeler çöküyor
Şu iki notu aktarayım:
1- 2008 küresel ekonomik krizi gelişmekte olan ülkelerin, piyasaların krizi değildi. Dünyanın merkez ülkelerinin kriziydi. Küresel ekonominin patronları batıyordu, çözüm üretemiyordu. Aslında onların sonu gelmiş, inşa ettikleri ekonomik sistem kilitlenmişti. Derhal değiştirmeleri, yeni yükselen güçlerle paylaşım üzerine yeni bir sistem inşa etmeleri gerekiyordu.
2- Ama yapmadılar. Yaparlarsa küresel iktidar tekelini kaybedeceklerdi, bu da Batı’nın yüz yıllara dayanan küresel hakimiyetinin sonu olurdu. Onlar paylaşmadı ama dünya hesaplarını değiştirdi. Batı dört yüz yıl sonra küresel patronluğunun sonuna geldi. İşte tam bu sırada Batı’da “Demokrasi ölüyor mu, demokrasinin sonu mu geldi” tartışmaları başladı.
3- Demokrasinin gerilemesi ya da “demokrasi krizi”, gelişmekte olan ülkelerde, bölgelerde değil, bizzat Batı’nın merkezindedir. Ekonomik krizi yaşayan merkez ülkeler şimdi de demokrasi krizine sürükleniyor, ondan uzaklaşıyordu. Özgürlük alanları daralıyor, bu daralma bilinçli olarak destekleniyordu. Batı kendi iddiasıyla vuruluyordu.
Batı için demokrasinin sonu
4- Hemen bütün ülkeler için ortak olan çok ciddi değişimler var. Bütün devletler merkez iktidar alanını güçlendiriyor. Bütün devletler savunma kalkanlarına güç veriyor. Bütün devletler ekonomide kendini sağlama, garantiye almaya çalışıyor. Bütün devletler kamuoyu mobilizasyonu konusunda olağanüstü bir çaba harcıyor, toplumsal dayanışmasına güç veriyor. Bütün devletler tarihi tezlerini, iddialarını bugüne taşıyor.
5-Bir süre sonra “Demokrasi döneminin sonu geldi” ifadeleri çok yaygınlıkla kullanılırsa kimse şaşırmasın. Bu tartışma daha şimdiden başlamış görünüyor. Ekonomik krizden sonra ABD ve Avrupa’da demokrasi krize dönemine geçiyoruz. Hazır olun, çok şey değişecek. Batı, demokrasinin en büyük düşmanı haline geliyor.
Türkiye için değil, ABD ve Avrupa için demokrasi krizi..
Şapka takarak, şaklabanlıklar yaparak seçim kazanacağını zanneden, kırk yıl önceki siyasi söylemlerle güç arayan, güvenlik eksenli çokuluslu projeler için siyasi figür olarak öne sürülenler bu tartışmanın dışındadır.
Tekrar edeyim:
Bizim değil, gelişmekte olan ülkelerin değil, Türkiye gibi yeni yıldız ülkelerin değil, ABD ve Avrupa Birliği’nde, Batılı ülkelerde “demokrasi krizi” patlıyor, demokrasinin sonuna yatırım yapılıyor.
.G7 krizi, Batı iç savaşı: 24 Haziran sonrası Türkiye, dünyayı şaşırtacak
04:0011/06/2018, Pazartesi
G: 11/06/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“İslam kendi evinde savaşacak” diyerek coğrafyamızı kırk yıldır kana boyayanlar, kendi evlerinde kavgaya tutuşmak üzere. Biz; “Batı kendi içinde savaşacak” dediğimizde afaki anlaşılır ama onların yeryüzünün ana eksenini oluşturan Müslüman coğrafyanın büyük bölümünü krizlere sürükledikten sonra son darbeyi İslam’ın ve Müslümanların kutsallarına vurmaya hazırlanmaları normal görülür!
G7 krizi, Batı iç savaşı: 24 Haziran sonrası Türkiye, dünyayı şaşırtacak
G7 krizi, Batı iç savaşı: 24 Haziran sonrası Türkiye, dünyayı şaşırtacak
4 Haziran, Pazartesi
Batı yapar, ABD güçlüdür, onlar haklıdır, mağdur ülkeler ve milletler suçludur, bizim bölgemizdeki ülkeler suçludur, bizim onlara gücümüz yetmez, dizlerimizi kırıp boyun bükeriz, öyle mi!
Hayır, öyle değil… Durum hiç de öyle değil. Bize gösterilen resimlerle gerçek arasında olağanüstü bir farklılık var. Eğer her şeyi böyle algılıyorsak, öncelikle zihinlerimizi esaretten kurtarmamız, gözlerimizdeki perdeyi kaldırmamız gerekiyor.
Zihinsel özgürlüğü sağlamadan Türkiye’nin ve coğrafyanın özgürlüğünü sağlamamız imkânsızdır. Türkiye’nin büyük mücadelesini, 24 Haziran seçimlerini bile, küresel ölçekte belirginleşen gerçek resimle anlayabildiğimiz ölçüde güçlü, iddialı bir gelecek inşa edebiliriz.
Kavga merkez güçler arasında: Ölümcül hamleler yapıyorlar!
ABD’den Kore’ye, Almanya’dan İtalya’ya, İngiltere’den Hindistan’a, Rusya’dan Çin’e kadar, sadece son birkaç ayda yaşananları bile dikkatle izlerseniz, Türkiye’ye neden bu kadar saldırdıklarını algılayabilirseniz, geleceğin dünyasından haberdar olabilirsiniz. Ekonomiye de, siyasete de, toplumsal eğilimlere de ancak böyle karar verebilirsiniz.
Dünyanın büyük sorunu Ortadoğu değildir. Bizim coğrafya merkez coğrafyadır, dolayısıyla bütün güçler hesaplaşmalarını bu “hazır cepheler”de yapmaktadır. Bunu yaparken de Müslüman dünyanın kendilerine karşı itiraz yükselten güçlü sesini susturmaya çalıyorlar. Ama asıl kavga merkez güçlerin kendi arasındadır. Ekonomi alanında, jeopolitik hesaplaşmalarda bu artık gizlenemez bir gerçektir.
İngiltere-Rusya kavgalarına dikkat edelim. ABD-Rusya çekişmelerine dikkat edelim. Avrupa’yı Rusya ile çarpışmaya provoke eden gelişmelere dikkat edelim. ABD’nin Çin’in etrafındaki gücünü korumaya çalışmasına, Pasifik’teki güç yarışının ölümcül bir hal almasına dikkat edelim. Çin-Rusya aksına, ABD’nin dünya genelinde yalnızlaşmasına ve başıboş, tehlikeli bir güç olarak algılanmasına, Avrupa Birliği’nin merkez güç alanının artık dağılmış olduğu gerçeğine dikkat edelim.
“Batı kendi içinde savaşacak” tezi öylesine bir iddia değildir
ABD ve Avrupa’nın, 2008 ekonomik krizinden sonra şimdi de demokrasi krizine sürüklenmesine, insan hakları ve demokrasiyi bilerek ve isteyerek geri plana itmesine, İkinci Dünya Savaşı sonrası bütün kazanımları bir kenara atmasına, devletlerin tarihi iddialarını öne çıkarmasına, merkez iktidar alanını güçlendirmeye çalışmasına, ekonomik ve güvenlik alanında savunma kalkanlarına güç vermeyi tek amaç haline getirmesine dikkat edelim.
2008 ekonomik krizi de, bugünkü demokrasi ve özgürlük krizi de Batı’nın kendi iç çıkmazıdır, sorunudur. Merkez ülkelerin krizidir. Çevre veya yükselen güçlerin değil, buna dikkat edelim.
“Batı kendi içinde savaşacak” sözü basit bir cümle değildir. Zira insanlığı mahveden iki büyük dünya savaşı Batı’nın iç savaşı olarak çıkmıştır. İslam kendi içinde savaşacak projesini hazırlayanlar, Batı’nın bir kez daha kendi iç savaşına sürüklemesini önleme imkânına sahip olamayacaklardır.
G7 krizini nasıl anlamalıyız? Atlantik “merkez” dağılıyor mu?
Kanada’daki G7 Zirvesi’nde yaşanan krizinden çok önemli sonuçlar çıkarılmalı. Dünya genelinde öfke ve nefreti üzerinde toplayan ABD, bu kez belki de ilk kez, vesayet altında tuttuğu Avrupa tarafından reddediliyor. Büyük itirazlar var.
Washington yönetiminin hoyratça hareketleri hem Avrupa’yı hem bütün dünyayı alarma geçirmiş durumda. Fransa’nın “ABD dışında bir G6” önerisi boşuna değil. Almanya’nın, Avrupa’nın patronu olarak ABD himayesinden çıkma çabalarına öncülük etme zorunluluğu basit bir değişim, kırılma değil.
Ama mesele Batı içi krizin de ötesinde. Asyalı güçler, dev adımlarla, dev itirazlarla yükseliyor. Ve hepsi, Batı’nın küresel hâkimiyetini reddetme konusunda temel bir düşünceyle hareket ediyor. Batı’nın yüzyıllara dayanan hâkimiyet teorileri birer birer çöküyor. Batı dünyanın merkezini kaybediyor, merkez olmaktan uzaklaşıyor, kendi iç hesaplaşmalarına sürükleniyor.
Avrupa yükselişinden sonraki en büyük güç kaymasıdır bu..
Bu; Birinci Dünya Savaşı’ndan sonraki en büyük kırılma değil, belki Avrupa yükselişinin dünyayı denetim altına aldığı tarihten bu yana en büyük kırılmayla sonuçlanabilir. Medeniyetler ölçeğinde düşünürsek, tarihin tersine döndüğünü bile söyleyebiliriz.
Trump’ın “Kore barışı” üzerinden Pasifik’te alan hâkimiyetini artırma çabaları bir umutsuzluktur. Daha önce iki Kore’nin birleşmesini sürekli sabote eden ABD, şimdi iki Kore’yi birleştirerek Çin’e karşı daha güçlü bir cephe inşa etmeye çalışıyor. Ama ne olursa olsun, ABD dünyanın merkezinin desteğini çoktan kaybetti. Belki Trump döneminde büyük çalkantılara maruz ülke ABD olacaktır.
Çünkü Trump bunu yaparken ABD himayesindeki Avrupa’nın bazı güçlü ülkelerinin Rusya ve Çin’le iş tutmalarını önleme, arka bahçesini koruma gücüne sahip olamayacaktır. O, Çin ve Rusya’nın etrafında yeni cepheler inşa ederken, bu ülkeler Avrupa ile güçlerini şaşırtıcı bizimde artırmakta, bazen de Avrupa içi sorunlara ciddi müdahaleler yapar hale gelmektedir.
24 Haziran sonrası Türkiye büyük iddialar ülkesi olacak
Suriye’deki cepheleşmenin aynısını daha büyük ölçekte Ortadoğu’nun tamamında görüyoruz. Coğrafyamızdaki cepheleşmenin aynısını küresel ölçekte, Pasifik’ten Atlantik kıyılarına kadar yayıldığını görüyoruz. Şimdi bu cepheleşme Atlantik ittifakını gömecek şekilde derin bir çatlak olarak öne çıkıyor. G7 zirvesindeki krizin anlamı budur.
24 Haziran seçimlerinden sonra Türkiye, çok büyük hesaplaşmaların, iddiaların, güçler mücadelesinin ana aktörlerinden biri olacak. Coğrafyamızın ana belirleyici ülkesi olacak. Doğu-Batı hesaplaşmasında durduğu yer itibariyle ağırlık merkezini değiştirebilecek bir ülke olacak. Güçlü bir ülke olma dışında seçeneğimiz yok.
Bu ihtimali kaçırdığımız anda, o büyük hesaplaşma bu ülkeyi küçük parçalara ayıracaktır. Güçler hesaplaşmasının en belirgin fay hattı üzerinde bulunuyoruz. Böyle bir coğrafyada birilerine sığınarak ya da yalvararak ayakta kalma şansımız yok.
Hayret uyandırıcı ülke: Biz buna tarihin dönüşü diyoruz
Tam tersine Türkiye, doğru bir yol çizmiş, 15 yıldır da olağanüstü bir güç biriktirmiştir. Bu, devam etmelidir. Etmek zorundadır. Türkiye’nin ayağa kalkması, coğrafya inşası hesapları bütün bölgeyi kendine getirecektir. Bu, tarihte hep böyle olmuştur. Bu yüzden 24 Haziran’ı sağlıklı biçimde atlatmak zorundayız. Çünkü bu seçim, bir iç politik mesele değil, yukarıda anlattığımız büyük mücadele ölçeğinde bir seçimdir. Biz bunu 15 Temmuz çokuluslu saldırısında zaten anlamıştık.
“Batı kendi içinde savaşacak” bugün dünyanın en önemli meselesidir. “Üçüncü büyük Batı iç savaşı” işaretlerini vermektedir. İnsanlık nasıl bir geleceğe ilerliyor, hangi güçler tarih sahnesinden silinecek, yükselen güçler hangi ülkeler olacak, dünyanın ağırlık merkezi nasıl değişecek ve bu bizleri nasıl etkileyecek, Türkiye ne tür hazırlıklar yapmalı ve kendini nasıl daha da güçlendirmeli? Cevabını aramamız gerekin sorular bunlardır.
Büyük projelerden, büyük iddialardan, büyük sözlerden, büyük mücadelelerden söz ediyorum. Seçim sonrası Türkiye, dünyanın en şaşırtıcı, hayret uyandırıcı ülkesi haline gelecektir. İşte biz buna tarihin dönüşü diyoruz.
.Sadece bir yıl içinde ülkeyi yıkar, enkaza çevirir bunlar..
04:0014/06/2018, Perşembe
G: 14/06/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Heyecana ihtiyacımız var. Coşkuya ihtiyacımız var. Fedakarlıkları artırmaya, vatana ve millete bağlılığımıza güç vermeye ihtiyacımız var.
Sadece bir yıl içinde ülkeyi yıkar, enkaza çevirir bunlar..
Sadece bir yıl içinde ülkeyi yıkar, enkaza çevirir bunlar..
7 Haziran, Perşembe
Türkiye’nin doğru duruşunu, büyük yürüyüşünü devam ettirmek için, bu ülkeye dönük olağandışı saldırı dönemine bir son vermek için alabildiğine çalışmaya, çaba harcamaya ihtiyacımız var.
24 Haziran’a yönelik irademizi dosdoğru yapmaya, Türkiye’nin son beş yıl boyunca yaşadıklarını gözden geçirip öyle karar almaya ihtiyacımız var. Tercihimizi doğru yapmak için eleştirilerimizi, tespitlerimizi, öfke ya da küskünlüklerimizi bir kez daha düşünmeye, dahası, bu olağanüstü geçiş dönemleri için unutmaya ihtiyacımız var.
Bu bir iç politika meselesi değil! Bizim bir büyük hesabımız var..
Bu seçimin bir iç politika meselesi olmadığını, bir memleket meselesi olduğunu, sadece bir seçim olmadığını, Türkiye’nin bölge ve dünyadaki yerini belirleyecek bir tercih yapacağımızı bilmemiz lazım.
Kim ne kadar kişisel hesap yaparsa yapsın, kim ne kadar bu büyük mücadeleyi istismar ederse etsin, kim ne kadar bu ülkenin canı ve kanını kişisel amaçları için kullanırsa kullansın, bizim bütün kötülüklerin üstünde, çok üstünde bir hesabımız var. Durmamız gereken yer orası, hareket alanımız orası. Bu nokta, bu eksen hiç değişmeyecek.
Bu ülkenin, Cumhuriyet tarihi boyunca en güçlü, en müreffeh ve en özgür dönemlerinin sonunu getirmek istemenin bir çokuluslu proje olduğunu bilmemiz lazım. Onların sözlerini, söylemlerini, projelerini, örtülü gündemlerini içeride tekrarlayanların kesinlikle milli olmadığını, yerli olmadığını, en azından yerli bir hedefe gitmediklerini, 24 Haziran için de böyle bir hesapları bulunmadığını, bir yabancı proje olarak öne çıkarıldıklarını, formatlandıklarını bilmemiz lazım.
O gece kamufle olanlar, konjonktür bekleyenler..
Kimse, 15 Temmuz bitti diyemez. Kimse 17/25 Aralık bitti diyemez. Kimse bu iki saldırının çokuluslu bağlantılarını, Türkiye’yi küçültmek için planlandığını reddedemez. Kimse, Gezi terörü üzerinden hükümet değiştirme projelerini masum gösteremez.
Kimse, tankların önüne dikilen, kurşunlara meydan okuyan ve coğrafyanın tarihini değiştiren 15 Temmuz şehitlerini, onlara güç veren o büyük coşkuyu hafif gösteremez, itibarsızlaştıramaz, milletimizin zihinlerini bulandıramaz.
O gece tarih değişirken, o gece dünyaya meydan okunurken o gece Türkiye’ye yönelik en büyük saldırı püskürtülürken korkudan dışarı çıkamayanların, başka başka hesaplar için kamufle olanların, konjonktür bekleyenlerin, açıktan veya gizliden projenin içinde olanların, 24 Haziran üzerinden aynı projeleri devam ettirme hesaplarına dikkat etmemiz lazım.
Hiçbiri FETÖ tehdidinden, 15 Temmuz’dan söz etmiyor
Dikkat edin; muhalefet partilerin hiç biri 15 Temmuz’dan söz etmiyor. Meclis’in bombalanmasından, insanların kıyıma uğratılmasından, tarihimizin en büyük ihanetinden söz etmiyor. FETÖ konusunda net bir cümle bile kurmuyor, ABD ve İsrail’e bağlı bir istihbarat örgütünün bu ülkenin sinir sistemlerine yerleşerek ABD adına darbeye girişmesine karşı net bir tutum takınmıyor.
FETÖ lideri getirilsin demiyor, o örgütle nasıl mücadele edeceklerine dair taahhütlerde bulunmuyor. Böyle bir siyasi gündemleri, seçim programları zaten yok.
Olamaz çünkü iktidar istedikleri, destek buldukları ülkeler ile 15 Temmuz’u yapan ülkeler aynı. Onları küstürürlerse bu ülkede bir şey yapamayacaklarını kendileri de biliyor. Onlardan güç devşirebileceklerini sanıyorlar. Bu yüzden oraları hedef almazlar, milletimize karşı işlenen cinayetlere rağmen onları suçlamazlar.
Muhalefetten hiçbir parti şehitlerimizi önemsemiyor
Hiçbirinin PKK ile nasıl mücadele edileceğine dair bir projesi yok. Çünkü böyle bir niyetleri yok. Çünkü PKK da o merkez güçler tarafından yönetiliyor. Onlara da o merkezler iktidar vadediyor. Hiçbiri Afrin operasyonundan söz etmiyor.
Orada PKK’lıları yöneten ABD subaylarının neyi hedeflediğini, Türkiye ile savaş hazırlığı kapsamında yapılan yığınakları konuşmuyor, Fırat Kalkanı üzerinde durmuyor.
Hiçbiri şehitlerimizi umursamıyor. Onlar hangi mücadeleyi verdi de biz bugün seçim yapıyoruz. Yoksa ya PKK devleti, ya FETÖ devleti ya da küçültülmüş bir garnizon devlet için seçimler çok da önemli olmayacaktı. Bir terör devleti inşa edilecekti çünkü.
Büyük dönüşümün son aşamasıdır bu
Dikkat edin, muhalefet partilerinin hiçbirinde güçlü bir Türkiye tasavvuru yok, söylemi yok, hedefi yok. Türkiye için en hassas konuları sulandırıp itibarsızlaştırma politikası uyguluyorlar.
Açıktan karşı duramadıkları için, milletin tepkisinden korktukları için bu yolu deniyorlar. 24 Haziran sonrasında bu ülkeyi nasıl yöneteceklerine dair, nasıl bir adım öne çıkaracaklarına dair, nasıl bir bölge ve küresel politika uygulayacaklarına dair tek cümleleri yok.
24 Haziran bu ülkenin yüz yıldır verdiği mücadelenin son safhasıdır. Büyük dönüşümün son aşamasıdır. İşte bizi tam burada durdurmak istiyorlar. Bu sefer durduramazlarsa bir daha durduramayacaklarını kendileri de biliyor. Bunun son fırsat olduğunu biliyorlar. Bu yüzden 24 Haziran üzerinden bir proje uygulanıyor.
Bir yılda her şeyi yıkar bunlar
Ama milletimiz, büyük tarih yürüyüşünü tamamlayacak ve bu oyunu da boşa çıkaracak. Hep birlikte yapacağız bunu, istiklal mücadelesi ruhu ile yapacağız. Açık ve net; Türkiye yüzyılların mücadelesini verirken, içerideki küçük hesapların kurbanı olmayacak.
Ülkemizi buralara kadar getirenlerin yalnız bırakılmaması, başladığımız işin tamamlanması gerekiyor. Bu yüzden de coşku ile, heyecanla 24 Haziran eşiğinin geçilmesi gerekiyor.
Yoksa neler kaybedeceğimizi, bu ülkenin neler kaybedeceğini düşünmek bile ürpertici. Bir yıl, sadece bir yıl içinde bütün ülkeyi yıkar, enkaza çevirir bunlar..
.Bu; Selçuklu yürüyüşüdür, Osmanlı yürüyüşüdür, Cumhuriyet yürüyüşüdür. Açın gözlerinizi, uyanın!
04:0020/06/2018, Çarşamba
G: 20/06/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık Türkiye’yi durdurmak mümkün değildir. Bu ülkeyi bir daha vesayet altına sokmak, emir eri yapmak mümkün olmayacaktır. İster ABD ve İsrail, ister Avrupa ülkeleri isterse bir başka güç olsun, bundan sonra Türkiye’yi boyunduruk altına sokmak mümkün olmayacaktır. İster dışarıdan müdahale ile, ister içeriden servis edilen “iç işgalciler” eliyle olsun, Türkiye’yi denetim altında tutmak mümkün olmayacaktır.
Bu; Selçuklu yürüyüşüdür, Osmanlı yürüyüşüdür, Cumhuriyet yürüyüşüdür. Açın gözlerinizi, uyanın!
Bu; Selçuklu yürüyüşüdür, Osmanlı yürüyüşüdür, Cumhuriyet yürüyüşüdür. Açın gözlerinizi, uyanın!
11 Haziran, Pazartesi
Çünkü daha şimdiden, küresel iktidar alanının merkez ülkelerinden biri olan Türkiye’nin bu tür tek yanlı bağımlılık ilişkilerinin hiçbirine ihtiyacı yoktur, bundan sonra da olmayacaktır.
ABD F-35 vermemiş, silah ambargosu başlatmış, AB ülkeleri seçime müdahale etmeye girişmiş ve gizli ambargo uygulamış, İsrail tavır almış, içerideki ortakları zihin bulandırmış, bazı Arap ülkeleri tetikçi olarak kullanılmış, terör örgütleri harekete geçirilmiş… Bunlar artık bir sonuç doğurmayacaktır. Bu yöntemlerle Türkiye’yi denetim altında tutmayı bir kenara bırakın, artık etkileme imkânı bile kalmayacaktır.
Artık biz dünyayı değil, dünya bizi tartışacak..
24 Haziran seçimlerinden sonra içerideki tartışmalarını bitirmiş, tamamen bölgeye ve dünyaya açılmış bir ülke göreceğiz. İçeriye dönük değil, bölgeye ve dünyaya dönük bir ülke göreceğiz. İç sorunlarla boğuşan değil, bölgesel hareketliliği olağanüstü artan bir güç göreceğiz. İçeride değil, dışarıda tartışılan bir ülke göreceğiz.
Terörü içeride yenmeye çalışan değil, kaynağında yok eden bir Türkiye göreceğiz. Operasyonlara maruz kalan ülke değil, operasyon kabiliyetini dışarıya yönlendiren, kendini ülke içinde ya da sınırlarında değil, dışarıda, tehdidin kaynağında savunan bir ülke göreceğiz.
Artık biz dünyayı değil, dünya bizi tartışacak. Artık birilerinin projelerine göre hareket eden değil, kendi bölgesel ve küresel projelerine göre hareket eden bir ülke olacak. Artık “ABD ne der, AB ne der, İsrail ne der” diyenlerin sözünün anlamını yitirdiği, gücünü ve inandırıcılığını kaybettiği, “Türkiye ne diyecek” diyen sesin güçlendiği bir dönem olacak.
Biz yürüdüğümüzde coğrafya yürüyecek, tarih değişecek, inanın!
24 Haziran bu ülkenin, Selçuklu’dan bu yana tarih yapan iradesinin, Selçuklu-Osmanlı-Cumhuriyet sürekliliğini inşa eden siyasi genetiğinin yeniden harekete geçtiği, buna yönelik değişimin son aşamasının tamamlandığı tarih olacak.
Bu yüzden; yeni büyük yükselişe omuz verin. Anadolu’nun “Üçüncü” büyük tarih yapıcı iradesine ve yürüyüşüne katılın. Unutmayın; biz yürüdüğümüzde Balkanlar yürüyecek, Kafkaslar yürüyecek, Mezopotamya yürüyecek, bütün coğrafya yürüyecek. Biz yürüdüğümüzde bir kez daha tarih değişecek, bir kez daha coğrafya inşa edilecek, bir kez daha Selçuklu, bir kez daha Osmanlı, bir kez daha Cumhuriyet yürüyecek. Bin yıldır bu hep böyle olmuştur, bir kez daha böyle olacak.
Bunun siyasi kimliği yoktur, bu bir sırat köprüsü olacaktır
FETÖ’nün zihin bulandırmalarına aldırmayın, PKK ve türevlerinin zihin bulandırmalarına aldırmayın, kripto FETÖ’cü ve kripto PYD’lilerin zihinsel operasyonlarına aldırmayın, “muhafazakar muhalefet”in örtülü gündemlerine aldırmayın, otuz yıl öncesi dünyada kalan ve bugün hiçbir şey üretemeyen muhalefet partilerinin kişisel hesaplarına ve hınçlarına aldırmayın, Atlantik çevresinden ve Güney’den servis edilen kirli hesaplara aldırmayın…
Bu bir tarih hesaplaşmasıdır, bir medeniyet, güç hesaplaşmasıdır. Bin yıllık geçmişimizin en büyük sınavlarından biridir, bir sırat köprüsüdür.
Bunun siyasi kimliği olmaz. Etnik kimliği, mezhep kimliği, Soğuk Savaş artığı siyasi tarafgirliği olmaz. Bu, Türkiye davasıdır, bir tarih hesaplaşmasıdır, yeniden kurulan dünyada Türkiye’yi en merkeze yerleştirme mücadelesidir, yüzlerce yıllık iddialarımızı ve tezlerimizi bugüne taşıma çabasıdır.
Bizim için Batı ya da Doğu yoktur, merkez ‘biz’iz artık
Bu yüzden, bizim için artık Batı ya da Doğu yoktur. Kuzey ya da Güney yoktur. Avrupa ya da Asya yoktur. Bunların hepsi var. Ama merkezde biz varız, coğrafyamız var, hesaplarımız var, iddialarımız var, hafızamız var, ideallerimiz var, coşkumuz ve mücadelemiz var.
Bu büyük mücadeleyi kişiselleştirmeyelim, gölgelemeyelim, bazı siyasi partilerin, liderlerin kişisel hınçlarına kurban etmeyelim. 24 Haziran parti meselesi değil, dar iktidar meselesi değil, ufku olmayan siyasi sözler meselesi değil. 24 Haziran sadece bir seçim değil, bir tercih, kader oylamasıdır.
Türkiye’nin geleceğinin ne olacağına, büyümesine ya da küçülmesine karar verme meselesidir. 24 Haziran’ın gerçek sonucu bu olacaktır. Öyleyse ortada milli, tarihi bir mesele vardır, vatan ekseninde duruş diye bir sorumluluk vardır.
Fırat Kalkanı, Afrin ve Kandil Türkiye’nin ayak sesleridir..
Öyleyse, kim ne kadar Türkiye’nin yanında, ne kadar çokuluslu operasyonlar tarafında karar vermesi lazım. Bu, ölümcül bir karardır. Öyle zihin bulandıran boş sözlerle bu gerçek örtülemez. Kişisel küskünlük ve öfkelerle bin yıllık siyasi genetiğin yeniden harekete geçmesi sulandırılamaz.
Fırat Kalkanı, Afrin operasyonu ve Kandil’e müdahale Türkiye’nin ayak sesleridir. Daha fazlası olacak, dünya bir araya gelse daha fazlası olacak, olmak zorundadır. İki yıl önce, “bedeli ne olursa olsun, intihar anlamına gelse bile Türkiye, İran sınırından Akdeniz’e kadar müdahale etmek zorundadır” diye feryat ederken birileri “savaş kışkırtıcısı” olarak suçluyor, karalama kampanyaları yapıyordu. Bunları kimlerin organize ettiğini biliyoruz ama şimdilik susuyoruz.
Musul-Halep çizgisi savunma hattımızdır
Oysa bu gerçekten kaçılamazdı. Bu ülkenin güçlenmekten başka yolu yoktu. Bu ülke yerinde duramazdı, durduğu anda çökerdi. Şimdi, İran sınırından Akdeniz’e kadar, o kuşakta hangi ülke ya da örgüt olursa olsun, bütün o kuşakta olmaktan başka çaremiz olmadığı ortadadır.
Musul-Halep çizgisinin üstündeki bütün o kuşak Türkiye için güvenlik alanıdır. Hiçbir şekilde istikrarsız bırakılamaz. İstikrarsız kalacaksa oraları Türkiye denetim altında almak zorundadır. Bölgesel ve küresel konjonktür bu boşluğu Türkiye’ye verecektir.
Önümüzdeki birkaç yıl içinde bunun böyle olacağını göreceğiz. Alyn-el Arab, Kamışlı, Haseke, Mahmur, çokuluslu terör, müdahale planları neredeyse orası Türkiye’nin hedefi olacaktır ve kesinlikle söz konusu müdahaleler yapılacaktır.
Erdoğan’ın yürüyüşü: Selçuklu yürüyüşü, Osmanlı yürüyüşü, Cumhuriyet yürüyüşü
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın yürüyüşü bir Selçuklu yürüyüşü, bir Osmanlı yürüyüşü, bir Cumhuriyet yürüyüşü ve geleceğin Türkiye’sinin yürüyüşüdür. Dostları kadar düşmanları da bunun böyle olduğunun bilincindedir. İçerideki düşmanları, böyle olduğu için, onu hedef almaktadır. Dışarıdaki düşmanlar, “Türkiye’yi durdurmak” için onu hedef almaktadır.
Bu, bir milletin kader yürüyüşüdür, Anadolu’nun, coğrafyanın yürüyüşüdür. Anadolu ne zaman ayağa kalksa coğrafya ayağa kalkmıştır, tarih dönüşü yaşanmıştır, bu sefer de öyle olacaktır. Bin yıllık geçmişe bakan herkes bunun böyle olduğunu görecektir.
Açın gözlerinizi…
Kudüs savunmasıdır, İstiklal Savaşı’dır bu!
24 Haziran böyle bir karar anıdır. Kudüs savunmasından, Medine savunmasından, Çanakkale savunmasından, İstiklal Savaşı savunmasından farklı değildir. Bazılarına abartı gelir ama, bölgeyi, dünyayı ve Türkiye’nin geleceğini düşündüğümüzde bu tam da böyledir. Çünkü bugün bu temelleri atamazsak, o güçlü Türkiye için karar veremezsek, birilerinin oyun alanına dönüşürsek, o bölgeler yine savunulamayacaktır. Bugün vereceğimiz karar bu savunmanın temellerini atacaktır.
Açın gözlerinizi… Küçük sözlere, vaatlere, zihin karartmalarına inanmayın. Geçmişe bakın, yüzyılların mücadelesine bakın. Bir gelecek kararı verin. Bugünkü kurucu kuşağa, kurucu kadroya güç verin..
Çünkü bu fırsatı kaçırdığımızda bir yüz yıl daha bize fırsat vermeyecekler. Emin olun..
.Sandığa gidin ve oylarınızı “Türkiye ekseni”ne verin.. Vatanın, yüzyılın çağrısı bu!
04:0023/06/2018, Cumartesi
G: 23/06/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye hakkında karar vermek için bugün son günümüz. Vereceğimiz karar, tercihimiz dar anlamda bir seçim kararı değildir, hangi partiye oy vereceğimizle sınırlı değildir. Bir ülke, bir vatan, bir coğrafya, bir gelecek, bir yeniden yükseliş için karar vereceğiz.
Sandığa gidin ve oylarınızı “Türkiye ekseni”ne verin.. Vatanın, yüzyılın çağrısı bu!
Sandığa gidin ve oylarınızı “Türkiye ekseni”ne verin.. Vatanın, yüzyılın çağrısı bu!
17 Haziran, Pazar
Yüz yıl boyunca verdiğimiz mücadeleler hakkında, bundan sonra nasıl bir ülke inşa edeceğimiz hakkında, Anadolu’nun iki yüz yıldır yaşadıkları hakkında, önümüze konulan küçültme senaryoları hakkında, 15 Temmuz’daki gibi iç savaş senaryoları hakkında karar vereceğiz.
Selçuklu-Osmanlı-Cumhuriyet geleneğini, devletler sürekliliğini, bir yüz yıl daha, yüzyıllar daha nasıl devam ettireceğimize, o siyasi genetiği bütün coğrafyaya nasıl yansıtacağımıza, Çanakkale’deki gibi sınırlarımıza yığılan tehditlerle nasıl yüzleşeceğimize karar vereceğiz.
Yüzyılın yürüyüşünün son safhası bu, asla unutmayın!
Bize; “Türkiye çok büyük, küçültülmeli” diyenlere, bu yönde ardı ardına saldıranlara, bizden korktukları için “Türkiye’yi durdurmak” amacıyla dünyayı seferber edenlere, masa masa harita taslakları dolaştıranlara, içerideki ortaklarıyla milletimizin zihinlerini bulandıranlara inat, Türkiye’yi daha da büyütecek, kendi haritalarımızı masaya sürecek, yeni bir coğrafya inşa edecek meydan okumayı yapmak için bu, son fırsatımız olacak.
On beş yıldır devam ettirdiğimiz yüzyılın yürüyüşünün son safhasındayız. Bize bu ülkeyi, bize bırakanların ahitleri, bir adım sonrasına hazırlamakla yükümüyüz. Bu tarihi borç omuzlarımızda. Şehitlerimizin ve gelecek nesillerin yeminleri gibi omuzladığımız bir vaadi gerçekleştirmenin son merhalesindeyiz.
Bu ülkeyi küçültmek isteyenlere fırsat vermeyin, biz yükseleceğiz
Geleceğin bütün hedefleri ve hayalleriyle Cumhuriyet tarihinin en büyük devrimi, en büyük değişimi, tarih sıçraması, bu ülkeyi kuranların hayalleri gerçekleşiyor. 1917 Gazze savaşları sırasında şehit olan Mehmetçiğin not defterinde yazan “Bize Fatiha okumayın, intikam ah intikam” diyen çığlık, belki ilk kez bu kadar güçlü duyuluyor, hissediliyor.
Yüz yıl sonra en büyük yükseliş dönemi başlıyor. Son üç yüzyıldır esen uğursuz rüzgarların tersine döndüğüne tanık oluyoruz. Biz yükselirken onların gerilediğini artık görüyoruz. Tam da bu aşamada öz güvenimizi yok etmeye, inancımızı sarsmaya, geleceğimizi karartmaya, bizi durdurmaya, içerideki ortaklarıyla bu ülkeyi küçültmeye dönük bütün projelerin ardı ardına uygulandığını görüyoruz.
Zihinlerimiz diri, yumruklarımız sıkı, onların aklını alacağız
PKK ile vurdular, FETÖ ile vurdular, doğrudan saldırmaya kalkıştılar, iç savaş çıkartmak istediler, sayısız darbe girişimleri denediler. Türkiye’yi durdurmak için içeride ne kadar ortakları varsa hepsini harekete geçirdiler, hepsini kullandılar. Erdoğan’ı devirmenin Türkiye’yi durdurmak olduğunu biliyorlardı. Bu yüzden suikast dahil, onu devirmek için çokuluslu cepheler kurdular. Ama deviremediler. Ama bu ülkeyi durduramadılar.
Korkmadık, endişe etmedik, tereddüt göstermedik, sendelemedik, dizlerimizin bağı çözülmedi, sesimiz titremedi. Daha güçlü sözler söyledik, daha büyük meydan okuduk, daha bir kenetlendik, daha büyük iddialara sarıldık, zihinlerimizi diri, yumruklarımızı sıkı tuttuk.
Bugüne kadar kazandık. Milletimiz, bu topraklardaki bin yıllık ferasetle bu büyük yükselişe, yürüyüşe omuz verdi, yer yer hepimizden öne çıktı, 15 Temmuz gecesi dünyanın siyasi tarihin değiştirdi, güç haritasını sarstı, Batı’nın aklını aldı, içerideki ihanet şebekelerini yerin dibine batırdı.
Geri adım yok, devam edeceğiz, biz vuracağız
İçerideki müdahaleler bir dış müdahaleydi, Suriye’nin kuzeyinde inşa edilen cephe Türkiye savaşı çıkarmanın hazırlığıydı, 15 Temmuz’u başaramayanlar savaşa hazırlanıyordu, Suriye ve Irak’tan işgal planlıyordu. ABD oradaydı, İsrail oradaydı, Avrupa oradaydı, PKK ve FETÖ oradaydı, bir takım zihni bulanık ahmaklar oradaydı.
Gördük, anladık, kavradık. Savunmaya geçmedik, geri çekilmedik. Fırat Kalkanı ile biz vurduk, Afrin operasyonuyla biz vurduk, şimdilerde Kandil operasyonuyla yine çokuluslu müdahale cephesini biz vuruyoruz. 24 Haziran’dan sonra devam edeceğiz. İran-Akdeniz arasında Türkiye karşıtı bütün cephe dağıtılacak, o bölgelerde mevzilenen bütün çokuluslu senaryo ellerinde patlayacak.
Güçlü devlet, güçlü millet, güçlü hafıza, güçlü gelecek
Türkiye, 24 Haziran’dan sonra içeride değil dışarıda tartışılacak. Dünya şaşırtıcı bir güç yükselişine tanık olacak. O tarihten sonra bu ülkenin bileğini bükmek artık mümkün olmayacak. Onlar değil biz senaryo yazacağız. Onlar değil biz coğrafya inşa edeceğiz. Onlar birbirlerinin boğazına sarılırken biz yüzyılların gücünü inşa edeceğiz. Güçlü devlet, güçlü millet, güçlü hafıza, güçlü gelecek tasavvuru ile yıldızlaşan bir ülkeyi bütün dünyaya göstereceğiz.
Küçük sözlere, küçük hesaplara, küçük kırgınlıklara, küçük öfkelere, dar-ufuksuz siyasi söylemlere, vizyonsuz liderlere, şaklabanlara, proje partilere aldanmayın. Gizli FETÖ’cülerin, kripto PKK’lıların, ABD-Avrupa istihbarat aygıtlarının dezenformasyonlarına prim vermeyin. Vatan ekseninde düşünün, tarih ekseninde, Türkiye’nin geleceği ekseninde karar verin. Bu ülkenin 21. Yüzyıl’a dair en büyük sınavını başarıyla geçelim, yolumuz açılsın..
‘Erdoğan düşerse Türkiye düşer’, diye umutla bekliyorlar
Erdoğan düşerse memleket düşer. İnanın bu böyledir. Bunu ABD biliyor, İsrail biliyor, 15 Temmuz’un arkasındaki güçler biliyor, Marmaris’e suikastçi gönderenler biliyor, Türkiye’yi çepeçevre kuşatmaya çalışanlar biliyor. Biz niye bilmeyelim.
Biz niye unutalım, biz niye bu kadar kör olalım.
Biz büyük bir imparatorluğun üç kıtaya dağılmış çocuklarıyız. İki yüz yıldır acıyla, vatansızlıkla, ezilmişlikle, muhtaç bırakılarak, korumasız bırakılarak yaşamak zorunda kaldık. Biz, Yirminci Yüzyılı, bir Anadolu devletine sığınarak atlatmayı başarabildik. Ama biz, bize tayin edilen kadere hiç razı olmadık, olmayacağız.
Yalvararak, artık başka güçlere sığınarak ayakta kalmayacağız.
Biz artık Selçukluyuz, Osmanlıyız, Cumhuriyetiz, bunların hepsiyiz..
Biz, 21. Yüzyıl’ı onlara sorarak, onlardan onay alarak yaşamayacağız. O güçlü siyasi genetiği bu yüzyıla taşıdık, artık onunla yol yürüyeceğiz. Biz artık Selçukluyuz, Osmanlıyız, Cumhuriyetiz, bunların hepsiyiz. Dünya bizi böyle bilecek, böyle kabul etmek zorunda kalacak. Biz bu üç devletin, üç mirasın devamıyız, o geleceğin kurucu nesliyiz.
24 Haziran bir seçim değil, bu büyük değişimin son aşamasıdır. Bu bir vatan eksenidir. Bütün siyasi kimliklerin ötesidir. Parti kimliklerinin çok ötesidir. Kişisel hesapların çok ötesidir. Bu ülkenin geleceğini, kaderini böyle hesaplara kurban vermemek için bir büyük kararın hemen öncesindeyiz.
Sandığa gidin ve oylarınızı “Türkiye ekseni”ne verin
Kaybedersek yüzyılı kaybederiz. Kaybedersek Türkiye’yi küçültürüz. Kaybedersek coğrafyayı, tarihi, bu büyük fırsatı kaçırırız.
Bu yüzden yarın büyük Türkiye için saf tutun, sıraya girin, vatan cephesinde yerinizi alın. Aklınızla, vicdanınızla, ferasetinizle hareket edin. Sandığa gidin, Türkiye’nin geleceğine, “Türkiye ekseni”ne oy verin. Bundan büyük ‘yerli’ hesap yok!
.Büyük Yürüyüş’ün öncüsü! Bu zafer senin.. Bu zafer milletin.. Bu zafer coğrafyanın..
01:0025/06/2018, Pazartesi
G: 25/06/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bismillah! Hayırlı olsun! Mübarek olsun!
On beş yıldır başarılara alışan ülkemiz Türkiye, dün, tarihinin en büyük zaferlerinden birini daha kazandı.
Büyük Yürüyüş’ün öncüsü! Bu zafer senin.. Bu zafer milletin.. Bu zafer coğrafyanın..
Büyük Yürüyüş’ün öncüsü! Bu zafer senin.. Bu zafer milletin.. Bu zafer coğrafyanın..
18 Haziran, Pazartesi
Milletimiz, bütün uğursuz rüzgârlara rağmen siyasi aklını, ferasetini konuşturdu ve ülkemizi 2023’e taşıyacak vizyona olağanüstü bir destek verdi.
Bundan sonraki dev adımların önünü açtı, bu ülke için ileriye gitme ve büyüme dışında bir ihtimal olmadığını bir kez daha ortaya koydu.
Bin yıldır bu toprakları bize vatan kılan siyasi genetiğimizi harekete geçirdi, bin yıl daha bu topraklarda tarih yapacağımıza dair dünyaya büyük bir meydan okudu.
Korkmadı, tedirgin olmadı, endişe etmedi, kararlılığını, cesaretini, 21. yüzyıla dönük ideallerini açıkça ortaya koydu.
Büyük Yolcu.. Arkasında milyonların duasıyla, ihanetlere aldırmadan!
Birinci Dünya Savaşı’ndan sonraki en güçlü yükseliş döneminin mimarı olan Cumhurbaşkanı Erdoğan, içeriden, bölgeden ve dünyadan kendisine yönelen bütün saldırılara, çirkefliklere, örtülü operasyonlara, karşısında oluşan küresel cepheye, içeride inşa edilen ihanet eksenine karşı bir kez daha tarihe imza attı.
Bu ülkenin büyük dönüşümünün, Osmanlı sonrası ilk güç inşasının öncüsü olan Erdoğan, milletimizin gönlündeki sevgisini daha da güçlendirdi. Türkiye ona başladığı şeyi tamamlaması için ruhsat verdi, gönül verdi, güç verdi. İhanetlere, vefasızlıklara aldırmadan, yılmadan dizleri titremeden yola devam etmesini söyledi.
O, milletimizin, bu toprakların, coğrafyanın yeniden inşası için bir “Büyük Yolcu” olarak, bir “Büyük Öncü” olarak Anadolu dirilişine yön vererek daha büyük adımlarla yola devam edecek. Arkasında milyonlar, arkasında bin yıllık tarih, arkasında bütün coğrafyanın, mazlum milletlerin, kimsesizlerin, yapayalnızların duasıyla devam edecek.
Millet kazandı, ülke kazandı, “vatan ekseni” kazandı..
Dün bir seçim yaşamadık biz. Dün, tarihin en kırılgan anlarından birinde sağlam bir karar aldık. Karşımızda Haçlı Savaşları’nda olduğu kadar, Çanakkale direnişinde olduğu kadar yaygın, güçlü bir cephe vardı.
Türkiye’yi küçültmek isteyenlerle büyütmek isteyenlerin, geri götürmek isteyenlerle yıldızlaştırmak isteyenlerin, yeniden manda himayesine sokmak isteyenlerle merkez ülke yapmak isteyenlerin, 15 Temmuz’daki işgal girişimine destek verenlerle o gecece bedenlerini ve ruhlarını kurşunlara siper edenlerin, iç işgalcilerle yerli olanların mücadelesi vardı, rekabeti vardı, hesaplaşması vardı.
Büyük değişimin son halkasını tamamlamak isteyenlerle “Türkiye’yi durdurmak” isteyenlerin, teröre ve çokuluslu müdahalelerle karşı vatan savunması yapanlarla terörle ve o müdahaleci çevrelerle kol kola girenlerin mücadelesi vardı. Millet kazandı, ülke kazandı, “vatan ekseni” kazandı.
“Acımasız Direniş”in son safhası yaşanacak
Bu, Türkiye’nin zaferidir. Bin yıllık tarihin zaferidir. Bu, “Acımasız Direniş”in son halkasıdır, son İstiklal Savaşı’nın zafere ulaşmasıdır. Bu sevinç sadece Türkiye’de, bu ülkenin şehirlerinde, köylerinde ve sokaklarında değil, Üsküp’te, Saraybosna’da, Bakü’de, Kırım’da, Afrika’nın derinliklerinde, Uzak Asya’nın şehirlerinde ve insanların yüreklerinde hissedildi. Arap sokaklarında, vatansızların umutlarında hissedildi. Çünkü Anadolu yükselirse coğrafya yükselir, onlar bunu biliyordu, biz bunu biliyorduk.
Biz çok şey biliyoruz. Alman medyasında, İsrail medyasında, İngiliz/Amerikan medyasında yürütülün çirkeflikleri biliyoruz. Bu ülkenin büyümesinden korkanların son umutlarını da yitirmelerinin ne büyük bir hüsran olduğunu biliyoruz.
Artık Türkiye’nin ayak sesleri bütün dünyada duyulacak
Şehit analarının kalplerindeki yangını biliyoruz. Bu ülkenin yüz yıl boyunca onurunun nasıl zedelendiğini, kimler tarafından hırpalandığını, hangi ısmarlama politikalarla avutulduğunu, hangi proje liderlerle süründürüldüğünü ve rehin tutulduğunu biliyoruz.
Artık o dönem bitti. Artık o projelerin dönemi kapandı. Artık çokuluslu ihalelerle bu ülkeye ayar verme dönemi sona erdi. Artık Türkiye’nin sesi yükselecek. İçeriden çok dışarıda Türkiye’nin ayak sesleri duyulacak.
Artık bölgeye açılan, dünyaya açılan, coğrafya inşa eden bir Türkiye olacak. Ellerinde harita taslaklarıyla masa masa dolaşanların o projelerini yüzlerine çalan, kendi haritalarını masaya süren bir ülke olacak. Artık terör örgütleriyle Türkiye’yi çevrelemeye, diz çöktürmeye çalışanların sesi kısılacak.
Bu zafer Türkiye’nin, bu zafer bütün coğrafyanın, bu zafer hepimizin.
Bin yıllık hesaplaşmada yeni bir dönem başladı.
Hayırlı olsun, kutlu olsun..
.Türkiye artık yavaşlatılamaz, çünkü kendisi bir “eksen”dir.. “Güçlü liderler” döneminde yükselişin kahramanları olun!
04:0027/06/2018, Çarşamba
G: 27/06/2018, Çarşamba
1
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye, bir çok merkez ülkeden çok daha önce, küresel eğilimlerin paralelinde bir yönetim biçimine yatırım yaptı. Güçlü bir siyasi aklı harekete geçirdi, küresel iktidar alanını oluşturan bazı merkez ülkelerden daha erken davrandı, ülke ve coğrafya hazırlığı yaptı.
Türkiye artık yavaşlatılamaz, çünkü kendisi bir “eksen”dir.. “Güçlü liderler” döneminde yükselişin kahramanları olun!
Türkiye artık yavaşlatılamaz, çünkü kendisi bir “eksen”dir.. “Güçlü liderler” döneminde yükselişin kahramanları olun!
20 Haziran, Çarşamba
Devletin merkez iktidar alanını güçlendiren, savunma kalkanlarını hazırlayan, hantal yapılardan kurtulan, hızlı karar alma mekanizmalarını geliştiren, dünyayı kasıp kavuracağından endişe edilen küresel fırtınaya karşı direnç merkezlerini harekete geçiren olağanüstü bir manevra yaptı.
Önce Anayasa değişikliği ile sonra da 24 Haziran seçimlerinde milletimizin onayı ile büyük değişimi, büyük hazırlığı uygulamaya koydu. Kendini küresel alanın en merkezine yolculadı, büyük değişimleri ve büyük adımları harekete geçirdi.
Türkiye artık kendisi bir koruma kalkanıdır, kendisi bir eksendir
Artık hiçbir gücün, hiçbir ülkenin, hiçbir ittifakın himayesine girmeden, hiçbir koruma kalkanına sığınmadan kendisi olarak var olmanın, bin yıldır bu topraklarda var olan tarih yapıcı iradeyi ayağa kaldırmanın, geleceğe dönük yerli direnci ve aklı öne almanın kararını verdi.
Türkiye bundan sonra kendisi bir koruma kalkanıdır. Kendisi bir eksendir. Kendisi bir güç halkasıdır. Kendisi bir iddiadır, hesaptır gelecektir. Hem Anadolu için, hem bütün coğrafya için bir büyük şemsiyedir. Hem geçmiş hem gelecek olacaktır. Böyle bir siyasi akıl, böyle bir siyasi kimlik, böyle bir direnç merkezi coğrafya inşa edecek, bütün bölgeyi kaynaştıracaktır.
Çok yakında kendini hissettirecek bu gerçeğe karşı, kararlı ama etkisiz saldırı örnekleri göreceğiz. Ama ülkemiz, bütün bunların üstünde bir stratejik akla sahiptir, artık küresel iktidar alanının ağırlık merkezlerinden biridir.
Türkiye’nin bileği bükülemeyecektir
Bundan sonra, ne kadar yıkıcı saldırı gelirse gelsin, ne kadar iç operasyon denemeleri olursa olsun, ne kadar çokuluslu müdahale planları servis edilirse edilsin bu ülkenin bileği artık bükülemeyecektir.
Milletimiz bu seçimlerde ısmarlama projelere, şaklabanlığı liderlik sananlara, milli kimlikleri ülkeyi küçültmek isteyenlerin ellerine verenlere, iç işgalci siyasi söylemlere, devleti ve milleti ciddiye almayan ajitasyona, çokuluslu cephelerden iktidar devşirme projelerine prim vermedi.
Türkiye davası, vatan savunması, coğrafya bilinci, gelecek hesabı öne çıktı. Milletimiz, bin yıllık bir ferasetle, reflekse, geleceğe büyük adımlarla ilerleyen siyasi güce, liderliğe, akla, kadroya büyük destek verdi, onun tarihi yapıcı iradesini, misyonunu onayladı.
Gevşetici, parçalayıcı projelere ders verildi
Bu karar, bu bakış, bu tercih, Anayasa değişiminden daha büyük bir karardır, daha uzun vadeli bir tercihtir, tarihin derinliklerinden çok daha uzak geleceğe süzülen bir siyasi kimliktir. Belki on yıllarca bu kimlik etkili olacak, Türkiye’yi büyütecek, bir coğrafya hattı oluşturacaktır.
Çünkü bu kimlik Selçuklu, Osmanlı, Cumhuriyet devletler sürekliliğini geleceğe taşıyan bir kimliktir. O kimlik, bu ülkeyi gevşetici, dağıtıcı, parçalayıcı, yabancılaştırıcı bütün girişimlere büyük bir ders vermiştir. 15 Temmuz gecesi verilen ders neyse bu da öyledir. İstiklal Savaşı’nda verilen ders neyse bu da öyledir.
“Güçlü liderler” dönemi başladı
Bütün dünya, güce yatırım yapıyor artık. Devleti takviye etmeye, zaaf alanlarını kapatmaya, millet dayanışmasını sağlama almaya, savunma hatlarını güçlendirmeye, ekonomik durumunu toparlamaya, çok soğuk bir kışa hazırlık yapıyor.
Bazı ülkeler bunu güçlü liderle yaparken bazıları daha farklı güç mevzileri oluşturuyor. Mesela Almanya ve Avusturya faşizm üzerinden güç devşirirken Türkiye, ABD, Rusya, Çin gibi ülkeler güçlü liderler ve önderler, tarihi kişilikler üretiyor.
Biz hem lider hem de devleti yeniden yapılandırma olarak bu ülkelerinden bir çoğundan erken harekete geçtik. Bunu bildikleri için de 15 Temmuz türü saldırılara maruz kaldık, PKK ve FETÖ gibi yapılar üzerinden hırpalanmak istedik. Çünkü birileri güçlenirken birileri zayıflayacaktı, bizim için zayıflığı öngördüler. Ama biz şok edici bir tarih sıçraması yaptık, çok güçlü bir dalga oluşturduk.
Erdoğan “Büyük Öncü”dür: Türkiye artık yavaşlatılamaz
Bu yönüyle Başkan Erdoğan bin yıllık siyasi tarihimizin öncülerindendir, “Büyük Yolcu”dur, “Büyük Öncü”dür. Onun liderliğinde Türkiye, yeniden tarih yapıcı bir ülkedir, 20. yüzyıldan sonraki yeni yükseliş döneminin ülkesidir. Artık bu ülke Afrika’nın derinliklerinden Asya’nın ortalarına, Balkanlardan Uzak Asya’ya kadar iddia üreten, güç üreten, söylem üreten bir ülkedir.
Önümüzdeki gelecekte, merkezde olan bazı ülkelerin zayıflayıp gerileyeceğini, çevrede olan bazı ülkelerin merkeze yerleşip yükseleceğini göreceğiz. Bugün sınırsız güce sahip olan ülkelerin yarın tarih dışına itilebileceğini, bugün “gelişmekte olan” ülkelerin yarın yıldızlaşıp insanlığın ortak kaderini biçimlendireceğini görebiliriz.
İşte Türkiye, bu merkeze yerleşecek ülkelerin en önemlilerinden biri olacaktır. Bu artık yavaşlatılamaz, engellenemez, durdurulamaz. Bu, siyasi tarihimizin üçüncü büyük yükseliş döneminin adıdır.
Yükseliş döneminin kahramanları olun
Bu, on beş yıldır devam eden büyük değişim projesinin son aşamasının gerçekleşmesidir. Küçük sözlerle, dar hesaplarla, boş vaatlerle, kişisel kavgalarla meşgul olanlar bu dönemde unutulup gidecektir.
Güçlü sözlerle, yeni cümlelerle, büyük iddialarla bu büyük yürüyüşte yerini alanlar, yükseliş tarihinin kahramanları olacaktır. Erdoğan’ın öncülüğü kadar, Türkiye’nin gelecek kapılarını açacak siyasi söylemleri kadar, milletimizin Selçuklu’dan bu yana bu coğrafyayı biçimlendiren feraseti ve aklı da çok büyük bir karar vermiş, yüzyılın vesayet parantezini artık tamamen kapatmıştır.
Türkiye’nin ayak seslerini dinleyin, onlar da alışacak!
Artık karar verilmiştir, yolun büyük bölümü gidilmiştir. Geri dönmek de mümkün değildir geri döndürmek de.. Biz buna hep “Acımasız Direniş” dedik. Biz yıllardır hep bu davanın savunuculuğunu yaptık, mücadelesinin içinde olmaya çalıştık.
İç işgalcilere, çokuluslu müdahalecilere, “Muhafazakar Muhalefet” projelerine karşı hep tetikte, uyarıcı olduk.
24 Haziran seçimlerinin siyasi tarihimiz açısından en önemli sonucu budur. Artık Türkiye’nin ayak sesleri duyulacak, bir çok ülke Türkiye’ye yakınlaşmaya çalışacak, bugün etki gücü olarak kullandıkları siyasi çevreler yüzüstü bırakılacak, bu ülke liderler liginde oynayacaktır. Dolayısıyla bundan sonra hiçbir siyasi çevre, o ülkelerden iktidar devşirmeye girişmesin, girişenler bu ülkeye tamamen yabancılaşacak ve yok olacaktır.
Zafer milletimizindir.
Artık çok daha büyük adımlarla yürüyeceğiz, hazır olun!
.Türkiye için yeni bağımsızlık ilanı! Biz buna “Büyük Yürüyüş” diyoruz..
04:0030/06/2018, Cumartesi
G: 30/06/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
24 Haziran Türkiye için yeni bağımsızlık ilanıdır. Yeni bir güç yükselişinin, 21. yüzyıl Türkiye’sinin dünyaya duyurulmasıdır. Artık bileği bükülemeyecek, yan gözle bakılamayacak bir ülkenin küresel sahneye çıkma tarihidir.
Türkiye için yeni bağımsızlık ilanı! Biz buna “Büyük Yürüyüş” diyoruz..
Türkiye için yeni bağımsızlık ilanı! Biz buna “Büyük Yürüyüş” diyoruz..
23 Haziran, Cumartesi
Milletimizin bin yıldır bu coğrafyada tarih yapan iradesinin bütün küresel ölçekli müdahalelere karşı bir kez daha zafer kazanmasıdır. Haçlı Savaşları’na karşı, Moğol istilasına karşı, Birinci Dünya Savaşı ve istilasına karşı “acımasız direniş” örneklerini bütün coğrafyaya yayan milletimizin bir kez daha aynı diriliş ruhunu harekete geçirmesidir. O siyasi genetiğin, yeniden büyük ülke inşa etmek için, yeniden coğrafya inşa etmek için olağanüstü bir kararlılıkla bugüne taşınmasıdır.
Geçmişimize, bugünümüze, geleceğimize göre stratejik değer tanımı..
24 Haziran, 20. yüzyıl boyunca devam eden himaye döneminin sona ermesidir. Türkiye’ye kendi stratejik çıkarları çerçevesinde değer verenlerin bu imkânlarının ellerinden alınmasıdır. Bu ülkenin stratejik değer tanımının kendi hesaplarına, çıkarlarına, kimliğine, geçmişine ve geleceğine göre yeniden biçimlendirilmesidir.
Ülkemizi on yıllarca kendi sınırlarının jandarması yapanların o savunma kalkanlarının çökmesidir. Bu ülkenin savunma hatlarının ilk kez kendi vatan eksenine göre yeniden tanımlamasıdır.
Bu ülkenin iç siyasi dizaynının, toplumsal dayanışmasının, istihbaratının askeri ve sivil bürokrasisinin, sermaye yapısının onların etki alanından kurtulmasıdır. Dost görünüp örtülü savaş yürütenlerin, vatansever görünüp çokuluslu cephede yer alanların ifşa olmasıdır.
Artık 2023’e kadar Türkiye’yi durdurmak mümkün değildir
2023’e kadar Türkiye’yi durdurmanın kapıları kapanmış, imkânları ortadan kaldırılmıştır. Dışarıdan tehditlerle, saldırılarla, örtülü operasyonlarla, ekonomik şantajlarla ya da içerideki 20. yüzyıl boyunca yatırım yapılan nüfuz çevreleriyle, “iç işgalci” yapılarla, “muhafazakâr muhalefet” unsurlarıyla bu ülkeyi yavaşlatmanın, durdurmanın, dize getirmenin, teslim almanın, belli bir eksene hapsetmenin ihtimali kalmamıştır.
Küresel ölçekte yeni güç yapılanmasında Türkiye’nin yeniden doğuşu, yeniden tarih sahnesine yükselişi gerçekleşmektedir. 24 Haziran seçimleri, hiçbir şekilde bir iç politika malzemesi olmamış, işte bu jeopolitik değişimin tercihi olmuştur. Muhalefet blokunun Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı ortak hedef seçmesi, yerli bir tercih değil, bu ayrışmayı yönetmek, kontrol altına almak isteyen Atlantik ekseninin onlara gösterdiği bir hedeftir.
Sizi kim, neden bir araya getirdi, bir düşünsenize!
Bir dış istihbarat uzantısı olan FETÖ’cüsü, çokuluslu terörün uzantısı olan PKK’lısı, Türkiye’nin kurucu partisiyken etnik ve mezhep eksenli bir cephe partisine dönüştürülen CHP’lisi, bir zamanlar vatansever olanların destek verdiği İYİ Parti’lisi, milli görüş ve muhafazakârlık kimliği ile siyaset yapanlar neden, nasıl, böyle ortak bir hedefte birleşir, neden, nasıl tek bir kişiyi yok etmeye ayarlanır? Neden, nasıl “Türkiye’yi durdurmaya” odaklı Atlantik projelerinin peşine takılır?
Artık ABD için, AB için, bölgemiz için, Asya’nın yükselen güçleri için yeni bir Türkiye vardır. Pazarlıklar, ilişkiler bu yükselen güce göre yeniden ayarlanacaktır. Tarih de, güç de, siyasi genetik de kendi havzasına yerleşmiştir.
Türkiye’nin son yirmi yıldır verdiği mücadele böyle bir aklın mücadelesidir. Yüz yıl sonra yeni bir başlangıç, yeni ve özgür bir tarih yükselişi, küresel iktidar alanına yerleşen bir Türkiye ortaya çıktı. Bu, ertelenemez, durdurulamaz bir süreçti. Bu coğrafyadaki bin yıllık gelişimize bakanlar, benzer durumların daha önce de olduğunu, benzer değişimlerin yaşandığını, belli aralıklarla tarih kırılmasına imza atıldığını, o büyük değişimin sakin, sistemli, akıllıca yaşandığını göreceklerdir.
Onlar da “iç işgalci”ler olarak Türkiye ile mücadele ediyorlar
Türkiye’nin verdiği mücadelenin niteliğini kavrayanlar, bu büyük güç ayrışmasını, güç inşasını da anlayacaklardır. Özellikle Cumhurbaşkanı Erdoğan bu değişimin liderliğini üstlendiği günden bu yana, dışarıdan çok ağır saldırılara maruz kaldık. Terör, darbeler, iç savaştezgâhları, toplumsal bütünlüğü bozacak girişimler, Erdoğan’ı itibarsızlaştırıp milletin gözünden düşürme hatta ortadan kaldırma proje ve planları hep bu yüzden yapılmıştır.
Dış müdahaleler hep yeni bir gücün ortaya çıkışını engellemeye dönüktür. Ama içerideki direnç, içerideki ortaklık hazindir. Terör örgütlerinin, siyasi partilerin, sivil toplum kuruluşlarının, medyanın, iş dünyasının bazı uzantıları, dış müdahalenin içerideki ortakları oldular. Onlar da Türkiye’yi durdurma seferberliğine katıldılar.
Onlar da “iç işgalci”ler olarak aslında Türkiye ile mücadele ettiler.
İşte biz buna “Büyük Yürüyüş” diyoruz
Aslında o cephe Türkiye karşıtı bir cephe olarak inşa edilmişti. O cephe bin yıllık tarihin içinde yeni köklü dönüşüm projesini, milletimizin büyük meydan okumasını, tarih yükselişini engelleme amacıyla kurulmuştu. Dikkat ederseniz, birileri Türkiye’nin büyümesine, kendini yeniden kurmasına karşı 20. yüzyıl boyunca bağlantılı olduğu yapıları tek bir çatı altında toplayarak son bir hamle yaptı.
Ama bitti… Artık yapabilecekleri hiçbir şey kalmadı. Bundan sonra Türkiye’yi yavaşlatma, durdurma, tekrar rehin alma imkânı olmayacak.
İşte biz buna “Büyük Yürüyüş” diyoruz..
Biz çökünce coğrafya çöker, biz yükselince dünya sarsılır ‘Üçüncü Büyük Yükseliş’ başladı, artık geri dönüş olmayacak..
04:002/07/2018, Pazartesi
G: 2/07/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık büyük sözlerle konuşma, büyük iddialarla öne çıkma, büyük adımlarla yola çıkma, büyük hesaplaşmalara göre hazırlık yapma dönemindeyiz.
Biz çökünce coğrafya çöker, biz yükselince dünya sarsılır
Biz çökünce coğrafya çöker, biz yükselince dünya sarsılır
26 Haziran, Salı
Çok büyük değişimin, çok büyük bir kuruluşun içindeyiz. Bir kurucu nesil, bir kurucu kuşak, bir güçlü bir tarih, bir medeniyet mirası, bir tarih yapıcı siyasi genetik, bir coğrafya inşa etme bilinci harekete geçmiştir.
Türkiye üzerinden yeni bir yükseliş dalgası başlamıştır. Anadolu, bin yıllık dönem içinde defalarca olduğu gibi yeni bir dirilişe, tarih kırılmasına ev sahipliği yapmaktadır.
Biz çökünce coğrafya çöker, biz yükselince dünya sarsılır
Bu topraklar ne zaman direnişe geçse coğrafya direnişe geçer. Ne zaman harekete geçse bütün bölge harekete geçer. Ne zaman bir yükseliş dönemi başlatsa coğrafyanın haritası yeniden biçimlenir.
Bu topraklar ne zaman büyük özgürlük mücadelesi başlatsa Kuzey Afrika’dan Uzak Asya’ya kadar bütün ülkeler, toplumlar harekete geçer. Yeni bir siyasi dil, yeni bir duruş dünyayı sarsar. Tarih değiştirir, güç haritalarını altüst eder.
Biz çöktüğümüzde coğrafya çöker, dünya sarsılır. Yüz yıl önceki çöküşümüzde olduğu gibi… Biz yükseldiğimizde yeryüzünün haritası değişir, dalga dalga bir güç bütün bölgeye yayılır.
Hezimetlerimiz ağır, zaferlerimiz zor oldu, yalvaran millet olmadık
Büyük çöküşten yüz yıl sonra bugün yaşadığımız gibi.. Bin yıldır bu coğrafyada çöküşümüz de yükselişimiz de haritaları altüst etmiştir, hepsi küresel ölçekli olmuştur. Osmanlı yükselişi böyledir, Selçuklu yükselişi böyledir, Cumhuriyet’in kurulması böyledir.
Medeniyetlerin, tarihi iddiaların hesaplaşma sahasında, kesişme yerinde hep sağlam bir direnç olduk, mücadele eden olduk, hiç kolay bir zafer görmedik, hiç yalvararak ayakta kalmaya çalışmadık, hiç diz çökerek af dilemedik, hiç birilerine sığınma yolunu seçmedik.
Zaferlerimiz çok zor oldu, hezimetlerimiz çok ağır oldu, biz hiç sıradan bir millet olmadık. Üzerimizdeki yük hep ağır oldu, merhametimiz de sorumluluklarımız da hep çok oldu.
Hiç gündelik düşünmedik, hiç sadece kendimizi düşünmedik. Biz hep büyük bir tarih, coğrafya ve medeniyet yolcusu olduk. Bir çok zaman mazlumlar için intihar edercesine öne atıldık, adalet için koca ülkeyi ve devleti seferber ettik. Kıtalar dolaştık, hep aradık, hep koştuk, asla durmadık
“Bittiler” dediler yeniden dirildik, “tükendiler” dediler tekrar başladık
“Bittiler” dedikleri anda yeniden dirildik, “tükendiler” dedikleri anda yeni başlangıçlar yaptık, “artık tarih dışına itildiler” dedikleri anda, çok büyük buhranlar döneminde, coğrafyanın imha edildiği hallerde bile yeniden direnç halkaları oluşturduk. Mütevazı çabalarımız ülkeler aştı, kıtalara yayıldı
Yakınlarımıza, tanıdıklarımıza, bizden gördüklerimize olağanüstü bir şefkat, merhamet gösterdik. Bizi hedef alanlara, düşman bilenlere, coğrafya dışından gelenlere, istila ve sömürge kimliğini evimize taşıyanlara acımasız olduk. Bin yılın bütün büyük mücadeleleri bu yüzden küresel ölçeklidir, bu yüzden Anadolu’nun çok ötelerinde sarsıntılara, değişimlere neden olmuştur.
Coğrafyamıza yönelik tepkilerimiz birleştirmeye ve daha birleşik bölgesel güç ortaya çıkarmaya dönük olmuştur. Etnik kimliğe, mezhep kimliğine, daha dar ölçekli kimliklere bakmadık. Hep bir büyük mücadeleye ayarlı olduk, bir üst dayanışma kimliğine yatırım yaptık. Hep, coğrafyanın gücünü bölge dışı güçlerle mücadele etmek için kaynaştırdık, birleştirdik.
Büyük milletlerin büyük zaferleri, büyük acıları olurdu, bilirdik
Büyük acılar çekmiş bir milletiz.. Balkanlardan geri dönüşte yüzbinleri şehit verirken de, kitlesel kıyımlara ve katliamlara maruz kalırken de ağlamayı bilmedik. Kafkaslardan akın akın Anadolu’ya sığınan yüzbinlerin dramlarını yaşarken de ağlamayı bilmedik.
Ağlamak bir yana, kimseye anlatmadık, şikayet etmedik, sızlanmadık, kimseden kendi üzüntülerimize merhamet göstermesini beklemedik. Bırakın şikayeti bütün bunları gizledik, konuşmak bile istemedik. Büyük milletlerin büyük mücadeleleri olurdu. Büyük zaferleri olduğu kadar büyük acıları da olurdu, bilirdik.
İşte o gün geldi. O gün bugündür!
Son büyük çöküşümüzde, Osmanlı’yı param parça edip coğrafyayı talan etmeye başladıklarında, “artık bu iş ebediyyen bitti” umutsuzluğu bütün İslam dünyasına yayıldığında, istilacılar kutsallarımızın ve onurumuzun üstünde tepinirken biz bileniyorduk, susuyorduk ama hep gizli gizli o zamanın yeniden döneceğini biliyorduk. Yüz yıldır o zamanı bekledik, yüz yıldır ellerimizdeki kelepçeleri çıkarmakla uğraştık, yüz yıldır bir gizli hazırlık yaptık.
İşte o an geldi. O an bugündür. O tarihin yeniden döndüğü zaman bu zamandır. Bu milletin gizli gizli hasret çektiği dönem bu dönemdir. Başımızı dik tutmayı, ayaklarımızı sağlam basmayı, bölgeyi ve dünyayı bu topraklardan görmeyi yeniden keşfettiğimiz dönem bu dönemdir.
“Üçüncü Büyük Yükseliş” Lideri de, hedefi de nettir Bağdat’ın acısını, Şam’ın çaresizliğini, Üsküp’ün hasretini, İstanbul’un gururunu, medeniyetimizin temelleri olan şehirlerimizin hafızasını yeniden keşfettiğimiz zaman bu zamandır.
Çünkü tarih dönmüştür, “Üçüncü Büyük Yükseliş” dönemine geçilmiştir. Vatan eksenli, coğrafya eksenli hafıza da, yürüyüş de, mücadele de başlamıştır. On beş yıldır engellemeye çalıştıkları, son beş yıldır amansız saldırılarla durdurmaya çalıştıkları o güç yükselişinin, 24 Haziran’da son safhasına geçilmiştir.
Bu büyük mücadelenin lideri de, kadrosu da, toplumsal desteği de, geçmiş ve gelecek hesapları da son derece nettir. Dışarıdan müdahale ve içeriden dirençle durdurulma imkanı artık kalmamıştır.
Biz böyle Selçuklu olduk, böyle Osmanlı olduk, geri dönüş olmayacak!
Bu yüzden, bundan sonra bireysel kavgaların, küçük hesapların, çıkar mücadelelerinin, küskünlüklerin, dargınlıkların hiçbir anlamı, değeri yoktur. Bu mücadeleye kim, ne kadar omuz verirse yükseliş tarihinin o kadar kahramanlarıdır. Kim bu yürüyüşü sabote etmeye girişirse yeri tarihin karanlık yanlış sayfalarıdır, utançtır, kaybolup gitmedir.
Kim olursanız olun, nerede olursanız olun, hangi yerde durursanız durun, büyük sözlere, büyük iddialara, büyük yürüyüşe sahip çıkın. Unutmayın, biz böyle Selçuklu olduk, böyle Osmanlı olduk, böyle kıtalar dolaştık, böyle büyük millet olduk.
Yine öyle olacağız. Çünkü tarih de, kimlik de, sorumluluklarımız da kendi havzasına yerleşmiştir.
Artık geri dönüş olmayacaktır, buna hazırlanın!
Kuluçkaya yatan kimliksiz, kişiliksiz, karaktersizler.. Küçük oyuncular, küçük adamlar! Sizi biliyoruz…
04:004/07/2018, Çarşamba
G: 4/07/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye artık büyük oyuncudur. Ne dar anlamda bir ulus devlet, ne Anadolu’ya sığacak kadar bir coğrafyadır. Ne bir cephe ülkesi, ne Avrupa Birliği’nin sınırlarını koruyan güçtür. Ne iç politikası dışarıdan dizayn edilen ülke ne de Batı başkentlerinde estirilen rüzgârlarla savrulan bir devlettir. Milletimiz artık bu büyük oyunu yeryüzünün her köşesine taşıyacaktır.
Kuluçkaya yatan kimliksiz, kişiliksiz, karaktersizler.. Küçük oyuncular, küçük adamlar! Sizi biliyoruz…
Kuluçkaya yatan kimliksiz, kişiliksiz, karaktersizler.. Küçük oyuncular, küçük adamlar! Sizi biliyoruz…
27 Haziran, Çarşamba
Avrupalı oluşumuz da, Asyalı oluşumuz da, kendi coğrafyamıza aidiyetimiz de, geleceğin dünyasında nerede duracağımız da artık kendi tanımlarımıza göredir. AB şemsiyesine sığamayacak kadar büyük, ABD ile tek yanlı bağımlılık ilişkisine sıkıştırılamayacak kadar hareketli, Asya’da yükselen yeni ittifak halkalarına mutlak bağlılık hissetmeyecek kadar kendine özgü bir durum vardır. Çünkü küresel sahnede, 21. yüzyıl dünyasında artık yeni bir ülke vardır. Bu ülke hiçbir zaman 20. yüzyıla geri dönmeyecektir.
“Hastalık” bulaşanları uyandırmak, sarsmak..
“Türkiye’nin kendisi bir eksendir” derken, “Türkiye’nin kendisi bir coğrafyadır” derken, “Türkiye üç kıtaya yayılan bir millettir” derken, bir devasa yükseliş tarihinin başlangıcına vurgu yaparken, coşkuyu ve cesareti alkışlarken, liderliği ve gelecek hesaplarını tarihsel bir yükseliş olarak nitelerken, “hastalık” bulaşmış olanları uyandırma, gerçeğe çağırma, sarsma amacı güdüyoruz.
15 Temmuz nasıl Türkiye Cumhuriyeti’ne yönelen en ağır saldırıysa, milletimizin o geceki direnişi nasıl çokuluslu cepheyi darmadağın ettiyse, 24 Haziran da artık bu tür saldırılarla Türkiye’nin durdurulamayacağının dünyaya ilanıdır. Her ülke, her devlet bunu kabul edecektir, etmek zorunda kalacaktır.
Biz değil onlar teslim olacak, tek tek, sıra sıra gelecekler
ABD artık hoyratça bu ülkeyi yıpratamayacak, PKK ya da DEAŞ gibi terör örgütleriyle bu ülkeye ders veremeyecek, İsrail aklıyla Anadolu’yu çevreleme hayallerinden vazgeçecektir. AB ülkeleri, o kibirli beceriksizlikleriyle bu ülkeye akıl veremeyecektir. Hepsi, tek tek, sırayla Türkiye ile ilişkilerini düzeltme, onarma, imar etme çabasına girecektir.
ABD ve Avrupa medyası üzerinden on yıldır Erdoğan imajı üzerine yürüttükleri kirli kampanyaların hiçbir işe yaramadığını, yaramayacağını, milletimizin tercihlerinin onların akıllarının ve kampanyalarının üstünde olduğunu kabul etmek zorunda kalacaklardır.
Kendi ülkelerinde faşizm yasaları çıkarırken, Türkiye’nin kendini savunma çabalarına çamur atmalarının artık hiçbir işe yaramadığını görmek zorunda kalacaklardır. Bundan sonra biz değil, onlar teslim olacaktır. Biz değil onlar politikalarını, tavırlarını değiştirecektir.
Küçük oyuncular, küçük adamlar! Sizi biliyoruz..
Bunu ABD görecek, AB ülkeleri görecek, Atlantik eksenli güçler kabul etmek zorunda kalacak ama içerideki küçük adamlar, küçük oyuncular, küçük kafalılar anlamayacaktır.
İster solcu, ister milliyetçi, ister İslamcı olsun tamamen dışarıdan beslenen yapılar, örtülü operasyoncular, “muhafazakâr muhalefet” unsurları, FETÖ ve PYD kriptoları sinsi sinsi operasyonlarına, fitnelerine devam edecek.
Büyük mücadeleler, büyük davalar, tarihi yükselişler, milletlerin kaderini değiştiren dönüşümler hep bu küçük adamlar, küçük hesaplar, üç kuruşa onurlarını satanların sinsilikleriyle, alçaklıklarıyla, kalleşlikleriyle sulandırılır, sabote edilir, durdurulmak istenir.
Türkiye, bundan sonra işte içeriden görünen, bizden görünen, Türkiyeli görünen, AK Parti’li görünen, İslamcı/muhafazakâr görünen bu küçük fitne odaklarını ayıklayacaktır.
Kuluçkaya yatan kimliksiz, kişiliksiz, karaktersizler..
Siyasete, medyaya, iş dünyasına, sivil toplum kuruluşlarına gizlenen, oralarda kuluçkaya yatan, aslında FETÖ yerine ikame edilen, aslında gizli gizli PKK/PYD ile ortak çalışan, aslında Atlantik ötesi ihaleler alan, devletin en tepe noktalarında yer bulabilen, kimliksiz, kişiliksiz, karaktersiz insanların bu büyük mücadeleyi sabote etmesine asla izin verilmeyecektir.
Biz, her şeye rağmen, her kötülüğe, her sinsiliğe, her riyakâr kişiliksize rağmen bu ülkenin bütün alanlarını, cephelerini, köşelerini mücadele üssü yapmaya, yüzyıllık direnişi dalga dalga yaymaya devam edeceğiz.
Biz direnmeyi, mücadeleyi, merhameti çok iyi biliriz..
Biz bunu Haçlı Seferleri döneminde yaptık. Biz bunu Birinci Dünya Savaşı döneminde coğrafyanın her karış toprağında yaptık. Yine yapacağız. Çünkü bizden başka bu geleneğe sahip kimse yok. Biz direnmeyi de, mücadeleyi de, adaleti ve merhameti de çok iyi biliriz. Biz hesaplaşmayı biliriz. Yüzyıllardır büyük hesaplaşmalara tanık olan tarihimiz, vatanımız, zihinlerimiz bunu yine yapacak.
Bu yüzden, bu kadar büyük mücadele varken, küçük oyuncularla, sinsilikleriyle vakit geçirmeyeceğiz. Onları alçaklıklarıyla baş başa bırakıp yolumuza devam edeceğiz. Ama onları bileceğiz, kötülüklerini bileceğiz, ihanetlerini bileceğiz.
Üzerinizdeki o örtüyü kaldıracağız, İşte sizi böyle teşhir edeceğiz..
Bir büyük tarih yükselişine, bir büyük gücün ortaya çıkışına, bin yılın siyasi genetiğinin harekete geçmesine, Selçuklu-Osmanlı-Cumhuriyet sürekliliğinin yeni bir döneme girişine tanık oluyoruz. Coşkuyla, özveriyle, zihinlerimizle, ellerimizle, sahip olduğumuz her imkânla mücadeleye katılıyoruz.
Kimsenin bunu istismar etmesine izin vermeyeceğiz. Kandil’de, Afrin’de şehit olanlardan ilham alırken, bu şehitlerin kanı üzerine tepinenlerle kol kola girmeyeceğiz. Bu çağın seferberliğine katılanlar olarak, Türkiye’nin büyük yürüyüşünün en ön safında yer almaya, sendelememeye, zihinlerimizi diri tutmaya devam edeceğiz.
Onlar kirli, örtülü, sinsi çokuluslu ihaleler peşindeyken bizler, gün gelecek üzerlerindeki o örtüyü kaldıracağız.
Çünkü bizler, büyük yükselişin kurucu nesli, kurucu kuşağı olarak hiçbir zaman tereddüt etmeyecek, o küçük adamların da inlerine girmeyi bileceğiz.
.Doğu’nun yükselen güçleri, Batı’nın eski ortakları ve “Türkiye ekseni” gerçeği: Biz kimsenin sınırında jandarma olmayacağız
04:006/07/2018, Cuma
G: 6/07/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye, “iki kıta arasında köprü”, “Batı’nın cephe ülkesi”, kendi coğrafyasında “Atlantik İttifakı’nın ileri karakolu” gibi stratejik değer tanımlamalarına sığmayacak bir ülkedir artık. Bugüne kadarki jeopolitik tanımlamaların tamamı devre dışı bırakılmalıdır.
Doğu’nun yükselen güçleri, Batı’nın eski ortakları ve “Türkiye ekseni” gerçeği: Biz kimsenin sınırında jandarma olmayacağız
Doğu’nun yükselen güçleri, Batı’nın eski ortakları ve “Türkiye ekseni” gerçeği: Biz kimsenin sınırında jandarma olmayacağız
29 Haziran, Cuma
Kendi vatanımız, kendi coğrafyamız, kendi tarihimiz, kendi gelecek hesaplarımız, kendi tehdit algılarımız, kendi çıkar ve önceliklerimize göre bütün tanımlamalar yenilenmelidir.
Batı çıkarlarına ayarlı tezler masaya yatırılmalı, Türkiye’nin “yeni durumu”na göre gözden geçirilmelidir. “Türk-İsrail Ekseni”nin bu ülkenin imhasına dönük bir proje oluğu nasıl anlaşıldıysa ve bundan vazgeçildiyse, Soğuk Savaş artığı güvenlik algılamaları, ittifak halkaları yeniden ele alınmalı, bazılarından derhal vazgeçilmelidir. Bu yöndeki “muhafazakar” bakış terkedilmeli, kurumsal akıl yenilenmelidir.
Mülteci sorunlarıyla kendileri uğraşsın..
Türkiye’yi İsrail’i korumak için seferber edenlerin niyetleri nasıl sorgulandıysa, bu ülkeyi ABD ve Avrupa Birliği ülkelerinin koruma kalkanı haline getiren anlaşmalar, ittifaklar, planlamalar sorgulanmalıdır.
AB’nin ya da üyelerinin taşeronluğunu üslenecek, onlar adına sınırlarını koruyacak, mülteci akınını kendi topraklarında tutup AB’yi rahatlatacak bir ülke değiliz artık. Ne onların askeriyiz, ne sınır muhafızlarıyız, ne de Avrupa rahat uyusun dile uykumuzu kaçıracak bir ülkeyiz.
Bu aklı, bu duruşu, bu feraseti bütün coğrafyaya yaymalıyız
1950’lerden bu yana onlar adına savaştık, onların güvenliği ve refahı için öldük, onların beğenilerine göre birbirimizi boğazladık, dost ya da düşman olduk. Onların tercihlerine göre iç politikada taraf tuttuk, akrabalarımızla kavga ettik, birbirimize düşmanlaştık.
O dönem bitti, bitmeliydi de. Artık Washington için, Brüksel için, Londra ya da Berlin için alınan kararların, milletimiz için hiçbir anlamı yoktur, olmayacak da.
Biz, derin siyasi tarihimizden, coğrafya kimliğimizden, devletler geleneğimizden, yüzyıllara dayanan toplumsal ferasetimizden hareketle adımlar atmak, bir gelecek inşa etmek zorundayız. Bu aklı, bu duruşu, bu yürüyüşü bütün coğrafyaya yaymak, kavramlar ve dil üzerinden büyük bir çıkış, yenilenme, yerlileşme hazırlığı ve hareketi başlatmak zorundayız.
24 Haziran sonrası coşkulu bir gelecek
24 Haziran, ülkemiz için yeni bir tarihin başlangıcıdır. Devlet için, sivil ya da sivil olmayan bütün kurumlar için, siyaset, medya, entelektüel çevreler ve ekonomi dünyası için büyük çıkışların, yükselişlerin başlangıcıdır.
Öyleyse zihinlerimizden kurumlarımıza, savunmamızdan siyasi algılarımıza kadar derin, coşkulu bir dönüşümün temelleri çok sağlam atılmalıdır. Köklü bir temellendirme, yüz yıla, yüz yıllara uzanacak bir yeni bakış bütün kurumlarımıza yerleşmelidir.
Çünkü bugünlerde içinde bulunduğumuz durum, hal ve gerçeklik, büyük çıkışların, yükselişlerin, büyük devletler geleneğinin yeni bir örneğidir. Öncelikle zihnen bunu kabullenmemiz, kendimizi buna göre yeniden kurmamız yapılacak ilk şeydir.
Doğu’nun yükselen güçleri, Batı’nın geleneksel ortakları ve “Türkiye Ekseni” gerçeği
24 Haziran sonrası Türkiye’nin uluslararası ilişkilerinde köklü değişiklikler, iyileşmeler olacaktır. Çünkü Türkiye’ye saldırganlıklarıyla bilinen ülkelerin bile pozisyonları değişecektir. Bu ülkenin artık geri döndürülemeyeceğini onlar daha şimdiden kabul etmiştir. Bugüne kadar uyguladıkları bütün yöntemler iflas etmiştir. Elleri zayıflamış, içerideki ortaklarının direnci düşmüş, inanılırlığı erimiştir.
Elbette ABD ile ilişkiler daha rasyonel bir zeminde devam edecek ama tek yanlı bağımlılık ilişkisi burada bitecektir. Elbette AB ile ilişkiler devam edecek ama Türkiye’nin tam üyeliği diye bir ideal artık bundan sonra olmayacaktır. Doğu’nun yükselen güçleriyle de Batı’nın geleneksel ortaklarıyla da ilişkilerimiz “Türkiye Ekseni” gerçeği üzerinden yeniden formatlanacaktır.
S. Arabistan’la yumuşama: BAE kötülüğü durdurulsun
Türkiye bunlarla ilişkilerini yeni duruma göre yeniden tanımlarken öncelikle yakın çevresiyle, coğrafyasındaki ülkelerle ilişkilerinde ciddi iyileştirmenin yollarını aramalı, kendisine yönelen husumetleri yumuşatmalı, ortak alanlar oluşturmalı, güven oluşturucu bir söylem üretmelidir.
Bu anlamda S. Arabistan, Mısır ve İran’la ilişkiler belirleyicidir. Özellikle bölgenin güçlü ülkesi S. Arabistan’la bütün güvensizlik alanları ortadan kaldırılmalıdır. Bu ülke siyasetinde Türkiye karşıtı dalgayı kırmanın, yumuşatmanın yolları aranmalıdır. Riyad yönetiminin, Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE) “Türkiye düşmanlığı” tezinin bölgeselleşmesini engellemede bir akıl olarak öne çıkabileceğini düşünüyorum. En azından bu denenmelidir.
BAE’nin, terör örgütlerini destekleme ve darbe girişimlerinin içinde olma, açıktan bu ülkenin Cumhurbaşkanı’nı hedef alma dahil, bir “kötülük abidesi” olarak bölgede fırtına estirmesinin önüne geçilmeli, bu yönde Ankara ile Riyad arasında söz konusu tehlikeyi zayıflatmaya dönük bir sıcak ortam oluşturulmalıdır.
Türkiye bütün bölgede yeni bir dalga oluşturmalı, bu dalga Batı’dan da Doğu’dan da güçlü bir şekilde hissedilmeli. Türkiye’nin ayak sesleri her yerden duyulacak derken bunu kastediyorum.
.Tereddütsüz yola çıkıyoruz. Kendinizi Türkiye’ye ayarlayın. Bugün açıklanacak kabinenin tamamı iyidir, öyle bileceğiz..
04:009/07/2018, Pazartesi
G: 9/07/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Devletin merkez iktidar alanını güçlendiren, yepyeni bir kuruluşun temellerini atan, geleceğe dönük çok güçlü bir sistem inşasını uygulamaya sokan, bugüne kadarki bütün siyasi ezberleri bozan, iç iktidar aygıtlarını kökten değiştiren, geleneksel siyasi söylem ve cepheleşmeyi devre dışı bırakan, vatan-devlet-millet eksenli yeni yükseliş tarihi başlatan bir Türkiye var artık.
Tereddütsüz yola çıkıyoruz. Kendinizi Türkiye’ye ayarlayın. Bugün açıklanacak kabinenin tamamı iyidir, öyle bileceğiz..
Tereddütsüz yola çıkıyoruz. Kendinizi Türkiye’ye ayarlayın. Bugün açıklanacak kabinenin tamamı iyidir, öyle bileceğiz..
2 Temmuz, Pazartesi
Hangi siyasi kampta olursanız olun.
Hangi siyasi dili kullanırsanız kullanın,
kendinizi hangi
kimlik ve kişilik
üzerine kurmuş olursanız olun, bundan sonra
herkes, hepimiz “merkez”in etrafında toplanacak,
bu tarih yürüyüşüne
omuz verecek,
bulunduğumuz yerde üzerimize döşen neyse yapmaktan
asla tereddüt etmeyeceğiz.
Artık gizli maslahatlar yok: Cemaatler de yerlileşmeli..
Bu ülkenin vatandaşlarının, hepsinin böyle bir sorumluluğu var. Dışarıdan dayatılan, yönlendirilen, yönetilen siyasi dil, muhalefet dili, çevreden merkezi zayıflatmaya dönük bütün duruşlar ve tavırlar bundan sonra başka tanımlanacak. Her kimsek, nerede duruyorsak ortak kriterimiz vatan, millet, devlet olacak. Hepimiz, kendimizi bu kritere göre yeniden tanımlama durumundayız.
Bütün siyasi partiler, cepheler kendilerini yerlilik testinden geçirmek zorundadır. Bütün İslami gruplar, cemaatler, hizipler aynı şekilde nerede durduklarını, bu büyük dönüşümü ne kadar algıladıklarını, ne kadar omuzlayacaklarını ortaya koymak, yeniden tanımlamak zorundadır.
Artık örtülü gündemler, gizli gizli maslahatlar, büyük ideal söylemleriyle kamufle edilmiş küçük hesaplar, büyük sözlerin arkasına gizlenmiş dışarıdan servis edilen utanç verici pazarlıklar, güney ülkelerinden fonlanmış kötü niyetler, hesaplar buralarda hiçbir şekilde barınamamalıdır.
Herkes önce kendini düzeltmeli, bu büyük seferberliğe katılmalı
Dolayısıyla cemaatler de tavırlarını, duruşlarını, kendilerini dönüştürmek, bu büyük seferberliğe o şekilde katılmak zorundadır. İş dünyasından kamu kurumlarına, medya organlarından sivil kuruluşlara kadar, Türkiye’nin yüzyıl sonraki büyük yükselişine paralel biçimde herkes önce kendini düzeltmeli, çok daha büyük bir ideale odaklamalı, sadece Türkiye ile sınırlı değil bütün coğrafyayı etki altına alacak büyük dalgaya katılmalıdır.
Artık kişisel hesaplar, küçük pazarlıklar, gizli/örtük ajandalar dönemi kapanmıştır. Artık bir şeyleri iyi niyetlerin arkasına gizleme döneminin de sonuna gelinmiştir. Eski alışkanlıklarına devam edenler, bu dalgaya, bu yükselişe açıkça tavır almış olacaklar, öyle kabul edileceklerdir.
O senin adamın bu benim adamım dönemi kapanmıştır. İhtiraslar, hırçınlıklar bitmeli
Bugün kabine açıklanacak. Bugün birçok şey yeniden başlayacak. Eskiye dönüş kapıları kapanmış olacak. O bakan olmuş, o olmamış, o iyi, o kötü, senin adamın benim adamım söylemi kesinlikle sona ermeli.
Artık bu sözlerle, bu eski alışkanlıklarla yeni yönetime, ülkeye bakmak istemiyoruz. Artık bu kişisel hesapları, dedikoduları, ihtirasları, hırçınlıkları görmek istemiyoruz.
Herkes bu ülkeye hizmet etmek zorundadır. Hepimiz bulunduğumuz yerde mücadeleyi sürdürmek zorundayız. Mevki, makam, adam tutma, bu mücadeleyi bir kazanç kapısı görme, bu büyük dalga içinde klikler oluşturma, çeteler oluşturma dönemi istemiyoruz.
Bugün açıklanacak kabinenin tamamı iyidir, öyle bileceğiz
Yüreklerimizi ortaya koyacağız öncelikle. Aklımızı, bilgimizi, görgümüzü, erdemimizi, fedakârlıklarımızı ortayla koyacağız. Bu ülkenin sınırlarında, o tepelerde, sokaklarda birileri kanını akıtırken, canını verirken, bunu bir vatan meselesi görürken biz de “vatan ekseni” ne gerektiriyorsa onu yapacağız.
Candan öte bir şey yoktur ve birilerinin bu şehitlerin kanı üzerinde tepinmesine şiddetle karşı duracağız. Herkes bulunduğu yerde bir şehitlik özlemiyle çalışmak, çabalamak durumunda. Buna saygı duymayana saygı duymayacağız.
Bugün açıklanacak kabinenin tamamı iyidir, öyle kabul edeceğiz. Bugün başlayan yeni dönem bu ülkenin büyük mücadelesinin zafere erişme dönemidir. Bugünden itibaren devlet için millet için, vatan için sorumluluk yüklenen herkes gözümüzde iyidir. Öyle bileceğiz, öyle kabul edeceğiz, öyle söyleyeceğiz. Hep birlikte onların daha iyi çalışması için destek vereceğiz. Bu güveni sarsanlar zaten zaman içinde eriyip kaybolacaklar, biliyoruz.
Tereddütsüz yola çıkacağız… Kendinizi Türkiye’ye ayarlayın
Çünkü artık bir parti meselesi yok, hükümet meselesi yok, kişisel istikbal meselesi yok, şan şöhret meselesi yok, aşırı kazanç meselesi yok. Artık Türkiye var. Bir bütün olarak, bir ortak dava olarak, bir coğrafya ve dünya gerçeği olarak Türkiye var. Herkes kendini Türkiye’ye ayarlayacak.
Hepimiz, her birimiz bu davanın arkasında sıralanacağız. Kimsenin ruhunuzu karartmasına, inancınızı sarsmasına, midenizi bulandırmasına, şevkinizi kırmasına izin vermeyin. Bir kurucu nesil, bir kurucu kuşak tarih dönüştürüyor unutmayın.
Dünyada son dört yüzyılın dönüşü, Türkiye’de son yüz yılın dönüşü gerçekleşiyor bunu anlayın. Acizane kayıtsız şartsız, sorgusuz sualsiz bu mücadelenin içinde yer aldım, alacağım. Asla tereddüt etmeyeceğim, asla yılmayacağım.
Artık geri dönüş yok: Tarih yapıcı iradenin arkasında sıralanın!
“Acımasız Mücadele” yeni bir merhaleye girdi. Türkiye ölçeğinden coğrafya ölçeğine, küresel ölçeğe geçildi. Şimdi bütün temiz inanç ve duygularımızla seferberliğe katılma dönemi. Kalbinizi kirleten ne varsa atın bir kenara. Ne kadar öfkeniz, kırgınlığınız, kişisel hıncınız, hayal kırıklığınız, küskünlüğünüz varsa atın bir kenara. Adımlarınızı sağlam tutun, yumruklarınızı sıkın, zihninizi ayıklayın, kalbinizi temiz tutun. Omuz omuza yola çıkma vakti.
Bu bir tarih yürüyüşüdür. Tarih yapıcı milletimizin arasına katılın, tarih öncüsü siyasi öncülüğün arkasında sıralanın.
Çünkü geri dönüş yok artık. Kimse geri dönüş, eskiye dönüş beklemesin!
Son bin yılın 3. dalgası: Hareket noktamız budur.. Çok büyük bir hesaptan, hedeften söz ediyorum..
04:0011/07/2018, Çarşamba
G: 11/07/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık dışarıya yöneleceğiz. Gözlerimiz de, ufkumuz da, mesaimiz de dışarıya dönük olacak. Artık sesi içeride değil, dışarıda duyulan, gücü içeride olduğundan çok daha fazla dışarıda hissedilen bir Türkiye inşa edeceğiz. İçeriye değil dışarıya konuşan bir ülkeye güç vereceğiz, o ülkeyi omuzlayacak, onu coşturacağız.
Son bin yılın 3. dalgası: Hareket noktamız budur.. Çok büyük bir hesaptan, hedeften söz ediyorum..
Son bin yılın 3. dalgası: Hareket noktamız budur.. Çok büyük bir hesaptan, hedeften söz ediyorum..
4 Temmuz, Çarşamba
Bölgemize, Batı’ya, Doğu’ya, dünyaya bakacağız. Sadece Batı’ya değil, sadece Atlantik çevresine değil, Afrika’dan Latin Amerika’ya, Orta Asya’dan Güney Asya’ya ve Pasifik’e kadar, yeryüzünün güç haritasının bütün detaylarına, kaynak haritasının bütün köşelerine, kültür ve kimlik atlasının her sayfasına dikkatle bakacağız, okuyacağız, öğrenip ona göre kendimize yeni yollar çizeceğiz.
Yüzlerce yıldır Batı’ya akan, ısrarla ve durmaksızın Batı’ya doğru giden, gittikçe kendini dönüştüren, gittikçe kendini geliştiren, gittikçe güç kazanan, gittikçe tarih dönüştüren milletimiz, bundan sonra dünyanın dört bir yanına bakacak.
Yüz yılın bütün anlayışını kökünden değiştiren “yeni durum” işte budur!
Batı dünyası dört yüz yıllık küresel hükümranlığının sonuna gelmişken, Doğu’da olağanüstü güç yükselişlerine tanık olurken, bizler o tarih dönüştürücü misyonu yeniden yükleniyoruz.
Yeniden Selçuklu, yeniden Osmanlı oluyoruz. 20. Yüzyıl Cumhuriyet’i için yeni bir yükseliş tarihi biçimlendiriyor, bu coğrafyadaki üçüncü büyük dalganın temellerini atıyoruz. Pazartesi günü Külliye’de tanık olduğumuz, bu tanıklığın farkında olan herkesi olağanüstü heyecanlandıran şey işte budur.
Son yüz yılın bütün anlayışını, algılamasını, tanımlamalarını kökünden sarsan, değiştiren “yeni durum” işte budur. Başkan Erdoğan’ın kuruluşunu, öncülüğünü oluşturduğu şey, yüzyılların yeniden biçimlendirilmesinden başka bir şey değildir.
Dünya, bu “yeni Türkiye” ile ilişkiyi yeniden tanımlayacak
İşte biz, önce bunu anlayacağız, ne olduğunu kavrayacağız, nereye, nasıl yürüdüğümüzü öğreneceğiz. Ondan sonra bu ülkenin nasıl bir yürüyüşe çıktığını göreceğiz. Bugünden sonra Avrupa’da, Asya’da, Afrika’da nasıl bir Türkiye algısı, gerçeği olacağını önce biz farkedeceğiz. Bu ülkeye inancımızı, güvenimizi, ona verdiğimiz değeri yeniden tanımlayacağız.
Artık dünyanın merkez ülkeleri bambaşka bir Türkiye tartışıyor olacak. Bambaşka bir Türkiye ile iş yürütme durumunda kalacak. Dostlukları da düşmanlıkları da, ortaklıkları da farklılıkları da bu yeni duruma göre biçimlenecek, yeniden formatlanacak. Birçok ülkenin tavrında radikal değişiklikler göreceğiz. Birçok ülkedeki Türkiye düşmanlığında değişimler göreceğiz, bazıları yumuşarken bazıları daha da sertleşecek.
Kimse yeniden iç operasyon ihaleleri peşine düşmesin!
Çünkü bu ülke, sadece devletin merkez iktidar alanına güç vermiyor, yepyeni bir sistem kuruyor, yepyeni bir yapı inşa ediyor, yepyeni bir kuruluşun temellerini atıyor, sistemik dönüşümün bütün detaylarını yeniden biçimlendiriyor, yüzyılların birikimiyle yüz yıllara dönük bir hazırlık yapıyor.
Artık, yıllardır gözlerimizi kör eden, enerjimizi tüketen, kör/kısır tartışmalarla kaynaklarımızı harcadığımız meseleleri çözmüş, bir kenara bırakmış, bunlar üzerinden içeriye müdahale kapılarını kapatmış, yerli olanın dışında bütün yabancı unsur ve etkileri kontrol altına almış bir ülke olacak.
Artık hangi siyasi çevre olursa olsun, hangi siyasi kimlik olursa olsun, bu ülkede “iç operasyonel yapılar” olarak dizayn edilemeyecek, sahaya sürülemeyecek.
Silahlı yada silahsız müdahale unsurları..
Artık 15 Temmuz gibi, PKK terörü gibi, entelektüel terör mekanizmaları gibi, silahlı ya da silahsız müdahale unsurları istediği hareket alanını bulamayacak. Artık Avrupa ve ABD’den iktidar dilenen, bu güçle içeriye yönelenler, proje hareketler, paket servisler milletimizin zihinlerini bulandıramayacak.
Çünkü devlet kadar toplum da, resmi alan kadar sivil alan da, kurumlar kadar medya da, bütün toplumsal iletişim alanları da yerlileşiyor. Artık direnç sadece devlette değil, toplumun her katmanında, bu ülkenin her köşesindedir.
Öncelikle zihinlerimizi özgürleştirip, devlet ve toplumsal akıl ve idrakimizi, ferasetimizi öne çıkarıp, büyük bir gelecek yürüyüşüne çıkıyoruz. Bu yüzden artık küçük kavgaları, tartışmaları, hesapları, beklentileri, bunlara göre doğru/yanlış kalıplarını, iyi/kötü tanımlarını terk edeceğiz.
Kendimizi Türkiye’ye ayarlamak: Daha büyük dava, mücadele yoktur
Bunlara göre düşünce, siyasi duruş belirlemeyeceğiz. Hepimiz, herkes, her siyasi çevre, her cemaat, her sivil kuruluş kendini Türkiye’ye ayarlamak zorundadır. Bu büyük yürüyüşe ayarlamak zorundadır. Bu tarih yükselişine ayarlamak zorundadır. Ülkemizin ve milletimizin önünde bundan büyük dava, bundan büyük hedef, bundan büyük mücadele alanı, konusu yoktur.
Artık ekonomimiz de, siyasetimiz de, insani ilişkilerimiz de küresel ve bölgesel ölçekli olacaktır. Sözlerimiz de, yürüyüşümüz de, projelerimiz de, hesaplarımız ve hayallerimiz de küresel ölçekli olacaktır. Barış arayışlarımız da, savunma arayışlarımız da, ulus-üstü ittifak arayışlarımız da, kendimize bakışımız da, milletimize inancımız da, bu ülkeyi ve devleti ulaştıracağımız yükseklik de küresel ölçekli olacaktır.
Çok büyük bir hesaptan, hedeften söz ediyorum
Kim, nereye atandı, kim kimin adamı, kimlere fırsat verildi ya da verilmedi türü bakış açısı, duruş biçimi yeni dönemde anlamsızlaşacaktır. Çok bir üst hesaptan, hedeften, idealden söz ediyoruz. Bu hedefi, hesabı sulandıracak, zayıflatacak girişimlerden kaçınılmalıdır. Kendini hala orada, o seciyelerde kuranlar büyük yükselişte yolda kalacak, dalgayı ıskalayacak, eski defterler arasında kaybolup gidecektir.
Şahsen, Türkiye’nin büyük değişimini böyle görüyorum, böyle anlıyorum, böyle okuyorum. Türkiye’deki yeni kuruluşa, bu değişimle aynı anda yaşanan dünyadaki değişime bakıp bunları görüyorum. Çok büyük fırsatların, çok büyük mücadelelerin gelecek yüzyılları belirleyeceğini, biçimlendireceğini biliyorum.
Son bin yılın 3. Dalgası: Kendimi burada konumlandırıyorum
Bu yüzden de kendimi burada konumlandırıyorum. Ne kadar destek verebilirsem, ne kadar o fotoğrafa katkıda bulunabilirsem, ne kadar mücadele içinde olursam milletimizin tarihine, geleceğine o kadar katkı yapmış olacağımı düşünüyorum.
Kişisel mücadele alanım budur, böyle olmaya da devam edecektir. Bu ülkenin gençlerine, yeni kurucu nesil, kurucu kuşak içinde yer almaları için, böyle bir mücadele için seferberlik bilinci, kimliği öneriyorum.
Kim, ne derse desin, Türkiye’nin büyük dönüşümü tamamlanacak, geri dönüş olmayacaktır. Coğrafyamızdaki bin yıl içinde, üçüncü büyük yükseliş dönemi başlamıştır ve devam edecektir. Hepimiz, bulunduğumuz yerde mücadeleye katılmak zorundayız. Herkesin sorumlu olduğu şey budur.
15 Temmuz Son İstiklal Savaşı’dır. Biz kazandık, Büyük Yürüyüş başladı. Tarih değişti, coğrafya da değişecek.
00:4515/07/2018, Pazar
G: 15/07/2018, Pazar
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İki yıl önce bugün bu ülkede bir mucize yaşandı. Dünyanın görmediği, siyasi tarihin kaydetmediği, birkaç saat içinde tarihin akışını tersine çeviren, insanlığa olağanüstü örnekler sunan, küresel güç haritasını altüst eden bir mucize yaşandı.
15 Temmuz Son İstiklal Savaşı’dır. Biz kazandık, Büyük Yürüyüş başladı. Tarih değişti, coğrafya da değişecek
15 Temmuz Son İstiklal Savaşı’dır. Biz kazandık, Büyük Yürüyüş başladı. Tarih değişti, coğrafya da değişecek
8 Temmuz, Pazar
Bin yıldır bu topraklarda; Anadolu’da, Mezopotamya’da, Balkanlar’da, Kafkaslar’da, Akdeniz’de, Karadeniz’de, Afrika kıyılarında, “biz”e ait coğrafyanın her karış toprağına sinen, unutturuldu sanılan o direniş ruhunun bir anda ortaya çıktığı, bir gecede bin yıllık mücadelenin verildiği bir mucize yaşandı.
O gece, ABD üzerinden, Avrupa üzerinden, bölgemizdeki bazı ülkeler üzerinden Türkiye’ye saldırı başlatıldı. 40 yıldır sistem içinde beslenen Fetullahçı Terör Örgütü eliyle başlatılan, Birinci Dünya Savaşı sonrası en ağır saldırıydı bu.
Darbe değil iç savaş planıydı. Müdahale değil Türkiye’yi tarih dışına itme girişimiydi. Sadece FETÖ değil, Batı bloku saldırıyordu. Hükümet değişimi değil, rejim değişimi değil, anavatanı parçalama, Trakya ile Anadolu’yu ayırma, ülkeyi birkaç parçaya bölme projesiydi.
Erdoğan’ı devirmek, ülkeyi parçalamak, infaz listeleri, toplama kampları..
İlk amaç Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı devirmek, Marmaris’e gönderilen suikastçiler eliyle şehit etmek, devleti işlemez hale getirmek, etnik ve mezhep kimlikleri üzerinden iç savaş başlatıp milleti birbirine kırdırmak, Türkiye’yi Suriyeleştirmek ve paramparça etmekti. İkinci amaç; hızla büyüyen, güçlenen, kendi tarih ve coğrafya havzasına yönelen, Selçuklu/Osmanlı siyasi genetiğini harekete geçiren Türkiye’nin daha da büyüyüp tehdit olmasının önüne geçmek, onu imha ederek coğrafyayı lime lime etme planını rahatça uygulamaktı.
15 Temmuz günü “Türkiye cephesi”ni açıyorlardı, öyle karar verilmişti. Tanklar kışlalardan çıkmış, ordu içindeki vatan hainleri sokaklara salınmış, köprüler tutulmuş, binlerce kişilik infaz listeleri hazırlanmış, on binlerce insan için toplama kampları belirlenmişti.
Milletin Meclisi bombalanmış, sivil insanlar tanklarla ezilmiş, sokakta insanlar kurşun yağmuruna tutulmuş, bir katliam başlatılmıştı. ABD istihbaratının Pensilvanya’da koruduğu o alçağın terör timleri ülkemize, milletimize, vatanımıza, değerlerimize, tarihimize, birlik ve bütünlüğümüze ait ne varsa hedef alıyordu.
Bir mucize gerçekleşti: Bütün korkular yenildi.Yüz yılın mücadelesi birkaç saate sığdırıldı
Ama onların asla hesap edemediği o mucize gerçekleşti. Milletimiz birkaç saat içinde, büyük bir öfke ile vatan ekseninde birleşti. Türkiye’nin her köşesinde yüz binler sokaklara aktı. Kitleler tanklara, kurşunlara karşı yürüyordu. Coşku ve cesaretin örneği yoktu. Yaşlılar, gençler, kadınlar, yürekleri sağlam insanlar tarih değiştiriyor, hayatlarında silah görmemiş insanlar kurşunların üzerine koşuyordu. O gece bütün korkular yenilmişti.
Haçlı Savaşları’ndan bu yana, mücadele geleneği ile tarih yapan milletimiz, Çanakkale ruhu ile yeniden ayağa kalkmıştı. Sadece Türkiye kurtarılmıyor, bir coğrafya diriliyor, bin yıllık “Acımasız Direniş” harekete geçiyordu. Bir karşı devrim yaşanıyordu. Hem de Atlantik İttifakı’nın bütün saldırgan ülkelerine karşı, Anadolu insanı çokuluslu ittifakı dize getiriyordu.
O gece, yüz yılın mücadelesi birkaç saate sığdırıldı, küresel güç haritaları altüst oldu. O gece şehit olan, gazi olan, sakat kalan, yetim kalan, dua eden, öfkesini sokaklara taşıyan, cümlelere taşıyan, Allah’ın kalplerine müjdeler indirdiği, korkuyu unutturduğu herkes bu ülke için, bu millet için kutsaldı.
O gece salalarla dirildik, vatan kavramını 21. yüzyıla taşıdık..
O geceki fotoğraflar, sahneler, görüntüler dünya siyasi tarihinin en çarpıcı anlarıydı. Tanklar ve insanlar, kurşunlar ve insanlar, vatan ve üzerinde yaşayan insanlar konusunda dünyanın o geceden öğreneceği çok şey vardı.
O gece bütün ülkede; salalarla kendine gelen, ezanla dirilen, dualarla korunan bir millet vardı. O gece, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonraki en büyük saldırı geri püskürtülüyordu.
15 Temmuz; bin yıllık siyasi tarihimizin, Malazgirt’ten beri verdiğimiz mücadelenin bir özetidir, bir dönüm noktasıdır. Birinci Dünya Savaşı’nın rövanşıdır. Bir milletin çokuluslu saldırılara karşı destansı mücadelesidir, başkaldırısıdır, önlenemez yükselişidir.
15 Temmuz; “biz” olduğumuzun, yürek yüreğe olduğumuzun, omuz omuza verdiğimizin, Türkiye olduğumuzun, millet olduğumuzun, “vatan” ekseninde durduğumuzun, Anadolu olduğumuzun ilânıdır. “Vatan” kavramının 21. yüzyıla taşınan anlamıdır. Yüzyıllardır devam eden “ihanet” damarına indirilen en ağır darbedir.
O gece özgürleşmedir, yerlileşmedir, yükseliş dönemi başlamıştır…
15 Temmuz; Birinci Dünya Savaşı ile başlayan ve bugüne kadar gizlenen esaretin sona ermesidir, yüz yıl sonra yeniden var olmadır, yeni yükseliş dönemini başlatmadır, özgürleşmedir, millileşmedir, yerlileşmedir, İslâmlaşmadır.
15 Temmuz; tarihe dönüşümüzün, kültüre dönüşümüzün, coğrafyaya dönüşümüzün, kardeşliğimize dönüşümüzün, hesaplarımıza dönüşümüzün, iddialarımıza dönüşümüzün miladıdır. Büyük yürüyüşe adandığımızın göstergesidir.
15 Temmuz; artık geri dönmeyeceğimizin, gerekirse binlerce şehit verip yolumuza devam edeceğimizin, coğrafyanın garnizon devletlerine kulak asmayacağımızın, emperyal vasileri hiçe sayacağımızın, 20. yüzyılın dondurulmuş tarihini sona erdirdiğimizin bütün dünyaya duyurulmasıdır.
15 Temmuz; Haçlı Savaşları’ndan sonra başlattığımız gibi, Moğol istilasından sonra başlattığımız gibi, Birinci Dünya Savaşı sonrası yeni bir tarih başlattığımızın, üçüncü büyük şoktan kendimizi kurtardığımızın, omuzlarımız dik yürümeyi yeniden öğrendiğimizin, bize vasilik edenleri hiçe saydığımızın, Osmanlı’dan sonra ilk kez büyük Türkiye olduğumuzun tescilidir.
Artık bu ülkenin her karış toprağı savunma hattıdır
15 Temmuz; “Kuşatma Yüzyılı”nı “Hesaplaşma Yüzyılı”na çevirdiğimizin, bir sonraki adımda “Meydan Okuma Yüzyılı”na geçeceğimizin göstergesidir. Yirminci yüzyılın defterini dürdüğümüzün, ikinci bir yirminci yüzyıla bir daha asla boyun eğmeyeceğimizin kanıtıdır.
15 Temmuz; ülkesini satanlara, milletini satanlara, değerlerini satanlara, tarihini ve onurunu satanlara milletimizin, Anadolu evlatlarının bir Çanakkale ruhu ile karşı koyuşudur. Cemaat adı altında, sivil toplum kuruluşu adı altında, aydın-entelektüel sıfatı altında onlarca yıl yetiştirilenlerin, korunanların, bugünler için saklananların, zamanı gelince de terör örgütü olarak harekete geçirilenlerin tarihe gömülmesidir.
15 Temmuz; O gece göğüslerini kurşunlara siper eden erkeklerin, tankların önüne yatanların, kurşunlar karşısında bir adım bile gerilemeyen kadınların, gecenin karanlığında vatan için şehadete koşanların tarihidir. Bu ülkenin her karış toprağının, köyünün, kasabasının, şehirlerinin zamanı gelince nasıl da savunma hatlarına, direniş kalelerine dönüşeceğinin örneğini verenler, işte onlar, bin yıldır devam eden direniş geleneğinin öncüleridir.
O gece istiklal savaşı yaşanmış, ‘Son Kale’ emniyete alınmıştır
15 Temmuz; Amerika’sı, Alman’ı, İngiliz’i dâhil onlarca devlete karşı, içerideki vatan hainlerine karşı verdiğimiz son istiklâl savaşıdır. Yaşadığımız son zaferdir. O gece siyasi tarihi değiştirdiğimiz gecedir. Kûtu’l-Amare’de, Gazze’de, Balkanlar’da, Kafkaslar’da, Sarıkamış’ta, Medine’de verdiğimiz mücadeleyi devam ettirdiğimiz gecedir.
15 Temmuz; coğrafyanın son kalesi Anadolu’nun, iki yüz yıldır ülkelerinden kovulan herkesin sığınağı olan Anadolu’nun, vatansızlara vatan olan Anadolu’nun, yetimleri bağrına basan Anadolu’nun bütün coğrafyaya yol-yordam öğrettiği, yeni istiklâl savaşlarının yöntemini gösterdiği tarihtir.
O gece Allah milletimizin yanında olduğunu göstermiştir. Zafer yolunda, o büyük yürüyüşe daha sağlam, daha güçlü adımlarla devam ederken de yanımızda olacağını müjdelemiştir.
O gece biz kazandık: Tarih değişti, coğrafya değişecek
“Acımasız Direniş” devam etmektedir. Bu, bizim için, milletimiz için bir kaderdir. Çağlar boyu asla ağlamayan, korku ile diz çökmeyen, başkalarının tarihine sığınmayan, yüzyıllardır bu topraklarda şehit verenler için bir kaderdir.
Ve biz, yumruklarımızı sıkı tutup vatan ekseninde yürümeye devam edeceğiz.
15 Temmuz’da bizi imha etmeye gelenler yenildi, kaybetti. Biz kazandık. Biz yendik, bu zafer bizim. Türkiye’nin “Büyük Yükseliş”ine teslim oluyorlar. Artık bir “Türkiye Ekseni” var. Tarih değişti, coğrafya da değişecek.
O geceyi hatırlayıp gözyaşı dökmeyenlerle yol yürümeyin
O gece, Türkiye’nin siyasi öncüsü, onunla omuz omuza yürüyenler, arkasından akan milyonlar kazandı. O gece, bin yıllık siyasi tarihimizin en büyük zaferlerinden biri kazanıldı. O gece, bu vatanı kanlarıyla sulayanlar, işte onlar, Medine müdafaası kadar, Kudüs savunması kadar, Çanakkale şehitleri kadar büyüktür.
O geceyi hatırlayıp gözyaşı dökmeyenlerle asla yol yürümeyeceğiz
.Yerlileşme dalgası ilk “Muhafazakâr Muhalefet”i vuracaktır. O ‘aklı’ küçümsemeyin!
04:0018/07/2018, Çarşamba
G: 18/07/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Önümüzdeki dönemin en büyük riski “açığa düşmek”tir. Kişiler, kurumlar, sivil örgütler, cemaatler, siyasi hareketler dünyadaki genel eğilimi, Türkiye’nin büyük dönüşümünü doğru okuyamaz, nereden gelip nereye doğru gittiğini kavrayamaz, önümüzdeki yıllarda çok daha hızlanacak bu değişime yatırım yapamazsa “açığa düşecek”, iddialarını kaybedecek, bazıları siyasi ve ideolojik tezlerini yitirecektir.
Yerlileşme dalgası ilk “Muhafazakâr Muhalefet”i vuracaktır. O ‘aklı’ küçümsemeyin!
Yerlileşme dalgası ilk “Muhafazakâr Muhalefet”i vuracaktır. O ‘aklı’ küçümsemeyin!
11 Temmuz, Çarşamba
Çok güçlü yapıların eridiğini, akıllıca hareket eden kişi ve çevrelerin büyük güce dönüştüğünü, bu anlamda dramatik değişimlerin yaşandığını görebiliriz. Çok güçlü kişiliklerin unutulduğunu, dev ekonomik yapıların zayıflayıp dağıldığını, yeni aktörlerin öne çıktığını, bugün küçümsenen bazı yapı ve çevrelerin merkeze kaydığını, Türkiye’nin geleneksel iktidar alanında önemli yer tutanların o dairenin dışına itildiğini görebiliriz. Çünkü bu dönemde “açığa düşme”nin sonucu erimek, yanlış hesapların içine düşüp zayıflamak ve kaybolmaktır.
Geleneksel siyasi tezler de
medya refleksi de çökmüştür
Bunun çok örneklerini göreceğiz. Bugüne kadar görmediğimiz hızda değişikliklere tanık olacağız. Türkiye’de geleneksel siyasi tezler çökmüş, siyasi dil eskimiştir ve iktidar alanında da toplumsal alanda da karşılığı kalmamıştır. Marjinal siyasi kimlikler dışında bu geleneksel alan dağılmıştır. Siyasi çevreler ya da partiler, yen bir dil geliştiremedikleri ölçüde toplumsal zemin kaybı yaşayacaklardır. 24 Haziran seçimlerinin en önemli sonucu budur.
Türkiye’de geleneksel medya refleksi çökmüştür. Kullanılan dil de, siyasi duruş da tükenmiştir. Medya’nın devlet ve toplumla ilişkisi boşa çıkmış, eskinin medya guruları unutulmuştur. Çünkü hiçbir karşılıkları kalmamıştır. Çünkü devletin ve toplumun genel eğilimine, yükselen o dalgaya uyum sağlayamamışlardır, okuyamamış, kendilerini yeniden kuramamışlardır. Medyadaki yerlileşme ve millileşme bir süre sonra kendi değerlerini, entelektüel ürünlerini öne çıkarmaya başlayacaktır.
Herkesin bunları kişisel, kurumsal, ekonomik ya da kültürel açılardan değerlendirmesi, durduğu veya duracağı yeri buna göre biçimlendirmesi gerekiyor. Türkiye’yi bu büyük dönüşüme taşıyan bazı çevre ve kurumlar için de bir “açığa düşme” riski çok aleni biçimde mevcuttur.
Türkiye’yi bugünlere taşıyan
“aklı” küçümseyen kaybeder
24 Haziran sonrası bu çevrelerden yükselen itirazlara, eleştirilere, memnuniyetsizliklere bakınca, bu “şaşırma hali”nin aslında bir şeyleri görememeden kaynaklandığı ortadadır. Birçoklarının, Türkiye’yi 15 yılda bu seviyelere getiren “aklı” küçümsediğini, sürekli yanlışlarına vurgu yaptığını görüyoruz.
Son 15 yılda yaşanan değişime destek verenlerin, farkında olmadan değişimi de, ülkeyi de sahiplendiklerini, bu sahiplenmeyi şahsileştirdiklerini, büyük ödüller beklediklerini, istedikleri ölçüde merkeze yerleşemeyince de bir dip dalga eleştiri korosuna katıldıklarını görüyoruz. İşte bu, bundan sonrasını okuyamamaktır. İşte bunu yapanlar kaybedecektir.
24 Haziran sonrasında
hayal kırıklığı yaşayanlar
Çünkü onlar, dünyadaki genel eğilimi, o güçlü dalgayı, Türkiye’deki büyük dönüşümü, yeni tarih yürüyüşünü okuyamayanlar, kavrayamayanlar zihinlerindeki soru işaretlerine, eski usul itirazlara, artık bir karşılığı kalmayan ve son derece kişiselleşen eleştirilere teslim oluyorlar.
Birçokları, anlayamama, ölçememe başarısızlığını bu eleştirilere haklılık kılıfları giydirerek aşmaya çalışıyor. Bunu yaparken de, 30 yıllık, 20 yıllık, 10 yıllık beklentilerini, varolanı koruma dürtülerini, dar kişisel güç/iktidar tutkusunu gizleyerek yol alacaklarını sanıyor.
Özellikle 24 Haziran seçimlerinden sonra derin hayal kırıklıkları yaşayan çevreler, tepkilerini kişilere odaklıyor. “O bakan kötü, şu müdür kötü, böyle atama mı olur, ne yapıyor bunlar, biz bunun için mi mücadele ettik” gibi şikâyetleri sıralarken aslında biz o kişinin beklentilerinin ne olabileceği üzerine düşünmeye çalışıyorsunuz.
Çok güçlü yapıları
bile ezip geçebilir
Artık kişilerin çok ötesinde, kurum ve çevrelerin çok ötesinde bir akıl, yürüyüş, dinamizm ve değişim dalgası var. Bu dalga Türkiye’yi olağanüstü ölçekte büyütüyor, büyütecek. Cumhuriyet tarihinin bütün klasik algılamaları da ölçekleri de değişecek.
Dolayısıyla kimse hesaplarını, bugüne kadar edindiği alışkanlıklara göre yapmasın. Bu öyle bir dalga ki, çok güçlü yapıları bile ezip geçebilir. Kurumları, cemaat adı altında örgütlenen iktidar gruplarını, medya organlarını, entelektüel direnç odaklarını un-ufak edebilir.
Dünyada merkez ülkelerin tamamı kendine dönüyor. Tarihine ve iddialarına dönüyor. Merkezi güçlendirmeye, toplumu diri tutmaya çalışıyor. Savunma hatlarına güç veriyor, ekonomisini diri tutacak adımlar atıyor, toplumsal kimliğini olağanüstü ölçekte yerlileştiriyor, “yabancı” nitelikli bütün akım ve hareketlere kendini kapatıyor.
Türkiye de bunu yapıyor işte. Güce odaklanıyor, merkeze odaklanıyor, devletin merkez iktidar alanına güç veriyor, toplumsal kimliğini bir milli eksende topluyor, savunma kalkanlarını güçlendiriyor, siyasi dili yerlileştiriyor. Ama Türkiye, birçoklarından çok daha hızlı biçimde güç biriktiriyor. Bu olağanüstü güç merkezi, kendine direnecek her şeyi ezip geçecek nitelikte.
“Yerlileşme”ye muhafazakârlık
kimliği ile direnmeye çalışmak
Bu öyle bir gelecek yatırım ki; bireylerin, siyasi çevrelerin, kurumların, şirketlerin, medya organlarının, cemaatlerin, küçük İslâmcı yapıların tamamını yerlileşme testinden geçirecektir. Süreç ve o büyük dalga ister istemez bunu yapacak, önünde hiçbir engele izin vermeyecektir. Çünkü bu, olağanüstü bir değişimdir, tarih değiştiren bir dönemdir. Bu yerlileşmeye muhafazakârlık ya da İslâmcılık kimliği altında bile direnmek mümkün olmayacaktır.
Çünkü Türkiye, çok büyük ölçekli adımlarla izlenecek, coğrafyayı biçimlendirecek bir güce dönüşecektir. Artık kimse bugünkü Türkiye ölçeğinde düşünmesin. 24 Haziran’dan sonra, “Erdoğan ne yapmaya çalışıyor” sorusunu soran “bizden” bazı çevrelerin ciddi bir körlüğe saplandıkları ortada. Bugünlerde duyduğum bütün itirazların bu körlükten kaynaklandığını biliyorum.
Dalga ilk “muhafazakâr
muhalefet”i vuracaktır
Siz siz olun, bu büyük yerlileşme, güçlenme, yükselme döneminde eski defterlerden notlar bulmaya çalışmayın. Siz siz olun, cemaatlerinizin ve İslâmcılığınızın bu dönemde “yabancı”laşabileceğini aklınızdan çıkarmayın. Siz siz olun, eski alışkanlıklarınızla kendinizde merkezi güç vehmedip hayal dünyasına kapılmayın.
Türkiye’nin yürüdüğü yol yerlileşme, millileşme, Müslümanlaşmadır. Tarihe dönüştür, geleceğe yürüyüştür. Sakın ola ki, “muhafazakâr muhalefet”in süslü cümlelerine, büyük iddialarına kulak asmayın. Çünkü bu dalganın ilk vuracağı çevre burasıdır. Çünkü “muhafazakar muhalefet” yerli değildir. Aslında muhalefet de değil, Türkiye’nin yükseliş dönemine karşı muhtemel “operasyonel alan” olarak görülmektedir
Yahudi Ulus Devlet Yasası, ‘Aşırılıklar çağı’ ve tükeniş.. İşte biz bu tehditlere karşı ‘Büyük Yürüyüş’ diyoruz!
04:0020/07/2018, Cuma
G: 20/07/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İsrail dün, Yahudi Ulus Devlet Yasası’nı onaylayarak kendini yeryüzünün tek “ırkçı devleti” olarak ilan etti. Araplar, Müslümanlar ya da başkaları, Yahudi teolojisine uygun olarak ikinci sınıf, Yahudi Ulus’una “hizmetliler sınıfı” ilan edildi. Güney Afrika’daki Apartheid rejiminin tarihe karışmasından sonra Ortadoğu’nun göbeğine oturan ırkçı dalga daha da pervasızlaştı.
Yahudi Ulus Devlet Yasası, ‘Aşırılıklar çağı’ ve tükeniş.. İşte biz bu tehditlere karşı ‘Büyük Yürüyüş’ diyoruz!
Yahudi Ulus Devlet Yasası, ‘Aşırılıklar çağı’ ve tükeniş.. İşte biz bu tehditlere karşı ‘Büyük Yürüyüş’ diyoruz!
13 Temmuz, Cuma
Bu karar; ABD Başkanı Donald Trump’ın Kudüs’ü İsrail Başkenti olarak tanıyan elçiliğini bu şehre taşıma kararından, George Bush döneminde “kıyamet savaşı” ilan eden neocon ırkçılığının coğrafyamıza yönelik istilalarından, Atlantik’in iki kıyısını da rehin alan ırkçı dalgalardan beslendi, zamanlaması buna göre hesaplandı.
“İkinci sınıf” ya da “hiç” olanlara bu ruhla kitlesel kıyım yapıyordu İsrail..
Bugünden itibaren, İsrail ile Müslüman dünya arasında yepyeni bir çatışma dönemi başlayacaktır. Bazı Arap ülkelerinin İran tehdidine karşı İsrail’le yakınlaşması, ortak güvenlik kalkanına girmesi, İsrail’i daha da cesaretlendirmiştir. Çünkü bu karara karşı Arap tepkisi önceden kırılmıştır.
Her ne kadar böyle bir ilan yapılmışsa da İsrail’i algılamada değişen bir şey yoktur. İsrail zaten öyle bir devletti, zaten öyle görülüyordu, zaten öyle uygulamalar yapıyordu, zaten bu zihniyetle kitlesel kıyımlar yapıyordu. Cenin’de, Gazze’de veya o küçücük kara parçasının her köşesinde Filistin halkına bu ruhla toplu katliamlar yapıyordu.
Katliamları yaparken, Filistin halkına ağır işkenceler uygularken, onları hiçbir zaman “insan” olarak kabul etmedi. Bu yeni yasada olduğu gibi ikinci sınıf insan ya da “hiç” olarak gördü. Kurulduğundan beri bir devlet değil örgüt aklıyla, terör örgütü aklıyla hareket etti, coğrafyayı da, bu coğrafyada yaşayanları da öyle gördü, ona göre sürekli saldırganlaştı.
“Tanrı’yı kıyamete zorlama”, “Kıyamet Savaşı çıkarma..”Nuh Tufanı gibi “sıfırlama”
İsrail’in hiçbir zaman “insani” bir kaygısı olmadı. Bundan sonra da olmayacaktır. Dostu olmayan, en yakınlarını bile tehdit/düşman gören bir korku devletidir. Bundan sonra daha açık biçimde öyle olacaktır. Kendilerinden başka yeryüzünde yaşayan herkesi “köleler sınıfına” dahil olarak kabul eden çarpık bir zihniyetin sadece bölgemizde değil, insanlık için tehdit olduğunu artık söylemeye bile gerek yoktur.
“Yahudi Ulus Devleti” ya da “ırkçı devlet” çıkışına İsrail özelinde söylenecek çok söz var ama bu sözlerin tamamı bugüne kadar defalarca söylenmiş veya yazılmıştır. “Tanrı’yı kıyamete zorlama”, “Kıyamet Savaşı çıkarma” düşüncesinin savunucuları, “insanlık için yeni başlangıç” adına, belki Nuh Tufanı benzeri yeni bir “sıfırlama” adına, yeryüzündeki aşırı nüfusa karşı bir “seçilmişler nesli” oluşturma adına Yahudi teolojisini, İsrail aşırı sağını daha da bir yerlere ittiğini burada hatırlamakta fayda vardır.
Sessiz sessiz büyüyen bir “küresel fırtına” var
Ama bu yazıda, İsrail’in bu çıkışının dünyadaki genel eğilimlerin neresine düştüğünü tartışmak belki daha faydalı olacaktır. Çünkü işin “yeni olan” tarafı burasıdır. Bu yeni eğilimi, fırtınayı anlamak, geleceğin dünyasını anlamak, ona hazırlanmak ona göre savunma alanlarını güçlendirmek olacaktır.
Bir süredir yaklaşan, sessiz sessiz büyüyen bir “küresel fırtına”dan söz ediyorum. Batı’yı izlerken, Doğu’yu izlerken, ABD veya Avrupa ülkelerini izlerken, siyasi dalgaları veya toplumsal kimlik değişimlerini izlerken, devletlerin yatırım yaptığı alanlara odaklanırken hep bu tehlikeyi görüyorum.
Neoconlar üzerinden ABD’de beslenen ırkçılık, Trump dönemi yerleşik sistemi veya küresel sistemi altüst eden aykırılık, Almanya gibi ülkelerin bilinçli biçimde aşırı sağı besleyip güçlendirmesi, Batılı devletlerin merkez iktidar alanını güçlendirip demokrasi ve özgürlük alanlarını ihmal eder hale gelmesi, İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa değerlerinin birkaç yılda gözden çıkarılması, yabancı düşmanlığının devlet diline dönüşmesi, medeniyet/kimlik anlamında Batı’nın dünyanın geri kalanına saldırganca bir mevziye geçmesi ve bunlar gibi daha birçok gelişme, Batı merkezli yükselen tehdide karşı bütün dünyayı uyarıyor aslında.
Aşırılıklar çağı ve tükeniş: Dört yüz yıl sonra Batı’nın küresel hakimiyetinin sonu
Bu, tükeniştir. Belki dört yüz yıl sonra Batı’nın küresel hakimiyetinin sona ermesinin sancılarıdır. Çünkü ilk kez güç, Batı’dan Doğu’ya geçmektedir. Aşırılıklar çağına yatırım yapan “Atlantik aklı”, ırkçılıktan terör zihniyetine, ekonomik yağmacılıktan kültürel aşağılamaya ve ayrımcılığa yönelen Batı, ahlaken kaybettiği küresel patronluğunu saldırganlıkla, tehditlerle, yağma ve talanla devam ettirme çabası içindedir.
Bu bir akıl dışılıktır ve sonu dünya için tehlikeli, Batı için çöküş olacaktır. Bu yüzden insanlık tarihinin en ciddi kırılma alanlarını, güç haritasının yüzyıllar sonra ilk kez böylesine dramatik değişimini izliyoruz.
İsrail, saldırganlığı daha da artacak, belki birçok Avrupa ülkesi İsrailleşecek faşizme teslim olacak, buradan güç devşirmeyi deneyecek. Çünkü her ülke, küresel fırtınayı görmüş, tehditten kurtulmak için kendisinde, tarihinde, kimliğinde, güç devşireceği ne varsa ona dönmektedir. İsrail, Yahudi teolojisine sarılırken Almanya ırkçılığa, İngiltere emperyal iddialarına, ABD yağma zihniyetine sarılacaktır.
“Büyük dönüşüm”, “Büyük Yürüyüş” ve güce yatarım..
İşte bu dönemde Batı karanlık geçmişe sarılırken bizler aydınlık bir tarihi bugüne çağırmanın yollarını arıyoruz. Onlar ırkçı, kanlı sömürge geçmişlerine dönerken bizler parlak bir geçmişi bugüne çağırarak yeni bir yükseliş dönemine hazırlanıyoruz. Bunu yaparken de “küresel fırtına”ya karşı savunma hatlarımızı güçlendiriyor, toplumsal dayanışmamızı yeniliyor, devleti yeniden yapılandırıyor, yerli olana yöneliyoruz.
Bir süredir tartıştığımız mesele budur. Türkiye’nin öncülük ettiği büyük yükseliş dalgası budur. 24 Haziran’la son aşamasına geçtiğimiz “Büyük dönüşüm”, “Büyük Yürüyüş” budur. Yerlileşme derken, millileşme derken kastedilen budur. Sadece iç iktidar arayışı değildir bu. Bizim için bin yıllık iddiayı bugüne taşımaktır. Küresel ölçekte de büyük fırtınaya meydan okuma hazırlığıdır.
Batı’dan yaklaşan ve dünyanın genelini ama ağırlıklı olarak bizim coğrafyayı hedef alan bu tehditlere demokrasi ve özgürlük söylemleriyle itiraz dönemi kapanmıştır. Çünkü bu söylemleri kendileri bile ağızlarına almaz olmuşlardır. Mücadelenin tek yolu güce yatırım yapmaktır. Türkiye de bunu yapmaktadır.
Artık devlete ‘ayar verme’ alışkanlığı
Cemaatler, sivil kuruluşlar, siyasi çevreler herkes kendini bu yerlilik testinden geçirmek zorundadır derken bunu kastediyorum. Çok büyük bir dönüşüme işaret ediyorum, herkesin durduğu yeri, söylediği sözü, ülkeye ve dünyaya bakışı değişmek zorunda kalacaktır, diyorum.
Bundan sonra “devlete ayar verme” alanında kimseye iktidar kalmamıştır. Toplumsal zeminde ne kadar güçlü olursanız olun, hangi iktidar alanında söz sahibi olursanız olun bu yerli eğilimle barışmak zorundasınız. Onu dönüştürme gücünüz olmayacak, o sizi dönüştürecek. Devlet dönüştüyse, toplum dönüştüyse siz de dönüşeceksiniz.
Çünkü biz, bin yıldır tarih ve coğrafya inşa eden bu akla destek vermekten başka “iyi şey” görmüyoruz. Bu mücadelenin büyüklüğünü anlamak için İsrail’in kararına, Batı’daki derin değişime, Türkiye’nin büyük yürüyüşüne bakmanız ve anlamanız gerekiyor.
Yoksa tarih dışına itilirsiniz..
Yerli ‘üst akıl’: Hesap büyüdü, iddia büyüdü, Türkiye büyüdü.. Büyük oyuncular öne çıksın!
04:0024/07/2018, Salı
G: 24/07/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Zor olan ama mecbur olduğumuz şey; Türkiye’nin bundan sonrasına bir şeyler söylemektir. Geçmişe takılıp kalmadan, ezberlerimize saplanıp kalmadan, beklentilerimize göre hesap yapmadan, hiçbir şeyi kişiselleştirmeden bir üst akıl üretmenin seferberliğini başlatmaktır.
Yerli ‘üst akıl’: Hesap büyüdü, iddia büyüdü, Türkiye büyüdü.. Büyük oyuncular öne çıksın!
Yerli ‘üst akıl’: Hesap büyüdü, iddia büyüdü, Türkiye büyüdü.. Büyük oyuncular öne çıksın!
17 Temmuz, Salı
Kişisel çıkar ve hesaplarımızın üstünde bir hesabı masaya koymak, bir iddiayı geleceğe taşımak zorundayız. Düşünce üretmek, perspektif üretmek, bugüne kadar edindiklerimizin üstünde yeni söylemler üretmek, bir üst ligin şartlarına ve ihtiyaçlarına göre donanmak ve ona göre hareket etmek zorundayız. Siyaset, kültür, sanat, estetik, değer üretmek zorundayız.
Yeni bir yüzyıl inşa eder gibi, yeni coğrafya inşa eder gibi..
Devletteki, toplumdaki dönüşüme, yeniden başlangıca, yeniden kuruluşa göre, başkalarına değil kendimize ayar vermek, bu büyük dalganın içinde yer almaya çalışmak, o dalgayı 21. Yüzyıl ve daha ötesine yayacak bir hedef üretmek, o hedefe ulaşmak için var gücümüzle çalışmak, bu amaçla yeryüzüne yayılmak, Doğu’nun ve Batı’nın en ücra köşelerine ulaşmak, yeni bir yüzyıl inşa eder gibi, yeni bir ülke ve coğrafya inşa eder gibi, yeni ve küresel ölçekte bir güç inşa eder gibi mücadele başlatmak zorundayız.
Değerli olan, olması gereken, omuzlarımızda ağırlığını hissetmemiz gereken şey; büyük gelecek yürüyüşüne çıkan Türkiye’nin ihtiyaçları için yolculuğa katılmak, ne olursa olsun tökezlememek, ülke için, millet için, vatan için büyük bir coşkuyu harekete geçirmektir. Siyasette, iş dünyasında, sivil toplum alanında, entelektüel çevrelerde, medyada, bu üst ligin ihtiyaçlarına göre, Türkiye’nin yeni ihtiyaçlarına göre konumlanmak, payımıza düşen özverinin gereğini yerine getirmektir.
Yabancı entelektüel kimlik, yerlilik krizi yaşayan yapılar..
Artık bu ülkede geçmişin hesaplarıyla, kavgalarıyla, dar iktidar projeleriyle vakit geçirme dönemi bitmiştir. Artık bu ülkede eski siyaset tarzıyla, ekonomik bakışıyla, iş tutma yöntemiyle yol yürüme imkânı kalmamıştır.
Artık bu ülkede, eski gazetecilik yöntemleriyle, daha çok dışarıdan yönetilen entelektüel kimliklerle, kültür adamlığını birkaç küçük taşeron ihale alma olarak algılayan kişiliklerle, siyasete ve devlete sırtını dayayıp hiçbir şey üretmeden caka satan boş adamlarla bir yere varma imkanı kalmamıştır.
Artık bu ülkede ne kadar yerli olduğu bulanık olan sivil kuruluşlarla, cemaat olmayı devlete ayar verme olarak algılayan ve devlet iktidar alanından pay kapma yarışına dönüştüren yapılarla, ABD’nin ya da Avrupa’nın proje siyasi partileri ve iç işgalci unsurlarıyla yol yürüme imkanı kalmamıştır.
Hesap çok büyüdü, iddia çok büyüdü, Türkiye çok büyüdü..
Çünkü hesap çok büyümüş, iddia çok büyümüş, Türkiye çok büyümüş, geleceğe doğru yürüyüş çok hızlanmış, mesele Türkiye meselesi olmanın ötesine taşmış, bir coğrafya ve tarih dönüşü haline gelmiştir. Her büyük yükseliş döneminde olduğu gibi, bu döneme de birçokları ayak uyduramayacak, belki ne olduğunu okuyup anlayamayacak, tarih dışına itilecektir.
Bu ilk bakışta acımasızca gibi görünse de, coğrafyadaki bin yıllık tarihimizde gördüğümüz örneklere bakanlar için her şey yerli yerine oturacaktır. Çünkü bugün “Üçüncü Büyük Yükseliş” dönemi başlamış, oyunun kuralları değişmiş, büyük iddialar, büyük hesaplaşmalar, büyük mücadeleler dönemine girilmiştir.
Yerli “üst akıl” ve küresel güç kaymalarını okumak..
Bundan sonra bu ülkede her şey coğrafya ve küresel ölçekte ele alınacaktır. Hiçbir şey Türkiye içi mesele olmayacaktır. Geriye bakıp söz söyleyenler değil, dünyadaki değişime, güç ve eksen kaymalarına, geleceğe bakıp söz söyleyenlerin dönemi başlamıştır.
Bu gelecek yarışında yer almak isteyenlerin, Türkiye ölçeğini daha da büyütecek, iddialarını daha da artıracak siyasi söylem üretmesi, kültür ve sanat alanında çığır açacak eserler üretmesi, içerideki kimlik boşluklarını çatışmaya dönüştürecek projelere açıkça savaş ilan etmesi, coğrafya ölçeğinde bir üst dil ve akıl üretecek birikimler geliştirmesi gerekecektir. Ulus üstü projelerin, coğrafyayı formatlayacak yerli üst akıl üretmenin, küresel güç kaymalarının bize önerdiği boşlukları dolduracak projelerin dönemi başlamıştır.
Küresel jeopolitik çözülme: Biz hangi oyunu kuracağız?
Meral Akşener’in proje İYİ Partisi’ni, CHP’nin kronik kavgalarını, FETÖ yerine ikame edilen çevrelerin ayak oyunlarını ve modası geçmiş “iç işgalci” sinsiliklerini hızla aşarak, bütün bakışımızı bölgemize ve dünyaya çevirmenin, Batı kadar Doğu’ya da çevirmenin vakti gelmiştir.
ABD ile Avrupa ve Çin arasındaki ticaret savaşının nereye varacağına, demokrasi ve özgürlük söylemini terk eden Batı’nın hangi iklimlere yelken açtığına, Başkan Erdoğan’ın Çarşamba günü gideceği Güney Afrika’daki BRIC zirvesinin bu güç savaşında ne yana düştüğüne, AB’nin geleceğinin ne olacağına, coğrafyamıza yönelik bir ortak dil ve dalga üretip üretemeyeceğimize, hızla yükselen Asyalı güçlerin nasıl bir güç denklemi üreteceğine, Atlantik İttifakı’nın 400 yıl sonra küresel hakimiyetini kaybediyor oluşunun nasıl bir dünya ortaya çıkaracağına, Türkiye’nin “yıldızlaşan ülkeler” listesinde ne tür sürprizler yapabileceğine dair sözü olanlar, düşüncesi olanlar öne çıkacaktır.
Dış bağlantılı hiçbir yapıya izin verilmez
Devletin, kurumların, şirketlerin, cemaatlerin, stk’ların gölgesine sığınarak büyük adam olma dönemi de sonlanmıştır. Bir yerlere yamanarak şair olma, romancı olma, kültür adamı olma dönemi de sonlanmıştır. Hiçbir söylem, hiçbir kavram, hiçbir proje, hiçbir tez üretmeden, sadece ilişkilerle iktidar alanlarında geniş yer edinenler, bunu hayat tarzına dönüştürenler sürprizlerle karşılaşabilir.
Kişilerin, kurumların, siyasi çevrelerin, “muhafazakar muhalefet” dediğim yapıların “dış bağlantı”ları sorgulanacak, dışarıdan destekli hiçbir yapının bu ülkede aktif oyuncu olmasına izin verilmeyecektir. Bu destek ister ABD’den gelsin, ister AB’den, Almanya’dan, Fransa’dan, İran’dan ya da bir Arap ülkesinden gelsin söz konusu yapılar büyük yerli dalga için tehlikeli görülecektir.
Büyük iddialar çağına omuz omuza girelim..
Dışarıdan yönetilme ve yönlendirmeye hayır derken dünyaya açık olacağız, küresel ölçekte hareket edeceğiz, sözlerimiz ve iddialarımız asıl etkisini dışarıda gösterecek. Daha çok dışarı açılmanın olduğu ama dış destekli operasyonel yapıların hareket alanının sınırlandığı bir dönem olacak. Çünkü bu alanda küçük hareketlerin bile tek hedefi Türkiye’nin büyük yürüyüşünü sabote etmek olacaktır.
Her alanda seferberlik çağına girdik. Bu seferberlik yokluktan, zorluktan değil, çok daha büyük iddialardan kaynaklanıyor. Kim, hangi siyasi çevreden olursa olsun, bugüne kadar nerede duruyorsa dursun, millileşme, yerlileşme, büyük tarih yürüyüşüne karşı doğru yerde durma sınavıyla karşı karşıyadır. Kişisel olarak, omuz omuza bir iddialar çağına davet ediyorum. Bir büyük kuruluşun öncüleri arasında yer almaya çağırıyorum. Başka da bir hesabım yok.
.BRICS-T” Zirvesi: Doğu’da da Batı’da da olacağız. Çünkü biz artık büyük iddialar ülkesiyiz
04:0025/07/2018, Çarşamba
G: 25/07/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Başkan Erdoğan, BRICS ülkeleri zirvesi için bu sabah Güney Afrika’ya gidiyor. Şahsen, ilk kez bir BRICS zirvesini mümkün olduğu kadar yakından izleyeceğim için heyecanlıyım. Çünkü uzunca bir süredir, yükselen yeni dünya üzerinde, BRICS ülkelerinin önemine, bu oluşumun ekonomi ve kaynaklar kadar jeopolitik boyutuna, küresel güç kaymaları ve güç hesaplaşmaları açısından önemine dair çok yazı yazdım.
“BRICS-T” Zirvesi: Doğu’da da Batı’da da olacağız. Çünkü biz artık büyük iddialar ülkesiyiz
“BRICS-T” Zirvesi: Doğu’da da Batı’da da olacağız. Çünkü biz artık büyük iddialar ülkesiyiz
18 Temmuz, Çarşamba
Brezilya, Hindistan, Çin, Rusya tarafından kurulan, Güney Afrika’yı da içine alan bu yapıyı (BRICS), çevre, oluşum ya da ittifakı anlamadan, incelemeden, mahiyetini kavramadan; bugün dünyada neler olduğunu, ticaret savaşları kadar Doğu-Batı güç hesaplaşmasının nasıl seyrettiğini anlamanız mümkün değil.
Her ne kadar Türkiye’de, hala eski üçüncü dünyacı etiketleme zihinleri etkiliyor gibi görünse de, dünyanın ağırlık merkezinin Doğu’ya kaydığını, kaynakların büyük bölümünün burada olduğunu, Batı’yla teknoloji açığının büyük oranda kapandığını, sermayenin Batı’dan kaçıp bu piyasalara aktığını, insan kaynağı ve savunma alanında olağanüstü gelişmeler kaydedildiğini ve pazarların ezici çoğunluğunun buralarda olduğunu kabul etmek zorundayız.
Doğu’da da Batı’da da olacağız çünkü büyük iddiaların ülkesiyiz
Bizim “Batıcı”larımız küçümseyedursun, cahilliklerini ve kötü niyetlerini süslü cümlelerle gizleyedursun, Doğu’nun yükselişini kendi efendileri hayret ve şaşkınlıkla izliyor, bir şekilde bu yükselişin içinde yer almaya çalışıyor. Türkiye’nin, yükselen dünyanın oluşturduğu bu zirveye davet edilmesi son derece anlamlıdır ve biz bunu çok önemsiyoruz. Atlantik merkeze bağlılık adına dünyanın geri kalanına kör olma dönemi sona ermiştir.
Doğu da, Batı da, Kuzey ve Güney de bizim ilgi alanımızdadır ve yeryüzünün neresinde bir hareket varsa orada olmak zorundayız. Çünkü büyük iddiaların ülkesiyiz artık. Cephe ülkesi, garnizon ülke, köprü ülke gibi bizi dar alanlara sıkıştıran, tamamen Batı’nın çıkar ve güvenliğine göre tanımlanan stratejik değer tanımlamalarının ötesindeyiz artık.
“Yıldız ülkeler” yepyeni bir dünya haritası çiziyor
Öyleyse, büyük oyuncu ülke olarak, oyun kurucular arasında yer alan ülke olarak, çok boyutlu bir güç mücadelesinin içindeyiz demektir. Bu da bizi, Atlantik çevresi kadar Asya’nın yükselişine de ortak etmek zorundadır. Dünya, “yıldız ülkeler” şovuna tanık oluyor. Türkiye de yıldız ülkelerden biridir. Bu büyük ekonomik çevre, zamanla çok büyük siyasi çevreye dönüşecek, belli oranda dönüştü de. BRICS oluşumunun ekonomik, siyasi ve güvenlik anlamına, küresel ölçekte güç hareketliliği boyutuna, yeni dünya güç haritasının nasıl oluşacağına dair çok şey yazıldı bu köşede.
Çünkü “yıldız ülkeler” yepyeni bir dünya haritası çiziyor. Merkez ülkelerin gerilemeye, çevre ülkelerin merkez güç olmaya doğru gittiğini, yakın gelecekte bunun dramatik sonuçlarını göreceğimizi, Atlantik’in iki yakasının artık dünyanın merkezi olmayacağını, sarsıcı güç kaymalarının yaşanacağını söyledik durduk…
Bin yıl sonra ilk kez yüzümüzü Doğu’ya da dönmek zorundayız!
Tek yanlı bağımlılık içeren ittifakların ve sadece AB’ye uyarlanmış gelecek hesaplarının Türkiye’nin gözünü kör edeceğini, belki de bin yıl sonra ilk kez; Batı’yla birlikte Doğu’ya ve dünyanın geri kalanına da bakmak gerektiğini, bunun Türkiye’nin gelecek inşası için hayati bir tercih olacağını vurguladık..
“Yıldız ülkeler şov yapıyor” derken, Türkiye’nin işte bu dünyayı değiştirecek beş ülkeye katılan yeni güç olabileceğini not etmiştik. Batı, kendini Türkiye’ye kapatmak için gülünesi bahanelere sığınırken, Pekin’den Moskova’ya, Cakarta’dan Yeni Delhi’ye, Ankara’dan Brasilia’ya uzanan “yeni ekonomik çevre”de küresel ekonomiyi canlandıracak, bu yüzyılı şekillendirecek, yeni siyasi ve ekonomik bloklar oluşturacak bir kuşağın şekillendiğini, yaygın ortaklık alanlarına yatırımlar yapıldığını, küresel politikalara yaklaşımların benzeşmeye başladığını belirtmiş ve “Dünyayı değiştirecek ülkelerden biri Türkiye mi olacak” diye sormuştuk.
Cevabını aldık. Bu artık kaçınılmaz bir gerçek olarak belirginleşti. Bu gelişme, Soğuk Savaş sonrasında Washington’dan, Brüksel’den, Londra’dan deklare edilen ve büyük oranda fiyaskoyla sonuçlanan yeni küresel düzen tasarımlarından sonraki en büyük gelişmedir!
Fay hatlarını sarsacak: Dolar hegemonyasına savaş açtılar
Hani Türkiye için “eksen kayması” tartışması yapanlara şunu söylemek lazım: Dünyanın ekseni kaydı. Gerçekten, küresel düzeyde çok ciddi anlamda güç kaymaları yaşanıyor. ABD ve Avrupa, küresel hegemon gücünü kaybetti. Ekonomik, siyasi ve askeri açıdan tekel değil artık. Yeni ekonomik başkentler yeni siyasi merkezler oluşuyor.
“BRICS ülkeleri” dediğimiz Brezilya, Rusya, Hindistan, Çin ve Güney Afrika, dünyanın ekonomik ve siyasi ağrılık merkezini derinden etkileyecek adımlar atmaya devam edecek. “Üçüncü Dünya” algısını yerle bir edercesine, fay hatlarında şiddetli sarsıntılara neden olacak, bir yerlere not edin.
BRICS ülkelerinin 2009’da Yekaterinburg’da yapılan ilk zirvesini hatırlayalım. Global milli gelirin yüzde 15’ine sahip, 2050 yılında dünyanın ilk beş ekonomisinden dördünü oluşturması beklenen, global büyümenin neredeyse yüzde 70’ini gerçekleştiren, küresel kaynakların çok önemli bir bölümünü kontrol eden bu ülkeler, ilk kez ortak tavır için bir araya gelmişti. Küresel ekonomik sistemi değiştirmeyi, ABD Doları’nın hegemonyasını kırmayı, ulusal para birimlerini güçlendirmeyi, yeni küresel rezerv para birimi oluşturmayı, ekonomik krize karşı ortak hareket etmeyi, kendi aralarındaki ticarette dolar kullanmamayı içeren çok önemli kararlar alındı bu zirvede.
BRICS ve Türkiye Batı’yı test ediyor
Şimdi; Türkiye’nin de içinde yer aldığı ülkeler, kriz alanlarına yönelik tavırlarıyla dünyanın ağırlık merkezlerini test ediyor ve kendi güçlerini tartıyor. Bir güç mücadelesi, var olma mücadelesi bu. Çin ve Rusya dışında Hindistan, Türkiye, Brezilya gibi, kendi bölgelerinin etkin güçleri, yeni aktörler olarak öne çıkma yolunda kararlı adımlarla ilerliyor. Bu ülkeler, olağandışı bir değişiklik olmazsa, var olan statükoyu sorgulamaya, buna göre pozisyonlarını güçlendirmeye, küresel iktidardan haklı paylarını almaya odaklı politikalara devam edecek. Çünkü, dünyanın patronları eskisi kadar güçlü değil. Yeni merkez güçler, bu ülkelerin rolünü şiddetle reddediyor, kendi doğrularında diretiyor, kolay kolay ikna olmuyor artık.
BRICS ülkelerini BRICS-T olarak görebiliriz. Batı’nın yüzyıllara dayanan hegemonyasına itirazın adresi burası olacak. Batı duraklarken, yer yer gerilerken, eskirken yüzlerce yıl sonra Doğu’da inanılmaz bir yükseliş görüyoruz. Bu da dünyanın güç haritasını tersine çevirecektir. Türkiye işte bu yükselişte yerini tereddütsüz almalıdır.
Şanghay ve BRICS’e tam ortaklık: Bütün tehditler neden Batı’dan? Türkiye bir ülke değil, coğrafyadır
04:0030/07/2018, Pazartesi
G: 30/07/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Yaklaşık yirmi yıldır;ABD, İsrail, Neocon, Evangelistler, Atlantik’in iki yakasında yükselen faşizm dalgası, bizim coğrafyanın çöküşü ve dağıtılması, 1991 Körfez Savaşı’ndan bugüne adım adım uygulanan o büyük plan, coğrafyamız üzerinde yürütülen 21. yüzyılın güçler hesaplaşması, biz Müslüman Türklerin beraberimizdeki kardeşlerimizle yüzlerce yıldır devam eden Batı’ya yürüyüşümüz, Osmanlı yüzyıllarınca devam eden Batı ile hesaplaşmalarımız, bir imparatorluğun çöküşünden yüz yıl sonra bugünkü yeni yükseliş mücadelemiz, bugün Batı’nın neden bizi tehdit görüp 15 Temmuz benzeri saldırılara giriştiği ve daha yüzlerce başlık üzerine yazdığım yazılar genelde “ABD karşıtlığı” gibi sığ ve kasıtlı bir “etiketleme” ile karşılandı.
Şanghay ve BRICS’e tam ortaklık: Bütün tehditler neden Batı’dan? Türkiye bir ülke değil, coğrafyadır
Şanghay ve BRICS’e tam ortaklık: Bütün tehditler neden Batı’dan? Türkiye bir ülke değil, coğrafyadır
23 Temmuz, Pazartesi
‘Kör ideolojik saplantı’ ve itibar suikastleri..
Yeni Şafak’taki ilk yazım Asya’nın yükselişi üzerine yazılmıştı. Küresel güç kaymaları ve bunun jeopolitik sonuçları üzerine yüzlerce yazı yazdım. 2008 ekonomik krizini 2006’da tartışmaya başladım ve bunun bir ekonomik kriz olmadığını, jeopolitik güç kayması başladığını, olağanüstü bir örtülü savaşın yürütüldüğünü, bu savaşın bazı coğrafyalarda yıkımlara yol açacağını yazdım.
Bir çok tartışmayı, küresel ölçekte örtülü gelişmeyi ilk yazan, ilk kez gündeme taşıyan, dikkat çekenlerden biriyim. Onlarca örnek verebilirim bu konuda. Söz konusu yazıları “kör bir ideolojik saplantı” olarak mahkum edip, içeriden ve dışarıdan yönetilen “operasyonel” müdahalelerle itibar suikastlerine maruz kaldım. Yazdıklarımın hiç biri kişisel değildi ve “kişisel” yazı yazmama konusunda bu ülkede en dikkatli olanlardan biri oldum.
Bu kibir değil, yanılmadım… Erken söylemek tehlikelidir!
Bütün bunlarda bana karşı gelenlerin, bir çok siyasetçi ve gazetecinin, şimdi aynı şeyleri konuşup yazdığını görüyorum. Bunların arasında dün beni mahkum edip itibarsızlaştırmaya çalışan insanlar da var. Çok ünlü, çok güçlü insanların Türkiye ve dünyadaki değişime dair yorum/analizlerinin birkaç ayda uçup gittiğini gördüm. Ama o insanlar, o yanlış, isabetsiz yorumları ile karar mekanizmalarında çok ciddi yerleri işgal ettiler.
İsabetsizliklerini hiç olmamış gibi göstermeyi de bildiler. Hızlı ABD’ciler, hızlı AB’ciler şimdi hızlı karşıtlara dönüştüler. Çünkü bunların çoğu, dünyanın ve Türkiye’nin genel eğilimlerini ölçme yerine, eski ezberlere göre duruş belirlediler, oradan konuştular. Şimdi o ezberlerin işe yaramadığını, tarihin başka yönde seyrettiğini görüyorlar. Umarım tam olarak görüyorlardır.
Açıkça söylemem kibir değildir. En az on beş yıldır bu konularda hiç yanılmadım. Sadece “zamanlama” isabetsizliklerim oldu, on yıl önce neredeysem şimdi de oradayım çünkü on yıl önce de bugün olanları yazıyordum. Bazen erken söylemek insanı ciddi sıkıntılara da sokabiliyor!
Sessizliği izleyemeyen zamanında göremez…
Konjonktüre boğulanların gözleri kör olur. Sessizliği izleyemeyenler hiçbir şeyi önceden göremez. Şöhret ve ilişki değil, izleme ve okuma biçimi doğruyu söyler. İçinde bulunduğu parti, örgüt, cemaatin çıkar hesaplarıyla değil, özgür bir bakışla bakabilenler yarınlar için bir şeyler önerebilir. Bugüne saplanıp kalanlar değil geleceği okuyabilenler doğru yolda yürümeyi öğrenir.
Şüphesiz bunları kendimi anlatmak için yazmadım. Türkiye’nin bugün bulunduğu durum, verdiği mücadele, yürüdüğü yol, geleceğin nasıl şekilleneceği, dünyada ne tür güç kaymaları yaşandığı, dört yüz yıl sonra Atlantik çevresinin küresel hakimiyetini nasıl kaybettiği, Asya’daki yükselişin nasıl bir dünya biçimlendireceği, bu milletin yüzlerce yıldır devam eden Batı’ya yürüyüşünden sonra yüzünü neden Doğu’ya da çevirmesinin artık zorunluluk haline geldiği, içerideki derin sistemik dönüşüm ve dünyadaki güç kırılmaları sonrasına dair ne tür sözler, söylemler, duruş ve yürüyüş belirlememiz gerektiğine dair güçlü iddialara ihtiyacımız olduğunu vurgulamak istiyorum.
Sinsi sinsi ‘muhalefet’ ve ‘müdahale’ zemini..
Ön yargı ve ön kabullerimizi bir kenara bırakarak, konjonktür ve kişisel hesaplar gözlerimizi kör etmeden ancak yapabiliriz bunu. Devlet dönüşürken, millet dönüşürken, dünya derin bir sarsıntı geçirirken, yeni bir coğrafya ve yeni küresel güç haritası biçimlenirken maalesef bu “üretimi” yeterince göremiyoruz.
Berileri sinsi sinsi yeni “muhalefet” ve “müdahale” zemininin alt yapısını oluştururken, birileri şan şöhret peşinde koşarken, birileri kişisel hesaplarını bu büyük yürüyüşün önüne koyarken, güçlü iddialara, güçlü sözlere, güçlü ideallere zemin kalmıyor sanki.
Ama biz istesek de istemesek de, ihmal etsek de etmesek de Türkiye’nin ve dünyanın varacağı yer hemen hemen bellidir. Bugün bu iddiaları üretemeyenler, yarın yine yanılacaklar. Onların ihmaline rağmen Türkiye oralara varacaktır. Yeni bir güç yükselişini sağlayacak, tek yanlı Batı bağımlılığını kırıp dünyanın geri kalanındaki güç birikimine katılacak, Batı’ya baktığı kadar Doğu’ya da bakma durumunda kalacaktır.
Yükselen güçlerle aynı masada.. Bütün tehditler neden Batı’dan?
Bugün ülkemiz için bütün tehditler Batı kaynaklıdır. Güvenlik tehditleri de, ekonomik tehditler de, teknolojik ambargolar da, terör örgütleri üzerinden yürütülen örtülü saldırılar da, 15 Temmuz benzeri açık saldırılar da, ülkemizin güç birikimini kendileri için açık tehdit olarak tanımlayanlar da Batı’dır. ABD’dir, Avrupa’dır bölgemizdeki İsrail’dir ve onların kontrolleri altındaki Müslüman ülkelerdir.
Daha bu hafta ABD’nin “ambargo” tehdidi ile karşılaştık. Dünyanın yarısını ambargo ile tehdit eden ABD, Türkiye’yi bunu yaparken Başkan Erdoğan Güney Afrika’da dünyanın yükselen büyük güçleriyle aynı masadaydı. BRICS ülkeleri ile küresel ticareti, ekonomiyi, güç ilişkilerini konuşuyordu. Doğu-Batı güç hesaplaşmasının merkezini yokluyor, Türkiye için yeni bir dünyanın kapılarını açmaya çalışıyordu.
Şanghay ve BRICS’e tam ortaklık: Türkiye bir ülke değil, coğrafyadır
Şanghay İşbirliği Örgütü ve BRICS’e ortaklığın ön hazırlıklarını yapıyordu. ABD ve Avrupa dışında, Türkiye’yi; çok yakında onları bile geride bırakacak devasa ekonomik ve siyasi alana yönlendirmeye, Batı ne kadar kapısını kapatırsa kapatsın dünyanın Atlantik’ten ibaret olmadığını göstermeye çalışıyordu. Ortak piyasa, yeni ekonomik üst yapılar, yerel kur ve kredi kuruluşları gibi küresel sistemi zorlayan çıkışları konuşmalarına yansıtıyordu.
Türkiye, Şanghay’a da BRICS’e tam ortak olmalıdır. Buna rezerv koyanlar, dikkat edin, Batı’nın cümlelerini kullanmakta, onlar adına Türkiye’yi sınırlamak istemekte ve genelde bir gizli ajanda izlemektedir. Türkiye’nin Türkiye ile sınırlı olmadığını, bir coğrafya olduğunu BRICS ülkeleri de Şanghay ortakları da Atlantik çevresi de çok iyi bilmektedir. Kim ne derse desin kim ne kadar eski cümlelerle konuşursa konuşsun, dünyanın bütün iklimlerine açılacak bir Türkiye’yi durdurmak mümkün değildir.
Siyaset, ekonomi, güvenlik ve kültürde dehalar üretecek çağ..
Bu yüzden, kafalarımızı kaldırıp, zihinlerimizi arındırıp güçlü sözlere, büyük iddialara sarılmak zorundayız. Büyük mücadeleler büyük siyasi, ekonomik ve askeri dehalar üretir. Büyük yazarlar ve fikir adamları üretir. Büyük şairler, büyük edebiyatçılar, büyük sanatçılar üretir. Dünya bir buhran çağından geçiyorsa, Türkiye olağanüstü bir yükseliş dönemi başlattıysa, işte bu büyük hedefler için seferberlik zamanıdır.
Siz siz olun, hiçbir beklenti ve takdir beklemeden bu yolun yolcusu olun. Yeni tarih yükselişinin kurucu nesli, kuşağı içinde yer alın. Sağa sola bakmadan, sadece geçmişe ve geleceğe bakarak vatan ekseninde hareket edin. Bin yıllık Anadolu tarihinde yeni bir sayfa açılıyor, siz de o sayfada yerinizi alın.
.Yeni hedef “Yerli Üst Akıl”dır. Geri dönüş intihar olacaktır. Artık bin yıllık Türkiye vardır.
04:001/08/2018, Çarşamba
G: 1/08/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Yeni bir gelecek sayfası açılırken, yeni şeyler yaşanırken, büyük dönüşler başlarken, tarihi kırılmalar öne çıkarken, bir millet yeni bir yürüyüşe çıkarken, bir ülke ve devlet yeni ve “yerli bir üst akıl” üretirken, her şey bu yeni geleceğe ayarlanırken bazıları tökezler, dermansızlaşır, kendini yenileyemez, yolda kalır, tarih dışına sürüklenir.
Yeni hedef “Yerli Üst Akıl”dır. Geri dönüş intihar olacaktır. Artık bin yıllık Türkiye vardır
Yeni hedef “Yerli Üst Akıl”dır. Geri dönüş intihar olacaktır. Artık bin yıllık Türkiye vardır
25 Temmuz, Çarşamba
Okuyamazlar, anlayamazlar, kavrayamazlar, eski defterleri karıştırıp dururlar, eski itirazlarla eski konforlarını garanti altında tutmaya çalışırlar, eski ezberlerle yeniliklere karşı “haklı çıkışlar” üretmeye çalışırlar, mutlak doğru sandıkları şeyler üzerinde patinaj yapıp dururlar.
Bu yeni kuruluş, büyük bir dalgadır.. Herkesin üsTleneceği rol değişecektir..
Oysa Türkiye bambaşka bir ülke olmuştur, bambaşka bir güce dönüşmüştür, bambaşka bir seyahate çıkmıştır. Devlet değişir, toplum değişir, iktidar ve muhalefet dili değişir, iktidar alanları daha bir merkezileşir, siyasi partiler değişir, sivil toplum yapıları değişir, cemaatler değişir, medya değişir, sermaye/güç yapılanmaları değişir. Herkesin üstlendiği, üstlenmek zorunda olduğu, seferber olması gereken şeyler değişir. Bütün bu değişimler yepyeni bir kuruluşa ayarlanmadır.
Çünkü bu, yeni bir kuruluştur, yeni bir güç inşasıdır, yeni bir siyasi ve toplumsal dalgadır ve çok büyük bir dalgadır. Bu Anadolu sınırlarına sığmayacak bir coğrafya arayışıdır, inşa çabasıdır. Bu, tarih yürüyüşüdür, yüz yıl sonra, Cumhuriyet’in üstüne yeni şeyler koyma projesidir, yeniden çok daha uzun bir maratona başlama planıdır ve o plan bugün uygulanmaktadır.
Geri dönüş artık intihardır.. Artık bin yıllık bir Türkiye vardır..
Bölgesel düzeyde de küresel düzeyde de bu ülkenin kavgaları sertleşir, iddiaları büyür, hesaplaşmaları şiddetlenir. Çünkü ölçek büyümüştür, çünkü ülkemizin ilgi ve etki gücü artmıştır. En önemlisi de iddialarımız büyümüştür, bu iddialardan geri dönüş yolu kapanmıştır, gemiler yakılmıştır.Çünkü geri dönüş intihardır, küçülmedir, parçalanma veya tarih dışına itilmedir.
Sadece Anadolu’daki bin yıllık siyasi birikim, kültürel kimlik ve zenginlik, milletler ortaklığı yeniden kaynaşmış, yeniden biraraya gelmiştir. 20. Yüzyılın Türkiye’si yoktur artık, olmayacaktır. Artık bin yıllık bir Türkiye vardır, bin yıllık bir güçle coğrafyaya ve dünyaya bakan bir devlet biçimlenmektedir.
Yeni müdahale “Yerli Üst Akıl”ı hedef alacak
Bugün içerideki itirazların, eleştirilerin, gizli gizli örgütlenen yeni siyasal dalganın hedefi bu “yerli üst akıl”dır, bu büyük projedir. Bugün dışarıdan dalga dalga Türkiye’nin üzerine gelen saldırılar, tehditler, şantajlar ambargo uyarılarının hedefi işte bu yerli üst akıldır, bu büyük projedir.
Bugün dışarıda pişirilen “Türkiye’yi durdurma” planını içeriye servis edenler aynı güçlerdir, ama içeride ihale alanlar yenilenmiştir. FETÖ yerine başkaları ikame edilmiştir. PKK ve HDP kriptoları üzerinden toplumsal dalga oluşturulamayacağı için, eski kronik marjinal siyasi cepheler üzerinden toplumsal karşıtlık üretilemediği için, FETÖ’nün operasyon kabiliyeti büyük oranda kırıldığı için, siyasi partiler üzerinden bir müdahalenin etkisi olamayacağı için ikame yapılarla muhalefet örgütlenmesine girişilmiştir.
“Muhalefet” suç değil bir haktır. Bizim burada sözünü ettiğimiz şey aslında “müdahale”dir. Bir dış operasyon, bir “iç işgalci” yapılanmanın birleşimidir. Bu yüzden “müdahale” yerlilik ve millilik dalgasına karşı olacaktır. “Yerli üst akıl” olarak tanımladığımız Selçuklu-Osmanlı-Cumhuriyet sürekliliğinin üzerine kurgulanan Türkiye’nin büyük tarih yürüyüşüne karşı olacaktır.
Muhafazakar görünümlü direnç hatları: Bu cemaat tartışması değil
İçerideki yeni muhalefet oluşumu, çok yakında kendini hissettirecek, gündelik şikayetler üzerine kurgulanacak, esaslı muhafazakar söylemlerle süslenecek, yerlilik görüntüsü verilecek, “Erdoğan’ın yanlışları”, “Başkanlık sisteminin haksızlıkları”, ekonomik sorunlar, “tek adam söylemi” benzeri iddialar öne çıkarılacaktır.
Şunu açık biçimde ifade edeyim; bu yeni muhalefet biçimlenmesinde maalesef muhafazakar kesimler etkin biçimde kullanacak, bazı çevreler birer dış operasyon aparatına dönüştürülecektir.
Türkiye’yi dönüştüren, Selçuklu, Osmanlı ve Cumhuriyet gibi yeni ve çok güçlü bir kuruluşun öncülüğünü yapan, Anadolu’dan yeni bir küresel güç oluşturmaya başlayan liderlik, akıl ve kadrolara karşı, “yerli ve muhafazakar” görüntü ile gizlenmiş bir direnç hattı oluşturulacaktır.
Bunun altyapısının şimdiden oluşturulduğunu, bir hazırlığın söz konusu olduğunu izliyorum. “Muhafazakar muhalefet” ve “Muhafazakar Müdahale” kavramlarını üretirken, kullanırken, bu çerçevede uyarılar yaparken aslında cemaatler tartışması yapmıyorum. Cemaatler her zaman olacaktır, olmalıdır da.
“Üçüncü Büyük Yükseliş”i önleme çabalarıdır bunlar!
Ama cemaat dediğimiz yapılar devletin merkez iktidar alanından pay istemeye kalktığı zaman, bilerek ya da bilmeyerek, ülkenin büyük projelerine karşı hazırlanan dışarıdan müdahalenin ihalesine kapıldıkları zaman bir “ulusal güvenlik sorunu” haline gelirler. İşte o zaman tehlike başlamıştır, işte o zaman bu yapılar “cemaat” olmaktan çıkmıştır.
Bu yüzden ülkeye, vatana, devlete, millete bağlılık, bir tür yerlilik testi herkes için gereklidir. Çünkü bu topraklardan Selçuklu’yu, Osmanlı’yı yükseltmiş olan biz, Birinci Dünya Savaşı ile imha edilmek istenirken Anadolu’yu “Son Kale” yapmayı başaran biz, bu akıl, feraset, birikim ve iddialarla yine bu topraklardan yeni bir güç yükseltme çalışan biz, yeni “yıldız ülke” için mücadele eden biz, yepyeni tehdit formlarıyla karşı karşıya geleceğiz.
Çünkü çok büyük bir Türkiye davamız vardır
Bu sefer “Biz”e karşı “bizden” görünen yapılarla gelecekler. Daha şimdiden yerli direnç sahibi kişilerin, kurumların, çevrelerin örtülü biçimde hedef alınmaya başlanması bundan. Bu saatten sonra, Türkiye’nin büyük yürüyüşüne cephe alan her çevre bir “dış tehdit”, bir “iç işgalci” olarak rol üstlenmiş olacaktır.
Öyleyse artık “Türkiye Ekseni” dışında bir siyasal kimlik yoktur. Vatan ekseni dışında mücadele zemini yoktur. Hepimizin durduğu yer burası olacaktır. Çünkü çok büyük bir Türkiye davamız vardır ve hiçbir örtülü tezgaha müsamaha gösterilmeyecektir.
Mesele rahip değil, bu hesap çok büyük.. ABD’nin Türkiye’deki “iki eli” kesilmiştir.. ABD açık tehdittir, Türkiye davası nettir!
04:003/08/2018, Cuma
G: 3/08/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Yalnız bir ülkeyiz ve çok zor bir coğrafyada yaşıyoruz. Yalnız ama gururlu, dirençli, iddialı bir ülkeyiz ve bu zor coğrafyayı ayakta tutacak tek milletiz. Yalnız ama siyasi genetiği güçlü, tarih yapıcı rolü ve iddiaları kesintisiz devam eden ve edecek olan bir milletiz.
Mesele rahip değil, bu hesap çok büyük.. ABD’nin Türkiye’deki “iki eli” kesilmiştir.. ABD açık tehdittir, Türkiye davası nettir!
Mesele rahip değil, bu hesap çok büyük.. ABD’nin Türkiye’deki “iki eli” kesilmiştir.. ABD açık tehdittir, Türkiye davası nettir!
27 Temmuz, Cuma
Zor coğrafyalarda dirençli milletler yaşar, orayı toparlar, diri tutar, büyük mücadeleler verir, büyük hesaplaşmalara girer. Yalvarmaz, ağlayıp sızlamaz, eğilip bükülmez, diz çökmez, başkalarının merhametine sığınarak ayakta kalmayı tercih etmez.
Bu vatanın, bu coğrafyanın bekçileriyiz, tarih öncüleriyiz
Yüreğiyle, bilgisiyle, bileğiyle, mücadelesiyle kendi iddialarıyla, hesaplarıyla, büyük yürüyüşleriyle ayakta durur. Tarih dönüşlerinde hep onların imzası vardır. Bunun bedelini ödese de, çok ağır şartlarla yüzleşse de karakteri hiçbir zaman değişmez. Çünkü değişirse yok olacağını bilir, değişirse imha edileceğini bilir, değişirse o milletin de o coğrafyanın da mahvolacağını bilir.
Bu yüzden bizler bu vatanın da, bu coğrafyanın da bekçileriyiz, tarih öncüleriyiz. Yüzyıllardır böyleydik yine böyleyiz. Yüzyıllarca daha böyle olmaya devam edeceğiz. Bu, omuzlarımıza yüklenen bir kaderdir. Bu, her birimizin üstlenmesi gereken bir yükümlülüktür. Bu ülkenin lideri de olsanız, memuru da olsanız, düşünce adamı ya da, esnafı, sanatçısı da olsanız bu böyledir.
“3. Büyük Yükseliş”i durdurma planı: Ardı ardına gelen saldırılar bundan
İşte şimdi; o kader, o siyasi genetik bizi bir yere çağırıyor. Yeniden ayağa kalkmaya, bu ülkeyi öne çıkarmaya, güçlendirmeye, coğrafya inşa etmeye, yeni bir tarih dönüşüne imza atmaya, yeni ve çok daha büyük mücadelelere başlamaya, küresel ölçekte hesaplaşmalara girmeye çağırıyor. Kimse yanlış anlamasın; biz istemesek de, varoldukça bu hesaplaşma yaşanacak, o mücadele verilecek, Anadolu “Üçüncü Büyük Yükseliş” dönemine de ev sahipliği yapacak.
Ardı ardına ülkemize yönelen saldırılar bundan... Kırk yıldır PKK üzerinden bize saldırılar bundan. FETÖ üzerinden bizi rehin almaya ve imhaya dönük projeler bundan. Güney sınırlarımızdan çevreleme, buraları bir cepheye dönüştürme hesapları bundan. İçerideki bütün operasyonel alanları ve çevreleri harekete geçirmeleri bundan. Türkiye’yi yeni tarih yükselişine taşıyan öncüleri, kadroları çevreleri ve nihayetinde bu milleti hedef almaları bundan.
Bizden böyle intikam aldılar, bizi yok ettiklerini sandılar. Ama yanıldılar, şoka uğradılar
Biz, Dünya Savaşı ile çok büyük bir coğrafyayı kaybettik. Öyle bir yıkım planlandı ve uygulandı ki, bizi tamamen tarih dışına ittiklerine inandılar. Onlara göre Bizans’ın intikamı alınmıştı, Haçlı Savaşları’nın intikamı alınmıştı, Avrupa kapılarına dayanmamızın intikamı alınmıştı. Bin yılın intikamını bir savaşla aldıklarını düşündüler.
Kudüs’e bu inançla girdiler, İstanbul’a böyle geldiler, coğrafyanın her karış toprağını böyle talan ettiler, Anadolu’yu bu planla paramparça ettiler. 20. yüzyıl boyunca vesayet altında tuttukları “biz”i, 21. yüzyılda da böyle denetim altında tutacaklardı. Onlar için “tehlike”liydik çünkü tarih yapan, coğrafya inşa edebilen bir millettik. Bu tehlikeyi ebediyen yok ettiklerine inanmışlardı. Dışarıdan denetim de içeriden denetim de buna göre planlanmış ve uygulanmıştı.
Ama yanıldılar… O siyasi genetiğin harekete geçmesiyle şoka uğradılar. Avrupa ile denetlemişler, ABD ile kontrol etmişler, Irak’tan vurmuşlar, Suriye’den vurmuşlar, Güneydoğu’dan vurmuşlar, 15 Temmuz’da canevimizden vurmuşlardı ama bu milletin uyanışını, kendine gelişini, hafızasını yeniden keşfetmesini ve harekete geçmesini engelleyememişlerdi.
O ahlaksız şantajın asıl sebebi Rahip Brunson değil, bu büyük hesaplaşmadır!!
ABD yönetiminin aldığı son kararın, Adalet Bakanı Abdülhamit Gül ve İçişleri Bakanı Süleyman Soylu’ya yaptırım uygulamasının, o ahlaksız şantajın asıl gerekçesi Rahip Brunson değildir! Hedef alınan sadece iki bakanımız değil bütün ülkedir!
Rahip olmasa bir başka gerekçe bulacaklardı ya da hiç bir gerekçe olmadan bunları yapacaklardı. 15 Temmuz’un bir gerekçesi mi vardı? O vatan hainleri eliyle ülkeyi iç savaşa sürüklemeye, parçalamaya çalıştılar, başaramayınca da hepsini kaçırıp korumaya aldılar.
Büyük hesaplaşma yukarıda anlatmaya çalıştığım değişimdir, bağımsızlaşma, özgürleşmedir. Türkiye’nin bin yıllık coğrafya aklı olarak harekete geçmesidir, Batı’nın cephe ülkesi olmaktan çıkmasıdır, kendi yolunu çizmesi, dünyanın yeni yükselen güçleriyle yakınlaşması, yüzünü ilk kez Asya’ya da çevirmesi, büyük bir yürüyüş başlatmasıdır. Çünkü bir büyük hesap için yola çıkmış Türkiye artık durdurulamamaktadır. İşte bunun intikamını alıyorlar. Hesaplaşma sandığınızdan çok daha büyüktür çünkü gelecek yüzyılları biçimlendirecektir.
ABD’nin bu ülkedeki iki eli kesilmektedir.
ABD’nin bu ülkedeki iki eli kesilmektedir. PKK ve FETÖ tasfiye edilmekte, amansız bir mücadele verilmektedir. Son yaptırım kararının sebebi bu iki konudur. Devamı gelecektir, buna hazır olmalıyız. Bugün Brunson’ı teslim etsek bile bir başka sayfa açılacak, bir başka kriz inşa edilecektir. Kendileri, ülkemize ve milletimize kurşun sıkmış, cinayet işlemiş, Meclis’imizi bombalamış, insanlarımızı tanklarla ezmiş herkesi koruma pişkinliğini devam ettirirken, bu ülkede terör örgütleriyle iş tutmuş, onları sevk ve idare etmiş rahip kılıklı istihbarat ajanı için bu tonda tehditler savuran bir ülke bu millet için, bu ülke için en açık tehdittir.
Öyleyse yepyeni bir mücadele başlamıştır. Siyasi kimliklerimiz ne olursa olsun, etnik ya da mezhep kimliklerimiz ne olursa olsun, bugüne kadar hangi siyasi gelenekten gelmiş olursak olalım, vatan ekseninde, coğrafya ekseninde çok büyük bir mücadele başlamıştır.
Kendini bu topraklara ait hisseden herkes harekete geçmeli, ABD açık tehdittir!
Hep birlikte hareket edeceğiz, omuz omuza mücadele edeceğiz, kendini bu ülkeye, bu topraklara, o derin siyasi geçmişe ait hisseden, yerli olan herkes harekete geçmek zorundadır. Artık eski Türkiye ölçeğinde sıkışıp kalma dönemi, o siyasi dil ya da tarafgirlikle bu gelişmelere bakma dönemi bitmiştir.
Çünkü bu bir iç politik mesele değildir. Çünkü yeni saldırılar gelecektir ve hesaplaşma daha da şiddetlenecektir. Batı dört yüz yıl sonra küresel denetim tekelini kaybetmiş, duraklama dönemine girmiştir. Artık bir daha dünyayı tek başlarına yönetme gücünü ellerine alamayacaklardır. Bu hesaplaşma sadece bizde değil, dünya genelinde yaşanmaktadır. Türkiye, işte bu büyük kırılma döneminde kendi tarih yürüyüşünü başlatmıştır ve kesinlikle sonuca ulaşacaktır. Bu dengesizliklerle ABD dünya için ortak tehdit haline gelmiştir.
Mesele Rahip değil, hala anlamadık mı!
Saldırılar ardı ardına gelecek ama Türkiye asla geri adım atmayacaktır. “Acımasız Mücadele” artık sadece Anadolu ile sınırlı değil, coğrafya ölçeklidir. İklim sertleşmekte, bizim yumruklarımız daha sıkı hale gelmekte, onlar gerilerken bizim yükselişimiz başlamaktadır.
Unutmayın; büyük yürüyüşler, tarih dönüşleri, yükseliş dönemleri, yeni kuruluşlar büyük mücadelelerle sağlanır. Bunu da ancak tarihi yapıcı milletler yapar. Mesele bu kadar nettir.
Mesele rahip değil, hala anlamadık mı!
.Dolar ve ekonomik intikam: “İçeriden servisçiler” hemen hareketlendi. En ahlâksız saldırı türü bu!
04:0010/08/2018, Cuma
G: 10/08/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Dolar üzerinden yürütülen saldırıların sadece ekonomik bir gerekçeye dayandığını mı sanıyorsunuz? Büyük büyük ekonomik çıkarımlarla, akıl vermelerle, Türkiye’yi küçümsemelerle, “her şey kötüye gidiyor” söylemleriyle “bir şeyler”in psikolojik altyapısını hazırlayan bazı çevreler, aslında dolar üzerinden yürütülen operasyonun içerideki “servisçileri” görünümü vermektedir.
Dolar ve ekonomik intikam: “İçeriden servisçiler” hemen hareketlendi. En ahlâksız saldırı türü bu!
Dolar ve ekonomik intikam: “İçeriden servisçiler” hemen hareketlendi. En ahlâksız saldırı türü bu!
3 Ağustos, Cuma
Bir ekonomik savaşla karşı karşıyayız. Bu bir intikam saldırısıdır. Bu, Türkiye’ye boyun eğdirememenin acısını çıkarma çabasıdır. Ardı ardına gelen “yaptırım” kararlarının tamamının siyasi olduğu ortadadır. 15 Temmuz saldırısının planlayıcısı ve uygulayıcısı olan ülke ve çevreler, o gece milleti kurşuna dizenleri korumaya alırken, bir ülkenin kendini savunma refleksini harekete geçirenleri kurban istemektedir.
Brunson’ı bıraksanız da devam edecek. Bilinen en ahlaksız saldırı türüdür bu!
Bu, bilinen en ahlaksız saldırı türüdür. İçeride intikam saldırısı, dışarıda İran’a yaptırıma zorlamak, daha üst ölçekte Türkiye’nin yüzünü dünyanın geniş bir coğrafyasına, özellikle de yükselen Asya piyasalarına çevirmesi bu saldırıların gerekçesidir. Bize, “Tek yanlı bağımlılığa hayır dersen bedelini ödersin” diyorlar. “Terörle olmadı, darbe girişimleriyle olmadı, iç savaş senaryolarıyla olmadı, şimdi ekonomik şantajlarla yapacağız” diyorlar.
Siyasi sonuçlar almak için ekonomik saldırı, savaş yöntemi uyguluyorlar. Siz ne kadar “ABD ile arayı düzeltebiliriz” deseniz de bu baskı durmayacaktır. Brunson’ı serbest bile bıraksanız saldırılar devam edecektir. Çünkü çok daha köklü bir ayrışma, hesaplaşma söz konusudur. Türkiye’nin bekasına kilitlenmiş bir mücadeledir bu.
İçeriye yönelik bir körleştirme!
Ekonomik saldırı, linç operasyonu, yoğun olarak son on yılda Türkiye’ye karşı yürütülen büyük operasyonun sadece şimdiki halkasıdır. Gezi terörü ile başlatılan, 17-25 Aralık’la devam ettirilen, 15 Temmuz’da intihar saldırısına dönüştürülen “Türkiye’yi durdurma, küçültme” planının parçasıdır. Kim böyle bir şey olmadığını söylüyorsa bilin ki o ya çok cahil ya da işin içindedir.
Bunlar hiç yokmuş gibi, birilerinin çıkıp bütün bu olayları sadece ekonomik göstergelerle, gerekçelerle, beceriksizliklerle anlatmaya çalışması “içeriye” yönelik bir “körleştirme” çabasıdır. Bunu yapanlar birey değil de bir “çevre” ise büyük oranda “içeriden operasyon” ihalesi almış ya da bu yönde bir çağrı yapmaktadır.
Küresel ölçekte ekonomik savaşın Türkiye ayağını hiç mi görmüyoruz? Siyasi, jeopolitik sarsıntıların Türkiye ayağını gerçekten hiç mi anlamıyoruz? ABD bu ülkeden intikam alınırken, bazıları nasıl oluyor da bunu ekonomi yönetiminin beceriksizliği diye pazarlayabiliyor?
Çin ekonomi yönetimi, Rus ve Alman ekonomi yönetimi de mi beceriksiz?
Yüz milyarlarca dolarlık ABD-Çin ticaret savaşı Çin’in ekonomi yönetiminin beceriksizliğinden mi kaynaklanıyor? Şimdilik “ekonomi-ticaret” üzerinden izlediğiniz bu hesaplaşmanın yakın gelecekte jeopolitik-güvenlik alanına kayacağını anlamıyor musunuz? Pasifik’ten Doğu Afrika kıyılarına kadar yayılacağını ve yerel savaşlara neden olacağını anlamıyor musunuz?
ABD-Rusya arasındaki büyük ekonomik çatışmanın, o ardı ardına gelen yaptırım kararlarının, Rus ekonomi yönetiminin beceriksizliğinden mi kaynaklandığını sanıyorsunuz?
Ruslar hiç mi ekonomi bilmiyor da, Rusya ekonomisi bu bedelleri ödüyor. Ya da Rusya, neden Batı’dan gelen telkinleri, tazyikleri, baskıları kabul edip rahat etmiyor? Moskova’nın dik başlılığının sebebi ne? ABD-Rusya arasındaki gerilimin kaynağının sadece dar anlamda ekonomi mi olduğunu sanıyorsunuz?
Almanya, ABD’nin İran’a ambargo kararlarını uygulamıyor, Almanlar hiç mi ekonomi bilmiyor? ABD ile böylesine müttefik olan, İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana ABD himayesinde olan Almanya, neden başkaldırıyor? Siyasi alanda bir Alman yükselişinin ABD vesayetinden kurtulmak olduğunu onlar bilmiyor mu? Bu, dar anlamda bir ekonomi meselesi mi?
Bize “boyun eğin” diyorlar..
Böyle durumlarda Türkiye’nin değil de ABD’nin, saldıranların yanında yer alanlar hangi operasyonun içinde acaba? 15 Temmuz’da boyun eğin dediler bu ülke eğilmedi, Gezi teröründe boyun eğdirmeye çalıştılar bu ülke yine boyun eğmedi.
Terör, Güneydoğu ilçelerine yerleşip devlet oralardan uzaklaştırılırken susanlar devlet, ülke, millet harekete geçip oraları temizlerken de boyun eğin diyorlardı, Türkiye eğmedi. Bırakın boyun eğmeyi, sınırın ötelerine geçti, Türkiye’nin yarınlarını yok edecek çok büyük hesapları bozdu.
FETÖ’cüleri serbest bırakın da derler! Ne yani, bu ülkeyi teslim mi edecektik?
ABD Rusya’ya ambargo uyguluyor, İran’a yaptırımları ardı ardına sıralıyor, Çin ile büyük bir ekonomik savaşa girdi, dünyanın ezici çoğunluğu ile kavgalı, hızla yapayalnız bir ülke haline geliyor. Aynı ABD şimdi benzer yaptırımları Türkiye’ye de uygulamaya başladı. Yakında hapisteki kritik FETÖ’cüleri de isteyecek! Bırakın kendisi teslim etmeyi, bırakın sadece Brunson’ın serbest bırakılmasını, bu millete savaş açtığı için hapsedilen darbecilerin kendisine verilmesini isteyecek.
Ne yapacaktık, bu ülkeyi ABD’ye teslim mi edecektik? Bütün iddialarımızdan vazgeçip, millet olmaktan vazgeçip, ülke olmaktan vazgeçip bu ülkeyi ABD-15 Temmuz ortaklığına hediye mi edecektik!
Dolar üzerinden içeriden ülkemizi vuranları bakılırsa evet!
Yeni yeni, sinsi sinsi başlatılan yeni ‘müdahale’ yapılanmasına dikkat!
Sadece Türkiye-ABD ilişkilerinin seyrine bakmayın. ABD’nin dünyanın geri kalanı ile çatışmalarına bakın. Gerçek fotoğrafı orada göreceksiniz. İçinde bulunduğumuz hesaplaşmanın mahiyetini o zaman kavrayacaksınız!
Siz siz olun, 15 Temmuz gecesi olanları unutmayın. Bir milletin nasıl çokuluslu senaryoları birkaç saatte boşa çıkarabildiğini unutmayın. Siz siz olun, yeni yeni, sinsi sinsi başlatılan yeni muhalefet hareketinin bir parçası olmayın. Çünkü bu yapılanma bir muhalefet değil, müdahale koalisyonu olarak biçimlendiriliyor. Bir Atlantikçi müdahale biçimi olarak.
Kime karşı? Selçuklu’dan Cumhuriyet’e, Anadolu topraklarında tarih yapan, şimdilerde yeni büyük yükselişin temellerini atan siyasi genetiğe, millete karşı. Bunu anlamazsanız, kaybedeceksiniz. Bunu da bir kenara yazın!
.Çok büyük saldırı altındayız. Açık açık tehdit ediyorlar.. Ne yani, teslim mi olacağız? Panik yok, büyük mücadele var..
04:0011/08/2018, Cumartesi
G: 11/08/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Açık açık tehdit ediyorlar. ABD Başkanı Trump tehdit ediyor, yardımcıları tehdit ediyor, finans çevreleri tehdit ediyor, savunma çevreleri, dışişleri çevreleri tehdit ediyor. ABD yönetimi, Rusya ile, Çin ile, İran ile başlattığı savaşın dördüncü ayağını Türkiye ile başlattı.
Çok büyük saldırı altındayız. Açık açık tehdit ediyorlar.. Ne yani, teslim mi olacağız? Panik yok, büyük mücadele var..
Çok büyük saldırı altındayız. Açık açık tehdit ediyorlar.. Ne yani, teslim mi olacağız? Panik yok, büyük mücadele var..
4 Ağustos, Cumartesi
15 Temmuz’da bu ülkeye saldırıya geçen,
insanlarımızı tanklarla ezen, kurşuna dizen, bu ülkeyi iç savaş ve işgalle yüz yüze getiren herkes, her çevre,
o gizli karargahlar,
o açık oraklar bugün
yeniden harekete geçmiş durumda.
Topyekun Türkiye’ye saldırıyorlar. Bu bir ekonomik savaştır. Bu, Türkiye’yi ekonomik alanda çökertme, diz çöktürme, teslim alma operasyonudur. Ama bu Papaz Brunson’la sınırlı bir meselesi değildir. Bu, içerideki ABD istihbaratının adamları olan FETÖ’cüleri çıkarma şantajıyla da sınırlı bir şey değildir.
Mesele Brunson’la sınırlı değil, çok büyük bir mücadele var..
Bu, aynı zamanda bir siyasi saldırıdır. Aynı zamanda “Türkiye’yi durdurmak” için bütün ABD yönetiminin ve yakın müttefiklerinin harekete geçmesidir. Bu, 15 Temmuz’da yapamadıkları, bitiremedikleri işi tamamlama ajandasının uygulanmasıdır.
Bu, diz çöktüremedikleri, susturamadıkları, coğrafyada yalnızlaştıramadıkları, büyümesini ve güçlenmesini engelleyemedikleri Türkiye’yi açıktan vurma girişimidir.
Bu, yüzünü Asya’nın yükselen güçlerine çeviren, ABD ve AB boyunduruğunu reddeden, yüz yıl sonra yeni yükseliş dönemini başlatan, küresel güç kaymasında büyükler liginde oynamaya başlayan Türkiye’yi cezalandırma girişimidir.
ABD bütün dünya için tehdit haline gelmiştir
Bu, Selçuklu’dan, Osmanlı’dan, Cumhuriyet’ten sonra devletler sürekliliğini yeni bir çağa taşıyan, yeniden tarih yapan ve tarih değiştiren Türkiye’den intikam alma çabasıdır.
Küresel güç kaymalarında yalnızlaşan, yalnızlaştıkça agresifleşen, sadece Türkiye için değil bütün dünya için tehdit haline gelen ABD’nin dünyayı çılgınlığa sürüklemesinin Türkiye ayağıdır.
Dört yüz yıl sonra, dünyayı tek yanlı yönetme ehliyetini kaybedenlerin, bir daha bu güce erişmesi mümkün olmayanların, güç inşa eden herkese saldırı girişimidir.
Rusya’ya ekonomik savaş, İran’a ekonomik savaş, Çin’e ekonomik savaş, Türkiye’ye ekonomik savaş.. Yakında Almanya ve başka Avrupa ülkelerine de, Güney Amerika ülkelerine de, Asya ülkelerine de ekonomik savaş ilan edecekler.
Küresel ölçekte yeni bir yağma talan planı uygulamaya sokuldu
Küresel ölçekte yeni ve büyük ölçekte bir yağma, talan planı devreye sokulmuş durumda. Bugün Türkiye’ye yaptıkları, son on beş yılda, bu ülkedeki zenginleşmeye el koyma, talan etmedir.
ABD ve Batı, duraklama hatta gerileme dönemine girdi. Patronu oldukları ekonomik düzen kilitlendi, hareket edemez hale geldi, bitti. Dünyanın kaynaklarını, zenginliklerini yağma etmek için çılgınca saldırıya geçtiler.
Bütün insanlık tehdit altındadır. Şimdilik sadece ekonomik ayağını görüyoruz. Yakında siyasi ve askeri ayağına da tanık olacağız. Öyle bir fırtına yaklaşıyor ki, dünya, bütün ülkeler bu yeni yağmacılığa karşı harekete geçmeli, ortak çalışmalı, dayanışmalıdır.
Dengesiz, ayarsız, ne yapacağı belli olmayan bir devlettir ABD..
Çünkü ABD bütün dünya ile savaş haline girmiştir. Kredisini, güvenilirliğini, dostluğunu kaybetmiştir. Latin Amerika’dan uzak Asya’ya kadar dünya genelinde bir ABD tedirginliği başlamıştır. Dengesiz, ayarsız, ne yapacağı belli olmayan bir devlet haline gelmiştir.
Yerel para birimi ile ticaret, Dolar’a karşı yeni kur ya da ortak para birimi için harekete geçmek, ABD öncülüğündeki küresel düzeni sorgulamak, Batı’nın hegemonyasına itiraz edenlerle yakın durmak şuanki ABD öfkesinin sebebidir. Bu çıkışların tamamı ABD hegemonyasına meydan okumaktır, onu reddetmek, tanımamaktır. Ama dünya genelinde bu trend yükselen değer haline gelmiştir.
Kimse ABD ile birlikte anılmak, yan yana görünmek istememektedir. Rusya Başbakanı Medvedev, “ABD’nin yaptığı ekonomik savaş ilanı anlamına gelir. Öyleyse ekonomi dışında da, siyasi ve başka alanlarda da cevap veririz” diyor. Bu ne demek? Askeri cevaplar demek? İşte dünya böyle tehlikeli bir noktadadır.
Teslim mi olalım? Bu bir intihardır. Yok olmak, tarih dışına itilmektir..
Peki ne yapacağız. Boyun mu eğeceğiz? Dolar üzerinden baskı yaptı diye, Dolar aşırı yükseldi diye, Türk mallarına vergileri artırdı diye, ABD ekonomimiz çökertmeye çalışıyor diye yalvaracak mıyız? El açıp dilenecek miyiz? Bir tarihi, bir gelecek hesabını, bir milletin büyük yürüyüşünü terkedecek miyiz?
Öyle yapacaksak 15 Temmuz’a niye direndik, Gezi terörüne niye direndik, teröre niye direndik, bizi Suriye’den kuşatma planlarına niye direndik?
Geri dönüş intihardır. Yok olmak, tarih dışına itilmek, küçülmek, 21. Yüzyılı ve sonrasını kaybetmektir. Bunu asla yapmayacağız. Nasıl bir vatan mücadelesi verdiysek, şimdi de ekonomik bir mücadele vereceğiz. Milli olan, yerli olan ne varsa hepsine saldıran bu aç kurtlar, bu çakallar, yağmacılar karşısında pes etmeyeceğiz.
Direnmekten başka seçeneğimiz yok!
Başka seçeneğimiz gerçekten yok. Direnmekten, büyük mücadeleden, hesaplaşmadan başka seçeneğimiz yok. “Var” diyenler yalan söylüyor. “Var” diyenler ya dünyadaki büyük hesaplaşmayı anlamıyor ya da bu saldırıların içerideki ortaklıklarını yapıyor.
Bu millet Haçlılara direndi. Bu millet Anadolu üzerinden bütün coğrafyayı yönetti. Bu millet Avrupa kapılarını yokladı. Bu millet olağanüstü bir siyasi zenginliğe sahip. Bu millet sadece bu coğrafyada bin yıldır tarih yapıyor. Bunu kimse küçümsemesin, kimse hafife almasın. En zor dönemleri başarıyla aşmış, “yok oldular” dedikleri anda yeniden dirilmiş bir milletiz.
Yine yapacağız? On beş yıldır bu yolda yürüyoruz zaten. Devam edeceğiz. Asla tereddüt etmeden, dizlerimiz titremedin, büyük bir dayanışma ile devam edeceğiz. Büyük hesaplaşmalar olmadan zafere ulaşılmaz. Bedel ödenmeden büyük devlet olunmaz, büyük devlet olmadan coğrafya inşa edilmez, tarih yapılmaz.
Panik yok, mücadele var. Bu bir kuru iddia değil, biz kazanacağız
Korkmayacağız, paniklemeyeceğiz. Bu açık tehditlere, şantajlara, milletimize ve ülkemize yönelen aşağılamalara suskun kalmayacağız. Bunu yaparken, ABD adına, bizi içeriden dövmeye çalışanları asla affetmeyeceğiz. Bunu fırsat bilip içeride bir takım sinsi hesaplar içine girenlere asla izin vermeyeceğiz.
Biz kazanacağız. Bu kuru bir iddia değildir. Sadece biz değil, neredeyse bütün dünya ABD ile ekonomik savaş içinde. Bu çok büyük bir jeopolitik hesaplaşmadır. Çok büyük güç kaymasıdır. Bu sadece Türkiye’nin savaşı değildir. Sadece Türkiye’ye bakarak fotoğrafı göremezsiniz.
Kaybedecek olan ABD’dir. İnsanlık, yeryüzünün ezici çoğunluğu ABD’den intikamını alacaktır. Şimdi topyekün mücadele zamanıdır. Bütün ajandalarınızı bir kenara koyun, erteleyin ve yola çıkın.. Ekonomik milli mücadele dönemidir!
. Çok büyük saldırı altındayız. Açık açık tehdit ediyorlar.. Ne yani, teslim mi olacağız? Panik yok, büyük mücadele var..
04:0011/08/2018, Cumartesi
G: 11/08/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Açık açık tehdit ediyorlar. ABD Başkanı Trump tehdit ediyor, yardımcıları tehdit ediyor, finans çevreleri tehdit ediyor, savunma çevreleri, dışişleri çevreleri tehdit ediyor. ABD yönetimi, Rusya ile, Çin ile, İran ile başlattığı savaşın dördüncü ayağını Türkiye ile başlattı.
Çok büyük saldırı altındayız. Açık açık tehdit ediyorlar.. Ne yani, teslim mi olacağız? Panik yok, büyük mücadele var..
Çok büyük saldırı altındayız. Açık açık tehdit ediyorlar.. Ne yani, teslim mi olacağız? Panik yok, büyük mücadele var..
4 Ağustos, Cumartesi
15 Temmuz’da bu ülkeye saldırıya geçen,
insanlarımızı tanklarla ezen, kurşuna dizen, bu ülkeyi iç savaş ve işgalle yüz yüze getiren herkes, her çevre,
o gizli karargahlar,
o açık oraklar bugün
yeniden harekete geçmiş durumda.
Topyekun Türkiye’ye saldırıyorlar. Bu bir ekonomik savaştır. Bu, Türkiye’yi ekonomik alanda çökertme, diz çöktürme, teslim alma operasyonudur. Ama bu Papaz Brunson’la sınırlı bir meselesi değildir. Bu, içerideki ABD istihbaratının adamları olan FETÖ’cüleri çıkarma şantajıyla da sınırlı bir şey değildir.
Mesele Brunson’la sınırlı değil, çok büyük bir mücadele var..
Bu, aynı zamanda bir siyasi saldırıdır. Aynı zamanda “Türkiye’yi durdurmak” için bütün ABD yönetiminin ve yakın müttefiklerinin harekete geçmesidir. Bu, 15 Temmuz’da yapamadıkları, bitiremedikleri işi tamamlama ajandasının uygulanmasıdır.
Bu, diz çöktüremedikleri, susturamadıkları, coğrafyada yalnızlaştıramadıkları, büyümesini ve güçlenmesini engelleyemedikleri Türkiye’yi açıktan vurma girişimidir.
Bu, yüzünü Asya’nın yükselen güçlerine çeviren, ABD ve AB boyunduruğunu reddeden, yüz yıl sonra yeni yükseliş dönemini başlatan, küresel güç kaymasında büyükler liginde oynamaya başlayan Türkiye’yi cezalandırma girişimidir.
ABD bütün dünya için tehdit haline gelmiştir
Bu, Selçuklu’dan, Osmanlı’dan, Cumhuriyet’ten sonra devletler sürekliliğini yeni bir çağa taşıyan, yeniden tarih yapan ve tarih değiştiren Türkiye’den intikam alma çabasıdır.
Küresel güç kaymalarında yalnızlaşan, yalnızlaştıkça agresifleşen, sadece Türkiye için değil bütün dünya için tehdit haline gelen ABD’nin dünyayı çılgınlığa sürüklemesinin Türkiye ayağıdır.
Dört yüz yıl sonra, dünyayı tek yanlı yönetme ehliyetini kaybedenlerin, bir daha bu güce erişmesi mümkün olmayanların, güç inşa eden herkese saldırı girişimidir.
Rusya’ya ekonomik savaş, İran’a ekonomik savaş, Çin’e ekonomik savaş, Türkiye’ye ekonomik savaş.. Yakında Almanya ve başka Avrupa ülkelerine de, Güney Amerika ülkelerine de, Asya ülkelerine de ekonomik savaş ilan edecekler.
Küresel ölçekte yeni bir yağma talan planı uygulamaya sokuldu
Küresel ölçekte yeni ve büyük ölçekte bir yağma, talan planı devreye sokulmuş durumda. Bugün Türkiye’ye yaptıkları, son on beş yılda, bu ülkedeki zenginleşmeye el koyma, talan etmedir.
ABD ve Batı, duraklama hatta gerileme dönemine girdi. Patronu oldukları ekonomik düzen kilitlendi, hareket edemez hale geldi, bitti. Dünyanın kaynaklarını, zenginliklerini yağma etmek için çılgınca saldırıya geçtiler.
Bütün insanlık tehdit altındadır. Şimdilik sadece ekonomik ayağını görüyoruz. Yakında siyasi ve askeri ayağına da tanık olacağız. Öyle bir fırtına yaklaşıyor ki, dünya, bütün ülkeler bu yeni yağmacılığa karşı harekete geçmeli, ortak çalışmalı, dayanışmalıdır.
Dengesiz, ayarsız, ne yapacağı belli olmayan bir devlettir ABD..
Çünkü ABD bütün dünya ile savaş haline girmiştir. Kredisini, güvenilirliğini, dostluğunu kaybetmiştir. Latin Amerika’dan uzak Asya’ya kadar dünya genelinde bir ABD tedirginliği başlamıştır. Dengesiz, ayarsız, ne yapacağı belli olmayan bir devlet haline gelmiştir.
Yerel para birimi ile ticaret, Dolar’a karşı yeni kur ya da ortak para birimi için harekete geçmek, ABD öncülüğündeki küresel düzeni sorgulamak, Batı’nın hegemonyasına itiraz edenlerle yakın durmak şuanki ABD öfkesinin sebebidir. Bu çıkışların tamamı ABD hegemonyasına meydan okumaktır, onu reddetmek, tanımamaktır. Ama dünya genelinde bu trend yükselen değer haline gelmiştir.
Kimse ABD ile birlikte anılmak, yan yana görünmek istememektedir. Rusya Başbakanı Medvedev, “ABD’nin yaptığı ekonomik savaş ilanı anlamına gelir. Öyleyse ekonomi dışında da, siyasi ve başka alanlarda da cevap veririz” diyor. Bu ne demek? Askeri cevaplar demek? İşte dünya böyle tehlikeli bir noktadadır.
Teslim mi olalım? Bu bir intihardır. Yok olmak, tarih dışına itilmektir..
Peki ne yapacağız. Boyun mu eğeceğiz? Dolar üzerinden baskı yaptı diye, Dolar aşırı yükseldi diye, Türk mallarına vergileri artırdı diye, ABD ekonomimiz çökertmeye çalışıyor diye yalvaracak mıyız? El açıp dilenecek miyiz? Bir tarihi, bir gelecek hesabını, bir milletin büyük yürüyüşünü terkedecek miyiz?
Öyle yapacaksak 15 Temmuz’a niye direndik, Gezi terörüne niye direndik, teröre niye direndik, bizi Suriye’den kuşatma planlarına niye direndik?
Geri dönüş intihardır. Yok olmak, tarih dışına itilmek, küçülmek, 21. Yüzyılı ve sonrasını kaybetmektir. Bunu asla yapmayacağız. Nasıl bir vatan mücadelesi verdiysek, şimdi de ekonomik bir mücadele vereceğiz. Milli olan, yerli olan ne varsa hepsine saldıran bu aç kurtlar, bu çakallar, yağmacılar karşısında pes etmeyeceğiz.
Direnmekten başka seçeneğimiz yok!
Başka seçeneğimiz gerçekten yok. Direnmekten, büyük mücadeleden, hesaplaşmadan başka seçeneğimiz yok. “Var” diyenler yalan söylüyor. “Var” diyenler ya dünyadaki büyük hesaplaşmayı anlamıyor ya da bu saldırıların içerideki ortaklıklarını yapıyor.
Bu millet Haçlılara direndi. Bu millet Anadolu üzerinden bütün coğrafyayı yönetti. Bu millet Avrupa kapılarını yokladı. Bu millet olağanüstü bir siyasi zenginliğe sahip. Bu millet sadece bu coğrafyada bin yıldır tarih yapıyor. Bunu kimse küçümsemesin, kimse hafife almasın. En zor dönemleri başarıyla aşmış, “yok oldular” dedikleri anda yeniden dirilmiş bir milletiz.
Yine yapacağız? On beş yıldır bu yolda yürüyoruz zaten. Devam edeceğiz. Asla tereddüt etmeden, dizlerimiz titremedin, büyük bir dayanışma ile devam edeceğiz. Büyük hesaplaşmalar olmadan zafere ulaşılmaz. Bedel ödenmeden büyük devlet olunmaz, büyük devlet olmadan coğrafya inşa edilmez, tarih yapılmaz.
Panik yok, mücadele var. Bu bir kuru iddia değil, biz kazanacağız
Korkmayacağız, paniklemeyeceğiz. Bu açık tehditlere, şantajlara, milletimize ve ülkemize yönelen aşağılamalara suskun kalmayacağız. Bunu yaparken, ABD adına, bizi içeriden dövmeye çalışanları asla affetmeyeceğiz. Bunu fırsat bilip içeride bir takım sinsi hesaplar içine girenlere asla izin vermeyeceğiz.
Biz kazanacağız. Bu kuru bir iddia değildir. Sadece biz değil, neredeyse bütün dünya ABD ile ekonomik savaş içinde. Bu çok büyük bir jeopolitik hesaplaşmadır. Çok büyük güç kaymasıdır. Bu sadece Türkiye’nin savaşı değildir. Sadece Türkiye’ye bakarak fotoğrafı göremezsiniz.
Kaybedecek olan ABD’dir. İnsanlık, yeryüzünün ezici çoğunluğu ABD’den intikamını alacaktır. Şimdi topyekün mücadele zamanıdır. Bütün ajandalarınızı bir kenara koyun, erteleyin ve yola çıkın.. Ekonomik milli mücadele dönemidir!
.İşi silah olan silahına, işi kalem olan kalemine sarılsın. Yumrukları sıkın, hazırlanın! Şanlı bir mücadele başlıyor..
04:0013/08/2018, Pazartesi
G: 13/08/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Asla endişe etmeyin. Asla tereddüt etmeyin. Asla paniğe kapılmayın. Yumruklarınızı sıkın, öfkenizi biriktirin, zihninizi bulandırmayın, cesaretinizi toplayın. Şanlı ve coşkulu bir mücadele başlamıştır.
“Acımasız Direniş”in en keskin dönemi başlamıştır.
İşi silah olan silahına, işi kalem olan kalemine sarılsın. Yumrukları sıkın, hazırlanın! Şanlı bir mücadele başlıyor..
İşi silah olan silahına, işi kalem olan kalemine sarılsın. Yumrukları sıkın, hazırlanın! Şanlı bir mücadele başlıyor..
6 Ağustos, Pazartesi
Türkiye’ye had bildirmeye çalışanlar için bu ülkede tarih bitmiştir! Batı başkentlerinden talimat verme dönemi çoktan sona ermiştir. Korkutma ile, sindirme ile, yıldırma ile terbiye etme yolları sonsuza dek kapanmıştır.
ABD bizi düşman seçtiyse biz de onu düşman seçtik!
Yüz yıl sonra, Türkiye büyük yürüyüşe geçmiş, bütün bağımlılık zincirlerini birer birer kırmıştır. “Üçüncü Büyük Yükseliş” döneminin en sert, en güçlü adımları atılmaktadır. “Türkiye’yi Durdurma”ya dönük bütün planlar ellerinde patlamıştır.
ABD’nin, neocon-İsrail aşırı sağının, yeni yağma, yeni talan harekatına karşı, Türkiye’yi bir kez daha teslim almaya ve diz çöktürmeye dönük yeni saldırı dalgasına karşı, kutlu bir mücadele başlamıştır.
Sadece bu topraklarda bin yıldır coğrafya inşa eden, tarih yapan siyasi genetik harekete geçmiş, on yıldır birer birer devirdiğimiz çokuluslu müdahalelerden sonra bugün en son mücadele aşamasına geçilmiştir.
Bu iş artık tanımlanmıştır. ABD Türkiye karşıtı tutumunu belirlemiş, Türkiye de kendi yolunu seçmiştir. O bizi düşman seçtiyse biz de onu düşman seçtik! O bizi ekonomi ile, başka araçlarla vurmaya çalışıyorsa biz de onun bu coğrafyadaki ellerini, uzantılarını kesmeyi bileceğiz.
ABD birinci tehdittir, durum bu kadar net!
Bundan sonra, hele hele 15 Temmuz’u gördükten sonra, ABD adına bu ülkeyi, bu milleti yumuşatmaya çalışan, bir takım sinyaller gönderip pozisyon almaya çalışan herkes bu vatana, bu topraklara, bu tarihe ihanet etmektir. Çünkü onlar tehlikeyi, tehdidi gizlemeye çalışmakta, Türkiye’nin hazırlıksız yakalanması için birileri adına ortam hazırlamaktadır.
Hem içeride, hem sınırlarımızda, hem yakın çevremizde ABD’nin tutum ve eylemleri Türkiye için birinci tehdit haline gelmiştir. Terörle, FETÖ benzeri yapılarla, ekonomi ile, askeri ambargolarla, iç savaş ve işgal planlarıyla Türkiye’yi açık hedef alan bir ülke bizim için yakın tehdittir, durum bu kadar nettir!
Bu ülkenin Cumhurbaşkanı’nı şehit etmek için ölüm mangaları gönderen bir ülkenin tehdit hali için başka hiçbir gerekçeye ihtiyaç yoktur. Bu ülkeye karşı en ağır cürmü işlemiş kişi ve örgütünü korumaya alan bir ülke tehdit olmanın ötesinde bize açıktan savaş ilan etmiştir.
Bu bir jeopolitik ayrışmadır, bütün coğrafyayı sarsacaktır
Başkan Erdoğan’ın, “ABD milletimize saygısızlığa devam ederse biz de başka dost ve müttefikler ararız” sözü 21. yüzyıla dönük en büyük gerçeğimizdir ve süreç çoktan başlamıştır. Başladığı için ABD ile çatışma alanlarımız her geçen gün daha da genişleyecektir.
Mesele rahip Brunson ya da ABD’nin ticari açığı için ekonomik tedbirler alma değildir. Mesele sadece ekonomik savaş değildir. Bu bir siyasi, jeopolitik mücadeledir, müdahaledir, saldırıdır. Bu bir ayrışmadır ve bütün coğrafyayı sarsacaktır.
Devamı gelecektir. Geldikçe de Türkiye’nin direnci daha da sertleşecektir. Birkaç kuklası hariç, yeryüzünün bir çok bölgesinde beslediği “Gurka”ları hariç, dünyanın hiçbir ülkesinde itibarı kalmamış bu ülkenin kalan fiyakası da çizilecektir.
Biz bir yola girersek bir daha geri dönmeyiz. Bunu öğreneceksiniz!
Kuzu kuzu, utangaç utangaç, yalvarır bir dille insaf ve merhamet beklemek milletimizin karakterinde hiç olmamıştır, yüzyıllarca daha olmayacaktır. Bunu ABD de öğrenecek, Trump da öğrenecektir.
Çünkü biz, bu topraklarda da, başka coğrafyalarda da hiç bir zaman yalvararak tarih yapmadık. Üç kıtayı yönettiğimiz gibi, tarihin en büyük acılarını da çekmiş bir milletiz. Ama hiçbir zaman ağlamadık, sızlamadık, başkalarının merhametine sığınmadık, kendimizi acındırmadık, acımızı da öfkemizi de içimizde sakladık.
Yine yalvarmayacağız. Yine uzlaşmak için onurumuzu satmayacağız. Yine korku ile hareket etmeyeceğiz. Biz bir yola girdiğimizde hiçbir zaman geri dönüşü düşünmeyen bir milletiz. Bu mücadeleye başlamışsak, geri dönmeyeceğimize dünya bir kez daha tanık olacaktır.
Yeryüzü için ortak TEHLİKE.. Nefret abidesi olmuş ülke..
Bu netlik, ABD ile dünyanın bir çok gücü arasında da ortadadır. Hemen bütün ulus üstü yapılara savaş açan, dünyanın merkez ülkelerinin bir çoğu ile açık çatışmaya giren, bunu şimdilik ekonomi alanında yapan ama zamanla siyasi hatta askeri açıdan da yapması kuvvetle muhtemel olan bu yönüyle de yeryüzü için ortak tehdit haline gelen bir ABD’den söz ediyoruz.
Çin ile kavgalı, Rusya ile kavgalı, Almanya ile kavgalı, İran ile kavgalı, Latin Amerika ile kavgalı, dünyanın büyük bölümü ile kavgalı bir ülkeden söz ediyoruz. Aç gözlülüğünden, yağmacılığından, saldırganlığından artık bir nefret abidesi haline gelmiş bir ülkeden söz ediyoruz. Herkesin uzak durmaya çalıştığı, herkese kötülüğü dokunmuş bir ülkeden söz ediyoruz.
Gururumuzu incittiler, onurumuza saldırdılar. Ülkemize, milletimize, değerlerimize saldırdılar. Yüzlerce yıllık siyasi hafızamızla alay ettiler. Bunlar bizi sindirmeyecek, bu hakaretleri asla unutmayacağız, hazmetmeyeceğiz. Artık her adımımız yeni bir mucize üzerine kurulacak. Şaşırtacağız. Onları da, bu ülkedeki ortaklarını da şaşırtacağız.
İşi silah olan silahına, işi kalem olan kalemine sarılsın
İşi silahla olan silaha sarılsın. Sınırlarımızda ve ötelerinde çok çetin bir mücadele başlayacak. Fırat Kalkanı, Afrin Operasyonu, Kandil Operasyonu.. Bunlar daha başlangıç. Artık içeride değil, dışarıda savunma hatları kuracağız.
İşi medya olan kalemine sarılsın. Önümüzdeki dönemde müthiş bir medya mücadelesi vereceğiz. Milletimizle omuz omuza, vatan ekseninde, entelektüel alanda büyük bir direnişe geçeceğiz.
İşadamları, yeryüzünün en ücra köşelerine dağılsın. Oralardaysalar iki kat daha dolaşsınlar. Ekonomik saldırıya karşı yeryüzünün her karış toprağı, denizleri, havası mücadele alanıdır artık.
İşi istihbarat olan, Türkiye’nin etkinlik oluşturduğu, nüfuzu olduğu en uzak yerlerde bile direnç hatları, mücadele hatları oluştursun. Asya’dan Avrupa’ya ve Afrika’ya kadar, Türkiye’nin büyük mücadelesi için bir istihbarat seferberliği başlatsın.
Tarih bizi çok kez test etti. Kazandık, yine kazanacağız
Bu ülkenin ekonomistleri için, siyasetçileri için, sanatçıları için, kültür insanları için, bilim insanları için büyük düşünme, büyük çıkışlar yapma, büyük iddiaların peşinde gitme devridir artık. Bu ülkenin her kenti, her kasabası, her köyü, her sokağı mücadele hattıdır artık.
Tarih bizi çok kez test etti. Her büyük şoktan sonra çok güçlü, çok parlak bir gelecek inşa etmeyi bildik. Yine yapacağız, yine inşa edeceğiz, yine kazanacağız. Bugünlerin işte o günler olduğunu unutmayın. Bu kuşakların, bu neslin o kurucu kuşak, o kurucu nesil olduğunu unutmayın.
Tarihin döndüğünü, Batı’nın dört yüz yıldır devam eden tek yanlı hakimiyetinin sona ermek üzere olduğunu unutmayın. Sakın ola, bu büyük mücadeleyi sulandırmaya çalışan, zihinlerinizi karıştırmaya çalışan içimizdeki kuryelere, tetikçilere, iç işgalcilere kulak asmayın. Onların korku, paranoya dolu iddialarını ciddiye almayın.
Hepimiz bulunduğumuz yerde “Acımasız Direniş”in üyesiyiz.
Herkes, hepimiz bulunduğumuz yerde “Acımasız Direniş”in bir üyesiyiz. Bu ülke küresel sistemi zorluyor, Erdoğan yeni bir dünya çağrısı yapıyor ve bu çağrı bugünkü küresel konjonktürde tam adrese ulaşıyor, unutmayın.
Bu hafta, önümüzdeki haftalar, aylar her türlü zorluğu, her türlü sürprizi ihtimal olarak bilin, ona göre hazırlanın. Bu mücadeleyi vermeden o köprüden geçemeyeceğiz çünkü. Bir kez teslim olursak, bir kez geri dönersek yüz yıl daha ayağa kalkamayacağız, 21. yüzyılı da kaybedeceğiz çünkü.
“Oyununuzu gördük, meydan okuyoruz!”
Yumruklarınızı sıkın, öfkenizi biriktirin, mücadeleye katılın, coğrafyayı harekete geçirin. Ama asla korkuya, yılgınlığa, ümitsizliğe teslim olmayın. Bizi “terbiye etme” diye bir seçenek olmadığını görecekler çünkü.
Ve bu mücadelenin, bu millete yüklenen bir kader olduğunu, bu kaderden kaçılamayacağını, bu ülkenin de coğrafyanın da kurtuluşunun bu olduğunu sakın aklınızdan çıkarmayın!
Erdoğan dün yolu çizdi: Oyununuzu gördük ve meydan okuyoruz! Çünkü yüz yıllık hesaplaşma bu.
.Erdoğan’ın meydan okuması. Bize yüzyılın cesareti lazım. Yeni Amerikan Yüzyılı bitti. Artık bir Türkiye Ekseni var!
04:0015/08/2018, Çarşamba
G: 15/08/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık bir “Türkiye Ekseni” vardır. Balkanlar’dan Ortadoğu’nun ve Afrika’nın derinliklerine, Orta Asya’dan Güney Asya’ya kadar önümüzdeki yılların en sarsıcı gelişmesi bu olacaktır. Türkiye, bu konuda gereken bütün düşünsel alt yapısını tamamlamış, kararını vermiş, yola çıkmıştır.
Erdoğan’ın meydan okuması. Bize yüzyılın cesareti lazım. Yeni Amerikan Yüzyılı bitti. Artık bir Türkiye Ekseni var!
Erdoğan’ın meydan okuması. Bize yüzyılın cesareti lazım. Yeni Amerikan Yüzyılı bitti. Artık bir Türkiye Ekseni var!
8 Ağustos, Çarşamba
Siyasi, ekonomik, savunma alanında hazırlıklarını, yatırımlarını, girişimlerini buna göre dizayn etmektedir. İçerideki dış müdahale unsurları bir bir temizlenirken, sınırlar Türkiye için güvenli hale getirilirken, ekonomiden siyasete, dış politikadan güvenliğe, toplumsal dayanışmadan yeni coğrafya okumasına kadar büyük iddialarla hareket edilmektedir.
“Yerli, milli devlet aklı” bin yılın bu yüzyıla taşınmasıdır
Bu aşamadan sonra; hangi alanda olursa olsun, “içeriden müdahale” ihalesine talip bütün çevreler, hangi fikir ya da düşünceden olursa olsun dışarıyla bağlantılı gizli gündemi olan her yapı, tasfiye edilecektir, edilmek zorundadır. Türkiye, bunları yaparken, küresel ölçekte güç haritasında yaşanan deprem niteliğindeki gelişmeleri okumuş, boşlukları görmüş, güç kaymasının hesabını yapmıştır.
“Yerli, milli devlet aklının olgunlaşması”nı sakın küçümsemeyin. Çünkü bu akıl, bir Selçuklu aklıdır, bir Osmanlı aklıdır, bir Cumhuriyet aklıdır, hepsinin toplamının 21. Yüzyıl’a taşınmış halidir. 20. Yüzyıl denetimi Türkiye için ortadan kalkmıştır. Bu denetimin kalkması Birinci Dünya Savaşı’nın bizim için yeni bittiği anlamına gelmektedir.
Bir Türkiye ekseninden söz ettim. Bu kurulmuştur, yakın gelecekte etkisini çok daha belirgin olarak göreceksiniz. Bugün her ne kadar coğrafya buna karşı ya da hazır değil gibi görünse de, varolan boşluk o kadar büyüyecek ki, Türkiye ekseni dışında hiçbir gücün oluşumu, bu boşluğu doldurma şansı olmayacaktır. Bugünlerde yüzyılların temelleri atılıyor. Çok köklü bir gelecek başlatılıyor. Bundan sonra her şey bu temeller üzerine inşa edilecektir.
Yeni çokuluslu operasyon, “Muhafazakar Müdahale..”
Bugüne kadar 20. Yüzyıl artığı olan, 20. Yüzyılın devamına dönük vesayet aracı olan hemen bütün muhalif ve müdahil çevreler sahaya sürülmüş, çok çetin mücadeleler verilmiş, Türkiye bu engelleri aşmıştır. Özellikle muhafazakar çevrelerin çok dikkatli olmaları, bir iç operasyon aygıtı olarak sahaya sürülme riskleri bulunduğunu bilmeleri gerekmektedir.
“Muhafazakar muhalefet” ve “muhafazakar müdahale” uyarıları bunun içindir. Çünkü bu yönde bazı arayışların varlığı hissedilmekte, gün geçtikçe “his” olmaktan çıkmakta, bir arayış ya da alttan alta bir “oluşum”a dönüşme eğilimi görülmektedir.
Türkiye’de, içeriden yapılacak bir operasyonun ana omurgası “muhafazakar” olmak zorundadır. Tek ihtimal bu kalmıştır. Bunu biz de biliyoruz, çokuluslu operasyon çevreleri de. Öyleyse muhafazakar/İslami çevre ve yapıların yerlilik testinden geçmesi zorunluluğu işte bu tehlikeden kaynaklanmaktadır. Birinci Dünya Savaşı öncesi ve sonrasındaki bazı örneklerin tekrar etmemesi için çok dikkatli olunmalıdır.
Ekonomik baskı, toplumsal huzursuzluk ve müdahale..
Son ekonomik saldırı, ülkemize yönelen ABD müdahalesi, dolar operasyonuyla ya da Rahip Brunson meselesiyle sınırlı değildir. Hesaplaşma devam etmektedir. Ekonomik savaş, ekonomiyi kilitleyerek toplumsal muhalefet oluşturmayı, bu muhalefet üzerinden müdahale planları yapmayı, tam da bu sırada “içeride ne kalmışsa, ya da 15 Temmuz sonrası kimlere ne tür ihaleler dağıtılmışsa, o çevreleri harekete geçirmeyi hedef almaktadır. Böyle olunca da ABD yönetiminden yeni hamleler, yeni kriz çıkışları gelecektir, buna hazır olunmalıdır.
Türkiye oyunu görmüş, milletimiz büyük bir dayanışma örneği sergilemiştir. Bu kenetlenme, sadece ABD’nin ahlaksız ekonomik saldırısından değil, 15 Temmuz benzeri “müdahale”nin anlaşılmış olmasındandır. Bu aşamadan sonra, ABD tarafından ne gelirse gelsin ülke teyakkuza geçmiş, psikolojik eşik atlatılmış, endişe cesarete ve dirence dönmüştür.
Erdoğan’ın meydan okuması dünyaya büyük cesaret verdi
Erdoğan’ın “Meydan okuyoruz” çıkışı, ekonomi yönetiminin akıllıca müdahaleleri, iş dünyasının dayanışması ve milletimizin tam bir seferberlik görüntüsü vermesi ülkemizin savunma hatlarının yerli yerinde olduğunu, dirençli olduğunu göstermiştir. Bu “Acımasız Direniş” bundan sonra da devam edecek, çokuluslu bütün müdahale girişimlerini rahatlıkla savuşturacaktır.
ABD ile mücadele eden tek ülke biz değiliz. ABD’nin tehdit ettiği tek ülke de biz değiliz. Küresel ölçekte tehdit haline gelen bir ülkeye karşı teyakkuz hali söz konusudur. Latin Amerika’dan Pasifik’e, bizim coğrafyadan Güney Asya ve Afrika’ya kadar yeryüzünün ezici çoğunluğu bu haydutluğa karşı ortak bir dil geliştiriyor, sesini yükseltiyor, adeta yakın cephe olmaya doğru gidiyor.
Sadece Çin, Rusya, Almanya, Türkiye, İran gibi ülkeler değil, ülke ülke değil, dünya genelinde ABD’nin sınırlanması, kontrol altına alınması ortak bir meseledir artık. Yıllardır devam eden örtülü ekonomik savaş açığa dönmüştür. Şimdi jeopolitik, siyasi hatta askeri alanda hesaplaşma başlamıştır. Çünkü yeni bir yağma, talan harekatı başlatan ABD, askeri açıdan da ülkeleri tehdit etmekte, çılgınlıklara hazırlık yapmaktadır. Bu durum, ABD gücünün durdurulmasıyla, sınırlanmasıyla, geriletilmesiyle sonuçlanacaktır.
“Yeni Amerikan Yüzyılı” diyenler şimdi yapayalnız
Soğuk Savaş’tan hemen sonra Yeni Amerikan Yüzyılı ilan eden, bu amaçla dünyanın yarısı ile savaş haline giren ABD, yerini, dünya için ortak tehdit haline gelen ABD’ye bırakmak zorunda kalmıştır. Bundan daha büyük gerileme olamaz.
Çünkü bütün iddialarını kaybetmiş, kredisini ve güvenilirliğini yitirmiş, tek başına kalmıştır. Sadece biz değil, tarih yapıcı bütün milletler ve devletler bugün böyle düşünmektedir. ABD’nin elinde terör ve zorbalık dışında hiçbir şey kalmamıştır. O da bunu yapmaktadır. İşte bu tükenişin göstergesidir. Bir imparatorluğun yalnızlaşması, insanlık için ortak tehdit haline gelmesi bitişidir.
ABD’ye karşı, Türkiye’nin direnci üzerinden bir küresel tavır gelişiyor. Sesler ve sözler güç kazanıyor. Çok geçmeden bu tavır güçlü bir siyasi reaksiyona, ekonomik tepkiye yol açacak, bu da dünya genelinde ABD için yıkım anlamına gelecek. Siz siz olun, o büyük hesaplaşmayı izleyin. Türkiye’nin mücadelesinin ne anlama geldiğini asıl o zaman anlayacaksınız.
ABD’nin eli Suriye’de kesilir! Bize yüzyılın cesareti düşüyor..
Biz, ülkemiz için, coğrafyamız için her türlü direnişe hazırız. Bunu herkes gördü, daha çok görecek. Ama asıl ABD, dünyanın sessiz öfkesinin nasıl bir tsunamiye yol açacağını görecek.
Bize yüzyılın cesaretini göstermek kalıyor ve bunu yapacağız! Tarih nasıl değiştirilir, coğrafya nasıl inşa edilir bir kez daha göstereceğiz! Bugün ekonomik direnci güçlendirmek için adımlar atılırken bir şey daha yapılmalı:
Çok acil biçimde, Suriye’nin kuzeyinde üç bölgeye daha yıldırım hızıyla operasyon başlatılmalı. Bakın o zaman ABD’nin hangi eli kesiliyormuş
.Dördüncü İstiklal Savaşı da ‘Karşı Darbe’ ile kazanılacak. Erken doğum, gizli ortaklar, ekonomide ‘temizlik’ zamanı..
04:0017/08/2018, Cuma
G: 17/08/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Dördüncü İstiklal Savaşı da ‘Karşı Darbe’ ile kazanılacak. Erken doğum, gizli ortaklar, ekonomide ‘temizlik’ zamanı..
Dördüncü İstiklal Savaşı da ‘Karşı Darbe’ ile kazanılacak. Erken doğum, gizli ortaklar, ekonomide ‘temizlik’ zamanı..
10 Ağustos, Cuma
Türkiye, kendini hedef alan ekonomik kuşatmayı, ABD’nin topyekun ekonomik saldırısını yeni bir
“Karşı Darbe”
ile atlatacak. Bu, ülkemizin son beş yılda yaşadığı
dördüncü
İstiklal Savaşı’dır. Ama asıl hesaplaşma içeride görülecek. Her saldırı sonrasında olduğu gibi, bu saldırıdan sonra da
büyük bir “temizlik” yapılacak. Sermaye yapısında değişikliklere, ekonomik güç kaymalarına, milli direnç gösteren şirketlerin güçlenmesine, çokuluslu müdahale ile gizli ortak olanların zayıflamasına tanık olacağız..
Nasıl mı? Anlatalım…
Çünkü ülkemiz, her büyük saldırıdan sonra kendini yenilemiş, daha da güçlendirmiştir. Saldırı hangi alanda gelmişse, o alan güçlendirilmiş, sağlamlaştırılmış, sarsılmaz hale getirilmiştir. Kendi sürecinde, tedrici olarak devam eden dönüşüm, ardı ardına gelen saldırı dalgalarıyla hızlandırılmış, saldırıların üstesinden gelme bir zaferken o alana güçlendirme ikinci bir zafer olmuştur.
Öyle ki; normal yıllarda gereken hız ve kararlılıkla yapamadığımız “temizliği”, başımıza gelen “musibetler” sonrası çok daha kararlı biçimde yapıyoruz. Her musibetin hayra çevrilmesi böyle bir şeydir.
İlk saldırı Gezi terörüdür: İki zaferle sonuçlanmıştır..
Gezi terörü buna ilk örnektir: Bazı sermaye çevreleri, ABD ve Avrupalı istihbarat çevreleri tarafından planlanan ve yönetilen, sokak terörüyle rejim değiştirme, mezhep kimliği kullanılarak iç çatışma çıkarma, Türkiye’yi yeniden ABD eksenine, Batı eksenine hapsetme, Türkiye’nin büyük tarih yürüyüşünü başlatan Erdoğan’ı ve çevresini tasfiye etmeye dönük bu projede, marjinal, parçalanmış küçük gruplar kullanılmış, ülke kaosun eşiğine getirilmiştir.
Ancak saldırı fiyaskoyla sonuçlanmış, devletin çelik çekirdeği daha da güçlenmiş, milletimiz çokuluslu saldırıların ne olduğuna, nasıl müdahaleler yapıldığına ilk kez bu kadar açık biçimde tanık olmuş, bu da toplumsal dayanışmanın zeminini oluşturmuştur.
Gezi terörünün sonucu; devletin merkez iktidar alanının güçlenmesi, Türkiye’yi büyük yürüyüşe yönlendiren siyasi aklın daha da olgunlaşması, en önemlisi de o marjinal çevrelerin yok olması olmuştur. Bu bir temizlik harekatıdır. Bir arınma, yabancı unsurların kontrolündeki yapıların direncini tasfiye etme harekatına dönüşmüş, Türkiye ilk “karşı darbe”yi gerçekleştirmiştir.
17-25 Aralık finansal darbe girişimi ve büyük temizlik..
İkinci örnek yine bir dış müdahale ile gelmiştir. 17-25 Aralık’ta, bu sefer finansaldarbe girişimi gerçekleştirilmiştir. Bu da çokuluslu bir müdahaledir. ABD yönetimi, FETÖ’yü harekete geçirerek “Türkiye’yi ve Erdoğan’ı durdurmak” için düğmeye basmıştır.
İçeride ve dışarıda olağanüstü medya desteği ile, insanların en hassas olduğu “yolsuzluk” teması pazarlanarak ağır bir saldırı gerçekleştirildi. Erdoğan, ailesi, çevresi, Türkiye’nin büyük mücadelesine omuz veren, en ön safta mücadele eden herkes hedef alındı. Saldırı sonrası hükümet devrilecek, Türkiye Atlantik eksenine hapsedilecek, bugüne kadar edinilmiş kazanımlara el konulacak, sermaye yapısı yeniden biçimlendirilecekti.
Bu da başarısız oldu. O günden itibaren hem devlet, hem millet nasıl bir çokuluslu cephe ile karşı karşıya olduğunu daha iyi anladı. Gezi ve 17-25 Aralık’a destek veren sermaye çevrelerinin bir bölümü bugün neden yok, düşünelim. Çünkü temizlendi. İkinci saldırı da yeni bir arınma ile, bir ekonomik duyarlılığın gelişmesiyle, bir temizlikle sona ermişti. Bir musibet daha “iki zafer”le kazanıldı.
15 Temmuz: Tarihte görülen en büyük temizlik ve 3. “çifte zafer”
Vazgeçmediler.. Çünkü Türkiye durdurulmalıydı. Dünya bir araya gelip bu ülkenin hızlı yükselişini engellemeliydi.
Üçüncü kez harekete geçtiler: Yine FETÖ’ye intihar saldırısı talimatı verdiler. PKK ve diğer terör örgütleri ile koordinasyon içinde Cumhuriyet tarihi boyunca bu ülkeye yönelik en büyük çokuluslu saldırı başladı. Bu bir imha harekatıydı. Gezi ve 17-25 Aralık’ta yapılamayanın da hıncı alınacaktı. Ülkemize topyekun müdahale başladı. Atlantik ittifakı o gece bu ülkede milli olan, vatan ekseninde olan ne varsa, kim varsa hepsine saldırdı. Cumhurbaşkanı’nı şehit etmek için ölüm mangaları bile gönderildi.
Milletimiz, şanlı bir direnişle birkaç saatte dünyanın en büyük güçlerini yenmeyi bildi. Bu bir mucizeydi. Türkiye mucizeler ülkesi olmuştu. Birinci Dünya Savaşı sonrası başlayan en büyük saldırı, Birinci Dünya Savaşı’nın intikamı alınırcasına boşa çıkarılmıştı. Sadece FETÖ ve PKK değil, ABD yenilmişti.
Bu da bir “çifte zafer”di. Hem işgal güçleri ve onların içerideki tetikçileri yenilmiş hem de bu ülkedeki yabancı istihbarat ağlarına, uzantılarına, çetelerine, operasyon adamlarına karşı her alanda büyük bir temizlik başlatılmıştı. TSK’da, Emniyet’te, devletin bütün kurumlarında, medyada, sermaye çevrelerinde, STK’larda büyük bir temizliğe girişildi ve hala devam ediyor.
Üç “Karşı Darbe”, üç büyük hesaplaşma..
15 Temmuz olmasaydı, bu kadar sistematik bir arınma bu ülke için mümkün değildi, olmayacaktı, olamayacaktı. FETÖ’cüler hala en kritik kurumları yönetiyor olacaktı. PKK hala ağır saldırılar yapıyor olacaktı. Suriye’den kuşatma başarılı olacaktı ve Türkiye cephesi açılacaktı.
İlk üç saldırı üç büyük zaferle sonuçlandı. Üstelik her saldırıda devlet de millet de iktidar da daha güçlendi. Milli devlet aklı, milletin ortak dayanışması, saldırının arkasındaki güçlerle hesaplaşma iradesi ve mücadelesi güç kazandı. Tarih, siyasi genetik, bir kere harekete geçmişti ve Atlantik çevresinden gelen her saldırı çok ağır bir karşı darbe ile sonuçlanıyordu. Üç saldırı da, üç mücadele de birer İstiklal Mücadelesi’ydi.
Dördüncü kez saldırıyorlar: Ekonomik savaş da “Karşı Darbe” ile sonuçlanacak!
Şimdi ilk üç saldırının yenilgisiyle dördüncü saldırıyı yapıyorlar. Türkiye ABD tarafından tam bir ekonomik savaşla kuşatmaya tabi tutuldu. Ambargolar, vergi artırmalar, Beyaz Saray’dan ardı ardına gelen tehditler, son derece ahlaksızca Türkiye’yi hedef almalar, ekonomiyi çökerterek toplumsal huzursuzluk oluşturma ve içeride kontakta oldukları siyasi çevreleri harekete geçirme hesapları..
Mesele casus Brunson değil. Mesele sadece dolar değil. Bu, ekonomi ile başlatılan dördüncü büyük saldırıdır. ABD açık biçimde Türkiye’ye savaş ilan etmiştir. Saldırının yeni hamleleri gelecektir, çatışma ve ayrışma daha da derinleşecektir.
Ama Türkiye’nin sadece Türkiye olmadığı çok yakında anlaşılacaktır. Rusya’dan, Çin’den, Asya ülkelerinden, Almanya gibi Avrupa’dan gelen tepkilere bakılırsa, Trump yönetimi Türkiye’yi dize getirmek için yola çıkarken kendini dünya ile ekonomik savaşın içinde bulmuştur. Karşısında küresel ölçekte bir cephe biçimlenmekte, bu cephe ABD’yi ve dolarını ortak tehdit görmektedir.
Ekonomide, sermayede ciddi temizlik yapılacak
İşte şimdi bu ekonomik kuşatma girişimine, saldırıya karşı yeni bir milli mücadele, yeni bir İstiklal Savaşı yürütülmektedir. Türkiye’nin devlet yapısı da, siyasi aklı da, direnci de, yönetimin iradesi de güçlüdür. Artık el açma, yardım isteme, merhamet dilenme Türkiye’si yoktur, olmayacaktır. Bu savaş kazanılacaktır. Üstelik yeni bir “çifte zafer” kazanılacaktır.
İlk üç saldırı ve zaferde nasıl o alanlarda temizlik yapıldıysa, nasıl bir arınma yaşandıysa, nasıl devlet ve millet kendini yeniden kurduysa, nasıl zaaf alanları ve zayıf alanlar güçlendirildiyse yeni bir temizlik zamanı başlayacaktır.
Şunu kesinlikle söyleyeyim: Bu saldırı, ekonomide, finansta millileşmenin fırsatı olacak, çok ciddi bir temizlik, arınma başlayacaktır. Sermaye yapısında ciddi değişiklikler olacak, ülkemizin mili duruşunda tereddüt gösteren, müdahaleci çevrelerle iş tutanlar zayıflayacaktır.
Erken doğum, gizli ortaklar, milli direnci olan şirketler..
Milli, yerli, Türkiye’nin küresel ölçekte hesaplaşmasının öncüsü şirketler ve sermaye yapıları güç kazanacaktır. Öyle de olmalıdır. Çünkü yüzyılın mücadelesi verilirken, hiç bir devlet, zaaf alanlarına müsaade etmez, hiçbir güç gizli ortağa müsaade etmez, hiçbir ülke ekonomik gücünü müdahale için kullananlara müsamaha göstermez.
Türkiye’ye yönelik ekonomik savaş planlarına “erken doğum” yaptırılmıştır. Siz asıl bundan sonra ekonomi-finans alanındaki millileşmeye, arınmaya dikkat edin! Asıl hesaplaşma burada olacaktır..
Türkiye’nin sermaye yapısı yeniden belirlenmeli, çok köklü değişimler yapılmalı. Ekonomi üzerinden siyasi iktidar alanı oluşturan “yerli yabancılar”, “içeriden işgalciler” kesinlikle tasfiye edilmelidir. Bu, milli ekonomiye geçiş fırsatıdır.
.Vatan” için, coğrafya için en şiddetli direniş dönemi. Bizler yıllardır bugünlere hazırlanmamış mıydık!..
04:0021/08/2018, Salı
G: 21/08/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bugün Bayram… Bugün “kurban” günü. Bugün hayatınızda bir şeyleri feda etme, edebilme günü. Bu dünyaya ait neleri feda edebileceğimizi sorgulama, muhasebe etme günü..
“Vatan” için, coğrafya için en şiddetli direniş dönemi. Bizler yıllardır bugünlere hazırlanmamış mıydık!..
“Vatan” için, coğrafya için en şiddetli direniş dönemi. Bizler yıllardır bugünlere hazırlanmamış mıydık!..
14 Ağustos, Salı
Nelerin aslında değerli, nelerin aslında
gözlerimizi boyayan
şeyler olduğunu bir kez daha düşünme,
hayat eksenimizi
bir kez daha kurma günü.
Aklımızı, zihnimizi, vicdanımızı, kalbimizi yoklama günü.
Bir insanın verebileceği en ağır sınavı veren
İbrahim
’i hatırlayıp, bizim o ağırlığın
ne kadarına dayanabileceğimizi
tartma günü..
Biz Anadolu’nun küçük köylerinden geldik. Hiçbir iddiası olmayan, sadece insan olmak, ayakta kalmak, Müslüman olmak, evlatlarına bir şeyler vermek, nasırlı elleriyle kazandıklarını onlara ayırmak isteyen ana babaların çocukları olarak, yoksulluklarla, yoksunluklarla, çoğu zaman yalnızlıklarla mücadele ettik.
Okuma yazma bilmeyen ama her gece teheccüd namazlarına kalkan anaların dualarını kuşanıp yola çıkarıldık. Kabe’nin etrafında dönerken yaptığınız o içli dualarla ayakta kaldık.
Yıllar geçti.. Hep mücadele ettik. Bazen coşkuyla, bazen hüzünle, bazen kırgınlıklarla bazen büyük öfkelerle yol yürüdük. Açgözlü olmadık, sonradan görme olmadık, hep kanaati, vefayı, omuz omuza mücadeleyi önceledik.
Biliyorduk ki; bu vatanın, bu ülkenin, bu toprakların bize verdiklerini bir gün geri ödeyeceğiz. Bir gün o vefayı, fedakârlığı göstereceğiz, o imtihanla karşı karşıya kalacağız.
Yıllar sonra baktık ki, dünyanın en büyük sermayesini biriktirmiş, en “zengini” olmuşuz: Bir bilinç, bir kimlik, bir vatan sevgisi, bir ülke hasreti ile, bitmez tükenmez bir mücadele coşkusu ile donanmışız. Dünyaya kafa tutacak hale gelmişiz.
Bu bir hesap değildi, kurgulanmamıştı, planlanmamıştı. Bu kaderdi ve bizler o kaderin yolcuları olarak yıllarca hazırlanmıştık, eğitilmiştik, yetiştirilmiştik.
Vatan deyince, memleket deyince içiniz titriyorsa, gözleriniz yaşarıyorsa, bir hasret sizi sarıyorsa, bir yangın alevleniyorsa, geceleri uykusuz kalıyorsanız, bu topraklara, tarihe, kendinize, geçmişinize, dininize borcunuzu ödüyorsunuz, gerektiğinde can kurban etmeye hazırsınız, şehitlere vefanızı gösteriyorsunuz demektir.
İşte o zaman, sahip olduklarınız, değerli olduğunu sandıklarınız gözünüzde küçülüp gider. İhtiraslarınız, koşuşturmalarınız, fevrilikleriniz anlamsızlaşır. Bir dağ gibi yükselirsiniz bu topraklarda.
Kalleşliklere takılmayın, hırslarından kör olmuşlara kapılmayın, dünyanın kendilerine kalacağını sananlara kapılmayın, çirkinliklerine ve çirkefliklerine İslâm’ı kılıf yapanlara aldırmayın. Yüzyıllardır devam eden mücadelenin, bugün yeniden başlayan büyük mücadelenin bir cephesi de siz olmuşsunuzdur artık.
Varmak istediğimiz yer, bizi ulaştırmak istedikleri yer zaten burasıydı. O küçük köylerden kopup gelişimiz, yürüdüğümüz yol, geldiğimiz yer, sahip olduğumuz kimlik bu amaca yönelikti.
Öyleyse bir büyük mücadele bizi çağırıyor. Türkiye, bu ülke, bu vatan ardı ardına çokuluslu saldırılarla yüzleşiyor, olağanüstü bir direnç gösteriyor. Terörle, iç savaşla, ekonomik kuşatmayla dize getirilmek isteniyor. Karşımızda bir büyük cephe, Türkiye’yi yeniden rehin almaya, diz çöktürmeye, küçültüp un ufak etmeye çalışıyor.
İşte bu cepheye karşı yüzyılların siyasi genetiği harekete geçerken çok güçlü bir direnç cephesi oluştu. Artık sadece Türkiye direnişi değil, bir coğrafya mücadelesi veriyoruz. Artık bir “Türkiye Ekseni” var ve bu eksende küresel ölçekte bir “Acımasız Direniş” hattı var.
Bizler, son bin yılda, Anadolu üzerinden bütün coğrafyayı ayağa kaldırmanın yolunu bulduk, yine bulacağız.
Bizler, her büyük kaostan sonra yepyeni yükseliş tarihleri yaptık yine yapacağız.
Bizler, hiçbir zaman eğilmedik, bükülmedik, yalvarmadık, merhamet dileyerek tarih yapmadık, yine öyle yapacağız.
Bizler, bu topraklar üzerinden dünyanın güç denklemini çok değiştirdik, yine değiştireceğiz.
Bizler hep vuruşa vuruşa bu “Son Kale”yi koruduk, yine öyle koruyacağız.
Yumruklarınızı sıkın, öfkenizi diri tutun, ayaklarınızı sağlam basın, hazırlanın.. Yeni bir saldırı dalgası geliyor, bizim için en şiddetli direniş dönemi başlıyor.
Zaten bunu biliyorduk. Bu hesaplaşma olmadan dirilişin olmayacağını biliyorduk. Bunun için hazırlanmıyor muyduk!
Öyleyse hazırız..
Bütün dostların, sevenlerin
Kurban Bayramı’nı kutlarım.
.Malazgirt’te açılan kapı: Bugün de karşımızda Roma var, Bizans var.. İşte o kapı tekrar açıldı, kavga budur!
04:0027/08/2018, Pazartesi
G: 27/08/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Yerli olana, gerçek olana, bize ait olana döneceğiz. Siyasi genetiğimize, coğrafya algımıza, tarihi zenginliğimize döneceğiz. Geçmişimizin, bu coğrafyada yürüttüğümüz mücadelelerin bütün birikimini, bütün başarılarını, bize verdiği bütün dersleri bugüne taşıyacak, buradan yeniden varoluş, yeniden diriliş, yeniden yükseliş başlatacağız.
Malazgirt’te açılan kapı: Bugün de karşımızda Roma var, Bizans var.. İşte o kapı tekrar açıldı, kavga budur!
Malazgirt’te açılan kapı: Bugün de karşımızda Roma var, Bizans var.. İşte o kapı tekrar açıldı, kavga budur!
20 Ağustos, Pazartesi
Büyük Selçuklu
’ya,
Anadolu Selçuklu Devleti
’ne,
Osmanlı
’ya döneceğiz.
Türkiye Cumhuriyeti
’nin bu
devletler silsilesin
in devamı olduğunun,
Osmanlı’dan sonraki adımı
olduğunun bilinciyle, yüz yıl sonra
yeniden bir tarih dönüşü
başladığını, bu dönüşün bize yeni alanlar açtığını,
o siyasi genetiği sahaya sürme
imkânı verdiğini,
Malazgirt
’te açılan o kapı gibi
yepyeni bir kapı açtığını bileceğiz.
947 yıl sonra aynı yerden başlıyoruz
1071 Malazgirt zaferinin, 947 yıl önce bize açtığı kapıların bir benzerinin bugün de söz konusu olduğunu, dünya tarihinde benzer bir kırılmanın yaşandığını, müthiş bir güç değişiminin söz konusu olduğunu, bir tarih dönüşüne tanık olduğumuzu bileceğiz.
Küçük düşünmenin, küçük hesap yapmanın, küçük beklentilerle avunmanın bu büyük hesaplaşmada kaybetmek olduğunu, bize kurulan bir tuzak olduğunu, bizi daha da küçültecek bir hesap olduğunu, yakın çevremizde bunun açık seçik göründüğünü bileceğiz.
Artık çokuluslu ittifaklardan, eksenlerden, Batı’nın himayesinden, onlara sığınarak oluşturulan siyasi yol haritalarından, onların stratejik değer tanımlarından, siyasi ve ekonomik projelerinden bize bir fayda olmayacağını, bunlardan kurtulma zamanının geldiğini, yaşanan küresel konjonktürün bu yolda Türkiye’ye olağanüstü hareket alanı açtığını, çok akıllı adımlarla bu boşluğun büyük bir güç inşasına, sıçramasına izin vereceğini bileceğiz.
Düşmanın en büyüğü ile, istilânın en kanlısı ile yüzleşmek kaderimizdir
Artık vesayet yönetimlerinin, onların doğru-yanlışlarının, ısmarlama liderlerin ve siyasi kadroların, ülkemize yabancı entelektüel akıl ve çevrelerin, ülkesine ve milletine düşman güvenlik kadrolarının, on yıllarca ülkeye müdahale için beslenen “cemaat” veya benzer yapıların etkisinden kurtulma, iki yüz yıldır Batı’nın müdahale aracı haline gelen yapıları ve o geleneği yok etmeyi bileceğiz.
Yerine milli, yerli, bize ait bir akıl, bir duruş, bir direnç hattı, bir adalet söylemi, bir siyasi dil oluşturmayı bileceğiz.
Tarih boyunca, düşmanın en büyüğü ile, krizlerin en güçlüsü ile, ihanetin en ağırı ile mücadele etmiş, istilânın en kanlısına direnmiş, her istilayı savuşturmayı başarmış ve sonrasında çok büyük yükseliş dönemleri başlatmış bir siyasi geleneğin mirasçıları olarak, bir kez daha en büyük düşmanlarla, yeryüzünün merkez güçleriyle hesaplaşıyor oluşumuz, onların ardı ardına karşımıza geçmesi ve bizi zayıflatmaya dönük tazyiklere girişmesi bir kaderdir.
Malazgirt’te dünyanın merkez gücünü yendik
Bin yıllık Anadolu tarihinde üç büyük şok yaşayan bizler, Haçlı istilasına, Moğol istilasına, Birinci Dünya Savaşı istilasına tanık olan bizler, ilk iki istilanın üstesinden gelip parlak bir gelecek inşa etmeyi beceren bizler, üçüncü şokun etkileriyle hâlâ yüzleşiyoruz. Bunu da yeneceğiz, bunun da üstesinden geleceğiz, o yirminci yüzyılı biz, kendimiz kapatacağız.
Malazgirt’te Bizans’ı dize getiren akıl ve coşku, Malazgirt’te Roma’yı ezen bir güç ve liderlik vardı. O Malazgirt coğrafyayı değiştirdi, dönemin küresel güç haritasını altüst etti, İslam atlasını değiştirdi. O yürüyüş yüzyıllarca Avrupa’nın merkezine, kalbine kadar durmaksızın devam etti, Atlantik kıyılarına ulaşmaya çalıştı.
Malazgirt’in, Bizans’ın intikamı için geliyorlar
Malazgirt’te açılan o kapı ancak Viyana’da kapatılabildi. Ve bütün dünyanın, zamanın bütün güçlerinin karşı saldırısıyla Anadolu’ya kadar geriledik. Batı’ya yürüyüşümüz de, Doğu’ya geri çekilişimiz de yüzyıllar sürdü. Ve biz, coğrafyamızın tüm insanları, o yolun tüm yolcuları Anadolu’ya sığındık.
Ama onlar, bizleri Anadolu’dan da çıkarmak istediler. Bizans’ın intikamını almak istediler. Malazgirt’in intikamını almak istediler. Bizi Kafkasların ötesine sürmek, bin yıllık tarihi hafızadan silmek istediler. İslam topraklarının neredeyse tamamını talan ettiler. Merkez siyasi otorite çöküp coğrafya sahipsiz kalınca her yere garnizon devletçikler kurdular.
Son kale, son vatan: Bizleri Malazgirt’in ötesine süremediler
Direndik, Anadolu’yu kurtardık. Orayı vatan olarak yeniden inşa ettik, yeniden merkez belirledik. Orayı bütün insanlık için son direniş kalesi ilan ettik. 20. yüzyıl boyunca da onu korumaya çalıştık. Koruduk da.. Bizleri Malazgirt’in ötesine süremediler. O kapıyı yüzlerce yıl sonra bile Malazgirt’te kapatamadılar.
İşte bu direncimiz, işte Anadolu’yu son kale ilan edişimiz, bugünün yükseliş tarihinin temelini oluşturdu. Tarih tersine döndü, rüzgâr tersine döndü, biz tarihe yeniden döndük. Bugün Malazgirt’i işte bunun için önemsiyoruz. Bunun için yeni bir kapı açıldığının bilincindeyiz, yeni bir başlangıç yaptığımızın bilincindeyiz.
Orada yenilen Bizans’tı, çağın en büyük gücüydü, onun için önemsiyoruz. Bugün aynı durumla, aynı güç fotoğrafıyla karşı karşıya olduğumuz için, bugün için bize bir şeyler anlattığı için, benzer bir kırılma noktasında olduğumuz için, vereceğimiz kararlar benzer sonuçlar doğuracağı için önemsiyoruz.
Zamanın en büyüklerine kafa tutmak geleneğimiz..
Zamanın en büyük güçlerine kafa tutmak bir siyasi genetiktir bizimki. Bu milletin tarih yapıcı özelliğidir, öncülüğüdür, mücadele ruhudur. Beraberindeki her dinden, her milletten insanla, adalet içinde, merhamet içinde omuz omuza o büyük mücadeleye girişmek, yol yürümek bir onurlu mücadele yöntemidir. Malazgirt’ten bu yana devam ettirdiğimiz değişmez bir çizgidir. Bugün işte, o çizgi üzerinde kendimizi yeniden sabitliyoruz, yine çok büyük bir yol için harekete geçiyoruz.
Bugün sadece Türkiye için değil, coğrafya için, bütün dünya için her şeyin yeniden biçimlendirdiği tarih aralığıdır. Bu aralıkta kim, ne tür adımlar atarsa, bu adımların yüzlerce yıllık geleceğini şekillendireceğini bilmelidir. Türkiye, Birinci Dünya Savaşı sonrası direnişin, Anadolu’yu son kale yapan iradenin bir adım ötesine ulaşmayı başarmalıdır, başaracaktır da. Çıktığımız yolculuk budur işte.
Dalga dalga üzerimize gelen saldırıları doğru anlamalıyız! O kapıyı kapatmak için geldiler..
Bugün ülkemize karşı dalga dalga gelen saldırılar, etrafımızı boşaltıp coğrafyada yalnız bırakma çabaları bundandır. 15 Temmuz bundandır, terör bundandır, Suriye’nin kuzeyinden kuşatma planları bundandır, NATO içinden gizli gizli vurmaları bundandır, ABD’nin terörle ortaklık yapıp Türkiye’nin belini kırma çabaları bundandır, Avrupa’nın topyekûn Türkiye düşmanlığı bundandır.
Bu gerçeği anladığımız ölçüde bir gelecek kurmayı başaracağız. O yükseliş dönemini bu şekilde başaracağız. Onlar bizi hala Malazgirt’in Doğu’suna sürmek, o kapıyı ebediyyen kapatmak, Viyana’nın, İstanbul’un intikamını almak için vuruyorlar. Bin yıllık tarihin hesabını görmeye çalışıyorlar. Oysa bizim hesaplarımızı, hedeflerimizi, gelecek planlarımızı, o tarih dönüşünün nerelere uzanacağını göremiyorlar. Göremeyecekler, bu büyük yükselişi anlayamayacaklar, kendi içlerinde kavgaya, hesaplaşmaya tutuşacaklar.
Bugün de karşımızda Roma var, Bizans var..
Unutmayın, Malazgirt’te Bizans vardı. Bugün de karşımızda Bizans var. Roma İmparatorluğu var. Ama bu toprakların Alparslan’ları bitmez. Bunu yüzlerce yıldır öğrenemediler. Hala aynı körlükle adımlar atıyorlar. Dünyanın en güçlü orduları da gelse, en büyük istila seferleri başlatılsa da o kapılar hiçbir zaman kapanmayacak.
Ve bunu 21. yüzyılda bir kez daha öğrenecekler…
NOT: Geçtiğimiz yıl Malazgirt’in yıl dönümünde yazdığım bu yazıyı tekrar paylaşıyorum. Affınıza sığınarak.
.
Bir ‘Amerikan Perestroykası’ mı? Dünya ABD’yi durduracak, onu hareket edemez hale getirecek
04:0029/08/2018, Çarşamba
G: 29/08/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
George W. Bush döneminden çok daha tehlikeli çılgınlıklarla karşı karşıyayız. Yeni bir Evanjelist, İsrail aşırı sağı dalgası ile, bir faşizm tehdidiyle yüzleşiyoruz. Üstelik bu tehdit, öncekinden daha küresel, daha yaygın sonuçlar doğuracak nitelikte. Sadece bizi hedef almıyor, dünyanın tamamını hedef alıyor, ABD’nin kendisini bile vuruyor.
Bir ‘Amerikan Perestroykası’ mı? Dünya ABD’yi durduracak, onu hareket edemez hale getirecek
Bir ‘Amerikan Perestroykası’ mı? Dünya ABD’yi durduracak, onu hareket edemez hale getirecek
22 Ağustos, Çarşamba
ABD’nin kendi içindeki güçler kavgası, Trump’la yerleşik sistem arasındaki mücadele, dünyanın genel sorunu, en büyük krizi haline geldi. Bu kavgada her iki taraf da, en aşırı uçlarla ortaklık kuruyor, birbirine karşı cepheyi güçlendiriyor. Öyle ki, Evangelist sapkınlar için olağanüstü elverişli ortam oluştu. Daha da güçleniyorlar, ipleri ellerine alıyorlar, kıyamet savaşına kendilerince biraz daha yakınlaşacak imkânlara kavuşuyorlar. Bu da ABD’yi, ABD’nin kendi iç savaşını dünya için, bütün milletler için birinci tehdit haline getiriyor, getirdi bile.
Bir tür Haçlı Savaşı hazırlığı yapıyorlar
Görünüşte ABD’nin Türkiye ile, Avrupa ülkeleri ile, Rusya ve Çin ile, Latin Amerika ile, kısaca birkaç ülke hariç, dünyanın tamamı ile bir ekonomik savaşı var. Bu savaş, ekonomik ölçekte görünse de, siyasi, askeri, jeopolitik sonuçlara hatta yıkımlara yol açacak. Ancak ABD’nin savaşı yürütürken, kendi içinde pazarlarken dini/mezhebi çevreleri kullanması, onların gücünü devreye sokması, savaşa bir tür “Haçlı misyonu” yüklemesi, dünyada yol açacağı yıkımı iki katına çıkaracak.
Bush dönemi çılgınlığı 11 Eylül saldırılarına, Afganistan ve Irak işgaline, dünyanın her köşesine yayılan esir ticaretine, küresel ölçekte cadı avına, işkencenin bir ibadet aşkıyla uygulanmasına, birçok ülkenin talan edilmesine, bazı ülkelerin parçalanmasına, etnik ve mezhep kavgalarının kontrol edilemez hale gelmesine yol açtı. O zaman ABD gücünün zirvesindeydi. Askeri, siyasi, ekonomik gücü karşı konulmazdı.
Çöküşü erteleme derdinde, son kozlarını oynuyor ABD..
Sovyetleri yenmiş, zafer kazanmış, karşısında duracak hiçbir güç bırakmamıştı. “Yeryüzü tamamen benim” mantığı ile ülkelere, kaynaklara, kıtalara sahip olmaya girişti. Öyle bir aç gözlülük, öyle bir pervasızlık, öyle bir kibirle her yana saldırdı.
“Yeni Amerikan Yüzyılı” kurup dünyanın tamamına hâkim olacaktı. 11 Eylül de, arkasından gelen ülke işgalleri ve iç savaşlar da bu hâkimiyeti sağlamak için başlatıldı. Ama çok geçmeden dünya ABD’nin siyasi, ahlaki, ekonomik ve askeri gücünün sınırını gördü. Bu fark edilme hali “Amerikan rüyası’nın da, Yeni Amerikan Yüzyılı’nın da sonunu getirdi. İşte o zaman ABD’nin yalnızlaşması başladı, Neocon sapkınların çılgınlıkları bile işe yaramaz hale geldi.
ABD bu sefer dünyaya hâkim olma yerine kendini koruma, içe kapanma, gerileyişi hatta çöküşü erteleme derdinde. Ekonomisini korumaya alıp, askeri gücü ile tehditler savurup, imparatorluğun son kozlarını oynuyor. Bush döneminden fraklı olarak dünyanın tamamına değil, kendi ülkesine sahip çıkmaya çalışıyor. Ancak içerideki kavga, iç iktidar grupları arasındaki yıpratıcı savaş, ABD’nin enerjisini daha da tüketiyor.
Bir “Amerikan Perestroykası..” Çok daha yalnız, daha güvenilmez..
Trump’la yerleşik sistem arasındaki güç hesaplaşmasını kim kazanacak henüz bilmiyoruz ama Trump bir “Amerikan Perestroykası” ile tarihe geçebilir. Kim kazanırsa kazansın sonuçta ABD kaybedecek.
Çünkü iki bin yılındaki Amerika yok artık. İki bin yılının dünyası da yok. ABD’nin yeryüzünün her köşesinde hoyratça hareket etmesine engel olacak bir ortak bilinç gelişti. Bu bilinç, ABD’yi dünyanın tamamı için tehlike olarak tanımladı. Ekonomiyi, doları, elindeki bütün güçleri kötü amaçlarla kullanan, terör örgütleriyle ortaklık yapan, ulus-üstü yapılara savaş açan ve artık küresel sistem kuracak güçlerden biri olma yerine var olan her şeyi yıkıp dağıtan bir tehdit olarak tanımladı.
Belki dört yüz yıl sonra, ABD ve Atlantik eksenine karşı ilk kez yeni güçler yükseldi. Daha önce böyle bir şey yoktu. Birinci ve İkinci Dünya Savaşları döneminde bile Batı’yı dengeleyecek bir güç yükselişi söz konusu değildi. Ama artık var ve küresel güç haritası en sarsıntılı biçimde değişiyor.
Dünya ABD’yi sınırlayacak, hareket edemez hale getirecek
Yeryüzünün ağırlık merkezi Atlantik dışına kayıyor. Bunu bilen ABD, duraklama döneminden gerileme dönemine geçişi engellemek için var gücüyle çılgınca şeylere girişiyor. Ama bu sefer başaramayacak. Daha yalnız ve giderek daha da gücenilmez olacak.
Dünya ABD’yi daha da sınırlayacak, daraltacak, hareket edemez hale getirecek. Birçok bölgede elleri kesilecek, birçok bölgede karşısına yeni güçler dikilecek, her ülke ABD’den uzaklaşmak için daha hızlı ve kararlı hareket edecek. Yeryüzünün tamamını tehdit eden bu intihar bombacıları en son kendilerini patlatacak..
Ama tarih döndü, biz yeniden geldik
ABD ile Türkiye arasındaki hesaplaşma işte tam bu sırada ortaya çıktı. Türkiye, küresel ölçekte bir çözülmenin sesi oldu, böyle bir güç hareketliliği ile uyumlu bir şekilde sesini yükseltti. Türkiye’ye yönelik ekonomik saldırılar işte bu küresel ölçekte güç hesaplaşmasının, kaymasının bir parçası.
Ama tarih döndü, biz yükseliyoruz, yükseleceğiz. Yükselen güçlerle yakınlaşacak, geleceğin dünyasında daha merkezi bir yere yerleşeceğiz. İstedikleri kadar tehdit etsinler, istedikleri kadar saldırsınlar, hesaplaşma ne kadar zor geçerse geçsin. Biz kazanacağız çünkü yükseliş dönemi başladı. Yüzlerce yıl sonra yeniden başladık..
Ekonomik saldırı ile gizlenen ne? Zor oyunu bozar dönemindeyiz. Hesapları sıfırlayacak müdahale.. Çok acil, bedeli ne olursa olsun!
04:001/09/2018, Cumartesi
G: 1/09/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Ülkemize yönelik bütün saldırılar, içeriden operasyona dair bütün girişimler, dışarıdan, özellikle güneyde hareketsiz bırakmaya dönük bütün plan ve projeler “Türkiye’yi durdurma” amaçlıdır.
Askeri teknoloji yaptırımları, ABD’den gelen dolar ve ekonomik baskı fırtınaları, bütün bölgede yalnızlaştırma girişimleri 15 Temmuz’da tanık olduğumuz büyük hesaplaşmanın parçalarıdır.
Ekonomik saldırı ile gizlenen ne? Zor oyunu bozar dönemindeyiz. Hesapları sıfırlayacak müdahale.. Çok acil, bedeli ne olursa olsun!
Ekonomik saldırı ile gizlenen ne? Zor oyunu bozar dönemindeyiz. Hesapları sıfırlayacak müdahale.. Çok acil, bedeli ne olursa olsun!
25 Ağustos, Cumartesi
Irak işgal edilirken, Çekiç Güç planı uygulanırken, ülkemizin güneyinde ABD koruması inşa edilirken, Suriye savaşı çıkarılırken, bu ülkedeki devletler mücadelesi içinden çıkılmaz bir hale getirilirken, bütün bunlara paralel biçimde Türkiye ile Batı arasına mesafe açılırken, NATO dahil bütün Batılı üst yapılar Türkiye aleyhine pozisyon alırken amaç yine aynıdır: Türkiye’yi durdurmak… Yüz yıl sonra coğrafya inşa edecek, tarihi değiştirecek güç sıçramasının önüne geçmek.
Doğu Akdeniz, Basra Körfezi, Kızıldeniz: İnsanlığın anavatanında kıyamet savaşı
En yakın müttefiklerin en yıkıcı düşmanlarımız haline gelmesi, Birinci Dünya Savaşı sonrası birlikte hareket ettiğimiz Ege Denizi’nin karşısındakilerin ülkemize karşı ortak hat oluşturması, bizi tehdit görmeleri, bu “tehdit” kavramını ilmik ilmik işlemeleri ve zihinlere yerleştirmeleri, yükselişe geçen bu ülkeye karşı alarm zilleri çalmaları, onların tarihi dondurma planları ile bizim tarihi harekete geçirmemiz arasındaki büyük mücadelenin kendisidir..
Coğrafya savaşı Irak’la başladı, Suriye ile devam etti, şimdi Doğu Akdeniz’de yoğunlaşıyor. İran’dan Akdeniz’e, Doğu Karadeniz’den Basra Körfezi’ne, Basra Körfezi’nden Kızıldeniz’e bir harita çalışması yürütülüyor. Bu çalışmanın içinde bütün ülkeler var. Anadolu’dan Mezopotamya’ya, Filistin’den Mekke’ye, Kuzey Afrika’dan Yemen’e kadar yeryüzünün kadim topraklarında bir dünyalar savaşı, hesaplaşması pişiriliyor. Dinlerin, medeniyetlerin, insanlık tarihinin merkezinde, insan ırkının anavatanında çok büyük bir yıkıma girişiliyor.
Büyük bir gücü harekete geçirdik: İşte bize bu nedenle saldırıyorlar…
O coğrafyadaki hiçbir millet, hiçbir devlet bunu anlamasın, farketmesin, bu büyük harita planına uyanmasın, karşı durmasın isteniyor. Uyanmayan, tehlikenin farkına varmayan, önlem almayan, direnmeyen, güç biriktirmeyen bütün devletler, bütün toplumlar çok büyük bir yıkımla yüzleşir.
En zorlu mücadelelere hazırlanmazsak, uğursuzluğu tersine çevirmezsek, Fas’tan Pasifik kıyılarına kadar ortak bir dil inşa edemezsek, o gücü harekete geçiremezsek, ülkeler, şehirler, kimlikler savaşını bütün coğrafyaya servis edecekler.
İşte Türkiye, böyle bir uyanışın, diriliş dilinin temsilcisi, öncüsü.. Bütün coğrafyayı harekete geçirecek bir güç.. Son bin yılın bütün tecrübelerini bugüne taşıyarak “bir kez daha” çok güçlü bir çağrıyı bütün coğrafyaya yayıyor, korkuları budur. Bize saldırıların sebebi budur. Bu ülkeyi durdurma planlarının tamamının arkasındaki düşünce budur.
Yepyeni bir çevreleme planıyla karşı karşıyayız
Şimdi, Suriye savaşını yeniden başlatmak istiyorlar. Türkiye, Rusya, İran arasındaki inisiyatifi yok edip, Suriye savaşını sona erdirmeye dönük umutları, zayıf da olsa ülkeyi bir arada tutabilecek iradeyi sıfırlamak istiyorlar. Şimdi Doğu Akdeniz’i en fırtınalı dalgalara hazırlıyorlar, dünyanın donanmasını buraya, hemen güneyimize yığıyorlar.
İran’dan Akdeniz’e kadar nasıl bir terör kuşağı planladılarsa, Türkiye’yi nasıl buradan kuşatmaya çalıştılarsa, 15 Temmuz saldırısından hemen sonra buradan yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi” açma planları yaptılarsa, şimdi Akdeniz’in doğusunu bize kapatmaya, oradan da çevrelemeye, Güney’e bakacak gözlerimizi körleştirmeye, o bölgede Suriye savaşından çok daha büyük bir çatışmayı ateşlemeye hazırlanıyorlar.
Ekonomik saldırı ile neyi gizlemeye çalışıyorlar? Nasıl bir körleştirme bu?
Doğu Akdeniz krizi Suriye savaşından çok daha tehlikelidir. Belki de Suriye savaşı Doğu Akdeniz hesaplaşmasının önünü açmak için çıkarılmıştır. Zaten Suriye de Doğu Akdeniz’dir. Öyleyse daha zorlu bir mücadele yaklaşıyor demektir. Tam bu krizin öncesinde ekonomik baskılarla bizi yeniden iç sorunlara gömmeye çalışmaları asla rastlantı değildir.
Daha önce terörle baskı altına alıp, dikkatlerimizi içeriye yönlendirip, hareket edemez hale getirip etrafımızı dizayn ediyorlar, açık ve örtülü operasyonlar yapıyorlardı. Şimdi terörle, FETÖ ile yapamıyorlar, ekonomi üzerinden bir panik pazarlıyorlar. Biz yine kendi sorunlarımıza gömüleceğiz, onlar istediklerini yapacak ve çaresiz seyredeceğiz, hesapları bu…
Ayn el Arap, Tel Abyad, Sincar.. Hesapları sıfırlayacak müdahale.
Türkiye asla savunmada kalamaz. Klasik savunma hamleleri ile bunların hiç birinin üstesinden gelemez. Doğrudan varlığını, coğrafyasını hedef alan, geleceğini rehin almak isteyen bu harita çalışmalarına aynı kararlılıkla cevap verme, kendi harita çalışmamızı öne alma dışında hiçbir seçeneğimiz yoktur.
15 Temmuz’a Fırat Kalkanı ile cevap vermişsek, terör koridoruna Akdeniz kapısını kapatan Afrin’le müdahale etmişsek, Kandil operasyonu ile Doğu kapısını kapatıyorsak, ekonomik saldırı ile varmak istediklerini yeni hedefleri boşa çıkarmanın tek yolu, yine hesapları sıfırlayacak bir müdahaledir.
Ayn el Arap, Tel Abyad, Sincar.. Bu üç bölgeden acil ve çok kararlı müdahale alanlarımız olmalıdır.
Çok ciddi, çok acil: Asla tereddüt edilmemeli..
Ve asla tereddüt edilmemeli, asla zaman kaybedilmemeli, asla “bize kim ne der” endişesi yaşanmamalıdır. İşte o zaman, ekonomik saldırı, İdlib ve Doğu Akdeniz üzerine planlananlar anında ertelenecek, hesaplar sıfırlanacaktır.
“Terör Koridoru”na müdahale çağrıları yaparken, Afrin operasyonu çağrıları yaparken (Ki bu tehlikeyi ilk kez ve sayısız kez dile getiren, ağır suçlamalara maruz kalan bir insanım..) “bedeli ne olursa olsun, “intihar anlamına gelse bile” demiştim. Tehlike çok büyüktü. Şimdi aynı şeyleri söylüyorum.
Bedeli ne olursa olsun, bütün coğrafyayı, bütün güney kapılarımızı, Doğu Akdeniz’i kaybetmemek için, gelecekte servis edilecek muhtemel “içeriden operasyon” alanlarını yok etmek için, o bölgelere müdahale şarttır.
“Zor oyunu bozar” dönemindeyiz
“Zor oyunu bozar” dönemindeyiz. “masa” değil, “elin nereye uzanıyorsa” orada güç inşa edersin dönemindeyiz. Güç hesaplaşmalarının her şeyi belirlediği dönemdeyiz. Zaman geçtikçe işin daha da zorlaştığı, bedelinin daha da ağırlaştığı dönemdeyiz. Artık sınırlarımızın sıfır noktasında ülke savunması olmayacağını bildiğimiz dönemdeyiz.
Onlar bir hesapla geliyorsa biz de bir hesapla harekete geçeceğiz, geçmeliyiz. Onlar harita çiziyorsa biz o haritaya müdahale edeceğiz. Onlar bizi kuşatıyorsa biz o kuşatmayı darmadağın edeceğiz ve etmeliyiz. Buna gücümüz de var, kararımız da var, irademiz de. Nasıl bir bölgesel tezgah döndüğünü biliyoruz artık. Bugün harekete geçmezsek yarın sadece coğrafyayı değil, Anadolu’yu da kaybedebileceğimizi bilmeliyiz.
Erdoğan’ın o sözleri, derin hafıza ve kader..
Önceki akşam, Külliye’de Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı dinlerken, sözlerini düşünürken, cümleleri tek tek tartarken, nasıl bir derin hafıza ve idrakle sorumlu olduğumuzu, üzerimizde ne ağır bir yük olduğunu, bunun nasıl bir siyasi genetik ve kader olduğunu bir kez daha düşündüm.
Biz Anadolu’da hep bugünkü mücadele gibi mücadele verdik ve bu bin yıldır kesintisiz devam ediyor. Hiç unutmayın, asla şüphe duymayın, tarih dönmüştür. Şimdiki mücadele kayıpla değil, yükselişle devam edecektir, onun sancılarıdır. Erdoğan’a bu cümleleri söyleten irade, bize bu yolu çizmiştir.
Bizim için başka bir yol yoktur.
.Türkiye bir kimlik, bir ‘üst akıl’dır. Küresel ölçekte ‘en güçlü iddia’dır
04:004/09/2018, Salı
G: 4/09/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye artık bir “üst akıl”dır. Anadolu sınırlarının dışına taşan, “coğrafyamız” olarak bildiğimiz kimlik haritasının bütün köşelerine uzanan, bugün yaşayan en etkili siyasi dili geliştiren akıldır.
Türkiye bir kimlik, bir ‘üst akıl’dır. Küresel ölçekte ‘en güçlü iddia’dır
Türkiye bir kimlik, bir ‘üst akıl’dır. Küresel ölçekte ‘en güçlü iddia’dır
28 Ağustos, Salı
Artık bir “Türkiye aklı”nın, bir “ulus devlet” aklının ötelerine taşan, kurucu nitelik taşıyan, yüzlerle yıllık siyasi birikim ve genetiği temsil eden söz ve iddia sahibi bir akıldır.
Birinci Dünya Savaşı sonrası Anadolu’ya sıkıştırılan, rehin alınan, hareket edemez hale getirilen, dünya ile bütün bağları koparılan, dondurulan bir akıl olmaktan çıkmıştır. Uysallaştırıldığı sanılan milletimiz, 2023’e yaklaşırken patlamış, enerjisini, gücünü, kimliğini ve o aklı harekete geçirmiştir.
Türkiye bir mesajdır, iddiadır, üst kimliktir
Orta Asya derinliklerinden, Türkistan’ın en doğu sınırlarından, Atlantik kıyılarına, Afrika derinliklerinden Güney Asya’ya kadar ulaşan, söz söyleyen, mesaj taşıyan, “Orta Doğu”nun sokaklarına inen, insanların ruh dünyalarını sarsan, gönül dünyalarını zenginleştiren, onur ve heyecanını artıran bir ortak siyasi dil haline gelmiştir.
Milli, tarihi bir akıl birikimi bugün harekete geçmiş, ülkemizin ve coğrafyamızın bugününü de yarınını da harekete geçirmiştir. Türkiye, bu anlamda artık sadece Türkiye değildir; bir üst akıldır, bir üst kimliktir, küresel ölçekte bir güç inşasıdır. Tarih yapıcı ulusların imparatorluk iddialarına döndüğü bir devirde, bu ülke de tarih yapıcı, coğrafya inşa edici rolüne dönmüştür.
Savunmamız da, güç etkimiz de sınırlarımızda başlamıyor artık
Savunmamız artık İran sınırından, Suriye sınırından Yunanistan ve Bulgaristan sınırından değil coğrafyanın derinliklerinden başlıyorsa, ülkemize gelen Suriyeli mülteciler bütün Avrupa’nın güvenlik sorunu olabiliyorsa, ekonomik sorunlarımız eskisi gibi derin iç çöküntü olma yerine küresel ölçekte bir ekonomik sarsıntıya dönüşebiliyorsa, coğrafyaya yönelik siyasi/güvenlik etkimiz ABD ve Avrupa’nın birinci öncelikli gündemine dönüşüyor hatta “tehdit” olarak tanımlanabiliyorsa, savunma girişimlerimiz birilerini ürkütüyorsa, Kırgızistan’dan Güney Afrika’ya, Rusya’dan Avrupa’ya kadar her yerde küresel sistemin revizyonuna dair yüksek sesli itirazlarımız oluyorsa, içerideki sistemini dönüştürdükten sonra uluslararası sistemin yüz yıldır devam eden çarpıklıklarına bayrak açabiliyorsak, Türkiye’nin çok ötesinde bir ölçekle hareket ediyoruz, çok ötesinde söz ve iddialara sahibiz demektir.
İçerideki psikolojik yıkım operasyonuna dikkat edin!
Öyleyse öncelikle biz, içeride “Türkiye düşüncemizi” değiştirmek, yerli yerine oturtmak, sağlamlaştırmak zorundayız. Bu bir inançtır ve inancımızı güçlendirmek zorundayız. Öncelikle “ekonomik kriz var, eyvah bittik, bizi mahvedecekler, Türkiye’de her şey dağılıyor, çöküş var, bir daha toparlanamayız, ABD ile anlaşmalıyız” türü yaygaraların aslında bir zihinsel operasyon olduğunu, yüz yıl sonra dirilen o aklı ve yükselişi vurmaya dönük sinsi bir psikolojik operasyon olduğunu, kitleleri paniğe itmeyi amaçladığını, bunun üzerinden bir dip siyasi muhalefet geliştirilmek istendiğini bilmek zorundayız.
Biz artık bir “Türkiye ekseni”ne inanıyoruz. Devletin ve milletin bu eksen üzerinde sabitlendiğine, o “üst aklı” ürettiğine, yüzyılların iddiasıyla harekete geçtiğine, bunun artık geri dönüşü olmadığına inanıyoruz. Geri dönüşün intihar olacağına, bugüne ve geleceği kaybettireceğine, bizi tarih dışına itmeye çalışanların amaçlarının bu olduğuna, işte buna direndiğimize, direnirken savunma yerine taarruza geçtiğimize inanıyoruz.
Bunları böyle görmemiz, böyle yapmamız, bir ortak coğrafi gelecek tahayyülünden söz etmemiz, bunun sadece küresel güç kaymalarından doğan boşluğun zorlaması olmasından değil, bu üst akıl tarafından yönetilmesindendir.
İnşa edenle yıkan arasındaki çetin kavga: Yerimizi seçelim..
Türkiye’nin bütünlüğünü, güçlü geleceğini omuzlayan bir ana omurganın yanı sıra, dağıtıcı, parçalayıcı, küçültücü bir çevrenin varlığı da ortadadır. Biz bu mücadeleyi yaparken birilerinin de el altından Atlantik ötesi anlaşmalar yaptığını, ikame yapılar inşa ettiğini, sinsi sinsi zaman beklediğini biliyoruz.
Aynı şekilde bir coğrafya inşasını omuzlayan kitleler, toplumlar varken aynı zamanda coğrafyayı parçalayıcı unsurların varlığı da çok açık biçimde ortadadır. Bölge ülkelerinin parçalanmasında kimler Atlantik ötesi yapılarla ortaklık yaptıysa, Türkiye’yi de o hale getirmek için roller üstlendiyse, içerideki örtülü yapıların bunlarla birlikte hareket ettiğinin de farkındayız.
Bugün; Selçuklu’dan beri devam eden devletler sürekliliğini koruyanlar ve daha ileriye taşımaya çalışanlarla bu “dağıtıcı, parçalayıcı” unsurlar arasında hem içeride hem bütün coğrafyada kıyasıya bir mücadele vardır. Önümüzdeki birkaç yıl içinde bu çevrelerle mücadelenin yeni örneklerine tanık olacaksınız. Sağınıza solunuza dikkat ederseniz bunları çok açık biçimde göreceksiniz.
İşte bizler bu büyük kavganın adamlarıyız
İşte biz, hem bu içeriden işgalcilere karşı teyakkuzdayız hem Malazgirt’ten beri devam eden yürüyüşü daha da güçlendirme derdindeyiz. Bir üst akıl üretirken, bir Türkiye ekseni kurarken, küresel güç haritasında olağanüstü bir hesaplaşma yürütürken bu ihanet yapılarına asla müsamaha göstermeyeceğiz, onların ayaklarımıza takılmasına, bu ülkeyi durdurmasına izin vermeyeceğiz.
Bugünlerde, hesaplaşmanın yeni bir dalgasıyla karşı karşıyayız. Ekonomi üzerinden yapılan saldırı, bir siyasi, jeopolitik saldırıdır ve 15 Temmuz denemesini içeren projenin parçasıdır. 15 Temmuz’da çokuluslu işgal girişimini birkaç saatte boşa çıkaran, karşı devrime imza atan milletimizi paniğe sevk etmek için ekonomik saldırı ile paralel içeriden de bir psikolojik operasyon yürütülmektedir.
Ekonomik saldırı, inanca saldırı: Karamsarlara inat kazanacağız..
İnancımız hedef alınmakta, direncimiz kırılmak istenmekte, geleceğe dönük bütün büyük iddialar sabote edilmeye çalışılmaktadır. İşte karşı darbe, karşı mücadele inancımızı ve iddialarımızı korumakla mümkündür. Bu üst akıl bu çözümü üretecektir.
Hesap büyüdükçe, iddia büyüdükçe çatışma çok daha çetin olacaktır. Kötü örnekler, bu mücadeleyi istismar edenler moralimizi bozmasın. Bu ülke tarih boyunca en güçlü iddialara sahip olunan yerdir ve bunu hep başarmıştır, yine başaracaktır. Biz, çöküşleri sadece iddialarımızı kaybettiğimiz zamanlarda yaşadık. İddialarımız ne kadar büyüdüyse biz de o kadar büyüdük.
Karamsarlara inat, yola devam edecek, daha da büyüyeceğiz
İdlib’i bırak, ABD-PKK işgaline bak! Astana umuttur, bu zirve de umuttur Üç liderin masasından çözüm çıkmalı..
04:007/09/2018, Cuma
G: 7/09/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İdlib Doğu Akdeniz’dir. İdlib Suriye savaşının tamamıdır. İdlib’deki kriz, sadece bir ya da birkaç örgüt meselesi değildir. Yedi bin kilometrekare alan üzerinde kimin nasıl hâkimiyet kuracağıyla ya da Şam rejiminin hâkimiyet sağlamasıyla sınırlı bir şey değildir.
İdlib’i bırak, ABD-PKK işgaline bak! Astana umuttur, bu zirve de umuttur Üç liderin masasından çözüm çıkmalı..
İdlib’i bırak, ABD-PKK işgaline bak! Astana umuttur, bu zirve de umuttur Üç liderin masasından çözüm çıkmalı..
31 Ağustos, Cuma
Hemen bütün ülkeler, Suriye meselesinde zıt kutupta olan ülkeler bu küçücük bölgeye müdahale etmeye çalışıyorsa, bu müdahale üzerinden hesap yapıyorsa, bu müdahaleye umut bağlamışsa, mesele çok daha derin, hesap çok daha karışıktır.
Rusya ile İran’ın, ABD ile Fransa’nın aynı noktada buluşması, hepsinin “orada örgüt var” söylemine sığınması, hepsinin bir şekilde Suriye’ye saldırı için fırsat kollaması, son derece düşündürücüdür. “Şam rejimi kimyasal silah kullanırsa müdahale ederiz” diyen ABD ile, “İdlib’de el Nusra var” diyenler aynı zayıf argümanlar arkasına sığınmaktadır.
ABD-PKK işgali Suriye’yi bölüyor, ona neden ses çıkarmıyorsunuz?
Birçok ülkenin, özellikle Rusya ve İran’ın, Suriye’nin büyük bölümünü elinde tutan, bir terör örgütüyle işgal eden, olağanüstü silah yığınağı yapan ABD’ye ses çıkarmaması, bu işgale karşı tek cümle kullanmaması, tam anlamıyla harita değiştiren terör koridoruna itiraz etmemesi son derece şaşırtıcıdır.
İdlib Suriye’nin de, ülke topraklarının yüzde otuzunu oluşturan ABD-PKK işgal bölgeleri hangi ülkenin? Suriye’nin bütünlüğünü bundan daha fazla tehdit eden hangi gerçek var? Ülkenin kuzeyi tam anlamıyla işgal altındayken, üstelik ABD ve PKK bir daha ayrılmayacak şekilde o bölgeye yerleşirken İdlib, Suriye için çözüm inisiyatifi geliştiren üç ülkenin onayıyla denetim altında tutuluyor.
Bu ülkelere, “Suriye’nin bütünlüğünü İdlib’in şu anki durumu mu bozuyor” diye sormak lazımdır. Üstelik İdlib, Türkiye-Rusya-İran arasında yapılan bir anlaşma gereği güven altına alınmış, çatışmaların dışında tutulmuş, bir sığınağa dönüştürülmüşken bütün bunların sıfırlanması hem üç ülkenin hem de Suriye’nin zararına olacağı aşikârdır.
Rusya, Türkiye’nin güvenini zedeledi..
Rusya’nın bugünkü Tahran Zirvesi öncesi saldırı başlatması Türkiye’yi rahatsız etmiştir. Astana ile başlatılan, Suriye için yegâne çözüm umudu olan süreci zedelemiş, güven sarsılmasına yol açmıştır. Türkiye’nin; “örgütlerin başka yollarla etkisiz hale getirilmesine, başka bir çözüm bulunmasına” yönelik girişimleri karşılık bulmamış, askeri seçenek özellikle öne alınmıştır. Astana sürecinde, Türkiye ile Rusya arasındaki güven, belki de ilk kez böyle yara almıştır.
Zirve öncesi başlatılan saldırılar; “Türkiye’nin hassasiyetlerinin Rusya tarafından yeterince gözetilmeyeceğine dair ciddi şüphe” uyanmasına yol açtı. Bu güven zedelenmesinin bir an önce aşılması, Moskova ve Tahran’ın Türkiye ile ortak inisiyatifi güçlü tutmaya dönük adımlar atması, bu çerçevede Ankara’nın hassasiyetlerini göz ardı etmemesi çok önemlidir.
Astana yara alırsa her şey biter. İnsani felâketin önüne geçilmeli.
Çünkü Astana süreci yara alırsa, Suriye’de her şey yeniden başlayabilir. ABD tarafı, Suriye savaşında gelinen bütün aşamaları sıfırlayacak yeni bir süreç başlatmak için zemin kazanacaktır. Zaten bu yönde genel bir kabul, bir hazırlık dikkat çekmektedir.
Hava müdahaleleri sonrasında, Şam rejiminin kara güçleriyle bu bölgeye girmesi, insani bir felâkete yol açacak, Türkiye ve Avrupa’ya ciddi göç dalgası başlayacak, Halep’te olduğu gibi insani bir kıyım yaşanacaktır. Ancak ABD’nin, Rusya’nın, İran’ın insani felâkete pek de aldırdıkları söylenemez. Sadece Türkiye, Suriye halkını sahiplenmeyi, savunmayı bütün hesapların üstünde tutmakta, Almanya da ABD açısından göç dalgası oluşmaması için çalışmaktadır. Bu muhtemel felâket önlenmelidir.
Türkiye’nin gözlem noktaları tehdit altında, sert karşılık verilecektir
Bugünkü Tahran Zirvesi’nde üç lider, İdlib meselesini kesinlikle çözüme kavuşturmalı, askeri müdahale dışında çözüm yolu mutlaka bulmalıdır. Aksi takdirde sadece İdlib değil, Suriye’de başka yerlere müdahalelerin de önü açılacak, yeni tür bir Suriye savaşına zemin hazırlanacaktır.
Türkiye’nin İdlib’deki gözlem noktaları tehdit altındadır. Şam yönetiminden ya da onlarla beraber hareket eden PKK ve diğer örgütlerden bu noktalara olası bir saldırı, bir provokasyon Türkiye için olağanüstü sert bir tepkiyle karşılanacaktır, karşılanmalıdır da. Rusya ve İran’ın, Türkiye’nin bu anlamda zora girmemesi için büyük bir gayret göstermeleri gerekmektedir.
İdlib’e askeri müdahale, ülkenin parçalanmasını isteyenler için fırsat oluşturacaktır. Özellikle ABD için, “Terör Koridoru”nu tam anlamıyla bitirmek, PKK’yı sağlama almak için dikkatlerin başka çatışma bölgelerine çekilmesi anlamına gelecektir. Dolayısıyla müdahale ABD ve PKK’ya zaman kazandıracaktır.
Terör Koridoru’nun Batı kapısı: Türkiye için çok büyük tehdit..
İdlib’de mesele, orada bulunan örgütler değildir. Mesele Doğu Akdeniz’dir. Bugünlerde olağanüstü askeri hareketliliğe sahne olan, birçok ülke donanmasının yığınak yaptığı, Rusya ve Türkiye’nin tatbikatlar yaptığı, trilyon dolarlık doğalgaz paylaşımının söz konusu olduğu Doğu Akdeniz için İdlib’in durumu hayatidir.
Bölgenin kimlerin denetiminde olacağı çok önemlidir. Terör Koridoru’nun Batı kapısında bulunan bölgenin, İran sınırından Akdeniz’e kadar garnizon oluşturmaya çalışan, Kuzey Irak’ı Akdeniz’e bağlamaya çalışan ABD ve müttefikleri için hayatidir. Türkiye açısından bir koruma kalkanıdır. Eğer İdlib bir çatışma alanı olursa Türkiye için Afrin tehlikeye girecektir. Afrin tehlikeye girdiğinde Hatay tehlikeye girecektir. Hatay tehlikeye girdiğinde bütün Doğu Akdeniz’deki varlığımız tehlikeye girecektir.
Erdoğan, Putin ve Ruhani: Bu masadan çözüm çıkar
Her ne olursa olsun, İdlib meselesi çatışmasız, müdahalesiz halledilmek zorundadır. Tahran Zirvesi bir umuttur. Türkiye, Rusya, İran inisiyatifi Suriye için tek umuttur. Astana inisiyatifi asla yara almamalı, Suriye için umut olmaya devam etmelidir.
Üç ülke, Suriye’ye yönelik yeni müdahalelerin önünü açacak bir boşluk bırakmamalıdır. Erdoğan, Putin ve Ruhani’nin bir çözümde uzlaşacağına, Suriye’nin bütünlüğüne yönelik adımları daha da güçlendireceğine dair güçlü bir beklenti vardır.
Suriye meselesinde çözüm hep liderlerin masasından çıkmıştır ve yine öyle olacaktır.
Alparslan ve Ertuğrul tarih, harita değiştirdi: Dünyanın güç haritası bir kez daha değişecektir. Çünkü “Türkiye Düşüncesi” böyle bir coğrafya uyanışıdır.
04:0010/09/2018, Pazartesi
G: 10/09/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Kim ne derse desin, hangi rüzgâr eserse essin, saldırılar ne yönden gelirse gelsin, içeride ne tür karamsarlık ve itibarsızlık pazarlanırsa pazarlansın Türkiye, büyüyen, güçlenen, yükselen, yıldızlaşan bir ülkedir.
Alparslan ve Ertuğrul tarih, harita değiştirdi: Dünyanın güç haritası bir kez daha değişecektir. Çünkü “Türkiye Düşüncesi” böyle bir coğrafya uyanışıdır.
Alparslan ve Ertuğrul tarih, harita değiştirdi: Dünyanın güç haritası bir kez daha değişecektir. Çünkü “Türkiye Düşüncesi” böyle bir coğrafya uyanışıdır.
3 Eylül, Pazartesi
Ekonomik
saldırılar, ABD ile gerilim,
İdlib
’de yalnız kaldık söylemi,
FETÖ ve benzerlerinin dayattığı toplumsal yılgınlığı
, bir gelecek
umutsuzluğuna
dönüştürme girişimleri, bazı çevrelerin
yükseliş dönemi fırsatçılığı
ile bütün
değerleri ve idealleri aşındırma
girişimleri, devletin ve ülkenin ötesinde
dar iktidar alanları oluşturmaya dönük “yeni” yapılanmalar,
Atlantik ötesi müdahaleler için
ihale kovalayanlar ve rol üstlenenler, “Türkiye Düşüncesi”
ni sarsmaya ve
“Türkiye Ekseni”
ni dağıtmaya dönük
gizli koalisyonlara
rağmen bu ülke, yüzyıllarca yıllık siyasi tarihinin parçası olarak
yeni bir yükseliş evresine
girmiştir.
Kim inanıyorsa zafer yine onun olacak. Diğerleri yine kaybedecek, unutulacak.
Son dönemde yeni bir toplumsal yılgınlık psikolojisi işleyenlere inat, yerli ve dışarıdan bu çerçevede yürütülen sistemik çalışmalara inat bir direnç, bir yükseliştir bu. Gezi olayları, 17-25 Aralık ve 15 Temmuz öncesi aynı toplumsal reaksiyonlar oluşturulmaya çalışıldı. Umutsuzluk, gelecek korkusu, “artık bitti” söylemleri pazarlanmaya başlandı. Bunlar da etkisiz kalacaktır.
Kim inanıyorsa, kim o yola çıkmışsa, kim bedel ödemeyi göze almışsa, kim ayaklarına takılanlara bakıp durmuyorsa, kim kendini küçük hesaplara göre kurmuyorsa, kim bu güçlü dalgayı fırsatçılık olarak görmüyorsa onlar tarihi değiştirecek, coğrafya değiştirecek, onlar bu yolculuktan zaferle çıkacak.
Diğerleri yolda dökülecek, kaybolacak, unutulacak, tarihin yanlış sayfalarında küçük notlar olarak kalacak. Nitekim on yıldır “Türkiye’yi durdurmak” için roller üstlenenlerin, ihale alanların tamamı bu şekilde kaybetti, bundan sonrakiler de aynı şekilde kaybedecek.
Alparslan ve Ertuğrul, Malazgirt ve Söğüt: Dünyanın güç haritası işte böyle değiştirildi..
Günübirlik, aylık, yıllık, sadece yaş aralığımıza sığmayacak bir yükseliştir, bir uzun yolculuktur bu. Büyük düşüncelerimiz, inançlarımız var. İmkânlarımızı zorluyoruz, bu büyük hesap için bize direnç verecek güç toplamaya çalışıyoruz. Hem saldırılara direniyor, onları bertaraf ediyor hem de ileri, çok daha ileri adımlar atıyoruz.
Daha dün Malazgirt’i andık, bugün Ertuğrul’u anıyoruz. Büyük projelere imza atıyor, onlara bin yıllık tarihimizin kutup yıldızlarının isimlerini veriyoruz.
Malazgirt’ten Anadolu’ya giren Alparslan bu yürüyüşün Anadolu’yu “biz” yapacağını, Viyana kapılarına dayanacağını, bir küresel gücün temelini atacağını bilmiyordu. Söğüt’te mücadele başlatanlar üç kıtaya hâkim olacaklarını, dünyanın güç haritasını değiştireceklerini, yeryüzünün kadim coğrafyasını tek bir haritada toplayacaklarını, Avrupa’yı yeni yurtlar aramaya zorlayacağını bilmiyorlardı.
Bugünün “Türkiye Düşüncesi” budur. Bir coğrafya meselesi, meydan okumasıdır..
Bugünün “Türkiye Düşüncesi” budur işte. Hepsinin çok büyük idealleri vardı, niyetleri, hedefleri vardı ama bu sonuçları bilmiyordu. Onlar için esas olan mücadeleydi, davaydı. Bunlarla mükelleftiler, sonuç onların tayin edeceği bir şey değildi. Alpaslan’la yeni bir tarih başladı, coğrafya değişti. Söğüt’te yeni bir tarih başladı, coğrafya değişti, Avrupa değişti, dünya değişti, yüzlerce yıllık bir küresel iktidar gücü ortaya çıktı.
Bugünün “Türkiye Düşüncesi” budur işte. Artık “Türkiye Düşüncesi” bir iç politik inanç değildir, içeride ayakta durma meselesi değildir. Artık “Türkiye Düşüncesi” Doğu’nun da Batı’nın da merak ettiği, öğrenmeye çalıştığı, ona göre pozisyon belirlediği bir küresel gerçekliktir. “Türkiye Düşüncesi” Türkiye’nin çok ötesinde bir coğrafya meselesidir. Basra Körfezi’nden Kızıldeniz’e, Afrika derinliğinden Orta ve Güney Asya’ya, Balkanlar’dan Kafkaslar’a kadar en etkili dildir, siyasi çıkıştır, gelecek hesabıdır, bir meydan okumadır.
Türkiye’nin küçülmesi üzerine hesap yapanlar kaybedecektir
Türkiye’nin küçülmesi, küçültülmesi üzerine hesap yapan herkes kaybedecektir. Hem içerideki örtülü operasyon aparatları, hem bu yönde Batı’dan talimatlar alan bölge ülkeleri, hem de o oyunları kuran merkez ülkelerin tamamı kaybedecektir.
Bu yükselişin yüzlerce yıllık siyasi tarihin neresine denk geldiğine, beraberinde ne tür değişimlere yol açacağına, hangi siyasi genetiği uyandırdığına bakamayanlar da, onu kavrayamayanlar da kaybedecektir.
Son on yılda, bu yönde çaba harcayan, “Türkiye’yi durdurma” hesaplarına inanan, bu amaçla çokuluslu saldırılara ve operasyonlara ortak olan herkes kaybetmiştir.
Gezi’de kaybetmiştir, 17-25 Aralık’ta kaybetmiştir, 15 Temmuz imha saldırısında kaybetmiştir. Terörle içeriden vurmaya dönük bütün girişimlerde kaybetmiştir. Suriye üzerinden çevreleme planlarında kaybetmiştir. Bunların tamamı çokuluslu müdahalelerdir.
Türkiye’yi küçültme, durdurma imkânı ve ihtimali kalmamıştır
Bu müdahalelerde yol alan, Türkiye’nin karşısında yer alan, bu planlara destek olan herkes bir dış müdahaleye, işgal girişimine, iç savaş planlarına destek olmuştur. Çünkü bunların hepsi, Türkiye’yi Anadolu’ya sıkıştırıp küçültmeye, 21. Yüzyıl yükselişinin önüne geçmeye dönük “açık” saldırılardır.
Artık bu ülkeyi küçültme imkânı herkes için, her güç için, içerideki her kötü niyetli için ortadan kalkmıştır. Batı’nın bu umudu olağanüstü zayıflamıştır ve ellerindeki imkânlar azalmıştır. Onlar büyümeyi, yükselişi durduramayacaklarını anladılar. Şimdi yavaşlatmaya, Türkiye’nin daha az büyümesini sağlamaya, yürüyüş temposunu düşürmeye çalışıyorlar.
Cumhuriyet’le korunduk, şimdi yeniden başlıyoruz
Alparslan gibi, Ertuğrul gibi, yeni başlangıçlar, yeni yükselişler dönemindeyiz. Bu da tarihi dönüştürecek, bu da coğrafyayı biçimlendirecek, bu da küresel güç haritasını sarsacak. İşte buna inanın. Biz inanıyoruz. Böyle bir inançla hareket ediyoruz.
Biz 20. yüzyılın başında dağıldıktan sonra toparlandık. Anadolu’da gücümüzü koruduk. Cumhuriyet döneminde hiç gerilemedik, yavaş yavaş ilerledik, güç biriktirdik. Şimdi bunu hızlandırıyoruz. Tarihimizin kritik dönüşlerinden birini daha başlatıyoruz. Bunu yaparken imkânlarımızı, gücümüzü, dünyanın içinde bulunduğu durumun bize sunduğu fırsatları, zorlukları biliyoruz.
Türkiye içeriye çekilmiyor, Dışarıya doğru genişliyor.. İşte bu büyüme, yükseliştir
Ekonomik saldırılardan daha büyüklerini de görürüz. Moralimiz daha fazla da bozulabilir. Ama inancımızı, azmimizi yitirmeyeceğiz. Bunlar, yükselişi durdurmaya dönük saldırılar. Hepsini atlattık, yine atlatacağız. Bizim için tarihin, zamanın sayfaları yeniden açıldı, bunu biliyoruz. Suriye’den kuşatanlara Afrin’den, el Bab‘dan nasıl cevap verdiysek yeni tehditlere daha fazla, yeni çıkışlarla cevap vereceğiz.
Sadece şuna dikkat edin; Türkiye içeriye çekilmiyor, içe doğru daralmıyor, dışa doğru etki alanları kuruyor. Kendini Anadolu’da savunmuyor, bütün coğrafyada savunuyor. İşte bu büyümedir, güç biriktirmedir. Dar aralıklarda bize dayatılan yılgınlık operasyonlarına değil, geniş zamanlarda nasıl adımlar attığımıza bakın.
Kutup yıldızlarına bakın. Onlar size yol gösterecek.
Bize düşen, yükseliş dönemi düşüncesine, öncüsüne, kadrolarına, o coşkuyu içinde hissedenlere omuz vermektir. “Türkiye Düşüncesi”ne, “Türkiye Ekseni”ne inanmak, sahip çıkmak, ona göre iddialarımızı diri tutmaktır. İnanmayanların nasıl parça parça yolda kaldığını hep birlikte gördük. Yine öyle olacaktır.
Bu coğrafyada yüzlerce yıllık siyasi tarihimizin kutup yıldızlarına bakın. Onlar yolunuzu aydınlatacak, geçmişimizi inşa edenler size geleceğin haritasını sunacaktır. İşte Türkiye tam da burada, böyle bir tarih kavşağındadır.
İddialarımız büyüdükçe mücadele de, hesaplaşma da büyüyecektir. Biz hep iddialı olduk, hep büyük mücadeleler verdik. Yüzlerce yıllık tarih böyle yapıldı, yine öyle yapılacaktır.
.Doğu Akdeniz dünya savaşına dönüşmeden: Irak işgalinden, Suriye savaşından büyük olur..
04:0012/09/2018, Çarşamba
G: 12/09/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İdlib’e odaklandığımız günlerde Doğu Akdeniz’de tarihin en büyük krizi patlamak üzere. İdlib, bir Suriye meselesi olmaktan çıkıp Doğu Akdeniz meselesine dönüşüyor. Suriye savaşı Suriye meselesi olmaktan çıkıp bir Doğu Akdeniz hesaplaşmasına dönüşüyor. Suriye’nin Kuzeyinde oluşturulmaya çalışılan “Terör Koridoru” ile İdlib’in kaderi birleşiyor ve tam anlamıyla Doğu Akdeniz oluyor.
Doğu Akdeniz dünya savaşına dönüşmeden: Irak işgalinden, Suriye savaşından büyük olur..
Doğu Akdeniz dünya savaşına dönüşmeden: Irak işgalinden, Suriye savaşından büyük olur..
5 Eylül, Çarşamba
Trilyon dolarlık doğalgaz yatakları üzerinde küresel ölçekte bir paylaşım mücadelesi adım adım yaklaşıyor. Dünyanın bütün ülkeleri, bu ülkelerin donanması Suriye’nin Batı’sında, Türkiye’nin güneyinde toplanıyor. Uçak gemileri, savaş gemileri, füze gemileri, sondaj gemileri, devletler, enerji şirketleri, iç içe geçmiş ortaklıklar ve düşmanlıklar bu devasa zenginliğe saldırırken, bölgesel hatta küresel ölçekte çok büyük bir çatışma adım adım yaklaşıyor.
Irak işgalinden, Suriye savaşından büyük olur
Bu kriz Irak işgalinden büyük olur. Suriye savaşından büyük olur. Bu kriz, Türkiye için hepsinin toplamı kadar endişe verici olur. Doğu Akdeniz bizim için bölgesel güvenliğin merkezidir. İran sınırından, Kandil’den başlayıp, Irak’ın kuzeyinden geçip, Suriye’nin kuzeyinin tamamına yayılarak Akdeniz’e ulaşan bu hat, Türkiye’nin 21. Yüzyıla dönük bütün hesaplarını bozacak, onu Anadolu’ya sıkıştıracak bir “cephe” olarak planlanmıştır.
Daha 1991 Körfez Savaşı’nın hemen sonrasında başlatılan Çekiç Güç operasyonları bugün karşılaştığımız tehdidin ilk adımlarıydı. 2003 Irak işgali ve sonrasında oluşturulan Kuzey Irak planı büyük projenin adımlarıydı. Irak’tan sonra başlayan Suriye savaşı bölgesel harita planlarının üçüncü aşamasıydı.
Afganistan’dan Akdeniz’e kadar ‘garnizonlar’ haritası
Suriye’nin kuzeyinde oluşturulmak istenen “Terör Koridoru” Irak’ın kuzeyi ile Suriye’nin kuzeyini birleştirme projesidir. PKK/PYD’nin ABD ile bölgeye yerleşmesi de, Irak’ın kuzeyinde yapılan referandum da bu projenin parçasıdır. İşte şimdi bu projenin Doğu Akdeniz ayağı harekete geçiriliyor.
Daha geniş anlamda bakalım: 11 Eylül saldırılarından hemen sonra Afganistan işgal edildi. Taliban ve el Kaide gerekçe gösterildi. Tabi bu gerekçe tamamen yalandı. Afganistan, Orta Asya’nın en önemli kapısıdır. Doğu’da Afganistan, Batı’da Irak işgal edildi. Arada İran da dağıtılacaktı.
Afganistan’dan Akdeniz’e bir hat, bir kuşak, bir garnizonlar haritası oluşturulacaktı. Ardından Basra Körfezi çevresindeki bütün ülkeler, ardından Kızıldeniz çevresindeki bütün ülkeler istikrarsızlığa sürüklenecekti.
PKK’yı Karadeniz’e gönderen de onlar
Mısır’daki Sisi Darbesi bile bu büyük stratejinin parçasıdır. Bugün ABD ile İsrail’in, S. Arabistan, BAE gibi ülkelerle kurduğu yeni eksen bu projenin parçasıdır. 15 Temmuz’da Türkiye’yi imha etmeye dönük büyük saldırı yine o coğrafya planının parçasıdır.
Çünkü iki ülke, Türkiye ve Pakistan, tarihlerinde ilk kez Batı ekseninden uzaklaşıyordu. Çünkü tehlikeyi görmüşlerdi. Bu eksen kaymasını önlemek için, özellikle Türkiye’yi kontrol altında tutmak için içerideki bütün unsurlar harekete geçirildi. FETÖ ve PKK bunlardandı ama başkaları da vardı. Hâlâ da var.
Basra Körfezi, Kızıldeniz ve Doğu Akdeniz arasında kalan her bölge bu büyük planın içindedir. PKK’nın Karadeniz’e doğru yaklaşmaya çalışması aynı güçlerin planlamasıdır. Türkiye ve İran’dan paralel biçimde Kuzey’e, Hazar’a doğru demografik hareketlilik bu çerçevededir.
Türkiye projeye çok ağır darbeler indirdi
Projenin Türkiye ayağı başarısızlığa uğradı. FETÖ de PKK da başarısız oldu. Gezi, 17-25 Aralık ve 15 Temmuz bu çerçevede saldırılardı. Terör Koridoru bu çerçevede bir harita planlamasıydı ve yüzlerde kilometrelik “Türkiye Cephesi” açılacaktı. Türkiye direndi, saldırıları püskürttü ve projeye çok ağır darbeler indirdi.
Fırat Kalkanı harekâtı ile Afrin operasyonu bunlardandı. Ovaköy sınır kapısı projesi ile Bağdat’a yeni bir bağlantı yolu açılması bundandı. Barzani referandumuna uyanması bu çerçevedeydi. Bütün bu girişimlere içeriden kimler karşı çıktıysa, o çevreler, Türkiye’ye yönelik saldırıların da bölgesel işgallerin de ortaklarıdır. Onlar bundan sonra da o “büyük plan”a göre hareket edecek, pozisyon alacaklardır.
İdlib duvarı yıkılırsa Afrin, ‘Hatay duvarı’ yıkılır, Anadolu masaya sürülür..
Proje devam ediyor. İdlib tam da bu yüzden büyük soruna dönüşü. Afrin’den, Hatay’dan Akdeniz’e ulaşamadıkları için Türkiye’nin İdlib duvarını kırmak istiyorlar. Bu duvar yıkılırsa Afrin de yıkılır, Hatay da yıkılır. Bu açıkça ortadadır. Bu yüzden, çok acil biçimde, ”intihar anlamına bile gelse”, Fırat’ın Doğu’suna yeni müdahaleler yapılmalıdır. Başka hiçbir çözüm yolu yoktur.
Bugün yapmayacağımız, erteleyeceğimiz her girişim Anadolu’nun masaya sürülmesini kolaylaştıracaktır. Yapamazsak, Çekiç Güç’ten bu yana devam eden büyük plan yoluna devam edecek, bir sonraki adımda “Türkiye Cephesi” açılacaktır.
Sanki kıyamet savaşı hazırlığı
Irak işgali ve Suriye savaşından sonra şimdi Doğu Akdeniz hesaplaşması başlıyor. Dünyanın en zengin doğalgaz yataklarından biri bu bölgede. ABD’den Avrupa’ya ve Asya ülkelerine kadar herkes bu bölgede. Sanki bir kıyamet savaşı hazırlıkları yapılıyor. İşte burada KKTC Türkiye’yi kurtaracak bir rol üslenecektir. 1974 Barış Harekâtı’nın jeopolitik kazancı şimdi ortaya çıkıyor.
Bütün bunlar hem enerji kavgası hem jeopolitik hesaplaşmadır. Geleceğe yönelik büyük hesaplardır. Türkiye, büyük oynayan bir ülkedir artık. İddiaları da, savunması da, öfkesi de büyüktür. Elindeki imkânları da, caydırıcı gücü de büyüktür.
Artık hiçbir sorun yerel değil. Kimse gözlerimizi kör etmesin!
En önemlisi de, siyasi aklı çok güçlü, coğrafyaya bakışı ilk kez bu kadar yerlidir. Coğrafyanın bütün güç haritası dağıldı. Bütün fay hatları hareketlendi. Artık hiçbir sorun yerel değil. Hiçbir sorun sadece İdlib değil.
İdlib’de olmamız Doğu Akdeniz hesaplaşmasında çok önemli bir mevzidir. Ama sadece İdlib dersek gözlerimizi kör etmiş oluruz. Çok geniş bir alana bakmak, çok kapsamlı önlemler almak, büyük hazırlıklar yapmak, uzun vadeli pozisyon almak zorundayız.
Her sorunu kendi özeline kilitlemek bizi zor sonuçlarla yüz yüze bırakacaktır. Türkiye içinde birileri ısrarla ülkeyi dar alanlara hapsetmeye çalışıyor. En büyük yanılgımız da, ihanet de buradadır.
.Ekonomik terörizm.. Ekonomik sıkıyönetim.. Ekonomik “Karşı Darbe..”
04:0014/09/2018, Cuma
G: 14/09/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye ciddi ekonomik saldırı altında. Bu bir ekonomik kriz değil, apaçık saldırı ve hepimizin gözleri önünde devam ediyor. Üstelik bir dış tehdit olarak planlandı, çokuluslu müdahale olarak yürütülüyor. Ekonomik saldırı, siyasi saldırıdır, güvenlik saldırısıdır, ülkemizin geleceğini yok etme hesabıdır.
Ekonomik terörizm.. Ekonomik sıkıyönetim.. Ekonomik “Karşı Darbe..”
Ekonomik terörizm.. Ekonomik sıkıyönetim.. Ekonomik “Karşı Darbe..”
7 Eylül, Cuma
Memnuniyetsizler kitlesi oluşturup yeni bir dış müdahale için içeride ortam oluşturma çabasıdır. Bu saldırılar, Gezi teröründen bu yana devam eden, 15 Temmuz’da imha harekâtına dönüştürülen ABD merkezli saldırı dalgalarının yeni bir uzantısıdır. Bu yönüyle ekonomi ile başlayıp siyasi sonuç elde etmeye dönük bir projedir, “Türkiye’yi durdurma” girişimidir.
“Birinci tehdit” ekonomi üzerinden saldırıya geçti
Dikkat ederseniz; ülkemizin güneyinde, Irak’ta, Suriye’de harita oluşturmaya çalışan güçlerle Türkiye’nin bölgesel güvenlik kaygıları çatışmış, jeopolitik hesaplaşmalar yaşanmış, ABD ile aramızda uçurumlar oluşmuş, neocon-İsrail aşırı sağının bölgemizdeki tasarrufları Türkiye için birinci tehdit haline gelmiş, İkinci Dünya Savaşı sonrası en derin kırılma yaşanmaya başlanmıştır.
Siyasi, jeopolitik eksenli saldırı dalgaları ülkemizin olağanüstü direnciyle büyük oranda aşıldı. Şimdi bu müdahalelerin ekonomi ayağı başlatıldı. Yeni mücadele, yeni direnç bu eksende yaşanacaktır. Kimse bunu dar anlamda ekonomik saldırı olarak yorumlamasın, değildir. Çünkü ekonomi üzerinden 15 Temmuz hedeflerine ulaşılmak istenmektedir.
Bu bir ‘ekonomik terörizm’dir, ‘terörle mücadele’ yapacağız
Bölgesel ve küresel güç kaymalarını, eksen kaymalarını, yeni güç haritalarını dikkatle okuyanlar, karşı karşıya bulunduğumuz “Ekonomik Terörizm”in anlamını çözecektir. Sadece dar ekonomik çerçevede bakanlar ne bugün yaşananları ne de yarın olacakları görebilecektir.
2008 küresel ekonomik krizine de bu dar perspektiften bakanlar hiçbir şeyi görememişti. Çünkü dünyanın patronlarını vuran krizin jeopolitik olduğunu, büyük güç kaymaları çerçevesinde yaşanan bir hesaplaşma, bir örtülü çatışma olduğunu anlayamadılar. İşte 2008 krizinin siyasi sonuçları, güç hareketliliği bugün bütün dünyayı vuruyor. ABD’nin Çin ile, Rusya ile, Avrupa ülkeleri ve dünyanın ezici çoğunluğu ile ekonomik kavgaya girmesinin altında işte bu yatıyor. Küresel iktidar alanının paylaşılması meselesidir bu.
Türkiye, yüzyıllar sonra gelen büyük güç kaymalarında kendi bağımsız kararlarını almaya başladığı için saldırılara maruz kalıyor. 15 Temmuz gibi, bugünkü ekonomik terörizm saldırısı da böyledir. Küresel ölçekte ekonomik savaşın ve küresel ölçekte güçler hesaplaşmasının tam merkezindeyiz.
ABD’ye karşı büyük öfke patlamalarına yol açacak
Dolayısıyla çatışmanın en sıcak bölgelerinden biri Türkiye’dir. Çünkü Türkiye’nin bu güç kaymalarındaki tercihi, bölgesel, küresel ölçekte sarsıntılara yol açmaktadır. Bağımsızlık tercihimize, tek yanlı Batı bağımlılığını reddetmemize yönelik bir “cezalandırma” girişimidir bu.
Ama Türkiye yalnız değildir. Yalnızlaşan biz değil, ABD’nin kendisidir. 11 Eylül’den sonra bütün dünyaya, “terörizmle mücadele” adı altında terörizm ihraç eden ABD, şimdi de yine bütün dünyaya “ekonomik terör” saldırıları ihraç ediyor.
Bu tavır, küresel ölçekte çok büyük öfke patlamasına yol açmak üzere. En yakın komşuları dahil, Asya’dan Avrupa’ya, Latin Amerika’dan Afrika’ya kadar ABD tehditlerine karşı ortak bir siyasi ve ekonomik dilin güç kazandığı açıkça ortadadır. Tam da bu ortamda ülkemizin siyasi söyleminin, güçlü itirazının küresel uyanışın öncüsü olması tesadüfi değildir.
Ekonomik terörizme karşı “olağanüstü hal” uygulansın. Bu bir “milli mücadele”dir!
Ekonomik saldırı, siyasi ve jeopolitik saldırıdır. Türkiye’yi durdurma çabasıdır. Daha önceki saldırıların yeni bir formatıdır. 15 Temmuz sonrası gibi, ekonomik saldırıya karşı da bir tür “olağanüstü hal” uygulanmalı, seferberlik havası geliştirilmelidir. Saldırıyı içeriden besleyenlere karşı kararlı müdahaleler yapmak şarttır.
Salt ekonomik tedbirlerle aşılamayacak bir müdahaledir bu. Bu yüzden saldırıyı istismar eden fırsatçılara, içerideki ayağını oluşturanlara, buradan bir muhalefet ve müdahale tabanı oluşturmak isteyenlere acımasız olmak zorunludur.
Çünkü Türkiye çok büyük bir hesaplaşmanın merkezindedir. Söz konusu vatandır, ülkemizin geleceğidir, yüz yıl sonra yeniden başlayan yükseliş tarihini sabote etme planıdır. Öyleyse ekonomik terörizme karşı yeni bir milli mücadele ile yükümlüyüz ve bu bir “Milli Mücadele”dir.
Üç “çokuluslu saldırı” üç “Karşı Darbe” ile atlatıldı
Türkiye bundan önceki bütün saldırıları “Karşı Darbe” ile atlattı. Gezi olaylarını ABD ve Avrupa istihbaratı planlayıp uyguladı. Erdoğan’ın arkasında toplanan milyonlar müdahaleyi engelledi ve o çevreler bir daha benzerini yapamayacak şekilde zayıflatıldı. Bir Karşı Darbe ile oyun bozuldu.
17-25 Aralık ABD istihbaratı, İsrail istihbaratı ile FETÖ tarafından planlanıp uygulandı. Müthiş bir duyarlılıkla müdahalenin çokuluslu boyutu hemen çözüldü. O çevrelerin yargıdaki, bürokrasideki uzantılarına ağır darbeler indirildi, büyük oranda tasfiye yaşandı. Bu da bir “Karşı Darbe”ydi.
15 Temmuz, Cumhuriyet tarihimizdeki en ağır saldırıydı. Darbe girişimi değil iç savaş ve imha saldırısıydı. Dünya tarihinde örneği olmayan direniş sergilendi ve yeni bir “Karşı Darbe” ile saldırı boşa çıkarıldı. Ardından poliste, askeriyede, bürokraside, medyada, sermayede ne kadar dış müdahale aparatı varsa temizlendi, temizleniyor.
Ekonomide çok ciddi bir “Karşı Darbe” gelecek..
Şimdi aynı çevreler ekonomi üzerinden vuruyor. Aynı saldırıların yeni bir aşaması. Kimse tereddüt etmesin, çok ciddi bir “Karşı Darbe” gelecek. En büyük temizlik ekonomide, sermayede, ekonomi bürokrasisinde yaşanacak. Türkiye bütün saldırılardan zaferle çıktı, bütün saldırılardan sonra o alanı millileştirmeyi bildi.
Yeni durumda ekonomik çevrede köklü değişiklikler yaşanacağını, sermaye yapısında ciddi el değişimleri olacağını, dışarıdan müdahaleye ortam oluşturan sermaye çevrelerinin zayıflayacağını, çok güçlü bir millileşme dönemine girileceğini söyleyebilirim.
Erdoğan: Tam denetim, seferberlik uygulaması..
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ekonomide olağanüstü hal vaziyeti aldığı, adeta sıkıyönetim uyguladığı, tam anlamıyla bir seferberlik çalışması yürüttüğü, bunu milli mücadele gibi gördüğü apaçık ortada. Aldığı köklü kararlar gibi, dış seyahatlerinin ve görüşmelerinin de bu çerçevede olduğunu, planlandığını görüyoruz.
O zaman bu yeni çokuluslu müdahaleye karşı yeni bir “Karşı Darbe” gelecek ve Türkiye bunu da zafere dönüştürecek demektir. Krize yatırım yapanların yine kaybedeceğini, yarınlarını da kaybedeceğini sanırım söylemeye gerek bile yok.
Bağımsızlığın siyasi ayağı başarıldı, şimdi ekonomik ayağı başarılacak. Bunda da bazıları yolda dökülecek. Ama Türkiye “Dördüncü Karşı Darbe”yi de zaferle tamamlayacak
.Soçi’den İdlib müjdesi. Suriye savaşından çok daha büyük bir tehlike var! İşte o ‘harita’ da masadaydı
04:0018/09/2018, Salı
G: 18/09/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye ve Rusya, Erdoğan ve Putin İdlib’e müdahaleyi, Suriye savaşını yeniden başlatacak çatışmaları dün Soçi’de yaptıkları görüşmeyle durdurdu. Bu, bir zaferdir. Bu, Suriye savaşını yeniden başlatmak isteyenlere en güçlü cevaptır. Bu, dikkatleri İdlib’e çekip Fırat’ın doğusunda harıl harıl başka planlar yapanlara ağır bir darbedir.
Soçi’den İdlib müjdesi. Suriye savaşından çok daha büyük bir tehlike var! İşte o ‘harita’ da masadaydı
Soçi’den İdlib müjdesi. Suriye savaşından çok daha büyük bir tehlike var! İşte o ‘harita’ da masadaydı
11 Eylül, Salı
Neden, anlatalım..
Suriye’de en büyük kriz, İdlib değil, Fırat’ın doğusudur. Büyük tehlike burasıdır. Türkiye’nin geleceğini hedef alan hazırlık burada yapılmaktadır. Eğer bir gün bölgesel bir “açık” çatışmanın tarafı olacaksak cephe burası olacaktır. Çünkü Türkiye’nin bütünlüğüne saldırı bu bölgeden gelecektir. Çünkü buradaki harita çalışması doğrudan Türkiye’nin toprak bütünlüğünü hedef alan bir planın parçasıdır.
İdlib meselesi, Suriye’de çözüme ulaşılıncaya kadar üçlü bir anlaşma ile çözülmüştür. Türkiye, Rusya, İran arasındaki “çatışmasızlık” anlaşması budur. Bu anlaşmaya rağmen birileri İdlib’e müdahale hazırlığı yapıyor ya da bunu istiyorsa, çatışmaların yeniden yaygınlaşmasını istiyor, Suriye savaşının yeniden başlamasını istiyor demektir.
İdlib’de ve Doğu Akdeniz’de biriken stres, Fırat’ın doğusuna zaman kazandırmak, dikkatleri bu bölgeden uzaklaştırmak içindir. Rusya da, Şam rejimi de, İran da bu yönde çok büyük bir tuzağın içine çekilmekte, ABD’nin örtülü bir oyununa zemin hazırlamaktadır.
İçeride yıkıcı bir akıl zihnimizi bulandırıyor
Fırat’ın doğusunda oluşturulan harita, kuvvetle muhtemel Suriye’nin savaşa sürüklenmesinin ana hedefiydi. Bölge ülkeleri bunu çok geç farketti. Türkiye’nin Suriye politikasındaki bazı sıkıntılar da, aslında o projenin içerideki operasyonel çevrelerin Türkiye’yi, ilgili birimleri bu yönde yönlendirmesinden kaynaklanmıştır.
Çünkü söz konusu planın Türkiye içinde geniş bir destekçi ağı vardır ve bu hiç de ülkemizin milli hedeflerine uygun değildir. Tam aksine “yıkıcı bir akıl”dır. O akıl şimdilerde sessiz görünse de, zamanı geldiğinde yeniden harekete geçirilecektir. Bu açık ve nettir.
ABD ve PKK üzerinden, ülkenin petrol zenginliğini de kapsayacak biçimde, bölgeyi Kuzey Irak’la birleştirmeye ve Akdeniz’e ulaştırmaya dönük çok tehlikeli bir plan uygulanmaktadır.
Harita planının Türkiye ve İran ayağı da vardır
Açık söylüyorum; Türkiye’nin geleceğine dönük en büyük tehdit budur. Söz konusu planı uygulamak için bu ülkede darbe girişimleri, iç çatışma girişimleri bile uygulanmıştır. Bu tehdide karşı gösterilecek çok küçük ihmalkârlıklar, ülkemizin yarınları için bedeli çok ağır sonuçlar doğuracaktır.
Bu plan; Irak, Suriye ve hemen ardından Türkiye ve İran üzerinde uygulanacak çok daha büyük bir “harita”nın ilk aşamasıdır. Öyleyse, Irak’ın kuzeyi ve Suriye’nin kuzeyi ortak bir haritada birleştirildikten sonra haritanın Türkiye ayağı için gerekirse açık savaş, saldırı gibi tehditler önümüze konacaktır. Bunu şimdiden kabul etmek ve ona göre hazırlık yapmak zorunluluktur.
Suriye savaşını aratmayacak yeni bir tehlike yaklaşıyor..
Bu tehdidi hafifletmeye, gözden kaçırmaya dönük her girişim kötü niyetli, bunu yapan her çevre başka bir ajandanın temsilcisidir. Söz konusu harita ne kadar ertelenebilirse bu tehlike de ertelenmiş olacak, ne kadar engellenebilirse bu tehlike de engellenmiş olacaktır.
Türkiye ve İran için, tabi Irak ve Suriye için de, Şam rejiminden daha büyük bir tehlike buradadır. Bunun ne kadar farkındayız bilmiyorum ama böyle giderse önümüzdeki yıllarda Suriye savaşını aratmayacak krizler patlayacağını kimse sadece bir “ihtimal” olarak görmesin. Bu ülkelerin, zamanla kendi topraklarını da kapsayacak harita için şimdiden harekete geçmeleri, gerekirse ortak ya da birbirinin ayağına basmayacak bir mücadele sergilemeleri gerekmektedir.
Şam rejimi İdlib’i koruyamaz, o harita tamamlanır
Bizim için İdlib Doğu Akdeniz’e açılan kapının kapatılmasıdır. İdlib’deki hassasiyetimiz, Suriye yönetiminin asla engelleyemeyeceği parçalanmanın önüne geçme çabasıdır. Zira İran sınırından başlayan ve Akdeniz’e ulaşan harita Suriye topraklarının üçte birini kapsıyor ve bu ülkeyi paramparça edecek.
Eğer İdlib üzerinden çatışmalar yeniden provoke edilirse, Şam yönetimi buraya hakim olursa, o haritayı planlayanlar İdlib’i ezip geçecek ve haritayı tamamlayacaktır. Ve biz, İdlib’e yerleşen o işgalin bir süre sonra Afrin’e daha sonra da Hatay’a ulaşması ile yüzleşeceğiz.
Bütün coğrafya, işte bu işgale karşı ortak mücadeleye girmeli
Coğrafyanın tamamına bir bütün olarak baktığımız zaman gerçeği görebiliriz. Bir coğrafya perspektifimiz biçimlendiği zaman bu mümkündür. Dar alanlara sıkıştığımız zaman, bizi detaylara sürükleyenler o büyük projeleri dikkatlerimizden kaçıracaktır. Bugüne kadar hep böyle yaptılar ve başarılı da oldular çünkü.
Coğrafyanın bütün unsurları, Türkler, Araplar, İranlılar, her kim bölgenin özgürlüğü ve onurunu istiyorsa bu işgal ve haritaya karşı harekete geçmeli. En büyük mücadele bu işgale karşı yapılmalı. Çünkü geleceğin çok büyük savaşlarının temeli atılıyor, bütün coğrafyayı imha etme planları bu harita üzerinden kurgulanıyor.
Soçi’de anlaşma sağlandı, İdlib müdahalesi önlendi..
Dün Soçi’de yapılan Erdoğan-Putin görüşmesi bütün bölge için son umuttu. İki lider, Suriye üzerinden yürütülen gizli-açık bütün planların farkında çünkü. Türkiye’nin İdlib hassasiyeti Rusya tarafından anlaşılmıştır. Aslında büyük tehlike anlaşılmıştır.
15 Ekim’den itibaren ağır silahlar 15-20 km geri çekilecek. Astana ile ilgili süreç devam edecektir. Suriye birlikleri ve muhalifler arasına bir tampon bölge oluşturulacak, Rusya İdlib’e müdahale yapılmayacağını güvence altında tutacak. İdlib’e müdahale, insani kıyım önlenmiştir. Bu mazlumlar için büyük bir zafer, Fırat’ın doğusunda planlar yapanlar için büyük bir hüsrandır.
Fırat’ın Doğusu masadaydı: Tehlikenin farkında olmak..
Erdoğan ile Putin şimdiye kadar her türlü krizi ikili görüşme ile atlatabilmişti. Yine o oldu. Dünyanın bütün baskılarına, komplolarına rağmen iki lider çok büyük bir krizi yine önledi. Bu büyük bir başarıdır.
Yukarıda dikkat çektiğim Fırat’ın doğusu meselesinin Erdoğan-Putin zirvesinde de masada olduğu görüşme sonrası Erdoğan’ın açıklamalarıyla ortaya koyuldu. Liderlerin büyük tehlike konusunda hemfikir olması, Suriye ve bütün bölge adına umut vericidir
.Fırat’ın doğusunda bir ‘Haçlı İşgali’ var. Bir gün hep birlikte mücadele edeceğiz!..
04:0021/09/2018, Cuma
G: 21/09/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Fırat’ın doğusunda bir ‘Haçlı İşgali’ var. Bir gün hep birlikte mücadele edeceğiz!..
Fırat’ın doğusunda bir ‘Haçlı İşgali’ var. Bir gün hep birlikte mücadele edeceğiz!..
14 Eylül, Cuma
Türkiye’nin ekonomik sıkıntıya girmesi, krizin özellikle dışarıdan dayatılması ve siyasi dalgalarla gelmesi, krize yönelik bir tür korku psikolojisinin kamuoyunda hızla yaygınlaştırılmak istenmesi, “yeniden içeriye mecbur bırakma” gibi klasik bir yöntemi bir kez daha masamıza koydu.
Her ne kadar, güneyimizdeki gelişmelere kayıtsız kalmasak da, İdlib için harika bir sonuç alsak da, Münbiç’teki ABD oyalamalarının farkında olsak da, ABD finans çevreleriyle bağlantıyı güçlendirsek ve Avrupa ile daha güçlü ekonomi arayışına girsek de, özellikle Asya’da yükselen ekonomilere yönelsek de, yine de içeride öyle meşgul edileceğiz ki, bazı şeylerin elimizden kayıp gitmesine seyirci bile kalabiliriz.
Bize yine tuzak kurdular. Zor oyunu bir kez daha bozmalı..
İşte tam bu sırada, bugünlerde, içeride ve çevremizde olanlara olağanüstü bir dikkatle bakmak, ne kadar zorlansak da, gözümüzü dışarıdan ayırmamak, körleşmemek, bizi kör etmek isteyenlere meydan okumak zorundayız. Çünkü ister siyasi ister ekonomik olsun, ister içeriden ister dış müdahaleden kaynaklansın, içeride karşı karşıya bulunduğumuz her sıkıntının çözümü dışarıda harekete geçmek, inadına daha da dışarıya yönelmektir.
Çünkü zamanın ruhu da, konjonktür de, küresel ölçekte yeni güç hareketliliği de bizi buna zorlamaktadır. Zor oyunu bozacaktır ve bir kez daha bozmalıdır.
Çünkü biz ne zaman içeriye yönelsek, buna mecbur bırakılsak çevremizde olağanüstü gelişmeler olur ve bizim müdahalelerimiz bu şekilde engellenir. Bir şey yapamayacak hale geliriz. Çaresizce izleriz, o iş oluncaya kadar içeride çabalar dururuz.
Son on yıl hep böyle geçti
Ne zaman coğrafyamızda olağanüstü gelişmeler olacaksa hemen öncesinde Türkiye’yi kendi içine yoğunlaştıracak şeyler mutlaka olur. Dikkatlerimiz, gücümüz, enerjimiz, kaynaklarımız bütün zamanımız içeride harcanır.
Bu bazen terör olur, bazen siyasi kriz olur, bazen Gezi eylemi olur, bazen 15 Temmuz olur, bazen ekonomik kriz olur. Ama bir şey mutlaka olur. Son on yıla bakın; bölgemizdeki radikal değişimlerin hemen öncesinde Türkiye’de neler yaşanmış bakın. Uzun bir liste çıkacak, on yıllık gayri resmi ama gerçek tarih elinizin altında olacaktır.
Ekonomik fırtınanın arkasında Fırat’ın doğusu planı yatıyor..
Bugünkü ekonomik fırtınadan sonra ne gelecek? Çok şey olacak bence. “Türkiye’yi durdurmak” isteyenler, güneyimizde yeniden hareketlendirdikleri planlar için daha hızlı harekete geçecekler. Bu da Fırat’ın doğusudur. Suriye savaşının gerçek sebebi budur, bu “harita”dır. Coğrafyanın tamamına yönelik tasarımın en önemli parçalarından biridir.
Türkiye, Afrin ve Fırat Kalkanı operasyonuyla ve son İdlib başarısıyla bunu o terör koridorunun Batı kapılarını kapattı. İşte tam şimdi Suriye meselesinin esası masamıza gelecektir. ABD ve müttefikleri, PKK ile birlikte bir garnizon devletin son hazırlıklarını yapıyorlar.
Fırat’tan İran sınırına kadar Türkiye’nin güneyini tamamen bir cepheye dönüştürecekler. Türkiye ile Arap dünyası arasına bir tampon bölge kuracaklar. Yarının “Türkiye Cephesi”ni tamamlamış olacaklar. Bizi on yıllarca bu bölgeden vuracaklar. Coğrafyayı buradan parçalayacaklar.
Kimse neden ses çıkarmıyor?
Bu koridor tamamlanınca, Fırat’ın doğusu tamamlanınca da başka bir cephe açacaklar. Büyük planının yeni bir aşamasına geçecekler, başka ülkeleri parçalamak için bahaneler üretecekler. 1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana bu hep böyle olmuştur, böyle de devam edecektir.
Dikkat ediyorum, hiçbir ülke Fırat’ın doğusu için tek cümle kurmuyor. BAE ve S. Arabistan gibi ülkeler buradaki garnizon devlet için para akıtıyor. ABD ve İsrail, projeyi bu ülkelere finanse ettiriyor. Suriye meselesi konuşulurken, ülkenin işgal altındaki üçte biri için İdlib kadar bile itiraz yükselmiyor.
Sizce neden? Bu zihinsel kuşatmayı, yönlendirmeyi kim yapıyor? Neden dikkatler hep başka bölgelerde yoğunlaştırılıp bu bölge dikkatlerden uzak tutuluyor.
Bu plan bozulmalı, harita engellenmeli, herkes seferber olalı
Bence asıl Suriye savaşı yeni başlıyor, başlayacak. Coğrafyanın tamamı için, bölgedeki ülkelerin tamamı için bir tehdit olarak büyüyen Fırat’ın doğusunda büyük bir hesaplaşma başlayacak, başlamalı da.
Bu plan bozulmalı, bu harita engellenmeli, bu işgal sona erdirilmeli, bu “Haçlı Talanı”nın önüne geçilmelidir. Ekonomik saldırıların faturası Fırat’ın doğusundan çevrelenmek olmasın, bizi buna zorlamaya, sessiz ve hareketsiz bırakmaya dönük girişimlere teslim olmayalım.
Hangi siyasi çevreden olursa olsun, herkesin bu işgale tavır alma, onunla savaşma, mücadele etme, tehlikeye dikkat çekme, Türkiye’yi ve bütün bölgeyi harekete geçirme zorunluluğu var. Türkiye’nin, Suriye’nin, İran’ın, Irak’ın ve diğer bölge ülkelerinin, kitlelerin bu korkunç plana karşı harekete geçme yükümlülüğü var. Sessiz kalmanın bahanesi olmaz çünkü faturası çok ağır olacaktır.
Müdahale şarttır ve bu milli mücadeledir
Türkiye’yi Münbiç’le oyalamalarına izin vermeyin. Çünkü bunu bir “kart” olarak kullanıp zaman kazanıyorlar. Sonra da Münbiç’den çekilecekler çünkü Fırat’ın doğusundaki plan tamamlanmış olacak. Bütün krizlerden meydan okumalarla kurtulduk ve bunu bir zafere dönüştürmeyi bildik.
İran sınırından Fırat Kalkanı bölgesine kadar iki ya da üç bölgeye, bedeli ne olursa olsun, müdahale etmek vatan borcudur, bir milli mücadeledir.
Çünkü bu artık Suriye meselesi değil, Türkiye meselesi, coğrafyanın geleceği meselesidir. Türkiye’de bu düşünceyi itibarsızlaştırmaya, Fırat’ın doğusuna sessiz kalmaya yönelik bütün çabalar büyük işgalin uzantısıdır, parçasıdır.
ABD/PKK ortak işgali bir “Haçlı İşgali”dir. Herkesi bu işgalle mücadeleye çağırın!
Şunu asla unutmayın: Bu bölgedeki ABD/PKK işgali bir “Haçlı İşgali”dir. Coğrafyanın bütün insanları, devletleri bu işgalle mücadele etmek zorundadır. Çünkü hepsi için vatan mücadelesidir. Ve bu olacaktır. Yarın bir gün, birbirine düşman görünenlerin bile o bölgedeki işgali karşı omuz omuza mücadele ettiklerini göreceğiz. Bu muhtemeldir, kimse yadırgamasın.
Ekonomik saldırılarla bizi içeriye yoğunlaştırıp gözlerimizi kör etmeyi deniyorlar. Buna yenilmemeliyiz. Asla bu tuzağa düşmemeliyiz. Tehlike çok büyüktür ve Suriye savaşı bu bölgede yeniden yaşanacaktır. Bu yüzden, kim ne derse desin, çok daha büyük kayıpların önüne geçmek için, açık biçimde Fırat’ın doğusuna müdahaleye çağırıyorum.
.Fırat’ın doğusuna müdahale: İçeride örtülü muhalefet planı. Basra Körfezi’nde yeni çatışma.. O ‘harita’ için her şey yapılacak!
04:0025/09/2018, Salı
G: 25/09/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Suriye savaşı hızla Fırat’ın doğusu savaşına dönüyor, dönecek. Geçtiğimiz hafta boyunca, bu büyük tehlikeye dikkat çeken yazılar yazdık, haberler yaptık. Dikkatler İdlib ve Münbiç’e çevrilerek Fırat’ın doğusundaki korkunç plan ve harita için “perdeleme” yapıldığına ısrarla vurgu yaptık, yapmaya devam edeceğiz.
Fırat’ın doğusuna müdahale: İçeride örtülü muhalefet planı. Basra Körfezi’nde yeni çatışma.. O ‘harita’ için her şey yapılacak!
Fırat’ın doğusuna müdahale: İçeride örtülü muhalefet planı. Basra Körfezi’nde yeni çatışma.. O ‘harita’ için her şey yapılacak!
18 Eylül, Salı
İdlib çözüldü, Münbiç’teki durum tamamen Türkiye’yi oyalamaya dönük bir süreç izliyor. Hem ABD/PKK ve İsrail hem de “içeride bazı çevreler” planlı biçimde Türkiye’nin dikkatlerini başka yönlere çekmeye çalışıyor.
Türkiye bu tuzağa düşürülemeyecek
Biz bu tuzağa düşmeyeceğiz. Ülkemizin geleceğini dinamitleyecek büyük tehdidi bütün yönleriyle gözler önüne sermeye, bu yönde kamuoyu bilinci oluşturmaya dönük çabalarımız aralıksız devam edecek. Çünkü bu “harita, garnizon devlet” planı Suriye savaşının asıl sebebidir. Türkiye’ye kurulan en büyük tuzaktır, bir adım sonrası savaşı Türkiye topraklarına taşımadır.
Bu yüzden “intihar anlamına gelse bile” müdahale edilmelidir diyerek, meselenin dar bir terör meselesi olmadığını, bir coğrafya meselesi olduğunu, söz konusu bölgenin bütün ülkeleri parçalayacak en kirli planların ana üssü olacağını söylüyoruz.
Yeni çatışmalar çıkarılacak, Sinsi muhalefet örgütlenecek
Soçi’deki çözümden saatler sonra bölgeyi bombalayanlar işte bu harita için çalışmaktadır. Olmazsa Suriye’nin başka bir yerinde yeniden çatışmalar çıkaracaklardır. O da olmasa Suriye dışında yakın bölgelerde yeni çatışmalar çıkaracaklardır. Bu iddiayı ciddiye alın.
Eğer Suriye’de “yeni bir şeyler” yapamazlarsa çok yakın zamanda yakın bir bölgede çok ciddi krizler çıkaracaklar, Türkiye ve dünyanın dikkatini buraya çekeceklerdir.
Daha vahim bir endişeyi paylaşayım: Bu öyle büyük bir hesap ki, uğruna yeni savaşlar çıkarılır. İşte o hesabın Türkiye ayağını dikkatle düşünmek gerekiyor. Ekonomik saldırılar, alttan alta, sinsi sinsi yürütülen yeni muhalefet söylemleri, özellikle yerel seçimler öncesinde bu çerçevede görülebilir mi?
Örtülü muhalefet, kripto kimlikler, muhafazakar sos..
Burnuma kötü kokular geliyor. Ekonomiye bağlanan bir kitle memnuniyetsizliği “içeriden operasyon” formuna sokulabilir.
Bu çevrelerin özellikle AK Parti-MHP dayanışmasını hedef alacağını, bir tür “çokuluslu proje”yi masum kitlesel serzenişler üzerine bina edeceğini söylemek mümkün. Bu sefer, öncekilerden farklı olarak yeni muhalefet dalgasına “muhafazakâr sos” ekleyeceklerini, toplumsal direnci bu yöntemle kıracaklarını düşünmek de mümkün.
Eğer Türkiye’nin Fırat’ın doğusuna müdahalesi gündeme gelirse, ki gelecektir, işte o zaman bu “kripto kimliklerin” nasıl tavır alacağına dikkat edilmeli. “Örtülü” gündemleri tamamen açığa kavuşacaktır.
Fırat’ın doğusunu Suriye meselesi olarak görmeyin. O aslında Türkiye meselesidir, aslında coğrafyanın tamamının meselesidir. Suriye savaşı başladığından bu yana Türkiye içindeki bütün müdahaleler Türkiye’yi de içine alacak “yeni harita” planlarına direnenleri tasfiye amaçlı oldu. Yine öyle olacaktır.
Ekonomik kriz söylemi ve arkasına gizlenenler: Oyun bozucu müdahale..
Neden böyle düşünüyorum? Çünkü daha öncekilerde olduğu gibi bu dalga da çokuluslu müdahale çerçevesinde formatlanacaktır ve “Türkiye’yi durdurma” amacı taşıyacaktır.
17-25 Aralık müdahalesinin “yolsuzluk” gibi kitleleri tahrik edecek söylem üzerinden servis edildiğini kimse unutmasın. O müdahalenin çokuluslu boyutu unutulmasın.
Yerel bir sorun üzerinden nasıl bir uluslararası kurgu yapıldığı, arkasına nelerin gizlendiği unutulmasın. Bugünkü ekonomik saldırıların arkasına gizlenenlerin de çok yakında ortaya çıkacağını göreceğiz. Bu yüzden, erken davranıp yeniden bir oyun bozucu, hesap bozucu müdahaleye yönelmemiz zorunluluktur.
Erdoğan tehdidi gösterdi, ‘perdeleme’ yetmeyecek..
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın son iki konuşmasında bu konuyu gündeme getirmesi, “Hedefimiz Fırat’ın doğusu, oraya da Zeytin Dalı operasyonu gibi operasyonlar yapacağız” mealindeki sözlerinin çok kişi ve çevrenin uykusunu kaçırdığına eminim.
Bu bir akıldır, milli bir akıldır, bütün perdelemelere rağmen bu aklın ne yapacağına karar verdiğinin işaretidir. Ayrıca bu tehdit sadece Türkiye için değil, İran için Irak için Suriye için de en yakın tehdittir.
Fırat’ın doğusundaki harita için 1991 Körfez Savaşı’ndan beri uğraşıyorlar. Birçok bölünmüş garnizon haritalar oluşturup sonra birleştirecekler. Bunu şimdiye kadar adım adım uyguladılar. İlk kez bu adımları durduran, yavaşlatan bir irade ortaya çıktı Türkiye’de. Bu da ülkemizin kendi siyasi havzasına yerleşmesi demektir.
Önümüzde üç ihtimal var: Ahvaz saldırısı neyin işareti?
Meselenin oldukça geniş çerçevede düşünülmesini öneriyorum. Bu yüzden, önümüzdeki dönemde ya Türkiye içlerine yeni bir müdahale türü denenecek ya Suriye’de yeni bir çatışma alanı oluşturulacak ya da Basra Körfezi bölgesinde çok ciddi krizler büyütülecek.
Önceki gün İran’ın Ahvaz kentinde yaşanan saldırı bu çerçevededir. Suriye ve Yemen’de oldukça pervasızca saldırılara girişen İran, bu terör saldırısıyla evinde vurulmuştur.
Suriye savaşından sonra yeni cephe orada açılacaktır. İran-Suud ya da Arap-Fars savaşı yeniden bu bölgede başlatılacaktır. Ahvaz’daki saldırının ABD-İsrail menşeli olduğu açıktır. Bu da BAE ile S. Arabistan’ı öne çıkarmaktadır.
Yapılmak istenen de BAE, S. Arabistan ve Körfez ülkeleri ile İran’ı çatışmaya sokmaktır. Böyle bir kriz, bütün bölgeyi imha edecek saldırılar zincirine neden olacaktır. Bu yüzden de İran ve S. Arabistan’ın çok dikkatli olması gerekmektedir. Özellikle BAE’nin terör sponsorluğunun önüne geçilmelidir.
Türkiye’yi susturma planı var. Ama bu ülkenin ekseni sağlam
Suriye savaşı ile yapmak istediklerini şimdi Fırat’ın doğusunda planlıyorlar. Onlar aslında alacaklarını aldılar. Bütün bölge, ne kadar devlet ve kişi varsa hepsi bu bölgedeki işgale karşı savaşmakla yükümlüdür. Çünkü tehlike herkes için vatan meselesidir.
Bu yüzden, önümüzdeki günlerde Türkiye’de servis edilecek “örtülü muhalefet”in aslında bir “çokuluslu” boyutu olduğunu not edelim. Türkiye’yi susturmaya, hareket edemez hale getirmeye dayalı bir plan uygulanacaktır. Fırat’ın doğusuna müdahale söyleminin bizzat Cumhurbaşkanı tarafından dile getirilmesi bu tehlikenin görüldüğünün işaretidir.
Türkiye bu eksende asla tereddüt etmemelidir.
Deprem.. ABD kontrolden çıktı. Kıyamet kimin için kopacak? Büyük Körfez Savaşı planı..
04:0027/09/2018, Perşembe
G: 27/09/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
ABD Başkanı Donald Trump’ın BM Genel Kurulu’nda yaptığı konuşma, bütün insanlık için vahim bir geleceğe işaret ediyor. Dünyanın “en güçlü ve en yalnız ülkesi”, hepimiz için ortak tehdit oluşturabilecek çılgınlıklar dönemine girmiştir.
Deprem.. ABD kontrolden çıktı. Kıyamet kimin için kopacak? Büyük Körfez Savaşı planı..
Deprem.. ABD kontrolden çıktı. Kıyamet kimin için kopacak? Büyük Körfez Savaşı planı..
20 Eylül, Perşembe
Soğuk Savaş’tan hemen sonra “Yeni Amerikan Yüzyılı” ilan edip, dünya düzenini tek yanlı kurmaya, bütün gezegeni yönetmeye kalkan ABD’den geriye yapayalnız kalmış, son derece kontrolsüz, saldırgan ve aşırı sağcı bir Amerika kalmıştır.
ABD kontrolden çıktı. Çin, Rusya, Türkiye tehdit! Bu kaybediştir..
Bu bir kaybediştir, gerilemedir hatta çöküşün işaretidir. Birkaç “sadık” müttefiki dışında hiçbir ülke ABD’ye güvenmemektedir. Onunla, bu şekilde, yola devam edemeyeceğini anlamış durumdadır. Çünkü, bu aşamadan sonra, ABD’nin hedef alacağı geleneksel birkaç ülke ya da örgütler değildir, rakip gördüklerinin tamamıdır.
Latin Amerika’dan Asya’ya kadar, Türkiye dahil, ABD’nin rakip gördüklerini sıralarsanız, nasıl bir düşmanlık haritasının çizilmiş olduğu açıkça ortaya çıkacaktır. Gücün ihtirasına kapılmış bir ülkeden daha tehlikelisi yoktur. ABD yönetimi artık böyle bir ülkedir.
“Küreselleşmeyi reddediyoruz” sözleri içe kapanmadır, hırçınlaşmadır, daha da yalnızlaşma, yalnızlaştıkça daha da saldırganlaşmadır. Konuşan Trump olsa da, ABD yerleşik sisteminin geleneksel tehdit tanımlarını genişlettiğinin; Çin gibi, Rusya gibi, Türkiye gibi, Almanya gibi ülkeleri de tehdit olarak gördüğünün işaretleri verilmiştir.
Rakiplerine karşı savaş pozisyonu. ABD ortak tehdit..
Bunun sonuçları ne olabilir? Suriye’nin kuzeyinde Fırat’ın doğusundan bütün coğrafyayı tehdit eden, yeni savaşlar çıkarmanın hazırlıklarını yapan, Çin ile ticaret savaşını alabildiğine büyüterek jeopolitik hesaplaşmaya doğru sürükleyen, en yakın müttefiki Avrupa’yı da düşman görmeye başlayan ABD neredeyse bütün rakiplerine karşı savaş pozisyonuna geçmiştir.
Buradan bakınca, önümüzdeki yakın gelecekte dünyanın nasıl bir fırtınaya sürükleneceğini, hangi bölgelerde çatışma alanları patlayacağını anlamak gayet açıktır.
İnsan hakları ve ekonomik üst yapılar dahil, her şeyi reddeden, geleneksel müttefikleri ile köprüleri atan ABD, Türkiye ve dünyanın bir çok merkez ülkesi için “öncelikli tehdit” haline gelmiştir. Bir süre sonra bu ülkelerden itiraz seslerinin çok daha yüksek çıkacağını göreceksiniz.
Asıl kıyamet ABD için kopabilir Kadim insanlık onu durduracak..
Söz konusu ülkelerin “büyük tehdit”e karşı dayanışma arayışlarına şahit olacaksınız. Küresel ölçekte ekonomik/ticaret savaşının, kaynaklar ve pazarlar üzerindeki hesaplaşmanın çok hızlı bir şekilde siyasi ve askeri çatışmalara dönüştüğünü göreceksiniz.
CIA Başkanı’nın “artık terör örgütleri değil, devletlerle uğrayacağız” açıklaması, neocon John Bolton’ın İran’ı hedef alan; “Kıyameti koparacağız” sözleri, ABD yönetiminin Rusya, Çin ve Almanya ile başlattığı çok sert ticaret savaşları, Çin’in “bıçak boğazımıza dayanmıştır, sonuçları felaket olur” açıklaması, Almanya Dışişleri Bakanı’nın “Trump’tan sonra bile ABD-Avrupa ilişkileri düzelmez” cümleleri, Erdoğan’ın BM Genel Kurulu’ndaki insanlığı ayağa kaldırmak için yaptığı çağrılar yaklaşan tehlikenin işaretleridir.
ABD, çağımızın Roma imparatorluğu, bu kontrolsüzlüğü ile çöküş öncesi zirvesini yaşamaktadır. Ama emin olun ki, ekonomisi ne kadar güçlü olursa olsun, silahlı gücü ne kadar sınırsız görünürse görünsün, ne kadar pervasız ve tehdit edici olursa olsun, kadim insanlık böyle bir tehlikeye müsamaha göstermeyecek, katlanmayacak, onu dize getirmenin yolunu bulacaktır.
Türkiye, bu anlamda küresel uyanışın öncü ülkesi olduğu gibi, değişiminde merkez ülkelerinden biri olacaktır.
Fırat’ın Doğusu: Bu harita engellenmeli
Peki bundan sonra ne olacak? Bölgemize bakalım: Fırat’ın doğusunda çok çetin bir hesaplaşma yaşanacak. ABD bölgeye yığınağını ve PKK ile ortaklığını artıracak.
Türkiye için en ciddi ve en yakın tehlike burasıdır. Bedeli ne olursa olsun, bu harita çalışması engellenmelidir. Bu çerçevede her ülke ile ortaklık yapılmalıdır. Türkiye, birkaç bölgeye, hiçbir itiraz dinlemeden müdahale etmelidir. Çünkü bu bir varoluş nedeni haline gelmiştir.
Suriye’den sonra “Büyük Körfez Savaşı” patlayacak
Suriye savaşından hemen sonra en büyük cephe Basra Körfezi’nde açılacak. Suud-İran kapışması şeklinde hazırlanan bu çatışmada, hiçbir Körfez ülkesi dışarıda kalamayacak. Mezhep savaşı, Arap-Fars savaşı gibi bütün kimlikler bu felaket için servis edilecek.
Savaşın S. Arabistan içlerine kadar yayılabileceğini, Körfez’in tamamında harita değişikliklerine neden olabileceğini, İran’ın BAE’ye açıktan saldırabileceğini öngörebilmeliyiz. Bu senaryonun hazır olduğunu, Suriye sonrası başlatılacağını düşünüyorum.
Coğrafyayı mahvedecek ürkütücü bir plan bu. Suriye savaşını bitirirsek, ülkeyi bir arada tutarsak, Fırat’ın doğusundan yabancı unsurları atabilirsek, o haritayı engellersek Büyük körfez Savaşı’nı en azından bir süre erteleme şansımız olacaktır.
Bütün fay hatları hareketlenecek: Dünya tersine dönüyor, hazır olun.
Bölgemiz dışında ise, dünyada bilinen bütün fay hatlarının hareketleneceğini, Afrika’dan Doğu Avrupa’ya ve Asya’ya kadar çok ciddi güç hesaplaşmalarının başlayacağını, ticaret savaşının sıcak savaşlara dönebileceğini, Avrupa içinde bazı ülkelerin ABD ile yollarını ayıracağını düşünüyorum.
Atlantik “merkez” artık bir daha dünyayı tek başına yönetemeyecek. Atlantik dışında öyle güç yükselişlerine tanık oluyoruz ki, bu, son üç yüz yılda hatta dört yüz yıldır ilk kez oluyor. Dünyanın güç haritası tersine dönüyor. Aslında dünya tepetaklak oluyor. Bu da bütün yeryüzünü sarsacak gelişmelere yol açacak.
Hazır olalım derim..
Batı merkezli “dünya düşüncesi” çökmüştür. O zaman sızlanma, çevrede dolaşma, ana ‘cephe’ye gel.. Bu, yüzyılın mücadelesidir!
04:001/10/2018, Pazartesi
G: 1/10/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Üzerinde en çok konuşmamız, tartışmamız gereken konu; yeryüzünün güç haritasında ne büyük sarsıntılar yaşandığı, nasıl bir güç haritasının biçimlendiği, bu güç hesaplaşmasının siyasi haritalarda ne tür değişikliklere yol açacağı, Türkiye dâhil, merkez ve orta ölçekli ülkelerin bu büyük güç kaymalarına nasıl ayak uydurup bir gelecek inşa edeceğidir.
Batı merkezli “dünya düşüncesi” çökmüştür. O zaman sızlanma, çevrede dolaşma, ana ‘cephe’ye gel.. Bu, yüzyılın mücadelesidir!
Batı merkezli “dünya düşüncesi” çökmüştür. O zaman sızlanma, çevrede dolaşma, ana ‘cephe’ye gel.. Bu, yüzyılın mücadelesidir!
24 Eylül, Pazartesi
Eğer bu ülkenin geleceğine dair
güçlü sözler
söylemek istiyorsak bu alanda
derin tartışmalar açmak, siyasi ve entelektüel büyük çıkışlar yapmak
zorundayız. Türkiye ve dünyaya dair
siyasi çıkışın altını dolduracak bir akıl üretmek,
bir birikim üretmek zorundayız. Tarihi
kodlarımızı
bugüne çağırırken, onlardan yardım isterken,
iddialarımızı yeniden biçimlendirirken
, bugüne ait üzerimize düşenleri de yapmak, bir
gelecek çizgisi
çizmek zorundayız.
Çevrede, kenarda dolaşmayın, merkeze, ana cepheye gelin!
ABD iç iktidar kavgasının mahiyetini, AB projesinin neden sarsıldığını, merkez Avrupa ülkelerinin nereye doğru sürüklendiğini, Asya’nın yükselen güçlerinin küresel iktidar alanını nasıl değiştireceğini, coğrafyamızda otuz yıldır aralıksız devam eden “çözülme”ye dönük tasarruf ve müdahalelerin nasıl bir gelecek planlaması olduğunu, bu planlamanın ülkemizi nerelere sürükleyebileceğini, buna nasıl direneceğimizi anlamak, bilmek zorundayız.
Birçoklarımız günlük spot konulara saplanıp kalırken, detaylarla uğraşırken, kenarlarda dolaşırken, ucuz söylemlerle Türkiye’nin en verimli dönemini heba ederken, siyasi öncülüğün fersah fersah gerisinde bir seyir izlerken, tarihin en keskin dönüşlerinden birinin yaşandığı dönemlerde çok büyük bir sorumlulukla harekete geçmek üzerimizden atamayacağımız bir sorumluluktur. Artık bunu erteleyemeyiz.
Sadece önünüze bakarsanız saplanıp kalır, körleşirsiniz…
Türkiye’nin son yirmi yılı bu mücadele ile, bu pozisyon belirleme ile, güç kaymalarının yol açtığı travmalarla mücadele ile geçmiştir. Darbeler ve müdahaleler de, terör kartı da hep bu yüzden servis edilmiş, önümüze konulmuştur. Hem içerideki güç haritası hem dünyadaki güç haritası değişirken, yeryüzünün en zor coğrafyasında yaşayan Türkiye, olağanüstü bir mücadele vermiştir, vermeye devam etmektedir.
İşte biz, tüm bu mücadeleleri ancak coğrafyamızın geleceğine, dünyanın geleceğine dair olabilecekleri okuyarak, anlayarak verebiliriz. Sadece Türkiye’ye bakarak hiçbir şeyi anlayamayız, körleşmiş oluruz.
Yarının Türkiye’sini kuramayız, önümüze bakıp saplanıp kalır, tarih dışına itilir, bu yüzyılı kaçırırız. Zaten bunca zamandır yapılan saldırıların tamamı bu amaca yöneliktir. Bizi küresel ölçekte yeni güç haritasının dışında tutmak istiyorlar çünkü.
Atlantik kaybederken Avrasya yükseliyor..
Dünyanın siyasi ve ekonomik merkezi Atlantik’ten Avrasya’ya kayıyor, bu daha da belirginleşecek. Kara ve deniz ticaret yolları, Atlantik’ten Asyalı, Avrasyalı güçlerin baskın denetimine doğru gidiyor, bu daha da netleşecek.
Teknoloji ve savunma tekeli üzerinde küresel ölçekte tek yanlı denetimi yine Atlantik’ten dünyanın yeni yükselen bölgelerine, güçlerine kayıyor, dağılıyor, yeni merkezler öne çıkıyor, bu daha da belirginleşecek.
İnsan gücü ve doğal kaynaklar Atlantik’in en fakir olduğu alanlar olarak öne çıkıyor, bunun sancısını önümüzdeki on yıllarda çok daha fazla çekecekler. Bu alanda da Asya ve dünyanın geri kalanı, ezici üstünlüğünü ele almaya başladı, bu daha da baskın hale gelecek.
Küresel uyanış: Batı’nın tek merkezli dünya düşüncesi paramparça olmuştur..
En önemlisi de; küresel ölçekte bir uyanış, bu uyanışa bağlı bir siyasi dil güç kazanıyor. Batı’nın tek merkezli dünya düşüncesi paramparça oluyor. Bu anlamda Batı düşüncesi kökünden sarsılmıştır. O kibirli hal, kaybetmenin acısıyla büyük bir taşkınlığa ve saldırganlığa dönüşüyor, saldırganlık arttıkça dünya ile yabancılık derinleşiyor, bu yabancılık Batı’yı daha da dar alanlara hapsediyor.
Klasik sömürge döneminden sonra, son yüzyılda yürüttükleri ekonomik ve siyasi denetimin tekelinin de kırılmasıyla, küresel ölçekte ekonomik uyanışla kaynakları talan etme döneminin de sonu geliyor. İşte bugün yaşanan da bu. Batı, askeri güç dışında kaynaklara sahip olma yöntemlerinin hepsini kaybetmiştir.
ABD’nin asıl haydutluğu yeni başlıyor: Çatışma bütün dünyaya yayılacak
ABD’nin dış politikada, ekonomi politikalarında girdiği yeni yol işte budur. İçe kapanma, dünya ile entegrasyonu reddetme, ulus üstü yapıları hiçe sayma ve alabildiğine saldırganlık. Bu bir haydutluktur ve ABD ile dünyanın bundan sonraki ilişkisinin seyrini ortaya koymaktadır.
AB ülkelerinden bazıları da ABD’yi izlemektedir, izleyecektir. Artık terörle devletin ayrıştırılamadığı (ABD ve İsrail bununu öncüsü), tamamen güce yatırım yapıldığı, değerlerin bir kenara itildiği, ülkelerin merkez iktidar alanını güçlendirdiği, kaynaklar ve savunmanın her şeyin önüne geçtiği bir dünyaya gidiyoruz.
İşte böyle bir dünyada hemen her devlet çatışmanın, hesaplaşmanın içindedir. Her ne kadar, ABD’nin ticari ve siyasi saldırganlığına karşı açıktan büyük mücadele verilmiyor görünse de, özellikle Asya’nın yükselen güçlerinin ajandası bu yöndedir. Sadece Çin değil, bugün ABD müttefiki olan ülkeler bile, zamanla ABD karşıtı pozisyona yerleşecek ve ekonomik savaş, ekonomik savaşla örtülen siyasi güç mücadelesi yeryüzünün bütün bölgelerine yayılacaktır.
Yeni ticaret yolları Müslüman Orta Kuşak, ve acınası durum!
Çin’in İpekyolu projesi, Kuzey Denizi’nden açılan, Avrupa ile Asya’yı birleştirip ABD’yi dışarıda tutan yeni ticaret yolu bu savaşın açık cephelerindendir. Afrika’da kaynaklar, Ortadoğu’da jeopolitik üzerinden yürütülen çatışmalar da bu büyük mücadelelerin parçasıdır.
Ne gariptir ki, yeryüzünün kara ve deniz ticaret yollarının ezici çoğunluğu Müslüman Orta Kuşak’tadır. Burada, bizim coğrafyamızda başkalarının güç mücadelesine seyirci kalmak acınası bir durumdur.
Fırat’ın Doğu’sundaki proje “Büyük Oyun”dur
Türkiye-Rusya ilişkisi ile Türkiye ile ABD arasındaki sorunlar da bu çatışma ve ayrışmanın parçasıdır. Çin ile Rusya arasındaki yakınlık, AB içinde bazı ülkelerin Çin ve Rusya’ya yakınlaşması, ABD yaptırımlarına karşı genel anlamda tavır almaların artması, Almanya’nın ABD vesayetinden kurtulma çabası bundandır.
Daha mikro bir şey söyleyeyim: Suriye’nin kuzeyinde, Fırat’ın doğusunda oluşturulmak istenen garnizon harita bu hesaplaşmanın parçasıdır. Türkiye’nin bölgeye müdahale planları yoğunlaştıkça birilerinin terör örgütlerini nasıl harekete geçireceğini hep birlikte göreceğiz. İşte bunlar bile, Büyük Oyun’un içinde nasıl yer aldığımızın göstergesidir.
Artık Türkiye’de de dünyada da, hiçbir mesele bağımsız, yerel değildir. Bu yüzden yaşanan örtülü hesaplaşmayı çok iyi öğrenip, ülkemizin geleceğini de, bugün yaşadıklarını da bu hesaplaşmanın parçası olduğunu anlamak zorundayız.
Bütün haritalar masada: Bizi bir kez daha körleştiremezler, asla!
Birinci Dünya Savaşı’ndan daha büyük bir kırılma yaşanıyor. Güç haritaları da siyasi haritalar da o dönemden daha çok değişikliğe uğrayacak. Türkiye’ye ve dünyaya bu pencereden bakmayı öneriyorum. Bunu yapamayanlar hiçbir gelecek öngörüsüne sahip olamayacak, sürekli hazırlıksız yakalanacak, şaşırıp duracaktır.
Birileri masamıza yeni “Türkiye haritası” koyarken bizim tarihi iddialarımızı bugüne çağırmamızın, kendi haritalarımızı masaya sürmemizin hikmeti buradadır.
İşte bu 21. yüzyılın mücadelesidir. Gündelik serzenişlerle, kaprislerle, kişisel hırslarla vakit harcama yerine, bu büyük mücadeleye odaklanmak, içeride yürütülen en küçük mücadelenin o küresel güç kaymalarına karşı direnç oluşturmak olduğunu kavramak zorundayız.
Bizi bir daha körleştirmelerine asla izin vermeyelim, asla!
.Ekonomik terör üzerinden siyasi linç girişimi yapılıyor. Ekranda, köşede ahkam kesen “vicdan” abideleri! Osmanlı çökerken de bize “hakkı” söyletiyorlardı!
08:073/10/2018, Çarşamba
G: 3/10/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin karşı karşıya bulunduğu ekonomik sıkıntıyı, daha doğrusu açık ekonomik saldırıyı, kişiselleştirip birilerine fatura etmek, buradan bir linç harekatının psikolojik temellerini oluşturmak, bir memnuniyetsizlik dalgası inşa etmeye çalışmak, bunu iç siyasi hesaplaşmaya dönüştürmek, bu yolla bir yerlerden intikam almayı denemek, “masum uyarılar” ve “hakkı söylemek” kamuflajı altında örtülü hesapları servis etmek son derece tehlikeli, son derece talihsiz bir girişimdir.
Ekonomik terör üzerinden siyasi linç girişimi yapılıyor. Ekranda, köşede ahkam kesen “vicdan” abideleri! Osmanlı çökerken de bize “hakkı” söyletiyorlardı!
Ekonomik terör üzerinden siyasi linç girişimi yapılıyor. Ekranda, köşede ahkam kesen “vicdan” abideleri! Osmanlı çökerken de bize “hakkı” söyletiyorlardı!
26 Eylül, Çarşamba
Bir nevi 17-25 Aralık tezi bugünlerde, FETÖ dışında bazı çevrelere de servis edilmiş, bir takım kurgular yapılmış bu belli. Bazen doğruyu söylerken, dediğiniz şeyin nereye düştüğünü,hangi büyük hesabın parçası haline geldiğini dikkatle düşünmek zorundayız.
Cepheyi Türkiye’ye yaklaştırmak
Bu ülkenin 15 Temmuz gibi, ondan öncekiler gibi “çokuluslu müdahale”lerle yüzleştiğini kimse unutmasın. Bugünlerde “dış güçler” diye küçümsenen, alaya alınan şeyin, 15 Temmuz gecesi ülkemizi paramparça edecek noktaya gelen bir dış müdahale olduğunu kimse aklında çıkarmasın.
Bu ülkenin, 20. yüzyılın sonunda yeni bir uyanış, yükseliş dalgası geliştirdiğini, bu yüzden çok ağır saldırılara maruz kaldığını, saldırıların mahiyetinin “Türkiye’yi durdurma, küçültme” esasına dayandığını, Irak ve Suriye örneklerinin cepheyi Türkiye’ye yaklaştırma anlamına geldiğini unutmasın.
O “rapor”lar şimdi “sahada”
kullanılıyor. Ülkemizde bile.
Muhalefetin, hakkı/doğruyu söylemenin meşruiyetinin sorgulanacak hali yok. Ancak bütün bu kamuflajlar altında hep bir müdahalenin gizlendiğini son altı yılda kaç kez gördük. Adamlar otuz yıldır, İslam dünyasının tamamında İslamcı, muhafazakar Müslümanları kendi operasyonları için terör örgütleri olarak kurup kullandılar. 15 Temmuz’da yine “muhafazakar kılıklı” bir yapıyı bize karşı kullandılar.
Arap/İslam dünyasında “cemaat yapılarını” kullandılar. Daha 2015’lerden itibaren bu yapıları didik didik inceleyen sayısız rapor, proje yayınladılar. Bu projelerin önemli bir bölümünü sahada kullardılar. Gözlerimizin önünde hem de ve biz bir çoğuna uyanamadık.
Muhafazakarlar dikkatli olmalı.
Aynı hatayı tekrar yapmayalım
Türkiye’nin bugünkü büyük yürüyüşüne karşı birileri kullanılacaksa burada yine “muhafazakar soslu” bir girişimi deneyeceklerinden kuşku yok. Başka da seçenekleri kalmadı zaten. Öyleyse yeni uluslararası kurgu konusunda en fazla bu kesimlerin kendini sağlama alması, dikkat etmesi, olağanüstü bir hassasiyet göstermesi gerekiyor.
Biz bu kurguları, senaryoları 19. yüzyılın sonunda, 20. yüzyılın başlarında da gördük. Koca Osmanlı’ya karşı kimlerin nasıl kullanıldığını da gördük. Bir daha aynı hatayı tekrarlamayalım. Bir daha tarihi ıskalamayalım.
Ekonomik saldırı ile terör
saldırıları aynı kaynaktan
Ekonomik krizler her zaman dar ekonomik sıkıntılarla sınırlı değildir. Evet, görünüşte bunlardır. Ama çoğu zaman jeopolitik hesapların parçasıdır. Bu ülke genelinde de olsa, küresel ölçekte de olsa böyledir.
Bazen terör gibidir, bazen iç siyasi kriz gibidir, bazen açık tehditler gibidir, bazen devletten devlete savaş gibidir. İki dünya savaşının da öncesine bakın, ekonomik hesaplaşmadır, kaynaklardır, sömürge paylaşımıdır.
Türkiye’nin bugüne kadar yaşadığı ekonomik krizlere bakın: Tamamı ekonomi üzerinden yürütülen siyasi krizlerdir, iç siyaseti dizayn etmeye ayarlıdır, ülkenin her on yılda, her yirmi yılda biriktirdiği zenginliği yağmalama, fakirliğe mahkum etme, Türkiye’yi Atlantik eksenine hapsetme üzerine kurgulanmıştır. Bu anlamda ekonomik krizler de, terör saldırıları da aynı hesabın parçasıdır.
Bu, ekonomik kriz değil,
jeopolitik hesaplaşmadır
2008’de Batı’yı vuran ekonomik kriz sonuçları itibariyle jeopolitik krizdi. Batı’nın küresel hakimiyet tezleri böyle çöktü. ABD’nin bugün Çin ile, Rusya ile, Avrupa ile, Türkiye ve başka ülkelerle yürüttüğü ticaret savaşları da jeopolitik sonuçlar üretecek.
Ticaret savaşları dediğimiz şey güç savaşlarıdır. Dünyanın neresinde ne tür çatışmalara, kırılmalara yol açacağını, hangi ülkeleri sınırlayıp hangi ülkelere alan açacağını birkaç yıl içinde göreceğiz. Türkiye bu küresel güç mücadelesinin tam merkezinde yer alıyor. Kendisini 20. yüzyıldan çıkarıp merkeze yerleştirme derdinde. Biz buna yeni yükseliş dönemi diyoruz.
İşte bu dönemde çok ağır saldırılar altındayız. Olacaktık zaten.. Bu bir mücadeledir. Eğer büyük iddialarınız varsa büyük kavgalarınız da olacaktır. Bu hesaplaşmaya girişmeden daha büyük olamazsınız. Kaç yıldır yüzleştiğimiz saldırılar da, bunlara karşı verdiğimiz mücadele de bu yüzden büyüktür zaten.
Birileri Erdoğan’ın sözlerini
değersizleştirmeye çalışıyor
Birileri, Cumhurbaşkanı’nın ekonomik teröre yönelik sözlerini, verdiği mücadeleyi etkisizleştirmeye, değersizleştirmeye, içini boşaltmaya çalışıyor.
Birileri, ekonomik sorunlara karşı canla başla çalışanları karalamaya, onlar üzerinden kötü adam imajı oluşturmaya, buradan bir toplumsal reaksiyon üretmeye çalışıyor.
Birileri, bir taraftan “ülke battı, bittik” diye yaygara koparıp “psikolojik kötülüğe” yatırım yaparken başka bir taraftan milyar dolarlarını dışarıya kaçırmaya çalışıyor, “para seferleri” organize ediyor.
Kriptoları başka başka
‘kimlik’lerle sahaya sürüp
neyi engellemek istiyorlar?
Birileri, hiçbir siyasi tez üretememenin boşluğunu, “ekonomik kriz” söylemiyle doldurup toplumsal muhalefet zemini arayışına giriyor.
Birileri, Türkiye’nin ana omurgasını, tarihsel iddialarını ayakta tutan milli ekseni zayıflatmak, yıpratmak, işlemez hale getirip ülkeyi daha kolay sarsmanın yollarını arıyor ve “ekonomik kriz, toplumsal memnuniyetsizlik” tezini işliyor.
Birileri, “Fırat’ın Doğusu”na müdahale söylemleri yükseldikçe, o zaman yaklaştıkça, kriptolarını başka başka kimliklerle sahaya sürüyor, “ekonomik kriz”e sarılıyor. Ne gariptir ki, ülkeyi ekonomik saldırılarla vuranlarla bu çevrelerin yolları bir yerlerde kesişiyor, yöntem ve zamanlama tam örtüşüyor
Ekranda, köşesinde ahkam
kesen vicdan abideleri,
operasyon adamları var!
Birileri, “hakkı söylemek” adı altında vicdan abidesi kesilip, “ne yani bunları da mı söylemeyeceğiz” saflığını kullanıp birilerinin ajandası için yollara düşüyor, ekranlarda, köşelerde ahkam kesiyor, hakkaniyet nutukları atıyor, olduklarından çok farklı bir profille başımıza toplumsal kanaat önderleri kesiliyor.
Akil görünümlü, kibirli, hiçbir zaman doğru siyasi öngörüye sahip olamamış, yük yüklenmemiş, küçük hesapların peşinden koşmuş manipülasyon guruları ortalıkta dolaşıyor. İşte onlar, yeni örtülühareketin psikolojik operasyonun adamlarıdır ve yakında başkaları da bu kervana katılacaktır.
Osmanlı çökerken bunu yaptılar..
Türkiye yükselirken de yapıyorlar.
Birileri, alttan alta, örtülü bir siyasi proje yürütüyor, bunu Ak Parti’ye gönül veren çevrelerin zihinleriyle oynayarak yapıyor, detaylarla kör edip esastan saptırmaya çalışıyor. Açık ve net söyleyeyim, kişisel düşüncem, örgütlenmek istenen yeni “çevre” bölgemizde ve dünyada olup bitenlerin ve kesinlikle Türkiye’ye yönelik çokuluslu tezlerin parçası olarak öne çıkarılacaktır.
Bunu Osmanlı çökerken denediler ve başardılar. Şimdi Türkiye yükselirken bir kez daha deneyecekler. Umarım meramımı anlatabilmişimdir.
.Bir füze yanlışlıkla ateşlenir, iki savaş gemisi çarpışabilir. Dünya ABD ve İsrail’i dizginlemeyi bilecektir
04:005/10/2018, Cuma
G: 5/10/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
ABD-Çin arasında başlayan ticaret savaşı, çok vahim sonuçlara ulaşabilir. Her ne kadar ABD ile Çin arasında görünüyorsa da aslında küresel ölçekte bir ekonomik, siyasi, askeri güç savaşı yaşanıyor. Bu da dünyanın tamamını etkisi altında alacak bir krizin büyüdüğünün işaretidir. ABD’nin, Türkiye dâhil, müttefik ya da düşman, dünyanın ezici çoğunluğunu hedef alan tehditleri işte bu yüzden insanlık için endişe verici sonuçlar üretebilir.
Bir füze yanlışlıkla ateşlenir, iki savaş gemisi çarpışabilir. Dünya ABD ve İsrail’i dizginlemeyi bilecektir
Bir füze yanlışlıkla ateşlenir, iki savaş gemisi çarpışabilir. Dünya ABD ve İsrail’i dizginlemeyi bilecektir
30 Eylül, Pazar
Küresel iddialarını, ahlaki zeminini kaybeden ABD, çılgınlıklara girişebilir. Sadece bizim coğrafya değil, Doğu Avrupa’dan Balkanlar’a, Asya-Pasifik bölgesine kadar bütün fay hatları hareketlenebilir, çatışma alanlarına dönüşebilir. Bugün Suriye ile uğraşan dünya, çok yakında birden fazla ülkede “savaş hali” ile yüzleşebilir. Daha da ötesi, bu sefer savaş “merkez ülkeler”in güç mücadelesinin kurbanı olan ülkelerde değil, doğrudan merkez ülkeler arasında patlayabilir.
Bir füze yanlışlıkla ateşlenir, iki savaş gemisi çarpışabilir
Güney Çin Denizi’nde birbirine beş metre kadar aklaşan ABD ve Çin savaş gemilerinin durumu, bilmiyorum, dünyaya bir şey anlatmaya yetiyor mu? Baltıklar’da İngiliz-Rus savaş uçaklarının birbirini taciz edip durması bir şey anlatıyor mu? Yarın Baltık Denizi’nde Rus-İngiliz savaş gemileri birbirine dokunabilir. Doğu Akdeniz’de birbirine çarpabilir.
Ya da bütün bu bölgelerde bir füze yanlışlıkla ateşlenebilir, bir savaş uçağı “kazası” ortaya çıkabilir. Veya Batı başkentlerinden birinde birçok ülkeyi harekete geçirecek devasa bir “terör saldırısı” yaşanabilir. Ardından bütün dünya alarma geçebilir.
Çok büyük bir fırtına bu: Masalar dağıldı..
Çok büyük bir fırtına yaklaşıyor ve bu fırtınayı tersine çevirecek, ticaret savaşları ile birbirini yoklayan güçleri sakinleştirebilecek hiçbir uluslararası mekanizma kalmadı. Ulus üstü bütün yapılar dağıtıldı ya da etkisizleştirildi. Uluslararası sözleşmelerin büyük çoğunluğu askıya alındı.
Artık devletler tek başına ve küresel ölçekte diyalog, uzlaşma zeminine dair ne varsa devreden çıkarıldı, masalar dağıldı. Böyle olunca da, her devlet, kendi iddiaları ekseninde harekete geçti. Hem güç zehirlenmesi hem de o devletlerin derinden hissettiği güvensizlik öne çıktı. İşte bu iki durum birleşince tehlike dünyanın tamamını etkisi altına almaya başladı.
Savaş sırasında bile söylenmez: Bir imparatorluğun çöküşü bu..
Özellikle Trump’ın ABD’nin başına geçmesinden sonra, ülkeler arasında kullanılan siyasi dil o kadar sertleşti ki, bu ifade biçimleri savaş sırasında bile söylenmez. Her ne kadar Trump’ın ”dengesizliği” dense de aslında bu, ABD’nin kendini yeniden tanımlama biçimidir.
Küresel iddialarını kaybetmiş, kredisini tüketmiş, tamamen zorbalığa yönelmiştir. ABD bir daha asla küresel ölçekte iddia sahibi olamayacaktır. Şimdilik Çin’le yürüttüğü güç hesaplaşması bir semboldür, yakın gelecekte dünyanın merkez ve orta ölçekli bütün ülkeleriyle çatışacaktır. Bu da Amerikan imparatorluğunun çöküş hızını artıracaktır.
Bir “Hasta Adam” bütün dünyayı felâkete sürüklüyor
Türkiye’ye yönelik ekonomik saldırı bu hesaplaşmanın parçasıdır. Ankara, yüzyıllık vesayetten kurtulup kendi yolunu seçtiği anda ABD saldırıları başlamıştır. Suriye’nin kuzeyinden çevreleme ve içerideki darbe girişimleri bu yüzdendir. Ayrışma devam edecek, çatışma daha da şiddetlenecektir. Ama bu, sadece Türkiye’nin mücadelesi değildir. ABD’yi sınırlamaya dönük küresel bir konsensüs oluşmaktadır.
Hindistan gibi, Çin ve Rusya’ya karşı müttefik gördüğü bir ülkeyi bile ambargoyla tehdit eden, Rusya’nın füze üretim tesislerini vurabileceğini açıklayan, Çin ile ticaret savaşını hızla Güney Çin Denizi’nde çatışmaya dönüştürmek isteyen, S. Arabistan gibi bölgesel finansörüne “daha çok para ver yoksa iki hafta dayanamazsın” diye şantaj yapan, Fırat’ın doğusunda “Türkiye’ye saldırı için cephe kuran”, kendisine destek vermeyen Avrupalı müttefiklerini tehdit eden bir “Hasta Adam”, İsrail’le el ele verip insanlığı büyük bir çöküşe sürüklemeye çalışıyor.
Dünya ABD ve İsrail’i dizginlemeyi bilecektir
Bu tehlikenin, yaklaşan fırtınanın, dünyanın nereye doğru gittiğinin ne kadar farkındayız, bilmiyorum. Her geçen gün tansiyon daha da yükseliyor, her geçen gün tehdit dili daha da sertleşiyor, her geçen gün devletlerin birbiriyle boy ölçüşmesine dair daha tehlikeli eylemler öne çıkıyor.
Kötü olan da, bu atmosferin düzeleceğine dair hiçbir iyimserliğin kalmaması. Öyle sanıyorum ki, dünya ABD ve İsrail’i dizginlemek için bambaşka bir güç denklemine ihtiyaç duyacak, bu yönde adımlar atmak zorunda kalacak.
Ticaret savaşları iki füze gemisinin çarpışmasıdır!
Bir çılgınlıklar çağında, kontrolsüzlükler çağında yaşıyoruz. Kaynaklar, pazarlar ve güvenlik ekseninde kıyametler koparacak adımlar atılıyor. Türkiye dışında bir yere bakmayanlar için, kafasını kaldırıp neler olduğunu anlamaya çalışmayanlar için bunlar abartı gelebilir.
Böyle zamanlar oldu, bu doğru, ama o zamanlarda tansiyon belli bölgelerde yoğunlaştı. Irak gibi, Suriye gibi, Filistin gibi ya da dünyanın bir başka bölgesi gibi. Şimdi ise, dünyanın tamamına yayılan bir gerilim söz konusu. Bu da tehlikenin vahametini ortaya koyuyor. Bir gün sonra, bir hafta sonra neler olabileceğini kimse bilmiyor.
ABD’den en fazla petrol alan ikinci ülke olan Çin, bütün alımları durdurdu. Aynı anda iki ülke füze gemileri çatışmanın eşiğine geldi. Şimdi ABD aynı bölgede büyük bir tatbikat başlatıyor. İşte ticaret savaşı bu demek.
Dünkü 8 şehit, Fırat’ın Doğusu, ekonomik saldırı tek hesaptır.
Ticaret savaşları jeopolitik çözülmelere büyük güç mücadelelerine dönüşecek. Yeryüzünün güç haritasındaki kırılma alanlarında ciddi çatışmalara yol açacak. Kaynaklar ve pazarlar üzerindeki mücadele ordularla, füzelerle yürütülecek. Ordular şirketlerin öncü güçleri, yatırım araçları haline gelecek. Buradan bakınca da, bir sabah on ülkeyi çatışmaya tutuşmuş halde görmek şimdiden muhtemeldir.
Türkiye işte böyle bir hesaplaşmanın merkezinde bir ülke. Bu yüzden ağır ekonomik saldırılara maruz kalıyor. Bu yüzden verilen mücadele Türkiye içi dinamiklerle sınırlı bir şey değil. Daha dün Batman’da 8 askerimiz şehit oldu. Günlerdir Fırat’ın doğusu uyarıları yapıyoruz. Ekonomik saldırılarla bunlar aynı hesabın parçası.
Büyük fırtınaya direnmek: İçeride ve dışarıda teyakkuz
Bu yüzden, bedeli ne olursa olsun, Fırat’ın doğusuna müdahalenin bir milli mücadele olduğunu söylüyoruz. Ekonomik saldırıya en iyi cevabın burada verileceğini düşünüyoruz. Bu yüzden Türkiye’nin büyük mücadelesini sulandırmaya dönük her çıkışa büyük şüpheyle bakıyoruz. Bu yüzden asıl hesaplaşmanın bizim bölgemizde değil, Doğu-Batı Avrupa hattında, Asya-Pasifik bölgesinde olacağını düşünüyoruz.
Türkiye, milletimiz, hepimiz, bu büyük fırtınaya karşı hazırlıklı olmalıyız. Olağanüstü ölçekte bir savunma seferberliği başlatmalıyız. Doğu Akdeniz ve Suriye üzerinden gelen saldırılar, bir süre sonra başka bölgelerden de gelmeye başlayacak. İçeride verilen mücadele, direniş aslında bu büyük fırtınaya karşı da verdiğimiz mücadeledir.
Gördüklerimi paylaşıyorum. Bu yüzden her alanda teyakkuzda olun derim. Çünkü bütün dünya o halde.
Cemal Kaşıkçı cinayeti bir DEAŞ zihniyetidir. O uçakla kaç ülkeden suikastçılar getirildi? BAE-İsrail sabotajı: Bu da Rus uçağı senaryosu mu?
04:008/10/2018, Pazartesi
G: 8/10/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Gazeteci Cemal Kaşıkçı’nın Suudi Arabistan’ın İstanbul Konsolosluğu’nda vahşi biçimde öldürülmesi, dünya genelinde örneğine çok az rastlanan bir barbarlıktır. Bir DEAŞ zihniyetidir, bir Ebu Gureyb yöntemidir.
Cemal Kaşıkçı cinayeti bir DEAŞ zihniyetidir. O uçakla kaç ülkeden suikastçılar getirildi? BAE-İsrail sabotajı: Bu da Rus uçağı senaryosu mu?
Cemal Kaşıkçı cinayeti bir DEAŞ zihniyetidir. O uçakla kaç ülkeden suikastçılar getirildi? BAE-İsrail sabotajı: Bu da Rus uçağı senaryosu mu?
1 Ekim, Pazartesi
Öldürülme şekli açıklandığı gibiyse, bir devletin, bir yönetimin nasıl
çete
gibi hareket ettiğine, bir terör örgütü gibi hareket ettiğine dair
ürpertici
bir gerçekle karşı karşıyayız.
Bu katliam, S. Arabistan yönetimine, daha çok Veliaht Muhammed bin Selman’a muhalif olanların nasıl susturulduğunun, yok edildiğinin, işadamlarının ve din adamlarının nasıl rehin alınıp şantaja maruz bırakıldığının, bundan sonra daha neler yapılabileceğinin açık örneğidir.
İstanbul’daki cinayet kimlere ne anlatıyor?
Kaşıkçı’nın Türkiye’de, İstanbul’un göbeğinde bu şekilde öldürülmesi, ülkemizin onuruna vurulmuş çok ağır bir darbedir. İstanbul’un bir istihbarat operasyon merkezine dönüştürülmesi, bir terör operasyonuyla lekelenmesi, güvenilir şehir olma, özgürlük alanı olma haline saldırıdır.
Çünkü İstanbul, Arap düşünürler için, Müslüman düşünürler için güvenli bir limandır, bir sığınaktır, bir özgürlük alanıdır. Bu cinayet Türkiye’nin, İstanbul’un bu özelliğine de saldırıdır. Belki bu da amaçlanmıştır. Kaşıkçı olayı, bundan sonra Arap düşünürlere, muhaliflere Türkiye’de yeni operasyonlar yapılacağının işaretidir.
Bu bir İsrail yöntemi: O uçakla kaç ülkeden suikastçılar getirildi?
Onları bu ülkede barınamayacak, bu ülkeye sığınamayacak hale getirmek istiyorlar. Bu dikkate alınmalı, önlemler geliştirilmelidir. Örtülü operasyonları açığa çıkarılacak bir nevi istihbarat avı yürütülmelidir. Uçakla suikastçılar yollayıp adam kaçırma, öldürme, Türkiye’nin hazmedebileceği bir durum değildir.
Rehin alma, kaçırma ya da cinayet, açık biçimde İsrail istihbaratı yöntemidir. Muhammed Bin Selman ve BAE Veliahtı Muhammed Bin Zaid, zaten her yerde İsrail istihbaratı ile, ABD ve İngiliz istihbaratı ile ortak çalışıyor. O gün uçakla İstanbul’a gelenlerin tamamı Suudlu muydu? Yoksa İsrailli, BAE’liler, Mısırlılar da var mıydı, açığa kavuşturulmalıdır.
Bu bir ortak operasyon muydu, öğrenilmelidir. Çünkü bu ülkeler, istihbarat aygıtları bütün bölgede ortak hareket ediyorlar. Bütün bölgede ABD-İsrail çıkarlarına göre bir dizayn yapmaya çalışıyorlar. Bütün bölgede terör örgütlerini, iç savaşları, örtülü operasyonları birlikte yürütüyorlar.
Bütün bölgede Türkiye karşıtı acımasız bir saldırganlıkla hareket ediyorlar, bir nevi Türk-Arap savaşının psikolojik temellerini oluşturmaya, Türkiye karşıtı bir dalga inşa etmeye çalışıyorlar.
BAE-İsrail sabotajı: Bu da Rus uçağı senaryosu mu?
ABD-İsrail istihbaratı hem Suud, hem BAE, hem Mısır istihbaratını yönetiyor. Burada istihbaratın da ötesinde bir kaba cinayet vardır. Bu cinayetle: Birileri sanki Türkiye ile S. Arabistan ilişkilerini bir daha onarılamaz bir noktaya sürüklemek istiyor.
Bu BAE-İsrail düşüncesidir. Selman’ın bütün kontrolsüzlüklerine rağmen Ankara, dikkatle hareket ederek şimdiye kadar bir krizi önledi. Sabretti, ağırbaşlı davrandı, ilişkilerin düzelebileceği, güçlenebileceği umudunu hep taşıdı. Özellikle S. Arabistan vatandaşlarının hassasiyetlerini hep üstte tuttu.
Şimdi bu cinayetin zamanlaması, “Acaba böyle bir yakınlaşma ihtimali mi vardı da sabote edildi” düşüncesini ortaya koyuyor. Birileri bir şeyleri mi sabote ediyor? Cemal Kaşıkçıolayı bu amaçla mı planlandı? Çok fazla soru var. ABD, İsrail ve FETÖ’cülerin Rus uçağını düşürmesi gibi bir senaryo ile mi karşı karşıyayız?
Bugünlerde Türkiye’de ne haltlar karıştırıyorlar?
Zaid ve Selman, bütün varlıklarını “Türkiye düşmanlığı”na adamış iki lider. Bölgedeki her türlü terör örgütünü Türkiye’ye karşı besliyor, para ve silah veriyor. Arap dünyasında Türkiye düşmanlığı üzerine bir dalga oluşturmaya çalışıyorlar.
Bu anlayış 15 Temmuz saldırısını destekledi. PKK’yı destekledi, destekliyor. Suriye’nin kuzeyindeki terör koridoruna en büyük desteği bunlar veriyor. Erdoğan’ı devirmeye yönelik çokuluslu komploların tamamının içinde yer aldılar. FETÖ ile Dubai toplantılarının sırrı henüz çözülmüş değil.
Şimdilerde Erdoğan’a karşı yeni bir “muhalefet ve müdahale” yapılanmasını alttan alta destekliyorlar, finanse ediyorlar. Uzun zamandır dikkat çekmeye çalıştığım “Muhafazakâr Muhalefet” ve “Muhafazakâr Müdahale” planlarına işte buradan bakmak lazımdır.
Bu prenslere “Arap-Türk savaşı” dayatanlar kim?
Selman’ın, 4 milyar dolar vererek Amerikan askerlerinin Suriye’de kalmasını istemesinin arkasında “İran tehdidi” yoktur, Türkiye düşmanlığı vardır. Çünkü ABD ve İsrail, BAE, S. Arabistan, Mısır üzerinden yeni bir Türkiye karşıtı eksen kurmuştur.
Rakka’daki PKK-ABD varlığı için ödenen 100 milyon dolar bunun parçasıdır. Açık biçimde Türkiye’yi hedef alacak bir Arap bloku oluşturmaya dönük ciddi bir uluslararası planlama söz konusudur. Afrin’de başarısız olmamız için çalışanlar arasında bu iki lider de vardır.
Zaid, bu kötülüklerin bedelini ödeyecektir..
Özellikle Zaid’in DEAŞ’ı silahlandırması, PKK’yı silahlandırıp Türkiye’ye saldırı için teşvik etmesi, Suriye’nin kuzeyindeki terör koridorunu beslemesi, hem Türkiye hem de coğrafyaya çok büyük ihanettir. Bu kişi, gün olacak bu ihanetin, bu kötülüğün bedelini ağır bir şekilde ödeyecektir. Bu kötülük abidesinin Türkiye içinde operasyon planları çok yakından izlenmektedir. Türkiye’ye güçlerinin yetmeyeceğini, bir kaç yıl içinde Basra Körfezi’nde başlayacak çok cepheli savaş ülkelerini sardığında göreceklerdir. İşte onlar, coğrafyanın büyük düşmanlarının içerideki Truva atlarıdır.
Bir İsrail, Suud, BAE kurgusudur
Kaşıkçı’nın öldürülmesi, bir İsrail, Suud, BAE kurgusudur. Bu kötü bir geleceğin başlangıcıdır. Devamı gelecektir. Bugün Suudi vatandaşlarına yarın başka ülkelerin vatandaşlarına ya da siyasilerine. Arafat’ı zehirleyip öldüren ekip ve zihniyet Kaşıkçı suikastının de arkasındadır. Muhammed Dahlan gibi caniler bu işin arkasındadır.
Çünkü Dahlan ekibi, 15 Temmuz’dan bir yıl önce de Türkiye’yi çalışıyordu! Her ne kadar Selman’a muhalif bir gazeteci öldürülse de, imza Muhammed Bin Zaid’e aittir. Selman’ın patronu odur. İkisinin patronu da ABD-İsrail istihbaratıdır.
İşkence merkezleri’nden, ‘CIA Uçakları’ndan, Selman ve Zaid’in Kaşıkçı cinayetine.. Bu iki kötü adamı durdurun!
04:0010/10/2018, Çarşamba
G: 10/10/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Irak işgalinden hemen sonra, yeryüzünün onlarca ülkesinde CIA’ya bağlı “işkence merkezleri” kurulmuştu.
‘İşkence merkezleri’nden, ‘CIA Uçakları’ndan, Selman ve Zaid’in Kaşıkçı cinayetine.. Bu iki kötü adamı durdurun!
‘İşkence merkezleri’nden, ‘CIA Uçakları’ndan, Selman ve Zaid’in Kaşıkçı cinayetine.. Bu iki kötü adamı durdurun!
3 Ekim, Çarşamba
Gizli anlaşmalarla oluşturulan, Güney Asya’dan Afrika ve Ortadoğu’nun çöllerine kadar yayılan esir kamplarıydı bunlar. Terörle mücadele adıyla hareket ediliyor, dünyanın bir çok ülkesinden yüzlerce insan kaçırılıp buralara taşınıyordu. Sonradan bu kişilerin hiç birinden haber alınamadı. Hiçbiri o merkezlerden canlı çıkamadı.
Bu trafik, “CIA işkence uçakları” tarafından yürütülüyordu. Belki yüzlerce insan bu uçaklarla bir yerlere taşındı, sonra bir daha hiç birinden haber alınamadı. “Esir ticareti” yapılıyor, bu ticarette büyük paralar bile dönüyordu.
Haber verdik, çok ağır tehditlere maruz kaldık
“İşkence Merkezleri”ni ilk haber veren, tartışan kişi olduğumu sanıyorum. Hatta Pasifik’te tanker gemileri “korsanlar” tarafından kaçırılırken “Hayır, onları CIA kaçırıyor, bu gemiler hapishane gemileri olarak kullanılıyor, uluslararası hukukun olmadığı açık denizlerde işkence merkezleri ve hapishane olarak dolaştırılıyor” diye yazan ilk kişiyim. “CIA işkence uçakları” konusunda da dünyayı en fazla bilgilendiren birkaç isimden biriydim. Hatırlıyorum, bunları yazıp tartıştığım için çok ağır saldırılara, tehditlere maruz kalmıştım.
Suudi, Mısır, BAE, İsrail ortaklığı cinayet uçakları
Cemal Kaşıkçı’nın S. Arabistan İstanbul Konsolosluğu’nda “kaybolması”, “öldürülmesi” ya da canlı veya ölü götürülmesi işte bu trafiğin bir parçası gibi. İşin yapılış biçimi, arkasındaki akıl, kullanılan uçaklar, uygulanan yöntem o kadar benziyor ki, sanki birileri “işkence uçakları” trafiğini yeniden başlatıyor.
Gulfstream uçakları o zaman da kullanılıyordu. Hatta kuyruk numaralarını bile yayınlıyorduk. Şimdi bakıyorum; benzer bir olay, yine Gulfstream uçakları ile yapılıyor ve biz yine kuyruk numaraları, uçuş haritaları yayınlıyoruz.
İki uçağın da Riyad-Kahire-Dubai bağlantılı gelmesi, Türkiye’den ayrılırken Mısır’a dönmeleri, birinin oradan Dubai’ye gitmesi, İstanbul’da ortak bir operasyon yürütüldüğünü, S. Arabistan, Mısır ve BAE’nin işin içinde olduğunu, CIA uçakları ve İsrail istihbaratı yöntemleri kullanıldığını, muhtemelen üç ülke istihbaratına da İsrail istihbaratının patronluk ettiğini görüyoruz.
Talimatlar doğrudan Selman ve Zaid’den
Ancak bu ülkeler, özellikle S. Arabistan ve BAE işi ellerine yüzlerine bulaştırdılar. Patronları kadar iyi yapamadılar. Plan kurgulanmış uygulamada açık verdiler. Uçaklar, içindeki yolcu isimleri, konsolosluğa gelen siyah araçlar, siyah bir kamyonete yüklenen koliler her şeyi aslında ortaya koyuyor.
Suud Veliahtı Muhammed Bin Selman ve BAE veliahtı Muhammed Bin Zaid, bütün coğrafyaya Türkiye düşmanlığını yayma rolünü üslenmiş bu iki kontrolsüz adam, Cemal Kaşıkçı olayının doğrudan sorumlularıdır. Emirler, talimatlar, kararlar ikisi tarafından verilmiş, kaçırma ya da cinayet onların talimatları doğrultusunda gerçekleştirilmiştir. Muhtemelen İsrail ve Mısır istihbaratına da bu iş için yüklü para ödenmiştir.
İki lider de bölge genelinde “terör baronu” haline geldi: Hedefleri Türkiye ve Erdoğan
Selman ve Zaid’in ABD-İsrail istihbaratının kontrolünde olduğu, onlar üzerinden bütün coğrafyayı hedef alan bir yıkım projesi uygulandığı, iç savaş senaryoları planlandığı, terör örgütlerinin bu ikisi üzerinden fonlandığı, yine ikisi üzerinden Türkiye ve Erdoğan karşıtı bir eksen kurulduğu, bu eksenin Suriye’nin kuzeyindeki terör koridorunun en büyük destekçisi olduğu, 15 Temmuz darbesinin içinde yer aldıkları, sonrasında Türkiye içinde yeni “muhalefet” ve “müdahale” senaryolarına hız verdikleri, örtülü operasyon ve suikast yöntemleri kullandıkları, Erdoğan’ı devirmeye yönelik Batılı komploların bölgesel sorumluluğunu üstlendikleri ve bu amaçla çok kirli yöntemler kullandıkları bilinen bir gerçektir.
“Fotoğrafı” netleştirecek başka gelişmeler bekleyin
Kaşıkçı operasyonunun sadece S. Arabistan iç meselesiyle, muhalefet meselesiyle sınırlı olduğunu düşünmüyorum. Doğrudan Türkiye ile Arap dünyası arasına kalın duvarlar örmeye dönük amacın belki de ilk ve en somut girişimidir. Öyleyse, bundan sonra benzer girişimler olacaktır. Çok geçmeden, Kaşıkçı olayındaki fotoğrafla bütünleşecek gerçek resmi gösterecek başka gelişmelere de tanık olacağız.
ABD ve İsrail’le anlaşıp Kudüs’ü, Filistinlileri satan, Mekke ve Medine için gizli anlaşmalar yapan, bölgesel savaş için her türlü provokasyonu üstlenen, Türkiye ve Erdoğan düşmanlığı hastalık haline gelen bu iki isim, terör destekçiliğinden, örtülü operasyonlardan, cinayetten, adam kaçırmadan, savaş suçu işlemekten suçlanmalı, yargılanmalıdır.
O “eksen” Türkiye’ye karşı planlandı. Birileri Selman ve Zaid’i durdursun
Görünüşte İran’a karşı kurulan ama aslında Türkiye’ye karşı planlanan BAE-S. Arabistan-İsrail-Mısır ekseni bundan sonra coğrafyadaki, Türkiye’deki her türlü kötülüğün sahibi olacaktır. Selman ve Zaid üzerinden bütün bölge rehin alınmıştır. Coğrafyamız bu iki kişiyi durdurmalıdır. Çünkü onları durdurmak ABD ve İsrail’i durdurmaktır.
Kaşıkçı cinayetini planlarken Arap medyasını da dizayn etmişler. Müthiş bir yaygara… Cinayeti işleyenler büyük bir karartma uyguluyor. Gariptir, Türkiye içinde bazı sosyal medya hesapları da onlarla birlikte hareket ediyor. İşte bu çevreler de cinayetten, o örtülü operasyondan sorumludur, dikkatle incelenmelidir. Muhtemelen onlar da fonlanmıştır.
Büyük tuzak S. Arabistan’a kuruldu
Ama Selman ve Zaid bu sefer baltayı taşa vurdu. Bütün pis işleri ortalığa saçılacak. Birileri onları yeni Arap liderler olarak öne çıkarmak istedi, yeni bir Arap milliyetçiliği dalgası inşa etmek istedi. Arap/İslam dünyasını onlar üzerinden dönüştürmek istedi. İslam’ın kalbini onlar üzerinden rehin almak istedi. Oysa tuzak Arap milletine kurulmuştu, S. Arabistan’a kurulmuştu. Bunun ne anlama geldiğini bir iki yıl içinde göreceksiniz.
Selman ve Zaid’in şımarıklığı, gözü dönmüşlüğü, “para ile her şeyi yaparız” aptallığı aslında kendilerini vuracak. Bence sonları hiç iyi olmayacak. Ne kadar çırpınsalar, ne kadar içeride birilerini provoke etseler, ne kadar cinayet işleyip suikastlere girişseler de Türkiye’ye yapacakları hiçbir şey yok.
Erdoğan’ı devirme ihalesi onlara pahalıya patlayacak
“Erdoğan’ı devirme ihalesi” onlara çok pahalıya patlayacak. Bazı şeylere paralarının yetmeyeceğini görecekler.
Cemal Kaşıkçı olayı, bu iki gözü dönmüş şımarık adamın açıklarını ortaya çıkardı. Artık kendilerini gizleyemezler, artık “iyi şeyler yapma” ihtimali ortadan kalkmıştır. Selman ve Zaid bölgenin kötülük abideleridir, bundan sonra her kötü senaryoda onlar hedef olacaktır.
.Selman ve Zaid, 21. yüzyılın iki Lawrence’ı: Darbe ve terörü finanse ettiler Erdoğan’ı hedef aldılar, Afrin’de ağır darbe yediler.. Bu sefer fena yakalandılar! Yüzyıl sonra aynı yerdeyiz.
04:0012/10/2018, Cuma
G: 12/10/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Suudi Arabistan Veliaht Prensi Muhammed Bin Selman ve BAE Veliahtı Muhammed bin Zaid, ilk kez büyük açık verdi, fena yakalandı.
Selman ve Zaid, 21. yüzyılın iki Lawrence’ı: Darbe ve terörü finanse ettiler Erdoğan’ı hedef aldılar, Afrin’de ağır darbe yediler.. Bu sefer fena yakalandılar! Yüzyıl sonra aynı yerdeyiz.
Selman ve Zaid, 21. yüzyılın iki Lawrence’ı: Darbe ve terörü finanse ettiler Erdoğan’ı hedef aldılar, Afrin’de ağır darbe yediler.. Bu sefer fena yakalandılar! Yüzyıl sonra aynı yerdeyiz.
5 Ekim, Cuma
Bugüne kadar, bu ikilinin Yemen’den Libya’ya, Somali’den S. Arabistan’a bir çok ülkede yürüttüğü örtülü operasyonlar özgüvenlerini ve şımarıklıklarını o kadar artırdı ki, bütün coğrafyada rahatça at koşturacaklarını sandılar.
Ne de olsa ABD/İngiliz istihbaratı, İsrail istihbaratı arkalarındaydı, onlarla beraber çalışıyorlardı, onlar adına bölgeyi dizayn ediyorlardı. Onlar adına terör örgütleri yönetiyor, onlar adına S. Arabistan iç siyasetini dizayn ediyor, onlar adına para trafiğini kontrol ediyor, onların saha yapılarına çalışma alanı sağlıyor, onlar adına suikastler düzenliyorlardı.
Erdoğan’ı devirme senaryoları, Selman ve Zaid’in patronları..
Bu ikilinin, 15 Temmuz’da zirveye ulaşan Türkiye’yi yönelik saldırıların tamamında yer alması, gönüllü olması, yeni bir Arap milliyetçiliği dalgası oluşturarak Türkiye’yi bölgede sınırlamaya dönük çokuluslu senaryonun ihalesini alması, Erdoğan’ı devirmeye dönük içeride ve dışarıda yürütülen projelere aktif biçimde katılması, bu senaryoların kirli işlerini üstlenmesi Türkiye tarafından biliniyordu.
Ama bütün bölgesel hesapların farkında olan Türkiye, bu ikiliye göre hareket etmiyor, daha üst bir akılla olanlara, olacaklara müdahil olmaya çalışıyor, Selman ve Zaid’den çok patronlarıyla uğraşıyordu. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın şahsını hedef alan örtülü hareketlere karşı bile son derece sakin, dikkatli, ihtiyatlı hareket edildi. Türkiye, iki kontrolsüz adam tarafından provoke edilmek istendi ama buna müsaade etmedi.
21. yüzyılın Lawrence’ları, Türkiye’yi durduramazsınız
Açık söyleyelim; Selman ve Zaid, Birinci Dünya Savaşı sonrasının ikinci coğrafya dizaynının bölgesel temsilcileridir. Zamanımızın Lawrence’ıdırlar. Kudüs’tür, Mekke’dir, Müslümanlık’tır, tarihtir, coğrafyadır onların umurunda bile değil. Onlar birilerinin bölgesel projesini yürütürken, S. Arabistan’ın bile imhasına yol açacak girişimlere imzalar atmıştır.
Bu amaç doğrultusunda Suriye’de, Irak’ta, Yemen’de hatta Türkiye içinde terörü fonlamışlar, silah sağlamışlar, cinayetlere ortak olmuşlardır. Suriye’nin kuzeyindeki terör koridorunun en büyük finansörleridir. Kendilerince Türkiye nüfuzunu bir yerde durdurmaya çalışmaktadırlar. Oysa o proje onların değil başkalarınındır ve Müslüman dünyayı paramparça etme hesaplarının sadece bir cephesidir. Onlara “Türk yayılmasını durdurun” talimatı verilmiş onlar da buna inanmış, salakça gönüllü olmuştur.
Erdoğan’ı hedef aldılar: Afrin’de büyük darbeyi Selman ve Zaid yemiştir..
Bu yüzden Fırat Kalkanı’nda ve Afrin Operasyonu’nda en ağır darbeyi PKK ve ABD/İsrail kadar değil, Selman ve Zaid yemiştir. Fırat’ın Doğu’suna yönelik operasyonlar onlara daha da ağır darbeler indirecektir. Patronlarının bile Türkiye’ye gücü yetemediği düşünülünce, on yıldır bu alanda verilen mücadele göz önüne alınınca Selman ve Zaid’in kirli hesaplarının hiçbir yere varamayacağını herkes görecektir.
Bu ikilinin Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın canını çok yaktıklarını biliyorum. Çok kötülükler yaptıklarını biliyorum. Daha kimse bunları tanımazken bir buçuk yıldır tehlikeye dikkat çeken yazılar yazıyorum. “Er geç duvara toslayacaklar, sonları çok kötü olacak” diye yazdım kaç kez. Şimdi o oluyor işte.
Türkiye’de yeni ‘muhalefet’ ve ‘müdahale’ planı yapıyorlardı
Bugünlerde Türkiye içinde, Batılı patronları ile bir tür “yeni muhalefet ve müdahale”nin altyapısını oluşturmaya çalışıyorlardı. Maalesef bazılarımız bilerek ya da bilmeyerek bu tuzağa düştü hala farkında değil. Ülkemizin büyük mücadelesine, coğrafya ve küresel ölçekte yaşadığımız büyük hesaplaşmaya rağmen, “içimizden” birilerinin küçük hesaplara boğulup söz konusu senaryolara yaklaşmasının derin acısını duyuyordum.
Şimdi rüzgar onlara karşı esmeye başladı işte. Cemal Kaşıkçı olayı ile bir şeyler patladı. Artık bu gizli ajandanın daha sıkı takipçisi olacağız.
İki Truva Atı, Kaşıkçı olayında yakayı ele verdi, onlar için yol bitmiştir
İstanbul’un göbeğinde bir muhalifi vahşice öldürüp Türkiye’yi rencide etmeyi, gözden düşürmeyi, Ankara’dan intikam almayı, Arap/Müslüman muhalifler için Türkiye’nin sığınak olmasının önüne geçmeyi planlamışlardı. Ellerine yüzlerine bulaştırdılar, rezil oldular. Vahşetlerini gizleme imkanı bile bulamadılar. Patronları İsrail istihbaratının taktiklerini bile tam uygulayamadılar.
Onlarca kişi, uçaklar, araçlar bir kişi için seferber oldu. Kendi konsolosluklarında Kaşıkçı’ya tuzak kurdular. Ama her şey açığa çıktı, üstünü örtemediler. Selman’ın ve Zaid’in en güvendikleri adamları, İsrail istihbarat taktikleri, Mısır istihbaratının cinayet tecrübeleri yeterli olmadı.
İki lider, iki Truva Atı, coğrafyayı imhaya dönük projelerin tetikçisi çok kötü yakalandı. Kaşıkçı olayı sonrası, geçmiş günahları da ortaya serilecek. Türkiye’ye karşı ve bölgede yürüttükleri kötülükler bir bir ortaya çıkarılacak. Hayatları boyunca bu dosyalar onları takip edecek. Cinayetler, suikastler, örtülü operasyonlar, para trafikleri üzerlerine yapışıp kalacak.
Türkiye eline müthiş bir kart geçirdi, medya yönetimi mükemmel
Bugüne kadar sessizliğini, akilliğini, ağırbaşlılığını koruyan Türkiye, iki liderin kendisine ve Erdoğan’a yönelik suç dosyasının intikamını almak için eline büyük bir kart geçirdi. Kötülüğe ve düşmanlığa karşı çok etkili bir bilgi geçirdi. Dikkat ediyorum da, ABD ve dünya medyası, olayla ilgili bilgi aktarımı konusunda son derece etkili bir şekilde bilgilendiriliyor.
Türkiye çok ciddi bir medya/enformasyon yönetimi yapıyor. Devlet son derece dikkatli, akıllı hareket ediyor. İşlerin nereye varabileceğini, olayın Selman ve Zaid’i nasıl zorlayacağını görmüş durumda. Bir akıl yönetimi söz konusu.
ABD basını ve yönetimi, dünya basını ve siyasi çevreleri iki lideri fena sıkıştıracak. Belki de onlar için rüyanın sonuna gelindi. Suç dosyaları, iddialar, kanıtlar, uluslararası yargılama yolları tartışmaları başlayacak.
Kötülüklerinin tutsağı olacaklar, Türkiye bunun hesabını sormalı
Türkiye, Selman ve Zaid’den yaptıklarının hesabını bu yolla sormalı. Ülkemize karşı işledikleri cürümlerin hesabını istemeli. En önemlisi de bütün bölgeyi bu iki kontrolsüz adamın kötülüklerinden kurtarmanın yolunu göstermeli, imkanını ortaya sermeli.
Para ile her şeyi yapabileceklerini, herkesi satın alabileceklerini sanıyorlar. Para olmazsa tehditlerle, şantajlarla, cinayetlerle yola devam edebileceklerini sanıyorlar. Bu sefer böyle olmayacağını muhtemelen görecekler. Muhammed Bin Selman ve Muhammed Bin Zaid için yolun sonu görülmüştür. Er ya da geç, duvara toslayacaklar, er ya da geç, kendi kötülüklerinin tutsağı olacaklar.
Bizim dosyalarımız hazır! Yüzyıl sonra herkes aynı yerde
Bizim dosyamız hazır. Biz onları; sadece Cemal Kaşıkçı olayından değil, 15 Temmuz dahil, ülkemize karşı terörü finanse etmeleri dahil, PKK ve DEAŞ’ı silahlandırmaları dahil, Suriye’nin kuzeyinde ülkemize karşı yürüttükleri savaş dahil, Cumhurbaşkanı’na suikast girişimini de içeren çokuluslu saldırılardaki ortaklıkları dahil çok şeyden sorumlu tutacağız.
Bakalım Türkiye ile uğraşmak, bu ülkeye karşı gizli savaş yürütmek nasıl oluyormuş!
21. yüzyılın Lawrence’ları, coğrafyayı birleştirmeye çalışan Türkiye ile hesaplaşmaya girişti. Yüzyıl sonra herkes aynı yerde. Ama hesabı yanlış yaptılar. Yüzyıl sonra biz yükseliyoruz, onlar çöküyor. Yani kaybedecekler..
S. Arabistan ve Türkiye’nin ‘içeriden operasyon’cuları, Rus uçağı düşürülmesi örneği Kaşıkçı olayı bölgede yeni cepheler açma plânı mı? Uyanın, hepimiz aynı gemideyiz
04:0016/10/2018, Salı
G: 16/10/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin hiçbir meselesi yerel değildir. Ekonomiden güvenliğe, iç iktidar yapısından bölgesel ve küresel gelişmelere kadar hiçbir mesele Türkiye ile başlayıp biten mesele değildir. Bazı gelişmelere takılıp içeride intikam peşinde olanların, o örneklerden kendilerine bir şey çıkarmaya çalışanların kesinlikle başka ajandaları vardır.
S. Arabistan ve Türkiye’nin ‘içeriden operasyon’cuları, Rus uçağı düşürülmesi örneği Kaşıkçı olayı bölgede yeni cepheler açma plânı mı? Uyanın, hepimiz aynı gemideyiz
S. Arabistan ve Türkiye’nin ‘içeriden operasyon’cuları, Rus uçağı düşürülmesi örneği Kaşıkçı olayı bölgede yeni cepheler açma plânı mı? Uyanın, hepimiz aynı gemideyiz
9 Ekim, Salı
Brunson olayından Cemal Kaşıkçı meselesine, dolar saldırısından Münbiç’e ve Fırat’ın Doğu’suna, Türkiye ile ABD arasındaki çok boyutlu uzlaşmazlıklardan 15 Temmuz saldırısına, Türkiye-Suudi Arabistan geriliminden içeride bu gelişmelerden muhalefet ve müdahale alanları çıkarmaya çalışanlara kadar, her şey çok boyutlu, çok cepheli, çok denklemli, kesinlikle tamamen Türkiye’nin “zaafları”yla sınırlı olmayan meselelerdir.
Kimse bu olaylarda “içeriden müdahale” fırsatı aramasın!
Hiçbir düşmanlığın, hiçbir dostluğun kalıcı olmadığı bir dünya biçimleniyor. Hiçbir sorunun yerel olmadığı bir dünya şekilleniyor. Bu yüzden kimse ezberden konuşmasın. Her genelleme kısa bir süre sonra kendisiyle çelişecektir. Dünyada büyük ülke, büyük güç kalmamıştır. Her güç, etkin hareket edince, çok daha büyük güçleri hareketsiz hale getirebiliyor, kilitliyor, ayarını bozabiliyor.
Bu gerçekler ortada iken, kimse “içeriden operasyon”a girişip ucuz söylemler üzerinden siyasi hesaplar gütmesin, Türkiye kamuoyunun zihinlerini bulandırıp onları çokuluslu yeni müdahalelere açık hale getirmeye çalışmasın.
Kaşıkçı olayı sadece cinayet, sadece adam kaçırma değil..
Gazeteci Cemal Kaşıkçı olayı, işte bu çokuluslu paketlerden biridir. Asla sadece bir cinayet, sadece adam kaçırma, sadece bir muhalifi devre dışı bırakmayla sınırlı değildir. Asla sadece Türkiye ile, sadece Suudi Arabistan ile sınırlı değildir. Asla sadece Veliaht Selman’ın çılgınlıklarıyla, BAE Veliahtı Muhammed Bin Zaid’in kişisel hesaplarıyla sınırlı değildir.
ABD’den Avrupa’ya, Suudi iç iktidar yapısından Türkiye-S. Arabistan ayrışmasına, coğrafyanın yeniden dizaynından Suudi-İran savaşı senaryolarına, Katar-Türkiye yakınlığından Suriye savaşı sonrası açılması planlanan Basra Körfezi cephesinden ABD-İsrail-Mısır-Suud-BAE eksenine kadar çok boyutlu karanlık bir olaydır.
Kaşıkçı ve arkasındaki ‘karanlık senaryolar’ aydınlatılmazsa ne olur?
Bu yüzden, Kaşıkçı cinayeti bir an önce aydınlatılmalıdır. Ama Kaşıkçı meselesinin arkasındaki karanlık hesaplar da bir an önce aydınlatılmalıdır. Aydınlatılamazsa ne olur? Türkiye’de yeni müdahale hazırlıkları aydınlatılamamış olur. Türkiye ile Arap dünyasını birbirinden koparmaya dönük planlar aydınlatılamamış olur. Suriye’nin kuzeyindeki hesaplar, Mısır’daki Sisi darbesinin mahiyeti anlaşılamamış olur. Suriye sonrası nasıl bir çokuluslu proje hazırlandığı, bu projenin bütün bölgeyi nasıl sarsacağı öngörülememiş olur.
Ankara ve Riyad ABD’nin müdahale kapısını kapatsın
Türkiye ve S. Arabistan, Kaşıkçı olayının uluslararası müdahaleyi çağıran, iki ülkeyi de provoke etmeyi amaçlayan bütün kapılarını kapatmalı. ABD’nin olaya müdahalesi, Dışişleri Bakanı’nı göndermesi, “yoksa sizi cezalandırırız” söylemi, olayda Mısır istihbaratı ve BAE’nin rolü endişe vericidir ve çokuluslu müdahalenin ipuçlarını sunmaktadır.
Bölge ülkeleri arasındaki uyuşmazlıklara, gerilimlere, çatışmalara hatta farklı görüşlerin arasına “sızan” her Batılı müdahale, çok ağır bölgesel sorunlara yol açıyor. Bugüne kadar hep böyle olmuştur. Onların müdahil olduğu hiçbir sorun çözülememiş, karanlıkta kalmış, onlar da bunun üzerinden başka senaryolar uygulamıştır. Çünkü o oyunu büyük oranda onlar kurmuştur.
Türkiye ve S. Arabistan’ın ‘içeriden operasyon’cuları ve Rus uçağı meselesi…
Bölge ülkeleri kendi içyapılarına, söz konusu çokuluslu müdahaleler cephesinde hareket edenlere, “içeriden operasyoncular”a özellikle dikkat etmeli. Bugünlerde bu konu çok daha acil hale gelmiştir. Suriye savaşı başlarken Türkiye içinde başlatılan kamuoyu çalışması benzeri bir psikolojik operasyona müsaade edilmemelidir. Çünkü biz, Gezi olaylarından bu yana o çokuluslu senaryoların doğrudan tanığıyız, nasıl yapıldığını biliyoruz, bu yüzden alarm durumunda olmalıyız.
S. Arabistan açısından baktığımızda, bazı iktidar çevrelerinin ABD ve İsrail’le ortak iradelerinin hem S. Arabistan’a hem bölgeye nasıl ayrışmalar getirdiğini, nasıl yeni müdahale alanları açtığını da görüyoruz. Özellikle bu çevrelerin “İran’la savaş, Türkiye ile düşman ol” tezini nasıl işlediklerini, senaryonun aslında doğrudan S. Arabistan’ın imhasına dönük olduğunu da biliyoruz.
Türkiye’de Rus uçağının düşürülmesi “vatansever” bir savunma hareketi olarak pazarlanırken daha sonra Türkiye ile Rusya’yı karşı karşıya getirip Suriye’de iş bitirmeye, 15 Temmuz’a yol açmaya, Türkiye’yi yalnız ve savunmasız bırakmaya dönük senaryo olduğunu gördük.
Türkiye ile Arap dünyasını karşı karşıyla getirme planı
Türkiye ile Arap dünyasını karşı karşıya getirmeye dönük bir plan işletiliyor. Onlara “Osmanlı korkusu” pazarlanarak Arap sokaklarında “Türkiye düşmanlığı” tezi işleniyor. Bu plan, coğrafyamıza yönelik büyük bir yıkım projesidir.
Bin Zaid ve Bin Selman gibi yeni tür Arap lider profili oluşturularak, bu proje için dolduruşa getiriliyor. Yeni bir Arap milliyetçiliği dalgası inşa edilerek Arap dünyası Türkiye ve İran’a karşı savaşa sürülmek isteniyor.
Bu liderler, Türkiye ve Erdoğan’a karşı her alanda sahaya sürüldü. Teröre ve darbelere destek dâhil, şok edici senaryolara açık destek veriyorlar. Ama Türkiye, bunun Batılı büyük bir hesap olduğunu gördü. Hem Türkiye hem coğrafyanın tamamına yönelik Batılı istilânın parçası olduğunu gördü. Bu yüzden son derece dikkatli hareket ediyor, Arap dünyasının da görmesini bekliyor.
Uyanın, hepimiz aynı gemideyiz!
Irak işgali, Suriye savaşı, DEAŞ, PKK projesi, 15 Temmuz ve bu yeni “Arap dalgası” yüz yıl sonra coğrafyamıza yönelik büyük senaryonun, harita çalışmasının parçasıdır. Yüz yıl önceki cepheler kuruluyor. Oysa sanılanın aksine, hepimiz aynı gemideyiz.
Bu proje Irak ve Suriye’yi yuttu. Şimdi Türkiye, S. Arabistan, İran’a dayandı. Bu üç büyük ülke arasındaki çatışma ve cepheleşme planları başarıya ulaşırsa bütün coğrafya çökecek. Fırat’ın Doğu’sunda yürütülen harita çalışması bunun bir parçası. Türkiye-Arap dünyası arasında bir tampon bölge, duvar inşa ediliyor. S. Arabistan Türkiye ile birlikte bunu boşa çıkarmak için çalışmalı.
Arap-İran savaşının önüne geçilmeli, ‘İslâm iç savaşı’ planı boşa çıkarılmalı
Ama hem Arap dünyasında hem Türkiye içinde bu çerçevede gizli gündemi olanlar var. Açık ve örtülü bütün çalışmaları biliniyor. Türkiye içindeki yeni muhalefet ve müdahale oluşumu ile Türkiye karşıtı Arap dalgası bağlantılı.
İkisi de, Batılı istilânın, yeni bölge planlamalarının alt unsurları olarak planlandı ve uygulanıyor. Burada halklar arasında düşmanlık yok. Birileri bizi birbirimize kırdırmanın psikolojik altyapısını hazırlıyor, yeni oyunlar kuruyor.
Ankara-Riyad-Tahran arasında duvarlar inşa edilmesine izin verilmemeli. Bu, bizim kavgamız değil, onların kavgası. Başkalarının savaşı için ülkelerimizi imha etmeyelim. Yüz yıl önceki tuzaklara bir kez daha düşmeyelim.
Adamlar “İslâm iç savaşı” hazırlıkları yapıyor. Bu amaçla çok yakında Basra Körfezi’ni savaşa boğacaklar. Savaşı İslâm’ın kalbine yerleştirecekler. Tam bu dönemde Türkiye’yi hareket edemez hale getirmek istiyorlar.
Rus uçağı ve Suriye savaşı öncesi hazırlık çok önemli..
Kişisel olarak Türkiye ve coğrafya mücadelesinin üstünde bir duruşa inanmıyorum. Son birkaç yıldır, S. Suudi -İran-Türkiye eksenindeki “içeriden operasyon”ları izliyorum. Herkese anlatmaya çalıştım, başaramadım. Muhammed bin Zaid üzerinden servis ediliyor, Riyad yönetimi tuzağa düşürülüyordu.
Aklıma yeni bir Rus uçağı senaryosu olabilir mi, diye sorular geliyor. Bu konu önemli.. Suriye savaşının başlarında sahaya sürülen ve birçoklarını rehin alan senaryo geliyor. Birinde Türkiye-Rusya kapıştırılacaktı. DiğerindVeliaht Selman hemen azledilmeli. Bin Zaid coğrafyadan kovulmalı. Tuzak Suudi Arabistan’a kuruldu. Trump, yüz milyarların peşinde.
04:0020/10/2018, Cumartesi
G: 20/10/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Cemal Kaşıkçı cinayeti artık sadece bir kriminal olay değildir. Cinayetin nasıl işlendiği, neler yapıldığı, nasıl kurgulandığı, kimlerin katıldığı ya da payı olduğu, Kaşıkçı’nın kimliği veya siyasi tarafı, elde edilecek deliller, bundan sonra ortaya çıkabilecek hukuki süreç ikincil önemde konular haline geldi.
Avustralya Vasilijkovic'i Hırvatistan'a iade etti
Avustralya Vasilijkovic'i Hırvatistan'a iade etti
9 Temmuz, Perşembe
Bunları elbette değersizleştirmiyoruz. Bir gazeteci veya bir insan, kendi konsolosluğuna girer girmez öldürülüp parçalara ayrılıyor. Bunu doğrudan bir ülke yönetimine bağlı infazcılar yapıyor. Vahşet, gizlenmek isteniyor. Gizlenemeyince, vahşete dair ses kayıtları ortaya çıkınca Riyad yönetiminde, Muhamed bin Selman ve BAE’li Muhammed bin Zaid operasyonundan kendini kurtarmak için suçu infazcıların üzerine yıkma eğilimi başlıyor. Ama dünya çalkalanıyor, Suudi yönetimi enkazın altında kalıyor.
Kaşıkçı cinayeti kirli dosyaları açığa çıkardı
Son on yılda bölgemizdeki istihbarat operasyonlarından, suikast ve cinayet dosyalarından en önemlisi ile karşı karşıyayız. Ama cinayet üzerinden oluşan uluslararası hassasiyet cinayeti bile geçmiş durumda. Hemen bütün ülkelerin iç politikalarından uluslararası ilişkilerine kadar bir “Kaşıkçı ayrışması” ya da “pozisyon alışı” izliyoruz.
Bölgede ve uluslararası denklemdeki güç ilişkileri, hesaplaşmaları, örtülü planlamalar bir bir ortaya seriliyor. İnanılmaz detaylar ortaya çıkıyor. “Bilinmezler ama tahmin edilirler” dünyasına dair çok sayıda fotoğraf karesi artık gizlenemez hale geliyor. Görünür dünyanın ötesindeki kavgalar deşifre oluyor. Uluslararası sistemin acımasız yüzü ile bir kez daha tanışıyoruz.
Amaç; Suudilerin yüz milyarlarca dolarına el koymak: Süreç o yönde
S. Arabistan’ın iç meselesi, Kraliyet’teki iktidar kavgaları, Suudi ekseni üzerinden yürütülen bölgesel hesaplar, özellikle oğul Selman ve bin Zaid üzerinden servis edilen ve bütün bölgeyi imhaya yönelik proje, ABD-Suudi ilişkilerinin seyri, ABD’nin kendi içindeki Suudi ayrışması, hepsinden ötesi bu ülke üzerindeki para şantajı, Trump yönetiminin Kaşıkçı olayını paraya çevirme yüzsüzlüğü, dahası ABD piyasasındaki yüz milyarlarca dolar Suudi varlığına el koyabilmenin işaretleri vermesi gibi birçok önemli hedef, okumayı bilenler için sır olmaktan çıkmıştır.
Selman ve Zaid durdurulmalı!
Bir buçuk yıldır bu süreci yazıyorum. Daha kimsenin Selman ve Zaid üzerinden servis edilen yeni bölgesel senaryoyu, harita çalışmasını fark etmediği günlerde bile, bu ikilinin bütün bölgeyi yakıp yıkacağını, Türkiye’ye karşı çok büyük kötülükler yaptığını ve yapmaya devam edeceğini, Suud-İran savaşının altyapısının bunlar üzerinden hazırlandığını, Türkiye’nin bu bölgesel kaosa müdahale kapılarını kapatmak için de terör örgütleriyle birlikte “Türkiye karşıtı” her müdahalenin içinde yer aldıklarını, onların Erdoğan’ı devirmeye yönelik Batılı projelerin bölgesel ihalesini üslendiklerini yazıp durdum.
Örneklerini de verdim. İkisinin tek bir proje olduğunu, ikisi üzerinden bütün bölgeyi imhaya dönük bir çokuluslu senaryo yürütüldüğü uyarıları yaptım ve “Bu iki adam engellenmeli, durdurulmalı. Durdurulamazsa coğrafya çok büyük krizlere sürüklenecek” diye cümleler kurdum.
Birkaç yıla kalmaz, bir “Suudi cephesi” açılır..
Asıl tuzak Suudi Arabistan’a kurulmuştu. Her ne kadar onlar üzerinden Suudi-ABD-İsrail yakınlığı kurulsa da, Riyad yönetimini İran’a karşı koruma söylemi servis edilse de, olay Selman ve Zaid üzerinden S. Arabistan’ı dağıtma üzerine kurulmuştu. Suriye savaşından sonraki cephe Basra Körfezi’ydi, S. Arabistan’dı. Bunu asla anlamadılar, anlayamadılar. Türkiye anladı, biz anladık ama Arap siyasi aklı bir kere bunlar üzerinden körleştirilmişti, anlamadılar.
Şimdi, S. Arabistan çok zor durumda. Dünya başlarına yıkıldı. Oğul Selman, onu yöneten Bin Zaid üzerinden ağır bir sınavdan geçiyor. Durumun vahametini, Kaşıkçı cinayetiyle ortaya çıkan gerçeklerden sonra da kavrayamazlarsa, birkaç yıla kalmaz bir “S. Arabistan Cephesi” ile karşılaşırız. Trump yönetimi, bırakın silah satmayı, bırakın günübirlik yağmayı, bu ülkenin yüz milyarlarca dolarına el koymak için Kaşıkçı cinayetini bile kullanıyor.
Veliaht Selman değiştirilmeli, Riyad ancak böyle kurtulur..
Riyad yönetimi, bir an önce Selman’ı Veliahtlık’tan almak zorunda. Başka da seçeneği yok. Yoksa çok ağır bedeller ödeyecek. Bin Zaid üzerinden S. Arabistan’a kurulan tuzağı bozamazlarsa Trump’ın “iki hafta ayakta kalamazsınız” şeklindeki sözlerinin kurbanı olacaklar ve süreç öyle işlemeye başlayacak. Bin Zaid, Bin Selman üzerinden kurulan tezgâh bir an önce bozulmalı.
Türkiye açısından da bu böyledir. Bölgedeki bürün ülkeler açısından bu böyledir. Bu ikili bütün bölgeden çıkarılmalı, etkisizleştirilmeli. Yoksa coğrafyayı fena halde ateşe atacaklar. Olayı sadece Kaşıkçı cinayetiyle öğrenenler için bu tuhaf gelebilir. Ama son üç yılı dikkatle izleyenler senaryonun gerçeğini göreceklerdir.
Türkiye, kendisine karşı korkunç kötülükler yapan Selman, Zaid ile birlikte İsrail ve Mısır istihbaratına karşı elindekilerin değerini bilecektir.e Suriye bitti. Oyunu kim kurdu, nasıl oynuyor, bulmamız gereken bu.
Kaşıkçı’dan sonra başkaları da öldürülecekti Bin Selman-Bin Zaid projesinin Türkiye ayağı neydi? Erdoğan bugün nasıl bir açıklama yapacak? Bin Selman’ı Trump bile kurtaramaz artık..
04:0023/10/2018, Salı
G: 23/10/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Kim ne derse desin, Cemal Kaşıkçı cinayeti, S. Arabistan Veliahtı Muhammed Bin Selman’ın bizzat talimatıyla gerçekleşmiştir. Türkiye’ye gönderilen cinayet ekibi, tamamen onun yakın ekibinden oluşmaktadır. Cinayete ilişkin “karartma” operasyonu yine bizzat kendisi tarafından yürütülmektedir.
Kaşıkçı’dan sonra başkaları da öldürülecekti Selman-Zaid projesinin Türkiye ayağı neydi? Erdoğan bugün nasıl bir açıklama yapacak? Selman’ı Trump bile kurtaramaz artık..
Kaşıkçı’dan sonra başkaları da öldürülecekti Selman-Zaid projesinin Türkiye ayağı neydi? Erdoğan bugün nasıl bir açıklama yapacak? Selman’ı Trump bile kurtaramaz artık..
16 Ekim, Salı
Kim ne derse desin, bu cinayette ya da bu operasyonda S. Arabistan, BAE, Mısır, İsrail istihbaratı ortak çalışmıştır. Olay ABD istihbaratının bilgisi hatta dahli ile yürütülmüştür. Daha önce birçok bölge ülkesinde yapılanlara benzer bir cürüm bu sefer Türkiye’de işlenmiş ancak Türkiye tarafından suçüstü hali yapılmıştır.
Başkaları da öldürülecekti. Kudüs’ü, Mekke-Medine’yi satan adamlardır bunlar..
Kim ne derse desin cinayet, Muhammed Bin Selman, BAE’li Muhammed Bin Zaid ve ABD Başkanı Donald Trump’ın damadı Jared Kushner üçlüsü üzerinden bütün bölgede yürütülen yeni proje kapsamında işlenmiştir. Bu cinayet proje kapsamındaki icraatlardan sadece biridir. Suudi muhalefetine, bu projeye bölge genelinde muhalefet edenlere yönelik operasyonlardan sadece biridir.
Kaşıkçı cinayeti ellerinde patlamasaydı, daha çok kişi bu şekilde yok edilecekti. Üstelik bu kişiler sadece S. Arabistan vatandaşlarıyla da sınırlı değildi. Bu liste ellerindedir.
ABD-İsrail hattı bölgesel denetimini sağlamlaştırma adına uygulamaya konulan bu projenin “görünür” ilk icraatı Kudüs’ün İsrail’in başkenti olarak kullanılmasına dair süreçtir. Türkiye’nin dünyayı ayağa kaldırmasıyla proje çok ciddi yara aldı. S. Arabistan, BAE, Mısır, İsrail ve ABD ekseninde Kudüs dışında Mekke ve Medine üzerine de hazırlıklar yapıldı.
‘İran’la savaş, Türkiye’yi hareketsiz bırak’ planı bu
S. Arabistan’ı ve bölgeyi dönüştürmeye, muhafazakar/geleneksel eksenden çıkarıp ABD-İsrail aklına uygun hale gelmeye dönük proje, aslında bütün bölgeyi dinamitlemeye, Bin Selman ve Bin Zaid üzerinden yeni bir vesayet inşa etmeye, Arap blokunu İran’la savaştırmaya, bu savaş sırasında Türkiye’nin elini kolunu bağlamaya, bu amaçla da Erdoğan ve çevresini iktidardan uzaklaştırmaya dönük bir plandır, uygulanmıştır, uygulanmaktadır.
O modası geçmiş “Ilımlı İslam” modellemeleri projeyi, Batı kamuoyuna satmak, bölgesel heyecan dalgası oluşturmak içindi. Bir sempati uyandırmaya dönüktü. Bir makyajdı, kötü hesaplar için bir örtüydü. Bin Selman kahramanlaştırılacak, Arap dünyasına bir “lider” profili sunulacak, arkasından AMD/İsrail hattı istediği jeopolitik hesapları uygulayacaktı. Kimse bu “ağır liderin karizması”yla bu projelere itiraz edemeyecekti.
Erdoğan ve Türkiye Arap sokağını yönetiyordu, korktukları aslında buydu!
Bin Selman ve Bin Zaid projesi, Cemal Kaşıkçı cinayeti kadar değildir. Çok daha derindir, çok daha uzun vadelidir. Cinayetlerden daha ürkütücü olanı, Basra Körfezi ile Kızıldeniz arasında bütün haritaları değiştirecek, bütün yönetimleri “eksen”e çekecek, bu amaçla gerekirse iç savaşlar çıkaracak, gerekirse istilaların önünü açacak bir büyük hesabın varlığıdır. Bu hesabın “düşman” listesinin başında sanıldığı gibi İran değil Türkiye vardır.
Çünkü Erdoğan ve Türkiye Arap sokaklarını olağanüstü etkiliyor, yönlendiriyor, ortak bir dil ve akıl oluşturuyordu. Yeni bir dalga, tarihsel bir rüzgar inşa ediyordu. On yıldır Batı’dan gelen “Türkiye’yi durdurma” saldırıları bu sefer bölgede kurulan yeni cepheden yapılacaktı. Korktukları, engellemek istedikleri buydu. Bu yüzden de Suriye’nin kuzeyindeki terör koridoruna azami destek verdiler. Türkiye-Arap dünyası arasında duvar öreceklerdi. Bu yüzden de DEAŞ’ı beslediler, PKK’yla olağanüstü destekler sundular.
Peki bu büyük planlamanın Türkiye ayağında ne vardı?
Bu yüzden Türkiye içinde 15 Temmuz’dan sonra yeni bir muhalefet/müdahale oluşumuna yatırım yaptılar. Bu büyüklükte bir hesabın Türkiye ayağı yok mu sanıyorsunuz. Bunu planlayanlar Türkiye ayağını unutur mu sanıyorsunuz. Şimdilerde pek kimse bu oluşumun farkında değil ama çok yakında bu örtülü çalışma da gün yüzüne çıkacak ve şiddetli tartışmalara konu olacaktır.
Bin Selman ve Bin Zaid projesi, Birinci Dünya Savaşı sonrasında en etkili Türkiye karşıtı planlamadır. Onlar yüz yıl önceki İngiliz cephesini bugün ABD-İsrail cephesi yeniden inşa ediyorlardı. Bin Selman ve Bin Zaid, bölgesel savaş, bütün bölgenin istilası, sonsuz çatışmalara sürüklenmesi projesidir. Cemal Kaşıkçı cinayeti işte bu projeyi deşifre ettiği için de çok ciddi bir olaydır.
Erdoğan bugün nasıl bir açıklama yapacak?
Başkan Erdoğan, bugün Kaşıkçı olayı ile ilgili en net açıklamasını yapacak. Türkiye’nin duruşunu açık biçimde ortaya koyacak. Eminim ki, Erdoğan’ın sözleri, sadece Kaşıkçı cinayetine dair kriminal konuları içermekle kalmayacak. Söz konusu büyük hesaba dair işaretler de içerecek. Çünkü Türkiye, Bin Selman ve Bin Zaid projesinin ne olduğunun farkında, cinayetin neden işlendiğinin farkında, kimlerin talimatı olduğunun bilincinde.
Şimdi S. Arabistan ardı ardına yaptığı çelişkili, ikna edici olmayan açıklamalarla durumu yumuşatmaya, Bin Selman’ı kurtarmaya çalışıyor. Ama Riyad bir karar vermeli: Ya Bin Selman’ı kurtaracak ya ülkeyi. Ya ondan vazgeçecek ya ülkenin bütünlüğünden. Bin Selman’ı korursa asıl tuzağın kendisine kurulduğunu çok geçmeden anlayacak. Bu ülkenin imhası üzerine bir hesap olduğunu anlayacak.
Bir buçuk yıldır bu tehlikeyi yazıyorum: Türkiye, Bin Selman-Bin Zaid projesinin ipini çekmeli
Türkiye’nin, Bin Selman’ın ipini çekecek bilgilere sahip olduğunu düşünüyorum. Riyad’dan ne açıklama yapılırsa yapılsın, bilgiler Veliaht’ı, Zaid’i ve söz konusu projeyi yerle bir edebilir. Türkiye’nin bu bilgilere bir “kart” cihetiyle değil, S. Arabistan dahil, bütün bölgeye yönelik yeni istila projesini engellemek için sahip olması çok önemli.
Bir buçuk yıldır Bin Selman ve Bin Zaid üzerinden yürütülen Türkiye karşıtı planı tartışıyorum. Her ne kadar bu projenin Türkiye ayağı ile ilgili kanaatlerim oluşmuş olsa da, hep Selman ve Zaid üzerinden bir şeyler anlatmayı tercih ettim. Şimdi Kaşıkçı cinayeti ile herkes ne olduğunu gördü. Bir adım sonrasını düşünmek herkesin sorumluluğu haline geldi.
Çember daralıyor: Bin Selman’ı Trump bile kurtaramaz artık..
Riyad ne kadar çırpınırsa çırpınsın, Bin Selman’ı gözden çıkarmadıkça bu işten sıyrılamaz. Bir cinayetin bölgede kurulmak istenen yeni denklemi yerle bir etmesini izliyoruz. Çember daralıyor, iş Bin Selman’ın kapısına dayanıyor. ABD ve İsrail içinse, ne kadar iyi tercih olursa olsun, bu kadar deşifre olan bir adam iyi veliaht olmayacaktır. Çünkü devasa planlamalar “yaralanmış” adamlar üzerinden uygulanamayacaktır. Bu cinayet Bin Selman’ı vuracak, Bin Zaid’e uzanacak, Yeni Ortadoğu planlamasını sıfırlayacaktır.
Bugün Erdoğan’ın yapacağı açıklamayı merakla bekliyorum. Çünkü ülkemiz için açıklama; cinayetin aydınlatılması, insani bir tavrın net şekilde gösterilmesi, Selman ve Zaid üzerinden Türkiye’ye müdahalelerin önünü alınması açısından çok önemlidir.
Bin Selman’ı Trump bile kurtaramaz artık…
Muhammed Bin Selman projesi çöktü. * Eksenin Türkiye ayağı deşifre oldu! Yeni ‘çokuluslu müdahale’ hazırlığı var.. ABD’de bombalar: Daha şiddetlisi gelir!
04:0025/10/2018, Perşembe
G: 25/10/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Suudi Arabistan Veliaht Prensi Muhammed Bin Selman’ın siyasi geleceği bitti. Ülkesine liderlik yapma, bölgesel lider olma, ABD/İsrail beklentileri doğrultusunda yeni bir S. Arabistan biçimlendirme, bu proje üzerinden yeni bir coğrafya dizayn etme planları şimdilik suya düştü.
* Muhammed Bin Selman projesi çöktü. * Eksenin Türkiye ayağı deşifre oldu! Yeni ‘çokuluslu müdahale’ hazırlığı var.. ABD’de bombalar: Daha şiddetlisi gelir!
* Muhammed Bin Selman projesi çöktü. * Eksenin Türkiye ayağı deşifre oldu! Yeni ‘çokuluslu müdahale’ hazırlığı var.. ABD’de bombalar: Daha şiddetlisi gelir!
18 Ekim, Perşembe
Cemal Kaşıkçı’nın vahşi biçimde öldürülmesiyle Muhammed Bin Selman arasındaki bağlantıya dair çok daha güçlü kanıtlar ortaya çıkacak ve dünya bunları öğrenecek. Dün ABD’den gelen bomba girişimleri haberleri, olayın ne kadar büyük olduğunun, Cemal Kaşıkçı cinayetinin nasıl bir küresel projeyi sarstığının açık göstergesidir.
Bu ikili bölge genelinde “insan avı” başlatmıştı..
Cinayet talimatının bizzat Muhammed Bin Selman tarafından verildiğine, ellerinde Kaşıkçı benzeri isimlerin yer aldığı listeler olduğuna, sadece S. Arabistan bağlantılı değil bölge genelinde bir tür “insan avı” başlattıklarına, 11 Eylül sonrası uygulanan “gizli işkence merkezleri” ve “CIA uçakları” benzeri bir yol izlediklerine, bunu ABD, İsrail, Mısır istihbaratıyla koordineli yaptıklarına, BAE Veliahtı Muhammed Bin Zaid’in söz konusu trafiğin ana yöneticisi olduğuna, Muhammed Bin Selman’ın Zaid’in kontrolünde hareket ettiğine dair çok şey öğreneceğiz.
BAE-S. Arabistan-Mısır-İsrail-ABD hattında, para trafiğinden terör organizasyonlarına, iç savaş ve işgal planlarından rejim değiştirme projelerine, Türkiye ve Erdoğan’a yönelik örtülü saldırılar ve planlardan adam kaçırma ve cinayetlerine kadar çok kirli dosyalar ortaya çıkacak. Onlar coğrafyada yeni bir denklem kurmuşlardı.
Belgeler açıklandığında boğazlarındaki ip daha da daralacak..
Denklem, ABD ve İsrail adına kurulmuştu. Hemen bütün bölge ülkelerinde açık/örtülü faaliyetlere başlamışlardı. Yeni bir vesayet inşa edecekler, denkleme karşı olanlara ağır zararlar verecekler hatta tasfiye edeceklerdi. Bu proje onların değildi, onlar sadece ihalesini almışlar, bölgedeki ana üstleniciler olmuşlardı.
Bu saatten sonra Suudi yönetimi bu Veliaht’ı taşıyamaz. ABD bu ölçüde kire bulaşmış ve yaralanmış bir kişi üzerinden bölgesel denklem kuramaz. ABD ve İsrail, istese de istemese de Muhammed Bin Selman’dan vazgeçmek zorunda kalacak. Korumaya devam ederlerse bölgede çok ciddi zemin kaybedecekler.
Türkiye’nin elindeki kayıtlar, belgeler yayınlandığında, Muhammed Bin Selman’ın boğazındaki ip daha da daralacak. Muhammed Bin Zaid bağlantısı daha bir açığa çıkacak. Katar meselesinden Suriye’nin Kuzeyi’ndeki terör koridoruna, Libya ve Yemen savaşlarından yeni açılacak cephe planlarına kadar her taşın altından çıkan Muhammed Bin Zaid’in coğrafyaya kurulan tuzak, Muhammed Bin Selman'ın da S. Arabistan’a kurulan tuzak olduğu ortaya çıkacak.
Büyük bölge savaşı planları açığa çıktı..
Kaşıkcı cinayeti, Türkiye dahil, bütün bölgeye yönelik devasa bir planı açığa çıkardı. Bilen biliyordu ama anlatması zordu, Çünkü bir çok şey örtülü operasyonlarla yürütülüyordu. Muhammed Dahlan gibi, ABD’li paralı askerler ve güvenlik şirketleri gibi, FETÖ gibi, PKK ve DEAŞ gibi yapılar bu proje doğrultusunda yeniden görevlendirilmişlerdi.
Cinayet bütün bölgeyi saracak çok büyük bir savaş hazırlığını da ortaya serdi. Suriye meselesi biter bitmez, Fırat’ın Doğu’suna yönelik projenin akıbeti belli olur olmaz hatta bunlar tamamlanmadan Basra Körfezi’nden çok büyük bir cephe açılacaktı.
İran-Suud savaşı çıkarılacak, Muhammed Bin Selman ve Muhammed Bin Zaid önderliğinde bir Arap bloku İran’la hesaplaşacaktı. Körfez’de hiçbir ülke bu savaşın dışında kalamayacaktı. Bu plan, savaşı İslam’ın kalbine taşıma planıydı. Muhammed B. Selman’ın geri çekilmesi en azından bu savaşı erteleyecektir.
Projenin “Türkiye ayağı”nı sorgulama vakti gelmedi mi?
İşte projenin Türkiye ayağına ilişkin ipuçları burada ortaya çıkıyor. Böyle bir savaşta Türkiye’nin bütün bölgeyi korumaya dönük tavır alacağı belliydi. Bu da hesapları bozabilirdi. Türkiye’nin müdahale alanlarını kapatabilmek, Erdoğan liderliğindeki siyasi aklın bu projeye müdahalesinin önüne geçmek için S. Arabistan-Türkiye arasında bir düşmanlık servis edildi.
Arap sokağına Türkiye düşmanlığı, “Türkiye tehdit” söylemi pazarlandı. Pazarlama yine Muhammed Bin Selman ve Muhammed Bin Zaid üzerinden yapılıyordu. Araplarla Türkiye’nin arasına kalın duvarlar örülürse savunmasız kalan Arap dünyası olacaktı ve bu savaş S. Arabistan’ın imhasıyla sonuçlanacaktı.
Birkaç yıldır bu sürecin nasıl olgunlaştırıldığını izliyorum. Birkaç yıldır bu planın Türkiye ayağına dair ipuçlarını izliyorum. Alttan alta yürütülen “muhalefet” oluşumunu, kliklerle nasıl diyaloglar kurulduğunu, “muhalefet” adı altında nasıl bir “çokuluslu müdahale” senaryosu uygulandığını izliyor, görüyordum.
Türkiye projeyi gördü, birileri panik halinde harekete geçti
Bu hareketlenmelerle “Bin Selman ve Bin Zaid ekseni” arasındaki paralellik oldukça dikkat çekiciydi. Muhafazakar soslu, kripto HDP’lilerin de yer aldığı, FETÖ lojistiğinin kullanıldığı bir “çokuluslu girişim” her alanda kendini hissettiriyordu.
Türkiye, Erdoğan’a ve kendisine yönelik hem bölgede hem içeride yürütülen kapsamlı bir projeye erken uyandı. Kaşıkçı cinayeti projenin üstündeki örtüyü kaldırdı. Hala birileri bunun sadece kriminal boyutunu tartışadursun, çok büyük bir bölgesel plan çökme aşamasına geldi. Bunu çökertecek güç şu an itibariyle sadece Türkiye’nin elinde.
Dikkat ediyorum da, Selman’ın boğazındaki ip daraldıkça, Zaid’in kirli dosyaları açığa çıkmaya başladıkça, FETÖ‘den PKK’ya, DEAŞ’tan söz konusu eksenin Türkiye ayağını yürütenlere kadar bir anda yeni hareketlenmeler başladı.
Birinci hedefleri Cumhur İttifakı oldu
* Bu eksenin ve Türkiye ayağının en önemli hedefi Cumhur İttifakı’nın dağıtılmasıdır. Bu ittifak varken yapabilecekleri hiç bir şey yoktur. İttifak dağıtıldıktan sonra yeni adımlar çok hızlı biçimde gelecektir.
* O aşamadan sonra Suriye’nin kuzeyine yönelik müdahale imkanları ortadan kalkacak, zayıflayacak, hatta Fırat Kalkanı ve Afrin’deki varlığımız içeride de sorgulanacaktır.
* İçeride terörle mücadele etkisini kaybedecek, sulandırılacak, “ikame yapılara” FETÖ benzeri roller yüklenecek, Türkiye’nin milli omurgası ciddi biçimde zayıflatılacaktır.
* Türkiye ile Rusya arasındaki anlayış birliği bozulacak, yara alacak, Suriye dosyası tamamen ABD/İsrail/PKK/DEAŞ eksenine yeniden dönecektir.
Bölgede ve içeride yeni bir ‘çokuluslu’ müdahale hazırlığı var..
* Bence en önemlisi, şimdiden görenlerin gördüğü, alttan alta yürütülen yeni “muhalefet ve müdahale” örgütlenmesi alenileşecek, siyasetten STK’lara, medyadan sermayeye kadar ciddi bir ayrışma beslenecek, AK Parti tabanının kafası ciddi biçimde karıştırılacaktır.
* Bütün bunların Muhammed Bin Selman ve Muhammed Bin Zaid üzerine kurulan söz konusu eksenin Türkiye ayağı olduğu bir gerçektir. Onların Türkiye içindeki “operasyon” alanlarına çok dikkat edilmesi gerekmektedir. Bin Selman köşeye sıkıştıkça bu ajandaya hız verilmiştir.
* Erdoğan ve Türkiye, Kaşıkçı cinayeti ile ilgili elde ettiği fırsatı kullanmalı. Ve bölgede kurulan Türkiye karşıtı ekseni boşa çıkarmalı. İçeride yürütülen “organizasyon”un arkasındaki güçler de bu çerçevede deşifre olacaktır.
* Çünkü ikisi de yeni “çokuluslu müdahale”nin hazırlığıdır. Açık ve seçik söyleyeyim; 15 Temmuz sonrasının yeni çokuluslu müdahalesi deşifre olmuştur. Umarım önlenir.
ABD’deki bombalar: Daha şok edicileri de olabilir..
* Dün ABD’de ardı ardına gelen bomba haberlerinin bu olaylardan bağımsız olmadığını, gündemi değiştirmeye ayarlı olduğunu, Muhammed Bin Selman ve Muhammed Bin Zaid üzerinden yürütülen büyük projeyi kurtarmaya dönük olduğunu, dünyanın olağanüstü hassasiyetine yönelik saldırı girişimleri olduğunu da buraya ekleyelim.
Bu işe yaramazsa çok daha baskın şok edici bir şey olacağını da göz önüne alın derim. İçeriden ve dışarıdan operasyonlar gelecek. Ama çok güçlüyüz. Bir “Karşı Darbe” daha görecekler.
Fırat’ın Doğu’su için geri sayım başlamıştır * Ana savunma hattımız Halep-Musul çizgisidir * Üç bölgeye müdahale, o harita parçalanacak..
04:0031/10/2018, Çarşamba
G: 31/10/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Fırat’ın Doğu’su için Türkiye’de en fazla yazı yazan kişiyim. Daha kimsenin gündeminde bile değilken “Terör Koridoru” kavramını kullanan, onlarca yazı yazıp dikkat çekmeye çalışan benim.
* Fırat’ın Doğu’su için geri sayım başlamıştır * Ana savunma hattımız Halep-Musul çizgisidir * Üç bölgeye müdahale, o harita parçalanacak..
* Fırat’ın Doğu’su için geri sayım başlamıştır * Ana savunma hattımız Halep-Musul çizgisidir * Üç bölgeye müdahale, o harita parçalanacak..
24 Ekim, Çarşamba
Suriye savaşının mahiyetini, geldiği noktayı, “Türkiye Cephesi” projesini ve bunun bir kuşatma planı olduğunu, yüz yıl sonra yeni harita planlarında Türkiye’nin parçalanmasının ilk adımı olduğunu vurgulayan kişiyim.
İşte o yazılar yüzünden hedef haline getirildim..
Savaş çığırtkanlığı yapmakla, Türkiye’yi savaşa sokmaya çalışmakla suçlanmak bir tarafa, bu yüzden hedef haline getirilmek bir tarafa, örtülü bir ambargoya maruz bırakıldığımı biliyorum.
Bunu kimlerin yaptığını, bu yazıların kimlerin örtülü hesaplarını hedef aldığını, aslında gizli ajandalarının ne olduğunu, siyasi aklı bulandırarak başka başka teklifler hazırladıklarını, bütün bu tekliflerle “terör koridoru” ve “Fırat’ın Doğu’su” projelerinin hangi noktalarda buluştuğunu, bu trafiğin 15 Temmuz çokuluslu müdahalesi ile nasıl bağlantılı olduğunu, Türkiye Fırat’ın Doğu’suna müdahale etmesin diye şimdilerle ne tür angajmanlarla hareket edildiğini izleyen, anlayan, bu konuda zihni gayet net olan biriyim.
Türkiye Ekseni hedefi: Aldığımız pozisyon kimlik ve kişiliğimizdir.
Şahsen; Türkiye’nin milli çıkarlarının, bu vatan ve milletin coğrafyamızdaki bin yıllık tarih yürüyüşünün, yüz yıl sonra bugün bu yönde verilen mücadelenin ötesinde siyasi bir kimlik ve taraf seçmenin ahlaksızca olduğuna inandım. Hiçbir ajandayı, hiçbir hesabı, hiçbir gelecek düşüncesini bunun üstünde tutmadım, tutmam da. Çünkü diğer bütün siyasi kimliklerin, bu büyük hesaplaşmanın neresinde yar aldığını gördüm, içeride olanı da, yabancı olanı da gördüm.
Öyleyse bütün hesapların üstündeki tek hesabımız “Türkiye Ekseni” mücadelesidir. Vatan, coğrafya, tarih, gelecek, dünya algımız buna göre biçimlenmek zorundadır. Tarihin en keskin kavşaklarından birini yaşarken aldığımız pozisyon kimliğimiz ve kişiliğimizdir.
Yerlilik ve dışarıdanlık: Bu müdahale milli mücadeledir
Diğer ideolojik kimliklerin bu pozisyonu belirlemesinde “yerlilik” ve “dışarıdanlık” ölçütlerinin çok belirleyici olduğuna, muhafazakarlık ve İslamcılık kavramlarının bile bu çerçevede sorgulanması gerektiğine inanıyorum. Çünkü bu kimliklerin ağırlıklı bölümünün çokuluslu müdahaleler için “operasyonel alanlar” olarak kullanılabildiğini fark ettim.
“Terör Koridoru” da, “Fırat’ın Doğu’su” da mili bir meseledir, milli mücadeledir, İstiklal Savaşı gibidir. Çünkü bir dış müdahaledir, işgaldir ve müdahale doğrudan Türkiye’yi hedef almaktadır. Bölgedeki ABD-PKK-İsrail ekseni bir cephe inşasıdır. Irak işgali öncesi gibi, Suriye savaşı öncesi gibi bir büyük projenin ön çalışmasıdır ve o proje Türkiye’dir.
Ana savunma hattımız Halep-Musul çizgisidir..
Öyleyse savuma hatlarımız sınırlarımızın sıfır noktasında değil, Halep-Musul çizgisinin üstü olan her yerdir. Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonundan sonra Münbiç ve Fırat’ın Doğu’sundan İran sınırına kadar olan kuşak, hiçbir şekilde bir örgütün ya da bölge dışı bir devletin hakimiyetine girmemelidir, giremez.
Gözümüzün önünde yüzlerce kilometrelik Türkiye cephesi açılmasına hiçbir siyasi akıl müsaade etmemelidir, edemez. Türkiye ile Arap dünyasını birbirinden koparacak coğrafyanın en keskin harita projelerinden birine sessiz kalınmamalıdır, kalınamaz. Bu bir Kürt meselesi ya da terör meselesi değildir, bu bir Batılı istiladır, Haçlı işgalleri ödemindeki parçalama planlarının aynısıdır.
Yüzlerce yıllık bilgelik ve akıl müdahale edecektir
“Bedeli ne olursa olsun, intihar anlamına gelse bile müdahale edilmelidir” dememin nedeni budur. Bugünün değil yarının coğrafyası inşa ediliyorsa, Türkiye ve bölgenin dinamikleri kendi coğrafya tasarımlarını dinç tutmalı, yüz yıl önceki çöküşü bir kez daha yaşamamak için aklını başına almalıdır.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın son günlerde ardı ardına “Fırat’ın Doğu’su” vurgusu yapması Türkiye’nin siyasi aklının yüzlerce yıl derinden gelen bilgeliğidir. Hesap anlaşılmıştır, oyun görülmüştür, duruş belirlenmiştir, müdahale edilecektir. Bu müdahale Türkiye’nin asla vazgeçemeyeceği bir sorumluluktur. Gelecek nesillere, Anadolu’ya, coğrafyamıza, tarihe karşı sorumluluktur.
Üç bölgeye müdahale, o harita parçalanacak..
Öyle görünüyor ki, “ansızın” bir süreç başlayacak ve o bölgedeki çokuluslu planlar altüst olacaktır. Kimsenin PKK üzerinden, DEAŞ üzerinden, ülkemiz içindeki etki çevreleri üzerinden bu ülkeyi oyunun dışına itme çabaları sonuç vermeyecektir.
“Zor oyunu bozar” dönemindeyiz. Sahada olma dönemindeyiz. Elini uzattığın yere kadar ulaşabildiğin dönemdeyiz. Öyleyse bu oyun bozulacaktır. Türkiye Akdeniz kapısını kapattığı harita projesinin, Doğu kapısını engellediği projenin belini kırmak zorundadır. Bu da Tel Abyad, Ayn el Arap ve Sincar gibi üç bölgeden söz konusu uğursuz harita tasarımını paramparça etmekle mümkündür.
Kimse endişelenmesin, hiç bir ülke Türkiye’nin bu müdahalelerine açıktan tavır alamayacaktır. ABD ya da İsrail veya bir bölge ülkesi buna cesaret edemeyecektir. Bölgesel ve küresel konjonktür onların bu cesaretini yok etmiştir.
Siz o zaman içerideki ‘ikame yapıları’ izleyin, neler göreceksiniz!
Evet, hazırlıklar tamamlanmıştır ve bu müdahale yapılacaktır. Bu coğrafyada kimlerin tarih yaptığını, coğrafya inşa ettiğini, harita çizme gücüne sahip olduğunu bir kez daha gösterme vakti gelmiştir.
Siz sadece, Fırat’ın Doğu’suna müdahale başladıktan sonra “içeride” kimlerin nasıl pozisyon değiştirdiğini, kimlerin gizli ajandası için harekete geçtiğini izleyin. Kendilerini gizleyemeyeceklerdir. İşte o zaman, 15 Temmuz sonrası FETÖ’den kalan boşluğa kimleri ikame ettiklerini çok daha net göreceksiniz.
29 Ekim: 3. Havaalanı’ndayız: O gün Osmanlı’yı dağıtanlar bugün Türkiye’ye saldırıyor. Erdoğan ”Fırat’ın Doğusu” diyor, içeride birileri panikliyor. Tunceli’de donarak şehit olanla Medine’de şehit olan aynı asker.
04:0029/10/2018, Pazartesi
G: 29/10/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bugün 29 Ekim 2018. Osmanlı cihan devletinin dağıtılmasından, coğrafyanın paramparça edilmesinden sonra Doğu’dan, Batı’dan, Güney’den Anadolu’ya sığınanlar, Anadolu’yu korumaya çalışanlar, 95 yıldır bu toprakları koruyor.
29 Ekim: 3. Havaalanı’ndayız: O gün Osmanlı’yı dağıtanlar bugün Türkiye’ye saldırıyor. Erdoğan ”Fırat’ın Doğusu” diyor, içeride birileri panikliyor. Tunceli’de donarak şehit olanla Medine’de şehit olan aynı asker.
29 Ekim: 3. Havaalanı’ndayız: O gün Osmanlı’yı dağıtanlar bugün Türkiye’ye saldırıyor. Erdoğan ”Fırat’ın Doğusu” diyor, içeride birileri panikliyor. Tunceli’de donarak şehit olanla Medine’de şehit olan aynı asker.
22 Ekim, Pazartesi
En azından Anadolu, bu son kale sağlam kalsın; gün gelir yeniden ayağa kalkarız, gün gelir coğrafya toparlanır, gün gelir bütün kimliklerin çatışma alanına dönüştürüldüğü bu tarih tersine döner umuduyla 95 yıldır direniyor.
O gün Osmanlı’yı dağıtanlar bugün Türkiye’ye saldırıyor..
O gün Osmanlı’yı dağıtanlar, o gün coğrafyayı lime lime parçalara ayıranlar kimlerse bugün Türkiye’ye saldıranlar, onu durdurmaya çalışanlar aynı.
O gün Osmanlı coğrafyasında hangi cepheler kurulmuşsa, hangi ortaklıklar yürütülmüşse bugün herkes yine yerli yerinde duruyor, aynı mevzilerden ateş ediyor. O gün içeride onlara ortaklık yapanlar bugün yine yeni ortaklık için roller öneriyor, ihaleler kovalıyor.
O gün Osmanlı’ya karşı nasıl bir çokuluslu cephe inşa edilmişse, bugün de “Türkiye’yi durdurma” adına aynı çokuluslu cepheler inşa ediliyor. O gün Osmanlı’yı bitirmek için yola çıkanlar bugün Türkiye’nin yükselişini engellemek için harekete geçiyor.
O gün Gazze’den Kudüs’e, Basra’dan İzmir’e, Balkanlar’dan Bakü’ye, İstanbul’dan Antep’e kadar, adım adım işgallere girişenler kimlerse, bugün PKK üzerinden, FETÖ üzerinden, DEAŞ üzerinden, “içerideki” diğer “ortakları” üzerinden Türkiye’yi nefessiz bırakmaya çalışanlar aynı.
Tunceli’de donarak şehit olan iki askerimizle, Medine’yi savunurken şehit olanlar aynı..
Biz, bu tarihin bitmediğini, bu hesaplaşmanın bitmediğini biliyoruz. Yüz yıldır sabreden biz, tarihin dönüşünü bekleyen biz, o zamanın geldiğini, çöküş döneminin bittiğini, yeni yükseliş tarihinin yazıldığını biliyoruz.
Bugünkü hesaplaşmalarımız, ardı ardına darbe girişimleri, açık savaş tehditleri, Suriye’den kuşatma planları, terörle içeride boğma çabaları, coğrafya ile bağlantımızı kesme projeleri, Selçuklu’dan beri devam eden milli devlet aklını sabote etme girişimleri bu hesaplaşmanın parçalarıdır.
Bu yüzden 15 Temmuz, bu yüzden Gezi olayları, bu yüzden Fırat Kalkanı, bu yüzden Afrin operasyonu, bu yüzden amansız terörle mücadele Birinci Dünya Savaşı kadar önemlidir.
Tunceli’de donarak şehit olan iki askerimiz Kudüs’ü savunurken, Medine’yi savunurken, Anadolu’yu savunurken şehit olan askerlerimizle aynı mücadelenin şehitleridir.
Dört lider İstanbul’dan dünyaya ne mesaj verdi
İşte bugünlerde hemen her gün o büyük hesaplaşmanın bir aşamasına tanık oluyoruz. Devlet aklının millileştirilmesinden ekonomik mücadeleye, askeri güvenlik kalkanlarımızı güçlendirmeden devleti yeniden yapılandırmaya, kendimizi ve coğrafyaya bakışımızı normalleştirmekten içerideki “iç işgalciler”le mücadeleye ve yeni çokuluslu müdahale kapılarını kapatmaya kadar çok büyük bir tarihi yeniden başlatmaya çalışıyoruz.
Önceki gün İstanbul’da, Vahdettin Köşkü’nde coğrafyamızın en büyük sorununu çözmek için dünyanın devleri ile buluştuk. Türkiye, Fransa, Almanya, Rusya liderleri ABD’nin, İngiltere’nin, İsrail’in ve bölgenin iki hasım ülkesi İran ve Suriye’nin olmadığı İstanbul Zirvesi’nde Suriye’nin geleceğini konuştu.
Sadece bu görüntü bile, dünya sisteminin nasıl değiştiğini, yeni güçlerin ve eksenlerin nasıl oluştuğunu, bir uluslararası sorunun hep aynı ülkelerin katılımı olmaksızın konuşulabildiğini göstermektedir.
Suriye savaşı Türkiye’ye tuzaktı. Ne oluyor, bu sadece havaalanı!
Suriye savaşı Türkiye’ye ve bütün bölgeye kurulan tuzaktı, bunu fark ettik, önlemeye, tuzağı bozmaya, tersine çevirmeye çalışıyoruz. Irak’ı parçalayan, Suriye’yi yıkıma götüren irade, bu işleri tamamladıktan sonra Türkiye cephesini açacaktı. İran-Suud savaşı çıkarıp bütün bölgeyi yüz yıl sonra bir kez daha imha edecekti. Biz bunu gördük.
Bugün yine İstanbul’da dünyanın en büyük havaalanının açılışını yapacağız. İstanbul havaalanına karar verdik, yaptık, bütün dünyanın devleri karşımıza çıktı. “Ne oluyor, bu sadece bir havaalanı” demedik, çünkü öyle değildi, biliyorduk. Karar verdik, direndik ve yaptık. Bugün, Cumhuriyet’in 95’inci yılında açılışını yapıyoruz.
Biz hep büyük iddiaları, büyük mücadeleleri olan millet olduk.
Onlar yıkmaya, biz tarihi yeniden kurmaya, coğrafyayı yeniden güçlendirmeye çalıştık. Biz hep büyük oynamayı sevdik, bildik. Hep, iddiaları, idealleri, büyük mücadeleleri olan bir millet olduk. Hiç kolay bir tarihe talip olmadık, tanık da olmadık.
Hiç kolay bir zafer elde etmedik. Yeri geldi dünyanın devlerine kafa tuttuk, hesaplaştık. Biz, gerçekten yürürken, büyük amaçlarla yola başlarken bir daha arkamıza bakmadık. Zaferlerimiz de yenilgilerimiz de dünyayı değiştirdi, coğrafya biçimlendirdi, haritaları altüst etti.
Erdoğan ”Fırat’ın Doğusu” dedikçe “içeride” birileri harekete geçiyor
Cumhurbaşkanı Erdoğan, “Fırat’ın Doğusu” dedikçe “içeride” birileri harekete geçiyor, fark ediyoruz. Dünyanın en büyük havaalanı açılırken, “Kanal İstanbul” derken “dışarıda” birileri harekete geçiyor, görüyoruz. Savunma alanında büyük projeler devreye alınırken hem içeride hem dışarıda birileri harekete geçiyor, anlıyoruz. Devleti, sistemi çok daha büyük hedefler için yeniden biçimlendirirken çokuluslu örtülü, ince hesaplar devreye sokuluyor hissediyoruz.
Bütün bunlar aynı hesaplaşmanın parçasıdır. Fırat’ın Doğusu terör meselesi değildir. Verimsiz çöl arazisi olmasının, petrol olmamasının hiçbir anlamı yoktur. Çünkü Fırat’ın Doğusu harita çalışmasıdır. Irak işgalinin, Suriye savaşının ana hedeflerindendir. Kim bu tehlikeyi küçümsüyorsa başka bir senaryonun parçasıdır.
Cumhur İttifakı’nın dağıtılması ilk adım..
Cumhur İttifakı’nı yıkmaya çalışanlar, Fırat’ın Doğusuna müdahaleden de aşırı şekilde rahatsız. Ellerinden gelse bu yolları tamamen kapatacaklar. Bir çokuluslu senaryo orada uygulanırken birileri de bunun altında bir başka senaryo uyguluyor. Buna direnecek, bölgedeki yabancı harita taslaklarına dur diyecek tek ülke Türkiye.
Zira Cumhur İttifakı bir mahalli seçimler, bir oy, bir kimin nerenin belediye başkanlığını alacağı meselesi değildir. Selçuklu’dan beri gelen siyasi damarı yeniden inşa etme çabasıdır. Bu ittifak bir parti meselesi de değil, terörle mücadeleyle sınırlı bir şey de değildir.
Yerli olan-dışarıdan olan: Etrafınıza dikkatli bakın, Herkesin durduğu yer nettir.
Türkiye’de yerli olanla dışarıdan yönetilenler, coğrafyanın dinamikleriyle çokuluslu senaryolar arasında müthiş bir çatışma yaşanıyor. Türkiye büyürken birileri onu aşağı çekmeye, küçültmeye çalışıyor.
Türkiye coğrafyaya ve dünyaya açılırken birileri onu yeniden Anadolu’ya hapsetmeye çalışıyor. Türkiye yeni bir tarih yükselişi başlatırken birileri daha başlamadan onu durdurmaya çalışıyor.
Tıpkı yüz yıl önce olduğu gibi. Tıpkı yüz yıl önceki “ortaklıklar”da olduğu gibi..
Sağınıza, solunuza, etrafınıza dikkatli bakın. Kimlerin hangi örtülü ajandaya göre saf belirlediğini, kimlerin söylemini pazarladığını, durdukları yerin kimlerin cephesi olduğunu net göreceksiniz.
Yeter ki dikkatli bakın..
Fırat’ın Doğu’suna müdahale, Yeni Şafak’a gelen tehditler, ve yakalanan bombalı araçlar: Bu ülkeyi terörle, bu milleti tehditle durduramazsınız!
04:003/11/2018, Cumartesi
G: 3/11/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye Fırat’ın Doğusu’na operasyona hazırlanırken birileri terör örgütlerini harekete geçiriyor. Operasyon başlamadan terör yöntemlerini devreye alıyor. Türkiye’yi bir kez daha teröre boğmak, terörle durdurmak istiyor.
Fırat’ın Doğu’suna müdahale, Yeni Şafak’a gelen tehditler, ve yakalanan bombalı araçlar: Bu ülkeyi terörle, bu milleti tehditle durduramazsınız!
Fırat’ın Doğu’suna müdahale, Yeni Şafak’a gelen tehditler, ve yakalanan bombalı araçlar: Bu ülkeyi terörle, bu milleti tehditle durduramazsınız!
26 Ekim, Cuma
Bugüne kadar bunu hiç başaramadılar; Türkiye’yi korkutup vazgeçiremediler ama yıllarca denedikleri yöntemleri yeniden devreye alıyor, terör koalisyonu üzerinden ülkemize bir kez daha ayar vermeye kalkışıyorlar.
PKK ardı ardına Türkiye içine bombalı araçlar gönderiyor. Hemen her gün bu tür araçlar yakalanıyor, bu amaçla ülke içine gönderilen terör mensupları ele geçiriliyor.
PKK’ları da DEAŞ’ı da, bizimle savaşırken, ABD subayları yönetti
PKK ve DEAŞ mensupları Türkiye’nin operasyonları yaklaştıkça, panik halinde, ülke içinde sansasyonel saldırı girişimlerinde bulunuyor. PKK veya DEAŞ olarak ayırmayın, bölgedeki bütün terör grupları tek bir merkezden yönetiliyor, Suriye’nin kuzeyindeki “terör koridoru”nu başarmak için Türkiye ile savaştırılıyor.
Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonundan sonra Münbiç’te her ne kadar “ortak devriye” uygulaması başlamışsa da bundan bir sonuç çıkmayacak. Münbiç’te ABD Türkiye’ye verdiği hiçbir sözü tutmadı, yine tutmayacak. Fırat’ın batısında bugüne kadar yaptığımız operasyonların tamamında ABD silahlarına karşı savaştık, PKK’yı da DEAŞ’ı da bizimle savaşırken ABD subayları yönetiyordu.
Fırat’ın Doğu’suna binlerce TIR dolusu silahı ABD yığdı. PKK’yı onlar yönetiyor. DEAŞ’ı onlar yönetiyor. Türkiye’nin operasyonlarını onlar durdurmak, engellemek istiyor.
Türkiye Cephesi’ni açmak ve Büyük Ortadoğu Savaşı
Tel Abyad’ı, Ayn el Arab’ı (Kobani) ya da Sincar’ı temizlemeye yönelik bütün girişimlerimizin karşısında duran terör örgütlerinin tamamının arkasında ABD ve İsrail askeri güçleri, istihbarat güçleri ve onların silah ve lojistiği var.
Çünkü “terör koridoru” onların projesi. Bir harita çalışması. Daha sonra bölgeyi parçalamak için, “Türkiye Cephesi”ni açmak için hazırlık. Türkiye ile Arap dünyası arasına bir tampon bölge kurarak bütün bağlantıyı kesmek istiyorlar. Gelecekte çıkaracakları Büyük Ortadoğu Savaşı’nda Türkiye’yi hareket edemez hale getirmek, güney kapılarını kapatmak istiyorlar.
Yüz yıl önceki hesaplar masada: Bu bir terör meselesi değildir..
“Terör Koridoru” da, Fırat’ın Doğu’suna yapılacak müdahale de kesinlikle terörle mücadele değildir. Jeopolitik bir müdahaledir, onların harita planlarına karşı bölgenin direnmesidir, Türkiye’nin direnmesidir. Yüz yıl önceki hesaplar bugün yeniden masaya konulurken, bölge yeniden parçalanırken, buradaki proje Suriye’nin parçalanmasıyla sınırlı değil, Türkiye’yi parçalama planlarının en önemli aşamasıdır.
Gariptir, biz bu gerekçelerle bölgeye müdahale için çırpınırken, bir gelecek hesabını bütün boyutlarıyla ortaya sererken hem içeriden hem dışarıdan tehditler alıyoruz.
Yeni Şafak’ı tehdit mesajları: “Sizi mahvedeceğiz. Türkiye’yi teröre boğacağız”
Bir süre önce Yeni Şafak’a, sahiplerine ve yöneticilerine yapılan tehditler bu çerçevededir. DEAŞ adı altında doğrudan bize gönderilen ses kayıtlarında bugünler anlatılıyordu.
“Sizi mahvedeceğiz” türünde tehditler yağdırılıyor, “Türkiye’yi teröre boğacağız” diyorlardı. Şimdilerde bakıyorum, bu tehditlere paralel biçimde bombalı araç saldırı girişimleri, hazırlıkları başlıyor. Yakalanan intihar bombacıları, bombalı araçlar ve patlayıcılarla o ses kayıtları örtüşüyor.
İmza hem DEAŞ hem PKK. Patronlarını da biliyoruz…
Her ne kadar imza DEAŞ olsa bile biz bunu PKK anlıyoruz, biz bunu terör örgütlerinin arkasındaki istihbarat ve askeri birimler anlıyoruz, biz bunu Suriye ve bütün bölgeyi parçalara ayıran çokuluslu irade anlıyoruz.
Bu tehditlerin Fırat’ın Doğu’suna müdahalelerden hemen önce gelmesinin anlamını biliyoruz. Türkiye’yi terörle korkutmak isteyenler bizleri de bu tehdit mesajlarıyla, ses kayıtlarıyla sindirmeye, ürkütmeye çalışıyor.
Tehditleri görüyoruz, paralel operasyoncuları da izliyoruz..
Ama ortada ne kadar büyük bir paylaşım, istila, harita projesi varsa o kadar da büyük, güçlü bir direnç vardır ve biz bu direncin mensuplarıyız. Çünkü biz, bugüne göre değil, yüzlerce yıl geriden gelen bir siyasi genetiğe bakarak pozisyon alıyoruz ve bu eksenimizi asla değiştirmeyeceğiz.
Bunları yaparken sadece bu tehditlerle değil, Türkiye içinde ve dışarıdan, bu projelere açık ya da örtük destek verenlerin, o gizli gündemleri pazarlayanların bu çerçevede örgütlenenlerin, siyaset ve medyadaki “paralel” operasyoncuların da takipçisi olduk, olacağız.
Bu, bir gelecek mücadelesidir: Türkiye ve coğrafya mücadelesidir.
Ne yaparlarsa yapsınlar, dışarıdan ne kadar tehdit ederlerse etsinler, içeride ne kadar zihin bulandırırlarsa bulandırsınlar, Türkiye’nin Fırat’ın Doğu’suna müdahalesini engelleyemeyecekler.
Çünkü bu, bugünün değil geleceğin mücadelesi. Bu, terör meselesi değil harita meselesi. Türkiye ve coğrafya meselesi.
Proje ne kadar büyükse direncimiz de o kadar büyük olacaktır.
Erdoğan planı bozuyor ve Kral’a; “Oğlunu durdur, ülken mahvolur” diyor “Büyük Körfez Savaşı” hazırlığı: Tuzak S. Arabistan’a kuruldu.. Mekke ve Medine’nin geleceği: Ateşli bir tartışma bizi bekliyor
04:005/11/2018, Pazartesi
G: 5/11/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin Cemal Kaşıkçı olayında Suudi Arabistan’a zarar verme gibi bir düşüncesi yok, hiç olmadı, olmaz ve olmayacak da.
Erdoğan planı bozuyor ve Kral’a; “Oğlunu durdur, ülken mahvolur” diyor “Büyük Körfez Savaşı” hazırlığı: Tuzak S. Arabistan’a kuruldu.. Mekke ve Medine’nin geleceği: Ateşli bir tartışma bizi bekliyor
Erdoğan planı bozuyor ve Kral’a; “Oğlunu durdur, ülken mahvolur” diyor “Büyük Körfez Savaşı” hazırlığı: Tuzak S. Arabistan’a kuruldu.. Mekke ve Medine’nin geleceği: Ateşli bir tartışma bizi bekliyor
3 Kasım, Cumartesi
Tam tersine; Türkiye iki ülke ilişkilerini büyük bir çöküşten kurtarmaya, coğrafyayı çok yıkıcı bir fırtınadan korumaya çalışıyor. İki ülke ilişkilerini bombalamaya, Türkiye’ye zarar vermeye, S. Arabistan’ı imha etmeye dönük çokuluslu bir projeyi önlemeye çalışıyor.
Bu büyük bir mücadeledir, dirençtir, bölgesel savaşı önleme çabasıdır, Araplarla Türkler arasına yeniden düşmanlık cephesi kurmaya çalışanlara meydan okumadır, daha da ilerisi S. Arabistan’ı kendine karşı, kendi içindeki bir “odağa” karşı, bu odak üzerinden imha etme planlarına karşı koruma girişimidir.
Türkiye büyük tehlikeyi gördü.. Riyad’da devlet aklı rehin alındı..
Meselenin Kaşıkçı cinayetinin çok ötesinde, iki ülke ilişkilerinin çok ötesinde ölümcül bir boyutu vardır. Türkiye bunu bir süredir biliyordu, önlemeye çalışıyordu, Kaşıkçı cinayeti ile birlikte Türkiye’nin bildiği bir gerçek bölgesel ve küresel ölçekte de bilinir oldu.
Ankara, bu ciddi tehlikeyi fark ettiği için, özellikle son dört-beş yıldır bu yönde alttan alta yürütülen çalışmaları bildiği için, söz konusu “çokuluslu” hesabı boşa çıkarmaya çalışıyor. Çok daha kötü bir gidişatı durdurmaya, çok daha yıkıcı ve bölgesel kaos oluşturacak bir plânı bozmaya çalışıyor.
Bu ince hesabı Suudi yönetiminin de anladığını sanmıyorum. Riyad yönetimini eline geçiren iradenin başkasının iradesi olduğunu, devlet aklının bunlar üzerinden rehin alındığını, ülkenin ABD-İsrail çıkarları doğrultusunda cepheden cepheye koşturulduğunu, Riyad yönetimine de bunun “kendi çıkar ve aklı olduğu” kanaatinin dayatıldığını, bir nevi siyasi körlük oluşturulduğunu görüyoruz.
“Büyük Körfez Savaşı”nın ön hazırlıkları yapılıyor..
Arap sokaklarını Türkiye ve İran düşmanlığı ile gaza getirerek, Yemen’den Basra Körfezi’ne kadar büyük bir tuzak kurulduğunu, Suriye’nin kuzeyindeki “terör koridoru”na bu amaçla Suud desteği sağlandığını, BAE Veliahtı Muhammed bin Zaid üzerinden Prens Muhammed bin Selman’ın gücünün istismar edildiğini, bütün bu çalışmaların ve plânların Suriye savaşı sonrası çıkarılacak “Büyük Körfez Savaşı”nın ön hazırlıkları olduğunu biliyoruz.
Şimdilik Fırat’ın Doğusu’na kilitlendik. Bu mesele çözülür çözülmez, belki de çözülmeden, Basra Körfezi’nden kıyameti koparacaklar, çok cepheli bir savaş başlatacaklar, İran-Suud savaşı adı verilecek bu kriz bütün Basra Körfezi ülkelerini içine çekecektir.
Suudi Arabistan’ı parçalama planı: Arap siyasi aklı nerede?
ABD ve İsrail istihbaratının planları, Mısır’ın gücü, S. Arabistan’ın parası ve siyasi körlüğü, BAE Veliahtı Muhammed bin Zaid’in operasyonel rolü, Muhammed bin Selman’ın kontrolsüz hali üzerinden İran-Irak savaşından bu yana gördüklerimizin çok ötesinde bir plan hazırlanıyor.
Bu plân, sanıldığı gibi İran’a bir zarar vermeyecek, onu cezalandırma amaçlı olmayacak. Zira Körfez Savaşı’ndan bu yana bütün savaşlarda İran kârlı çıkmış, Arap dünyası zarar görmüştür. Dikkat ederseniz Arap-Fars sınırı her savaştan sonra biraz daha Batı’ya çekilmiştir.
Bütün bu savaşlarda Arap siyasi aklı hata yapmıştır. Bu plân tamamen S. Arabistan’ın dağıtılması, imhası, parçalanması üzerine biçimlendirilmiştir. Arap siyasi aklı, belki 21. yüzyılın en büyük siyasi hatasını bu proje çerçevesinde yapacaktır.
“Dubai dosyası” derhal açılmalı: İki Veliaht ile FETÖ aynı rolleri üslendi..
Prens Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid üzerinden servis edilen plân, S. Arabistan’da yeni bir ”iç işgal”dir. Ülke, söz konusu çokuluslu
proje için harekete geçirilen bu “iç işgalciler” tarafından yıkıma sürüklenecektir. Bir tür yeni Arap milliyetçiliği dalgası ile sahaya sürülen içerideki bu yeni siyasi oluşum, Türkiye’de yaşanan 15 Temmuz benzeri bir “satış” olarak tarihe geçecektir.
Veliaht Muhammed’in temsil ettiği yeni oluşum, S. Arabistan’ın FETÖ’südür. Çünkü nitelik olarak, üslendikleri roller olarak, ABD-İsrail angajmanı olarak aynıdır. Bu çevrelerle FETÖ arasında “Dubai” üzerinden ortak operasyonlar yürütülmüş, para trafiği organize edilmiştir.
15 Temmuz’a bu çevrelerin açık destek vermesi bundandır. FETÖ’den sonra bölge genelinde FETÖ ajandasıyla aynı şekilde Türkiye ile mücadele etmeleri bundandır. Muhammed bin Zaid ile FETÖ arasındaki “Dubai dosyası” derhal açılmalı, o para hareketleri ortaya çıkarılmalıdır.
S. Arabistan’ın 15 Temmuz’u: Ülkeyi paramparça edecekler..
Bu çevrelerin 15 Temmuz’dan sonra bile FETÖ ile paralel biçimde Türkiye’ye karşı bütün terör örgütlerini desteklemeleri, Erdoğan’ı devirmeye dönük bütün çokuluslu senaryolarda gönüllü yer almaları bundandır.
Bu çevre, bu oluşum başarılı olursa S. Arabistan’da bir “darbe” olmayacak, ülke elden gidecek, parçalanma süreci başlatılacaktır. FETÖ başarılı olsaydı Türkiye parçalanacaktı, senaryo darbe değildi, proje parçalanma ve iç savaş üzerine kurgulanmıştı. Aynı oyun bugün S. Arabistan’a oynanmaktadır.
S. Arabistan’ın düşmanı kendi içindedir, yönetim ekibindedir, Kraliyet ailesi içindedir. O Ilımlı İslâm söylemleri, o sempati dalgası bir yemdir, büyük yıkımı pazarlama söylemidir. Riyad, derhal Muhammed bin Selman’ı geri çekmeli, derhal Muhammed bin Zaid etkisini sıfırlamalıdır.
Erdoğan işte bu planı bozuyor: Kral’a; “Oğlunu durdur, ülken mahvolur” diyor
Cumhurbaşkanı Erdoğan bu senaryoyu, bu tezgâhı biliyor. Kendisine ve ülkemize yönelik söz konusu düşmanlığın içeriğini biliyor. 15 Temmuz’u başaramayanlar aynı senaryoyu bölgeden tezgâhlıyor, bunu yaparken Türk-Arap cepheleri inşa ediyor. İkisinin de arkasında aynı irade, aynı güçler, aynı bölgesel hesap, aynı ittifaklar vardır. Cumhurbaşkanı’nın Kaşıkçı meselesi ile ilgili hassasiyetlerini ifade ederken Suudi yönetimini ve Kral’ı özellikle korumaya çalışması, durumdan ayrı tutması bundandır.
Kral’a; “Oğlun, Bin Zaid, içinde bulunduğu ittifak, uğruna çalıştığı proje hem size, hem bize hem de bütün bölgeye büyük bir yıkım getirecek, bunu durdur” demeye çalışmaktadır. Erdoğan burada S. Arabistan’ı uyarmaya çalışıyor.
Durdurmazsa ne olacak: Bir-iki yıl içinde bütün Körfez’i yakacaklar..
Maalesef Riyad yönetimi bunu anlamadı. Belki de aşırı bağımlılığın, “rehin alınmışlığın” etkisiyle anlasa da bir şey yapamıyor. Ama başka yol yok. Oyun S. Arabistan üzerinden kuruldu, orada bozulmalıdır. Riyad yönetimi uyanamazsa, tedbir alamazsa, o ekibi tasfiye edemezse ne olacak?
Çok beklemeyeceğiz. İki ya da üç yıla kalmaz büyük Körfez Savaşı ile karşı karşıya kalacağız. İran, S. Arabistan, Katar, Bahreyn, Kuveyt, Umman, BAE hepsi bu savaşın içine sürüklenecek. Türkiye’nin müdahalesinin, durumu engellemeye çalışmasının önüne büyük engeller çıkarılacak. Savaş, S. Arabistan içine taşınacak.
“Savaşı İslâm’ın kalbine taşıma” ve Mekke ve Medine’nin geleceği..
Yıllardır bunu hedefliyorlardı, “Savaşı İslâm’ın kalbine taşımayı” planlıyorlardı. Bu olacak… Sonra, S. Arabistan imha edilecek, bütün coğrafyada harita çalışmaları buna göre biçimlendirilecek. Mekke ve Medine’nin durumu Müslüman coğrafyayı dalga dalga sarsacak bir tartışmaya dönüşecek.
İslâm’ı kalbinden vurmak bu işte. Muhammed bin Selman’a, Muhammed bin Zaid’e yüklenen rol bu! Yüzyılın ihaneti işte bu..
Ama Riyad aklını başına almazsa, oyunu bozmazsa, Türkiye bu fırtınayı durduracaktır. Hesaplaşma daha yeni başladı. Tarihi tersine çevirme, coğrafya inşa eden siyasi genetiğin harekete geçmesi dediğimiz bu işte.
Göreceksiniz..
PKK elebaşlarının kellesine ödül, bir Öcalan’ı teslim etme taktiği: * Irak ve Suriye ortak haritası: Peki haritanın Türkiye ayağı? * Artık bu oyunu yutan Türkiye yok
04:008/11/2018, Perşembe
G: 8/11/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Fırat’ın Doğusu meselesi bizim için terör meselesi ya da PKK/PYD meselesi değildir. Örgütün nasıl isim değiştirdiği, ABD ile PKK’nın için ne tür taktikler denediği, Münbiç’teki “devriyle tiyatrosu” ile Türkiye’yi oyalamaya çalışanların ne tür gündelik manevralar denediği değil.
* PKK elebaşlarının kellesine ödül, bir Öcalan’ı teslim etme taktiği: * Irak ve Suriye ortak haritası: Peki haritanın Türkiye ayağı? * Artık bu oyunu yutan Türkiye yok
* PKK elebaşlarının kellesine ödül, bir Öcalan’ı teslim etme taktiği: * Irak ve Suriye ortak haritası: Peki haritanın Türkiye ayağı? * Artık bu oyunu yutan Türkiye yok
3 Kasım, Cumartesi
Biz bölgeye çok daha esaslı bir mesele üzerinden bakıyoruz. Bir coğrafya meselesi, bir harita meselesi, bir tarih meselesi, bir geçmiş ve gelecek meselesi olarak bakıyoruz.
Milli Devlet Aklı’na karşı “yeniden yabancılaştırma”
Bu anlamda PKK da, PYD de, ABD ve İsrail’in bu örgütler üzerinden kurduğu oyun da bizim için böyledir. Suriye’nin kuzeyinde oynanan oyunun arkasındaki akıl da, Türkiye de bunların çok ötesinde bir hesaplaşma içindedir. Söz konusu hesaplaşma Birinci Dünya Savaşı’ndan beri devam etmektedir.
Münbiç’te oynanan tiyatro ile Çekiç Güç uygulaması, Güneydoğu’muzda denenen örtülü işgal girişimi ve 15 Temmuz sonrası hendek temizliği ile Suriye’nin kuzeyindeki “terör koridoru”, PKK üzerinden kırk yıldır Türkiye’ye saldırılmasıyla Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonu, 15 Temmuz iç savaş denemesiyle Irak’ın işgali ve Suriye savaşı, “içeride”ki örtülü “muhalefet” ve “müdahale” teşkilâtlanmasıyla İran sınırından Akdeniz’e uzanan “harita” çalışması, Birinci Dünya Savaşı sonrası ilk kez güçlü bir iktidar alanı oluşturan “milli devlet aklı”na saldırılarla bugünlerde yeniden hissettirmeye başlayan yeniden “yabancılaşma” girişimleri arasında güçlü bir bağ vardır.
Türkiye içi yakın tehdit: Milli mücadele ve coğrafya meselesi
Suriye’deki ABD/İsrail işgali, Irak ve Suriye’nin kuzeyini birleştirme hayalleri üzerine biçimlenmiştir. Sadece Suriye’yi parçalamak değil, Türkiye’nin güneyinde yüzlerce kilometre boyunca bir “Türkiye Cephesi” açma planıdır bu.
Böyle olunca da ABD’nin oradaki varlığı Türkiye için en yakın tehdittir. PYD’nin silahlandırılıp korunması Türkiye için en yakın tehdittir. Mesele Suriye meselesi olmaktan çoktan çıkmıştır. İçerideki terörle mücadele neyse, nasıl bir çokuluslu saldırı ve işgal girişimine karşı mücadeleyse Suriye’nin kuzeyinde verilen ve verilecek olan mücadelenin niteliği de aynıdır. Bu anlamda PKK da PYD de bir işgal gücüdür. Bütün coğrafyaya yönelik tehdittir ve yok edilmesi bir milli mücadeledir, coğrafya meselesidir.
“Terör koridorunun” omurgası kırılmalıdır
Ülkemiz içinde hiç kimsenin; bir kişi ya da çevrenin bir zihin bulanıklığı oluşturmasına izin verilmemelidir. Fırat Kalkanı gibi, Afrin operasyonu gibi, Tel Abyad ve Ayn el Arab’a, Irak topraklarındaki Sincar’a müdahale bir varoluş meselemizdir. “Terör Koridoru’nun Doğu kapısı da Batı kapası da kapatılmalı, birçok yerden omurgası kırılmalıdır.
Çünkü söz konusu “harita” meselesi bizim için, bin yıllık siyasi süreklilik için, kurucu devlet aklı ve coğrafya inşası için bir Anadolu savunması kadar önemlidir. ABD’nin PYD’ye aktardığı binlerce TIR dolusu silah ve mühimmatın, ABD askerleri ile terör mensuplarının birlikte Türkiye’ye fotoğraf vermesinin ne amaçlı olduğunu biz de biliyoruz, onlar da.
PKK elebaşlarının kellesine ödül, bir Öcalan’ı teslim etme taktiği..
Bugün PYD ile açıktan ortaklık kuranlar onlarca yıldır PKK ile örtülü bir ortaklıkla ülkemize saldırmışlardır. Burada geçmişin ve geleceğin hesaplaşması yapılmaktadır. Öyleyse ABD askeri birimlerinin manevraları zihinlerimizi karıştırmamalıdır.
PKK elebaşlarının başlarına ödül konulması da öyle. Abdullah Öcalan’ın Türkiye’ye verilmesinin anlamını kavrayamayan Türkiye yok artık. Kendine, coğrafyaya, dünyaya yüzlerce yıllık bir perspektifle, akılla bakan bir Türkiye var. Ve bu ülke, bugün dünyanın en dinamik siyasi hareketliliğinin merkezi durumundadır.
Öyle Karayılan’ın kafasına ödül koyup PYD’lilere garnizon kuranların kafasını karıştıracağı bir Türkiye çok gerilerde kaldı. Bu küçük oyunlarla tavlanacak Türkiye çok gerilerde kaldı. Göreceksiniz, bu çıkışın arkasından da bir “örtülü hesap” çıkacak.
Durduğumuz yer şudur: Hiçbir bölge dışı güç ve hiçbir örgüt bu kuşakta burada barınamaz
Bizim durduğumuz yer şudur: İran sınırından Akdeniz’e kadar, Türkiye’nin güneyinde, Suriye ve Irak topraklarında, hiçbir bölge dışı güç ya da hiçbir örgüt hâkim olamaz. Hiçbir çokuluslu irade, bölgedeki bazı ülkeler ve terör grupları üzerinden bize rağmen bir harita çalışması yapamaz. Bu amaca yönelik dışarıdan ve “içeriden” hiçbir öneri meşru görülemez, makul siyasi bir manevra olarak gösterilemez.
ABD’nin derhal Suriye topraklarından çıkması bütün bölge için zorunluluktur. PKK ve PYD’nin bu kuşaktan tamamen temizlenmesi bütün bölge için zorunluluktur. Bir örgüt ya da topluluğun, siyasi ya da silahlı grubun, “dışarıdan müdahale”ye zemin hazırlaması işgaldir, istilâdır, bütün coğrafyaya tehdittir. Öyleyse bu kuşaktaki ABD/PKK dış müdahalesine, işgaline karşı mücadele sadece Türkiye için değil, bütün bölge ülkeleri için ortak amaçtır.
Irak ve Suriye ortak haritası: Peki haritanın Türkiye ayağı?
Türkiye, Münbiç’teki oyalamalarla vakit geçirmeden, “koridor”un diğer bölgelerine acilen müdahale etmelidir. Geçen her gün ya da ay, müdahalenin bedelini daha da artıracaktır. Halep-Musul hattının kuzeyindeki her oluşum bizim için yakın tehlikedir, tahammül edilemez. Çünkü ülkemizin yarınlarını rehin alacaktır.
ABD, PYD’yi korumayı bırakmadığı sürece hiçbir manevrasının bu ülkede karşılığı olmayacaktır. PKK’yı tasfiye edip, Irak’ın kuzeyini Barzani’ye bırakıp PYD adı altında örgütü Suriye’ye taşıyıp, orada bir PYD oluşumunu yerleştirip, daha sonra PYD-Barzani üzerinden Suriye/Irak haritası oluşturmak isteyenlerin bir sonraki hedefi “Harita”nın Türkiye ayağına başlamak olacaktır. Geçin bunları…
Tarihi siyasi akıl, kurucu akıl geri döndü. Hem içeride hem bölgede.
Çekiç Güç projesinden bu yana oyuna getiriliyoruz. Ama bu sefer bu olmayacak. Türkiye kendi ajandasını ortaya koymuştur ve bu yolda devam edecektir. Hiçbir örgüt ya da ülke, Türkiye’nin bölgeye müdahalesine açıkça direnmeyecek, direnemeyecektir.
Zor oyunu bozar dönemindeyiz. O projeyi sıfırlayacak olan bizleriz. Çünkü siyasi tarihimiz de, siyasi aklımız da geri dönmüştür. Bundan sonra böyle devam edecektir. Bu, hem içeride hem bölgede bir kurucu akıldır.
İki ‘veliaht’ın adamları, tehditler ve şantajlar.. * Neyi bildiğimizi biliyorlar, onları korkutan şey budur * Polemik yazıp kenara çekilme dönemi değil.
04:0010/11/2018, Cumartesi
G: 10/11/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bir haftayı geçti; aralıksız ve sistematik bir saldırı altındayım. BAE’li Muhammed bin Zeid ve Suudi Veliaht Muhammed bin Selman’ın fonlayıp yönettiği medya ve sosyal medya çeteleri, Türkiye’ye ve şahsıma yönelik ağır itham, hakaret ve tehditler yağdırıyor.
* İki ‘veliaht’ın adamları, tehditler ve şantajlar.. * Neyi bildiğimizi biliyorlar, onları korkutan şey budur * Polemik yazıp kenara çekilme dönemi değil.
* İki ‘veliaht’ın adamları, tehditler ve şantajlar.. * Neyi bildiğimizi biliyorlar, onları korkutan şey budur * Polemik yazıp kenara çekilme dönemi değil.
3 Kasım, Cumartesi
Akla hayale gelmeyecek iddialara, çirkefliklere, tuhaf hezeyanlara, komplolara bakınca, Arap sokağının nasıl zehirlendiğini, gerçeklerden nasıl koparıldığını, nasıl zayıf bırakıldığını, nasıl zihinlerinin bulandırıldığını, kendi ülke ve coğrafyalarına yabancı bir amaç için nasıl provoke edildiğini görüyorum.
Ürkseydim bu tür yazılar yazmazdım
Normalde böyle saldırıları hiç ciddiye almam, şimdiye kadar almadım. Bu bir kibir ya da tevazu eksikliği değil. Mesele Türkiye olunca, bu ülkenin büyük mücadelesi olunca, binlerce yıllık siyasi gelenek ve genetiğin bugüne taşınması olunca olağanüstü bir hassasiyet ve keskinlikle mücadeleye kilitlenen biriyim. Türkiye ve coğrafyanın geleceği ana eksenimdir ve öyle de devam edecektir.
Türkiye’de sadece son beş yılda, bu yönde uğradığım hakaret, saldırı, iftiralara takılsaydım, bugün çok yakından tanıdığım ve bildiğim bir başka “çevre” tarafından yürütülen kampanya ve kişilik suikastlarından ürkseydim zaten bu tür yazılar yazmazdım.
‘İçeriden’ bir çevre ve bazı örgütlerle paralel
Bu yüzden Arap dünyasından şahsıma yöneltilen saldırıları bir endişe ile değil, bir etkileşim, etki gücü, bir güçler çatışması ekseninde anlamaya çalışıyorum. Her ne kadar bu saldırılar “içeriden” de organize ediliyor olsa da, her ne kadar bazı örgütlerin tehditleriyle paralel bir yol izliyorsa da, bakış açım, hep olduğu gibi, gerçeklerin peşinde koşmak olacaktır.
Cemal Kaşıkçı cinayeti bölgede yeni kurulmuş ve bir yıldır ısrarla dikkat çekmeye çalıştığım bir yapılanmayı deşifre ettiği için, herkes tarafından bilinir hale getirdiği için, bu çevrenin Türkiye’ye ve Erdoğan’a karşı yürüttüğü çirkef savaş ve kampanyaları açık ettiği için hem Türkiye hem de coğrafyamıza yönelik çokuluslu projelerden duyduğum kaygıdan hareketle işin üzerine gittim, gitmeye de devam edeceğim.
Bir polemik yazısı yazıp kenara çekilmek: Bu toprakların hamuruna uymaz
Ülkemizi bir “oyun sahasına” dönüştürüp aşağılamak isteyenlerin, coğrafyada kurmaya çalıştıkları “yeni düzen” çerçevesinde bölgeye uzanan ellerimizi kesmeye çalışanların aynı zamanda “içeride” bir başka senaryo uyguladıklarını, siyasi bir amaçla hareket ettiklerini, örtülü operasyon ve terör yöntemi kullandıklarını, çok kötü amaçları olduğunu, bir süredir bunları uyguladıklarını biliyorum.
Bunları bilip de bilmiyormuş gibi yapmak, gündelik bir polemik yazısı yazıp kenara çekilmek bana göre değil. Türkiye vuruşuyorsa, coğrafya ve küresel ölçekte büyük hesaplaşmalara girmişse, çok büyük projelere imza atıyorsa, yüzlerce yıllık siyasi hedeflere yönelmişse bizim de bu hesaplaşmanın en ön safında yer almamız, bu vatana, bu millete, tarihe ve geleceğe borcumuzdur. Bunlar varken, gündelik konforu düşünüp, küçük beklentilerle hareket edip ezilip bükülmek bu toprakların hamuruna, mayasına uygun bir karakter olmayacaktır.
Neyi bildiğimizi biliyorlar: Onları korkutan şey budur
BAE ve Suudi İki Veliahtın paralı askerlerinin Türkiye’de bir gazeteciyi bu şekilde hedef alması paniktendir. Sadece yazı yazan bir kişiden bu kadar ürkmeleri, yazının ve gerçeğin gücünün göstergesidir. Onları korkutan-panikleten şey, neyi bildiğimizi bilmeleridir. Bu yazılarla Arap sokağına neleri anlattığımızı, anlatabileceğimizi bilmeleridir.
Biz hiçbir zaman S. Arabistan’ı hedef almadık. Hiçbir coğrafya ülkesini, hiçbir Müslüman ülkeyi hedef almayız, alamayız. Tam aksine; S. Arabistan’ı da imha edecek bir çokuluslu projeyi, o projenin coğrafya ayağında, Türkiye ayağında roller üslenenleri hedef aldık, almaya devam edeceğiz.
Müslüman kimliğini rehin alma planı bu..
Çünkü yerli olana, bize ait olana karşı, hangi siyasi kimlik altında olursa olsun, bir “yeniden yabancılaşma dalgası” inşa edilmek isteniyor. Daha önce bunu etnik kimlikle denediler, mezhep kimliği ile denediler, sol grupları kullanarak denediler. Şimdi muhafazakâr/İslâmcı kimlikler üzerinden bir “yabancılaştırma” projesi deniyorlar. Müslüman kimliğini rehin alıyorlar.
Bölgeyi ve Türkiye’yi hedef alan yeni tasarım bu. Bu tasarım Türkiye’nin karşısına bir cephe inşa ediyor, bir Arap ekseni kurmaya çalışıyor. Aynı zamanda Arap ekseni üzerinden içeride yeni bir “muhalefet” ve “müdahale” örgütlenmesi yürütüyor. Bizi, coğrafyayı, tarihi hesaplaşmayı Müslüman kimliği ile vurmak istiyorlar. Çünkü bölgenin bu kimlik karşısında nasıl çaresiz kalacağını, hareketsiz kalacağını biliyorlar.
Bizden değil, kendilerinden, sokaklarından korkuyor onlar
İşte Kaşıkçı cinayeti üzerinden tartıştığımız mesele budur. Bu bilgi onları korkutuyor, panikletiyor. Kendi ülkelerinde susturdukları, yazamaz ve konuşamaz hale getirdikleri insanlar gibi, Türkiye’de de bu bilgiye sahip olup bunları paylaşanları linç etmeye, itibarsızlaştırmaya, korkutmaya dönük bir iletişim/medya kampanyası yürütülüyor.
Korktukları biz değiliz. Korktukları kendileri, kendi halkları, kendi sokakları. Türkiye’nin ürettiği siyasal dilin, özgürlük dilinin bu kadar etkili olmasından ürküyorlar. Ve bu kiralık adamlar üzerinden zihin bulandırıp, “vatan savunması”, “ülke savunması” adı altında kendilerini savunmaya çalışıyorlar.
Ama ne olursa olsun, hangi plan-proje uygulanırsa uygulansın, Türkiye’nin durduğu yer, ürettiği dil, aldığı pozisyona karşı hiçbir şey yapamıyorlar. Bir süre sonra “Türkiye Ekseni”nin yeni küresel ve bölgesel konjonktürde nasıl belirleyici olacağını çok daha net biçimde göreceklerdir. Bunu; içeride yeni müdahale dalgasının psikolojik temellerini atmaya çalışanlar da göreceklerdir.
Medya organlarımız, köşe yazarlarımız ve kolektif mücadele..
Söz konusu yazıların Basra Körfezi’nden Mısır’a kadar bu kadar “sarsıcı” algılanmasının sebebi, korkutucu gösterilmesinin sebebi, televizyon tartışmalarına konu olmasının sebebi, İki Veliahtı bu kadar rahatsız etmesi bundandır.
Onların bölgesel üstlenicileri olduğu çok büyük, yakın bir tehlikeyi ortaya seriyoruz, hem içeriye hem bölgeye anlatmaya çalışıyoruz. Coğrafyayı imha edecek bir hazırlık erkenden fark edilmiş oldu. Bir şey öğrenildiğinde tehdit olma özelliği yarı yarıya düşer.
Medya organlarımıza, köşe yazarlarımıza, televizyon yorumcularımıza düşen bu büyük mücadeleye kilitlenmek, kolektif bir mücadele sergilemektir. Kimsenin, öyle günübirlik konfora sahip olmadığını, bir “sorumsuzluk alanı” oluşturma hakkının bulunmadığını bilmesi gerekiyor.
Yeni iletişim dilinin etki gücü: Hadi biraz rahatımızı bozalım..
Bir haftadır kesintisiz devam eden kampanya, tehditler de barındırıyor olabilir. Ama bizim; medyamızda bugün yaşanan içerik ve dil üretememe, sığlaşma döneminde, bu yeni iletişim ve hesaplaşma dilinin etki gücünü bir kez daha düşünmemizde fayda var.
Dedik ya, “Türkiye Ekseni..” Bu aynı zamanda “coğrafya ekseni”dir, yüzlerce yıllık akıldır. Öyleyse, bu tarih dönüşünde, sadece gazetecileri değil, düşünce üreten herkesi, şairleri, sanatçıları, bilim insanlarını, siyasileri, STK temsilcilerini, bu büyük hedefin entelektüel altyapısını sağlam atmaya, üretmeye, mücadele etmeye çağırıyorum: Hadi biraz rahatımızı bozalım..
Siyasiler ve milletimiz bu konuda diğerlerinin çok önünde. Öyleyse bu çevrelerin de coşkulu bir üretim ve hesaplaşmaya tam anlamıyla katılmaları gerekiyor. İnanın böyle bir güç, bütün coğrafyayı dönüştürecektir.
Paris’te kurulan imha masası dün yine Paris’te dağıtılmıştır. Mustafa Kemal ve Erdoğan: Kuruluş ve yükseliş dönemi.. Artık onlar için gerileme, bizim için yükseliş dönemi.
04:0012/11/2018, Pazartesi
G: 12/11/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
11-11-1918, Saat 11:00..
Tam yüz yıl önce bu zamanda Paris’te bir masa kurulur ve o zamana kadar dünyanın en büyük savaşı olan, dünyayı ezip yok eden, milyonlarca ölüme yol açan, bazı devletleri haritadan silen, bazı ulusları siyasi tarihin dışına iten, yeni bir küresel düzen kurulmasına yol açan savaş ateşkesle sona erdirilir.
Paris’te kurulan imha masası dün yine Paris’te dağıtılmıştır. Mustafa Kemal ve Erdoğan: Kuruluş ve yükseliş dönemi.. Artık onlar için gerileme, bizim için yükseliş dönemi.
Paris’te kurulan imha masası dün yine Paris’te dağıtılmıştır. Mustafa Kemal ve Erdoğan: Kuruluş ve yükseliş dönemi.. Artık onlar için gerileme, bizim için yükseliş dönemi.
5 Kasım, Pazartesi
Birinci Dünya Savaşı’na son veren bu anlaşma aslında “Avrupa İç Savaşı”na son vermiştir. Çok geçmeden yeni bir “Avrupa iç savaşı” başlayacak, adına İkinci Dünya Savaşı denilecektir. Ama bu ikinci savaş, bugünkü küresel düzen itibariyle, sistemik değişikliğe yol açmayacak, küresel güç denklemini daha da tahkim edip kaldığı yerden devam ettirecektir.
“Avrupa için savaşın sonu, bizim için imha projesiydi”
Yüz yıl önce Paris’te kurulan masa, “Avrupa için savaşın sonu, bizim için imha” masasıydı. Osmanlı’nın siyasal anlamda yok edilmesi, Türklerin Anadolu dışına sürülmesi, Müslümanların tarih dışına itilmesi kararlaştırılmıştı.
Atlantik’ten Pasifik kıyılarına kadar uzanan geniş bir coğrafyanın talan edilmesi, siyasi haritadan çıkarılması, Selçuklular’la başlayıp, Anadolu üzerinden Avrupa’ya yönelen, Viyana kapılarında durdurulan siyasi gücün bütün coğrafyadan tasfiye edilmesi kararlaştırılmıştı.
Haçlı Savaşları’ndan sonraki en büyük yıkım: O da bir Haçlı saldırısıydı
Bütün “coğrafyamız” işgal edilmiş, talan edilmiş, paylaşılmış, aşağılanmış, tarihin en büyük ganimet harekâtı yürütülmüştür. Kuzey Afrika’dan Basra Körfezi’ne, Kudüs’ten Medine’ye, Orta Afrika ve Balkanlar’dan Ön Asya’ya kadar yüzlerce yıllık siyasi ve kültürel varlık büyük bir yıkıma uğratılmıştır.
Topraklar bölünmüş, toplumlar bölünmüş, kukla rejimler ve yapay siyasi kimlikler üretilmiş, zihinler ve kalpler darmadağın edilmiştir. En son, coğrafyanın kalbi, siyasi iktidar alanının kalbi Anadolu dört koldan işgal edilmeye çalışılmıştır. İşte bu nokta, bizim hem coğrafyadan hem tarihten “sürülmemiz” projesidir.
Bu topraklar, bu coğrafya Haçlılar’dan sonraki en büyük kıyımı yaşamıştır. Çünkü yapılan yeni bir Haçlı Seferi, Haçlı Savaşları’nın intikamı olarak planlanmıştır.
“İç Kale’ye” çekilip bugünleri bekledik..
Basra’dan Yemen’e, Kudüs’ten Medine’ye, Kanal’dan Bakü’ye, Bağdat’tan Şam’a, Çanakkale’den Kûtu’l-Amâre’ye, bir milletin bütün Batılı istilâya karşı aziz direnişi, en son “İç Kale”ye, Anadolu’ya çekilmesiyle sonuçlanmıştır.
İmha planı büyük oranda amacına ulaşmıştı. Ama onlar; Haçlı Savaşları’ndan sonra da, Moğol istilâsından sonra da direnişin yeniden Anadolu’da başladığını, üçüncü kez yeniden bu topraklarda başlayacağını gözardı etmişler, vesayet altına aldıkları bu ülkeyi kontrol ederek söz konusu “tehlike”yi önleyeceklerini düşünmüşlerdi.
Yüz yıl devam eden sabır..
Yanıldılar.. Çünkü Anadolu direnişi, Son Kale’nin direnişi Paris’teki “İmha Projesi”nden hemen sonra başlamıştı bile. Yine yalnız, yine onurlu bir mücadele Anadolu’dan yükseliyordu. İlk hedef bu toprakları korumak, tarihi burada dondurmaktı. Biz tarihi dondurduk, onlar bizi yönettiklerine inandı. Ve böyle bir yüz yıl geçti. Aslında Birinci Dünya Savaşı bitmemişti, devam ediyordu, bugün hâlâ devam ediyor. Sadece biz yüz yıldır sabrediyorduk. Zihnimizi dondurduk, ufkumuzu dondurduk, heyecanımızı ve hedeflerimizi dondurduk.
Şimdi uyandık. Son yirmi yıldır, tarihi kodlarımızı, zihin kodlarımızı, coğrafya hatıralarımızı yeniden keşfedip bugüne çağırmamızın anlamı işte bu büyük hesaplaşmadır. Kurucu akıl, siyasi genetik, coğrafya inşa etme gücü yeniden harekete geçmiştir ve nihaî hesaplaşma dönemine girilmiştir.
O masa yeniden kuruldu: FETÖ, PKK, DEAŞ üzerimize salındı..
İşte Birinci Dünya Savaşı’nı bu hesaplaşmanın sonucu belirleyecektir.
Bu yüzden, aslında Soğuk Savaş’tan hemen sonra o “Masa”yı yeniden kurdular. Bir kez daha Anadolu’dan sürmek için kararlar aldılar, bir kez daha tarih dışına itmeye ve bir gücün uyanışını ve yükselişini önlemeye çalıştılar.
PKK, FETÖ, DEAŞ ve irili ufaklı terör örgütleriyle “iç işgalciler” bu amaçla sahaya sürüldü. Yıllarca üzerine yatırım yaptıkları ne kadar, kaç çeşit siyasi kimliğe sahip çevre varsa uyandırılıp harekete geçirildi. 15 Temmuz bu hesaplaşmanın en ağır saldırısıydı, Anadolu’yu paramparça etme girişimiydi.
Nihaî hesaplaşma bugün hem içeride hem coğrafyada devam ediyor. İçeride ikame yapılara yatırım yaparlarken bölgede “Türkiye’yi Durdurma” ekseni, cephesi inşa ediyorlar.
Mustafa Kemal ve Erdoğan: Kuruluş ve yükseliş dönemi..
Ama “Acımasız Direniş” başladı bir kere, geri döndürülemez, durdurulamaz. Çünkü tarih döndü, bu ülke için yeni yükseliş dönemi başladı. İstiklâl Savaşı nasıl bir direnişse, bugünkü hesaplaşma yükseliş mücadelesidir. Mustafa Kemal nasıl kurucu öncüyse, Erdoğan yükseliş dönemi öncüsüdür. Bu sözleri öyle küçük cümlelerle, ezberlerle, önyargı ve kabullerle tartmayın. Türkiye’ye, coğrafyaya, dünyaya ve tarihe bakın, anlayacaksınız.
Paris’te kurulan imha masası Paris’te dağıtıldı
Cumhurbaşkanı Erdoğan; Paris’teki savaşa son veren anlaşmanın yüzüncü yıldönümüne, yok edilmiş bir devletin mirasçısı olarak gitmedi. Yüz yıldır devam eden bir hesaplaşmanın muzaffer öncüsü olarak gitti. “Siz yıkmaya, yok etmeye çalıştınız biz her zamankinden güçlüyüz mesajı”dır bu.
Bu, yüzyıllık sabrın zaferidir. Bu, 21. yüzyılda yeniden kurulan imha masasının dağıtılmasıdır. Bu, terörle, ekonomik saldırılarla, iç operasyonlarla, Suriye’den kuşatmayla, yeni bölgesel denklem kurmayla bu ülkeyi durdurma umutlarının suya düşmesidir.
Onların çöküşü, Türkiye’nin “Üçüncü Yükseliş”i başladı: En üst siyasi kimlik budur..
Neye inanırsanız inanın yükseliş dönemi Türkiye’sini kavramaya çalışın. “Türkiye’yi durdurma” planı yapanlara karşı çok güçlü bir “Türkiye Ekseni” inşa edilmiştir, yüzlerce yıllık siyasi akıl kendi havzasına dönmüştür. Hangi siyasi çevreden, hangi kimlikten olursanız olun, bu ülkede bundan daha büyük bir siyasi kimlik, hesap, amaç yoktur. Bundan daha bilge, daha derin bir duruş yoktur.
Bugün onlar “Üçüncü Avrupa İç Savaşı”na doğru sürüklenirken Türkiye Atlantik kıyılarından Pasifik Okyanusu’na uzanan geniş coğrafyanın en etkin siyasi dili olmuştur. Onlar gerileyip çökme dönemine girerken Türkiye “Üçüncü Yükseliş Dönemi”ne çoktan girmiştir. Mesele budur… Bunu anlayamayanlar tarih dışına savrulacaktır.
Herkes durduğu yeri gözden geçirsin!
Beş kişiyi idam et, kurtul! Yok öyle, Prens’i bu işten kurtarmanız çok zor olacak.. * İki veliaht gitmezse, bölgesel savaş çıkacak * Gizli pazarlıklar duyulursa Arap sokağında infial olur..
04:0016/11/2018, Cuma
G: 16/11/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Öyle görünüyor ki, Suudi Arabistan, Cemal Kaşıkçı’yı öldürüp parçalara ayıran kişileri suçlu ilân edecek, yargılayıp ortadan kaldıracak ve cinayetle Veliaht Prens Muhammed bin Selman arasındaki bağı kesmiş olacak.
* Beş kişiyi idam et, kurtul! Yok öyle, Prens’i bu işten kurtarmanız çok zor olacak.. * İki veliaht gitmezse, bölgesel savaş çıkacak * Gizli pazarlıklar duyulursa Arap sokağında infial olur..
* Beş kişiyi idam et, kurtul! Yok öyle, Prens’i bu işten kurtarmanız çok zor olacak.. * İki veliaht gitmezse, bölgesel savaş çıkacak * Gizli pazarlıklar duyulursa Arap sokağında infial olur..
9 Kasım, Cuma
Niyetlerinin bu olduğu Suudi Başsavcı’nın dün yaptığı açıklamada ve hazırladığı iddianamede ortaya konulmuş oldu. Savcının bütün çabası, gerçeği ortaya çıkarmaya değil, Veliaht’ı aklamaya, kurtarmaya dönük. Bu yönde uluslararası düzeyde büyük mücadele veriyorlar, yargı düzeyinde de bu şekilde bir “örtbas” operasyonu yürütülüyor.
Cinayet emrini Veliaht verdi
Savcının iddianamesi bu haliyle bile korkunç. Aşırı dozda uyuşturucu, cesedin parçalara ayrılması, Konsolosluk’tan böyle çıkarılması vs.. Bunlar biliniyor hatta daha fazlası bile biliniyor. Cinayetin arkasındaki organize yapı, bağlantılar, amir ve talimatları kimin verdiği, nasıl bir cinayet şebekesinin yönetildiği, bu şebekenin “Veliaht”la bağlantıları biliniyor. Bağlantı demek zayıf kalır, cinayet şebekesi doğrudan Veliaht’a bağlı çalışıyor. Ondan bağımsız hareket etmesi mümkün değil.
İlk başlarda her şeyi reddeden Riyad yönetimi, her açıklamasında biraz daha itiraf ediyor, biraz daha suçu kabulleniyor. Göreceksiniz, bir sonraki açıklamada daha fazlasını kabul edecekler. Deliller ortaya çıktıkça geri adım atacaklar, kabul etmek zorunda kalacaklar.
Hepsi onun adamları, ondan habersiz evlerine gidemezler
Yok kavga çıkmış ondan öldürmüşler, yok oraya gelen ekibin başı öldürmeye karar vermiş, yok ikna edememişler vs. Bunların hiçbir anlamı yok. Adamlar S. Arabistan’dan İstanbul’a öldürmeye, parçalamaya, cesedi yok etmeye gelmişler, bu yönde bütün teçhizatı yanlarında getirmişler.
Öldürme kararı Riyad’da verilmiş, talimat Veliaht’ın ofisinden ya da kendisinden alınmış, ekibin tamamı Veliaht’ın yakın adamları, üst düzey yöneticileri. İstihbarat ve güvenlik zaten onun kontrolünde. Veliaht’tan habersiz Riyad’dan Cidde’ye gitmeye cesaret edemeyecek adamlar hepsi.
Peki ya Veliaht’ı zora sokacak yeni deliller dünya ile paylaşılırsa!
Baştan sona cinayetin üstünü örtmeye, birkaç kişiyi kurban seçip Veliaht’ı kurtarmaya dönük bir plan uygulanıyor. Riyad yönetiminin bu noktaya kadar gelebilmesinin sebebi de Türkiye’nin şimdiye kadar dünyaya sunduğu deliller.
Peki ya daha fazlası paylaşılırsa ne olacak? Konuşma kayıtları, varsa görüntüler, konuşmalarda Veliaht’la bağlantıya dair içerik gibi çok daha belirgin kanıtlar paylaşılırsa ne olacak? O zaman Suudi savcı ne diyecek? Bugünkü iddianame o gün çöp olmayacak mı? Hangi tezi, iddiayı öne sürebilecekler?
Bu bir delil karartmadır, itiraf edebileceklerin yok edilmesidir
Suudi savcının iddianamesi tamamen delil karartmadır. Konuşabilecek, itiraf edebilecek olanların idamla yok edilmesi, delillerin ortadan kaldırılmasıdır. Düzmece bir yargılamadır bu. Gerçekler ortaya çıkarılacaksa bu kişiler Türkiye’de ya da bir uluslararası mahkemede yargılanmalıdır.
Neyse ki, deliller Riyad yönetiminin elinde değil. Neyse ki Türkiye’nin elinde. Ve Türkiye bu konuda adım adım, son derece akıllıca bir yöntem izliyor.
Sadece Suudi Veliaht’ı değil, Muhammed Bin Zaid’i de zor günler bekliyor..
Nihayetinde varacağı yeri söyleyeyim: Cinayetin Muhammed bin Selman’la bağlantısı ortaya konulacak. Talimatı onun verdiğinin, azmettirici değil doğrudan emir verici olduğunun bilgileri ortaya konulacak.
Muhammed bin Selman’la, onun da patronu olan BAE’li Muhammed bin Zaid’in bölgedeki bütün kirli çamaşırları bu cinayet üzerinden yavaş yavaş belirginleşecek. Örtülü operasyonları, cinayet şebekeleri, terör fonlamaları, Türkiye içinde ve dışında yürüttükleri karanlık operasyonlar, bu ülkeye yaptıkları kötülükler önlerine konulacak.
Gizli pazarlıklar, Arap sokağında infiale neden olur
Bu sadece bir cinayet dosyası değil. Bu bölgenin geleceği ile ilgili bir meseledir. İki Veliaht üzerinden nasıl bir eksen kurulup bölgesel savaş hazırlıkları yapıldığı öğrenilince Arap sokağının nasıl tepki vereceği meselesidir. Bir süre sonra, bu iki kişinin ABD ve İsrail istihbaratı ile yürüttüğü gizli ajanda ortaya çıkınca nasıl bir infial uyanacağına ilişkin bir meseledir.
Veliaht Muhammed geri çekilip, S. Arabistan’ın gücünü kullanan Muhammed bin Zaid’i yalnız bırakmadan Arap dünyası, Arap coğrafyası birkaç yıl içinde çıkarılması planlanan bölgesel çatışmadan kurtulma şansı bulamayacaktır.
İki Veliaht Arap vatanını pazarlık masasına koydu: Tehlike çok büyük, uyanın!
Tekrar söyleyeyim: Büyük tuzak Suudi Arabistan’a kurulmuştur. O tuzak Basra Körfezi’nde çıkarılacak bir savaşın Suudi Arabistan içlerine taşınması olacaktır. Bu tuzağın iki üstlenicisi Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid’dir. Ve bu, çok yakından önümüze konulacaktır.
Arap sokağını, aydınlarını ve vatanseverlerini bu tehlikeye karşı dikkatli olmaya çağırıyorum. Tehlike kapınıza dayandı. Ülkeleriniz, vatanınız pazarlık masasına konuldu. Uyanın!
Bugün ya da bu hafta ses kayıtları yayınlanır.. Suudi sarayında deprem olur, Veliaht’ın işi biter.. Karşı Darbe: Kudüs’ü satan ittifak çökebilir..
04:0019/11/2018, Pazartesi
G: 19/11/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Sanırım Cemal Kaşıkçı’nın öldürüldüğü an’a, öncesine ve sonrasına dair ses kayıtları bugünden itibaren yayınlanmaya başlayacak.
Bugün ya da bu hafta ses kayıtları yayınlanır.. Suudi sarayında deprem olur, Veliaht’ın işi biter.. Karşı Darbe: Kudüs’ü satan ittifak çökebilir..
Bugün ya da bu hafta ses kayıtları yayınlanır.. Suudi sarayında deprem olur, Veliaht’ın işi biter.. Karşı Darbe: Kudüs’ü satan ittifak çökebilir..
12 Kasım, Pazartesi
Çünkü bu vahşi cinayetin talimatının verilmesi, organize edilmesi, hazırlığı ve işlenmesiyle ilgili uluslararası tartışmalar, “yeni kanıtlar”ın ortaya konmasını zorunlu hale getirdi. Bugün ya da bu hafta bu bunun için en elverişli zaman gibi duruyor.
Katillerin kendi aralarındaki konuşmaları, cinayeti işledikten sonra Riyad’la konuşmaları, Veliaht Prens’in emri bizzat veren kişi olduğunu kanıtlayacak diyaloglar, belki Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve Mısır istihbaratının olaydaki rolü, hatta İsrail istihbaratının “bilirkişiliği” veya cinayetin ABD ayağına dair bilgiler..
Suudi sarayında depremler yaşanır..
Bu tür bilgiler dünyayı sarsar, bölgede depremlere yol açar, Suudi sarayını altüst eder, bölgesel güç yapılanmasında yepyeni durumlar yaratır.
Olayın başından beri Suudi Veliaht Muhammed bin Selman’ın bu işin patronu olduğunu, emri bizzat onun verdiğini, BAE’li Muhammed bin Zaid’in cinayete ortak olduğunu, şimdi bütün dünyanın Veliaht’ı kurtarmaya çalıştığını, bu amaçla para ve nüfuz kullanımının son limitlerine kadar masada olduğunu yazıyorum.
Veliaht artık kurtarılamaz, bu “örtbas”lar işe yaramaz
Kanaatim hiç değişmedi. İşin varacağı yer burası olacaktır. Suudi Veliaht bu işten kurtulamayacak, ne tür örtbas operasyonları yapılırsa yapılsın, ne tür pazarlıklar denenirse denensin bu kişinin bu şartlarda kurtulması mümkün olmayacak. Dahası ipin ucu Muhammed bin Zeid’e de uzanacak. Bu da önlenebilir bir şey olmayacaktır.
Bugüne kadar, aslında her şey ortadayken; herkes emri kimin verdiğini, Cemal Kaşıkçı’yı kimin öldürdüğünü, katillerin kime bağlı olduğunu, Suudi Veliaht’ın bizzat bu vahşetin mimarı olduğunu bilmesine rağmen, olayı örtbas etmeye çalıştı. Suudi ve Turump yönetiminin olayın üstünü örtmeye çalıştığını, ABD-İsrail-S. Arabistan ve BAE ekseninin Suudi Veliaht’ı “kurtarma” yönünde hem pazarlık hem de bir karartma uyguladıklarını biliyoruz.
Katar ve FETÖ bile pazarlık konusu. Mesele o kadar büyük çünkü..
Veliaht Muhammed’i kurtaralım da bedeli neyse ödeyelim, Katar veya FETÖ dâhil, her pazarlığı masaya sürelim noktasına geldiler. Şu an 15 Temmuz saldırısının arkasındaki güçler, harıl harıl Prens Muhammed’i kurtarmaya, bölgede kurulan yeni “şer ekseni”ni kurtarmaya, kendilerince belirledikleri “yeni Ortadoğu tasarımı” plânını ayakta tutmaya çalışıyorlar.
Başaramazlarsa çok büyük bir plân boşa çıkacak. Bugüne kadar Yemen’den Irak ve Suriye’ye, Mısır’dan Somali’ye, İran’dan Türkiye’ye bütün örtülü, kirli dosyaları ortaya çıkacak. İşte o zaman, meselenin sadece Kaşıkçı cinayeti olmadığını, çok daha vahim şeyler olduğunu, bölgemizin imhasına neden olacak büyük bir yıkım projeleri olduğunu göreceğiz.
‘Büyük kötülük’le savaşıyoruz. Yüz yıl önce karşımızdaki cephe onlar ..
Bu haliyle, aslında bizim tartıştığımız sadece Cemal Kaşıkçı değil. Onlar bütün bölgeyi hedef alan Kaşıkcı cinayeti kadar vahim senaryonun temsilcileri ve biz bunları açığa çıkarmaya çalışıyoruz. Onlar bölgesel bir savaşın peşinde, Türkiye ile hesaplaşmanın peşinde, Türkiye içinde yeni darbe senaryolarının peşinde, bazı bölge ülkelerinde yeni iç savaşlar peşinde, ABD-İsrail-İngiliz tezlerini coğrafyaya dayatmanın peşinde, buna karşı duranları yok etmenin peşinde.. Biz bütün bunları biliyoruz.
Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı’nın karşısında kim varsa şimdi o cephe yeniden kuruldu ve iki Veliaht, Muhammed bin Selman ve Muhammed Bin Zaid bu cephenin bölgesel üstlenicileri. Yüz yıl önce coğrafyayı mahvedenler yeni bir yıkım projesi uyguluyorlar ve ana hedefleri de Türkiye.
Coğrafyada çok radikal gelişmelere tanık olacağız
Öyleyse bizim için mesele sadece vahşi bir cinayetle sınırlı değil. Biz, ülkemizin ve coğrafyamızın yarınlarını düşünerek bu işin üzerine gidiyoruz. Bir tür yeni “istilâ” projesine karşı durmaya çalışıyoruz. Durmaya da devam edeceğiz.
Kaşıkçı cinayeti üzerinden küresel ölçekte, özellikle bölgemizde çok yoğun güçler çatışmalarına tanık oluyoruz. ABD ve Suudi Arabistan’ın veya arada bazı ülkelerin pazarlıklarından sonuç çıkmadı. Türkiye, ilk gün nerede durduysa aynı yerde durmaya devam etti.
Ne olursa olsun, bu cinayet ve arkasından başlayan tartışmalar, bölgenin siyasi tarihinde, güç yapılanmasında, özellikle S. Arabistan’da radikal değişikliklere yol açacak. Çünkü cinayet üzerinden müthiş güçler hesaplaşması izliyoruz ve bu hiçbir şekilde sonuçsuz kalmayacak, ciddi değişikliklere yol açacak.
Peki Trump neden panikte? Çünkü damadı da işin içinde
Trump neden panikte? Çünkü Muhammed bin Selman ve BAE’li Muhammed bin Zaid arasındaki ilişkinin üçüncü ayağı bizzat kendi damadı Jared Kushner... Bu üçlü Kudüs için o gizli pazarlığı yürüttü. Bu üçlü Türkiye’yi bütün bölgeden silmeye çalıştı. Bu üçlü bugün hâlâ Türkiye’ye yönelik bütün örtülü operasyonları yürüten, içeride birilerini harekete geçirmeye çalışan isimler. Bu üçlü S. Arabistan’ı İsrail’e mahkûm etti. Bu üçlü Mekke ve Medine konusunda da gizli pazarlıklar yaptı.
Kaşıkçı cinayeti ABD’de bile iç hesaplaşmaya dönüştü. Trump muhalifleri ipin ucunu yakaladı, olayda Trump’ın damadının rolünü hissetti ve alabildiğine saldırıyor.
Bu hafta çok kritik, Veliaht’ın işi bitti..
CIA’nın “Emri Veliaht verdi” bilgilendirmesi, Trump’ın “Bu Salı Kaşıkçı’yı kimin öldürdüğü netleşecek” açıklaması bütün bu hesaplaşmalar için bu haftanın kritik olacağına işaret ediyor.
Bir de Türkiye, ses kayıtlarını yayınlamaya başlarsa işte o zaman Veliaht Muhammed için yolun sonu görünmüş olacak. Eğer Suudi yönetimi, bu halde bile Veliaht’ı azletmez, geri çekmezse ülke olarak çok acı çekeceğini şimdiden söylemiş olalım.
Suudi 15 Temmuz’u: ‘Karşı Darbe’ başladı..
Bence Veliaht’ın işi bitti. Veliaht’la birlikte kardeşinin de cinayetin içinde olduğuna dair söylentiler var. Suudi yönetiminde çok ciddi bir sarsıntı yaşanabilir. Veliaht’la başlatılan iç darbe süreci, Suudi 15 Temmuz’u bu aşamadan sonra bir “Karşı Darbe”ye dönüşebilir.
Ama buraya bir not daha bırakalım:
BAE’li Muhammed Bin Zaid devre dışı kalmadan bu bölgede hiçbir şey değişmez. Bütün bu işlerin patronu odur. Biz, onu yazmaya, tartışmaya, kötülüklerini ortaya sermeye devam edeceğiz.
Cumhur İttifakı ‘Türkiye Ekseni’dir, bir ‘Karşı Darbe’dir İçeriden ve dışarıdan hedef alınır, yıkılmaz.
04:0022/11/2018, Perşembe
G: 22/11/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin milli dayanışma hattı, milli mutabakat girişimleri, adına Cumhur İttifakı dediğimiz şey, sadece bir seçim ittifakı, sadece il ve ilçelere yönelik oy hesabı, sadece CHP’ye karşı bir ortaklık değildir. Sadece bir AK Parti-MHP ittifakı değildir.
Cumhur İttifakı ‘Türkiye Ekseni’dir, bir ‘Karşı Darbe’dir İçeriden ve dışarıdan hedef alınır, yıkılmaz.
Cumhur İttifakı ‘Türkiye Ekseni’dir, bir ‘Karşı Darbe’dir İçeriden ve dışarıdan hedef alınır, yıkılmaz.
18 Kasım, Pazar
Bugün bu görüntüde olsa bile, kapıları açık, bu ülkeyi vatan bilenlere, bölgesel ve çokuluslu saldırılara karşı milli ekseni tahkim etmek isteyenlere açık bir ana omurga inşasıdır. Yerli olan, yüzlerce yıllık siyasi tarih ve genetiğe sahip olan, Selcuklular’dan beri devam eden devletler sürekliliği için seferber olan herkesin bu omurganın içinde yer alması gerektiğine inanıyorum.
Mesele muhafazakârlıkla, milliyetçilikle sınırlı değil
Bir Selçuklu kuruluşu, bir Osmanlı kuruluşu, bir İstiklal mücadelesi duruşu, bir tarih yapıcı Anadolu feraseti düşüncesine sahip olanların, yüz yıl sonra yeniden yükseliş dönemi için kendini kuranların başlattığı büyük yürüyüş olarak görüyorum. Bu toprakların, bölgesel ve küresel her türlü saldırıya direnmesinin, bırakın kendini savunmayı, yeni bir tarih inşası mücadelesinin parçası olarak görüyorum.
Kişisel olarak bu çabayı dar anlamda muhafazakârlık ya da milliyetçilik kavramlarına sıkıştırılmış biçimde de algılamıyorum. Nitekim coğrafyamızda ve ülkemizde, “muhafazakârlık” ya da milliyetçilik” kimliğinin, bazı zamanlarda çokuluslu müdahaleler için operasyonlara açık olduğunu, bu yönde kullanılabildiğini gördük.
Bir yeni siyasal dil, bir yeni siyasi kimlik, bir yeni duruş üretmek zorundayız
Özellikle Irak, Suriye gibi bölge ülkelerinde muhafazakâr/İslâmî kimliğe sahip çevrelerin nasıl çokuluslu müdahalelerin aparatı haline getirilebildiğini gördük. Bu kimliklerin, istila ve iç savaşlar için birer örtü olarak, savaşı pazarlama aracı olarak kullanıldığını gördük. Bu bölgelerde yaşananların ülkemiz içinde ne tür etkilere yol açabildiğini gördük. Coğrafyada yaşanan, küresel ölçekte planlanan birçok müdahalenin içerideki açık ve örtülü ortaklarını gördük.
Öyleyse bu kavramların daha ötesinde bir yeni siyasal dil, bir yeni siyasi kimlik, bir yeni duruş, bir eksen üretmek zorundayız. Bu ülkenin geleceğini biçimlendirirken de, coğrafya inşa etme çabamız için de, çokuluslu müdahalelere karşı koyuş tarzımızı biçimlendirirken de böyle bir eksen üzerinden hareket etmek zorundayız. Tam burada, işte tam burada bazı söylemlerin tükendiğini, bazı cephelerin anlamsızlaştığını, bazı kimliklerin belirsizleştiğini fark etmek zorundayız.
Türkiye’nin çok büyük hesapları var
Türkiye’nin çok büyük bir hesabı vardır. Mahalli seçimlerin sonrasına yönelik, karşımıza çıkacak yeni tehditlere yönelik, ülkemizin meydan okumalarına yönelik, coğrafya ve küresel ölçekte güç arayışlarına yönelik büyük bir hazırlık vardır. Tarihin bu kırılgan döneminde, büyük iddiaların, büyük hesaplaşmaların olduğu bir dönemde, hiçbir şey, sadece iç politik, hiçbir şey dar alana sıkıştırılmış, konjonktürel değildir.
Bunları son on yılda en çarpıcı, sarsıcı haliyle gördük. İçeride çok büyük mücadeleler verdik, “içeriden operasyon” planlarının neredeyse her çeşidine maruz bırakıldık. Güney’den terör örgütleri ve “geleneksel müttefikler” üzerinden saldırılarına uğradık ve bunlar hâlâ devam ediyor. İçinde bulunduğumuz coğrafya yeniden tanımlanıyor, haritalar yeniden çiziliyor.
Ülkeler parçalanıyor, tamamen yabancı garnizon haritaları çiziliyor. Türkiye için de benzer haritalar masaya sürülüyor. Yeni tehditler yakınlaşıyor, Türkiye bu tehditlere karşı hazırlıklar yapıyor. Savunma hazırlıkları kadar, iç güvenlik hazırlıkları kadar, sınırlarımızın ötesinde büyüyen tehditleri ortadan kaldırma operasyonları kadar çok güçlü bir toplumsal dayanışmanın temelleri atılıyor.
İki net cephe var: Ya Türkiye Ekseni ya çokuluslu müdahale..
Sadece bölgemiz değil, dünyanın tamamı çok sert bir siyasi iklime girdi. Sadece Ortadoğu değil, Baltıklar/Doğu Avrupa’dan Asya Pasifik bölgesine kadar bütün fay hatları hareketleniyor. Bu yüzden, böyle bir dünyada güçlü Türkiye olma dışında hiçbir seçeneğimiz yok, olmayacak. Hiçbir ittifak ilişkisi, hiçbir tek yanlı ortaklık bizi geleceğe taşımayacak.
Bu yüzden, içerideki ideolojik/siyasi cepheleşmelerin hiçbir anlamı kalmadı. Artık iki seçenekle karşı karşıyayız. Ya “Türkiye Ekseni”nde demir atacağız ya da ülkemize ve bölgeye dışarıdan müdahil olanların safında yer alacağız.
Bugün itibariyle, Türkiye’ye yönelik en büyük müdahale işte bu ekseni parçalama, güçlenmeden çökertme operasyonudur. Dışarıda hazırlanan senaryoların içeride bu kadar taraftar bulması, Cumhur İttifakı’nı bozmaya ya da en azından sadece bir seçim ittifaka haline dönüştürmeye dönük büyük çaba vardır.
Bu ittifak bozulmaz, bu eksen dağılmaz
Bu çabaların açık olanını da, örtülü olanını da görüyoruz. Kimlerin hangi angajmanlarla, ne tür “etnik kimlik” tahrikleriyle işi bulandırmaya çalıştıklarını görüyoruz. Sesini çıkarmaya cesaret edemeyenlerin dolaylı yollardan, fraklı formüller üzerinden nasıl suyu bulandırmaya, zihinleri karıştırmaya çalıştığını da görüyoruz.
Ama Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, bir büyük tarih yürüyüşçüsü olduğunu da biliyoruz. Bu azim ve iradeyle yıllardır verilen mücadelenin tanığıyız, içindeyiz. Hemen bütün konuşmalarında bu tarihi derinlikten bir gelecek inşasına yol çizdiğini biliyoruz, yaşıyoruz. MHP lideri Devlet Bahçeli’nin bu niyet ve amaçlarla, kritik zamanlarda kritik müdahalelerle bu yolu güçlendirdiğini biliyoruz.
Yola devam edilecek
“Cumhur İttifakı” düşüncesinin yerli bir eksen inşa etme, içeride ve dışarıda Türkiye’yi hedef alan saldırı ve operasyonlara karşı sağlam bir zemin inşa etme planı olduğunu biliyoruz.
Öyleyse bu yola devam edilecek. Omurga daha da güç kazanacak, etmeli de. Yerel seçimlerde bu güç birliği kendini hissettirmeli. Çünkü bütün iktidar alanlarında o omurga belirleyici olmalı. Bugüne kadar uluslararası operasyonlarda Türkiye karşıtı pozisyon alan yapı ve çevrelerin iktidar alanlarında etkinlik kurması, çok daha vahim müdahalelerin habercisi olacaktır.
Türkiye Ekseni’dir bu, yeni bir “Karşı Darbe”dir
Ama unutmayın, yeni bir devlet aklı, yeni bir siyasi dil, yeni bir tarihsel yükseliş, yeni bir büyük yürüyüş dönemi başlamıştır. Cumhur İttifakı da devam eder, ana omurga daha da güçlenir, operasyonel çevreler daha da güç kaybeder. Seçimlerde de seçimlerden sonra da “Türkiye Ekseni” alan genişleterek devam eder, edecektir de.
Nitekim dün, Cumhurbaşkanı Erdoğan ile MHP lideri Bahçeli arasındaki görüşmeden beklenen sonuç çıktı.
Yola devam edilecek. Bu duruş ve kararlılık da bir “Karşı Darbe”dir.
7 Haziran seçimlerini hatırlayın. Proje şuydu: Ak Parti tek başına iktidar olamayacak şekilde aşağı çekilecek. HDP güçlendirilecek, CHP ile HDP arasında oy geçişgenliği sağlanacak. Tamamen dışarıda planlanan senaryo ülke içinde Doğun Grubu yayınları üzerinden servis edildi. Müthiş bir kamuoyu çalışması yürütüldü. Ve amaç hasıl oldu. Koalisyonu zorunlu hale getiren bir sonuç ortaya çıktı.
Projenin ikinci ayağı, AK Parti’yi CHP ile koalisyona zorlamaktı. Böylece Türkiye’nin yerlileşmesini, millileşmesini, öne çıkmasını arzulayan siyasi akıl ve kadrolar CHP üzerinden rehin alınacaktı. Şükür ki, seçimler yenilendi ve bu çokuluslu proje çöktü.
İçerideki aparatlar, içeriden çökertme..
O proje başarılı olsaydı, 15 Temmuz ve terör koridoru üzerinden yürütülen proje de başarılı olacaktı. Türkiye’ye çok büyük tuzak kurulmuştu. O da içeriden parçalama, diz çöktürme planıydı. Şimdi dikkat edin içeride yapamadıklarını dışarıdan yapmaya çalışıyorlar. Biz de, olağanüstü bir kararlılıkla, savunma yerine taarruzla bu tehditleri savuşturuyoruz. Afrin operasyonu böyle bir müdahaledir ve devam edecektir.
Milli Eksen’in, Türkiye Ekseni’nin dışında kalanlar, bu büyük hesaplaşmada Türkiye’ye destek vermeyenler yeni çokuluslu müdahale girişimlerinin içerideki aparatları olarak kullanılacaklar.
CHP bir ulusal güvenlik sorununa dönüştürülüyor
CHP’nin hızla HDP kimliğine bürünmesi, kimlik eksenli bir cephe partisine, kavga partisine dönüş tütülmesi, marjinalleştirilmesi, Türkiye partisi olmaktan çıkarılması yeni projenin işaretlerini vermektedir. Böyle bir CHP ile HDP arasındaki geçişgenlik, bu partiyi imha edecektir.
İttifak’ın içinde yer almayan siyasi çevreler, yarının büyük kavgalarında söylem gücünü kaybedecektir. Çünkü öyle büyük hesaplaşmalar yaklaşıyor ki, söz konusu mücadeleler arasında o partiler hızla eriyecektir.
Şimdiden uyaralım: Bazıları o çokuluslu müdahale saflarında arayışlara girerek güç devşirmeye, iktidar devşirmeye çalışıyor. Bunlar büyük oranda “ulusal güvenlik meselesi” haline gelebilir. Şartlar böyle bir tanımlamayı zorunlu hale getirebilir.
Yarının Türkiye’si inşa ediliyor, dikkat!
Artık 7 Haziran projeleriyle, 15 Temmuz saldırılarıyla, “terör koridoru” tehditleriyle Türkiye’ye ayar verme dönemi kapandı. Bu ülke, çok daha büyük iddiaların ülkesidir.
Almanya ile, ABD ile, ya da bir başka güç ile yakınlaşarak içeride zemin bulmak, iktidar aramak mümkün değildir. Bunların dışında başka hesapları olan varsa, yeni çokuluslu senaryoların içerideki ihalelerine talip olanlar varsa, buradan uyaralım, intihar ederler.
“Türkiye Ekseni” güçlüdür, daha da güçlenecektir. Seçim ittifakı şeklinde başlayan ortaklıklar daha da zeminini güçlendirecektir. Ülkemiz, yarının dünyasına hazırlanmaktadır.
Herkes safını seçsin, biz vatan eksenindeyiz
Vatan ekseninde, tarih ekseninde, milli kimlik ekseninde düşünen herkes bu dayanışma hattında yerini almalıdır. Çünkü, bir coğrafya inşası, bir tarih hesaplaşması var önümüzde.
Türkiye’nin yeni yükseliş dönemini biçimlendiren kurucu nesil, kurucu kadrolar büyük adımlar atıyor. Bu, yüzyıl sonra gelen fırsattır. Küçük hesaplara kapılanlar tarihin yanlış sayfalarında kaybolup gidecek.
Biz yerimizdeyiz, milli eksenin, mücadele cephesinin en ön safındayız. Bunda zerre miktarda tereddüt etmeyeceğiz.. Afrin operasyonu neyse önümüzdeki seçimler de odur. Ondan sonra büyük Türkiye’ye omuz verme davası da odur! Herkes yerini seçsin..
.Büyük bir duruma hazırlık” ne demek? Birileri Türk-Arap savaşı mı istiyor? Mekke-Medine kavgası başlar.. Seçim döneminde bölgemize dikkat!
04:0024/11/2018, Cumartesi
G: 24/11/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye bugünden itibaren seçim atmosferine giriyor. AK Parti belediye başkan adaylarının önemli bir bölümünü bugün açıklayacak. Aslında İstanbul, Ankara ve birçok ilin belediye başkan adayları, İstanbul gibi bazı illere bağlı ilçelerin adayları zaten az çok biliniyor.
“Büyük bir duruma hazırlık” ne demek? Birileri Türk-Arap savaşı mı istiyor? Mekke-Medine kavgası başlar.. Seçim döneminde bölgemize dikkat!
“Büyük bir duruma hazırlık” ne demek? Birileri Türk-Arap savaşı mı istiyor? Mekke-Medine kavgası başlar.. Seçim döneminde bölgemize dikkat!
22 Kasım, Perşembe
Şu bir gerçek: Bu seçim de, AK Parti ile diğer partiler arasındaki seçim yarışından çok AK Parti ne tür bir seçim süreci izleyecek, ne tür yenilikler yapacak, aday profilleriyle neyi gösterecek, siyasete yeni neler katacak soruları ana tartışma konusu olacak.
Kampanya döneminin ağırlık merkezi seçimden çok AK Parti söylem ve yöntemleri olacak. Bu da Türk siyasetinde AK Parti’nin söylem ve insan gücünün çok ileride olmasından kaynaklanıyor. Elbette bugünden itibaren bunları tartışıp bunları yazıp konuşacağız.
“Büyük bir duruma hazırlık” ne demek?
Ama; coğrafyamızda olup bitenlerden asla yüz çevirmeyeceğiz. Çünkü; kuvvetle muhtemel bu seçim döneminde oldukça radikal, Türkiye dâhil bütün bölgeyi etkileyecek gelişmelere tanık olacağız. İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu’nun Umman’dan sonra Bahreyn’e yapacağı ziyaret, Suudi Veliaht Prensi Muhammed bin Selman’ın Cemal Kaşıkçı cinayetinden sonra Birleşik Arap Emirlikleri’ne (BAE) gitmesi, BAE ve Körfez ülkeleri ile İsrail, S. Arabistan, Mısır arasındaki tuhaf trafik endişe verici işaretler sunuyor bize. Netanyahu’nun Bahreyn ziyareti için yapılan yorum şu:
Bu bir bölgesel savaş hazırlığıdır
“Bu ziyaret, başka bir Ortadoğu için büyük bir duruma hazırlıktır. Tarihin akışını değiştirmektir…” Bu nitelemeyi ben bölgesel savaş olarak okuyorum. Basra Körfezi ile Kızıldeniz arasındaki bütün ülkeleri kapsayacak bir bölgesel yangının ön hazırlıkları olarak okuyorum.
Yeni bir coğrafya inşası için, Türkiye’yi karşılarına alacak ve bölge dışına itmeye çalışacak bir eksen için, cepheler kuruluyor. Bu hazırlıkların sonuçlarını belki de bu seçim döneminde belirgin biçimde göreceğiz. Cemal Kaşıkçı olayı üzerine yaptığımız tartışmaların ana konusu, ekseni hep buydu.
Bütün bunların patronları belli: ABD, İngiltere ve İsrail. Bütün bunların ekonomi ve güç olarak ana üstlenicisi S. Arabistan. Kaşıkçı cinayetinin talimatını veren Veliaht Muhammed bu yüzden S. Arabistan’a lider yapıldı. Bütün bunların bölgesel trafiğini yürüten isim BAE Veliahtı Muhammed bin Zaid (Zayed).
Yüz yıl önceki işgal cephesi yeniden kuruldu. Görünüşte İran’ı cezalandırmaya dönük bu planlama tamamen Türkiye’yi bölge dışına itmeye, Anadolu’da sıkıştırmaya dönük dizayn edildi.
S. Arabistan bugününü ya da yarınını kurtarma konusunda karar vermeli
Projenin kilit ülkesi Suudi Arabistan, bugünü kurtarmak ya da geleceği kurtarmak arasında bir tercih yapmak zorundadır. Bugünü kurtarma derdine düşerse hem ülke hem de coğrafya mahvolacaktır. Veliaht’ı kurtarabilir, onda ısrar edebilir, bugünü geçiştirebilir ama geleceği kaybedecektir. Çünkü bunu yaparsa Suudi Arabistan tam anlamıyla “rehin alınmış ülke” haline gelecektir.
Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid üzerinden servis edilen proje, hem coğrafyanın imhasına, ondan önce de S. Arabistan’ın parçalanmasına kadar uzanacaktır. Özellikle Zaid’in Yemen, Suriye, Irak, Ermenistan, Somali, Sudan, Mısır gibi, Kızıldeniz-Basra Körfezi çevresindeki her noktaya yönelik operasyonları bir dış müdahaledir, bir büyük projenin altyapısının hazırlanmasıdır.
Onlar büyük cepheyi bize karşı kuruyorlar
Bu kişinin tamamen Türkiye’yi çevreleyecek şekilde her bölgeye müdahil olması, BAE planı değil, bir çokuluslu senaryodur. Yine bu kişinin terör fonlamaları, örgütler ve suikast timleri kötü bir geleceğin habercisidir. Birileri Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı’ya karşı kurulan cepheyi şimdi Türkiye’ye karşı kuruyor.
Bu senaryo BAE’nin parası, Suudilerin para ve gücü ile biçimleniyor. Projeyi uygulayanlar ise Zaid ile Muhammed bin Selman. Bunu da Ilımlı İslâm’la, Batı’ya şirin gözükmekle pazarlıyorlar. İsrail-Arap sorunlarını dondurarak hareket alanı kazanmaya çalışıyorlar. Özellikle de müthiş bir Türkiye düşmanlığını, Osmanlı düşmanlığını tahrik ederek, yeni tür Arap milliyetçiliği dalgası inşa ederek yapmaya çalışıyorlar.
Türk-Arap savaşı: Bu plan tutmaz!
Yeni eksenin arkasındaki akıl, Türk-Arap savaşı istiyor. Yüz yıl önceki senaryo yeniden sahneye sürülmüştür. Ama bunu başaramayacakları ortada iken bazı Arap yönetici elitlerin bu yönde seferber olması büyük bir talihsizliktir. Zamanı geldiğinde bu çevrelerin kendi siyasi geleceklerinin yok olacağını hep birlikte göreceğiz.
Görmeye de başladık bile. Türkiye bütün bu hesapları bilmekte, buna göre adımlar atmaktadır. Bu oyuna gelmeyecektir, gelmeyeceğini de göstermiştir. Türkiye’nin oyuna gelmediği bir yerde de coğrafya ölçekli hiçbir hesap tutmayacaktır.
Riyad’ın siyasi körlüğü: Tehlike kapıya dayandı
Daha da önemli bir şey söyleyeyim: Bütün bunlar Riyad yönetiminin siyasal körlüğü üzerinden uygulama sahası buluyor. Bu körlüğün bedelini Suudi halkı ve ülkesi ödeyecektir. Tehlike altında olan bu ülkedir. Suriye’den sonra açık hedef olacak olan bu ülkedir. Bizzat iki Veliaht üzerinden tuzak kurulan ülke bu ülkedir.
Tehlike Suudi sınırına dayanmıştır. Arap ülkeleri bugüne kadar kendilerine yönelen hiçbir uluslararası tehdidi savuşturma gücünü ve inisiyatifini gösterememiştir. Bunun sebebi Batı’ya bu denli bağımlılık ve siyasal körlüktür.
Coğrafyanın tamamına yönelen Batılı planların bütününü algılayamamaktır. Sadece ABD ve Batılı ülkelerle iyi ilişkilerin kendilerini kurtaracağına inanmalarıdır. Oysa bu, yüzlerce yıllık bir hesaptır, iyi ilişkilerle yönetilebilecek bir süreç değildir. Âkil bir gelecek perspektifi olmadan bu işin üstesinden gelme imkânı yoktur.
Arap-Fars sınırı Suudi sınırına kadar geriledi
Şu an Suudi Arabistan inanılmaz bir şekilde oyun alanına, talan alanına çevrilmiş, bu da Riyad’ın şaşkınlığını daha da artırmıştır. Öyle ki, Veliaht krizinden bile çıkabilecek inisiyatifi geliştirememektedir. Bunu yapamazsa bir sonraki adımı veya adımları atamayacağını görememektedir. Bu kadar yara almış bir Veliaht’ın S. Arabistan’ın başına geldiğini düşünün. Bu ülkenin uluslararası alanda yeri neresi olacaktır? Riyad yönetimi bunu bile görememektedir.
1991 Körfez Savaşından bu yana, coğrafyadaki hezimetler Suudilerin siyasal körlüğü üzerinden biçimlenmiş, uygulanmıştır. Arap-Fars sınırındaki hareketliliğe dikkatle bakınız. 1991’e kadar Irak-İran sınırı Arap-Fars sınırıydı. Şimdi bu sınır S. Arabistan sınırlarına kadar gerilemiştir.
Mekke-Medine üzerine şimdiden kaygı duyulmalı
Çok ciddi biçimde Mekke-Medine tartışmalarının yaklaştığını hissediyorum. Türkiye ve diğer Müslüman ülkeler, özellikle son Kudüs gizli anlaşmasından sonra bu iki kutsal bölge üzerinde siyasal düşünceleri şimdiden zihinlerinde de olsa olgunlaştırmaya çalışmalılar. Zira Batılılar bunu bizden önce senaryolaştırmaya başladı bile.
Biz yerel seçimlerle meşgulken bölgemizde çok hızlı gelişmelere tanık olacağız. Ama Türkiye içeriye kapanıp dışarıyı unutan bir ülke olmaktan çoktan çıktı. Böyle bir düşünceleri varsa, işe yaramayacaktır.
. Kırım’dan Suriye’ye, Baltık’tan Akdeniz’e “Büyük Güçler Çatışması” * Bir harita alıp masaya koyun: Türkiye’den büyük hesap yok * Soros’un para trafiği: Peki iki veliaht kimleri fonluyor?
04:0027/11/2018, Salı
G: 27/11/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Rusya ile Ukrayna arasında önceki gece başlayan, çatışmaya kadar uzanan, Kerç Boğazı’nın denetimi üzerine çıkan kriz, sadece iki ülke arasında bir kriz değildir. Dünyanın yalnız bırakması durumunda Ukrayna’nın istilâsına kadar uzanacak bir durum, böyle küçük çatışmalarla bir anda başlayabilir.
* Kırım’dan Suriye’ye, Baltık’tan Akdeniz’e “Büyük Güçler Çatışması” * Bir harita alıp masaya koyun: Türkiye’den büyük hesap yok * Soros’un para trafiği: Peki iki veliaht kimleri fonluyor?
* Kırım’dan Suriye’ye, Baltık’tan Akdeniz’e “Büyük Güçler Çatışması” * Bir harita alıp masaya koyun: Türkiye’den büyük hesap yok * Soros’un para trafiği: Peki iki veliaht kimleri fonluyor?
24 Kasım, Cumartesi
Bu da Doğu ile Batı arasındaki güç mücadelesinin en önemli cephelerinden biridir. Ukrayna Batı’nın Doğu, Doğu’nun Batı sınırıdır, yeryüzünün çok önemli fay hatlarından biridir. Dolayısıyla Doğu-Batı güç hesaplaşmasının en keskin cephelerinden biri olacaktır, zaten de öyledir.
Kırım’dan Romanya’ya, Baltıklar’dan Akdeniz’e hiçbir kriz yerel değildir!
Rusya’nın Kırım’ı ilhak etmesi, dünyanın bunu kabul etmemesi, Karadeniz üzerinde yürütülen güç mücadeleleri, ABD/NATO ve AB ile Rusya arasında Baltıklardan Doğu Avrupa’ya ve Akdeniz’e kadar uzanan hesaplaşma, yine ABD ve NATO’nun Polonya’dan Romanya ve Bulgaristan’a kadar yaptığı askeri yığınak, Avrupa ordusu tartışmaları, merkezi güçler arasındaki keskin, şimdilik dolaylı, hesaplaşmaların görüntüleridir.
Kırım’dan Ukrayna’ya, Romanya ve Bulgaristan’a kadar Kuzey ve Batı Karadeniz üzerindeki stres her geçen gün daha da artacaktır. Ortadoğu’da olduğu gibi burada da çatışma ve krizler hiçbir şekilde yerel değildir. Yerel anlaşmazlıklar üzerine biçimlendirilmiş küresel ölçekte çatışmalardır.
Bunun bir adım sonrası, şimdilik sakin görünen Doğu Karadeniz olacaktır. Bugün Doğu Akdeniz nasıl büyük ölçekli güç mücadelelerine sahne oluyorsa, bir süre sonra benzer bir mücadele Doğu Karadeniz’de de başlayacaktır.
Türkiye D. Akdeniz’de gücün merkezine müdahale ediyor..
Benzer örneklere devam edelim:
Doğu Akdeniz’de, İsrail ve Kıbrıs Rum Kesimi ile Yunanistan’ın başını çektiği, İtalya ve bazı Arap ülkelerinin de katıldığı yeni enerji denklemi kurma çabası, buna bağlı olarak Doğu Akdeniz’in dünyanın en güçlü donanmalarının yığınağı haline gelmesi Karadeniz’de yaşanandan onlarca kat tehlikeli bir krizin habercisidir.
Türkiye’nin Barbaros Hayrettin Paşa ve Oruç Reis gemileriyle başlattığı sismik araştırma ve sondaj çalışmaları, bu paralelde Türkiye donanmasının Akdeniz’de aldığı pozisyon, yeni enerji denkleminin merkezinde yer alma, büyük güç mücadelesinin ana eksenine müdahale girişimidir.
Akdeniz’den Hazar’a ulaşma ve “Büyük Güçler Çatışması”
Suriye savaşı tamamen Doğu Akdeniz savaşıdır. Bu savaşın çıkarılması, bugünlere taşınma şekli, İran’dan Akdeniz’e bir koridor inşa etme, Doğu Akdeniz’den ve Suriye üzerinden Hazar’a kadar bir yol bulma hesabıdır. ABD ve İsrail’in, PKK ve DEAŞ üzerinden Türkiye’nin güneyini çevreleme hesabı, bir kuşatma harekâtıdır, Akdeniz’den İran ve Hazar’a harita çalışmasıdır.
Yine S. Arabistan, İsrail, Mısır ve Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) üzerinden kurulan “ABD-İsrail Ekseni”, Karadeniz’den Doğu Akdeniz’e, Baltıklardan Suriye’ye, Basra Körfezi’nden Kızıldeniz’e uzanan, Türkiye’nin tam merkezinde yer aldığı “Büyük Güçler Çatışması”nın parçasıdır. Cemal Kaşıkçı cinayeti üzerinden asıl tartışma konumuz doğrudan Türkiye’yi hedef alan işte bu yeni güç yapılanmasıdır. Suudi ve BAE’li iki veliaht üzerinden bölgeye servis edilen bir yeni cephe inşasıdır.
1974’teki Kıbrıs harekâtı, KKTC’nin jeopolitik değeri: Bazı şeyler sonra anlaşılır..
Dikkat ederseniz, bütün bu çatışma alanlarının tamamı Türkiye’nin çevresindir. Karadeniz, Türkiye’nin kuzeyidir ve önümüzdeki dönemde çok daha sıcak tartışma ve restleşmelere sahne olacaktır. D. Akdeniz Türkiye’nin güneydoğusudur. Dünyanın en büyük askeri yığınağının yapıldığı bu bölgede olan her şey, ülkemizin güvenliğinin birinci derecede önceliğidir.
Doğu Akdeniz’deki gerilim Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ni ve zamanla Ege Denizi’ni de içine alacaktır. 1974 Kıbrıs müdahalesi ve KKTC’nin jeopolitik değeri işte şimdi önümüzdedir.
Batı kapılarını kapatma, Doğu’da terörle vurma
Romanya ve Bulgaristan’a yapılan ABD yığınağı Türkiye için, geleceği için tehdittir. Suriye’nin kuzeyindeki koridor ülkemizi kuşatma amaçlıdır ve açık edilmemiş savaş ilanıdır. Bu yığınaklar da Türkiye için Batı kapılarını kapatma amaçlıdır.
Irak’ın ve Suriye’nin kuzeyinden Güneydoğu’ya ve Karadeniz’e doğru uzanan terör dalgası tamamen bu küresel çatışmanın parçasıdır, Türkiye’yi içeride boğma hesabıdır. 15 Temmuz müdahalesi de, Gezi terörü de bu amaçla planlanıp uygulanmış bir içeriden çökertme girişimidir.
Bir harita alıp masaya koyun: Türkiye’nin etrafı yangın yeri
Basra Körfezi-Kızıldeniz arasındaki bütün ülkeleri savaşa sürükleyecek olan, birkaç yıl içinde patlamasından endişe duyulan planlama ve hazırlık Müslümanların iki kutsal şehrini hedef almaktadır ve doğrudan Türkiye’yi ilgilendirmektedir.
Ülkemiz böyle bir krize müdahale etmekten çekinmeyecektir, böyle bir tarihsel ve dini sorumluluğu vardır. Suriye’nin kuzeyinden kuşatma planının bir ayağı da Türkiye’nin bölge ile ilişkisini kesip bu müdahaleyi engelleme çabasıdır.
Coğrafyamızı en geniş haliyle gösteren bir harita alıp, çatışma ve kriz noktalarını işaretleyin. Yeryüzünün en sancılı, en kaotik çatışma ve kriz alanlarının Türkiye’nin yakın çevresinde olduğunu, adeta dört bir yanımızda olduğunu göreceksiniz. Bu kadar büyük kriz alanlarıyla uğraşmak zorunda olan, baş etmek zorunda olan bir ülkeyiz.
Düşmanın biri gidiyor diğeri geliyor, ihanetin biri bitiyor diğeri başlıyor..
Çok zor bir coğrafyada, çok zor yönetilen bir ülkede, ihanetin en fazla olduğu coğrafya ve ülkede yaşıyoruz ve bu ülkeyi ayakta tutmaya, daha da güçlendirmeye çalışıyoruz. Bu ateş çemberinin ortasında bir istikrar adası, güç ve özgürlük adası olarak dimdik durmaya çalışıyoruz. Düşmanların biri yeniliyor diğeri sahneye geçiyor. İhanet edenlerin biri tasfiye ediliyor diğeri ikame ediliyor.
Türkiye’nin güçlü olma, güce yatırım yapma, devlet iktidar alanını ve toplumsal dayanışmasını güçlendirme dışında hiçbir seçeneği yok. Türkiye’nin çevresinde ve içerideki ihanet ve tehditlere karşı “Acımasız Direniş” dışında hiçbir seçeneği yok.
Soros’un para trafiğini kim yönetti? 15 Temmuz’u kimler finanse etti?
İki veliaht bugün kimleri fonluyor?
Türkiye’nin savunma kalkanlarını güçlendirme, “iç işgalciler”i etkisizleştirme dışında hiçbir seçeneği yok. Türkiye’nin hala AB söylemleri pazarlayıp “Türkiye’de toplumsal ayrışma” edebiyatı yapan yabancı “aydın” kimliklerine kulak kabartma lüksü yok.
Gezi olayları için Soros’tan ülkemize akıtılan paranın trafiğine ilişkin ipuçları ortaya çıkmaya başladı. 15 Temmuz’u kimler finanse etti? Terörü kimler finanse ediyor? Bugünlerde örtülü müdahale için çalışanlar içeride kimleri fonluyor? Veliaht Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid üzerinden kimlere dolaylı para aktarılıyor ve nelerin hazırlıkları yapılıyor? Türkiye’nin bu içeriden operasyonculara artık tahammülü yok.
“Masum muhalefet” ve “hakkı söyleme”: Yoksa bu da yeni bir müdahale mi?
Coğrafyanın bekasının tartışıldığı bir dönemde, küçük hesaplarla, çıkar kavgalarıyla, bir yerlerin servisçilerinin “demokratik muhalefet” adı altında yürüttüğü örtülü operasyonlarla, AK Partili görünüp, içeriden “hakkı söyleme” görüntüsü altında sinsi senaryolarda rol alanlarla vakit geçirme lüksü yok.
Kırım’dan Suriye’ye, Doğu Akdeniz’den Yemen’e, enerji kavgasından askeri hazırlıklara, Basra Körfezi’nden Türkiye’deki iç operasyonlara kadar hiçbir şey yerel değildir, dar ölçekli değildir, her siyasi ajanda masum değildir, bazı “içeriden eleştiri”ler bir dış müdahale aparatıdır.
Sadece etrafınıza bakın. Her şeyi göreceksiniz!
Bu yüzden Türkiye hep teyakkuz halinde olacaktır, olmalıdır. Tarihin öyle bir kırılma döneminde yaşıyoruz ki, bazı uluslar kaybolup gidecek bazıları yeniden yükselişe geçecektir. Bir sabah uyandığımızda Baltıklardan Karadeniz’e, Basra’dan Kızıldeniz’e onlarca ülkeyi birbiriyle savaşırken bulabiliriz. Bu, hiç olmadığı kadar muhtemeldir.
Öyleyse Türkiye, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonraki en büyük mücadelesini vermektedir. Bu mücadeleyi sulandıracak, bulandıracak, zayıflatacak her girişim tehdittir. Yüz yıl sonra, yeniden yükselişe geçme dışında seçeneğimiz olmadığı gibi, bu mücadeleye omuz verme dışında hiçbir meşru zemin söz konusu değildir.
Sadece etrafınıza bakın yeter. Her şeyi göreceksiniz!
.G20: Uzlaşma değil, restleşme zirvesi. Başıbozuk, ekseni kaymış dünyadayız. * Coğrafyamızda “Türkiye duruşu, Küresel alanda “Türkiye duruşu” * Erdoğan’ın çağrısı meydan okumadır ‘Atlantik Yüzyılları’nın sonu gelmiştir
04:0029/11/2018, Perşembe
G: 29/11/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Cumhurbaşkanı Erdoğan, G20 zirvesi için Arjantin’de. Küresel iktidarın, dünyayı yöneten merkez ülkelerin liderlerinin katıldığı bu zirve, dünyadaki güç yapılanmasının, güç değişimlerinin, hesaplaşmaların seyrini izleme, ülkelerin pozisyonlarındaki değişiklikleri gözlemleme, ikili ve çok taraflı ittifak ilişkilerini takip etme için olağanüstü işaretler sunuyor.
* G20: Uzlaşma değil, restleşme zirvesi. Başıbozuk, ekseni kaymış dünyadayız. * Coğrafyamızda “Türkiye duruşu, Küresel alanda “Türkiye duruşu” * Erdoğan’ın çağrısı meydan okumadır ‘Atlantik Yüzyılları’nın sonu gelmiştir
* G20: Uzlaşma değil, restleşme zirvesi. Başıbozuk, ekseni kaymış dünyadayız. * Coğrafyamızda “Türkiye duruşu, Küresel alanda “Türkiye duruşu” * Erdoğan’ın çağrısı meydan okumadır ‘Atlantik Yüzyılları’nın sonu gelmiştir
22 Kasım, Perşembe
G20, yani dünyanın patronlarının zirvesi, şu an için en üst karar alma ya da pazarlık platformudur. BM ve diğer ulusüstü kuruluşların, uluslararası sözleşmelerin, çok taraflı anlaşmaların çöktüğü, bugüne kadar denenen hiçbir çözüm ve uzlaşma girişiminin başarılı olamadığı, uluslararası teamüllerin bile sıfırlandığı, başıbozuk, hoyrat ve tamamen güç restleşmelerinin belirleyici olduğu, ekseni kaymış bir dünyadayız.
En acımasız savaş burada yaşanıyor
Ekonomik alanda, siyasi alanda, askeri alanda, ülkelerin tamamen güce yatırım yaptığı, güç dışında değerlerin anlamsızlaştırıldığı, merkez ülkeler arasındaki hesaplaşmaların dünyanın en kıyı/köşelerine kadar yansıdığı bir zamandayız. Ülkelerin ulusüstü yapılar yerine kendi tarihsel derinliklerine inip yeniden donandığı, iddialarını ve tezlerini bugüne taşıdığı, buradan bir gelecek inşa etmeye çalıştığı bir zamandayız.
Ne Suriye savaşı, ne Irak’ta olanlar, ne terör, ne Yemen, ne de bir başka yerel kriz.. En büyük savaş, en keskin güç hesaplaşması, en acımasız mücadele işte bu küresel iktidar alanını belirleyenler arasında yaşanıyor. Diğer yerel krizlerin hepsi, bu savaşın bize yansıyan, bize pazarlanan, dışa yansıyan kısımlarını oluşturuyor.
Eksik olan tek şey güçtür: İşte Türkiye’nin mücadelesi buradadır
Bu çerçevede hiçbir yerel kriz, hiçbir terör saldırısı bu savaştan bağımsız değildir. Müslüman dünyanın, yüz yıl önceki dünya savaşı kadar yakıcı yeni istila girişimlerinin bizim coğrafyamızda yoğunlaşması, sadece bizim zaaflarımızdan, beceriksizliğimizden, iş bilmezliğimizden değildir. İnsanlığın kalbinde, merkez coğrafyasında yaşayan bizler, merkez iktidar alanındaki her hesaplaşmanın bedelini kanımızla, canımızla, ülkelerimizin harabeye dönmesiyle, değerlerimizin aşağılanmasıyla ödüyoruz.
Eksikliğini duyduğumuz tek şey güçtür. Güç biriktiremediğimiz için bütün bunlara direncimiz düşüktür. İşte Türkiye, bu yolun yolcusudur, bu mücadeleyi vermektedir. Bir taraftan etkisizleşen insani değerleri ayakta tutmaya çalışırken diğer taraftan olağanüstü güç arayışına girmiştir.
Türkiye bu hesaplaşmanın tam merkezinde yer alıyor
Bu yüzden de G20 zirvelerinde ya da başka “masa”larda sadece Türkiye mücadelesi değil, coğrafya mücadelesi vermektedir. Bu yüzden de en ağır saldırılara maruz kalmakta, Atlantik merkezli saldırıların yanında kendi coğrafyasında da kendisine karşı cepheler kurulmaktadır.
Bugüne kadar, bütün çokuluslu müdahale senaryolarını boşa çıkaran ülke olarak Türkiye, kendisine ait coğrafya ve küresel güç aklını inşa etmiştir. İddiaları büyüktür, hedefleri büyüktür, mücadelesi büyüktür. Bunlar büyük olduğu için de Türkiye, küresel iktidar hesaplaşmasının tam merkezindedir.
Ticaret savaşları jeopolitik kavgadır
Arjantin’deki zirve, ticaret savaşlarının en açık hale getirildiği bir dönemde yapılıyor. ABD ile Çin arasında yüz milyarlarca dolarlık ticaret savaşının her hafta yeni bir paketi devreye giriyor. Türkiye’ye yönelik ekonomik saldırılar yüzünden bizim de yeni arayışlara yelken açtığımız bir dönemde yapılıyor.
Avrupa Birliği ülkeleri, Latin Amerika, ABD, Güneydoğu Asya gibi “çevre”ler ya da “güç havzaları” arasında olağanüstü bir ticaret savaşı var ve bu çok daha büyüyecek. Bu kadarla değil, ticaret savaşları sadece ekonomik bir mesele değildir. Sadece kaynaklar ve pazarlar meselesi değildir. Ticaret savaşları jeopolitik bir kavgadır, güç hesaplaşmasıdır.
Çok büyük bir meydan okuma bu: ‘Atlantik yüzyılları’ sona ermiştir
Bunun bir adım sonrası, Allah korusun, bir kıyamet savaşına sürüklenmedir. Şüphesiz böyle bir durum, daha önceki örneklerinden çok daha yıkıcı olacaktır.
Çünkü dünya hiç bu kadar parçalanma görüntüsü vermemiş, hiç bu kadar yeni bölgesel bloklaşmalar olmamış, hiç bu kadar merkez güçlere hızla yeni ülkeler eklenmemiş, belki son dört yüz yıldır Atlantik çevresinin küresel hâkimiyetine meydan okuyacak bu kadar rakip güç yükselişi olmamıştır.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “emperyalizmin prangaları”ndan söz ederek “milli para” ile ticaret kapıları aralamaya çalışması, birçok platformda bu çağrılarını yinelemesi, bazı ülkelerle ikili ticarette bunu teşvik etmesi, işte böyle bir hesaplaşmanın tam merkezinde yer almanın işaretidir ve çok büyük bir meydan okumadır.
Coğrafyamızda “Türkiye duruşu”, Küresel alanda “Tükiye duruşu”
Bu siyasi dil, küresel iktidar yapısının değişmesini içeren devrimci bir dildir, tarihsel bir çıkıştır. Coğrafyamızda bir “Türkiye duruşu” inşa ettiğimiz gibi, küresel ölçekte de bir “Türkiye duruşu” inşa edilmiştir. Bundan sonra yola böyle devam edilecektir. Bu yüzden de hem içeriden hem dışarıdan saldırılar da devam edecektir.
Suudi Veliaht Arjantin’de: Kirli eksenin büyük hedefi ülkemizdir
Arjantin’deki zirvenin şüphesiz en konuşulacak taraflarından biri Suudi Veliaht Prens Muhammed bin Selman olacaktır. ABD ve İsrail’in Riyad’da iktidara taşıdığı, BAE’li Muhammed bin Zaid’le birlikte sahaya sürdüğü, bu ikisi üzerinden coğrafyanın imhasına yönelik planlar hazırladığı bir vahim durumla karşı karşıyayız.
Cemal Kaşıkçı cinayeti ile kendini ele veren bu kirli eksenin en büyük hedefi Türkiye’yi sınırlamaktır. Bu sebeple teröre destek dâhil, içeride fonlarla muhalefet oluşturmak dâhil ülkemize karşı her türlü örtülü projenin temsilcilerinden biridir Suudi Veliaht.
Kaşıkçı cinayeti ile bir tür nefret abidesi haline gelmesine rağmen G20 Zirvesi’ne gelmiştir. Bu yüzden de Arjantin zirvesinde bizi yoğun bir Veliaht tartışması beklemektedir.
G20 zirvesi bir uzlaşma değil artık bir restleşme, hesaplaşma zirvesidir. Küresel ekonomik krize çözüm arama değil, küresel ticaret savaşlarını daha da ateşleme zirvesidir. Dünyanın içinde bulunduğu çıkmaza çözüm üretme değil, güçler arasındaki kavgayı daha da alenileştirme platformudur. Amaç bu değildir ama gelinen nokta, varılacak yer burasıdır.
Biz de sizin gibi izleyeceğiz…
Bu, Türkiye’ye savaş ilânıdır * Arap milleti, sizi uyarıyoruz; O iki Veliaht’ı derhal durdurun! Muhammed b. Selman’ı devirin! * Tuzak size kuruldu, artık anlayın!
04:001/12/2018, Cumartesi
G: 1/12/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) çok tehlikeli bir oyun oynuyor. Açıkça Türkiye’ye savaş ilânı anlamına gelecek adımlar atıyor.
* Bu, Türkiye’ye savaş ilânıdır * Arap milleti, sizi uyarıyoruz; O iki Veliaht’ı derhal durdurun! Muhammed b. Selman’ı devirin! * Tuzak size kuruldu, artık anlayın!
* Bu, Türkiye’ye savaş ilânıdır * Arap milleti, sizi uyarıyoruz; O iki Veliaht’ı derhal durdurun! Muhammed b. Selman’ı devirin! * Tuzak size kuruldu, artık anlayın!
26 Kasım, Pazartesi
Sadece kendileri için değil, bütün coğrafyayı imha edecek büyük bir kapışma için tahrikleri ardı ardına sıralıyor. Bütün Arap dünyasını Türkiye’ye karşı harekete geçiriyor, bir Türk-Arap savaşı çıkarmaya çalışıyor.
15 Temmuz’da ülkemize yönelik çokuluslu saldırılara verdikleri yüz milyonlarca dolarlık parasal ve lojistik destek yetmemiş gibi, şimdi de sınırlarımızın güneyinde cepheler kurmaya başladılar. Suriye’nin kuzeyindeki PKK ve diğer terör örgütlerine bugüne kadar yaptıkları milyonlarca dolar para yardımından sonra şimdi de ABD gözlem noktalarını finanse etme kararı aldılar.
Türkiye sınırında cepheler kuruluyor
BAE ve Suud heyeti bölgedeki PKK kamplarını ziyaret ediyor, askeri uzmanlar gönderiyor, bölgeye asker sevk ediyor. Kime karşı? Bize karşı.. Türkiye’nin sınırlarında cepheler kuruyor. Ülkemize karşı Batılı ordular ve terör örgütleriyle ortak savaş hazırlıkları yapıyor.
ABD ve İsrail’in Türkiye’yi içeriden çökertme, o olmazsa bölgeden çökertme o da olmazsa açıkça savaşla tehdit etme projelerinin bölgesel rolünü üstlenen bu iki ülke, yaptıklarıyla bölgesel bir savaşın zeminini hazırlamaya çalışıyor. Birinci Dünya Savaşı sonrasında Osmanlı’ya karşı kurulan İngiliz cephesinde saf tutanlar bugün yine ABD-İngiliz-İsrail cephesinde Türkiye’ye karşı cephelere sürülüyor.
İki Veliaht çok kirli bir oyun tezgâhlıyor
Cemal Kaşıkçı cinayetinin talimatını veren Suud Veliaht’ı Muhammed bin Selman ve BAE’li Muhammed bin Zaid, Batılı istilânın tetikçileri, hem kendi ülkelerini hem bölgeyi mahvedecek çirkin ve kirli bir oyun oynuyor.
Suriye savaşından hemen sonra başlatılması plânlanan Büyük Körfez Savaşı’nın hazırlıklarını yapıyor. Coğrafyada İsrail’in önceliklerine, ABD’nin işgal önceliklerine göre bütün bölgeyi tuzağa sürüklüyor.
Bu adamları durdurun! Bu iki Veliaht’ı durdurun!
Suudi Arabistan halkına, Körfez ülkeleri halkına sesleniyoruz.
Bu adamları durdurun! Bu iki Veliaht’ı durdurun!
Çok tehlikeli bir oyun kurgulandı. Bu oyuna gelmeyin, bu tuzağı bozun.
Muhammed bin Selman’ı ve Muhammed bin Zaid’i mümkünse coğrafyanın dışına çıkarın. Ülkelerinizden ve Arap topraklarından uzaklaştırın. Ellerindeki gücü alın. Arap düşmanı, vatan düşmanı, coğrafya düşmanı bu iki kişiyi mümkünse susturun! Milyonlarca Müslümanın canına, kanına kasteden, ülkelerimizin harap olmasına yol açacak büyük savaşı engellemek için öncelikle bu iki adamı devreden çıkarın.
İslâm İç Savaşı tetikçileri bunlar, bunları susturun!
Bir Müslüman katliamının, soykırımının kapıları aralanacak, görmüyor musunuz?
Onlar üzerinden “İslâm İç Savaşı” hazırlıkları yapılıyor, görmüyor musunuz?
Yüz yıl önceki gibi bir “Türk-Arap savaşı” çıkarma hazırlıkları yapıyorlar, bu savaşı engelleyin, bu gidişi durdurun.
Arap sokakları, aklı başında olan herkes, Arapları hem İran’a hem Türkiye’ye karşı savaşa sürmek isteyenlere yol vermeyin.
Bizler, Türkiyeliler olarak, bu tehlikeyi gördük, siz de görün.
Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid’e karşı husumetimiz sadece Cemal Kaşıkçı meselesi değil, bu projenin kendisidir, farkına varın! İki yıldır bu tehlikeye dikkat çekiyoruz ve bu tehlike adım adım yaklaşıyor, uyanın!
Coğrafyanın insanları! Irak ve Suriye savaşlarını görmediniz mi? Bu kıyımlar her birinizin ülkesinde, Basra Körfezi ülkelerinde ve Suudi Arabistan’da tekrarlanacak, aklınızı başınıza alın.
Riyad’daki iktidar elitleri, Veliaht Muhammed’i devirin
Riyad’daki iktidar elitleri Veliaht’ı devirin, devreden ve denklemden çıkarın. Ülkenizi kurtarın. Körfez’i kurtarın, bölgeyi kurtarın.
Sınırlarımıza ne kadar asker yığarlarsa yığsınlar, biz bin yıldır mücadele ediyoruz, yine ederiz, edeceğiz. Biz yine ayakta kalmanın yolunu buluruz, bulacağız. Biz Batı’ya kafa tutan, tutmuş bir milletiz yine tutacağız. Siz bizi değil, kendinizi düşünün. Tuzak Araplara, Basra Körfezi’ne ve S. Arabistan’a kuruldu, artık anlayın.
Biz bunu savaş ilânı sayacağız. Ama savaşı asıl siz göreceksiniz
Sadece kendimizi değil, sizi ve coğrafyayı düşünüyoruz. Tuzak bütün İslâm milletine kuruldu. Hepimizin vatanlarına kuruldu, görmüyor musunuz? Böyle giderse çok yakında tankları Kâbe’nin kapılarında, Batılı savaş uçaklarını Mekke ve Medine semalarında göreceğiz, aklınız almıyor mu bunu, yaklaşmakta olanı algılayamıyor musunuz?
Türkiye’nin güneyine asker yığmak, Türkiye’ye saldıran terör örgütlerini fonlamak, onlarla aynı cepheye yerleşmek, orada ABD ve İsrail garnizonlarının maliyetini üstlenmek ülkemize yönelik savaş ilânı olarak algılanacaktır.
Harekete geçin, iki haini topraklarınızdan kovun..
Burada yapacağımız vatan müdafaasında, sınır savunmasında sizin askerleriniz de ölecek, bunu engelleyin. Arap gücünün ABD ve İsrail komutasında terör örgütleriyle yan yana çarpışmasına izin vermeyin.
Arap milleti, Arap sokakları, Arap siyasi elitleri, aydınları, gazetecileri, askerleri, işadamları, aklı başında olan herkes, ayağa kalkın. Bu iki haini topraklarınızdan kovun. Bunları kovamazsanız, savaş asıl Arapların kalbine yerleşecek, ülkeleriniz mahvolacak.
Harekete geçin!
Yüz yıl önceki ihanetinizi bugüne taşıdınız, gördük.. * İki Veliaht’la “ortak” iş yürüttünüz, gördük.. * Ama unutmayın, biz bin yıldır aynı mevzideyiz..
04:003/12/2018, Pazartesi
G: 3/12/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bir süredir burada “yeni şeyler”den söz etmeye çalışıyorum. Kendimce bir kavga veriyorum, uyarılar yapmaya çalışıyorum, yaklaşmakta olan bazı şeyleri görüyorum ve paylaşıyorum. Dünyanın gidişatındaki ayrışma ve çatışma alanlarını tartışırken coğrafyamıza, ülkemiz içine yansımalarını anlatmaya, gündeme getirmeye, bir adım sonra olabilecekler konusunda dikkat çekmeye uğraşıyorum.
* Yüz yıl önceki ihanetinizi bugüne taşıdınız, gördük.. * İki Veliaht’la “ortak” iş yürüttünüz, gördük.. * Ama unutmayın, biz bin yıldır aynı mevzideyiz..
* Yüz yıl önceki ihanetinizi bugüne taşıdınız, gördük.. * İki Veliaht’la “ortak” iş yürüttünüz, gördük.. * Ama unutmayın, biz bin yıldır aynı mevzideyiz..
23 Kasım, Cuma
Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid üzerinden bölgeye servis edilen yeni işgal senaryosu ve bunun Türkiye ayağına ilişkin çalışmalara özellikle dikkat çekmeye çalışıyorum.
Afganistan ve Irak işgallerini, Suriye savaşını, Yemen’deki berbat durumu, onlarca örgüt üzerinden yürütülen vekâlet savaşlarını, şehirlerimizin ve coğrafyamızın harabeye çevrilmesini, yüzbinlerce insanımızın kıyımlara maruz kalmasını, değerlerimizin bu denli aşağılanmasını, Birinci Dünya Savaşı sonrası oluşturulan bölgesel statükonun değiştirilmesine yönelik girişimleri, bu değişimin her ülke için parçalanma senaryolarıyla birlikte hazırlanmasını, her “paket”in parça parça servis edilmesini, bu “servis”lerin “Türkiye ayağı”na düşen bölümleri gördükten sonra, “yeni” hazırlıkları algılama biçimimizde hiçbir sorun olmaması gerekiyor.
Hiçbir şey gördüğümüz kadar değil
Irak işgali Irak’la sınırlı değildi, Suriye savaşı Suriyelilerin kendi dertleriyle sınırlı değildi, 15 Temmuz sadece Türkiye ile başlayıp biten bir girişim değildi, Suriye’nin kuzeyindeki koridor projesi bir Kürt meselesi ile sınırlı değildir, S. Arabistan ve Birleşik Arap Amirlikleri (BAE) veliahtları Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid’in “Türkiye karşıtı pozisyonu” sadece Cemal Kaşıkçı cinayeti ya da iki kişinin şahsi kinleri değildir, ABD ve İsrail’in Suriye’nin kuzeyinde oluşturduğu garnizonlar sadece bir terör meselesi değildir, Paris’i yakıp yıkan gösteriler sadece akaryakıt zamları meselesi değildir, coğrafyamızda oluşturulan yeni “eksen” sadece ülkelerin birbiriyle “oynaşması” değildir..
Yarın Basra Körfezi yandığında göreceğiz
Yeni şeyleri haber vermeye çalışıyorum. Hazırlıkları yapılan, yarın önümüze konulacak olan, bölgesel sarsıntılara yol açacak, Türkiye içinde bazı hareketlenmelere sebep olacak şeylere dikkat çekmeye çalışıyorum. Daha öncekilerden çok farklı, çok daha yaygın, bütün bölgeyi etkileyecek bir hazırlıktan söz ediyorum. İki Veliaht’ı doğrudan hedef almamın nedeni bu. Onlar üzerinden Müslüman dünyayı mahvedecek bir senaryo uygulanıyor ve çoğumuz bu konuyla ilgilenmiyoruz bile.
Ama yarın Basra Körfezi yandığında, Kızıldeniz’e kadar bütün bölge çatışmalara sürüklendiğinde, ülkeler arasında ve içinde yeni krizler patladığında, Batılı istilâ için yüzbinlerce kişilik ordular ülkelerimize, bölgemize akın ettiğinde, tehdit sınırlarımıza zaten gelmişken daha da içeriye nüfuz ettiğinde bunu göreceğiz.
En güçlü savunma bilmektir, bırakın konforunuz bozulsun
Artık ülkelerle sınırlı bir şey olmayacak. Artık bütün senaryolar bölgesel nitelikli hazırlanıyor. Coğrafyayı topyekûn vuracak bir fırtına büyütülüyor. O iki veliaht üzerinden yürütülen senaryo bu. Araplarla İranlılar arasında, Araplarla Türkler arasında, Türklerle İranlılar arasında gibi bölgesel savaş hesapları yapılıyor.
Bunları bilmek, görmek, okumak “konfor” bozuyor, rahatsız ediyor, biliyorum. Benim de zihnim rahatsız, endişem yüksek, konforum bozuluyor, huzursuzum. Ama önceden görebilmenin, bilmenin, hazırlıklı olmanın en güçlü savunma olduğunu da biliyorum. Huzurum bozulsa da, rahatım kaçsa da bu yönde endişelerimi paylaşmaya devam edeceğim.
Küresel alanda, bölgesel alanda çatışma nasıl?
Küresel alanda iki dünya savaşı ölçeğinde bir güçler çatışması yaşanıyor. Yeryüzünün fay hatlarını oluşturan her bölgede bu çatışmanın izlerini görüyoruz. Baltıklardan Doğu Avrupa’ya, Doğu Afrika’dan Basra Körfezi’ne, Güneydoğu Asya’dan Pasifik bölgesine kadar, fay hatları hareketlendi ama depremin şiddetini ölçemiyoruz.
Coğrafyamızda yerli olanla küresel istilâ cephesi çatışıyor. Coğrafya küresel istilâya ne kadar direnebilecek? Yerli direnç ne kadar dayanabilecek? Buna karşı bölgede istilâ cephesinde yer alan devletler ve örgütler ne kadar güçlü? Yüz yıl önce coğrafya inşa eden istilâcılar mı yeniden coğrafya inşa edecek yoksa yeni bir direnç hattı mı bölgenin güç yapısını belirleyecek? Bu hesaplaşmanın sonu ne olacak?
Türkiye: Milli olanla ‘çokuluslu’ FETÖ yerine ikame edilenler çatışıyor!
Türkiye içinde “milli” olanla “çokuluslu cephe ittifakı” hesaplaşıyor. Bugüne kadar darbelerle, terör saldırılarıyla, 15 Temmuz benzeri saldırılarla küresel cephenin bütün müdahalelerine direndik. Yerli direnç ezilemedi, zayıflatılamadı, daha da güçlendi. Bundan sonra ne olacak? Bir sonraki müdahale hangi alanda, nasıl gelecek? Son müdahaleden sonra FETÖ yerine kimler ikame edildi? Boşluğu hangi güçler üzerinden doldurmaya çalışıyorlar? Hangi çevreler arasında ittifaklar kuruyorlar?
Yeni ajanda ne? Kimler ne tür hazırlık yapıyor? Siyasi alanda, STK alanında, medya alanında, sermaye alanında nasıl bir çalışma yürütülüyor? Bazı muhafazakâr çevreler yeni hazırlığın neresinde yer alıyor? Coğrafyamızdaki ayrışma ile bu çevrelerin çalışmaları arasında ne tür bir koordinasyon var? Bölgedeki hesaplaşmanın seyrine göre Türkiye içinde nasıl bir ayrışma ve müdahale planları yapılıyor?
Bu ülkede yüz yıl önceki cepheler tekrar kuruluyor
Küresel alan, bölgesel alan ve Türkiye içindeki çalışmalar… Hepsi arasında öyle yakın bir ortaklık var ki.. Muhammed bin Zaid ve Muhammed bin Selman’ın temsil ettiği küresel müdahale cephesinin Türkiye içindeki ortakları arasında öyle bir sıkı işbirliği var ki..
Onlara öfkemiz buradan. Öfkemiz bir milli meseleden. Öfkemiz hem bölgeyi hem Türkiye’yi yakıp yıkmaya çalışmalarından. Birinci Dünya Savaşı’nda Osmanlı karşısında oluşturulan bölgesel cephenin aynısı inşa ediliyor. Yüz yıl önceki büyük savaş ve sonrasındaki istiklâl mücadelesinde Anadolu içinde oluşturulan İngiliz cephesine benzer yeni bir yapı yine Türkiye içinde örgütlenmeye çalışılıyor.
Herkes yüz yıl önce neredeyse şimdi de aynı yere yerleşiyor. Bazıları etnik kaygılarla, bazıları bağımlılık ilişkileriyle, bazıları İslâmcı/muhafazakâr görüntü altında, bazıları iç siyasi öfkeyle hareket ediyor ama çokuluslu cepheye yerleşiyor.
Biz bin yıldır aynı cephedeyiz, bedel öderiz, milim sapmayız
Biz bunları görüyoruz. Küresel alanda olanı da, bölgesel hesaplaşmayı da, Türkiye içi mücadeleyi de görüyoruz. Bugünlerdeki yoğun hareketliliği, örtülü ilişkileri, hararetli çalışmaları, hazırlıkları görüyoruz. Bütün bunların bu ülkenin milli direncini hedef alacağını, ittifak içindekilerin ideolojik kimlik ayrımı yapmadıklarını görüyoruz. Ne yazık ki, bu çevrelerle iki Veliaht’ın temsil ettiği çevreler arasındaki paralellik artık gizlenemeyecek noktalara geldi.
Biz, hep milli eksende yer aldık, bundan bir milim şaşmayacağız. Bu cephede mücadele etmeye devam edeceğiz. Birinci Dünya Savaşı ve sonrasında, bu vatanda, bu coğrafyada nerede nasıl direndiysek aynı direnci her yerde göstermeye, güçlü tutmaya devam edeceğiz. Hiçbir kamuflaj ya da kimlik bizi bu eksenden uzaklaştıramayacak. Vatan ekseninde. Coğrafya ekseninde Selçuklulardan bu yana bölgedeki mücadelenin devamı olmaktan vazgeçmeyeceğiz.
Yüz yıl önceki ihaneti bugüne taşıyor onlar..
Hiçbir siyasi hesap, hiçbir çıkar hesabı, hiçbir dünyevi kaygı ya da bedel bizi bundan alıkoyamayacak. Çünkü nerede durduğumuzu biliyoruz. Bunu bir beklenti ve takdir görmek için de yapmıyoruz. Bu eksende mücadele verenlerin ne tür bedeller ödediklerini de pekâlâ biliyoruz. Ama “çokuluslu cephede” yer alanların, yüz yıl önceki ihaneti bugüne taşıyanların bir tarihi olmayacağını da biliyoruz. Onları biliyor, izliyoruz…
Bugünlerde iki Veliaht’ın öncülüğünde devam eden bölgesel şer eksenini iyi takip edin. Bu eksenin Türkiye ayağını, bu yönde çalışmaları iyi takip edin. Bu hazırlığın bir adım sonrasının ne olabileceğine siz karar verin.. Coğrafyada, bütün ülkelerde yerli olmayan bütün çevreler, unsurlar bir araya getiriliyor. Bu, nihai bir hesaplaşmanın ayak sesleridir.
Erdoğan’ın Cumhur İttifakı uyarısı: Türkiye tarihsel sözüne dönmüştür. * İçeriden ve dışarıdan saldıracaklar ama korktukları başlarına gelecek..
04:005/12/2018, Çarşamba
G: 5/12/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Cumhur İttifakı “Türkiye Ekseni” demiştik: Bin yıldır bu topraklarda ayaklarımızı bastığımız tek sağlam zemindir. Tarih yapıcı irade ve akıldır. Coğrafya ve vatan eksenli mücadele tarzımızdır, mayamızdır.
* Erdoğan’ın Cumhur İttifakı uyarısı: Türkiye tarihsel sözüne dönmüştür. * İçeriden ve dışarıdan saldıracaklar ama korktukları başlarına gelecek..
* Erdoğan’ın Cumhur İttifakı uyarısı: Türkiye tarihsel sözüne dönmüştür. * İçeriden ve dışarıdan saldıracaklar ama korktukları başlarına gelecek..
3 Aralık, Pazartesi
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Venezuela dönüşü şu uyarıyı yaptı: “Sayın Bahçeli ile bir araya gelmemiz vazgeçilmezdir. Muhakkak bir araya gelmemiz gerekir. Çünkü biliyorsunuz bazıları rahat durmaz, durmadan karıştırmanın gayreti içine girer. Onlara bu fırsatı vermemek için Cumhur ittifakı’nı çok sağlam çok diri tutmamız gerekiyor.”
Kritik bir uyarı bu. Türkiye’nin ve bölgenin içinde bulunduğu duruma, dünyada hızla artan sert rüzgarlara, Türkiye’nin ve ülkelerin yeni savunma pozisyonlarına bakarak uyarının ne anlama geldiğini kavrayabiliriz.
Türkiye kendi havzasına, tarihsel sözüne dönmüştür
Bu yüzden de, tarihin kırılma dönemlerinden bir yenisini daha yaşadığımız bu zamanda “Türkiye Ekseni”ni yeniden inşa etmemiz kaçınılmazdır, bir varoluş mücadelesidir. Çünkü küresel ölçekte bütün ülkelerin ekseni kaymış, coğrafya ölçeğinde güç denklemi yerle bir olmuş, ülkelerin imhasına dönük projeler sahaya sürülmüştür.
Türkiye de bu gerçekten hareketle kendi savunma mevzisine, yerli havzasına, tarihsel sözüne dönmüştür. Söz konusu dönüş, “yerleşme”, Bu yeniden ayağa kalkma mücadelesi, 21. yüzyıla dönük en keskin hesaplaşmamızdır.
Kendimizi, ülkemizi, vatan ve coğrafyamızı diri tutacaksak, ayakta tutacaksak bu ekseni daha da güçlendirmek zorundayız. Daha geniş toplumsal tabana yaymak, kitleler üzerindeki etkisini daha da güçlendirmek. Bu anlamda bir bilinç inşa etmek zorundayız.
Kim, hangi cephede? Geçmiş ve gelecek ayrışmasıdır bu..
İşte burada, “kim hangi cephede, hangi kimlik üzere” sorusu çıkıyor karşımıza. Yerli olan, bizden olan, bize ait olan ile çokuluslu cephede yer alan arasındaki ayrışma sadece bir toplumsal ayrışma değil, bir geçmiş ve gelecek ayrışmasıdır.
Bu ayrışmayı yapanlar dışarıdandır, ayrışmanın içerideki taraftarları “Türkiye Ekseni”ne karşı çokuluslu müdahale cephesinde yer alanlardır. Son on yılda, on beş yılda bunun çok sayıda örneğini gördük. Bugün ve yarın yine göreceğiz. Seçim öncesi içerideki hareketlenmelerde bu işaretleri bir kez daha alıyoruz.
Ayrışmanın mimarı onlar, bu yeni kuruluş sözleşmesidir..
Hem bunu yapıp hem de “Türkiye’de toplumsal bölünme yaşanıyor” diyenler bu ayrışmanın gerçek mimarlarıdır. Bu yüzden Cumhur İttifakı, seçim ittifakının, Ak Parti veya MHP hedeflerinin çok ötesinde bir kuruluş, yeniden yükseliş sözleşmesidir.
Hiç kimse bunu etnik bir meseleye indirgemesin. Hiç kimse bunu CHP ve diğerlerinin oluşturduğu “çokuluslu çatı projeleri”ne karşı bir savunma gibi algılamasın. Evet, bir savunma kalkanı inşa etme çabasıdır. Ama bundan daha ötesi vardır: Türkiye’nin sadece bugünü değil, geleceğini inşa etme çabasıdır.
Yerli eksene karşı kimlerin biraraya geldiğine, kimlerin dışarıda kimlerle iş tuttuğuna, bu ülkenin bekası için, kendi havzasına dönüşüne karşı kimler ne tür işbirliği ağları ördüğüne dikkat edin.
Cumhur İttifakı’na saldıracaklar: Korktukları da başlarına gelecek..
Onların en büyük hedefi, seçimler, seçim sonuçları değil. Hedef doğrudan Cumhur İttifakı’dır. Bundan sonra içeriden ve dışarıdan bütün saldırılar bu yapıya gelecektir. O omurgayı çökertmeden Türkiye içinde, çevresinde hiçbir senaryoyu uygulayamayacaklarını pekala biliyorlar çünkü. En büyük kabusları ise, söz konusu eksenin daha da güçlenmesi, toplumsal tabanının dana da genişlemesidir.
Korktukları da başlarına gelecektir. Tarih dönmüştür, bu tarihi yeniden geriye çevirmek onların güçlerinin çok ötesindedir.
‘Gezi Olayları’nı kimler, niye gündeme taşıyor? * Birileri yeni çokuluslu hesaplar mı yapıyor? * Kimse muhafazakâr Gezi isyanı planları yapmasın!
04:007/12/2018, Cuma
G: 7/12/2018, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Gezi tartışması beş yıl sonra neden tekrar başlatıldı?
* ‘Gezi Olayları’nı kimler, niye gündeme taşıyor? * Birileri yeni çokuluslu hesaplar mı yapıyor? * Kimse muhafazakâr Gezi isyanı planları yapmasın!
* ‘Gezi Olayları’nı kimler, niye gündeme taşıyor? * Birileri yeni çokuluslu hesaplar mı yapıyor? * Kimse muhafazakâr Gezi isyanı planları yapmasın!
5 Aralık, Çarşamba
Seçim çalışmalarının, ittifak pazarlıklarının, aday tartışmalarının, buradan hareketle Türkiye’nin geneline yönelik çekişmelerin yeniden alevlendiği, herkesin zihinlerini daha açık ortaya döktüğü, etrafımızdaki sıcak konuların ikinci plana düştüğü günlerde “Gezi Olayları”nın yeniden gündeme gelmesinin gerekçesi ne olabilir?
Böyle bir ortam mı var, böyle bir endişe mi var yoksa böyle bir arayış mı var?
Ya da Gezi olayları ile, bugünlerde “bazıları”nın ısrarlı biçimde büyütmeye çalıştığı, “huzursuzluk” olarak gösterdiği kamuoyu ”ilgi”si arasında benzerlik mi kuruluyor? Buradan bir yerlere mi varılmak isteniyor? Alakası olmayan bir süreç inşa edilip işletilmeye, alakasız bağlantılar kurulmaya, alakasız hedefleri “masumlaştırma”ya dönük bir uğraş mı var?
Birileri fena halde kötü niyetli arayışlar içinde
Şaşırtıcı geliyor bana. Gezi hakkında açılan soruşturmalar, o dönem sokak terörünü provoke edenler hakkında çıkarılan tutuklama kararları mı bu tartışmaları başlattı. Hiç sanmıyorum.
Yerel seçimlerle ilgili tartışmalar mı, Gezi olaylarını yeniden gündeme taşıdı? Hiç sanmıyorum. Seçimlerle ilgili her şey konuşulabilir ama hiçbir şekilde Gezi ile örtüştürülecek bir gündem oluşturulamaz, benzerlik kurulamaz, böyle bir beklenti kamuoyuna pompalanamaz. Eğer bunlar yapılıyorsa, birileri fena halde kötü niyetli arayışlar içinde demektir.
Peki, Paris’teki Sarı Yelekli isyanlar mı Gezi olaylarını Türkiye’de bir kez daha gündeme taşıdı? Elbette Hayır. Benzerlikler kuruldu, o dönem Fransız siyasetçiler ve medyasının tavrı ile şimdiki tavrı sorgulandı, eleştirildi. Ama bu kadar.
Yeni siyasi dalga, yeni psikolojik operasyon..
Türkiye’de Gezi kalkışmasının bir kez daha gündeme getirilmesinin bunları aşan maksatları hissediliyor maalesef. Çevremizde, dışarıda olanlarla içeride bazı arayışların aynı zamana denk gelmesi ve Gezi tartışmasının bunlarla paralellik arzetmesi benim kadar birçoklarının da dikkatini çekiyor olmalı.
Seçim öncesi başlayan, seçim sonrasında çok daha belirgin hale geleceğinin işaretini veren yeni bir siyasi dalga oluşturma, muhalefet cephesi kurma, bunun psikolojik altyapısını oluşturma, böylece bir toplumsal zemin inşa etme yönünde bir çaba var. İşin tuhaf gelen yanı ise, açıktan bir muhalefet örgütlenme yerine örtülü bir psikolojik operasyon yürütülüyor oluşudur.
Gezi açık bir “dış” müdahaleydi. Yine sokağa mı çağıracaksınız?
Cumhurbaşkanlığı seçiminde, genel seçimde CHP öncülüğünde daha önce oluşturulan “Çatı Modeli”nin bir benzerini bugün başka bir alanda oluşturma gayreti dikkat çekiyor. Bu başka bir yer, ağırlıklı olarak AK Parti’nin doğal tabanına hitap ediyor. Böyle bir mantıkla, Gezi olaylarını gündeme taşımanın bu ülke için tehlikeler barındırdığını düşünüyorum.
Çünkü Gezi olayları bir iç muhalefet meselesi değildi. Doğrudan Türkiye’ye yönelik bir dış müdahaleydi. 15 Temmuz’da FETÖ üzerinden askeri darbe ile yapmak istediklerini o zaman bazı marjinal muhalefet çevrelerini tek çatı altında toplayıp sokaklara salarak yapmaya çalıştılar.
Yeniden ‘huzursuzluk’ söylemi pazarlanıyor
Erdoğan’ı devirmek Türkiye’nin bugünkü devlet aklını ve ona destek verenleri tasfiye etmek, Türkiye’de bir toplumsal isyan ve sokak terörüyle “rejim değiştirmek”, bu ülkeyi yeniden Atlantik eksenine rehin vermek için hazırlanan ve uygulanan bir senaryoydu.
İç muhalefet örtüsü altında bir çokuluslu bir müdahaleydi. Bunun çok daha şiddetlisini 15 Temmuz’da gördük zaten. Suriye’nin kuzeyinde bir başka formatını gördük, görüyoruz.
Şimdi birileri ısrarla yeni huzursuzluk söylemi oluşturup benzeri bir toplumsal reaksiyon oluşturmak istiyor. Bunun arkasından da iktidar hesapları yapıyor, buna yönelik örgütlenmeler yürütüyor. Buradan “masum” bir dil ve bakış pazarlıyorlar.
Cumhur İttifakı’nı bu yüzden hedef alıyorlar
Gezi’nin de mahiyetini, niteliğini ve çokuluslu kimliğini düşündüğümüzde hiç de masum olmayan bir arayış fark ediliyor. Bugünlerde köşelerde, tv ekranlarında çekingen söylemler arasına gizlenen o düşünce çok yakında daha belirgin bir şekilde kendini gösterebilir. Hiçbir şekilde bir iç siyasi hesap değil bu. Hiçbir şekilde, muhalefet meşruiyeti sınırlarının içinde değil bu.
“Türkiye Ekseni” dediğimiz Cumhur İttifakı’nı parçalamaya dönük çabalar da bunun işareti zaten, direnç hatlarını dağıtmaya, sulandırmaya çalışıyorlar. En yakınlarımızda, burnumuzun dibinde bu yönde bir örgütlenme, bunun medyada pazarlanması artık gizlenemez hale geldi. Erdoğan konusunda hassas bazı kurumların içine sızarak o kurumların gücü kullanılarak örtülü operasyon yürütülüyor.
Kimse muhafazakâr sokak isyanı hesapları yapmasın
Bu ülkede muhalefet herkesin hakkıdır. Ama bunca çokuluslu senaryo ile yüzleşmiş bir milleti yeniden bir başka çokuluslu senaryo ile yüzleştirmek isteyenlerin hiçbir masumiyeti yoktur. Muhafazakârları örtü olarak kullanıp yeni bir kışkırtma, yeni bir “dışarıdan müdahale” deneyenlerin dikkatli olması gerekiyor.
Biz onları görüyoruz, biliyoruz. Kişisel endişem bundan. Bu ülkenin bu tür senaryolardan yorulduğunu artık görün. Kimse muhafazakârlar üzerinden bir müdahale planı uygulamasın, onlar üzerinden sokak hesabı yapmasın!
Yine Gezi isyanı hayali, muhafazakâr “savrulma” ve yeni “çatı” arayışları.. 22 Mayıs’ta kimler ABD’ye gitti? Bu sefer kimler nerede dolaşıyor?
04:0010/12/2018, Pazartesi
G: 10/12/2018, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Gezi olayları bugünlerde neden ve kimler tarafından yeniden gündeme taşınıyor? Türkiye’de birileri neden yeniden böyle bir umuda sarıldı? Fransa’daki “Sarı Yelekli” isyanını Türkiye’ye taşımak isteyenler hangi siyasi amaçlarla, kimlerin gizli gündemleriyle hareket ediyor?
Bu soruları bir kez daha soralım ve devam edelim.
Gezi’de marjinal çevrelerden oluşturulan “Çatı İttifak”a bu sefer yeni, farklı ve daha geniş siyasi çevremler mi dahil edilmek isteniyor? Yerel seçimler öncesi bir toplumsal huzursuzluk üzerinden ne tür “kestirmeden” iktidar değişimi hesapları yapılıyor?
Yeniden “çokuluslu müdahale” arayışı..
Birileri yeniden etnik ve mezhep kimliğini sokağa sürüp, bu sefer muhafazakârlık örtüsü altına gizlenen etnik milliyetçiliği hortlatıp, CHP ve marjinal çevrelerle aynı çatı altına sokup, AK Parti küskünlerinin bir kısmını yanlarına alıp yeni bir öfke mi inşa etmek istiyor?
Tam da Paris sokakları yanarken, tam da seçimler yaklaşırken, tam da S. Arabistan Veliaht’ı Muhammed bin Selman ve BAE’li Muhammed bin Zaid’in Türkiye düşmanlığı paraya çevrilirken, tam da FETÖ lojistiği yeni ittifaklar ararken yeni “çokuluslu müdahale” senaryosunun psikolojik atmosferini mi oluşturuyor?
Muhafazakâr “savrulma” ve yeni örgütlenmeler..
CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’nun Almanya ziyaretindeki ve orada yürüttüğü temaslardaki gizlilik, dönüşte yürüttüğü görüşmeler, Cumhur İttifakı’na karşı “operasyonel” müdahaleler, hiçbir zaman bir araya gelmesi muhtemel görünmeyen siyasi çevrelerin “ortak hedef”e karşı aynı mevzie girmesi, yeni muhafazakâr siyasi parti çalışmaları, bu çerçevede iş dünyasından medyaya, STK’lardan siyasete uzanan yeni örgütlenmeler..
Hiçbiri birbirinden bağımsız değil, hepsi aynı merkezin tek bir projesinin değişik aşamaları gibi. Fotoğraf aynen böyle.. Ama şahsen, bütün bunların içinde en çok muhafazakâr, “İslâmcı” çevrelerin kimlerle iş tuttuğu, ürettikleri yeni söylem ve büyük “savrulma” dikkatimi çekiyor. Çünkü bu “savrulma” daha iyi bir siyasi arayıştan çok, “Türkiye tasarımı” üzerine yoğunlaşıyor ve hiç de yerli bir görüntü vermiyor.
Peki, Gezi olayları nasıl başladı? 22 Mayıs’ta kimler ABD’ye gitti?
Gezi olayları Taksim’de birkaç ağacın sökülmesi üzerine 27 Mayıs 2013’te başladı. Başlangıçta masum bir “çevre” tepkisi görüntüsü varken bir anda kitleselleştirildi ve Türkiye’nin büyük projelerine son verilmesi, hükümetin devrilmesi aşamasına getirildi. ABD ve Avrupa ülkelerinin istihbarat elemanları İstanbul’u sokak sokak parselledi ve isyanı/terörü yönetti.
Türkiye için, İstanbul için vahim görüntülerdi. Anadolu insanı siyasi tercihleri yüzünden cezalandırıyor, onlarla birlikte bütün ülke cezalandırılıyordu. O çirkinlikler, o vandallıklar arasında çok dolaştım, bu ülke için çok ağır, çok acı şeyler yaşanıyordu.
Bir konu bugüne kadar kimsenin dikkatini çekmedi. 22 Mayıs’ta FETÖ’nün bütün üst düzey, kritik isimleri ABD’ye gitti. 26 Mayıs’ta döndüler. 27 Mayıs’ta da Gezi isyanı başlatıldı. (Havaalanları kayıtlarından bütün bunlar çıkarılabilir.) Görünüşte marjinal sol’du, yabancı “sivil” (aslında istihbarat) kuruluşlardı, DHKP-C gibi örgütlerdi terörü yöneten. Ama sinir sisteminde FETÖ vardı. ABD’ye talimat almaya, “harekât” planlamaya gitmişlerdi.
Gezi isyanı “etnik ve mezhep eksenli iç savaş” planlamasıydı
Bu yüzden Gezi bir çokuluslu müdahaleydi. Örgütler, marjinal çevreler, mezhep eksenli yapılar doğrudan Avrupa istihbaratı tarafından yönetiliyordu. Devletin sinir sistemini ele geçiren FETÖ’cüler ABD ve İsrail tarafından yönetiliyordu.
Yani Gezi, 15 Temmuz iç savaş müdahalesinin ilk hamlesiydi. Yine iç savaş tezgâhlamışlardı. İsyancıların karşısına yüzbinlerce insan dikilecek ve Türkiye içinde etnik ve mezhep çatışmaları başlatılacaktı.
Bu proje başarısız olunca 15 Temmuz’da FETÖ’nün askeri kanadını ve tamamını devreye soktular. Bu sefer bir imha saldırısı yapıyorlardı. Bu yüzden Gezi, 17/25 Aralık, Güneydoğu ilçelerimizde Çözüm Süreci’nden cesaret alan işgal denemeleri, Suriye’nin kuzeyinden “çevreleme” girişimleri (hâlâ devam ediyor) ve 15 Temmuz ülkemize yönelik uluslararası bir müdahaleydi.
Bu sefer sadece FETÖ ve Soros’çular yok. Daha geniş bir “çatı” oluşuyor
Şimdi; yeni bir “müdahale”nin kapılarını açmak için sinsi çabalar dikkat çekiyor. “Masum muhalefet” görüntüsü altında geniş bir örgütlenme var. Üstelik bu sefer sadece FETÖ, sadece Soros’çular, sadece AB’nin fonladığı yapılar, sadece marjinal “cephe”ler değil, çok daha geniş bir cephe inşa etme çabası var.
Üstelik bu sefer, işin içinde bazı “muhafazakâr, İslâmcı görünümlü” çevreler de var. Tuhaf biçimde HDP üzerinden gidilemeyen yerlere “muhafazakârlık” üstünden gidilir oldu. Kripto HDP ve kripto FETÖ’cüler bu yolu deniyor.
Tehlike burada… Bu işaretler hiçbir şekilde meşru muhalefet arayışı değil. Meşru muhalefetin sınırları da, yol/yordamları da bellidir. Söyleminizi, tezlerinizi ortaya koyar, buna göre teşkilatlanmanızı yapar, milletin önüne çıkarsınız. Bu yönde mücadele verir, milletin tercihlerini toplamaya çalışırsınız.
Aynı ajanda, aynı gizlilik, aynı örgütlenme: Çok tanıdık
Ama burada başka türlü bir teşkilatlanma, örgütlenme, çokuluslu bağlantılar kurma, onların ajandasına göre siyasi söylem ve duruş belirleme, onların telkinlerine göre ittifaklar oluşturma, onların planlamalarına göre “kestirmeden sonuç alma” girişimleri var.
Ne yazık ki, yeni çokuluslu müdahale, bu ülkenin ana omurgasını oluşturan çevreleri, onlar üzerinde nüfuz sahibi olanları “gemiye bindirme” stratejisi üzerine kurulmuş. Bunu başarırlarsa çok daha geniş bir toplumsal güç inşa etmiş olacaklar.
Çünkü muhafazakârların içinde yer almayacağı hiçbir siyasi projenin bu ülkede başarılı olamayacağını biliyorlar. Bu yüzden de bütün oyunlar bu çevreler merkeze alınarak yeniden dizayn edildi. Şimdi “uygulama” safhasında bazı şeyleri görebilme fırsatı buluyoruz.
Paris’te olan Avrupa içi bir hesaplaşmadır
Hiçbir siyasi hesap bu ülkenin, bu vatanın üstünde değildir. İktidar yapısındaki olumsuzluklar, bunlara yönelik hiçbir itiraz, hiç kimseye, bu ülkeyi yeniden o “çokuluslu” senaryolarla yüzleştirme hakkı ve meşruiyeti vermez. Hiçbir siyasi proje, bu şekilde bir “savrulma” ile bu ülkede zemin bulamayacaktır.
Gezi olaylarının yeniden gündeme getirilmesi Fransa’da olanlara karşı romantik bir benzetme değildir. Paris’te yaşananlar ABD vesayetini reddedenlere karşı bir cezalandırmadır. AB’nin merkez iktidar alanını sarsmak, yeni arayışların önünü kesmek için yapılan Anglo-Amerikan-İsrail müdahalesidir. Bu müdahalenin bölgemizdeki ayağı, Suudi Veliaht ve BAE Veliaht’ı üzerinden servis ediliyor, fonlanıyor.
Muhafazakâr çevreler bu tuzağa düşmemeli..
Türkiye’de bu işe talip olanlar, hem ABD-İngiliz-İsrail cephesinden hem de güneyimizde yeni kurulan “eksen”den besleniyor. Suriye’nin kuzeyinde ülkemize karşı verilen savaşın amacı budur. Bu “Koridor’un içerideki ortakları söz konusu yeni arayışların da ortaklarıdır.
Bir örtülü müdahale dalgasıyla karşı karşıyayız. Ve bu bir “muhalefet” olarak servis edilir. Tabi şimdilik. Gezi’nin, 15 Temmuz’un açık ve gizli destekçilerinin tamamı bu işin içindedir. Ama bu sefer geniş muhafazakâr çevreler üzerinden oyun kuruluyor. Bu çevrelerin çok dikkatli olmaları gerekir. “Muhafazakâr muhalefet” ve “muhafazakâr müdahale” konulu uyarı ve endişelerimin tamamı bu yüzdendir.
.Yeni ‘Gezi’ ve içerideki siyasi arayış. Küresel ölçekte saldırı başlatıyorlar. * O iki ‘Veliaht’ bu işin neresinde ve Türkiye’deki ortakları kimler? * Medyada ‘örtülü’ yazılara dikkat!
04:0012/12/2018, Çarşamba
G: 12/12/2018, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İki veliaht Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid’in Türkiye’ye karşı başlattığı savaşı Cemal Kaşıkçı meselesiyle sınırlı bir şey mi sanıyorsunuz?
Başkan Remy'e gitti
Başkan Remy'e gitti
10 Temmuz, Cuma
Onların Türkiye ile savaşı çok önceden başladı. Suriye savaşı ile başladı. Fırat’ın Doğu’su ile başladı. Türkiye’ye karşı kurulan Birleşik Arap Amirlikleri (BAE), S. Arabistan, İsrail, Mısır ekseni ile başladı. Kaşıkçı cinayeti “hata” yaptıkları, suçüstü yakalandıkları yerdi sadece.
Medyada yürütülen örtülü kampanyaya dikkat edin!
Bu saldırıların, ülkemize yönelik bu savaşın nerelere uzanacağını göremiyorsak, en azından bugünlerde olanlara dikkat kesilelim. Bölgemizde olanlara, Batı’dan gelenlere, içerideki hareketlenmelere, medya üzerinden yürütülen örtülü kampanyaya dikkat kesilelim.
Bir fırtınanın yaklaştığını, büyütüldüğünü, üzerimize doğru sürüldüğünü görelim. Bu anlamda Kaşıkçı cinayeti, elimizde sağlam bir veri olmasına rağmen bir taraftan da körlüğe yol açıyor. Meselenin Kaşıkçı cinayeti ile sınırlı olduğunu sanıyoruz çünkü.
Yeni senaryonun içinde kimler var? Beyinsizce Türk-Arap savaşı istiyorlar
Şimdi aynı veliahtlar, aynı ülkeler, onların küresel efendileri savaşı yayıyorlar, genişletiyorlar, açık savaşa dönüştürüyorlar. Türkiye’yi doğrudan hedef alan küresel bir kampanya başlatıyorlar. Bu kampanyanın arkasından çok daha sert dalgalar gelecek. Siyasi ve güvenlik eksenli girişimler gelecek. İçeride bazı dalgalanmalar beslenecek.
Bu kampanyanın içinde 15 Temmuz’un arkasındaki bütün ülkeler ve güçler var. Soros Vakfı gibi, Konrad Adenauer Vakfı gibi yapılar var. Bu ülkeyi yıllardır teröre boğup mali açıdan çökertmeye çalışan sermaye çevreleri var. FETÖ ve PKK gibi terör örgütleri var. Bu dalganın içinde o iki Veliaht var. Onların ölçüsüz Türkiye düşmanlığı, onların beyinsizce beslediği Türk-Arap savaşı senaryoları var.
Türkiye içindeki ortaklarınız kim?
O İki Veliaht üzerinden ülkemize yönelen küresel saldırıyı göremiyorsak, bu saldırının bölgemizdeki ayaklarını göremiyorsak, o “şer ittifakı”nın Türkiye içindeki ortaklarını ve bunlara bağlı hareketlenmeleri göremiyorsak, Gezi olayları ya da 15 Temmuz gibi açık saldırılar öncesi gibi yeni bir “hazırlıksız” demindeyiz demektir.
O İki Veliaht açık biçimde bu ülkeye savaş ilân etmişlerdir. O İki Veliaht’ın arkasındaki güçler, onlar üzerinden dolaylı savaş yürütmektedir. O İki Veliaht’ın saldırılarıyla terör örgütlerinin saldırıları, 15 Temmuz niyetleri, Türkiye’yi güneyden çevreleme plânları paralel gitmektedir.
O İki Veliaht’ın saldırıları ile Türkiye içinde bazı arayışlar birbirini tamamlıyor görüntüsü vermektedir. O İki Veliaht’ın saldırılarıyla gazete köşelerinde, televizyon ekranlarında sarf edilen cümlelerin aynı kaynaktan çıktığı çok açıktır. Sadece gözlemleyin, dikkatli bakın, birkaç adım sonrasını göreceksiniz.
O işkence anlaşmasına imza atan kişi şimdi nerede? Biz onu biliyoruz
Neymiş, Türkiye’nin dünyanın dört bir yanındaki FETÖ’cüleri kaçırarak özel uçaklarla gizli hapishanelere götürüyormuş. Birçok ülkeden aynı anda servis edilen, aynı çevreler tarafından dile getirilip yayılan, aynı merkezler tarafından fonlanan bir kampanya başlatıyorlar. Bu kampanya, ülkemize yönelik bütün saldırılarda rolü olan çevreler tarafından organize ediliyor. Malum çevreler tarafından fonlanıyor.
Bu yöntem CIA uçakları ile ilgili bir yöntemdi. Afganistan ve Irak işgalinde ABD tarafından kullanıldı. Sanırım bunu ilk yazan kişi de bendim. Okyanuslardaki gizli hapishane gemileri, 36 ülkede kurulan işkence merkezleri, CIA’nın esir ticareti uçakları meselesi buydu.
36 ülkede gizli esir ticareti yapılması için Paris’te yapılan anlaşmaya Türkiye de o zaman imza verdi! Ne gariptir ki, Türkiye’den o korkunç olaya imza atan kişi, şimdi o çevrelerle birlikte aynı cephede yer alıyor, kendisi İki Veliaht’ın Türkiye projesiyle paralel biçimde bir “muhalif”. Biz onu biliyoruz, o bizim neler bildiğimizi bilmiyor.
MİT TIR’ları ile aynı senaryo bu
İki Veliaht, bütün örtülü operasyonlarda işte CIA’nın bu yöntemlerini kullanıyor. Belki o işkence merkezleri şimdi onlara çalışıyor, belki kendi Ebu Gureyb’leri kuruldu. Cemal Kaşıkçı da böyle bir örtülü operasyonun parçasıydı.
Kendi yaptıklarını Türkiye yapıyor diye yaygara koparıyorlar. FETÖ ve ABD’nin, Suriye’de DEAŞ’la ortaklık kurup “Erdoğan DEAŞ’ı destekliyor” kampanyasıyla aynı senaryo bu. MİT TIR’ları meselesiyle aynı senaryo bu.
“Muhafazakâr muhalefet” ve “muhafazakâr müdahale” projesini kimler fonluyor?
İşte tam bu sırada, seçimlerden hemen önce, İki Veliaht’ın Türkiye ile açık savaşa girdiği günlerde birileri “Türkiye içinde yeni Gezi” hayalleri için harekete geçiyor.
Bu sefer, sadece Batılı fonlar, STK görünümlü istihbarat vakıfları değil, Arap dünyasından bir besleme dalgası başlıyor. Neden? Çünkü bazı muhafazakâr çevreleri de işin içine alacaklar. AK Parti’yi kendi tabanı ile vuracaklar. Bir “muhafazakâr muhalefet” inşa edecekler, onlar üzerinden bir “muhafazakâr müdahale” tertipleyecekler.
Yeni Gezi hayalleri, yeni siyasi arayışlar
Ne gariptir ki, bu yeni Gezi hayalleri ile yeni siyasi arayışlar birbirinden besleniyor. Ne tuhaf ki, bugünlerde medyada bazıları, bu endişeleri dile getirenlere açıktan saldırıyor, baskın çıkıp bir şeyleri gölgelemeye çalışıyor.
Bu ülke bir daha asla ve asla, bir “çokuluslu müdahale” ile yüzleştirilemeyecektir. Böyle bir sınava tabi tutulamayacaktır. Bu ülke, bir daha asla o örtülü operasyonlara kurban edilmeyecektir. “Türkiye Ekseni” dışında kalan herkes, tarihin yanlış sayfalarında heba olup gidecektir. Bence herkes ayağını denk alsın.
Fırat’ın Doğu’suna müdahale bir Milli Mücadele’dir, Çanakkale’dir. * Türkiye aklı, Osmanlı aklı, Selçuklu aklı ilk kez harekete geçmiştir.
04:0015/12/2018, Cumartesi
G: 15/12/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin Fırat’ın Doğu’suna müdahalesi; siyasi tarihimizin, ülkemize ve bölgemize yönelik büyük tehdidin ortadan kaldırılmasına yönelik en etkili jeopolitik müdahalesi olacaktır.
* Fırat’ın Doğu’suna müdahale bir Milli Mücadele’dir, Çanakkale’dir. * Türkiye aklı, Osmanlı aklı, Selçuklu aklı ilk kez harekete geçmiştir.
* Fırat’ın Doğu’suna müdahale bir Milli Mücadele’dir, Çanakkale’dir. * Türkiye aklı, Osmanlı aklı, Selçuklu aklı ilk kez harekete geçmiştir.
8 Aralık, Cumartesi
Bu müdahale; Anadolu’nun bekâsı için, coğrafyaya yüz yıl sonra musallat olan yeni istilâ dalgasının savuşturulması için en güçlü bölgesel savunma, direniş ve hesaplaşmadır. Bu yüzden de bir Milli Mücadele, bir İstiklâl Savaşı, bir Çanakkale misyonudur.
Yüz yıl önce Kutu’l-Amâre’de ne oluyorsa bugün Fırat’ın Doğu’sunda o olmaktadır. Düşman aynıdır, savunma aynıdır, tehdidin ve işgalin niteliği aynıdır, cepheler aynıdır.
Bunu yapmazsak Türkiye olamayız
Çünkü Fırat’ın Doğu’suna müdahale; yüz yıl önce coğrafyanın her köşesinde neyi savunuyorsak onun savunmasıdır. Fırat Kalkanı ile başlayan, Afrin müdahalesi ile devam eden bu yol, coğrafyanın özgürleştirilmesine, yeni bir coğrafya inşa etmeye dönük en büyük idealdir.
Bu idealin, bu savunmanın öncülüğünü Türkiye yapmaktadır. Bu ülke, sadece kendisini değil, bütün coğrafyayı tarihsel derin bir akılla savunmaya çalışmaktadır. Bu ülke, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra yeniden coğrafya dizayn edenlere karşı bize ait bir coğrafyanın inşa edilmesi için her şeyini ortaya koşmuş bir ülkedir.
Bunu yapmasaydı Türkiye olamazdı, Anadolu’yu kurtaramazdı. Bunu yapmasaydı, Anadolu tehdit altına girseydi coğrafyada hiçbir tuğla yerinde kalamazdı.
Bazı bölge ülkeleri bir ‘örgüt’ gibi Türkiye’nin karşısına sürülüyor
Çünkü artık tehdit bütün yönlerden gelmekte, istilâ Batılı ordular dışında yerel aktörler üzerinden de servis edilmektedir. PKK ve DEAŞ gibi terör örgütlerinin yanı sıra, bazı bölge ülkeleri de, birer “örgüt” misyonu yüklenerek, bu cepheye sürülmektedir.
Birleşik Arap Emirlikleri’nden (BAE) Veliaht Muhammed bin Zaid ile Suudi Veliaht Muhammed bin Selman, bu Batılı istilânın en önemli iki bölgesel aktörleridir. Bu İki ‘Veliaht’ın Türkiye’ye karşı üslendiği rol, PKK ve DEAŞ’ın üslendiği rolle aynıdır.
İki “Veliaht”a da müdahale edilecek
Fırat’ın Doğu’suna müdahale, söz konusu İki “Veliaht’ ve temsil ettikleri istilâ projesine de müdahaledir. Bölgede sadece PKK değil, İki ‘Veliaht’ da yenilmiş olacaktır. Çünkü onlar bölgesel bir savaş için, Suriye’nin bölünmesi için, “Türkiye cephesi”nin açılması için sahaya sürülmüş iki tetikçiden başka bir şey değildir.
Fırat’ın Doğu’sundaki yapılanma bölge dışı bir “işgal”dir. Yabancı bir ordunun PKK gibi bölgesel terör örgütleriyle birlikte bir Müslüman ülkenin topraklarını işgâli, Türkiye’nin yüzlerce kilometrelik güney sınırlarını çevreleme planıdır.
“Türkiye aklı”, “Osmanlı aklı”, “Selçuklu aklı” ilk kez harekete geçmiştir
Aslında 2003 Irak işgalinden bu yana Türkiye çevrelenmektedir. İran sınırından Akdeniz’e kadar, ülkemizin güneyine yabancı güçler yerleşmekte, garnizonlar oluşturmakta, Akdeniz’den Hazar’a koridor açma hesabı yapmakta, böylece yeni bir siyasi harita oluşturmakta, o bölgede demografik tasfiyeler yürütmekte, Türkiye ile Arap dünyası arasına kalın duvarlar inşa etmektedir.
Bunlar biliniyordu ama ilk kez bu ülkede bir milli akıl, bir devlet aklı günübirlik ilişkilerin ötesine geçip, tarihi derinlik ve gelecek hesabıyla bu oyuna müdahale etmektedir. İlk kez “Türkiye aklı”, “Osmanlı aklı”, “Selçuklu aklı” harekete geçmiştir. İlk kez bir siyasi lider ve temsil ettiği siyasi akıl, Birinci Dünya Savaşı’nın devam ettiğini görmüş ve bunu sona erdirme cesaretini gösterebilmiştir.
Mücadele bu topraklarda büyüyecek, hep böyle oldu
Bu bölgede hiçbir sorun yerel değildir. Türkiye’nin mücadele ettiği hiçbir mesele yerel mesele değildir. PKK da DEAŞ da yerel ya da terör meselesi değildir. Suriye savaşı da, Irak işgâli de bir dünyalar savaşı, paylaşımıdır. 15 Temmuz da, o İki ‘Veliaht’ın bu kadar öne sürülmesi de küresel ölçekte hesaplaşmanın parçasıdır.
Müslüman dünyayı yüz yıl önce tarih dışına itmeye çalışanların yeniden coğrafyamıza, ülkemize, ülkelerimize akın etmesine, böylesine saldırılara girişmesine yönelik tek mücadele cephesinin Anadolu’da gelişmesi rastlantı değildir. Çünkü bu hep böyle olmuştur. Bu yüzden de başarılı olacaktır.
İran sınırından Akdeniz’e kadar biz varız, biz olacağız
Bu müdahale asla küçümsenemez, ihmal edilemez, ertelenemez. Engellenmesi ihtimal dâhilinde bile olmaması gereken bir gerçekliktir. Çünkü burada yürütülen “çokuluslu” proje ile Türkiye açıktan tehdit edilmekte, coğrafya açıktan tehdit edilmekte, Müslüman dünya tehdit edilmektedir.
İran sınırından Akdeniz’e kadar hiçbir bölge dışı ülke, o ülkelerin sahaya sürdüğü hiçbir bölge ülkesi ya da hiçbir terör örgütü hâkim olamamalıdır. Bu bizim vazgeçilemezimizdir.
“İntihar anlamına gelse bile”
Bedeli ne olursa olsun, “intihar anlamına bile gelse” bu müdahaleler yapılmalıdır. Çünkü bu, geçmişin hesabı, geleceğin güvencesidir. Zor oyunu bozar dönemindeyiz. Gücünüzü gösterdiğiniz kadar varsınız, dönemindeyiz.
Türkiye doğru yoldadır. Bize düşen bütün gücümüzle bu yolda ülkemize destek olmaktır. Çünkü cephemiz “Türkiye Ekseni”dir.
“Düşman cephesi”nden ateş ediyorsunuz, sizi görüyoruz! * Fırat’ın Doğu’suna operasyon sizi neden rahatsız ediyor? * İçerideki ayak, “iç işgalciler”, kimlerin kurşunları bunlar?
04:0018/12/2018, Salı
G: 18/12/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin kendini savunma hakkı sabote ediliyor. Birileri bu ülkenin kendi savunma kalkanlarını kurmasına, gelecekte kendini mahvedecek tehditlere bugünden önlem almasına, kendini korumasına, bütün bölgede oluşturulmak istenen “Türkiye karşıtlığı” ile mücadele etmesine karşı, ülke içinde, zihinsel bir operasyon yürütüyor. O birileri, “düşman cephesi”nden ateş ediyor. Bize, ülkemize, geçmişimize ve geleceğimize saldırıyor.
* “Düşman cephesi”nden ateş ediyorsunuz, sizi görüyoruz! * Fırat’ın Doğu’suna operasyon sizi neden rahatsız ediyor? * İçerideki ayak, “iç işgalciler”, kimlerin kurşunları bunlar?
* “Düşman cephesi”nden ateş ediyorsunuz, sizi görüyoruz! * Fırat’ın Doğu’suna operasyon sizi neden rahatsız ediyor? * İçerideki ayak, “iç işgalciler”, kimlerin kurşunları bunlar?
11 Aralık, Salı
Kim, hangi ajanda ile, hangi Türkiye anlayışıyla, hangi siyasi hesapla böyle bir ajandanın içinde yer alıyor? Kim, neden, dolambaçlı yollarla, söylemlerle, zihin oyunlarıyla bu ülkeyi savunmasız bırakmaya çalışıyor? Bu savunmasız bırakma çabası, fikrî bir kaygı, bölge gerçekleriyle ilişkili bir endişe değil. Bu yönde sistematik bir karşı koyuş, gizlemeye çalışılan bir dayanışma var. Her şeyi bırakmışlar, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “operasyon an meselesi” meâlindeki açıklamalarını boşa çıkarmaya, işi engellemeye adamışlar kendilerini.. Bunu gördük, anladık..
Bu ülkeyi ABD ile korkutmayın!
Fırat’ın Doğusu’na müdahale bir işgal değildir. Başka bir ülkenin toprağında gözü olmak değildir. Bir savunmadır, bir ülkenin en meşru hakkıdır. O ülkenin sınırlarında biriken tehdidi görmesi, kendini korumaya alması, tehdidin daha da büyümesine engel olması çabasıdır.
Kendini savunmayacak bir ülkenin meşruiyeti sorgulanır. Coğrafyamızda kendini savunmayı ihmal eden ülkelerin kaderini görmedik mi? Başlarına gelenleri hep birlikte yaşamadık mı? Savunmasını başkalarına emanet eden ülkelerin yaşadıkları korkunç akıbetlere tanık olmadık mı?
Bu, ABD ile kafa kafaya çatışma mantığı değildir. Kimsenin böyle bir şey istediği de, beklediği de yok. Ama ABD korkusuyla, NATO korkusuyla bu ülkeyi savunmasız bırakmaya, bir adım sonrasında “Türkiye Cephesi” açmalarının önünü açmaya dönük girişimlere de karnımız tok.
“Biz korkuyoruz” diyen kenara çekilsin. Bu ülkeyi korkaklığınıza kurban etmeyin
Bu, ABD ile hesaplaşma değildir. Onlar gözümüzün içine baka baka Türkiye’yi tehdit etse de, Türkiye ile savaşmak için ordular hazırlasa da, terör örgütlerini besleyip büyütse de, onlara cepheler ve gözlem noktaları inşa etse de, binlerce TIR dolusu silah gönderip istihbarat sağlasa da, güneyimizde “Türkiye Cephesi” kurmak için açık açık çalışsa da bu müdahale bir savunmadır. Onların açık tehditlerine, düşmanlıklarına rağmen bu sadece bir savunmadır.
Sınırlarının güneyinde yüzlerce kilometre mevziler inşa edilirken bir ülkenin sessiz kalmasını beklemek aptallıktır, ülkenin geleceğini yok etmektir, gelecek kuşakları, Anadolu’yu ve bütün coğrafyayı tehlikeye atmaktır. “Biz korkuyoruz, susalım” diyenler kenara çekilsin. En azından korku yaymasınlar, ülkeyi felâketlere açık halde bırakmaya çalışmasınlar.
Yoksa gizliden o harita için, ‘koridor’ için mi bu çabanız?
Başka başka ajandalarla işi sulandırmaya, kafa karışıklığı ve zihin bulanıklığı yapmaya çalışmak, bu ülkeye “kendini savunma” demektir. O zaman ne demek istiyorsunuz? “Türkiye, sen kendini savunma, harekete geçme, sınırlarını güvenceye alma, o tehdit büyüsün, boş ver, ABD bizi korur” mu demek istiyorsunuz?
Sizi kim koruyacak? Siz kimin düdüğünü çalışıyorsunuz? Siz bu ülkenin geleceğini nasıl güvenceye alacaksınız? Yoksa gizliden o harita için, o koridor için, o Atlantikçi proje için mi çalışıyorsunuz? Yoksa el altından PKK’ya alan açmak için mi çaba harcıyorsunuz?
Siz bunun bir terör meselesi, bir etnik mesele olduğunu mu sanıyorsunuz? Adamlar yüz yıl önceki imha plânlarını bir kez daha uyguluyor, hâlâ anlamadınız mı? Bu hesaplar yüzlerce yıllık, bu girişim Haçlı Savaşları dönemindeki taktikler, göremediniz mi?
Erdoğan’a kızıp ülkeyi yakmak: Kaç ülkenin başına neler geldi, kör müsünüz siz?
Siz son yirmi yılda bu coğrafyada olanları hiç mi görmediniz? Afganistan Taliban yüzünden mi işgal edildi? Libya Kaddafi yüzünden mi paramparça edildi? Irak Saddam yüzünden mi işgal edildi sanıyorsunuz? Siz bu ülkeye ne öneriyorsunuz?
İçeride Erdoğan’a yönelik öfkeniz, ülkenin bekâsının, yüzlerce yıllık siyasi tarihimizin gerçeklerinin ötesine geçmesin! Bu, büyük bir bencilliktir. Sakın bunu, masum bir endişe ya da doğru bir düşünce gibi pazarlamayın.
Niyetlerin, hedeflerin, eylemlerin, düşmanlıkların apaçık yaşandığı bir dünyadayız artık. Macera o bölgeye müdahale etmek değil. Macera bu ülkeyi körleştirmektir. Siz ülkeyi, hepimizi körleştirmeye çalışıyorsunuz. Hâlâ Soğuk Savaş dönemi dünyasından bakıp, hâlâ Atlantik ekseninden ülkemize bakıp kendinizi rahat hissediyorsunuz? Öyle bir dünya yok artık. Ve bir daha da hiç olmayacak.
İki veliaht üzerinden Arap-Arap olmayan Müslüman ayırımı..
Türkiye’yi Müslüman dünyadan, Arap dünyasından tecrit etmeye dönük çok kapsamlı bir plân uygulanıyor. Bütün Arap dünyasında Türkiye karşıtı bir dalga inşa ediliyor ve bu, bölge dışı aktörlerin on son büyük projesi.
Ayrıca Arap-Arap olmayan Müslüman dünya diye, mezhep çatışması tezinden sonra yeni bir şey uyguluyorlar. BAE’li Muhammed bin Zaid ve S. Arabistan Veliahtı Muhammed bin Selman üzerinden İslâm’ı millileştirilmek, Araplaştırmak, bir Arap değeri olarak öne çıkarmaya dönük bir plan uygulanıyor.
“Size ne, biz amca çocuklarıyız” Hadi buna bir şeyler desenize!
Bu, “İslâm’ı Yahudileştirme” düşüncesinin pazarlanmasından başka bir şey değildir. Arap-İsrail yakınlaşmasıyla Müslüman olan ama Arap olmayanlar dışarıya atılmak isteniyor.
Bu İki Veliaht üzerinden yürütülen söylem bir süre sonra “Size ne, biz amca çocuklarıyız” noktasına bile gelebilir. Müslüman dünyanın ortak ne kadar değeri varsa hepsini paramparça edecek bir imha girişimi bu. Belki de Arapların en büyük kaybı bu proje ile olacaktır.
Fırat’ın Doğu’suna operasyona, ülkenin kendini savunmasına örtülü karşı çıkış yapanlar, açıktan bir şey söylemekten bile çekinenler, bütün bu plânlara, girişimlere ne diyorsunuz? Görebiliyor musunuz, anlayabiliyor musunuz?
Müdahale iki Veliaht’ı da vuracak
Ama bu proje yürümez, yürümeyecek. Fark edildiği için, önlemeye dönük bir irade ortaya çıktığı için oyun bozulacak. Fırat’ın Doğu’suna yönelik müdahale, o şer eksenine karşı koyuşun en büyük cephelerinden biridir. Çünkü bu operasyon sadece PKK’ya, ABD ve İsrail planlarına değil, Muhammed bin Zaid ve Muhammed bin Selman’ın Türkiye düşmanlığına da vurulacak en ağır darbedir.
Arap dünyası otuz yıldır kaybediyor, şimdi kendini tamamen çokuluslu akla rehin verdi. Buna karşın Arap olmayan Müslüman ülkeler her geçen gün daha da güç kazanıyor. Onlar işte bu güce saldırıyor.
İçerideki ayak, “iç işgalciler”: Kimlerin kurşunlarıyla bunlar?
Peki, bütün bunların içeride ayakları, savunucuları yok mu sanıyorsunuz? Bu kadar hesabı yapan akıl, içerideki ayağı ihmal eder mi sanıyorsunuz. Bu yüzen sizi biliyoruz. Hangi ajandayla, kimlerin kurşunlarıyla sahaya çıktığınızı biliyoruz.
Bu operasyon olacak. Bu ülke, yüzlerce yıllık siyasi aklını harekete geçirecek. Hiçbir güç bunu engelleyemeyecek. Siz, “iç işgalciler” bile bunu durdurmayı başaramayacaksınız..
Ben sadece gözlerimizi açalım, diyorum.
Sınırımızı Peşmerge mi koruyacak? * Suud-BAE askerleri mi koruyacak? * Yeniden Kobani senaryosu mu bu? * Hele seçimler öncesi, geçin bunları!
04:0020/12/2018, Perşembe
G: 20/12/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye Fırat’ın Doğu’suna operasyon sinyali verir vermez her yer hareketlendi. “Terör Koridoru”nun açık ve gizli destekçilerini bir panik aldı. İnanılmaz oyalama taktikleri, türlü türlü teklifler, vaatler havada uçuşuyor.
* Sınırımızı Peşmerge mi koruyacak? * Suud-BAE askerleri mi koruyacak? * Yeniden Kobani senaryosu mu bu? * Hele seçimler öncesi, geçin bunları!
* Sınırımızı Peşmerge mi koruyacak? * Suud-BAE askerleri mi koruyacak? * Yeniden Kobani senaryosu mu bu? * Hele seçimler öncesi, geçin bunları!
13 Aralık, Perşembe
ABD’den Türkiye’ye, Avrupa’dan Birleşik Arap Emirlikleri’ne (BAE) ve S. Arabistan’a kadar “Türkiye cephesi” kurmaya çalışanlar işi sulandırmak için her yolu deniyor. Kontrolleri altındaki örgütler harekete geçiriliyor, kontrolleri altındaki nüfuz çevreleri sahaya sürülüyor.
Koridor projesinin başından beri tek yatırım yaptıkları alan olan “oyalama, erteletme, zaman kazandırma” planı yeni yeni önerilerle formatlanıyor, revize ediliyor. Bütün hesapları Türkiye’yi durdurmak, savunmasız bırakmak üzerine kurulu. Bu amaçla ülke içinde bazı çevreler şimdiden pozisyon almış bile.
Neden şimdi Patriot?Ne bu sevimli haller?
ABD birden Patriot satışlarına onay veriyor, FETÖ çerçevesinde Türkiye’yi hoş tutacak bilgiler, gelişmeler servis ediyor, “Türkiye’nin güvenliği” nutukları atıyor, “PYD ile konjonktürel işbirliği yapıyoruz, geçecek” açıklamaları yaptırıyor.
İçeride birileri bu bilgileri, açıklamaları, söylemleri pazarlıyor. En çok da Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “Fırat’ın Doğusu”na yönelik operasyon söylemlerini gündemden uzaklaştırıyor. Soğutmaya, sulandırmaya, etkisizleştirmeye çalışıyor. ABD girişimleri, PKK/PYD örtülü gündemi ile bu çevrelerin aldıkları pozisyon birbirini tamamlıyor, aynı hesabın bir parçası olduğu artık sırıtıyor.
Peşmerge ve Arap gücü ne demek? Hepsi PKK’nın yardımına koşuyor..
En uçuk, bu ülkeye en büyük tuzak olacak bir gelişme de şu: Türkiye-Suriye sınırı boyunca Peşmerge ve Arap güçlerinin yerleştirileceği iddiası. Arap gücünden kasıt, ABD’nin S. Arabistan ve BAE ile yürüttüğü projeden başka bir şey değil. Yani onlar PKK yanına yeni bir Türkiye düşmanı yapıyı sınırlarımıza yerleştirecek.
Mesut Barzani’nin yayın organı BasNews; Türkiye ve ABD’nin Fırat’ın Doğusu’na Peşmerge ve Araplardan oluşan güçlerin yerleştirilmesi konusunda anlaştığını iddia etti. Haber aynen böyle. Ne demekse bu!
Eğer doğruysa ve bu birileri tarafından böyle pazarlanıyorsa, Fırat’ın Doğu’suna yönelik müdahalemizde ABD, İsrail, S. Arabistan, BAE, PKK ve Peşmerge’den oluşan yeni bir cephe hattı kurulacak demektir. Bu hat, Türkiye’yi güvence altına almaktan çok Türkiye’yi oyalayıp daha sonra da vurmaya dönük hazırlıkların yeni bir aşamasıdır. Koridor’un tamamlanmasına yönelik planların revize edilmesi, Türkiye’nin buna ikna edilmesi, yeni bir oyuna kurban edilmesidir.
Kobani tuzağını hatırlayın! Peşmerge davul zurna ile geldi. Sonra ne mi oldu?
Hiçbir şekilde böyle bir plan kabul edilemez. Hiçbir şekilde bu plan ülke içinde servis edilemez. Hiçbir şekilde Türkiye’nin operasyon hazırlıkları bu şekilde ertelenemez, bu plan ülkemizin güvenliği için meşru gösterilemez.
Kobani (Ayn el Arap) olaylarını hatırlayın. PKK/PYD, DEAŞ karşısında sıkıştığında ülke içinde büyük bir infial oluşturuldu. Zihinler rehin alındı. DEAŞ gösterilerek PYD meşrulaştırıldı. Peşmerge Türkiye toprakları üzerinden, davulla, zurnayla bölgeye taşındı. Ne oldu sonra? Hani nerede Peşmerge? Kobani, (Ayn el Arap) kimin elinde?
Bizi peşmerge gücü mü koruyacak! Suud-BAE askerleri mi koruyacak!
Kobani senaryosu Türkiye’ye yapılan en büyük kötülüklerden biriydi. Ülke içinde bu amaçla katliamlar yaşandı. O zamanlar buna karşı çıktığımızda yoğun baskı ve tepkilere maruz kaldık. Peki, bu baskıları yapanlar sonrasında Kobani hakkında bir şey söyledi mi? Türkiye’yi hep birlikte zor bir duruma soktular ve bunu başardılar. O olay olmasaydı terör koridoru bu kadar başarılı olamayacaktı.
Şimdi yeni bir “Kobani senaryosu” çiziyorlar. ABD’nin yeni formülünü Türkiye’ye dayatmaya, PKK/PYD ile Peşmerge arasındaki geçişgenliği dikkatlerden uzaklaştırmaya, sınırlarımızın güneyinde kilometrelerce uzanan cephe hattını bu şekilde güçlendirmeye çalışıyorlar.
Ne yani bizi ABD askerleri mi koruyacak? Bizi S. Arabistan askerleri mi koruyacak? Bizi BAE askerleri mi koruyacak. Bizi Peşmerge mi koruyacak? Bizi bütün bu cephenin paralı askerleri mi koruyacak?
Türkiye kendi ayağına kurşun sıktı O günler en çok bağıranlar nerede?
Ayn el Arab (Kobani) olaylarını çok iyi hatırlayalım. Ayn el Arab’da Türkiye oyuna getirildi. Kendi ayağına kurşun sıktı. Kendi eliyle Türkiye’nin çevrelenmesinin önünü açtı. O zaman en çok kimler bağırdıysa, kimler kamuoyunu harekete geçirdiyse, kimler ajitasyona başvurduysa, kimler Ankara’nın siyasi aklını bulandırdıysa, Fırat Kalkanı operasyonu PYD’ye dayandığında aynı çevreler harekete geçecekti. Geçti de. Fırat Kalkanı ve Afrin’den sonra mesele Doğu’ya gelince hep beraber harekete geçtiler.
Hele seçimler öncesi.. Aklını kaçırmış bunlar
Suriye’de olan biten ve bizim dâhil olduğumuz her şeyin aslında Türkiye’ye kurulan tuzağın bir parçası olduğu artık bir gerçektir. Ülkeyi parçalamak için haritalar çoktan çizilmiş, ne tür devletçikler kurulacağı belirlenmiş, hazırlık dönemi bitmiş, uygulama dönemi başlamıştır. İşte bütün bunlar, o yolun devamıdır.
Türkiye elbette bu oyuna gelmeyecek. Elbette Patriot bataryalarına kanmayacak. Elbette Suriye üzerinden içeriye servis edilen yeni senaryoya kapı aralamayacak. Hele seçimler öncesinde bu senaryoyu sahaya sürenler aklını kaçırmış olmalı!
ABD gerçekten çekilecek mi, yoksa bu taktik manevra mı? * Türkiye’siz oyun kurulamaz, bunu herkes kabul edecek! * İran sınırından Akdeniz’e kadar hiçbir ‘oyalama’ kabul edilemez
04:0022/12/2018, Cumartesi
G: 22/12/2018, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
ABD çekilsin ya da çekilmesin Türkiye “terör koridoru” dediğimiz bölgeye müdahale etmek zorundadır. ABD’nin ya da bölgesel ortaklarının, DEAŞ ya da PKK’nın ajandası ne olursa olsun, Türkiye kendi ajandasını uygulamak zorundadır.
* ABD gerçekten çekilecek mi, yoksa bu taktik manevra mı? * Türkiye’siz oyun kurulamaz, bunu herkes kabul edecek! * İran sınırından Akdeniz’e kadar hiçbir ‘oyalama’ kabul edilemez
* ABD gerçekten çekilecek mi, yoksa bu taktik manevra mı? * Türkiye’siz oyun kurulamaz, bunu herkes kabul edecek! * İran sınırından Akdeniz’e kadar hiçbir ‘oyalama’ kabul edilemez
15 Aralık, Cumartesi
2003 Irak işgalinden bu yana, Irak ve Suriye’de olanların tamamı Türkiye’nin aleyhine olmuştur, öyle de devam edecektir. Bu olaylara konjonktürel bakan herkes yanılmıştır, yine yanılacaktır. ABD ve müttefikleri, Türkiye’nin çok kararlı olduğunu gördükleri anda, hep yeni bir oyalama taktiği geliştirmişlerdir, bunu yine yapacaklardır.
Bölgede Trump’tan daha büyük bir oyun oynanıyor
Taktik manevralara inananlar hazırlıksız yakalanmıştır ve yine öyle olacaktır. Bölgenin hafızası, coğrafi ve tarihi derinliği dışında sığınabileceğimiz, güç alabileceğimiz hiçbir kaynak yoktur. Ne zaman bu kaynaktan beslenip hareket ettiysek kazandık, ne zaman bunun dışında seçenekleri öne aldıysak bedel ödemişizdir.
Trump’ın “çekilme” kararı, PKK’da paniğe yol açsa da, ABD’de iç siyasi sarsıntı yapsa da, Savunma Bakanı istifa etse de, ABD yerleşik sistemi ile terör örgütleri arasındaki ortaklık Türkiye ve bütün bölgeyi tehdit etmeye devam edecektir. Trump çekilmek istese de o yerleşik sistem kendi oyununu oynamaya devam edecektir. Öyle görünüyor ki, ABD yerleşik sistemi Trump’tan daha büyük bir oyunun peşinde. O zaman oyunlarını görelim, izleyelim.
ABD bu bölgede tutunamayacak: Bu yüzden güneyde yeni eksen kurdu
Ama şunu bilelim: Ne oyun oynarlarsa oynasınlar ABD’nin bu bölgede kalma şansı yoktur, olmayacaktır. Onlar umutlarını çoktan kaybettiler. Suriye’nin kuzeyinden Akdeniz’e ulaşma hesapları Afrin’le kesildi. Türkiye’nin Irak’ın kuzeyindeki operasyonlarıyla kesildi. Doğu ve batı kapıları kapatıldı.
İşte tam bundan sonra ABD, S. Arabistan, İsrail, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve Mısır güneyde yeni bir eksen kurdular. Kuzeyden umutlarını kestiler. PKK ve diğer terör örgütlerine ne kadar destek verirlerse versinler kuzeyde tutunmaları zaten mümkün olmayacaktı.
Zor oyunu bozar: Elini nereye uzatabiliyorsan o kadar güçlü olursun
Hep söyledim; Gün gelir Türkiye, İran, Rusya, bölgedeki vatansever örgütler hatta Şam yönetimi, Suriye’nin kuzeyindeki işgal için omuz omuza savaşmak zorunda kalabilirler.
Eğer biz, Fırat Kalkanı’nı yapmasaydık, Afrin’e müdahale etmeseydik, bugünkü sonuçlar ortaya çıkmayacaktı. Türkiye çok daha vahim durumda kalacaktı. Onlar Hatay’a dayanıp Akdeniz’e geçmeye çalışacaklardı. Eğer bugün “çekilme” tartışılıyorsa bunun gerekçelerinden biri Afrin’e müdahaledir.
Bu, şu demektir: Zor oyunu bozar. Elini nereye uzatabiliyorsan o kadar güçlüsün. Güvenliğini ve geleceğini başkalarının inisiyatifine terk etmiyorsan büyük devletsindir, geleceğe yürüyorsundur. Öyleyse Fırat’ın Doğu’suna yönelik ilgimizin, hesaplarımızın hiçbir ülkenin inisiyatifine terkedilemeyeceği açıkça ortadadır.
İran sınırından Akdeniz’e ana güvenlik ilkemizdir..
Türkiye böyle bir devlettir. Şartlar ne kadar kafa karıştırıcı olursa olsun, bölgede kendisini dışarıda tutan bütün senaryoları sıfırlayabilecek bir ülkedir. Türkiyesiz coğrafya inşa etmek mümkün değildir. Bu, önümüzdeki dönemde daha da bariz görülecektir. İran sınırından Akdeniz’e kadar hiçbir yabancı gücün, hiçbir terör örgütünün hâkimiyet kuramaması Türkiye’nin ana hedefidir, güvenlik ilkesidir.
Cumhurbaşkanı Erdoğan Trump’a zaman tanıdı..
Cumhurbaşkanı Erdoğan, dünkü konuşmasında Türkiye’nin duruşunu net biçimde ortaya koydu. Trump’la görüşmenin sonuçlarına zaman tanıdı ama Türkiye’nin ana hedefini de net biçimde ortaya koydu. Bu kuşakta, PKK ve DEAŞ’ı temizleyecek kapsamlı yol haritasının netleştiğini duyurdu, harekete geçeceğini açıkça ilan etti.
ABD çekiliyor diye Türkiye’nin bu operasyondan vazgeçmesi mümkün değildir. Çünkü ABD, bu bölgede Türkiye’ye verdiği hiçbir taahhüde sadık kalmamıştır, kalmayacaktır. Çünkü ABD’nin kendi içinde yaşadığı tutarsızlık bize güven vermemektedir. Pentagon sanki bağımsız irade gibi hareket etmekte, ABD’nin Suriye’deki birliklerini Beyaz Saray değil İsrail yönetmektedir.
Karşımıza Arap gücü, Peşmerge gücü dikmek isteyen var
Fırat’ın Doğusu’na müdahale edilmelidir. Özellikle “çekiliyoruz” açıklamasından sonra bu daha kararlı biçimde yapılmalıdır. Çokuluslu istilânın tetikçileri olan örgütlere yönelik “acımasız müdahale” şarttır. Bu kuşakta karşımıza bir Arap gücü, bir Peşmerge gücü dikmeye çalışanların oyunu da aynı şekilde bozulacaktır. O koridoru Türk-Arap sınırı yapmaya, iki dünyayı birbirinden koparmaya dönük planlar da çökecek.
Taktikler değil, jeopolitik hesap
Taktikler değil, jeopolitik hesaplar çarpışıyor. Bu hesapların her birinin ömrü en az yüz yıllıktır. Biz bu bölgeye işte böyle bir tarihi derinlikten bakıyoruz. Eğer bu bir “göstermelik çekilme” ise, bir haftada anlaşılır. Çok beklemeyiz, kimse merak etmesin...
Hani Fırat’ın Doğu’sunda ABD askeri ile çatışacaktık? Ne oldu, neden şaşkınsınız? * İşte zor oyunu böyle bozar! Çünkü “Türkiye Ekseni” bu..
04:0025/12/2018, Salı
G: 25/12/2018, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bütün terör örgütlerini Türkiye’nin karşısına diktiler. DEAŞ’ı da, PKK/PYD’yi de bölgesel istilanın tetikçileri olarak besleyip Türkiye sınırlarına yığdılar. Suriye savaşını bahane edip, terör örgütleri üzerinden ülkeyi çevrelemeye, kuşatmaya çalıştılar.
* Hani Fırat’ın Doğu’sunda ABD askeri ile çatışacaktık? Ne oldu, neden şaşkınsınız? * İşte zor oyunu böyle bozar! Çünkü “Türkiye Ekseni” bu..
* Hani Fırat’ın Doğu’sunda ABD askeri ile çatışacaktık? Ne oldu, neden şaşkınsınız? * İşte zor oyunu böyle bozar! Çünkü “Türkiye Ekseni” bu..
18 Aralık, Salı
Sınırlarımızın hemen dibinde terör ordusu kuranlar, içeride de FETÖ ve benzeri yapılanmaları iç işgalci olarak kullanıp hem sınırdan hem içeriden vurmaya çalıştılar. Vurdular da... Bu ülkeye çok ağır zayiatlar verdiler, bedeller ödettiler.
Bunlar da yetmedi, bölge ülkeleri üzerinden “Türkiye karşıtı blok” oluşturdular. İran’ı gösterip Türkiye’yi vuranların hesapları çok netti. Bu ülkenin, 1. Dünya Savaşı sonrası, tam yüz yıl sonra yeniden ayağa kalkmasını, yeniden yükselişe geçmesini, yeni bir kuruluşun temellerini atmasını, yeniden coğrafya inşa edici, tarih yapıcı rolüne dönmesini engellemekti.
Fırat’ın Doğusu’na müdahaleye karşı çıkış bu ülkeye ihanettir
Türkiye, 20. yüzyıla yayılan vesayeti sorgulamaya başladıktan sonra, bu vesayetten kurtulma mücadelesine girdikten sonra, içerideki vesayet çevrelerini tasfiye etmeye başladıktan sonra hem içeriden, hem Batı’dan, hem bölgemizden gelen saldırıların tamamı, “Türkiye’yi durdurma” planları çerçevesinde başlatılmıştır.
Onlar saldırdı biz direndik, onlar durdurmaya çalıştı biz daha hızlı yürüdük, onlar zayıflatmaya çalıştı biz daha da güçlendik. İşte bu böyle bir mücadeledir. Türkiye böyle bir tarihsel hesaplaşma içindedir.
İç politikadaki arayışlar da, muhalefet adı altında Erdoğan’a yönelik tazyikler de, yeniden vesayet tesis etme girişimleri de, Türkiye’nin yapıp ettiklerini küçümseme de, Fırat’ın Doğu’suna operasyona karşı çıkışlar da bu çerçevede hesaplaşmanın unsurlarıdır.
Bu ülkeye inanın. Sizi ABD ile korkutanların başka ajandaları var
Böyle bir zamanda kimlerin nerede durduklarına dikkat ediniz. Bu tür kritik zamanlarda, geçiş dönemlerinde birçokları pozisyonunu gizleme imkânı bulamaz, apaçık ortada kalır. Gizli ajandaları olan, Atlantik ötesi bağları olan, etnik heveslerini gizleyen herkes açığa çıkar. Şimdi böyle bir zaman, şimdi herkesi tanıma zamanı.
Bu ülkeye inanın.. Türkiye’nin gücüne, ferasetine, tarihsel derinliğine, siyasi hafızasına inanın. Coğrafya kimliğine inanın… Bugünlerde kim bunları sulandırmaya çalışıyorsa, kim bu inancı sarsmaya çalışıyorsa, kim sizi ABD ya da NATO ile korkutmaya çalışıyorsa Türkiye mücadelesinin dışındadır, başka bir hesabın içindedir.
Hani ABD ile çatışacaktık? Ne oldu, neden öfkelisiniz?
“Fırat’ın Doğu’suna girersek ABD ile çatışırız” diye zihin bulandıranlar, örtülü tehditler savuranlar, Afrin’e müdahaleden de, Fırat Kalkanı operasyonundan da rahatsızdılar. Onlar aslında FETÖ’ye karşı 15 Temmuz direnişinden de rahatsızdılar.
Çünkü bütün bunların arkasında ABD vardı, İsrail ve İngiltere vardı. Atlantikçi çevreler vardı. Onlar asıl, bu çevrelerin ajandası bozulduğu için rahatsızdılar.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Trump’la konuşup, ABD askerinin Fırat’ın Doğu’sundan çekilmesini sağlamasından çok büyük bir hüsrana uğradılar, çok öfkelendiler. Müthiş bir hayal kırıklığı yaşıyorlar. İsrail rahatsız oldu diye, S. Arabistan rahatsız oldu diye, BAE rahatsız oldu diye, en çok da ABD yerleşik sistemi rahatsız oldu diye hayal kırıklığı yaşıyorlar.
Türkiye zayıflayacaktı, Erdoğan zayıflayacaktı, size iktidar doğacaktı?
Bu söylediklerim sadece FETÖ’cüler değil, sadece PKK çevreleri değil. Bunların içinde muhafazakâr bazı çevreler de var. Örtülü ajandalarını muhafazakâr, dini kimliklerle gizleyenler de var.
Bu ülkenin mandacıları, vesayetçileri hâlâ var ve yüz yıl önce olduğu gibi yine bu ülkenin karşısında pozisyon alıyorlar.
“Erdoğan Trump’ı nasıl etkiler, ABD’yi nasıl geri çekilmeye ikna eder, Suriye savaşını bitirmek için nasıl pozisyon alır, kurulacak ‘Türkiye Cephesi’ni nasıl boşa çıkarır? Hani Türkiye zayıflayacaktı, Erdoğan zayıflayacaktı, onlara iktidar alanı doğacaktı..”
Suriye’de ve bölgede bütün denklem değişti
Hem Erdoğan’ı hem Türkiye’yi ABD sopasıyla terbiye edeceklerdi, onlara yol açılacaktı. İnanın bu çevrelerle 15 Temmuz arasında, “Terör koridoru” arasında birebir bağlantı, bir derin ilişki var. Sadece FETÖ’ye kilitlenip gözlerinizi karartmayın. Daha derinlere, daha geniş çevrelere bakın; başka ‘ortaklar’ da göreceksiniz.
Erdoğan Trump’la konuşup Suriye’de ve bölgede denklemi değiştirdiği gibi, içeride de bazı umutlara ağır darbe vurdu. Türkiye’nin gücü, etkisi ABD iç politikasını etkiledi. Erdoğan’ın küresel ölçekte caydırıcı etkisinin, Türkiye’nin bölgesel ve küresel gücünün bir kez daha öne çıkması onları şaşırttı, yok etti.
Rüzgâr aniden değişince, hazırlıksız yakalandılar: Olağanüstü jeopolitik hamle
Türkiye aynı anda çok cephede hareket ediyor, mücadele veriyor. Bir tür “Acımasız Direniş” veriyor, bir tarihsel hesaplaşma yaşıyor. Suriye’nin kuzeyi bizim için en yakın tehdit durumundadır.
Şartlar tamamen ülkemizin aleyhine seyrederken, yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi” hazırlanırken, Erdoğan-Trump görüşmesiyle rüzgârın aniden yön değiştirmesi birçoklarını hazırlıksız yakaladı. Bu, olağanüstü bir diplomatik zaferdir.
Bölgeye müdahale de olağanüstü bir jeopolitik hamledir. Türkiye’nin nasıl bir küresel güç, nasıl bir bölgesel güç olduğunun bir kez daha gösterilmesidir. ABD çekilir ya da çekilmez, duruma göre pozisyon alınır. Ama bu haliyle bile Erdoğan ve Türkiye, ABD yerleşik sistemini köşeye sıkıştırmış, onların bölgedeki ve içerideki ortaklarını çaresiz bırakmıştır. Bu başarıyı gölgelemek mümkün değildir.
İşte bu “Türkiye Ekseni’: Zor oyunu böyle bozar
Türkiye’nin gücünü hissedin, bu güce inanın. Her biri küresel istilanın tetikçileri olan terör örgütleri de, onların arkasına gizlenenler de bunu hissedecek. Bundan sonra daha fazla hissedecek…
Ama bundan önemlisi, bu ülkeye gönül verenlerin inanması. Yüz yıl sonra Anadolu’dan bir kez daha başlayan büyük yükselişi durdurmak mümkün olmayacaktır.
Bundan asla şüphe duymayın. “Türkiye Ekseni”nin ne olduğunu bundan sonra çok daha bariz biçimde göreceğiz. Herkes görecek.. Ne demiştik: Zor oyunu bozar dönemindeyiz. Elin nereye kadar uzanıyorsa o kadarsın.. Bu bir güç yarışıdır ve Türkiye çok güçlüdür.
Evet, hepiniz kullanıldınız.. * Bugün kimler kullanılıyor? * ‘Muhafazakâr vesayetçiler’ kim? * Yeni “içeriden işgalciler” kim?
04:0027/12/2018, Perşembe
G: 27/12/2018, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Genelkurmay İstihbarat Dairesi eski Başkanı Korgeneral İsmail Hakkı Pekin’in; “Mehmet Şevket Eygi’nin Özel Harp Dairesi tarafından görevlendirildiği”ne dair iddiası, kişilerle değil, konusu itibarıyla çok önemli bir tartışmanın kapılarını araladı. Bu tartışma; Türkiye’nin Soğuk Savaş dönemine ait bütün örtülü ilişkilerini açığa çıkarabilir, çıkarmalı da.
* Evet, hepiniz kullanıldınız.. * Bugün kimler kullanılıyor? * ‘Muhafazakâr vesayetçiler’ kim? * Yeni “içeriden işgalciler” kim?
* Evet, hepiniz kullanıldınız.. * Bugün kimler kullanılıyor? * ‘Muhafazakâr vesayetçiler’ kim? * Yeni “içeriden işgalciler” kim?
20 Aralık, Perşembe
Dahası bu tartışma; ülkemizin geleceğine dair yol haritasını netleştirebilir, netleştirmeli de. Çünkü Türkiye, bu hesaplaşmayı yapmadan geleceğe dönük doğru bir yol çizemez. Özellikle muhafazakâr çevrenin bu alanda bir iç hesaplaşma yaşamadan bir gelecek inşa etmesi mümkün değildir. Bu hesaplaşma yapılamazsa, eskinin vesayet çevreleri yenilenir, yeni örtülü yapılar kurulur, bence şu an kuruluyor da. İşte tartışmayı bu açıdan, eskiyi sorgulamaktan çok, şimdiki ve geleceğe dönük hesaplar açından çok önemsiyorum.
Eygi’nin cevabı,Dilipak’ın yazısı
O dönem, “Özel Harp Dairesi”ne iş yapıyordu, kimlerle çalışıyordu, kimlerin ajandasına göre iş yürütüyordu, asıl tartışma konusu bu. Ama şimdilik bunu geçelim. Hemen belirtelim ki, Eygi’nin bu iddiaya tepkisi sert oldu. Pekin’e; “İftiralarınızı ispat ederseniz bana, edemezseniz size ait olacak yedi sıfatı tekrar ediyorum: Şerefsiz, namussuz, alçak, müfteri (iftiracı), yalancı, vicdanı ve kalemi satılık veya kiralık, haysiyetsiz, pislik, rezil, saldırgan köpek, fitneci..” gibi çok ağır sıfatlarla karşılık verdi.
Bir süredir “aykırı, şaşırtıcı” çıkışlar yapan Abdurrahman Dilipak’ın bu tartışmaya girmesi ve “Hepimizi Kullandılar” başlığı ile yazdığı yazı konuyu biraz daha genişletti. Elbette bu yaklaşımlar üzerine söyleyebileceğimiz çok şey var. Ama dedim ya; konuyu tartışmak kişiler üzerinden tartışmaktan çok daha doğru sonuçlar verir. Biz de öyle yapacağız.
Parayı Verdi Düdüğü Çaldı: Bu kitap çok şey anlatıyor
“Parayı Verdi Düdüğü Çaldı” adıyla Türkçeye çevrilen Frances Stonor Saunders’ın “Who Paid the Piper: The CIA and the Cultural Cold War” adlı bir çalışması var. Soğuk Savaş döneminde CIA’nın kimleri nasıl “kullandığını”, görevlendirdiğini, pazarladığını anlatıyor.
Kitapta; Marshall Planı ile paralel yürütülen çalışma çerçevesinde, Jackson Pollock, Irving Kristol, Andre Malraux, Reinhold Neibuhr, George Orwell, Bertrand Russell, Stephen Spender, Arthur Schlesinger Jr., Arnoldo Toynbee, Vladimir Nabokov, Jean-Paul Sartre, Herbert Spencer gibi daha birçok yazarın CIA tarafından finanse edildiği, gazete, dergi, kitap ve radyoların nasıl kullanıldığı, Encounter dergisinin 1953-1990 yılları arasında CIA parasıyla çıkarıldığı, Orwell’ın “1984” ve “Hayvan Çiftliği” gibi kitaplarının CIA tarafından basılıp dağıtıldığı, yine CIA’nın “demokratik sol” grupları komünizme karşı kullandığı ve bu çevrelerin yayınlarını finanse ettiği, sinemaya büyük paralar aktarıldığı, onlarca dergi çıkarıldığı, Amerikan yemek kültürünün, giyiminin, şarkılarının ve sanatının teşviki için kültür merkezlerinin, sinemanın, tiyatronun nasıl desteklendiği anlatılıyor. Sol ve Komünist cephede bilinen birçok ismin nasıl CIA’nın “aparatı” haline getirildiğine dair çarpıcı örnekler var kitapta.
Muhafazakârlar için de “Parayı Verdi Düdüğü Çaldı” kitabı yazılacaktır
2004 ve 2010 yılında kitaplar ve konuyla ilgili iki yazı yazmışım. Bunları okurken üç şey söylemiştim: Peki ABD ve CIA, o dönem Türkiye ve Müslüman ülkelerde, muhafazakâr/İslâmî çevrelerden kimleri böyle kullandı? “Parayı Verdi Düdüğü Çaldı”nın Müslüman aydınlar, siyasiler, kanaat önderleri versiyonunu kimler yazacak? Peki, İslamcılar için de yirmi/otuz yıl sonra bir “Parayı Verdi Düdüğü Çaldı” kitabı yazılacak mı?
Bu sorular önemliydi. Dünya yeniden şekilleniyor, Türkiye yüz yıl sonra yeniden yükselişe geçiyor, sistemik dönüşümünü tamamlamaya çalışıyor, tarih ve coğrafya havzasına dönüyor ve tam bu sırada yeni bir örtülü vesayet teşkilatlanması dikkat çekiyordu.
Peki CIA sadece FETÖ ile mi çalıştı? “Muhafazakâr vesayetçiler” ne olacak?
FETÖ ve 15 Temmuz’da bunun en acı olayını görüp sarsıldık. Bir beka meselesi olduğunu anladık. Peki, bu adamlar, CIA ya da Atlantikçi çevre sadece devlet içinde mi çalıştı? Sadece FETÖ ile mi çalışıp onu güçlendirdi? Başka hangi çevreler ve kişiler böyle bir yapının, “görevlendirmenin” içindeydi?
Türkiye’de yoğun olarak on yıldır “vesayet”ten kurtulma yönünde çok büyük bir mücadele veriliyor. Sol, ulusalcı ya da liberal çevreler bu anlamda ağır bir eleştiriye tabi tutuldu, sorgulandı? Peki, bu “vesayet”in muhafazakâr/İslâmî çevrelerle ilgili boyutu hakkında tek kelime edilmedi, tek soru sorulmadı? Yok muydu?
Tehlikeli sorular biliyorum: Kimlere rol ve güç verdiler?
17-25 Aralık öncesi FETÖ bile bu açıdan sorgulanmadı. Bugün FETÖ dışındaki hiçbir yapı, çevre ve kişi bu konuda sorgulanmıyor. Yok mu? İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana, bu adamlar muhafazakâr/İslâmî çevrelerle hiç mi iş tutmadılar? Kimlerle çalıştılar, hangi isimleri öne çıkardılar, kimleri İslâmî çevrelerin nazarında parlattılar, kimlere rol ve güç verdiler?
Tehlikeli sorular bunlar, biliyorum. Ama kimse böyle bir şey yok diyemez. Diyemeyeceğine göre, bir şeyleri hâlâ gizliyor olmak, bu ülkenin, milletimizin geleceğini bir kez daha ipotek altına almakla sonuçlanacaktır. Türkiye’nin tarih ve coğrafya havzasına dönüşü bu hesaplaşma yapılmadan mümkün olmayacaktır.
Masonlar listesindeki muhafazakâr isimler
1990’larda FETÖ’nün “istişare heyeti” listesine bakıyorum. Heyette bulunanların yüzde yetmişi, resmi olarak hazırlanan Masonlar listesinde de yer alıyor? Yine o masonlar listesine bakıyorum; şaşırtıcı isimler var. Muhafazakâr camianın saygı gösterdiği, öncü gördüğü isimler bile var. Bunları nereye koyacağız?
Bu demektir ki; sadece FETÖ üzerinden çalışmamışlar. Başka çevrelere de yatırım yapmışlar. Bugün FETÖ dışında ihtimalleri göz ardı edersek benzer müdahalelerle yeniden karşılaşabiliriz. Çünkü Türkiye’nin yükseliş mücadelesi, Türkiye için bir mesele değildir, küresel ölçekte bir güç hesaplaşmasıdır. Öyleyse cephe her yerdedir. Bunun İslâmî ya da gayri İslâmî çevresi veya ideolojik ayrımı olmuyor, yok zaten. Bu, tarih, coğrafya ve güç hesaplaşmasıdır.
Osmanlı’dan günümüze o ‘vesayetçi’ damar hep aynı
Osmanlı’nın son dönemindeki mandacı/vesayetçi yapılardan bugüne uzanan bir damar, bir gelenek var. O zamanın vesayetçileri ile Soğuk Savaş dönemi vesayetçileri ve bugün yeniden biçimlendirilmeye çalışılan vesayetçiler arasında güçlü bir silsile, bağ var. O zaman neye yakınlarsa bugün de o güçlere yakınlar. O zaman neye karşılarsa bugün de ona karşılar. Soğuk Savaş döneminde kimler nasıl kullanıldıysa bugün de başkaları benzer şekilde kullanılıyor, yeniden yapılandırılıyor.
Muhafazakâr/İslâmî çevreler Türkiye için, coğrafya için güçlü bir özgürlükçü söylem üretmeden Türkiye’nin gelecek yürüyüşü tamamlanamaz. Bu çevreler kendilerini yerlilik testinden geçirmedikçe, zihinsel ve organik olarak vesayetçi rollerden koparılmadıkça yeni yeni FETÖ tehditleri bu ülkenin karşısına dikilecektir.
“Muhafazakâr Muhalefet”, “Muhafazakâr Müdahale” dediğim işte bu tehlikedir
Mesela bugünlerde Türkiye’nin millileşmesine, kendini dönüştürmesine, tarihi yükselişine karşı pozisyon alanların, Erdoğan’a muhaliflik altında gizledikleri vesayetçi bağlantıları, ülke için bir tehdit haline gelebilir. Bu yönde bir arayışın, hareketlenmenin, çalışmanın varlığı ortadadır.
Bu ülkeyi yeni bir çokuluslu müdahaleye açık hale getirmek isteyenler kesinlikle bağımsız, yerli değildir ve başkalarının ajandasını servis etmektedir. İki yıldır, “Muhafazakâr Muhalefet” ve “Muhafazakâr Müdahale” ile anlatmaya çalıştığım budur. Bu, yeni bir vesayet ekseni inşa etme girişimi çerçevesinde bir tartışmadır. Dün birileri nasıl kullanıldıysa bugün de ikame çevreler o şekilde kullanılmaktadır.
Bugünkü vesayetçi yapılanmayı otuz yıl sonra mı tartışacağız yani!
Osmanlı’nın son dönemi, Soğuk Savaş dönemi ve Türkiye’nin millileşme/vesayetten kurtulma mücadelesi verdiği bu dönemi iyi kıyaslayın. Kimlerin nerede durduklarına dikkatle bakın. Çok çarpıcı örnekler göreceksiniz.
Bu konu kişisel tartışmalara indirgenemez. Çünkü bu, Türkiye’nin bekâ meselesidir, öyle ele alınmalıdır. Geçmişle hesaplaşmadan bir gelecek kuramazsınız. Bu hesaplaşma yaşanmazsa aynı direnç odakları, “iç işgalciler” yeni bir yapılanma ile Türkiye’nin karşısına dikilir. Şu an böyle bir çalışma yapılıyor zaten. Siyasette, medyada, iş dünyasında, sivil toplum kuruluşlarında bu yönde büyük bir çalışma var zaten.
Geçmişte kimlerin, hangi çevrelerin ne amaçla kullanıldığını açıkça ortaya serelim. Bunu yapmazsak, bugünü ve geleceği göremeyiz. Bugünkü vesayetçi yapılanmayı da otuz yıl sonra tartışırız o zaman!
.
Bugün 512 ziyaretçi (1108 klik) kişi burdaydı!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
.
‘Kim Milyoner Olmak İster’deki o soru, neden duygulandırdı? * Çünkü Kudüs’ten Medine’ye, Tuna’dan Basra’ya ‘Biz’ vardık. * Türk’tük, Arap’tık, Kürt’tük, “Biz” kalmaya çalışıyorduk..
04:002/01/2019, Çarşamba
G: 2/01/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
ATV’de yayınlanan yarışma programında sorulan bir soru, Türkiye’nin toplumsal hassasiyetini neden bu kadar etkiledi? Zihin dünyamızı, gönül dünyamızı neden bu kadar sarstı? Neden bu kadar duygulandık, neden bazılarımızın gözleri yaşardı, kalpleri ağrıdı?
* ‘Kim Milyoner Olmak İster’deki o soru, neden duygulandırdı? * Çünkü Kudüs’ten Medine’ye, Tuna’dan Basra’ya ‘Biz’ vardık. * Türk’tük, Arap’tık, Kürt’tük, “Biz” kalmaya çalışıyorduk..
* ‘Kim Milyoner Olmak İster’deki o soru, neden duygulandırdı? * Çünkü Kudüs’ten Medine’ye, Tuna’dan Basra’ya ‘Biz’ vardık. * Türk’tük, Arap’tık, Kürt’tük, “Biz” kalmaya çalışıyorduk..
26 Aralık, Çarşamba
Soru şuydu: “1819’da İstanbul’da havalimanı olsaydı hangi şehirlere seyahat etmek için ‘dış hatlar’ terminalini kullanmak gerekirdi?” Cevaplar arasında ‘Atina, Saraybosna, Sofya’ var. ‘Şam, Kudüs, Kahire’ var. ‘Bağdat, Amman, Medine’ var.
Tuna’dan Basra’ya, Kudüs’ten Medine’ye kadar “biz” vardık
Cevap bunlardan hiçbiri değildi. Bu şehirlerin tamamına ‘iç hatlar’ seferleri yapılıyor olacaktı. Bu şehirlere de Konya’ya, Trabzon’a, İzmir’e, Edirne’ye, Diyarbakır’a, Erzurum’a gidiyor gibi gidiyor olacaktık.
Ve bu şehirler Osmanlı’nın merkez şehirleriydi. Coğrafyamızın kadim şehirleriydi. Coğrafya inşa eden, tarih yapan, imparatorluklar besleyen ve büyüten şehirlerdi. Ve bu şehirler varken “Biz” vardık.
Tuna’dan Basra Körfezi’ne, Kafkaslar’dan Kızıldeniz’e, Kudüs ve Medine’den Bağdat ve Şam’a kadar “biz” vardık. O “Biz” Balkan’dık, Mozopotamya’ydık, Anadolu’yduk, Hint Okyanusu’yduk, Karadeniz’dik, Akdeniz’dik.
Türk’tük, Arap’tık, Kürt’tük.. “Biz” kalmaya çalışıyorduk..
Türk’tük, Arap’tık, Kürt’tük, Çerkez ya da Boşnak’tık, Arnavut ya da Acem’dik. Ama “Biz’dik. O “Biz” düşüncesi varken dünyanın merkeziydik, yeryüzünün ana aksıydık, gücün ve zenginliğin kaynağıydık, küresel iktidar alanını biçimlendiriyorduk.
1819’dan sonra bütün bu şehirleri, bir coğrafyayı savunmak, korumak, birarada tutmak için çok büyük mücadeleler verdik. Korumaya, kollamaya, birarada tutmaya çalıştığımız şey, sadece o şehirler değildi. “Biz” olanı korumaya çalışıyorduk, “Biz” olarak kalmaya çalışıyorduk.
Hafızamız, gönüllerimiz ve şehirlerimiz dağıldı..
Ve o “Biz” kimliğini kaybettikten sonra o şehirleri de kaybettik. Sadece şehirleri değil, birbirimizi kaybettik. Yüzlerce yıl tarih inşa ederken bir anda tarih dışına itildik. Coğrafyamız dağıldı, şehirlerimiz dağıldı, gönüllerimiz dağıldı. En önemlisi de hafızamız dağıldı, körleştik, unutkanlaştık.
2003 yılında Irak işgal edildiğinde Kut şehrinde katliam haberleri geldiğinde Kutu’l-Amare’yi birkaçımız dışında, hatırlamadık. Mezopotamya’nın kalbine yüzbinlerce kişilik Batılı ordu yığınak yaparken, İslâm’ın kadim şehirlerinden Bağdat yüksek duvarlarla parçalara ayrılırken, yüzlerce yıl birarada yaşamış insanlar birbirini boğazlarken hatırlamadık. Oysa o Bağdat kaç imparatorluk beslemiş, büyütmüş, yaşlandırmıştı. Doksan yıl öncesine dair hafızalarımızda hiçbir şey bulamadık.
“Bize Fatiha okumayın. İntikam, ah intikam!” yazan Mehmetçik, bizlere ne anlatıyordu?
İsrail Gazze’yi bombalarken, katliam üstüne katliam yaparken, bir milleti dünyanın gözü önünde imha ederken “Gazze” diye sokaklara döküldük. Filistin bayrakları taşıdık, sapan taşlarıyla direnenler kahramanlarımızdı. Ama 1917’deki Gazze savaşlarını hatırlamadık.
Yine doksan yıl öncesine uyanamadık. Birinci, İkinci, Üçüncü Gazze Savaşları neydi, dönüp bakamadık. İsrail o çatışmaların yaşandığı hangi köyleri bombalıyordu, hafızamız buna yetmedi.
Oysa Gazze savaşlarında şehit olan Mehmetçiğin hatıraları bile İngiliz arşivlerindeydi, oradan öğreniyorduk. Anadolu’dan Kudüs’ü korumak için buralara gelen Mehmetçiğin cep notlarında yazan; “Sakın bize Fatiha okumayın. İntikam, ah intikam!” ifadelerinin ne anlama geldiğini bilemedik.
Balkan ve Kafkas trajedileri…Çünkü biz ‘ağlamayan’ millettik.
Balkanlar’dan akın akın Anadolu’ya akan milyonlarca insanın yaşadığı trajedileri, katliam ve kıyımları, yüzbinlerce insanının şehit oluşunu, o soykırımı hatırlamadık, unutmayı tercih ettik. Kafkaslardan Anadolu’ya sığınanların dramlarını kimseye anlatmadık.
Anadolu’dan; bir daha dönmeyeceğini bile bile Yemen’e giden evlatlarımızın hatıralarını, bugün Yemen savaşı devam ederken bile hatırlamadık, öğrenmedik, şimdiki nesillere taşımadık, taşıyamadık.
Çünkü biz “ağlamayı bilmeyen” bir millettik. Yalvarmayacaktık, zayıf olmayacaktık, gururumuzdan taviz vermeyecektik, kimseden yardım istemeyecektik ve asla eğilmeyecektik.
Pasifik’ten Atlantik’e uzanan büyük idealdik…
Tuna kıyılarından, Yemen’den, Kafkaslardan gelen yanık türküleri dinledik. Anadolu’dan yükselen ağıtları dinledik. Acımasız bir sabırla sustuk. Susmayı ve beklemeyi bildik.
Çünkü biz; Büyük Okyanus’un kıyılarından, Hint Okyanusu’nun kıyılarından Atlas Okyanusu kıyılarına uzanan bir büyük idealdik. Tarihi devletlerin değil şehirlerin yaptığının bilincindeydik. Şehirlerin acıyı unutmadığının, bir gün intikamını alacağının bilincindeydik.
20. yüzyıl boyunca Anadolu’ya sığındık ve hep sustuk. Hafızalarımız silindi, yine sustuk. Bir gün, bu toprakların yeniden uyanacağını bilerek sustuk.
Çünkü üçüncü büyük uyanıştı, yükselişti bu..
Haçlı Savaşları’ndan sonra, Selçuklu’dan sonra, Moğol İstilası’ndan sonra yeniden dirildiği gibi, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra da yeni bir dirilişin geleceğine inanarak sustuk.
İşte şimdi hafızamız canlandı, dilimiz çözüldü, duygularımız serbest kaldı, inancımız güç kazandı. Medine’yi de, Saraybosna’yı da, Bağdat’ı da yeniden hatırladık. Vatan nedir, coğrafya nedir, kadim şehirlerimiz neresidir, canlandık…
Bugün Pasifik kıyılarından Atlas Okyanusu’na kadar bütün coğrafyada bir ”Türkiye dili” güç kazanıyorsa işte bu hafızanın canlanması, tarihin bugüne taşınmasıdır. Bu büyük ideal, dar anlamda bir milliyetçilik değildir. “Ben” değil, “Biz” mücadelesidir.
Bu yüzden duygulandık, artık o ‘dil’ çözülmüştür..
Türkiye’nin verdiği mücadele budur. Türkiye’ye karşı Batı’dan, Doğu’dan, coğrafyamızdan ve onlarla beraber “içeriden” saldırılar bu yüzdendir. Zihinlerimizin, kalplerimizin, düşüncelerimizin yeniden canlanması bu yüzdendir. Bu, büyük tarih hesaplaşmasıdır. Yüz yıl önceki çöküş bir tarih dönüşüydü. Bugünkü yükseliş de öyle bir tarih dönüşüdür.
O sorunun cevaplarının insanlarımızın gönül dünyalarını bu kadar etkilemesinin, zihin dünyalarını bu kadar sarsmasının nedeni, işte bu bilincin keşfidir, bu hafızanın canlanmasıdır, bu kimliğin yeniden inşasıdır. Bu, bütün siyasi söylemlerden çok daha etkili bir “dil”dir. Ve o dil artık çözülmüştür. Bir televizyon programındaki o sorunun yol açtığı etki, bugünün bütün siyasi ve toplumsal eğiliminin kodlarını ortaya koymuştur. Bu da yeniden yükselişin ta kendisidir.
* Kaşıkçı cinayeti unutturuldu mu? * Bir nihai hesaplaşma öncesinde iki Veliaht’ın Türkiye ile savaşı.. * Bizi şah damarımızdan vurmak isteyenler tarih dışına itilecektir
04:004/01/2019, Cuma
G: 4/01/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Cemal Kaşıkçı cinayeti unutuldu mu, unutturuldu mu? Türkiye’yi aşağılayıcı bir biçimde, Suudi Arabistan Konsolosluğu’nda vahşi bir şekilde öldürülüp cesedi yok edilen bir gazeteci ile ilgili tartışma bu kadar mıydı?
Şanghay'a yeni üyeler geliyor
Şanghay'a yeni üyeler geliyor
10 Temmuz, Cuma
Cinayet emrini veren belli, bu talimatla cinayeti işleyenler belli, cinayetin ne amaçla yapıldığı belli, cinayet üzerinden Türkiye’ye verilen mesajlar belli, cinayetle ilgili kanıtlar belli ama bütün bunlardan sonraya koca bir sessizlikten başka bir şey kalmadı.
“En kirli dosyayı kapatma”: Yargılama değil örtbas bu..
S. Arabistan, Kaşıkçı cinayetinden sorumlu 11 kişiyi yargılıyormuş, beş tanesi hakkında idam istenmiş! Bu bir yargılama değil, örtbas etme, delilleri yok etme, meselenin içinde olanları susturma yargılamasıdır!
Yargılama yapmadan da bu kişileri yok edip, olayı kapatabilirlerdi. Normalde yöntemleri buydu. Ama Kaşıkçı cinayetindeki rezilce taktiklerden sonra bu işi böyle çözmeleri kendilerine yeni yeni dosyalar açacaktı. Masum bir yoldan en kirli dosyayı kapatmayı tercih ettiler.
Bunları yazıyorum ama meselenin sadece bir Kaşıkçı meselesi olmadığını, suskunluğun sadece bir cinayeti örtbas etmek olmadığını biliyorum. Çünkü biz bu meseleye Kaşıkçı cinayetinden çok önce, bir yıl önce başlamıştık.
Arap-Fars ve Arap-Türk savaşları: Kimlerin planı!
S. Arabistan Veliahtı Muhammed Bin Selman ve Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) Veliahtı Muhammed Bir Zaid üzerinden nasıl bölgesel istila planları uygulandığını, ne tür yeni çatışma senaryoları hazırlandığını, Arap-Fars ve Arap-Türk savaşları planlamalarını kimlerin yaptığını ve bu İki Veliaht üzerinden servis ettiğini tartışmaya açmıştık.
İki Veliaht üzerinden yürütülen bölgesel senaryoların bütün coğrafya için bir imha planı olarak kurgulandığını, “Türkiye”yi Durdurma” hesabı gerçekleşmeden bu planların uygulanamayacağını, bu yüzden bütün güçleri ile Türkiye karşıtı bir blok oluşturmaya çalıştıklarını, Arap dünyasında Türkiye düşmanlığı kampanyasının yürütüldüğünü, bu amaçla terör örgütlerine açık bicimde destek verildiğini, Suriye’nin Kuzeyi’nde “Türkiye Cephesi” kurulup Arap dünyası ile bütün bağlarımızın koparılmak istendiğini zaten konuşuyorduk.
Dolar krizinin merkezinde yine o iki veliaht vardı…
İki Veliaht’ın Kaşıkçı cinayeti benzeri cinayetleri zaten işlediğini, infaz timleri kurduğunu, terör ihaleleri dağıttığını, 15 Temmuz dâhil Türkiye içi operasyonlara para ve lojistik destek verdiklerini, Türkiye’yi PKK ve FETÖ ile içeriden vuranların, bu olmayınca ekonomik kriz ve baskılarla doğrudan Batı’dan sıkıştıranların yeni yöntem olarak bu İki Veliaht’ı karşımıza diktiğini, kirli hesaplarını bu iki kişi üzerinden uygulamaya soktuğunu konuşuyorduk. Cemal Kaşıkçı cinayeti tam da bu kapsamlı projeler devam ederken gerçekleşti.
Peki, ne oldu bu cinayetten sonra, bütün bunlar bitti mi? Elbette hayır! Daha da hızlandı?
Türkiye’ye yönelik dolar operasyonunun merkezinde yine bu İki Veliaht vardı. Gerektiğinde ABD’nin siyasi ve ekonomik gücünü de devreye alarak Türkiye’yi ekonomik alanda köşeye sıkıştırmaya çalıştılar.
Zira “paranın gücü” hem S. Arabistan için hem BAE için olağanüstüydü ve bugüne kadar bütün hesaplarını, ilişkilerini, örtülü operasyonlarını bu güçle yapmaya alışkındılar.
İşte tam da bu dönemde, nelere dikkat etmeliyiz?
Türkiye’yi siyasi olarak, askeri olarak, uluslararası ilişkiler açısından zorlayamayacaklarını biliyorlardı. Para ile diz çöktürme, terörle zorlama, içerideki bir takım çevreleri harekete geçirme dışında seçenekleri zaten yoktu.
Tam da bu dönemde, ülkemiz içindeki medya operasyonlarına, STK operasyonlarına, siyasi operasyonlara odaklanmanın vaktidir. Tam bu dönemde Suriye üzerinden yürüttükleri Türkiye düşmanlığına, ülkemizin güneyini çevrelemeye dönük hareketliliklerine odaklanmanın zamanıdır.
Tam bu dönemde, Türkiye’nin Fırat’ın Doğu’suna yönelik operasyonlarını durdurmaya, sulandırmaya dönük hem içeriden hem bölgeden ortak yürütülen çalışmalara odaklanmanın zamanıdır. Tam bu dönemde bazı muhafazakâr çevreleri Erdoğan’a karşı, aslında ülkemize karşı harekete geçirmeye dönük örtülü çalışmalara dikkat etme vaktidir.
Türkiye’yi şah damarından vurma: Hepsinde imza aynıdır, tanıdıktır..
Tam bu dönemde, hem de seçimler öncesinde, hükümetin bakanlarına, kurumlarına ve icraatlarına dönük hemen her hafta servis edilen örtülü çalışmaya dikkat çekme vaktidir. Tam bu dönemde, “İslâmî hassasiyetler” üzerinden tahrikler üretmeye dönük girişimlere dikkat etme vaktidir.
Çünkü bunların hepsinde imza aynıdır ve tanıdıktır. FETÖ ve 15 Temmuz tecrübesinden sonra bu ülkenin ana omurgasını vurmaya, şah damarını hedef almaya dönük bir süreç işletilmektedir ve imza yine aynıdır.
Suskunluk Kaşıkçı cinayetini örtbas etmeye dönük değil. Bunu hiçbir zaman başaramayacaklar. Suskunluğun sebebi, Türkiye ve bu iki ülke arasındaki bölgesel güç hesaplaşmasının yeni bir evreye girmesiyle alakalıdır. Artık açık oynuyorlar.
O gün Türkiye’den destek isteyecekler
Artık bütün cephelerde Türkiye ile vuruşmaya çalışıyorlar. Artık Somali’den Sudan’a, Irak’tan Suriye’ye kadar her alanda Türkiye’nin elini boşa çıkarmaya çalışıyorlar.
Ama bölgenin iki yeni vesayetçisi olan Muhammed bin Zaid ve Muhammed bin Selman şunu bilmeli ki, kendilerinin de, arkalarındaki efendilerinin de Türkiye’ye diz çöktürmeye gücü yetmeyecektir. Artık suyun akışı yön değiştirdi, bunu değiştiremezler.
Çok yakında büyük tuzağın Basra Körfezi’ne ve Suudi Arabistan’a kurulduğunu gördüklerinde “Türkiye’nin desteğini” arayacaklarını şimdiden söylemiş olalım. Buna çok ihtiyaçları olacak çünkü. Bütün bölgede nihai hesaplaşmanın hazırlıkları yapılıyor çünkü.
* ‘İstanbul’un Çılgın Projesi’ Binali Yıldırım, ne vadediyor? * ‘İkinci 25 yılı başlatmak’ ve ‘İstanbul Yükselişi’ ne demek?
04:008/01/2019, Salı
G: 8/01/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İstanbul bir şehir gibi değil bir “ülke” gibidir. Sadece bir turizm şehri değil, siyasi, ekonomik ve kültürel bir güçtür. Bu alanlarda dünyanın birçok ülkesinden daha etkilidir. Siyasi tarihi, insanlık tarihi kadar eskidir. Roma’nın, Osmanlı’nın başkenti olduğu gibi İslam’a da başkentlik yapmış, yüzyıllar boyunca Avrupa tarihini, coğrafyasını biçimlendirmiştir.
Almanya'dan Avro Bölgesi için önlem
Almanya'dan Avro Bölgesi için önlem
10 Temmuz, Cuma
20. yüzyılın terk edilmişliğini bir kenara koyarsak İstanbul, küresel ölçekte etkisini, gücünü son on beş yılda çok daha hızlı biçimde artırmaktadır. Londra, New York, Paris gibi Avrupa merkez şehirlerinin siyasi, ekonomik, diplomasi ve kültürel gücü ile rekabet edecek imkana yönelmiş, 21. yüzyılın yıldız şehirlerinden biri olmaya doğru ilerlemektedir.
Büyük düşüncelerin, büyük hayallerin şehri..
Türkiye’nin yükseliş tarihini başlatmasına paralel biçimde bir “İstanbul Yükselişi” söz konusudur. Sadece ekonomisi dünyanın 140 ülkesinden daha büyüktür. Son yıllarda üstlendiği enformatik merkez olma özelliği, Batı başkentlerini gölgede bırakır hale gelmektedir.
Bugün “coğrafyamız”ın derinliğini, genişliğini ne kadar büyük hesaplarsanız hesaplayın, İstanbul hepsini dolduracak kadar büyüktür, zengindir, öncüdür. Afrika’dan Uzak Asya’ya, Ortadoğu’dan Orta Asya’ya kadar İstanbul bir efsanedir, hayaldir.
Büyük düşüncelerin, büyük hayallerin, büyük yeniliklerin şehridir. İstanbul bir kimliktir, Türkiye’nin zenginliği, en etkili gücüdür. Bölgesel ve küresel güce, etkinliğe açılan kapısıdır.
“İkinci 25 yılı başlatıyoruz”
Böyle bir şehrin belediye başkanlığı sadece bir Büyükşehir’in belediye başkanlığı değildir. Sadece İstanbul’la sınırlı, sadece İstanbullularla sınırlı bir görev ve sorumluluk değildir. Bu şehrin sorunları da, ihtiyaçları da, imkanları da İstanbul’a özgü değildir. Bütün Türkiye’yi ilgilendirmektedir. Çünkü bütün Türkiye bir şekilde İstanbul’dadır, çilesini çekmekte, imkanından yararlanmaktadır.
Dün AK Parti’nin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayı Binali Yıldırım’ı dinlerken bunlar geldi aklıma. Başkan adayı olarak medya temsilcileriyle uzun bir sohbet yaptı. En geniş anlamda temsil fotoğrafı vardı toplantıda. “Her türlü soruya açığım, istediğinizi sorun” dedi. Her soruya açık yüreklilikle cevap verdi.
“İstanbullular hayalleri ve beklentileri karşılayacak bir şehir arzu ediyor. İstanbul isteyecek biz yapacağız” diyen Yıldırım; “Yerel yönetimde 25 yıllık tecrübemiz var. Günahıyla sevabıyla çeyrek asrın sorumlusu biziz. 31 Mart seçimleriyle 25 yıl daha sürecek yeni bir dönemin kapılarını aralamayı hedefliyoruz. Bu dönemin ilk durağı Cumhuriyet’imizin 100. yılı olan 2023’tür” sözleri bence İstanbul vizyonunu anlatmaya yetiyor.
“İstanbul 4.0” dönemi..
Ona göre dünya değişiyor, Türkiye değişiyor, İstanbul değişiyor. Önceden çöp, susuzluk, hava kirliliği konuşuluyordu. Şimdi her şeyin bilgi, bilişim, teknolojiyle test edildiği yeni bir dönem başlıyor. İlk dönemi “İstanbul 1.0” olarak niteliyor. Yeni dönemi ise “İstanbul 4.0” olarak tanımlıyor.
Konuşmasının detaylarını gazetelerden okuyacaksınız. Benim tespitlerim şöyle: Cumhurbaşkanı Erdoğan, İstanbul’a çok güçlü bir aday belirledi. Bu seçim, İstanbul için yepyeni projelerin, hesapların habercisidir. Binali Yıldırım’ın İstanbul BB Başkanlığı, ciddi yeniliklere kapı aralayacak. Belediyecilikte devrim yapan AK Parti, bunun bir sonraki adımına, ikinci devrime hazırlanıyor.
Türkiye’nin yükselişine paralel bir “İstanbul yükselişi” başlıyor
İstanbul’da sadece Türkiye için değil, küresel ölçekte bir belediyecilik “modeli” geliştirilecek. Altyapı hizmetlerinde çok büyük tecrübe kazanıldı. Bunlar kendiliğinden yürüyecek. Binali Bey, yeni şeyler inşa etmeye odaklanmış. Bu konuda kafasında çok şey olduğu belli. Zihni net, kendinden emin, ne yapması gerektiğini biliyor.
Cumhuriyetin 100’üncü yılında ülkemizin hedefleri, gençliğin nasıl motive edileceği, hangi yöne Türkiye’yi taşıyacağı konusunda kafa yoruyor. Bu düşüncelerini İstanbul’da uygulama fırsatı bulacak. Bir “İstanbul yükselişi”ne imza atmak istiyor.
Fiziki kalkınmadan sonra sosyal ve kültürel yükseliş..
Belediyecilik hizmetlerinde bir konsept değişimi getirmek istiyor. Bundan sonra daha sosyal, estetik, kültürel içerikli konuların heyecan vereceğini, kitlesel katılım imkanı sağlayacağını, sıranın fiziki kalkınmadan sonraki adımlara geldiğini düşünüyor.
İstanbul için belediyecilik hizmetinin, belediye başkanının alanının dışına taştığını, çok daha büyük bir ölçekten hareket etmenin zorunlu hale geldiğini düşünüyor. Zamanla bu projeleri tek tek göreceğiz. O da zaten, “Bugün her şeyi açıklamayayım. Daha çok fırsatımız olacak, anlatacağız” dedi. Önümüzdeki günlerde kampanya kapsamında bu projelerini tek tek paylaşacak.
“Çılgın proje”: İstanbul kimliğini inşa etmek..
Öyle görünüyor ki, Binali Yıldırım’ın belediye başkanlığı, sadece bir belediye başkanlığı ölçeğiyle, sadece bilinen hizmetlerle sınırlı olmayacak. Bir mucize gerçekleştirmek istiyor. Büyük vaatler, boş hayaller değil, somut projeler var kafasında.
İBB’deki çalışmaları, uzun yıllar ulaştırma bakanlığı, Başbakanlık ve TBMM Başkanlığı yapmış, siyasi tecrübesi çok güçlü, Türkiye için birçok yeniliğe imza atmış birinin nasıl bir “İstanbul kimliği” gerçekleştireceğine dair zihnimde çok şey canlandı.
“İstanbul için çılgın projeniz nedir” sorusuna verdiği “Binali Yıldırım” cevabı da bunu anlatıyor zaten… Sanırım İstanbul için büyük düşünceler, büyük projeler, çok ciddi yenilikler dönemi başlıyor.
Bolton, o harita bu ülkeye sökmez * Bunlar son oyalama taktikleriniz olsun * Biz, “Türkiye Ekseni”ne inanıyoruz * Fırat’ın Doğu’suna müdahale şarttır
04:009/01/2019, Çarşamba
G: 9/01/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Son oyalama taktiği olsun bu!
Türkiye’yi hem bölgeden hem Batı’dan hem içeriden durdurmaya dönük son manevraları bu olsun!
Fırat’ın Doğu’suna operasyonu engellemeye dönük son yalanları, son taktikleri bu olsun.
PKK’yı stratejik ortak ilan eden ABD ve İsrail’in bu ülkeyi küçük düşürmeye, hafife almaya, Suriye’nin kuzeyinde “Türkiye Cephesi” açmaya dönük artık alenileşen projelerini “dostluk” adı altında yürütmeye dönük son girişimleri olsun.
Engelli ve yaşlılara imece usulü iftar
Engelli ve yaşlılara imece usulü iftar
11 Temmuz, Cumartesi
Biz “Türkiye Ekseni”ne inanıyoruz. Ayar verme, oyalama dönemi geçti.
Terör üzerinden bu ülkeye ayar vermeye, bütün bölgeyi Türkiye karşıtı bir eksene çekmeye, milletimizi Araplar ve Kürtlerle düşman etmeye, coğrafyamızı kalın duvarlarla bölgeye, zihinlerimizi formatlamaya, bu ülkeyi yüz yıl sonra bir kez daha Anadolu’ya hapsetmeye dönük o bitmek tükenmek bilmez projelerinin son çıkışı bu olsun.
Biz “Türkiye Ekseni”ne inanıyoruz. Biz, Müslüman dünyanın her köşesinde, coğrafyamızın her sokağında bir ortak, bağımsız siyasi dilin gelişmesine, yeni bir tarih yükselişine inanıyoruz.
ABD, İngiltere, İsrail ya da Çin: Bu ülkeyi kurban vermeyeceğiz!
Biz, bu ülkenin güvenlik sorunlarının, gelecek hesaplarının yüzlerce yıllık tarihi derinlikten güç alıp geleceğe yürümesine, hiçbir şekilde başkalarının inisiyatifine terkedilmemesi gerektiğine inanıyoruz.
Biz, ABD’nin, İngiltere’nin, İsrail’in, Rusya’nın ya da Çin’in, küresel hesaplarına bu ülkeyi kurban etmelerine asla izin vermeyeceğiz. Coğrafyamızı, geçmişimizi ve geleceğimizi, acılarımızı ve inançlarımızı kullanmalarına asla izin vermeyeceğiz. Onlar adına savaşmayacak, onlar adına silah kullanmayacak, onların güç hesaplaşmalarının aparatı olmayacağız.
Suriye savaşı sadece bu proje için başlatılmıştır..
Suriye’nin kuzeyindeki proje, bir harita planıdır. PKK bu amaçla kullanılan bir aparat, bir dış tehdittir. Açık söyleyeyim; Suriye savaşı sadece bu proje için başlatılmıştır. Suriye savaşı Suriye halkını Baas rejiminden kurtarma niyetiyle başlatılmamıştır.
Türkiye ile Arap dünyası arasına bir tampon bölge oluşturmak, yüzlerce kilometre uzunluğunda bir “Türkiye Cephesi” kurmak için başlatılmıştır. Bu kuşaktaki demografik tasfiyenin amacı da budur.
BAE’li Muhammed Bin Zaid ile Suudi Muhammed Bin Selman üzerinden yürütülen çalışma, Türkiye düşmanlığı tezi de bundandır, bu projenin parçasıdır.
John Bolton, Sen kimi kandırıyorsun!
Trump, Suriye’den ABD askerlerinin çekilmesi sözünü verdi. ABD yerleşik sistemi, bu projenin mimarları kesinlikle Trump’ın sözlerini uygulamayacak. Sulandıracak, dolambaçlı yollardan gidecek, çekilmeyi boşa çıkaracak yeni tehditler üretecek, Türkiye’yi oyalayacak ama asla projeden vazgeçmeyecek.
Çünkü bu, Türkiye’yi durdurmaya, Arap dünyasını parçalamaya, büyük bölgesel çatışma planını uygulamaya dönük, 1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana devam eden projenin parçasıdır.
John Bolton ve ekibi Ankara’ya sadece “oyalama” amaçlı gelmiştir. Fırat’ın Doğu’sunu güvenceye alma amaçlı gelmiştir. PKK’yı koruma amaçlı gelmiştir. Söylediklerinin tam tersine DEAŞ’ı koruma amaçlı gelmiştir.
Akdeniz’den İran sınırına kadar “Güvenlik Kalkanı..”
Türkiye sınırlarını, güvenliğini, bölgesel geleceğini, coğrafyasını sadece kendi gücüyle, bileğinin hakkıyla koruyabilir. Bu hak, bu sorumluluk, bu imtiyaz hiçbir güce, hiçbir uluslararası teşkilata, hiçbir müttefike havale edilemez. O “müttefik” dediğimiz çevreler zaten o projenin mimarlarıdır.
Türkiye, kendini sınırlarının sıfır noktasında asla savunamaz. Bu mümkün değildir. Akdeniz’den İran sınırına kadar koridor açmak isteyenlere karşı, Akdeniz’den İran sınırına kadar sınırımızın dışında bir güvenlik kalkanı oluşturma dışında hiçbir savunma stratejimiz, bölgenin geldiği durum itibariyle, anlamlı değildir.
Binlerce kilometreden gelip akıl veremezsiniz.. O dönem çoktan kapandı..
Binlerce kilometre öteden sınırlarımıza akın edenler bize akıl veremez. Ankara’da masaya harita koyanlara kendi haritalarımızı raflardan indirerek cevap vermek zorundayız. Suriye’nin ve Irak’ın bütünlüğünü sağlamak, bu yönde çaba harcamak zorundayız. Irak ve Suriye parçalandığında “Türkiye Savaşı”nın çıkarılacağını bilmek zorundayız.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, dünkü grup konuşmasında gayet açıklıkla bütün bunları anlattı. Bizi Mümbiç’te oyalıyorlar, biliyoruz, dedi. Fırat’ın Doğu’suna müdahale yakında başlayacak, dedi. Ama Erdoğan’ın sözlerine karşı içeride de bir direncin olduğu, birilerinin “projenin devamından yana” hareket halinde olduğu biliniyor artık.
“Türkiye Ekseni” dışında hiçbir geleceğimiz olmayacak. Bunu bugün anlamayanlar yarın mutlaka anlayacak.
Ne zaman Fırat’ın Doğu’su gündeme gelse, böyle oluyor
Türkiye ne zaman Fırat’ın Doğu’suna girmeye kalkışsa; ABD hemen harekete geçer; “Mümbiç’ten çekiliyoruz, PKK bölgeden gidecek” der. “Suriye’nin kuzeyinden çekiliyoruz ama bu zaman alacak, koordinasyon içinde olalım” der.
Bir anda Arap düşmanlığı yaygarası başlar. Bir anda DEAŞ tartışmaları ya da saldırıları ayyuka çıkar. Bir anda Suudi ve BAE askerleri bölgeye gelmeye kalkışır. Ya da Türkiye toplumunun hassasiyetlerini istismar edecek, ülkeyi zor durumda bırakacak başka meseleler devreye girer.
Bugün aynı durumdayız. Kartların yeniden karıldığı, hamurun yeniden yoğrulduğu dönemdeyiz. Sanki bütün ülkeler, örgütler, çevreler Türkiye’yi durdurmak için seferber olmuş durumda. Ama biz sapasağlam, her zamankinden güçlü ayaktayız.
Zor oyunu bozar dönemi. Ve oyun böyle bozulacak
Durduracaklar mı? Durduramamalılar…
Kaybettiğimiz her gün, fatura çok daha ağırlaşmaktadır. Oyun ortada ve bizce biliniyor. Zor oyunu bozar dönemindeyiz. Hiç bir güç, Türkiye’nin açık müdahalesinin karşısında durma imkanına sahip değildir.
Bolton ya da ortakları, ABD ya da İsrail, iki Veliaht ya da içerideki yeni tür vesayetçiler, Türkiye’yi durdurma imkanına sahip olamamalıdır.
Çünkü bir Anadolu, bir coğrafya, bir gelecek mücadelesi veriyoruz. Bugün atmadığımız adımların 21. yüzyıla dönük çok ağır sonuçları olacak ve geri dönüş imkanı da kalmayacaktır.
Fırat’ın Doğu’suna müdahale şarttır…
Türkiye’nin Fırat’ın Doğu’suna müdahale dışında hiçbir seçeneği yoktur. Bu, üç yıl önce de böyleydi, bu on yıl sonra da böyle olacaktır. Bu gerçek asla değişmeyecektir.
Yanlarında getirdikleri teklifleri ve harita taslaklarını Bolton ve ekibine “yedirme” dışında hiç bir seçeneğimiz yoktur. Asil olan, yüzlerce yıllık siyasi genetiğe uygun olan da budur.
Türkiye bunu yapacaktır… Bunu yaparken bölgedeki Türkiye karşıtlarına da, “iç işgalcilere” de en doğru cevabı vermiş olacaktır.
Bu ülkenin gelecek garantisi şudur. İran sınırından Akdeniz’e kadar, Türkiye’nin güneyinde, Suriye sınırları içinde hiçbir bölge dışı ülke ya da hiçbir örgüt hakim olamamalıdır. Bu kuşak Türkiye’nin güvenlik kuşağıdır, gelecek kuşağıdır.
* Türkistan da bizim Filistin de. * Enver de bizim Şeyh Yasin de. * Kimler, kimlerin düdüğünü çalıyor, biz bunu iyi biliriz..
04:0012/01/2019, Cumartesi
G: 12/01/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkistan’dan, Uzak Asya’dan Afrika’nın derinliklerine, Atlantik kıyılarından Anadolu’ya ve Mezopotamya’ya kadar acı ile yazılmış bir tarih, bir büyük coğrafya hesaplaşması yaşıyoruz. Filistin ne kadar kalbimizdeyse, Suriye halkının dramı o kadar bizimdir. Doğu Türkistan ne kadar bizimse, Kafkaslar’daki dramlar da o kadar bizim tarihimizdir. Yüz yıl önce, bu coğrafyanın her köşesinde yaşanan acılar cümle cümle zihnimizdedir, kalbimizdedir.
Esed uçaklarından yoğun bombalama
Esed uçaklarından yoğun bombalama
11 Temmuz, Cumartesi
Balkanlar’dan Anadolu’ya sığınmak için yola çıkan, kıyımlara uğratılan, Anadolu’ya ulaşınca bu ülkeye sarılan herkesin tarihi ne kadar bizimse Kafkaslar’dan Anadolu’ya sığınmak için yola çıkanların, Karadeniz’de can verenlerin, Trabzon’dan Sakarya’ya kadar parçalana parçalana gelen ailelerin trajedileri de o kadar bizimdir.
Enver Paşa neyse Şeyh Ahmet Yasin odur! Çünkü mücadele aynıdır
Yemen’de, Kızıldeniz kıyılarında, Kanal’da, Gazze’de, Suriye’de can veren Anadolu evlatlarının acısı neyse, Sarıkamış’ta, İstiklal savaşının bütün cephelerinde can verenler bizim için aynıdır.
Türkistan direnişini örgütleyip Tacikistan’da hayatını kaybeden Enver Paşa neyse, Filistin direnişi için sabah namazı camiye giderken bir İsrail füzesiyle paramparça edilen Şeyh Ahmet Yasin bizim için odur. Doğu Türkistan direnişi tarihi neyse Anadolu direniş tarihi de, Bosna direniş tarihi de odur.
Hafızamız, hatıralarımız, duygularımız ve inançlarımız bir büyük coğrafya içindir, bir büyük millet içindir. Kalplerimiz; Atlantik kıyılarından Pasifik kıyılarına, Hint Okyanusu’ndan Çin Seddi’ne uzanan yeryüzünün kalbi için, Orta Kuşak dediğimiz bizim coğrafya için atmıyorsa, bir bilinç, bir kimlik geliştirmemiz mümkün değildir.
Kişiliksizlik, korkaklık sığıntılık: Biz asla sizin gibi olmayacağız
Dün İngiliz’e bugün ABD’ye sığınanlardan, dün Çin’e bugün Rusya’ya sığınanlardan, dün İran’a bugün S. Arabistan’a sığınanlardan hiç olmadım. Asla da olmayacağım. Milletimiz için, coğrafyamız için, geçmişimiz ve geleceğimiz için zihinlerimizdeki bu “sığıntılık”, bu yılışıklık, bu korkaklık, bu kişiliksizlik dün de en büyük düşmanımız oldu, bugün de önümüzdeki en büyük tehlikedir.
Coğrafyamız yüz yıl önce büyük bir yıkıma uğratıldı. Milletimiz tarih dışına itilmek istendi, Müslüman dünya bir daha ayağa kalkamayacak şekilde ezildi. Coğrafya parçalandı, zihinler parçalandı, aileler parçalandı, tarih ve kimlik parçalandı. Yüz yıllık dondurulmuş bir zamandan sonra coğrafyanın yeniden derlenip toparlanması için çok büyük bir fırsat oluştu, bir kapı açıldı, bir tarih aralığı oluştu.
İşte biz tam olarak buradayız: Coğrafyayı derleyip toplayan ‘Türkiye Ekseni’nde saf tuttuk
Türkiye, geçmişi ve geleceği buluşturmak için, onur ve haysiyeti yeniden inşa etmek için, özgürlük ve gücü yeniden tesis etmek için bir büyük seferberlik başlattı. Önce kendi içinde engellerle karşılaştı. Sonra kendi coğrafyasında engellerle karşılaştı.
Hem içeride hem bölgede Türkiye karşıtı cepheler inşa edildi. Yüz yıl önce bütün coğrafyayı mahvedenler yeniden Türkiye’nin karşısındaydı. Yine içerideki ortaklarıyla, yine bölgedeki ortaklarıyla. Çanakkale’de karşımızda kim varsa bugün yine onlar var.
O dönem bölgede ortakları kimlerse şimdi yine aynı güçler, çevreler, aileler var. Yine o dönemde içeride kimler “iç işgalci” olarak roller üstlenmişse bugün yine aynı damar, aynı çevreler aynı rolü üstleniyor. Yüz yıl önceki tartışmaların aynısı, pozisyonların aynısı bugün de biçimleniyor. O dönemin vesayetçileri bugün de vesayetçilik rollerini üstleniyor.
Kimse mücadelemizi rehin alamaz, Kimse bizi silah olarak kullanamaz
Tam bu dönemde, acılarımızı rehin alıyorlar. Direniş ruhumuz üzerine ipotek koyuyorlar. Bizim mücadelemizi kendi küresel güç hesaplaşmaları için çok çirkin biçimde kullanıyorlar. ABD ya da Çin, Rusya ya da AB veya bir başka merkez ülke, kendi güç haritaları için Müslümanları bir silah gücü olarak birbirlerine karşı kullanıyorlar.
Bu ülkeler bir yandan küresel ölçekte İslâm’la savaş yürütürken, diğer yandan Müslümanlar üzerinden örgütler kurarak, hedef ülkeleri istikrarsızlaştırıp diz çöktürmeye hazırlıyorlar. Bütün merkez ülkeler bunu yapıyor.
ABD ve İngiltere’nin İsrail ile birlikte otuz yıldır coğrafyamızda estirdiği fırtına, kâbus ortada.. Milyonlarca insanımız öldü. Şehirlerimiz harabeye döndü. Çin yıllardır Uygur halkına soykırım uyguluyor. Hindistan Müslümanlara yönelik kıyımlar yapıyor. Rusya Kafkasları nasıl ezdi biliyoruz. Biz, dört bir taraftan kuşatılmış nesilleriz.
Aldatıldık ve hâlâ aldatılıyoruz
Afganistan işgal edilirken Taliban dediler inandık. Irak işgal edilirken Saddam dediler inandık. Libya mahvedilirken Kaddafi dediler inandık. Hep bir bahane ürettiler, biz inandık ve ona göre pozisyon aldık.
Aldatıldık..
Birileri Müslümanları hem yok edip hem silah olarak kullanabiliyorsa, bizim bir şeyler söylememiz lazım. Dava bizim davamız, mücadele bizim mücadelemiz, kimlik bizim kimliğimiz, tarih bizim tarihimiz, iddia bizim iddiamız. Coğrafyamız için bir özgürlük söylemi ve güç inşası ancak ve ancak bize göre, bizim doğrularımıza göre, bizim duruşumuza göre olacaktır.
Sadece başkalarının kurşunlarını atmayın, diyorum. Sadece başkalarının savaşı için ölmeyin, diyorum. Öleceksek kendimiz için, kendi yolumuzda öleceğiz.
Bu arada;
Kimler, kimlerin düdüğünü çalıyor, çok iyi biliyoruz!
FETÖ’nün Pensilvanya’daki malikanesinde misafirliğe gidenler, hayatları boyunca tek bir orijinal cümle kurmayıp rüzgara göre birilerine sığınmayı karakter edinenler sakın bana ayar vermeye kalkmasın! Bakmayın şimdi coşkulu FETÖ karşıtlıklarına…
Ayrıca: Ben Doğu Türkistan hikâyeleriyle, mücadele tarihiyle büyüdüm. Orta üçüncü sınıfta Türkistan’a dair yayınlanmış kitapların büyük bölümünü okumuşum. Bir zamanlar bu ülkenin bayrağından nefret edenle, ellerine bile almayanlar şimdi bana Doğu Türkistan satmasın!
Ve kimse bunlar üzerinden bu ülkeye operasyon çekmesin. Kimlerin kimlerin düdüğünü çaldığı pekâlâ bilinmektedir.
ABD Başkanı değil DEAŞ lideri sanki.. * Bu söz savaş ilanıdır ama nihayetinde Trump söylüyor! * Türkiye, Fırat’ın Doğu’suna girecek ve hiçbir şey yapamayacaksınız!
04:0015/01/2019, Salı
G: 15/01/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
ABD Başkanı Donald Trump’ın; “Kürtlere saldırırsa Türkiye’yi ekonomik olarak çökertiriz, mahvederiz” açıklaması siyasi tarihin en büyük şantajlarından biridir. Hiçbir siyasi dille, gerekçeyle, mantıkla açıklanabilecek bir yanı yoktur.
KONESOB Başkanı Ali Osman Karamercan Sürücüleri Uyardı
KONESOB Başkanı Ali Osman Karamercan Sürücüleri Uyardı
12 Temmuz, Pazar
Bu cümle dengesiz, ayarsız bir zihnin ürünüdür. Bir devlet başkanının değil bir DEAŞ zihniyetinin göstergesidir. Ancak bir örgüt bu tür cümleler kurar. Ancak bir terör örgütü bu tür bir kafa yapısıyla olaylara bakar. Devlet aklını yitirmiş, örgüt aklına rehin düşmüş, Türkiye ve bölge gerçeğinin çok ötesinde bir akılsızlık örneğidir.
Hiçbir ülke, Türkiye’ye böyle bir tehditle, boyun eğdiremez
Hiçbir devlet, Türkiye’ye böyle bir tehditle iş yaptıramaz. Hiçbir güç Türkiye’yi bu şantajlarla kontrol altına alamaz. Terör örgütleriyle müttefik olan, DEAŞ’ı kurup işgale zemin hazırlayan, PKK’yı silahlandırıp Türkiye’ye saldırtan, ülkemizi Suriye’nin kuzeyinden çevreleyip kuşatmaya çalışan, coğrafyayı paramparça eden, yeni ve çok daha büyük bölgesel çatışmaların zeminini hazırlayan bir ülkenin lideri, bize kendi coğrafyamızı, kimlerle nasıl iş tutacağımızı öğretemez.
Hiçbir ülke, terörü etnik bir kimliğin arkasına gizleyerek koruyamaz, bu gizli niyet üzerinden “müttefik” tanımı içinde yer alan bir ülkeyi tehdit edemez. Yakın komşularını Türkiye aleyhine kışkırtamaz. Arap-İslâm dünyasını Türkiye aleyhine provoke edemez. Bu ülkeyi Anadolu’ya hapsetmeye dönük gizli amaçlarını bir takım ilişkiler arasına gizleyerek sürdüremez.
ABD dünya için bir tehdit haline gelmiştir: Bir küresel haydutla karşı karşıyayız
ABD’nin ya da Trump’ın dünyaya nizam verme ahlâkı da, ehliyeti de, ekonomik ve siyasi gücü de yoktur. ABD bu gücünü çoktan kaybetmiştir. En önemlisi de ABD’nin küresel etki alanında itibarı, ikna gücü olağanüstü derecede sarsılmış, çökmüştür.
Bu, sadece bizim için böyle değildir. Latin Amerika’dan Rusya’ya, Çin’den Afrika’ya hatta Avrupa’ya kadar ABD sadece saldırgan bir devlettir. Bu bakışı, yaklaşım tarzı, dünyayı algılama biçimi ile küresel ölçekte bir tehdit haline gelmiştir.
ABD yönetiminin ve halkının anlaması gereken yeni durum budur. Çünkü ülkeleri, dünyaya yön veren güç olmaktan çıkmış bir örgüte dönüşmüştür. Büyük tehlike burasıdır. Ne zaman ne yapacağı belli olmayan hantal ve çok dengesiz bir devletle karşı karşıyayız. Bu yüzden de itibarı sıfırlanmış, kaba güçle karşı karşıyayız. Bir küresel haydutlukla karşı karşıyayız.
Türkiye harita dayatılacak ülke değildir: Bir daha asla 20. yüzyıl yaşamayacağız
Türkiye için o tehditler dönemi çoktan kapanmıştır. Öyle bir twitle, bir Ankara ziyaretiyle, ABD medyasında yayınlatılan bir yazıyla ayar verilen, onlar olmazsa terörle şehirlerine girilen ülke yok artık. Bu blöfleri yiyecek, dolar operasyonlarıyla diz çöktürülecek, ekonomik terörle esir alınacak bir ülke yok. S. Arabistan ve BAE üzerinden para hareketleriyle köşeye sıkıştırılacak ülke yoktur.
Türkiye artık harita dayatılacak ülke değildir. Yeni Suriye haritalarına, Irak haritalarına, yarın S. Arabistan ve Körfez haritalarına zorlanacak bir ülke değildir ve olmayacaktır. Çünkü Türkiye vesayetle yönetilen bir ülke olmaktan çıkmış, bu mücadelede çok büyük bedeller ödemiştir. Gerekirse daha da ödeyecek ama bir daha asla 20. yüzyıl tekrarlanmayacaktır.
Bizim coğrafyamız, bizim ülkemiz, bizim aklımız..
Dünyanın yarıdan fazlasıyla savaş halinde olan bir ülkenin lideri tarafından tehdit ediliyoruz. Kürtlerle, Araplarla, İranlılarla, Orta Asya ile, Güney ve Uzak Asya ile ilişkilerimizi belirlemeye yeltenen, binlerce kilometreden sınırlarımıza gelip bize “güvenlik” palavraları sıkan, otuz yıldır bu ülkeye yalanlar söyleyen bir ABD’den söz ediyoruz.
Artık bu yalanlara inanacak kimse yok bu ülkede. Ülkemizi de, sınırlarımızı da, bölgemizi de ABD telkinleriyle görecek bir siyasi akıl ve toplumsal kimlik de yok artık. Bizim aklımız, bizim coğrafya bilgimiz, bizim siyasi zenginliğimiz, bizim gelecek hesaplarımız ortadadır. Kaba güçle bunları dizginlemek, bir milleti dizginlemek nasıl da aptalca bir bakış açısı.
Trump, Türkiye’den önce kendi ülkesine söz geçirsin, bir görelim!
Çin ile, Rusya ile, Avrupa ülkeleri ile, Latin Amerika ile, Türkiye ile ve daha birçok ülke ile ticaret savaşları başlatan ABD, yakın gelecekte bu savaşın aslında kendini vuracağını görecektir. Birkaç küçük devlet ve birkaç terör örgütü dışında hiçbir müttefiki kalmayan bir ülkeden söz ediyoruz. Bu her şeyi anlamaya yetecektir.
Trump, Türkiye’yi tehdit etmeyi bıraksın, kendi ülkesine söz geçirmeyi başarsın önce. Ülkesinde sözünü dinletemeyen bir liderin Türkiye’ye bu tür saldırısı aptallıktan başka bir şey değildir. ABD Başkanının bir an önce yeni bir dünyanın şekillendiğini görmesi lazım. Yapması gereken de kendi ülkesini bu yeniliklere uyumlu hale getirmektir. İnsanlığın gidişatının tam tersine yelken açmış imparatorlukların ne kadar yol alabileceğine dair tarih kitaplarında çokça örnek vardır.
İran sınırından Akdeniz’e: Hiçbir bölge dışı güç, hiçbir terör örgütü olamaz
Türkiye, güneyden çevrelenmeyi reddedecek ve asla buna boyun eğmeyecek. Türkiye, o terör koridorunu, o harita planını boşa çıkaracak adımları kararlılıkla atacak. Türkiye, ABD’den İsrail’e, BAE’den S. Arabistan’a ve içerideki ortaklarına kadar, kurulan büyük oyunu bozacak. Buna gücü de aklı da vardır.
Türkiye İran sınırından Akdeniz’e uzanan bütün güney sınırlarında bir terör örgütünün ya da bölge dışı bir ülkenin hâkim olmasına izin vermeyecek.
Fırat’ın Doğu’suna müdahale ertelenemez
Bu yüzden de Türkiye, Fırat’ın Doğu’suna müdahale edecek, etmek zorundadır. Buradaki tehlike ölümcül bir gerçektir, ülkemiz için en yakın ve en büyük tehdittir. Geçirdiğimiz, ertelediğimiz her günün bedeli çok daha ağır olmaktadır, olacaktır.
Bütün dünya şunu bilmeli: Çok bedel ödesek de o mücadeleyi kazanmak üzereyiz. Tarih yapıcı irade ve genetiği bu çağa taşımak üzereyiz. Tehditlerini de, haritalarını da başlarına çalacak donanımdayız. Biz bunu başaracağız ve hepiniz tanık olacaksınız. Hiç geri adım atmadığımızı öğreneceksiniz..
Ekonomik olarak mahvederiz, demek bir savaş sebebidir. Ama nihayetinde Trump söylüyor tabii.
Münbiç’te “DEAŞ bitmedi gitme” saldırısı.. * İçeride neden ‘Suriyeli düşmanı’ olduk? * İki tarafta da Türkiye’ye tuzak kuruluyor.
04:0017/01/2019, Perşembe
G: 17/01/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Münbiç’te, ABD askerini hedef alan dünkü saldırı ABD’ye “buradan gitme” demek için yapılmıştır. “DEAŞ bitmedi, burada, nereye gidiyorsun” diyerek, ABD Başkanı Donald Trump’ın “DEAŞ’ı yendik, çekileceğiz” tezini boşa çıkarmak için yapılmıştır.
Hürriyet'in 'tekne' orucu
Hürriyet'in 'tekne' orucu
12 Temmuz, Pazar
Suriye’nin kuzeyine yönelik harita planını uygulayanlar, Türkiye’yi bölgenin dışında tutmaya çalışanlar, Münbiç üzerinden yeni bir senaryo, tertip devreye almıştır. Bu; ABD’nin kalıcılığını tesis ederek Türkiye’nin elini-kolunu bağlamaya çalışanların tertibidir. Bu, Türkiye’yi Suriye’nin dışında tutmaya dönük bir tertiptir ve ABD eliyle, ABD tepkileriyle gerçeğe dönüştürülmek istenmektedir.
ABD’yi bu amaçla provoke etmek için de, DEAŞ gibi, artık kullanımı eskiyen bir kartı tekrar devreye sokmaya çalışıyorlar. Kendi üretimleri olan, Suriye ve Irak’ı perişan ettikleri bir örgütü, yeniden devreye almak istiyorlar. Peki, bu saldırıdan faydalananlar, ABD’yi tahrik edip bölgede kalmaya zorlayanlar kimler?
DEAŞ saldırısı aslında PKK/PYD saldırısıdır
1- Elbette en başta PKK/PYD. DEAŞ başından beridir PKK/PYD’nin ve bu örgüt üzerinden terör koridoru inşa etmeye çalışanların ajandasına göre hareket ediyor. DEAŞ saldırılarının büyük bölümü aslında PKK saldırılarıdır. PKK’yı kullananların saldırılarıdır. Türkiye içindeki terör saldırıları da, Suriye’deki terör saldırıları da böyledir. Bu saldırı da bu yüzden açık biçimde PKK/PYD lehine saldırılardır.
2- Bu saldırı; Trump’ın çekilme kararını boşa çıkarmaya dönük ABD yerleşik sisteminin lehinedir. Onlar başından beri İran sınırından Akdeniz’e uzanan bir harita projesi uyguluyorlar, kendi ürettikleri DEAŞ’ı gerekçe olarak pazarlıyorlardı. Çekilme meselesi gündeme gelince hesapları karıştı. Trump’ı vazgeçirmeye çalıştılar. Hâlâ başarılı olamadılar. Ama bundan vazgeçmeyecekler. ABD yerleşik sistemi, “DEAŞ burada, gitme” tezinin en güçlü sahibidir.
İsrail, BAE, S. Arabistan: Hedef aynı, yöntem aynı
3- Terör koridoru, garnizon devlet, Türkiye ile Arap dünyası arasına kalın duvarlar örme, Suriye’yi parçalama projesi İsrail öncelikli bir projedir. İsrail’in güvenliği belirleyicidir. Bölgedeki terör organizasyonları da, ABD yerleşik sistemini bu anlamda yönlendiren ve yöneten de İsrail’dir. “DEAŞ bitmedi, gitme” tezi İsrail için en öncelikli konudur. Zira ABD giderse hiçbir şey yapamayacağını bilmektedir. Ayrıca Suriye’deki ABD askeri varlığı doğrudan İsrail tarafından yönetilmektedir.
4- Birleşik Arap Amirlikleri (BAE) ve Muhammed bin Selman yönetimindeki S. Arabistan, İsrail ve Körfez ülkeleri ile birlikte korkunç bir Türkiye düşmanlığı yürütüyor. Bu ülkeler, ABD ve İsrail ile birlikte Türkiye’yi Suriye’den uzak tutmak için her yolu deniyor. PKK ve DEAŞ’a bu konuda her türlü açık ve örtülü desteği bunlar veriyor. Bölgeye Arap birliği göndermekten PKK/PYD’ye para desteğine kadar her şeyi yapıyor. Öyleyse “DEAŞ bitmedi, gitme” diyenler listesinde bu ülkeler de var.
Ve bu listedeki her grup arasında tartışmasız bir ilişki, koordinasyon var. Bütün bu bağlantıları Türkiye’yi durdurmaya, uzak tutmaya dönüktür. Bütün bu saldırı ve organizasyonlar Suriye’nin kuzeyindeki “Büyük Türkiye Cephesi” projesini devam ettirmeye dönüktür.
Münbiç saldırısı ve Suriyeli düşmanlığı
Çok şaşıracağınız bir not daha aktarayım.
Son dönemde Türkiye içine servis edilen “Suriyeli karşıtlığı” ile, ABD’yi bölgede kalmaya zorlayan ve DEAŞ üzerinden servis edilen saldırı arasında birebir ilişki vardır. Nasıl yani, Suriyeli karşıtlığı ile terör saldırıları arasında ne bağlantı olur, demeyin? Şöyle düşünelim:
Suriye meselesi bir sonuca ulaşmak üzere. Ülkenin kuzeyindeki terör ve yabancı işgaline karşı Türkiye’nin güvenlik koridoru netleştiğinde bu iş bitecek. Hiçbir ülkenin Suriye konusunda söyleyeceği söz kalmayacak. Burada bir netleştirme yapalım.
‘Suriye düşmanlığı’ tuzak ve aynı projenin parçası:
Suriye’ye müdahil ülkelerin hiçbirinin Suriye halkı ile bir bağlantısı yok. ABD ve İsrail’in hiçbir çevre ile bağlantısı yok. Sadece dışarıdan taşıdığı PKK ve DEAŞ’la iş yürütüyorlar. İran’ın Suriye halkı ile bağlantısı yok. Çoğu dışarıdan gelme Şii milisler ve rejimle hareket ediyor. Rusya’nın rejimden başka Suriye halkı ile hiçbir bağlantısı yok.
Sadece Türkiye, Suriye halkı ile derin bir bağlantı kurdu. Ülkede silahlı güçleri hep birlikte değerlendirelim. Suriye halkının bağrından çıkan tek yapı ÖSO. Kendi ülkelerinden başka gidecekleri hiçbir yer yok. Diğer örgüt elemanlarının ülkeleri var ve birçoğu gidecek. Ama ÖSO, Suriye’nin tek yerli silahlı gücü.
Bu gücü Türkiye’nin elinden almak istiyorlar..
Türkiye hem ÖSO ile beraber hem Suriye halkı ile beraber. Sadece Türkiye, Suriye halkı ile çalıştı, bağlantı kurdu, dayanışma içine girdi. Bu, çok büyük bir güç. Hiçbir ülkenin sahip olamadığı bir imkân. Savaş bitince, Suriye halkının yarısı ile güçlü bağları olan bir Türkiye olacak. Diğer hiçbir ülkenin böyle bir bağı olmayacak.
İşte Türkiye’nin bu gücünü, avantajını yok etmek için Türkiye içinde sistematik bir çalışma yürütülüyor. Sempati nefrete dönüştürülecek, Türkiye’nin yıllardır yatırım yaptığı her şeyi yok edilecek. Hesap budur.
Bu ülkede sadece 1 milyon Suriyeli öğrenci var. Milyonlarca insan var. Savaş bitecek ve büyük bir Türkiye sevgisiyle ülkeye dönecekler. Sonra ne olacak? Geleceğin Suriye’sine en yakın ülke Türkiye olacak. Bunca bedel ödeyen Türkiye’ye en ağır darbe bu birikimi yok ederek verilebilir.
İçeriden operasyoncular var
Arap dünyasına servis edilen Türkiye düşmanlığı, Türkiye içine servis edilen Suriyeli düşmanlığı ve bu plan arasında birebir ilişki vardır.
Münbiç’te oyun kurup “DEAŞ burada, ölmedi, ABD sen gitme” diyenlerle bu senaryolar arasında da birebir bağlantı vardır. Yani Türkiye’deki Suriyeli karşıtlığı ile Fırat’ın Doğu’suna operasyonu engelleme, Güvenli Bölge planını boşa çıkarma arasında bağ vardır. Görüyorsunuz, bütün bu planları planlayanlar terör saldırılarıyla da bu planları güçlendirmeye başladılar.
Herkesin bir ajandası var. Dikkatle bakın derim..
Türkiye Afrin’e neden girdi? *Sadece PKK ile mi çatıştık? *O gün kapıyı kapatmasaydık bugün Hatay’ı yakacaklardı.. *Bu coğrafya hepimiz için bir kaderdir. Ayrılmak ölümdür..*
04:0021/01/2019, Pazartesi
G: 21/01/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bir yıl önce Türkiye Afrin’de sadece PKK/PYD ile çatışmadı. Bu örgütün arkasına gizlenmiş bölge ülkeleriyle, bu örgüt üzerinden Anadolu’yu çevrelemeye çalışan ABD, İsrail ve müttefikleriyle mücadele etti.
Tsipras'tan önemli açıklama
Tsipras'tan önemli açıklama
13 Temmuz, Pazartesi
Afrin müdahalesi bir terörle mücadele değildi, bir yabancı işgalle, bir dış tehditle mücadeleydi, Türkiye’nin geleceğini güvence altına alma mücadelesiydi. Bu anlamda Afrin’de, Suriye toprağında biriken bir tehdidi ortadan kaldırmanın çok ötesinde bir hesap vardı.
Bu hesap; ilmik ilmik işlenen, her aşaması bir başka bahaneyle “yutturulan” bir büyük coğrafya tasarımıydı. Irak işgaliyle, Suriye savaşıyla, Türkiye sınırlarının aşındırılmasıyla ulaşmak istedikleri yeni bir coğrafya haritasıydı.
İran sınırından Akdeniz’e: Yüz yıl önceki oyunu bu sefer bozacağız..
Yüz yıl önce yaşadıklarımızı bize yeniden dayatanların, bütün zaaflarımızı, kimliklerimizi çatışma diline dönüştürerek bizi yeniden derin bir uykuya sürükleyecekleri, gerçekleştirecekleri bir büyük yıkımdı. Türkiye dâhil, parçalama planı yapmadıkları, yeni haritalarını çizmedikleri ülke yoktu.
Türkiye’nin Afrin’e müdahalesi, DEAŞ ve PKK üzerinden coğrafyayı ve Anadolu’yu imha etmek isteyenlere yönelik en ağır cevap, en ciddi karşı koyuştu. Terörle mücadelenin çok ötesinde bir hesaplaşma, bir jeopolitik müdahaleydi. O harita planlarına en ağır darbelerden biriydi.
İran sınırından Akdeniz’e kadar şekillendirdikleri haritaya çok ağır bir darbeydi. “Koridor”un Batı kapısı, Akdeniz kapısı kapatılmış, bütün hesaplar sıfırlanmıştı.
Biz o kapıyı kapatmasaydık bugün Hatay’ı yakacaklardı
Bir yıl önce o kapı kapatılmasaydı bugün Hatay’ı tartışıyor olacaktık, Hatay terörle kasıp kavrulacaktı. Bugün Fırat’ın Doğu’suna müdahaleyi engellemek için Türkiye’nin kapısını çalanlar, oyun üstüne oyun kuranlar, içeriden bu operasyona katılanlar, o zaman bütün mesailerini Hatay için harcıyor, öneri üstüne öneri getiriyor olacaktı.
Akılalmaz bir zihinsel tutulmaya mahkûm edilecektik, içeride olağanüstü hassasiyet ve zihin karışıklığı oluşturulacaktı. Türkiye’nin pozisyon alması bile engellenecekti. Belki de bir toplumsal infialle karşı karşıya kalacaktık.
Çünkü “Harita”nın önündeki tek engel Hatay’dı. Her şey bittiğinde bütün örgütler ve güçler oraya dayanacaktı. İşte o zaman Fırat’ın Doğu’su için bir seçeneğimiz bile, konuşacak cümlemiz bile olamayacaktı.
Kuşatma aynen devam ediyor ama ‘kurtarıcı akıl’ sahaya indi
Fırat Kalkanı ile DEAŞ, Afrin müdahalesiyle PKK sınırlarımızın bir kısmından uzaklaştırıldı. Ama bu örgüt ve arkasındaki güçler yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi”ni güçlendirmeye devam ediyor. Kuşatma, çevreleme aynen devam ediyor. Batı Kapısı kapatıldı ama İran sınırına kadar büyük tehdit devam ediyor.
Eğer bu operasyonlar yapılmasaydı, bugün her iki bölge için de diplomatik kıvırmalarla, entrikalarla baş etmeye çalışıyor olacaktık ve hiçbir sonuç alamayacaktık. O iki operasyon yapılmasaydı bugün Türkiye tamamen kilitlenmiş, köşeye sıkışmış halde büyük bir çaresizlik içinde kıvranıyor olacaktı.
20 Ocak 2018’de başlayan Afrin müdahalesinin arkasındaki “kurtarıcı akıl” bunlardı. Bundan sonra bölgeye yönelik akıl da böyle olacaktır. Fırat’ın Doğu’suna yönelik hesap da böyle bir hesaptır. Bölgenin ve dünyanın bütün yıkım planlarına karşı bir ülkenin kendini ve coğrafyasını savunma çabası olacaktır. Sadece bugünü değil geleceği kurtarma mücadelesi olacaktır. 20. yüzyılın ilk döneminde yaşadıklarımız bize ihtiyaç duyduğumuz bütün akıl ve basireti sunmaktadır.
O gün Afrin’deydik: ÖSO, “Irak sınırına kadar gidelim” diyordu
Müdahale sona erdiği gün Afrin’deydik. Çatışmalar yeni bitmişti. Her yerden silah sesleri geliyordu. Yol boyu çatışma izlerini gördük, şehrin ilk anlarına tanık olduk. Orada bir terörle mücadele değil, çok ciddi bir harita planının boşa çıkarıldığını biliyordum, bölgesel denklemi tersine çevirdiğimizi biliyordum. Buna tanıklık etmek için istiyordum. Afrin’de dolaşırken -ki, sanırım orada o gün tek takım elbiseli kişi bendim-, bunları düşünüyordum.
Şehrin dışında, bir tepeden şehri izliyorduk. TSK ile birlikte operasyona katılan ÖSO liderleri ile konuşuyorduk. “Türkiye yolu açsın, karar versin Irak sınırına kadar gidelim” demişlerdi. Niyetleri Suriye’nin kuzeyinin, Türkiye’nin güneyinin tamamen temizlenmesiydi. ABD ve müttefiklerinin PKK ve DEAŞ üzerinden bu kuşakta “kalıcı” bir işgal planı uyguladığını çok iyi biliyorlardı.
Devletten devlete savaş için hazırlıklar yapılmıştı!
Afrin’deki silah yığınaklarını, depoları gördük. Asla bir örgüt meselesi, terör meselesi değildi. Binlerce kişilik askeri birimleri donatacak yığınaklar yapılmıştı. Yeraltında kamyonlarla girilebilen, NATO standartlarına uygun hazırlıklar yapılmıştı. Bütün planlar “devletten devlete savaş”a hazırlıktı. Bizzat tanık olduk.
Afrin’de kaldık. O gün bugündür ABD’nin Münbiç yalanlarını izliyoruz. Barack Obama dönemiyle başlayan yalanlar, Donald Trump’ın “çekilme” kararı ile devam ediyor. Bu haliyle hiçbir yere varamayacağımızı, Fırat’ın Doğu’su meselesinin asla çözülemeyeceğini bilelim. Fırat Kalkanı ve Zeytin Dalı Operasyonu yapılmasaydı buraya kadar bile gelemeyecektik. Çünkü onlar bize 1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana aynı yalanları söylüyor, aynı yalanlarla devam edecekler.
Türkiye, içeride, sınırlarında, coğrafyasında hiçbir sorunu yabancı inisiyatiflerle çözemez. O dönem geçti. Dünyanın, bölgenin içinde bulunduğu durum, yeni yöntemleri öne çıkardı. Bunlardan geri düşersek, uyursak, ertelersek mahvoluruz. “Zor oyunu bozar” dönemindeyiz. “Elini nereye uzatabiliyorsan o kadarsın” dönemindeyiz. Zaten öyle de oluyor. Bunu hepimiz görüyoruz.
Coğrafya kaderdir. O kader toprak, ağaç, petrol değildir. Ayrılmak ölümdür, bilirsiniz!
Bazı şeyler iç politika malzemesi değildir. Bazı şeyler ölümcüldür, diplomatik değildir. Asırlıktır, kalıcıdır, esaslıdır. Ülkenin, milletin, tarihin ve coğrafyanın gerçeğidir. O kuşaktaki hiçbir mesele etnik değildir. Çokuluslu bir işgal vardır, bu işgal bütün coğrafyayı ve Türkiye’yi imha etmeye ayarlıdır. O işgalle birlikte hareket eden kim varsa “dış tehdittir”, “yabancı unsur”dur.
Evet, coğrafyamız kaderimizdir. Ama o kader sadece toprak, su, ağaç, maden, petrol değildir. Milletler, toplumlar da birbirine bağlıdır. Duygular, geçmiş ve gelecek birbirine bağlıdır. Kaderleriniz birleşir, ayrılamazsınız. Ayrılmak ölümdür, bilirsiniz.. 20. yüzyılın ilk yarısında bu ölümün her türünü yaşadık. Bir daha yaşamamak için, bir daha o ölümcül sonuçlara tanık olmamak için, bir daha Anadolu’yu savunmak zorunda kalmamak için, bu kaderi başkalarının inisiyatifine bırakamayız.
Bir yerde şehitlerimiz varsa orası artık “biz”dir. Afrin şehitlerimize rahmetle..
Erdoğan-Putin zirvesi düğüm çözer. *ABD “Koridor”dan asla vazgeçmedi. *Bizi PKK ve DEAŞ’la vuranlar, *Rusya ile yeni bir kriz istiyor..
04:0023/01/2019, Çarşamba
G: 23/01/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Rusya lideri Putin ile bugün Moskova’da bir kez daha bir araya gelecek. FETÖ üzerinden servis edilen, Türkiye ile Rusya arasında muhtemel yakınlaşmayı engellemeyi amaçlayan, hatta savaşa kadar uzanabilecek “Uçak Krizi”nin aşılmasından bu yana şaşırtıcı gelişmeler oldu. Bu gelişmeler bölgesel denklemi de sarstı, Türkiye’nin bölge ve küre ilişkilerini de derinden etkiledi.
Orman yangını sahile doğru ilerliyor
Orman yangını sahile doğru ilerliyor
13 Temmuz, Pazartesi
İki ülke, Suriye savaşının başladığı günden bu yana en somut adımları atabildi, savaşı planlayanların ellerini boşa çıkarabildi. Suriye üzerinden harita hesapları yapanlar, Suriye üzerinden Türkiye’yi çevrelemek isteyenler, terör kartı ile büyük bölgeye tuzaklar kuranlar, en önemlisi de “Türkiye’yi durdurma” senaryosunun bir ayağını Suriye’den yürütenler çok ciddi boşluğa düştü.
Savaşı Suriye’den Türkiye’ye taşımak istediler. Hesap buydu
İdlib meselesi ve Afrin operasyonu dahil, Türkiye’nin bölgesel kaygılarını hafifletecek bütün girişimler Erdoğan-Putin zirveleriyle somutlaştı ve sahaya yansıtıldı. Türkiye’nin bir güç olarak öne çıkması, Atlantik çevresi, dünyanın yeni yükselen ve merkez güçleriyle kurduğu karmaşık ilişkiler ağını yürütebilme yeteneği ile birebir ilgiliydi. Rusya ile ilişkiler bu anlamda Türkiye’nin elini güçlendirdi, güneyden gelen tehditleri hafifletmesinde çok ciddi rol oynadı.
Suriye savaşı Suriyelilerle ilgili, Şam rejimiyle ilgili bir savaş değildi. 1991 Körfez Savaşı’ndan beri devam eden bölgesel planlamanın parçasıydı. 2003 Irak işgali bunun en önemli adımıydı. Ardından başlatılan Suriye krizi, savaşı Türkiye’ye taşımanın en önemli adımıydı. Bütün bunlar Türkiye’nin yanılgılarıyla, zorlanmasıyla, içeriden meşruiyet kazandırma projeleriyle yürütüldü.
Türkiye için en büyük tehdit Atlantik ekseninden geliyor! Bizi PKK ve DEAŞ’la vurdular..
Türkiye Antlantik İttifakı’nın en önemli üyelerinden biriydi ve bölgesel ana cephesi ve gücüydü. Ama zamanla bu ittifakın bölgesel tasarruflarının Türkiye için en büyük ve en yakın tehdit haline geldiğini gördük. Irak savaşından sonra bunu hissettik. Suriye savaşından sonra asıl hesabın bu ülkeyi parçalayıp yeni bölge haritası olduğunu anladık.
Bu haritanın Türkiye’yi de içine aldığı netleşti. Müttefiklerimizin DEAŞ ve PKK ile ülkemizi vurması, sınırımızın güneyinde yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi” kurması, bunu bütün pervasızlıkla ve açıklıkla yapması, Türkiye’nin güvenlik önceliklerini yeniden düşünmesine ve belirlemesine yol açtı.
Rusya ile soğukluk istiyorlar
İşte ülkemizin bu tehditleri savuşturmasında Rusya ile yakınlık etkili oldu. ABD’ye, İsrail’e ve bölgedeki müttefiklerine kaysaydık, Fırat Kalkanı, Afrin müdahalesi, İdlib operasyonu mümkün olmayacaktı. Türkiye’deki baskın ABD lobiciliği zihinleri ne kadar bulandırırsa bulandırsın, Erdoğan-Putin’in yakın anlayışı, Türkiye’nin güvenlik kaygıları için en önemli süreçtir, en belirgin sonuçlar bu görüşmelerde alınmıştır.
Şimdi Trump’ın “çekilme” açıklamasından sonra yeni bir durum oluştu. ABD yerleşik sistemi, İsrail ve bazı bölge ülkeleri, içeride bazı çevrelerle birlikte, bu çekilmeye sulandırmak, etkisizleştirmek için olağanüstü bir gayret sarfediyor. Bunu yaparken de, fırsatı kullanıp, Türkiye-Rusya arasında yeni bir soğukluk oluşturmaya, yarın ABD’den yeni bir darbe gelince de, Rusya ile iletişimin işlemez hale gelmesi için ortam oluşturmaya çalışıyor.
Erdoğan-Putin, bölgenin geleceği için güvencedir…
ABD Suriye konusunda Türkiye’ye hiçbir taahhüdünü yerine getirmedi. ABD, bu bölgede Türkiye’yi vuran, tehdit eden her tasarrufun başındadır. Yine öyle olacak, Münbiç ve Fırat’ın Doğu’sundaki tehditlerin ortadan kaldırılması için hiçbir yardımı dokunmayacak. Tam aksine zarar vermeye devam edecek. Şu anki bütün manevralar yeni bir oyalama taktiğinden başka bir şey olmadığını da yakında göreceğiz.
Ankara-Moskova arasındaki güvenin güçlü tutulması bizim için esastır. Erdoğan-Putin bu bölgede bütün düğümleri çözecek iki liderdir. Sadece Suriye’de değil, diğer bölgesel konularda da somut sonuç alabilecek iki lider. Bu yüzden Erdoğan’ın Moskova ziyareti çok önemli. Özellikle de ABD ile yeni süreç işletilirken.
Hiçbir hesap bunun üstünde değildir..
Sanırım sadece biz değil, Batı dünyası da buradaki eğilimi yakından izliyor olacak. Zira alınan kararlar doğrudan sahaya yansıtılacak.
Kim; “ABD ile ilişkilerimiz düzeldi, artık Rusya’ya ihtiyacımız yok” diyorsa, bilin ki onlar, yarın Türkiye’nin başına çorap örecek yeni planlamanın parçasıdır. Önceliğimiz Türkiye’nin güney sınırlarıdır. Esas olan budur ve hiçbir bölgesel hesap, hiçbir iç politik amaç bunun üstünde değildir. Bakalım yarın ne olacak? Biz de Moskova’dan izleyeceğiz.
Hepimiz Türkiye’yiz.. * Hepimiz Maduro’yuz. * İnsanlık Batı’nın sömürgeci gücünü durdurmak zorunda * ‘Acımasız Direniş’ küresel söyleme dönüştürülmeli..
04:0025/01/2019, Cuma
G: 25/01/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İşgallerin ideolojisi, kimliği, davası yoktur. Darbelerin ideolojisi, kimliği, davası yoktur. Siyasi ve ekonomik saldırıların “haklı” gerekçeleri yoktur.
Bir müdahalenin bize pazarlanma biçimiyle arkasındaki hesap arasında bir bağ yoktur. Savaşlar da, işgaller de, müdahaleler de kitlelere tahrik edici cümlelerle, söylemlerle, provoke edici cazibelerle pazarlanır.
Kitleler harekete geçirilir, müdahale için zemin oluşturulur, sonra müdahale gelir. Devletler, ülkeler, liderler böyle saldırılara maruz bırakılır. Başarılı olunca da kitleler büyük acılar çeker.
Keskin bir direnç, bütün hesapları bozar. Anladıkları dil budur!
Batı’nın müdahale tarzı budur. İçeriden örgütlenmelerle siyasi dizayn yapar. Başarılı olmazsa, demokrasi ve özgürlük söylemleriyle kitlelerin gücünü kullanır. Başarılı olmazsa ekonomik saldırılarla ülkeyi çökertir. Bu da başarılı olmazsa suikastlar gelir, iç çatışmalar gelir ve sonrasında açıktan müdahaleler gelir. Ancak eğer o ülkede keskin bir direnç oluşursa, kitleler bu dirence destek verirse yapabilecekleri hiçbir şey yoktur.
Müslüman coğrafyada, Latin Amerika’da, Güney ve Uzak Asya’da yüzyıllardır sömürge böyle devam ettirilmiştir. 20. yüzyılda Afrika’da, Latin Amerika’da, Ortadoğu’da ve Güney Asya’da kanlı müdahale tarihleri böyle yazılmıştır.
Endonezya’da bir gecede bir milyon kişiyi öldürenler, Türkiye’yi kendi eksenlerinde tutmak için ortalama her yirmi yılda bir darbe tezgâhlayıp her on yılda ekonomik kriz çıkaranlar, 20. yüzyıl boyunca devam ettirdikleri müdahale formatlarını biraz değiştirip 21. yüzyılda da sürdürmeye çalışıyorlar.
Terör de özgürlük de aynı değerdedir onlar için, herkesi kullanmayı bilirler!
İslâmî kimlikli ya da başka kimlikten bütün terör örgütlerini onlar kurar, eğitir, silahlandırır ve hedef ülkelere yönlendirirler. Bunu yaparken küresel ölçekte terörle mücadele söylemini ve doktrinini de onlar yönetirler. Bu çerçevede terörü de, demokrasi ve özgürlükleri de aynı şekilde kullanırlar. Amaçlarına ulaşmak için terör de özgürlük de aynı değerdedir onlar için.
Küresel düzenleri için tehdit gördükleri her ülkeyi, her siyasi anlayışı, her kültür ve medeniyeti, her lideri “cezalandırırlar”, finans sistemlerinin kirliliklerini “hayır” diyen her lideri ortadan kaldırmaya çalışırlar. Bu direnç hareketlerine karşı kullanamadıkları hiçbir siyasi kimlik ve kitle yoktur. İslamcısını da kullanırlar milliyetçisini ve ulusalcısını da, solunu de kullanırlar, Atlantikçisini de…
İşte bunların tamamı yalandı. Ama biz inandık, inandıkça da kaybettik!
Afganistan’ı işgal ederken Taliban ve El Kaide’yi gerekçe gösterdiler. Yalandı… Irak’ı işgal ederken Saddam’ı hedef gösterdiler, yalandı… Libya’yı parçalarken Kaddafi’yi bahane ettiler, yalandı… Suriye’nin bir bölümünü işgal ederken DEAŞ’ı bahane ettiler, yalandı… 15 Temmuz’da FETÖ’yü kullandılar. Hesapları çok daha büyüktü. Bu ülkeyi 21. yüzyıl boyunca diz çöktürmek, olmazsa paramparça etmekti.
Biz onların yalanlarına göre algıladık bütün bunları. Türkiye’ye, bölgemize, geçmişimize ve geleceğimize dönük senaryolarını, dünya genelinde yürüttükleri projeleri hep bu söylem üstünlüklerine göre algıladık. Ona göre pozisyon aldık, ona göre taraf tuttuk.
Batı emperyalizmine direnmek, insanlığın onur mücadelesidir
1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana bölgemizde yapıp ettikleri her şey Türkiye’yi köşeye sıkıştırmaya dönüktü, yeniden ayağa kalkmasını engellemeye dönüktü. Terörü kullandılar, darbeleri kullandılar, ekonomik krizleri kullandılar. Şimdi bölgedeki örgütleri kullanıyorlar, örgüte dönüştürdükleri BAE ve S. Arabistan’ı kullanıyorlar.
Vatan algımızı, millet algımızı, coğrafya algımızı, dünya algımızı değiştirmeden bu fırtınaların hiçbirine direnemeyiz. Söylem üstünlüğünü elimize almadan, dünya genelinde Batı emperyalizmine direnenleri anlamadan bu dalgayı kıramayız.
Hiçbir çıkar, siyasi hesap, bu davanın üstünde değildir…
Öyleyse Avrupa’nın yüzyıllardır sürdürdüğü, ABD’nin yirminci yüzyıl boyunca devam ettirip 21. yüzyıla taşımaya çalıştığı bu vahşi sömürge saldırılarına karşı amansız bir direnç geliştirmek zorundayız. Bunun için önce zihinlerimizi özgürleştirmek zorundayız.
Türkiye’ye yönelik amansız saldırıların, Batı emperyalizminin bizi 21. yüzyıl boyunca tarih dışında tutmaya dönük büyük hesabı olduğunu bilmeliyiz. Hiçbir çıkar, siyasi hedef bu büyük mücadelenin üstünde değildir, artık bilmeliyiz. En son bizi Suriye’den kuşatmaya çalışanların hiçbir önerisi bizim için değer ifade etmiyor. Artık bunu kesin kabul olarak zihnimize yerleştirmeliyiz.
“Hepimiz Maduro’yuz”, “Hepimiz VenezUela’yız”
“Hepimiz Maduro’yuz”, “Hepimiz Venezuela’yız” dememiz bundan. Bir özgürlük düşüncesinden, yüz yıllara dayanan sömürge tarihine karşı koyuşumuzdan. Yeryüzünün neresi olursa olsun, mazlum milletlerle dayanışma ülkümüzden. Maduro’nun kim olduğu, Venezuela halkına ne tür şeyler dayatıldığı ikinci plandadır. Gerçek olan Latin Amerika’da ne tür senaryolar uyguladıklarıdır. Gerçek olan ABD ve Avrupa’nın kanlı sömürge tarihlerini yeniden canlandırma girişimleridir.
Batı’nın sömürge gücü elinden alınmalı.. Bizi yalnız bırakanlar asla affedilmeyecektir.
Batı’nın sömürge gücü elinden alınmalıdır. Dünya bu gücü dengelemelidir. Türkiye ya da Venezuela, ye da bir başka ülke ve bölge, kim bu fırtınaya direniyorsa, direnmeye çalışıyorsa saygın bir insanlık mücadelesi veriyor demektir.
Türkiye bu anlamda yüzyılların mücadelesini veriyor. Coğrafyanın, tarihin hesaplaşmasını omuzluyor. Bu yüzden de çok ağır saldırılar altında. Burada ülkemizi yalnız bırakanlar hiçbir zaman affedilmeyecek. Bu mücadeleyi zayıflatmaya, sulandırmaya çalışanlar hiçbir zaman tarihin onurlu sayfalarında yer almayacak.
Hesaplaşma Yüzyılı: Olağanüstü ‘güç yatırımı’ yapmalıyız
Osmanlı’yı dağıtan, coğrafyayı dağıtan, İslâm’a ve bütün değerlerimize savaş açan, şimdilerde terörle kuşatma planları yapan ülkelerin topyekûn Türkiye’ye yüklenmelerinin anlamını biliyoruz.
“Kuşatma Yüzyılı”na direniyoruz. “Hesaplaşma Yüzyılı” ile mücadele ediyoruz. “Meydan Okuma Yüzyılı” ile yeniden yükseliyoruz. Batı’nın gücü zirvesine çoktan ulaştı ve durgunluğa girdi. Bir süre sonra bunun gerileme dönemine de tanık olacağız.
Gücün ve zenginliğin Doğu’ya kaydığı bir dönemde Batı bir daha asla yeryüzüne tek başına hâkim olamayacak. İşte bunun farkında olanlar olarak çok güçlü bir yükseliş söylemi geliştirmek, olağanüstü güç yatırımı yapmak zorundayız. Başka da hiçbir yolumuz yoktur!
Yeryüzünün her köşesine sözümüz vardır ve olacaktır…
İşte Maduro’yu bu yüzden destekliyoruz. Yüzyıllardır dünyaya kan kusturan Batı emperyalizmine “hayır” diyen kim varsa önemsiyoruz. Hangi dinden, hangi ırktan, hangi medeniyetten olduğuna bakmaksızın önemsiyoruz.
Çünkü biz “Acımasız Direniş” çağındayız. Bu, bütün yeryüzünde böyledir, böyle olmak zorundadır. İnsanlık Batı’nın güç haritasını dengelemek zorundadır. Türkiye bu mücadelenin öncülerindendir. Çünkü Türkiye yüzyıllardır coğrafya inşa eden, tarih yapan küresel gücü belirleyen bir geçmişe sahiptir.
Gücümüzün kaynağı da budur!
Öyleyse yeryüzünün her köşesine söyleyecek sözümüz vardır.
.CHP’nin adaylarını kimler belirliyor? * Partiyi yöneten o gizemli akıl kimdir? * CHP-İyi Parti-HDP (PKK) cephesi de ne? * Artık ‘CHP’ diye bir ‘siyasi kimlik’ yoktur.
04:0029/01/2019, Salı
G: 29/01/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
CHP’nin adaylarını kim belirliyor? Akıl hocaları kim? Kim bu gizemli merkezler? Aday isimleri hangi önceliklere göre belirleniyor? Türkiye’nin çıkarlarını mı, toplumsal beklentiler mi, AB çıkarları mı, ABD’nin ülkemize yönelik gelecek kurguları mı, para/çıkar ilişkileri mi?
İşçileri taşıyan kamyonet devrildi: 3 ölü, 13 yaralı
İşçileri taşıyan kamyonet devrildi: 3 ölü, 13 yaralı
14 Temmuz, Salı
CHP aklı mı bunları belirliyor? Gerçekten böyle bir akıl kaldı mı? Yoksa başka bir akıl mı devrede? Parti aklı mı, yoksa dışarıdan örgüt aklı mı devrede?
Çok ciddi iddialar var!
Mesela yolsuzluk dosyaları içinde boğulan Battal İlgezdi’nin yeniden Ataşehir Belediye Başkanı adayı olarak belirlenmesi amacıyla yapılan pazarlıklara dair çok ciddi iddialar var?
Mesela İzmir’de Tunç Soyer’in aday gösterilmesi 12 Eylül öncesinin bütün çatışma hafızasını bugüne taşıdı. Ülkücülere işkenceleriyle, idam kararlarıyla bilinen Nurettin Soyer’in oğlu için İYİ Parti’nin CHP’yi İzmir’de hangi gerekçeyle destekleyeceği merak ediliyor.
Mesela İstanbul ilçe başkan adaylarının bazılarının CHP kimliğinden çok HDP kimliğine sahip olması, mezhep ve etnik çatışmaları öne çıkaran, çıkaracak isimler seçilmesi dikkat çekici. Bu konularda o kadar çok örnek var ki?
Sizi hangi akıl tek bir çatı altında topladı?
CHP, İyi Parti ve HDP (PKK)’yı aynı cephede toplayan, bütün silahlı ve silahsız örgütleri CHP çatısı altında gizleyen akıl kimin aklı, hangi gücün aklı? İYİ Parti’nin milliyetçileri HDP’ye mi oy verecek? CHP’li vatanseverler PKK’nın siyasal kanadına mensup adaylara mı oy verecek? Yine İyi Parti’nin milliyetçileri, ülkücüleri asan adamın oğluna mı oy verecek?
Zihin karıştırıcı bir durum. Bu kadar birbirine zıt kimlikleri tek bir çatışmacı cephede toplayan irade yerli değil. Kesinlikle değil. Bu kadar örgütü ve cepheyi tek çatı altında toplayan o irade, CHP adaylarını da büyük oranda belirliyor demektir. Hangi HDP’li’nin CHP’den nerede aday gösterileceğini, hangi toplumsal çatışma izi bırakacak ismin nerede öne çıkarılacağını belirliyor demektir.
İstihbarat örgütleri cirit atıyor?
Dikkat ediyorum da; bu “çatı” hiçbir şekilde Türkiye’nin merkezinden beslenmiyor. Tamamen çokuluslu bir akıl bu ittifakı da, adayları da belirliyor, öne çıkarıyor. Gezi olaylarında, 17-25 Aralık’ta, 15 Temmuz’da etkili olan el, burada da etkili. ABD istihbaratından Alman istihbaratına, CHP’nin öncülüğünü yaptığı ittifakta her ülke var, sadece Türkiye yok.
Türkiye’nin kurucu partisini Türkiye ekseninden çıkarıp ideolojik çatışma örgütüne dönüştüren irade ile İYİ parti projesi ve HDP’yi (PKK) tek cephe haline getiren irade yeni bir siyasal dalga, çatışma dalgası oluşturma peşinde. Bu anlamda söz konusu ittifakta yer alanlar bir çokuluslu proje olarak öne çıkıyor.
Yeni CHP projesi bir çokuluslu projeydi..
Burada oyun “CHP Projesi” ile başladı ve ilk önce o tamamlandı. Kemal Kılıçdaroğlu projesi, Türkiye’nin kurucu partisini yerli eksenden, merkezden çıkarıp Türkiye karşıtı bir cepheye çekme planıydı. O proje başarıya ulaştı. Şimdi yeni CHP ile örgütler ve çokuluslu ortaklığın siyasal aparatları üzerinden yeni bir proje deneniyor.
Yerli olan, vatan eksenine, Türkiye eksenine karşı bir çokuluslu cephe biçimleniyor. Aday belirlemedeki kriterlerden bile bu anlaşılıyor artık. Türkiye’nin merkez iktidar alanını zayıflatmayı, bütün kimlikleri çatışma alanına çekmeyi amaçlayan bir hesap yürütülüyor.
Kılıçdaroğlu, CHP’yi bir ‘ulusal güvenlik meselesi’ne dönüştürdü
CHP’nin bir “ulusal güvenlik sorunu” olmaya başladığını sanırım ilk yazan kişi benim. Kemal Kılıçdaroğlu’nun eğilimlerinin ve tercihlerinin partiyi bir uçurumun kenarına getireceği daha göreve gelir gelmez, partinin üst yapısını değiştirir değiştirmez ortaya çıkmıştı.
Türkiye’nin kurucu partisi aklını da merkezini de kaybediyor, operasyonel alana çekiliyordu. CHP’yi yeniden yapılandırmaya dönük süreç hep bu yönde oldu.
Türkiye’nin kurucu partisi bir kavga partisine, gelecekte ülkemize yönelebilecek yeni çokuluslu saldırılar için içeriden operasyon partisine dönüştürüldü.
Parti yönetimine getirilenlerin siyasi kimliği, durdukları yer, Türkiye ile aralarına koydukları mesafe, terörden yana tavır alma, dış müdahaleden yana tavır alma, ülkenin bölgesel sıkıntılarına karşı tavır alma halleri, daha net biçimde söylersek; “Türkiye düşmanlıkları” CHP’yi bir güvenlik meselesine, ulusal güvenlik sorununa dönüştürdü.
CHP-İYİ Parti-HDP (PKK)Nasıl bir Türkiye planı bu?
Aslında Kılıçdaroğlu, CHP’nin başına geçtiği günden bu yana bütün mücadelesini Türkiye’ye karşı vermiştir. Anamuhalefet partisini ABD’nin müdahale aparatına, Almanya’nın Türkiye istihbarat uzantısına, HDP’nin bıraktığı boşluğa yerleştirmiştir.
Muhtemelen de partinin başına bu projeler için getirildi. Attığı her adımla, söylediği her sözle Türkiye karşıtı kim varsa, hangi ülke ve örgüt varsa onlarla yan yana duran biri Türkiyeli değildir. CHP’yi Türkiye ekseninden çıkarma projesi Kılıçdaroğlu üzerinden yürütülmüştür. Bunu bugün, belediye başkan adayları belirlenirken, CHP-İyi Parti-HDP (PKK) ittifakı biçimlenirken bir kez daha görüyoruz. Nasıl bir Türkiye planı bu?
Türkiye’nin ana omurgası ile karşıtları ayrışmıştır…
Türkiye’nin ana omurgası ile, siyasal genetiği ile, Türkiye’ye karşı dışarıdan yönetilenler arasında bloklaşma netleşmiştir. Türkiye’yi kaynaştırıp büyütme, güçlendirme düşüncesi ile hırpalama, zayıflatma, dışarıdan operasyonlara açık hale getirme cephesi netleşmiştir.
Artık CHP aklı diye bir akıl yoktur, çokuluslu akıl vardır. Artık CHP Türkiye partisi değil, Türkiye ile mücadele edenlerin odaklandığı bir partidir. PKK’yı nasıl yönetiyorlarsa, nasıl Türkiye’nin başına sarıyorlarsa, CHP’yi de kendi alanında aynı şekilde yönetiyorlar, benzer bir role hazırlıyorlar.
Yol bellidir: Artık CHP diye bir siyasal kimlik kalmamıştır
Bu yüzden; bu ülkede tek mücadele alanı, tek siyasi kimlik, Türkiye Ekseni ile karşıtları arasındadır. O gizemli akıl bizim için bellidir ortadadır. 15 Temmuz saldırısının arkasındaki akıllar, yeni çatı ittifakı arasındaki akıl aynıdır. CHP’yi Türkiye ekseninden çıkarma projesinin arkasındaki akıl aynıdır. Şimdi PKK’lı adayları CHP üzerinden sahaya süren akıl aynıdır.
Bu yüzden; CHP’nin vatanseverleri için de, İYİ Parti’deki vatanseverler için de yol bellidir. Artık CHP diye düşünme yerine, tercih yapma yerine Türkiye ekseninde yer almaktadır. Çünkü artık CHP diye bir siyasal kimlik yoktur. HDP vardır, PKK vardır, çokuluslu irade ve akıl vardır.
“Tarihin yükü”nden sıvışanlar, Türkiye’yi yalnız mı bıraktınız? * İslam’ı ‘bütün medeniyetlerle savaştırma’ diye yeni bir tez var. * Son bin yılın mücadelesidir bu, bizden başka omuzlayacak yok.
04:0031/01/2019, Perşembe
G: 31/01/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bazen tarihin de coğrafyanın da yükünü kaldırmakta zorlanırız. Dinin, vatanın, medeniyetin, kimliğin bir milletin omuzlarına yüklediği sorumluluk çok ağır gelir.
Bu yük bizi bazen diriltir, güçlendirir, şahlandırır. Bazen ezer, yok olmakla yüz yüze bırakır. Öyle ki, tarih dışına itilmeye ramak kalır. Ama her tükenişten sonra yeniden yükseliriz, güç biriktiririz, yeniden o iddialara sarılırız, genelde de hep o iddianın gücüyle ayağa kalkarız.
Çok zor sınavlarımız olur. Büyük kahramanlarımız, büyük kavgalarımız olur
Çok zor sınavlardan geçeriz, çok ağır bedeller öderiz. Büyük iddialarımız olur, büyük davalarımız, büyük hesaplaşmalarımız. Çok büyük kavgalarımız olur. Kavgaya girmekten kaçınmayız, uzak durmayı sevmeyiz, “bize ne” demeyi hiç bilmeyiz.
Bu yolda büyük kahramanlar çıkarırız, büyük liderler çıkarırız. Onları omuzlarda yükselten toplumsal fedakarlıklar göz yaşartıcıdır. O kahramanlar da, o liderler de, etrafındakiler de, onlara güç ve şevk veren millet de bir ilahi kader yolunda yürür. Her şeyin farkındadır. Asla pes etmezler, asla yenilgiyi içlerine sindirmezler.
Biz tayin etmeyiz. Mücadele kaderdir!
Bunlar çoğu zaman bizim tayin ettiğimiz şeyler değildir. Bir kaderdir. Ondan kaçamayız. Bu amaçla güç biriktiririz, bütün gücümüzü bu alana istifleriz. Ayakta durmaya çalışırız. Kendimizle birlikte coğrafyamızı ayakta tutmaya, gönül bağı kurduğumuz herkesi ayakta tutmaya çalışırız.
Coğrafya, siyasi genetik, tarihsel hafıza, bir kimlik, nesilden nesile, kuşaktan kuşağa geçen bir görev, bir sorumluluk tayin eder bize. Siyasi aklımız, yürüdüğümüz yol budur. Benliğimiz, idrakimiz budur. Kültürel kimliğimiz ve tarihimiz budur. Coğrafya aidiyetimiz budur.
Son bin yılın mirası bu, bizden başka omuzlayacak kimse yok.
İşte bu millet, bu ülke, yüz yıl sonra bir kez daha böyle bir yükü omuzladı. O kader yeniden bizi buldu. O iddia, o sorumluluk, o siyasi genetik yeniden önümüze kondu.
Dünyaya bakıyoruz, coğrafyamıza bakıyoruz, ülkemizi hedef alan saldırılara bakıyoruz. Bu kaderden kaçma lüksümüz olmadığını görüyoruz. Yüzyıllarca Batı’da Doğu’da, Güney’de el üstünde tuttuğumuz ne varsa bir kez daha bize ait bir kimlik ve sorumluluk olarak, bizim için bir kadere dönüştüğünü görüyoruz.
Türkiye böyle bir yükün, sorumluluğun, şanlı bir görevin mücadelesini veriyor. Kendi içinde, bölgesinde, dünyanın her köşesinde aslında aynı yerde duruyor, aynı yerden konuşuyor, aynı yerden bakıyor. Coğrafyamızdaki son bin yılın mirasını bizden başka omuzlayacak kimse yok. Bin yıldır olmadığı gibi yine yok, yine olmayacak.
“İslam’ın kanlı sınırları” ve içeriden işgalciler…
On beş yıldır Türkiye içinde yüzleştiğimiz saldırılar, güçlendikçe Batı ile yaşadığımız yol ayırımı ve hesaplaşmalar, kendimize geldikçe coğrafyamızdaki “yabancı”ların karşımıza dikilmesi, dirildikçe “içeriden işgalciler”in farklı farklı formatlarla yeniden ve yeniden örgütlenmesi bundandır.
Yirminci yüzyılda “İslam’ın Kanlı sınırları” var diyorlardı. Keşmir’di, Filistin’di, Doğu Türkistan’dı, Doğu Afrika’ydı ve böyle bir çok çatışma alanıydı. Müslüman coğrafyanın dış sınır çizgisi çatışmalarla örülüydü.
“Savaşı İslam’ın kalbine taşıyacağız, İslam kendi içinde çatışacak” dediler. Büyük oranda başardılar da. Dış işgallerle, saldırılarla biçimlendirilmiş etnik çatışmalara, mezhep kavgalarına, dar iktidar savaşlarına sürüklediler.
“İslam bütün medeniyetlerle çatışma halinde” tezi işleniyor.
Şimdi başka bir şey deniyorlar. İslam’ı ve Müslüman coğrafyayı çepeçevre bir düşman duvarıyla kuşatmaya, Müslümanları bütün medeniyetlerle çatışma haline sokmaya çalışıyorlar.
Batı’nın yüzlerce yıllık savaşını dünya geneline yayıyorlar. İsrail’in varoluş hesaplaşmasını dünyaya yayıyorlar. İslam’a karşı Budist dünyayı, Hindu dünyasını da harekete geçiriyorlar.
“İslam kendi içinde savaşacak” tezinden sonra “İslam bütün medeniyetlerle çatışma halinde” tezini işliyorlar. Batı’dan, Güney’den ve Doğu’dan kuşatma, çevreleme harekatı bu. İnsanlığın zihinlerinde “ortak düşman” inşa etme projesi bu.
Böyle bir dünyada dik duran tek güç Türkiye!
Çok büyük bir tehditle karşı karşıyayız. Adım adım, etrafımızda kalın duvarlar örüyorlar. Müslümanları küresel bir tehdit ilan etme, insanlığın ortak sorunu haline dönüştürme yolunda adım adım ilerliyorlar.
Böyle giderse Çin’le, Hindistan’la Müslüman dünya arasında ciddi çatışma alanları oluşturacaklar. İşte o zaman Batı’nın Müslüman dünyaya ve tabi Türkiye’ye saldırıları çok daha ağır hale gelecek.
İşte Türkiye böyle bir dünyada dik duran, güç biriktiren, olağanüstü direnç gösteren, istikamet tayin eden tek ülke. İşte tarihin, coğrafyanın üzerimize yüklediği sorumluluk bu. İşte o büyük mücadele dediğimiz, tarihsel hesaplaşma dediğimiz şey bu. İşte asla kaçamayacağımız kader bu.
Tarihin yükünden sıvışanlar, bu ülkeyi yalnız bırakanlar..
Hal bu iken; tarihin yükünden, coğrafyanın sorumluluğundan, bu siyasi genetikten sıvışmak isteyenler olması normaldir. Mücadeleden yorulanların, zorlananların, bedel ödemek istemeyenlerin olması normaldir. Ama bütün bunları başka başka kılıflar altında gizlemeleri, başka ajandalara savrulmaları, başka hesaplaşmalara girmeleri normal değildir. Bu dehşet verici bir siyasi körlüktür. Yüzyıllardır verilen mücadeleden kaçmaktır. Türkiye’yi yalnız bırakmaktır.
Küçük çıkar hesaplarıyla, iktidar hesaplarıyla, dar çevre hesaplarıyla, öfkeyle, küskünlükle, bir takım şikayetlerle yüzyılların mücadelesinden yüz çevirmek, ona karşı gizli gizli tavır almak, örtülü “içeriden” operasyonlara kapı aralamak dehşet verici bir yanılgıdır. Bugünün dünyasını, bölgesini, Türkiye’sini anlamamaktır. Bazıları içinse bilinçli bir ihanettir.
Yüzyıllardır devam ettirilen en büyük mücadele, dava budur..
Bu ülkenin öncüleri, kahramanları, bilinç abideleri, kanaat önderleri, bu vatanın sinir uçlarına kadar yayılmış gizli kahramanları, liderliği ve feraseti bu güce sahiptir, yola devam edecektir. Büyük yürüyüş devam edecek, Türkiye’nin direnişi devam edecektir. Milletimiz ve siyasi kimliğimiz, tarihin, coğrafyanın, kimliğin kendisine yüklediği bu sorumluluktan, bu kaderden asla yüz çevirmeyecektir.
Yüzyıllardır devam ettirdiğimiz en büyük mücadele, dava budur. Kimse başka cümlelerle, başka gerekçelerle, bahanelerle, masumiyet rolleriyle bu gerçeğin üstünü örtemez.
Herkes nerede durduğuna bir kez daha baksın. Herkes davasının ne olduğuna bir kez daha baksın. Herkes “ne kadar Türkiye” olduğuna bir daha baksın.
Maduro gidecek, Guaido gelecek.. * Altın ve petrol “sahibini” bulacak. * Mesele siyasi değil, ‘yağma’ meselesi... * Gerisi laf kalabalığı.
04:002/02/2019, Cumartesi
G: 2/02/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Terörü bütün insanlığa karşı kanlı bir silah olarak kullanır. Bütün terör örgütlerini besler, büyütür, silahlandırır, ülkelere saldırtır.
Telekulakçılar açığa alındı
Telekulakçılar açığa alındı
15 Temmuz, Çarşamba
Sonra da terörle mücadele diye küresel ölçekte bir kampanya başlatır. Bu kampanyaya katılmayan ülkeleri teröre destek veren ülke ilan eder.
Dünya genelinde bulundurduğu yaygın askeri üslerinin hemen hepsinde terör örgütleri istihdam eder. Onları orada eğitir, toplantılar oralarda yapılır.
Sonra o örgütü, askeri üssün bulunduğu ülkeye karşı kullanır. Dahası, o ülkeyi terörle mücadeleye destek vermemekle, teröre destek olmakla suçlar.
Liderler, ülkeler nasıl, neden cezalandırılır?
Kaynaklarını sömürüye, talana açmayan ülkeleri doğrudan “Haydut Devlet” ilan eder. Zenginliklerine sahip çıkan ülkeleri açık açık tehdit eder, küresel finans sistemi üzerinden baskı altına alır.
Hemen ardından o ülkeyi istikrarsızlaştırma süreci başlatır. Darbe girişimleri, liderlerin tasfiyesi, terör saldırıları, etnik çatışmalar, ekonomik krizler, kitlesel protestolar ardı ardına gelir.
Bu ülkelerin tamamına uygulanacak şablon bellidir: Ekonomik ambargo. Kendi çıkarları için ülkelerin ekonomilerini vurur, halkını cezalandırır, ambargoya uymayan ülkeleri imcelemeye ve baskı altına almaya başlar.
Petrolü, doğalgazı millileştiren her ülke saldırıya uğramıştır..
Petrolünü, doğalgazını, altınını, madenlerini, suyunu, tarımını, pazarı Batılı şirketlerin himayesine ve denetimine vermeyen her ülkeyi tehdit eder. Savaşla, işgalle, iç çatışmayla, suikastlerle tehdit eder.
Petrol şirketlerini millileştiren ülkelerin hemen tamamına yakını saldırıya uğramıştır. Petrol ve doğalgazına sahip çıkan ülkelerin neredeyse tamamı kaosa sürükleniştir.
Libya böyledir. Irak böyledir.. Paramparça olmuşlardır. Bazıları da S. Arabistan gibi, tamamen teslim olmuş, rehin alınmış, zenginlikleri yağmalanmıştır.
İran’a ambargo uygular, ülkeleri ambargoya uyması için baskı altına alır. Sonra da İran’ın uluslararası ekonomik sisteme girmesi için kendi paralel şirketlerini kurar, operasyonlarını yürütür. Birisi İran’la iş yapıp buna yeltenirse, 17-25 Aralık’ta olduğu gibi, o ülke açık saldırı altına girer.
Altını, petrolü ABD şirketlerine peşkeş çekmezsen böyle olur!
İran paraları ve Halkbank meselesi daha önce Dubai üzerinden ABD ve FETÖ üzerinden yürütülüyordu. Ne zaman Türkiye’yle kaydı, Türkiye’de darbeler süreci başlatıldı.
Şimdi Venezuela’da aynı senaryoyu bir kez daha yaşıyoruz. Dev petrol üreticisi, petrolünü millileştirdiği için, ABD’ye peşkeş çekmediği için, ABD şirketlerine teslim olmadığı için darbeyle, savaşla, işgalle tehdit ediliyor.
Altınını ABD’ye peşkeş çekmediği için, altın madenlerini ABD ve Batılı şirketlerini işletmesine izin vermediği için, altınını ABD denetiminde piyasaya sokmadığı için açıkça tehdit ediliyor.
Maduro gidecek Guaido gelecek: Altın da, petrol de “sahibini” bulacak..
Maduro gidecek Guaido gelecek. Çünkü Guaido, ABD ile, İngiltere ile, Avrupa ile, onların kontrolündeki Latin Amerika ülkeleriyle beraber. Çünkü Guaido petrolü de, altını da, ülkenin pazarlarını da daha şimdiden ABD ve Batılı şirketlere verdi bile. Zaten o güçlerin, o şirketlerin tayin ettiği bir kişi.
Venezuela halkını, devletini, liderini cezalandırırken onlara yardım eden, ekonomisine destek veren, altınını uluslararası sisteme sokan ülkeleri de tehdit etmeye başladı. ABD bu amaçla Türkiye hakkında inceleme başlatacağını söylerken Rusya’ya ve BAE’ye de baskı yapıyor.
Mesele siyasi değil, yağma meselesidir
Mesele siyasi değil, yağmadır. Talan edilecek ülke listesinde sırada Venezuela var. Petrolünü de, altınını da, ülkenin varolan zenginliklerini de yağmalayacaklar. Hiç bir şekilde siyasi yoruma gerek yok.
Zenginliğini koruyorsan, ülkeni koruyorsan, yerlileşiyorsan, sömürüya tavır alıyorsan saldırı altındasın demektir. Batı’nın yüzyıllardır devam ettirdiği sömürgecilik aynen devam ediyor.
Ya o ülkeyi yok edip yağmalıyorlar, ya kukla bir yönetim ve lider atayıp teslim alıyorlar, ya da bütün halkı cezalandırıp, diz çöktürerek yağmalıyorlar.
Türkiye de bu yüzden saldırıya uğramadı mı?
Son on beş yılda, Türkiye’ye yönelik bütün saldırıların arkasında ülkemizin yerlileşme mücadelesi yok mu? Bu da öyle bir şey… Kimse gizli Amarikancılık oynamasın, süslü cümlelerin arkasına sığınmasın.
Bu düpedüz Venezuela’nın zenginliklerini talan etme girişimidir. Altını ve petrolü vermediği, peşkeş çekmediği için cezalandırılan bir lider, bir ülke, bir millet vardır.
Gerisi boş laftır.
Türkiye susarsa kıyamet kopar! * Bütün mandacıları sahaya sürdüler * Sığınmak esarettir, yağma ve talandır
04:005/02/2019, Salı
G: 5/02/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye bir “Üst Akıl”dır, “Eksen”dir, coğrafya vicdanımızdır, tarihin omuzlarımıza yüklediği yüktür, yüzlerce yıldır bu bölgede yürüttüğümüz mücadeledir, hesaplaşmadır. Türkiye bugünün dünyasında, coğrafyamızda yükselen bir siyasi kimliktir.
* Türkiye susarsa kıyamet kopar! * Bütün mandacıları sahaya sürdüler * Sığınmak esarettir, yağma ve talandır
* Türkiye susarsa kıyamet kopar! * Bütün mandacıları sahaya sürdüler * Sığınmak esarettir, yağma ve talandır
29 Ocak, Salı
Türkiye bir iddiadır, tezdir, idealdir, umuttur.
Ülkemize, milletimize, geçmişimize ve geleceğimize savaş açan bir “Küresel üst akıl” elbette vardır. Darbelerin, iç savaş girişimlerinin, terörle diz çöktürme çabalarının, çevreleme planlarının arasında bu akıl, bu güç ittifakı vardır.
‘İç işgal’cilik üzerinden “Müdahale cephesi..” Siyasi hafızaya sığınmak
15 Temmuz’un arkasında, PKK’nın arkasında, Suriye’nin kuzeyinden çevrelemenin arkasında, ülkemize karşı BAE-Suud cephesinin arkasında bu akıl, bu güçler koalisyonu vardır. Bundan sonra, dalgalar halinde ülkemizi, milletimizi yoklayacak yeni saldırı türlerinin arkasında, ”iç işgalciler” üzerinden yürütülen yeni “Müdahale Cephesi”nin arkasında yine bu akıl vardır.
Bu koalisyonla, genel geçer gündelik taktiklerle mücadele etmeyeceğiz, edemeyiz. Bir akıl üretmek, bir duruş geliştirmek, bir güç inşa etmek, tarihi tezlerimize ve siyasi hafızamıza müracaat etmek bir zorunluluktur. Bu bir iç mesele değildir, bu tarih hesaplaşmasıdır, yüzlerce yıllık siyasi tarihin bugün yeniden masaya gelmesidir.
Uysal olmak bir akıl tutulmasıdır, bir siyasi körlüktür
Bize “uysal olun” derler, “Batı ile aranızı açmayın” derler, “sizi ancak biz koruruz” derler, “21. yüzyılda başka seçeneğiniz olmayacak” derler, “sizin dostunuz sadece biziz” derler. Ama bütün tehditler, bütün güvenlik sorunları, masaya konulan yeni harita taslakları hep onların karargahlarında üretilir.
Zihinlerimizi rehin alarak bir akıl tutulması, bir siyasi körlük projesi yürütürler. Söyledikleri her şey yalandır, verdikleri bütün sözler yalandır, dostlukları yalandır, ortaklıkları yalandır. Otuz yıldır adım adım coğrafyamızı yok ettiler, savaşı adım adım sınırlarınıza ve ülkemizin içlerine taşıdılar.
Otuz yıldır verdikleri bütün sözler yalandı
Otuz yıldır söyledikleri her şey yalandı. 15 Temmuz’u yaptılar, bu ülkenin liderini öldürmeye kalktılar, FETÖ ve PKK üzerinden Türkiye’ye saldırdılar. Bunları yaparken siyasi vaatleri, işbirlikleri yalandı.
Otuz yıldır Türkiye ve bölgeye yönelik bütün demokrasi ve özgürlük projeleri güvenlik eksenliydi, işgal ve coğrafi parçalama eksenliydi. Bunları bize pazarlarken söyledikleri her cümle yalandı.
Sığınmak esarettir, yağma ve talandır..
Hiç bir şekilde onlara sığınarak bir gelecek inşa edemeyiz. Sığınmak esarettir, teslim olmaktır, tutsaklıktır, yağma ve talandır. Sığınmak tarihi iddialarımızı, coğrafya iddialarımızı, kimlik kodlarımızı, beklenti ve umutlarımızı rehin vermektir. Sığınmak bir yüzyılı daha kaybetmektir.
Peki nedir Türkiye’nin derdi, davası, mücadelesi, hedefi nedir?
Son on beş yıldır, olağanüstü bir güç mücadelesi yürütüyoruz. Bir bağımsızlaşma, özgürleşme, kendi medeniyet havzamıza yerleşme, kendi kimliğimize sarılma, yeni ve bize ait bir dünya tasavvur etme, Anadolu’dan bir kez daha yükseliş tarihi yazma konusunda acımasız bir direniş, keskin bir meydan okumaya sahibiz.
“Müslüman Orta Kuşak”ta ortak dil Türkiye’nin dilidir
Uluslararası sistem tamamen çözülürken, ulus üstü yapılar dağılırken, milletleri ve devletleri uyaracak uluslararası sözleşme ve etik değerler sıfırlanırken, Atlantik Ekseni’nin yüzyıllardır dünyayı biçimlendiren gücü sınırlanırken, herkes iddialarını tozlu raflardan indirip bugüne taşırken Türkiye çok etkili bir siyasi söylem ve güç inşası ile siyasi genetiğini harekete geçirmiş, bölgesel ve küresel denklemi sarsmaya başlamıştır.
Bugün, Türkiye ile arası nasıl olursa olsun, Atlantik kıyılarından Pasifik kıyılarına uzanan yeryüzünün ana ekseninde, “Müslüman Orta Kuşak”ta elle tutulur tek söylem Türkiye’nin öncülük ettiği siyasi söylemdir.
Bu bir Türkiye duruşudur. Afrika’nın derinliklerinden Güneydoğu Asya’nın yağmur ormanlarına, Ortadoğu’nun sokaklarından Asya ana karasının içlerine kadar bir Türkiye duruşu söz konusudur.
Türkiye duruşu, aklı ve dili belirleyicidir..
Görünen tek güç inşası, Türkiye’nin öncülük ettiği güç inşasıdır. Dikkat çeken tek tarihi siyasi tez, Türkiye’nin üstlendiği tarihi tez ve kimliktir. Bir Türkiye dili, aklı, duruşu belirleyici hale gelmiştir. Bölgedeki dostlarımız da düşmanlarımız da duruşlarını buna göre biçimlendirmektedir.
İşte yüzyıllar böyle inşa ediliyor. İşte coğrafya böyle biçimleniyor. İşte Selçuklu, Osmanlı bu yolla coğrafya, güç inşa etmiştir. Çok aceleciler, çok günübirlikler, çok küçük hesapçılar bunu anlayamaz.
Bütün mandacıları sahaya sürdüler
Tam da burada; birileri Türkiye’yi tutup aşağılara çekmeye çalışıyor, vesayet altındaki eski Türkiye’yi özlüyor ve yeniden oraya yerleşmesi için kılıktan kılığa giriyor. Türkiye’nin tezlerini, iddialarını, söylemini, duruşunu küçümsüyor, horluyor. Neredeyse bütün mandacılar, vesayetçiler sahaya sürülmüştür.
Kullandıkları kavramlar, cümleler, ifadeler hiçbir şekilde yerli değil. İtirazları, çekinceleri, öfkeleri, utangaç çıkışları hiçbir şekilde yerli değil, Türkiye mücadelesinin parçası değil. Biz merkezi inşa ederken onlar çevrede başka bir cephe kuruyor. Biz Türkiye’nin ana omurgasına güç vermeye çalışırken, onlar Atlantikçi çevrelerin nüfuz gücüne sığınıp yeni bir” dış cephe inşa” ediyor.
En ağır vesayet entelektüel alanda
Bakıyorsunuz FETÖ orada, PKK orada, diğer terör örgütleri orada, ABD orada, İsrail orada, BAE ve yeni Suud yönetimi orada.. Bütün bunları tek cephe altında toplayan işte o “küresel üst akıl” dediğimiz şeydir.
Bu yüzden de Türkiye’yi bir “üst akıl” görmeden, böyle bir akıl ve güç inşa etmeden hiçbir şeyle mücadele edemeyiz. Siyasi akıl bunu başardı, bir dil oluşturdu ama entelektüel akıl çok gerilerde kaldı. Şunu görüyoruz ki, siyasi vesayetten çok daha katı biçimde bir entelektüel vesayet kurulmuş bu ülkede.
Türkiye susarsa kıyamet kopar!
Unutmayın; Türkiye susarsa, susturulursa kıyamet kopacaktır.
Yüz yıl önce kopmuştu, hatırlayın. Bizi tarih dışına itmeye çalıştılar. Yüz yıldır sabredip direniyoruz. Ve bir yürüyüş başlattık. Bu yürüyüşe güç vermesi gerekenlerin bugünlerde başka başka ajandalarla harekete geçirildiğini görüyoruz.
Bu ülke, tam belini doğrultmuşken, tam coğrafyasına öncü olmuşken, tam bir şeyleri yeniden inşa ederken bir kez daha kıyametin kopmasına izin vermeyeceğiz. Bu ülkede en büyük hesap budur.
Ve bu hesap yüzyıllardır devam etmektedir.
.Küre’den sonra Papa fotoğrafı: El pençe divan durduk, siziniz! * Muhammed b. Zaid ve Muhammed b. Selman: Coğrafya rehin alınıyor * Araplar 21. yüzyılı ıskalayacak, “İç işgal”le hesaplaşma şarttır.
04:007/02/2019, Perşembe
G: 7/02/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Önce ABD ve İngiltere’nin Soğuk Savaş yılları boyunca kendilerine yüklediği Vahhabi misyonluğunu terkettiler. Aslında kendileri terketmedi, onlara öyle söylendi. “Efendileri”nden gelen talimat böyleydi.
* Küre’den sonra Papa fotoğrafı: El pençe divan durduk, siziniz! * Muhammed b. Zaid ve Muhammed b. Selman: Coğrafya rehin alınıyor * Araplar 21. yüzyılı ıskalayacak, “İç işgal”le hesaplaşma şarttır.
* Küre’den sonra Papa fotoğrafı: El pençe divan durduk, siziniz! * Muhammed b. Zaid ve Muhammed b. Selman: Coğrafya rehin alınıyor * Araplar 21. yüzyılı ıskalayacak, “İç işgal”le hesaplaşma şarttır.
31 Ocak, Perşembe
Çünkü yeni bir dönem başlamıştı ve kendilerine yeni roller yüklenecekti. Arap dünyası “başka bir görev” için hazırlanacaktı. Yeni bir emperyal proje için, yüz yıl boyunca bu toprakları mahvedenlerin yeni ajandası için harekete geçirilecek, tahrik edici söylemler üzerinden yeni bir uyutma dönemi başlatılacaktı.
İki Veliaht’ın kirli trafiği: Arap milleti rehin alınıyor
Bu, hem Arap dünyasını rehin alma hem de emperyal projeler için bir silah olarak kullanma hesabıydı. Arap milliyetçiliği ihdas edilecek, “dinlerarası diyalog” söylemi Arap coğrafyasına kaydırılacak, özgürleşme dalgası ile kitleler provoke edilip el altından yeni coğrafya tasarımı, yeni güvenlik stratejileri uygulanacaktı.
Muhammed bin Selman bu yüzden Suudi Arabistan’a lider tayin edildi. BAE’li Muhammed bin Zaid’e bu yüzden böyle bir rol yüklendi. Bu iki kişi, darbecileri, terör örgütlerini finans kaynaklarını kontrolleri altına alıp ABD-İngiliz-İsrail hedefleri için seferber etti. O kirli trafiği yönetmeye başladı. Batı’nın terör ve istila projelerine vekalet etmeye başladı. Bu bir ihale bile değildi, bu görevlendirmeydi.
Coğrafyanın iki “iç işgalcisi”..
Arap ve coğrafyanın iç işgalcisi bu iki isim üzerinden daha korkunç şeyler yapacaklar. Bu iki Türkiye düşmanı üzerinden Türkiye’ye saldırmaya başladılar. Finansal terörden örtülü suikastlara kadar Batılı istihbarat teşkilatlarının ajandasında ne kadar kirli işler varsa bu ikisi üzerinden yürütmeye başladılar.
Onlar Arap’tan çok İsrail’ci, Müslüman’dan çok Amerikancıydı artık. Onlar coğrafyamıza yönelik saldırıların, işgallerin, iç savaşların tetikçileriydi artık. Onlar yüz yıl sonra İslam’ı ve Müslümanları bir kez daha tarih dışına itmeye dönük büyük projenin temsilcileriydi artık.
Türkiye’ye karşı Arap gücü, Türkiye ile mücadele örgütü
Sonra İslamcı iddiaların Soğuk Savaş dönemine ait olduğunu vurgulayıp artık bu iddiada “yokuz” dediler. Yokuz dedikleri İslamcılık değildi. Zaten öyle değillerdi. İslami kimliği, buna bağlı coğrafya kimliğini, tarih ve kardeşlik kimliğini imha ettiler.
İslam’ı ve Müslümanları Arap rejimleri üzerinden Atlantik ittifakının küresel hakimiyeti için kullanımda söylem değişikliğine gidildi. Artık buna ihtiyaç yoktu. Yeni söylem Arap milliyetçiliği ve Türkiye düşmanlığı idi. Çünkü Türkiye yükseliyor, bir güç inşa ediyor, Batı’nın coğrafya planları için “tehdit” olarak algılanıyordu. Öyleyse Türkiye’ye karşı Arap gücü de harekete geçirilmeliydi.
Onlara “İran tehdit, sizi İran’a karşı koruyacağız” sözü verdiler. Bunun arkasında Şii-Sünni savaşı hesapları yatıyordu. Ama birden bir Türkiye gücü öne çıktı. Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid’e bir anda “Türkiye ile mücadele etme” rolü yüklendi.
Arap dünyasının “güç inşa etmesi”nin önüne geçildi..
Bununla kalmadılar, İslami hareketlere, cemaatlere, Batılı istilaya karşı olan bütün kesimlere savaş açtılar. Sadece Müslüman Kardeşler’e değil, o hedef adı altında coğrafyaya kimlik ve karakter veren her şeye, her yapıya savaş açtılar. Proje çok büyüktü ama bunu Sünni dünyaya karşı “İhvan tehdidi” ile mücadeleye indirgeyip öyle pazarladılar.
Aslında bütün tuzak Arap dünyasına kurulmuş, Arapların güç inşa etmesinin önüne geçilmişti. ABD için, İngiltere için, İsrail için “İslamcı tehdit”le savaşacaklardı. 1990’ların başında birçok Müslüman ülkeye yüklenen rol bu sefer bu iki kişi üzerinden Araplara yükleniyordu.
Ama bu mücadele Türkiye’yi kapsamıyordu. Bütün Arap coğrafyasında İslamcılarla, cemaatlerle, Batı işgallerine karşı durabilecek her yapıyla mücadele edenler, Türkiye’ye karşı el altından bu yapıları destekliyor, fonluyor, örgütlüyordu. Akılları sıra Erdoğan karşıtı cephe kuruyorlardı. DEAŞ’ı, PKK’yı ne amaçla destekliyorlarsa Türkiye içinde bazı yapıları da o amaçla besliyorlardı.
Projenin ilk kurbanı Kudüs ve Filistin oldu
Ardından “Kudüs” için ABD ve İsrail’le “pazarlığa” oturdular. “Kudüs İsraillilerin” dediler. “Bizim İsrail’le sorunumuz yok” dediler. Müthiş bir İsrail sevgisi Arap rejimlerini sarmıştı. Netanyahu “tarihi değiştirecek” adımların atıldığını söylüyordu. Filistin yapayalnız bırakılmıştı.
Çünkü isteklerinin ilki gerçekleşmiş, ABD elçiliğini Kudüs’e taşımıştı. Arap dünyasından ses bile çıkmadı. Çünkü pazarlığın kimler arasında olduğunu ve neler taahhüt edildiğini biliyorlardı.
Muhammed bin Selman’ın ve Muhammed bin Zaid’in Mekke ve Medine konusunda da taahhütleri var. Yakında ortaya çıkacak. Bu aşamadan sonra, söz konusu iki liderin kendi ülkeleri üzerinde bile söz hakkı olması artık muhtemel değildir. Ne istenirse onu yapmaktan başka bir seçenekleri de, düşünceleri de yoktur.
Küre’den sonra Papa ile verilen mesaj: El pençe divan durduk, siziniz!
Bu da coğrafyanın, özellikle Arap coğrafyasının tamamen rehin alınması demektir. İşte bu aşamadan sonra savaşların, iç çatışmaların, yeni harita taslaklarının Arap topraklarını nasıl parçalayacağına tanık olacağız.
Otuz yıldır bütün savaşlar Arap topraklarında yaşandı. Arap dünyası hep kaybetti. Kendi ülkelerine sahip çıkma yerine Batılı vesayet için çalışmaları, bu felaketin birinci etkenidir.
ABD Başkanı Trump’la dünyaya verdikleri “küre” resmine benzer bir resme de önceki gün BAE’de tanık olduk. Papa’nın yanında el pençe divan duran BAE liderlerinin neyi, kimi temsil ettiği konusunda sanırım herkes hemfikir. Sembollerin dili vardır. Tabi ağır faturaları da.
28 Şubat döneminde Türkiye’ye yüklenen “İslamcılıkla mücadele” (o aslında İslam’la mücadeledir) görevi, şimdi Muhammed bin Zaid ve Muhammed bin Selman’a yüklendi. Türkiye’de FETÖ’ye yüklenen “dinlerarası diyalog” misyonu şimdi yine o iki kişiye yüklendi.
İki Veliaht üzerinden Araplar rehin alınıyor! Bütün kutsallar çiğnenerek..
Yıllardır terörle bölgeyi kasıp kavuranlar, terör trafiğini de, finansmanını da söz konusu iki kişiye yükledi. Yıllardır Arap dünyasını İran’la korkutanlar, şimdi bu iki kişi üzerinden bütün Arap milletini Türkiye’ye karşı kışkırtıyor.
Dünyanın bütün güç haritaları sarsıldı. Küresel ölçekte yeni bir güç dengesi oluşamadı. Bu durum, bazı milletlere güç inşa etmek için olağanüstü fırsatlar sunuyor. Arap dünyası da böyle bir imkan yakalamıştı. Ama şimdi tam tersi oluyor.
İki Veliaht üzerinden bütün Arap milleti, öncekinden çok daha vahim bir vesayetin, esaretin altına sokuluyor. Hem de bu sefer İslam’ın ve coğrafyanın bütün kutsalları çiğnenerek.
“İslam hariç herkese hoşgörü” Araplar 21. yüzyılı ıskalayacak “İç işgal”le hesaplaşma şarttır
Şunu net olarak ifade etmiş, not düşmüş olayım: Bugün kurulan cephe, bölgenin direnç oluşturabilecek bütün çevrelerini yok etmeye ayarlandı. Böyle giderse Arap dünyası 21. yüzyılı da ıskalayacak. Böyle giderse, otuz yıldır Arap topraklarını kavuran fırtına olağanüstü ölçekte şiddetlenecek. Çok daha büyük yıkımlara neden olacak.
Onlar Türkiye ile mücadele ettiklerini sanadursun, bir “Türkiye yayılması” yalanına kanadursun, aslında hedefin kendileri olduğunu er geç anlayacaklar. Umarım bu çok geç olmaz..
BAE’de Papa ile İslam dünyasına verilen mesajı anlamlandırma konusunda güçlü sözler üretilmedi. Ama Fransız yazar George Malbrunot o fotoğrafı “İslam hariç herkese hoşgörü” olarak yorumladı. Biz bu kadarıyla da yetinmeyeceğiz.. Bu vahim iç işgalle hesaplaşmaya devam edeceğiz..
7 ülkenin askeri Fırat’ın Doğu’suna gönderilecek.. * Türkiye’miz yüz yıl sonra bir kez daha kuşatılacak.. * Durum acildir, vahimdir. Müdahale hemen yapılmalı. Yoksa bir daha yapılamaz!..
04:009/02/2019, Cumartesi
G: 9/02/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Fırat’ın Doğu’suna “çokuluslu güç” yerleştirilirse Türkiye ne yapacak? Bir adım atma, o bölgede yükselen tehlike ile mücadele etme, ülkenin sınırlarını koruma imkânı kalacak mı? Çok acil bir şeyler düşünülmeli, çok acil harekete geçilmelidir.
* 7 ülkenin askeri Fırat’ın Doğu’suna gönderilecek.. * Türkiye’miz yüz yıl sonra bir kez daha kuşatılacak.. * Durum acildir, vahimdir. Müdahale hemen yapılmalı. Yoksa bir daha yapılamaz!..
* 7 ülkenin askeri Fırat’ın Doğu’suna gönderilecek.. * Türkiye’miz yüz yıl sonra bir kez daha kuşatılacak.. * Durum acildir, vahimdir. Müdahale hemen yapılmalı. Yoksa bir daha yapılamaz!..
2 Şubat, Cumartesi
Peki neden? Ne oluyor?
Fırat’ın Doğu’su Türkiye için bir gelecek meselesidir. Ülkemiz için en yakın ve en büyük tehdittir. Bu tehdidi ortadan kaldırmaya yönelik irade ve eylemi akamete uğratmak, bu yönde sinsiliklere başvurmak, bu amaçla bölgedeki bazı ülkelerle ve projenin mimarlarıyla iş tutmak da en az o kadar büyük bir tehdittir.
“Türkiye cephesi”ni dağıtmak açık bir istiklal mücadelesidir Asıl “bekâ meselesi” budur..
İran sınırından Akdeniz’e uzanan ve sistematik bir şekilde inşa edilen “Türkiye Cephesi” tehdidini hafife almak, sulandırmak, gözlerden uzak tutmak, Türkiye’yi bu tehditle mücadelede etkisizleştirmek, oyalamak, önümüze çok ağır faturalar koyacaktır.
Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonu ile Akdeniz kapısı kapatılan “koridor” projesi aynen orada durmaktadır. Doğu kapısı, boydan boya bütün o kuşak terör örgütleri ve bölge dışı güçlerin işgali altındadır. Niyetleri bellidir, hedefleri tartışmasız Türkiye’dir. Bugünkü bölgesel konjonktürde ülkenin savunması, geleceğinin güvence altına alınması bu kuşağın dağıtılmasıdır. Asıl bekâ meselesi budur.
Türkiye’yi yüz yıl sonra bir kez daha kuşatmak…
ABD’nin çekileceği taahhüdü sadece bir oyalamadır. Suriye savaşı aslında bu proje için çıkarılmış, Türkiye’nin Arap-İslâm dünyasıyla bütün bağlarını koparmak için planlanmış, Türkiye’nin boydan boya bütün güney bölgesinden “çevrelenmesi” esas alınmıştır. Bu, bir kuşatma planıdır. Yüz yıl önce karşımızda olan herkes şimdi bu kuşatmaya katılmaktadır.
Hal böyle iken, Fırat’ın Doğu’su ve bu bölgeden gelen, daha da artacak olan doğrudan ülkemizi hedef alan tehditle mücadele açık bir bekâ meselesidir.
Başından beri şu ilkeyi savundum: Bu kuşağa; “hiçbir bölge dışı gücün ya da hiçbir örgütün hâkim olamaması” şarttır. Bunun dışındaki bütün ihtimaller Türkiye için yıkım olacaktır.
Mesele terör meselesi değil. Büyük bir yıkım planı var..
Mesele PKK meselesi değildir. Mesele terör meselesi de değildir. Mesele etnik bir mesele hiç değildir. Bu kuşakta çokuluslu bir işgal vardır, bu işgal her geçen gün daha da güçlenecek ve müdahale edilemez hale getirilecektir.
İran sınırından Akdeniz’e uzanacak, zamanla Hazar’ı Basra Körfezi’ne bağlayacak, Doğu Karadeniz’e uzanacak çok büyük bir jeopolitik plan uygulanmaktadır.
Kızıldeniz-Basra Körfezi, Karadeniz-Akdeniz koridorları üzerinde ciddi kafa yormak lazımdır. Terörün ve çokuluslu işgalci güçlerin dikkatlerini hangi bölgelere, noktalara yoğunlaştırdığını çok iyi izlemek lazımdır.
Muhalefet cephesi ‘çokuluslu işgal’le iş tutuyor. Bu vahimdir!
Maalesef Türkiye’de bazı siyasi çevreler bu tehlikeyi gözden ırak tutmak için inanılmaz bir çaba sarfediyor. 31 Mart yerel seçimleri için kurulan muhalefet ittifakının böyle bir gündemi yoktur. Onların bu yaklaşımı ile çokuluslu işgal cephesinin ve onların içeride iş tuttuğu çevrelerin tutumları birbiriyle örtüşmektedir.
Türkiye, Afrin operasyonundan hemen sonra Fırat’ın Doğu’suna yönelmeliydi. Bedeli ne olursa olsun yönelmeliydi. Oyalama taktiklerine kulak asmamalıydı. Zor olduğunu, meselenin çok karmaşık olduğunu, Suriye krizinin bölgesel hatta küresel bir kriz olduğunu biliyoruz. Ama “zor oyunu bozar” dışında, “oyun sahada kurulur” dışında hiçbir seçeneğimizin olmadığını bilmeliyiz.
Hem dışarıdan hem içeriden oyalama taktiği: Zihnimiz net…
Her müdahale girişimi aynı merkezler, aynı çevreler tarafından fraklı farklı tekliflerle, önerilerle geciktirildi. Oyalama taktikleri hem dışarıdan hem içeriden yürütüldü. Bu konuda kimlerin ne yaptıklarına dair zihnim o kadar berrak ki.. Her şey gözlerimizin önünde oldu, oluyor.
Gecikmenin “ölümcül imkânsızlıklar doğuracağı” biliniyordu. Şimdi oraya doğru gidiyoruz. Ülkemizin geleceği için en büyük tehdidi ortadan kaldırmaya dönük acilen çok acilen bir girişim başlatılmalıdır. O zaman içerideki “karşıtlar” da nasıl net biçimde ortaya çıkacak, göreceksiniz.
7 ülkenin askeri Fırat’ın Doğu’suna gönderilecek. Peki, bunun anlamı ne?
Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve Mısır’ın bölgesel desteği, ABD’nin öncülüğü ile şimdi o kuşağa çokuluslu güç yerleştirme planı devreye alınıyor. İngiltere, Almanya, Fransa, Mısır ve Ürdün de asker gönderecek.
Washington’da DEAŞ’la mücadele toplantısı sırasında bu yedi ülke ayrı bir toplantı yaparak böyle bir karar aldı. Bunu da ABD Dışişleri üzerinden duyurdu. Eğer bu gerçekleşirse Fırat’ın Doğu’suna yedi ülkenin askeri yerleşirse Türkiye için asıl tehlike o zaman başlamış demektir.
Yakında terör saldırılarına, Türkiye’yi vurmaya başlarlar
Bu bölgeyi Suriye’ye asla bırakmayacaklar. Bu bölgeyi Türkiye’nin müdahalesine bırakmayacaklar. Burada korudukları öyle sanıldığı gibi PKK değil. Bir harita oluşturmada, bir çokuluslu işgalde son aşamaya geçilmiş olacak.
Şimdiye kadar ABD vardı şimdi yedi ülke olacak. Türkiye’nin eli kolu bağlanacak. Sonra ne olacak, biliyor musunuz? O “Cehphe”den Türkiye’yi istikrarsızlaştırma süreci başlatılacak.
Artık terör saldırıları mı dersiniz, iç politik müdahaleler mi dersiniz. Türkiye’yi sınırının sıfır noktasına hapsetme mi dersiniz, “Afrin’den çık” yaygaraları mı dersiniz…
Bedeli ne olursa olsun..
Yıllarca burada, “Bedeli ne olursa olsun, intihar anlamına bile gelse bu müdahale yapılmalıdır. Geciken her gün müdahale imkansızlaşacaktır” diye yazıp durduk. Bu sonuç görünüyordu, buralara gelineceği biliniyordu.
Bu yüzden de “Suriye’nin kuzeyindeki yabancı işgale karşı Türkiye, İran, Rusya hatta Suriye yönetimi omuz omuza mücadele etmek zorunda bile kalabilir” cümlesini bile kullandım.
Ordu bu gece girmeli.. Daha ötesi yok, bir daha olmayacak..
Yedi ülkenin oraya gelişi, Suriye’nin kuzeyini işgalin dışında, Türkiye’yi savunmasız bırakmaya, savunma hatlarını kilitlemeye, kendimizi koruyamaz hale getirmeye ayarlıdır. O bölge artık Suriye meselesi değildir. O bölge artık Suriye bile değildir. O bölge Türkiye’yi kuşatma cephesidir.
Yapılacak tek bir şey, atılacak tek bir adım kaldı: Söz konusu yedi ülke, Suriye’nin kuzeyine, Fırat’ın Doğu’suna asker yerleştirmeden Türkiye’nin acil ve tereddütsüz müdahalesi. Bu yapılmazsa bir daha asla yapılamayacak. O zaman da savaşın Türkiye içlerine nasıl taşındığını hep birlikte izleyeceğiz.
Durum vahimdir. Türk Silahlı Kuvvetleri, ÖSO ile birlikte, bir gün bile beklemeden müdahaleye başlamalıdır. Mümkünse bu gece.
Yüz yıl sonra yeniden Sivas’tan başlamak.. Türkiye cephesini açıyorlar, uyanın..
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dün Sivas’tan verdiği mesajlara bakıyorum. Yüz yıl sonra bir kez daha Sivas’tan başlamanın, aynı sözleri dile getirmenin anlamını düşünüyorum.
Tehlikenin büyüklüğünü, mücadelenin büyüklüğünü görüyorum. İşin vahametini, bazı siyasi çevrelerin aymazlığını ve bencilliğini izliyorum.
Siz bunu bir seçim kampanyası konuşması mı sanıyorsunuz? İç işgalcilerin zihin karartmalarına dikkat edin. Bu ülkenin ekseni, siyasi genetiğine kulak verin. Coğrafyaya bakın. Her şey apaçık ortada.
Fırat’ın Doğu’suna yedi ülkenin asker çıkarması, Türkiye savaşının ilk cephesinin açılmasıdır. Uyanın!
‘Yerli medya’ için tehlike çanları çalıyor.. * Yabancı yayınlar neden aniden atağa geçti? * ‘Konvansiyonelden dijitale geçiş’ kaçış mı? * Az para, küçük kadro, etkin yayın mümkün!
04:0012/02/2019, Salı
G: 12/02/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’de “yerli medya”nın geleceği konusunda çok ciddi endişelerimiz var. Finansal, ekonomik güç olarak hiç olmadığı şekilde güç kazanan ancak içerik ve dil olarak hiç olmadığı kadar zayıflayan, kamuoyunu etkileme gücü her geçen gün azalan medyamızın geleceği konusunda çok acil bir şeyler yapılması gerekiyor. Ne yazık ki; bu alanda yeterince çaba harcanmadığını üzülerek görüyorum.
* ‘Yerli medya’ için tehlike çanları çalıyor.. * Yabancı yayınlar neden aniden atağa geçti? * ‘Konvansiyonelden dijitale geçiş’ kaçış mı? * Az para, küçük kadro, etkin yayın mümkün!
* ‘Yerli medya’ için tehlike çanları çalıyor.. * Yabancı yayınlar neden aniden atağa geçti? * ‘Konvansiyonelden dijitale geçiş’ kaçış mı? * Az para, küçük kadro, etkin yayın mümkün!
5 Şubat, Salı
Yeni bir “medya dili” üretilmesi artık bir zorunluluktur. Konvansiyonel medya dili eskimiştir. Haberler üzerine bir medya yapılanması artık gerçekçi değildir. Analiz, yorum, dil ve içerik üretemeyen medya organlarının, medya gruplarının daha da güç kaybedeceği artık aşikârdır. Kendini dönüştüremeyen medya organları ve yapılanmalarının hızlı bir şekilde çökeceğini düşünüyorum.
Yerli medya neden geriliyor? Entelektüel iddia neden yok?
Sosyal medya, dijital medya alanındaki küresel dönüşüm her ne kadar konvansiyonel medyanın çöküşünün ana sebebi ise de, aslında gözle görünmeyen, üzerinde düşünülmeyen bir başka tehlike daha vardır. Yerli medyanın gücünün erimesine neden olan da aslında budur.
O da; yeni bir medya dili üretilememesi, nitelikli medya mensuplarının yetiştirilememesi, içerik üretme gibi bir sorumluluğun ortadan kalkması, sadece siyasetin dilini tevil etmekten öteye geçilememesi, medyanın entelektüel iddialarını tamamen kaybetmesidir.
Köşe yazarlarının hiçbir iddiasının kalmaması, günü kurtarma dışında bir kaygı ile kendilerini zorlama ihtiyacı duymamaları, çoğunun “kerhen” bir yazı yazıp günü kurtarması, iddia ve fikirden çok “ilişkiler” üzerine motive olmaları hazin bir göstergedir.
Başarısızlığı, ilgisizliği, tükenmişliği siyasetin arkasına gizleme de ne?
Muhabirlerin, editörlerin, yazı işleri yönetimlerinin iddia ve araştırma kabiliyetini kaybetmesi, bunu bilinçli olarak tercih etmesi, olağanüstü bir ataletin medya mutfaklarına hâkim olması, heyecanın kaybedilmesi, Türkiye’nin esas meseleleri üzerine düşünce üretme merakının azalması, küresel ölçekte tartışmalara ve eğilimlere ilginin neredeyse yok olması büyük bir tehlikedir.
Medyanın ve entelektüel alanın başarısızlık, ilgisizlik, tükenmişlik görüntüsünü siyasi söylemin arkasına sığınarak örtme çabaları daha da vahimdir. Tembelliği siyasetle kamufle etmek tehlikelidir.
Dünya bir buhran döneminden geçerken, Türkiye büyük değişimler yaşarken entelektüel alanda, medya alanında bir şey üretemiyorsak, sıkıntı bizde demektir. Burada hedef, ideal, dava, adına ne derseniz deyin, toplumsal eğilimleri belirleyen hiçbir alanda söz üretemiyoruz demektir.
“Konvansiyonel medyadan dijitale geçiş” bir kaçıştır!
“Konvansiyonel medyadan dijitale geçiş” bu dönemde yaygın bir söylemdir. Türkiye’de ve dünyada genel eğilimler, sosyolojik değişimler, yeni kuşakların dili göz önüne alındığında bu kaçış bir yere kadar ikna edicidir. Ama Türkiye’de bu slogan büyük bir dönüşümden ziyade “ayıpları örtme”, “başarısızlıkları örtme” yöntemi olarak kullanılıyor.
Büyük medya grupları, hem sermaye, hem teknoloji hem de insan kaynağı olarak dijital alana büyük yatırımlar yapıyor. En büyük dijital yayın organları medya gruplarına ait. Ama bunların kendi başlarına kaldığını düşünürsek bu yayınların büyük çoğunluğunun ayakta bile duramayacağını görürüz.
Büyük medya grupları için çok zor bir dönem başlıyor
Çünkü hiçbiri kendi insan kalitesini, içerik zenginliğini, medya dilini üretemiyor. Öyleyse “dijitale dönüş” söyleminde de kendimizi kandırıyoruz demektir. Çünkü “dijitale dönüş”ü de konvansiyonel bir akılla, yatırım mantığı ile düşünüyoruz. Buradan sağlam, etkili bir medya gücü oluşturulamayacaktır.
Bu çerçevede büyük medya grupları için zor bir dönem başlıyor. Zaten ekonomik krizler altında ezilen bu yapıların bazılarının birkaç yıla kadar ayakta bile kalamayacak hale gelebileceğini düşünüyorum. Bazı medya organlarının tasfiyesinin bile büyük meblağlar tuttuğu varsayılırsa, medya gruplarının acil olarak “yeni medya düşüncesi”, “yeni medya dili” inşa etme konusunda alarma geçmesi gerekiyor.
Küçük bütçe ve dar kadrolarla çok etkin yayınlara başlanacak
Önümüzdeki birkaç yıl içinde, medya alanına yeni sermayeler girecek. Çok daha dar bir kadro ile, çok daha küçük bütçelerle olağanüstü etkin, kamuoyu yönlendirme gücü olan yapılar ortaya çıkacak. Medya havzası yer değiştirecek. Sermaye de reklâm da bu alana kayacak. Ancak dijital yatırımlar yapıp içerik üretemeyenler, dil üretemeyenler, en önemlisi de toplumsal etkinlik kuramayanlar yaptıkları yatırımlarla ortada kalacak.
Yabancı yayınlar neden atağa geçti? Nedir bu Türkiye merakı?
Son dönemde “yabancı” yayınlarının öne çıkmasını izliyorsunuzdur. Bu rastlantısal bir şey değil. Elbette siyasi hedefleri var ama yerli medyanın bıraktığı devasa boşluğa hücum ediyorlar. Deutsche Welle (DW), Sputnik, The Independent, Şarku’l-Avsat benzer yabancı yayınlar Türkiye’ye büyük yatırım yapıyor. ABD, Avrupa, Arap ülkeleri, Rusya, Çin Türkiye’de ciddi medya atağına girişti.
Özellikle S. Arabistan ve BAE, örtülü bir medya yapılanması yürütüyor. Binalar tutuluyor. Kadrolar kuruluyor, harıl harıl yayın hazırlıkları yapılıyor. Yerli medyanın etkisi azalırken yabancı medya organlarının etkisi artıyor.
Medya havzası yer değiştirecek.
Şunu bilelim: Medya ve kamuoyu iletişimi tamamen nitelik değiştirmiştir. Artık gazeteler üzerinden hatta televizyonlar üzerinden kamuoyu mobilizasyonu zor hale gelmiştir, tercih edilmemektedir. Bunun yerine dijital alan ve sosyal medya hızla güç kazanmaktadır. Facebook, twitter, youtube kanalları ve bunlara daha sonra katılacak benzer iletişim araçları küresel etkileme gücüdür. Siyasette, sosyal alanda, iş dünyasında herkes bu yüzden bu alana yönelmektedir.
Bu alan, ana akım medya mecrası, havzası olacaktır. Dünyada buna yönelik hazırlık yapılırken Türkiye’de yeterli projeksiyon ve yönelim henüz oluşmamıştır. Sosyal medya sektörleşecek, büyük sermaye hareketliliklerine zemin oluşturacaktır. Yine görüntüleme şirketleri ciddi sermaye hareketliliklerinin, birikimlerinin yöneldiği alan haline gelecek, öngörülemez ticari büyüklük ortayla çıkacaktır.
Para, teknoloji, bina yetmez. Bu bir Türkiye meselesidir..
Bütün bunlara yatırım yapın, para harcayın. Büyük binalar tutun, son model teknoloji aktarın. Eğer yeni bir dil üretemezseniz, eğer içerik üretemezseniz, eğer toplumsal etkinliği yeniden kuramazsanız bütün bu yatırımlar boşa gidecektir. Maalesef bugüne kadarki yatırımlar bu sonuçları verememiştir. Eksikliğin nerede olduğu ciddi bir sorundur ve cevabı mutlaka bulunmalıdır.
“Konvansiyonel’den dijitale dönüş”ü bir kaçış olarak değerlendirme yerine gerçekten “yeni medya düşüncesi” üretme konusunu bir fırsat olarak kullanan kalıcı olacaktır. Bu, bir Türkiye meselesidir. Ortak meselemizdir. Başımızı öne eğip düşünme zamanı gelmiştir.
Suudi Veliaht Muhammed, Kabe’nin çatısında kime ne mesaj veriyordu? * Artık önceliğimiz Filistin değil! Neden, çünkü İsrail öyle istedi.. * Arap yönetimleri İran korkusuyla rehin alındı! Artık BAE bir DEAŞ’tır…
04:0016/02/2019, Cumartesi
G: 16/02/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Arap dünyasını “İran tehdidi” ile hizaya sokmak, rehin almak bugün coğrafyamıza yönelik en büyük, en tehlikeli “dış müdahale”dir. Evet, bu bir dış müdahaledir. Çünkü Arap yönetimleri üzerinden aslında bütün coğrafya rehin alınmaktadır.
* Suudi Veliaht Muhammed, Kabe’nin çatısında kime ne mesaj veriyordu? * Artık önceliğimiz Filistin değil! Neden, çünkü İsrail öyle istedi.. * Arap yönetimleri İran korkusuyla rehin alındı! Artık BAE bir DEAŞ’tır…
* Suudi Veliaht Muhammed, Kabe’nin çatısında kime ne mesaj veriyordu? * Artık önceliğimiz Filistin değil! Neden, çünkü İsrail öyle istedi.. * Arap yönetimleri İran korkusuyla rehin alındı! Artık BAE bir DEAŞ’tır…
9 Şubat, Cumartesi
Arap milleti, Arap coğrafyası üzerine yeni bir tasarım uygulanmakta, çok ciddi müdahalelerin zemini hazırlanmaktadır. Bu, tam anlamıyla bölgesel bir planlamadır. Bir gelecek hesaplamasıdır. Coğrafyanın paramparça edilmesine yönelik hesapların can alıcı işaretleridir.
Bugüne kadar Irak müdahalesi, Suriye müdahalesi, Libya müdahalesi gibi daha lokal operasyonlarla “çevresi” dağıtılmış Arap coğrafyasının merkezini imha etmeye dönük bir proje yürütülüyor. Tehlike, Arap coğrafyasının merkezine doğru taşınmaktadır. Belki de en ciddi tehdit büyütülmektedir.
BAE ve Suud’a DEAŞ rolü yüklendi
Ne yazık ki bu tehdit, Arapları “İran tehlikesi”ne, “Türkiye tehlikesi”ne karşı koruma söylemi ile pazarlanmaktadır. Körfez ülkeleri bu söyleme sarıldı, S. Arabistan bu söyleme sarıldı, Mısır bu söyleme sarıldı. Bir Arap aklı oluşturma yerine, kendilerine “tehdit” olarak sunulan her şeye karşı yeni ve bir öncekinden çok daha vahim bir vesayet inşa ediliyor şimdi.
Tehdit tanımını üretenler, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve S. Arabistan üzerinden bu söylemi yaymaya çalışanların, Batılı istila için, bölgesel işgal için coğrafyayı hazırlama dışında hiçbir rol üstlenmedikleri zamanla anlaşılacak. DEAŞ işgal bölgeleri için ne üstlenmişse, PKK Suriye için ne üstlenmişse, El Kaide Afganistan için ne üstlenmişse bu iki devlet ve onların etrafındakiler de bütün bölge için aynı rolü üstleniyorlar şimdi.
Örgütler üzerinden yürütülen şimdi bu iki devlet üzerinden yapılacak…
Bu ülkeler yeni bir vekâlet anlaşması yaptılar. Bugüne kadar örgütler üzerinden yürütülen vekâlet savaşları muhtemelen bundan sonra bu iki ülke üzerinden servis edilecek. İşte asıl tehlike burada. Asıl tehlike Muhammed bin Zaid ve Muhammed bin Selman gibi iki veliaht üzerinden iki ülkeyi, onların etrafındaki ülkeleri birer “örgüt”e indirgemektir.
Örgüt aklı ile neler yapılabileceğini, örgüt aklının nasıl tahrip edici biçimde kullanılabileceğini bugüne kadar coğrafyamızdaki bütün işgallerde fazlasıyla gördük. Şimdi bütün bunların hepsinden daha fazla bir örgüt konumlamasıyla karşı karşıyayız.
“Artık önceliğimiz Filistin değil..” Neden? Çünkü İsrail öyle istedi..
Coğrafyaya yaşatılacak yıkıcı saldırıların yanında bu ülkeler üzerinden bölgenin ve Müslümanların bütün değerlerinin nasıl aşağılanacağını, yıkıma uğratılacağını da göreceğiz muhtemelen.
ABD’nin Kudüs’ü İsrail’in başkenti olarak tanıma kararı sırasında aynı ülkelerin nasıl suspus olduklarını, nasıl boyun eğdiklerini, nasıl iradelerinin ipotek altında olduğunu bir kez daha gördük. Şimdi yenileri geliyor.
Varşova’da yapılan Ortadoğu Barışı konulu toplantıda konuşan Bahreyn Dışişleri Bakanı, “Önceliğimiz Filstin değil, İran tehdidi” derken, her halde o toplantıda bulunan İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu’dan daha keyiflisi yoktu.
Suudi Veliaht Kabe’nin çatısından ne mesaj verdi?
Bakan’ın, “çocukluğumuzdan beri Filistin-İsrail meselesiyle uğraşıyoruz” ifadesi, Arap siyasi aklının nerelere geldiğinin en ciddi göstergesiydi. Aynı toplantıda BAE Dışişleri Bakanı da benzer cümleleri kullanırken, sözünü ettiğimiz, ABD ve İsrail’in önceliğinde oluşturulan yeni Arap Ekseni üzerinden nasıl bir dış müdahale konumlaması yapıldığı apaçık ortaya çıktı.
İki Veliaht üzerinden önce Kudüs satıldı. Şimdi Filistin satıldı. Bundan sonra neler satılacak ya da rehin verilecek? Düşünmesi bile ürpertici. Prens Muhammed bin Selman’ın Kabe’nin çatısında verdiği o görüntülerin sembolik anlamına da sanırım yakın gelecekte tanık olacağız. Ürperdiğimiz nokta burası!
Müslüman coğrafyayı Doğu’dan da kuşatmak * Budist ve Hindu medeniyetleri ile de çatıştırmak.. * Düşünce öncülerimiz neden bir söz üretmez?
04:0019/02/2019, Salı
G: 19/02/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Öteden beri zihnimi kurcalayan bir konu var. Bakıyorum; pek kimse bu konulara ilgi duymuyor. İlgi duymayınca, izlemeyince, kafa yormayınca da bir süre sonra önümüze konulacak fotoğraflara şaşkınlıkla bakmak zorunda kalıyoruz.
Mesele şu:
* Müslüman coğrafyayı Doğu’dan da kuşatmak * Budist ve Hindu medeniyetleri ile de çatıştırmak.. * Düşünce öncülerimiz neden bir söz üretmez?
* Müslüman coğrafyayı Doğu’dan da kuşatmak * Budist ve Hindu medeniyetleri ile de çatıştırmak.. * Düşünce öncülerimiz neden bir söz üretmez?
12 Şubat, Salı
Batı’nın, Atlantik İttifakı’nın, ABD-İsrail ekseninin yıllardır sürdürdüğü İslam’ı, Müslümanları tarih dışına itme, yeniden güç olmalarını engelleme, istila ve iç savaşlarla bunaltma, bu olmazsa doğrudan istila projelerine şimdi yenileri mi ekleniyor?
İslam’ı ve coğrafyasını Doğu’dan da kuşatmak?
Batı’dan kuşatılan İslam, bundan sonra Güney’den ve Doğu’dan da mı kuşatılacak? Hristiyan-Yahudi aşırı sağının yönettiği Batı’dan saldırılara, bundan sonra Budist dünya ve Hindu dünyası da mı katılacak?
İslam tüm medeniyetler için ortak sorun haline mi getirilecek? Batı-İslam, Hristiyan-Yahudi medeniyeti ile İslam çatışmalarına bundan sonra Budist medeniyeti-İslam, Hindu medeniyeti-İslam çatışmaları mı eklenecek?
Batı siyasi aklının; her ne kadar başka söylemler üzerinden pazarlamaya çalışsa da, Müslüman dünyaya yönelik tehdit algılaması ve müdahaleleri tamı tamına medeniyet eksenlidir.
İslam bütün medeniyetlerle çatışma halinde tezi işleniyor..
Terörü İslam’la özdeşleştirip küresel ölçekte terörle mücadele doktrini dayatan, ama İslami kimliği kullanan her terör yapılanmasının altından kendi istihbarat teşkilatları çıkan bu akıl, Müslüman dünyayı Batı’nın küresel hâkimiyeti önündeki tek güçlü siyasal tez ve tehdit olarak görmektedir.
Böyle olunca da, Müslüman dünyayı hem bütün çevrelerden kuşatma, hem kendi içinde sonsuz savaşlara sürükleme, bu iç savaşlar için bütün farklılıkları ve kimlikleri çatışma gerekçesine dönüştürme, hem de İslam medeniyetini dünyanın bütün medeniyetleriyle çatışmalı, kavgalı hale getirmeye dönük çok büyük bir hesap uygulanıyor.
Müslümanların katledilmesini bize alkışlatan akıl bu..
Bu akıl, 2001 yılında Afganistan Cenk Kalesi’nde Müslümanların canlı yayında katledilmesini bize alkışlatan akıldır. Bu akıl, EbuGureyb’de İslam’a ve bize ait ne kadar değer varsa aşağılatan, bunu ibadet aşkıyla yapan akıldır. Bu akıl, DEAŞ’ı kurup dünyayı DEAŞ’a karşı savaşmıyorsun diye tehdit eden akıldır.
Bu akıl, Müslüman topraklarını Müslümanları oyuna getirerek bazen onların eliyle talan eden akıldır. Bu akıl Müslüman topraklarını İslami kimliği kullanan terör örgütleri üzerinden istilaya hazır hale getirebilen akıldır.
Bu akıl, bizi kötü sembollerle rehin alıp ülkelerimizin talan edilmesine, mahvedilmesine gönüllü razı olmamızı başarabilen akıldır. Bu akıl, FETÖ gibi “iç işgalciler” üzerinden Türkiye’yi rehin almaya çalışan, başaramayınca da başkalarını ikame edebilen akıldır.
Dudak bükmeyin, afaki gelmesin, bir akıl geliştirin!
Bu aklı kutsamıyorum, yüceltmiyorum, hesaplaşılamaz demiyorum. Kendi aklımızı öne çıkarma çağrısı yapıyorum sadece. Binlerce yıllık, kadim coğrafya bilgeliğini, Anadolu basiretini, bu topraklardaki bin yıllık siyasi genetiği harekete geçirme çağrısı yapıyorum. Bunu başarabileceğimize inanıyorum.
Bazılarına bu cümlelerin çok ileri sözler geldiğini, afaki geldiğini, bu yüzden dudak büktüklerini biliyorum. O bazılarının Soğuk Savaş’ın sona ermesinden bu yana Müslüman dünya ile Batı ve Doğu arasındaki ilişkilere dair anlamlı tek cümlesi olduğunu sanmıyorum. Onların Irak işgalini Saddam’la, Libya’nın çökmesini Kaddafi ile, Afganistan’ı Taliban’la anlama dışında bir zihinsel çaba içinde olmadıklarını zaten biliyorum.
Bölgemizde yaşananlar, Batı’daki ve Doğu’daki gelişmeler ve eğilimler, küresel güç haritasındaki yeni durumlar, hem İslam iç savaşını hem de İslam’ın, Müslüman dünyanın dört bir taraftan çevrelenmesini öne alan bir projeyi anlamamızı kolaylaştırıyor. Sadece yerel değil, küresel ölçekte bakış bunun için yeterlidir.
Müslümanın adalet arayışı, Batı’nın stratejik arzuları…
Savaşı İslam’ın kalbine taşıyanlar, Hristiyan-Yahudi medeniyeti ile İslam arasında savaş inşa edenler, yine yerel sorunları kullanıp Doğu medeniyetleri ile İslam arasında çatışmacı bir geleceğin hazırlığını yapıyor. Çin (Budist medeniyeti) ile İslam dünyası, Hindistan (Hindu medeniyeti) ile İslam dünyası arasında sonsuz çatışmalar duvarları inşa ediyor.
Afrika’nın derinliklerinde Müslüman-Hristiyan, Müslüman-Animist çatışmaları örgütleyenler, şimdi hem Müslümanları hem Çin ve Hindistan’ı provoke ediyor. Onlar, İslam’ın, Müslümanların dini öğretilerini, inançlarını, adalet arayışlarını kendi stratejik arzuları için seferber ediyor. Müslümanların hassasiyetlerini kurşuna dönüştürüyor.
Çin ve Hindistan Batı’nın İslam’la savaş doktrinine katılacak mı?
Son günlerde Keşmir’de olayların yeniden patlak vermesine dikkat. Onlarca Hindistan askeri ölürken Pakistan’a nota verildi. Bir Hind-Pakistan savaşı neden tetiklenir? Ama bu, sadece Pakistan’la Hindistan arasında bir sorun olmayacak.
Keşmir davasının haklılığı ortada iken, Pakistan’ın yönünü Çin’e çevirmesi, ABD-Hindistan-İsrail yakınlığı bu proje için elverişli zemin oluşturuyor. Bu da meselenin Keşmir meselesinin ötesinde hedefleri olabileceğini öne çıkarıyor.
Yine Doğu Türkistan’da yıllardır devam eden katliamı daha da artırmak için Çin’e fırsatlar hazırlanıyor. Maalesef Çin de Hindistan da bu tuzağa düşüyor, Batı’nın İslam’la savaşına sürükleniyor.
Müslüman düşünürler neden bir söz üretmez!
Biz kendimize göre, durduğumuz yerden bakalım. Müslüman dünyanın, Batı ile, Doğu ile Güney ile çatışma halinde olması aslında bizim tercihimiz değil. Onlar bunu Müslümanların “çatışmacı kimliği” diye pazarlıyor. Ne yazık ki bunu bize bile pazarlayabiliyorlar.
Elbette yerel sorunlarımız çok önemli, çok hassas. Ama 21. yüzyıl, yüzlerce yıllık değişimlere hazırlanırken, küresel güç haritası üzerinde çok büyük ve uzun soluklu bir mücadele yürütülürken, yerel krizlerin ötesine de geçip, Müslüman dünyanın dört bir taraftan çevrelenmesi projesine de dikkat kesilmemizi öneriyorum. Siyasilerden çok Müslüman düşünürlerin bu alanda tezler, söylemler üretmesinin zorunluluğu apaçık ortadadır.
Güç yükselişi dışında hiçbir seçeneğimiz yok. Türkiye’yi yalnız bırakma lüksümüz yok
İşte böyle bir dönemde yeryüzünün en karmaşık bölgesinde yaşıyoruz. Bütün medeniyetlerin, kimliklerin hak iddia ettiği bu coğrafyada, bir güç yükselişi dışında hiçbir seçeneğimiz yok. Türkiye bunu yapmaya çalışıyor ve bu yüzden ağır saldırılar altında. Bu yüzden Türkiye’nin mücadelesini destekleme dışında seçeneğimiz yok. Bu ülkeyi yalnız bırakma lüksümüz yok. Batı’nın Müslüman dünyayı küresel ortak sorun ilan etmesine karşı harekete geçmek için fazla zamanımız yok. Bir coğrafya dirilişi dışında gideceğimiz hiçbir yol yok!
* Türkistan’ın doğu sınırlarını korumak! * ‘Üçüncü Büyük Oyun’ burada sahnelenecek.. * Bize “Batı’nın veya Doğu’nun himâyesine girin” diyorlar. Buna boyun eğmeyeceğiz!
04:0021/02/2019, Perşembe
G: 21/02/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Haber şöyle: ABD, Suriye ve Irak’taki DEAŞ’lıları Çin sınırına yakın yerlere, Türkistan’ın doğu bölgelerine yerleştirmeye başlıyor. Çin de Tacikistan topraklarında askeri üs kuruyor. ABD ile Çin arasında Doğu Türkistan’ı, Tacikistan’ı, Afganistan’ı genel anlamda Türkistan’ın doğusunu etkileyecek müthiş bir hesaplaşmanın ayak seslerini duyuyoruz.
* Türkistan’ın doğu sınırlarını korumak! * ‘Üçüncü Büyük Oyun’ burada sahnelenecek.. * Bize “Batı’nın veya Doğu’nun himâyesine girin” diyorlar. Buna boyun eğmeyeceğiz!
* Türkistan’ın doğu sınırlarını korumak! * ‘Üçüncü Büyük Oyun’ burada sahnelenecek.. * Bize “Batı’nın veya Doğu’nun himâyesine girin” diyorlar. Buna boyun eğmeyeceğiz!
14 Şubat, Perşembe
Bu sıradan bir haber olabilir. Sadece güvenlik eksenli konulara ilgi duyanların dikkatini çekecek bir haber olabilir. ABD propagandası olabilir. Çin propagandası olabilir. DEAŞ üzerinden bölgede tedirginlik oluşturma hesapları olabilir. Birçok şey olabilir… Ama bu haber, kesinlikle bu kadar değildir. Zihinlerimizi, gözlerimizi açmalı, bu küçük gibi görünen gelişmenin nerelere uzanacağını şimdiden öngörebilmeliyiz.
‘Üçüncü Büyük Oyun’ ABD ile Çin arasında Türkistan’da başlıyor..
Afganistan üzerinden Rusya ve İngiltere arasında yaşanan ve tarihe “Büyük Oyun” olarak geçen rekabetten sonra, ABD ile Rusya (Sovyetler Birliği) arasında yine Afganistan üzerinden çok büyük bir hesaplaşma yaşandı. 1979’da başlayan Afganistan işgali ve ardından gelen direniş, Müslüman bir ülke üzerinden yürütülen hesaplaşma Sovyetler’in çöküşüyle sonuçlandı. Bu, “İkinciBüyük Oyun”du.
Şimdi ABD ile Çin arasında “Üçüncü Büyük Oyun” dönemi başlıyor. Ve bu hesaplaşma Afganistan üzerinden, Tacikistan üzerinden, Doğu Türkistan üzerinden yürütülecek. Daha doğrusu Türkistan’ın doğusu ABD ve Çin gibi küresel ölçekte iki büyük gücün hegemonya savaşına sahne olacak.
Peki, biz nerede duracağız?Nasıl söz ve güç üreteceğiz?
ABD-Çin rekabetinin detaylarına girmeyeceğim. Bu, başka bir yazının ya da yazıların konusu. Beni Türkistan’ın doğusunda neler yaşanacağı ilgilendiriyor. Ve biz; coğrafyanın insanları olarak, Müslüman dünya olarak, Türk dünyası olarak bu gelişmelere nasıl bakacağız?
Ne tür tepki vereceğiz? ABD safında mı duracağız, Çin önceliklerine göre mi pozisyon alacağız yoksa kendi duruşumuzu, bakışımızı, önceliklerimizi inşa edip ona göre mi hareket edeceğiz, bizi o ilgilendiriyor.
Bu savaşların hiçbiri bizim savaşımız değildi. Zaaflarımızı kullandılar..
Afrika’nın derinliklerinden Ortadoğu’nun her karesine, Afganistan işgalinden Libya’ya, Arap dünyasındaki iç çatışmalardan mezhep krizlerine, Türkiye’ye yönelik darbe ve çokuluslu saldırı girişimlerinden Suriye’nin kuzeylindeki terör koridoruna, Arap-Fars mücadelesinden şimdilerde yeni başlayan Arap dünyasını Türkiye’ye karşı kışkırtma girişimlerine kadar, tanık olduğumuz krizlerin hiçbirisi bizim krizlerimiz değildi. Evet, bizim zaaflarımız, yanlışlarımız, öfkelerimiz, fazlasıyla sorunlarımız vardı.
Ama bu çatışmalar, işgaller, terör operasyonları, kıyımlar, aşağılamalar, coğrafyanın talan edilip mahvedilmesi bizim kavgamız değildi. Küresel ölçekte güç mücadelesinin taraftarları bizim zaaflarımız üzerinden işgaller, güvenlik stratejileri belirledi, yürüttükleri savaşları hep bizim zaaflarımızla pazarladı.
Afganistan işgaline, Irak işgaline, Suriye savaşına, Yemen savaşına, Libya işgaline, son otuz yılda aklınıza gelen her krize bakın. Hiçbiri bizim savaşımız değildi. Sadece bizim topraklarımızda, sadece bizim kanlarımızla, sadece bizi kurşun gibi kullanarak yürüttükleri savaşlardı.
Batı’nın veya Doğu’nun silahı olmaktan nasıl kurtulacağız?
Müslüman dünya, Batı’nın ve Doğu’nun askeri, kurşunu olmaktan kurtarılmalı. En büyük meselemiz budur. Müslüman dünya, başkalarının savaşını kendi savaşı zannetmekten kurtarılmalı. Müslüman dünya, onların bu savaşlarını içeriden pazarlayanlardan kurtarılmalı.
Batı, Atlantik ekseni, Müslüman dünyaya yönelik bütün savaşlarında Müslümanları kullanmıştır. İslâm’a hem kendisi saldırmış hem onu kendi içinde çatıştırmıştır. Batı, başka düşmanlarıyla hesaplaşırken de Müslümanları bir silah olarak kullanabilmeyi başarmıştır. 21. yüzyıla dönük en vahim durum budur. Bu gerçeği, hiç kimse, hiçbir mazeret cümlesiyle reddedemez.
Söz üretemeyen, taraf olur. İngiliz mandacılığından beri bu böyledir..
ABD’nin, İngiltere’nin, Fransa’nın veya Batılı ülkelerin yanısıra şimdi Çin de aynı yolu izlemektedir. O da Müslüman öfkesini kullanmakta, yakın ilişki kurduğu Müslüman ülkeleri Batı karşısında konumlamaya çalışmaktadır.
“Üçüncü Büyük Oyun” ağırlıklı olarak Türkistan coğrafyasında kurulurken bizler ne üreteceğiz? Nasıl bir duruş belirleyeceğiz? ABD’ye haklılık kazandırma veya Çin’e haklılık kazandırma dışında bir söz üretebilecek miyiz? Son dönemde Doğu Türkistan üzerine yürütülen tartışmaların seyri, Çin zulümleri ve ABD’nin bu zulümleri kullanması arasına sıkışıp kaldığımıza işaret ediyor.
Taraf olmak kolaydır. Çünkü her taraftarlığa haklı gerekçe üretmek kolaydır. İngiliz-Alman mandacılığı tartışmalarından bu yana bu taraftarlığın ötesine geçmekte zorlanıyoruz. Zoru seçip geleceği aydınlatamıyoruz.
“Ya Batı’nın ya Doğu’nun, himâyesine girin” diyorlar. Buna boyun eğmeyeceğiz!
“Üçüncü Büyük Oyun’da ne olacağını söyleyeyim: Her iki tarafın çatışmasında da Müslümanlar, safların en önünde yer alacak. ABD için, Çin için ölecekler. Kendi topraklarında, kendi davaları için savaştıklarını sanacaklar. İslâm’la savaş yürüten Batı’nın, Müslümanları nasıl asker olarak kullandığını bir kez daha göreceğiz. Çin’in ABD ile emperyal hesaplaşmasını Müslüman toprakları ve kanı üzerinden yürüteceğini göreceğiz.
Bir coğrafya aklı neden üretemeyiz? Bize “ya Batı ya Doğu, birinin himayesine girin” diyorlar. Bazılarımız Batı’nın, bazılarımız Doğu’nun, herkes haklı bulduğu bir ülkenin gölgesine sığınıyor. Bize mandacılık dışında hiçbir şey önermiyorlar.
Bize, coğrafyamız, bu coğrafyada yaşayanlar için bir gelecek perspektifi üretmeyi yasaklıyorlar. Biz de, boyun eğip birini seçiyoruz. Sonra da bulunduğumuz bu gayri meşru zemine haklılık üretmek için çabalayıp duruyoruz.
Sadece Türkiye bunu yapıyor, dört koldan saldırıya uğruyor.
Sadece Türkiye bir şeylere meydan okumaya, bir tarih duruşu belirlemeye, bir coğrafya idraki oluşturmaya, bir özgürlük söylemi inşa etmeye çalışıyor. Bu yüzden de dört koldan saldırıya uğruyor. Bu saldırıları bile iç politik gerekçe olarak kullanmaktan utanmıyoruz.
Bir önceki yazımda, “İslâm’ı, Müslümanları bütün medeniyetlerle çatıştırmaya çalışıyorlar. Yeryüzünün, bütün medeniyetlerin ortak sorunu haline getirmeye çalışıyorlar.Batı, İslâm’la savaşına Budist ve Hindu medeniyetlerini de katmaya çalışıyor. İslam’ı Doğu’dan da kuşatıyorlar” diye bir tartışma açtım. Baktım ki, kimse dünyaya böyle bakmıyor.
Eğer biz, kendi sözümüzü üretemezsek, buna bağlı bir güç inşasına gidemezsek 21. yüzyıl boyunca coğrafyamızın bütün köşeleri talan edilecek. Türkistan’ın doğusuna biraz da bu gözle bakalım derim.
* Mısır’ın dokuz genci: Bazen çığlıktan başka geriye söz kalmaz * O annenin acısını hissedebilir misiniz? * O darağaçları Türkiye’de kurulacaktı! * Coğrafyayı saran bir isyan dili şarttır!
04:0025/02/2019, Pazartesi
G: 25/02/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Ahmet Cemal, Abdurrahman Süleyman, Abdüsselam Yusuf, Mahmud el Ahmedi, İslam Muhammed, Ebubekir el Seyid, Ahmed M. Seyid, Ahmed Aldjawi, Ahmet Vihdan..
Gencecik dokuz adam, dünyanın sessizliği arasında, dünyanın işbirliği ile, Mısır cuntası tarafından idam edildi. Ve idamlar devam ediyor, edecek...
* Mısır’ın dokuz genci: Bazen çığlıktan başka geriye söz kalmaz * O annenin acısını hissedebilir misiniz? * O darağaçları Türkiye’de kurulacaktı! * Coğrafyayı saran bir isyan dili şarttır!
* Mısır’ın dokuz genci: Bazen çığlıktan başka geriye söz kalmaz * O annenin acısını hissedebilir misiniz? * O darağaçları Türkiye’de kurulacaktı! * Coğrafyayı saran bir isyan dili şarttır!
18 Şubat, Pazartesi
23 yaşındaki Mahmud el Ahmedi’nin annesinin oğluna seslenişi, oğlunun cansız bedenini sevişi, çaresizliği, kimsesizliği, sahipsizliği, içini yakan korkunç ateşe rağmen vakarı…
İzlemişsinizdir… Yüreğiniz dayanıyorsa, insanca bir hassasiyetiniz varsa izlemişsinizdir. Hissettiklerinizi o annenin hissettikleriyle kıyaslayın. Acının, öfkenin, çaresizliğin ne olduğunu işte o zaman anlamışsınızdır.
Çığlıktan başka geriye hiçbir şeyin kalamadığı zamanlar olur
Bir çığlıktan başka geriye hiçbir şeyin kalamadığı zamanlar olur. Tüm zamanlara, yeryüzüne seslenirsiniz, sesiniz yine duyulmaz, öylece kalırsınız. İşte o annenin çaresizliği, böyle bir şeydir.
Sadece özgürlük istediği için, sadece onurlu ve özgür bir ülke istediği için, sadece zulümlere karşı seslerini yükselttikleri için binlerce şehit veren Mısır halkı, şimdi bir kez daha idamlarla, gencecik bedenlerin mezarlığına dönüşüyor.
ABD’nin, İsrail’in Avrupa’nın ve ülkelerini ve onurlarını satmış Arap rejimlerin desteği ile yeni bir Firavun düzeni inşa edilirken, Mısır halkı bir kez daha korkunç bir bedel ödemeye mahkûm ediliyor.
Zulme karşı yeni bir isyan dili, merhamet dili, adalet dili şarttır
Zulme karşı büyük bir isyan dalgası, bugün Müslüman dünyanın en güçlü siyasal dili olmak zorundadır. Zulümlere karşı bir onurlu siyasi öfke, bugün küresel yerleşik düzene karşı en güçlü siyasal ideoloji olmak zorundadır.
Ekonomik olarak güçlenmeliyiz, siyasi olarak güçlenmeliyiz, askeri olarak güçlenmeliyiz. Yüz yıldır bu toprakları kasıp kavuran dışarıdan müdahalelere karşı, içeriden entrikalara ve alçaklıklara karşı güçlenmeliyiz.
Zihinlerimizi arındırıp, kimliklerimizi güçlendirip, bütün coğrafya için, bütün Müslüman dünya için bir özgürlük söylemi, bir onurlu gelecek inşa etmeyi her şeyin önüne geçirmeliyiz. Birinci hedefimiz bu olmalı.
Hangi siyasi kimliğe sahip olursak olalım, hangi cephede yer alırsak alalım, hangi toplumsal statüde olursak olalım, bizi bir yerlere yamayan bütün kimlikleri bir kenara atıp adalet için, merhamet için, onur için, özgürlük için, vatan için, milletimiz ve geleceğimiz için yeni bir siyasi dil inşa etme dışında hiçbir seçeneğimiz yok.
Dışarıdan ve içeriden işgale karşı ortak kimlik
Bu dil, öncelikle Müslüman dünyanın özgürlüğünü ve onurunu esas almalı. Bu dil öncelikle Müslüman toplumlara yönelik içeriden ve dışarıdan gelen saldırılara karşı ortak bir duruşu esas almalı. Bu dil, Müslümanların yaşadığı toprakları aziz bilmeli.
Bu dil, ülkelerimizin uğradığı saldırılara karşı ortaktavır içermeli. Bu dil, bütün bunlara karşı bir öfke, bir akıl, bir yeni kimlik dili olmalı. Bu dil, sahip olduğumuz bütün siyasi kimliklerin ötesinde bir ortak dil olmalı.
Biz seyredersek yıkım kapılarımıza dayanacak
Mısır’da oynanan tiyatro, Irak’ta veya Afganistan’da oynanan tiyatro, Suriye’de veya Libya’da oynanan tiyatro, Türkiye’de oynamaya çalıştıkları ama başaramadıkları tiyatro aynı senaryonun parçası. Bize hep parça parça anlattıkları, birbirinden bağımsızmış gibi anlattıkları bir oyun, tek bir oyun.
Yazanlar aynı, oynayanlar aynı, hedef aynı, bütün bunların arkasındaki akıl aynı. Eğer biz, bir akıl, bir duruş, bir ortak dil belirleyemezsek, sırada başka ülkeler olacak. Topraklarımız, şehirlerimiz, insanlarımız büyük fırtınalara maruz kalacak.
Biz sadece seyredersek, Fas’tan Endonezya’ya kadar bir ortak bilinç inşa edemezsek, güçlü bir ses ortaya koyamazsak, birbirimizle didişip durursak, yıkım kapılarımıza dayanacak.
Darağaçları bu ülkede kurulacaktı. Türkiye’ye önce Mısır senaryosu, sonra Suriyeleştirme girişimi..
Gezi olaylarıyla, 17-25 Aralık’la Türkiye Mısır’a çevrilecekti. Aynı denemeyi yaptılar. Efendilerinden aldıkları talimatlar doğrultusunda Türkiye’de bunlara girişenler yargılanınca ABD Dışişleri Bakanlığı harekete geçiyor avazı çıktığı kadar bağırıyor. “Adamlarını” kurtarmaya çalışıyor. Ama aynı ABD, Mısır’daki idamlara ses çıkarmıyor. Çünkü idam eden kendileri!
Gezi, 17/25 Aralık başarılsaydı, Mısır’da kurulan darağaçları Türkiye’de kurulacaktı. Başaramayınca 15 Temmuz saldırısını denediler. O da Türkiye’yi Suriyeleştirme senaryosuydu. Başarsalardı bugün Türkiye’nin dört bir köşesi yanıyor olacaktı. Şehirler harabeye dönmüş, birçok ülke
Türkiye’yi işgale başlamış, yüzbinlerce insan hayatını kaybetmiş, ülkemiz mahvolmuş olacaktı.
Merhamet çığlığını yükselten Türkiye’yi güçlü tutmak bütün oyunları bozacak..
İşte bu yüzden Türkiye’ye saldırıp duruyorlar. İşte bu yüzden Türkiye’nin direncini zayıflatıp coğrafyada istedikleri gibi at koşturmak istiyorlar. Türkiye’nin o dili inşa ettiğini, bunun geniş coğrafya üzerinde nasıl etkileri olduğunu, kendi çıkarları için büyük bir yıkıma yol açacağını biliyorlar.
İşte bu yüzden, kimse bu ülkeyi zayıflatacak, dışarıdan gelen fırtınalara karşı savunmasız bırakacak hiçbir pozisyon alamaz. Alıyorlarsa bu, hem coğrafya için hem derin tarihsel hesaplaşmalarımız için alçakça bir terciholarak görülecektir.
Bugün coğrafyada ve dünyada, merhamet çığlığını yükselten sadece Türkiye var. Bu yüzden de Türkiye’yi güçlü tutmak, el üstünde tutmak her şeyin önündedir. 21. yüzyıl, gerçekten de bizim için hesaplaşma yüzyılıdır.
Sisi ile dayanışma toplantısı. Katiller olay yerine gelmiş!
Dokuz gencimizin idamla şehit edilmesinden hemen sonra Avrupa Birliği’nden Sisi cuntasına büyük bir destek geldi. Avrupa’dan 20’den fazla hükümet lideri ve devlet başkanı, Sisi’nin ev sahipliğinde Şarm el Şeyh’te bir araya geldi.
İdamların arkasında kimler var, apaçık ortada değil mi? İsyan dalgasının, adalet arayışının, yeni siyasi dilin hangi düzene, hangi kirli ortaklıklara karşı zorunluluk olduğunu sadece bu toplantı bile fazlasıyla ortaya koyuyor.
..Mavi Vatan.. Adını bütün renkleriyle sevdiğim vatan..
04:0027/02/2019, Çarşamba
G: 27/02/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Adını bütün anlamlarıyla, bütün renkleriyle, bütün zenginlikleriyle, bütün sıkıntılarıyla, bütün acıları ve sevinçleriyle, bütün yalnızlığıyla sevdiğim vatan.
Biz sensizliği Balkanlar’ın her köşesinde, Kafkaslar’da, Kanal’da, Yemen’de, bir ara Anadolu’da, coğrafyamızın kıyılarında, kalbinde yaşadık. Biz sensizliği, yüz yıl önce dağılan coğrafyamızda, zihinlerimizde, kalplerimizde yaşadık. Biz sensizliğin acısını, umutsuzluğunu, hiçliğini bütün renklerimizde, bütün kimliklerimizde yaşadık.
Acıgöl'de trafik kazası: 6 yaralı
Acıgöl'de trafik kazası: 6 yaralı
15 Temmuz, Çarşamba
Biz bu “Son Kale”yi acımızı gizleyerek, susarak, sabrederek, korumayı bildik.
Biz sensizliği Gazze’ye, Yemen’e, Kanal’a, Basra’ya koşup, kollarımızı, kanatlarımızı sağlam tutup, kendilerini Anadolu’yu ayakta tutmaya, son vatan kılmaya adayan Anadolu evlatlarının hatıralarında, yanık türkülerinde yaşadık.
Biz sensizliği, dört bir taraftan kuşatılmışlığı, bütün dünyanın üzerimize geldiği zamanlarda yaşadık. Biz sensizliği Sarıkamış’ta, Çanakkale’de hissettik, bütün Batı dünyası Anadolu içlerine ilerlerken iliklerimize kadar hissettik.
Yüz yıl geçti. Yüz yıl sabrettik. O acıyı unutmaya çalıştık. Asla acılarımızı, yaşadığımız kıyımları belli etmedik. Ağlamadık. Diz çökmedik. Yalvarmadık. Merhamet dilenmedik. Onurumuzu koruduk. Sustuk, susarak ayakta kalmayı denedik. Susarak öfkemizi, ideallerimizi, kendimizi ve seni korumayı, son kaleyi korumayı bildik.
Parçalanmış ülke haritaları bizim masamıza da konuldu
Yüz yıl geçti, uyandık, kendimize geldik, artık “sabır bitti” dedik. Artık varolmalıyız, ayağa kalkmalıyız, kendimize gelmeliyiz, bu suskunluğa son vermeliyiz dedik.
Çünkü dünya yeniden kuruluyordu, coğrafya yeniden biçimleniyordu, tarih yön değiştiriyordu. Ve parçalanmış ülke haritaları masa masa dolaşıyordu, bize “son kale” bile artık çok görülüyordu.
Savaşlar kapımıza dayanmıştı, ülkeler mahvediliyor, milletler kıyıma uğratılıyor, sınırlar değiştiriliyor, türlü türlü bahanelerle korkunç bir coğrafya istilası yürütülüyordu.
Büyük fırtınayı geldiği yerde karşılamalıydık
Susarak varolamayacağımızı, içimize kapanarak ayakta kalamayacağımızı gördük. Hiçbir eksenin, hiçbir ittifakın, hiçbir dostluk ilişkisinin bu büyük istilayı durduramayacağını bildik.
Çünkü saldırı “dost”lardan, “müttefik”lerden geliyordu artık. Artık dost yoktu, müttefik yoktu, bir fırtına dört bir yanımızı kuşatıyordu, yüz yıl önce bitiremediklerini şimdi tamamlamak istiyorlardı.
Bir büyük güç inşa etmeliydik. Bir büyük milletin hafızasını, tecrübesini, ideallerini sahaya sürmeliydik. Sadece direnmek değil meydan okumalıydık. Savunmak değil, atağa geçmeliydik. Sınırlarımızı korumayı değil, fırtınayı geldiği yerde karşılamalıydık.
Bir kez daha ‘Vatan’, ‘Beka’ dememizin nedeni buydu..
Siyasi genetiğimizi, yüzlerce yıllık “tarih yapıcı irade”yi bir güç olarak algılamalı, ona sığınmalıydık. Bundan başka gücümüz, imkanımız, yolumuz yoktu, anladık.
Çünkü Tuna nehri türkülerini Kızılırmak için söylemek istemiyorduk, Yemen ağıtlarını Sakarya için söylemek istemiyorduk, sınırlarımızı zorlayan savaşın Maraş’a, Sivas’a ulaşmasını istemiyorduk, o harita taslaklarına karşı kendi haritalarımızı çizme dışında hiçbir seçeneğimiz yoktu, anladık.
Yüz yıl sonra bir kez daha “vatan” dememizin nedeni buydu, “Beka” dememizin nedeni buydu. Yüz yıl önceki hafızamızı bugüne taşımamızın nedeni buydu. Bir kez daha Sarıkamış, Kut-ul Amare, Çanakkale, bir kez daha Bosna, bir kez daha Kafkas İslam Ordusu dememizin nedeni buydu.
“Türkiye Cephesi”ni, D.Akdeniz’de olanı, Karadeniz’de kopacak fırtınayı gördük biz.
O fırtınayı gördük, dünyanın ve coğrafyanın nereye doğru gittiğini gördük. Küresel düzenin dağıldığını, yeniden kurulamadığını, devletleri bir kıyamet korkusunun sardığını, bu yüzden bütün devletlerin içe döndüğünü, tarihi tezlerine döndüğünü, kendini büyük hesaplaşmalara hazırladığını gördük.
Bunun bize nasıl yansıyabileceğini biliyoruz. Görmenin ötesinde yaşamaya başladık. Suriye’nin kuzeyinde yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi” bir terör meselesi değil, bir işgal meselesiydi, anladık.
Doğu Akdeniz’e bütün dünyanın donanmasının toplanmasının, Ege’de mazeret arayışlarının, Karadeniz’de bir çılgın fırtına hazırlıklarının anlamını okuduk. Türkiye içinde FETÖ ile, PKK ile neler yapıldığını, bundan sonra ikame yapılarla nelerin hazırlandığını gördük.
Yüz yılın öfkesi ve ayak izlerimiz
Bu yüzden yüz yılın öfkesini, sabrını bugüne taşıdığımız gibi, yüz yılın meydan okumasını da bugüne taşıdık. Yüz yıl önce nerede varsak bugün bir başka formatta aynı ülkelerde, bölgelerde varolmaya çalıştık.
Doğu Afrika’dan Hazar kıyılarına, Hint Okyanusu’ndan Doğu Akdeniz’e, Tuna kıyılarından Kerkük’e ve Halep’e kadar yüz yıl önceki yolumuzu, ayak izlerimizi aradık.
Vatan dışında, “Türkiye Ekseni” dışında hiç bir yerde durmayacağımızı, duramayacağımızı, bileğimizin güçlü, dizlerimizin sağlam, sesimizin gür çıkması dışında yalnız olduğumuzu anladık.
“Vatansızlık” korkusunu bir daha yaşamamaya yemin ettik
Yüz yıl önce Çanakkale’de, Kanal’da, Lozan’da karşımızda kimler varsa yine toplandıklarını, “Türkiye’yi durdurmak” için büyük bir seferberlik başlattıklarını, elimizi uzattığımız her yere ulaştıklarını, bizi bütün coğrafyadan tecrit edip savunmasız bırakmaya çalıştıklarını anladık. Yüz yıl sonra nihai hedefin yine biz olduğumuzu anladık.
Bu yüzden bir mücadele başlattık. Bu yüzden meydan okuduk. Bu yüzden vatan acısını, vatansızlık korkusunu bir daha yaşamamaya yemin ettik. Bir milletin mücadele gücünü, tarih değiştirici rolünü sahaya sürdük.
Bütün renkleriyle sevdiğimiz vatan. Artık ağıt olmayacak..
Bugün bütün denizlerimizde “Mavi Vatan” adıyla kapsamlı bir deniz tatbikatı başlıyor. Bütün denizlerimiz, vatanımızın her karış toprağı üzerinde “aziz” bildiğimiz bir mücadele dönemindeyiz. Bundan öte hiç bir siyasi amaç olamaz, olmayacak.
Yüz yıl önce tarihin çöküşünü yaşıyorduk. Şimdi yükselişini yaşıyoruz, bunu da biliyoruz. Onların bütün hesaplarının sıfırlanacağından, biz yükselirken kendilerinin çökeceğinden eminiz.
Adını bütün anlamlarıyla, bütün renkleriyle, bütün zenginlikleriyle, bütün sıkıntılarıyla, bütün acıları ve sevinçleriyle, bütün yalnızlığıyla sevdiğim vatan..
Artık ağıt yakmayacağız… Bir daha ‘sensizlik korkusu’ yaşamayacağız. 21. yüzyılın yemini bu olacak.
Hint-Pakistan savaşı? Peki, neden şimdi? * Müslüman coğrafyayı Doğu’dan da kuşatmak. * Kimse kızmasın, bir şey söylemeye çalışıyorum..
04:002/03/2019, Cumartesi
G: 2/03/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Müslüman dünya Hindistan’la savaşmamalı, çatışmacı bir geleceğe sürüklenmemeli.
Trabzonspor'un yeni sezon formalarına tepki
Trabzonspor'un yeni sezon formalarına tepki
15 Temmuz, Çarşamba
Müslüman dünya Çin’le savaşmamalı, çatışmacı bir dünyaya sürüklenmemeli.
Müslüman dünya, Batı’nın acımasız istilâ projesine, Atlantik kıyılarından Pasifik’e kadar, Müslüman dünyayı çevreleme, kendi içinde çatıştırma, bütün medeniyetlerle sorunlu hale getirme, o medeniyetleri Müslüman silahı ile zayıflatıp kendi küresel hakimiyetini yeniden tesis etme, hem İslâm’a karşı savaş yürütüp hem Müslümanları rakiplerini zayıflatmada bir silah olarak kullanma tuzağına düşmemeli.
Müslüman dünya kendi güç alanını inşa etmeli
Yerel çatışmalara, anlaşmazlıklara, öfke ve uyumsuzluklara, zaaflara saplanıp kalma yerine, 21. yüzyılı biçimlendirecek büyük projelere kafa yormalı, kendi geleceğini, kendi güç alanını nasıl inşa edeceğini düşünmeli. Bunu yapamazsa, bu yüzyılı kesinlikle kaybedecektir. 22. yüzyılda da yine bugünkü Ortadoğu benzeri bir karmaşa ile boğuşuyor olacaktır.
Hindistan-Pakistan arasındaki krizi izliyor musunuz? Savaş olmadığı zamanlarda düşük yoğunluklu çatışmalar, örgütler üzerinden hesaplaşmalar, örtülü istihbarat operasyonları hep vardı. İki ülkenin de silahlanması, askeri doktrini bu düşmanlık, çatışma üzerine biçimlendi. Nükleer silahlanma da buna dâhil.
Hindistan-Pakistan savaşı hangi amaçla çıkarılacak?
Ancak son bir ayda yaşananlar bu çerçevenin biraz dışında anlamlar içeriyor. Önce hem İran’da hem de Keşmir’in Hindistan’da kalan bölümünde saldırılar oldu. İran Devrim Muhafızları ve Hint askerleri hedef alındı. İki tarafa yönelik terör saldırılarından da Pakistan sorumlu tutuldu.
Ardından Hint uçakları Pakistan hava sahasına girdi, iki uçağı düşürüldü. Pakistan bütün hava sahasını kapattı. Hindistan da bölgedeki havaalanlarını kapattı. Neredeyse bir haftada topyekûn savaşın eşiğine gelindi. Oysa normalde iki ülkeyi bu kadar hızlı biçimde savaşın eşiğine getirecek hiçbir mesele yoktu.
Benim tezim bambaşka: Bu, Hint-Pakistan krizi değil
Evet, bu, Pakistan’ın ABD denetiminden uzaklaşıp Çin’e yaklaşmasına karşı bir “cezalandırma” girişimi olarak görülebilir. Köşeyle sıkıştırılıp teslim olması istenmiş olabilirdi. Terör üzerinden, vekâlet operasyonları üzerinden çok ciddi bir nükleer tehdit bütün Güney Asya’yı rehin alabilir, bu da Batı’nın güçlenmesi Asya’nın zarar görmesi anlamına gelirdi.
Ama benim tezim bambaşka. Son otuz yılda bölgemizde, yakın coğrafyamızda hatta Türkiye üzerinde denenen ve uygulanan senaryolarla Pakistan’a kurulan tuzak arasında hiçbir fark yoktur. Ve bu, Hindistan ile Pakistan arasındaki zaaf alanlarıyla sınırlı bir şey değildir. Zaaflar sadece daha büyük senaryoları uygulamak için istismar edilen, bizim coğrafyanın asla anlayamadığı acıklı bir durumdur.
Müslüman coğrafyayı Doğudan da kuşatmak, Budist ve Hindu dünyasıyla medeniyet savaşına sokmak
“Müslüman coğrafyayı Doğu’dan da kuşatmak. Budist ve Hindu medeniyetleri ile de çatıştırmak” başlığı altında bu teze, bizim için ve dünya için yeni büyük tehdide dikkat çekmek için şu cümleleri yazmıştım:
Batı’nın, Atlantik İttifakı’nın, ABD-İsrail ekseninin yıllardır sürdürdüğü İslâm’ı, Müslümanları tarih dışına itme, yeniden güç olmalarını engelleme, istilâ ve iç savaşlarla bunaltma, bu olmazsa doğrudan istilâ projelerine şimdi yenileri mi ekleniyor?
Batı’dan kuşatılan İslâm, bundan sonra güneyden ve doğudan da mı kuşatılacak? Hristiyan-Yahudi aşırı sağının yönettiği Batı’dan saldırılara, bundan sonra Budist dünya ve Hindu dünyası da mı katılacak?
İslâm tüm medeniyetler için ortak sorun haline mi getirilecek? Batı-İslâm, Hristiyan-Yahudi medeniyeti ile İslâm çatışmalarına bundan sonra Budist medeniyeti-İslâm, Hindu medeniyeti İslâm çatışmaları mı etlenecek?
Türkistan’ın Doğu sınırına dikkat!
Batı siyasi aklının; her ne kadar başka söylemler üzerinden pazarlamaya çalışsa da, Müslüman dünyaya yönelik tehdit algılaması ve müdahaleleri tamı tamına medeniyet eksenlidir. (…)
Hemen ardından, 21 Şubat’ta da “Türkistan’ın doğu sınırlarını korumak” başlığı altında bu kapsamda Çin sınırlarında yapılan hazırlıklara dikkat çekmiştim.
Batı’nın “terörle müdahale çağı” tamamen İslâm’la mücadele çağıdır. “Müslüman Orta Kuşak” yeniden Batı denetimine girmeden onlar için yeni bir küresel hâkimiyet söz konusu olmayacaktır. Belki dört yüz yıldır ilk kez bu hâkimiyeti kaybetmekle yüz yüze kaldılar.
Batı’dan çevreleme, Doğu’dan sıkıştırma
Bu yüzden de bir taraftan Müslüman coğrafyayı yeniden istilâ ederken, İslâm’ın muhalif söylemini ezmeye çalışırken, diğer taraftan da Müslümanları başka medeniyetlere karşı silah olarak kullanma gibi mucizevi bir yöntem keşfettiler. Ve maalesef bunu yaparken Müslüman dünyasının öfkesi ve asil mücadele alanlarını ve zaaf ve hassasiyetlerini kullanıyorlar.
Pakistan-Hindistan savaşı çıkarmak bu yeni dünyada Doğu’da bir medeniyet savaşını tetiklemektir. 20. yüzyılda öyle değildi belki ama bu şimdi böyledir. Bugünkü krizin iki ülke arasındaki genel sorunların ötesinde yeni anlamı budur.
Bu bir yıkım savaşı olur. Kimse kızmasın, bir şey söylemeye çalışıyorum
Pakistan’ın da Hindistan’ın da böyle bir savaş için kendilerine göre gerekçeleri söz konusudur. Ama bu savaş bir yıkımdır. Müslüman dünyanın doğu sınırlarını ateşe vermek, İslâm’ı bütün medeniyetlerin ortak sorunu haline getirmeye dönük bir ‘Batı tezi’ni uygulamaktır.
Biliyorum, “Müslüman dünya Hindistan ve Çin’le savaşmamalı, çatışmacı bir dünyaya sürüklenmemeli” birçoklarını kızdırıyor, ihanet gibi algılanıyor. Keşmir meselesi ortada, Doğu Türkistan meselesi ortada. “Ne yani bunları savunmayacak mıyız” seslerini duyar gibi oluyorum.
Öyle değil. Elbette savunacağız. Ama kendi dilimizle, kendi mücadelemizle.
Bunların 28 Şubat ve 15 Temmuz’la ne alakası var?
En ağır hezimet nedir, biliyor musunuz? Kendi davanızın, sizi yok etmeye ayarlı bir güç tarafından silah olarak kullanılması, başka güçler arasındaki hesaplaşmada bir araca dönüşmek. Ben de bunu anlatmaya çalışıyorum.
Terörle küresel mücadele böyle uygulandı. Afganistan böyle işgal edildi. Irak böyle mahvedildi. Suriye savaşı böyle pazarlandı.
Ve biliyor musunuz? 28 Şubat böyle bir müdahaleydi. 15 Temmuz saldırısı bu amaçla hazırlanmış bir saldırıydı.
Zihinlerimizi açalım derdindeyim Sadece Kadir Mısıroğlu
.Evet, bir ‘Beka’ meselemiz vardır. Dün de vardı, yarın da olacaktır… * Anadolu’yu vatan bildiğimiz günden bu yana bu böyledir.. * Bin yıldır beka mücadelesi üzerine tarih biçimlendirdik.. * Sadece 15 Temmuz’a bakın, yetecektir!
04:009/03/2019, Cumartesi
G: 9/03/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’de bir “Beka” sorunu var mıdır, vardır?
Bugün var mıdır, vardır. Dün var mıydı, vardı. Gelecekte olacak mı, olacaktır..
* Evet, bir ‘Beka’ meselemiz vardır. Dün de vardı, yarın da olacaktır… * Anadolu’yu vatan bildiğimiz günden bu yana bu böyledir.. * Bin yıldır beka mücadelesi üzerine tarih biçimlendirdik.. * Sadece 15 Temmuz’a bakın, yetecektir!
* Evet, bir ‘Beka’ meselemiz vardır. Dün de vardı, yarın da olacaktır… * Anadolu’yu vatan bildiğimiz günden bu yana bu böyledir.. * Bin yıldır beka mücadelesi üzerine tarih biçimlendirdik.. * Sadece 15 Temmuz’a bakın, yetecektir!
2 Mart, Cumartesi
Sadece Türkiye’de değil,
coğrafyanın tamamında var mıdır
, vardır.
Afganistan’dan Kızıldeniz kıyılarına, Basra’dan ve Mezopotamya’dan Anadolu içlerine, Balkanlardan Kafkaslara kadar
Beka meselesi tarihimizin her döneminde en öncelikli konudur.
Bu ülkenin siyasi tarihi “beka” meselesi üzerine karakter kazanmıştır. Bu ülkenin, bu milletin Anadolu’yu yurt edindikten sonra, yüzyıllar boyunca verdiği mücadelenin tamamı beka meselesi üzerine biçimlenmiştir.
Anadolu neden kuşatma altında? Yüzyıllardır bu neden değişmez?
Zaferlerimizin bile, dört kıtaya yayılışımızın bile temelinde bir beka meselesi vardır. Bu ülkenin mücadele tarihi ne kadar yoğunsa, ne kadar çetinse beka meselesi de o kadar gerçektir, o kadar ciddidir.
Selçukluların dağılışından, Osmanlı’nın zayıfladığı dönemlere, Birinci Dünya Savaşı’na kadar tarih kırılmalarının her döneminde bir beka sorunumuz, meselemiz hep olmuştur.
Çöküş ve yeniden yükseliş dönemlerimizin tamamında beka meselesi, düşüncesi belirleyici olmuştur.
Çünkü Anadolu’nun etrafı, Anadolu’nun intikamını almak isteyenlerle kuşatılmıştır. Bu, yüzyıllardır böyledir. Dün de böyleydi bugün de böyledir.
Anadolu’nun kanatları… “Son Kale”yi savunmak…
Bizler bu kuşatmayı yarmak için, Anadolu’nun bütün kanatlarında savunma kalkanları kurduk. Bu kalkanları o kadar genişlettik ki, Viyana’dan Basra’ya, Kızıldeniz’den Kuzey Afrika’ya, Hazar kıyılarına kadar Anadolu’yu ve coğrafyamızın merkezini savunmak için hazırlıklar yaptık, büyük mücadeleler verdik.
Çok geriye gitmeyelim. Birinci Dünya Savaşı ve sonrasında beka meselesi yok muydu? Balkanlar’dan “Son Kale” Anadolu’ya akan milyonlar, yüz yıl boyunca kesintisiz bir şekilde Kafkaslardan Anadolu’ya akan kitleler, coğrafya kanatlarımız kırıldığında “Son Kale”yi savunma düşüncesi bir beka meselesi üzerine şekillenmişti. Beka korkusunun ne demek olduğunu onlara sorun, onların hatıralarında, ağıtlarında arayın isterseniz.
Yüz yıl önce tarih dışına itmek istediler. Şimdi istemiyorlar mı?
Evet, Birinci Dünya Savaşı bir “Avrupa İç Savaşı”ydı. Ama Osmanlı’nın imhası ile sonuçlandı. Bütün Avrupa bir coğrafyayı paylaştı. Osmanlı, İslam, Türkler, tarih dışına itilecek, coğrafya dışına itilecekti.
Bu bir imha operasyonuydu. Öyle de oldu. Büyük bir yıkım, coğrafyamızın her köşesine ulaştırıldı. O günlerde bir beka meselesi yok muydu?
İşgal Anadolu içlerine, “Son Kale’ye ulaştığında bir beka meselesi yok muydu? Yeniden özgürlük mücadelesinin başladığı İstiklal Savaşı döneminde beka meselesi yok muydu? Coğrafyayı kaybetmiş bir milletin, anavatanı da kaybetmemek için verdiği mücadele beka üzerine değil miydi?
15 Temmuz bir beka meselesi değil miydi? Daha yakına gelelim:
15 Temmuz bir beka meselesi değil miydi? ABD-İsrail ve bütün Batı’nın patronluğunda bir terör yapılanması harekete geçirildiğinde, bu milletin Meclisi bombalandığında, insanları kurşuna dizildiğinde, tankların altına yatanların beka meselesi yok muydu?
Ne olacaktı? Daha iyi bir Türkiye mi olacaktı? Daha güçlü bir Türkiye mi olacaktı? Bu ülke Suriye’ye dönüştürülüp bütün sokaklarda kan akacak, onlarca örgüt çatışıyor olacaktı. 15 Temmuz bir imha harekatıydı. Bizi tarih dışına itme, coğrafyadaki yeniden yükselişi durdurma, bunun için de paramparça etme girişimiydi. Asla bir darbe girişimi değildi..
O cephe de, o mücadele de değişmedi. Hesaplaşma aynı..
Peki 15 Temmuz’dan üç yıl sonra düşünelim: Bu bir beka meselesi değil miydi? Değilse beka meselesi nedir? 15 Temmuz saldırısına atıp tutanların beka meselesi konusunda neden yumuşadığını sorgulamak hakkımız değil mi?
Beka, sadece çöküş dönemlerinde olmaz. Yeniden yükseliş dönemleri de beka üzerine biçimlenir. O mücadeleler de öyle verilir. Türkiye yepyeni bir yükseliş tarihi başlattı. Baktık ki, yüz yıl önce çöküş dönemindeyken karşımızda olanların hepsi yine karşı cephede toplanmış. Yüz yıl önce onlara içeriden katılanların geleneğinden gelenler yine içeriden operasyona katılmış.
15 Temmuz’a umut bağlayanlar: Sizi o cephede kimler topluyor?
Selçukludan bu yana tarih yapan genetik, merkezileşirken, bu tarihi dağıtmaya çalışanlar dış çevrede toplanıyor. Beka düşüncesiyle bu toprakları bin yıl vatan yapanlar güçlerini birleştirirken, yüzlerce yıl boyunca dışarıda, çevrede kalanların mirasçıları yeniden karşıt cephede toplanmış. Hiçbir siyasi kimlik kaygısı düşünmeden hem de.
ABD ile, terör örgütleriyle, Türkiye’ye açık savaş ilan edenlerle aynı cephede yer almayı sorgulayamayanların beka meselesini nasıl sulandırdıklarını görüyoruz çünkü.
Ve onlar şimdi ne kadar karşıt gibi görünseler de, bütün umutlarını 15 Temmuz’a bağlamışlardı. Şimdi yeni umutlara yelken açıyorlarsa, gerçekten de beka meselesi vardır.
Bin yıl daha bu topraklardayız ve beka meselesi hep olacak..
Bin yıl daha bu topraklardayız. Bin yıl daha beka düşüncesiyle, direnciyle mücadeleye devam edeceğiz. Yüzlerce yıl Anadolu’daki varlığımızı yok etmeye çalışanların yüzlerce yıl yine bu amaçla saldıracaklarını biliyoruz. Endülüs’e bakın, anlarsınız.
Bugün dört bir taraftan kuşatılmanın sebebi Türkiye’yi durdurmak içindir. Bu, bizimle alakalı değil, onların hesaplarıdır. Yükseliş döneminde, zaferler döneminde, güç inşa etme döneminde de bir beka meselesi vardır.
Merkezi güçlendirenlere karşı, çevrede toplananlar:Kibirli sözlerle olmaz bu iş…
Bu, iç muhalefet söylemi olamayacak kadar kritik bir şeydir. Bu, Türkiye’nin yürüyüşünü, coğrafyanın durumunu, küresel ölçekte güç kaymalarını anlayabileceklerin algılayabileceği bir şeydir. Öyle kibirli sözlerle, yazılarla, konforlu bakışlarla tarih yapılmıyor. Tarih büyük mücadelelerle yapılıyor. Bedel ödemekle yapılıyor.
Siyasi genetiğe sahip çıkmakla, ana omurgayı ve devlet iktidar alanını güçlendirmekle yapılıyor. Merkezi dağıtanların, toplumsal dayanışmayı zayıflatanların Selçukludan bu güne, bu coğrafyada yapıp ettiklerimize zerre katkıları yoktur. Sadece yıkım ve ihanet tarihinde yer edinmişlerdir.
Sulandırmayın. Sadece 15 Temmuz’a bakın yetecektir..
Beka meselesi, sulandırıldı. Bu gerçek, sinsi sinsi zihinlerimizden uzak tutulmaya çalışıldı. Bir milletin tarih, bugün, gelecek tasavvuru ucuz kelimelerle, günlük tartışmalarla yok edilmek istendi. Bu bir zihinsel karartmadır.
Bırakın geçmişi, sadece 15 Temmuz’u hatırlayın ve geleceğe öyle bakın. Bu millet hep teyakkuz halinde olmuştur. Yine öyle olacaktır. Sebebi de budur.
31 Mart, CHP için tarihi bir hezimete dönüşebilir. * “Kılıçdaroğlu Projesi”nin ikinci ayağı uygulanıyor. * CHP artık bir ulusal güvenlik meselesidir.
04:0012/03/2019, Salı
G: 12/03/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Evet, 31 Mart yerel seçimleri CHP için tarihsel bir çöküşe yol açabilir. Görülmemiş bir hezimetle sonuçlanabilir. Cumhuriyet’in kurucu partisi özelliğini ebediyen kaybettiğinin tescili olabilir. Merkeze oynayan siyasal düşüncesinin tasfiyesi gibi bir sonuç ortaya çıkabilir.
* 31 Mart, CHP için tarihi bir hezimete dönüşebilir. * “Kılıçdaroğlu Projesi”nin ikinci ayağı uygulanıyor. * CHP artık bir ulusal güvenlik meselesidir.
* 31 Mart, CHP için tarihi bir hezimete dönüşebilir. * “Kılıçdaroğlu Projesi”nin ikinci ayağı uygulanıyor. * CHP artık bir ulusal güvenlik meselesidir.
5 Mart, Salı
Türkiye Cumhuriyeti aklını,
devlet aklını, millet hassasiyetini kaybettiğinin,
artık sadece bir marjinal cephe partisi olduğunun, HDP yerine ikame edildiğinin,
Türkiye’nin milli aklı ve ana omurgası yerine çokuluslu cephede konumlandırıldığının
ilânı olabilir.
Projenin ikinci ayağı: CHP artık Türkiye partisi değil
1 Nisan sabahı CHP savrulduğu o yerden bir daha asla çıkamayacaktır. Türkiye’yi, milleti, vatanı, yüzlerce yıllık siyasi aklı ve genetiği reddedip, bu ülkeyle hesabı olanların eline geçen, bu ülkenin siyasi tarih hesaplaşmasında yerli olanın dışına savrulup oradan Türkiye’yi vuran bir siyasi yönelişten söz ediyoruz.
Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP’nin başına getirilmesi bir projeydi. CHP’yi Türkiye ekseninden çıkarma projesiydi. Şimdi bunun ikinci adımı atılıyor. 31 Mart yerel seçimleri bunun göstergesi olacak.
Eksen’den çıkarılan CHP’nin Türkiye için değil, Türkiye ile hesaplaşmasını izleyeceğiz. Bu ülkeye yabancılaşanların hatta onunla hesaplaşanların eline geçen CHP’nin, ülke ile mücadelesini göreceğiz.
Onlar seçime değil, büyük hesaplaşmaya hazırlanıyor
Yerel seçimler için aday tercihlerine bakınca bu açıkça görülüyor. PKK’lı, DHKP-C’li, AB denetiminde, ABD denetiminde, ne kadar Türkiye düşmanı örgüt varsa onların kontrolünde insanları aday listesine alan bir siyasi partiyi kim böyle konumlandırıyorsa, bir büyük hesap var demektir.
Biz bu hesabın ne olduğunu biliyoruz. Bu hesabın yüzlerce yıllık siyasi genetiğe bayrak açmak olduğunu görüyoruz. Yeniden din, ezan, bayrak, vatan düşmanlığını içinde barındırmanın ne anlama geldiğini biliyoruz.
Tarihin akışına ters bir durum
Tarihin akışına ters bir durum var. Millet yükselirken, devlet yükselirken, tarih dönüşürken milli olana karşı “çokuluslu” bir senaryonun içinde yer almanın ne anlama geleceğini biliyoruz.
15 Temmuz’da bir deneme yaşadık. Bir sonraki hamlede neler yaşanabileceğini, kimlerin hangi senaryonun içinde yer alabileceğini, bunun “CHP Projesi” ile ne alakası olabileceğini anlıyoruz. Yüzlerce HDP’li veya PKK’lıyı listesine alan, bunu, kendi tabanını bile rahatsız edecek şekilde kararlı biçimde yapan, PKK’dan oy isteyen, adayları ezanla dalga geçen bir siyasi partiden söz ediyoruz. Geleneksel CHP’liler bunlara ne diyor, gerçekten merak ediyorum.
CHP bir güvenlik meselesidir artık. Bunu herkes görecek..
29 Aralık 2017’de CHP’nin “Ulusal Güvenlik Meselesi”ne dönüştürüleceğini yazdım. CHP projesinin nerelere uzanacağına dair gözlemlerimi paylaştım. Bugün geldiğimiz nokta burasıdır. Yine 29 Ocak 2019’da; “CHP’yi yöneten gizli akıl kim? Artık CHP diye bir siyasi kimlik yoktur” başlığı altında şunları not etmiştim:
CHP’nin adaylarını kim belirliyor? Akıl hocaları kim? Kim bu gizemli merkezler? Aday isimleri hangi önceliklere göre belirleniyor? Türkiye’nin çıkarlarını mı, toplumsal beklentiler mi, AB çıkarları mı, ABD’nin ülkemize yönelik gelecek kurguları mı, para/çıkar ilişkileri mi?
CHP, İyi Parti ve HDP (PKK)’yı aynı cephede toplayan, bütün silahlı ve silahsız örgütleri CHP çatısı altında gizleyen akıl kimin aklı, hangi gücün aklı? İYİ Parti’nin milliyetçileri HDP’ye mi oy verecek? CHP’li vatanseverler PKK’nın siyasal kanadına mensup adaylara mı oy verecek?
Bu kadar birbirine zıt kimlikleri tek bir çatışmacı cephede toplayan irade yerli değil. Kesinlikle değil. Bu kadar örgütü ve cepheyi tek çatı altında toplayan o irade, CHP adaylarını da büyük oranda belirliyor demektir. Hangi HDP’li’nin CHP’den nerede aday gösterileceğini, hangi toplumsal çatışma izi bırakacak ismin nerede öne çıkarılacağını belirliyor demektir.
Onları bir araya getiren kim?
Bu “çatı” hiçbir şekilde Türkiye’nin merkezinden beslenmiyor. Tamamen çokuluslu bir akıl bu ittifakı da, adayları da belirliyor, öne çıkarıyor. Gezi olaylarında, 17-25 Aralık’ta, 15 Temmuz’da etkili olan el, burada da etkili. ABD istihbaratından Alman istihbaratına, CHP’nin öncülüğünü yaptığı ittifakta her ülke var, sadece Türkiye yok.
Türkiye’nin kurucu partisini Türkiye ekseninden çıkarıp ideolojik çatışma örgütüne dönüştüren irade ile İYİ Parti ve HDP’yi (PKK) tek cephe haline getiren irade yeni bir siyasal dalga, çatışma dalgası oluşturma peşinde. Türkiye’nin kurucu partisi aklını da merkezini de kaybetti.
Türkiye’nin ana omurgası ile, siyasal genetiği ile, Türkiye’ye karşı dışarıdan yönetilenler arasında bloklaşma netleşmiştir. Ülkemizin içinde bulunduğu en ciddi siyasi kimlikleşme budur.
CHP diye bir akıl yoktur, “çokuluslu” akıl vardır..
Türkiye’yi kaynaştırıp büyütme, güçlendirme düşüncesi ile hırpalama, zayıflatma, dışarıdan operasyonlara açık hale getirme cephesi netleşmiştir.
Artık CHP aklı diye bir akıl yoktur, çokuluslu akıl vardır. Artık CHP siyasi aklını tamamen kaybetmiş, Türkiye ekseninden çıkarılmıştır. Artık sırtını millete, kendi tabanına değil, örgütlere ve çokuluslu çevrelere dayayacaktır. Artık CHP, bundan sonra Türkiye’ye ateş edecek, Türkiye karşıtı blokta operasyonel amaçla kullanılacaktır.
Milletin ferasetini, siyasi genetiği küçümsemeyin
1 Nisan sabahı bunu göreceğiz. Belki, Türk siyasi tarihinin en kritik sonuçlarından biriyle karşılaşacağız. Tabii, CHP ile birlikte hareket eden İYİ Parti ve Saadet’e bunun nasıl yansıyacağını da düşünelim.
Unutmayın, tarih dönerken, Türkiye yükselişe geçerken, milli devlet aklı ve millet feraseti yüz yıl sonra yeniden ayağa kalkarken oluyor bunlar. Kim bilir, belki de CHP’nin siyasi ömrü bitmiştir.
Kimse milletin ferasetini küçümsemesin, kimse tarihi siyasi genetiği küçümsemesin…
Boeing üzerinden dünyalar savaşı. Mesele, sadece uçak kazası değil. * ABD’ye yönelik ‘karşı ekonomik savaş’ bu. Bir intikam girişimi.. * Küresel ticaret savaşında bir adım sonraya geçildi..
04:0014/03/2019, Perşembe
G: 14/03/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Etiyopya Havayolları’na ait Boeing 737 8Max tipi yolcu uçağının düşmesi dünya havacılık tarihinde görülmemiş bir reaksiyona yol açtı. Aynı uçakların daha önce Endonezya’da da düşmesi, iki kazada toplan 346 kişinin ölümü, küresel ölçekte bir tür “Boeing Alarmı”na neden oldu.
* Boeing üzerinden dünyalar savaşı. Mesele, sadece uçak kazası değil. * ABD’ye yönelik ‘karşı ekonomik savaş’ bu. Bir intikam girişimi.. * Küresel ticaret savaşında bir adım sonraya geçildi..
* Boeing üzerinden dünyalar savaşı. Mesele, sadece uçak kazası değil. * ABD’ye yönelik ‘karşı ekonomik savaş’ bu. Bir intikam girişimi.. * Küresel ticaret savaşında bir adım sonraya geçildi..
7 Mart, Perşembe
Türkiye dahil, anlarca ülke bu uçakların seferlerini durdurdu hava sahasını söz konusu uçaklara kapattı. Çin, Türkiye, İngiltere, Almanya, İtalya, Avusturya, Fransa, Belçika, Malezya, Endonezya, Singapur, Hindistan, Brezilya, Arjantin, Meksika, Güney Kore, Güney Afrika, Etiyopya, Kazakistan gibi neredeyse dünyanın yarısı bu uçaklara ambargo başlattı.
500 MİLYAR DOLAR SİPARİŞ, ÇOK DAHA BÜYÜK İTİBAR KAYBI
Öyle görünüyor ki, bu uçaklar yakın zamanda bütün dünyada yasaklanacak. Boeing şirketi, üretim hatalarını giderse bile, hassas güvene dayalı havacılık sektöründe yıkıma uğrayan imajını bir daha asla düzeltemeyecek. Ve zamanla, bu uçaklara yönelik güvensizlik Boeing’in bütün uçaklarına, üretimlerine de yönelecek, yöneltilecek.
Boeing şirketi, yeni nesil üretimlerinden olan BMax8 ve BMax9 uçakları için şu ana kadar 5 bin sipariş aldı, bunlardan 350 tanesini teslim etti. Kaza sonrası bu uçakların 330 tanesi hangara çekildi. Siparişlerin hemen tamamının iptal edileceğini öngörmek elbette mümkün.
Şirketin aldığı siparişin mali büyüklüğü 500 milyar dolar. Bütün siparişlerin iptal edilmesi durumunda dünyanın en büyük uçak şirketinin bu ağır maliyete nasıl dayanacağını şimdiden düşünmek gerekiyor. Sadece 500 milyar dolar değil, şirketin küresel piyasalarda kaybedeceği itibarın maddi değerini ölçmek mümkün bile değil.
ABD’YE YÖNELİK KARŞI EKONOMİK SAVAŞ BU? BİR İNTİKAM GİRİŞİMİ…
Mesele sadece güvenlik meselesiyle mi sınırlı? Mesele sadece Boeing şirketine hasar vermeye mi ayarlı? Meselenin küresel ticaret savaşlarıyla nasıl bir bağlantısı var? Mesele dünyanın ABD’ye yönelik ekonomik savaşının parçası mı?
Bu sorular o kadar önemli ki..
Şahsen, bu ölçüde bir tepkinin, sadece söz konusu uçakların üretim hasarıyla sınırlı olmadığını düşünüyorum. Çin ile başlayan, Asya ülkeleriyle devam eden, ardından hemen bütün Avrupa ülkelerini katıldığı, Latin Amerika ile devam eden ambargonun sadece Boeing’le sınırlı olmadığını, ABD ekonomisine karşı bir öç alma hareketi olduğunu düşünüyorum.
SİYASİ, JEOPOLİTİK SONUÇLARI OLACAK
Ve eğer, düşündüğüm gibiyse dünya, askeri alanda değil, sivil uçaklar üzerinden olağanüstü bir kavgaya giriyor demektir. Her ticari savaş siyasi sonuçlar doğurur. Küresel ölçekte bir ticari savaş büyük jeopolitik sonuçlar doğurur, sarsıcı güç kaymalarına yol açar.
Dünyanın tanık olduğu iki büyük savaşın nedeni de buydu. Ekonomikti, jeopolitik sonuçlar üretti, büyük sıcak çatışmalara dönüştü, küresel ölçekte sarsıntılara ve güç kaymalarına yol açtı. Buna Soğuk Savaş’ı da ekleyebiliriz.
ABD’NİN EKONOMİ ŞANTAJI VE AĞZI YANAN ÜLKELER..
ABD’nin dünyanın yarısından fazlasına karşı ticaret savaşı yürüttüğünü, ekonomik şantajlar uyguladığını, bunu neredeyse askeri caydırıcılığın da önüne aldığını düşünürsek bir adım sonrasını görebiliriz.
Çin ve Avrupa (Almanya) ile yürüttüğü ekonomik kavganın, Türkiye dahil onlarca ülkeye karşı yürüttüğü ekonomik saldırıların bir süre sonra ABD’yi vuracağını söyleyenler var.
Ben de öyle düşünüyorum. Ekonomik savaşı küreselleştiren ABD’nin, bunun en ağır sonuçlarıyla bizzat kendisinin yüzleşeceğini düşünüyorum. Nitekim, Boeing uçaklarına yönelik reaksiyonun Çin ile başlaması, ağzı yanan ülkelerin hemen sıraya girmesi bundandı.
EKONOMİK HAYDUTLUK… DÜNYA ABD’NİN AÇIĞINI BULDUĞU ANDA VURACAK..
ABD yönetiminin Avrupalı şirketlere kestiği cezaların, yaptığı baskıların, Çin ile “açık ticaret savaşı”na girmesinin, Asya piyasalarını vurmasının, Türkiye gibi ülkeleri ekonomik şantajlarla dize getirmeye çalışmasının, bir tür ekonomik haydutluk dönemine girmesinin elbette sonuçları olacaktı, oluyor da.
Bu çatışma aslında 2008 ekonomik kriziyle başladı. Küresel ekonomi/finans sistemindeki anlaşmazlıklar Batılı ekonomilerin krize sürüklenmesiyle patladı. O tarihten bu yana dünya açık bir ticaret savaşı zaten yaşıyor. Ancak son zamanlarda ABD bunu oldukça pervasız yürütmeye başladı ve tahammül edilemeyecek bir saldırganlığa dönüştürdü.
Dünya ABD’nin açığını bekliyor. Küçük bir boşluk bulduğunda misillemeye geçiyor. Boeing olayında olan da budur. Küresel ölçekte ABD’den, ABD şirketlerinden intikam alma girişimidir bu ve devam edecektir.
ABD’NİN SİLAHI KENDİNE DÖNÜYOR
Dünya ABD’yi ekonomiyle vurmak istiyor. Onu yavaşlatmak, saldırganlığını törpülemek istiyor. Ama bu sakinleştirme mücadelesinin, ABD’yi durdurmadığını, durdurmayacağını, küresel ölçekte ticaret savaşının başka alanlara da bütün şiddetiyle yayılacağını göreceğiz.
Mesele sadece Boeing değil. Çok daha büyük bir kavganın en sıcak cephesi bu. ABD’nin ekonomi silahı kendine dönüyor!
“Zulüm 1453’te başladı” diyenle “Viyana 1683” diyen aynıdır. * İstanbul’un Batısına geçmeyin diyenle, 15 Temmuz’da köprü kapatan aynıdır. * Yeni Zelanda’daki Cuma katliamı terör değildir.. * Bin yıllık hesaplaşmadır bu. Ve bin yıl daha bu topraklardayız!
04:0016/03/2019, Cumartesi
G: 16/03/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İstanbul sokaklarına “Zulüm 1453’te başladı” yazan adamlarla, Yeni Zelanda’da, silahına “Viyana 1683” yazan ve Cuma namazında 49 Müslümanı şehit eden katiller aynıdır.
* “Zulüm 1453’te başladı” diyenle “Viyana 1683” diyen aynıdır. * İstanbul’un Batısına geçmeyin diyenle, 15 Temmuz’da köprü kapatan aynıdır. * Yeni Zelanda’daki Cuma katliamı terör değildir.. * Bin yıllık hesaplaşmadır bu. Ve bin yıl daha bu topraklardayız!
* “Zulüm 1453’te başladı” diyenle “Viyana 1683” diyen aynıdır. * İstanbul’un Batısına geçmeyin diyenle, 15 Temmuz’da köprü kapatan aynıdır. * Yeni Zelanda’daki Cuma katliamı terör değildir.. * Bin yıllık hesaplaşmadır bu. Ve bin yıl daha bu topraklardayız!
9 Mart, Cumartesi
Gezi terörü üzerinden Erdoğan’ı devirip “Türkiye’yi durdurma”ya çalışan akıl ve irade ile, küresel ölçekte İslâm düşmanlığını (İslâmofobi) Türk düşmanlığına dönüştürmeye çalışan akıl ve irade aynıdır.
Yeni Zelanda’daki, “Ayasofya’nın minarelerini yıkacağız, İstanbul’un Avrupa yakasına geçmeyin, orası Konstantinapol” diyen radikal Hristiyan katillerle; 15 Temmuz akşamı, köprüden Anadolu’ya geçişleri serbest bırakıp Avrupa’ya geçişleri durduranlar aynıdır.
“ERDOĞAN DEVRİLİRSE TÜRKİYE ZAYIFLAR”MIŞ! DAHA ÇOK BEKLERSİNİZ
“Erdoğan devrilirse Türkiye zayıflar” diyen yeni Haçlılar ile Avrupa’dan sonra bütün Arap coğrafyasını Erdoğan’a karşı kışkırtan ve Türkiye içinde bu yönde çalışmalar yapanlar aynı.
“Türkiye’yi durdurma” projesi, bütün Batı’nın ortak hedefi haline geldi. Bunun için öncelikle Erdoğan’ı devirme, ortak hedef ahaline geldi.
İslâm düşmanlığını, yabancı düşmanlığını, göçmen karşıtlığını Türk düşmanlığına, Türkiye düşmanlığına dönüştürmek, yeni ve yükselen bir siyasi söyleme, girişimlere, projeye dönüştü.
BİZ BU VATANA BOŞUNA “SON KALE” DEMEDİK...
Batı, yüzlerce yıllık tarihsel hesaplaşmayı bugüne çağırıyor. Terör örgütlerini, ırkçıları, radikal Hristiyan grupları bu yönde seferber ediyor. İslâm’ı küresel ölçekte kuşatmak, Türkiye’yi bölge düzeyinde çevrelemek ve yalnızlaştırıp zayıflatmak ana hedef haline geldi.
Biz bu vatana boşuna “son kale” demedik. Bu kale düşerse bir coğrafyanın, bir medeniyetin çökeceğini, yeniden rehin alınacağını, tarih dışına itileceğini, bize yeni bir 20. yüzyıl yaşatmak istediklerini biliyoruz.
HESAPLAŞMA YÜZYILI BU
21. yüzyılın bizim için hesaplaşma yüzyılı olduğunu, biz istemesek de onların buna çalıştıklarını, Osmanlı’yı ve bir coğrafyayı imha edenlerin yeni bir imha plânı içinde olduklarını, Kudüs’ün işgalinden sonra Mekke ve Medine’yi de mahvedip Müslümanları utançtan kafasını kaldıramaz hale getirmek istediklerini biliyoruz.
Suudi Veliaht Muhammed bin Selman ve BAE’li Muhammed bin Zaid üzerinden yürüttükleri plan budur. DEAŞ ve diğer terör örgütleri üzerinden uyguladıkları senaryo budur. Suriye’nin kuzeyinden çevreleme planının arka planı budur.
BATI’NIN HEDEFİ TÜRKİYE’DİR. BU BİN YILDIR HEP BÖYLEYDİ..
1990’larda ilân ettikleri “küresel terörle mücadele” doktrininin ana hedefi budur. Bu çerçevede Afganistan’dan Irak’a kadar coğrafyamızı talan edip imha etmelerinin nedeni budur.
Bütün bu imha operasyonlarında merkezî hedef Türkiye’dir. Zaman geçtikçe Türkiye’nin etrafındaki çemberi daraltmalarının nedeni budur.
BU BİR TERÖR DEĞİLDİR. BİR ZİHNİYETTİR, BİR HESAPTIR.
Yeni Zelanda’da Müslümanlara yönelik vahşi saldırı bireysel terör değildir. Sadece ırkçılık değildir. Bir zihniyettir, bilinçaltının harekete geçirilmesidir. İntikam ve imha planlarının niyetlerinin yeryüzünün en uzak köşelerine kadar ulaştırılmasıdır.
“İslâm’la savaş”ı, “İslâm kendi içinde savaşacak” tezini bütün yeryüzünde uygulayanların, “Türkiye ile hesaplaşma”yı da küresel bir doktrine dönüştüreceklerine dair güçlü bir işarettir.
BİN YIL DAHA BU TOPRAKLARDAYIZ!
Endülüs’ü yedi yüz yıl sonra yok edenlerin, İstanbul ve Anadolu üzerine hayallerinden hiçbir zaman vazgeçmediklerinin göstergesidir. Gezi ve 15 Temmuz’da İstanbul’dan mesaj veren irade, Yeni Zelanda’dan Viyana, İstanbul mesajları vermektedir.
Ama onlar, bin yıl daha bu topraklarda olacağımızı göreceklerdir. Onlar, tarih yapıcı genetiğin, yüz yıl aradan sonra, yeniden harekete geçtiğini göreceklerdir. Onlar, İstanbul’un doğusunun da batısının da bizim olduğunu, bizim kalacağını göreceklerdir.
YENİ ZELANDA’DAN BİR MESAJ ALDIK: YERYÜZÜNE SAÇILMIŞ HÜCRELER BUNLAR..
Onlar, coğrafya inşa etmenin, harita yapmanın ne anlama geldiğini bu yüzyılda bir kez daha göreceklerdir. Onlar, bu işaretlerin, mesajların bu milleti nasıl güçlendirdiğini, harekete geçirdiğini, bunun nasıl bir güç kaymasına yol açacağını göreceklerdir.
Yeni Zelanda katilleri sadece katil değildir. Sadece ırkçı Hristiyan terörü mensupları değildir. Yeryüzüne saçılmış, istihbârî hücrelerdir. Mesajlar da, hareket tarzı da, seçilen yer de böyledir. Buna dar anlamda terör diyenlerin gözleri kör demektir.
Yeni Zelanda’dan çok önemli bir mesaj aldık. Biz biliyorduk ama yine de aldık. Önümüzü görüyoruz, yapacaklarımızı biliyoruz, olacakları tahmin ediyoruz.
TÜRKİYE OLAĞANÜSTÜ ÖLÇEKTE GÜÇ İNŞA ETMEK ZORUNDADIR..
Türkiye’nin güce yatırım yapma dışında hiçbir seçeneği yoktur. Türkiye’nin savunma kalkanlarını güçlendirme, merkez iktidar alanını güçlendirme, toplumsal dayanışmasını güçlendirme dışında bir seçeneği yoktur.
Bu ülke, Anadolu’daki bin yıllık tarih, güç ile inşa edilebilmiştir. Ve biz, 20. yüzyıl vesayetinden kurtuldukça, yeniden yükselişe geçtikçe, güç inşa etmeye başladıkça, bin yılın hesaplaşma tarihi yeniden masaya getirildi.
Tarih dönüşü budur. İsteseler de istemeseler de bu dönüş gerçekleşecektir. Korkudan ödleri patlasa da bu yürüyüş devam edecektir. Üç büyük yıkımdan sonra Anadolu’dan üçüncü büyük yükseliş başlamıştır ve bu, durdurulamayacaktır.
Öyle, ırkçı katiller sürüsü ile bu yürüyüşün durdurulamayacağını bütün dünya görecektir.
Çanakkale savunması, 104 yıl, 15 Temmuz savunması, 3 yıl.. * İslâmcı olun, muhafazakâr olun, laik olun, liberal olun.. * Yutkunma dönemi bitti.. Yüzyıllık sabır bitti, bilin..
04:0019/03/2019, Salı
G: 19/03/2019, Salı
1
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Çanakkale savunması ve zaferi, 104 yıl geçti.
Kûtu’l-Amare savunması ve zaferi, 104 yıl geçti.
Gazze savaşları ve savunması, 105 yıl geçti.
15 Temmuz savunması ve zaferi, 3 yıl geçti.
Afrin savunması ve zaferi, 1 yıl geçti…
Devam edin… Kudüs’ün düşmesinden Medine müdafaasına, Sarıkamış’tan İstiklâl mücadelesine ve Kıbrıs harekâtına, aklınıza ne gelirse, son yüz yılı aşkın süre içinde coğrafyada yaşanan ne varsa, bize aittir, bizim mücadelemizdir.
* Çanakkale savunması, 104 yıl, 15 Temmuz savunması, 3 yıl.. * İslâmcı olun, muhafazakâr olun, laik olun, liberal olun.. * Yutkunma dönemi bitti.. Yüzyıllık sabır bitti, bilin..
* Çanakkale savunması, 104 yıl, 15 Temmuz savunması, 3 yıl.. * İslâmcı olun, muhafazakâr olun, laik olun, liberal olun.. * Yutkunma dönemi bitti.. Yüzyıllık sabır bitti, bilin..
12 Mart, Salı
Tarih, coğrafya ve siyasi genetik, yüzyıllardır bizim üzerimizden yürümüştür. Kaçsak da, ürksek de, mücadele etsek de, zafer de kazansak, yenilgiye uğrasak da, meydan okusak da bu böyledir, bu kader hiç değişmemiştir.
Bugünlerde olanlara bakınca, bu kaderin yine değişmeyeceği, tarih ve coğrafya inşasının, siyasi genetiğin bu kader üzerinden devam edeceği ortadadır.
YÜZ YIL ÖNCE ÇÖKTÜK, COĞRAFYA BİÇİMLENDİ. YÜZ YIL SONRA YÜKSELİRKEN YİNE AYNI ŞEYLER OLUYOR.
Batı’nın yüzyıllara dayanan siyasi tarihi bizim tarihimizdir. Selçuklu’dan beri coğrafya inşasına yönelik bütün girişimler, harita çalışmaları bizim üzerimizdendir. Yüz yıl önce çöken bir imparatorluğun mirası üzerinden coğrafya, tarih belirlenmiştir. Yüz yıl sonra yeniden yükselen bir güç üzerinden aynı hesaplaşma yeniden başlatılmaktadır.
Çöküşümüz de, yükselişimiz de tarih yapıcıdır, coğrafya biçimlendiricidir.
İSLÂMCI OLUN, MUHAFAZAKÂR OLUN, LAİK OLUN, LİBERAL OLUN..
Ne olursanız olun, hangi siyasi düşünceye inanırsanız inanın, hangi kimliğe sahip olursanız olun, geniş tarih aralığında durduğunuz yer esastır. İslâmcı olun, muhafazakâr olun, laik olun, liberal olun… Şu parti, bu cemaat hiç farketmeyecek…
Bu siyasi genetiğin ne kadar merkezindesiniz, ne kadar uzağında ya da karşısında, sizi belirleyen, tanımlayan şey bu olacaktır.
Dünya tarihi, siyasi tarih, coğrafya nasıl biçimleniyorsa, hangi hesaplaşmalar üzerinden yürüyorsa ve siz neredeyseniz kimliğiniz odur. Vatana, millete, coğrafyaya, tarihe karşı sorumluluğunuz, vebaliniz budur.
YÜZ YIL ÖNCE KİM NEREDEYSE BUGÜN YİNE ORADA. NESİLLER, KUŞAKLAR AYNI..
Yüz yıl önce nerede duruyorsak bugün orada duruyoruz. Yüz yıl önce karşımızda kimler toplanıyorsa bugün yine onlar toplanıyor. Yüz yıl önce o çokuluslu istilâ ile kimler ortaklık kuruyorsa bugün yine aynı çevreler ortaklık kuruyor.
Yüz yıl önce kimler bedel ödemişse bugün yine onlar bedel ödüyor. Tarih yapıcı irade ile, tarihin tersine düşen geleneğin takipçileri hep aynıdır, nesiller, kuşaklar aynıdır.
Viyana’da ya da Londra’da saldırıya uğrayanla Yeni Zelanda’da saldırıya uğrayan, Ebu Gureyb’de aşağılanan aynı intikamın kurbanıdır. 15 Temmuz’da içeriden vurmaya çalışanlarla Suriye’nin kuzeyinden kuşatma plânı papan aynı cephedir.
ÇANAKKALE’NİN, VİYANA’NIN İNTİKAMI.. İSTANBUL İÇİN BİR ENDÜLÜS SENARYOSU..
Türkiye’nin yükselişini durdurmak için acımasız yöntemler kullananlar ile bu ülkeyi içeriden durdurmaya çalışanlar aynıdır.
Yüz yıl sonra bugünleri göreceğimizi biliyorduk. Bunu bekliyorduk. Yüzyıllık sabrın sonuna geleceğimizi, yeniden kendimize, coğrafyamıza, tarihe döneceğimizi biliyorduk.
Viyana’nın intikamını almak isteyeceklerini, Çanakkale’nin rövanşını almak isteyeceklerini, İstanbul için bir Endülüs senaryosu yazdıklarını, bizleri yeniden tarih dışına itmek isteyeceklerini, Anadolu’yu yeniden yirminci yüzyıla mahkûm etmek isteyeceklerini biliyorduk.
ARTIK SUSAMAZDIK, YUTKUNAMAZDIK ARTIK…
Batı’dan vuracaklardı, güneyden vuracaklardı, içeriden vuracaklardı, terörle/ekonomiyle vuracaklardı, tarih ve coğrafya nasipsizleri üzerinden vuracaklardı, biliyorduk.
İşte bu yüzden geçmişi bugüne çağırdık. İddialarımızı, tezlerimizi kalkan yaptık. İşte bu yüzden o siyasi genetiği yeniden harekete geçirdik. Artık savunamazdık, susamazdık, yutkunamazdık.
Varolmak istiyorsak, bir gelecek kurmak istiyorsak, Anadolu üzerinden yeni bir yükseliş tarihi yazmak istiyorsak güçlü olmalıydık, dirençli olmalıydık, kararlı olmalıydık. Başka hiçbir seçeneğimiz yoktu, olmayacaktı da. Bu topraklarda yüzlerce yıldır yaptığımızın aynısını yapmaktan başka bir yolumuz olmayacaktı.
ÇANAKKALE ÇANAKKALE DEĞİLDİ. AFRİN SURİYE DEĞİL, BİLİYORUZ…
Bu yüzden 28 Şubat’la 15 Temmuz’u, Çanakkale ile Afrin’i bir görüyoruz. Çanakkale’nin Çanakkale, Afrin’in Suriye meselesi olmadığını biliyoruz. Bu yüzden geçmiş ile geleceği bir görüyoruz. Bu yüzden dün bedel ödeyenlerle bugünün bedel ödeyenleri aynı kimlik, dün ihanet edenlerle bugün ihanet edenleri aynı kimlik görüyoruz. Bu yüzden önümüzü görüyoruz, hesaplaşmanın devam edeceğini biliyoruz, buna göre hazırlık yapıyoruz.
Türkiye’nin sadece Türkiye olmadığını, bir coğrafya, tarih, medeniyet mücadelesi olduğunu biliyor, ona göre kendimizi kuruyoruz.
“ACIMASIZ DİRENİŞ” BÜTÜN COĞRAFYADA. DURDUĞUNUZ YERE BAKIN.
Bu yüzden “Acımasız Direniş” hatlarının sadece Anadolu olmadığını, son bin yıllık tarihte nerede mücadele verilmişse yine aynı yerlerde olacağını biliyoruz.
Birinci Dünya Savaşında düşen bayrağın yine buradan yükseleceğini, bugün içeride ve etrafımızda bunun mücadelesinin verildiğini, bir tarih dönüşünün başladığını, belki yüz yıl daha bunun durdurulamayacağını biliyoruz.
Herkes sağına soluna baksın, herkes durduğu safa baksın, herkes tarihin hangi sayfasında yer alacağını iyi düşünsün. Bu mücadele yüzyılların mücadelesidir. Yüzyıllarca daha devam edecektir.
BUNU ASLA YAPMAYACAĞIZ!
Türkiye’nin mücadelesi Anadolu sınırlarının çok ötelerine taşmıştır, küresel güç kaymalarına yol açmaktadır ve açacaktır. Öyleyse hepimiz aklımızı başımıza alalım. Biz işitemesek de bu tarih yükünden kaçamayacağız, bilelim.
Ve biz; hiçbir zaman yalvararak, ağlayarak tarih yapmadık, af dileyerek ayakta kalmadık. Şimdi yükseliş deminde bunu hiç yapmayacağız. Asla yapmayacağız.. “Türkiye ekseni” dışında hiçbir yerde olmayacağız..
EVET, MESAJINIZI ALDIK
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın her şeyi özetleyen cümleleriyle bitireyim bugünü:
“Mesajınızı aldık. Hislerinizi de, niyetlerinizi de anladık. Kininizin, nefretinizin canlı olduğunu anladık. Bir teröristin 50 Müslümanı öldürmesinin de ne olduğunu anladık. Yaşadığımız toprakları da aldığımız nefesi de bize çok gördüğünüzü anladık. ‘Anadolu’dan Avrupa’ya geçemeyeceksiniz’ tehdidini manifestosunda ifade edenin ne tür bir terörist olduğunu da anladık…”
Daha ne denirdi
O sadece bir ırkçı, İslâm ve Türk düşmanı değildi! * Saldırı asla bireysel değildi, Katil de asla yalnız değildi.. * Ona Türkiye’yi hedef gösteren kim? Bizi Doğu’dan kuşatmaya çalışan kim?
04:0021/03/2019, Perşembe
G: 21/03/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Yeni Zelanda’da elli Müslümanı cuma namazı sırasında katleden kişi sadece ırkçı, İslâm düşmanı, Türk düşmanı mıydı? O vahşi katliamı, sadece katilin kimliği ile, ruh dünyası ile, sapkınlığı ile açıklamak yeterli mi?
* O sadece bir ırkçı, İslâm ve Türk düşmanı değildi! * Saldırı asla bireysel değildi, Katil de asla yalnız değildi.. * Ona Türkiye’yi hedef gösteren kim? Bizi Doğu’dan kuşatmaya çalışan kim?
* O sadece bir ırkçı, İslâm ve Türk düşmanı değildi! * Saldırı asla bireysel değildi, Katil de asla yalnız değildi.. * Ona Türkiye’yi hedef gösteren kim? Bizi Doğu’dan kuşatmaya çalışan kim?
16 Mart, Cumartesi
Avrupa’da yükselişe geçen, İsrail aşırı sağının beslediği, neocon ırkçıların dünyaya yaydığı bu tipleri ve cinayetleri, bireysel kişiliklerle değerlendirmek mümkün mü? Bir katilin kişisel kararı mıydı bu?
Elbette değil…
KATİLİ TÜRKİYE’YE GETİRENLER KİMDİ?
Neden Yeni Zelanda seçildi? Neden cuma namazı seçildi? Neden hem İslâm hem de Türk düşmanlığı sembolleri kullanıldı? Neden Viyana vurgusu yapılıp medeniyet kimliği üzerinden bir hesaplaşma dürtüsü öne çıkarıldı?
Neden İslâm ve Müslümanlara yönelik öfke, Türkiye düşmanlığı üzerinden servis edildi? Neden bu saldırı, daha çok Avrupa çevresindeki ülkelerde yapılmadı? O katili Türkiye’ye getiren neydi? İsrail’e götüren neydi? Osmanlı coğrafyasında dolaştıran neydi? Çanakkale, Anzaklar üzerinden mesaj verdirten neydi? Ya da kimdi, kimlerdi?
KATİL ASLA BİREY DEĞİL. BU BİR ÖRGÜTLENMEDİR.
Katil, asla birey değildir. Saldırı asla bireysel değildir. Seçilen yer özellikle belirlenmiştir. ABD, İsrail ve Batılı istihbarat örgütleri, bu tür hücreleri dünyanın her yerinde örgütlüyor. Yeni Zelanda katili de bir uyuyan hücredir.
Avrupa’dan Asya’ya ve Afrika’ya kadar bu tür terör örgütlenmeleri hazırlanmaktadır. Bu, küresel ölçekte bir örgütlenmedir. Bu örgütlenme ile yakın çevremizde ve Avrupa’da tanık olduğumuz operasyonel gelişmeler arasında birebir ilişki vardır.
Yeni Zelenda katili ile Ebu Gureyb’de işkenceyi ibadete çevirenler aynıdır. Aynı zihin, aynı dalga, aynı insan profil, aynı örgütlenmedir.
BİZ HESAPLAŞMANIN TAM MERKEZİNDEYİZ
Bu yüzyıl bir hesaplaşma yüzyılıdır. Yeryüzünün her köşesinde bu hesaplaşmanın izlerini görüyoruz, göreceğiz. Bu hesaplaşmanın tam merkezindeyiz, bunu da görüyoruz, daha çok göreceğiz.
Küresel ölçekte güç kavgalarının yansımalarını, yükselen güçlerle Atlantikçi çevrelerin hesaplaşmalarını, Batı’nın Doğu’yu dizginleme girişimlerini, Müslüman dünyanın yeniden yükselişe geçmesini önlemek için müdahaleleri daha çok göreceğiz.
21. yüzyıl dünyasının bütün güç mücadelelerinin merkezinde Müslümanlar olduğunu, bu güç mücadelelerinin ana merkezinin Müslümanların coğrafyası olduğunu ve olacağını göreceğiz.
Bugüne kadar İslâm kimliğini kullanıp terör örgütleri kuran Batı’nın, daha sistematik bir şekilde aşırı sağ Hristiyan kimlikler üzerinden başka bir örgütlenme de yapıyor.
MÜSLÜMAN COĞRAFYANIN DOĞU SINIRLARINA DİKKAT!
Müslümanları kendi içinde çatıştıran Batı, dünyanın yükselen güçleri ile mücadelesinde de Müslümanları tetikçi olarak kullanıyor. Bunun daha başka örneklerini de göreceğiz. Şuan bulanık olan zihinlerimiz daha da netleşecek. Batı’nın terör dalgası bütün kirliliği ile yeryüzüne dağılıyor. Batı’nın gelecek hesapları tamamen terör örgütleri üzerinden yürütülüyor.
Ama burada bir başka şeye dikkat çekmek istiyorum. Neden son aylarda medeniyet, kimlik eksenli çatışma ve hareketlenmeler Asya’ya doğru kaydırılıyor? Tacikistan, Özbekistan, Doğu Türkistan üzerinden bir Batı-Çin hesaplaşmasının psikolojik altyapısı oluşturulmak isteniyor.
Hindistan-Pakistan arasında yeniden savaş çıkarılmak isteniyor. Yeni Zelanda’da bir ırkçı Hristiyan cami katliamı yapıyor. Müslüman dünyanın doğu sınırlarında bir şeyler tezgâhlanıyor. Yakın gelecekte Endonezya’ya kadar bütün bölgede benzeri sabotajlar ortaya çıkabilir.
“İSLÂM BÜTÜN MEDENİYETLER İÇİN ORTAK SORUN” TEZİ İŞLENİYOR.
Bir süredir bu konuya dikkat çekmeye çalışıyorum. Batı, Atlantik aklı, İslâm’la, Müslüman dünya ile, bu dünyayı uyandıran Türkiye ile açık bir savaş yürütüyor. Ama son dönemde bu savaşı İslâm’ın Doğu sınırlarında da yaymaya, Müslümanları başka medeniyetlerle de çatıştırmaya çalışıyor.
Endişem şu: Batı’dan kuşatılan İslâm, bundan sonra Güney’den ve Doğu’dan da mı kuşatılacak? Hristiyan-Yahudi aşırı sağının yönettiği Batı’dan saldırılara, bundan sonra Budist dünya ve Hindu dünyası da mı katılacak?
İslâm tüm medeniyetler için ortak sorun haline mi getirilecek? Batı-İslâm, Hristiyan-Yahudi medeniyeti ile İslâm çatışmalarına bundan sonra Budist medeniyeti-İslâm, Hindu medeniyeti-İslâm çatışmaları mı eklenecek?
BÜTÜN ÇEVRELERDEN KUŞAT, SONSUZ SAVAŞLARA SÜRÜKLE
Müslüman dünyayı hem bütün çevrelerden kuşatma, hem kendi içinde sonsuz savaşlara sürükleme, bu iç savaşlar için bütün farklılıkları ve kimlikleri çatışma gerekçesine dönüştürme, hem de İslâm medeniyetini dünyanın bütün medeniyetleriyle çatışmalı, kavgalı hale getirmeye dönük çok büyük bir hesap uygulanıyor.
Ben ortada böyle bir akıl olduğuna, bu aklın küresel ölçekte böyle bir örgütlenme yürüttüğüne inanıyorum. Yeni Zelanda’daki bu katliamın, hiçbir şekilde bireysel olmadığına inanıyorum. Bekleyelim, görelim. Ama beklerken Doğu’ya daha çok dikkat edelim derim…
Trump’ın Golan çıkışı ve Kudüs. Siz iki Veliaht, sözünüz var mı? * Yüzlerce yıllık hesap görülecek, İstanbul bile masaya konulacak.. * Ama hesaplaşma nedir, “Beka” nedir biz biliriz..
04:0023/03/2019, Cumartesi
G: 23/03/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Suudi Arabistan Veliahtı Muhammed bin Selman ve BAE Veliahtı Muhammed bin Zeid, ABD Başkanı Donald Trump’ın “Golan İsrail’indir” çıkışına ne diyor?
* Trump’ın Golan çıkışı ve Kudüs. Siz iki Veliaht, sözünüz var mı? * Yüzlerce yıllık hesap görülecek, İstanbul bile masaya konulacak.. * Ama hesaplaşma nedir, “Beka” nedir biz biliriz..
* Trump’ın Golan çıkışı ve Kudüs. Siz iki Veliaht, sözünüz var mı? * Yüzlerce yıllık hesap görülecek, İstanbul bile masaya konulacak.. * Ama hesaplaşma nedir, “Beka” nedir biz biliriz..
16 Mart, Cumartesi
1967 yılından bu yana işgal altındaki Golan’ın, Suriye toprağının, Arap toprağının İsrail’e verilmesine, peşkeş çekilmesine bir itirazları olacak mı? Bir sözleri, bir “hayır”ları olacak mı? En azından “yapmayın, etmeyin, burası Suriye toprağı” diyebilecekler mi?
BM gibi, AB gibi, Türkiye, Pakistan ve diğer Müslüman ülkeler gibi, Rusya kadar bari seslerini yükseltebilecekler mi?
“YARIN, MEKKE DE SİZİN DEĞİL” DERLERSE SESİNİZ ÇIKACAK MI?
Yarın “Mekke ve Medine’yi S. Arabistan toprağı olarak kabul etmiyoruz, oraya Vatikan benzeri bir şehir yapılanması kuracağız” derlerse ne diyecekler, bir sözleri olacak mı? Yoksa bunları da mı şimdiden Kudüs konusunda sustukları gibi, dahası ABD ve İsrail’le gizli gizli anlaşmalar yaptıkları gibi, Golan konusunu da çoktan aralarında görüşüp bitirdiler mi? Bir gizli kabul, bir gizli talimat aldılar mı?
1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana bölgedeki bütün savaşlar Arap topraklarında yaşanıyor. O tarihten bu yana bütün bu savaşlarda Araplar kaybetti. Arapların topraklarının mahvolmasının ana nedeni sadece tehdit, dışarıdan istila değildir. Arap siyasi aklının bu istilacı güçlere bağımlılığı, teslimiyetidir, onlara yol açmasıdır.
Şimdilerde bunun en uç örneklerini, en hazmı zor ihanetleri iki veliaht üzerinden izliyoruz. ABD ve İsrail istihbaratının kontrolüne giren bu iki kişi, sadece onlar istediler diye Türkiye düşmanı oldular, sadece onlar istiyor diye Arap topraklarının ve değerlerinin çiğnenmesine öncülük ediyor.
GOLAN ÇIKIŞI: DÜNYA İÇİN ÇOK TEHLİKELİ DÖNEM BU. YENİ ŞOKLAR GELECEK…
Trump’ın “Golan” çıkışı, dünya için çok tehlikeli bir dönemin habercisidir. Daha önce “Biz Venezüella’da Guaido’yu Devlet Başkanı olarak tanıyoruz” diyerek o tehlikeli dönemin işaretlerini zaten vermişti.
Şimdi de Suriye toprağını işgal eden ülkeye; “Bu işgali sona erdir, BM ve bütün uluslararası anlaşma ve yasalara göre burası Suriye’ye iade edilmeli” diyecekken, “Burası İsrail’indir artık” diyor.
Bunun devamı gelecektir. Özellikle bizim coğrafyamızda, bunun acı örnekleri daha sıradadır, önümüze konacaktır. Çünkü Suriye savaşının arkasındaki hesaplar daha yeni yeni ortaya çıkıyor. Irak işgalinin jeopolitik sonuçları daha yeni yeni ortaya çıkıyor. Bundan sonra atılacak adımların tamamı bu iki ülkenin kaderi ile birebir planlanmıştır.
BİR GÜN TÜRKİYE İÇİN DE BİR “GOLAN ÇIKIŞI” OLABİLİR Mİ?
Bir adım sonra Suriye’nin Kuzeyi için, Türkiye’nin güneyinde kalan yüzlerce kilometrelik koridor için de aynı çıkışı göreceğiz. Suriye’nin kuzeyi için yeni harita belki bir süre sonra ilan edilecektir.
Belki Türkiye’nin tavrının yatışması beklenmektedir. Belki de Türkiye’nin başına yeni bir çorap örülecek, sessiz kalmaya zorlanacak ve bu ilan edilecektir. Bu olacaktır. İşte bu yüzden, ısrarla, “bedeli ne olursa olsun” Fırat’ın Doğu’suna müdahale istedik durduk.
Çünkü biliyoruz ki; bu bir Anadolu savunmasıdır. Çünkü bu yapılmazsa yarın Anadolu içlerinde savunma yapılacaktır. Çünkü Fırat’ın Doğu’su için “ilan” yapılır yapılmaz Türkiye’nin bir bölümü için de aynı ortamın oluşturulması hazırlıkları hızlanacaktır. Çünkü bütün bunlara şimdi direnemezsek, şimdi harekete geçmezsek, bir gün Türkiye için de bir “Golan” ilanı ile bu millet yüzleşecektir.
İSTANBUL’U MASAYA KOYMAYACAKLAR MI! 15 TEMMUZ’DA DEMEDİLER Mİ?
Kutsalı kalmayan bir dünyaya doğru sürükleniyor bütün insanlık. Tamamen güç ve hesaplaşmanın öne çıktığı bir dünyaya... Yüz yıllık, yüzlerce yıllık hesaplar, dosyalar masalara konuluyor, konulacak.
Bizler sadece Birinci Dünya Savaşı ve sonrasının hesaplarıyla değil, bu coğrafyaya yerleştiğimiz günden sonraki bütün hesaplarla yeniden yüz yüze kalacağız.
Kudüs’ü beş yüz yıl sonra işgal edenlerin, Endülüs’ü yedi yüz yıl sonra yok edenlerin İstanbul’u masaya koymayacaklarını mı sanıyorsunuz? Bu hesabı sormak istemediklerini mi sanıyorsunuz?
Yarın bir ABD Başkanı, “İstanbul size ait değildir” demeyecek mi sanıyorsunuz? Bugün Golan’la başlayan sürecin, yeni tarihi, yarın bize ve dünyaya nasıl yansıyacağını sanıyorsunuz? 15 Temmuz’da demediler mi bunu? Dediler, apaçık dediler de kaçımız farkedebildik?
BU COĞRAFYADA HİÇBİR MESELE, HİÇBİR SENARYO BİZDEN BAĞIMSIZ DEĞİL.
Bugün neye karşı durduğumuzu, durmamız gerektiğini bilmeliyiz. Bu coğrafyada hiçbir mesele, hiçbir ülke, hiçbir şehir bizim dışımızda değil. Bütün hesapların merkezindeyiz öyle de olacağız.
Hiçbir mesele bizden bağımsız değil, hiçbir kimlik, hiçbir senaryo, hiçbir tarih bizden bağımsız değil. Bölgenin geçmişi de geleceği de bizim meselemizdir.
Bu yüzden her konuya, her gelişmeye bir sözümüz olmalı. Bir tavrımız, gerekirse öfkemiz olmalı. Ama hepsinden öte bir coğrafya aklımız olmalı. Türkiye’yi böyle bir akıl yönetmeli. On beş yıldır verilen mücadele budur. Bu bir geçmiş ve gelecek mücadelesidir.
Temel ilkemiz şudur: Hiçbir bölge dışı güç, hiçbir yabancı ülke, her ne gerekçeyle olursa olsun, bu coğrafyada bir daha asla harita çizememelidir. Bırakın çizmeyi, önerememeli bile. Onlara alan açan, onları meşrulaştıran, onlarla ortak hareket eden, onları haklı bulan herkes ihanet içindedir. Türkiye ve coğrafyanın düşmanıdır.
BİZANS’TAN BU YANA NE VARSA MASADA: BEKA MESELESİ BUDUR!
Beka meselesi nedir, biliyor musunuz? Bir iddianın, bir meselenin yüzlerce yıl sonra yeniden konuşuluyor olmasıdır. Kudüs ve Endülüs örneklerini hatırlayın. Anadolu ve İstanbul’u düşünün. Üç belediye başkanı için bu düşünceleri kurban edenleri de yanlarına koyun. Beka meselesi budur.
Coğrafyanın tamamını tartışmaya açacaklar. Haçlılardan bu yana bütün dosyaları masaya koyacaklar. Türkiye için Bizans’tan, Viyana’dan bugüne ne kadar mesele varsa konuşmaya açacaklar..
Sözlerinizi hazırlayın. Onlar söylemeden siz söylemek zorundasınız, onlar harita çizmeden siz harita çizmek zorundasınız. Bize, hesaplaşmadan, güçlü olmaktan başka hiçbir seçenek yoktur.
. PKK ile CHP’yi, Saadet’i, İyi Parti’yi bir araya getiren kim? * Şu an durdukları yerin bir adım sonrası Türkiye’yi felç etmektir. * Gelin bu ülkeyi yarı yolda bırakmayalım..
04:0026/03/2019, Salı
G: 26/03/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Nasıl oluyor da, hiç bir araya gelemeyecek olanları tek çatı altında toplayabiliyorlar? Onları birleştiren irade kimin iradesi, onları kaynaştıran hedef kimin hedefi?
Nasıl oluyor da, bugüne kadarki bütün siyasi ilkeleri bir kenara itip, siyasi kimlikleri yok sayıp ortak bir amaç etrafında toplanabiliyorlar, yeni bir siyasi amaç ve kimlikle kendilerini tanımlayabiliyorlar?
* PKK ile CHP’yi, Saadet’i, İyi Parti’yi bir araya getiren kim? * Şu an durdukları yerin bir adım sonrası Türkiye’yi felç etmektir. * Gelin bu ülkeyi yarı yolda bırakmayalım..
* PKK ile CHP’yi, Saadet’i, İyi Parti’yi bir araya getiren kim? * Şu an durdukları yerin bir adım sonrası Türkiye’yi felç etmektir. * Gelin bu ülkeyi yarı yolda bırakmayalım..
19 Mart, Salı
Nasıl oluyor da, seçmenden bile utanarak, kendilerine dayatılan kişileri gizli gizli aday yapabiliyorlar? Elindeki silahı bu ülkeye doğrultanları, bu ülkenin amaç ve hedeflerine savaş açanları, bu ülkenin meclisini ve insanını bombalayanları, onlarca yıl bu ülkede kan dökenleri ortak ilan edebiliyorlar?
PKK İLE CHP’Yİ SAADET’İ, İYİ PARTİ’Yİ KİM BİR ARAYA GETİRDİ?
Onları kim bir araya getirdi, onlara kim bu adayları dayatıyor, onlara kim siyasi ilkelerini unutturup Türkiye’yi zayıflatma rolü veriyor? Arkada ne tür pazarlıklar döndü, dönüyor?
HDP ile, PKK ile CHP’yi Saadet’i, İyi Parti’yi hangi düşmanlık, neyin düşmanlığı ya da hangi amaç tek cephede topluyor?
Kendilerine İslâmcı diyenler, milliyetçi diyenler, Türkiye’nin kurucu partisi diyenler, nasıl oluyor da dağdakilerle, ömürler boyunca Türkiye ile mücadele edenlerle omuz omuza verip, hangi “düşman”a karşı güç birliğine giriyor?
Bunun sadece bir seçim, sadece belediye başkan adaylığı meselesi, sadece bir yerel seçim kampanyası olduğunu mu sanıyorsunuz? Gerçekten öyle mi sanıyorsunuz?
SURİYE’NİN KUZEYİNDE KURULAN CEPHENİN SİYASİ AYAĞI BUNLAR..
Eğer bu ülkede “bekâ meselesi yoktur” diyorsanız, bunun sadece seçim propagandası olduğunu sanıyorsanız, bu formülü de, bu birleşmeyi de, “Türkiye Ekseni’ne karşı kurulan bu cepheyi de açıklamak zorundasınız?
Bize, millete, bu ülkeye, tarihe açıklamak zorundasınız?
Suriye’nin kuzeyinde kurulan cephenin siyasi ayağını bu birleşme ile kuranların, bir sonraki adımının ne olabileceğini görmüyor muyuz?
Bu cephe, 15 Temmuz için ne diyor, Afrin müdahalesi için ne diyor, MİT TIR’ları meselesi için ne diyor, Fırat’ın Doğu’su için ne diyor, Suriye’nin kuzeyinde kurulmak istenen “Türkiye cephesi” için ne diyor?
Bugüne kadar hiçbirinden bu konularda ülkemizin, milletimizin yararına tek kelime duymadık. Niye duymadık? Kandil’deki adam onlara destek mesajları açıklarken nasıl duyacaktık, nasıl böyle bir açıklama beklerdik?
“İNTİKAM, İNTİKAM” DİYENLER BU MİLLETE ÇOK ACILAR YAŞATTI..
Erdoğan’a düşmanlığı dışında tek bir siyasi söylem duymadık. Türkiye’nin ortak iyiliği için, gücü için, kuvveti için, büyümesi ve güçlenmesi için kendilerinden tek kelime duymadık.
“İntikam, intikam” diye bağırıp çağıranların, bu ülkenin, bu toprakların tarihinde ne büyük yıkımlara yol açtığına, ne büyük tarihsel kırılmalara sebep olduğuna, yüzyıllardır devam eden siyasi tarihimizde bu topraklara ne acılar yaşattığına kaç kez tanık olduk?
Erdoğan’dan intikam almak isteyenlerin, kimlerin intikamını dillendirdiğini, neden “Türkiye Ekseni”nin karşısında yer aldığını, ellerine tutuşturulan ajandanın kimlerin ajandası olduğunu sanıyorsunuz?
MERKEZDEN KOPTULAR: ÇEVREDE TOPLANIP MERKEZİ VURACAKLAR..
Kırk yıldır PKK ile bu ülkeyi kim durduruyorlarsa onların, 15 Temmuz’da bu ülkeyi kim parçalamak istediyse onların, bugün dört bir taraftan İslâm coğrafyasını kim çevreliyorsa onların, “Türkiye’yi durdurma” adına kim bütün bölgeyi harekete geçiriyorsa onların ajandası bu.
Bu cephenin içinde yer alan siyasi partiler, Türkiye’nin merkezinden koptular, çevreye saçıldılar, bu coğrafyaya yeni harita taslakları dayatanların dilini kullanır oldular.
O irade; işte çevreye saçılanları topluyor, bir içeriden yapılanmaya gidiyor, bütün terör örgütleriyle siyasi partileri buluşturuyor, Türkiye’nin merkezini zayıflatacak, dağıtacak bir proje uyguluyor.
İÇ İŞGALCİLER VE GÖZLERİ KARARMIŞLAR ÜZERİNDEN YENİ OLUŞUM DENENİYOR
Çünkü o irade, dışarıda ne kadar fırtına koparsa da, Akdeniz’den İran sınırına ne kadar harita dayatsa da bu ülkenin iradesinin güçlü olduğunu, tarihi kodlarının sağlam olduğunu, omurgasının sarsılmaz olduğunu biliyor.
Dışarıdan saldırdıkça milletin daha bir kenetlendiğini biliyor. Bu yüzden “iç işgalciler”le intikam hırsından gözleri kararmışları, küçük menfaat hesapları yürütenleri zaaflarından yakalayıp zihin karıştırıcı bir “siyasi oluşum” deniyor.
Günlerdir izliyorum: CHP’ye bakıyorum, Saadet’e bakıyorum, İYİ Parti’ye bakıyorum.. Tarihin geçtiği dönem, coğrafyanın yaşadığı sarsıntı, Türkiye’nin içinde bulunduğu zorluklar, milletin ve ülkenin karşı karşıya kalabileceği tehditler, küresel ekonomik sorunlar ve bunların Türkiye’ye yansıması, bunların nasıl üstesinden gelineceği gibi konularda tek cümleleri yok.
Varsa yoksa intikam, varsa yoksa yıkıcı bir söylem. Duymadım, okumadım, bekledim ama yok.
EVET, BU BİR YEREL SEÇİM AMA HERKESİ ELE VERİYOR..
Olmaz, olmayacak, olamaz… Çünkü Türkiye’nin büyük mücadelesinin hiçbir yerinde yoklar. Böyle bir ittifakın, böyle bir cephenin merkezi güçlendirmekten, milleti ve ülkeyi güçlendirmekten çok, “Türkiye’yi durdurma”ya dönük saldırıların arkasındaki güçlere daha yakın oldukları artık gizlenemez bir gerçektir.
Evet, bu bir yerel seçim. Ama herkesin durduğu yeri, kullandığı dili, zihnindekileri, ne kadar Türkiyeli olup olmadıklarını ortaya koyan bir seçim.
ŞU AN DURDUKLARI YERİN BİR ADIM SONRASI TÜRKİYE’Yİ FELÇ ETMEKTİR
Şu an durdukları yerin bir adım sonrası Suriye’nin kuzeyindeki haritadır. Türkiye cephesini normalleştirmektir. İçerde merkezî iktidar alanını zayıflatmaktır. FETÖ meselesini sulandırmaktır.
Türkiye’nin yüz yıl sonraki büyük uyanışını sabote etmektir, durdurmaktır. Yeniden vesâyetin önünü açmaktır. Milletin başını öne eğdirmek, gözlerini ayaklarının uçuna sabitlemektir.
Şu an durdukları yer; seçim sonrası coğrafyada estirilecek fırtınalara karşı Türkiye’yi hareket edemez hale getirmektir. Yeniden içe kapatıp elini zayıflatmak, her yerden uzaklaştırmaktır. Milleti küçük hesaplara, küskünlüklere, öfkelere, kırgınlıklara mahkûm edip zihinleri bulandırmak, özgüvenleri sarsmaktır.
KONUŞTUĞUMUZ HİÇBİR ŞEY O HESAPTAN BAĞIMSIZ DEĞİL..
Evet, bu bir yerel seçim. Ama seçim dahil, hiçbir gelişme, hiçbir hareket, hiçbir söylem artık tek başına bir şey değildir. Bu ülkenin artık sadece kendisiyle sınırlı bir meselesi yoktur.
Türkiye çok büyüdü, çok güçlendi, bölgeselin ötesinde küresel oyuncu oldu. İşte bu oyuncu rolünü sınırlamaktır. Bu yüzden hiç kimsenin durduğu yer, sadece kendisiyle sınırlı değildir.
Sessiz kalmanın, seyretmenin zamanı değildir. Tarihin yeni yükseliş kapılarını açtığı bir zamanda küçük hesaplara boğulmanın zamanı değildir. Bugün konuştuğumuz hiçbir şey, bu büyük hesaptan bağımsız değildir.
BİR DE “YERLİ DIŞARIDANLAR” VAR..
Bir de bu çevrelerin dışında, var olan mücadelenin yanında görünüp sessiz hareket edenler, örtülü hareket edenler, daha sinsi ajandaları üslenenler, “yerli dışarıdanlar” var. Ben bunlara “iç işgalciler” diyorum, “muhafazakâr muhalefet”, “muhafazakâr müdahale” diyorum.
Bulundukları yeri, sahip oldukları küçük iktidar alanlarını bu amaçla kullananlar var. Bu tür çift kişilikliler, tarihin en utanç verici sayfalarında yer alırlar. Bu hep böyle olmuştur, yine öyle olacaktır.
GELİN BU ÜLKEYİ YARI YOLDA BIRAKMAYALIM..
Gözlerinizi açın, Türkiye ve coğrafyadaki büyük hesaplara bakın, öyle karar verin. Yüz yıl sonra yeni uyanışı sabote edenlere izin vermeyin. Gerekçeniz ne olursa olsun, hiçbir olumsuz gerekçe bu büyük hesaplaşmadan daha önemli değildir.
Tarih yürür, coğrafya yürür, Türkiye yürür.. Açılan bu kapı yüz yıl daha kapatılamaz. Ama herkesin yaptığı yanına yazılır. Gelin birlikte yürüyenlerden, birlikte yükselenlerden olalım. Gelin bizi önümüze bakmaya zorlayanların hesaplarını bozalım.
Gelin, bin yıldır bu coğrafyada büyük mücadelemize devam edelim. Gelin, bizi yeniden 20. yüzyıla kapatmaya çalışanların defterini dürelim. Gelin bir Selçuklu gibi, bir Osmanlı gibi büyük düşünelim.
Gelin bu ülkeyi yarı yolda bırakmayalım..
Kudüs’ün bir karşılığı olacak.” Bu sözü sadece Türkiye söyler. * Sen kimsin, ABD ve İsrail adına Türkiye’ye parmak sallıyorsun! * Sizi siyasette, diplomaside, medyada, her yerde gördük…
04:0028/03/2019, Perşembe
G: 28/03/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Başkaları adına Türkiye’yi tehdit edenleri, aba altından sopa gösterenleri, şantaj yapanları çok gördük.
Bağlı bulundukları, aidiyet hissettikleri güçler, çevreler adına, onların öncelikleri ve çıkarları adına Türkiye’ye, millete, vatana, devlete, geçmişimize ve geleceğimize parmak sallayanları çok gördük.
* “Kudüs’ün bir karşılığı olacak.” Bu sözü sadece Türkiye söyler. * Sen kimsin, ABD ve İsrail adına Türkiye’ye parmak sallıyorsun! * Sizi siyasette, diplomaside, medyada, her yerde gördük…
* “Kudüs’ün bir karşılığı olacak.” Bu sözü sadece Türkiye söyler. * Sen kimsin, ABD ve İsrail adına Türkiye’ye parmak sallıyorsun! * Sizi siyasette, diplomaside, medyada, her yerde gördük…
21 Mart, Perşembe
Bu devletin en üst makamlarını işgal edip, en kritik yerlerine atanıp, bu ülkeye aidiyet hissetmeyenleri, çokuluslu çevreler adına iş tutanları, onların çıkar ve menfaatlerini bu devletin, bu milletin çıkar ve menfaatlerinin üstünde görenleri, gizden gizliye onlara hizmet edenleri çok gördük.
SİZİ SİYASETTE, MEDYADA, İSTİHBARATTA, DİPLOMASİDE, İŞ DÜNYASINDA GÖRDÜK…
Bu tür insanları siyasette gördük, iş dünyasında gördük, entelektüel çevrelerde gördük, medyada gördük, istihbarat ve diplomaside gördük.
Daha çok göreceğiz.
Bugün Fırat’ın Doğu’sunda büyüyen tehditleri hafifletenler yarın bu tür insanlar olarak çıkacak karşımıza. Bugün Türkiye’nin büyük yürüyüşünü durdurmak için çokuluslu çevrelerle iş tutup bunu masum muhalefet kılıfı ile gizleyenler yarın böyle insanlar olarak çıkacak karşımıza.
Bugün PKK ve FETÖ öncelikleriyle hareket edip, bunu devletin makamlarında, milletin koynunda yürütenler yarın o tür insanlar olarak çıkacak karşımıza.
Bugün PKK adına açık hareket edemediği için başka kimliklere sığınanlar, FETÖ yerine ikame edilenler yarın aynı şekilde çıkacak karşımıza. Bugün PKK mensuplarını aday listelerinde gizleyenler yarın yeni çokuluslu müdahalelerin içinde çıkacaklar karşımıza.
S-400 SENİ NİYE RAHATSIZ EDİYOR?
Türkiye ABD’den hava savunma sistemleri almayı reddedince “NATO Rahatsız” manşeti atanlar, “Güneydoğu’ya NATO gelmeli” diyenler, “Doğu Akdeniz’i NATO kontrol etsin” diyenler, ABD adına, İsrail adına, AB adına Türkiye’ye ayar vermeye kalkışanlar hep olacak.
Türkiye’nin, Batı’nın askeri teknoloji ambargosunu kırma yönünde attığı adımlara karşı tehditler savuranlar, “Sakın S-400 alma, bunun bedeli olur” diyenler, kişisel korkuları için demiyor bunu. Ait oldukları, bağlı oldukları, hizmet ettikleri çevreler adına konuşuyor.
Türkiye’nin Washington eski Büyükelçisi Namık Tan’ın S-400 itirazları da böyledir. Bir diplomatik öngörü, uyarı, incelik değildir. Yakın durduğu “ABD-İsrail aksı” için bu ülkeye ayar verme girişimidir.
NAMIK TAN’I İSRAİL VE ABD’YE BÜYÜKELÇİ YAPAN LOBİYE BAKMAK
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın; “Bunlar ihanet içindeler. Sen bu milletin ekmeğini yiyeceksin, büyükelçilik yapacaksın ondan sonra terbiyesizce açıklama yapacaksın. Önce bir defa senin haddine mi? Sen büyükelçilik yaptın diye, emekli oldun diye sana bu sözü söyleme hakkını kim veriyor?” şeklindeki sert sözlerine muhatap olan Namık Tan’ın bu çıkışına hiç şaşırmadım. Şaşırmam da.
Şaşırma yerine onu İsrail büyükelçiliğine, ABD Büyükelçiliğine yönlendiren odakları, lobileri sorgularım. Neden mi? Bir anımı anlatayım…
Yıllar önceydi. İsrail, Lübnan’a saldırıyordu. 28 Şubat’ta Türkiye-İsrail gizli anlaşmaları çerçevesinde örtülü operasyonlar yapılıyordu. Çok ciddi iddialar vardı, bazı özel birimlerin İsrail’le birlikte çalıştığına dair. Bunu dile getirdiğim zaman Namık Tan, çok şiddetli bir tepki gösterdi. O zaman Dışişleri Sözcüsü’ydü. Tarih 15 Eylül 2006’ydı.
İSRAİL ADINA TELÂŞA DÜŞMÜŞTÜ
Bir sözcünün bu tepkisi doğaldı, gerekliydi. Yapması gereken buydu. Ama tepki, Türkiye’den çok, İsrail’i kollar mahiyetteydi. İsrail adına telâşa düştüğü her halinden hissediliyordu. Müthiş rahatsız oldum. Aradı, bir açıklama yapma ve bunu yayınlama konusunda anlaştık. Konuşmadan bir saat sonra Anadolu Ajansı’na zehir zemberek bir açıklama yayınlattı.
Tepkiye verdiğim ilk cevap şu oldu: “Galiba Namık Tan İsrail’e Büyükelçi olarak atanacak…” Öyle de oldu. Çünkü Tan’ın İsrail konusundaki hassasiyetleri, öncelikleri hep dikkatimi çekmişti. Nitekim 29 Eylül’de de Büyükelçi olarak atandı. Telâşın, aşırı öfkenin nedeni belli olmuştu.
O ŞİMDİ, ABD VE İSRAİL ADINA TÜRKİYE’YE PARMAK SALLIYOR!
31 Ekim 2006’da “Çok mu kötü niyetliyim” başlığı altında bunları yazdım. “NamıTan’ın, söz konusu iddiaları yalanlama usulü ve garip telâşının, Türk dış politikasına yönelik kaygılardan ziyade, kişisel kariyeriyle bağlantılı olduğu kanaatimi hâlâ koruyorum. Anlaşılan daha atanmadan İsrail’le ilişkisini iyi tutma yolunda büyük çaba sarfetmiş!” İfadelerim böyleydi.
Namık Tan daha sonra Türkiye’nin Washington Büyükelçisi oldu. İşte o haberi duyduğumda “eyvah” dediğimi hatırlıyorum.
Aynı Tan, ABD adına, dostu İsrail adına, onların ortak çevreleri adına şimdi Türkiye’ye parmak sallıyor. “Sakın S-400 almayın” diye tehditler savuruyor. Bunu da diplomatik tecrübe kimliği altında söylüyor. Bir diplomatik bilgelik mi sanacağız bunu? Yoksa başka ajandaların sözcülüğüne soyunmayı mı? Şahsen onu daha 2006’da not etmişim. O günden bu yana da izlerim. Benim kafamda durduğu yer gayet nettir.
SİYASİ KİMLİKLERİNİZ NE OLURSA OLSUN, ESAS OLAN TARİH İÇİNDE DURDUĞUNUZ YERDİR..
Bundan sonraya bakalım. FETÖ üzerinden bu ülkeyi parçalamaya ayarlı saldırıdan sonraya bakalım. PKK adına hareket edip bunu muhafazakâr kimlikle kamufle edenlere bakalım. Türkiye’nin büyük yürüyüşünü içeriden durdurmaya ayarlı çevrelere bakalım.
31 Mart yerel seçimleri için alakasız siyasi kimlikleri tek çatı altında toplayıp, ortak cepheye dönüştüren akla ve iradeye bakalım. Siyasi amaçları hiçbir şekilde Türkiye’yi güçlendirmek olmayan bu yeni ajandaya bakalım.
Türkiye’nin ana omurgasını zayıflatıp onu savunmasız bırakmaya ayarlı dışarıdan yürütülen çokuluslu saldırılara, bu saldırılarla paralel içerideki yapılanmalara bakalım.
Bu çerçevede siyasette, bürokraside, iş dünyasında, medyada, stk’larda pozisyon alanlara bakalım. Bugün bakamazsak yarın büyük sürprizlerle karşı karşıya kalacağız.
Siyasi kimlikleriniz ne olursa olsun, tarih içinde durduğunuz yerdir esas olan.
TÜRKİYE EKSENİ TEK SİYASİ KİMLİKTİR
Coğrafya için de, Türkiye için de bu böyledir. Konjonktürel gerekçeleriniz ne olursa olsun, maslahat ve çıkarlarınız ne olursa olsun öfke ve itirazlarınız ne olursa olsun, etnik kimliğiniz ne olursa olsun, siyasi tarihin neresinde durduğunuzdur esas olan.
Bin yıldır bu coğrafyada tarih yapıcı siyasi genetikle, zenginlik ve damarla birlikte hareket ediyorsanız, bugün için “Türkiye Ekseni” içinde yer alıyorsanız yerlisiniz, bu ülkeye aitsiniz, bu ülkenin geçmişi ve geleceğisiniz.
Orada değilseniz, başka dostlarınız ve ortaklarınız varsa asla yerli olamazsınız. İşte şimdi, kim nerede çok iyi bakma zamanı. İşte şimdi kimler hangi pozisyonda kimlerle beraber dikkat etme zamanı…
“KUDÜS’ÜN BİR KARŞILIĞI OLACAK.” BUNU SADECE TÜRKİYE SÖYLER…
Cumhurbaşkanı Erdoğan, önceki akşam, Ayasofya hakkında konuşurken; “Sen Kudüs’ü İsrail’in başkenti olarak tanıyacaksın. İşte bunun bir karşılığı olmalı…” mealinden bir cümle kullandı…
Bu sözü Türkiye’den başka söyleyebilecek hiçbir ülke yoktur. Geçmişte de yoktu, gelecekte de olmayacak. Türkiye budur, yerli olmak budur, bin yıllık siyasi gelenek ve genetik budur.
Hangi siyasi çevreden olursanız olun, gerçek siyasi kimlik budur. Durduğumuz yer de burasıdır. Bunun dışında yer belirleyenlerin bu ülkeye, bu millete parmak sallamasına asla izin vermeyeceğiz.
Türkiye’ye kurşun sıkanları sevindirme! * 15 Temmuz patronlarını ödüllendirme! * “Cephe”yi içeride kuranlara fırsat verme! * 31 Mart sadece yerel seçim değil, aldanma! * Kandil’den talimat alanları ‘yerli’ sanma! * Bu ülkeyi durdurmak isteyene fırsat verme!
04:0030/03/2019, Cumartesi
G: 30/03/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’ye ihanet edenleri ödüllendiremeyiz.
Bu ülkeye kurşun sıkanları ödüllendiremeyiz.
Bizi ABD eliyle, İsrail eliyle, terör örgütleri eliyle dövmeye girişenleri affedemeyiz.
* Türkiye’ye kurşun sıkanları sevindirme! * 15 Temmuz patronlarını ödüllendirme! * “Cephe”yi içeride kuranlara fırsat verme! * 31 Mart sadece yerel seçim değil, aldanma! * Kandil’den talimat alanları ‘yerli’ sanma! * Bu ülkeyi durdurmak isteyene fırsat verme!
* Türkiye’ye kurşun sıkanları sevindirme! * 15 Temmuz patronlarını ödüllendirme! * “Cephe”yi içeride kuranlara fırsat verme! * 31 Mart sadece yerel seçim değil, aldanma! * Kandil’den talimat alanları ‘yerli’ sanma! * Bu ülkeyi durdurmak isteyene fırsat verme!
24 Mart, Pazar
Tekrar başa dönemeyiz.
Bir kez daha geri dönemeyiz.
Yeniden başımızı öne eğemeyiz.
Yeni bir kayıp yüzyıla rıza gösteremeyiz.
Bu ülkeyi PKK ve FETÖ’ye, onların örgütlenme ağlarına teslim edemeyiz.
Türkiye’yi terörün patronlarına, 15 Temmuz’un patronlarına teslim edemeyiz.
ABD’den, İsrail’den, İngiltere’den, Almanya’dan talimat alanlara inanamayız.
Utanç listeleri artık gizlenemiyor..
Onların talimatları ile gizli gizli toplantılar yapanlara, perde gerisinde ittifak kuranlara, onların dayattığı adayları milletten gizleyip listelere alanlara güvenemeyiz. İş ayyuka çıkınca da utanmadan hiçbir şey yokmuş gibi davrananları adam sanamayız.
“Dağdakilerle görüştüm bize destek verecekler” diyen Saadet Partisi’nin Adıyaman adayını Milli Görüşçü kabul edemeyiz. Milli Görüşü çokuluslu cephenin içine yerleştirenleri haklı bulamayız.
15 Temmuz gecesi, sokaklar kan gölüne dönmüşken, bir millet direnirken elinde kadehi ile kutlama yapan belediye başkanını adam sanamayız.
Bunlar ne İmamoğlu! ABD tankları mı bekliyordunuz?
15 Temmuz gecesi, darbe yapılırken, ABD destekli FETÖ silahlı güçleri bu ülkeye savaş açmışken, İstanbul’u Anadolu’dan koparma kararı verilmişken, Anadolu iç savaşı başlatılmışken sevinç naraları atan, milletimizin o tarihi tersine çevirmesiyle de “Sokaklara dökülen bu halka akıl fikir diliyorum o kadar. Ülkemin beyin ölümü gerçekleşmiştir. Başımız sağ olsun” diyen Ekrem İmamoğlu’nun eşi Dilek Kaya İmamoğlu hangi milli eksenin içinde? Bu ülkenin ABD tanklarıyla ezilmesini mi bekliyordu? İstanbul’un ABD uçaklarıyla bombalanmasını mı umuyordu?
Sizi tek bir cephede toplayan kim? Sizi Türkiye’nin karşısına diken kim?
Bu ülkenin kurucu partisini PKK’ya, DHKP-C’ye teslim eden, “Türkiye Ekseni”nden çıkarıp çokuluslu müdahale eksenine yerleştiren Kemal Kılıçdaroğlu hangi Türkiye için mücadele ediyor?
15 Temmuz’dan medet umanları, terörden medet umanları, ekonomik saldırılardan medet umanları asla yerli göremeyiz. Onları tek çatı altında toplayan kim? Onları Türkiye’nin bütünlüğü karşısına yerleştiren güç hangi güç?
“AK Parti ve MHP’ye oy vermeyin” çağrısı yapan Cemil Bayık’a bir çift laf edemeyenleri, “Sana ne!” diyemeyenleri, tam tersine gizli gizli onlarla pazarlık yapanları affedemeyiz. Bu utanç onları yer bitirir, bitirecek de.
Bu ülkeyi bir daha çokuluslu saldırılar karşısında zayıf düşüremeyiz, çaresiz bırakamayız. Bu ülkeyi bir daha “savunma” durumuna sokamayız.
Yeniden Washington’dan, Brüksel’den, Londra’dan talimatlar mı alacağız?
Washington’dan, Brüksel’den, Londra’dan bir talimatla Türkiye’de hükümet düşürüldüğü dönemleri, ABD basınında bir yazı çıkınca ekonomik felâket yaşadığımız günleri bir daha yaşayamayız.
Bizi PKK eliyle, FETÖ eliyle, terör örgütleri eliyle dövenlerin, yeni dönemde siyasi partiler üzerinden kurdukları cephe ile dövmelerini boynumuz bükük bekleyemeyiz.
Çanakkale’nin hesabını sormak için, Anadolu’yu Suriyeleştirmek için, yüz yıl sonra büyük tarihî yükseliş başlatan Türkiye’yi durdurmak için akıl almaz entrikalarla milletimizin zihinlerini bulandırmaya çalışanlara, terör örgütleriyle siyasi partileri birleştirmeye girişenlere sessiz kalamayız.
Kandil’e ne kadar para aktarılacağı bile konuşulmuş..
Kandil’le pazarlıklarında belediyenin hangi şirketinin onlara verileceğini, ne kadar para aktarılacağını bile kararlaştıranların Türkiye için mücadele ettikleri yalanına inanamayız.
Anadolu’yu dört bir taraftan çevrelemeye çalışanlara tek söz söyleyemeyenleri, ülkemizin etrafında saldırı cepheleri kuranlara söz söyleyemeyenleri, tam tersine onlardan talimat alanları, onların dedikleri ittifakları kuranları ödüllendiremeyiz.
Afrin müdahalesine karşı çıkanları, Kandil’e müdahaleye karşı çıkanları, Fırat Kalkanı’na karşı çıkanları, “Güneydoğu’ya ve Doğu Akdeniz’e NATO gelsin, ABD gelsin” diyenleri bu ülkenin mücadelesi içinde göremeyiz. Hadi çıkıp bunlara bir şey söyleyin!
Onlar 31 Mart’ı yerel seçim görmüyor, peki biz niye öyle görecekmişiz!
31 Mart bir yerel seçim değildir. Artık Türkiye’nin hiçbir seçimi yerel değildir. Milletimizin kararı, tercihi bölgeseldir, küreseldir. Artık bütün sözlerimiz, hareketlerimiz, mücadelemiz küreseldir.
Onlar 31 Mart’ı yerel seçim görmüyorsa biz niye görecekmişiz!
Onlar bu seçimleri, Türkiye’nin yüz yıllık uykudan uyanmasını engelleme, Türkiye’yi susturma, yeniden vesâyet altına alma fırsatı görüyorsa bu asla yerel seçim değildir.
ABD neden umudunu bu seçime bağladı? AB neden umudunu bu seçime bağladı? İsrail neden umudunu bu seçime bağladı? Terör örgütleri neden umudunu bu seçime bağladı. Yukarıda saydıklarımın tamamıyla ortaklık kuran cephe neden umudunu bu seçime bağladı?
Türkiye düşmanlarının tamamı onların yanında!
Türkiye’nin karşısında kimler var bakın. Hepsi onları destekliyor. Başka söze gerek var mı?
Onların belediyecilik diye bir derdi mi var? Türkiye’yi büyütme, güçlendirme diye bir derdi mi var? Onların kendilerine talimatlar yağdıran, kendilerine roller dağıtan, kendilerini hizaya sokanlara diyet borcu var. Onlar kime diyet borçları varsa ona itaat edecekler. Başka seçenekleri yok.
“Türkiye Ekseni” dışında kim kalmışsa çokuluslu cephe içindedir. FETÖ ile, ABD ile, PKK ile, İsrail ile, on beş yıldır Türkiye’ye müdahale edenlerle, saldırılar yapanlarla beraberdir.
Uyanalım.. Zihinlerimizi bulandıranlara kanıp yüz yıl sonra gelen fırsatı elimizin tersiyle itemeyiz.
Milletimizin çelik iradesi, derin firaseti bu oyunu bozacak…
Ama başaramayacaklar. Onlar da, patronları da başaramayacak. Onlar da, kol kola girdikleri terör örgütleri de başaramayacak.
Onlar da patronları da; 31 Mart’ta da, Suriye’nin kuzeyinde de, Ege’de de, Doğu Akdeniz’de de, ekonomiyi batırıp iç huzursuzluk çıkarma girişimlerinde de, Türkiye’yi yeniden dizayn etme planlarında da başarılı olamayacak. Sinsi sinsi yürüttükleri bütün planları milletimizin çelik iradesine, derin firasetine çarpıp dağılacak.
Türkiye yürüyecek. Büyük yürüyüş devam edecek. İçeriden ve dışarıdan ne yapılırsa yapılsın, hangi ittifaklar kurulursa kurulsun, ne tür cepheler hazırlanırsa hazırlansın, yüzlerce yıllık siyasi genetik tarih yapmaya, coğrafya inşa etmeye, Türkiye yükselişine devam edecek.
En büyük hesap Türkiye’dir. En büyük mücadele budur..
Siz siz olun, bunu bir yerel seçim olarak görmeyin. Sadece belediye başkanlığı meselesi sanmayın. Bunun bir adım sonrası Türkiye’yi felç etmektir. Onlar buna hazırlanıyor.
Çünkü artık herkesin niyeti açıkça ortaya çıktı. Çünkü artık kimse bulunduğu cepheyi gizleyemez oldu. Bu ülkeye; tarihine, geleceğine kurşun sıkanları, arkalarındaki güçleri, Türkiye’yi durdurmak isteyenleri sevindirmeyin.
Bundan daha büyük hiçbir hesap yoktur. Biz bu hesabı sonsuza kadar devam ettireceğiz. Tam da ülkemizin yükselişe geçtiği dönemde, dışarıdan durduramayanların içeriden durdurmasına da izin vermeyeceğiz.
. 31 Mart’ta Türkiye’ye seçim üzerinden darbe yapılmıştır. * Bir İstanbul projesi için FETÖ’cüler kullanılmıştır. * 15 Temmuz sonrasının ilk adımları atılmıştır. * Öyleyse İstanbul’da seçimler yenilenmeli.
04:003/04/2019, Çarşamba
G: 3/04/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Çok ince bir hesap, çok detaylı bir planlama yapılmış.
Ekipler kurulmuş, hazırlıklar yürütülmüş, koordinasyon sağlanmış, kimlerin ne yapacağı, kimlere ne tür görevler verileceği belirlenmiş.
Sandıklar üzerinden ciddi bir operasyon yürütülmüş.
Sessizce, hiç gürültü çıkarmadan, kimsenin dikkatini çekmeden bir gizli seçim darbesine girişilmiş, daha doğrusu bu yapılmış.
Mesele seçim değil. Oy pusulalarındaki olağan yanlışlıklar değil, sayım hataları değil. Mesele matematik hesapları değil.
Mesele demokrasiye inançla, seçim sonuçlarını hazmedip etmemekle alakalı değil. Mesele İstanbul’da belediyenin AK Parti’den CHP’ye geçmesi değil.
31 MART’TA TÜRKİYE’YE SEÇİM ÜZERİNDEN DARBE YAPILMIŞTIR
Çok daha derin, çok daha endişe verici bir durum var ortada.
İstanbul için özel bir proje, Belediye Başkanı’nı değiştirmenin çok ötesinde bir senaryo uygulanmış.
İstanbul üzerinden bir tür Türkiye tasarımı harekete geçirilmiş, ilk adım atılmış.
Bu mesele çözülemezse, gerçek tam anlamıyla ortaya çıkarılamazsa, bir adım sonrası Türkiye’dir. Bir yere yazın bunu!
Gezi öncesi, 17-25 Aralık öncesi, 15 Temmuz öncesi uyuşukluğu, duyarsızlığı, dikkatsizliği burada da karşımızda sanki. Sakın ha, bu yeni durumu da öyle kabullenmeyin.
Açık söylüyorum: 31 Mart seçimlerine İstanbul darbesi yapılmış.. Türkiye’ye darbe yapılmış. Seçimler üzerinden, sandıklar üzerinden darbe yapılmıştır.
ÖNCE İSTANBUL’U DÜŞÜR, SONRA BÜTÜN TÜRKİYE’Yİ
Gezi öfkesini, 17-25 Aralık komplosunu, 15 Temmuz’un arkasındaki aklı burada net olarak görüyoruz.
Çokuluslu akıl, 31 Mart seçimlerine müdahale etmiş. AK Parti’nin İstanbul’u kaybetmesi için, İstanbul’u düşürmek için içeridekiler ve dışarıdakiler birlikte çalışmış.
Türkiye’nin büyük mücadelesine 31 Mart için cephe kuranlar bununla kalmamış. Seçim gecesine ilişkin de planları varmış ve uygulanmış. Çokuluslu müdahalenin bir ayağı sandıklar üzerinden gerçekleşmiş.
15 Temmuz’da İstanbul’u Anadolu’dan ayırmak isteyip de başaramayanlar, İstanbul’u düşürmek, ardından sonraki adımlara geçmek için sistematik, tehlikeli adımlar atmış.
Seçimden, oydan çok öte bir durumla karşı karşıyayız. Türkiye’yi tehdit eden kim varsa bu seçimde ortak çalışmış. “İstanbul’u düşürelim bir sonraki adımda Türkiye’yi düşürürüz” demişler.
KÖPRÜYÜ İMAMOĞLU’NUN İŞ MAKİNELERİ Mİ KESECEK?
Devlet kadrolarındaki FETÖ’cüler etkin biçimde kullanılmış. PKK/HDP ekipleri etkin biçimde kullanılmış. CHP’lilerle bunlar arasında koordinasyon eğitimleri yapılmış. İşin yapılış şekli tam anlamıyla FETÖ tarzı. Anlaşılan o kadroları etkin biçimde kullanmışlar.
AK Parti’nin oy depoları sıfırlanmış, geçersiz kılınmış, tutanaklara doğru geçirilmemiş, CHP’ye kaydırılmış. Çok dikkat çekmesin diye bazıları başka partilere yazılmış. Bu anlamda burada yüzlerce örnek sayabilirim.
Yeni bir 15 Temmuz girişimi olursa, İstanbul Şehitler Köprüsü’nü tanklar mı kesecek yoksa Ekrem İmamoğlu’nun iş makineleri mi? Ankara’da belediye iş makineleri tankların yolunu mu kesecek yoksa milletin yolunu mu? İşte 31 Mart müdahalesinin devamında bunlar var.
KİMSE KİBİRLİ NUTUKLARLA MİLLETİ KÖRLEŞTİRMESİN!
Kimse konforlu sözlerle, kibirli entelektüel havalarla TV ekranlarında, gazete köşelerinde nutuklar atmasın. Milleti körleştirmeye kalkışmasın. Kimse AK Partili görünüp de gizli ve sinsi hesaplarını akil düşünceler gibi pazarlamasın.
Kimse akıl vermeye, ayar vermeye kalkışmasın. O kimselerin Gezi olaylarında neler konuşup yazdıklarını da biliyoruz. 15 Temmuz’da ne haltlar yediklerini de biliyoruz. O kimselerin bugün hangi vazifelerle görevlendirildiklerini de biliyoruz.
İstifham oluşturmak, kafa karıştırmak için yazmıyorum bunları. Hele hele bir operasyon, bir algı oluşturma düşüncem asla yok. Demokrasi, seçim sonuçları, milli irade dışında bir durumu aktarmaya çalışıyorum.
KAMUDAKİ FETÖ’CÜLERLE PKK’LILAR ORGANİZE EDİLMİŞ..
Bir müdahale, bir darbe, bir çokuluslu hesap ve bunun uygulanışından söz ediyorum.
Bu planlamayı yapıp uygulayanlar, kamudaki FETÖ’cülerle PKK’lıları bu iş için koordine edenler, millet İttifakı üzerinden PKK’yı Ege ve Akdeniz’e taşıyanlar, belediye şirketlerinin kalbine yerleştirenler, 31 Mart günü Türk demokrasisine, seçimlere müdahale etmiştir.
Şimdilik İstanbul’u konuşuyoruz ama Türkiye’nin kritik bölgelerinde de bu müdahalelerin izlerini göreceğiz. Açık söyleyeyim, bir Ulusal Güvenlik meselesi ile karşı karşıyayız.
İSTANBUL’DA SEÇİM YENİLENMELİ
1- Bütün İstanbul’da bütün sandıklar yeniden sayılmalı, gerekirse seçimler yeniden yapılmalıdır. En temizi İstanbul’da seçimlerin yenilenmesidir.
2- Bu ince hesap, YSK’yı bile çaresiz bırakacaktır, YSK üzerinden bile bir aklama söz konusu olamayacaktır. Nitekim bu kadar ince planlamayı yapanlar bunu zaten düşünmüş, ona göre oyun planı hazırlamıştır.
3- Sandık başkanları üzerinden de bir soruşturma açılmalı ve bu bir güvenlik meselesi olarak algılanmalıdır. Listelerde ne kadar FETÖ’cü ne kadar PKK’lı varsa ortaya çıkarılmalıdır.
4- Seçim öncesi bu çevrelerin nasıl koordine edildiğine, nasıl eğitildiğine, hangi ortamlarda eğitim çalışmaları yürütüldüğüne ilişkin de soruşturma açılmalıdır.
5- Yüzlerce PKK’lıyı CHP, İYİ Parti ve Saadet Partisi’nden aday listelerine alanların, kaç kişiyi sandıklara yerleştirdiği kesinlikle belirlenmelidir.
6- 31 Mart seçim yolsuzluğu konusunda sadece seçimlerle sınırlı değil, bir darbe girişimi, bir tür çokuluslu müdahale soruşturması açılması gerekir.
“ERDOĞAN’I DEVİR, TÜRKİYE’Yİ DURDUR” “İSTANBUL DÜŞER, TÜRKİYE DÜŞER”
“Erdoğan devrilir Türkiye durdurulur”, “İstanbul düşer, Türkiye düşer” diyenler, 15 Temmuz’dan medet umanlar 31 Mart günü Türkiye’ye, demokrasiye, seçimlere müdahale etmiştir.
“Milli irade”ye ayar verilmiştir. 15 Temmuz’dan sonraki ilk adım atılmıştır. Türkiye yeni bir çokuluslu müdahale görmüştür. Bugün bu müdahalenin detaylarını ortaya çıkaramazsak, bir adım sonrası Türkiye’dir, daha vahim müdahalelerdir.
Soruları çalanlar İstanbul’da AK Parti’nin oylarını da çalmış, bu çok açık.
Ekrem İmamoğlu bir “proje”dir. * Bu; ikinci “Baykal kumpası”dır. * Seçime “müdahale” edilmiştir. * ABD ve FETÖ bu işin neresinde? * Mesele seçim değil, çok daha ötesidir..
04:005/04/2019, Cuma
G: 5/04/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
İstanbul’da seçimler mutlaka yeniden yapılmalı.
Bu yapılamazsa, yapılmazsa bütün oylar mutlaka yeniden sayılmalı.
Öyle oy kaydırmalarının kontrol edilmesiyle ya da geçersiz oyların sayılmasıyla yetinilmemeli. Sadece buradan gitmek, İstanbul üzerinde uygulanan “proje”yi ortaya çıkarmaya yetmeyecek.
5 kilometrelik araç kuyruğu
5 kilometrelik araç kuyruğu
17 Temmuz, Cuma
Zihinlerdeki soru işaretlerini, şüpheleri, seçime düşen gölgeyi tamamen ortadan kaldırmak için, uygulanan “İstanbul projesi” hakkında kapsamlı bir dosya ve soruşturma açılmalı. Seçimlerin de ötesinde, belediye başkanını belirlemesinin de ötesinde gerçekler açığa çıkarılmalı.
Şahsen, seçimlerin yeniden yapılmasının tek çözüm olduğuna inanıyorum.
TÜRKİYE İÇİN VAHİM BİR SÜRECİN İLK ADIMI: BU BİR ‘HAZIMSIZLIK’ DEĞİL…
Bu yapılmazsa, 31. Mart’ın İstanbul sonuçlarının şaibeli olduğunu, hep şaibeli kalacağını söylüyorum. Dahası, İstanbul üzerinden uygulanan “müdahale”nin Türkiye için vahim bir sürecin ilk adımı olduğunu düşünüyorum.
Kimse yanlış anlamasın, kimse kızıp bağırmasın, Ekrem İmamoğlu’nun aldığı oyları sorguluyor değilim. Onun Belediye Başkanı olmasına duyduğum hazımsızlık yüzünden de bunları yazmıyorum.
Demokrasiye, seçimlere yönelik şüphelerim varmış gibi de algılanmasın. Başka bir şeyden, İmamoğlu’na oy verenlerin bile her şey ortaya saçıldığında rahatsız olacakları bir endişeden söz ediyorum.
SEÇİME MÜDAHALE EDİLMİŞTİR! ABD VE FETÖ İŞİN NERESİNDE?
Seçimlere müdahale edilmiştir. Artık bu yadsınamaz bir gerçektir. CHP’lilerin, FETÖ’cülerin, PKK’lıların hatta AK Partili görünen bazılarının “artık hazmedin”, “gerçeği kabul edin” söylemlerinin çok ötesinde bir durumla karşı karşıyayız.
İçeride çok geniş bir ağ, yaygın bir organizasyon kurulmuş, ince bir planlama yapılmış, sistematik bir çalışma yürütülmüş, bunlar olurken herkes uyumuş ya da uyutulmuş.
Her seçim öncesi “yolsuzluk yapılacak” diye ortalığı ayağa kaldıranların 31 Mart seçimi öncesi sessizliği, ABD’nin “Şeffaf seçimler yapılsın” söylemlerinin bu seçimlerde duyulmaması, “Oy ve Ötesi” türü organizasyonların bu seçimde ortada görünmemesi, seçim sonrasında ABD’den AB’ye herkesin susması, hep bir ağızdan “sonuçları kabul edin” açıklamaları zaten yeterince dikkat çekiyordu.
EĞİTİM ADI ALTINDA FETÖ VE PKK ORGANİZASYONU..
Seçimlere yönelik organizasyon son derece gizlilikle yapılmış. Çalışmalar öyle yürütülmüş. Aralarında koordinasyon ve görevlendirme öyle yapılmış. Eğitim adı altında toplantılar, görev dağıtımları yapılmış. Sandık başkanları listelerine müdahaleden FETÖ ve PKK kadroları arasındaki işbirliğine kadar her şey ayarlanmış.
Bu haliyle Yüksek Seçim Kurulu üzerinden de doğru sonuca varılacağına, gerçeğin ortaya çıkarılabileceğine inanmıyorum. Bu kadar ince hesap yapanların YSK boyutunu düşünmemesi ve tedbir almaması zaten düşünülemez. Daha derin bir organizasyona, İstanbul’dan da öte Türkiye’ye yönelik bir planlamaya dikkat çekiyorum.
EKREM İMAMOĞLU BİR PROJEDİR! İKİNCİ “BAYKAL KUMPASI”DIR BU..
Şahsen, Ekrem İmamoğlu’nun bir “proje” olduğunu düşünüyorum. Deniz Baykal’a kumpas kurup Kemal Kılıçdaroğlu’nu CHP’nin başına getirenler, bu projeyle Türkiye’nin kurucu partisini “Türkiye Ekseni”nden çıkarıp çokuluslu müdahale cephesine çekenler, ikinci adımı İmamoğlu üzerinden atmıştır.
Baykal kumpasının arkasında kim varsa, İmamoğlu’nun aday yapılmasının arkasında da aynı güçler ve çevreler vardır.
Baykal kumpasının arkasında kimler kullanılmışsa, İmamoğlu’nun kampanyasını yürütenler de onlardır.
Baykal kumpasının arkasındaki akıl kimse, kullanılan örgütler ve çevreler kimse, bu seçime müdahale de onların aklıyla, onların ince işçiliği ile yapılmıştır.
FETÖ’YÜ ORADA KİM TOPLADI?
İmamoğlu projesi, 15 Temmuz’un intikamıdır. Projenin kendisi bir intikam projesidir. İmamoğlu İstanbul için değil, Türkiye için hazırlanmaktadır. Bu tasarım da milli eksene karşı çokuluslu bir akıl tarafından yürütülmektedir.
FETÖ’yü, PKK’lıları İmamoğlu’nun arkasında toplayan irade, 15 Temmuz’un arkasındaki iradenin ta kendisidir. İmamoğlu ile şahsi bir meselem yok. Asla böyle algılanmasın, çünkü olamaz. Ben Türkiye’nin derdindeyim. Ardı ardına üç darbe servis edilip, bu ülkeyi paramparça edenlerin yeni adımlarını izlemeye çalışıyorum.
BU BİR MİLLİ GÜVENLİK MESELESİ OLACAKTIR..
Baykal kumpası sonrası CHP’yi bir ulusal güvenlik meselesine dönüştürenlerle FETÖ’nün patronları aynıdır. Şimdi de İmamoğlu üzerinden ikinci adımı atıyorlar, yine bir milli güvenlik meselesi olarak algılamamız gereken bir müdahaleye başlıyorlar.
İşte bu amaçla İmamoğlu’nu sadece aday yapmadılar, kazanması için her ayrıntıyı planladılar. Seçim yolsuzlukları dahil. Derin FETÖ yapılanmasını, kamudaki FETÖ yapılanmasını sahaya sürdüler. Kripto HDP’lileri ve PKK mensuplarını onlarla koordineli sahaya sürdüler.
Zaten CHP-İYİ Parti-Saadet ittifakıyla bunun toplumsal zeminini, psikolojisini oluşturmuşlardı. İşte o ittifakı kamuflaj kullanıp, başka bir oyunu sahneye sürdüler. Saadet ve İYİ Parti tabanı bir süre sonra bu oyunu görecek.
15 TEMMUZ’DA, GEZİ’DE HEDEF NEYSE ŞİMDİ DE O..
İmamoğlu kesin kazanmalıydı. Oy alsa da almasa da kazandırılacaktı! Oyu yeterli olmasa bile o ‘ince işçilikle’ kazandırılmalıydı. Çünkü hedef belediye başkanlığının çok ötesindeydi.
15 Temmuz’da, Gezi’de hedef neyse, Baykal kumpasında hedef neyse, Suriye’nin kuzeyinden kuşatmada hedef neyse, S-400’ler üzerinden yürütülen saldırıların hedefi neyse İmamoğlu projesi de oydu.
Kimse kızıp küfürler savurup durmasın. Kimse milli irade, seçim, oylarımız diyerek bu gerçeği örtmeye kalkmasın. Bizim onlara karşı boynumuz kıldan incedir. Ama burada başka bir tehlike varsa, Türkiye için, onu da söylemekten çekinmeyeceğiz.
KİM ADAY YAPTI? KİM KAMPANYA YÜRÜTTÜ? KİM “ADAM”INI SAVUNUYOR?
Daha kazanmadan, daha mazbatasını almadan “adamımızı tanıyın” diye açıklama yapanlar işin arkasındadır. Onların şimdiye kadar kullandığı kuklalar işin arkasındadır. Seçim öncesi örtülü, gizli müdahale, seçimden sonra da aynı çevreler üzerinden zihinsel bir operasyon olarak yürütülmektedir.
İmamoğlu’nun aday yapılmasında ve kampanyasında kimler ne roller üslendi, FETÖ yapılanması bunun neresinde, bence çok ciddi soru işaretidir?
Tekrar edeyim: Bu, seçim yolsuzluğunun ötesinde, belediye başkanlığı meselesinin ötesinde bir durumdur. Konu, seçimlerden bağımsız, bir milli güvenlik hassasiyeti ile ele alınmalıdır.
İmamoğlu, koltuğuna otursa bile meşruiyeti her zaman sorgulanacaktır. Zaten çok yakında bu durum kendini belli edecektir.
İstanbul’da seçim artık yolsuzdur, meşru değildir * Şu ana kadar tespit edilen “hırsızlık” bile seçimin iptali için yeterli kanıt sunuyor. * YSK bu tehlikeyi görmeli. * Seçim yeniden yapılmalı.
04:0010/04/2019, Çarşamba
G: 10/04/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık bu seçimlere “şaibe, hırsızlık” karıştığı kesinleşmiştir. Artık bu ayıbın üstü örtülemez.
Şaibe değil tam anlamıyla “örgütlü bir müdahale” olduğu kesindir. Artık İstanbul’da seçimler yolsuzdur, meşru değildir.
* İstanbul’da seçim artık yolsuzdur, meşru değildir * Şu ana kadar tespit edilen “hırsızlık” bile seçimin iptali için yeterli kanıt sunuyor. * YSK bu tehlikeyi görmeli. * Seçim yeniden yapılmalı.
* İstanbul’da seçim artık yolsuzdur, meşru değildir * Şu ana kadar tespit edilen “hırsızlık” bile seçimin iptali için yeterli kanıt sunuyor. * YSK bu tehlikeyi görmeli. * Seçim yeniden yapılmalı.
3 Nisan, Çarşamba
Yıllarca sınav sorularını çalıp haksız yere adamlarını devletin en mahrem yerlerine yerleştiren yapı, benzer bir ince işçilikle etkin bir şekilde operasyonun merkezindedir.
BU BİR MÜDAHALEDİR VE TÜRKİYE’NİN SORUNUDUR
Tartıştığımız şey; kimin kazandığı, kimin kaybettiği değildir. AK Parti veya CHP de değildir.
Kimin belediye başkanı olup olamayacağı değildir. Çok daha ötesi bir gerçeğin üstündeki örtüyü kaldırmaya çalışıyoruz.
Tartıştığımız şey, bir müdahaledir ve bu bütün Türkiye’nin ortak sorunudur. İçeride yürütülen, dışarıda planlanan, bugüne kadarki müdahalelerde kullanılan çevreler üzerinden kurgulanan müdahaledir.
Sadece AK Parti seçmenine değil, CHP seçmenine de oyun kurulmuştur. Ekrem İmamoğlu üzerinden CHP’ye de müdahale edilmiştir.
Türk demokrasisi yara almıştır, bir el demokrasiye müdahale etmiştir. O eli 15 Temmuz’da kullananlar, İstanbul üzerinden ilk adımı atmıştır. Planlamaları sadece İstanbul değildir, sonraki adımların neler olabileceği az çok ortadadır.
ŞU ANA KADAR TESPİT EDİLENLER BİLE SEÇİMİN İPTALİ İÇİN YETERLİ..
Tutanaklardaki kaydırmalar, geçersiz oylar bile binlerce oyun AK Parti’den çalındığını ortaya koydu. Hiçbir şey olmasa bile, on beş bin tane oyun çalındığı ortaya çıkmışsa, bu seçim yolsuzdur.
Sadece bu değişiklik bile şaibeyi, vicdanları yaralayan hırsızlığı, örgütlü müdahaleyi açık etmektedir. Bütün oyları düşünün bir de, başka neler olabileceğini tahmin edin. Belki binlerce oya müdahale edildi. Şu haliyle bu kuvvetle muhtemeldir.
Sadece şu ana kadarki gerçekler bile bir seçimin iptali için yeterli sebeptir. Hiç kimse bunları masum yanlışlıklar olarak gözlerden ırak tutmaya kalkışmasın, zira bu mümkün değildir.
YSK BU TEHLİKEYİ GÖRMELİ
Bu yüzden İstanbul’da yeniden seçim yapılması bir zorunluluktur. Kamu vicdanı yaralanmıştır. YSK bu tehlikeyi görmelidir yoksa bu seçimler tarihe şaibeli seçim olarak geçecektir.
Ekrem İmamoğlu, bu gerçeklere rağmen, bu haliyle İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı koltuğuna otursa bile hiçbir zaman meşru olmayacaktır, olamayacaktır.
“Çalınan oylarla başkan olan biri”tarihe geçecektir. Çünkü açık biçimde İmamoğlu için oy hırsızlığı yapılmıştır. Kendisi lehine sandıklara müdahale edildiği açığa çıkmıştır.
ONU KİM ADAY YAPTI, KİM DAYATTI? FETÖ ORGANİZASYONUN NERESİNDE?
Şahsen İmamoğlu’nun CHP adayı yapılması, kampanyasının yürütülmesi ve son olarak oy hırsızlığına kadarki sürecin didik didik edilmesi gerektiğini düşünüyorum.
Sadece sandıktaki hırsızlığın değil, seçim öncesi organizasyonların, nasıl ve kimler üzerinden bu planlamaların yapıldığının, FETÖ’nün bu işin neresinde rol üstlendiğinin didik didik edilmesi gerekiyor.
Aday olarak belirlenmesi kimin iradesi, kimlerin iradesi, projesiydi? CHP’ye bu ismi kimler dayatmıştı?
NEDEN GEZİ ŞANTAJI YAPTILAR? TÜRKİYE’Yİ KİM TEHDİT EDİYOR?
Onu aday yapanların seçim öncesi çalışmaları, organizasyonları nasıl yürütüldü?
Onu aday yapanlar sandık kurulu başkanları listesine nasıl müdahale etti, nüfus kaydırmalarını nasıl organize etti?
Onu aday yapanlar, seçim yolsuzluklarının açığa çıkacağı endişesiyle Gezi benzeri isyan şantajını nasıl öne çıkardı, Gezi dönemi sosyal medya ağlarını nasıl yeniden inşa etti?
Ekrem İmamoğlu’nun FETÖ’cü yapılanma ile geçmişte, bugün bir ilişkisi olmuş mu? İmamoğlu ne kadar CHP’li, yoksa bir başka ajanda için proje olarak mı buralara kadar getirildi?
Burada İstanbul’da Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nı CHP’nin alması değil, daha öte bir şey planlanmış ve uygulanmış. CHP seçmenini bile şokedecek gerçekler çıkabilir ortaya…
BUNDAN DAHA BÜYÜK KANIT OLUR MU?
AK Parti dün İstanbul seçiminin yenilenmesini istedi. MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, seçimin yenilenmesini istedi..
Gerçekler daha da ortaya çıktıkça kamu vicdanı harekete geçecektir. Şimdilik bunu sadece CHP ve oy zannedenler bakalım o zaman ne diyecekler?
Tekrar edeyim: İstanbul’daki “örgütlü hırsızlık”ta şu ana kadarki tespitlerde on beş bin civarında oyun çalındığı netleşti. Bu bile bir ilde seçimin meşru olmadığının, kesinlikle iptal edilmesi gerektiğinin kanıtıdır.
YSK için bundan daha büyük kanıt olur mu?
Sizinki entelektüel ahlaksızlık. * ‘İçeriden nasihat’ değil bildiğimiz omurgasızlık. * “Muhafazakar muhalefet”, müdahale aşamasına geçiyor. * Üstünüzdeki örtü artık sizi gizlemeye yetmiyor.
04:0012/04/2019, Cuma
G: 12/04/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Erdoğan’a düşman kim varsa, hangi iç ve dış çevre varsa destek vermek, sadece bu alana odaklanmak, bir fikir, duruş, kimlik ahlaksızlığıdır.
Türkiye’nin çetin mücadelesine karşı cephe kuranlara yaranmaya çalışmak, “bize de bir rol verin, bakın hazırız” diye ihaleye girmek, bu sinsiliği vicdan, hak hukuk kavramları ile örtbas etmek ciddi anlamda kişiliksizliktir.
* Sizinki entelektüel ahlaksızlık. * ‘İçeriden nasihat’ değil bildiğimiz omurgasızlık. * “Muhafazakar muhalefet”, müdahale aşamasına geçiyor. * Üstünüzdeki örtü artık sizi gizlemeye yetmiyor.
* Sizinki entelektüel ahlaksızlık. * ‘İçeriden nasihat’ değil bildiğimiz omurgasızlık. * “Muhafazakar muhalefet”, müdahale aşamasına geçiyor. * Üstünüzdeki örtü artık sizi gizlemeye yetmiyor.
5 Nisan, Cuma
“İÇERİDEN NASİHAT” DEĞİL BİLDİĞİN OMURGASIZLIK BU..
Temel değerleri savunur gibi gözükerek, “içeriden nasihat” gibi göstererek, “özeleştiri” sosu ile süsleyerek, kibirli bir akil tavırla ayar vererek, “beni dinleyin, beni görün yoksa işte böyle çökersiniz” havalarına girmek bildiğimiz üçkağıtçılıktır.
Aslında CHP’li bile olmayan, bir “proje” olduğu artık açığa çıkmış olan Ekrem İmamoğlu’na, daha belediye başkanı bile olamadan yamanmaya çalışmak, sinyaller göndermek, küçük hesaplara bulanmış bir tür omurgasızlıktır.
Büyük lafların, yüceltilmiş ifadelerin altına gizlenmiş ezikliktir. Size; “Durun, o daha size bir şeyler verecek noktada değil, biraz bekleyin” diyen de mi yok!
ŞİMDİ NEFRET VE ÖFKE SAÇANLAR, O MAKAMLARA NİYE “HAYIR” DEMEDİ, O ZAMAN NİYE SEVMİŞTİ?
En çok nefret edenlerin, en yüksek beklentilerle yazıp konuştuğunu görüyoruz. En çok öfke saçanların, AK Parti iktidarlarından en çok nasiplenenler olduğunu görüyoruz.
“İçeriden eleştiri” sosu ile sinsi sinsi örtük operasyonlara katılanların, kişisel hınçlarını görüyoruz. Milletvekili seçilmiş, belediye başkanı olmuş, bürokrasinin en üst noktalarına getirilmiş, bunlar ellerinden gidince de azılı Erdoğan düşmanı olmuşlar, görüyoruz.
Şimdi köşe yazılarında nefret saçan bazılarının yıllarca Erdoğan’ın en yakınında nasıl bulunduğunu merak ediyorum. O zamanki sevginiz mi yalandı, bugünkü öfkeniz mi yalan. İki keskin ucu nasıl birarada tutabildiniz?
TÜRKİYE’NİN BÜYÜK MÜCADELESİNE BARİYER OLMAK..
O zaman da mı nefret ediyordunuz? Ediyorduysanız oralarda nasıl durdunuz, niye o makamlara “hayır” demediniz. Bunların ikisi de değilse, oralara bir rol, misyon için mi yerleşmiştiniz?
Türkiye’nin yol yürüyüşüne, yükseliş dönemine, her ne sebeple olursa olsun, tavır almak, Türkiye karşıtlarına, her ne sebeple olursa olsun kapı aralamak bu milletin yüzlerce yıllık büyük mücadelesine karşı bayrak açmaktır.
Geçmişimize bakın, siyasi tarihimize bakın, özellikle Osmanlı’nın son dönemlerine bakın, bu tür çıkışların coğrafyamıza, milletimize, yüzlerce yıllık yürüyüşümüze ne ağır faturalar ödettiğini göreceksiniz.
“MUHAFAZAKAR MUHALEFET” “MUHAFAZAKAR MÜDAHALE” AŞAMASINA MI GEÇİYOR?
Türkiye’nin yeniden toparlanmaya, tarih ve coğrafya kimliğine sarılmaya başladığı bir dönemde, çevreden kuşatılması, açık savaşla tehdit edilmesi, içeriden darbelerle çökertilmek istenmesi, beklenen bir durumdu. Siyasi tarihimizde ne zaman böyle tarih dönüşleri yaşanmışsa, içeride birileri sahaya sürülmüştür. FETÖ üzerinden 15 Temmuz girişimi böyle bir şeydir.
Erdoğan ve Türkiye’nin bugünkü duruşuna karşı pozisyon almak, bir iç muhalefet meselesinin ötesine geçmiştir. FETÖ’den kalan boşluğa bir takım çevrelerin ikame edildiği, bu çevrelerin muhafazakar kimlikte olmasının özellikle tercih edildiği açık bir gerçektir.
Çünkü Türkiye’nin muhafazakar yürüyüşünü ancak ve ancak muhafazakar bir bariyerle durduracaklarını biliyorlar. İki yıldır “muhafazakar muhalefet” ve “muhafazakar müdahale” altında yazdığım yazılar işte budur. Burada kastım bir iç müdahale organizasyonudur.
HADİ BU SORULARA BİR CEVAP VERİN: NEDEN BU PSİKOLOJİK OPERASYON?
Bu çevrelere sormak lazım:
Neden Ekrem İmamoğlu üzerinden yürütülen projeye tek laf etmezsiniz?
Neden örgütlü seçim yolsuzluğunun üzerine gitmezsiniz? Yolsuzlukta bazı derin yapılanmaların da izi çıktı, neden bunu sorgulamazsınız?
AK Parti on beşinci kez bir seçimden birinci çıktı, neden yenilmiş, kaybetmiş gibi bir kamuoyu oluşturursunuz?
Neden her gün her gün, bıkmadan usanmadan hükümetin başarısızlığı üzerine yazılar yazıp durursunuz, Neden hiç başka konuları, çevremizde ve dünyada olanları konu edinmezsiniz?
Neden ABD ve Avrupa’nın Erdoğan’a ve Türkiye’ye karşı yürüttüğü saldırganlığa tavır almazsınız?
NEDEN FIRAT’IN DOĞUSUNA MÜDAHALEYE KARŞISINIZ?
Neden S. Arabistan ve BAE’nin açık Türkiye düşmanlığını, PKK ve diğer örgütlere yüz milyonlarca para yardımını yazılarınıza konu etmezsiniz?
Neden Türkiye ile meselesi olanlarla özellikle yakın durursunuz? O çevreleri ortak bir alanda toplayanlarla birlikte görünürsünüz?
Türkiye’nin son on beş yıldır geldiği seviye sizi neden rahatsız eder, neden tatmin etmez, neden eskiyi özlersiniz?
Neden Afrin operasyonuna karşı çıktınız? Fırat’ın Doğu’suna müdahaleye neden tavır alıyorsunuz? Neden bu bölgedeki kuşatma harekatına, ABD’nin Türkiye’yi hedef alan yığınağına tepki göstermiyorsunuz? Fırat’ın Doğu’suna yönelik yeni operasyonları engellemek için de harekete geçecek misiniz?
SİZE GÖRE FETÖ DE YOK: ÜSTÜNÜZDEKİ ÖRTÜ SİZİ GİZLEMEYE YETMİYOR!
Size bakarsak, FETÖ diye bir şey de yok hatta 15 Temmuz bile neredeyse olmadı. Size bakarsak PKK da yok, HDP ve SDG var. Size bakarsak ABD ve AB Türkiye için ne karar alırsa doğru, suçlu hep Türkiye. Size bakarsak 7 Haziran seçimleri yenilenmemeliydi, CHP ile koalisyon kurulmalıydı, AK Parti CHP üzerinden denetim altına alınmalıydı..
Artık Türkiye Ekseni ve çokuluslu eksen dışında bir siyasi kimlik kalmadı. Dünyadaki gelişmeler ve coğrafyamızda yaşananlar bir çok ülkeyi aynı duruma soktu. Öyleyse kimlerle birlikteyseniz, onlara aitsiniz. Üstünüzdeki örtü, dilinizdeki masum kelimeler sizi gizlemeye yetmiyor artık. Çok açığa düşüyorsunuz…
Bu öfke, bu nefret, sizi tahmin bile edemeyeceğiniz yerlere savuracak, göreceksiniz…
İMAMOĞLU MEŞRU BELEDİYE BAŞKANI OLAMAZ! SEÇİM YENİDEN YAPILMALI..
NOT: YSK Büyükçekmece’de seçimlerin yenilenmesi görüşmelerini erteledi. İstanbul ve Büyükçekmece görüşmelerini birleştirdi. Şu ana kadarki tespitler bile İstanbul’da seçimlerin yeniden yapılmasını zorunlu kılıyor. Bugüne kadarki darbe girişimlerine karışanların bu seçimlerde de organize çalıştıkları artık bir gerçek.
Mesele seçimlerin de ötesinde bir durum arzediyor. İstanbul’da seçimi yeniden yapma dışında kamu vicdanı asla rahatlayamayacak. Bu ayıp giderilemezse, bir çokları şaibe altında kalacak. İmamoğlu asla meşru bir belediye başkanı olamayacak.
İstanbul FETÖ’ye, mazbata Pensilvanya’ya mı verilsin? * Şantaj ve tehditlerle hırsızlığı gizleyip o koltuğa oturamazsın. * Bu seçim yenilenmeden kamu vicdanı rahatlamaz!
04:0016/04/2019, Salı
G: 16/04/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
31 Mart seçimlerinde “organize hırsızlık” resmi olarak da tespit edildi mi? Evet, edildi.
Binlerce AK Parti oyunun, ince bir işçilik ve organizasyonla, çalınıp CHP ve başka partilere kaydırıldığı belirlendi mi? Evet, belirlendi.
Geçersiz oyların büyük ezici bölümünün AK Parti oyları olduğu belirlendi mi? Evet, belirlendi.
AK Parti’nin 15 bin civarında oyunun sistematik bir şekilde çalındığı ortaya çıktı mı? Evet, çıktı.
CHP ve Ekrem İmamoğlu, bunları reddedebiliyor mu? Hayır, edemiyor?
* İstanbul FETÖ’ye, mazbata Pensilvanya’ya mı verilsin? * Şantaj ve tehditlerle hırsızlığı gizleyip o koltuğa oturamazsın. * Bu seçim yenilenmeden kamu vicdanı rahatlamaz!
* İstanbul FETÖ’ye, mazbata Pensilvanya’ya mı verilsin? * Şantaj ve tehditlerle hırsızlığı gizleyip o koltuğa oturamazsın. * Bu seçim yenilenmeden kamu vicdanı rahatlamaz!
9 Nisan, Salı
BU KADAR HIRSIZLIKLA O KOLTUĞA OTURAMAZSIN!
Peki, CHP’nin oyları önemli de, kıymetli de, AK parti seçmenin tercihinin bir değeri yok mu? Bu hırsızlığa neden hiçbiri tek bir cümle etmiyor?
Neden gürültüyle, bağırıp çağırmayla bir şeylerin üstünü örtmeye, gizlemeye çalışıyor?
Şu ana kadarki tespitler bile, 31 Mart İstanbul seçimlerine hile karıştırıldığını ortaya koyuyor mu? Evet, koyuyor. Bu haliyle bile bu seçim şaibeli mi? Evet, şaibeli.
Bu durum bile seçimlerin iptalini gerektiriyor mu? Evet, gerektiriyor. Bu hırsızlığa rağmen İmamoğlu o koltuğa oturabilir mi? Hayır, asla oturamaz, oturamamalı.
FETÖ’YÜ, PKK’YI, DİĞER ÖRGÜTLERİ SENİN İÇİN KİM ORGANİZE ETTİ?
Devam edelim…
FETÖ’nün, PKK çevrelerinin, DHKP-C’nin İmamoğlu için organize hareket ettiği ve bu hırsızlığın arkasında olduğu belli değil mi? Evet, belli.
Peki, adama sormazlar mı, bu örgütlü desteğe söyleyeceğin bir cümle var mı? Bunları kim senin arkanda topladı, kim örgütledi, nasıl oluyor da bu kadar “örgütlü tehdit” senin peşine takılıyor, seni besliyor, destekliyor?
İstanbul’un CHP’ye değil, Ekrem İmamoğlu’na verilmesi için içeriden ve dışarıdan bir organizasyon açık değil mi? Evet, açık.
Seçimlerin ötesinde bir “İmamoğlu projesi” uygulandı mı? Evet, uygulandı?
Peki, bu kadar şaibeli organizasyonu kim yaptı? Kim bunları İmamoğlu’nun arkasında topladı? Kim sahaya sürdü? Kim bunlar üzerinden toplumsal çatışmaları tahrik ediyor?
BİR İSTANBUL PLANI VE YİNE O FOTOĞRAF
Belediye başkanlığından öte bir İstanbul planlaması yapılmış mı? Evet, yapılmış. Bir 15 Temmuz intikamı belirdi mi, evet belirdi.
Seçim yolsuzluklarının izi, Gezi olayları, 17-25 Aralık ve 15 Temmuz iziyle karıştı mı? Evet, karıştı. Öyle bir fotoğraf ortaya çıkıyor mu? Evet, çıkıyor.
FETÖ’cüler ve PKK’lılar canhıraş biçimde “mazbata” diye bağırıp çağırıyor mu? Evet, çağırıyor.
Bu çevrelerle ABD ve Avrupa çevrelerinin sevinci ortak mı, evet ortak. Hepsi aynı cümleleri kullanıyor mu? Evet, kullanıyor.
Seçim öncesi ve sonrasında sosyal medya ağlarından organize destek var mı? Bu destek yine FETÖ ve aynı çevrelerin ortak çalışması değil mi? Evet, aynen böyle.
“SEVGİ KAZANACAK”.. VESAYET KAZANACAK. TÜRKİYE TEHDİT EDİLECEK!
Kim, bu kadar hırsızlığı “mağduriyet” gibi gösterip Türkiye’yi tehdit ediyor? Bu tehditle ABD ve Avrupa’dan gelen tehditler neden aynı cümlelerle ifade ediliyor?
CHP’nin, İmamoğlu’nun bunlara bir cevabı var mı? Hayır, yok.
“Sevgi kazanacak” cümlesinin arkasına gizlenmiş bir “çokuluslu projeyi” hepimize yutturmaya çalışıyorlar. ”145 yıldır demokrasi mücadelesi veriyoruz” cümlesinin arkasında “145 yıldır vesayet için, manda için mücadelesi veriyoruz” cümlesi var.
“İmamoğlu’na mazbata vermezseniz Türkiye’yi mahvederiz” türü cümlelerin arkasında; “vesayete direnirseniz, yeni 15 Temmuzlar gelir” tehditleri var.
ABD ve Avrupa, daha belediye başkanı olduğu bile kesinleşmeyen bir kişi üzerinden Türkiye’yi nasıl tehdit edebiliyor? Bu nasıl bir dayanışma? Bunu kimse sormaz mı, nedenini sorgulamaz mı?
SORU ÇALANLAR “MAZBATA VERİN” GÜRÜLTÜSÜ İLE NELERİ GİZLİYOR?
Öyle “mazbata verin” diye bağırıp, organizasyonlar kurup, statları tahrik edip hırsızlığın üstünü örtemezsiniz. Mağdur edebiyatına sığınarak o çirkinliği kamufle edemezsiniz.
Sevgi pazarlayarak örgütlü hileleri unutturamazsınız. Soru çalıp binlerce vatan evladının geleceğini yok edenlerin 31 Mart hırsızlıklarını nasıl organize ettiğini inkâr edemezsiniz.
Bunu 17-25 Aralık’ta da yaptınız. Dershane olaylarında da yaptınız. Gezi terörü sırasında da yaptınız. 15 Temmuz öncesi ve sonrası yaptınız. Yeni bir ümitle, yeni bir vaatle bir kez daha yapmaya başladınız..
CHP’nin oyları, İmamoğlu’nun oyları değerli de AK Parti seçmenin oylarını çalıp başka partilere yazdırmak hakkaniyet sorunu değil mi? Demokrasi sorunu değil mi?
YENİ “ÇEVRELEME” PLANININ İÇERİDEKİ ÇALIŞMASI BU MU? HİÇBİR “YERLİ” TARAFI YOK..
İmamoğlu’nun bir proje olduğu, aday gösterilmesinden oy hırsızlığının organize edilmesine kadar, seçimden sonra provokatif çıkışlarına kadar, açıktır. Daha belediye başkanı bile olamayan bir adam, Türkiye’de kendisinden beklenen büyük tahriklere şimdiden başladı.
Mülayim çehrenin altındaki gizli yüz çok erken ortaya çıktı. O çehrenin de söz konusu proje için çalışılmış olduğu belli. Meselenin seçim olmadığı, belediyle başkanlığı olmadığı, bir “Türkiye karşıtı cephe” inşasının söz konusu olduğu artık açıktır.
Aday yapılmasından, seçim çalışmalarından, organize hırsızlıktan, seçim sonrası hemen başlayan tahriklerinden, içeriden müdahale şantajlarından o fotoğraf artık net biçimde önümüzde.
Konuşmaları da, hareket tarzı da, kullandığı yöntem de, yürüdüğü yol da tam anlamıyla çalışılmış, planlanmış bir proje. Bunun asla “yerli” bir tarafı yok.
TEK ÇÖZÜM, İSTANBUL’DA SEÇİMİN TEKRARLANMASI..
Çünkü; biz bu tür projeleri “Baykal Kumpası”nda gördük. Gezi olaylarında gördük. 15 Temmuz’da gördük. Şimdi biraz da “muhafazakâr sos” katılmış olarak bir kez daha görüyoruz.
Evet, bu seçimde organize bir yolsuzluk yapılmıştır. Bu ayıp temizlenmeden İmamoğlu’nun belediye başkanı olmasının hiçbir meşruiyeti olmayacaktır.
O koltuğa oturursa, “Oy çalarak belediye başkanı olan adam” olarak tarihe geçecektir. Arkasındaki güçler yüzünden bir tür milli güvenlik meselesi olarak tarihe geçecektir.
Madem demokrasiye inanıyoruz. Madem milletimizin oyuna değer veriyoruz. Bu yüzden bu seçimin de bir meşruiyeti yoktur. Tek çözüm, İstanbul seçimlerinin yeniden yapılmasıdır.
Aksi; İstanbul’u Fetullah Gülen’e vermek, mazbatayı Pensilvanya’ya göndermek demektir!
“BU SEÇİM MURDAR OLMUŞTUR”
Bugüne kadar süreci olgunlukla izleyen Binali Yıldırım’ın şu ifadeleri her şeyin özetidir. Bu cümlelerin hiçbirini yalanlayamazsınız…
“Oylar sandıkta iç edilmiştir, bu kadar açıktır. Bizim oylarımız karşı adaya yazılmıştır. Seçimde yapılan usulsüzlükler, yanlışlıklar, şaibeler, oy hırsızlıklarıyla sınırlı değil. Daha birçok yanlışlar var. Bu seçim başlı başına murdar olmuş bir seçimdir…”
Türkiye’nin İmamoğlu’ndan çok daha büyük sorunları var. Akdeniz’den, Suriye üzerinden, Ege’den, Romanya gibi Balkan bölgesinden çevrelenmeye çalışılan, durdurulmaya çalışılan bir Türkiye var. İmamoğlu projesinin de bunun içerideki ayaklarından biri olduğuna dair bir fotoğraf var.
Kuşatma planı: Suriye’den çıkar, Akdeniz’de boğ, içeriden vur, Türkiye’yi mutlaka durdur. * Bu rüzgar fırtınaya dönecek: * Suriye savaşı kesinlikle bitmeli. Fırat’ın Doğu’su temizlenmeli “İç işgalciler”in alanı daralmalı..
04:0018/04/2019, Perşembe
G: 18/04/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Biz, 31 Mart seçimlerine ve “çokuluslu müdahale boyutu” artık açıkça ortaya çıkmış olan “organize seçim müdahalesi”ne yoğunlaşmışken, Türkiye’nin çevresinde inanılmaz gelişmeler oluyor.
* Kuşatma planı: Suriye’den çıkar, Akdeniz’de boğ, içeriden vur, Türkiye’yi mutlaka durdur. * Bu rüzgar fırtınaya dönecek: * Suriye savaşı kesinlikle bitmeli. Fırat’ın Doğu’su temizlenmeli “İç işgalciler”in alanı daralmalı..
* Kuşatma planı: Suriye’den çıkar, Akdeniz’de boğ, içeriden vur, Türkiye’yi mutlaka durdur. * Bu rüzgar fırtınaya dönecek: * Suriye savaşı kesinlikle bitmeli. Fırat’ın Doğu’su temizlenmeli “İç işgalciler”in alanı daralmalı..
11 Nisan, Perşembe
Balkanlar’dan Suriye’nin kuzeyinde, Ege’den Akdeniz’e, Girit adasından Sudan’a, Libya’dan ve Basra Körfezi’ne kadar yaygın, son derece etkili, hemen hepsi Türkiye’nin alanını daraltmaya dönük kapsamlı bir plan uygulanıyor.
Hemen söylemiş olayım; içerideki hareketlilik, siyasi alandaki yeni girişimler hatta medya alnındaki yeni çıkışlar tamamen bu yeni dalga ile, kapsamlı planlama ile birebir örtüşüyor.
TÜRKİYE’Yİ DURDUR! MEZHEP ÇATIŞMASININ ÇOK DAHA ÖTESİ GELİYOR
Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE) içinde bulunduğu, iz bıraktığı her organizasyonun, her girişimin, her müdahalenin, her ortaklığın, her düşmanlığın iki ana gerekçesi var. Türkiye’yi durdurmak ve ABD ile İsrail adına bütün coğrafyada yeni bir vesayet döneminin önünü açmak.
Bu ülkeler, Muhammed Bin Zaid (BAE) ve Muhammed Bin Selman üzerinden yürütülen bu girişimlerin, Yemen’den Libya’ya, Fırat’ın Doğu’sundan Sudan’a, Somali’den Katar’a, her alanda etkisini gösteren müdahalelerde, ellerini uzattıkları her yerde İsrail ve ABD adına taşeronluk yapıyor.
Bu durum asla Arap milletinin çıkarına değil. Onların geleceği ipotek altına alınıyor, yeni bir sömürge dönemi oluşturuluyor ve çok daha kötüsü, “İslam iç savaşı”nın temelleri atılıyor. BAE ve Suudiler üzerinden Müslüman dünya “Arap ve Arap olmayan Müslümanlar” olarak iki ana kampa ayrılıyor. Bu, mezhep çatışmalarının çok daha ötesi yıkımlar getirecek, yeni bir süreçtir.
YENİ MÜDAHALE FORMATI: SURİYE’DEN ÇIKAR, AKDENİZ’DE BOĞ, İÇERİDEN VUR..
15 Temmuz’u FETÖ ile yapanlar bugün Suud ve BAE üzerinden yeni bir şey deniyorlar. Türkiye’nin etki alanını, nüfuz alanını daraltmak, ulaşabildiği yer her yerde elini kesmek, önce çevresinde yalnızlaştırıp dar bir alana sıkıştırmak, sonra da içeriden ikinci müdahale ile dize getirmek istiyorlar.
Bizi Suriye’nin kuzeyinden çıkarmak, Balkanlar’dan uzaklaştırmak, Kızıldeniz çevresinden kovmak, Ege’de sıkıştırmak, Akdeniz’de boğmak istiyorlar.
Bizi, 15 Temmuz’daki açık saldırıdan beter bir kuşatma, çevreleme ile bunaltmak istiyorlar. Yeni tarih yükselişini başlamadan bitirmek, bin yıldır bu coğrafyada tarih ve coğrafya biçimlendiren iradeyi, siyasi genetiği tam kendine gelecekken yüz yıl daha kontrol altına almak istiyorlar. Coğrafya ile bütün bağlarımızı koparmak istiyorlar.
BEŞİR’İ GÖSTERİP SUDAN’I VURMAK: “TÜRKİYE’DEN UZAK DUR.” YOKSA?
Fotoğrafın sadece güncel bir kesitine bakalım:
BAE, S. Arabistan ve Mısır ekseni, tabi ABD ve İsrail himayesinde, Sudan’da darbeye giriyor. Yönetimi devirip Sudan’ı ABD-İsrail “eksen”ine çekmeye çalışıyor. Ömer el Beşir’i gösterip Sudan’ı vuruyor. Tıpkı Saddam’ı gösterip Irak’ı vurdukları gibi. Tıpkı Taliban’ı gösterip Afganistan’ı vurdukları gibi. Tıpkı Kaddafi’yi gösterip Libya’yı mahvettikleri gibi.
Hartum yönetimine “Türkiye ile ilişkisin kes, milyar dolarlar verelim” diyor. “Sevakin Adrası’nda Türkiye varlığını sona erdir” diyor. Kabul edilmeyince düğmeye basılıyor. Darbe yapılıyor, ordu yönetime el koyuyor ama Sudan tamamen kontrol altına girmek istemiyor.
Başarırlarsa Sudan’ı ikinci kez bölecekler. BAE-Suud müdahalesi başarılı olursa bu ülke büyük bir felaket yaşayacak. Ve şimdi Hartum’da “BAE, S. Arabistan, Mısır desteğini istemiyoruz” sesleri yükseliyor.
EGE’DE VE AKDENİZ’E İSRAİL, SUUD, BAE TACİZLERİ BAŞLADI
Doğu Akdeniz’e Türkiye karşıtı bir tatbikat yapılıyor. Yunanistan’ın Mora yarımadasında yapılan Iniohos2019 tatbikatına BAE ve İsrail de katılıyor. F-35’ler kullanılıyor.
ABD Hava Kuvvetleri, F35 uçaklarını yine BAE’deki El Dafra hava üssünde toplamaya başlıyor. Bu arada İngilizler Kıbrıs’taki askeri üslerine ağır hava filoları yığınağı yapıyor. Bu arada BAE-İsrail-S. Arabistan arasında inanılmaz bir diplomatik ve askeri trafik dikkat çekiyor.
Tam bunlar olurken, aynı zamanda Libya yeniden hareketleniyor. Yine Suudiler ve BAE, General Hafter’e askeri ve mali destek vererek Trablus’a saldırtıyor. Libya’nın tam kontrolünü ele geçirmeye çalışıyor. BAE ve Suud hem Sudan’ı hem de Libya’yı vesayet altına almaya çalışıyor. Kim adına? ABD ve İsrail!
S-400 ŞANTAJI VE TÜRKİYE’Yİ KÖR ETMEK: BU TAM BİR KUŞATMADIR.
Yine bunlar olurken ABD hem Girit adasına hem Romanya’ya THAAD füzeleri yerleştiriyor. Yunanistan’ın askeri üslerini yenileme anlaşması yapıyor. İsrail ve ABD Yunan hava sahasını neredeyse denetim altına alıyor.
Tüm bunlar olurken “Suriye’den çekileceğiz” açıklaması yapan ABD, ülkenin kuzeyine daha da yerleşiyor. Türkiye’nin Fırat’ın Doğu’suna müdahalesi, içeriden ve dışarıdan engelleniyor. Yine Suud ve BAE, PKK’ya silah ve yüz milyonlarca dolar aktarıyor. Hedef burada da Türkiye!
Liste böyle uzayıp gidiyor. ABD ve İsrail, Suud, BAE ve Mısır üzerinden bütün coğrafyayı Türkiye’ye kapatmaya, S-400 şantajlarıyla Türkiye’nin gözünü kör edip bu gerçekleri dikkatlerden uzak tutmaya çalışıyor.
RÜZGAR FIRTINAYA DÖNER: MERKEZDE TÜRKİYE VAR. ÇOK CEPHELİ SAVUNMA!
Şu an rüzgar ekiliyor, yakında fırtınalar biçilecek. Irak işgalinden, Arap Baharı’ndan sonraki yeni dalganın, belki de en güçlü fırtınanın hazırlıkları yapılıyor.
Öyle büyük bir bölgesel gerilim hazırlanıyor ki, hepsinin merkezinde Türkiye var. Türkiye, çok cepheli bir mücadele hazırlıklarını olağanüstü bir tempoda yürütmek zorunda. Olağanüstü savunma hazırlığına girmek zorunda. ABD’den Avrupa’ya, İsrail’den Suud-BAE eksenine her çevre “Türkiye’yi durdurma”yı birinci öncelik haline getirmiş durumda.
SURİYE SAVAŞI MUTLAKA BİTMELİ. FIRAT’IN DOĞU’SUNA MÜDAHALE. “İÇ İŞGALCİLER”E DİKKAT EDİLMELİ.
Ankara, Suriye savaşının bir an önce sonuçlanması için acil ve radikal adımlar atmalı. Suriye’nin kuzeyinde terör örgütleri üzerinden yürütülen ve ülkemizi hedef alan bir cephe inşasına dönüşen harita planını boşa çıkarmak için, bedeli ne olursa olsun, ne gerekiyorsa yapmalı.
Türkiye, bütün bu olanların içerideki uzantılarına dikkat etmeli.
“İç işgalciler”in hareket alanını daraltmanın yollarını bulmalı.
Çünkü Türkiye çok büyük bir küresel projenin ana hedefidir. Bu anlamda içeride hiçbir hareket masum değildir, bu küresel proje içerideki ayağı olmadan hiçbir başarıya ulaşamaz. Bunu biz biliyorsak onlar da biliyor.
. Türkiye Ekseni, Türkiye İttifakı, Sonsuz Mücadele.. * BAE ve Dahlan’ın suikast timleri Bu sefer kimi öldürecektin Emir? * İstanbul’a el koydular. Seçim değil, milli güvenlik meselesi..
04:0021/04/2019, Pazar
G: 21/04/2019, Pazar
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın şu sözlerini bir kenara yazın: “Ülkenin bekasını ilgilendiren konularda siyasi görüş ayrılıklarımızı bir tarafa koyup 82 milyonla Türkiye ittifakı olarak hareket etmeliyiz.”
31 Mart seçim sonuçlarından çok öte bir şey söyleniyor. Bir “Türkiye İttifakı”ndan söz ediliyor. Bunun en üst siyasi kimlik olmasına dikkat çekiliyor. Coğrafyamızda, küresel ölçekte ve içeride verilen mücadelenin ruhu ortaya koyuluyor.
* Türkiye Ekseni, Türkiye İttifakı, Sonsuz Mücadele.. * BAE ve Dahlan’ın suikast timleri Bu sefer kimi öldürecektin Emir? * İstanbul’a el koydular. Seçim değil, milli güvenlik meselesi..
* Türkiye Ekseni, Türkiye İttifakı, Sonsuz Mücadele.. * BAE ve Dahlan’ın suikast timleri Bu sefer kimi öldürecektin Emir? * İstanbul’a el koydular. Seçim değil, milli güvenlik meselesi..
14 Nisan, Pazar
İki yıldır “Türkiye Ekseni” kavramı üzerine yazılar yazıyorum. Sağcı, solcu, milliyetçi, İslâmcı, muhafazakâr, ne olursanız olun, hepsinin üstünde böyle bir kimlik olduğunu, bunun da bu topraklarda bin yıldır verdiğimiz mücadelenin kendisi olduğunu söylüyorum.
VE ‘ÇOKULUSLU EKSEN’E KARŞI “ACIMASIZ DİRENİŞ” DÖNEMİ…
Türkiye Ekseni’nin karşısında ise “Çokuluslu Eksen” inşa ettiler. Bunu Gezi olaylarında gördük, 17-25 Aralık’ta gördük, 15 Temmuz’da gördük. Bunu PKK üzerinden, terör üzerinden, FETÖ üzerinden yürütülen müdahalelerde gördük. Bunu, Suriye’nin kuzeyinden kuşatılırken gördük, Ege ve Doğu Akdeniz’den sıkıştırılırken gördük, görüyoruz. Bunu; ABD ve İsrail adına S. Arabistan, BAE ve Mısır üzerinden sürdürülen saldırılarda gördük, görüyoruz.
Daha göreceğiz. Kuvvetle muhtemel “Muhafazakâr muhalefet, muhafazakâr müdahale” formatlarıyla da göreceğiz. Çünkü Türkiye’nin bin yıllık mücadelesinin en acımasız dönemlerinden birini daha yaşıyoruz. Ben buna “Acımasız Direniş” dedim. Yeni bir Türkiye yükselişi var, yeni bir tarih dönüşü var, yüz yıl sonra vesayetten kurtulup tarih havzasına ve iddialarına dönen bir millet var.
SELÇUKLU-OSMANLI-TÜRKİYE SÜREKLİLİĞİ VE “İÇ İŞGALCİLER”
Bu; Selçuklu-Osmanlı-Türkiye Cumhuriyeti sürekliliğinin bir adım sonrasına hazırlıktır, böyle bir mücadeledir. İşte bunu kırmak, Türkiye’yi durdurmak için yürütülen bir “çokuluslu cephe” var. Bu çokuluslu cephenin “içerideki uzantıları, “iç işgalciler” dediğim yapılar var.
Bu yıl, milli mücadelenin yüzüncü yılı. Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı, yüzüncü yıl logosunu paylaştı dün. Muhteşem bir logo tasarlanmış. “Mücadelemiz hiç bitmeyecek. Sonsuza kadar mücadele” diyor.
Ve biz yüz yıl sonra, yeniden kuşatılmak, yeniden durdurulmak, yeniden dağıtılmak için, dışarıdan ve içeriden ağır saldırılar altındayız. Bir milli idrak, bilinç, duruş ve eksen oluşturma dışında hiçbir yol yok.
SIRTINI “ÇOKULUSLU CEPHEYE” DAYAYIP PARMAK SALLAYANLAR
Bu yüzden ”Türkiye Ekseni” diyoruz. Bu yüzden “Türkiye Ekseni” en üst siyasi kimlik diyoruz. Bu yüzden “Çokuluslu Cephe”ye karşı her alanda mücadele veriyoruz. Ege’de, Akdeniz’de, Suriye’nin kuzeyinde, Arap dünyasında. Kuzey Afrika’da her alanda hareketlilik Türkiye ile bağlantılı.
Bunu biliyoruz. Ve biz içeride olanlara, sırtını “Çokuluslu Cephe”ye dayayıp vatanımıza parmak sallayanlara da bileniyoruz.
“Acımasız Direniş”, “sonsuza kadar direniş” dönemidir bu. Kim, nerede duruyor, bir daha baksın. Tarih dönmüştür, artık “Türkiye’yi durdurmak” mümkün değildir. Bunu bütün dünya görecek..
İki BAE suikastçısı: Bu sefer kimi öldürecektin Sayın Prens!
MİT, Kaşıkçı cinayetinden sonra Türkiye’ye gelen 2 casusu Esenyurt’ta yakaladı. Ortadoğu’nun kiralık katili olarak anılan Muhammed Dahlan’a yakın olan Z.H. ve S.S.’nin Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) hesabına ajanlık yaptıkları tespit edildi. Haber böyle…
Bölge genelinde yürütülen örtülü operasyonların, faili meçhullerin, cinayetlerin, terör organizasyonlarının birçoğunda onun imzası var.
Bölge dışı güçlerin kirli işlerini yürüten, istihbarat ağlarının taşeronluğunu yapan, Sudan’dan Suriye’ye, Filistin’den Basra Körfezi’ne ve Türkiye’ye kadar eli her bölgeye uzanan bir kişi o.. Kara para aklayan, terörizmin finansmanını organize eden yani o trafiği yöneten, bölgedeki rejim değişikliği projelerinde rol alan, 15 Temmuz işgal ve iç savaş girişiminde olduğu gibi Türkiye karşıtı bütün operasyonlarda yer alan bir isim. Bu kişi Muhammed Dahlan’dır.
ARAFAT’I ZEHİRLEYİP ÖLDÜREN ONLARDI..
Filistin lideri Yaser Arafat’ı zehirleyip öldürenler onlardı. İsrail istihbaratı ve Dahlan’ın adamları, Arafat’ın evine kadar girip yakın korumalarını kafalarından vurmuştu. Arafat tehdit altındaydı. Çünkü o varken Filistin’de İsrail’in istedikleri tam olarak uygulanamıyordu. Muhtemelen Dahlan’ın aldığı ilk terör ihalesi Arafat’ın devreden çıkarılması olmuştu. Ariel Şaron’la işbirliği yapmış, Arafat zehirlenmiş, uzunca bir hastalık döneminden sonra vefat etmişti.
İSTİHBARAT MERKEZİ HER ŞEYİ ELE VERDİ..
Bir hatırlatma yapayım: İsrail’in Gazze’yi işgal edip Hamas’ı devreden çıkarmaya dönük ilk girişiminde de Dahlan vardı. Ama Hamas erken hareket etmiş, Gazze’de denetimi ele almıştı. İşte orada Dahlan’ın istihbarat merkezi ele geçmiş, korkunç gerçekler gün yüzüne çıkmıştı. Dahlan, İsrail istihbaratı ve Mısır istihbaratı arasındaki ilişkilere dair sayısız belge ele geçti.
Gazze’ye yönelik İsrail saldırısı Dahlan ve Mısır istihbaratının destekleriyle yapılıyordu. İsrail, Mısır ve Dahlan, Gazze’de katliamlar yapıyor, açıktan silah sevk ediliyor, ABD özel birlikleri de aynı anda örtülü operasyonları yürütüyordu.
Coğrafyanın tarihini bu tür karanlık ilişkileri çözdüğünüz kadar anlarsınız. Mesela Ariel Şaron’un çiftliğinde yapılan bir gizli görüşmeden sonra Şeyh Yasin’in sabah namazında füze ile şehit edilmesi, ardından Hamas liderlerinin ardı ardına suikaste uğraması gibi…
15 TEMMUZ’DA O DA VARDI. SUİKASTÇILAR VE MEDYA FONU
Dahlan, Türkiye’ye yönelik 15 Temmuz saldırılarının arkasındaki isimlerden biridir. Yani taşerondur, yani ihale almıştır, yani efendileri ona görevler vermiştir. Erdoğan’ı devirmeye dönük küresel projede kendisine verilen rolü oynamıştır, Türkiye içindeki darbecilerin fonlanmasında rol almıştır, aylarca bunun için hazırlıklar, toplantılar yapmıştır. Bu yönüyle Dahlan, 15 Temmuz saldırılarından doğrudan sorumlu kişilerden biridir.
Şimdi, suikastçılara yoğunlaşmışken, aynı eksenin Türkiye içindeki medya operasyonlarına da göz atma zamanı gelmiştir. Çünkü suikastçıları gönderen de, o medya yapılanmalarını finanse edenler de aynıdır. Meselenin medya olmadığını da ortaya koyacağız…
Terörün iki patronu: Muhammed B. Zaid ve Muhammed B. Selman..
Devam edelim: Sonra BAE ve S. Arabistan girdi devreye. Tabi ki İsrail istihbaratına bağlı olarak. Dahlan ve adamları yine kiralık katiller olarak bu ihaleyi aldı. BAE-Suud-İsrail-Dahlan operasyonları Cemal Kaşıkçı cinayeti ile kendini ele verdi. Suçüstü yakalandılar. Oysa biz Kaşıkçı cinayetinden bir yıl önce bunları yazmaya başlamıştık, kimsenin dikkatini çekemedik. Artık Dahlan, Muhammed bin Zaid (BAE) ve Muhammed bin Selman’dan talimat alıyordu. Tabi onlar da ABD ve İsrail istihbaratından emir alıyordu.
KAŞIKÇI CİNAYETİ YETMEDİ Mİ? BU SEFER KİMİ ÖLDÜRECEKTİN SAYIN PRENS!
Bu yeni eksen, Kuzey Afrika’dan Suriye’ye, Sudan ve Somali’den Balkanlara ve tabi Türkiye içlerine kadar derin ve yıkıcı saldırılar yürütüyor şimdi. BAE-Suud-Mısır ve arkalarında ABD ve İsrail, Ege’deki tatbikatlardan Afrika’daki yatırımlara, Suriye’de PKK’yı finanse etmekten içeride bir takım yerlere fonlar aktarmaya kadar yaygın bir Türkiye düşmanlığı, savaşı yürütüyorlar şimdi.
İstanbul’da yakalanan iki BAE casusu suikastçıdır. Çok daha fazlası var İstanbul’da. Bunların da ele geçmesi gerekiyor. Suikast, adam kaçırma ya da başka türlü, sarsıcı operasyonlar peşindeydiler. Zaten yakalanan kişilerin geçmişine bakınca suikast ve sabotaj eğitimi aldıkları ortaya çıktı.
Kime suikast yapacaklardı? İstanbul’da bombalar mı patlatacaklardı? Muhammed bin Zaid, Muhammed bin Selman, bu adamları hangi amaçlarla Türkiye’ye gönderdiniz? Kaşıkçı cinayeti size yetmedi mi? Başka kimi, kimleri öldürecektiniz?
Lütfen birileri, paranın izini sürsün.
İstanbul’a el koydular. Bu, milli güvenlik meselesidir.
31 Mart seçimlerinde İstanbul’da çok derin bir plan uygulandı. Bu, seçim yolsuzluğu değil, sandık üzerinden darbedir, müdahaledir. İçeriden ve dışarıdan bir organizasyonla seçime müdahale edilmiştir.
İstanbul’a el koyulmuştur. Bu, 15 Temmuz’un devamıdır. Seçim meselesinin, CHP meselesinin ötesinde bir durum söz konusudur.
Seçim yeniden yapılmalı, Türkiye’ye yönelik bu müdahale boşa çıkarılmalıdır. İstanbul’u FETÖ’ye, o çokuluslu cepheye teslim eden irade ve organizasyon mercek altına alınmalıdır. Zamanla daha da aydınlatılacak bu durum, bir milli güvenlik meselesidir artık.
İmamoğlu bir projedir. Projenin yeni ayaklarını CHP’liler de, bütün Türkiye de çok yakında görecektir. Mesele seçimlerin, demokrasinin ötesinde bir gerçektir. Seçime de, demokrasiye de müdahale edilmiş, bir çokuluslu proje uygulanmıştır. Türkiye bu oyunu bozmalıdır.
Müslüman dünyayı Doğu’dan kuşatmak: Terör fırtınası Asya’yı daha çok vuracak. * Türkiye’yi dört bir yandan çevrelemek: İşte tam o an içeride fırtına koparmak! * Peki, millete atılan yumruklar ne olacak?
04:0023/04/2019, Salı
G: 23/04/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Sri Lanka’da önceki gün dünyayı paniğe sevk eden çok ağır saldırılar oldu. Kiliselere ve otellere yerleştirilen bombaların patlamasıyla 290 kişi hayatını kaybetti. Ülkede dün de 87 bomba düzeneği bulundu.
* Müslüman dünyayı Doğu’dan kuşatmak: Terör fırtınası Asya’yı daha çok vuracak. * Türkiye’yi dört bir yandan çevrelemek: İşte tam o an içeride fırtına koparmak! * Peki, millete atılan yumruklar ne olacak?
* Müslüman dünyayı Doğu’dan kuşatmak: Terör fırtınası Asya’yı daha çok vuracak. * Türkiye’yi dört bir yandan çevrelemek: İşte tam o an içeride fırtına koparmak! * Peki, millete atılan yumruklar ne olacak?
16 Nisan, Salı
Yeni Zelanda’da cuma namazını katliama çeviren saldırı
dan sonra bu,
Asya’yı vuran ve vurmaya da devam edecek olan terör fırtınası
nın ikinci ayağıdır. Devamı gelecektir,
Çin ve Hindistan dünyası ile İslâm dünyası arasında çatışmaların
artırılmasına yönelik terör saldırılarına yenileri eklenecektir.
Elbette İslâmî kılıklı bir terör örgütü bulunacaktı ve bulundu da. “Ulusal Tevhid Cemaati…” Sakın ola ki bir örgüt üzerinden, bu olayları anlamaya kalkışmayın. Hiçbir sonuca ulaşamazsınız.
İSLÂM DÜNYASI; BUDİST VE HİNDU DÜNYASI İLE DE Mİ ÇATIŞTIRILACAK?
Neden?
Bir süredir, “İslâm’ı Doğu’dan kuşatmak” temasıyla bazı şeylere dikkat çekmeye çalışıyorum. Yeni Zelanda saldırısından hemen sonra, konuyu tekrar tartışmış, yeni saldırıların geleceğine dair endişelerimi paylaşmıştım.
Önce cümleleri hatırlatayım:
Batı’nın, Atlantik İttifakı’nın, ABD-İsrail ekseninin yıllardır sürdürdüğü İslâm’ı, Müslümanları tarih dışına itme, yeniden güç olmalarını engelleme, istilâ ve iç savaşlarla bunaltma, bu olmazsa doğrudan istilâ projelerine şimdi yenileri mi ekleniyor?
Batı’dan kuşatılan İslâm, bundan sonra Güney’den ve Doğu’dan da mı kuşatılacak? Hristiyan-Yahudi aşırı sağının yönettiği Batı’dan saldırılara, bundan sonra Budist dünya ve Hindu dünyası da mı katılacak?
İSLÂM’IN BÜTÜN MEDENİYETLERLE SORUNU VAR TEZİ İŞLENİYOR
İslâm tüm medeniyetler için ortak sorun haline mi getirilecek? Batı-İslâm, Hristiyan-Yahudi medeniyeti ile İslâm çatışmalarına bundan sonra Budist medeniyeti-İslâm, Hindu medeniyeti-İslâm çatışmaları mı eklenecek?
Batı siyasi aklının; her ne kadar başka söylemler üzerinden pazarlamaya çalışsa da, Müslüman dünyaya yönelik tehdit algılaması ve müdahaleleri tamı tamına medeniyet eksenlidir.
İslâmî kimliği kullanan her terör yapılanmasının altından kendi istihbarat teşkilatları çıkan bu akıl, Müslüman dünyayı Batı’nın küresel hâkimiyeti önündeki tek güçlü siyasal tez ve tehdit olarak görmektedir.
Böyle olunca da, Müslüman dünyayı hem bütün çevrelerden kuşatma, hem kendi içinde sonsuz savaşlara sürükleme, bu iç savaşlar için bütün farklılıkları ve kimlikleri çatışma gerekçesine dönüştürme, hem de İslâm medeniyetini dünyanın bütün medeniyetleriyle çatışmalı, kavgalı hale getirmeye dönük çok büyük bir hesap uygulanıyor.
HEM SİLAH OLARAK KULLAN HEM SONSUZ İÇ SAVAŞLARA SÜRÜKLE..
Batı, İslâm’a ve Müslümanlara karşı açık bir savaş yürütüyor. Müslüman coğrafyayı, bu coğrafyadaki siyasi otoriteleri dağıtmaya dönük kapsamlı bir plan uyguluyor. Bu yetmemiş olacak ki, Doğu medeniyetlerini de İslâm’a karşı savaşa katmak için yepyeni bir süreç başlattı. Bu okumaya göre, Keşmir, Doğu Türkistan, Orta Asya’nın Çin ile sınırları ve Malay dünyası hareketlenecektir.
Aynı Batı bunları yaparken Müslümanları en etkili silah olarak kullanıyor. Yine Müslümanları, küresel güç mücadelesinde en elverişli malzeme olarak da kullanabiliyor.
Atlantik ile Çin arasında, Atlantik ile Rusya arasında, Atlantik ile Avrupa arasındaki güç mücadelesi ağırlıklı olarak Müslüman coğrafyada kendini hissettiriyor. Afrika’nın derinliklerinden Mezopotamya’ya, Orta ve Güney Asya’dan Endonezya’ya kadar her alanda bu mücadelenin yol açtığı yıkımı görüyoruz, daha çok göreceğiz. Afganistan ve Irak işgalleri, Suriye savaşı, Libya’daki kaos, Sudan’daki darbe, Türkiye’deki 15 Temmuz, bu savaşın ana cepheleridir.
ÇEVRELENEN TÜRKİYE: BÜYÜK GÜCÜ DİZE GETİRMEK. YENİ ÇOKULUSLU MÜDAHALE Mİ?
Türkiye, hem coğrafyası, hem siyasi tarihi hem de Müslüman dünyanın en köklü gücü olarak bu küresel çatışmanın tam merkezindedir. Suriye’nin kuzeyinden kuşatılması ondandır. Bugünlerde Ege adalarının silahlandırılarak çevrelenmesi ondandır. Doğu Akdeniz’de köşeye sıkıştırılmak istenmesi ondandır.
Libya’dan Sudan ve Somali’ye kadar elinin kesilmek istenmesi ondandır. PKK ile yıllardır uğraştırılmasının, FETÖ ile Suriyeleştirilmek istenmesinin, FETÖ yerine yeni “ikame yapıların” harekete geçirilmesinin nedeni budur.
Müslüman dünya nasıl bütün coğrafyalardan çevrelenip sonsuz iç savaşlara sürüklenmek isteniyorsa Türkiye de kendi coğrafyasından çevrelerin içeride ağır bunalımlara sürüklenmek isteniyor.
Bu hal bile, Türkiye’nin nasıl bir güç olduğunun, nasıl bir yükseliş grafiği izlediğinin, ne büyük kavgaların içinde olduğunun göstergesidir. Gezi olaylarında nasıl bir dış müdahale olmuşsa, 15 Temmuz’da nasıl bir çokuluslu müdahale olmuşsa, bugünlerde yeni bir çokuluslu müdahalenin hazırlıkları yapılmaktadır.
TÜRKİYE, KENDİ TARİH HAVZASINA DÖNDÜĞÜ İÇİN HEDEF. MESAJ BU!
Yeni Zelanda’daki saldırının mesajı Türkiye’ye veriliyorsa, Müslüman dünya ile ilgili her gelişmenin mesajı Türkiye’ye veriliyorsa, bu mesajları kimler veriyorsa, içerideki yeni oluşumun sahipleri de tam olarak onlardır.
Türkiye, Batı’nın küresel ölçekte yürüttüğü medeniyet savaşının hedefidir. Hem Türkiye olarak, hem Müslüman dünyanın öncüsü olarak hedefidir. Batı ile arasında yüzyıllara dayanan mücadele tarihi yüzünden hedefidir.
Batı’nın küresel sömürü düzenine meydan okuma potansiyeli olan bir ülke olarak hedeftir. Türkiye, kendi tarih, medeniyet havzasına döndüğü için hedeftir. Bugün biraz gözünüzü kaldırıp çevremize bakın. Ege’ye, Akdeniz’e, Suriye tarafına bakın. Türkiye’nin etkisi olan her ülkeye, bölgeye bakın. Ne göreceksiniz?
YENİ BİR FIRTINA EKİLİYOR, İÇERİSİ BUNA HAZIRLANIYOR
Çatışma, müdahale buralarda. Çevrelenmek istenen ülke biziz. Bu, bir paranoya değil, bir fırtına ekiliyor ve çok yakında nasıl bir sarsıntı kopacağını göreceğiz. İşte tam bu sırada içeride olanlara, kimlerin hangi cepheye yerleşmeye çalıştığına dikkatli bakın.
Ne zaman etrafımızda bir ağ örülse içeride kıyametler koparılır. İçeride kıyametler koparılsa çevremizden sessiz sessiz bir şeyler tezgâhlandığı ortaya çıkar. Bugünlerde içeride olanlar, yine dışarıda olanların parçasıdır. İç işgalin temellerini oluşturanlar, Türkiye’ye çok ağır yeni bir müdahalenin hazırlıklarını yapıyorlar.
31 Mart seçimlerinde PKK ile, FETÖ ile ortaklık yapılmasının mimarı bu yeni hareketlenmedir. Siyasi partileri açıktan terör örgütleriyle tek çatı altına sokan akıl o akıldır. Seçime yönelik organize hırsızlık, seçmen iradesine darbenin mimarı bu çevrelerdir.
MİLLİ OLANA NE VARSA SALDIRIN! “TÜRKİYELİ” OLANA SALDIRIN!
Milli olan ne varsa, Türkiye’nin mücadelesine adanan kim varsa hedef haline getirenler onlardır. Selçuklu’dan bu yana tarih yapan, coğrafya inşa eden siyasi genetiğe böyle hayasızca saldırılara girişen onlardır. İçeride bu yeni senaryo için organizasyonlar yapan, adam devşirip piyasaya salan onlardır.
Ama unutmasınlar ki; bu ülke sadece Türkiye kadar değil. Coğrafyamızda bin yıl kadardır. O bin yılda neler var, neler yaşanmış, bir bakın, Türkiye’nin ne olduğunu anlayacaksınız. Sadece bugünlerde içeride kimlerin sinsi sinsi hangi çokuluslu aklın arkasına sığındığına dikkat edin yeter!
Peki, bunlar o saldırıdan daha mı hafif?
CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’na şehit cenazesinde yapılan saldırı kesinlikle kabul edilemez. Edilemediği için de herkes kınadı zaten. Kendisine geçmiş olsun diyorum.
Ama..
Burada “ama”yı özellikle kullanıyorum çünkü bu sefer buna gerçekten ihtiyaç var.
PKK ile, bu ülkeye silah doğrultanlarla ortak hareket etmek, o yumruktan daha mı hafifti?
15 Temmuz’da bu ülkeye açıkça saldıran, tarihimizin en büyük ihanetine imza atan FETÖ ile ortaklık o yumruktan daha mı hafifti?
Terör örgütleri ile ortak bir cephe kurmak o yumruktan daha mı hafifti?
Terörle mücadelede şehit olanlarla, onların yüreğine ateş düşmüş aileleriyle alay etmek o yumruktan daha mı hafifti?
Bu milletin dini değerleriyle, inancıyla, ahlâkıyla alay etmek o yumruktan daha mı hafifti?
S-400’ler için, F-35’ler için, Kıbrıs için, bu ülkenin bekasıyla ilgili en hassas konular için Türkiye’ye parmak sallamak daha mı hafifti?
Türkiye’nin kurucu partisini terör örgütleri eline teslim etmek, Kandil’den ardı ardına ültimatom yemeyi, şantaja maruz kalmayı hazmetmek bundan daha mı hafif?
Sırtını Anadolu’ya, milletimize, Türkiye Ekseni’ne vermek varken, dışarıdan müdahale eden her ülkeye alkış tutmak bundan daha mı hafif?
Yazacak daha çok şey var…
Ama bu milletin vicdanını, öfkesini, hafızasını küçümsemeyin, rencide etmeyin!
Aynı anda içeriden ve dışarıdan saldırı var: Bu nasıl bir uyum? * Erdoğan’ı hedef al, Türkiye’yi vur, müdahalenin yolunu aç.. * Her ülke kendi tarihî iddialarına dönerken bize “dur” diyen kim?
04:0025/04/2019, Perşembe
G: 25/04/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’ye “yumuşa” diyenler, “narin ol” diyenler, “ezik” olmayı tavsiye edenler;
ABD’nin askeri ve ekonomik alanda bu kadar sertleşmesinin, ülkelere lider tayin etmesinin, bir ülkenin toprağını alıp başka bir ülkeye vermesinin, Türkiye’ye açıktan saldırmasının Trump’ın ayarsızlığından mı kaynaklandığını sanıyor!
* Aynı anda içeriden ve dışarıdan saldırı var: Bu nasıl bir uyum? * Erdoğan’ı hedef al, Türkiye’yi vur, müdahalenin yolunu aç.. * Her ülke kendi tarihî iddialarına dönerken bize “dur” diyen kim?
* Aynı anda içeriden ve dışarıdan saldırı var: Bu nasıl bir uyum? * Erdoğan’ı hedef al, Türkiye’yi vur, müdahalenin yolunu aç.. * Her ülke kendi tarihî iddialarına dönerken bize “dur” diyen kim?
18 Nisan, Perşembe
“Erdoğan sertlik politikasından vazgeçsin” şeklinde ayar vermeye, tehdit etmeye kalkanlar;
Rusya’nın Suriye’ye yerleşmesinin, Avrupa ile sınırlarına nükleer füzeler yerleştirmesinin, ABD ile karşılıklı restleşmesinin, olağanüstü savunma refleksine girmesinin Putin’in kişiliğinden mi kaynaklandığını sanıyor!
SON DÖRT YÜZ YILIN EN ŞİDDETLİ GÜÇ KAYMASI..
Türkiye’ye “eskiye dön, ABD ve AB eksenine dön, yeniden vesâyete dön, yeniden onların himayesine gir” diye sinsi sinsi öneriler getirenler, Batı ile Doğu arasında tarihin görmediği bir keskinleşme, son dört yüz yılın en büyük güç kaymasının yaşandığını, bu yüzden ABD ile Çin arasında Afrika’dan Doğu Asya’ya kadar müthiş bir güç savaşının yaşandığını görmüyorlar mı? Bunlar sadece Çin’in sertlik politikasıyla mı açıklanır?
Türkiye’yi ekonomiyi düzeltmek için IMF kredilerine mahkûm etmek isteyenler, küresel ölçekte ekonomi/ticaret savaşını görmüyorlar mı? Bunlar ve benzerleri o ülkelerin keyfi politikalarından mı kaynaklanıyor?
Dünyanın nasıl bir güç kavgasına tutuştuğunu anlamayanların, gözleri körleşmiş, zihinleri bulanmış bir halde, büyük bir kibir ve konforla akıl verip durmaları kimseyi rahatsız etmiyor mu?
HER ÜLKE KENDİ TARİHİNE, İDDİALARINA SIĞINIRKEN BİZE “DUR” DİYENLER KİM?
Biraz olana bakalım.. Biraz dünyaya, güçler/bölgeler arası mücadelelere bakalım. Bütün uluslar, bütün devletler sertleşiyor. Türkiye’ye suç bulan ülkelerin tamamı olağanüstü fırtınalara hazırlık yapıyor. Ekonomileri, dış politikaları, iç güvenlik uygulamaları keskinleşiyor.
Öyle bir küresel iklim oluştu ki; bütün ülkeler savunma kalkanlarını güçlendiriyor, merkez iktidar alanlarına yoğunlaşıyor. Her ülke tarih iddialarına, tezlerine, kimliğine dönüyor. Hiçbir ülke, ulus üstü yapıların, uluslararası sözleşmelerin veya teamüllerin kendini koruyacağına inanmıyor artık.
Türkiye’nin böyle bir iklimde, yaklaşan fırtınaya karı savunmasız bırakılmasını mı istiyorsunuz? Türkiye’nin dış politikada, terörle mücadelede, iç güvenlikte sertleşmesinin bir tercih değil, zorunluluk olduğunu, bir savunma hazırlığı olduğunu hâlâ anlamıyor musunuz?
İÇERİDEN VE DIŞARIDAN SALDIRI: BU NASIL İTTİFAK, NASIL UYUM?
Bugüne bakalım: FETÖ’cüler yeniden organize oldu Türkiye’yi vuruyor. PKK’lılar ve kriptoları yeniden organize oldu Türkiye’yi vuruyor. Bütün terör örgütleri bu paralelde pozisyon almış Türkiye’yi vuruyor.
CHP ve onunla hareket eden siyasi partiler tam bir uyum içinde Türkiye’nin milli mücadelesini vuruyor. Tam bu anda, AK Parti içinden ve çevresinden, muhafazakâr çevrelerden yeni organizasyonlar yapılıyor, Türkiye vuruluyor.
ABD Türkiye’yi vuruyor. İsrail Türkiye’yi vuruyor. Onların yeni tetikçileri S. Arabistan ve BAE Türkiye’yi vuruyor. Ve bunlar aynı anda oluyor.
Bütün bunlar, tam bir uyum içinde nasıl hareket ediyor? Bütün bunları aynı mevzide toplayan ve hareket ettiren aklı, hesabı hiç mi göremiyoruz?
ERDOĞAN’I HEDEF AL, TÜRKİYE’Yİ VUR, MÜDAHALENİN YOLUNU AÇ..
Tam o an, birileri içeride hedef saptırıyor. Erdoğan’ı hedef alıyor, ailesini hedef alıyor, Türkiye’yi buralara taşıyan irade ve mücadeleyi hedef alıyor. Kişileri öne sürüp asıl niyeti, o çokuluslu planları gizliyor?
31 Mart seçim sonuçlarını bir yenilgi ilân edip AK Parti’yi parçalamaya, Erdoğan’ı çaresiz bırakmaya, bunun üzerinden Türkiye’yi o büyük fırtınada hazırlıksız yakalamaya çalışıyor.
Dışarıdan saldırılarla içeriden saldırıların aynı anda bu kadar uyum içinde olması, fotoğrafın bu kadar net olması, kullanılan dil ve argümanların bile aynı olması kimseyi rencide etmiyor mu?
İŞTE TÜRKİYE BÜTÜN BU HESAPLAŞMALARIN TAM MERKEZİNDEDİR..
Dışarıda olanları gizleyip içeride boğarak, dünyadan soyutlanmış bir tartışmanın, körleştirmenin içine sürüklendiğimizi anlayamıyor muyuz?
Terörle birbirini vuranların hem jeopolitik hem de medeniyet/kimlik eksenli küresel fırtına hazırladıklarını görmüyor muyuz? Bu fırtınanın en yoğununun bizim coğrafyada yaşanacağını, Türkiye’nin bütün bu hesaplaşmaların tam merkezinde olduğunu ve olacağını anlayamıyor muyuz?
Bugün dışarıdan ve içeriden yürütülen saldırıların bu büyük kavganın parçası olduğunu, bu amaçla Türkiye’yi ezik, aciz bırakmaya dönük, direnç adalarını aşındırmaya dönük içeride psikolojik operasyonunun yürütüldüğünü fark edemiyor muyuz?
‘BÜYÜK OYUN’U BOZDUK, BOZACAĞIZ. YOKSA BİN YILIN KOPUŞU YAŞANACAK
Oysa biz, yüz yıl sonra tarih sahnesine yeniden çıktık. Büyük bir oyunu, düzeni bozduk, bozuyoruz, bozacağız. Çok cepheli saldırılar altında olsak da, bu tarih yürüyüşü devam edecek, etmeli. Eğer devam edemezsek, eğer durdurulursak, eğer dışarıdaki saldırılardan ve içerideki ihanetten ürkersek, bin yılın siyasi tarihinde yeni bir kopuş yaşanacak.
İşte o zaman bu ülke tam savunmasız olacak ve bugünkü Türkiye’yi bile ayakta tutmakta zorlanacağız. İşte bütün tartışmaların arkasındaki gizli hesap budur. Biz burada birbirimizi boğazlarken, kişisel öfke ve ihtiraslasavrulurken onlar Türkiye’ye çok bağır bir bedel ödetmeye hazırlanıyor.
ARTIK EN ÜST SİYASİ KİMLİK; “TÜRKİYE EKSENİ” İLE ”ÇOKULUSLU EKSEN” ARASINDAKİ MÜCADELEDİR.
Artık bu ülkede yerli olanla yabancı olanın mücadelesi vardır. Anadolu’daki siyasi tarihimizle, mirasımızla, iddialarımızla bunu yok etmeye çalışanların kavgası vardır.
Türkiyeli olanla vesayetçi olanın hesaplaşması vardır.
“Türkiye Ekseni” ile ”Çokuluslu Eksen”in mücadelesi vardır.
Ayrıştıran bu toprakların insanı değildir. Kutuplaştıranlar da değildir. Selçuklu’dan bu yana, Osmanlı’dan bu yana, İstiklal mücadelesinden bu yana bu ülkeye vuranlar, onunla hesaplaşanlar, rehin tutmak isteyenler şimdi yeni bir şeylerin arayışındadır. Tarih havzasına, coğrafya havzasına, iddialarına ve kimliğine dönen Türkiye’ye had bildirmek istiyorlar çünkü.
BU İŞİN SAĞCISI, SOLCUSU, İSLÂMCISI YOKTUR. BİR İÇ SİYASİ MESELE DEĞİLDİR.
Bunun için de, sağcısından solcusuna, İslâmcısından muhafazakârına ne kadar siyasi kimlik varsa hepsinin üstünde bir müdahaleci kimlik, eksen, cephe inşa ediyorlar şimdi. Ve bu asla bir iç politik mesele değildir. İç siyasi rekabetle alakası yoktur. Bu, yeni bir müdahale yöntemidir.
Ege’de yeniden hareketlenen ve Türkiye’yi köşeye sıkıştıran onlar. Doğu Akdeniz’de yığınak yapanlar onlar. Suriye’nin kuzeyinde Türkiye’ye karşı devasa bir cephe inşa eden onlar. S. Arabistan ve BAE’yi bir tür vekâlet rolü ile üzerimize salanlar onlar.
15 Temmuz’u yapanlar onlar. Yeni 15 Temmuz hazırlığına girişenler onlardır. Erdoğan’dan intikam almak, Türkiye’yi buralara kadar yükseltenleri tarih dışına itmek isteyenler onlar. Bu amaçla içeride yeni ikame yapılar oluşturanlar onlar.
HAÇLI SAVAŞLARI’NDAN BERİ DEVAM EDEN HESAPLAŞMA BİTTİ Mİ, SANIYORSUNUZ?
Bütün tartışmaların dışına çıkın ve dünyaya bakın. Sonra yeniden Türkiye’de olanlara dikkat kesilin. Taşların yerine oturduğunu, anlaşılmaz gibi olanların netleştiğini göreceksiniz. İçeride kimin nerede durduğunu o zaman daha iyi anlayacaksınız.
Onlar Birinci Dünya Savaşın’da tamamlayamadıklarını tamamlamak için saldırıyorlar. Biz de İstiklal mücadelesinin bitmediğini, son aşamasına geldiğini bilerek direniyoruz.
Anadolu’yu bile bize çok gördükleri için saldırıyorlar. O dönem kim nerede duruyorsa bugün herkes yine aynı yerde duruyor. Vatansever yine vatansever, hain yine hain.
Bu hesaplaşma Haçlı Savaşları’ndan beri devam ediyor. Bitti mi sanıyorsunuz!
BAE’nin suikastçısı neden intihar etti? Yeni bir Kaşıkçı cinayetini mi önledik? Yoksa yeni hedef Türkiyeli biri miydi? * İki Veliaht, o kadar pervasızlaştı ki, siyasî suikastlara bile girişebilirler? * Independent ve suikastçılar: Para da aynı, patron da aynı…
04:0030/04/2019, Salı
G: 30/04/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
BAE (Birleşik Arap Emirlikleri) tarafından İstanbul’a gönderilen ve on gün önce MİT tarafından ele geçirilen sonra da tutuklanan iki casustan biri, Zaki Yusuf Hasan, önceki gün Silivri’de intihar etti.
* BAE’nin suikastçısı neden intihar etti? Yeni bir Kaşıkçı cinayetini mi önledik? Yoksa yeni hedef Türkiyeli biri miydi? * İki Veliaht, o kadar pervasızlaştı ki, siyasî suikastlara bile girişebilirler? * Independent ve suikastçılar: Para da aynı, patron da aynı…
* BAE’nin suikastçısı neden intihar etti? Yeni bir Kaşıkçı cinayetini mi önledik? Yoksa yeni hedef Türkiyeli biri miydi? * İki Veliaht, o kadar pervasızlaştı ki, siyasî suikastlara bile girişebilirler? * Independent ve suikastçılar: Para da aynı, patron da aynı…
23 Nisan, Salı
Konuşmamak için mi intihar etti, çok konuştuğu için nasılsa beni buraya gönderenler işkenceyle öldürecekler diye korkup da mı intihar etti, henüz bilinmiyor. Net bilgimiz yok ama kişisel kanaatim; konuştu, bilgi verdi, başına gelecekleri bildiği için intihar etti şeklinde..
Çünkü Cemal Kaşıkçı’nın öldürülme biçimi onlar için de, o tetikçiler için de ürkütücü bir örnek teşkil ediyor.
Başarısızlığın, efendilerini ele vermenin nasıl bir son olduğunu biliyorlar. Kaşıkçı cinayetinde de, sonrasında da herkes, bu adamların nasıl bir vahşete imza atabildiklerini gördü.
YENİ BİR KAŞIKÇI CİNAYETİ Mİ? YOKSA BU SEFER TÜRKİYELİ BİRİLERİ HEDEFTE OLABİLİR Mİ?
Bir gün parçalara ayrılıp bavullarla bir yerlere nakledileceğini ya da yok edileceğini elbette o da düşünmüştür.
Peki, o iki BAE’li casus, İstanbul’a niye gönderilmişti?
Kaşıkçı cinayeti benzeri yeni bir cinayet mi işlenecekti?
Bir Arap muhalifi mi öldürecek ya da kaçıracaklardı?
Kaşıkçı cinayetinden sonra deşifre edilen operasyon ekibini yeniden kurmak için mi görevlendirilmişlerdi?
Ya da Türkiye’de bir başka sansasyonel bir suikasta ya da bombalamaya mı hazırlanıyorlardı?
Bu sefer Türkiyeli birileri hedefte olabilir miydi?
DAHLAN’IN TERÖR ÇETESİ TÜRKİYE’DE NE YAPIYOR? KONU ÇOK CİDDİYE ALINMALI..
Son günlerde, 31 Mart seçimleri öncesi ve sonrası gelişmelere, içeride bazı örgütlenmelere, Ege ve Doğu Akdeniz’deki sıcak hareketliliğe, Türkiye’yi her alanda köşeye sıkıştırmaya dönük çokuluslu organizasyonlara, S. Arabistan, BAE ve Mısır istihbarat örgütlerinin bu kapsamlı projede aldıkları yeni ihalelere bakınca, karşı karşıya olduğumuz şeyin hiç de küçük çaplı olmadığı aşikâr.
Muhammed Dahlan’ın ekibinden, Filistinli, Yaser Arafat’ı zehirleyen çetenin parçası, BAE ve Suud ortak amaçlarına çalışan, ama açık biçimde İsrail istihbaratı tarafından yönetilen bu adamlar, Türkiye’de ne tür bir örtülü operasyon için hazırlık yapıyordu? İki suikastçıdan başkaları da var mı?
Bu kişilerin “içeriden operasyon” ya da “iç işgalci” olarak tanımladığım çevrelerle ilişkileri nedir? Bu kişiler Türkiye’de kimlerle görüştü, nerelere gitti, bağlantıları neler?
İKİ VELİAHT: MUHAMMED B. SELMAN VE BAE’Lİ MUHAMMED B. ZAİD YENİ 15 TEMMUZ’UN YOLUNU MU AÇIYOR?
Dahlan, bütün coğrafyanın kiralık katili ve suikast ve terör timlerini yönetiyor. İsrail, Mısır, Suud, BAE ve ABD istihbaratından ihaleler alıyor. Ekibi tamamen İsrail istihbaratının kontrolünde, kendisi de.
Suudi Muhammed bin Selman ve BAE’li Muhammed bin Zaid, bu iki veliaht, coğrafyanın en yaygın terör, suikast timlerini yönetiyor, örtülü operasyonlar yapıyor, cinayetler işliyor, terör örgütlerini finanse ediyor.
Bu yeni eksen, Libya’da, Yemen’de, Sudan’da, Somali’de, Cezayir’de, Suriye’de ve hemen hemen bölgenin her noktasında oldukça kirliişler, açık müdahaleler yürütüyor.
Öyle bir Türkiye düşmanlığı var ki, Türkiye’ye ait ne varsa hepsine saldırıyor. Türkiye içinde bile bazı çevreleri fonluyor, yeni bir 15 Temmuz, yeni bir Gezi gibi büyük operasyonların alt yapısını oluşturuyor.
YÜZ YIL ÖNCE OSMANLI’YA KARŞI BÖYLE CEPHEYE SÜRÜLMÜŞLERDİ..
Muhammed bin Zaid ve Muhammed bin Selman, terör örgütlerine, suikast çetelerine nasıl ihale dağıtıyorsa kendileri de ABD ve İsrail adına ihaleler alıyor, bütün coğrafyayı onların denetimine hazırlamak için var güçleriyle çalışıyor. BAE’nin parası, Suudilerin gücü, Mısır’ın istihbarat imkânı bu anlamda seferber edilmiş durumda.
Türkiye, bu ülkelerin açık düşmanlığı ile yüz yüze. Coğrafyanın her köşesinde Türkiye’nin karşısında bu ülkeler var. En büyük hedefleri Türkiye’yi durdurmak, büyük bir yıkıma uğratmak.
Birinci Dünya Savaşı’nda İngiliz saflarında kimler varsa, o zaman Osmanlı karşısına kimler dikilmişse, bugün yine onların torunları Türkiye ile savaşıyor.
İKİ VELİAHT, O KADAR PERVASIZLAŞTI Kİ, SİYASİ SUİKASTLARA BİLE GİRİŞEBİLİRLER..
Mesele Türkiye’ye düşman olmalarıyla sınırlı değil. İki Veliaht’ın yaptığı kötülükler tahammül sınırlarını çoktan aşmış durumda. Ellerinden gelse, bu ülkenin siyasi liderlerini hedef alacaklar, bu kadar pervasızlaşmış durumdalar.
Ege’de ardı ardına tatbikatlar, adaların silahlandırılması, Doğu Akdeniz’e askeri yığınak ve Türkiye’nin çevrelenmesi, Suriye’nin kuzeyinde yüzlerce kilometrelik cephe açılması ile başetmeye çalışan Türkiye, bu iki Veliaht’ın, Muhammed Dahlan’ın terör çetesi, FETÖ ve PKK ile organize biçimde ülkemize karşı pis işleriyle de uğraşmak durumunda.
Sadece terör, suikast meselesi değil. Ekonominin çökertilmesinden coğrafyadan yalıtmaya, yeni iç işgallerden medya operasyonlarına kadar büyük bir kötülükle karşı karşıyayız.
INDEPENDENT VE SUİKASTÇILAR: PARA DA AYNI, PATRON DA AYNI.
Mesela Independent ve Şark-ul Avsat’ın Türkiye’de mevzilenmesi ile BAE casusları aynı damardan besleniyor, organik olarak aynı yapının birer alt unsuru. Biri soft power, biri en alçakça cinayet (istihbarat bile demiyorum) şebekesi.
Para aynı yerden, organizasyon aynı yerden, yönetim aynı yerden, talimatlar aynı yerden, kullanılan insan kaynağı özellikle belirlenmiş yerlerden.
Biri cinayet işliyor, diğeri zihinsel operasyon yürütüyor. Her ikisi de ülkemize karşı açık savaş yürütüyor.
BÜTÜN BATI VE İKİ VELİAHT’IN ORTAK MEDYA ATAKLARI: BU, BİR MEDYA MESELESİ DEĞİL!
İngiliz BBC, Alman Deutsche Welle, Fransız F24, Amerikan Voice of America gibi, dört Batılı ülkenin resmi yayın organları sadece Türkiye’ye yönelik yayın yapmak için ortak YouTube kanalı açıyor, sizce neden?
Deutsche Welle Erdoğan’ı devirmek için milyonlarca avro yeni bütçe ayırıyor, sizce neden? 31 Mart seçimleri öncesi ve sonrasında FETÖ’cü sosyal medya ağları bu gelişmelerle paralel biçimde yeniden organize ediliyor, sizce neden?
Bu oluşumlarla, yabancı medya operasyonları arasındaki paralellik kimsenin dikkatini çekmiyor mu? Bu sadece bir medya meselesi değil, kimse anlamıyor mu?
Bu oluşumlarla istihbarat operasyonları arasındaki ilişki kimseyi rahatsız etmiyor mu? Bırakın ilişkiyi, açık biçimde bu ülkede operasyonlar yapılıyor, buna ne kadar tahammül edilebilir?
Hiç kimse, bu çerçevede Türkiye’ye aktarılan fonların izini süremiyor mu?
YENİ BİR FIRTINA BU VE FOTOĞRAF NET. “TÜRKİYE EKSENİ” GÜÇLENDİRİLMELİ..
Kapsamlı bir “müdahale”nin zemini hazırlanıyor. Her alanda yoğun bir mesai izliyorum şahsen. Dışarıdaki hareketlilik, içerideki haraketlilik, bu hareketliliklere bağlı daha kirli gelişmeler… Fotoğraf netleşiyor…
“Türkiye Ekseni” sarsılmamalı, çok daha güçlendirilmeli. Çok cepheli bir mücadele içindeyiz. Bunun siyasi partisi yok. Bu sadece “Türkiye’ye ait” olmakla ilgili bir durum. Selçuklu’dan Osmanlı’ya, oradan Cumhuriyet’e ve sonrasına doğru akıp giden bir siyasi mirasla, genetikle alakalı bir durum..
Ve artık, “Türkiye Ekseni”nin üstünde bir siyasi kimlik yoktur. Olmadığını yakın gelecekte çok daha net göreceğiz. Herkes durduğu yeri bir daha kontrol etsin…
Venezuela’da ABD’nin ‘iç işgal’ girişimi çöktü! * Türkiye dünyaya “yeni İstiklal mücadelesi yöntemi”ni öğretti. * “Guaido modeli”: Aç bırak, halkın direncini kır, yönetimi zayıflat ve müdahale et.. * İnsanlık, ABD ve ortaklarına çok acı bir sürprizi yaşatacak..
04:002/05/2019, Perşembe
G: 2/05/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Venezuela, “darbe” adı altında bir işgal girişimini savuşturdu. ABD’nin, Avrupa’nın, bir ülkenin petrol ve altınlarını yağmalama teşebbüsü, şimdilik boşa çıkarıldı.
Venezuela devleti, askeri birimleri, meşru kurumları ve halkı, “iç işgal” şeklinde planlanan ama “tam bir dış müdahale” olan saldırıyı atlattı.
746 kaçak yakalandı
746 kaçak yakalandı
17 Temmuz, Cuma
Türkiye’nin yaşadığı, FETÖ üzerinden servis edilen “15 Temmuz iç işgal girişimi” gibi Venezuela’da da Juan Guaido üzerinden bir deneme yapıldı. Yöntemler, söylemler benzer olduğu gibi, müdahaleye karşı koyma formatı da çok benzer.
TÜRKİYE DÜNYAYA “YENİ TÜR İSTİKLAL MÜCADELESİ MODELİ”Nİ YAYIYOR.
Öyle görünüyor ki; her ne kadar Türkiye’de unutturulmaya çalışılsa da, 15 Temmuz direniş modeli, ABD ve Batı’nın yeni sömürge girişimlerine karşı bir “direniş yöntemi” olarak yayılıyor, yayılacak.
Onlar nasıl müdahale yöntemleri geliştirip birçok ülkeye uyguluyorsa, Türkiye’nin 15 Temmuz günü verdiği mücadele de, birçok ulus tarafından direniş yöntemi olarak kabul ediliyor, edilecek.
Birinci Dünya Savaşı ile çöken bir coğrafyada Anadolu’da başlatılan İstiklal mücadelesi nasıl ki; Güneydoğu Asya’dan Afrika’nın derinliklerine kadar “emperyalizmle mücadele” ruhunu uyandırmışsa, bu da yeni sömürge müdahalelerine karşı bir direniş ruhu oluşturuyor, oluşturacak.
“GUAİDO MODELİ”: AÇ BIRAK, HALKIN DİRENCİNİ KIR, YÖNETİMİ ZAYIFLAT, SONRA DA MÜDAHALE ET.
ABD’nin seçilmiş Devlet Başkanı Nicolas Maduro yerine kukla lider olarak atadığı, Avrupa ülkelerinin sıraya girip tanıdığı Juan Guaido’nun, bazı askeri birliklerle ülke yönetimini ele geçirme girişimi Venezuela’nın bağımsızlığını ve zengin kaynaklarını hedef alıyordu.
Asla demokrasi ve özgürlük meselesi değildi. Aç bırakarak, ilaçsız bırakılarak, elektriksiz bırakılarak, petrol satışı engellenerek halkın direnci kırılacak, mevcut yönetim zayıflatılacak sonra da müdahale edilecek… Uygulanan yöntem bu.
“Guaidomodeli” dedikleri yeni saldırı biçimi bu. Irak ve Afganistan işgallerinden sonra, Libya müdahalelerinden sonra bu formatı keşfettiler. İçeride bir grubu eğitip hazırla, artık kendilerinin bile dile getirmediği demokrasi ve özgürlük söylemleriyle donat, o ülkenin liderini ve meşru yönetimini tanımadığını ilan et, bir eyalet valisi ataması yap sonra da ”iç isyan ve iç işgal”e başla.
İNSANLIK, ABD VE ORTAKLARINA ÇOK ACI BİR SÜRPRİZİ YAŞATACAK
Küresel sistem diye bir şey zaten yok. Uluslararası kurum ve sözleşmeler zaten yok. Dünyanın ekseni kaymış, güç kimde ise onun hoyratlığı, açgözlülüğü, saldırganlığı öne çıkmış, Latin Amerika’dan Ortadoğu’ya kadar her yerde ağır ABD saldırıları almış başını gidiyor. Hiçbir ahlaki, insani değer yok. İnsanlık için, bütün yeryüzü için tarihin en tehlikeli dönemi başlamıştır.
ABD ve Avrupa’nın Venezuela’dan sonra birçok ülkede uygulamayı deneyeceği format bu. Yeni tür işgal, iç savaş biçimi bu. Yeni uluslararası yağma ve talan şekli bu. Trump ve ABD şahinlerinin dünyayı kasıp kavuracak kötülüklerinin yeni şekli bu.
Ama bence insanlığın, kadim insanlık birikiminin ABD ve müttefiklerine çok acı bir sürprizi olacak. Bu kontrolsüzlük bir şekilde etkisizleştirilecek. Zaten öyle bir dönem de başladı.
Batı, Atlantik dünyası, belki dört yüz yıl sonra merkez iktidar alanı olmaktan çıkıyor. Böylesi Birinci ve İkinci Dünya Savaşları döneminde bile olmadı. İlk kez güç dağılıyor, Doğu’ya kayıyor, ilk kez ABD ve Batı’nın temsil ettiği düzen gerçekçi bir meydan okumayla karşı karşıya.
İşte yeryüzünün asıl eksen kayması bu olacak. Bunu bildikleri için de, gücün ellerinden kayıp gittiğini gördükleri için de, alabildiğine saldırganlaştılar. Ama saldırganlaştıkçada karşılarında güçlü bir küresel ittifak biçimleniyor.
VENEZUELA’DA BİR KİRLİ DOSYA!
2 Şubat’taki notları hatırlatayım: ABD ve Batı; terörü bütün insanlığa karşı kanlı bir silah olarak kullanır. Bütün terör örgütlerini besler, büyütür, silahlandırır, ülkelere saldırtır. Sonra da terörle mücadele diye küresel ölçekte bir kampanya başlatır. Bu kampanyaya katılmayan ülkeleri teröre destek veren ülke ilan eder.
Dünya genelindeki askeri üslerinin hemen hepsinde terör örgütleri istihdam eder. Onları orada eğitir, toplantılar oralarda yapılır. Sonra o örgütü, askeri üssün bulunduğu ülkeye karşı kullanır.
LİDERLER, ÜLKELER NASIL, NEDEN CEZALANDIRILIR?
Kaynaklarını sömürüye, talana açmayan ülkeleri doğrudan “Haydut Devlet” ilan eder. Zenginliklerine sahip çıkan ülkeleri açık açık tehdit eder, küresel finans sistemi üzerinden baskı altına alır.
Hemen ardından o ülkeyi istikrarsızlaştırma süreci başlatır. Darbe girişimleri, liderlerin tasfiyesi, terör saldırıları, etnik çatışmalar, ekonomik krizler, kitlesel protestolar ardı ardına gelir.
Bu ülkelerin tamamına uygulanacak şablon bellidir: Ekonomik ambargo. Ülkelerin ekonomilerini vurur, halkını cezalandırır, ambargoya uymayan ülkeleri incelemeye ve baskı altına almaya başlar.
PETROLÜ, DOĞALGAZI MİLLİLEŞTİREN HER ÜLKE SALDIRIYA UĞRAMIŞTIR..
Petrolünü, doğalgazını, altınını, madenlerini, suyunu, tarımını, pazarını Batılı şirketlerin himayesine ve denetimine vermeyen her ülkeyi tehdit eder. Savaşla, işgalle, iç çatışmayla, suikastlarla tehdit eder.
Petrol şirketlerini millileştiren ülkelerin hemen tamamına yakını saldırıya uğramıştır. Petrol ve doğalgazına sahip çıkan ülkelerin neredeyse tamamı kaosa sürüklenir.
Libya böyledir. Irak böyledir.. Paramparça olmuşlardır. Bazıları da S. Arabistan gibi, tamamen teslim olmuş, rehin alınmış, zenginlikleri yağmalanmıştır.
ALTINI, PETROLÜ ABD ŞİRKETLERİNE PEŞKEŞ ÇEKMEZSEN BÖYLE OLUR!
Şimdi Venezuela’da aynı senaryoyu bir kez daha yaşıyoruz. Dev petrol üreticisi, petrolünü ABD’ye peşkeş çekmediği için, ABD şirketlerine teslim olmadığı için darbeyle, savaşla, işgalle tehdit ediliyor.
Altınını ABD’ye peşkeş çekmediği için, altın madenlerini ABD ve Batılı şirketlerin işletmesine izin vermediği için, altınını ABD denetiminde piyasaya sokmadığı için açıkça tehdit ediliyor.
MADURO GİDECEK GUAİDO GELECEK: ALTIN DA, PETROL DE “SAHİBİNİ” BULACAK..
Maduro gidecek Guaido gelecek. Çünkü Guaido, ABD ile, İngiltere ile, Avrupa ile, onların kontrolündeki Latin Amerika ülkeleriyle beraber. Çünkü Guaido petrolü de, altını da, ülkenin pazarlarını da daha şimdiden ABD ve Batılı şirketlere taahhüt etti. Varlık sebebi bu zaten. O güçlerin, o şirketlerin tayin ettiği bir kişi çünkü.
MESELE SİYASİ DEĞİL, YAĞMA MESELESİDİR.
Mesele siyasi değil, yağmadır. Talan edilecek ülke listesinde sırada Venezuela var. Petrolünü de, altınını da, ülkenin varolan zenginliklerini de yağmalayacaklar.
Zenginliğini koruyorsan, ülkeni koruyorsan, yerlileşiyorsan, sömürüya tavır alıyorsan saldırı altındasın demektir. Batı’nın yüzyıllardır devam ettirdiği sömürgecilik aynen devam ediyor.
TÜRKİYE DE BU YÜZDEN SALDIRIYA UĞRAMADI MI?
Ya o ülkeyi yok edip yağmalıyorlar, ya kukla bir yönetim ve lider atayıp teslim alıyorlar, ya da bütün halkı cezalandırıp, diz çöktürerek yağmalıyorlar.
Türkiye’ye yaptıkları da bu değil mi? Türkiye’ye yönelik bütün saldırıların arkasında ülkemizin yerlileşme mücadelesi yok mu? Bu da öyle bir şey… Kimse gizli Amarikancılık oynamasın, süslü cümlelerin arkasına sığınmasın.
İmamoğlu projesi çöktü. Mesele seçim değil, İstanbul projesiydi. 2. adım Türkiye olacaktı! * Casusluk, terör, milli güvenlik eksenli soruşturmalar açılmalı * Bakalım bu sefer kimler Amerika’ya kaçacak?
04:007/05/2019, Salı
G: 7/05/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
31 Mart yerel seçimlerinde, Türkiye’ye yönelik bir darbe, bir çokuluslu müdahale yapıldı. 15 Temmuz’u başaramayanlar, PKK ile Suriye üzerinden vuramayanlar, bu sefer seçimler üzerinden bir operasyon yaptı.
Bahçeli'nin kararını anket belirledi
Bahçeli'nin kararını anket belirledi
18 Temmuz, Cumartesi
FETÖ ve PKK unsurları, seçimden aylar önceden başlayarak milletimizin iradesini sabote etmeye dönük kapsamlı bir çalışma, organizasyon yürüttü.
PKK’nın arkasında kim varsa, FETÖ’nün arkasında kim varsa, bu planlamanın arkasında da onlar vardı.
MESELE SEÇİM DEĞİL, İSTANBUL PROJESİYDİ. İKİNCİ ADIMLARI TÜRKİYE OLACAKTI!
Mesele seçim değildi, İstanbul Büyükşehir belediye başkanının kim olacağı değildi, hangi partiden olacağı da değildi. Mesele çok daha büyüktü, İstanbul projesiydi.
15 Temmuz’da İstanbul’u Anadolu’dan ayırma planı yapanlar bu sefer yeniden İstanbul üzerinden bir proje uyguladı. Başarılı olursa ardından Anadolu gelecekti, ikinci adım başlayacaktı.
Ekrem İmamoğlu bu proje için önceden belirlenmişti. Bu haliyle İmamoğlu CHP’li bile değildir. Bir çokuluslu iradenin operasyon aracıdır. Operasyon sadece Türkiye’ye yapılmakla kalmamış, CHP’ye, CHP seçmenine de yapılmıştır.
ERDOĞAN DÜŞMANLIĞI İLE KÖR OLANLAR, VATANSEVERLİK NEREDE?
Erdoğan düşmanlığı ile gözlerini kör eden siyasi partiler, maalesef, Türkiye’yi vuran bu projeye zemin hazırlamış, önünü açmıştır.
Özellikle İYİ Parti ve Saadet Partisi’nin “vatansever” seçmeni oyuna getirilmiş, FETÖ ve PKK unsurlarının, onların Batılı patronlarının iradesine teslim edilmiştir.
Oysa yüz yıl sonra ayağa kalkan bir milletin iradesi kırılarak, yeniden vesayet altına alınmasına dönük çok büyük, tarihi bir mücadele yürütülürken, bu ülkenin milli unsurlarının bir kısmı da bu şekilde oyuna getirilmiştir.
Bu çevreleri PKK ve FETÖ ile aynı cepheye yerleştirip Selçuklu’dan beri devam eden o siyasi genetiği felç etmeye dönük çokuluslu hesaplara kurban edenler ciddi biçimde sorgulanmalıdır.
TÜRKİYE’YE, MİLLİ EGEMENLİĞE MÜDAHALE EDİLDİ.
İmamoğlu’nu sahaya sürüp aylarca inci ince planlar yapanlar, sandıklara müdahale ederek, sandık kurulu başkanları listesine doğrudan müdahale ederek, kazandı.
Bu örgütlü müdahale, demokrasiye, milli iradeye, seçmen iradesine müdahaledir. Türkiye’nin milli egemenliğine, bütünlüğüne, geleceğine müdahaledir.
CHP de, İmamoğlu da, seçime müdahaleyi, organize yolsuzlukları başından beri biliyordu. İmamoğlu bizzat örgütlü hırsızlığın içindeydi, merkezindeydi.
Türkiye’yi aşan, siyasi partileri aşan bir irade, ülkemize de, milletimize de, geçmişimize ve geleceğimize de saldırıyordu ve bu biliniyordu.
CASUSLUK, TERÖR, DARBE VE MİLLİ GÜVENLİK EKSENLİ SORUŞTURMALAR AÇILMALI
Bu haliyle; seçim öncesi başlayan, seçim sonuçlanıncaya kadar süren, hatta seçimden sonra bile devam eden örgütlenme, operasyon hakkında casusluk, terör, darbe ve milli güvenlik eksenli derin, kapsamlı bir soruşturma başlatılmalıdır.
Bu kapsamda İmamoğlu hakkında da bir inceleme zorunludur. FETÖ ve PKK unsurlarıyla bağlantıları varsa ortaya çıkarılmalıdır. Bu organizasyon ortaya çıkarılmadan hiçbir şey açıklığa kavuşamayacaktır.
Böyle bir soruşturmada, ciddi deliller ortaya çıkarsa “İmamoğlu projesi”nin aslında ne olduğu da ortaya çakacaktır.
Şahsen; “Baykal kumpası”ndan sonra İmamoğlu’nun CHP’ye yapılan ikinci kumpas olduğuna inanıyorum. Baykal’dan sonra Türkiye’nin kurucu partisi Türkiye ekseninden çıkarıldı ve operasyonun aslında Türkiye’ye yönelik olduğu ortaya çıktı. Bu da öyle olacaktır.
15 TEMMUZ DAVALARI GİBİ SORUŞTURMALAR BAŞLAMALI
Meselemiz yerel seçimler kadar masum değildir. Meselemiz siyasi partiler ya da adaylarla sınırlı bir mesele değildir. Çok daha ciddi durumlarla karşı karşıya bu ülke. Dolayısıyla insanlarımız gözünü açmalı, bu oyunu mutlaka ama mutlaka bozmalıdır.
Yıllarca sınav sorularını çalıp bu ülkenin çocuklarının haklarını gasp edenler, bu seçimde oy çalıp milli iradeyi gasp etmiş, bir çokuluslu müdahaleyi sahaya sürmüştür.
Bu yüzden, 31 Mart seçimlerindeki bu örgütlü müdahale hakkında da 15 Temmuz davaları gibi soruşturmalar açılması zorunludur. Çünkü mahiyeti aynıdır. Hedefi Türkiye’dir.
BAKALIM BU SEFER ABD’YE KİMLER KAÇACAK?
Yüksek Seçim Kurulu, İstanbul Büyükşehir Belediye başkanlığı seçimini, bu açık hırsızlığı, organizasyonu tespit ederek iptal etmiştir. Türkiye adına, ülkemiz adına doğru bir karar verilmiştir. Hiçbir şey İstanbul’dan ve Türkiye’den üstün değildir.
Bu aşamadan sonra sokak hareketine girişenler olursa, doğrudan Türkiye’ye karşı harekete geçmiş olacaklar, işte o zaman seçimler üzerinden yapılan çokuluslu müdahalenin gerçek boyutu da ortaya çıkmış olacaktır.
Bakalım, bu sefer kimler ABD’ye kaçacak ya da oralarda koruma altına alınacak!
İSTANBUL’A EL KOYDULAR. BİR KEZ DAHA GERİ ALDIK..
Tekrar söyleyelim:
15 Temmuz’da İstanbul’a el koymaya çalışıp da başaramayanlar 31 Mart’ta İstanbul’a el koydu. CHP değil, İmamoğlu değil, PKK ve FETÖ’nün arkasında hangi güçler varsa onlar el koldu.
Ve bir kez daha geri alındı.
Hani o veri kopyalamaları var ya, işte onlar ABD’de Türkiye aleyhine açılan davalara malzeme sağlamak içindi. Oraya gönderilecekti.
Türkiye muz cumhuriyeti değildir.
. Ne yani, İstanbul’a Haçlı Seferi mi başlatacaksınız? * İmamoğlu yok, İstanbul’a el koyma planı yapıyorlar.. * Dışarıdan büyük saldırı, içeriden büyük ihanet var. * Bu sefer, bazı ‘muhafazakâr siyasiler’ de harekete geçirildi.
04:0010/05/2019, Cuma
G: 10/05/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
31 Mart’ta organize bir seçim hırsızlığı yapıldı.
Bu hırsızlık üzerinden ince işlenmiş bir oyun servis edildi.
İmamoğlu projesi öne çıkarılıp İstanbul’a el koyma planı uygulandı.
Dışarıdan büyük saldırı, içeriden büyük ihanetle Türkiye’ye çok büyük bir tuzak kuruldu. Bu bir siyasi müdahaledir.
Araçlar artık takla atmayacak
Araçlar artık takla atmayacak
19 Temmuz, Pazar
Gezi’den, 15 Temmuz’dan hiçbir farkı yoktur. Dışarıdan müdahale edenler, içeride cepheler kurmuştur.
Maalesef bu sefer bazı muhafazakâr çevreler ve siyasiler de işin içindedir.
Gezi’de kim müdahale etmişse, 15 Temmuz’da kim müdahale etmişse, tetikçileri ve akıl hocaları kimse, yine onlar, o güçler seçime müdahale etti.
FETÖ ağları kullanılarak, dışarıdan yönetilen bir senaryo uygulandı. Şikâyet üzerine Yüksek Seçim Kurulu hileyi tespit etti ve seçimlerin yenilenmesini istedi. Dikkat edin, seçimler yenileniyor. Yani daha dikkatli, daha sağlıklı bir seçim yapılması isteniyor! Bu haliyle CHP adayı İmamoğlu kazanmadı, örgütlü hırsızlık ile seçmenin oyları çalındı çünkü.
NASIL GÜLECEĞİ, NASIL YALAN SÖYLEYECEĞİ BİLE ÖĞRETİLMİŞ..
Aday yapılması, hazırlanması, projelendirilmesi, kampanyası tamamen birileri tarafından önceden planlanmış, gülmesi ve konuşması bile, fotoğraf vermesi bile, sembolleri kullanması bile, hangi cümleleri kullanacağı bile, giyiminden yalan söyleme biçimine kadar her şeyi çalışılmış, öğretilmiş bir adam için, projenin mutlaka tamamlanması için hırsızlık da önceden planlandı.
İmamoğlu’nun siyasi kimliği yoktur. CHP’li bile değildir. CHP’liliği, Trabzonluluğu, Türkiye üzerine nutuk atma biçimleri, hepsi proje, hepsi çalışılmış. Kendine ait bir şeyi olduğunu sanmıyorum.
İSTANBUL’A EL KOYMA PLANI BU! ASLA BELEDİYE MESELESİ DEĞİL..
Seçim üzerinden bir darbe yapılmak istendi. Bu bir İstanbul projesiydi. Asla belediye meselesi değildi. 15 Temmuz’da İstanbul’u alamayanlara bu sefer İstanbul teslim edilecekti. 15 Temmuz’da İstanbul’u Anadolu’dan koparma planları yapanlar bu sefer bu planı seçim üzerinden, İmamoğlu üzerinden yapmıştı.
Bu kapsamlı plan için inanılmaz bir çalışma yürütüldü. Uluslararası bir proje uygulanıyordu ve uluslararası tecrübe ve planlama yeteneği İstanbul için harekete geçiriliyordu.
KİMLER ÖFKE NÖBETİNE GİRDİ, KİMLER ÜLKEMİZE PARMAK SALLADI, KİMLER “NOT” ETTİ.
Seçimin yenilenme kararı üzerine kimler öfke nöbetine girdiyse İmamoğlu onların projesidir. Ardı ardına kimler Türkiye’yi tehdit etme yarışına girdiyse İmamoğlu onların projesidir. YSK kararı üzerine kimler Türkiye’ye parmak sallamaya başlamışsa proje onlarındır.
ABD not etmiş, Almanya not etmiş, AB not etmiş, İsrail not etmiş, FETÖ not etmiş, PKK not etmiş, DHKP-C not etmiş, Suudi Veliaht not etmiş, BAE not etmiş, Muhammed Dahlan not etmiş..
Doğu Akdeniz’e yığınak yapanlar not etmiş. Suriye’nin kuzeyinde cephe hazırlığı yapanlar not etmiş. Ege’de adalara silah yığmaya başlayanlar not etmiş. Balkanlar’ı Türkiye karşıtı üslerle donatanlar not etmiş.
‘MUHAFAZAKÂR MUHALEFET’ DE “HAD BİLDİRMEYE” BAŞLAMIŞ..
Yetmemiş..
Bizim “muhafazakâr muhalefet” not etmiş. Bugüne kadar AK Parti saflarında mücadele ediyor gözükenlerden bazıları harekete geçmiş, FETÖ’den bile büyük bir öfke ile, CHP’den bile daha büyük bir hırçınlık ile veryansın etmeye başlamış.
Bu kadar ülke, bu kadar güç İmamoğlu için niye harekete geçer, neden Türkiye’yi tehdit eder, neden bu ülkeye ve millete parmak sallar, düşünmemiş had bildirmeye başlamış...
Meselenin seçim olmadığını, İstanbul’da belediye başkanı olma meselesi olmadığını anlamak için başka ne gerekiyor! Çokuluslu eksen içeride de dışarıda da harekete geçmiş. Çünkü mesele İstanbul’dur. İstanbul’dan sonra Türkiye’dir. Bu bir çokuluslu müdahale yöntemidir, başlangıcıdır. 1453’ten beri devam eden tarihe bir son vermektir!
‘İÇ İŞGALCİ’ MESELESİ..
Ne acı ki, “iç işgalci” demekten asla tereddüt ekleyeceğim bazı çevreler, küresel ittifakın içine, bir nevi İstanbul seferine katılmıştır. Birinci Dünya Savaşı’nda, İstiklal Savaşı’nda gördüklerimizin aynısını bugün bir kez daha görüyoruz.
Türkiye’nin karşısında bir çokuluslu ittifak şekillendi. Bin yıldır Anadolu’da verdiğimiz mücadelede yeni bir merhale başladı. Bunların ne olduğunu sanırım çok yakında hep birlikte göreceğiz. Çok sürprizlere tanık olacağız.
GÜL’ÜN AÇIKLAMASI, İMAMOĞLU GÖLGESİ VE SİYASİ TÜKENİŞ..
Bu halde bile, AK Parti seçmeninin desteği ile Başbakanlık, Cumhurbaşkanlığı yapmış olanların, dar siyasi hesaplar yüzünden bu çokuluslu ittifakla beraber hareket etmesi, bir müdahale senaryosunun içinde yer alması, kendi inandırıcılıklarını tamamen bitirdi.
Siyasi tezleri yerine, milletin kalbinde yer edinme yerine çokuluslu senaryolardan pay kapma yolunu tercih etmeleri, büyük bir tükeniştir.
11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün o açıklaması da “müdahale” çerçevesinde bir çıkış olmuştur. Sadece kendisi açısından bir talihsizlik olmuştur. Çünkü rüzgâra teslim olup, bir şeylerin peşine takılmak Gül’ün siyasi kimliğine ciddi darbe vurmuştur.
Fırsatçılık, konjonktür beklemek, dışarıdan gelen dalgalara göre pozisyon almak, milletimizin vicdanında hiç iyi bir yer bırakmıyor çünkü... İmamoğlu üzerinden bir illüzyon, gölge oluşturuldu ve hepsi o gölgeye sığındı.. Yazık..
MUHAFAZAKÂR MUHALEFET KİMİN BAYRAĞINI TAŞIYOR?
İster siyasi olsun, ister medya mensubu, isterse STK çevreleri, hepsi İmamoğlu projesinin arkasına takılmış görünüyor. Kendilerine ait hiçbir siyasi tezleri yok. İmamoğlu üzerinden yürütülen projenin kimlerin projesi olduğu aşikâr olduğuna göre onların da kimlerin bayraklarını taşıdıkları artık netleşiyor.
O zaman onları da “Türkiye’ye müdahale edenler” cephesinde görmemizde bir mahzur yok sanırım. İki yıl önce başladığım “muhafazakâr muhalefet” ve “muhafazakâr müdahale” uyarılarının nedeni şimdi herkes için netleşti işte.
“ACIMASIZ DİRENİŞ” DAHA DA ŞİDDETLENECEK
Ne olacak?
ABD’den, Avrupa’dan, İsrail’den, Arap rejimlerinden, içerideki ittifaktan Türkiye’ye çok sert ve koordineli saldırılar başlayacak. 23 Haziran’da İmamoğlu ve Belediye seçimleri gösterilip aslında bir büyük İstanbul saldırısı yapılacak. Kim Türkiye ekseninde, kim çokuluslu eksende artık biliyoruz.
Mesele çok derin, İstanbul üzerinden bir Türkiye projesi. Mesele yeniden vesayet, yeniden kölelik müdahalesi.
Öyleyse “Acımasız Direniş” daha da şiddetlenecek demektir.
* Yeni bir Fars-Arap savaşı mı başlıyor? * “İran’ı gösterip Türkiye’yi vur”mak! * İki Veliaht’ın parası Türkiye’ye akarken bu sefer “darbe” Güney’den mi geliyor? * Peki, kim bu “içeriden operasyoncu”lar?
04:0014/05/2019, Salı
G: 14/05/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
ABD Denizcilik İdaresi, Cuma günü bir açıklama yapıyor ve “İran, Basra Körfezi’nde petrol tankerlerine saldırabilir” diyor.
Kopan elektrik telleri yangına neden oldu
Kopan elektrik telleri yangına neden oldu
19 Temmuz, Pazar
Bu açıklamadan
iki gün sonra
, Pazar günü Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri’nden (BAE),
dört kargo gemisine sabotaj yapıldığı açıklaması
geliyor.
İki ülke ve ABD kaynakları, BAE’nin El Fuceyra limanı açıklarında dört gemiye saldırı yapıldığı iddiasında bulunuyor ve İran’ı hedef gösteriyor.
“BÜYÜK OYUN” İÇİN “2. BÜYÜK YALAN”
Günlerdir ABD, İsrail, S. Arabistan ve BAE ekseninde inanılmaz gelişmeler oluyor, hareketlilikler izleniyor.
İran’a petrol ambargosunu ağırlaştıran, sekiz ülkeye (Türkiye dâhil) getirdiği muafiyeti kaldıran, hemen ardından uçak gemilerini, füze gemilerini, saldırı gemilerini, F-35 filoları dâhil uçak filolarını, bin kişilik hastane gemisini bölgeye sevk eden ABD, İran’ın saldıracağına dair istihbarat bilgisi aldığını öne sürüyor.
ABD Savunma Bakanı iki kez yurt dışı ziyaretini yarıda kesip “Washington’da olmalıyım” diyerek ülkesine dönüyor.
Ancak daha şimdiden bu istihbarat bilgisi, Irak işgali öncesi Saddam Hüseyin’in kimyasal silahları olduğu, mobil kimyasal silahlar bile üretildiği iddialarına çok benziyor.
O zamanlar George Bush, Tony Blair ve Colin Powell, bütün dünyayı aldatmışlar, BM Genel Kurulu’nda sunumlar yapmışlardı. Ve bu büyük yalan ancak Irak’ın paramparça olmasından sonra itiraf edildi.
Nasıl bir “istihbarat bilgisi” ise, Irak işgali öncesi hazırlıklara benzer bir hazırlık başlatıldı. Aynı hazırlık İsrail’de, S. Arabistan’da ve BAE’de de devam ediyor.
FARS MİLLİYETÇİLİĞİ İLE ARAP MİLLİYETÇİLİĞİ KAPIŞTIRILACAK..
ABD, İran’dan petrol alan ülkelere “artık petrolü S. Arabistan’dan alacaksınız” dedi. Bağdat yönetimine de İran’la arasına mesafe koyması baskısı yaptı.
Herkes “bunlar neye hazırlanıyor” sorusunu sorarken, Suudi ve BAE’li iki Veliaht üzerinden servis edilen müdahale trafiği Libya’dan Yemen’e, Sudan’daki askeri darbeden Suriye’nin kuzeyine kadar her yerde kontrolsüz bir hale almıştı.
Anlaşılan yeni bir Fars-Arap krizi ile karşı karşıyayız. Fars milliyetçiliği ile Arap milliyetçiliği üzerinden bütün bölgeyi sonu gelmez savaşlara sürükleyecek yeni bir dönem başlatılıyor. Elbette bu savaş din üzerinden, mezhep üzerinden pazarlanacak.
S. Arabistan Sünniliği, İran Şiiliği üzerinden pazarlanacak. Müslüman dünya, iki kimlik arasına sıkıştırılmış bir hegemonya savaşına, bir sömürge savaşına mahkûm edilecek. ABD, İsrail ve Batılı ortakları keyifle izleyecek, Müslüman dünya için yeni bir kıyamet başlatılmış olacak.
O İKİ VELİAHDIN İHANETLERİ BÖLGEYİ MAHVEDECEK..
ABD-İsrail-İngiliz ekseni, Irak ve Suriye savaşlarından sonra işte İran-S. Arabistan cepheli çok daha yaygın bir krizin altyapısını oluşturuyor şimdi. BAE ve Suud’un iki kontrolsüz Veliahd’ı üzerinden İran’ı da Arap dünyasını da mahvedecek bir yıkım hazırlanıyor.
Uzun zamandır böyle bir stres birikiyordu. BAE ve Suud üzerinden servis edilen müdahaleler, bölgeyi yeniden dizayn girişimleri hep münferit örnekler olarak algılandı.
Filistin’de Kudüs meselesi ve “Yüzyılın anlaşması” olarak pazarlanan “büyük ihanet”ten Libya’da ABD’nin adamı Hafter üzerinden merkezî hükümete saldırılara, en son Sudan’daki askeri darbeye kadar, açık ve örtülü operasyonlar bu büyük coğrafya dizaynının ilk adımlarıydı.
Bu bölgelere yönelik müdahalelerin tamamında ortak nokta Türkiye karşıtı olmasıdır. Türkiye’nin elinin uzandığı her yere müdahil oluyorlar. İran’la savaş hazırlıkları yapılırken aslında bütün hareketliliğin “Türkiye’nin etrafını daraltır şekilde” gelişmesi hepimizi alarm durumuna sokması gerekiyor.
Üç denizde birden yapılan Deniz Kurdu Tatbikatı gibi, Türkiye, bütün savunmasını “birden fazla saldırı-cephe” olarak yeniden belirlemeli, hazırlıklarını ona göre yapmalıdır.
PROJENİN TÜRKİYE AYAĞINDA NE VAR? KİM BU “İÇERİDEN OPERASYONCU”LAR?
Bugün Kuzey Afrika’dan Sudan’a, Suriye’den Basra Körfezi’ne uzanan bu hareketliliğin merkezinde Türkiye vardır. Türkiye’ye bu kadar vurmalarının, onu kuşatmalarının, ekonomik baskı altına almalarının, dışarıdan ve içeriden koalisyonlar oluşturarak dize getirme çabalarının nedeni de işte o büyük dizayn projesidir. Çünkü Türkiye’nin ‘hayır’ dediği bir harita asla gerçekleşmeyecek. Bu yüzden de büyük hedef Türkiye’nin kendisidir.
İşte bu bölgesel dizaynın Türkiye ayağı oldukça ciddi.
31 Mart seçimlerine müdahaleden, yeniden darbe söylentilerinin çıkarılmasına, Erdoğan’ı devirmek için bugüne kadar olmadığı ölçüde geniş bir koalisyonun oluşturulmasına, BAE-Suudi fonlarının Türkiye içine aktarılıp bir “içeriden operasyon hazırlıkları”na kadar olağanüstü bir durum söz konusudur.
15 TEMMUZ’DAN DAHA GENİŞ KOALİSYON KURDULAR
Bu sefer 15 Temmuz’un daha değişik versiyonu, “Güney’den servis ediliyor.” Çokuluslu müdahalenin içerideki ayağı, İstanbul Büyük Şehir Belediye Başkanlığı seçiminin, aynı koalisyonun organize ettiği seçim hırsızlığı yüzünden iptal edilmesiyle, daha da alenileşti. Herkes durumdan vazife çıkarıp yükselen yeni dalgada yerini almak için apar topar ortaya atıldı.
Biz 23 Haziran seçimleri ile uğraşırken, daha seçim gelmeden bütün bölgede sarsıcı gelişmeler olabilir. Bu yüzden operasyona dair her adımı dikkatle izliyoruz.
Elbette, Türkiye ayağına dair dikkat çekici gözlemlerimiz var. Şimdilik isimler, çevreler üzerinden konuşmayacağız çünkü çok ileri bir yorum gibi algılanacağını biliyorum.
İMAMOĞLU, FETÖ VE İKİ VELİAHDIN PARALARI
Ancak kareler tamamlanıyor. Ekrem İmamoğlu ve arkasındaki FETÖ bunun sadece bir parçası. Muhafazakâr bir dil ve söylemlerle organize edilen bir takım siyasal hareketlilikler de bunun başka bir parçası. Şahsen 15 Temmuz’dan daha geniş bir ittifak, koalisyon kurulduğunu görüyorum.
Size İran’ı gösterip Türkiye’nin milli direncini hedef alabilirler.
Suud-BAE ve patronlarının Türkiye ajandası çok kabarık. Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid’in para muslukları Türkiye’de belli adreslere akmayla başladıysa, asıl hareketlilik bundan sonra gelecektir. Bekleyin..
ABD İran’a saldırmaz, yeni bir Arap-Fars savaşı çıkarır. * İki Veliaht ve iki ülke: Haçlı saldırısının tetikçisi oldular. * Ama büyük tuzak S. Arabistan’a kuruldu.
04:0017/05/2019, Cuma
G: 17/05/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
ABD-İran arasındaki yeni restleşme nereye uzanabilir? Bir ABD-İran savaşı çıkar mı? S.Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve ABD’deki neocon sağcıların tahrikleriyle İran’a karşı büyük bir müdahale başlar mı? Böyle bir durumda Türkiye’den Kuzey Afrika’ya, Pakistan’dan Somali’ye kadar bütün bölge ne tür gelişmelere sahne olur?
* ABD İran’a saldırmaz, yeni bir Arap-Fars savaşı çıkarır. * İki Veliaht ve iki ülke: Haçlı saldırısının tetikçisi oldular. * Ama büyük tuzak S. Arabistan’a kuruldu.
* ABD İran’a saldırmaz, yeni bir Arap-Fars savaşı çıkarır. * İki Veliaht ve iki ülke: Haçlı saldırısının tetikçisi oldular. * Ama büyük tuzak S. Arabistan’a kuruldu.
10 Mayıs, Cuma
Hiç basit sorular ya da ihtimaller değil bunlar. Nihayetinde bütün coğrafyayı yakıp yıkmaya dönük bir hesap var, bu artık gerçek.
İslam’ı kendi içinde savaştırıp, İslam’ı kalbinden vurup, Müslüman toplumlar üzerinde yeni bir sömürge, vesayet dönemi başlatmak istiyorlar. Ayrıca, yeryüzünün ana eksenini oluşturan Müslüman Orta Kuşak tamamen denetim altına alınırsa Batı için yeniden bir küresel hakimiyetin de kapıları aralanmış olacak.
ABD MÜDAHALE ETTİ, İRAN KAZANDI. İSRAİL İLE İRAN ARASINDAKİ BENZERLİK.
Kısa vadede açıktan İran’a saldırmak istemezler. Ambargodan sonra daha yıpratıcı saldırılar başlar, İran’ı içeriden çökertmeye çalışırlar. Ama Irak işgali gibi bir operasyon bugünkü küresel konjonktürde çok da mümkün görünmüyor.
Şu bir gerçek ki; bugüne kadar ABD-İran gerilimlerinin tamamından İran kazançlı çıkmıştır. ABD’nin bölgeye müdahaleleri İran’ı değil, İran’ın düşmanlarını zayıflatmıştır. Afganistan ve Irak işgali iki ülkeyi de mahvetti ama İran’ın jeopolitik genişlemesine büyük katkı sundu, düşmanlarını zayıflattı ya da bitirdi.
Irak işgali İran’ın bu ülkeye hakimiyetiyle, kontrolüyle sonuçlandı. Dolayısıyla ABD ile İran hiçbir zaman açıkça çatışma içine girmedi.
İran ve İsrail, bölgede çatışmacı dil kullanan iki ülke. Her ikisi de bu dilden, çatışma ve gerilim politikalarından kazançlı çıktı. Çatışmadan güç devşiren ülkeler oldular. Ne garip ki bu iki ülke, yeryüzünün en azılı düşmanı gibi görünseler de, hiçbir zaman açıktan karşı karşıya gelmediler. Birbirlerine doğrudan dokunmadılar. Hep örgütler üzerinden, dolaylı savaştılar.
120 BİN ASKER NE İÇİN GELECEK?
ABD’nin, bölgeye 120 bin asker göndereceği konuşuluyor. Trump yalanladı ama o bilmez. Vakti gelince haberdar olur. Peki bu yığınak, bu hazırlık neden?
Açıktan vurma yerine İran içinde belli bölgelere nokta saldırılar bekleniyor. Özellikle nükleer tesislere yönelik. İşte yığınak; bu tür bir saldırıdan sonra İran’ın örgütler üzerinden, Irak ve Suriye’deki milisleri üzerinden ABD hedeflerine karşılık vermesine yönelik bir hazırlık. Şu anki görüntü böyle. Bu yüzden de ABD, Almanya, Hollanda gibi ülkeler Irak’taki kadrolarını büyük oranda geri çekmeye başladı.
İSLAM İÇ SAVAŞI, KIYAMETSAVAŞI, İKİ VELİAHT’IN İHANETİ
Ancak hem neoconlar hem S. Arabistan ve BAE, ABD askeri gücünü İran’a yönlendirme konusunda büyük çaba harcıyor. Aslında hepsi birlikte bir Kıyamet Savaşı istiyor. Bölgenin tamamına yayılacak bir savaşın, Müslüman toplumları tarih dışına iteceği ve belki bir yüz yıl daha ayağa kalkamaz hale getireceği muhakkak. Bu yüzden de gelişmeler aslında oldukça vahim.
ABD ve İsrail, İslam iç savaşı konusunda oldukça başarılı bir yöntem izliyor. Örgütler kuruyor, Müslümanları kullanıyor. Devletleri kontrol ediyor, birbiriyle savaştırıyor. Suudi Veliaht Muhammed bin Selman ile BAE’li Muhammed bin Zaid’i kontrollerine aldılar ve yeni bir şey deniyorlar.
İKİ VELİAHT, İKİ ÜLKE: HAÇLI SALDIRISININ TETİKÇİSİ OLDULAR
“Tanrıyı kıyamete zorlama” senaryosu ne yazık ki bugün S. Arabistan ve BAE üzerinden servis ediliyor. İki ülke bir Evangelist Haçlı çılgınlığının sözcüleri haline geldi. Mekke ve Medine’yi kontrol eden bu iki ülke, Veliahtlar üzerinden kontrol altında tutularak bir tür Haçlı Savaşları’nın tetikçilerine dönüştürüldü.
S. Arabistan ve BAE’ye bakılırsa ABD ve İsrail bütün güçleriyle İran’a saldırmalı. Arapları bu tehlikeden kurtarmalı. Çünkü onlara en büyük gelecek tehdidinin İran olduğu söylendi. İran da eylemleriyle buna zemin hazırladı, bu kanaati güçlendirdi. İşte şimdi asıl senaryo başlıyor.
Bu arada, bugüne kadar İran’ı tehdit gösterenlerin söz konusu ülkelere artık Türkiye’yi tehdit gösterdiklerini özellikle not edelim.
YENİ BİR ARAP-FARS SAVAŞI HAZIRLIĞI BU
1991 Körfez Savaşı Arap-Fars savaşıydı. Araplar yenildi, İran Irak’ı denetim altına aldı. Arap-Fars sınırı, İran-Irak sınırından Suriye-Ürdün sınırına geriledi. Son Suriye savaşı da Arap-Fars savaşıdır. Bu ülkede etkin olan İran, İsrail sınırına dayandı. Aynı İran, Yemen üzerinden de S. Arabistan’ı, Arap ana karasını sıkıştırmaya başladı.
Bütün bu savaşlar ve jeopolitik hesaplar Arap siyasi aklının körlüğü üzerinden servis edildi. Hepsinde S. Arabistan büyük oranda suçludur. Arap toprakları S. Arabistan yönetimi yüzünden adım adım işgal edilmektedir.
SUUDİ ARABİSTAN’A ÇOK BÜYÜK TUZAK KURULDU..
Şimdi bu siyasi körlük belki de en büyük hatayı yapmak üzere. Yeni bir Arap-Fars savaşı çıkarılacak. Öncekiler ülke düzeyindeydi, bu sefer bölgesel düzeyde bir hazırlık var. Araplarla İranlıları tokuşturacaklar, kenara çekilip yıkımı izleyecekler. Başarırlarsa bu savaş belki onlarca yıl sürecek.
Bütün bunlar üzerine sözüm şu: Tuzak S. Arabistan’a kuruldu. İmha planı o ülkeye yöneldi. “Himaye ederek imha et” politikasıdır bu.
Neden böyle. Çünkü Mekke de Medine de S. Arabistan’da! Çünkü geleceğe doğru yüzyıllık bir hesap var önümüzde.
Türkiye’nin verdiği mücadeleyi böyle bir iklim içinde değerlendirip öyle konuşun derim.
ABD-İran değil, Arap-Fars savaşı bu.. * O iki Veliaht bütün coğrafyayı yakacak. * O toplantı neden Mekke’de yapılıyor? * Kudüs’ten sonra Mekke de rehin düşmesin!
04:0021/05/2019, Salı
G: 21/05/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“Mekke savaşları” ve “Tanklar Kabe’ye dayanmadan” başlıklı yazılar yazıp, kitap hazırladığım zaman, çoğu insan bunun çok ileri bir yorum ya da endişe olduğunu düşündü.
* ABD-İran değil, Arap-Fars savaşı bu.. * O iki Veliaht bütün coğrafyayı yakacak. * O toplantı neden Mekke’de yapılıyor? * Kudüs’ten sonra Mekke de rehin düşmesin!
* ABD-İran değil, Arap-Fars savaşı bu.. * O iki Veliaht bütün coğrafyayı yakacak. * O toplantı neden Mekke’de yapılıyor? * Kudüs’ten sonra Mekke de rehin düşmesin!
14 Mayıs, Salı
Irak işgali, Suriye savaşı, Yemen iç savaşı gibi lokal savaş alanlarının dışına taşacak yeni bir fırtına yaklaşıyordu, bunu görüyordum, ama bu boyutta bir felaketi anlatmak oldukça zordu.
Çünkü sessizlik zamanlarında neler döndüğünü anlamak da anlatmak da zordur. Artık ülke düzeyinden bölgeselsavaş düzeyine geçiliyordu ve iyi takip edenler için, bunun güçlü işaretleri ortaya çıkmıştı.
BİZE MEZHEP SAVAŞI OLARAK PAZARLADILAR..
1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana aslında hep aynı proje işliyordu. Her krizde, her işgalde, her çatışmada biz bu büyük hesabın o anki aşamasına tanık oluyorduk.
Yaptığımız hata; bütün bunları birbirinden bağımsız olaylar gibi algılamamızdı. Bu yüzden de bölgemize yönelik yüzyıla yayılan hesapların çok ağır faturalarını ödüyoruz.
Bu savaşlar bize bazen Taliban ve el Kaide gibi terör örgütleri olarak, bazen Kaddafi ve Saddam gibi otoriter lider sorunu olarak, bazen kimyasal silah, bazen başka başlıklarla pazarlandı. En vahimi de bazen mezhep savaşı olarak, Şii-Sünni kavgası olarak pazarlandı.
ONLAR SÖYLEDİ BİZ İNANDIK,OYSA KENDİMİZİ VURUYORDUK
Açık söyleyeyim bunların hepsinde büyük oranda başarılı da oldular. “İslam kendi içinde savaşacak”, “İslam iç savaşı” söylemleri bu amaçla üretildi ve uygulamaya sokuldu.
Sadece mezhepler değil, modern, geleneksel, sufi, batıcı ya da batı karşıtı diğer birçok kategoriler oluşturuldu ve buna göre siyasi, ekonomik projeler uygulandı.
Otuz yıldır bu anlatılanların yüzlerce örneğini yaşadık. Aslında harita da, fotoğraf da netti ama zihinlerimiz öyle bulandırıldı, gözlerimiz öyle kör edildi ki, bütün bu savaşları sadece onların anlatımıyla, söylemiyle algılama durumunda kaldık.
Hesap şuydu: Batı, Müslüman dünyayı tarih dışına itmeyi, bu coğrafyadan yeni bir gücün yükselişini engellemeyi, coğrafyada ikinci bir 20. yüzyıl denetimi ve paylaşımı yapmayı 21. yüzyıla dönük küresel hesaplarının merkezine koymuştu.
İSLAM’I İSLAM’LA SAVAŞTIRMAK. TARİHİ, COĞRAFYAYI, DİNİ VURMAK.
Aslında coğrafyaya “Haçlı Seferleri” mantığı ile bir kez daha topyekün savaş ilan ediliyordu. Bu, coğrafyamız için ikinci kez “1. Dünya Savaşı” müdahalesiydi.
Detaylar gözlerimizi körleştirmesin. 21. yüzyıla, dünyadaki güç kaymalarına, yeni siyasi ve ekonomik blok/güç yükselişlerine dikkatle bakalım. Batı bu büyük değişimde hem İslam’la savaşıyor hem de Müslümanları dünyanın diğer yükselen güçlerine karşı bir silah olarak kullanıyor.
Daha ileri gidelim, Batı İslam’la İslam’ı savaştırıyor, Müslümanları kendi coğrafyalarına, tarihlerine hatta dinlerine karşı kullanıyordu. İşte şimdi, örgütler üzerinden yürütülen, coğrafyanın tamamını yakıp yıkacak bir fırtına ekiliyor.
ARAP-FARS SAVAŞI: O İKİ VELİAHT COĞRAFYAYI YAKACAK.
İran-ABD gerilimi olarak gösterilen şey aslında Arap-Fars savaşı çıkarmanın hazırlıklarıdır. İran’ın devrimi bir kenara bırakıp tam bir Fars yayılmacılığı ile Arap topraklarına doğru genişlemesi, S. Arabistan Veliahtı Muhammed bin Selman ve Birleşik Arap Emirlikleri’nden (BAE) Muhammed bin Zaid üzerinden bir Arap milliyetçiliği ile eşleştirildi.
Tamamen Batı’nın hegemonya hesabı altına gizlenmiş bir Fars ve Arap güç mücadelesi izliyoruz. Onlar kendi çıkarlarına sanıyorlar ama bu fırtınanın sonu coğrafyanın yıkımı, ABD ve İsrail’in zaferi olacaktır.
Böyle bir savaşta İslami ve dini olan ne varsa kullanılacak, savaş din ve mezhep üzerinden pazarlanacak, kitleler böyle yönlendirilecektir.
O TOPLANTI NEDEN MEKKE ‘DE YAPILIYOR? “SAVAŞI DİNLE PAZARLAMA”YA BAŞLADILAR
Biraz güncel hatırlatma yapayım:
1. Körfez İşbirliği Konseyi (KİK) üyesi Arap yönetimleri, İran’a karşı ABD askeri gücünün topraklarında konuşlanmasına izin verdi. Artık onların kara sahası da hava sahası da ABD ve İsrail’in olacak. Zaten öyleydi, bu daha da artacak.
2. S. Arabistan, KİK üyesi ve Arap Birliği üyesi olan ülkeleri Mekke’de toplayacak. Onlara İran tehdidini anlatacak, savaşa karşı güçlü bir Arap Bloku oluşturmayı deneyecek.
3. Peki, neden Cidde ya da Riyad değil, neden Dubai değil, neden başka bir başkent değil de Mekke? Toplantı neden burada yapılıyor? Çünkü savaşın pazarlanması şimdiden başlatıldı. Araplar ve İranlılar bu savaşta tamamen dini değerleri kullanacak.
“BİZ HAZIRIZ” ÇAĞRISI YAPACAKLAR
4. Öyle çirkinlikler göreceğiz ki, İslam dünyası çok ciddi zihinsel bir parçalanma dönemine girebilir. Çünkü amaçları Müslümanları, utançlarından başlarını bile kaldıramayacak hale getirmektir. Hesapbudur. Asıl yıkım budur.
5. Muhtemelen Mekke toplantısında ABD ve İsrail’e “Biz hazırız” çağrısı yapılacak.
6. ABD öncülüğündeki Atlantik ittifakı, İslam’la savaşlarında İran’ın kontrolsüz ihtiraslarını, yayılmacılığını çok iyi kullandılar. Araplara da bu tehdidi büyüterek anlattılar ve onları ikna ettiler. S. Arabistan ve BAE’nin başını çektiği ülkeler bütün geleceklerini, kaynaklarını İran’la savaşa kilitlediler.
PEKİ, TÜRKİYE’YE NİYE BU KADAR SALDIRIYORLAR?
7. İşler bu noktaya gelmeden belki “sakinleştirici” bir müdahale söz konusu olabilirdi. Türkiye burada bir rol üslenebilirdi. Ama BAE’nin korkunç Türkiye düşmanlığı ve açık saldırganlığı bu yolu kapattı.
8.BAE, Mısır ve S. Arabistan, İran düşmanlığını alabildiğine yayarken “Türkiye tehdidi” ve düşmanlığını da bütün coğrafyaya yayıyorlar. Irak’ta, Suriye’de, Libya’da, Sudan’da, Somali’de, Türkiye nerede varsa oradan Türkiye’yi vuruyorlar. Bir yandan İran’la savaşa hazırlanıyorken aslında Türkiye ile açıktan savaşa başladılar bile.
KUDÜS’TEN SONRA MEKKE Mİ?
9.ABD İran’a açıktan saldırmaz. İsrail de saldırmaz. İran tehdit üzerine gelirken sınırlarının çok uzağında savaşlar çıkartır. Bu sefer de Irak’ta, Suriye’de, Lübnan’da savaşacaktır. ABD-İsrail ve Araplarla İran’ın savaşı bu ülkelerde olacaktır.
10. Böyle bir durumda Batı, bu savaşı keyifle izleyecek, belki onlarca yıl sürecek bu kaostan alabildiğine yararlanacaktır. Aslında coğrafya diye bir şeyin kalmayacağını herkes görebilir.
11. İşte o zaman Mekke ve Medine meselesi bütün Müslümanların ortak siyasi sorununa dönüşecektir. Kudüs’ten sonra Mekke’nin de rehin düşmesi, BAE-Suud siyasi körlüğünün sonucu olacaktır.
12. “Tanklar Kabe’ye Dayanmadan” bu fırtınayı durdurma çağrılarını bu yüzden yapıyordum.
13. Basra Körfezi’ndeki yığınak İran’ı vurmak için değil, Arap dünyasını paramparça etmek, İslam’ı evinde vurmak içindir..
S-400’leri aldık. Ne olacak? *ABD bize mi saldıracak? *Bu nasıl bir tehdit dili? *Neye hazırlanıyorsunuz?
04:0024/05/2019, Cuma
G: 24/05/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“S-400 alırsanız ABD yaptırım yapacak. Dahası NATO yaptırımı ile karşı karşıya kalacaksınız..” Tehdit bu!
Bazı ABD’li yetkililer; “Türkiye çok gerçek sonuçlarla karşılaşacak” diyor. Birçok basın yayın kuruluşu üzerinden Türkiye’ye ayar veriliyor, şantajlar yapılıyor.
*S-400’leri aldık. Ne olacak? *ABD bize mi saldıracak? *Bu nasıl bir tehdit dili? *Neye hazırlanıyorsunuz?
*S-400’leri aldık. Ne olacak? *ABD bize mi saldıracak? *Bu nasıl bir tehdit dili? *Neye hazırlanıyorsunuz?
17 Mayıs, Cuma
Daha önce “Patriot verelim” (yalan ve oyalama taktikleri), “ekonominizi çökertiriz”, o silahlar NATO için tehlike, “alırsanız F-35’leri teslim etmeyiz” gibi baskının, tehdidin, şantajın her türünü masaya süren ABD, bu sefer başka türlü bir tehditler karşımızda.
ABD 15 TEMMUZ SALDIRISINDAN SONRA HER ALANDA BİZİ VURUYOR
Olağandışı bir dil bu. Daha çok zihinlerindekini açık eden bir dil. Açıkça “düşman” dili. Artık NATO ittifakı, ABD ile ortaklıklar, Batı bloku ile ilişkiler gibi bağların çoktan aşındığına, belki de koptuğuna, ABD ve Türkiye’nin birbirlerini “tehdit” olarak gördüklerine işaret eden bir dil.
Bunun bir adım sonrası “sizi vururuz” demektir. Bunu herkes biliyor. Hepimiz ABD’nin Türkiye’yi bütün bölgede tecrit etmeye çalıştığını, bu amaçla karşımıza bir Arap Bloku inşa etmeye başladığını, bu ülkeler üzerinden bütün bölgede bir Türkiye nefreti yaydığını biliyoruz. Sudan’dan Somali’ye, Basra Körfezi’nden Suriye’nin kuzeyine kadar her alanda ABD saldırılarıyla yüz yüzeyiz.
15 Temmuz saldırısı bir ABD saldırısıydı. FETÖ üzerinden bir müdahaleydi. Savuşturuldu. ABD ve müttefikleri Türkiye’nin milli direncine yenildi. O çokuluslu proje o an için çöktü. Başarsalar Türkiye Suriyeleşecek, parçalanacak, 1. Dünya Savaşı’ndan sonra ikinci kez harita çizimlerine geçilecekti.
BELEDİYE SEÇİMLERİNE BİLE MÜDAHALE ETTİLER
Ama 15 Temmuz’dan sonra ABD saldırıları devam etti. Suriye ve Irak üzerinden Türkiye’yi sıkıştırma, güneyden çevreleme çalışmaları hızlandı. PKK ve DEAŞ bu amaçla etkin biçimde kullanıldı, kullanılıyor.
İçeride terör örgütleriyle bazı siyasi partiler arasındaki ortaklık, sonradan bunlara bazı “Muhafazakar Muhalefet” çevrelerinin de katılması Türkiye’yi köşeye sıkıştırma planının parçasıydı. Son İstanbul Belediye Başkanlığı seçiminde bile bu çokuluslu organizasyonun nasıl müdahil olduğuna tanık olduk.
ABD ve İsrail, daha genişanlamda, S. Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) üzerinden Türkiye’ye yönelik bölgesel ölçekte saldırılar yürütüyor. Medyadan siyasilere, içeriden dışarıya, Türkiye karşıtı kim varsa bu iki ülke üzerinden fonlanıyor, ülkemize karşı daha da kışkırtılıyor. Yine bu ülkeler üzerinden Türkiye’nin bütün bölgesel varlığı, etkisi, birimleri hedef alınıyor.
Siyasi, askeri ve ekonomik anlamda ülkemize karşı yürütülen bir saldırı kampanyası var.
TÜRKİYE’Yİ SAVUNMASIZ BIRAKMAK İSTİYORLAR? NEDEN, BİR HAZIRLIK MI VAR?
ABD ve İsrail’in bölge ülkeleri ve terör örgütleri üzerinden yürüttüğü saldırıların dışında artık açıktan saldırının, doğrudan saldırının zemini oluşturulur oldu. S-400 meselesi doğrudan saldırı gerekçesi yapıldı. Neden?
Türkiye’yi neden hava savunmasız bırakmak istiyorlar?
Türkiye’ye yönelik bir operasyon/saldırı yapılacak da, S-400’ler bu saldırıyı mı engelleyecek?
Türkiye’nin hava sahasının güçlendirmesi ABD ve müttefiklerini neden rahatsız ediyor? Ne demek istiyorlar? “Zayıf halde bekleyin, bizim size bir sürprizimiz olacak, o zamana kadar hiçbir hazırlık yapmayın” mı diyorlar bize?
EGE VE DOĞU AKDENİZ’DE ZORLU BİR MÜCADELE BAŞLADI, YAKLAŞAN FIRTINAYI GÖRMELİYİZ..
Bu çok ciddi bir durum var ortada. Tehlike ABD ve İsrail’den geliyor. Türkiye için açık, yakın ve en büyük tehdit burasıdır. Tehlike onların truva atları olan devletlerden geliyor. Hep beraber Türkiye’ye içeriden müdahale, olmazsa doğrudan müdahale yapmaya çalışıyorlar.
Türkiye hemen, hiç vakit kaybetmeden hava savunma gücünü artırmak zorunda. Olağanüstü bir hız ve kararlılıkla bunu yapmak zorunda. Milletimiz ve devletimiz güneyden ve Batı’dan gelecek yeni tehditlere, saldırı girişimlerine karşı teyakkuza halinde olmalı.
Yaklaşan fırtınayı görmeliyiz. ABD ve müttefikleri İran’ı tehdit ederken Ege, Doğu Akdeniz ve Suriye’nin kuzeyinde Türkiye’ye bir müdahale söz konusu olabilir. Doğu Akdeniz’deki yığınak, enerji çevreleri üzerindeki kavganın sertleşmesi, Türkiye’yi bölgenin dışına itme çabaları, Ege’de İsrail ve Yunanistan’la birlikte Türkiye’yi kışkırtma çabaları..
Bunlar sıradan, olağan gerilimler değil.
* Türkiye’de her darbe bir dış müdahaleydi.. * Bundan sonra, her darbe teşebbüsü işgal girişimidir. * Kapımızın önünde cepheler kuruyorlar, çevreleniyoruz * İşte tam bu sırada içeride hareketlilik başlıyor, dikkat!
04:0028/05/2019, Salı
G: 28/05/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Önceki gün, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın daveti üzerine Yassıada’daydık. Menderes ve arkadaşlarının 11 ay yargılanıp daha sonra İmralı’da idama götürüldüğü, o utanç tarihinin yazıldığı yerde.
* Türkiye’de her darbe bir dış müdahaleydi.. * Bundan sonra, her darbe teşebbüsü işgal girişimidir. * Kapımızın önünde cepheler kuruyorlar, çevreleniyoruz * İşte tam bu sırada içeride hareketlilik başlıyor, dikkat!
* Türkiye’de her darbe bir dış müdahaleydi.. * Bundan sonra, her darbe teşebbüsü işgal girişimidir. * Kapımızın önünde cepheler kuruyorlar, çevreleniyoruz * İşte tam bu sırada içeride hareketlilik başlıyor, dikkat!
21 Mayıs, Salı
Soruları cevaplarken Erdoğan’ın bir sözü vardı:
“Bir daha bu ülkede darbe olmayacak…” “Biz güçlü olursak olamayacak”
anlamında bir sözdü. Sanki
Yassıada’ya gidişimizin özeti
ydi bu söz.
HER DARBE MİLLETİMİZE SALDIRIDIR HER DARBE BİR DIŞ MÜDAHALEDİR.
27 Mayıs, 12 Eylül, 28 Şubat, 17-25 Aralık ve 15 Temmuz..
Her biri belli bir iktidar gücünün yerini sağlamlaştırmak için milletimize karşı müdahaledir. Bu darbeler devlete değil millete yapılmıştır. Bu darbelerin tamamı millete saldırıdır.
Ekonomi, dış politika, güvenlik aklınıza ne gelirse, yıllar içinde karşımıza büyük tehditler olarak çıkan her konu, darbeler döneminde verilen tavizlerin ürünüdür.
Bütün darbeler, milletin iradesini rehin almak, ezmek için, onların üstünde yeniden o çokuluslu iradeyi hâkim kılmak için yapılmıştır.
Bütün darbeler devleti korumak olarak pazarlanmış ancak milletin üzerinde dış vesayet tesis etmek için yapılmıştır.
VESAYET DÜZENİNİ O DARBELERLE KORUDULAR
Ne zaman milletimiz güçlenip vatanına, geçmişine, bugün ve yarınına sahip çıkmaya çalışsa o çokuluslu irade harekete geçmiş ve darbe yapmış, Osmanlı sonrası kurulan vesayet düzeni, bu darbelerle sağlama alınmıştır.
Bu da, her darbenin aslında Türkiye’ye bir dış müdahale olduğu gerçeğini görmemiz anlamına gelmektedir.
O vesayet, o müdahale, o dolaylı işgal, siyasi ve askeri bürokraside, ekonomi finansta, entelektüel alanda yetiştirdiği kadrolar üzerinden yürütülmüştür.
Bu yüzden darbelerin tamamını Türkiye’ye müdahale, saldırı olarak görmek acı gerçeğimizdir.
ÖNCE İSTANBUL’U ELE GEÇİRECEKLERDİ. 15 TEMMUZ BU YÜZDEN İŞGAL GİRİŞİMİ.
Türkiye, kurulduğundan bu yana ilk kez o vesayetten o kontrolden kurtulmak için çok güçlü bir dalga yakaladı. Biz buna tarihin dönüşü diyoruz.
Yüz yıl sonra, Selçuklu’dan bu yana devam eden siyasi gelenek harekete geçti, mucizevi bir hareket gelişti.
Millet kendi yolunda yürüyecek, devlet ona göre biçim alacak, tarih kendi havzasına dönecek, coğrafya bize göre biçimlenecek.. Yol bu, mücadele bu, hedefimiz bu.
Ama 17/25 Aralık’ta ilk saldırıyı yaptılar. 15 Temmuz’da Birinci Dünya Savaşı’ndan sonraki en ağır saldırıyı yaptılar. Doğrudan dış müdahaleye giriştiler. İstanbul’u Anadolu’dan koparmanın planını yaptılar ve uyguladılar.
15 Temmuz bir darbe değil, saldırıydı, işgal girişimiydi. Klasik darbe dönemi geçmiş, yeni müdahale yöntemleri masaya sürülmüştü.
DIŞARIDAN MÜDAHALE VAR, İÇERİDE HAREKETLİLİK VAR…
15 Temmuz’da FETÖ’yü tetikçi olarak kullandılar. Ama ellerinde sadece FETÖ yok, biliyoruz. Bundan sonra kimleri nasıl kullanacaklarını az çok görüyoruz.
Bunları sadece 27 Mayıs’ı hatırlatmak için yazmıyorum. Bunları geçmişe bakarak değil, geleceğe bakarak yazıyorum.
Tehlike devam ediyor. Türkiye’ye dışarıdan ve içeriden müdahale devam ediyor. Suriye’nin kuzeyinde Türkiye karşıtı cephe kuranlar Doğu Akdeniz’e iki yüz savaş gemisi yığdı.
Ege adalarını füze üssüne dönüştürdü. Romanya ve Bulgaristan’a asker, tank, füze yığınağı yapıyor.
KAPIMIZIN ÖNÜNDE CEPHELER KURUYORLAR, ÇEVRELENİYORUZ.
Sınırımızın altmış kilometre dışına Dedeağaç’a bize karşı asker, zırhlı araçlar yerleştiriyorlar. Güneydoğu’dan kuşattılar, Akdeniz boyunca Güney’den kuşattılar. Şimdi Ege ve Batı Trakya’dan, Bulgaristan ve Romanya’dan çevreliyorlar.
ABD ve İsrail, bütün bunları Rusya için mi yapıyor sanıyorsunuz. İran için mi yapıyor? Çin için mi?
Türkiye için Türkiye! Çevrelenen ülke biziz. Açın gözlerinizi!
Bunlar bizim sınırlarımız, bizim çevremiz, bizim evimizin önü. Savaş gemilerini, uçak gemilerini, füzelerini, askerlerini eşiğimize, kapımızın dibine kadar yerleştirdiler, her geçen gün daha da çok yığınak yapıyorlar.
İŞTE TAM DA BU SIRADA DARBE TARTIŞMASI YENİDEN BAŞLIYOR..
Bunları kim Türkiye kamuoyunun dikkatinden uzak tutuyor? Kim böyle bir şey yokmuş gibi kamuoyu oluşturuyor? Kim böyle bir şey yok diyorsa, bunları hafife alıyorsa ondan uzak durun. Mutlaka ama mutlaka başka bir ajandası vardır.
Tam bu sırada içeride yeniden hareketlenmeler dikkat çekiyor, konuşuluyor da. FETÖ yapıları yeniden organize oldu. 15 Temmuz öncesi gibi harekete geçti. Ekrem İmamoğlu ile beraber, onun adaylığını kullanıp, onunla kamufle olup daha büyük bir ajanda uyguluyor.
Darbe senaryoları yeniden sesli konuşulur hale geldi. Dışarıdan yönetilen yeni bir müdahale olacağı yönünde kuşkuların ötesine geçen bir söylenti var.
MÜDAHALE İÇİN FIRSAT KOLLUYORLAR
Ülkemiz bugün, Birinci Dünya Savaşı’na benzer tehditleri göğüslüyor.
Çanakkale’de karşımızda ne kadar millet ve devlet varsa bugün hepsi yeniden karşımızda ittifak kurdu. Aynı ittifakı içeride de oluşturdular. İçişgalcileri de sahaya sürdüler.
15 Temmuz’da İstanbul’u Anadolu’dan koparmaya çalışanlar bugün yeniden İstanbul projesi uyguluyor. 15 Temmuz’da Anadolu’yu Suriyeleştirmeye çalışanlar bugün aynı planı yeniden sahaya sürüyor.
Dışarıdaki ittifak çok geniş. İçerideki ittifak çok geniş. Bir müdahale için hem bölgesel şartların hem de içerideki ortamın uygun olduğunu düşünüyorlar.
HER DARBE TEŞEBBÜSÜ, İŞGAL GİRİŞİMİ KABUL EDİLECEKTİR..
Ama artık bu ülkede darbe olmayacak. Bundan sonrası darbe değil saldırı olacak. Her darbe girişimi dış müdahale olacak. İşgal girişimi olacak. Onlar bu ülkenin hainleri olacak, tarihin yanlış sayfalarında yer alacak.
Her darbe girişimine karşı bir istiklal mücadelesi verilecek. Çanakkale’de verildiği gibi destansı bir mücadele verilecek.
Milletimizi yüz yıl daha vesayet altına almaya dönük bu tür müdahaleye girişenler Amerika kabul edilecek, İsrail kabul edilecek, İngiliz kabul edilecek, Suudi-BAE kabul edilecek. Yüz yıl önce verdiğimiz mücadele bir kez daha verilecek.
Büyük bir fırtına bu. Ama bu millet bin yıldır bu coğrafyada bundan çok daya büyük fırtınaları susturmayı bilmiştir. Yine bilecek, göreceksiniz. Tarih döndü, ne yapsanız bunu engelleyemezsiniz.
“Türkiye’yi durdurmak” artık mümkün olmayacaktır.
“Sakın S-400 alma” ne demek? Bizi ne ile tehdit ediyorsunuz? Yeni bir 15 Temmuz’la mı? Yoksa başka tür saldırıyla mı? * Güney’de ve Batı’da bu yığınak, bu üsler neden? * Bin yılın hesaplaşması bu!
04:0031/05/2019, Cuma
G: 31/05/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye bin yıllık bir hesaplaşma ile karşı karşıya. Ülkemiz, İstanbul’un fethinin intikamını almak isteyenlerin, Anadolu fethinin kapısını aralayan Malazgirt’in intikamını almak isteyenlerin, Anadolu’da Haçlı istilasına yönelik direnişin intikamını almak isteyenlerin, yüzlerce yıl boyunca Müslüman dünyanın öncüsü olup tarih ve coğrafyayı biçimlendirdiğimiz için intikam almak isteyenlerin tehdidi altında.
* “Sakın S-400 alma” ne demek? Bizi ne ile tehdit ediyorsunuz? Yeni bir 15 Temmuz’la mı? Yoksa başka tür saldırıyla mı? * Güney’de ve Batı’da bu yığınak, bu üsler neden? * Bin yılın hesaplaşması bu!
* “Sakın S-400 alma” ne demek? Bizi ne ile tehdit ediyorsunuz? Yeni bir 15 Temmuz’la mı? Yoksa başka tür saldırıyla mı? * Güney’de ve Batı’da bu yığınak, bu üsler neden? * Bin yılın hesaplaşması bu!
24 Mayıs, Cuma
Birinci Dünya Savaşı sonrası Anadolu direnişini yükseltip bütün coğrafyaya örnek olanlardan, yüz yıl sonra coğrafyayı yeniden toparlamaya girişenlerden, 15 Temmuz’da tam İstanbul’u ele geçirecekken muhteşem bir direnişle buna engel olanlardan intikam almak isteyenlerin tehdidi altında.
TÜRKİYE ÇEVRELENİYOR. PEKİ NEDEN ŞİMDİ, NELER OLUYOR?
Bir asır önce tarih dışına itmeye çalıştıkları milletimiz, yüz yıllık sabırdan sonra yeniden ayağa kalkarak, bir kez daha yükseliş dönemini başlattı. İşte tam bu sırada, içeride operasyonlarla, dışarıdan çevrelemeye, terör örgütlerini seferber etmeyle, çokuluslu bir iç cephe inşa etme girişimiyle yeniden tarih dışına itilmeye, durdurulmaya çalışılıyor.
Ekonomik baskı altına alınıyor, siyasi baskı altına alınıyor, savunma alanında kendini korumaya dönük girişimleri sabote edilmek isteniyor. Gezi olaylarında büyük projelerin iptali istenmişti. 15 Temmuz’da tam teslimiyet istenmişti.
BÜTÜN GÜNEY SINIRLARIMIZ, BATI SINIRLARIMIZ ASKERİ ÜSLERLE DOLDU
Suriye’nin kuzeyinde yüzlerce kilometrelik Türkiye karşıtı cephe kuruldu. İran sınırından Akdeniz’e kadar bütün güney kapılarımıza askeri üsler kuruldu, ordulara yetecek mühimmat yığınağı yapıldı. Doğu Akdeniz’deki askeri yığınak, dünyanın hiçbir bölgesinde yok.
Karadan güney kapılarını kapatanlar denizden de kapatmaya çalışıyor. Ege Denizi birden hareketlendi. İsrail, S. Arabistan ve BAE dâhil, Batı dünyası adalara yoğunlaştı. Askeri tatbikatlar yapılıyor, Türk donanmasını imha planları ortalarda uçuşuyor, adalar füze üslerine dönüştürülüyor.
Batı kapısında da denizden bir çevreleme artık ayan beyan ortada. Yetmedi, Yunanistan toprakları, sınırımızın hemen dibi askeri üslere dönüştürülüyor. Yine ABD, İsrail ve Avrupa, Dedeağaç’tan sonra Bulgaristan ve Romanya’ya alabildiğine yığınak yapıyor.
BU HAZIRLIK HANGİ ÜLKEYE KARŞI? İRAN, RUSYA YA DA ÇİN Mİ? TABİİ Kİ HAYIR!
Kimse merak etmiyor mu? “İran sınırından Akdeniz ve Ege boyunca Karadeniz’e kadar uzanan bu çevreleme neden” diye sormuyor mu?
Bu kadar askeri hazırlık İran için mi? Rusya için mi? Çin için mi? Elbette hiçbiri değil. Hepsi Türkiye için.
Savunma sanayiindeki yerlilik atılımını sona erdirin, diyorlar. Tanklar, toplar, füzeler, gemiler, helikopterler, yerli yazılımlar yapmayın, diyorlar. Başkanlık sistemine, İstanbul Havaalanı’na karşı çıktıkları gibi, Türkiye’yi kendine getirecek her şeye pervasızca karşı çıkıyorlar.
BİZİ NE İLE TEHDİT EDİYORSUNUZ? YENİ BİR 15 TEMMUZ’LA MI? YOKSA BAŞKA TÜR SALDIRIYLA MI?
“S-400 alırsanız ABD yaptırım yapacak. Dahası NATO yaptırımı ile karşı karşıya kalacaksınız..” diyenler Türkiye’yi ne ile tehdit ediyor?
Yeni bir 15 Temmuz’la mı? Karadan saldırıyla mı? Denizden saldırıyla mı? Yeni terör dalgasıyla mı? Ekonomik terörizmle mi?
O askeri üsler, o cepheler bu amaçla mı kuruldu? “Türkiye çok gerçek sonuçlarla karşılaşacak” ne demek? Hem ABD, hem İsrail, hem NATO, hem bazı bölge ülkeleri hep birlikte mi Türkiye’yi vuracak? Ne anlama geliyor bu cümleler?
BİZİ SAVUNMASIZ BIRAKMAYA ÇALIŞIYORLAR. BİR ŞEY PLANLIYORLAR!
Hiçbir ülke Türkiye’ye böyle bir tehdit savuramaz. Hiçbir ülke Türkiye’yi kendi hava savunma gücünü kurmaktanvazgeçiremez. Hiçbir ülke, askeri vesayeti yeniden tesis edemez, savunma bağımlılığına mahkum edemez.
Bütün bu söylemlerin, tavırların, hazırlıkların tek bir adresi var: Türkiye’yi çevreleyenler kesinlikle bir şeyler planlıyor.
“Sakın S-400 alma” şantajı da tam bu planı uygulayacakken Türkiye’yi savunmasız bırakma amaçlıdır. Ne yani İstanbul’u mu bombalayacaksınız? 15 Temmuz’da milletin meclisini bombalayanlar şimdi nereleri bombalamayı planlıyor?
Yaklaşan fırtınayı görmeliyiz. ABD ve müttefikleri İran’ı tehdit ederken Ege, Doğu Akdeniz ve Suriye’nin kuzeyinde Türkiye’ye bir müdahale tehlikesi söz konusudur.
BATI VE DOĞU KAPISINI KAPATTIK. TÜRKİYE BU KUŞATMAYI YARACAK..
İşte bu yüzden; Türkiye, Fırat Kalkanı ve Afrin müdahalesiyle kendisini çevrelemeye çalışan çokuluslu cepheye karşı büyük adımlar atmıştı. Suriye’nin kuzeyinde oluşturulan Türkiye Cephesi’nin Akdeniz’e açılan kapılarını kapattı.
İşte bu yüzden; Türkiye şimdi, “Pençe” operasyonuyla bu büyük cephenin doğu kapısını da kapatıyor. İran sınırından Akdeniz’e uzatılmak istenen ve arkasında terör örgütlerinden S. Arabistan ve BAE gibi bölge ülkelerine, ABD ve İsrail’den Atlantik İttifakı’nın neredeyse tamamına yakın ülkelerinin yer aldığı büyük kuşatmayı yarmak için ikinci güçlü adımı atıyor.
Ama asıl savaş, asıl mücadele, Doğu ve Batı kapıları kapatılan o çokuluslu cepheyi Suriye’nin kuzeyinde etkisiz hale getirmek olacaktır.
BÜTÜN DOSYALAR MASAMIZDA.. BÜTÜN CEPHELER TEKRAR AÇILDI
Tarihimizin bütün kapanmamış dosyaları önümüzde. Bizim dosyalarımız da onların dosyaları da. Coğrafyamızın bütün kapanmamış cepheleri masamızda. Bizim de onların da masasında.
Yüz yıl sonra yeniden coğrafya inşa edilirken biz kimin coğrafya tasarımına razı olacağız? Boyun eğersek, diz çökersek, pes edersek onların bize reva gördüğü bir ülkede, sınırlarını yeniden onların belirlediği bir coğrafyada, belki zamanla şehir devletlerine bölünerek yüz yıl daha kaybedeceğiz. Biz değil, çocuklarımız, torunlarımız kaybedecek.
BİZE DÜŞEN TARİHİ KİMLİĞİ, SİYASİ GENETİĞİ DİRİ TUTMAK..
Bu yüzden, Türkiye içinde hiçbir konu yerel, Türkiye ile sınırlı değildir. Hepsi çokuluslu bir hesaplaşmanın parçasıdır. Bu ülkede, İstanbul belediye seçimleri bile bu hesaplaşmanın parçasıdır. “Zulüm 1453’te başladı” diyenler Malazgirt’in de intikamını, İstanbul’un fethinin de intikamını almaya çalışıyorlar.
Onlar bu hesaplaşma için sınırlarımıza dayanıyorsa, kapılarımıza geliyorsa, şehirlerimize nüfuz ediyorsa, vakıflarımıza, cemaatlerimize kadar sızıyorsa, ekonomimizi vuruyorsa, değerlerimize saldırıyorsa, bizi millet yapan iradeyi kırmak için her yöntemi deniyorsa, bize düşen bu coğrafyada tarih yapan, coğrafya inşa eden siyasi genetiğe sarılmak, onu diri tutmak, onu harekete geçirmektir.
Kimse yanılmasın, bu hesaplaşmayı biz başlatmadık. Geldiler, coğrafyayı mahvettiler, sınırlarımıza dayandılar, “Sizi de bu halde görmek istemiyoruz, küçülmelisiniz” demeye başladılar. Bizim yüz yıllık dondurulmuş tarihten sonra kendi havzamıza dönmemizden korktular. Bu korku ile kendimize gelmeden, tam ayağa kalkmadan yeniden indirmek istiyorlar. Mesele budur.
Bir ülkeye, “Ekonominizi çökerteceğiz” demek ne demek? “Sakın S-400 almayın, yoksa size bütün yaptırımları uygularız, size iki hafta süre veriyoruz” demek ne demek?
Tekrar soralım: S-400’lerden neden korkuyorlar? Türkiye’yi havada savunmasız bırakmak istiyorlar. Neden peki? Bir şey mi deneyecekler? Nedir bu aceleleri, endişeleri? Bize, milli savunma sistemleri konusunda atılımlarınızı durdurun” diyorlar. Nedir bu? Hâlâ içerideki operasyonlara başka kılıflar mı arayacaksınız?
Bizler bütün iklimlerin çocuklarıyız. * Asla “bana ne” demeyi bilmeyiz. * Ortak dilimiz süper gücümüzdür. * İmparatorluk inşa eden irade budur. * Biz bayramlarımızı bile böyle yaşarız.
04:005/06/2019, Çarşamba
G: 5/06/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bizler bütün iklimlerin çocuklarıyız.
Anadolu, bu iklimlerin, kimliklerin kaynaştığı yerdir.
Coğrafyamızda yaşayan herkesin kaderinin bir şekilde kesiştiği yerdir.
* Bizler bütün iklimlerin çocuklarıyız. * Asla “bana ne” demeyi bilmeyiz. * Ortak dilimiz süper gücümüzdür. * İmparatorluk inşa eden irade budur. * Biz bayramlarımızı bile böyle yaşarız.
* Bizler bütün iklimlerin çocuklarıyız. * Asla “bana ne” demeyi bilmeyiz. * Ortak dilimiz süper gücümüzdür. * İmparatorluk inşa eden irade budur. * Biz bayramlarımızı bile böyle yaşarız.
29 Mayıs, Çarşamba
Geçmişinin, bugününün, kültürünün, siyasi kaderinin, merhametinin, şefkatinin, acısının, sevincinin, öfkesinin ve isyanının birleştiği yerdir.
Elimizin uzanamadığı, dokunamadığımız, koklayıp havasını yüzümüzde hissedemediğimiz, gönülden gönüle bağ kuramadığımız hiçbir coğrafya yoktur.
BU BİR SİYASİ TERCİH DEĞİL, KADERDİR. ANADOLU BU MİSYONUN ANAVATANIDIR.
Yeryüzünde adım atmadığımız, parmak izimizi işlemediğimiz, hafıza biriktirmediğimiz hiçbir kara parçası yoktur.
Biz çöktüğümüzde coğrafya çöker. Biz yükseldiğimizde coğrafya ayağa kalkar. Biz güldüğümüzde onlar da sevinmiş, biz matem yaşadığımızda onlar paramparça olmuştur.
Son bin yılın tarihi böyledir. Bugünün Türkiye’sinin mücadelesi yine budur. Bugün yaşadığımız sıkıntıların, verdiğimiz mücadelenin, yüz yıl sonra bir kez daha karşımızda devasa bir cephe inşa edilmesinin, bizim buna meydan okumayla karşılık vermemizin nedeni budur.
Bu bir siyasi tercih değil, kaderdir, bir siyasi genetiktir. Tarih ve coğrafya inşa etme sorumluluğudur. İşte Anadolu bu misyonun anavatanıdır.
BİZ ASLA “BANA NE” DEMEYİ BİLMEYİZ..
Bugün yürüdüğümüz yol, attığımız adımlar, verdiğimiz kararlar, içeriden ve dışarıdan estirilen fırtınalara, hazırlanan entrikalara, kitlesel zihin karartmalara rağmen geri adım atmayışımızın nedeni budur.
Bir cami inşa ederken buna göre düşünürüz, bir üniversite kurarken bu hesabı yaparız, daha ilkokullardan itibaren çocuklarımızın zihnini böyle biçimlendiririz.
Evlerimizde, kahvelerimizde bir dünya konuşulur. Sabah kahvaltılarında, akşam çaylarında eksiksiz bir dünya turu, bir coğrafya turu yapar, öğrendiklerimizi birbirimize anlatırız.
Biz asla “bana ne” demeyi bilmeyiz.
ŞAM BİZİM ŞEHRİMİZDİR. SARAYBOSNA İSTANBUL, ÜSKÜP ÜSKÜDAR GİBİDİR.
Biz büyük coğrafyanın acılarını içten içe yaşarız. İmkanlarımızı sonuna kadar kullanıp yanlarına koşarız. Bizim kahvelerimiz hala “Yemen’den gelir”, Şam bizim şehrimizdir, Saraybosna İstanbul’dur, Üsküp Üsküdar’dır. Bakü’den Kazan’a geçmeyi Fatih’ten Üsküdar’a geçmek gibi algılarız.
Mekke ve Medine’nin geleceğini kaygıyla düşünürüz, Basra’ya bizden uzaklaştırana öfkeleniriz. Yüz yıl önce Yemen ağıtları yakarken hissettiğimiz yürek yangınını yüz yıl sonra Bağdat yakılırken de aynen hissederiz. Kudüs’ü varoluşumuz biliriz.
Bunlar, coğrafyamızın şehirleri devletlerden güçlüdür, biliriz. Onlara inanır, bugüne ve geleceğin tarihine döneceklerini, bizi yeniden kaynaştıracağını biliriz.
BU HEM BİR GÖNÜL DİLİMİZDİR, HEM BİR ORTAK SİYASİ DİLDİR, BU ÇAĞININ EN ETKİLİ GÜCÜDÜR.
Toroslardan Karadeniz’in hırçın rüzgarlarına, Balkanlar’ın yüzlere yıllık hatırasından Kafkaslar’ın direncine, Afrika’nın çöllerinden Orta Asya’nın bozkırlarına, Himalayalar’dan Uzak Asya’nın yağmur ormanlarına kadar, acıları da, sevinçleri de, coşkuları da aynı duygularla hissederiz.
Öfkelerimiz, tepkilerimiz, endişelerimiz aynıdır. Bir gönül dili olduğu kadar ortak bir siyasal dil de konuşuruz. Kendimize, ülkelerimize, dünyaya dair gelişmelere aynı dil ve düşüncelerle cevap üretiriz.
Bu ortak dil, bu çağının en etkili siyasal gücüdür. En etkilisi olduğu için de, en ağır saldırılara maruz kalan söylemidir. Çünkü bu dil bir duruştur, bizim süper gücümüzdür.
IRAK’IN VE SURİYE’NİN KUZEYİ: TERÖRLE MÜCADELE DEĞİL, YARININ TARİHİNE DOKUNUŞ..
Coğrafyamızın merkezine, kanatlarına yapılan saldırıların, her birimizin ülkeleri içindeki iç çatışma tezlerinin nedeni de budur. Başkalarının bu güçten duyduğu endişedir. Bu gücün harekete geçmesini engellemeye dönüktür.
Suriye’nin kuzeyine yaptığımız müdahaleler sadece terörle mücadele değildir. Coğrafyanın yeniden biçimlenmesine, harita çizimlerine müdahaledir. Sadece bizim için değil, coğrafyanın geleceği içindir. Bir yabancı işgale, bir Batılı istilaya karşı koyma meselesidir.
Irak’ın kuzeyine yaptığımız “Pençe” harekatı sadece PKK ile mücadele değildir. İran sınırından Akdeniz’e karşı bölge dışı ülkelerin işgal planlarına müdahaledir.
Bunlar birer jeopolitik hamledir, yarının tarihinde kendini gösterecek dokunuşlardır. Çok daha keskin hesaplaşmalar gelecektir ve bunların üstesinden gelinecektir.
İŞTE İMPARATORLUKLARA GÜÇ VEREN BASİRET BU!
İşte gönlü coğrafyamız kadar geniş milletimizin bu operasyonlara verdiği destek budur. Bu, tarihsel hafızayı bugüne çağırmak kadar derin bir gelecek sezgisidir, imparatorluklara güç veren basirettir.
Ve işte bu sarsılmaz inanç ve karakter, bugünün dünyasında en üst siyasi hesaptan daha derindir.
Kato dağlarında bayramnamazı kılanlarla, Suriye ve Irak’ta çokuluslugüçlerle hesaplaşanlar o büyük mücadelenin insanlarıdır. Onların verdiği mücadeleyle, Afrika’nın derinliklerinden Sri Lanka’ya, Pasifik kıyılarına kadar mazlumlarla el ele kenetlenenler aynı dava, aynı duadır.
TEK BAŞIMIZA DİRENMEYİ GÖZE ALMAK.. BİZ ORTAK MİLLET OLMANIN ADRESİYİZ.
Biz asla yalvaran bir millet olmadık. Asla başkalarının gölgesine sığınarak varolmaya çalışan da olmadık. Bölgemizde hemen her ülke, kendi gelecekleri için Batılı orduları coğrafyamıza çağırırken biz, onlara ve efendilerine karşı tek başımıza ayakta durmayı göze alan bir milletiz. Doğu Asya’dan Atlantik kıyılarına karar bizi taşıyan güç, irade işte budur.
Bu ülke bir merhamettir, bir şefkattir, bir paylaşmadır, bir çelik iradededir, durmak nedir bilmeyen bir mücadeledir.
Çünkü biz, ortak millet olmanın adresiyiz.
Çünkü biz, bayramlarımızı bile, Doğu Türkistan’dan Atlantik kıyılarına, Balkanlar’dan Afrika’nın derinliklerine kadar “Biz” bildiklerimizle kutlarız.
Bu yüzden de, içeride ne kadar fırtına ekseler, dışarıdan ne kadar cepheler kursalar, Türkiye’yi ne kadar çevrelemeye çalışsalar da, 21. yüzyılın bu tarih yükselişi durdurulamayacaktır.
Bayramınız mübarek olsun!
Racon kesen adamı bırakın, arkasındaki güçlere bakın! * Ekrem üzerinden İstanbul planı üçüncü kez sahaya sürüldü. * KKTC’ye gönderip “Burayı da kurtaracağız” fotoğrafı verdiler. * Devletin valisine “it” diyen Ekrem, 15 Temmuz’u hatırla! Pensilvanya’da yerin hazır mı?
04:0011/06/2019, Salı
G: 11/06/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Arkasındaki güçlerden cesaretalıyor. Onların gücüyle Türkiye’yi hırpalıyor. Onların gücüyle kabadayılık yapıyor. Onların gücü ve talimatlarıyla önüne gelene meydan okuyor.
* Racon kesen adamı bırakın, arkasındaki güçlere bakın! *
* Racon kesen adamı bırakın, arkasındaki güçlere bakın! *
4 Haziran, Salı
O bir rol adamı. Bir ihale adamı. Bir senaryo yazılmış, oraya oturtulmuş. Ne konuşacağı, nasıl ses tonu kullanacağı, hangi kelimeleri kullanacağı, nasıl giyineceği bile o senaryoda belirtilmiş.
Ekrem İmamoğlu diye bir figür yok, çalışılmış bir proje var. Senaryoya göre elverişli bir adam bulunmuş, FETÖbağlantıları, çokuluslu çevrelerle ilişkileri, içeriden operasyoncularla yakınlıkları hesaba katılmış.
Kendisine bugün o rol verilmiş, yarın başka bir rol verilir, belki de devreden çıkarılır, yerine başkası ikame edilir.
ONU CİDDİYE BİLE ALMAYIN.. RACON KESEN ADAMI BIRAKIN, ARKASINDAKİ GÜÇLERE BAKIN!
Onu ciddiye almayın, sözlerini önemsemeyin, o ahkam kesmeler, o racon kesmeler, o havalı tavırlar, onun tavırları değil. Arkasındaki güçlerin farkında, bunun şımarıklığı, olgunlaşmamış cahil cesareti ile hareket ediyor.
Arkasındaki güçler ittifakına, o ittifakın Türkiye ile hesaplaşmasına odaklanın. Asıl mücadele burada. Kimler bunlar, ona bakın.
Zihinlerinizi, kalplerinizi karatmalarına, gözlerinizi kör etmelerine izin vermeyin. Onlarla nasıl mücadele edilir ona bakın. Bu mücadele Ekrem’le başlamadı, onunla da bitmeyecek, ona bakın.
Partisinden değil, ABD’den, İsrail’den, Avrupa’dan, FETÖ’den, PKK’dan, Türkiye ile hesabı olan ne kadar çevre, örgütlenme, finans çevresi varsa onlardan güç alıyor.
O ALAYCI UKALALIK BİR PROJE: SÖZÜ YOK, FİKRİ YOK, KENDİSİ YOK. PROJE DIŞINA ÇIKINCA KIRIP DÖKÜYOR, TEKRAR AYARLANIYOR
Onlardan aldığı cesaret ile devlete ayar veriyor, millete ayar veriyor,sokağa ayar veriyor, bu ülkeye ait ne varsa küçümsüyor, bir alaycı ukalalıkla şov yapıyor, yaptırılıyor.
Onların sözünü tekrarlıyor. Onların ajandasına göre hareket ediyor. Ekrem’in bir sözü yok, cümlesi yok, fikri yok. Onların davranış modellerine göre hareket ediyor. Onların dediği gibi giyiniyor. Onların söylediği gibi gülümsüyor.
Kurduğu cümleleri bile onlar belirliyor. Biraz projenin dışına çıktığında çuvallıyor, kırıp döküyor. Geri çekip hizaya sokuyorlar, sonra tekrar sokağa sürüyorlar.
Ekrem İmamoğlu sadece bir seçim projesi değil. Konunun seçimden çok daha öte, milletimize ve ülkemize ağır maliyetler getirecek boyutları var.
BÜTÜN FETÖ KADROSU ARKASINDA: 15 TEMMUZ’U KİM YAPMIŞSA, EKREM’İ SAHAYA SÜRENLER ONLAR
Arkasında bütün FETÖ kadroları var. Zaten projenin uygulayıcısı onlar. Bugüne kadar gözlerden ırak tutulmuş, saklanmış, hazırlanmış, çalışılmış, FETÖ tarafından “işte bu sizin adamınız, buna yatırım yapın” diye çokuluslu güçlere pazarlanmış, takdim edilmiş bir isim. Şimdi bu senaryoyu da bu figüranı da Türkiye’ye pazarlıyorlar.
Mesele seçim değil. Belediye başkanlığı seçimi değil. FETÖ’nün, PKK’nın arkasında kim varsa Ekrem’in arkasında da onlar var.
15 Temmuz’u kim yapmışsa, Ekrem’i sahaya sürenler de onlar.
Gezi terörünü kim planlayıp uygulamışsa, Ekrem de öyle bir planlamanın ürünü.
Suriye’nin kuzeyindeki cephenin mimarı kimlerse Ekrem de onların planı. KKTC’nin etrafındaki kuşatmayı kim hazırlıyorsa, Ekrem de içerideki kuşatma çevrelerinin bir parçası.
Dikkat edin, sahadaki bütün girişimleri bu saydıklarıma paralel şeyler.
EKREM ÜZERİNDEN İSTANBUL PLANI ÜÇÜNCÜ KEZ SAHAYA SÜRÜLDÜ. TEHDİT BURADA!
Gezi’de İstanbul teröre boğuldu. Bir İstanbul projesi uygulandı. İstanbul uluslararası tartışmaya açılıyordu. Bütün Batı dünyasının desteğiyle, içerideki bağlantılı çevreler bu amaçla harekete geçirilmişti.
15 Temmuz’da İstanbul Anadolu’dan ayrılmak istendi, ciddi ciddi bu amaçla saldırı yapıldı. FETÖ’ye bir Vatikan kurulacak, Türkiye Avrupa’nın dışına itilecek, yüzlerce yıllık bir intikam alınmış olacaktı.
İhaneti karşılığı FETÖ ile yapılan pazarlık buydu. İstanbul ikinci kez uluslararası tartışmaya açılıyor, bir hafıza bugüne çağrılıyordu.
Bu da İstanbul’u uluslararası bir tartışmaya açma girişimiydi. 563 yıl sonra İstanbul üzerine en büyük senaryo bozguna uğratıldı. Biz bunu bir de 1. Dünya Savaşı sonrası İngilizlerin İstanbul’u işgaliyle yaşamıştık.
Şimdi yine İstanbul üzerine üçüncü girişim yapılıyor.
Ekrem İmamoğlu üzerinden İstanbul yeniden uluslararası tartışmayla açılıyor. Bu da önceki iki tartışmanın, girişimin devamıdır.
Buradan İmamoğlu projesinin Gezi ve 15 Temmuz’la aynı senaryo olduğunu açık biçimde görüyoruz. Yani, 15 Temmuz CHP adayı üzerinden devam ettiriliyor. İşin vahim tarafı bu zaten.
VE EKREM DURMUYOR: KKTC’YE GÖNDERİLİYOR: “BURAYI DA KURTARACAĞIZ” FOTOĞRAFI VERİLİYOR
15 Temmuz’u kim yapmışsa, Ekrem’i sahaya sürenler de onlar. Yine dikkat edin, İstanbul ile birlikte Trabzon da aynı tartışmanın içine çekiliyor. Pontus tartışmasını Ekrem’in girişimleri, harita önünde poz vermeleri, Yunan gazetesine açıklamaları başlattı. Rumlarla ilişkileri, karşılıklı sevgileri, tarihi hesapları Ekrem üzerinden yeniden sahaya sürülüyor.
Ve Ekrem durmuyor; Doğu Akdeniz kaynarken, KKTC’nin başına çorap örmeye dönük girişimlerin ateşi artarken, bütün Türk donanması orada savunmaya geçmişken Kıbrıs’a gönderiliyor. KKTC’yi hiç bir sıfatı olmadan ziyaret ediyor.
Yunanistan’a ve Batılı patronlarına mesaj veriyor. İstanbul’u Konstantinopol yapma, Pontus’u diriltme dışında KKTC’den “Burayı da kurtaracağız” fotoğrafları veriyor.
PAPAĞAN GİBİ EZBERLETMİŞLER: “SAKIN HA S-400 ALMAYIN!” SEN KİMSİN, HANGİ ÜLKEDENSİN!
Kimse lafı dolandırmasın, bütün bunlar Ekrem’in girişimleri, daha doğrusu onun üzerinden patronlarının niyetleri ve sabotajları. Artık gizli bir şey kalmadı.
Ve Ekrem yine durmuyor; Türkiye Suriye’nin kuzeyinden, Doğu Akdeniz’den, Balkan ülkelerinden çevrelenirken, savunmasız bırakılmaya dönük girişimlerde de yerini alıyor. “Sakın ha, S400 almayın” nutukları çekiyor. Hangi sıfatla, yetkiyle ülkeye ayar veriyor? Papağan gibi ezberletip sokağa saldıkları bir adam bu!
DEVLETİN VALİSİNE “İT” DİYEN, KARAKOL BASAN, ADAM DÖVDÜREN, YOLSUZLUĞUN DİBİNE BATMIŞ BİR ADAM!
Devletin valisine “it” diyen bir adam, Türkiye düşmanlarının telkinleriyle Türkiye’yi vuran bir adam, FETÖ karakteri ayyuka çıkmış bir adam hiç bir yerli, milli bir fotoğrafta yer almayan, tam aksine ülkenin ve milletin sinir uçlarıyla oynayan bir adam.
Karakol basıp terör estiren, inşaatlarda adam dövdüren, Beylikdüzü’nü talan eden, tevazu rolü yapıp yüzlerce ev ve dükkan sahibi olan, belediyeden alacaklı olanlara kendi inşaatlarından fahiş fiyata ev verip o parayı belediyeden kendisi iç eden bir adam, ahlaktan, olgunluktan söz etmesin!
EVET, BU ADAM MİLLİ GÜVENLİK MESELESİDİR!
İstanbul gibi 566 yıl sadakatle korumaya çalıştığımız bir şehri tartışmaya açan adamın Türkiye’nin bütünlüğüne asla saygısı yoktur. Trabzon gibi ülkemizin milli hassasiyetin en güçlü olduğu bir şehrimizi Pontus hafızasını canlandırmaya ayarlı bir adamın milli bütünlüğümüze asla saygısı yok.
Daha ilk günden “Bu adam milli güvenlik meselesidir” dedim.
“Seçim meselesi, belediye başkanlığı meselesi değildir, Türkiye’ye karşı hazırlanmış bir projedir” dedim.
İSTANBUL FETÖ’YE TESLİM EDİLEMEZ. 15 TEMMUZ’U HATIRLA EKREM! PENSİLVANYA’DA YERİN HAZIR MI?
“İstanbul asla bu adamlara teslim edilemez, bu Türkiye’nin yüzlerce yıllık siyasi mücadelesine ihanettir” dedim.
Her Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı İstanbul’a belediye başkanı olur ama “bu başka bir proje, bir müdahale projesi, bir çokuluslu senaryo, 15 Temmuz benzeri bir saldırı hazırlığı” dedim.
“İstanbul’u FETÖ’ye teslim etmeyin” dedim, İstanbul’u kurban vermeyin, çağrıları yaptım.
Ortada milli güvenliğimizi, ülke bütünlüğümüzü, birliğimizi tehdit edecek bir proje var ve Ekrem bu proje için sahaya sürüldü. Er ya da geç, bu milletin direncinin nasıl bir şey olduğunu o da görecek.
Ekrem; 15 Temmuz’u hatırla! Kim bilir, senin de Pensilvanya’da yerin çoktan hazırlanmıştır. Bu millet seni de görecek!
. Biz bu oyunu gördük ve meydan okuyoruz! * Çok kirli bir oyun kuruluyor. Bu bir Türkiye savunması, bir Anadolu savunmasıdır.. * Cumhurbaşkanı daha ne desin! Bir tehdit başka nasıl açıklanır?
04:0014/06/2019, Cuma
G: 14/06/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“İran sınırından Akdeniz’e bir harita çalışılıyor, bedeli ne olursa olsun müdahale etmeliyiz. Bu bir Anadolu savunmasıdır” derken bugünleri anlatmaya çalışıyorduk.
Bu yüzden; Fırat Kalkanı ve Afrin müdahalesi, Kıbrıs harekâtından sonraki en ciddi jeopolitik hamledir. Koridor’un Akdeniz kapısı kapanmıştır. “Pençe” harekâtı ve daha önceki operasyonlarla koridorun Doğu kapısı kapatılmıştır.
* Biz bu oyunu gördük ve meydan okuyoruz! * Çok kirli bir oyun kuruluyor. Bu bir Türkiye savunması, bir Anadolu savunmasıdır.. * Cumhurbaşkanı daha ne desin! Bir tehdit başka nasıl açıklanır?
* Biz bu oyunu gördük ve meydan okuyoruz! * Çok kirli bir oyun kuruluyor. Bu bir Türkiye savunması, bir Anadolu savunmasıdır.. * Cumhurbaşkanı daha ne desin! Bir tehdit başka nasıl açıklanır?
7 Haziran, Cuma
BU BİR TÜRKİYE SAVUNMASI, BİR ANADOLU SAVUNMASIDIR.
Şimdi; ABD ve İsrail’in, S. Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri’yle (BAE) koridorun merkezinde yürüttüğü yığınağın, kurulan cephenin, Türkiye’ye saldırı mevzilerinin etkisiz hale getirilmesi, ülkemiz ve geleceğimiz için, coğrafyaya yönelen yeni harita taslaklarını boşa çıkarmak için, bir zorunluluktur. Bu bir Türkiye savunması, bir Anadolu savunmasıdır.
Yüz yıl sonra, Türkiye’yi de içine alan yeni haritalar çiziliyor. Ülkelerin üçe, dörde bölünmesi senaryoları uygulanıyor. 15 Temmuz’da İstanbul ve Marmara’yı ayırmaya çalışanlarla, kırk yıldır PKK üzerinden Güneydoğu’yu koparmaya çalışanlarla, Suriye ve Irak’ı parçalayıp Türkiye cephesini açmaya çalışanlar aynı güçler, aynı akıl, aynı irade..
Yüz yıl önce Kanal’da, Yemen’de, Filistin’de, Suriye-Lübnan hattında verdiğimiz mücadele ile bugünkü mücadele aynıdır.
ÇEVRELENEN TÜRKİYE’DİR! DİRENCİMİZİ İÇERİDEN KIRMAYA ÇALIŞIYORLAR..
Bugün Doğu Akdeniz’e yığınak yapanların, KKTC’yi çepeçevre kuşatmaya alanların, Türkiye’yi Akdeniz ve Ege’den köşeye sıkıştırmak isteyenlerin, S400 almayı engelleyip ülkeyi havada savunmasız bırakmak isteyenlerin, bunu başaramayınca yaptırım kararları alanların, Türkiye’nin dik duruşunu kırmak için içeride vesayete onay verecek muhalefet organize edenlerin saldırılarıyla yüz yıl önceki saldırılar aynıdır.
1974 Kıbrıs harekâtının ülkemizi ve coğrafyamızı savunmadaki hikmeti bugün çok daha iyi açığa çıktı. Ve şimdi, yine Kıbrıs etrafında yığınak yapıyorlar. Sadece KKTC değil, Güney’den ve Batı’dan tamamen çevrelenen Türkiye’dir. Çevremizden ve içeriden direnci kırılmak istenen Türkiye’dir. Bu AK Parti meselesi değildir. Bu, muhalefet meselesi değildir. Bu, bir milletin yüzlerce yıllık direnişinin devamıdır, yeni aşamasıdır.
BİZ BİR ŞEY YAPMADIK. ONLAR BİZE SALDIRIYOR. NEDEN, ONLARA SORUN
ABD neden Türkiye’ye saldırır. AB ülkeleri neden aynı yolda gider. S. Arabistan ve BAE onların tetikçisi olarak neden bize karşı bütün düşmanları fonlar?
Neden Bulgaristan, Yunanistan, Romanya’ya asker yerleştirilir? Neden Ege adaları füze rampalarıyla donatılır. Neden Suriye’nin kuzeyi Türkiye ile savaş cephesi olarak hazırlanır?
Neden bütün bölge ülkeleri ve Batılı ülkeler Doğu Akdeniz’e yerleşir? Neden Türkiye yalnız bırakılmak istenir?
Neden?
Bizim yanlışlarımızdan değil bunların hiçbiri. Onların arsızlıklarından, saldırganlıklarından, açgözlülüklerinden. Kimse içeride bahane aramasın. Asıl tehdide, düşmana yönelsin, ona baksın!
ÇOK KİRLİ, ÇOK TEHLİKELİ BİR OYUN TEZGAHLANIYOR
Hiç mi tarihi hafızamız yok? Hiç mi coğrafya bilgimiz yok? Hiç mi küresel ölçekte güç kaymalarını ve çatışmaları izlemiyoruz? Hadi bunlar yok diyelim. Sadece son bir yılda, Doğu Akdeniz’de, Suriye’nin kuzeyinde, Ege’de ve Balkanlar’daki askeri hareketlilik de mi bize bir şey anlatmıyor?
Dün, Basra Körfezi çevresinde, Umman Denizi’nde olanlara bakın. Petrol tankerleri torpidolarla vuruluyor artık. Gemiler batıyor, ülkeler savaşa hazırlanıyor, çok kirli, çok tehlikeli bir oyun oynanıyor. Her saldırı ABD’den İsrail’e, Rusya’dan Çin’e, BAE’den AB’ye ve Japonya’ya kadar bütün ülkeleri ilgilendirecek ölçekte.
OLAĞANÜSTÜ SAVUNMA HAZIRLIĞI ŞART! BÜTÜN KÖRFEZLER, DENİZLER YANACAK..
S. Arabistan ve BAE ile İran’ı kapıştırmak, yeni bölgesel savaş çıkartmak için ellerinden gelen tertibi yapıyorlar. Böyle bir savaşta coğrafyamız mahvolurken, şehirlerimiz harabeye dönerken ABD, İsrail ve Batılı oyun kurucular, hem keyifle izleyecekler hem de bütün bölgeyi daha da talan edecekler.
Her an, bölgemizin bütün körfezlerini, bütün denizlerini alevler saracak şekilde bombalar patlayabilir. Tam böyle bir dönemde, Türkiye’mizin olağanüstü savunma hazırlıklarından, milli dayanışmasından, kitlesel kenetlenmeden başka hiçbir yolu yok. İçeride kurdukları muhalefet cephesinin zihin karartmalarıyla uğraşacak vaktimiz yok.
HER ÜLKE, HER DEVLET, HER DOSYA, HER TÜRLÜ HESAPLAŞMA MASADA. “TÜRKİYE EKSENİ” ÜSTÜNDE HİÇBİR SİYASİ KİMLİK YOKTUR.
Yüzlerce yıllık hesaplar görülüyor. Her ülke, her devlet, her dosya, her türlü hesaplaşma yöntemi masada. Hal böyle iken, bu ülkenin gündelik şeylerle oyalanacak vakti yok. Bu kadar olağanüstü gelişmeler varken, önüne bakacak, dedikodularla, kaprislerle oyalanacak lüksü yok.
Kim, Türkiye’yi bunlara mahkum ediyorsa, bir karartma uyguluyor demektir. İşte o noktada o çevreler üzerine dikkatle durmak gerekir. Özellikle bugünlerde içerideki ortaklıklara, dayanışmalara, çıkışlara dikkatle bakmak gerekir.
Hiçbir şey, Türkiye’den üstün değildir. Hiçbir siyasi hesap bu topraklardan önemli değildir. “Türkiye Ekseni”nin üstünde hiçbir siyasi kimlik yoktur.
CUMHURBAŞKANI DAHA NE DESİN! BİR TEHDİT BAŞKA NASIL AÇIKLANIR?
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın önceki akşam söylediği cümleler, Türkiye ve bölgemizin bugünü ve geleceği açısından olağanüstü güçlü cümlelerdi. Bir Devlet Başkanı, tehlikeyi daha nasıl anlatabilir? Bir ülkenin duruşunu daha nasıl anlatabilir? Bu sözleri kim hangi amaçla etkisizleştirmeye çalışır? Kim işin ciddiyetini gözden uzak tutmaya çalışır?
S400’lerin ülke savunması için önemi, pazarlık meselesi olmadığı, ABD’nin düşmanca tutumları, Fırat’ın Doğu’sundaki tehlike, KKKTC etrafındaki durum, Türkiye mücadelesinin ne olduğu ve daha birçok konuda, en net cümleleri kurdu. Bunlar, bu ülkenin kaderi ile, geçmişi ve geleceği ile ilgili sözlerdi. Durum, başka nasıl anlatılabilir?
BİR COĞRAFYA MÜCADELESİ, BİR ANADOLU MÜCADELESİ, BİR İSTANBUL MÜCADELESİ BU.
Acımasız bir mücadele dönemindeyiz. Bir coğrafya mücadelesi, bir Anadolu mücadelesi, bir İstanbul mücadelesi veriyoruz. Bugün için, içeride ve dışarıda hiçbir şey bundan ciddi değildir.
Ülkemizin bütün direnç adaları harekete geçirilmeli. ABD’den NATO’ya ve bölge ülkelerine kadar kolektif bir saldırı altındayız. Bir çokuluslu konsensüs söz konusu ve müdahalenin yer ve yöntemini denemeye çalışıyor. Biz cephelerimizi hazırlayalım, mevzilerimizi güçlendirelim, dayanışmamızı artıralım, içerideki küçük oyuncuları etkisizleştirelim.
BİZ BU OYUNU GÖRDÜK VE MEYDAN OKUYORUZ!
Bu ülkenin coğrafya inşa eden, tarih yapan iradesinin nasıl oyun bozucu gücü olduğu zaten kendiliğinden ortaya çıkacaktır. Türkiye’nin sadece Türkiye olmadığını bütün dünya görecektir.
Tehditle ilgili olan da, savunma ile ilgili olan da hamaset değildir. Dünyadaki güç kaymalarına bakın, hesaplaşmanın büyüklüğüne bakın, Türkiye’nin gücünü hakkaniyete uygun değerlendirin.
Sakın ola ki, direncinizi, umudunuzu kırmaya çalışanlara kulak asmayın.
Biz bu oyunu gördük ve meydan okuyoruz!
Dünyanın en büyükleri karşımızda! Figüranlarla oyalanma vakti değil. * Siz, açık açık bu ülkeye “kendini savunma” demek istiyorsunuz! Hayal kırıklığına uğrayacaksınız! * Türkiye için yorulanlardan, bedel ödeyenlerden intikam alınmasına izin vermeyeceğiz.
04:0017/06/2019, Pazartesi
G: 17/06/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Küçük cümleler kurmayın. Küçük iddialarla oyalanmayın. Küçük hayallere kanmayın. Türkiye’nin büyük yürüyüşünü sulandıranlara saygı duymayın.
* Dünyanın en büyükleri karşımızda! Figüranlarla oyalanma vakti değil. * Siz, açık açık bu ülkeye “kendini savunma” demek istiyorsunuz! Hayal kırıklığına uğrayacaksınız! * Türkiye için yorulanlardan, bedel ödeyenlerden intikam alınmasına izin vermeyeceğiz.
* Dünyanın en büyükleri karşımızda! Figüranlarla oyalanma vakti değil. * Siz, açık açık bu ülkeye “kendini savunma” demek istiyorsunuz! Hayal kırıklığına uğrayacaksınız! * Türkiye için yorulanlardan, bedel ödeyenlerden intikam alınmasına izin vermeyeceğiz.
10 Haziran, Pazartesi
Ülkemizi küçümseyenlere,
hafife alanlara, çaresiz gösterenlere, kendi hesaplarını Türkiye’nin gidişatına yönelik eleştirilerle örtüp pazarlayanlara inanmayın.
Bizim çok büyük iddialarımız var. Yüzyıllardır devam eden hesaplarımız var. 20. yüzyılda kırılan gururumuz ve hasret kaldığımız umutlarımız var. Bir yüz yıl dayandığımız korkunç bir sabrımız var.
DÜNYANIN EN BÜYÜKLERİ KARŞIMIZDA! FİGÜRANLARLA OYALANMA VAKTİ DEĞİL..
İçimize gömdüğümüz suskunluğumuz var. Ve bugün serbest bırakmaya karar verdiğimiz coşkumuz var. İşte bu karardan sonra başlayan çok yönlü saldırılar var. Yeniden başlayan hesaplaşmamız var.
Bugün küçük cümlelerle konuşma zamanı değil. Bugün birbirimizle uğraşma zamanı değil. Bugün dar çıkar hesaplarıyla, hasetlerle ülkemizin enerjisini harcama vakti değil.
Bugün küçük adımlarla, figüranlarla oyalanma vakti değil. Bugün ihtiraslarla, başkalarının dağıttığı küçük rollerle körleşme vakti değil.
Dünyanın en büyükleri karşımıza dikilmişse, tehdit ediyorsa, o kadar büyük iddiaların sahibiyiz demektir. Kavganız ne kadar büyükse iddianız da o kadar büyüktür. Tarih yapıcı millet olmak böyle bir şeydir.
BU MİLLETİN GENETİĞİNE İŞLEMİŞ BİR DAVAMIZ VAR.. İÇİMİZDEKİ ATEŞİ SERBEST BIRAKMA VAKTİ..
Siz ne kadar büyükseniz düşmanınız da o kadar büyük olur. Bugün oyun kurucularla uğraşmak varken, onlarla hesaplaşmaya girmişken, Anadolu bir kez daha tarih yapıcı rolüne sarılmışken kuklalarla oyalanma vakti değil.
Çünkü: Geçmişimizden aldığımız ilham ve ruh, coğrafyamızın şehirlerinden aldığımız sorumluluk, geleceğe yönelik taahhütlerimiz var. Bu milletin genetiğine işlemiş bir davamız var.
Bugün yakılıp yıkılan coğrafyamızın, harabeye dönüşen şehirlerimizin, aşağılanan değerlerimizin, kıyıma uğratılan milyonlarımızın acıları var. Tarihin bu yeni kavşağında önümüze açılan sayfalar var. Bu sayfalara yazılacak cümleler var. İçimizdeki ateşi serbest bırakmak var.
TÜRKİYE İÇİN YORULANLARDAN, BEDEL ÖDEYENLERDEN İNTİKAM ALINMASINA İZİN VERMEYECEĞİZ..
Ülkemize doğrudan bir şey dişemeyenlerin, Türkiye’nin mücadelesine doğrudan karşı çıkma cesareti gösteremeyenlerin, bunu yaparlarsa millet tarafından yargılanıp mahkum edileceklerini bilenlerin, çokuluslu hesapları içselleştirip kendi varoluşları ve iddiaları gibi pazarlamalarına, bir milletin tarih yürüyüşünü “hakkaniyet, adalet” gibi zarif kavramlarla sabote etmelerine izin vermeyiz, veremeyiz.
Doğu’da, Batı’da, Güney’de ve Kuzey’de geleceğin Türkiye’si için koşturanlardan,bedel ödeyenlerden, yorulanlardan, haksızlığa uğrayanlardan intikam alınmasına izin vermeyiz, veremeyiz. Buna izin verirsek, gelecek nesiller hepimizi mahkum edecektir.
Bugün biz geçmişin hatalarını nasıl yargılıyorsak, nerede oyuna geldiğimizi düşünüyorsak, yarının Türkiye’si de bugüne öyle bakacaktır. İşte o zaman bugünün Truva Atları değil, basiretsizlikleri can yakacaktır.
AYNI ANDA HEM ÇEVRELEME HEM İÇERİDE CEPHE KURMA: BİRİLERİ BİR PLAN UYGULUYOR!
Eğer bugün Suriye’nin kuzeyinde bize karşı dev bir cephe kuruluyorsa, hesaplaşma çok büyüktür.
Bütün Batılı donanma Doğu Akdeniz’de toplanıyorsa, KKTC ve Türkiye için ciddi bir tehdit vardır.
Ege adaları füzelerle donatılıyorsa, Balkan ülkelerine askeri yığınak yapılıyorsa gerçek bir çevreleme açığa çıkmıştır.
Türkiye’nin yakın durduğu ülkelerde darbeler yapılıyorsa, Sudan gibi iç savaşa doğru sürükleniyorsa çevrelemenin dış halkası da açığa çıkmıştır.
Türkiye’yi “hava savunma sistemi kurmayın, S400 almayın” diye talimat verir gibi nutuklar çekiliyorsa, “alırsanız yaptırım yaparız” diye tehdit ediliyorsa, bu konuda kararlar alınıyorsa, bu çerçevede içeride birileri harekete geçiriliyorsa bu ülke için bir plan vardır.
Hem çevreleme devam ediyor hem savunmaya yönelik çabalarımız sabote edilmek isteniyorsa, üstelik bu, açık tehditlerle yapılıyorsa birilerinin bu ülkeye yönelik yakın bir tehdit var demektir.
15 TEMMUZ’DAN SONRASI İKİNCİ İSTANBUL PROJESİ VE İÇ İŞGALCİLER: BU ŞEHRİ FETÖ’YE TESLİM ETMEYİN.
Biz bu planları 15 Temmuz’da gördük. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonraki ilk açık saldırıydı bu. Doğrudan ülke bütünlüğünü hedef alan, Türkiye’yi durduramayınca parçalamaya ayarlanan bir saldırıydı.
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçimi “uluslararası bir sorun”a dönüşüyorsa, ABD’den İsrail ve AB ülkelerine kadar herkes müdahil oluyorsa, uluslararası bir cephe CHP adayının arkasında yer alıyorsa, aday yapılmasından kampanyasına kadar uluslararası bir organizasyon varsa, Türkiye içinde yalanlarla ve karartmalarla dolu çalışmalar yürütülüyorsa ortada seçimin ötesinde hesap var demektir.
15 Temmuz projesini yapanlar bir kez daha İstanbul projesi yürütüyorsa, FETÖ yine aktif biçimde devreye sokulmuşsa, bu proje ile Güney’den ve Batı’dan çevreleme örtüşüyorsa, bütün bunlarla bütünleşecek şekilde içeride ortak bir direnç hattı oluşturuluyorsa, hiçbir fikrî yakınlığı olmayanlar bu cephede sorgusuz sualsiz yer alıyorsa bir iç işgalci yapılanmadan söz etmemiz asla yadırganmasın.
ERDOĞAN VE YOL ARKADAŞLARINI VURANLAR: BIRAKIN SİYASİ KİMLİĞİ, NEREDE DURDUKLARINA BAKIN…
Erdoğan’a, yol arkadaşlarına, yakınlarına yönelik öfke, dışarıdan ve içeriden aynı cümlelerle yansıtılıyorsa, bütün eleştiriler bir siyasal projenin parçasına dönüşmüşse, dışarıdaki çevreleme ile içerideki ortak cephe tek proje demektir.
Bütün bunlar o büyük tarihsel hesaplaşmanın tam da kendisidir. Bunu Birinci Dünya Savaşı ve İstiklal Savaşı döneminde de yaşadık. O zaman bölgemizde ve içeride vesayet çevreleriyle iş tutanların izinden gelenler bugün de aynı yerde duruyor.
Kimlerin hangi siyasi kimliğe ait olduğuna bakmayın kimlerin tarihin kırılma anlarında, geçiş dönemlerinde nerede durduğuna bakın. Çünkü vesayetçi zihniyet, sahip oldukları siyasi kimliklerin çok daha üstünde bir kimliktir.
NE YAPSIN BU ÜLKE? EĞİLSİN Mİ, EZİLSİN Mİ? BUNU MU İSTİYORSUNUZ?
Peki, neden böyle oluyor? Türkiye bir kötülük mü yaptı? Ülkemizin 21. yüzyılda yükselişe geçmesi miydi yanlış olan? Ne yapmalıydı Türkiye? Boyun eğip bir yüz yıl daha mı beklemeliydi? ABD, Avrupa ve İsrail’e tam bağımlılığını ilan edip kendini “güvenceye” mi almalıydı?
Dikkat edin. Elinizi vicdanınıza koyun. Dikkatli bakın. Dışarıdan ve içeriden ülkemize yönelen öfke ve eleştirileri hakkaniyetle tartın. Türkiye kime ne kötülük yaptı? Bütün bunlar Türkiye’nin saldırganlığından mı kaynaklanıyor?
Biz kimseye saldırmadık. Kimsenin iç işlerine karışmadık. Kimseyi terörle vurmadık. Kimsenin sınırlarına asker yığmadık. Kimseyi kuşatmadık. Darbeler yapmadık. “Füze almayın. Gemi almayın. Uçak yapmayın, silah almayın” demedik.
Ülkelerin liderlerini hedef almadık, başbakanlarına suikast düzenlemeye kalkmadık, meclislerini bombalamadık, sokakta insanlarını kurşuna dizmedik.
Bu ülke ne yapacaktı? İçeriden atıp tutanlar, söyleyin Türkiye ne yapsın! Eğilsin mi, ezilsin mi, kendini savunmasın mı?
SİZ, AÇIK AÇIK BU ÜLKEYE “KENDİNİ SAVUNMA” DEMEK İSTİYORSUNUZ! HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRAYACAKSINIZ!
Siz açık açık bu ülkeyi teslim etmek mi istiyorsunuz? Siz, bu ülkeye “kendini savunma” demek mi istiyorsunuz? Bu kadar büyük bir tehdit ve mücadele varken, bütün bunları sulandırıp, zihin karıştırmak, bir “iç işgalci” girişimdir. İşte asıl proje budur.
Ama yanılıyorsunuz? “Türkiye Ekseni” dışında cephe mücadelesi yapanlar, ülkemizi bu hesaplaşmada yalnız bırakanlar, başka adreslerle iş tutanlar ve bunu “nasihat” diye servis edenler, yüzyılların diliyle konuşup memleketin her alanında direnç oluşturanları hedef alıp yıpratmaya çalışanlar hayal kırıklığına uğrayacak.
İSTANBUL’UN, ANA DOLU’NUN SESİNİ DİNLEYİN! İHANETİN ÇOKLUĞU DİRENCİMİZİ ARTIRSIN..
Türkiye’yi durdurma planları yine boşa çıkacak. İstanbul’un, Anadolu’nun, coğrafyanın, kadim şehirlerimizin sesini dinleyin. Yüzyılların sesini dinleyin. Hepimize o kadar güçlü cümleler söylüyor ki..
Öyleyse yumruklarınızı sıkın, zihinlerinizi diri tutun. Asla diliniz tutulmasın. Asla sesiniz kısılmasın. Asla bacaklarınız titremesin. Asla kalbiniz hüzünlenmesin. Asla yılgınlığa düşmeyin. Düşmanın çokluğu bizi güçlendirsin. İhanetin çokluğu bizi bilendirsin.
İsa’yı çarmıha gerenler, Hz. Muhammed’i Mekke’den sürenler, Mursi’yi de şehit etti. * Muhammed bin Selman, Muhammed bin Zaid!.. Siz Kabe’yi, Peygamber’i bile pazarlık masasına sürdünüz? * Türkiye’ye savaş açtınız. Erdoğan’ı hedef aldınız. * Bu ülkede Mursi senaryosu için bekleyen alçaklar var!
04:0019/06/2019, Çarşamba
G: 19/06/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Adem’den bu yana verilen mücadelede önceki gün bir şehidimiz daha oldu.
İbrahim’in, İsmail’in, Musa’nın, İsa’nın, Muhammed’in yolundan gidenler, adalet için savaşanlar, insanlık tarihinin onurlu sayfalarını tercih edenler, ilâhî olan tarafta saf tutanlar, yeryüzünün bozguncularına, kötülüklerine bir kurban daha verdi.
* İsa’yı çarmıha gerenler, Hz. Muhammed’i Mekke’den sürenler, Mursi’yi de şehit etti. * Muhammed bin Selman, Muhammed bin Zaid!.. Siz Kabe’yi, Peygamber’i bile pazarlık masasına sürdünüz? * Türkiye’ye savaş açtınız. Erdoğan’ı hedef aldınız. * Bu ülkede Mursi senaryosu için bekleyen alçaklar var!
* İsa’yı çarmıha gerenler, Hz. Muhammed’i Mekke’den sürenler, Mursi’yi de şehit etti. * Muhammed bin Selman, Muhammed bin Zaid!.. Siz Kabe’yi, Peygamber’i bile pazarlık masasına sürdünüz? * Türkiye’ye savaş açtınız. Erdoğan’ı hedef aldınız. * Bu ülkede Mursi senaryosu için bekleyen alçaklar var!
12 Haziran, Çarşamba
Bir inanmış adam, bir vatansever adam, bir iyi adam, bu dünyanın bütün çirkinliklerine sırtını dönmüş bir adam, binlerce Rabia şehidinin acısını yüreğinde taşıyan bir adam, Mısır’ın binlerce yıllık karanlık zulüm tarihinde bir ışık yakabilmiş bir adam, Tanrı ile savaşa tutuşan Firavun nesline karşı Allah’ın elçilerine, mesajlarına tutunan bir adam, Muhammed Mursi, şehit edildi.
İSA’YI ÇARMIHA GERENLER, HZ. MUHAMMED’İ MEKKE’DEN SÜRENLER, MURSİ’Yİ ŞEHİT ETTİ.
Altı yıldır uygulanan sistematik işkencelere, yavaş yavaş öldürmeye ayarlı yöntemlere daha fazla direnemedi. Mahkeme salonunda son nefesini verdi, gözlerini yumdu. Bu dünyadan gitti. Mücadelesini verdi, bedelini ödedi ve gitti. İsa’yı çarmıha gerenler, Muhammed’i Mekke’den sürenler, Allah’ın elçilerine acı çektirenler, onların yol arkadaşı Mursi’yi de bu dünyadan sürdü.
Mısır zindanında ABD ve İsrail istihbaratının insafına terkedildi, onlar tarafından sorgulandı, onlar tarafından işkenceye tabi tutuldu, onların öldürme planlarına göre şehit edildi.
MISIR CUNTASI, S. ARABİSTAN VE BAE: İNSANLIĞIN ANAVATANINI KİRLETTİLER..
Mısır cuntası, Suudi Arabistan yönetimi, BAE, ABD ve İsrail gibi patronlarının talimatıyla bir halkın özgürlük direncini kırdı, onları meydanlarda kıyıma uğrattı. Adalete, özgürlüğe, insanlık onuruna karşı, bir milletin duygularına, inançlarına karşı bir şer cephesi, bir Haçlı cephesi kurdu.
Bu toprakları, bu coğrafyayı, bu kadim şehirleri, insanlığın anavatanını kirlettiler, Allah’ın adaletine savaş açtılar, bütün kutsallara saldırdılar. Onlar özgürlüğe karşı köleliği tercih ettiler, adam olmaya karşı efendi aramayı seçtiler, Allah’ın iradesine meydan okudular. Allah’ın ve peygamberlerinin yerine Mısır’ın Firavun geleneğini seçtiler.
ONURLARINI, KUTSALLARINI, ÜLKELERİNİ SATTILAR.. ALLAH’IN O TOPRAKLARDAKİ EMANETİNİ SATTILAR.
Ellerindeki gücü, zenginliği, silahı masumlara çevirdiler. Saf olanlara çevirdiler. Efendilerinin talimatlarıyla onları da kendileri gibi köleleştirmek için seferber oldular.
Bunu yaparken onurlarını sattılar, kutsallarını sattılar, ülkelerini sattılar, zenginliklerini sattılar, değerlerini/namuslarını sattılar. Allah’ın o topraklardaki emanetlerini sattılar, mübarek olan ne varsa kirli bir pazarlığa malzeme yaptılar.
EY SUUDİ ARABİSTAN YÖNETİCİLERİ, NEDEN BÜTÜN KÖTÜLÜKLERDE PARMAK İZİNİZ VAR!
Ey Suudi Arabistan yöneticileri: Sudan’dan Suriye’ye, Yemen’den Libya’ya ne kadar kan dökülmüşse hepsinde neden sizin parmak iziniz var? ABD ve İsrail’in talimatları ile bu toprakları kirletmekten, coğrafyanın insanlarına zulmetmekten, onları pazarlık masalarında harcamaktan, ülkelerde iç savaşlar çıkarmaktan, “Müslüman iç savaşı” projesi için çalışmaktan ne zaman vazgeçeceksiniz?
Müslümanlığı tekelinize alıp, İslâm’ın kutsallarını rehin alıp, onları kişisel saltanatınız, çıkarınız için bir alışveriş malzemesine dönüştürmekten, aşağılamaktan, ABD/İngiliz/İsrailli patronlarınıza yaranmak için peşkeş çekmekten ne zaman vazgeçeceksiniz?
EY MUHAMMED BİN SELMAN, EY MUHAMMED BİN ZAİD! SİZ KABE’Yİ, PEYGAMBER’İ BİLE PAZARLIK MASASINA SÜRDÜNÜZ?
Ey Muhammed bin Selman, Muhammed bin Zaid:
Mursi’yi öldüren sizsiniz. Mısır’ı kan gölüne çeviren sizsiniz. Libya’yı paramparça eden sizsiniz. Katar’ı abluka altına alan sizsiniz. Yemen’i mahveden sizsiniz… Şimdi Sudan’ı iç savaşa ve Batılı istilâya hazırlayan sizsiniz!
Kudüs’ü sattınız, Filistin halkını peşkeş çektiniz. Kudüs’ü İsrail’in başkenti yapma yolunda en önemli adımları siz attınız?
Siz Mekke’yi, Kâbe’yi bile pazarlık masasına sürdünüz… Siz Peygamber’i bile pazarlık masasına sürdünüz… Batı’ya; “Sizi İslâm tehlikesinden kurtaracağız” sözü verdiniz…
TÜRKİYE’YE SAVAŞ AÇTINIZ. ERDOĞAN’I HEDEF ALDINIZ. ELLERİNİZDE 15 TEMMUZ ŞEHİTLERİNİN DE KANI VAR!
Coğrafyanın her köşesinde onların terör örgütlerini fonladınız. ABD adına, İsrail ve İngiltere adına Müslüman ülkelere, topluluklara saldırdınız… Sizin ihanetiniz nesiller boyu unutulmayacak.
Siz Türkiye’ye açık savaş ilan ettiniz. Bu ülkede darbeleri fonladınız. Suikastlar yaptığınız, terör çetelerini şehirlerimize soktunuz. Türkiye’nin Cumhurbaşkanı’nı ortadan kaldırmak için entrikalar çevirdiniz. Planlar yaptınız, ortaklıklar kurdunuz.
Siz bu coğrafyanın işgalcilerisiniz, düşmanlarısınız, kötülük eksenisiniz. Mısır’da yaptıklarınızı Türkiye’de de denediniz. Patronlarınızla birlikte, FETÖ ile birlikte 15 Temmuz saldırısında siz de vardınız. Rabia şehitlerinin kanı nasıl ellerinizdeyse, 15 Temmuz şehitlerinin kanı da ellerinizde.
Mursi’yi şehit eden siz, 15 Temmuz’da Marmaris Suikast Girişimi’nin de arkasındasınız. Şimdi yine Türkiye’ye yöneldiniz. Suriye’de terörle birlikte, Türkiye’de Erdoğan düşmanlarıyla birlikte yeni senaryolar peşindesiniz.
BU ÜLKEDE MURSİ SENARYOSU İÇİN BEKLEYEN ALÇAKLAR VAR, BİLİYORUZ
Bu ülkede Mursi senaryosu için bekleyen alçaklar var, biliyoruz. Bir kez denediler, ikinci kez denemek istediklerini biliyoruz. Onlar da tıpkı o iki Veliaht gibi bu ülkenin iç işgalcileri, biliyoruz.
Onlar da ABD ile, İngiltere ile, İsrail ile ortaklık yapıyorlar, biliyoruz. Bu ülkenin Muhammed bin Selman’larını, Muhammed bin Zaid’lerini biliyoruz, izliyoruz.
Kölelik, satılmışlık, onursuzluk coğrafyayı dolaşıyor, ülkeleri yokluyor. Allah’ın âyetleriyle kendini gizlemiş, rengiyle boyanmış, kelimeleriyle konuşan ama efendilerinin talimatıyla hareket eden, yeryüzünde Allah’ın adaletine karşı savaşan çevreler bu ülkede de var, biliyoruz.
Manda, vesâyet, kölelik ruhu, yüzlerce yıldır devam ediyor, bugün de milletimize, ülkemizin mücadelesine karşı kurulan cephede yerini alıyor, biliyoruz.
EY ARAP MİLLETİ, ARAP AYDINI! O İKİ VELİAHT, YİNE SİZİ İMHA EDECEK, GÖREMİYOR MUSUNUZ?
Ey Arap milleti, ey Arap aydınları! 1991’den bu yana bütün savaşlar Arap topraklarında. Yakılan, yıkılan, harabeye çevrilen şehirler Arap topraklarında.
Neden böyle, hiç düşünmez misiniz? Yöneticileriniz, iktidar sahipleriniz sizi, ülkenizi, topraklarınızı, değerlerinizi, kutsallarınızı satıyor, görmüyor musunuz? Onların eliyle başka ülkeler de parçalanacak, yine Arap milleti bedel ödeyecek, vatanları harabeye dönecek, görmüyor musunuz?
O iki Veliaht’ın bugün Mısır’da, Libya’da, Suriye ve Yemen’de yaptıkları, Türkiye’ye yapmaya çalıştıkları kötülük aslında size dönecek, S. Arabistan’a ve Körfez ülkelerine dönecek, büyük tuzak onların üzerinden size kuruldu, anlayamıyor musunuz? Onları durdurmazsanız, 21. yüzyıl bütün Arap dünyasının köleleştirilmesiyle sonuçlanacak, göremiyor musunuz?
ORTAK TEHDİT ALTINDAYIZ. ORTAK MÜCADELE ŞARTTIR.
Mesele Mursi meselesi, Müslüman Kardeşler (İhvan) meselesi değil, çok daha ötesi. Coğrafyanın özgürlüğü, devletlerin bağımsızlığı ve milletlerin onuru meselesi ve bu mücadele ülkelerle sınırlı değil. Düşmanlık sınır tanımıyorsa, mücadele de sınır tanımayacaktır.
Ortak tehdit altındayız. Ortak bir mücadele şarttır. Artık iki cephe, iki eksen vardır. Bu da; Batılı istilâ, onların ülkelerimizdeki ortakları ile coğrafyanın, ülkelerin direncidir. Mursi ilk değil, son şehit de olmayacaktır. Ama bu rüzgâr tersine dönecek, işte o zaman bugünkü zulümler, sahiplerinin üstüne çökecektir.
Ama bu senaryoyu, Türkiye’de bir kez daha denemeye kalkışmalarına asla izin vermeyeceğiz. Türkiye’de Mursi senaryosuna umut bağlayanlar da, onların arkasındaki çokuluslu güçler de, bölgesel taşeronları da, o iki Veliaht gibi tetikçileri de, bu coğrafyanın son bin yıllık tarihine baksın yetecektir!
Yavuz Güney’e, Fatih Batı’ya bir uyarıdır! * Dışarıdan ve içeriden kuşatmaya mesajdır. * Suriye savaşı KKTC meselesine döndü. * ‘Türkiye Ekseni’ için “Acımasız Direniş” zamanı.
04:0021/06/2019, Cuma
G: 21/06/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Fatih gemisinden sonra Yavuz sondaj gemisi de dün Doğu Akdeniz’e hareket etti. Bu gemiler birer milli mücadele unsurudur. Türk donanmasıdır. Çok büyük bir Akdeniz mücadelesinin parçasıdır.
* Yavuz Güney’e, Fatih Batı’ya bir uyarıdır! * Dışarıdan ve içeriden kuşatmaya mesajdır. * Suriye savaşı KKTC meselesine döndü. * ‘Türkiye Ekseni’ için “Acımasız Direniş” zamanı.
* Yavuz Güney’e, Fatih Batı’ya bir uyarıdır! * Dışarıdan ve içeriden kuşatmaya mesajdır. * Suriye savaşı KKTC meselesine döndü. * ‘Türkiye Ekseni’ için “Acımasız Direniş” zamanı.
14 Haziran, Cuma
Onları sadece bir enerji meselesi olarak görmeyin. Bir doğalgaz, bir petrol meselesi görmeyin. Bir Osmanlı donanması, bir Barbaros gemisi, bir Girit savaşı, bir imparatorluğun korunması, bir Türkiye Cumhuriyeti’nin korunması olarak görün.
BİN YILLIK SİYASİ TARİH BUGÜNE TAŞINDI, BİR KAÇ YILA SIKIŞTIRILDI..
Çok büyük bir hesaplaşmanın parçası olarak düşünün. Türkiye’nin tarih dönüştürücü mirasının yeniden harekete geçmesi, bunu yok etmeye dönük çokuluslu cephenin yeniden inşa edilmesi ve uzanabildiğimiz her yerin bu hesaplaşmanın mevzileri haline gelmesi olarak düşünün.
Preveze ve İnebahtı savaşlarının kaderleriyle düşünün. Bugün çevremizde olan her hareketi, yüzlerce yıllık tarih kodlarıyla düşünün. Sanki bin yıllık siyasi tarih bugüne taşındı, birkaç yıla sığdırıldı, öyle bir mücadele olarak düşünün.
ÇANAKKALE’DEN SONRA EN GENİŞ KOALİSYON..PARTİ MESELESİ DEĞİL, TÜRKİYE MESELESİDİR!
Sadece Türkiye çevresini değil, Kuzey Afrika’dan Basra Körfezi’ne, Kızıldeniz’den Hazar kıyılarına kadar her hareketi, her müdahaleyi, her savunmayı “Türkiye’nin durdurulması”na yönelik küresel bir müdahale ve ona karşı direniş alanı olarak düşünün.
Çanakkale savaşından sonraki en geniş uluslararası koalisyon, Türkiye’nin etrafını çevreliyor. Atlantik ittifakı, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra Türkiye’yi ikinci kez tarih dışına itmek için hareket ediyor, açık müdahaleler yapıyor. Bu; parti, hükümet meselesi değil. Bu; Türkiye’nin, bu toprakların, sahip olduğumuz mirasın, iddia ve siyasi genetiğin meselesidir.
KİMLER ADINA BU ÜLKEYE KURŞUN SIKIYORSUNUZ?
Bu genetiğe güç veren herkes, her siyasi hareket, her lider onların hedefinde olacaktır. İçeride bu genetiğe karşı duran, başkalarının safında mevzilenen herkes, her lider, her siyasi hareket onların yoğun desteklerini alacaktır. Nitekim bugünlerde Türkiye içindeki fotoğraf bu kadar nettir. Kimlerin hangi cephede mücadele ettiği, kimler adına Türkiye’ye kurşun sıktığı artık açıktır.
Hiçbir şey yapmasanız, hiçbir ses çıkarmasanız, hiçbir iddianız olmasa bile bu müdahale devam edecektir. Karşılığında direniş de devam edecektir. Çünkü bu bir coğrafya dizaynıdır, bu büyük dizayn içinde Türkiye üzerinde yeni tasarruflar kullanma meselesidir, bu çerçevede Türkiye’yi küçültmeye dönük planların uygulanması girişimidir. Bu, sadece ve sadece Türkiye’nin yükselmesi, güçlenmesi, büyümesi ya da parçalanması, küçülmesi, yeniden teslim olması meselesidir.
MASUM SÖZLERİN ARKASINA KİRLİ HESAPLAR BİRİKTİRİLDİ..
Suriye sınırlarından Hatay ve Doğu Akdeniz’e, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) ve Ege’den Romanya’ya kadar bir Batılı kuşatma, atım adım Türkiye’nin etrafını sarıyor. Alenileşmiş bir niyet, bir plan adım adım uygulanıyor.
Küresel ölçekte Türkiye’yi yalnızlaştırma yolunda radikal adımlar atılıyor. Bu amaçla çok güçlü bir siyasi söylem, bir zihinsel operasyon yürütülüyor. Sanki Türkiye’nin siyasi duruşu, tavırları bunların sebebiymiş gibi gösteriliyor.
Erdoğan ve ekibinin, yol arkadaşlarının, arkasındaki milyonların Selçuklu’dan bu yana devam eden o siyasi genetiğin cezalandırılması için içerideki mandacı çevrelere malzemeler üretiliyor. Masum sözlerin arkasına çok kirli hesaplar biriktiriliyor. Yeni siyasi oluşumlar, cepheler kuruluyor. Dışarıdan çevreleyenler içeriden de müdahale ediyor.
SURİYE SAVAŞI ASLINDA TÜRKİYE CEPHESİ AÇMAK İÇİN ÇIKARILDI
İçerideki en sıradan duruş, ittifak, ayrılık, düşmanlık ya da dostluk, bu derin çevrelerinin ya içinde ya da karşısındadır. Hangi partiden hangi cemaatten, hangi siyasi çevreden olduğunuz değil, tarihin bu geçiş döneminde nerede durduğunuz, hangi sayfada yer aldığınızdır esas olan. Asıl siyasi kimlik budur.
Suriye savaşının aslında Türkiye cephesi açmak için çıkarıldığını gördük. Yüzlerce kilometrelik cephe inşa ettiler, sınırımızın sıfır noktasına ordulara yetecek askeri yığınaklar yaptılar. Batı kapısına müdahale ettik, Fırat’ın Doğu’suna da müdahalemizi engellemek için hem dışarıda hem içeride inanılmaz taktikler deneniyor.
SURİYE SAVAŞI DOĞU AKDENİZ SAVAŞIDIR, KKTC MESELESİDİR. KKTC BİR AKDENİZ KALKANIDIR.
Suriye savaşının Doğu Akdeniz savaşı olduğunu gördük. Batılı donanmalar bölgede toplandı, Akdeniz’den İran sınırına kadar yeniden müdahale imkânlarını arıyorlar. Güneyimizi karadan kapatanlar şimdi de denizden kapatmaya çalışıyor. Bölgedeki büyük enerji kaynaklarına üşüşürken bizi bölgeden, kendi denizlerinden uzaklaştırmaya çalışıyor.
Suriye savaşının KKTC meselesi haline geldiğini de gördük. Doğu Akdeniz’deki yığınak, KKTC etrafındaki kuşatma demek.1974 Kıbrıs Barış Harekâtı’nın nasıl bir jeopolitik hamle olduğunu, bugünlere hazırlık olduğunu, KKTC üzerinden nasıl bir koruma kalkanı oluşturduğumuzu gördük. Şimdi bu kalkanı zayıflatmaya, etkisizleştirmeye çalışıyorlar.
BİZİM İÇİN KIBRIS DOSYASI KAPANDI. ARTIK PAZARLIK MASASI OLMAYACAKTIR
Öyleyse artık KKTC meselesi kapanmıştır. Pazarlık masasından çıkmıştır. BM ya da AB meselesi değildir. Türkiye’nin varlığı, KKTC’nin varlığı dışında hiç kimse ile oturup konuşulacak bir meselemiz yoktur.
KKTC bir kart değildir, bağımsız bir devlettir, Doğu Akdeniz’de çok güçlü bir varlıktır. AB süreci ölmüştür, BM’nin küresel etkisi zaten yok edilmiştir. Yunanistan ve Rum Kesimi, Akdeniz ve Ege’de ABD, İsrail, AB ülkeleri, S. Arabistan ve BAE ile Türkiye’ye karşı açık cephe almışken, bizim için Kıbrıs dosyasının mahiyeti tamamen değişmiştir.
Elini nereye uzatabiliyorsan o kadar güçlüsün. Zor oyun bozar dönemindeyiz. ABD başta olmak üzere, küresel iktidar alanında ağırlığı olan ülkelerin hepsi pazarlık dönemlerini kapatmıştır. Güç oyunu bütün dünyaya yayılmıştır, bunu dengeleyecek hiçbir ulus üstü yapı kalmamıştır.
ÇOK CEPHELİ MÜCADELELERİ ANLAMA, OLAĞANÜSTÜ SAVUNMA HAZIRLIĞI ŞART
Öyleyse Türkiye’nin bileğini güçlendirmekten başka, olağanüstü savunma hazırlıkları dışında bir yolu yoktur. ABD ve AB himayesinde çözüm arama dönemi sona ermiştir. Çünkü tehdit doğrudan Batı’dan gelmektedir ve Türkiye’nin varlığını hedef almaktadır. Akdeniz, Ege ve Suriye’nin kuzeyinden çevreleme, içeride cepheler inşa etme, güçlü bir dalganın, müdahale girişiminin hazırlığıdır.
Türkiye çok cepheli mücadelelere hazırlık yapmalı. İran sınırından, Suriye ve Akdeniz’den, Ege ve Balkanlar’a uzanan hat, dış cephe hattı olarak belirginleşiyor. Güney’den ve Batı’dan gelecek dalgalara hazırlık yapmalı. Yavuz (Güney) ve Fatih (Batı) simgesel anlamda da bir şeyler ifade ediyor olmalı.
“TÜRKİYE EKSENİ”Nİ ÇETİN BİR MÜCADELE BEKLİYOR..
Ama en önemli cephe içeride kuruluyor, en büyük mücadele içeridedir. İç işgale karşı mücadele, en büyük mücadele olacaktır. 15 Temmuz saldırısının failleri dün, onlarca kez müebbet cezaları aldı. ABD, İsrail ve Batı adına Türkiye’ye saldıran iş işgalcilerdi onlar. Bitmedi…
Dışarıdaki çevreleme devam ettikçe içeriden saldırılar da devam edecek. Her ikisi de tam bir uyum içinde çalışıyor. Ama “Türkiye Ekseni” de çok keskin bir mücadele dönemine giriyor.
* Kişilik profili, davranış kalıbı, ses tonu, söylemi, riyakarlığı, arsızlığı, yalancılığı, ukalalığı.. * İmamoğlu bir projedir, ‘milli güvenlik’ meselesidir. FETÖ’nün adayıdır ve koruma altındadır. * Bu seçim meselesi değil. İstanbul’u “ikinci kez” ele geçirme girişimidir..
04:0022/06/2019, Cumartesi
G: 22/06/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Ekrem İmamoğlu bir “proje”dir. Bunu bugün anlamayanlar yarın mutlaka anlayacak ve acı çekecektir. Ülkelerine duydukları sevgi yüzünden acı çekecektir. Bu yazılanların bir seçim meselesi olduğunu sananlar acı çekecektir.
* Kişilik profili, davranış kalıbı, ses tonu, söylemi, riyakarlığı, arsızlığı, yalancılığı, ukalalığı.. * İmamoğlu bir projedir, ‘milli güvenlik’ meselesidir. FETÖ’nün adayıdır ve koruma altındadır. * Bu seçim meselesi değil. İstanbul’u “ikinci kez” ele geçirme girişimidir..
* Kişilik profili, davranış kalıbı, ses tonu, söylemi, riyakarlığı, arsızlığı, yalancılığı, ukalalığı.. * İmamoğlu bir projedir, ‘milli güvenlik’ meselesidir. FETÖ’nün adayıdır ve koruma altındadır. * Bu seçim meselesi değil. İstanbul’u “ikinci kez” ele geçirme girişimidir..
15 Haziran, Cumartesi
Türkiye’nin hamurundan değil, Türkiye’yi hırpalamaya çalışanların gücünden beslenmektedir. Onların bugüne kadar koruyup gizlediği, hazırladığı, aday gösterdiği, kampanyasını yürüttüğü, İstanbul senaryosunun figüranı, tetikçisidir o.
O bir CHP’li değildir. CHP adayı değildir. Bir FETÖ adayıdır. FETÖ’yü Türkiye’nin başına bela edenlerin projesidir. 15 Temmuz’da milletimizi kurşuna dizenlerin projesidir.
KİŞİLİK PROFİLİ, DAVRANIŞ KALIBI, SES TONU, SÖYLEMİ, RİYAKARLIĞI, ARSIZLIĞI, YALANCILIĞI, UKALALIĞI..
Kişilik profili, davranışları, ses tonu, söylemi, riyakarlığı, arsızlığı, takiyye ve yalanda profesyonelliği, çok kolay manevra yapabilmesi, her türlü kişiliğe bürünebilmesi, iddiaları, agresiflikleri, ezberletilenin dışına savurulunca dağılması, kendi cümlelerinin bulunmaması, özgül ağırlığının olamaması, hepsi bir projenin, çok iyi bir çalışmanın ürünüdür.
Yalanı gerçekle aynı ciddiyetle söyleyebilen böyle bir adam görmedim. Tam bir profesyonel.. Arka arkaya, insanların gözüne baka baka ya da televizyon ekranlarında, hiç tedirgin olmadan, “insanlar ne der” diye hiçbir endişe duymadan yalanlarını sıralıyor.
Kurduğu cümlelerin hangisinin doğru, hangisinin yalan olduğunu anlamaya çalışırken yüz ifadelerinden hiçbir ipucu yakalayamıyorsunuz. Açıkça, milyonların doğru bildiği bir şeyi bile “hayır öyle değil” diye reddedebiliyor.
Bir arsızlık, bir küstahlık, bir kibir, bir ukalalık.. Türk siyasetinde ciddi bir çöküş örneği.
ULUSLARARASI KORUMA ALTINDA. NEDEN PEKİ?
Uluslararası koruma altındadır. ABD’den, AB ülkelerinden, onların Türkiye içindeki uzantılarından destek almaktadır. Bugüne kadar Türkiye’ye, ülkemizin bugünkü yürüyüşüne, yükselişine karşı kim sahaya sürülmüşse hepsinin ittifak halinde onun arkasında yer alması tesadüf değildir.
15 Temmuz’da FETÖ’ye kim destek vermişse, bugün hala o izden kimler gidiyorsa, kimler Türkiye’den intikam almaya çalışıyorsa, bugün aynı çevreler, siyasi kimliklerine bakılmaksızın İmamoğlu’nun arkasında konumlandırılmıştır. Asıl çokuluslu proje İmamoğlu değil, bu ittifaktır. Bu ittifak üzerinden Türkiye’ye yönelen tehlikeli dalgadır.
İÇERİDE DE KORUNUR. FETÖ DOSYALARI GİZLENİR, NEDEN?
Avrupa’yla gider, Yunanistan’a gider, KKTC’ye gider, Türkiye’nin tezlerine tam karşıt açıklamalar yapar. S400 konusunda bile Türkiye’ye ayar verir. Bir belediye başkan adayının ötesinde, “sahiplerinin” cümlelerini tekrarlar. Onun üzerinden milletimize, ülkemize uyarılar yapılır. Asıl çokuluslu proje budur. O sadece bir kukladır.
İçeride de korunmaktadır. O vesayetçi çevreler, iktidar çevreleri, sermaye çevreleri tarafından korunmaktadır. FETÖ dosyaları gizlenmektedir. Yolsuzluk davaları gizlenmektedir. Ortağı olduğu şirketlerin FETÖ soruşturmaları bir gizli el tarafından boşa çıkarılmakta, o şirketler aklanmaktadır.
FETÖ KİMLERE DÜŞMANSA ONLARLA KAVGALIDIR, NEDEN? O VERİLERİ KİME GÖNDERECEKTİ?
FETÖ bu ülkede kimleri düşman bilmişse, devletin hangi kurumlarıyla çatışmışsa İmamoğlu da o çevrelerle, o kurumlarla didişmiştir. FETÖ kimi düşman kimi dost bilmişse o da onları dost ve düşman bilmiş ona göre hareket etmiştir. Çok kısa bir süreliğine, hırsızlıkla, İBB Başkanı sıfatını aldığı dönemde bu uygulamalarını belli etmiştir.
Gelir gelmez İBB’nin kozmik verilerini kopyalamaya çalışmıştır. Eğer başarsaydı bunları nereye gönderecekti? FETÖ devletin kozmik bilgilerini, istihbarat bilgilerini hangi ülkeye göndermişse oraya gönderecekti. FETÖ hangi ülke istihbarat ağına bağlıysa oraya gönderecekti. ABD’deki davalara malzeme temin edecekti.
BU SEÇİM MESELESİ DEĞİL. BELEDİYE MESELESİ DEĞİL. İSTANBUL’U “İKİNCİ KEZ” ELE GEÇİRME GİRİŞİMİDİR.
Bu bir seçim meselesi değildir. Belediye meselesi değildir. İBB Başkanı kim olacak meselesi değildir. Binali Yıldırım-İmamoğlu yarışı değildir. Bu, Türkiye’ye karşı yeni çokuluslu operasyonun İstanbul ayağının sahneye sürülmesidir. Milli duyguları, dini duyguları, vatanseverlik duygularını kullanıp bu ülkenin milli direncini kırmaya, aşındırmaya dönük bir operasyondur.
Bir çokuluslu proje, FETÖ’den sonra yeniden harekete geçmiş, İstanbul üzerine yoğunlaşmıştır. 15 Temmuz’da İstanbul’a el koyamayanların ikinci kez İstanbul’u tartışmaya açması, ikinci kez İstanbul’u ele geçirmeye çalışmasıdır. Büyük projenin ilk ayağı İstanbul’dur ardından Türkiye gelecektir.
İSTANBUL FETÖ’YE TESLİM EDİLECEKTİR, HESAP BUDUR
İçeride ve dışarıda çok geniş bir koalisyon ile desteklenip seçimi kazandırılacak, İstanbul FETÖ’ye teslim edilecektir, hesap budur. Ülkenin sinir uçlarıyla oynayan bu adam, çok tehlikeli bir oyunun parçasıdır. FETÖ nasıl bir dış müdahale aracıysa o da bir müdahale aracıdır.
Kampanyası hiçbir şekilde yerli değildir. Çünkü kendisi yerli değildir. O, Türkiye ile hesaplaşma aracıdır, Türkiye’ye sıkılacak kurşundur. Sizi demokrasi ile, güzel cümlelerle, “her şey güzel olacak” masallarıyla avutup bağrınıza hançer saplamaya çalışıyorlar, uyanın.
O BİR “MİLLİ GÜVENLİK” MESELESİDİR. SOLUĞU PENSİLVANYA’DA ALACAKTIR.
Bu bir AK Parti-CHP meselesi değildir. Bu bir iç siyasi kimlik ya da taraf olma meselesi değildir. Bu, yerli olanla çokuluslu cephede yer alanın mücadelesidir. Bu, Türkiye’nin direnci ile dışarıdan müdahale cephesinin mücadelesidir. Bugün bunu kavrayamayanlar yarın mutlaka görecektir ve acı çekecektir. Bu ülke için, milletimiz için, Türkiye’miz için acı çekecektir.
İmamoğlu bir milli güvenlik meselesidir.
Erdoğan’la hesaplaşma adına önünüze sürülen bu adam aslında Türkiye ile hesaplaşma aracıdır. İstanbul’un 566 yıllık mücadelesinde Ege’nin karşı yakasının, Trakya’nın Batı tarafının tetikçisidir.
Seçilse de seçilmese de işin milli güvenlik boyutu peşini bırakmayacaktır. Er ya da geç, soluğu Pensilvanya’da alacaktır. Zaten bu yönde hazırlık da yapmıştır.
YOLSUZLUK DOSYALARINI, FETÖ DOSYASINI KİM GİZLEDİ, NEDEN?
Şu soruların cevabı bulunmalıdır:
- Onu kim aday gösterdi, CHP’ye kim aday olarak dayattı?
- Kim gözlerden ırak tutup korumaya aldı, bugüne hazırladı?
- 15 Temmuz’dan sonra ona neden dokunulmadı? O saldırıda rolü neydi?
- FETÖ dosyası, soruşturması neden açığa çıkarılmadı, neden gizlendi, kim gizledi?
- Beylikdüzü’ndeki yolsuzlukları, yolsuzluk davaları, magandalıkları, inşaat basıp adam dövdürmeleri neden ve kimler tarafından hasıraltı edildi?
- Kendisine verilen uluslararası desteğe, o destek içinde yer alan Türkiye düşmanı çevrelere, ülkemize kurşun sıkanların arkasında yer almasına neden mercek tutulmadı? Bu yönde tartışmalar neden gündemden uzak tutuldu?
NEDEN TÜRKİYE’YE DESTEK VEREN TEK BİR AÇIKLAMA BİLE YAPMAZLAR?
- İmamoğlu üzerinden nasıl bir İstanbul tartışması başlatıldı? Bu tartışmanın tarihi, siyasi boyutunun üzerine neden gidilmedi? Hangi PR çalışmalarıyla ve kimlerin yönlendirmesiyle bu yönde şüpheler baskı altına alındı?
- Muhafazakar bazı çevreler neden onun yanında yer aldı? Bu talimatı kimler verdi? Onları bu cepheye iten irade nedir? Sadece Erdoğan’a küskünlük mü yoksa çokuluslu bağlantılar mı?
- İmamoğlu ve arkasında yer alanlar neden Türkiye’nin menfaatlerine destek yönünde hiçbir açıklama yapmaz? Neden Doğu Akdeniz, Kıbrıs, Ege’deki askeri hareketliliğe tavır almaz? Türkiye’nin çevrelenmesine neden suskunlar? Yoksa onlar da o büyük projenin içerideki ortakları mı?
- Peki Ekrem burada ne arıyor? Böyle bir adam İstanbul’un başına nasıl geçecek? Devlete saygısı olmayan, millete saygısı olmayan, Türkiye’nin tarihsel mücadelesinde karşı tarafta yer alan bir adama İstanbul nasıl teslim edilecek? Neden onun adıyla yeniden Konstantinapol tartışması başlatıldı?
“TÜRKİYE EKSENİ”’NE KARŞI İMAMOĞLU. SEÇİMDEN SONRA DA DEVAM EDECEĞİZ
Seçilse de seçilmese de bu tartışmayı kesintisiz sürdüreceğiz. Seçimin çok ötesinde bir tehdit söz konusudur ve buna göz yummayacağız. Türkiye için nasıl mücadele veriyorsak, İmamoğlu ve arkasındakilere karşı da aynı mücadeleyi sürdüreceğiz.
Çünkü biz “Türkiye Ekseni”nde yer alıyoruz. Bu, ülkemiz için en üst siyasi kimliktir. Onlar tarihsel kodlarla üzerimize geliyorsa biz de tarihsel iddialarla önlerine set çekeceğiz.
Seçimden sonra devam edeceğiz.
“Organize eleştiri” hastalıklı ‘müdahale’ biçimine dönüştü. * Destek vereni küçümse, kibirli bir dille ayar ver. * Onlar Erdoğan’a neden düşman, biliyoruz. Peki siz neden düşmansınız? * Asıl vesayet zihinlerimizde!
04:0026/06/2019, Çarşamba
G: 26/06/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Sokak terörü üzerinden hükümet devirmeye, Türkiye’yi kontrol altına almaya dönük Gezi vandalizmine ilişkin dünkü duruşma, bütün Avrupa tarafından, birçok ülke tarafından yakından izleniyor. Herkes kendi adamını koruma telâşında. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
* “Organize eleştiri” hastalıklı ‘müdahale’ biçimine dönüştü. * Destek vereni küçümse, kibirli bir dille ayar ver. * Onlar Erdoğan’a neden düşman, biliyoruz. Peki siz neden düşmansınız? * Asıl vesayet zihinlerimizde!
* “Organize eleştiri” hastalıklı ‘müdahale’ biçimine dönüştü. * Destek vereni küçümse, kibirli bir dille ayar ver. * Onlar Erdoğan’a neden düşman, biliyoruz. Peki siz neden düşmansınız? * Asıl vesayet zihinlerimizde!
19 Haziran, Çarşamba
15 Temmuz’da Türkiye’yi iç savaşın ve işgalin eşiğine getiren saldırının failleri ABD, Avrupa ve NATO korumasına alınıyor. Bir terör örgütü üzerinden Türkiye saldırıya maruz kalıyor. “Yeni 15 Temmuz” tehditleri açıkça dile getiriliyor. Bunlar bize bir şey anlatılıyor mu?
ÇİPRAS “SAVAŞ” DİYOR, “SONDAJ GEMİNİZİ BATIRIRIZ” DİYOR. BİZE BİR ŞEY ANLATIYOR MU?
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçimi ABD’nin, Avrupa’nın, İsrail’in, Yunanistan’ın “iç meselesi” haline geliyor. Biz o başkentlerin, şehirlerin belediye başkanlarının kim olduğunu, seçimlerinin ne zaman yapıldığını bile bilmezken bütün Batı dünyası İstanbul’u izliyor. Dışarıdan içeriye doğru yoğun müdahaleler zinciri yaşanıyor. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
Yunanistan Başbakanı Çipras, “Türkiye Meis adası açıklarında sondaj yaparsa savaş çıkar” diye tehdit ediyor, sondaj gemisini batırılabileceğini ima ediyor. Arkasına bütün Avrupa gücünü alıyor ve o cesaretle konuşuyor. Bunla bize bir şey anlatıyor mu?
Doğu Akdeniz, İsrail’in, Mısır’ın, Yunanistan’ın, ABD’nin ve bütün Avrupa’nın donanma üssü haline geliyor. Doğalgaz ve jeopolitik hesaplar doğrultusunda bir çokuluslu cephe, Türkiye’yi Akdeniz’den sıkıştırıyor, tecrit etmeye çalışıyor çok daha ötesi; çevreliyor. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
TÜM ÇEVRELERDEN KUŞAT, İÇERİDEN HAREKETSİZ BIRAK!
ABD, İsrail, birkaç Arap ülkesi ve AB ülkeleri, Ege adalarını silahlandırıyor, füze üslerine döndürüyor, Türkiye’yi Ege’den, Batı’dan da çevreliyor, tehdit ediyor. Aynı şekilde Yunanistan, Bulgaristan, Romanya’ya askeri yığınaklar yapılıyor. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
Suriye’nin kuzeyinde yüzlerce kilometre boyunca bir cephe inşa ediliyor. Ordulara yetecek askeri yığınak yapılıyor. Bölgenin demografik yapısı değiştiriyor. Bir terör örgütü üzerinden Türkiye’ye cephe açılıyor. Bunu yapanlar da, yukarıdakileri yapanların kendisi. Türkiye’nin tehdide müdahalesi engellenmeye çalışılıyor. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
Bütün bu saydıklarımıza paralel biçimde içeride bir cephe inşa ediliyor, edildi. Bir çokuluslu cephe… Siyasi partiler, terör öğütleri, daha önceki müdahalelerde kullanılan her çevre bu cephenin içine yerleştiriliyor. Onların dilini, onların sözünü, onların tezlerini kullanıyor. Onlara göre tavır alıyor. Onlara göre Erdoğan’la hesaplaşmaya giriyor. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
ONLAR ERDOĞAN’A NEDEN DÜŞMAN, BİLİYORUZ. PEKİ SİZ NİYE DÜŞMANSINIZ!
AK Parti İstanbul İBB seçimini kaybedince bütün Avrupa ve Arap medyası, ABD basını sevinç çığlıkları atıyor. “Erdoğan’dan intikam aldık, sonu geldi” söylemleri daha güçlü dile getiriliyor. ”İşte şimdi Türkiye’nin direncini kırdık” düşünce ve söylemleri öne çıktı. Bundan sonra bütün girişimlerini bunun üzerine kuracaklar. Türkiye’nin etrafındaki çevreleme ile bu müdahale dalgasına daha da güç verecekler. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
İstanbul İBB seçimi kaybedilince herkes AK Parti’ye, Erdoğan’a ayar vermeye başlıyor. Kendisini, ailesini-çevresini, ona destek verenleri suçluyor. Kendisini yalnızlaştırmaya dönük küresel kampanyanın izdüşümü içeride de aynen servis ediliyor.
DESTEK VERENİ KÜÇÜMSE, KİBİRLİ BİR DİLLE AYAR VER. PEKİ, SİZ KİM OLUYORSUNUZ?
Erdoğan’a yakın durmayı, destek vermeyi “suç” gibi algılatmaya dönük bir psikolojik operasyon yürütülüyor. Onun mücadele ettiği milli eksenin güç kazanması için mücadele edenleri ayıplamaya, küçük düşürmeye dönük bir propaganda programı anında harekete geçiriliyor. Dışarıda kullanılan cümlelerle içeride kullanılan cümleler aynılaşıyor. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
Eleştiren, tepki gösteren herkesin kesin bir gerekçesi var. Ama bakıyorum, en ağır eleştirileri yapanlar çoktan bu mücadeleyi terk edenler oluyor. Kibirli, tepeden bakan, küçümseyici bir dil ile ekranlarda, sosyal medyada, köşelerde ahkâm kesiyor. “Ben neyim, ne yapıyorum, ne kadar varım” diye bir soruyu bir kez bile kendilerine sormuyor. Erdoğan yönetiminden en çok “nasiplenen” ve bunu kaybedenler en ağır sözleri söylüyor. Gerekçeleri tamamen kişisel, beklentilerle alakalı. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
“ORGANİZE ELEŞTİRİ” YIKICI BİR HASTALIK HALİNİ ALDI..
AK Parti çevresinde, muhafazakâr çevrede, eleştiri-samimiyet, -doğruluğun, bir şeyleri yeniden güçlü hale getirmenin ötesinde yıkıcı, yıpratıcı, intikam alıcı bir “hastalık” haline geldiğini, bunun eleştirinin ötesinde bir şey olduğunu, alttan alta servis edildiğini, aynı ezberlerin her yerde tekrar edildiğini, bir yıkıcı projeye dönüştüğünü görüyorum.
Bence bu, AK Parti ile sınırlı bir şey değil. Erdoğan’a, bugün durduğu milli eksene, Türkiye’nin bölge ve küre ekseninde verdiği mücadeleye dönük kampanyanın psikolojik ayaklarından biri. Eleştiri tabi ki olacak ama ben bunun artık bir müdahale projesine dönüştürüldüğünü görüyorum. Bu bize bir şey anlatıyor mu?
MÜDAHALELER ZİNCİRİNİN PARÇASI: YILGINLIK, YIPRATICILIK, TÜKETİCİLİK..
Son on yılda, Türkiye’ye dönük müdahalelerzincirinin bir parçasının da bu “organize eleştiri” olduğunu düşünüyorum. Ve bu aslında eleştiri değil, bir müdahale biçimi.. Yılgınlık, yıpratıcılık, tüketicilik, aşındırıcılık içeren, inşa etmeye değil dağıtmaya ayarlı bir kampanya bu.
Bazıları saf biçimde, “ucuz cümlelerle” aynı senaryoya destek veriyor. Kastettikleri sonuç olursa Türkiye’nin ne olacağına dair bir adım sonrasına ilişkin cümle bile kurmayı düşünmeden yapıyor bunu. Bu çevrelerin, eleştiriden gözleri o karar körleşti ki, Türkiye’nin etrafında nasıl bir çevreleme olduğunu, ne gibi tehditlerin kapımıza dayandığını, bunun hepimiz için ne tür bir yıkım olabileceğini, tarihsel bir hesaplaşma yaşandığını ve Türkiye için en öncelikli konunun bu olduğunu, içeride buna yönelik bir direnç olduğunu ve bütün rüzgârların bu direnci aşındırmaya dönük olduğunu göremiyorlar. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
ERDOĞAN İÇİN “ABDÜLHAMİT” SENARYOSU, İÇERİDEN SALDIRMAK VE ARKASINA GİZLENEN YIKIM.
Siyasi tarihe bakalım. Osmanlı’nın son dönemine bakalım. Abdülhamit dönemine bakalım. “Haklı, masum” eleştiri, tepki ile hareket edenlerin, çok daha büyük tehditleri nasıl göremediğinin örnekleriyle dolu. Ve bu tavırların ne büyük yıkımlara yol açtığını bugün görüyoruz ve ağlıyoruz. Erdoğan’a da bir “Abdülhamit” senaryosu uygulayanlar ortada.
En acı tarafı, aslında Türkiye’nin büyük mücadelesini omuzlayacak olanların arasında durup da, kurşunu içeriden atmak, saldırıyı evin içinden yapmaktır. Tarih bize bir daha aynı basiretsizliği göstermez diye umarken “içeriden müdahale”nin aslında bir dışarıdan müdahale olduğunu bir kez daha görmeye başladık. Bunlar bize bir şey anlatmıyor mu?
“TÜRKİYE EKSENİ” VE ‘YARIN’ HESABI YAPMAYANLAR. TARİHİ ANLAMAK BUGÜNÜ ANLAMAKTIR.
“Türkiye Ekseni”nde mücadeleye devam edeceğiz. Yılmadan, korkmadan, tedirgin olmadan, yarın hesabı yapmadan. Çünkü bunun, bu mücadelenin Anadolu’da Malazgirt’ten beri var olan bir eksen olduğunu biliyoruz. Bu, siyasi partileri de aşan bir kimliktir. Ve sandığınızdan çok daha güçlüdür. Temel duruş noktamız, kimin ne kadar içeriden, kimin ne kadar dışarıdan olduğudur. İçeriden eleştirilerin önemli bir kısmının aslında “dışarıdan bakış, başkalarının aklı” olduğunu görüyoruz artık.
Bugünü anlamayanlar, bugün ülkemizin içinde bulunduğu büyük mücadeleyi anlamayanlar, bu mücadeleyi her şeyin üstünde tutamayanlar, ona göre pozisyon alamayanlar ya da en kötüsü, az bir zaafta dağılanlar, ya da bir güçlü direnci dağıtmak için harekete geçenler Çanakkale’yi anlamamış, İstiklal mücadelesini anlamamış, Birinci Dünya Savaşı’ndaki coğrafya paylaşımını anlamamış demektir. Tarih kitaplarında okumak kolaydır, bugün yazılan tarihi bugünden görebilmektir esas olan. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
ASIL VESAYET ZİHİNLERİMİZDE.
“Erdoğan’a destek vermek yalakalıktır” diye bir söz üretiliyor ve birileri bundan etkilenerek hareket ediyorsa, o birilerinin zihinleri esaret altındadır, çok ciddi siyasi körlük yaşamaktadır. Onlar bir cümle ile saf dışı edilebilen adamlardır.
Erdoğan’a “Abdülhamit senaryosu” reva görenler, dünyanın tasfiye etmeye çalıştığı adama onların cephesinden vuranlar asıl kurşunu Anadolu’ya, İstanbul’a, coğrafyaya sıkmaktadır. Vesayet zihinlerimizdedir. Bu yüzden en ağır eleştiriyi bu alana yoğunlaştırmak acil bir ihtiyaçtır. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
TARİHİN İKİ DÖNEMİNDE DE, AYNI ÇEVRELER AYNI YERDE DURUYOR. İŞTE BU İBRETLİK!
Abdülhamit çöküş döneminin lideri idi. Bir imparatorluğun çöküşünü geciktirmeye çalıştı ve bu yönde çok çile çekti. Ama Erdoğan yükseliş dönemi lideridir. Bu yükseliş bir tarih dönüşüdür. Yanlış safta duranlara rağmen devam edecektir. Tarihin bu iki döneminde de, aynı çevrelerin aynı yerde durması, oradan vurması acınası bir durumdur.
Onlar o zaman da dünyayı, tarihi okuyamadı, bugün de yanlış okumaktadır. O zaman da yanlış yerde durdu, bugün de yanlış yerde durmaktadır. Ve “organize eleştiri” onlar üzerinden içeriye servis edilmektedir. Bunlar bize bir şey anlatıyor mu?
BÜYÜK MÜCADELEYİ, ONLARIN KÜÇÜK HİKÂYELERİNE KURBAN ETMEYECEĞİZ.
Büyük mücadeleleri, onların küçük hikâyelerine kurban etmeyeceğiz. En azından bunu biliyoruz. Onların küçük hesapları için bir kez daha tarihi ıskalamayacağız. Direnmenin, mücadele etmenin ne olduğunu iyi bilen bir gelenekten geliyoruz.
“Organize eleştiri” üzerine bu sözlerim, gerçekten samimi, canı yanan, bir şeyler için fedakârca çalışanlara değildir. Onların candan eleştirileri, içlerindeki sızıyı dışa vurmaları baş tacı edilmelidir. Çünkü bu büyük yolun asıl yolcusu, mimarı onlardır. Bedel ödeyenler de onlardır.
BİRİLERİNİN GÖLGESİNE SIĞINIP ORADAN ATEŞ ETMEYE BAŞLADILAR
Az bir kayıpta başkalarının gölgesine kaçıp ateş edenleri, eleştirilerin arkasına gizlenen bir operasyon, bir müdahale biçimini anlatmaya çalıştım. Bence herkes biraz kendine, biraz çevresine, kimin nerede durduğuna, kimlerin silahını kullandığına da bakmalı.
İBB seçimini kaybeder kaybetmez, başka adres arayanlara, Erdoğan’ı yalnız bırakanlara dikkat çekmeye çalıştım sadece. Onlar hiçbir mücadelenin adamı değildir!
Türkiye’nin dışarıdaki başarısını içeride gölgelemeye çalışanlar, * Siyasi tezlerini S400 krizine, ABD yaptırımına bağlayanlar, * Neden Türkiye’yi çevreleyenlere tek cümle söz söylemiyorsunuz? * Yoksa Suriye sonrası açılacak yeni cephe için mi harekete geçirildiniz?
04:004/07/2019, Perşembe
G: 4/07/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bir hafta boyunca, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın G20 Zirvesi temaslarını izlemek için Japonya’daydık. Osaka’daki zirveyi, ardından Tokyo’daki Türkiye-Japonya özel görüşmelerini, sonrasında da Türkiye-Çin ilişkilerinin seyrini daha yakından izleme fırsatı bulduk.
* Türkiye’nin dışarıdaki başarısını içeride gölgelemeye çalışanlar, * Siyasi tezlerini S400 krizine, ABD yaptırımına bağlayanlar, * Neden Türkiye’yi çevreleyenlere tek cümle söz söylemiyorsunuz? * Yoksa Suriye sonrası açılacak yeni cephe için mi harekete geçirildiniz?
* Türkiye’nin dışarıdaki başarısını içeride gölgelemeye çalışanlar, * Siyasi tezlerini S400 krizine, ABD yaptırımına bağlayanlar, * Neden Türkiye’yi çevreleyenlere tek cümle söz söylemiyorsunuz? * Yoksa Suriye sonrası açılacak yeni cephe için mi harekete geçirildiniz?
27 Haziran, Perşembe
Türkiye’nin, Batı’ya tek taraflı bağımlılıktan kurtulma, özgür bir gelecek inşa etme, küresel güç haritasındaki eğilimleri okuyup ona göre pozisyon alma, kendini buna göre yeniden kurma, bu tarih aralığının sunduğu fırsatı kullanıp kendi güç havzasına dönebilme yönünde mücadelesi yüzlerce yıllık bir hesaptır. Selçuklu’dan bu güne, bu coğrafyada, Anadolu’da aralıksız bu hesap için direndik, bedel ödedik.
BİZ TESLİM OLMADIK SADECE SABRETTİK. CEZALANDIRILMAYA BOYUN EĞMEYECEĞİZ.
Himaye, vesayet, esaret, tek yanlı bağımlılık, tarihi-siyasi genetiğimize tersti ama gücümüz yoktu, imkânımız yoktu, çok büyük yıkımlar yaşamıştık, yüz yıldır başımızı kaldıramıyorduk. Teslim olmadık, diz çökmedik ama sabrettik. Yeni bir tarih aralığı için, yeniden merkezimize dönebilmek için sabrettik.
Tarih bize o aralığı sunduğunda harekete geçtik. Toparlanma, yeniden güç kazanma, yeniden coğrafyamıza açılma mücadelesi başlattık. Çünkü tarih yapıcı, coğrafya inşa edici bir millettik. İşte tam o zaman aynı eksende bulunduğumuz Batı dünyası, Osmanlı ile yüzlerce yıllık siyasi tarihine döndü, bizi sınırlamaya, durdurmaya, cezalandırmaya girişti.
ÇEVREDEN KUŞATILMAK, İÇERİDEN VURULMAK. YÜKSELEN GÜÇLERE UZAK DURAMAYIZ
Küçük kalmamızı, rehin kalmamızı istiyorlardı. Buna karşı durduğumuz anda ardı ardına saldırılar başladı. Çevreden kuşatılmak, içeriden vurulmak, darbe ve müdahalenin her çeşidi, Türkiye’ye yeni yol çizen herkesin tasfiye edilmesi için yıllarca içeride beslenen yapılar harekete geçirildi.
Terörden ekonomik saldırılara, iktidar değiştirme denemesinden bu ülkenin liderini öldürme girişimlerine kadar birçok yol denendi.
Ama başka bir dünya gelişiyor, yükseliyordu. Atlantik, yüzlerce yıl sonra ilk kez küresel mutlak hâkimiyetini kaybediyor, Doğu’da büyük güç yükselişleri yaşanıyor, küresel iktidar yapısının ana ekseni değişiyordu. Batı’dan sıkıştırılırken bu yükselen güçlere uzak duramazdık. Dünyanın yeni güç haritasına hazır olmalıydık. Çünkü bu büyük güç kayması bize o tarih aralığını veriyordu.
ZİRVE BAŞARILI GEÇİYORDU. DÜĞMEYE BASILDI. BİR ANDA İÇERİDE KIYAMET KOPTU.
İşte tam bunlar olurken içeriden akıl almaz bir örgütlenme, bir direnç inşa edildi. Doğu Akdeniz’de, Suriye’nin kuzeyinde, Ege Adaları’nda, Doğu Avrupa ülkelerinde, Akdeniz’in en batısına kadar Türkiye’yi sıkıştırmak yetmedi, içeriden müdahalenin yeni yolları denenmeye başladı. Bunun çok örneklerini gördük. En son G20 Zirvesi’nde bir kez daha test ettik.
Türkiye, Rusya, Çin, Hindistan ve genelde Asya ülkeleri ile çok sağlam ilişkiler kuruyordu. Tezleri, Doğu’nun Batı’ya karşı rezervleriyle örtüşüyordu. Zirvede ve ikili görüşmelerde müthiş bir olumlu hava, pozitif rüzgâr esiyordu. Erdoğan-Trump görüşmesi şaşırtıcı derecede olumlu havada geçmişti.
Bir anda içeride kıyametler koptu. Suriyeli karşıtlığı yeniden alevlendirildi. Siyasi olarak Erdoğan karşıtları tam o an bir kez daha harekete geçti. İçeride gündem öyle yoğunlaştı ki, birilerinin Japonya’daki güzel gelişmeleri gölgelemeye, bu amaçla kamuoyunun gözlerini kör etmeye çalıştığı açıktı.
UMUTLARINI S400 KRİZİNE, ABD YAPTIRIMINA BAĞLAYANLAR VARDI
O birileri Türkiye’nin ajandasına göre hareket etmiyordu çünkü. Başkalarının ajandasını içeriye servis ediyordu. S400 krizinin devamını, F35 ambargosunu istiyordu. Daha ötesi ABD Türkiye’ye yaptırım uygulasın, ekonomi batsın, hükümet siyasi olarak zora girsin diye bekliyordu.
Bu da, içerideki muhalefetin bütün tezlerinin “Türkiye’nin dışarıdan cezalandırılmasına dayandığı” gibi çok vahim bir gerçeği önümüze koyuyor. Bu siyasi duruş asla yerli değildir. Bu içeriden müdahale, yakın gelecekte Türkiye’yi dışarıdan daha da sıkıştırmaya, Doğu Akdeniz’de olacaklara zemin hazırlamaya dönük bir planlamadır.
TÜRKİYE, DIŞARIDAN BAKINCA BÜYÜKTÜR. BU BÜYÜKLÜĞÜ İÇERİDEN GÖLGELEYEN VAR
Son dönemde, Erdoğan ve çevresine yönelik “organize eleştiri” de bu planlamanın parçasıdır. Bir zihinsel operasyondur, toplumsal psikoloji üzerine bir çalışmadır, Türkiye’nin merkez iktidar alanını da, AK Parti hükümetinin siyasi aklını da felç etmeyi amaçlamaktadır. AK Parti’nin kendi içinde yapacağı reform ve yeniliklere yönelik masum eleştirilerin çok ötesindedir.
Türkiye, dışarıdan bakınca büyüktür. Küresel güç haritasındaki yeri de, güç kaymasındaki duruşu da, geleceğe yönelik yürüyüş tarzı da, coğrafyasındaki etkisi de çok büyüktür. İşte bu büyüklüğü içeriden gölgelemeye dönük çok yoğun bir çalışma var. Oysa dışarıda, çevremizde, küresel ölçekte o kadar büyük hesaplaşmalar var ki, bugünkü duruşumuz, kararlılığımız bu ülkenin yüzyıllarını şekillendirecektir.
TÜRKİYE İÇİN MÜCADELE VERENLERİ DEĞERSİZLEŞTİRME. HİÇBİR ÜLKEDE BÖYLESİ YOKTUR.
Böyle bir dönemde, dünyanın dört bir yanında koşuşturanlara, Türkiye’yi büyütmek için çalışanlara, etrafımızdaki şer çemberini kırmak için mücadele verenlere yönelik korkunç bir saldırı, değersizleştirme, itibarsızlaştırma çalışması var.
Bir ülkenin Cumhurbaşkanı’nı sevmek bile “yalakalık” olarak zihinlere kazınmak isteniyorsa, burada hiçbir şey masum değildir. Hiçbir ülkede, bu şekilde bir “içeriden müdahale” şekli mümkün değildir. Zira hiçbir ülkede, böyle bir şeyin Türkiye’deki gibi alıcısı yoktur.
İçeriden müdahale gözlerimizi kör etmeyi, tarihi ıskalamayı, Türkiye’yi yeniden dar alana çekmeyi amaçlamaktadır. Yüz yıl sonra gelen fırsatı boşa çıkarmaya, Türkiye’yi küçültmeye dönüktür. Bu tuzağa düşmeyelim.
Yüz yıl önce yaşadıklarımızı hatırlayalım. Çokuluslu cephe neden bugün yeniden karşımıza dikildi, biraz düşünelim. İçeride kimler kimlerin cümlelerini kullanıyor, silahını kuşanıyor görelim.
SURİYE SONRASI, “TÜRKİYE CEPHESİ”NİN YENİ AŞAMASI: TAM O AN BİRİLERİ HAREKETE GEÇİRİLİYOR, NEDEN?
“Bir çokuluslu cephe de içeride” kuruldu, daha büyük bedeller ödemeden önlem alalım. Bunlar iç politik meseleler değil. Size öyle söyleyenler yalan söylüyor. Onlarca ülke neden Doğu Akdeniz’e yığıldı? Neden KKTC’nin etrafı sarıldı? Neden Ege Adalarında füze üsleri kuruluyor? Neden içerideki hareketlerle bu gelişmeler bu kadar birbiriyle uyumlu?
Bütün önyargılarımızdan, ön kabullerimizden, öfkelerimizden, küskünlüklerimizden, sevgisizliklerimizden, siyasi kimliklerimizden biraz olsun geri çekilip tekrar bakalım. İşte o zaman bambaşka bir fotoğraf göreceğiz.
Suriye savaşından sonra, “Türkiye Cephesi”nin yeni aşamalarına geçiliyor. İşte tam bu sırada kimler nerede duruyor, kimler adına harekete geçiyor, en azından bunu görmek vatan borcudur.
NEDEN TÜRKİYE’NİN YANINDA DEĞİLSİNİZ? NEDEN TEK KELİME ETMİYORSUNUZ?
Türkiye elbette bu çokuluslu kuşatmayı yaracak. Elbette tarih yürüyüşüne devam edecek. Ödeyeceğimiz bedelin ne kadar olacağı içerideki tutumumuza bağlı. İçeriden operasyonlara ne kadar kapı araladığımıza bağlı.
Hadi gelin, Türkiye’yi çevreleyen bu tehditlere ortak cevap verelim. Doğu Akdeniz konusunda ortak bir duruş belirleyelim. Ege ve Kıbrıs’taki tehlikeye tavır alalım. Suriye’nin kuzeyindeki cepheyi hep birlikte bozalım. S400 ve Türkiye’nin savunma arayışı için elbirliği yapalım.
Ama yapmazlar. Tek kelime etmezler. Onlar bu milli konularda tamamen başkasının cephesinde hareket ediyor. Bu bile, içeriden müdahalenin aslında bir dışarıdan saldırı olduğunun göstergesidir. Tehlikenin ne kadar farkındasınız!
Artık hiçbir konu iç politik mesele değildir.
.Amansız düşmanlıklar ülkesi ve o yabancı dil. Sınırlarımızda hazırlıklar var. Toparlanın artık! * ‘Siyasi eleştiri’ değil, ganimet paylaşımı, intikam saldırısı bu. Masada çok büyük bir hesap var. * Kudüs’e ağıt yakarken bugünü ıskalamak tam bir ikiyüzlülüktür.
04:007/07/2019, Pazar
G: 7/07/2019, Pazar
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’de her alanda bir siyasi körlük, algı sorunu, atalet ve basiret yoksunluğu salgın haline geliyor. Dar kişisel hesaplar, çıkar hesapları, siyasi hesaplar, öfke, hasımlık, haset, küskünlük ve benzeri şeyler ülkenin, milletin, devletin, hepimizin ortak kaderinin, hedeflerinin, hayallerinin çok ötesine geçti.
* Amansız düşmanlıklar ülkesi ve o yabancı dil. Sınırlarımızda hazırlıklar var. Toparlanın artık! * ‘Siyasi eleştiri’ değil, ganimet paylaşımı, intikam saldırısı bu. Masada çok büyük bir hesap var. * Kudüs’e ağıt yakarken bugünü ıskalamak tam bir ikiyüzlülüktür.
* Amansız düşmanlıklar ülkesi ve o yabancı dil. Sınırlarımızda hazırlıklar var. Toparlanın artık! * ‘Siyasi eleştiri’ değil, ganimet paylaşımı, intikam saldırısı bu. Masada çok büyük bir hesap var. * Kudüs’e ağıt yakarken bugünü ıskalamak tam bir ikiyüzlülüktür.
30 Haziran, Pazar
Adeta bir
akıl tutulması,
adeta bir
zihin kararması
alabildiğine yaygınlaştı.
Küçük hikâyeleri büyük sözlerle pazarlama
her şeyin önüne geçti.
Ekranlarda, köşelerde çok büyük laflar edenlerin, ayar verenlerin, “âkil adam” pozları satanların, “hakkaniyet” pazarlayanların büyük çoğunluğunun kişisel derdi olduğunu görmek, hareket noktalarının büyük hikâyeler, büyük mücadeleler değil, kişisel beklentiler ve umutsuzluklar olduğunu görmek ülkemiz adına acı verici.
‘SİYASET KENDİNİ DÜZELTSİN’ DİYEN KENDİ DÜŞÜNCE İFLASINI DA GÖRMELİ
Bir ülkede düşünce dünyasının bu kadar sığ, basit gerekçelere göre biçim alması büyük talihsizlik. “Siyaset kendini düzeltsin” diye bağırıp çağıranların, durdukları yere hiç bakmaması, kendilerine hiç bakmaması, Türkiye’nin, bu milletin yüzlerce yıllık mücadelesine hiç bakmaması, oradan hareket etmemesi, bu mücadeleye göre akıl-fikir, yol-yordam önermemesi çok büyük bir düşünce iflasıdır.
Erdoğan nefretine saplanıp kalanların, bu nefretin nereden geldiğine bir kez bile bakma gereği hissetmeyenlerin, nefretin Türkiye ile hesaplaşmaya dönük çokuluslu bir aklın ürünü olduğunu göremeyenlerin bize geçmişten, tarihten, Seçluklu’dan, Osmanlı’dan, Birinci Dünya Savaşı’ndan, İstiklal Savaşı’ndan, Cumhuriyet döneminden söz etmeleri, oradaki aksaklıkları ve yanlışlıkları anlatmaya çalışmaları, 15 Temmuz’u anlatmaya çalışmaları tam bir trajedi.
KUDÜS’E AĞIT YAKARKEN BUGÜNÜ ISKALAMAK TAM BİR İKİYÜZLÜLÜKTÜR
Bugün yeni bir tarih biçimleniyor. Bugünün tarihini kavrayamayanların geçmişten, tarihi örneklerden ders vermeleri tam bir ikiyüzlülük. Onlar bugünü anlayamıyorlarsa yüzlerce yıllık siyasi tarihte verilen mücadelenin aşamasını anlamamışlar demektir.
Medine Müdafaasını okuyup gözyaşı dökerken, Kutu’l Amâre söylemleri ile hava atarken, Kudüs’ün işgaline ağıtlar yakarken, Anadolu savunmasını göklere çıkarırken bugün hem Anadolu’nun mücadelesini, hem coğrafyadaki mücadeleyi kavrayamayanların aklından, zihninden şüphe etmemek mümkün mü?
O ZAMAN İNGİLİZ AĞZIYLA, BUGÜN DE ABD AĞZIYLA, ONLARIN KURŞUNLARIYLA…
Yüz yıl önce bütün coğrafyada İngilizlerle mücadele ederken kimler neredeyse bugün de aynı damar, aynı çevreler, aynı düşünce geleneği yine aynı yerde konumlanıyor. O zaman İngiliz ağzıyla konuşanlar şimdi ABD ağzıyla konuşuyor, onun gözüyle bakıyor, onun perspektifiyle algılıyor.
Tarihi siyasi genetiği ayağa kaldırmaya dönük mücadeleye dışarıdan ağır saldırılar yapılırken onlar da içeriden aynı saldırıyı sürdürüyor, o geleneğe mensup herkesi asıp kesiyor, küçümsüyor, aşağılayıp değersizleştiriyor.
SİYASİ ELEŞTİRİ DEĞİL, GANİMET PAYLAŞIMI, İNTİKAM SALDIRISI BU
Bugünlerde siyaseti eleştirmek bir fırtınaya döndü. Eleştirilecek elbette. Tabiatı gereği eleştiriye en açık alandır ve bu zorunludur. Ancak bu bir ganimet paylaşımına dönüştürülmek isteniyorsa, intikam halini almışsa, bir yapıyı dağıtmaya dönük yıkıcı bir rüzgâra dönüşmüşse, eleştirinin ötesinde bir hesap var demektir.
Bu hesaba dönük kolektif bir saldırı varsa, o hesap siyasetin ötesinde Türkiye ile ilgili demektir. İntikam da Türkiye’den alınıyor demektir. “Bu neyin intikamı, kimlerin intikamı” sorusu her şeyden daha öncelikli demektir. İşte tam burada, herkesin kendine “Ben kimin, kimlerin cümlesini kullanıyorum” diye sorması vicdani bir sorumluluktur.
MUHAFAZAKÂRIN ENTELEKTÜEL BİRİKİMLERİ AŞINDI. BUNU SİYASİ BASKI İLE KAMUFLE ETMEYİN.
Burada eleştiriye karşı çıkmıyorum. “Organize eleştiri”nin bir siyasi proje, bir çokuluslu program haline gelmesine yönelik kaygılarımı paylaşıyorum. Siyasetten daha fazla çöken şeyler var. Türkiye’nin, özellikle de muhafazakâr çevrelerin entelektüel birikimleri, zenginlikleri, kimlikleri olağanüstü ölçekte aşındı. Sadece eleştirip hiçbir şey üretemez, Türkiye’ye, coğrafyaya, bugüne ve yarına hiçbir şey söyleyemez ve mücadele edemez hale geldi.
Cemaatleri, vakıf/dernekleri, kanaat önderleri, medyası, yazar-çizerleri siyaset kadar bile söz üretemez hale geldi. Hiç kimse bunun, siyasi baskıdan kaynaklandığı gerekçesine sığınmasın. Bir konfor, rahatlık, atalet, “siyasi baskı” ile kamufle ediliyor. Asıl kayıplarımız burada. Acil müdahale gereken alanlar burada.
İÇERİDE HAKKANİYET NUTUKLARI ATANLAR BUNLARA NEDEN TEK BİR SÖZ SÖYLEMEZ?
Oysa dünya genelinde olağanüstü bir hareketlilik var. Devletler, bölgeler pozisyonlarını değiştiriyor, geleceğin dünyasına hazırlanmaya çalışıyor. Merkez güç alanları yer değiştiriyor, Doğu-Batı arasındaki hesaplaşma tehlikeli noktalara geldi. Türkiye, bu büyük fırtınaya hazırlanmaya çalışırken, işte tam bu sırada içeriden dayak yemeye başlıyor. Büyük hesaplaşmada, yeni küresel düzende eli zayıflatılmaya, direnci kırılmaya çalışılıyor.
ABD ve İsrail kontrolündeki Mısır, BAE ve S. Arabistan, bütün bölgede Türkiye’yi vuruyor. İçeriden “hakkaniyet” nutukları atanlar bunlara neden tek söz söylemez?
SUDAN DARBESİ TÜRKİYE’YE KARŞI, LİBYA’DA ÖLÜM LİSTESİ YAYINLANDI. PEKİ, NEDEN SESİNİZ ÇIKAMIYOR?
Türkiye Sudan’la çok güçlü ilişkiler kurdu. Sevakin Adasından tarım arazilerine ve güvenlik anlaşmalarına kadar. Aynı ülkeler Sudan’da darbe yaptı, ülkeyi bölüyorlar. O darbe Türkiye’ye karşı yapıldı. Ama Türkiye’yi bölgeden çıkarıyorlar. Hadi o çokbilmişler neden bu konuda tek bir şey söylemiyor?
Aynı ülkeler, Libya’da Türkiye’yi vuruyorlar. Biz BM’nin tanıdığı meşru hükümete destek veriyoruz onlar Hafter diye bir adam üzerinden kurdukları terör örgütüyle Libya’yı parçalamaya çalışıyorlar.
Ve o ülkeler, FETÖ ve PKK ile birlikte oradaki askeri varlığımızın listesini, resimlerini yayınlıyor, öldürülmeleri için hedef gösteriyor. Neden buna karşı tek bir cümle söylemiyorlar? “Türkiye’nin orada ne işi var” diyecekseniz bu tartışma sizi ilgilendirmiyor demektir!
NEDEN TÜRKİYE’NİN YANINDA DEĞİLSİNİZ? NEDEN KENETLENİP DÜNYAYA SES VERMİYORSUNUZ?
Doğu Akdeniz’de, KKTC’nin etrafında, Ege’de tam bir çevreleme yaşıyoruz. Neredeyse bütün dünya buraya toplandı. Hepsi Türkiye’yi köşeye sıkıştırmaya çalışıyor. İçerideki “âkil adamlar” siz neden bu konuda bir çaba içinde değilsiniz? Neden susuyorsunuz? Neden mücadele etmiyorsunuz? Neden Türkiye’nin yanında güçlü ses vermiyorsunuz? Bunlar iç politik mesele mi? Yüz yıl sonra karşı karşıya olduğumuz en büyük tehdit bu ve siz ortalarda yoksunuz?
Türkiye tehdidi gördü, olağanüstü savunma hazırlığına girişti? S400 bunlardan sadece biri. Hiçbirinde Türkiye’nin çıkarlarını savunmadınız, tavır alıp öne çıkmadınız. Varsa yoksa çıkar hesaplarınız, öfkeleriniz, küskünlükleriniz, hasediniz. Dünya yansa, Türkiye mahvolsa sizin için bunlardan önemli olmadı, olmayacak.
AMANSIZ DÜŞMANLIKLAR ÜLKESİ VE O YABANCI DİL. SINIRLARIMIZDA HAZIRLIKLAR VAR. TOPARLANIN ARTIK!
Ne zaman Türkiye’nin yanında yer alacaksınız? Ne zaman bu ülkenin milli meseleleri için saf tutacaksınız? Ne zaman bu ülkeye yönelen tehditlere karşı kenetleneceksiniz? Ne zaman bu yabancı dili, bu dışarıdan dili, bu başkalarının ajandalarını terk edeceksiniz?
İçeride ve dışarıda amansız bir düşmanlıkla karşı karşıyayız. Erdoğan’la birlikte, bütün Türkiye’yi, tarihsel mücadelesini hedef alan yaygın bir cephe şekillendi. Artık bunu açıktan görüyoruz. Ekonomiden güvenliğe, içerideki muhalefetten yakın ve orta uzaklıktaki bütün coğrafyaya yayılmış keskin saldırılarla karşı karşıyayız.
Lütfen kimse bunu iç tartışmalarla örtbas etmeye kalkışmasın. Bu bir milli mücadeledir. Kim nerede ona bakın. Bugünün tarihini bugünden okuyun, anlayacaksınız! Suriye’den D. Akdeniz’e, Libya’dan Ege’ye her yerde hazırlıklar yapılıyor. Bir fırtına üzerimize salınıyor.
Toparlanın artık!
. Türkiye dışarıdan mı durdurulacak içeriden mi? *“Kanlı mı olacak, kansız mı?” * ‘Yeni cephe’ isteyenler Erdoğan düşmanı oldu. *Türkiye kuşatmayı yarar, ve hepsi tarih dışına itilir.
04:008/07/2019, Pazartesi
G: 8/07/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“Kanlı mı olacak kansız mı” başlığının herkesi rahatsız edeceğinden eminim. Ama biraz sabredip, sonuna kadar okuyun derim.
* Türkiye dışarıdan mı durdurulacak içeriden mi? *“Kanlı mı olacak, kansız mı?” * ‘Yeni cephe’ isteyenler Erdoğan düşmanı oldu. *Türkiye kuşatmayı yarar, ve hepsi tarih dışına itilir.
* Türkiye dışarıdan mı durdurulacak içeriden mi? *“Kanlı mı olacak, kansız mı?” * ‘Yeni cephe’ isteyenler Erdoğan düşmanı oldu. *Türkiye kuşatmayı yarar, ve hepsi tarih dışına itilir.
1 Temmuz, Pazartesi
Irak işgalinden Suriye savaşına, Doğu Akdeniz krizinden Ege’de aşırı silahlanmaya,
Libya’nın kıta sahanlığı meselesinden
Balkan ülkelerine yönelik ABD askeri yığınağına, S400
krizinden ABD ve Avrupa’nın ülkemize uyguladığı
savunma ambargosuna, ekonomik saldırı
lardan içeride bütün bunlara
direnmeye çalışan herkesi hedef alan itibarsızlaştırma kampanyalarına
kadar her şey aslında
“Türkiye’yi durdurma”
çerçevesinde yürütülüyor.
Suriye savaşı Türkiye için “Pandora’nın Kutusu”nu açtı. Irak işgalinden çok daha vahim sonuçlara yol açtı. Irak’ın kuzeyini Bağdat’tan koparmaya dönük proje büyük oranda uygulandı, doğru. Türkiye ile Irak’ın neredeyse doğrudan sınırı kalmadı. Sadece Ovaköy’ün bulunduğu elli-altmış kilometrelik bir sınır söz konusu, o da Kuzey Irak yönetimi ve PKK’nın müdahalesi altında.
İRAN SINIRINDAN D. AKDENİZ’E YÜZLERCE KİLOMETRELİK “TÜRKİYE CEPHESİ” AÇTILAR
Ancak Suriye savaşı, Akdeniz’den İran sınırına kadar yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi” açılmasıyla sonuçlandı. ABD’nin Suriye’nin kuzeyini işgal etmesi, PKK’yı bu bölgeye yerleştirmesi, bölgenin demografik yapısının değiştirilmesi, DEAŞ’ı Truva Atı olarak aynı bölgede kullanması, Türkiye’nin Afrin ve Fırat Kalkanı müdahalesini engellemeye çalışması, Fırat’ın Doğu’suna müdahaleyi şu ana kadar engellemeleri, Mümbiç konusunda bütün sözlerin havada kalması, bir terör örgütüne destekten çok öte ve aslında ordulara yetecek askeri yığınak yapılması, bütün o hazırlıkların Türkiye için yapıldığının göstergesidir.
Bunlara ek olarak, S. Arabistan ve BAE üzerinden Arap dünyasında korkunç bir Türkiye düşmanlığı servis edildi. Bu iki ülke ve Mısır, Suriye’nin kuzeyinde Türkiye karşıtı kim varsa onlarla beraber. ABD, İsrail ve bu ülkeler, Arap dünyası ile Türkiye arasına korkunç bir duvar örüyor. Suriye’nin kuzeyindeki terör koridorunun, harita çalışmasının asıl amacı budur. Türkiye’nin güneyini tamamen kapatmak.
KUŞATMANIN İKİNCİ AŞAMASI BAŞLADI: İLK İKİ TEHDİTTEN ÇOK DAHA CİDDİ BU.
Irak ve Suriye topraklarındaki bölünme, harita çalışmaları, müdahalenin arkasındaki gerçek sebepler tamamen Türkiye ile ilgilidir ve hepsi birbirini tamamlar niteliktedir.
Irak’tan Suriye’ye gelen müdahale şimdi daha da Batı’ya gelerek Doğu Akdeniz’e uzandı ve ikinci aşamaya geçildi. “Güneyi kapatma”ya dönük proje yaygınlaştırılıyor. Türkiye düpedüz çevreleniyor, kuşatılıyor. Ülkemiz için ilk iki tehditten daha büyük bir tehdit inşa ediliyor. Komşularımızın topraklarından müdahale doğrudan müdahale aşamasına geldi. Afrin müdahalesi yapılmasaydı Hatay tartışmaya açılacaktı.
Şimdi doğrudan KKTC hedef alınıyor. Türkiye, D. Akdeniz’de köşeye sıkıştırılıyor. Bu “şıkıştırma” hali daha da Batı’ya yayılacak, yayılıyor. Girit ve Ege adaları çevresindeki tatbikatlar, D. Akdeniz’deki doğalgaz anlaşmaları, Ege adalarını silahlandırmalar, ABD ile Yunanistan arasında “Türkiye’yi izlemeye, denetlemeye” dönük anlaşmalar, neredeyse bütün ülkelerin Türkiye’ye yönelik ortaklıkları yeni ve çok tehlikeli bir döneme işaret ediyor.
TÜRKİYE BU KUŞATMAYI YARACAK.GÜÇLÜ JEOPOLİTİK MÜDAHALE ŞART.
İşte Türkiye bunların üstesinden gelmeye, bu kuşatmayı yarmaya çalışıyor. 1974 Kıbrıs Barış Harekâtı’nın ne büyük jeopolitik hamle olduğu şimdi ortaya çıktı. Afrin ve Fırat Kalkanı müdahalelerinin terörle alakası yoktu, birer jeopolitik dokunuştu. Yavuz ve Fatih sondaj gemilerinin Akdeniz’e açılması çok güçlü bir meydan okumaydı. “Mavi Vatan” adı altında yapılan tatbikat, donanmamızın Akdeniz’deki alarm durumu bu çerçevededir.
Türkiye, Libya’da bile bugün bu mücadeleyi vermektedir. Bakıyoruz, FETÖ ve PKK çevreleri Libya’daki askeri uzmanların resim ve pasaportlarını yayınlıyor. Nasıl bir düşman ittifakıyla mücadele ettiğimizin en dramatik örneklerinden biri budur. 15 Temmuz’un aslında bir darbe girişimi değil, işgal girişimi,
Türkiye’yi Suriyeleştirme girişimi olduğunun göstergesi budur. Ülkemizi olağanüstü savurma hazırlıkları hep bu çerçevededir.
“BEDELİ NE OLURSA OLSUN, İNTİHAR ANLAMINA GELSE BİLE”
Fırat’ın Doğu’suna müdahale bu açıdan Türkiye için ölümcül derecede önemlidir. İki yıldır; “Bedeli ne olursa olsun, intihar anlamına gelse bile” diye veryansın etmemin nedeni buydu. Bu meselenin PKK ile Kürt meselesiyle alakası yoktur. Suriye’de olanın Suriye halkıyla bir alakası yoktur. D. Akdeniz’deki mesele sadece doğalgaz değildir. Türkiye’yi köşeye sıkıştırmaya, sonrasında da en ağır saldırıyı yapmaya dönük bir büyük proje vardır.
Türkiye, böyle bir atmosferde Ukrayna, Rusya, İran hattını açık tutmaya çalışıyor. Dikkat ederseniz, hem kuşatan ülkeler hem de içerideki uzantıları, Türkiye-Rusya ilişkilerini baltalamaya dönük ağır saldırılar yürütüyor. S400 krizi buna örnektir. Rus uçağının düşürülmesinin kimler eliyle gerçekleştirildiğini ve
amacının Türkiye’yi yalnızlaştırmak olduğunu daha sonra anladık.
‘YENİ CEPHE’ İSTEYENLER ERDOĞAN DÜŞMANI OLDU.
Dikkat ediyorum da, Suriye savaşının çıkarılması için seferber olanların hemen hepsi şuan Erdoğan düşmanı. Kendisine, ailesine, yanında duranlara yönelik saldırılarla, etrafında olup da milli eksende mücadele güç kazanınca kopanları birlikte düşünmekte fayda var.
Hepsi Türkiye’yi kuşatanlarla çok yakın ilişki içinde. Belki de Akdeniz’de açılacak yeni cephe için sahaya sürülüyorlar. Yeni siyasi hazırlıklar için kullanılan dilden medya oluşumlarına, “muhafazakâr muhalefet”ten içeride kurulan siyasi cepheye kadar hemen her gelişme bu “çevreleme” ile örtüşüyor.
“KANLI MI OLACAK KANSIZ MI?”
Türkiye’de hiçbir şekilde bir iç politik rekabet yapılmıyor. Bir dış müdahale içerideki cephelerini inşa ediyor. Erbakan’ın “Kanlı mı olacak kansız mı” sözü çok tartışıldı. İçeriğinden saptırılıp kendisine karşı kullanıldı.
Aslında o, Türkiye’nin bir milli mücadele verdiğini, kendi eksenini aradığını biliyordu ve bu arayışa yönelik bir “çokuluslu müdahale” bekliyordu. Anlatmak istediği ve anlatamadığı buydu.
28 Şubat gibi, “kansız” bir çokuluslu müdahaleyle devrildi. Erdoğan’a karşı ise 15 Temmuz gibi “kanlı” bir dış müdahale yapıldı. İkisi de darbe değil, dış müdahaleydi.
HEM DIŞARIDAN HEM İÇERİDEN MÜDAHALE HAZIRLIĞI. KİMSE KİMSENİN GÖZÜNÜN YAŞINA BAKMAZ.
Şimdi bakıyoruz, İran sınırından Akdeniz’e ve Balkanlar’a uzanan bir çevreleme projesi uygulanıyor. İçeride de aynı kuşatmanın cepheleri inşa ediliyor. Hem dışarıdan hem içeriden yeni ve çok daha çetin bir müdahalenin hazırlıkları yapılıyor.
Acizâne önerim; Anadolu’nun karış karış dolaşılıp bu gerçeğin herkese tek tek anlatılması, milletimizin sinir uçlarının harekete geçirilmesi, direnç adaları inşa edilmesidir. Sadece Anadolu’da değil, elimizin uzandığı coğrafyanın her köşesinde.
Bu o kadar büyük bir hesaplaşma ki, kimse kimsenin gözünün yaşına bakmayacaktır. Buradan bakınca en büyük hesaplaşmanın yaklaştığını görmek mümkündür. Kamuoyu algısı üzerine kumar oynayanlara rağmen, Türkiye bu en büyük hesaplaşmanın da üstesinden gelecek, karşı cephede ikbal arayanların tamamı tarih dışına itilecektir.
* Korsanlık, haydutluk sınırlarımıza dayandı. * ‘Türkiye Cephesi’ Suriye’den Akdeniz’e uzandı. * D. Akdeniz’e uluslararası güç mü yerleşecek? * Öyleyse cevap Fırat’ın Doğu’sunda verilecektir. * İçeriden vuranlar! Sizler utançla anılacaksınız!
04:0011/07/2019, Perşembe
G: 11/07/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Afganistan ve Irak işgallerinden (2001-2003) hemen sonra Doğu Asya’nın Pasifik açıklarında, Endonezya ile Filipinler arasında kargo gemilerini hedef alan korsan saldırıları başlamıştı. Dünya, 21. yüzyılda “deniz korsanlığı” ile yeniden tanışıyordu. Yük gemilerine el konuluyor ve o gemiler bir daha bulunamıyordu.
Yunanistan'da izdiham çıkabilir
Yunanistan'da izdiham çıkabilir
20 Temmuz, Pazartesi
Oysa ortada korsanlık yoktu. Müslüman dünyaya karşı savaşı küre ölçeğine yayan ABD-İsrail cephesi, gemileri bizzat kendileri kaçırıyordu. Neden mi? İşgal ettikleri bölgelerden kaçırdıkları Müslümanları bu gemilere dolduruyor, gemiler uluslararası sularda işkence ve hapishane olarak kullanılıyordu.
CIA İŞKENCE GEMİLERİ VE SOMALİ KORSANLARI DÜNYA BÖYLE KANDIRILDI!
“Terörle mücadele” adı altında korkunç cinayetler bu gemilerde işleniyor, giden bir daha gelmiyor, gemiler hiçbir şekilde bir ülkenin karasularına girmiyor, uluslararası denizlerde seyir halinde tutuluyordu. O zamanlar bunları yazdığımızda kimse inanmamıştı. O yazılardan iki yıl sonra işkence gemileri ve CIA’nın işkence uçakları trafiği patladı.
Daha sonra benzer bir korsanlık Kızıldeniz, Somali kıyılarında başladı. Dünyanın en yoğun deniz trafiğinin olduğu, Babu’l-Mendeb boğazı ile Süveyş kanalı arasındaki petrol koridorunu tehdit edecek şekilde bir “Somali korsanları” furyası başladı. Dünya yine şaşkındı. Filmler yapılıyor, uluslararası medyada büyük bir fırtına esiyordu.
LONDRA’DAN YÖNETİLEN BU KORSANLAR NEREYE GİTTİ?
Çok geçmedi, bu korsanların Londra’da bir ofisten yönetildiği ortaya çıktı. Hemen sonrasında bütün Batılı donanmalar Cibuti’ye demirledi. Kızıldeniz onların kontrolü altına girmişti. Amaç hâsıl olmuş, ABD ve İsrail öncülüğündeki plan gerçekleşmişti. “Somali korsanları” birden ortadan kayboldu. Kimse de “Yahu nereye gitti bu korsanlar” diye sorma gereği duymadı. Doğu Asya açıklarındaki korsanlık da aynı şekilde bıçak gibi kesilmişti. Onu da soran bir daha çıkmadı.
AYNI KORSANLIK BASRA KÖRFEZİ’NDE. NEDEN? İŞTE BU İŞGAL PLANI İÇİN.
Geçtiğimiz haftalarda Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) limandan hareket eden petrol tankerleri saldırıya uğradı. Hem de iki kez, birden fazla petrol tankerine açık saldırı yapılıyordu. Korsanlık bu sefer Basra Körfezi kıyılarında görülüyordu!
ABD-İsrail’in İran ile husumeti gelişiyor, S. Arabistan ve BAE de bunlarla birlikte İran’a saldırı için hazırlık yapıyor, bölgede tansiyon yükseliyordu. Olağan şüpheli İran’dı. Öyle de oldu, tankerlere yönelik saldırıdan İran sorumlu tutuldu.
Saldırılardan sadece birkaç hafta sonra, ABD ve İsrail, yine S. Arabistan ve BAE ile birlikte “Özgür Seyir Hakkı” diye bir askeri denetim mekanizması oluşturma kararı aldı. Buna göre ABD ve müttefikleri, Kızıldeniz’in Hint Okyanusuna açıldığı bölgeden Hürmüz Boğazı’na kadar tam bir askeri denetim kuracak.
Bu da; korsanlık üzerinden yeni bir işgal haritası oluşturulması demektir. Amaç ticaret gemilerinin, petrol tankerlerinin güvenliğini sağlamakmış! Gemilere kimin neden saldırdığı, korsanlığı kimlerin yaptığı, bu sefer çok daha erken ortaya çıktı.
AYNI PLANI DOĞU AKDENİZ’E TAŞIYACAKLAR. BİR ÇOKULUSLU İŞGAL MEKANİZMASI KURACAKLAR
Oyun Kızıldeniz-Basra Körfezi arasına kuruluyor. Bu bölgeyi çok karanlık bir gelecek bekliyor. ABD-İran restleşmesini bir kenara koyun, asıl tuzak S. Arabistan’a kuruldu. Hem de kendi basiretsizlikleri üzerinden. Yıkımı bu sefer onlar yaşayacak.
Bir adım sonrasını düşünelim. Çünkü o adım bize çok daha yakın. Hatta Türkiye’yi doğrudan hedef alıyor. ABD, İsrail, AB ülkeleri, Mısır, BAE, S. Arabistan hepsi birlikte Doğu Akdeniz’de karşımıza dikildi.
Doğalgaz merkezli ama aslında daha öte, bir harita çalışması yürütülüyor ve bu Türkiye’yi Anadolu’ya hapsetmeye, son adımda orada vurmaya dönük bir hazırlıktır.
ABD ve müttefikleri, Doğu Akdeniz için bir uluslararası denetim mekanizması kurmaya girişecektir. Bunun planlarının şimdiden hazır olduğuna inanıyorum. Babu’l Mendep-Hürmüz Boğazı arasında bugün inşa ettikleri mekanizmayı Doğu Akdeniz’e taşıyacaklardır. İşte o zaman Doğu Akdeniz’in tam anlamıyla işgalini tartışıyor olacağız. İşte o zaman KKTC, bu planın kurbanı yapılmak istenecektir.
DOĞU AKDENİZ’E CEVAP FIRAT’IN DOĞU’SUNDA VERİLİR
Şimdi başka bir haritaya geçelim: Aslında daha iç halkaya geçelim. Fırat’ın Doğu’su meselesi, bu ülke için bir varoluş meselesiydi ve hâlâ öyledir. Eğer Türkiye, bölgeye bugüne kadar müdahale edebilseydi, Doğu Akdeniz’deki çevreleme o kadar mümkün olmayacaktı. KKTC öyle bir tehditle sarılamayacaktı.
Çatışma bu kadar Akdeniz’de yoğunlaşamayacaktı. Ama hem dışarıdan hem içeriden Türkiye kilitlendi ve müdahale edemez hale getirildi. Peki, bu ülkeyi kim niye böyle kilitledi, zamanı gelince onları çok daha açık yazarız.
Şimdi ABD, İsrail ve Suud-BAE ikilisinin terör kuşağındaki varlığına ek olarak Almanya, İngiltere, Fransa ve diğer AB ülkeleri de bölgeye asker göndermeye, var olan asker sayısını artırmaya başladı. Hepsi, “Türkiye’nin müdahalesini önlemek için hazırlık” yapıyor.
BU HARİTAYI GÖRMEZSEK TÜRKİYE’Yİ MAHVEDERİZ.
İran sınırından başlayıp, Irak’tan sonra Suriye savaşı ile yüzlerce kilometre uzatılan “Türkiye Cephesi” şimdi Doğu Akdeniz aşamasına geçti. Ege’den Libya’ya kadar bütün Akdeniz’e yayılacak.
Özellikle Ege’de çok ciddi anlamda saldırı altında kalacağız. Bir süre sonra hem Doğu Akdeniz’e hem Ege’ye çokuluslu mekanizmalar kurulacak, Türkiye baskı altına alınacak. Tehdit edilecek hatta açık saldırılara maruz bırakılacaktır.
İşte bu haritayı göremezsek, Türkiye’nin bu haritaya karşı mücadelesini içeriden baltalayanlara alan açarsak bu ülkeyi mahvederiz. Yüz yılı kaybederiz.
TAM BU SIRADA İÇERİDEN SALDIRLAR TIRMANIYOR? O PROJELER ELİNİZDE PATLAR!
Tam bu aşamada içerideki muhalefetin bu kadar yoğunlaşması, güç kazanması, medya oluşumlarıyla beslenmesi, Erdoğan ve yakın çevresine her gün bir başka alanda saldırı yapılması, hiçbir şekilde bir iç politik mesele değildir.
İçerideki bütün hareketlilik, dışarıdaki çevrelemenin elini güçlendirmeye yöneliktir. Kimlerin, hangi siyasi ezberler ya da projelerle, kimlere yol açtığı artık biliniyor.
Oldukça yakın bir gelecekte, öyle bir fırtına bütün bölgeye yayılır ki, onların “siyaset mühendisliği” ellerinde patlar. İşte o fırtına döneminde kimsenin gözünün yaşına bakılmaz.
“TÜRKİYE EKSENİ” İÇERİDEN İŞGALİN PARÇASI OLACAKTIR..
Sınırları aşan, denizlere, koridorlara yayılan, coğrafya ölçeğinde bir güç hesaplaşmasının tarafıyız. Savunma kalkanlarımız Suriye’de, Libya’da KKTC’de, Saraybosna/Üsküp’te başlar. Oralarda yoksak, sınırlarımızın sıfır noktasında da olamayacağız demektir.
BAE ve S. Arabistan’ın İsrail telkinleriyle Sudan’da darbe yapıp bu ülkede toplayacağı milisleri Libya’ya gönderip Türkiye’yi hedef alması işte bu geniş güçler hesaplaşmasının parçasıdır. En uzaktan en yakına kadar, ilmik ilmik örülmüş bir proje ile Türkiye saldırı altına alınıyor.
Bütün denizlerde, bütün sınırlarda olağanüstü bir mücadele başlıyor. Böyle bir fırtınada vatan ekseni dışında, “Türkiye Ekseni” dışında kim varsa hepsinin ajandası bir “içeriden işgal”, bir “dış müdahale aracı” olarak tanımlanacaktır.
UTANÇLA ANILACAKLAR VAR.. GÜNEYİMİZDE BİR BÜYÜK OYUN. AÇIN GÖZLERİNİZİ!
Bu dönemde Türkiye’yi yalnız bırakanlar utançla anılacaktır. Ülkemiz bu kuşatmayı elbette yaracak ancak içerideki dalgaların fotoğrafının çok iyi çekilmesi, ülkenin her köşesinin direnç alanlarına dönüştürülmesi, müthiş bir toplumsal bilinç inşa edilmesi, olağanüstü bir güç yığınağı yapılması şarttır.
Milletimizi liflerine ayırmaya ayarlı bu psikolojik müdahalenin üstesinden gelinmelidir. Bedeli ne olursa olsun, en zor eşik de atlatılacak. Zihinlerinizin bulandırılmasına, gözlerinizin kör edilmesine izin vermeyin. Yüz yıl önce de aynı “Büyük Oyun”u oynadılar. Açın gözlerinizi…
15 Temmuz: Tarihi tersine çeviren, bin yılın mücadelesini birkaç saate sığdıran mucizedir! *Artık bu ülkenin her karış toprağı savunma hattıdır. *O geceyi hatırlayıp gözyaşı dökmeyenle yol yürümeyin. *Onlar Akdeniz’de hazırlanır, biz Fırat’ın Doğu’suna akarız
04:0015/07/2019, Pazartesi
G: 15/07/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Üç yıl önce bu ülkede, coğrafyayı sarsan, dünyayı şaşkına çeviren bir mucize yaşandı. Siyasi tarihin kaydetmediği, birkaç saat içinde tarihi tersine çeviren, insanlığa olağanüstü örnekler sunan, güç haritalarını altüst eden, bütün ezberleri bozan bir mucize yaşandı.
Van Persie'den Wenger'e övgü
Van Persie'den Wenger'e övgü
20 Temmuz, Pazartesi
Bin yıldır bu topraklarda; Anadolu’da, Mezopotamya’da, Balkanlar’da, Kafkaslar’da, Akdeniz’de, Karadeniz’de, Afrika kıyılarında, “biz”e ait coğrafyanın her karış toprağına sinen, unutturuldu sanılan o direniş ruhu bir anda patladı, bir gecede bin yıllık mücadele verildi.
O gece, ABD üzerinden, Avrupa üzerinden, bölgemizdeki bazı ülkeler üzerinden Türkiye’ye saldırı başlatıldı. Kırk yıldır sistem içinde beslenen Fetullahçı Terör Örgütü eliyle başlatılan şey Birinci Dünya Savaşı sonrası en ağır saldırıydı.
Darbe değil iç savaş planıydı. Müdahale değil Türkiye’yi tarih dışına itme girişimiydi. Sadece FETÖ değil, Batı bloku saldırıyordu. Hükümet değişimi değil, rejim değişimi değil, anavatanı parçalama, Trakya ile Anadolu’yu ayırma, ülkeyi birkaç parçaya bölme projesiydi.
ERDOĞAN’I DEVİRMEK, ÜLKEYİ PARÇALAMAK, İNFAZ LİSTELERİ, TOPLAMA KAMPLARI..
İlk amaç Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı devirmek, Marmaris’e gönderilen suikastçılar eliyle şehit etmek, devleti işlemez hale getirmek, etnik ve mezhep kimlikleri üzerinden iç savaş başlatıp milleti birbirine kırdırmak, Türkiye’yi Suriyeleştirmek ve paramparça etmekti.
İkinci amaç; hızla büyüyen, güçlenen, kendi tarih ve coğrafya havzasına yönelen, Selçuklu/Osmanlı siyasi genetiğini harekete geçiren Türkiye’nin daha da büyümesine engel olmak, onu durdurmak hatta imha ederek coğrafyayı lime lime etme planını rahatça uygulamaktı.
15 Temmuz günü “Türkiye cephesi”ni açıyorlardı, öyle karar verilmişti. Tanklar kışlalardan çıkmış, ordu içindeki vatan hainleri sokaklara salınmış, köprüler tutulmuş, binlerce kişilik infaz listeleri hazırlanmış, on binlerce insan için toplama kampları belirlenmişti.
Milletin Meclisi bombalanmış, sivil insanlar tanklarla ezilmiş, sokakta insanlar kurşun yağmuruna tutulmuş, bir katliam başlatılmıştı. ABD istihbaratının Pensilvanya’da koruduğu o alçağın terör timleri ülkemize, milletimize, vatanımıza, değerlerimize, tarihimize, birlik ve bütünlüğümüze ait ne varsa hedef alıyordu.
BİR MUCİZE GERÇEKLEŞTİ: BÜTÜN KORKULAR YENİLDİ. YÜZ YILIN MÜCADELESİ BİRKAÇ SAATE SIĞDIRILDI
Ama kimsenin hesap edemediği o mucize gerçekleşti. Milletimiz birkaç saat içinde, büyük bir öfke ile vatan ekseninde birleşti. Türkiye’nin her köşesinde yüzbinler sokaklara aktı. Kitleler tanklara, kurşunlara karşı yürüyordu. Coşku ve cesaretin örneği yoktu. Yaşlılar, gençler, kadınlar, yürekleri sağlam insanlar tarih değiştiriyor, hayatlarında silah görmemiş insanlar kurşunların üzerine koşuyordu. O gece bütün korkular yenilmişti.
Haçlı Savaşları’ndan bu yana, mücadele geleneği ile tarih yapan milletimiz, yeniden ayağa kalkmıştı. Sadece Türkiye kurtarılmıyor, bir coğrafya diriliyor, bin yıllık “Acımasız Direniş” harekete geçiyordu. Bir karşı devrim yaşanıyordu. Hem de Atlantik İttifakı’nın bütün saldırgan ülkelerine karşı, Anadolu insanı çokuluslu ittifakı dize getiriyordu.
O gece, yüz yılın mücadelesi birkaç saate sığdırıldı, küresel güç haritaları altüst oldu. O gece şehit olan, gazi olan, sakat kalan,yetim kalan, dua eden, öfkesini sokaklara taşıyan, cümlelere taşıyan, Allah’ın kalplerine müjdeler indirdiği, korkuyu unutturduğu herkes bu ülke için, bu millet için kutsaldı.
O GECE SALALARLA DİRİLDİK, VATAN KAVRAMINI 21. YÜZYILA TAŞIDIK..
O geceki fotoğraflar, sahneler, görüntüler dünya siyasi tarihinin en çarpıcı anlarıydı. Tanklar ve insanlar, kurşunlar ve insanlar, vatan ve üzerinde yaşayan insanlar konusunda dünyanın o geceden öğreneceği çok şey vardı.
O gece bütün ülkede; salalarla kendine gelen, ezanla dirilen, dualarla korunan bir millet vardı. O gece, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonraki en büyük saldırı geri püskürtülüyordu.
15 Temmuz; bin yıllık siyasi tarihimizin, Malazgirt’ten beri verdiğimiz mücadelenin bir özetidir, bir dönüm noktasıdır. Birinci Dünya Savaşı’nın rövanşıdır. Bir milletin çokuluslu saldırılara karşı destansı mücadelesidir, başkaldırısıdır, önlenemez yükselişidir.
15 Temmuz; “biz” olduğumuzun, yürek yüreğe olduğumuzun, omuz omuza verdiğimizin, Türkiye olduğumuzun, millet olduğumuzun, “vatan” ekseninde durduğumuzun, Anadolu olduğumuzun ilânıdır. “Vatan” kavramının 21. yüzyıla taşınan anlamıdır. Yüzyıllardır devam eden “ihanet” damarına indirilen en ağır darbedir.
O GECE ÖZGÜRLEŞMEDİR, YERLİLEŞMEDİR, YÜKSELİŞ DÖNEMİNİN BAŞLAMASIDIR.
15 Temmuz; Birinci Dünya Savaşı ile başlayan ve bugüne kadar gizlenen esaretin sona ermesidir, yüz yıl sonra yeniden var olmadır, yeni yükseliş dönemini başlatmadır, özgürleşmedir, millileşmedir, yerlileşmedir.
15 Temmuz; tarihe dönüşümüzün, kültüre dönüşümüzün, coğrafyaya dönüşümüzün, kardeşliğimize dönüşümüzün, hesaplarımıza dönüşümüzün, iddialarımıza dönüşümüzün miladıdır.
15 Temmuz; artık geri dönmeyeceğimizin, gerekirse binlerce şehit verip yolumuza devam edeceğimizin, coğrafyanın garnizon devletlerine kulak asmayacağımızın, emperyal vasileri hiçe sayacağımızın, 20. yüzyılın dondurulmuş tarihini sona erdirdiğimizin bütün dünyaya ilanıdır.
15 Temmuz; Haçlı Savaşları’ndan sonra başlattığımız gibi, Moğol istilâsından sonra başlattığımız gibi, Birinci Dünya Savaşı sonrası yeni bir tarih başlattığımızın, üçüncü büyük şoktan kendimizi kurtardığımızın, omuzlarımız dik yürümeyi yeniden öğrendiğimizin, Osmanlı’dan sonra ilk kez büyük Türkiye olduğumuzun tescilidir.
15 Temmuz; “Kuşatma Yüzyılı”nı “Hesaplaşma Yüzyılı”na çevirdiğimizin, bir sonraki adımda “Meydan Okuma Yüzyılı”na geçeceğimizin göstergesidir. İkinci bir yirminci yüzyıla bir daha asla boyun eğmeyeceğimizin kanıtıdır.
ARTIK BU ÜLKENİN HER KARIŞ TOPRAĞI SAVUNMA HATTIDIR
15 Temmuz; ülkesini satanlara, milletini satanlara, değerlerini satanlara, tarihini ve onurunu satanlara milletimizin, Anadolu evlatlarının karşı koyuşudur. Cemaat adı altında, terör örgütü adı altında, sivil toplum kuruluşu adı altında, aydın-entelektüel sıfatı altında onlarca yıl yetiştirilenlerin, korunanların, bugünler için saklananların, zamanı gelince de harekete geçirilenlerin tarihe gömülmesidir.
15 Temmuz; O gece göğüslerini kurşunlara siper eden erkeklerin, tankların önüne yatanların, kurşunlar karşısında bir adım bile gerilemeyen kadınların, gecenin karanlığında vatan için şehadete koşanların tarihidir. Bu ülkenin her karış toprağının, köyünün, kasabasının, şehirlerinin zamanı gelince nasıl da savunma hatlarına, direniş kalelerine dönüşeceğinin örneğini verenler, işte onlar, bin yıldır devam eden direniş geleneğinin öncüleridir.
O GECE İSTİKLAL SAVAŞI YAŞANMIŞ, ‘SON KALE’ EMNİYETE ALINMIŞTIR
15 Temmuz; Amerika’sı, Alman’ı, İngiliz’i, dâhil onlarca devlete karşı, içerideki vatan hainlerine karşı verdiğimiz son istiklâl savaşıdır. O gece siyasi tarihi değiştirdiğimiz gecedir. Kûtu’l Amare’de, Gazze’de, Balkanlar’da, Kafkaslar’da, Sarıkamış’ta, Medine’de verdiğimiz mücadeleyi devam ettirdiğimiz gecedir.
15 Temmuz; coğrafyanın son kalesi Anadolu’nun, iki yüz yıldır ülkelerinden kovulan herkesin sığınağı olan Anadolu’nun, vatansızlara vatan olan Anadolu’nun, yetimleri bağrına basan Anadolu’nun bütün coğrafyaya yol-yordam öğrettiği, yeni istiklal savaşlarının yöntemini gösterdiği tarihtir.
O gece Allah milletimizin yanında olduğunu göstermiştir. Zafer yolunda, o büyük yürüyüşe daha sağlam, daha güçlü adımlarla devam ederken de yanımızda olacağını müjdelemiştir. “Acımasız direniş” devam etmektedir. Bu, bizim için, milletimiz için bir kaderdir..
O GECEYİ HATIRLAYIP GÖZYAŞI DÖKMEYENLE YOL YÜRÜMEYİN
Çağlar boyu asla ağlamayan, korku ile diz çökmeyen, başkalarının tarihine sığınmayan, yüzyıllardır bu topraklarda şehit verenler için bir kaderdir. Ve biz, yumruklarımızı sıkı tutup vatan ekseninde yürümeye devam edeceğiz.
O gece, Türkiye’nin siyasi öncüsü, onunla omuz omuza yürüyenler, arkasından akan milyonlar kazanmıştır. O gece, bin yıllık siyasi tarihimizin en büyük zaferlerinden biri kazanılmıştır. O gece, bu vatanı kanlarıyla sulayanlar, işte onlar, Medine Müdafaası kadar, Kudüs Savunması kadar, Çanakkale Şehitleri kadar büyüktür.
O geceyi hatırlayıp gözyaşı dökmeyenlerle asla yol yürümeyin, biz yürümeyeceğiz..
ONLAR YENİ 15 TEMMUZ’LAR HAZIRLIYORSA, ÇOK DAHA BÜYÜK BİR DİRENİŞ GELECEKTİR. AMA İÇ İŞGALCİ İHANET UNUTULMAYACAK.
Bu yazıyı geçtiğimiz yıl, 15 Temmuz’un yıldönümünde yazdım. Küçük değişikliklerle yeniden paylaşıyorum. Birileri 15 Temmuz’u unutturmaya çalışsa da, onu sulandırmaya çalışsa da biz; Türkiye, coğrafya ve dünya siyasi tarihinin en büyük direnişini unutturmayacağız, anlatmaya devam edeceğiz.
Çünkü; bugün Suriye’nin kuzeyinde, bugün Doğu Akdeniz’de, bugün Ege’den Libya’ya kadar bütün bölgede ülkemize yönelik çokuluslu cepheler kuruluyor. Tehdit ediliyoruz, çevreleniyoruz. Aynı çevrelenme içeride de oluşuyor. Ülkemizin 21. yüzyıla yayılan yükselişini cezalandırmaya dönük bir de iç işgalci cephe kuruluyor. Dışarıdan ve içeriden kuşatmaya çalışanlar yeni 15 Temmuz’lar, yeni imha planları hazırlıyor.
KALBİNİZİ VE ZİHNİNİZİ TEMİZ TUTUN, YUMRUKLARINIZI SIKIN. SESİNİZ VE DİZLERİNİZ TİTREMESİN.
Öyleyse çok daha ağır bir hesaplaşma yaklaşıyor. 15 Temmuz’dan daha ağırı gelecekse, daha büyük saldırı gelecekse, çok daha çetin bir direniş onları bekliyor olacaktır. Yüz yıllardır hep böyle olmuştur. Böyle bir dönemde ülkemizi yalnız bırakanlar ihanetleri ile tarihe geçecektir.
Kalbinizi, zihninizi temiz tutun. Sizi körleştirmelerine asla izin vermeyin. Yumruklarınızı sıkın. Sesiniz ve dizleriniz titremesin. Onlar Doğu Akdeniz’de hazırlık yaparken biz Fırat’ın Doğu’suna akarız. Siyasi kimliğiniz ne olursa olsun, bu coğrafyadaki bin yıllık tarihe bakın, nerede saf tutacağınıza öyle karar verin. Artık “Türkiye Ekseni” dışında bir siyasi kimlik yoktur!
“Dik duracağız, dikleşmeyeceğiz.” Erdoğan’ın bu sözü, devlet aklıdır, mücadele yöntemidir, duruşudur. * Dik durmasaydık Gezi terörü de, 15 Temmuz da başarılı olacaktı. * Akdeniz’de bir jeopolitik harita çiziliyor. Türkiye bu haritaya müdahale edecektir.
04:0017/07/2019, Çarşamba
G: 17/07/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“Dik duracağız, dikleşmeyeceğiz!”
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bu sözü, Türkiye’nin üzerinde yürüdüğü yolun çerçevesini, güzergâhını, varacağı yeri belirliyor.
Coğrafyamızda ve dünyada esen sert fırtınalara karşı bir devlet aklını, refleksini, mücadele yöntemini, duruşu belirliyor. Bu söz, Türkiye’nin devlet felsefesinin ana aksını oluşturuyor. İç politikadan ekonomiye, güvenlik politikasından dış politikaya kadar bir ilkeyi ifade ediyor.
EKONOMİK SAVUNMA HATTI: TERBİYE ETME DÖNEMİ BİTTİ
Bu ilkeyi, dışarıdan gelen ekonomik saldırılarla mücadelede görüyoruz. Türkiye geri adım atmıyor, baskılardan korkup diz çökmüyor, direniyor, tedavisini arıyor, yeni kapılar açıyor, yeni pazarlara yöneliyor.
Ekonomik ambargo ya da saldırılarla bir ülkeyi terbiye etme yöntemi, bu ilke yüzünden iflas etmiştir. Eğer yumuşarsak, geri adım atarsak bu, ekonominin düzelmesiyle değil, ülkemizin rehin alınmasıyla, heba edilmesiyle sonuçlanacak, bir yıkım hazırlanacak, bu biliniyor.
Buradan hareketle bir ekonomik savunma hattı, direnç hattı oluşturuluyor. İçeride buna yönelik “uyum” eksenli değişimler yapılırken dışarıdan gelen dalgalarla mücadele için hazırlıklar yapılıyor, küresel ticaret savaşının doğurduğu boşluklar doldurulmaya çalışılıyor.
PATRİOT’LAR İÇİN YALVARIYOR OLACAKTIK. BİZİ SAVUNMASIZ BIRAKACAKLARDI. AMAÇ BUYDU.
Savunma alanında da “dik duracağız, dikleşmeyeceğiz” ilkesi üzerinden hareket ediliyor. ABD’nin bütün baskılarına, Avrupa veya NATO’nun bütün baskılarına, içerideki “cephe”nin bütün baskılarına rağmen Türkiye, hava savunma sistemleri konusunda geri adım atmadı.
S400 tartışması iç politik meseleye dönse de, bütün Batı’nın müdahale ettiği bir meseleye dönse de Türkiye dik durdu. Ve S-400’ler geldi, gelmeye devam ediyor.
İçeriden korkutanlara bakılsaydı, ABD’nin ambargo tehditlerine bakılsaydı, bu süreç çoktan sona erecek, Türkiye bugün hâlâ Avrupa başkentlerinde Patriot dileniyor olacaktı.
Onlar vermeyecekti, teknoloji aktarmayacaktı ve ülkemiz, Suriye’nin kuzeyinde, Doğu Akdeniz’de, Ege’de savunmasız bırakılacaktı. Çünkü amaç buydu. Amacın bu olduğunu, Türkiye’yi savunmasız bırakmak olduğunu 15 Temmuz’da en kanlı haliyle gördük çünkü.
“ABD İLE Mİ ÇATIŞACAĞIZ” DİYEREK İÇERİDEN KORKUTANLAR BU KUŞATMANIN PARÇASIDIR..
“Dik durup dikleşmeme” meselesini Suriye’nin kuzeyinde de gördük. ABD ve müttefiklerinin Türkiye’yi çevreleme operasyonunun en kapsamlı projesi bu bölgede uygulandı. İran sınırından Akdeniz’e uzanan terör koridoru aslında bir “Türkiye Cephesi”ydi ve Suriye topraklarında yüzlerce kilometre boyunca bu cephe için olağanüstü yığınaklar yapıldı.
“İçerideki ortaklar”ın da yardımıyla Türkiye’nin bu kuşağa müdahalesi engellenmek istendi. 15 Temmuz’dan önce “kuşağın” Türkiye tarafı FETÖ’cü komutanlarla güvenceye alınmıştı.
“ABD ile mi çatışacağız” diye korku salanlar oldu. Ama Türkiye dik durdu, terör kuşağının Akdeniz’e açılan kapısı Fırat Kalkanı ve Afrin Operasyonu ile kapatıldı.
Şimdi doğu kapısı Pençe gibi operasyonlarla kapatılıyor. Türkiye yine dik duruşunu sürdürecek, iki kapısı da kapatılan terör kuşağının birkaç bölgeden beli kırılacaktır. İşte o zaman bakın kimler sahaya çıkacak, ABD ve PKK adına korku pazarlayacak, zihin karıştıracak.
AKDENİZ’DE BİR JEOPOLİTİK HARİTA ÇİZİLİYOR. TÜRKİYE BU HARİTAYA MÜDAHALE EDECEKTİR.
“Dik durup dikleşmeme” ilkesini şimdi Doğu Akdeniz’de izliyoruz. Suriye’nin kuzeyinden bizi çevrelemeye çalışanlar, kuşatmayı Akdeniz’e uzattı. Doğu Akdeniz’e hemen bütün Batılı ülkeler savaş gemileri taşıdı.
Doğalgaz pazarlığı, sondaj krizi, açık ve örtülü anlaşmaların dışında bütün bu ülkeler Türkiye’nin karşısında ortak cephe kurdu. Enerjinin ötesinde bir jeopolitik harita çiziliyor aslında.
Türkiye, yalnızlığına rağmen hiç geri adım atmadı. Kendisi de sondaja başladı. Sismik ve sondaj gemilerini bölgeye gönderdi, çalışma başlattı. ABD ve İsrail’in örgütlediği, bölge ülkelerinin katıldığı bu cephenin, Ege adalarını füze üslerine döndürmeleri, askeri tatbikatları, ambargo arayışları Türkiye’nin gözünü korkutamadı. AB’nin önceki gün aldığı “cılız” yaptırım kararına karşı Türkiye dördüncü gemiyi de bölgeye gönderme kararı aldı.
Yine ABD, Türkiye’ye ambargo kararı için iki kez basın toplantısını iptal etti. Onlar da ambargo kararı alabilir, bu beklenebilecek bir şey. Ama bu da Türkiye’yi yumuşatmayacaktır. Dik durmak öyle bir şeydir çünkü.
DİK DURMASAYDIK GEZİ TERÖRÜ, 15 TEMMUZ BAŞARILI OLACAKTI.
Eğer Erdoğan, yakın çevresi, ekibi, onunla omuz omuza yürüyen milyonlar dik durmasaydı Gezi terörüyle hükümet devrilecek, Türkiye AB’ye rehin verilecekti. Eğer dik durulmasa, korkulsa ve yumuşansaydı 17-25 Aralık başarılı olacak, 15 Temmuz başarılı olacak, bugün Türkiye’nin sokaklarında iç çatışmalar yaşanıyor olacaktı.
Eğer yumuşasak, ürksek, tedirgin olsak, sinsek ve “yalvarır” pozisyon alsaydık, terör, dışarıdan aldığı büyük destekle bugün bütün ülkeyi çok daha ağır biçimde vuruyor olacaktı.
Eğer irademizi Atlantik çevresine teslim etseydik, FETÖ ve PKK bugün Türkiye’de ortak yönetim kuruyor olacaktı, ülkemiz yüz yıl sonra bir kez daha büyük bir çöküşe sürüklenecekti.
YUMUŞAMAYACAK, YUMRUĞUN SIKI OLACAK, GÜCÜNÜ BU TOPRAKLARDAN ALACAKSIN..
Eğer dik durmasaydık; Türkiye son on yıldaki büyük yükselişini gerçekleştiremeyecek, bugün hâlâ Batı kapılarında para dileniyor olacak, İran sınırından Ege’ye kadar bütün güneyde ülkemizi hareket edemez hale getirmiş olacak, bu dönemde Ankara’da hükümetler gelip gidecek, iç istikrarsız alabildiğine yayılacak, Batı’dan gelen ütün müdahaleler sonuç doğuracak, Türkiye paçavraya çevrilmiş olacaktı.
“Dik duracaksın ama dikleşmeyeceksin.” Yumuşamayacak, ezik olmayacaksın. Yumrukların sıkı olacak, gücünü bu topraklardan bu milletten alacaksın. Tarihin derinliklerinden hareket edecek, geleceğe öyle yol alacaksın.
Gücünü bu topraklardan almayanların korkularını paylaşmayacaksın. Yüz yıl sonra başlayan “büyük hesaplaşma”nın aslında bir kader olduğunu, bu eşiğin ancak bir dirençle aşılacağını bileceksin. Bu dirence karşı sahayasürülenlerin arkasında kimin aklı olduğunu, nasıl bir Türkiye hayal edip planladıklarını bileceksin.
FIRTINA NEREDEN GELİRSE GELSİN, TARİHİN AKIŞI DEĞİŞTİ BİR KERE..
Bundan sonra ne gelirse gelsin, ne fırtınalar eserse essin, ağlamadan, sızlamadan, yalvarmadan, diz çökmeden sadece mücadele ile üstesinden gelinebileceğinin farkında olacaksın.
Bunu Suriye’nin kuzeyinde gördük, ekonomik mücadelede görüyoruz ve göreceğiz, Doğu Akdeniz’de görüyoruz, S400 meselesinde gördük, gelecekse ambargolarda da göreceğiz.
Çünkü yüzyıllık kuşatma, yüz yıllık mücadele, yüz yıllık hesaplaşma, yüz yıllık meydan okumayla yüzleşiyoruz. Fırtınalar ne kadar sert eserse essin, bu yol yürünecek, içeriden ve dışarıdan gelen saldırı dalgalarına göğüs gerilecek, bu ülke bunun üstesinden gelecek, biliyoruz.
Çünkü tarihin akışı değişti bir kere.. Kimse bu yükselişi durduramaz, biliyoruz.
MERHAMET DİLENİRSEK MAHVOLURUZ. ÖNCÜLER DİRENECEK MİLLET YÜRÜYECEK.
Yalvarırsak, merhamet dilenirsek küçülürüz, mahvoluruz bunu da biliyoruz. Elini nereye uzatırsan o kadar güçlüsün, zor oyunu bozar dönemindeyiz. Sadece biz değil, bütün dünya böyle bir dönemi yaşıyor. Güce, kararlılığa yatırım yapma dışında hiçbir seçeneğimiz yok.
Ve Türkiye bunu yapıyor. Böyle de devam edecek. Öncüler dik durdukça, devlet dik durdukça, iktidar alanlarını yönetenler dik durdukça millet de dik duracak. Çünkü Anadolu topraklarındaki bin yılımız bu felsefeye dayalı. Bu siyasi genetiğe dayalı.
Aslında ABD’ye teşekkür ederiz. * Patriot’ları vermedi, S400 aldık. * F35 vermedi, bağımlılıktan kurtulduk. * Bizim kararlılığımız ve hızımız arttı. * Onların ezberi bozuldu, aklı karıştı. * Vesayet, eziklik, zayıf ülke söylemi bitmiştir!
04:0019/07/2019, Cuma
G: 19/07/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin S400’ler konusunda dik duruşu, ABD’de tam bir akıl tutulmasına yol açtı. Daha doğrusu, ABD’nin kendi içindeki bölünmeyi, iktidar farklılaşmasını, zaaflarını bir kez daha açığa çıkardı.
İstanbul'da silahlı 'Suruç' provokasyonu
İstanbul'da silahlı 'Suruç' provokasyonu
21 Temmuz, Salı
Tehditler, şantajlar havada uçuşurken, S400’ler Türkiye’ye gelmeye başladı. Ama ABD yönetimi tavır belirlemekte zorlandı. Pentagon başka bir şey dedi, Beyaz Saray başka bir şey dedi. İsrail lobisi başka bir şey dedi.
En sonunda, bizim için de oldukçahayırlı olacak bir karar verilebildi: Türkiye F35 programından çıkarıldı. Kendi savunma yatırımlarına ağırlık veren, on yıllardır devam eden bağımlılıktan kurtulmaya çalışan Türkiye, F35 bağımlılığından kurtulmuş oldu.
TÜRKİYE S400’DE DE, F35 KARARINDA DA KÂRLI ÇIKTI..
Aslında S400 kararı, hem ABD’nin Türkiye’yi havada savunmasız bırakma planlarını çökertti hem de yeni bir bağımlılık inşa etme planlarını bozdu. İki yönden de Türkiye kârlı çıktı. Savaş uçakları, füze sistemleri konularında çok daha özgür ve geniş bir alan doğdu.
Bu yazıda konumuz Türkiye’nin savunma arayışları değil. ABD’nin Türkiye, bizim coğrafya ve dünyanın merkez bölgeleriyle ilgili politikalarındaki akıl karışıklığı, dengesiz tavırları, kendisine ciddi zarar verecek ayarsız politikaları ve bu dengesizliğin kendi içindeki zaaflarıdır.
DÜNYANIN EN YALNIZ, EN GÜVENİLMEZ ÜLKESİ. KÜRESEL DÜZEN HAYALLERİ ÇÖPE GİTTİ.
Soğuk Savaşın bitiminde yeni bir dünya düzeni kurmaya kalkışan ABD, daha 1996’da bu gücünü kaybetti, fırsatı kaçırdı. O günden bu yana zemin kaybetmektedir. Bugün için dünyanın en yalnız, en güvenilmez ülkesi haline gelmiştir.
Bu; yüzyıllar sonra Atlantik ittifakının tek yanlı küresel hâkimiyet teorilerinin ve pratiklerinin tamamen çöpe gitmesi demektir ve bugün itibariyle böyle bir iddiaları kalmamıştır. Çünkü yüz yıllar sonra ilk kez son derece gerçekçi güç yükselişleri ortaya çıkmış, ABD öncülüğünde Batı küresel iktidar gücünü ebediyen kaybetmiştir.
RUSYA, ÇİN, ALMANYA İLE DE AYNI KAFA KARIŞIKLIĞINI YAŞIYOR
ABD’nin Türkiye’nin kararlı duruşu karşısındaki kafa karışıklığı her alanda kendini gösteriyor. Bunu Çin ile yürüttüğü ticaret savaşlarında, jeopolitik hesaplaşmalarda görüyoruz.
Rusya ile yürüttüğü güvenlik çatışmalarında, ambargo kararlarında, füze krizlerinde, Doğu Avrupa’dan Ortadoğu’ya ve Afrika’ya kadar her yerde görüyoruz.
Almanya öncülüğünde AB ile yürüttüğü ekonomik ve siyasi ayrışmalarda görüyoruz. Son olarak Türkiye ile yürüttüğü “yaptırım”a ve tehdide dayalı “psikolojik savaş”ta görüyoruz. Daha onlarca örnek sayabiliriz.
İNANDIRICILIĞI, CAYDIRICILIĞI, İTİBARI ÇÖKTÜ.İNSANLIK ONA ŞAPKAYI TERS GİYDİRECEK.
ABD’nin süper güç rolü için en büyük tehdit kendi içinde başlamıştır. Kendi kafa karışıklığı, kendisi için en büyük tehdidi bir iç tehdide çevirmiştir.
“ABD her şeyi önceden planlar ve yapar” ön kabulü yerle bir olmuştur. Anlık kararlar veren, bir gün sonra dönen, çelişkili tavırlar gösteren, sürekli kendini yalanlayan, bocalayan bir ülke halini almıştır.
İnsanlık; ABD’nin küresel müdahalelerinden rahatsızlık duyan ülke ve milletler bu gidişle ona şapkayı ters giydirecektir, bunun işaretleri oluşmuştur.
ABD’nin diplomatik gücü erimiştir.İnandırıcılığı, caydırıcılığı, itibarı çok ciddi yaralar almıştır. Kaba askeri güç dışında küresel caydırıcı hiçbir gücü kalmamıştır.
HİÇBİR ALANDA RAKİPSİZ DEĞİL. HER ÜLKE ONDAN UZAKLAŞIYOR.
Teknolojik öncülüğü de artık rakipsiz değil. Güç haritasındaki değişim, teknoloji, sermaye ve insan kaynağı konusunda da ABD aleyhine seyretmektedir.
Hiçbir orta ölçekli ve gelişmiş ülke, geleceğe ABD ile birlikte bakmamaktadır. ABD ile yakın olmak bir gelecek güvencesi vermemektedir.
Tam tersine, artık ülkeler, ondan uzaklaştıkça rahatlayacağını, kendini güvende hissedeceğini bilmekte, ona göre bir yol izlemektedir. Bu tavır ABD ile mesafeli ülkelerle sınırlı değildir.
Ona en yakın olanlar bile böyle bir arayış içindedir. İngiltere, İsrail, Güney Kore, Japonya gibi ülkeler bile ABD’den bağımsız bir gelecek peşinde koşmakta, hangi alanda ondan uzak duracağına dair çok ince hesaplar yapmaktadır.
EN BAŞARILI OLDUĞU ALAN TERÖRLE ORTAKLIK. DEVLETLERİ KAYBETTİ, ÖRGÜTLERE SIĞINDI.
ABD’nin en başarılı olduğu alan terör örgütleriyle ortaklıktır. Artık devletlerle iş yürütemeyince dünyadaki bütün terör örgütleriyle işbirliğine gitmiş, devlet aklı bu alana yoğunlaşmıştır. Terör, kendisinden uzaklaşan ülkelere karşı bir silah olarak kullanılır olmuştur. Bu da ABD aklının iflasıdır.
Dünyanın yarısı ile ticaret savaşına girmiş, büyük çoğunluğu ile güvenlik çatışmalarına girmiş ama kendi içinde bütünlüğünü kaybetmiştir. Körfez savaşında bütün dünya yanında olurken bugün terör örgütleri dışında hiçbir ülke ABD ile birlikte hareket etmemektedir.
ABD hem dünyanın ezici çoğunluğu ile çatışma halinde hem de kendi içinde iktidar çatışmalarına boğulmuş haldedir. Bu yönüyle ABD, dünyanın kararlı tutumunun da etkisiyle, çok daha sorunlu bir ülke haline gelecektir.
Hemen her ülke ABD’ye karşı teyakkuz halindedir. Sadece S400 krizi bile ABD’nin ezberlerini bozmaya yetmiştir.
TÜRKİYE GÜÇLÜ BİR AKIL İNŞA EDİYOR KARARLI, GÜÇLÜ DURUŞ SERGİLİYOR.. YÜRÜMÜYOR, KOŞUYOR!
Peki Türkiye’nin durumu ne? Kararlılık… En önemli kelime bu.
Türkiye attığı ve atacağı adımlarda, devlet aklında, kendisine yönelen saldırı ve şantajlarda, bölgesindeki gelişmelerde, kendi iç siyasi sistemini dönüştürmede, küresel güç kaymalarını hesaplayıp pozisyon almada ciddi bir kararlılık, gelecek okuması gösteriyor.
Baskılar karşısında geriadım atmıyor. Ülkelerin ve güçlerin zaaf alanlarını görüyor, küresel güçeğilimlerini izliyor, boşlukları fark ediyor, hareket alanını öre göre biçimlendiriyor.
Ekonomik arayışlarda, dış politikada, güvenlik ve savunmada güçlü bir duruş sergiliyor. ABD ya da AB’nin baskıları karşısında yumuşamıyor, sendelemiyor.
ASLA GERİ ADIM ATMADIK. ONLAR VURDU, BİZ GÜÇLENDİK
Asya’da yükselen güçlerle ilişkilerde atacağı adımları iyi hesaplıyor. Yeni ekonomik, siyasi çevre edinme konusunda haritayı iyi okuyor. Batı’nın tek yanlı bağımlılık ilişkilerinden kurtulma konusunda kararlı duruyor, kendi yol haritasına göre hareket ediyor.
Suriye’nin kuzeyinden Doğu Akdeniz’e, Ege’den üzerimize saldıkları baskılara kadar kendi doğrularına göre hareket ediyor. Mesela Doğu Akdeniz’de onca baskı ve yıldırma politikalarına rağmen bir adım bile gerilemedi hatta çok ciddi meydan okumaya girişti. Bu haliyle bile bir rol model oluşturuyor.
FETÖ’DEN SONRA “YEDEK KUVVETLER” SAHADA. BU İÇ ZAAF VE KÖRLEŞTİRME GİRİŞİMİ DE ÇÖKECEK.
Türkiye, ekonomi ve savunma alanında önümüzdeki dönemde güçlü bir dalga yakalayacak, bunun işaretleri belirginleşiyor. İki alanda şaşırtıcı bir yükseliş dönemi başlayabilir.
Buna içeriden siyasi operasyonları eklemek, bu alana da dikkatleri yoğunlaştırmak lazım. Çünkü, dışarıdan baskı altına alamadıkları Türkiye’ye içeriden müdahale etmeye çalışıyorlar.
FETÖ’den sonra “yedek kuvvetleri” devreyle sokmaya, güçlü siyasi aklı bulandırmaya, kararlı duruşu sulandırmaya, bir iç zaaf oluşturup Türkiye’yi durdurmaya çalışıyorlar. Dışarıda güçlü bir ülke profili çizen Türkiye içeride körleştirilmek isteniyor.
Ekonomi ve savunma alanındaki güçlü duruşun yanında FETÖ’den sonraki yedek kuvvetlere dikkat. Ama ülkemiz bunu da aşacak, eminiz.
O BÜYÜ ÇOKTAN BOZULDU. ARTIK VESAYET, EZİKLİK, ZAYIF ÜLKE SÖYLEMİ YOK
Bu haliyle Türkiye, yüz yıllık bağımlılık dönemini çoktan sona erdirdi. ABD’nin baskı ve şantajları sonuç vermiyorsa, Türkiye’yi kim durdurabilir ki… O “içeriden işgalciler” de boşa yatırım yapıyor bence…
Esaret, vesayet, eziklik, zayıf ülke söylemi, “ABD Türkiye’ye her şeyi yaptırır” algısı, ABD ve Avrupa’nın gücü ile içeride bir şeyleri değiştirme beklentisi sadece birtakım çevrelerin zihinlerinde.
ABD’nin büyüsü nasıl bozulduysa, Türkiye’deki birtakım çevrelerin ABD, Avrupa, Batı algısının da içi boşalmıştır. Sadece bir illüzyona inanmayla devam ediyorlar. Oysa Türkiye o çizgiyi çoktan aşmıştır.
PEKİ ABD’YE NİYE TEŞEKKÜR ETMELİYİZ?
ABD’ye teşekkür etmemiz gerekir. Patriotları bize vermedi, S400’leri aldık. S400’lere itiraz etti, bizi F35 bağımlılığından kurtardı. Doğu Akdeniz’de baskı kurdu, bizi uyandırdı. Yeni yaptırımları Türkiye’ye daha da güç verecek. Attığı her yeni adım, kurduğu yeni baskı ABD bağımlılığından kurtulma mücadelemizi ve hızımızı çok daha artıracak.
‘Yedek güçler’ sahaya sürüldü. En sinsi cephe içeride kuruldu. * Suriye’de savaşı isteyenler neden Erdoğan düşmanı? * “Yeni 15 Temmuz olsa” onlara gün doğacak! * Hiçbir siyasi projeleri yok. “Organize eleştiri” bile Batı başkentlerinde hazırlanmış.
04:0023/07/2019, Salı
G: 23/07/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’de;
S400 meselesinde ABD adına köşeye sıkıştırmak için içeride bir cephe kurulmuştur.
Fırat’ın Doğu’suna müdahalemizi engellemek için içeride bir cephe kurulmuştur.
Doğu Akdeniz’de hareketsiz bırakmak için içeride bir cephe kurulmuştur.
FETÖ’den boşalan yerleri tahkim etmek için içeride bir cephe kurulmuştur.
15 Temmuz’un intikamını almak için içeride bir cephe kurulmuştur.
EN KESKİN, EN YIKICI CEPHE İÇERİDE KURULDU
Erdoğan’ı devirmek, Erdoğan sonrasını biçimlendirmek için içeride bir siyasi cephe kurulmuştur.
Bütün Arap dünyasında estirilen Türkiye karşıtlığı fırtınası için içeride de bir cephe kurulmuş, Suriyeli düşmanlığı üzerinden pazarlanmaktadır.
Ekonomiyi yeniden küresel finans baronlarına teslim etmek için içeride bir cephe kurulmaktadır.
Dış politikayı yeniden ABD/NATO eksenine hapsetmek için içeride bir cephe kurulmuştur.
Coğrafyamıza yönelik yıkıcı, dağıtıcı projeleri devam ettirmek, ama önceden Türkiye direncini yok etmek için içeride bir cephe kurulmuştur.
Bütün cephelerden, sınırlardan çevrelenirken, en keskin işgal cephesi içeride kurulmuştur.
YEDEK KUVVETLER DEVREYE SOKULDU BUNLARIN HİÇBİRİ İÇ MESELE DEĞİLDİR
Yedek kuvvetler devreye sokulmuş, tam bir seferberlik halinde, siyasetten ekonomiye, güvenlikten toplumsal psikolojiye kapsamlı bir proje, bir müdahale projesi sahaya sürülmüştür.
Bu ülkede hiçbir mesele iç politik değildir.
İç siyasi tartışmaları da, ekonomik göstergeleri de, güvenlik teyakkuzu da, yeni siyasi arayışlar da, özellikle yerel seçimler sonrasında sistematik biçimde sahaya sürülen “örgütlü ve organize eleştiri”ler de yerel değildir.
Yerel seçimler için oluşturulan ittifaktan, AK Parti ve Erdoğan’a karşı siyasi çıkış hazırlıklarına, yeni siyasi aktör arayışlarından, onların arkasına toplanacak kitlenin yapılandırılmasına, bu projenin medya ayağının örgütlenmesinden toplumsal psikolojiyi yönetmeye kadar, müthiş bir hesap kurulmuş.
SURİYE’DE SAVAŞ ÇIKARMAK İÇİN SAHNE ALANLAR NEDEN ERDOĞAN DÜŞMANI OLDU?
Suriye savaşını çıkarmak için seferber olanlar, savaşın gidişatı değiştiğinde kaçıp gizlenenler, şimdi yeni bir cephe açılmasına yönelik çokuluslu projeler sahaya sürülünce yeniden piyasaya çıktılar. Suriye savaşında Türkiye, ABD ne derse boyun eğseydi, onlar sahnede olacaktı. Türkiye kendi duruşunu geliştirince kayboldular.
Şimdi ABD ve bölgedeki ortakları “yeni” bir şey deniyor. Bu deneme için öncelikle Erdoğan ve Türkiye’nin milli duruşunun tasfiyesi gerekiyor. Bakıyorum hepsi Erdoğan karşıtı olarak yeniden sahne alıyor. Size göre de bu işte bir tuhaflık yok mu?
“MUHAFAZAKÂR MUHALEFET” “MUHAFAZAKÂR MÜDAHALE”
Özellikle muhafazakâr çevrelere dikkat ediyorum. Muhafazakârlar içindeki yeni tür örgütlenmeye, Erdoğan karşıtlığına, bunun sebeplerine, “muhafazakâr muhalefet”in “muhafazakâr müdahale”ye doğru yönelmesine bakıyorum.
“Çokuluslu bir karakter” görüyorum. Bir tür “içeriden müdahale” için birilerinin bu tarlaları sürdüğünü görüyorum. Bu çevrelere mensup bazılarının hiçbir zaman yerli almadığı gibi vahim bir gerçekle yüzleşiyoruz.
NEDEN, BU KONULARDA TEK CÜMLENİZ YOK? NEDEN, VARSA YOKSA ERDOĞAN DÜŞMANLIĞI?
Projenin içerideki “servisçiler”i milli hiçbir konuda Türkiye’nin yanında olmadı. S400 meselesinde, Doğu Akdeniz meselesinde, Suriye’nin kuzeyi meselesinde tek cümleleri yok. ABD ve müttefiklerinin ülkemizi çevrelemesine, savunmasız bırakmaya dönük şantajlarına karşı tek cümleleri yok.
Varsa yoksa Erdoğan, varsa yoksa ailesi ve çevresi, varsa yoksa eleştiri ve şikâyet, varsa yoksa öfke ve intikam.
Ama bütün bunların altında gizlenmiş bir çokuluslu hesap var. Bu çevreler üzerinden bir müdahale girişimi var. Türkiye’yi durdurmaya yönelik bir konsensüs var. Batı’nın müdahale senaryoları arkasına sığınıp siyasi gelecek inşa etme planları var. Bu açgözlü hesaplar için ülkemizin kurban edilmesi, gözden çıkarılması var.
TEK BİR SİYASİ PROJELERİ YOK. “ORGANİZE ELEŞTİRİ” BİLE BATI BAŞKENTLERİNDE HAZIRLANMIŞ..
İçerideki çokuluslu cephenin içinde liberali var, Kürtçüsü var, İslâmcısı/muhafazakârı var, ulusalcısı var, kimliksizi var. Bütün bu kimliklerin üstünde bir büyük hesap için tek çatı altında, ortak anlayış etrafında toplanmış bir blok var.
Buradan da görüyoruz ki, “Türkiye Ekseni”ne karşı, bu milletin Selçuklu’dan beri devam eden yürüyüşüne karşı, yeni yükseliş dönemine karşı bir iç saldırı hazırlığı var.
Erdoğan ve çevresine savaş açanlara bakıyorum. Tek bir siyasi projeleri, söylemleri, tezleri yok. Sadece şikâyet ve eleştiri. Sistematize edilmiş, planlanmış, hangi araçlar üzerinden nasıl servis edileceği belirlenmiş eleştiri ve şikâyet.
Bunlar bile kendi tezleri, şikâyetleri değil. ABD ve Avrupa başkentlerinde hazırlanıp ellerine tutuşturulmuş. Bu bile onların söylemi değil.
YAKINDA TÜRKİYE’Yİ NATO SOPASIYLA DÖVMEYE BAŞLARLAR
ABD ve Avrupa medyası, “Türkiye’yi NATO’dan çıkaralım, cezalandıralım” diyor. Sonra da “Hayır bekleyelim. Erdoğan sonrasına göre hareket edelim” diyor. Erdoğan’ı devireceklerini ima ediyorlar. Bakın, çok yakında bizimkiler de benzer sözler kullanmaya başlayacak.
ABD-İngiliz denetimindeki bazı Arap rejimleri ve medyası korkunç bir Türkiye düşmanlığı servis ediyor. Bu düşmanlığı kıran Suriyeliler ile Türkiye’nin arasını açmak için bizimkiler de içeriden saldırıyor, Suriyeli düşmanlığı yapıyor.
“ABD MÜDAHALE ETSE, YENİ 15 TEMMUZ OLSA” ONLARA GÜN DOĞACAK!
FETÖ üzerinden servis edilen söylem Arap medyası üzerinden servis ediliyor. İçerideki cephe bunu alıp kullanıyor. “Erdoğan kalp krizi geçirdi” söylemi bile Arap medyasında bir gün boyunca gündemde tutulabiliyor. Böyle bir hezeyan, böyle bir saplantı, böyle bir düşmanlık.
İçerideki cephenin de bundan hiç farkı yok. Ayakları taşa takılsa Erdoğan’dan, çevresinden biliyorlar. İhtirasları karşılanmasa onlara düşmanlık besliyorlar. Patronları öyle istiyor çünkü.
Onlar da bütün hesaplarını Erdoğan sonrasına göre yaptılar. ABD müdahale etse, yeni bir 15 Temmuz olsa, Doğu Akdeniz’den Türkiye’ye saldırı olsa, terör yeniden tırmansa ellerini çırpıp, bize gün doğdu diyecek, oynayacaklar.
HERKESİN RENGİNİ, KİMLİĞİNİ AÇIK ETMEK, ÜSTÜNDEKİ ÖRTÜYÜ KALDIRMAK LAZIM..
Peki nasıl oluyor da, iç politikadaki siyasi arayışlarla Türkiye’yi durdurmak, Erdoğan’ı tasfiye etmek isteyenler aynı noktada buluşuyor?
Aynı söylemi kullanıyor, aynı amacı taşıyabiliyor? İçerideki cepheyi bir araya getiren ne? Bu cephe ile dışarıdan müdahalecileri aynı paydada buluşturan ne?
Çok vahim konularda can alıcı tartışmalar açmak gerekiyor. Ülkemizin geleceği için, milletimizin birlikteliği için, haritanın değişmemesi için, Türkiye’nin gelecek yürüyüşünün seyrinin netleşmesi için her şeyi açık açık konuşmamız lazım. Herkesin rengini, kimliğini, üstlendiği rolü açık etmek, üzerlerindeki örtüyü kaldırmak lazım.
Kimlerin hangi cephede, kimler adına kurşun sıktığını bilmemiz lazım.
DÜN FETÖ’NÜN DEDİĞİNİ BUGÜN ONLAR DİYORSA, BU MÜDAHALE HAZIRLIĞIDIR
Türkiye dışarıda çok büyük bir mücadele veriyor. ABD şantajlarına, NATO tehditlerine, terör kuşatmasına, çokuluslu çevrelemeye, Doğu Akdeniz’den saldırıya direniyor. Merkezi güçlü tutup savunma teyakkuzuna giriyor. Yüzyıllık sabrın sonunu getirmek için, yeniden biz olmak için bu sınavdan geçmek zorundayız.
Tam bu haldeyken, bunları yokmuş gibi gösterip içeriden vuranları hoş görmek mümkün değil. Birden çok cephede mücadele eden bir milli seferberlik hâli söz konusudur. Türkiye Ekseni dışında her arayış ülkemizi zayıflatacak saldırılara daha da açık hale getirecektir.
Öyleyse direnç adalarını güçlendirmekten başka çaremiz yok. Bu haldeyken, böyle bir mücadele içindeyken kimsenin gözünün yaşına bakılmaz. Dün FETÖ’nün dile getirdiklerini bugün başka formatlarda savunanlar o “çokuluslu” cephededir. Bunu 15 Temmuz’da gördük.
ONLAR İSTEDİ, SİZ YAPIYORSUNUZ.TEK “SİYASİ TEZ”İNİZ BU ASLINDA!
Şimdi daha geniş bir cephe inşa ediyorlar, daha acımasız bir saldırıya hazırlanıyorlar. Öyleyse çok daha çetin bir direniş harekete geçecektir.
FETÖ’den sonra ikame yapılar da, sahaya sürülen yedek güçler de son bin yılı biçimlendiren tarihi siyasi genetik karşısında hezimete uğrayacaktır.
Erdoğan ve çevresine yönelik bütün saldırılar sistematize edilmiş organize eleştiriler üzerinden yürütülüyor. Hepsi ABD ve Avrupa başkentlerinde hazırlanmış, içerideki “cephe” için bir siyasi dile dönüştürülmüştür. Onları biliyoruz, Erdoğan’a neden düşman olduklarını biliyoruz. Peki siz niye düşmansınız?
Boş lafları bırakın. Her şey ortada aslında. Tek bir sebep var: Onlar istedi siz yapıyorsunuz!
.Yüz yıllık sabır.. *Sevr ile Anadolu’dan sürmek, Lozan’la Avrupa’dan çıkarmak.. *Artık birilerinin bize patronluk yapmasına izin vermeyeceğiz. *Onların kurduğu oyun bitti, biz daha yeni başlıyoruz…
04:0025/07/2019, Perşembe
G: 25/07/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Önceki gün Lozan Anlaşması’nın imzalanmasının 96. yıldönümüydü. Sevr Anlaşması’nda dağıtılan imparatorluk, Lozan’da kısmen toparlanan bir Anadolu ve ardından 20. yüzyıl gibi “dondurulmuş” bir tarih!
Aranan 99 kişi yakalandı
Aranan 99 kişi yakalandı
21 Temmuz, Salı
Osmanlı dağılmıştı, coğrafya dağılmıştı, İslâm milleti dağılmıştı. Fas’tan Endonezya’ya uzanan geniş kuşakta, yeryüzünün ana ekseninde yaşayan Müslüman toplumlar tam bir sahipsizlikle, umutsuzlukla paramparça edilmişti. Bu geniş coğrafyayı ayağa kaldıracak, direnç oluşturacak hiçbir şey bırakılmamıştı.
SEVR İLE ANADOLU’DAN SÜRMEYE ÇALIŞTILAR. OLMADI. LOZAN İLE AVRUPA’DAN ÇIKARDILAR.
Anadolu’yu merkeze alıp yüzlerce yıl tarih ve coğrafya inşa eden Türkler, tarih dışına itilmeye, siyasi tarihten silinmeye çalışılıyordu. Bölgesel ve küresel iktidar alanından kovuluyor, büyük bir kırılmaya mahkûm ediliyor, sürekli vesayet altında tutulacak mekanizmalara hapsediliyordu.
Sevr ile Anadolu’dan sürmeye çalıştılar. Bir Anadolu direnişi bu oyunu bozdu. Başaramadılar. Anadolu’dan süremedik, Avrupa’dan sürelim dediler. Lozan ile Avrupa’dan çıkardılar.
Çünkü bu milletin, tarih yapıcı, coğrafya inşa edici siyasi genetiğini biliyorlardı. Sadece Osmanlı’yı dağıtmıyorlardı. Milletimizin bu siyasi genetiğini yok etmeyi, yeniden başlamasının önünü ebediyen kapatmayı planlıyorlardı.
LOZAN BİZE YETMİYORDU, İÇİMİZE SİNDİREMEDİK. ANADOLU’YU KORUYABİLDİK.
Ve biz Anadolu’yu koruyabildik. Burada tutunabildik. “Son Kale”ye sığındık. Lozan bize yetmiyordu, bu yüzden hiçbir zaman içimize sindirmedik. Çünkü biz Anadolu’ya hapsolmayı hiçbir zaman içimize sindirmedik.
Bunun bir mahkûmiyet, bir mecburiyet, bir sabır meselesi olduğunu biliyorduk. Gücümüz, imkânımız ancak buna yetiyordu. Ve biz bu yüzden,
20. yüzyıl boyunca hep sabrettik.
Onlarsa; Batılılaşma, Avrupalılaşma adı altında aslında bizi rehin alıyor, ulusal nitelikli, bir devletin iktidar alanını ilgilendiren her alanda denetim altında tutuyorlardı.
BİZİ KORUMUYORLARDI. KONTROL ALTINDA TUTUYORLARDI. BİR REHİN, VESAYET MEKANİZMASIYDI HEPSİ.
Bunu başarmışlardı. NATO’ya alarak, ABD ile ortak ederek, ülkenin her yanını ABD üsleriyle donatarak, devlet-iktidar alanlarını biçimlendirerek, ekonomisini denetleyerek, siyasi aktörlerini belirleyerek, iç politik eğilimlerini formatlayarak, Avrupa Birliği mekanizmasının içine hapsederek, muhafazakârlarından liberallerine siyasi çevreleri şekillendirerek, bu ülkeyi denetim altında tutmayı bildiler.
Tarihimize dönmemiz yasaktı, kültürümüze dönmemiz yasaktı, coğrafyamıza dönmemiz yasaktı, kimliğimize dönmemiz yasaktı, hafızamıza sahip çıkmamız yasaktı. Bütün bunları yabancılaştıran, tehdit gören bir devlet aklı inşa etmeyi başarmışlardı.
Bizi korumuyorlardı. Bizi kontrol altında tutuyorlardı. Bir rehin, bir vesayet mekanizmasının araçlarıydı hepsi. Biliyorduk. Biliyorduk ama 20. yüzyıl boyunca bunlara da direnecek gücümüz yoktu.
ANADOLU’YU, EVİMİZİ, İÇ KALEMİZİ MAHVETMELERİNE İZİN VEREMEZDİK
Bunların ne anlama geldiğini biliyorduk ama hem gücümüzün yetmezliği hem de inşa edilen zihinsel esaret bir çıkış yoluna izin vermiyordu. İkinci kez dağılmayı önlemeye çalışıyorduk.
Bir kez daha Sevr istemiyorduk. Anadolu’yu da, evimizi de kaybetmeyecektik. İç kalemizi de mahvetmelerine izin vermeyecektik. Bunu yaparlardı, yapmak istiyorlardı, biliyorduk. Kırk yıldır terörle vurarak bunu yapmaya çalışıyorlardı, biliyorduk.
Yine sabrettik, sabra sığındık, zamanı bekledik, küresel güç kaymalarının bize bir alan açmasını umduk. Tarihin değişmesi, o siyasi genetiğin yeniden hareket etmesi için bekledik. İnanıyorduk, bekliyorduk.
BİRİLERİNİN BİZE PATRONLUK YAPMASINA İZİN VEREMEYİZ
Ve o zaman geldi. O zaman şimdiki zaman. O zaman, Batı’nın yüzlerce yıllık tek yanlı hâkimiyetinin sona erdiği, yeni güçlerin sahne aldığı, küresel güç haritasının değiştiği, güç boşluklarının oluştuğu zamandı. Bugündü.
Hafızamız canlandı, coğrafya aidiyetimiz canlandı, siyasi ve kültürel kimliğimiz canlandı, vesayet mekanizmaları ufak ufak kırılmaya başladı. Havzamıza dönüyorduk, kendimize dönüyorduk, gücümüze dönüyorduk, iddialarımıza dönüyorduk.
Düşman değildik. Kavga istemedik. Sadece kendimize, coğrafyamıza, dünyaya söyleyeceklerimiz vardı. Sadece kendimiz olmak istedik. Sadece artık rehin bir millet, devlet istemiyorduk. Sadece birilerinin bize patronluk yapmasına, akıl vermesine, buyruk vermesine artık dayanamıyorduk, dayanmamalıydık da.
ANADOLU’DAN YENİDEN YÜKSELİŞ: ARTIK BU OYUNU SÜRDÜREMEZLER..
O kadar sabırlı bir millettik ki, imparatorluk çökerken, coğrafya lime lime edilirken, Balkanlarda yüzbinlerce insanımız kıyıma uğratılırken, Kafkaslardan ağıtlar yükselirken, Anadolu en korkunç senaryolara mahkûm edilirken bile sessiz kaldık, sustuk, ağlamadık, onurumuzu ve gururumuzu koruduk. Çünkü hiçbir zaman başkasının merhametiyle,şefkatiyle, efendiliğiyle yaşamamıştık, yaşamayacaktık.
Şimdi; tarih dönüşürken, o siyasi genetik harekete geçerken, yine Anadolu üzerinden yeni bir yükseliş dönemi başlarken aynı onurla, gururla hareket ediyoruz. O dost bildiklerimizin hiçbiri neden yanımızda yok, neden “Türkiye yalnız” bırakılıyor sanıyorsunuz.
Yüzyıllık sabrın sonuna birkaç yıl kala, olanların, içinde bulunduğumuz ittifakların nasıl düşmanlaştığını görmüyoruz muyuz? Çünkü Sevr ile Anadolu’dan sürmek, Lozan ile Anadolu’ya mahkûm etmek isteyenler, artık bu oyunu sürdüremiyor, sürdüremeyecek.
SEVR’DE MASADA KİMLER VARSA, HANGİ DOSYALAR VARSA, BUGÜN YİNE AYNI HESAPLAŞMA VAR..
Ne Anadolu’dan sürdürebildiler, ne bundan sonra Anadolu’ya hapsedebilecekler. Ne milletimizi kontrol altında tutabilecek, ne devleti denetim altında tutabilecekler. Çünkü “Türkiye’yi Durdurma”ya dönük bütün senaryolar bir bir boşa çıktı, çıkacak.
Tam bu dönemde; Sevr masasında karşımızda hangi güçler varsa bugün de aynı güçler ve temsilcileri var. Yüz yıl önce kimler Anadolu sınırlarına dayanmışsa bugün de aynı güçler Anadolu sınırlarına dayanmış. Ege’den kimler geliyorsa, Doğu Akdeniz’den kimler geliyorsa, Irak’tan/Suriye’den kimler geliyorsa yine aynı sınırlara yığılmışlar.
Yüz yıl önce masada neler varsa, hangi hesaplaşma varsa, hangi dosyalar varsa bugün de onlar var. Yüz yıl önce coğrafyamıza nasıl bir müdahale varsa, bugün de aynı müdahale var.
MASALARINDA BAŞKA “15 TEMMUZ”LAR VAR. İÇERİDEKİ CEPHELER DE, İŞBİRLİKÇİLER DE AYNI.
Yüz yıl önce bu ülkede kimlerle iş tuttularsa bugün de aynı çevrelerle iş tutuyorlar. Siyasi alanda, ekonomi alanında, kültür alanında, sivil alanda hangi çevrelerle iş tutmuşlarsa bugün de aynı damardan gelenlerle iş tutuyorlar.
Yüz yıl önce bu ülke için, bu topraklar için kimler direnmişse bugün de onlar direniyor. Arap dünyasında kimler İngiliz adına karşımıza dikilmişse, kimler Anadolu’da isyanlara girişmişse, bugün de cephenin karşı tarafında aynı çevreler var.
15 Temmuz bunlardan sadece bir tanesiydi. Masalarında başka 15 Temmuzlar var. Masanın karşı tarafında ne kadar güç varsa. Ne kadar ittifak varsa, ne kadar dosya varsa hepsinin “içeride bir cephesi” var.
ONLARIN KURDUĞU OYUN BİTTİ. BİZ DAHA YENİ BAŞLIYORUZ..
Bugünlerde bunu çok daha net görüyoruz. Bugünlerde Türkiye’yi paçasından tutup aşağı çekmeye çalışanların nasıl sahaya sürüldüğünü görüyoruz.
Ama bu ülkenin iddiaları yüzlerce yıllık. Artık hiçbir hesap bu iddialardan daha güçlü değil, olamayacak. Kavga etmeye değil, küresel iktidar alanında hakkımız olan yeri almaya çalışıyoruz. İnsanlık ailesinde bize ayrılan yere yürüyoruz.
Onlar bir oyun kurdu. Biz bir oyun kurduk.
Onların oyunu bitti. Biz daha yeni başlıyoruz!
.‘Suriyeli’ tartışması 2. tuzaktır. * Asıl ‘paralel devlet’ yeni başladı. * İhale alıp ihanet etme yarışı: * Muhalefet değil müdahale. * Temsil değil teslim arayışı. * Parti değil Türkiye pazarlığı. * Yerli değil çokuluslu karakter. * Müthiş, sinsi, yaygın kadrolaşma…
04:0030/07/2019, Salı
G: 30/07/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’deki yeni muhalefet hareketlenmesinin bir iç muhalefet oluşumuyla iç muhalefet arayışıyla, iç politik rekabetle, daha iyi yönetme vaadiyle, daha etkili siyasi tezlealakası yoktur.
* ‘Suriyeli’ tartışması 2. tuzaktır. * Asıl ‘paralel devlet’ yeni başladı. * İhale alıp ihanet etme yarışı: * Muhalefet değil müdahale. * Temsil değil teslim arayışı. * Parti değil Türkiye pazarlığı. * Yerli değil çokuluslu karakter. * Müthiş, sinsi, yaygın kadrolaşma…
* ‘Suriyeli’ tartışması 2. tuzaktır. * Asıl ‘paralel devlet’ yeni başladı. * İhale alıp ihanet etme yarışı: * Muhalefet değil müdahale. * Temsil değil teslim arayışı. * Parti değil Türkiye pazarlığı. * Yerli değil çokuluslu karakter. * Müthiş, sinsi, yaygın kadrolaşma…
23 Temmuz, Salı
Muhalefet dili, söylemi, amacı nitelik değiştirmiştir. “Türkiyeli” olma özelliğini yitirmiş, “dışarıdan bir el”e dönüştürmüştür. Böyle olunca da masumiyetini kaybetmiş, o oluşum ve hazırlıklara yabancı bir gözle bakmanın yolunu açmıştır.
“GÖRÜNMEYEN, GİZLENEN AĞI” VE DERİN DARBE KADROLAŞMASI
Öyle “dışarıdan” ajandalara sarıldılar ki, normal yollardan muhalefetin de önünü kesmiş, yollarını kapatmış, masumiyetini kirletmiş oldular. Onlarca yıldır “iktidar” üzerinden Türkiye’yi formatlayanlar, artık “muhalefet” adı altındaki örgütlenme ve ittifaklar üzerinden bunu yapar hale gelmiş, bu da yeni tür bir “tehlike”yi önümüze getirmiştir.
Aslında görünen muhalefet ittifakı ve “görünmeyen, gizlenen işbirliği ağı” bir derin darbe teşkilatlanması, örgütlenmesidir. Buna 15 Temmuz’dan sonra ikame yapılar üzerinden yeni müdahale hazırlıkları da diyebilirsiniz. Uygulanan şey; devlet ve toplumu yeniden formatlayıp çokuluslu vesayetin tekrar tesis edilmesiyle, Türkiye’nin denetim altına alınmasıyla ilgili bir projedir.
“PAKET”İN İÇİNDE KİMLER YOK Kİ.. SİYASİ KİMLİKLERİ SADECE HİKÂYE!
Yönetime talip olmaktan çok; “dışarıdan iktidar devşirip” Türkiye’ye ayar vermeyle, dışarıda iktidar inşa edilip Türkiye’ye dayatılmasıyla, ülkemizin yeniden kayıtsız şartsız Atlantik eksenine hapsetmeyle, 21. yüzyıl boyunca da denetim altında tutmayla, kendi tarih havzasına dönen milletimizin cezalandırılmasıyla alakalı bir durumla karşıyayız.
Muhalif siyasi partilerin tek çatı altında birleştirilmesi, hepsinin birlikte terör örgütleriyle aynı paydaya sokulması, bir “paket” gibi servis edilmesi bundandır.
Şimdilik “görünmeyen” ya da çok dikkatli izleyenlerin fark edeceği daha derin, daha tehlikeli bir örgütlenme var ki, onlar bu “paket”in içinde değil ama aslında aynı projenin örtülü yapılanmaların daha da merkezinde yer alıyor.
BENCE ASIL PARALEL DEVLET YAPILANMASI YENİ BAŞLIYOR
Siyasi lider çıkarmak, siyasi parti kurmak öncelikli değil artık. Toplumun, milletin sinir uçları üzerinde denemeler yapılıyor. Toplumsal psikoloji yönetilmeye çalışılıyor. Devletin ve ülkenin esaslı meseleleri üzerinde zihinsel operasyonlar yapılıyor.
Bu da, artık muhalefet karakterinin uluslararası proje haline geldiğini, Türkiye ile ilgili olmadığını, çokuluslu karaktere büründüğünü ortaya koyuyor.
Bence asıl paralel devlet yapılanması şimdi başlıyor. Daha önce sadece FETÖ üzerinden yürütülürken şimdi çok daha geniş bir çevre üzerinden, cemaat yapılarını da aşan bir toplumsal derin “cephe” üzerinden yürütülüyor.
“PARALEL DEVLET”TEN ÖTE PARALEL TOPLUM, “TEMSİL DEĞİL, TESLİM” HESABI VAR.
İşin daha da vahimi var: Paralel devletten de öte, paralel toplum inşa edilmeye çalışılıyor. Milletin iradesi, hassasiyeti, duruşu tersine çevrilip, bugünkü “milli” duruşa karşı çok daha yaygın ve köklü bir “karşı darbe” hesabı yapılıyor.
Mesele AK Parti değildir. İş, partilerin çok ötesinde ve üstündedir. Tehlikeli tarafı da budur. Kimin iktidar olacağı değil, kimin Türkiye’yi kime ve nasıl “teslim” edeceği meselesidir. “Temsil” değil, “teslim” için hazırlık yapıyorlar.
Bunu da, kimsenin itiraz edemeyeceği, haklı ve masum görünecek bir “muhalefet” arayışı ile kamufle ediyorlar. Dolayısıyla AK Parti’nin kendini yenilemesi tartışması, bu gerçeği gizlemek, örtbas etmek için bu kadar alevlendiriliyor.
“NEDEN BÖYLE İHALE ALIYORLAR” DİYE KİMSE NEDEN SORAMAZ!
“Muhalefet neden böyle, neden bu tür roller, ihaleler üsleniyor, neden çokuluslu cepheden ateş ediyor” sorgulamasını gizlemenin en iyi yolu bu çünkü. O söylem, o “organize eleştiri” sadece uygulanacak projenin toplumsal pazarlanması için servis ediliyor.
Bu örgütlenme Türkiye’nin geçmişi ve geleceğiyle, kaderiyle ilgilidir. Kendi havzasına yerleşen bir ülkenin yeniden “yabancı” coğrafyaların çıkarları için tetikçilik rolüne sürüklenmesidir. “Türkiye’nin durdurulması” için içeriden müdahaledir.
MÜTHİŞ, SİNSİ, YAYGIN KADROLAŞMA..
Bunun için devlet bürokrasisinden STK’lara, medyadan (devlete ait medya kuruluşları da buna dâhil) bazı cemaatlere, liberalinden solcusuna, İslâmcısından muhafazakârına kadar yaygın, ince bir örgütlenme ve kadrolaşma yürütülüyor.
Birbirinden farklı görünen siyasi kimlikler, karmaşık bir eşleştirmeyleaynı hedefe sabitlenen çevreler üzerinden müthiş bir zihinsel operasyon uygulanıyor. Yeni dalganın altyapısı hazırlanıyor. Hep FETÖ hep PKK diye bakarsanız, bu yapılanmayı görmeniz mümkün değil.
Bugüne kadar devletten devlete yürütülen, sonra terör örgütleriyle denenen ardından FETÖ gibi muhafazakâr görünümlü yapılarla teşebbüs edilen “içeriden işgal” girişimlerine, şimdi çok farklı siyasi çevrelerin, kimliklerin ortak bir amaç etrafında formatlanmasıyla devam ediliyor. Ve yakın gelecekte bunun denemelerini göreceğiz.
“İÇERİDEN MÜDAHALE” CEPHESİ: PKK’YA SİNYAL GÖNDERİR, TÜRKİYE SIKINTIYA GİRSİN, BİZE ALAN AÇILSIN DER.
Bu “içeriden müdahale” cephesi; Fırat’ın Doğu’suna operasyona kesin karşı. PKK’ya sinyaller gönderiyor. Gizliden gizliye o bölgedeki Türkiye karşıtı cepheyi destekliyor. Çünkü iki tarafa da ihale verenler aynı.
Doğu Akdeniz’de Türkiye’nin tezlerini destekleyen tek cümle etmezler. KKTC, Akdeniz’deki silahlanma, Suriye’nin kuzeyindeki koridorun Akdeniz’e uzatılması konusunda hiç konuşmazlar. İçten içe “Türkiye dara düşsün, sıkıntıya grisin, bize alan açılsın” derdindeler. Bu sadece bir kötü niyet değil, söyleyemeseler de ABD, İsrail, BAE tezlerine destek verirler. İhale oradan gelir, ihanet orada pişirilir çünkü.
S400’DE AMERİKA SAFINDADIR, ‘RUSYA-TÜRKİYE SAVAŞIN’ İSTER. İHALE ALIP İHANET ETME YARIŞI…
S400 meselesinde hiçbir zaman Türkiye’nin yanında olmadılar. F35’te tam bir Amerika’nın sesi oldular. FETÖ’ye Rusya uçağını düşürtüp Türkiye-Rus savaşı çıkarmak isteyenlerle bugün onlar aynı yerde çünkü. Türkiye-Rusya yakınlığını bozup, ABD/İsrail’e alan açmak isterler. Hesaplarına göre kendilerine iktidar ABD tarafından verilecek çünkü. İhale alıp ihanet etme burada da kendini gösterir.
Ekonomik krize yatırım yaptılar. Böylece milletin isyan edeceğini, Erdoğan’dan yüz çevireceğini düşündüler. Kriz, onların patronları tarafından pazarlanıyordu, onlar da içeride psikolojik müdahaleyi üslenmişlerdi.
Faizin düşmesini kendi bürokratları tarafından engellediler. Faiz, enflasyon, döviz yüksek olacak, ekonomi rehin alınacak. Operasyonla daha da kırılgan olacak, kitle memnuniyetsizliği artacak, içeriden müdahalenin zemini hazırlanacaktı.
SURİYE SAVAŞINI ÇIKARAN “AKIL”LA ‘SURİYELİ’ KRİZİNİ ÇIKARAN AKIL AYNI. İKİSİNİN PAZARLAMACILARI DA AYNI.. ŞİMDİ TAMAMI ERDOĞAN KARŞITI OLDU.
Daha çok örnek sayabiliriz. Amla son bir örnek vermeden edemeyeceğim. Bugünkü “Suriyeliler” tartışmasını da onlar yönetiyor. Öncelikle bu tartışmayı çıkaran akılla Suriye savaşını çıkaran akıl aynı.
Bu tartışmayı Türkiye içinde pazarlayanlarla Suriye savaşını Türkiye içinde pazarlayanlar aynı çevreler.
Her iki örnekte yer alan çevrelerin hemen tamamı bugün içerideki muhalefet yapılanmasının da içinde.
Bu tartışmayla Türkiye’ye ikinci kez tuzak kuruyorlar. Coğrafyada inşa ettikleri Türkiye düşmanlığını kıran tek yapı Suriyelilerdi. Şimdi onu da Türkiye’nin elinden alıyorlar. Ne gariptir ki, bu projede etkin biçimde muhafazakâr çevreler kullanılıyor. Tıpkı Suriye savaşının onlar üzerinden pazarlanması gibi.
“MUHALEFET” DEĞİL “MÜDAHALE”.. “PARTİ” DEĞİL “TÜRKİYE”..“YERLİ” DEĞİL “ÇOKULUSLU”..
Bütün bu örneklerin tamamı yeni “muhalefet” arayışı daha doğrusu “içeriden müdahale” kadrolaşmasının eseri. Sinir uçlarıyla oynuyorlar, zihin karartıyorlar, siyasi körlük yapıyorlar, toplumsal bilinci yaralıyorlar, bir çokuluslu müdahalenin altyapısını hazırlıyorlar.
“Muhalefet” değil “müdahale” yapılanması bu.
“Temsil” değil “teslim” arayışıdır bu.
“Parti” değil “Türkiye” pazarlığıdır bu.
“Yerli” değil “çokuluslu” karakterdir bu.
Öyleyse milletimiz bu hesabın da defterini dürecek demektir.
O zaman kimler tarih dışına itilecek, izleyelim.
Siyasetten sonra ekonomide de “Türkiye duruşu” inşa ediliyor.. * Kriz üzerinden fırtına ekenler büyük siyasi hesap hatası yaptı. * Türkiye yüzyılın yıldız ülkesidir. * Kuruluş ve yükseliş: Erdoğan ve ailesine saldırılar artabilir.
04:002/08/2019, Cuma
G: 2/08/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye, ekonomide büyük bir çıkışa mı hazırlanıyor? Faizlerin düşürülmesi, enflasyonun düşürülmesi, dövizin düşürülmesi yeni bir ekonomik modellemenin ilk aşaması mı? Türkiye, siyasi dönüşümden, kendi siyasi aklını oluşturmadan sonra ekonomi alanında “yeni bir duruş”a mı hazırlanıyor?
*Siyasetten sonra ekonomide de “Türkiye duruşu” inşa ediliyor.. * Kriz üzerinden fırtına ekenler büyük siyasi hesap hatası yaptı. * Türkiye yüzyılın yıldız ülkesidir. * Kuruluş ve yükseliş: Erdoğan ve ailesine saldırılar artabilir.
*Siyasetten sonra ekonomide de “Türkiye duruşu” inşa ediliyor.. * Kriz üzerinden fırtına ekenler büyük siyasi hesap hatası yaptı. * Türkiye yüzyılın yıldız ülkesidir. * Kuruluş ve yükseliş: Erdoğan ve ailesine saldırılar artabilir.
26 Temmuz, Cuma
Bunun içerideki siyasi hesapları, dışarıdaki güç haritasını, ülkemize yönelik müdahale girişimlerini, geleceğe dönük hesaplarımızı nasıl etkileyeceğini tartışmalıyız. Sadece ekonomiyi düzeltme değil aynı zamanda güçlü bir siyasi çıkış olma özelliğine bakmalıyız. Kimlerin hesapları ellerinde patlayacak, takip etmeliyiz.
HER EKONOMİK KRİZ BİR DIŞ MÜDAHALEDİR
Her ülke için ekonomik kriz, çok ciddi iç siyasi karmaşadır. İç iktidar aygıtların yer değiştirmesidir. Öyle bir durumda hiçbir siyasi tez, hiçbir siyasi yapı tutunamaz, krizin yıkıcı etkisinin önüne geçemez.
İktidarlara karşı, o ülkenin duruşuna karşı, siyasi ve milli tezlerine karşıen etkili silah ekonomik kriz silahıdır. Çoğu zaman o ülkeler, içerideki siyasi hesaplarla küresel ölçekte müdahalelerin dayanışması ile diz çöktürülür, ekonomik krizlerle kontrol altına alınır.
Türkiye, on beş yıl öncesine kadar, her on yılda bir ekonomik krizlerle vurulmuştur. Her kriz aslında bir dış müdahale olmuş, her kriz bir çeşit darbe niyetiyle planlanmıştır.
Çünkü küresel finans sistemi için ekonomik krizler en karlı yatırımdır. Hem o ülkenin on yıllık birikimini toplayıp alırlar hem de kriz sonrası ağır kredilere mahkum ederek o ülkeyi ikinci defa soyarlar.
İÇERİDEKİ ‘EZBERCİLER’İN SALTANATINI DAĞITMAK..
Bunu da “içeri”deki kadroları, küresel finans sisteminin ezberinitekrarlayanlar üzerinden yürütürler. Onlar aslında “görevli” adamlardır, o ülkeden çok dışarıdaki mekanizmaların uzantısıdır. Krize çözüm için bile onların tezlerini önerirler. Maalesef, küresel ekonomik düzen, zayıf ve orta ölçekli ülkelerin bu şekilde sömürülmesi, talan edilmesi üzerine kurulmuştur.
Türkiye, bu ekonomik politikaların çok ağır bedelini ödemiş, ülke kaynakları onlarca yıl bu merkezlere akmıştır. Buna “hayır” diyen iktidarlar devrilmiş, “evet” diyen iktidarlar beslenmiş, birçok hükümetin ekonomi politikası oralardan önlerine kurulan klasörlerden ibaret olmuştur.
2008 KÜRESEL EKONOMİK KRİZİ: BATI’NIN PATRONLUĞUNUN SONU.. SÖNEN VE PARLAYAN YILDIZLAR..
Küresel ölçekte büyük ekonomik krizler ise jeopolitik krizlere, depremlere dönüşür. Güç haritaları değişir, yeryüzünün fay hatlarında büyük çatışmalara yol açar, kaynaklar ve pazarlar üzerinden tehlikeli hesaplaşmalar başlar, kırılgan coğrafyalardaki ülkeler bu hesaplaşmaya dayanamaz, bazıları dağılır.
Daha 2005 yılında işaretlerini gösteren 2008 küresel ekonomik krizi böyledir. Aslında jeopolitik krizdir. Yeni güçlerin yükselmesinin önünü açmış, varolan ekonomik merkezlerin bazılarını zayıflatmıştır. Öyle de olmuştur. Avrupa’da birçok ülke cazibesini kaybetmiş hatta krize sürüklenmiş, sarsılmaz denilen ekonomiler ve ülkeler kendi derdine düşmüştür.
Bu yönüyle 2008 krizi, Batı’nın tek yanlı küresel ekonomik patronluğunun da sonu olmuştur. ABD ve Atlantik ittifakı, siyasi anlamda küresel iktidar tekelini kaybettikten sonra bunu ekonomik alanda da yaşamaya başlamıştır.
BÜYÜK TİCARET SAVAŞLARI, TÜRKİYE İÇİN NEFES ARALIĞI
Çünkü; 2008 krizinden sonra, ABD-Avrupa’nın tek yanlı ekonomik sistemi sorgulanmış, meydan okumalarla yüz yüze gelmiş, küresel ölçekte çok büyük bir ticaret savaşı başlamış, yeni ekonomik havzalar ve merkezler gelişmiş, yükselen ve iddia sahibi ülkeler için nefes aralıkları, boşlukları oluşmuştur.
Türkiye, bu nefes aralığını en iyi kullanan ve yıldızlaşan ülkelerden biridir. Üzerimize bu kadar gelinmesinin, askeri, siyasi, ekonomik ve toplumsal psikoloji alanına bu kadar müdahale edilmesinin, içeride bütün siyasi kimlikleri bir tarafa iten bir “cephe” inşa edilmesinin, bir anlamda “Türkiye’yi durdurma” planının devreye alınmasının nedeni budur.
TÜRKİYE 21. YÜZYILIN YILDIZLAŞAN ÜLKESİDİR.
Oysa Türkiye, 21. yüzyılın yıldızlaşan ülkelerinin başında geliyor, öyle de devam edecektir. Dışarıdan ne kadar vursalar, içeride ne kadar cephe kursalar, 15 Temmuz gibi saldırılarla ne kadar durdurmaya çalışsalar dünya, Türkiye’nin yükselişinin bir “tarih dönüşü” olduğunu er geç kabullenmek zorunda kalacaktır.
Çünkü Türkiye, küresel iktidar alanındaki güç kaymalarının yol açtığı boşluğun kendisine nasıl bir alan açtığını görmüş, bunu iyi okumuş, buna göre bir duruş ve yol belirlemiş, buna göre “her alanda” kendini geleceğe hazırlamaya başlamış, şu ana kadar da bunu engellemeye dönük bütün saldırıları savuşturmuştur.
Bu, müthiş bir akıldır. Birçok devlet himaye peşinde koşarak gelecek güvencesi sağlamaya çalışırken Türkiye kendisini bir “merkez”e yerleştirmiş, güçlü bir etkinlik alanı oluşturmayı başarmıştır. Kim küçümsemeye çalışırsa çalışsın ülkemiz bu dönemin küresel aktörlerinden biridir ve bu artık geri dönülmez bir noktadır. İçeridekiler de dışarıdakiler de bundan sonra hesaplarını buna göre yapmak zorunda kalacaklardır.
KURULUŞ VE YÜKSELİŞ: ERDOĞAN VE AİLESİNE SALDIRILAR ARTAR MI?
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Selçuklu’dan, Osmanlı’dan ve Türkiye Cumhuriyeti’nden sonra yeni bir “kuruluş” ve “yükseliş”in temellerini atmıştır. Yüklendiği tarihsel misyon budur.
Hemen bütün Batı dünyasının hedefi olmasının nedeni budur. Kendisine, aile çevresine bu kadar saldırılmasının, itibar suikastleri yapılmasının nedeni budur. Hazine ve Maliye Bakanı Berat Albayrak’a yönelik son altı aylık saldırının nedeni tamamen ekonomik savaştır. Önümüzdeki dönemde bu tür saldırılar daha da artırılacaktır.
Çünkü Türkiye, önce siyasi vesayet aygıtlarını etkisizleştirdi. Türkiye’yi “denetim altında bir ülke” olmaktan çıkardı. Batı’nın Türkiye üzerindeki denetim mekanizmalarını tek tek ortadan kaldırdı. Askeri ve sivil bürokrasideki uzantıları büyük oranda zayıflattı.
MERKEZ ÜLKE OLMA, DEVLET AKLININ MİLLİLEŞMESİ, SİSTEMİK DÖNÜŞÜM
Çok güçlü bir siyasi irade, siyasi hedef ortaya koydu. Cephe ülkesinden merkez ülkeye dönüştü. Devlet aklını millileştirdi. Mekanizmaları da bu çerçevede yerlileştirdi. Kendi tarih havzasına, toplumsal hafızasına, coğrafyasına döndü.
Cumhurbaşkanlığı sistemi ile 21. yüzyıl Türkiye’sinin büyük ölçekli hedeflerine ve hesaplarına uygun sistemik dönüşümü hayata geçirdi. Bütün bunlara yönelik bir toplumsal irade inşa etmeyi başardı. Dönüşüm devam ediyor, edecek. Dönüşüme karşı dalgalarla mücadele devam ediyor, edecek.
SİYASETTEN SONRA EKONOMİDE DE “TÜRKİYE DURUŞU” İNŞA EDİLİYOR..
Türkiye’nin son birkaç haftadır harekete geçirdiği “ekonomik çıkış” işte bu büyük dönüşümün en önemli aşamalarından biridir ve şaşırtıcı sonuçlara yol açacak.
Faizi düşürme, enflasyonu düşürme, dövizi düşürme konusunda bütün “ezberler” bozuluyor. Yükselen ekonomilerle ortaklık kurma, ekonomik güç haritasının her alanında olma konusunda hareketli ve kararlı çaba yürütülüyor.
Siyasi alanda olduğu gibi, ekonomik alanda da bir “Türkiye duruşu” inşa ediliyor. Siyasi alanda “başarılamaz” demişlerdi. Başarıldı… Ekonomik alanda da bu başarı yakalanacak. Ve sadece “ezberler” değil, birçok siyasi proje de, “içeriden müdahale” planları da boşa çıkacak.
KRİZ ÜZERİNDEN FIRTINA EKENLER BÜYÜK HESAP HATASI YAPIYORLAR
“Ekonomik kriz” üzerinden, bütün bu siyasi kazanımları heba etmeye, içeride bütün siyasi hesapları bunun üzerinden kurmaya dönük bir fırtına ektiriliyordu.
Bazıları dünyadaki güç kırılmasına bakmadaneski iktidar alanlarına yönelip umutlar besliyor. Yeni siyasi partiler kurup, çokuluslu mekanizmalardan destek alarak bir “oyun alanı” oluşturmaya çalışıyor.
Bence onlar, tarihsel dönüş, gücün kaynağı, Türkiye’nin büyük yürüyüşünü ya hiç anlamadılar, ya bilerek ihale alıyorlar. İkisi de hesap hatasıdır, sonu hüsrandır.
EKONOMİDE “TÜRK MUCİZESİ” MÜMKÜN. BİZ YİNE “TÜRKİYE EKSENİ”NDE OLACAĞIZ.
İşte o fırtınaya “Türkiye’nin cevabı” veriliyor şimdi. Ekonomik toparlanma ve yükseliş için uyumlu, koordineli, kararlı bir çıkış başladı. Bu, günübirlik değil, yapısal bir müdahaledir ve uzun soluklu olacaktır.
Türkiye, hem küresel ekonomik hareketliliğin oluşturduğu boşlukta bir ekonomik iktidar alanı elde edecek, hem de içeride bütün tezleri ekonomik krize bağlayan siyasi hesapları bir kez daha boşa çıkaracaktır.
Ekonomide bir “Türk mucizesi” imkansız değil.
Bence bu süreç bütün dünyada yakından izlenecek. Hep birlikte izleyeceğiz.. “Türkiye Ekseni”miz burada da asla sendelemeyecek.
“Türkiye Ekseni”: Asya’yı görmeyen “siyasi kör”dür. * Yüz yıl önce “Hasta Adam, şimdi “Türkiye’yi durdurun. * Suriye’de Çekiç Güç istiyorlar, bu intihardır! * ABD hangi meşruiyetle bizimle pazarlık yapıyor?
04:007/08/2019, Çarşamba
G: 7/08/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu’nun “Yeni Asya Politikası”na yönelik açıklaması, aynı açıklamada “Türkiye Ekseni” vurgusu ne kadar hakkıyla tartışılır, emin değilim.
* “Türkiye Ekseni”: Asya’yı görmeyen “siyasi kör”dür. * Yüz yıl önce “Hasta Adam, şimdi “Türkiye’yi durdurun. * Suriye’de Çekiç Güç istiyorlar, bu intihardır! * ABD hangi meşruiyetle bizimle pazarlık yapıyor?
* “Türkiye Ekseni”: Asya’yı görmeyen “siyasi kör”dür. * Yüz yıl önce “Hasta Adam, şimdi “Türkiye’yi durdurun. * Suriye’de Çekiç Güç istiyorlar, bu intihardır! * ABD hangi meşruiyetle bizimle pazarlık yapıyor?
3 Ağustos, Cumartesi
Bir çokları bunu klasik “Rus Avrasyacılığı”na kurban etmek isteyecek, bazıları küçümseyecek, Atlantikçi ezberlerin rehin aldığı çevreler ise ihanet gibi gösterecek.
Çavuşoğlu’nun; bu ekseni sadece Türkiye’nin stratejik eğilimi ile sınırlı tutmayıp Doğu ile Batının buluştuğu bir eksen olarak nitelemesi, Türkiye’yi “eksen kayması” ile itham etmek isteyenlere aslında merkezi eksenin burası olduğunu göstermesi, olağanüstü önemliydi.
TEHDİT ABD’DEN GELİYOR.ISRARLA VE KARARLILIKLA YENİ BİR YOL HARİTASI..
Bu açıklama; uzun bir süredir Türkiye’nin ısrarla ve kararlılıkla sürdürdüğü yeni pozisyon alışın, yol haritasının, kendini yeniden kurmanın, bir gelecek tasarımının ipucunu veriyor.
ABD ile güvenlik çatışmaları, coğrafyamıza yönelik müdahalelere karşı Türkiye’nin net tavırları, açık biçimde Atlantikçi çevreler tarafından tehdit ediliyor oluşumuz, ülkemizin geleceğini yeniden denetim altına almaya çalışanlarla buna direnenler arasındaki hesaplaşma, kısaca ekonomi politikalarından güvenlik stratejilerine, toplumsal eğilimlerden ülke ve coğrafya kimliğine ve tarihsel hafızanın yenilenmesine kadar derin bir değişim içindeyiz.
Ülkemizi yeniden keşfettik. Kendimizi yeniden keşfettik. Coğrafyamızı ve kimliğimizi yeniden keşfettik. En önemlisi de bir daha 20. yüzyıldaki gibi vesayet altına girmeyeceğimiz konusunda kesin bir karar aldık.
DÜNYANIN AĞIRLIK MERKEZİ BATI’DAN UZAKLAŞTI. BİZ DE TAM BU SIRADA HAREKETE GEÇTİK
Bunu ne zaman yaptık?
Atlantik ittifakının tek yanlı küresel hakimiyetinin sona geldiği, en az dört yüzyıllık bir güç kaymasının yaşandığı, yeni güçlerin ve aktörlerin yükseldiği, Doğu-Batı dengesinin sarsıldığı ve dünya genelinde ABD-AB hakimiyetine karşı yapısal itirazların, meydan okumaların yükseldiği bir dönemde yaptık.
Artık dünya çok kutupluydu, yeni siyasi ve ekonomik havzalar ortaya çıkmıştı, dünyanın ağırlık merkezi Batı’dan uzaklaşıyordu, farklı bölgeler arasında teknoloji ve sermaye açığı kapanıyordu, savunma ve insan kaynağı açısından Doğu çok daha hızla yükseliyordu.
En önemlisi de bir tarih kırılması yaşanıyor, güç haritaları kökten değişiyordu. Türkiye içinse tek yanlı batıya bağımlılık ülkenin küçülmesine kadar varacak tehlikeli bir hal almıştı.
SELÇUKLU-OSMANLI-TÜRKİYE SÜREKLİLİĞİ VE YENİ YÜKSELME
Çünkü bugün itibariyle ülkemize yönelik güvenlik tehditlerinin tamamı Batı’dan, onların bizim coğrafyamızdaki tasarruflarından kaynaklanıyordu. Daha ötesi, 15 Temmuz’da ve Suriye’nin kuzeyinde olduğu gibi açıkça tehdit ediyor, saldırıyorlardı.
Türkiye için bu yeniden konumlanmanın başka anlamları da vardı. Osmanlı çözülmesinden sonra, yüz yıl sonra ilk kez kendimiz oluyorduk. Yeni bir büyüme, yükselme dönemi başlatıyorduk.
Devleti ve kurumları buna hazırlıyor, toplumun bu yönde desteğini alıyor, ülkenin ve milletin hedeflerini yeniliyor, Selçuklu-Osmanlı-Türkiye devletler sürekliliğini yeni bir aşamaya taşıyorduk.
YÜZYILLARIN İDDİALARI ÖNÜMÜZDEYDİ. O AN HEP BİRLİKTE SALDIRIYA GEÇTİLER.
Bu, bizim için yeni bir tarih yükselişiydi. Yüzyılların iddiaları önümüzdeydi.
İşte Türkiye, bu “büyük yenilenmeyi” küresel iktidar alanının dağıldığı, güç haritasının değiştiği, bu gelişmelerin kendisine sağladığı manevra alanında yapıyordu. Doğru bir zamanlama, doğru bir karar, doğru bir konumlanmaydı bu.
İşte tam bu sırada, “müttefik” dediklerimizin ağır saldırılarına, ambargolarına maruz kalmamız, hep birlikte “içeriden cepheler” kurmaları bu yüzdendi. “Türkiye’nin ekseni kaydı” suçlamalarının arkasında “Türkiye elimizden çıktı, onu durdurmalıyız” telaşı vardı. Darbe girişimlerinin, ekonomik saldırıların, Suriye’nin kuzeyinden ve Akdeniz’den kuşatmanın nedeni buydu.
“TÜRKİYE EKSENİ”: DÜNYANIN HARARETLİ TARTIŞMA KONUSU..
Tam bu dönemde “Türkiye Ekseni”, “Türkiye jeopolitiği” dünya genelinde en ciddi tartışma konularından biri oluyordu.
Siyasal aklı, bölgesinin dışına taşan ekonomik ilgisi, tarihi siyasi genetiğini yeniden keşfetmesi, “çokuluslu içeriden operasyonlar”ı bir bir boşa çıkarması, “çevreden kuşatma” planlarına Afrin’le başlayan ve devam edecek olan müdahaleleri, coğrafyanın derinliğinde inşa edilen “Türkiye’yi durdurma”ya ayarlı yeni “cephe” hesaplarına burun kıvıracak noktaya gelmesi, önümüzdeki yıllarda dünyaya bir ülkenin nasıl yıldızlaştığını gösterecekti, biliyorlardı.
Türkiye’nin nasıl model olacağının farkındaydılar. Bu yüzden de “durdurma” adına hem güvenlik politikaları devreye sokuldu hem de küresel çapta, medya ve siyasi dil üzerinden çok yoğun değersizleştirme operasyonları devreye alındı.
YÜZ YIL ÖNCE “HASTA ADAM”. TARİH BİZİ YENİDEN ÇAĞIRDI. ŞİMDİ; “TÜRKİYE’Yİ DURDURUN”
Yüz yıl önce “Hasta Adam”, “Şark sorunu” olarak bir çöküşün hikayesi yazılıyordu. Yüz yıl sonra Türkiye’nin yükselişinin hikayesi yazılıyordu.
Batı’nın duraklamasından faydalanarak, Doğu’nun yükselişini arkamıza alarak bir “Türkiye Ekseni” kurmak zorundaydık. Bu, 21. yüzyılın sesiydi, bütün coğrafyaya yayılacak bir siyasi dildi.
Tarih bizi yeniden çağırmıştı, omuzlarımıza yine o yükü yüklemişti. Tam da bu dönemde dostun, düşmanın kim olduğu netleşmekteydi. Her büyük tarih kırılmalarında netleştiği gibi.
21. YÜZYILIN SESİ..
Bu ses, büyük bir medeniyet mücadelesiydi. Bir onur ve özgürlük mücadelesiydi. Sesi o kadar güçlü ki, Afrika’nın derinliklerinden Ortadoğu’nun sokaklarına, Pakistan’dan Malay dünyasına kadar yankılanmaktaydı.
İşte biz bunun 21. Yüzyılın sesi olduğuna, küresel hesapları altüst edeceğine, o çokuluslu projeleri boşa çıkaracağına, bu coğrafyadan destansı bir yükseliş dönemi başlatacağına inanıyoruz.
ASYA’YI GÖRMEYEN “SİYASİ KÖR”DÜR. TÜRKİYE EKSENİ ORTAK SİYASİ KİMLİK..
Asya’ya yönelme, Asya’da yükselen güçlerle ortaklıklar kurma bir Avrasyacılık değildir. Bir Üçüncü Dünyacılık değildir. Onlar Soğuk Savaş terimleridir. Dünya büyük bir sarsılma yaşadı. Kavramlar kadar zihinler kadar gerçekler de değişti, güç de değişti. Bu gerçeği görmeyen devlet kördür. 21. Yüzyıl ve sonrası için asla bir gelecek inşa edemez.
“Türkiye Ekseni” bizim sahip çıkmamız gereken tek ve en üst siyasi kimliktir. Altını doldurmalı, bu yönde entelektüel alanda içerikler üretilmeli, tartışmalar yapılmalı bir toplumsal bilinç uyandırılmalı, kenetlenmelidir.
FIRAT’IN DOĞUSUNA MÜDAHALE. YENİ ÇEKİÇ GÜÇ İSTİYOR ONLAR..
En yakın, güncel bir örnek vereyim. Cumhurbaşkanı Erdoğan iki gündür Fırat’ın Doğu’suna müdahale yönünde açıklamalar yapıyor. ABD heyetinin Ankara’da bunu engellemeye, sulandırmaya dönük temasları sürerken. Fırat Kalkanı ve Afrin müdahalesi o çokuluslu iradeye bir meydan okumaydı. “Türkiye Ekseni”nin cevabıydı.
Fırat’ın Doğusuna yönelik müdahale planı da öyle. Onlar bizi çevrelerken bizim bu kuşatmayı cesaretle yarmamız “Türkiye Ekseni” duruşudur işte. Çünkü onlar, Suriye’nin kuzeyinde “Çekiç Güç” benzeri bir yapı kurmak, Türkiye’yi “ortaklıkla” durdurmak istiyorlar. Bizse, bunu kesinlikle reddediyoruz. Çünkü Suriye’de “Çekiç Güç” intihardır, bir sonraki cephe Türkiye içinde olacaktır.
ABD HANGİ MEŞRUİYETLE MASAMIZA OTURABİLİYOR?
Şu soru neden hiç sorulmaz? ABD’yi oraya Suriye halkı çağırmadı, rejim çağırmadı, Rusya ve İran gibi komşu ülkeler istemiyor. Peki ABD hangi meşruiyetle Ankara’da pazarlık masasının bir tarafında durabiliyor? Bizim can alıcı bir savaş verdiğimiz terör örgütü sözcülüğü dışında hangi misyonla karşımızda ve biz onu neden muhatap alırız?
Bu da “Türkiye Ekseni” duruşudur işte.
“Muhafazakâr İYİ Parti” planı.. * 15 Temmuz sonrası en derin yapılanma. * FETÖ’den sonra en tehlikeli operasyon. * Müdahale ittifakı, “muhafazakâr ortak” olmadan başarılı olamaz!
04:0022/08/2019, Perşembe
G: 22/08/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“Muhafazakâr Muhalefet” ve “Muhafazakâr Müdahale” kavramlarını üreten ve kullanan benim. Şüphesiz bunu ciddi bir endişeyle dile getirdim. Türkiye’nin ağır bunalımlarına bir yenisini eklemek için nasıl bir çokuluslu tasarım geliştirildiğini gördüm, nasıl uygulandığını izledim, endişem bundandı.
* “Muhafazakâr İYİ Parti” planı.. * 15 Temmuz sonrası en derin yapılanma. * FETÖ’den sonra en tehlikeli operasyon. * Müdahale ittifakı, “muhafazakâr ortak” olmadan başarılı olamaz!
* “Muhafazakâr İYİ Parti” planı.. * 15 Temmuz sonrası en derin yapılanma. * FETÖ’den sonra en tehlikeli operasyon. * Müdahale ittifakı, “muhafazakâr ortak” olmadan başarılı olamaz!
15 Ağustos, Perşembe
DEVLET-MİLLET BARIŞMASI VE BÜYÜK GÜÇ YÜKSELİŞİ
İki yıldır da yazdığım yazılardaki endişelerimin büyük bölümü de gerçekleşti. Süreç devam ediyor ve hep birlikte izliyoruz. Devamı gelecek ve bugünkü “Muhafazakâr Muhalefet” oluşumu, zamanı gelince “Muhafazakâr Müdahale”ye dönüşecek.
Cumhuriyet tarihinde ilk kez çok köklü bir iktidar alanı değişimi oldu. Bunun mimarımuhafazakâr siyasi kadrolar ve toplumsal tabandır. Ve bu değişim, devletle milletin barışına, buradan olağanüstü bir güç yükselmesi yaşanmasına zemin hazırladı.
Bu, Türkiye için olağanüstü bir sıçramaydı. Gerçekten de, ilk kez ülkemizin en büyük problemi, gerilim alanı ortadan kalkıyor, yerini güç kaynaşmasına bırakıyordu. Bu da Türkiye için yeni bir tarih yükselişinin temellerini atıyordu.
GEZİ VE SONRASINDAKİ BÜTÜN MÜDAHALELERİN NEDENİ BUDUR
Osmanlı’nın dağılmasından sonraki en köklü derlenip toparlanmaya tanık oluyorduk. Selçuklu-Osmanlı-Cumhuriyet sürekliliği yeni bir aşamaya geçiyor, Türkiye tarih ve coğrafya havzasına yeniden yerleşiyor, küresel güç haritasında belirgin bir alanı kaplıyordu.
İşte tam bu sırada, bu niyetin ortaya çıkmasından sonra, çokuluslu müdahaleler başladı. Amaç, Türkiye’deki bu yeni enerji birikimini boşaltmak, onu durdurmak, en azından yavaşlatmaktı.
Gezi olayları ve sonrasındaki bütün müdahalelerin nedeni budur. 15 Temmuz da, şimdilik, bunun zirvesidir. Dolaylı müdahaleler başarısız olunca doğrudan saldırı yöntemine geçilmiştir.
15 TEMMUZ’DAN SONRA ÇOK DAHA DERİN BİR YAPILANMA BAŞLATTILAR: BİR SİYASİ KÖRLEŞTİRME HAREKÂTI..
Ancak 15 Temmuz başarısız olunca çok daha derin, daha sistematik, daha yaygın, dar alanda müdahale yerine toplumsal kimlik ve bilinci hedef alan yeni bir örgütlenme yöntemine geçildi. Bilinen terör örgütleriyle meşru siyasi partiler, hareketler aynı eksene toplandı. Kimse bu gayrimeşru ilişkiyi yeterince sorgulamadı.
Seçimler, terör örgütleriyle siyasi partilerin evliliklerinin şovuna dönüştü. Türkiye’miz, binlerce insanın canına kıyan terör örgütleriyle siyasi liderlerin, partilerin ortaklıklarını da gördü.
Öyle ki, her siyasi kimlikten parti aynı örgütlerle ortaklığı normal görüyor, bir akıl tutulması izliyorduk. Öyle bir öfke ve hınçla hareket ediliyordu ki, kimse Türkiye’nin büyük hesaplarını düşünecek fırsat bile bulamıyordu. Tam bir zihinsel operasyon, siyasi körleştirme harekâtı yürütülüyor, en aklı başında bildiklerimiz bile bu fırtınanın etkisi altında kalıyordu.
AMA O İTTİFAK YETERLİ DEĞİLDİ. MUTLAKA MUHAFAZAKÂR BİR ORTAK BULUNMALIYDI
Ama oluşturulan siyasi ortaklık yetmiyordu. Bir şeyler eksikti. Muhafazakâr ve milli bir iktidar ancak ve ancak muhafazakârların katılımıyla devrilebilir, Türkiye ancak öyle durdurulabilirdi.
MHP’yi bu yüzden böldüler, İYİ Parti’yi kurdular. O da yetmiyordu. Mutlaka ama mutlaka muhafazakâr bir ortaklık inşa edilmeliydi. Saadet’in gücü de buna yetmiyordu.
Geriye sadeceAK Parti’ye güç veren, Türkiye’nin büyük yürüyüşünün mimarı olan kesimlerin zihnini karıştırmak, onlara başka öncelikler sunmak, o gücü dağıtmak kalıyordu.
İşte bu amaçla muhafazakâr bazı kesimlere el attılar. İçeriden ve dışarıdan destek alanları oluşturarak onlar üzerinde çalışmaya başladılar. Bugüne kadar kısmen de olsa başarılı oldular.
“YIPRATICI MUHALEFET” DİLİ. HİÇBİR BİR SİYASİ TEZLERİ YOK.MÜDAHALE İÇİN İNŞA EDİLİYOR.
Erdoğan’a ve AK Parti’yle küskün bazı isimler üzerinden “yıpratıcı muhalefet” söylemi servis etmeye başladılar. Bu muhafazakâr çevrelerle, daha önce oluşturulan ittifak arasındaki dil birliğine, öncelik birliğine dikkatinizi çekerim.
Daha vahimi, onlarla PKK ve HDP söylemleri arasındaki öncelik paralelliğine, duruş benzerliğine özellikle dikkat çekerim.
“Muhafazakâr muhalefet”, daha iyi bir Türkiye amacıyla örgütlenmiyor. Türkiye’yi durdurma, var olan ittifaka güç verme, onun eksik yanını tamamlama amacıyla örgütleniyor.
Şimdiye kadar hiçbir siyasi tezlerini görmedik. Sadece “yıpratıcı muhalefet dili” ile bir operasyon alanı oluşturma işlevi gördük.
HER ALANDA TÜRKİYE’NİN KARŞISINDA, ABD VE BATI’NIN YANINDA YER ALDILAR.
Suriye savaşı başlatılırken tam merkezdeydiler. Şimdi Türkiye’yi yalnız bıraktılar, karşısına geçtiler. Suriye’nin kuzeyindeki terör kuşağına dair ağızlarından tek eleştiri çıkmaz. Doğu Akdeniz’den kuşatanlara karşı ağızlarından tek cümle çıkmaz.
Türkiye’nin savunma ihtiyaçlarında, kendini koruma çabasına karşı ABD ile beraber hareket ettiler. Ülkemizin büyük projelerinde Gezi olaylarında kullanılan dili kullanır oldular. Ama demokrasi adı altında terör finansmanına müdahale edildiğinde hepsi ortaya atıldı.
Coğrafyamızda bütün müdahalelerin, yıkımların demokrasi kamuflajıyla yapıldığını gördük son yirmi beş yılda. Aynısı Türkiye’ye yapılıyor, hepsi demokrasi kutsalına sarıldı. Türkiye kimin umurunda. Bu ülkenin bütünlüğü, geleceği, karşı karşıya bulunduğu tehditler onları ilgilendirmiyor. Varsa yoksa Erdoğan düşmanlığı..
MUHAFAZAKÂRLARI DEVLETLE KAVGA ETTİRİP OPERASYON ALANINA ÇEKME PLANI VAR.
Aslında Erdoğan düşmanlığı altına gizledikleri bir çokuluslu proje var. Nedense ABD ile Avrupa ile, onların içerideki ve bölgemizdeki uzantılarıyla tam bir ortaklık yürütüyorlar.
Siyasette, medyada, bürokraside, iş dünyasında ve STK’lardaki bu örgütlenme, muhafazakâr çevreleri bir çokuluslu operasyon alanına çekme planı aynı zamanda.
Onlarca yıl devletle kavgalı, zulme uğramış, şimdi devletle barışmış, merkez alana yerleşmiş çevreleri yeniden fraksiyoner alana, örgüt alanına çekme planı. Çünkü sadece bu şekilde çokuluslu operasyonlar için elverişli hale getirilebiliyor.
HAİNCE BİR TUZAK: FETÖ’DEN SONRA EN TEHLİKELİ OPERASYON
Selcuklu’dan bu yana devam edenana iktidar alanı, tarih alanı, güç alanı, yeniden harekete geçen, yükselişe geçen Türkiye’ye karşı kullanma hesabı. Bu, haince bir tuzak.
FETÖ projesinden sonra, en ciddi, en tehlikeli çokuluslu operasyon alanı tam da burası. Amaç da bu… “Muhafazakâr Muhalefet” örgütlenmesini tamamladığı anda “müdahale” için harekete geçilecek.
15 Temmuz sonrasının projesi budur. Bence bu 15 Temmuz’dan daha büyük bir hesap, daha ciddi bir hazırlık. Türkiye’nin ana omurgasını çatlatıp, bazılarını müdahale planı için bir yama olarak kullanacaklar.
MUHAFAZAKÂRLARIN “İYİ PARTİSİ”Nİ KURMA PLANI
Bu yüzden, ortada bir siyasi muhalefet, hareket yok. Ortada muhafazakârların “İYİ Partisi”ni kurma planı var. İşte o iş bittikten sonra çokuluslu ittifakın tamamlanacağını, müdahale aşamasına geçileceğini, bu ülkenin nasıl durdurulacağını göreceğiz. İşte o zaman, bugünün “Muhafazakâr Muhalefet”i, “Muhafazakâr Müdahale”ye dönüşecek.
Bu da yeni çokuluslu saldırı, Türkiye’yi durdurma operasyonu olarak tarihe geçecek. Türkiye büyük yürüyüşüne yine de devam edecek ama onlar tarihin yanlış sayfalarında yerlerini alacak.
HERKES DURDUĞU YERİ BİR DAHA GÖZDEN GEÇİRMELİ..
Muhafazakâr, milli çevreler, hangi kılıf altında olursa olsun, hangi siyasi kimlik olursa olsun, kendilerini bir dış müdahale aracı olarak kullanmak isteyenlere karşı alarma geçmeli.
Onlar olmadan bu müdahale yapılamaz. Bu yüzden bütün oyun onlar üzerinde oynanıyor.
Çok büyük bir hesaplaşma yaşanacak. Bence herkes durduğu yeri, öfke ve küskünlüklerine, bezginliklerine göre değil, tarihi sorumluluklarına göre belirlemeli.
Malazgirt: ‘Çağ kapatıp çağ açan’ fetih.. * Bin yıldır devam eden ‘acımasız direniş.’ * İnanmış ve adanmış insanların yolu.. * Bugün ‘Üçüncü Dalga’yı inşa ediyoruz. * Tarihin en büyük siyasi hareketi budur.
04:0026/08/2019, Pazartesi
G: 26/08/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
948 yıl önce, 13 Mart 1071’de bu topraklarda bir “başlangıç” yapıldı. Bir “kapı” açıldı. O zamana kadar Toroslara, Anadolu’nun her köşesine uzanan manevi dalga, o gün Malazgirt’te bir siyasi iradeye, bir güce, bir tarihe dönüştü.
* Malazgirt: ‘Çağ kapatıp çağ açan’ fetih.. * Bin yıldır devam eden ‘acımasız direniş.’ * İnanmış ve adanmış insanların yolu.. * Bugün ‘Üçüncü Dalga’yı inşa ediyoruz. * Tarihin en büyük siyasi hareketi budur.
* Malazgirt: ‘Çağ kapatıp çağ açan’ fetih.. * Bin yıldır devam eden ‘acımasız direniş.’ * İnanmış ve adanmış insanların yolu.. * Bugün ‘Üçüncü Dalga’yı inşa ediyoruz. * Tarihin en büyük siyasi hareketi budur.
19 Ağustos, Pazartesi
Anadolu’nun fethi, kurtuluşu, İslamlaşması, “biz” olması, çağın en büyük cihan imparatorluğunun, Doğu Roma İmparatorluğu’nun siyasi mezarının Malazgirt Ovası’na kazılmasıyla gerçek oluyordu.
ASIL “ÇAĞ KAPATIP ÇAĞ AÇAN” FETİH MALAZGİRT..
Asıl yeni bir çağın başlangıcı Malazgirt’ti. Çünkü asıl “başlangıç” burasıydı. İstanbul’un fethi, bunun “ikinci aşama”sıydı. İstanbul’a gelene kadar yaklaşık dört yüz yıl boyunca Anadolu’nun her karış toprağında kan akıtıldı, can verildi, bedel ödendi. Bunlar yapıldı ki, İstanbul’a ulaşıldı. Belki üçüncü aşama Viyana olacaktı!
Bugün bu ülkenin her köşesinde isimsiz şehit mezarları, mezarlıkları vardır. Bir orman içinde, bir bozkırda, bir köy kenarında… Nereyi kazsanız Anadolu’yu yurt yapmak için bedel ödeyenlerin izlerini görürsünüz.
HİÇBİR MİLLET KESİNTİSİZ BİN YIL BEDEL ÖDEMEDİ..
Bu anavatan için hiçbir milletin ödemediği kadar bedel ödendi. Haçlı Savaşları geldi, Moğol istilası geldi, Birinci Dünya
Savaşı geldi. Dünyayı sarsan büyük krizlerin en büyük cepheleri hep Anadolu’ya bağlandı.
Onlar bin yıldır vazgeçmediler. Biz bin yıldır bedel ödemeye, direnmeye, ayakta kalmaya, “biz” kalmaya devam ediyoruz. Doğu’dan vurulduk, Batı’dan vurulduk, Güney’den vurulduk… Bin yıldır vurulduk. Bugün hala vuruluyoruz. Ama o bin yıllık “acımasız direniş”e devam ediyoruz.
HER BÜYÜK ÇÖKÜŞTEN SONRA DAHA BÜYÜK YÜKSELİŞ GELDİ..
Bu üç büyük şok dalgası, dünyayı değiştiren dalgalardı. Yok olmanın eşiğine geldik, tarih dışına itilmeye çalışıldık, yeniden dirildik. Hep yeniden başladık. Hep yeniden tarih inşa etmeye, coğrafya biçimlendirmeye çalıştık. Hiçbir zaman Anadolu’nun “biz” olmasını engellemeye çalışanlara boyun eğmedik.
Coğrafyanın kaderi, milletimizin kaderi bize hep yeni başlangıçlar fırsatı verdi, yeni kapılar açtı.
Her büyük çöküşten sonra daha büyük yükselişin tarihi yazıldı. Her büyük yok oluştan sonra tarih önümüze yeni kahramanlar, öncüler çıkardı.
Bu öncüler üzerinden, bir kader tecelli etti, kapılar açıldı, yeni başlangıçlar yapıldı.
‘ÜÇÜNCÜ BÜYÜK YÜKSELİŞ’ YÜZ YIL SONRA, BUGÜN BAŞLAMIŞTIR
Bugünler yeni kapının açıldığı, yeni başlangıcın yapıldığı, yeni bir yükseliş çağının başlatıldığı dönemlerdir. Bu yüzden her yönden saldırı altındayız. Bu yüzden 15 Temmuz oldu ve devam ediyor.
Bu yüzden bizi kuşatmaya çalışıyorlar. Bu yüzdenSuriye’nin kuzeyinde PKK ile, Doğu Akdeniz’de doğrudan çevrelemeyeçalışıyorlar. Bu yüzden coğrafyamıza müdahaleler yapılıyor ve savaş adım adım Türkiye içlerine taşınmak isteniyor.
Üçüncü büyük Şok, Birinci Dünya Savaşı’ydı. Ondan sonraki Üçüncü büyük yükseliş yüz yıl sonra, bugün başlamıştır. Malazgirt’te verilen mücadele neyse, bugün verilen mücadele odur. İstanbul’un fethindeki dava neyse, bugünkü dava odur.
BUNDAN BÜYÜK BİR SİYASİ HEDEF, SİYASİ KİMLİK YOKTUR
Anadolu’da bin yıldır ne için direnmişsek bugün aynı şey için direniyoruz. Malazgirt Ovası’nda şehit olanlarla bugün teröre ve arkasındaki çokuluslu güçlere direnirken şehit olanlar aynı davanın şehitleridir.
Kayıplara, yokluklara, tükenmişliklere değil, yeni başlangıçlara yönelme zamanıdır. Yeni başlangıçları hatırlama, bugüne taşıma zamanıdır. Onları esas alma, onlarla yolumuzu çizme zamanıdır. Çünkü bu çağ, bu zaman bir tarih kırılmasıdır, bizim için böyle alan açmaktadır.
Bundan büyük bir siyasi hedef, bir siyasi kimlik yoktur. Kişisel hedeflerimiz, ihtiraslarımız bizimle birlikte ölür, yok olur gider. Ama bu yürüyüş, bu ülkü, bu dava kuşaklar boyu devam etmiştir, yine devam edecektir. Siyasi hırslarınız, kişisel çıkar hesaplarınız unutulacak ama bu yolda attığınız adımlar ebediyyen hatırlanacaktır.
İNANMIŞ VE ADANMIŞ İNSANLARLA YOLA ÇIKILIR. SESSİZ AMA PES ETMEYEN DİRENİŞLER BÖYLEDİR..
Kim, nerede durursa dursun, tarihin hangi sayfasında yer alırsa alsın, bu başlangıca verdiği güç kadar vardır. AK Parti’li olun, CHP’li olun, MHP’li olun, İyi Parti’li olun, bin yıldır devam eden yürüyüşün neresinde yer aldığınız önemlidir.
Hangi cemaatten, hangi örgütten, hangi STK’dan olduğunuz değil, ne kadar zengin ya da ne kadar fakir olduğunuz değil, hangi sosyal statüden olduğunuz değil, bu milletin bu topraklarda verdiği mücadelede ne kadar varolduğunuz esastır.
İnanmış ve adanmış insanlarla başlanır, onlarla yola devam edilir. Adanmış insanların, bu toprakları sinir sistemi gibi birbirine bağlamışların mücadelesiyle, sessiz ama asla pes etmeyen direnciyle tarih yapılır, coğrafya inşa edilir. Bu büyük dava böyle devam eder. Yeni başlangıçlar da, büyük yürüyüşler de böyle devam eder.
TARİHİN EN BÜYÜK SİYASİ HAREKETİ: 3. BÜYÜK DALGA DA ADANMIŞLAR ÜZERİNDEN GÜÇ KAZANACAKTIR.
Bütün yükselişler adanmış insanların fedakarlıklarıyla yürür. Anadolu’nun her karış toprağı bu fedakarlıkların mirasıdır. Ülkeleri, dünyayı değiştiren dalgalar hep böyledir.
Üçüncü büyük dalga da adanmışlar üzerinden güç kazanacaktır. Büyük hesap budur. Son on beş yılda, bu hesabı kaldıramayan ya da bu hesaba karşı mevzi alıp kaybolup giden ne çok örnek gördük.
Bugün yeni bir kapı açılmış, yeni bir başlangıç yapılmıştır. Bütün sözlerin, iddiaların, manevraların ötesinde tek gerçek budur. Malazgirt Ovası’nda kefen giyenlerle bugün bu dava için saf tutanlar, bedel ödeyenler aynı insanlardır. Onlar tarihin en büyük siyasi hareketidir.
Biz Selçuklu’yuz, Osmanlı’yız Türkiye’yiz.
Biz yeniden başladık, yola devam ediyoruz.
İçeride ‘Kıran’, Irak’ta ‘Pençe’, Suriye’de tam saha savunma.. * Vahim-1: İsrail saldırıları PKK/PYD üslerinden yapıyor. * Vahim-2: “İran’a 80 kilometre çekil” teklifi? * Vahim-3: İsrail ‘Güvenlik Bölgesi’? Yok, Suriye’yi işgale hazırlık bu. * Türkiye’yi çok çetin bir askeri hareketlilik bekliyor. Hazırız!
04:0029/08/2019, Perşembe
G: 29/08/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Tam da Suriye’de savaş bitecek, Türkiye-Rusya-İran ekseninde bir uzlaşma zemini bulunacak, bütün bölgeyi mahveden bu sarsıntı sona erecek derken hemen her gün “yeni bir başlangıç”la karşı karşıya kalıyoruz.
Tam da Türkiye, içeride terörün belini kırıyor, Suriye’nin kuzeyinde terörü durduruyor, terör koridoru haritasını bozuyor, Cumhuriyet tarihinin, tarihin en büyük güvenlik müdahalelerini yapıyor derken birileri hesapları sıfırdan başlatıyor.
Tam da Türkiye-Rusya arasındaki yakınlık, kıskandıracak bir boyut alırken, S400’lerden savaş uçağı ortak üretimine, başka savunma ve güvenlik ortaklarına kadar etkileyici işbirliği alanları geliştirilirken, bölge içinden ve bölge dışından yeni müdahale taktikleri sahaya sürülüyor.
BİRİLERİ BU SAVAŞIN BİTMESİNİ İSTEMİYOR. SURİYE’Yİ PARÇALAMAYI KAFASINA KOYMUŞ
Birileri bu savaşın bitmesini asla istemiyor. Birileri Suriye’de uzlaşma zeminlerini ısrarla yok ediyor. Birileri Suriye’ye parçalamayı kafasına koymuş. Birileri terör aparatları üzerinden bütün bölgeyi sarsacak harita taslaklarını asla geri çekmiyor.
Birileri Suriye üzerinden Türkiye’yi çevrelemeyi, ülkenin kuzeyinin ve güneyinin koparılmasını, buraların yıllarca terör karmaşasıyla belirsizliğe itilmesini, Suriye’ye, Irak’a, Türkiye’ye, İran’a ve bütün bölgeye müdahale alanları olarak dizayn edilmesini istiyor.
Kuzeyde ABD, güneyde İsrail ve yanlarındaki bölge ülkeleri, taktik manevraların, güvenlik kaygılarının çok ötesinde, bölgenin tamamına ilişkin büyük projenin “Suriye ayağı”nı gerçekleştirmek için inanılmaz yöntemler deniyor.
TÜRKİYE ‘HARİTA’YA MÜDAHALE EDECEK. İÇERİDE “KIRAN”, IRAK’TA PENÇE”, SURİYE’DE TAM SAHA SAVUNMA..
Onlar için Suriye savaşının başındaki hesap neyse bugün de odur. Tek bir madde, tek bir öncelik değişmemiştir. Hiç geri adım atmadılar. Öyle ki, Irak’taki “Çekiç Güç” projesinden bu yana bütün taktik manevralar o büyük hesabı gerçekleştirmeye dönük oldu.
Bunun dışındaki bütün ortaklıklar, planlar, programlar zaman kazanma, bölgeyi o projeye daha hazır hale getirme, bugün o projeye direnecek olanları oyalama taktikleridir.
Türkiye, bu oyunu gördü, kimlerin ne planları olduğunu anladı. Bu yüzden de kendi asli savuma hamlelerini devreye alarak olağanüstü bir direnç gösteriyor, mücadele veriyor.
İçeride “Kıran” operasyonlarıyla, dışarıda (Irak) “Pençe” operasyonlarıyla, Fırat’ın Batı’sında dirayet göstererek, Fırat’ın Doğu’sunda ABD’nin bütün oyunlarına rağmen sabırla hazırlıklar yaparak coğrafyanın tamamını tehdit eden “harita” müdahalelerine kendi “oyun kurucu” gücünü göstererek, Doğu Akdeniz ve Ege’de bütün Batı dünyasına meydan okuyarak, tarihin büyük mücadelelerinden birini veriyor.
İÇERİDE KURULAN CEPHE VE YENİ “BÜYÜK OYUN’UMUZ: HERKES AİT OLDUĞU MEVZİYE KOŞUYOR.
Üstelik hemen bütün muhalefet unsurları ABD-İsrail ve onların uzantıları olan terör örgütleriyle ortak hareket ederken, “dışarıdaki çevreleme”nin içeride “cepheleri” inşa edilirken, bütün siyasi kimliklerin ötesinde “Atlantikçi işgal cephesi” kimliği yumuşak söylemlerle içeride harekete geçirilirken yapıyor bunu.
Bizim için Türkiye’nin bugünkü mücadelesi, dışarıda ve içeride gösterdiği gayret, Selçuklu’dan bugüne uzanan siyasi aklın, tarih yapıcı gücün devamıdır.
Tam da bu dönemde, içeride mücadele verenlerin ardı ardına cepheyi terketmesine, başka adreslere koşmasına, başkalarının söz ve itirazlarını dile getirmesine dikkat edilmeli. Tam da bu sırada, kimlerin cepheden uzaklaştığına özellikle dikkat edilmeli.
Çünkü bu ülkede artık siyasi kimlik, siyasi parti, siyasi tez mücadelesi yoktur. Çok daha üstünde, Türkiye mücadalesi, ona karşı bir müdahale cephesi vardır. Yeni “Büyük Oyun”umuz budur.
BUNLARIN HİÇ BİRİ RASTLANTI DEĞİL. İLK İŞLERİ PKK İLE MÜCADELEYİ BİTİRMEK OLUR..
Böyle bir dönemde hiçbir gerekçe, bu mevzi değişimine masumiyet sağlamaz. Biz, yüzlerce yıldır bu topraklar için bedel ödeyen bu millet, o siyasi akıl, bu hesabı da çok iyi anlamaktadır. Bunların hiç biri rastlantı değil. Hiç biri kişisel siyasi hesap değil. Hiç biri o siyasi partinin siyasi kimliği ile bağlantılı değil.
Onlar daha şimdiden, Türkiye’nin mücadelesi yerine başkalarının mücadele cephesinde yerlerini aldılar. İçeride kurulan bu ittifak, ellerinden gelse Türkiye’yi Suriye’den çekecek, PKK ile mücadeleyi sona erdirecek, bu ülkeyi yeniden Atlantik merkeze rehin verecek, Doğu Akdeniz’i ABD-İsrail inisiyatifine terkedecektir.
Bugünkü dizayn budur. Öyleyse hem çevrede hem içeride bir Türkiye mücadelesi verilmektedir. Bu mücadele İstiklal Savaşı’nın devamıdır. Çünkü Suriye’deki oyunun daha büyüğü belki de Türkiye içinde inşa edilmektedir. Ama inanıyoruz ki, bin yıldır bu toprakları biçimlendiren irade ve ideal, tecrübe ve akıl, bunun da üstesinden gelecektir.
İSRAİL SALDIRILARI PKK/PYD BÖLGELERİNDEN YAPILIYOR
Yeniden Suriye cephesine dönelim:
Son haftalarda İsrail’in Suriye ve Irak’a yönelik saldırılarındaki artış dikkatinizi çekiyor mu? Suriye’de Şam’a kadar saldırıyor. Irak’ta bir çok yere saldırıyor. Bu saldırılar, İsrail’in önceki saldırılarından çok farklı. Sanki onlar da kendi “harita”larını oluşturuyor.
Vahim durum-1:
İsrail, Irak’a yönelik saldırılarını Suriye’nin kuzeyinden, ABD ve PKK üslerinden yapıyor! Irak istihbarat kaynakları saldırıların PYD bölgelerinden yapıldığını tespit etmiş. Irak’ın iddiaları devam ediyor: Bu saldırıların finansmanını da Suudi Arabistan yapıyor! Yarın buralardan bize saldırmayacakları ne malum?
İSRAİL’DEN “İRAN’A 80 KİLOMETRE ÇEKİL” TEKLİFİ
Daha vahim durum-2:
İsrail, ABD desteğiyle İran’a bir teklif yapıyor. Suriye’deki İran unsurlarının İsrail sınırlarından 80 kilometre uzaklaştırılmasını istiyor. Bu teklif Tahran’a iletiliyor. İran “çekiliyor gibi” yapıyor ama çekilmiyor. Ardından çekilmesi istenen bölgeye İsrail saldırıları yoğunlaşıyor. Bunlar olurken İsrail Lübnan’a da saldırılara başlıyor.
Bunlardan ne anlamalıyız?
1- İsrail ve Suudi Arabistan, hem Suriye’de hem Irak’ta İran’la savaşa çoktan başlamış. Öyleyse Suriye savaşında yeni bir aşama başlıyor. Bu yeni durum, Suriye ve Irak’ta çok ciddi bölünmelere, çatışmalara, “yeni durum”lara yol açacaktır.
İSRAİL “GÜVENLİK BÖLGESİ”? DEĞİL, SURİYE’Yİ İŞGALİ HAZIRLANIYORLAR..
1- İsrail, Suriye’de kendi güvenlik bölgesini oluşturuyor. Tabii ABD ile birlikte, Suudi Arabistan ve BAE’nin desteğiyle. Türkiye’nin güvenlik bölgesine bütün dünya karşı çıktı. Bizi felç etmeye çalıştılar. Şükür kendi inisiyatifimizle bir varoluş mücadelesi veriyoruz. Ama İsrail’in güvenlik bölgesi planlarına ABD, Batı dünyası ve bazı bölge ülkeleri doğrudan destek veriyor.
2- Acaba bu sadece bir güvenlik bölgesi planı mı? Daha ilerisi olduğuna dair çok güçlü şüpheler var. İsrail, Suriye toraklarını işgale hazırlanıyor! İran’ın çekilmesini istediği bölgelere kara birlikleriyle girmeye hazırlanıyor.
Bu da bütün hesapların sıfırlanması demektir.
TÜRKİYE’Yİ ÇOK ÇETİN BİR ASKERİ HAREKETLİLİK BEKLİYOR. HAZIRIZ!
Türkiye, Fırat’ın Batı’sında da Doğu’sunda da elini ve mevzilerini güçlendirmek zorundadır. Bütün ihtimallere hazırlıklı olmak zorundadır. Görünen o ki Türkiye’yi, Ege ve Doğu Akdeniz’den Suriye ve Irak’ın kuzeyine kadar, İran sınırına kadar çok büyük bir askeri hareketlilik bekliyor. Bu arada “içerideki” cephe ile mücadele de yoğunlaşacak demektir.
Suriye’den bir adım bile çekilmek intihardır. Fırat’ın Doğu’sunda oldu bittilere inanmak da intihardır. Bunlara inanmadık, inanmayacağız. Tam hazırlıklı olmak zorundaydık, olmaya çalışıyoruz. Aslında tam hazırlıklıyız.
Örneğin görülmemiş siyasi mühendislik yürütülüyor.. * İçeride “çokuluslu cephe” inşası bu. AK Parti’den ‘koparılanlar’ da orada! * Parti kimliği yok, Türkiye kimliği var. Tezleri, FETÖ ve PKK’nın ortak öfkesi. * “Türkiye Ekseni”nde demirleyenle “Çokuluslu Eksen”e kaçan ayrışacak.
04:002/09/2019, Pazartesi
G: 2/09/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’de çok ciddi, daha önce görülmemiş ölçüde yaygın, bütün siyasi kimlikleri “tek cephe”de toplayan bir siyasi mühendislik çalışması yürütülüyor.
Yapılmak istenen şey, yeni bir siyasi hareket, yeni bir siyasi tez ya da kimlik değil. Bir siyasi parti ya da oluşumun çok ötesinde bir çalışma yürütülüyor.
Flamini Aslan oluyor
Flamini Aslan oluyor
22 Temmuz, Çarşamba
Bu planlamayı yapanlar, muhafazakâr, İslâmcı, solcu, liberal, milliyetçi, Kürtçü, bütün yapıları aynı “cephe”de toplamaya çalışıyor.
ARTIK PARTİ KİMLİĞİ YOK. HEPSİNİN TEK HEDEFİ VAR, TÜRKİYE’Yİ DURDURMAK…
Onlara göre artık CHP yok, HDP yok, Saadet yok, İyi Parti yok.. Bu partilerin dışında kalan daha marjinal siyasi çevreler, organizasyonlar yok.
Bunların dönemi geçti. Bütün bu parti kimlikleri devri bitti. Laik-İslâmcı, liberal-solcu gibi ayrımlar yok. Bugüne kadar Türkiye’nin geleneksel siyasi çizgilerinin tamamı artık olmayacak.
Onlara göre tek bir siyasi planlama, tek bir hareket, amaç, tek bir mücadele var: O mücadele de, Türkiye’nin bugünkü yükselişinin, güçlenmesinin, kendi havzasına dönmesinin, kendi tarihine ve hafızasına dönmesinin önüne geçmek.
HİÇBİR ŞEKİLDE YERLİ BİR PROJE DEĞİL. BU CEPHE BİR MÜDAHALE HAZIRLIĞIDIR. AK PARTİ’DEN ‘KOPARILANLAR’ DA ORADA!
Bu hiçbir şekilde “yerli”, “Türkiyeli” bir planlama değil.
Hiçbir şekilde Türkiye’nin önceliklerinden doğmuyor.
Hiçbir şekilde “daha iyi yönetim” ya da “Türkiye’yi yönetme” iddiasından kaynaklanmıyor.
Arkalarındaki akıl, planlama ve örgütlenme biçimleri, kullandıkları siyasi dil, toplumun sinir uçlarını hareket etmeye yönelik tahrikleri tamamen “çokuluslu” bir nitelik gösteriyor.
AK Parti’den ayrılıp yeni siyasi oluşumlar için kolları sıvayanlar da bu “cephe”nin içindedir. Onların yol ve yordamları da bu “cephe’nin önceliklerine göre biçimlendiriliyor. Çünkü onlar ayrılmıyor, onlar “koparılıyor”.
CHP’NİN, SAADET’İN, İYİ PARTİ’NİN, PKK’NIN, FETÖ’NÜN VE AK PARTİ’DEN AYRILANLARIN CÜMLELERİ NEDEN AYNI?
“Yerli” alandaki MHP’yi böldükleri gibi, AK Parti’yi de bölüp bir “muhafazakâr İyi Parti modeli” oluşturup cephenin eksik yanının tamamlanması hesaplanıyor.
“Her şey güzel olacak”, “birbirimizi seveceğiz” cümlelerinin ötesinde hiçbir vaat, hiçbir yeni söz, hiçbir siyasi tez ben şahsen bugüne kadar göremedim.
Bugüne kadar en güçlü tezleri, Atlantik çevresinin ve Avrupa başkentlerinin Erdoğan’a yönelik yıkıcı eleştirilerini sistematik biçimde, “organize eleştiri”ler içimde yapmaları oldu.
Ama bu tez, bu dil de onlara bir klasör içinde verilmiş gibi. CHP’nin, Saadet’in, İyi Parti’nin, PKK’nın, FETÖ’nün ve AK Parti’den ayrılmak isteyenlerin cümleleri tamamen aynı.
Bu kadar rastlantı mümkün değildir.
Bu bir siyasi projedir, herkes aynı yerdedir. Dolayısıyla, ayrı yapılar olduğuna bakmayın, tek bir çekirdek, tek bir merkez ya da güçler koalisyonu tarafından formatlanmaktadırlar.
PKK VE FETÖ’NÜN ORTAK ÖFKESİ ONLAR.
Bu cephe, tamamı, FETÖ’ye sempati duyuyor. Onlarla iyi ilişkiler kurup, onların “kalan” imkânlarına ve muhalefet argümanlarına sarılıyor.
Bu cephe, PKK ile tam bir uyum içinde. Türkiye’nin dağ-taş mücadele verdiği teröre demokrasi kamuflajı giydirip, güya “yeni bir yaklaşım” gibi ambalajlayıp durdukları yeri ve bu ilişkileri pazarlıyor.
Erdoğan’a, iktidara, Cumhur İttifakı’na, Selçuklu’dan beri bu milletin devlet olma düşüncesine karşı öfkeleri, PKK’nın, FETÖ’nün birleşik öfkesinden başka bir şey değil.
Diyebilirim ki, söz konusu “cephe”nin çekirdeğini “FETÖ-PKK” oluşturuyor. Diğer siyasi partiler, muhalefet örgütlenmeleri ve söylemleri tamamen bu çekirdeğin etrafında toplanıyor.
PROJENİN PATRONU, CEPHENİN SAHİBİ ABD: HADİ ONA TEK CÜMLE ETSİNLER DE GÖRELİM!
Ama mesele bu da değil. Siyasi mühendislik, planlama ve uygulama çok daha geniş güçlere, çevrelere dayanıyor. Aslında projenin sahibi, patronu gizli değil.
Uygulayıcısı da, çatıyı biçimlendirenler de, kimlerin bu cephede yer alacağını belirleyenler de, onlar için ortak bir siyasi dil tayin ederler de bu “Atlantikçi” merkez..
FETÖ’yü kim Türkiye’nin başına musallat etmişse, patronları kimse, kim 15 Temmuz’da Türkiye’ye saldırmışsa, bu siyasi mühendisliğin mimarı da, sahibi de, patronu da onlar.
Bu cephede yer alan, almaya hazırlanan hiçbir siyasi çevre; PKK’yı küstürecek bir açıklama yapmaz, yapamaz. FETÖ’ye açıktan tavır almaz, alamaz.
HER YERDE TÜRKİYE’NİN KARŞISINDA YER ALIYORLAR.
ABD’nin Türkiye’ye baskılarına, terörü desteklemesine, müdahale girişimlerine karşı çıkmaz, çıkamaz. Suriye’nin kuzeyinden çevrelemeye, Doğu Akdeniz’den sıkıştırmaya karşı tek cümle etmez, edemez.
Ama ABD’nin ekonomiyi çökertme girişimleri için müthiş bir sevinç duyarlar. Türkiye’nin kendini tehdit eden yapılara müdahalesinden rahatsızlık duyarlar. Ellerinden gelse Türkiye ve Rusya’yı bugün savaşa sokarlar.
Askerlerimizi hemen Suriye’den çeker, Anadolu içlerinde PKK ile mücadeleye anında son verirler.
TÜRKİYE İÇİN NİHAİ BİR HESAPLAŞMA
Sözünü ettiğim şey, devasa bir siyasi projedir. Belki Türkiye için nihai bir projedir. Bugüne kadar hiç görmediğimiz ölçüde bir çokuluslu ittifakı içeride kurma projesidir.
PKK ile yapamayanlar FETÖ’yü devreye soktu. Onunla da başaramayınca muhafazakâr çevrelerle oyun kurmaya başladı. Çünkü milli ve muhafazakâr bir iktidar alanı ancak muhafazakârların katılımıyla dağıtılabilirdi. Onları da içine alacak şekilde çok geniş bir oluşumun nasıl hazırlandığını apaçık izliyoruz şimdi.
Bu proje Türkiye’ye karşı bir projedir. Dışarıdan çevreleme ve içerideki cephe ile Türkiye’yi durdurmanın hesabı yapılıyor.
İkisinin de amacı aynıdır. İkisi de Türkiye’yi kontrol altına almak, tarih havzasından yeniden çıkarmak, ABD denetimine hapsetmek için yapılıyor.
“TÜRKİYE EKSENİ”NDE DEMİRLEYENLE “ÇOKULUSLU EKSEN”E KAÇAN AYRIŞIYOR.
Atatürkçülerle PKK’yı aynı cepheye koyanlar, bazı muhafazakâr çevreleri de ABD istihbaratının kucağına atmıştır. Bugüne kadar “İslâmî kimlikli” terör örgütleri kuranlar, şimdi STK’lar üzerinden muhafazakâr oluşumlara girişmiştir.
Türkiye’de hangi siyasi kimlik olursa olsun hepsi ayrışmıştır, ayrışacaktır. “Türkiye Ekseni”nde demirleyenler ile “Çokuluslu Eksen”e yelken açanlar ayrışıyor, ayrışacaktır. Sözünü ettiğim siyasi mühendislik bunun üzerine kurulmuştur.
Ayrışmaların dramatik örneklerini hep birlikte izliyoruz. İslâmcısından solcusuna, muhafazakârından milliyetçisine, “yerli” olmayanların nasıl kendilerine gösterilen mevzilere yöneldiğini, nasıl kendilerini besleyenlerin cephesine koştuğunu görüyoruz.
FETÖ VE PKK ÖFKESİ VE DİLİ YAYGINLAŞIYOR.
Bugüne kadar PKK ve FETÖ vardı. Artık çok daha geniş bir cephe inşa ediliyor. Bugüne kadar “yanımızda”, “aynı mevzide” gördüklerimizin nerelere gideceğini acı içinde göreceğiz.
FETÖ ve PKK öfkesi de, dili de yaygınlaştı, genişledi. Onları üzerimize salanlar, çok daha güçlü bir ordu hazırlıyor. Onlarla gelecekler. Bütün uğraşlar, Anadolu’daki bin yıllık tarihimizi bir kez daha kesintiye uğratmaya dönüktür.
Onların hiçbir şekilde Türkiye’nin yanında olmayacaklarını göreceksiniz. Mesele sadece İmamoğlu’nun HDP ile dayanışma ziyareti değildir. Mesele sadece CHP’nin HDP’lileşmesi değildir. Hepsi aynı yerdedir.
TÜRKİYE BÜYÜK SINAVLARDAN GEÇECEK, O OYUN BOZULACAK..
Ama unutulmasın; bu “kaba” örgütlenme gizlenebilir değil artık. Şimdilik o cephenin içinde bir şekilde yer alanların önemli bir bölümü,yarın gerçeği görünce Türkiye’nin yanına koşacaklardır.
CHP içindeki vatanseverlerin, İyi Parti içindeki milliyetçilerin, Saadet’in çilekeş seçmenlerinin, İslâmcı yapılar içinde olup da bugün çokuluslu mühendisliğin içine sürüklenenlerin kendilerine geleceğini göreceğiz. Çünkü Türkiye, onların tahmin edemediği sınavlardan geçecek ve bu sözünü ettiğim çevrelerde şok etkisi yapacak.
Türkiye’yi küçültmeye çalışanlardan iktidar satın alma dönemi tarihe karışmıştır. Belki oynayacakları son oyun olacaktır. Bu siyasi mühendislik de, ona umut bağlayanlar da, treni kaçırmamak için koşuşturupduranlar da, tarihin yanlış sayfalarına yatırım yapmaktadır.
“TÜRKİYE EKSENİ”NE GÜÇ VERME ZAMANIDIR.
Muhafazakâr, milli ana omurga güç kazanacaktır. Çünkü denklem sadece Türkiye ile sınırlı değildir. Küresel ölçekte güç kaymaları, siyasi eğilimler, merkez iktidar alanlarına güç vermektedir. Bu, her devlette böyledir. Türkiye’nin geleceğe dönük iktidar alanı da Selçuklu, Osmanlı, Cumhuriyet sürekliliğinde demirleyenler tarafından formatlanacaktır.
Öyleyse “Türkiye Ekseni”ne güç verme zamanıdır
.İntihar anlamına gelse bile” “Fırat’ın Doğusu”na müdahale. * Hem dışarıda, hem de içeride oyun bozucu tek hareket bu. * Tehlike çok daha büyük çünkü.
04:005/09/2019, Perşembe
G: 5/09/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Fırat’ın Doğusu Türkiye için en ciddi mücadele alanıdır. Ülkemizin siyasi geleceği, 21. yüzyıl varlığı büyük oranda buraya yapılması gereken jeopolitik müdahaleye bağlıdır.
Irkçı üç taraftarın cezası belli oldu
Irkçı üç taraftarın cezası belli oldu
22 Temmuz, Çarşamba
Bu tehdit aslında terör tehdidi değil, çokuluslu tehdittir. Mücadele biçimi de terörle mücadelenin çok ötesinde, çokuluslu ve çok yakın bir tehditle yüzleşmektir. Bu bir harita planlamasıdır. Irak ve Suriye’den sonra “harita”nın Türkiye ayağının masaya sürülmesini hiç kimse engelleyemez.
MASADA BÜYÜK HARİTA TASLAKLARI VAR
Eğer bu harita engellenecekse bugün Suriye’de engellenmelidir. Sanıldığı gibi bu “harita” sadece PKK ile sınırlı bir harita değil, bir küresel hesaplaşmadır. Coğrafyanın tamamında olanları tamamlar niteliktedir.
1. Dünya Savaşı sonrası bölge haritalarını kimler çizmişse, bugün yine onlar çizmektedir. 1. Dünya Savaşı sonrası bütün haritalar nasıl Türkiye’ye karşı hazırlanmışsa, bugün de Türkiye’ye karşı hazırlanmaktadır.
Eğer Fırat Kalkanı, Afrin operasyonu ve bugün Irak’ın kuzeyinde devam eden operasyonlar yapılmasaydı, bugün hiç şansımız ve imkânımız olmayacaktı. Çünkü İran sınırından Akdeniz’e kadar olan kuşak, tamamen bir Batılı işgal kuşağı olarak tamamlanmış olacaktı.
İLK ADIM, HARİTANIN TÜRKİYE AYAĞINI BAŞLATMAK OLACAK..
İşte bu tamamlandıktan sonraki ilk adım, haritanın, kuşağın Türkiye ayağını başlatmak olacaktır. Yine İran sınırından Akdeniz’e, İskenderun Körfezi’ne kadar Türkiye tarafında da birkoridor oluşturmak için harekete geçecekler, buna psikolojik zemin hazırlamak için içeride olağanüstü gelişmeler deneyeceklerdir.
Dolayısıyla Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonu, Suriye’nin kuzeyindeki kuşağı “geciktirmekle” kalmadı, Türkiye içlerine müdahalenin de önünü kapattı. Bu yönüyle Türkiye’ye yönelik büyük bir girişimi şimdilik durdurdu. Ama hem Suriye’nin kuzeyindeki haritayı hem de savaşı Türkiye içlerine taşımayı amaçlayan büyük projeye ağır darbe indirdi.
HİÇBİR ANLAŞMA UYGULANAMAYACAK, VERDİKLERİ HİÇBİR SÖZÜ TUTMAYACAKLAR
İşte şimdi, bu hesabı tamamen kapatmak için Fırat’ın Doğu’suna müdahale acil bir zorunluluktur. Bunun başka da hiçbir yolu yoktur, olmadığı daha sonra da görülecektir.
ABD ile yapılan anlaşmaların tamamı Türkiye’yi oyalama, projeye zaman kazandırma amaçlıdır. Münbiç dâhil, bugüne kadar verdikleri hiçbir sözü tutmamalarının nedeni budur. Asla tutmayacaklar!
ABD ile yapılan son anlaşmadan da sonuç çıkmayacak, zaman geçtikçe Türkiye’nin hayati güvenlik sorunu çok daha büyüyecek, belli bir noktadan sonra “müdahale edilemez” hale gelecektir.
FIRAT’IN DOĞUSU SADECE SURİYE DEĞİL. HEM DOĞU AKDENİZ’DİR, HEM EGE’DİR
Fırat’ın Doğusu sadece Suriye’nin kuzeyi değildir. Fırat’ın Doğu’su aynı zamanda Doğu Akdeniz’dir. Aynı zamanda Ege’dir. Dünyanın bütün donanmaları Doğu Akdeniz’de toplandı. Suriye savaşını planlayıp masadaki haritaya müdahil olan her ülke orada.
Akdeniz enerji kaynaklarının paylaşılmasının ötesinde, çok büyük bir jeopolitik oylun kuruldu ve bu oyun Türkiye’yi hedef alıyor. Ülkemizin çevrelenmesi, durdurulması, içeride siyasi iktidarın devrilmesi, kendi tarih havzasına dönen Türkiye’nin yeniden kontrol altına alınması hesapları yapılıyor.
Tam bu sırada, “içerideki cephe”nin dizayn edilmesiişte bu büyük projenin parçasıdır. Hangi siyasi partiden olursa olsun, hangi siyasi çevreden ya da muhafazakâr çevreden olursa olsun, bugün ülkemizde herkes bu projeye göre bir duruş belirliyor. Artık siyasi kimlikler de, pozisyonlar da buna göre biçimleniyor.
TÜRKİYE’NİN DİRENCİYLE ÇOKULUSLU CEPHE HEM İÇERİDE HEM DIŞARIDA ÇARPIŞIYOR
Açıkça, Türkiye’nin direnciyle, çokuluslu müdahale cephesi çarpışıyor. Çokuluslu cephede olanların, Fırat’ın Doğu’suna müdahaleye karşı oldukları, PKK ve FETÖ tezlerine sahip çıktıkları, Doğu Akdeniz ve Ege’de ülkemizi yalnız bıraktıkları, müdahale cephesinin argümanlarıyla konuştukları hepimizin dikkatini çekiyor.
ABD’nin, İsrail’in, bölgedeki Arap ortaklarının, AB bünyesindeki müttefiklerinin, içerideki uzantılarınıntaktik manevraları Türkiye’ye en az iki yıl kaybettirdi. Türkiye’nin şartlarını, imkânsızlıklarını da düşünerek bunu söylüyorum.
O taktik manevralar dışında Türkiye’nin müdahalesini önlemeleri hiçbir şekilde mümkün değildir. Açık bir şekilde karşı durmaları, bunu göze almaları mümkün değildir.
DEVLETTEN DEVLETE SAVAŞ HAZIRLIĞI BU: HÂLÂ TERÖRLE MÜCADELE Mİ DİYECEĞİZ?
ABD’nin ve bölgedeki ortaklarının oraya yığdığı silahlar teröre destekle sınırlı görülemez. Devletten devlete savaşın hazırlıkları yapılmaktadır ve o silahlar doğrudan Türkiye ile savaş için toplanmaktadır. ABD-NATO standartlarına göre yapılan bu hazırlıkların terörle ne alakası olabilir.
Fransız askeri doktorlar bile PKK kamplarında açıktan çalışırken, ABD açıktan PKK ordusu kurarken, o mevziler Fransız çimento şirketleri tarafından finanse edilirken, Suudi ve BAE fonları bölgeye akarken, bütün bunlar Türkiye’ye göstere göstere yapılırken, biz hâlâ “terörle mücadele” mi diyeceğiz?
Proje olgunlaşmadan, tamamlanmadan müdahale edilmeli. İki yıl önce “intihar anlamına gelse bile” müdahale edilmesi gerektiğini defalarca yazdım. Hâlâ aynı görüşteyim. Üstelik bugün tehdit çok daha büyüdü, bölge, Türkiye ile hesaplaşmak için can atanların gövde gösterisine sahne oluyor.
Oyun bozucu, hesapları sıfırlayacak tek hareket müdahaledir.
OYUN BOZUCU TEK HAREKET MÜDAHALEDİR. BİZ BUGÜNÜ DEĞİL, YARINLARI KONUŞUYORUZ.
Şu bilinmeli ki, Türkiye’nin oyun bozucu tek hareketi müdahale olacaktır. Ezber bozucu tek yöntem budur. Diğer bütün yöntemlere göre hazırlıklarını yaptılar. Bu hazırlıklar, Türkiye’nin müdahale edemeyeceği, müdahale ettirilmeyeceği ön kabulü üzerine yapıldı.
Tarih ve coğrafya bütün algılanır, öyle okunur. Yarının kuşakları, bugüne bakarken kimlerin ne siyasi hesapları olduğuna bakmayacak. Büyük tarih yürüyüşünde kim nerede durdu ne yaptı ona bakacak. Bugünü değil yarını, geleceği konuşuyoruz. Müdahalenin zarureti, buradan bakınca kaçınılmaz oluyor.
Eğer Fırat’ın Doğu’suna müdahale etmezsek, edemezsek Doğu Akdeniz’deki “çevreleme” ile, buradan yükselen tehditle baş edemeyeceğiz. Ege’den sıkıştıranlara karşı elimiz daha da zayıflayacak.
DOĞU AKDENİZ VE EGE’DEKİ DÜĞÜM SURİYE’DE ÇÖZÜLÜR. İÇERİDEKİ “ÇOK BİLMİŞLER”SE ERDOĞAN’I DEVİRMEKLE MEŞGUL
Doğu Akdeniz düğümün çözülmesinin de, Ege’den her gün daha da artan baskıların azaltılmasının da yolu Fırat’ın Doğu’sundan geçiyor. Burada bölge dışı güçlerin ya da terör örgütlerinin hâkimiyeti kesinleştiği anda biz “her yerde” durmak zorunda kalacağız.
Bütün batılı ülkeler ve bölge ülkeleri Ürdün’de tatbikatlar yapıyor. Batı dünyasının donanması KKTC ve İskenderun açıklarında, burnumuzun dibinde.
Bunlar olurken içerideki “çokbilmişler” Erdoğan’ı devirme senaryolarıyla meşgul, ellerine tutuşturulan klasörler içinde yazanlara göre ülkeyi içeriden vuruyor.
Dışa döndükçe içeriden vuruluyoruz. Dışarıyla mücadeleye güç verdikçe içeriden sıkıştırılıyoruz. Dışarıdaki çevreleme yoğunlaştıkça birileri içerideki cepheye daha da güç veriyor.
SELÇUKLU’DAN BU YANA KESİNTİSİZ MÜCADELE. ‘İÇ CEPHE’YE DİKKAT..
Sadece PKK ve FETÖ değil, çok daha yaygın bir cephe var. Açık söylüyorum, AK Parti’den ayrılmalar bile bu “iç cephe” formatlamasına göre yürütülüyor. Aslında hepsi Türkiye’ye karşı konumlandırılıyor.
Türkiye bu büyük mücadeleyi yapacak, yapmak zorunda ve buna gücü de var. Çünkü bu millet, Selçuklu’dan buyana aynı mücadeleyi kesintisiz devam ettiriyor. Atacağımız adımlar uzun vadeli olacaktır. Fırat’ın Doğu’su da bu uzun vadeli adımlardan biridir.
Kurulu bütün düzenlerin, siyasi yapıların, STK’ların sulandırılıp çözülmeleri için büyük bir zihinsel operasyon yapılıyor. Bu yapılar üzerine kurulan oyunun acilen bozulması gerekiyor. Savaştan kaçanların, cepheden kaçanların yanında olmayacağız.
“İNTİHAR ANLAMINA GELSE BİLE..” OYUN BOZUCU TEK HAREKET BU. HEM DIŞARIDA, HEM İÇERİDE..
Fırat’ın Doğu’sunda, Doğu Akdeniz’de, Ege’de verilen mücadelenin bir cephesi de içeridedir. Türkiye, kadim siyasi aklı ile, milletinin basireti ile, coğrafyasının siyasi tecrübesi ile “iki cephe”de de kazanmayı bilecektir. Bugün tek siyasi eksen budur.
Bölgeye müdahale başlasın, bakın daha kimler dökülecek, ait olduğu mevzilere kaçacak. Gerçek kimlikler o zaman netleşecek.
Israrım şudur: “İntihar anlamına gelse sile” Fırat’ın Doğu’suna müdahale edilmelidir. Bütün oyunları sıfırlayacak tek yöntem budur. Hem çevremizdeki hem içerideki…
.*CHP’nin vatanseverleri, İyi Parti’nin milliyetçileri, muhafazakârların yerlileri! *2023 öncesi son büyük savunma bu. *Mandacıların son büyük kalkışması.. *Kale kapılarını içeriden açtılar. *Onlar Erdoğan’ı devirmeye, birileri Türkiye’yi devirmeye çalışıyor. *Atatürk’ü bile PKK’ya silah yaptılar. *Uyanın!
04:009/09/2019, Pazartesi
G: 9/09/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’de artık iç siyaset yoktur. İç iktidar mücadelesi diye bir şey kalmamıştır. “Türkiye ekseni” ile “çokuluslu eksen” arasında korkunç bir mücadele vardır. Türkiye’deki mücadele küreseldir. Küresel güç hareketlilikleriyle, yeni güç haritalarıyla ilgili bir haldir.
Sınır tedbirleri olumlu sonuç veriyor
Sınır tedbirleri olumlu sonuç veriyor
22 Temmuz, Çarşamba
Bir nihai hesaplaşma vardır. Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana hep örtük biçimde devam eden vesayet modelinin mandacı siyasetin, son büyük kalkışması vardır.
Sağcı-solcu, liberal, muhafazakâr, İslamcı, milliyetçi siyasi kimlikler, bu hesaplaşmaya göre bölünmüş, ayrışmıştır. Çünkü artık o kimlikler belirsizleşmiş, kimlik olma özelliğini kaybetmiştir.
KAVGAYI, ŞEHİRLERİMİZE,EVLERİMİZE TAŞIDILAR.“İÇ İŞGAL” DENEN ŞEY BUDUR.
Herkes eski kimlikleriyle bu hesaplaşmaya katılmış ama bu kimlikler işin pazarlama biçimidir. Gerçekte kavga başkadır. Kavga, Türkiye ve Türkiye’ye karşı olanların kavgasıdır ve artık içeriye taşınmıştır. Dışarıda yürütmemiz gereken kavga evin içine taşınmıştır.
Türkiye’yi durdurma hesapları ABD’den, Avrupa’dan, Suriye ve Irak’ın kuzeyinden, Ege ve Akdeniz’den sokaklarımıza, evlerimize, başkentimize, İstanbul’umuza, zihinlerimize taşınmıştır. Uzunca bir süredir “iç işgal” dediğim şey budur. “İç işgalci” dediğimiz ittifaklar, onlara bağlı mevziler, yapılanma artık içeridedir.
Bugünkü siyasi konumlanma, konuşlanma, pozisyon almaların tamamı bu hesaplaşmaya göre biçim alıyor. Kullanılan dil, uygulanan yöntem, savunulan tezler iç siyasi mücadele gibi gösteriliyor ama aslında, bu hesaplaşma dışında siyasi bir kimlik, hedef yoktur.
ATATÜRKÇÜLER ORADA, ATATÜRK’E SÖVENLER ORADA. OSMANLICILAR ORADA, OSMANLI’YA SÖVENLER ORADA.
Kimileri siyasi hırslarına yenildi. Kimileri öfkelerine. Kimileri gizli gündemlerini bu ittifaklar içine yerleştirdi. Kimileri bireysel tatminsizliklerini burada buldu.
Bir şemsiye, bir kalkan, bir çatı inşa edildi. Türkiye’yi yok etmek isteyenler de orada, kişisel hesaplarını memleket meselesi gibi gösterenler de orada. Terör örgütleri orada, bu ülkenin evlatlarına kurşun sıkanlar da orada, Türkiye’den nefret edenler de orada.
Sınırlarımızda cepheler inşa edenler de orada, yıllardır fetih kutlamaları yapanlar da orada. “Osmanlı, Selçuklu” diyenler de orada. Osmanlı’dan, Selçuklu’dan nefret edenler de orada. “Mustafa Kemal’in askerleriyiz” diyenler de orada, hayatları boyu Atatürk’e sövenler de orada.
ATATÜRK’Ü PKK SİLAHI YAPTILAR..15 TEMMUZ’DAN DAHA BÜYÜK SALDIRI İÇİN ORDULAR HAZIRLANIYOR
Türkiye’nin kurucu lideri Atatürk’ükutsal sayanlar da orada, kurucu liderin söylemlerini Türkiye’yi yakıp yıkmak için sahaya sürenler de orada.
Öfkeleri, hırsları, tamahları bu ülkeden, bu milletten, geçmiş ve geleceğimizden çok daha üstün onların. Ama birileri onların öfkesini kullanıyor olamaz mı? Onların zaaflarını toplayıp Türkiye’ye had bildiriyor olamazlar mı?
Cumhuriyetin kuruluşundan sonra ülkemize yönelik en büyük saldırı olan 15 Temmuz’u, o saldırı için kullanılan tetikçileri savunuyorlar. Oysa onlar üzerinden, 15 Temmuz’dan daha büyük bir saldırı için ordular hazırlanıyor. Bunu göremezler mi?
KORKUNÇ VE ÇOK YÖNLÜ ÇEVRELEME..
Gezi isyanlarında Alevi-Sünni iç savaşı istediler. ABD, İsrail ve AB ülkeleri istihbarat elemanları İstanbul sokaklarında iç savaş yürüttü. Şimdi onları baş tacı ediyorlar. Oysa şimdi kurdukları ittifakın bir adım sonrasının kanlı bir iç savaş tezi olabileceğini düşünemez miyiz?
Suriye sınırında, Ege ve Akdeniz’de hazırlık yaptıklarını, içeride ortam hazır olunca harekete geçeceklerini, o zaman bu ittifakın darmadağın olacağını, çünkü görevini tamamlamış olacağını düşünemez miyiz?
Türkiye korkunç ve çok yönlü bir çevreleme ve saldırı altında. O ittifakın içinde olanların hiçbirinin Türkiye’yi sağlam tutma gibi bir düşüncesi yok.
ONLAR ERDOĞAN’I DEVİRMEYE ÇALIŞIYOR, BİRİLERİ ONLAR ÜZERİNDEN TÜRKİYE’Yİ DEVİRMEYE ÇALIŞIYOR
Onlar Erdoğan’ı devirmeye çalışıyor, birileri de onlar üzerinden Türkiye’yi devirmeye çalışıyor. Onların zaafları üzerinden bir oyun kuranların Erdoğan sonrası için hesapları var ama onların ülkeyi bir arada tutacak tek cümlelik hedefi yok. Bu ilişkinin hiçbir kutsalı yok, ilkesi yok..
Kötülük, hınç, öfke ile başladılar. Çok yakında bu kötülüğü sokaklarımıza yayacaklar. İstanbul’u yakıp yıkanlar, “Zulüm 1453’te başladı” diyenler şimdi İstanbul’u yönetiyor. Yönetmiyor, bir çatışma ortamına sürüklüyor. PKK mensuplarıyla pazarlık yapıyor, gizli gizli görüşme ve planlamalar yapıyorlar. 1453’ten beri devam eden bir hesaplaşma bu.
CHP’NİN VATANSEVERLERİ,İYİ PARTİ’NİN MİLLİYETÇİLERİ, SAADET’İN, İSLAMCILARIN ‘YERLİLER’İ, TEHLİKEYİ GÖRÜN!
Amerikan silahlarını, İsrail silahlarını İstanbul’a nakledemediler, PKK silahlarını nakletmeye çalışıyorlar. Çok yakında İstanbul üzerinde, Anadolu üzerine Amerikan uçaklarının uçmasını da isteyecekler.
Coğrafyamızda birçok ülkeyi, “İslamcı kılıklı terör örgütleri” kurarak işgale hazırladılar. Türkiye’de demokrasi kamuflajı altında bunu hazırlıyorlar. CHP’nin vatanseverleri, İyi Parti’nin milliyetçileri, Saadet’in kalbi temiz mensupları, muhafazakâr/İslamcı çevrelerin yerlileri ülkemize sahip çıkın.
Bu tehlikeyi görün. Siyasi kimliklerinizle kör edip, sizin üzerinizden asla hazmedemeyeceğimiz bir proje yürütülüyor. Uyanın!
BİRİLERİ KALE KAPILARINI İÇERİDEN AÇTI. KUTSAL YOK,İLKE YOK, KİŞİLİK YOK. YALAN VAR, İFTİRA VAR, ÇİRKİNLİK VAR..
Kaleye girdiler. Türkiye’nin direnç cephelerini, savunma mevzilerini birer birer yıkıyorlar.
Birileri kapıyı içeriden açtı.
Kapıyı açmakla yetinmediler. Ev ev hedef gösteriyorlar. Can namus, şan şeref ne varsa hedef gösteriyorlar. Bin yıldır Anadolu’da inşa ettiğimiz ne varsa hedef gösteriyorlar. Memleket adına, Türkiye adına, millet adına, tarih adına ne varsa hedef gösteriyorlar.
Haçlı ordularının Kudüs çevresine akması gibi, Anadolu içlerini mahvetmesi gibi, gelenler dokundukları her şeyi solduruyor, kurutuyor. Öfke, nefret, kıyım, kötülük tohumları ekiyorlar. Ülkeyi, yeni çokuluslu müdahalelere hazır hale getiriyorlar.
Kutsal yok, ilke yok, kişilik yok. Yalan var, iftira var, çirkinlik var. Ülkemizin geçmişten geleceğe uzanan neyi varsa hepsini pazarlık masasına sürüyorlar.
MESELE AK PARTİ DEĞİL.YÜZ YIL ÖNCEKİ MESELE..O MASA YENİDEN KURULDU
Dışarıdan istilacılarla ortak, içeriden ihanetlerle ortak, bugüne kadar Türkiye’ye saldıran kim varsa, hangi güç varsa onlarla ortak. Türkiye’yi durdurmaya, yeniden mahkûm etmeye, diz çöktürmeye dönük ne kadar ülke ve örgüt varsa onlarla ortak.
Meselenin AK Parti olduğunu sanıyorsunuz. Meselenin siyasi anlaşmazlık olduğunu sanıyorsunuz. Meselenin kişisel öfke ve kırgınlık olduğunu sanıyorsunuz. Mesele yüz yıl önceki mesele. O zaman kim kimlerin mevziinde demir atmışsa, onların izinden gelenler yine aynı mevzilerde konumlandırılıyor. Türkiye ihanete uğradı. İçeriden işgale uğradı.
GEÇMİŞE BAKIN, BUGÜNÜN BÜTÜN FOTOĞRAFLARI ORADA
Ama bu ülke, çok zorluklar atlattı. Çok ihanetlerin üstesinden geldi. Ne istilalar, ne içeriden işgaller gördü. Nice düşman ittifaklar gördü. Nice vatanı satanlar gördü.
Başınızı çevirin biraz geçmişe bakın. Bugünü anlatan bütün fotoğraf kareleri orada. Onların da hep masum gösterilen gerekçeleri, mantık ölçütleri vardı. Tarihin hangi sayfasına düştüklerinin fotoğrafları da orada.
Ama bu ülkenin görünmez bir direnç haritası var. Çok güçlü, tarih yapan, coğrafya inşa eden, işgalleri önleyen, en kötü senaryoları boşa çıkaran bir akıl, bir millet basireti bu. O akıl olmasaydı, bin yıldır bu topraklarda bizi yaşatırlar mıydı?
BU, 2023 ÖNCESİ SON BÜYÜK SAVUNMAMIZDIR
Yüzlerce yıl nasıl başa çıktıysak, “her şey bitti” dedikten sonra nasıl yeniden ve daha güçlü şekilde ayağa kalktıysak, yine öyle olacak. İçeride ve dışarıda kurulan cepheler bir kez daha dağılacak.
Türkiye Ekseni’nde direnenlerin başka bir siyasi kimliğe ihtiyacı yok. Türkiye Ekseni en üst siyasi kimlik olarak duruş noktamızdır. Bugünlerde servis edilen “akıl tutulması”na yenilmeyenlerin bu eksende toplanması zorunluluktur.
Vatana, millete, tarihe ve geleceğe karşı sorumluluktur. Çünkü bu, 2023 öncesi son büyük savunmadır.
.Suriye’de tek sorun ABD işgalidir. Bu, doğrudan ‘Türkiye meselesi’dir. *Fırat’ın Doğusunda 1. Dünya Savaşı sonrası en büyük cephe kuruluyor.. * Türkiye’yi savunmak sadece Erdoğan’ın değil, burayı vatan bilen herkesin görevi
04:0012/09/2019, Perşembe
G: 12/09/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık “Suriye sorunu” bir “Amerikan işgali” sorunudur. Ülkenin üçte biri PKK ve DEAŞ gerekçesi üretilerek işgal edildi. Bunun dışında hiçbir tanımlamanın, Suriye meselesinde çözüme odaklı olması mümkün değil.
*Suriye’de tek sorun ABD işgalidir. Bu, doğrudan ‘Türkiye meselesi’dir. *Fırat’ın Doğusunda 1. Dünya Savaşı sonrası en büyük cephe kuruluyor.. * Türkiye’yi savunmak sadece Erdoğan’ın değil, burayı vatan bilen herkesin görevi
*Suriye’de tek sorun ABD işgalidir. Bu, doğrudan ‘Türkiye meselesi’dir. *Fırat’ın Doğusunda 1. Dünya Savaşı sonrası en büyük cephe kuruluyor.. * Türkiye’yi savunmak sadece Erdoğan’ın değil, burayı vatan bilen herkesin görevi
8 Eylül, Pazar
En önemli sorgulama, “ABD’nin burada ne işi var” sorgulaması olmalı. Kim davet etti, hangi meşruiyetle geldi, hangi gerekçeyle masaya oturabiliyor?
Göz göre göre, adım adım bir ülke işgal ediliyor. Bu, sadece Suriye’nin sorunu değil. Bu bütün coğrafyanın sorunu. Tahmin edemediğimiz ölçekte, bölgenin tamamıyla ilgili ağır sonuçlar doğuracaktır. Herkesin buna hazırlıklı olması gerekiyor.
SURİYE’DEKİ ABD İŞGALİ BİR “TÜRKİYE SORUNU”DUR
Türkiye’nin bütün güvenlik kaygılarının ana kaynağı da işte Suriye’deki Amerikan işgalidir. Çok büyük ve en yakın tehdit buradan geliyor. “Türkiye düşüncesi” olan herkesin acil biçimde bu konu üzerinde kafa yorması, tepki göstermesi gerekir.
Suriye’deki Amerikan işgali bir “Türkiye Sorunu”dur. Çünkü bu savaş, “Türkiye Cephesi”ni açmak için çıkarıldı. O günden bu yana bu cepheyi kapatmaya çalışıyoruz. Türkiye’nin güvenlik sorunlarını çözmek istiyorsak önce Suriye’deki Amerikan işgalinin sona ermesi gerekiyor.
Suriye’deki Amerikan işgali Türkiye içindeki siyasi kimliklerin çok ötesinde bir gerçekliktir, öyle algılanmalıdır.
O işgale karşı, bugün kimlerin hangi cephede olduğuna bakmaksızın, ortak bir tepki vermekten, ortak bir akıl üretmekten başka hiçbir yolumuz yok.
1. DÜNYA SAVAŞI’NDAN SONRAKİ EN BÜYÜK CEPHEYİ KURUYORLAR..
O işgal sona ermezse Türkiye’nin güvenliği her zaman tehdit altında olacak. Yarını bugünden çok daha tehlikeli hale gelecek. PKK ve terör üzerinden tartıştığımız her şey, bir “Türkiye Cephesi” inşası. Öyleyse, bu bir ulusal meseledir, ortak meselemizdir.
Bunun için geleceğe bakmaya gerek yok. Bugüne bakmamız yetiyor. İran sınırından Akdeniz’e uzanan ve Irak ile Suriye’nin bütün kuzeyini kapsayan kuşak, bir cephe inşasıdır.
Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra Türkiye’yi hedef alan en büyük cephedir. Bu cepheyi, değişik gerekçelerle “normalleştirmeye” çalışan herkes ülkemizin geleceğine kurşun sıkmaktadır.
CEPHENİN “İÇERİDEKİ AYAĞI”.. HİÇBİRİ İŞGALİ SORGULAMIYOR
Bu cephenin içerideki ayağını oluşturmak, tehlikeli milletimizin zihinlerinden uzak tutmak, güneyimizdeki işgalle iş tutmak, bunları da süslü cümlelerle, “hakkaniyet nutukları”yla örtbas etmek bildiğimiz ihanettir.
İçerideki cephe açık savaş için, dışarıdakilerin işini kolaylaştırmak için formatlanıyor. Dikkat edin hiçbiri ABD işgalini sorgulamıyor. Ağızlarından “ABD niye burada” diye bir itiraz yükselmiyor.
PKK ve HDP eksenli düşünenler olabilir. Oy hesabı yapanlar olabilir. Ama PKK ve HDP’nin çok ötesinde çokuluslu bir kurgu var ve uygulanıyor. Kurgunun ana hedefi İran değil, Türkiye!
Çünkü sadece Türkiye, bütün coğrafyayı harekete geçirebilir. Sadece Türkiye yeni bir coğrafya ve tarih inşa edebilir. Bu güç sadece Türkiye’de var. Bu yüzden Türkiye “tehdit” görülüyor. Bu yüzden onu yavaşlatmanın, durdurmanın, küçültmenin hesapları yapılıyor.
“SURİYE’DEN BİZE NE” DİYENLER, ASLINDA TÜRKİYE’Yİ KONUŞUYORUZ.
“Suriye’den bize ne” diyebilirler. Ama gerçekten de bu, Suriye meselesi değil. Yaklaşmakta olan bir büyük tehdit ve biz şuan bile bu tehdidin içindeyiz. Bir adım sonrasını düşünmek bile istemiyor insan. 15 Temmuz’da bunun bir örneğini gördük çünkü.
Sadece Suriye’nin kuzeyine silah yığınağı yapılmıyor, “iç cephe” de hızla güçlendiriliyor. Öyleyse bu içerideki cepheyi “normalleştirmek”, onunla dayanışma içine girmek hiçbir şekilde iç siyasi tartışmalarla alakalı bir durum değil.
Bu, Türkiye’nin önceliği olduğu kadar, Suriye’nin, İran’ın, Rusya’nın ve bölge ülkelerinin ana hedefi olmak zorundadır. Hangi senaryo, hangi teklif, hangi çözüm önerisi gelirse gelsin, nihai noktada hepsinin çözüm adresi burasıdır.
BU ÜLKEYİ SAVUNMAK SADECE ERDOĞAN’IN MI GÖREVİ? HANİ SİZ NEREDESİNİZ?
Bu ülkeyi savunmak sadece Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın ve ona destek olanların görevi değil. O, zaten bu yüzden hedef alınmakta, saldırılara ve ihanetlere uğramaktadır. O, “Türkiye Ekseni”ni güçlendirdiği için küresel ölçekte ve “iç cephe” tarafından hedef alınmaktadır.
Türkiye’yi savunmak bu ülkeyi “vatan” bilen herkesin görevidir. Hangi siyasi kimlikten olursanız olun, hiçbir iç politik hesap bu büyük görevin üstünde değil ve olamaz.
Bu yüzden, Fırat’ın Doğu’suna müdahale ülkemiz için milli bir mesele, Türkiye’yi savunma meselesidir. Artık Suriye sorunu yok, Türkiye’nin karşı karşıya bulunduğu tehditler var.
Nerede duracağımıza ona göre karar verelim.
.Hesap şu: Önce Erdoğan sonra Türkiye devrilmeli! * PKK ve FETÖ yetmedi. İçeride büyük cephe kuruyorlar şimdi * Dikkat edin, devrilen siz olabilirsiniz! Tarih sizinle değil, onunla yazılacak…
04:0016/09/2019, Pazartesi
G: 16/09/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Yüz yıl sonra ilk kez başımız dik, varlığımızdan emin yürümeyi öğrendik. Kendimize, ülkemize, çevremize, tarihimize ve coğrafyamıza bakışımız değişti.
* Hesap şu: Önce Erdoğan sonra Türkiye devrilmeli! * PKK ve FETÖ yetmedi. İçeride büyük cephe kuruyorlar şimdi * Dikkat edin, devrilen siz olabilirsiniz! Tarih sizinle değil, onunla yazılacak…
* Hesap şu: Önce Erdoğan sonra Türkiye devrilmeli! * PKK ve FETÖ yetmedi. İçeride büyük cephe kuruyorlar şimdi * Dikkat edin, devrilen siz olabilirsiniz! Tarih sizinle değil, onunla yazılacak…
9 Eylül, Pazartesi
Gücü hissettik; gururu, refahı hissettik
. Özgüvenimiz, inancımız yerine geldi. Sesimiz gürleşti, bileklerimiz güçlendi, dizlerimiz titremez oldu. Çünkü tarihimize, havzamıza, kimliğimize, benliğimize döndük. Siyasi tezlerimize,
iddialarımıza
döndük.
Çünkü hafızamız canlandı. O canlandıkça biz canlandık. Biz canlandıkça ülkemiz canlandı. Ülkemiz canlandıkça coğrafya kimliğimiz, küresel ölçekte etkinliğimiz canlandı.
O EZİKLİĞİ ÜSTÜMÜZDEN ATTIK.BATI BAŞKENTLERİNDEN İKTİDAR DEVŞİRME DÖNEMİ KAPANDI.
Bizi sefalete sürükleyen zayıflığı, buna bağlı ezikliği, “bizden bir şey olmaz” umutsuzluğunu üzerimizden attık. Bunlardan kurtuldukça “Avrupa ne der”, “ABD ne der” korkusundan kurtulduk.
Bir cümle ile ekonomiyi batıranların, ekonomik krizle hükümet değiştirenlerin, altı ayda bir Ankara’da siyasi dizayn yapanların, bir ABD gazetesinde yayınlanan bir haberle başbakan değiştirenlerin, tehdit ve şantajlarla Türkiye’yi köşeye sıkıştıranların gücünü tükettik.
Onların gücü eridikçe bizim gücümüz arttı. Onların etkisi zayıflayınca bizim etkimiz güçlendi. Onların eli Türkiye’de hafifleyince Türkiye’nin eli coğrafyaya uzandı, dünyanın en uzak köşelerine uzandı.
BU DEVLET, SELÇUKLU’NUN, OSMANLI’NIN ÇOCUĞUYDU.DEVAMI ELBET GELECEKTİ…
Osmanlı çöktüğünde bitmiştik, tükenmiştik. Sadece biz değil, umut da bitmişti. Bizimle birlikte coğrafyanın umudu da bitmişti.
Cumhuriyet kurulduğunda yeniden ayağa kalktık. Anadolu’yu koruduk, oraya sığındık. Ürkek ürkek, tedirgin tedirgin hep savunma yaptık. “Aman Anadolu sağlam kalsın” korkusuyla hep önümüze baktık.
Kimsenin dikkatini çekmemeye, kimseyi rahatsız etmemeye, kimsenin saldırganlığını üzerimize çekmemeye çalıştık.
Çünkü güçsüzdük. Çünkü ancak kendimizi koruyabiliyorduk. İddialarımızı, ideallerimizi bu topraklara sakladık.
Osmanlı’dan sonra küllerimizden yeniden dirildik. Büyük bir enkaz üzerine yeni bir ev inşa ettik. Bizi Anadolu’dan da sürüp tarih dışına itmeye çalışanlara inat direndik.
Bu direnişin sembolü olarak Türkiye Cumhuriyeti kuruldu. Bu devlet, Selçuklu’nun, Osmanlı’nın çocuğuydu. Devamı gelecekti…
DEVAMI GELDİ. TÜRKİYE, ŞAŞIRTICI BİR GÜÇ İNŞA ETTİ
Osmanlı sonrası ilk kuruluş yapılmıştı. Devamı yükselişti. O da bugünlerdi. Şimdi Cumhuriyet, bir Selçuklu gibi, bir Osmanlı gibi “yükseliş” dönemine giriyordu. Ve bu yükseliş, devletten millete, her alanda ortak bir coşkuya dönüyordu.
On beş yıldır, yirmi yıldır bunun mücadelesi veriliyordu. Devlet değişiyor, sistem değişiyor, millet değişiyor, iddialar ve idealler değişiyor ve Türkiye, 21. yüzyılın yıldız ülkelerinden biri oluyor, şaşırtıcı bir güç inşa ediyordu.
Bunu yaparken hem vesayet aygıtlarından özgürleşiyor, özgürleştikçe yolu açılıyor, hem de coğrafya inşa edici, tarih yapıcı rolüne dönüyor, küresel güç denkleminde merkezi ülkelerden biri haline geliyordu.
Ülkemiz bütün kurumlarıyla iklimleri, kıtaları dolaşır oldu. Devletimiz, yardım kuruluşlarımız, STK’larımız, cemaatlerimiz, iş adamlarımız, şirketlerimiz, markalarımız yeryüzüne yayıldı.
Herhangi birinin gittiği yere milletimiz de gitti, ülkemiz de gitti, kimliğimiz ve ideallerimiz de gitti. Sadece güç için, zenginlik için değildi bu, iddialarımız ve ideallerimiz küreselleşiyordu.
BÜTÜN BUNLARIN ÖNCÜSÜ,DÜŞMAN ELİNE BIRAKMAKİSTEDİĞİNİZ ERDOĞAN’DIR.. SİZERAĞMEN TARİH BÖYLE YAZILACAKTIR.
Bütün bunlara öncülük eden Erdoğan’dı.. Ülkeyi dönüştüren, milleti büyük bir ideal peşinde yürüten, içeride ve dışarıda tahkim edilen engelleri aşan oydu. Sevseniz de sevmeseniz de, baş tacı etseniz de yok etmeye çalışsanız da bu bir tarihti, size rağmen tarih böyle yazılacaktı.
Binbir eleştiri getirdiğiniz, suçlayacak şeyler biriktirdiğiniz, kusur aradığınız, yarı yolda bıraktığınız, kimsesiz bırakmaya çalıştığınız, düşman eline teslim etmek için çırpındığınız Erdoğan’dı.
Bu, yanında olanlar için de böyle, ona karşı olanlar için de böyle. Tarih bugünkü sevgi ve nefretlerinize göre yazılmayacak. Türkiye’nin geçirdiği dönüşüme göre, kimlerin bu dönüşümde ne rol oynadığına göre yazılacak.
ERDOĞAN’A KIZIP ÜLKE YAKANLAR:ATATÜRK “KURUCU”, ERDOĞAN“YÜKSELİŞ” DÖNEMİ LİDERİDİR.
Kimlerin Türkiye’ye ne verdiğine, kimlerin Türkiye’nin enerjisinden ne çaldığına göre yazılacak. Kimlerin Türkiye’ye ne kattığına göre, kimlerin hangi sınavı nasıl kaybettiğine göre yazılacak.
Tarih Mustafa Kemal Atatürk’ü Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu lideri yazdığı gibi Erdoğan’ı da yükseliş dönemi lideri olarak yazacak.
Bugünkü eleştirileriniz, tepkileriniz, kişisel hırslarınız, öfke ve küskünlükleriniz hiçbir şekilde o sayfalarda yer almayacak. Sadece “Erdoğan’a kızıp ülkeyi yakma” ölçekli kararlarınız sorgulanacak, gelecek nesiller hakkınızda buna göre karar verecek.
İDDİA BÜYÜDÜKÇE KAVGA DA BÜYÜR:SON BİR DENEME DAHA YAPIYORLAR
İddialar büyüdükçe kavga da büyür. Türkiye güçlendikçe müttefikimiz bildiklerimizin aslında düşman olduklarını gördük. Onlar bizi yönettikleri kadar dosttular. Bu gerçek, Cumhuriyet tarihi boyunca en büyük illüzyonu da ortadan kaldırdı.
Etrafımızı çevrelemeye, içeride yeni cepheler inşa etmeye, ardı ardına müdahalelere başladılar. Terör denediler, darbe denediler, isyan denediler, Türk-Kürt-Alevi-Sünni çatışması denediler. Gezi denediler, 15 Temmuz denediler. Eski müttefiklerimiz açık açık bizi vuruyorlardı.
Çünkü hiçbiri, güçler halkasına yeni bir devlet istemiyordu. Cephe gördükleri bir ülkenin merkeze girmesini istemiyordu. Çünkü hepsi, Türkiye’nin merkezileşmesinin, coğrafyayı nasıl değiştireceğini, hesapları nasıl sıfırlayacağını biliyordu.
HESAP BU: ÖNCE ERDOĞAN SONRA TÜRKİYE DEVRİLMELİ!
Çünkü Osmanlı’yı biliyorlardı, Selçuklu’yu biliyorlardı, Haçlı Savaşları’nı ve 1. Dünya Savaşı’nı biliyorlardı. Bizim hafızamız canlanmıştı ama onların hafızası da canlıydı.
Ortak amaç “Türkiye’yi durdurmak”, “Yükseliş Dönemi”ni tam yerine oturmadan engellemekti. Bunun için önce Erdoğan devrilmeliydi, sonra Türkiye. Büyük hesap buydu.
Suriye’de PKK ile ortak olup doğrudan Türkiye’yi hedef alan yüzlerce kilometrelik cepheler inşa etmeye, orduları donatacak silah yığmaya başladılar.
Donanmalarını Doğu Akdeniz’de topladılar. Ege‘de her ada’yı füze rampalarıyla doldurdular. Bulgaristan, Yunanistan, Romanya’ya asker sevk etmeye başladılar. Hedef açık biçimde Türkiye’ydi.
PKK VE FETÖ YETMEDİ. İÇERİDE BÜYÜK CEPHE KURUYORLAR ŞİMDİ
Ama dışarıdan çevrelemenin, tehditlerin Türkiye’yi durdurmaya yetmeyeceğini biliyorlardı. Asıl cepheyi içeride kurmaya giriştiler. PKK zaten vardı. Onunla birlikte FETÖ’yü harekete geçirdiler.
Bu plan da tutmayınca siyasi tarihimizin en derin siyaset mühendisliğine giriştiler. PKK ve FETÖ’nün yanına siyasi partileri de yerleştirdiler. O da yetmeyecekti, AK Parti’den parçalar koparmaya, Erdoğan’ı bu şekilde zayıflatmaya, cephe tamamlanınca da devirmeye yönelik senaryoyu devreye aldılar.
Kim, ne derse desin, hangi öfkeyle hareket ederse etsin, ne tür adalet ve hakkaniyet nutukları atarsa atsın, bu hesap açık ve nettir. Büyük siyasi söylemlerin arkasında hep bu vardır.
PKK-FETÖ, cephenin içinde yer alan siyasi partiler ve AK Parti’den koparılanlar arasındaki dil birliğine, hedef birliğine dikkat edin. Türkiye’yi durdurmak isteyenlerle aynı dili kullandıklarına dikkat edin.
HİÇ KİMSE BU ÜLKEYİ BİR DAHA MANDACILARA TESLİM EDEMEZ.
Birileri, birimlerini talimatla tek bir mevzide topluyor. Bu, Türkiye karşıtı mevzidir. Bu, “Türkiye’yi durdurma” mevziidir. Hiçbirinin Erdoğan’ı devirme dışında bir cümlesi, tezi yoktur. Hiçbirinin siyasi tezi kendi tezi değildir.
Ama bu millet, bu devlet, bu tarih dönüşü, bütün bunların da üstesinden gelecektir. Artık siyasi partileri değil, siyasi projeleri ve kimlikleri değil, Türkiye’yi konuşuyoruz. Çünkü herkes, Türkiye hesaplaşmasına göre taraf belirliyor.
Hiç kimsenin bu milletin boynunu bir kez daha bükmesine, umutlarını kırmasına, gururunu hırpalamasına, coşkusunu yok etmesine izin verilemez. Dışarıda ve içeride kurdukları cepheler ne kadar güçlü olursa olsun, hiç kimsenin bu ülkeyi bir kez daha manda ve vesayet altına almasına izin verilemez.
BU PLAN ASIL SİZİ DEVİRECEK
İhanete varan hesapların adalet tepsisinde pazarlandığı bir dönem bu. Vatan hainliğinin demokrasi olarak pazarlandığı bir dönem… Türkiye’ye kurşun sıkanların “her şey çok güzel olacak” palavralarıyla pazarlandığı bir dönem. Milletimizin basiretine, bu toprakların siyasi tecrübesine karşı korkunç bir zihin karartmanın uygulandığı bir dönem…
Erdoğan’ı devirmek onların değil, Türkiye’yi durdurmak isteyenlerin planı. Ama bu plan, asıl kendilerini devirecek farkında değiller.. Vesayet aygıtlarından kalanlar, “çokuluslu eksen”den beslenenler, teker teker ortaya çıkıp rollerini oynuyor.
Belki de bu, Türkiye’nin aşması gereken son eşik, geçmesi gereken son sınavdır. Belki bir arınmadır.
. Hesap şu: Önce Erdoğan sonra Türkiye devrilmeli! * PKK ve FETÖ yetmedi. İçeride büyük cephe kuruyorlar şimdi * Dikkat edin, devrilen siz olabilirsiniz! Tarih sizinle değil, onunla yazılacak…
04:0016/09/2019, Pazartesi
G: 16/09/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Yüz yıl sonra ilk kez başımız dik, varlığımızdan emin yürümeyi öğrendik. Kendimize, ülkemize, çevremize, tarihimize ve coğrafyamıza bakışımız değişti.
* Hesap şu: Önce Erdoğan sonra Türkiye devrilmeli! * PKK ve FETÖ yetmedi. İçeride büyük cephe kuruyorlar şimdi * Dikkat edin, devrilen siz olabilirsiniz! Tarih sizinle değil, onunla yazılacak…
* Hesap şu: Önce Erdoğan sonra Türkiye devrilmeli! * PKK ve FETÖ yetmedi. İçeride büyük cephe kuruyorlar şimdi * Dikkat edin, devrilen siz olabilirsiniz! Tarih sizinle değil, onunla yazılacak…
9 Eylül, Pazartesi
Gücü hissettik; gururu, refahı hissettik
. Özgüvenimiz, inancımız yerine geldi. Sesimiz gürleşti, bileklerimiz güçlendi, dizlerimiz titremez oldu. Çünkü tarihimize, havzamıza, kimliğimize, benliğimize döndük. Siyasi tezlerimize,
iddialarımıza
döndük.
Çünkü hafızamız canlandı. O canlandıkça biz canlandık. Biz canlandıkça ülkemiz canlandı. Ülkemiz canlandıkça coğrafya kimliğimiz, küresel ölçekte etkinliğimiz canlandı.
O EZİKLİĞİ ÜSTÜMÜZDEN ATTIK.BATI BAŞKENTLERİNDEN İKTİDAR DEVŞİRME DÖNEMİ KAPANDI.
Bizi sefalete sürükleyen zayıflığı, buna bağlı ezikliği, “bizden bir şey olmaz” umutsuzluğunu üzerimizden attık. Bunlardan kurtuldukça “Avrupa ne der”, “ABD ne der” korkusundan kurtulduk.
Bir cümle ile ekonomiyi batıranların, ekonomik krizle hükümet değiştirenlerin, altı ayda bir Ankara’da siyasi dizayn yapanların, bir ABD gazetesinde yayınlanan bir haberle başbakan değiştirenlerin, tehdit ve şantajlarla Türkiye’yi köşeye sıkıştıranların gücünü tükettik.
Onların gücü eridikçe bizim gücümüz arttı. Onların etkisi zayıflayınca bizim etkimiz güçlendi. Onların eli Türkiye’de hafifleyince Türkiye’nin eli coğrafyaya uzandı, dünyanın en uzak köşelerine uzandı.
BU DEVLET, SELÇUKLU’NUN, OSMANLI’NIN ÇOCUĞUYDU.DEVAMI ELBET GELECEKTİ…
Osmanlı çöktüğünde bitmiştik, tükenmiştik. Sadece biz değil, umut da bitmişti. Bizimle birlikte coğrafyanın umudu da bitmişti.
Cumhuriyet kurulduğunda yeniden ayağa kalktık. Anadolu’yu koruduk, oraya sığındık. Ürkek ürkek, tedirgin tedirgin hep savunma yaptık. “Aman Anadolu sağlam kalsın” korkusuyla hep önümüze baktık.
Kimsenin dikkatini çekmemeye, kimseyi rahatsız etmemeye, kimsenin saldırganlığını üzerimize çekmemeye çalıştık.
Çünkü güçsüzdük. Çünkü ancak kendimizi koruyabiliyorduk. İddialarımızı, ideallerimizi bu topraklara sakladık.
Osmanlı’dan sonra küllerimizden yeniden dirildik. Büyük bir enkaz üzerine yeni bir ev inşa ettik. Bizi Anadolu’dan da sürüp tarih dışına itmeye çalışanlara inat direndik.
Bu direnişin sembolü olarak Türkiye Cumhuriyeti kuruldu. Bu devlet, Selçuklu’nun, Osmanlı’nın çocuğuydu. Devamı gelecekti…
DEVAMI GELDİ. TÜRKİYE, ŞAŞIRTICI BİR GÜÇ İNŞA ETTİ
Osmanlı sonrası ilk kuruluş yapılmıştı. Devamı yükselişti. O da bugünlerdi. Şimdi Cumhuriyet, bir Selçuklu gibi, bir Osmanlı gibi “yükseliş” dönemine giriyordu. Ve bu yükseliş, devletten millete, her alanda ortak bir coşkuya dönüyordu.
On beş yıldır, yirmi yıldır bunun mücadelesi veriliyordu. Devlet değişiyor, sistem değişiyor, millet değişiyor, iddialar ve idealler değişiyor ve Türkiye, 21. yüzyılın yıldız ülkelerinden biri oluyor, şaşırtıcı bir güç inşa ediyordu.
Bunu yaparken hem vesayet aygıtlarından özgürleşiyor, özgürleştikçe yolu açılıyor, hem de coğrafya inşa edici, tarih yapıcı rolüne dönüyor, küresel güç denkleminde merkezi ülkelerden biri haline geliyordu.
Ülkemiz bütün kurumlarıyla iklimleri, kıtaları dolaşır oldu. Devletimiz, yardım kuruluşlarımız, STK’larımız, cemaatlerimiz, iş adamlarımız, şirketlerimiz, markalarımız yeryüzüne yayıldı.
Herhangi birinin gittiği yere milletimiz de gitti, ülkemiz de gitti, kimliğimiz ve ideallerimiz de gitti. Sadece güç için, zenginlik için değildi bu, iddialarımız ve ideallerimiz küreselleşiyordu.
BÜTÜN BUNLARIN ÖNCÜSÜ,DÜŞMAN ELİNE BIRAKMAKİSTEDİĞİNİZ ERDOĞAN’DIR.. SİZERAĞMEN TARİH BÖYLE YAZILACAKTIR.
Bütün bunlara öncülük eden Erdoğan’dı.. Ülkeyi dönüştüren, milleti büyük bir ideal peşinde yürüten, içeride ve dışarıda tahkim edilen engelleri aşan oydu. Sevseniz de sevmeseniz de, baş tacı etseniz de yok etmeye çalışsanız da bu bir tarihti, size rağmen tarih böyle yazılacaktı.
Binbir eleştiri getirdiğiniz, suçlayacak şeyler biriktirdiğiniz, kusur aradığınız, yarı yolda bıraktığınız, kimsesiz bırakmaya çalıştığınız, düşman eline teslim etmek için çırpındığınız Erdoğan’dı.
Bu, yanında olanlar için de böyle, ona karşı olanlar için de böyle. Tarih bugünkü sevgi ve nefretlerinize göre yazılmayacak. Türkiye’nin geçirdiği dönüşüme göre, kimlerin bu dönüşümde ne rol oynadığına göre yazılacak.
ERDOĞAN’A KIZIP ÜLKE YAKANLAR:ATATÜRK “KURUCU”, ERDOĞAN“YÜKSELİŞ” DÖNEMİ LİDERİDİR.
Kimlerin Türkiye’ye ne verdiğine, kimlerin Türkiye’nin enerjisinden ne çaldığına göre yazılacak. Kimlerin Türkiye’ye ne kattığına göre, kimlerin hangi sınavı nasıl kaybettiğine göre yazılacak.
Tarih Mustafa Kemal Atatürk’ü Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu lideri yazdığı gibi Erdoğan’ı da yükseliş dönemi lideri olarak yazacak.
Bugünkü eleştirileriniz, tepkileriniz, kişisel hırslarınız, öfke ve küskünlükleriniz hiçbir şekilde o sayfalarda yer almayacak. Sadece “Erdoğan’a kızıp ülkeyi yakma” ölçekli kararlarınız sorgulanacak, gelecek nesiller hakkınızda buna göre karar verecek.
İDDİA BÜYÜDÜKÇE KAVGA DA BÜYÜR:SON BİR DENEME DAHA YAPIYORLAR
İddialar büyüdükçe kavga da büyür. Türkiye güçlendikçe müttefikimiz bildiklerimizin aslında düşman olduklarını gördük. Onlar bizi yönettikleri kadar dosttular. Bu gerçek, Cumhuriyet tarihi boyunca en büyük illüzyonu da ortadan kaldırdı.
Etrafımızı çevrelemeye, içeride yeni cepheler inşa etmeye, ardı ardına müdahalelere başladılar. Terör denediler, darbe denediler, isyan denediler, Türk-Kürt-Alevi-Sünni çatışması denediler. Gezi denediler, 15 Temmuz denediler. Eski müttefiklerimiz açık açık bizi vuruyorlardı.
Çünkü hiçbiri, güçler halkasına yeni bir devlet istemiyordu. Cephe gördükleri bir ülkenin merkeze girmesini istemiyordu. Çünkü hepsi, Türkiye’nin merkezileşmesinin, coğrafyayı nasıl değiştireceğini, hesapları nasıl sıfırlayacağını biliyordu.
HESAP BU: ÖNCE ERDOĞAN SONRA TÜRKİYE DEVRİLMELİ!
Çünkü Osmanlı’yı biliyorlardı, Selçuklu’yu biliyorlardı, Haçlı Savaşları’nı ve 1. Dünya Savaşı’nı biliyorlardı. Bizim hafızamız canlanmıştı ama onların hafızası da canlıydı.
Ortak amaç “Türkiye’yi durdurmak”, “Yükseliş Dönemi”ni tam yerine oturmadan engellemekti. Bunun için önce Erdoğan devrilmeliydi, sonra Türkiye. Büyük hesap buydu.
Suriye’de PKK ile ortak olup doğrudan Türkiye’yi hedef alan yüzlerce kilometrelik cepheler inşa etmeye, orduları donatacak silah yığmaya başladılar.
Donanmalarını Doğu Akdeniz’de topladılar. Ege‘de her ada’yı füze rampalarıyla doldurdular. Bulgaristan, Yunanistan, Romanya’ya asker sevk etmeye başladılar. Hedef açık biçimde Türkiye’ydi.
PKK VE FETÖ YETMEDİ. İÇERİDE BÜYÜK CEPHE KURUYORLAR ŞİMDİ
Ama dışarıdan çevrelemenin, tehditlerin Türkiye’yi durdurmaya yetmeyeceğini biliyorlardı. Asıl cepheyi içeride kurmaya giriştiler. PKK zaten vardı. Onunla birlikte FETÖ’yü harekete geçirdiler.
Bu plan da tutmayınca siyasi tarihimizin en derin siyaset mühendisliğine giriştiler. PKK ve FETÖ’nün yanına siyasi partileri de yerleştirdiler. O da yetmeyecekti, AK Parti’den parçalar koparmaya, Erdoğan’ı bu şekilde zayıflatmaya, cephe tamamlanınca da devirmeye yönelik senaryoyu devreye aldılar.
Kim, ne derse desin, hangi öfkeyle hareket ederse etsin, ne tür adalet ve hakkaniyet nutukları atarsa atsın, bu hesap açık ve nettir. Büyük siyasi söylemlerin arkasında hep bu vardır.
PKK-FETÖ, cephenin içinde yer alan siyasi partiler ve AK Parti’den koparılanlar arasındaki dil birliğine, hedef birliğine dikkat edin. Türkiye’yi durdurmak isteyenlerle aynı dili kullandıklarına dikkat edin.
HİÇ KİMSE BU ÜLKEYİ BİR DAHA MANDACILARA TESLİM EDEMEZ.
Birileri, birimlerini talimatla tek bir mevzide topluyor. Bu, Türkiye karşıtı mevzidir. Bu, “Türkiye’yi durdurma” mevziidir. Hiçbirinin Erdoğan’ı devirme dışında bir cümlesi, tezi yoktur. Hiçbirinin siyasi tezi kendi tezi değildir.
Ama bu millet, bu devlet, bu tarih dönüşü, bütün bunların da üstesinden gelecektir. Artık siyasi partileri değil, siyasi projeleri ve kimlikleri değil, Türkiye’yi konuşuyoruz. Çünkü herkes, Türkiye hesaplaşmasına göre taraf belirliyor.
Hiç kimsenin bu milletin boynunu bir kez daha bükmesine, umutlarını kırmasına, gururunu hırpalamasına, coşkusunu yok etmesine izin verilemez. Dışarıda ve içeride kurdukları cepheler ne kadar güçlü olursa olsun, hiç kimsenin bu ülkeyi bir kez daha manda ve vesayet altına almasına izin verilemez.
BU PLAN ASIL SİZİ DEVİRECEK
İhanete varan hesapların adalet tepsisinde pazarlandığı bir dönem bu. Vatan hainliğinin demokrasi olarak pazarlandığı bir dönem… Türkiye’ye kurşun sıkanların “her şey çok güzel olacak” palavralarıyla pazarlandığı bir dönem. Milletimizin basiretine, bu toprakların siyasi tecrübesine karşı korkunç bir zihin karartmanın uygulandığı bir dönem…
Erdoğan’ı devirmek onların değil, Türkiye’yi durdurmak isteyenlerin planı. Ama bu plan, asıl kendilerini devirecek farkında değiller.. Vesayet aygıtlarından kalanlar, “çokuluslu eksen”den beslenenler, teker teker ortaya çıkıp rollerini oynuyor.
Belki de bu, Türkiye’nin aşması gereken son eşik, geçmesi gereken son sınavdır. Belki bir arınmadır..
.Suudi Aramco tesisleri vuruldu, herkes silahlarını doldurdu… *Bu saldırıyı çok ciddiye alın! *Ya Dubai’ye iki füze düşerse! *İki prensin çılgınlıkları bütün bölgeyi yakacak…
04:0017/09/2019, Salı
G: 17/09/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Yemen’deki İran destekli Husiler’in Suudi petrol şirketi Aramco’ya yönelik saldırısı bugüne kadarki en tehlikeli saldırı oldu. Meselenin petrol fiyatlarının yükselmesinin çok ötesinde sonuçları olacak.
*Suudi Aramco tesisleri vuruldu, herkes silahlarını doldurdu… *Bu saldırıyı çok ciddiye alın! *Ya Dubai’ye iki füze düşerse! *İki prensin çılgınlıkları bütün bölgeyi yakacak…
*Suudi Aramco tesisleri vuruldu, herkes silahlarını doldurdu… *Bu saldırıyı çok ciddiye alın! *Ya Dubai’ye iki füze düşerse! *İki prensin çılgınlıkları bütün bölgeyi yakacak…
10 Eylül, Salı
Bu saldırı,
Yemen savaşını S. Arabistan savaşına dönüştürdü
.
Fars-Arap
savaşı olarak senaryolaştırılan bölgesel
depremin en güçlü işareti
ni oluşturdu.
Artık mesele Husi meselesi değil. Yemen Savaşı da değil. Yemen’deki iç savaş bir Suud-İran savaşıydı zaten. Ama artık bu gerçek alenileşti, taraflar çok daha keskin biçimde birbirini vurmaya başlayacak.
Saldırı sonrası Suudiler petrol üretimini önce durdurdu sonra yüzde elliye indirdi. Yeni bir saldırı olması durumunda Suudi yönetiminin ne yapabileceği üzerinde düşünmek, bunun bölgesel ve küresel sonuçlarını tartmak gerekiyor.
YABANCILAR GİTSİN,YİNE SALDIRACAĞIZ! SİLAHLARIMIZ DOLU,HEDEFE KİLİTLENDİK!
Aramco saldırısını on tane ‘drone’la yaptıklarını açıklayan Husiler, dün bir açıklama daha yayınlayarak, “yeni saldırılar yapacaklarını” iddia etti ve yabancılara “bölgeyi terkedin” çağrısı yaptı.
Olağan şüpheli İran’dı. Çünkü Husiler İran’la çalışıyordu. Tıpkı Hizbullah ve Haşd-i Şabi gibi. Suudi ve BAE (Birleşik Arap Emirlikleri) yönetimi açıktan suçlamasa da, ABD doğrudan İran’ı suçladı. ABD yönetiminden öyle sesler yükseldi ki, “Biz de İran’ın petrol tesislerini vuralım” sesleri güçlendi.
Trump; “Savaşa hazırız. Silahlarımız dolu. Hedefe kilitlendik” derken yine ABD kaynakları saldırının güdümlü füze ile yapıldığını iddia etti. Bu iddia, Husiler’in yanı sıra doğrudan İran’ı ve Irak’taki Haşd-i Şabi örgütünü öne çıkarıyor.
ANKARA’DAKİ ÜÇLÜ ZİRVEDEN ARAMCO KRİZİ NASIL GÖRÜLDÜ?
ABD yönetimi daha da ileri gitti. Irak’la yaptıkları görüşmelerde, saldırının Irak’tan yapılmadığının netleştiğini açıkladı. Washington’a göre saldırı bizzat İran topraklarından yapıldı.
Husiler daha önce de S. Arabistan hava üslerini vurmuş, defalarca Cidde’yi hedef almış, Mekke üzerinden uçarken füzeler hava savunma sistemleri tarafından düşürülmüştü.
Dün gün boyu dünya bu karşılıklı tehditleri izlerken, Ankara’da Cumhurbaşkanı Erdoğan, Rusya lideri Vladimir Putin ve İran Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani hem ikili görüşmeler yapıyor hem de üçlü zirve yapıyordu.
BÖLGEDEKİ HER HAREKET TÜRKİYE’Yİ İLGİLENDİRİYOR
Görüşmelerin ana konusu İdlib ve genelde Suriye’nin geleceği idi ancak üç liderin de yükselen bu tansiyonu öncelikli gündem haline getirdiğini düşünmek mümkün. Çünkü gerilimin ana hedefi İran’dı. Rusya Suriye üzerinden artık bölge ülkesiydi. Türkiye ise, hem Suriye hem bütün bölgede her hareketin merkezinde olan tek ülkeydi.
Görüşmeler sırasında bir şok hareket daha yaşandı. İran, BAE’ye ait bir petrol tankerine Hürmüz Boğazı’nda el koydu! Kimse geri adım atmıyor. Her hareket tansiyonu daha da yükseltiyordu.
Sanki S. Arabistan “İran saldırdı” şeklinde net bir açıklama yapsa, ABD ve İsrail hemen İran’a saldıracak gibi bir hava estiriliyor. İsrail’in Suriye ve Irak’a yönelik son iki ayda tırmanan hava saldırıları da bunu güçlendiriyor.
“ARAP-FARS SINIRI” ARAP ANAKARASINA TAŞINIYOR..
Bundan sonra ne olur?
1- ABD-İsrail kışkırtması devam edecek. Bu da İran ile Suud arasında dolaylı hesaplaşmanın devam edeceği anlamına geliyor. Suud-BAE ABD ve İsrail gücünü kullanarak İran’ı sıkıştırmaya, İran da Lübnan, Irak, Suriye ve Yemen’de kendine bağlı güçler üzerinden Suudileri vurmaya devam edecek.
2- ABD ve İsrail’in tezleri, yeni bir Arap-Fars savaşı için bölgeyi hazırlamaktır ve bundan geri adım atmayacaklar. 1991’den bu yana bölgedeki bütün savaşlar Arap topraklarında oldu. Ve hep Arap ülkeleri kaybetti.
O zaman Arap-Fars sınırı İran-Irak sınırıydı. Sonra bu sınır Irak-Suriye sınırına çekildi. Şimdi Arap anakarası, bizzat S. Arabistan savaşın merkezine ilerliyor.
ABD/İSRAİL’İN “TRUVAATLARI”.. İKİ PRENSİN ÇILGINLIKLARI BÜTÜN BÖLGEYİ YAKACAK
3- ABD ve İsrail’in İran’a açıktan saldırmaları mümkün görünmüyor. Suudiler ve Körfez ülkeleri için “İran tehdidi” ABD, İsrail ve İngilizler tarafından tanımlanıyor. İran da yaptıklarıyla buna güç veriyor.
4- Bugüne kadar “asıl hedef Suudi Arabistan” diye yazdım. Aynı görüşteyim. Bugünkü durumun devamı ya da açık savaş doğrudan S. Arabistan’ı parçalama sonucunu doğurabilir. Tuzak onlara kuruldu.
5- BAE’li Muhammed Bin Zaid ve Suudi Veliaht Muhammed Bin Selman, ABD ve İsrail’in yeni bölgesel savaş tezinin “Truva atları” rolünü oynuyor. Bu iki şahin ama toy veliaht üzerinden çılgınlıklar deneniyor. Başarılı olurlarsa bu çılgınlığın faturası bütün bölgeye olacak. Hiçbir bölge ülkesi bunun dışında kalamayacak.
“İRAN’I TAHRİK, SUUDİLERİ KORKUTMA”.ŞARTLARIN OLGUNLAŞMASI BEKLENİYOR
6- İran’ın Yemen’den Suudileri çevrelemesine karşı Suudilerin tepkisi meşru bir savunmadır. Ama Suudilerin ve Körfez İşbirliği Konseyi üyelerinin ABD ve Batılı orduları Basra Körfezi’ne yığmalarına karşı İran’ın tepkileri de meşru oluyor.
7- Birileri “İran’ı tahrik, Suudileri korkutma” üzerine bir senaryo kurdu, oynuyor. Onlar da bu senaryonun altından birbirleriyle hesaplaşıyor. Bu hesaplaşmanın sonucu hiçbir şekilde onların savaşı olmayacak.
8- Tarafları bu tehlikeli yoldan geri çevirecek ya da sakinleştirecek maalesef hiçbir mekanizma yok. Trump’ın; “Silahımız dolu hedefe kilitlendik” şeklindeki ifadesi, aslında şartların olgunlaşmasının beklendiğine işaret ediyor. Gerilimi her geçen gün bu amaç doğrultusunda daha da tehlikeli bir hale getirecekleri artık açık.
BU SAVAŞ SUUDİLERİ KALBİNDEN VURUR.BÜYÜK HATA: TÜRKİYE’Yİ KAYBETTİLER..
9- Bugünkü halin bir adım sonrası Lübnan’da ve Irak’ta yeniden savaş demek. Aynı şekilde Suriye savaşında hedef sıfırlanması, Yemen’de işlerin daha da önlenemez hale gelmesi demek. İşte savaşın bölgeselleşmesi böyle oluyor. Fırtınanın hangi ülkeye ne bedeller ödeteceği elbette tahmin edilebilir ama S. Arabistan’ın kalbini vuracağı artık bir gerçek.
10- Böyle bir coğrafya fotoğrafında Suudi yönetimin en büyük hatası Türkiye’yi karşısına almak oldu. Suriye’nin kuzeyinde BAE; ABD ve İsrail’le birlikte kurmaya çalıştıkları terör koridoru aslında Türkiye’ye karşı açık bir cephede yer aldıklarının, bir savaş yürüttüklerinin göstergesi.
11- Kendilerine “İran tehdidi” tanımlaması yapanlar, “Türkiye tehdidi” tanımlaması da yaptılar ve onlar buna inandı. İnanmakla kalmadı, bütün bölgede ve “içeride” Türkiye’yi vurmaya başladılar. Olası bölgesel fırtınada, Türkiye’yi yanında göremeyecek olan Suudi yönetiminin hiçbir şansı olmayacak.
DUBAİ’YE İKİ İRAN FÜZESİ: BAE DİYE BİR ŞEY KALMAZ.
12- BAE ise, Türkiye düşmanlığının ana üssü durumunda. Suudileri İran’la kapıştırmaya çalışan bu ülkenin aynı anda İran’la savaşı göze alması kadar irrasyonel bir durum olamaz. Dubai’ye düşecek iki İran füzesi sonrası ne ekonomi kalır, ne BAE…
13- Suriye savaşı dünya savaşına döndü. Suriye bütün bölgenin düğüm noktasıydı, düğüm çözüldü, yeniden bağlanamıyor. Ama bu sefer, Kızıldeniz’le Basra Körfezi arasının tamamını yakacak bir senaryo uygulanıyor.
COĞRAFYANIN İSTİLASI,BATILI ORDULARIN BÖLGEYE AKMASI
14- Adına ister “Arap-Fars savaşı” ister “İslam iç savaşı” deyin. “Coğrafyanın tamamının istilası” da diyebiliriz. Çünkü hiçbir bölge ülkesinin kazanamayacağı bir savaş olur bu. Ama bütün bölgenin yıkımı, Batılı bütün orduların bölgeye yığılmasıyla sonuçlanır.
O zaman bu coğrafyanın beyinsizleri yüzünden başımıza gelenlere ağıtlar yakarız.
Fırat’ın doğusuna müdahale Bir “Türkiye savunması”dır * Tehdit çok büyük ve çok yakın. 'Harita’nın Türkiye ayağı da var. * CHP, İyi Parti, Saadet ve AK Parti’den ayrılanlar, neden sesiniz çıkmıyor!
04:0019/09/2019, Perşembe
G: 19/09/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye “meşru müdafaa” hakkını mutlaka kullanmalı.
“Bedeli ne olursa olsun”, Fırat’ın Doğusuna, Suriye’nin kuzeyinden çevrelemeye, “Türkiye cephesi” inşa etmeye dönük hazırlıklara bilinen bütün anlam ve yöntemleriyle müdahale etmeli.
* Fırat’ın doğusuna müdahale Bir “Türkiye savunması”dır * Tehdit çok büyük ve çok yakın. 'Harita’nın Türkiye ayağı da var. * CHP, İyi Parti, Saadet ve AK Parti’den ayrılanlar, neden sesiniz çıkmıyor!
* Fırat’ın doğusuna müdahale Bir “Türkiye savunması”dır * Tehdit çok büyük ve çok yakın. 'Harita’nın Türkiye ayağı da var. * CHP, İyi Parti, Saadet ve AK Parti’den ayrılanlar, neden sesiniz çıkmıyor!
12 Eylül, Perşembe
Hiçbir bedel, daha sonra buradan göreceğimiz zararın yanına bile yaklaşamaz!
Çünkü bu iş terör meselesi değil. Suriye meselesi olmaktan ise çoktan çıktı. Doğrudan Türkiye meselesi haline geldi.
BU ‘HARİTA’ ÇALIŞMASININ TÜRKİYE AYAĞI DA VAR…
Açık, çok yakın ve çok büyük bir tehdit, bize karşı, ülkemize karşı hazırlanıyor. Bu bir milli güvenlik meselesidir artık. Bir harita çalışması, bir geleceğin Türkiye’sini biçimlendirme planlamasıdır.
Bu “harita çalışması”nın Türkiye ayağı da var. Tam şu an, hiç geç kalmadan bu işin bu boyutu masaya yatırılmalı, güçlü bir kamuoyu ilgisi ile değerlendirilmeli.
Hiçbir siyasi hesap, iç politik pozisyon bundan daha önemli değil. Hiç kimsenin önceliği bundan daha öncelikli değil.
“BİZİM ORADA NE İŞİMİZ VAR” DİYENLER…
Kimse kalkıp, “Hayır öyle değil, bu PKK meselesi” demesin. Ya da “ABD burada İran için hazırlanıyor” demesin. Ya da “bizim orada ne işimiz var” demesin.
Bunları diyenlere şunu söyleyelim: Bir adım sonrası aynı koridor, aynı cephe Türkiye topraklarında inşa edilecek. Bunun için ortam çalışması yürütülecek. Bunun için krizler çıkarılıp ülkemiz bir şeylere mecbur bırakılacak.
Artık bu gerçeği bilmeyen kalmadı. Bilmiyormuş gibi yapanların tamamı işin içindedir. Bir şekilde güç/menfaat hesap ortaklığı içindedir.
“BİZİM ORADA NE İŞİMİZ VAR” DİYENLER…AYNI ŞEY ABD, İNGİLTERE, FRANSA SINIRINDA YAPILSA NE YAPARLARDI?
Aynı durumABD için İsrail için, Rusya ya da Fransa için olsa ne yaparlardı?ABD için Meksika sınırında, İngiltere için İrlanda’da, Fransa veya İspanya için Katalonya’dadışarıdan bir güç gelip bir ayrılıkçı örgütle işbirliği yapıp cepheler inşa etse, orduları donatacak askeri yığınak yapsa bu ülkelerin tavrı ne olurdu?
Boyun eğip beklerler miydi? İç tartışmalara gömülüp tehlikeyi unuturlar mıydı? “Bu çok hassas, acil harekete geçmemiz lazım” diyenlere “savaş çığırtkanı” derler miydi?
ABD ve İsrail’in, Suudi Arabistan-İran savaşı çıkarmaya dönük senaryolarının yoğunlaştığı, son Aramco saldırısından sonra ellerin tetiğe dokunduğu bugünlerde, eğer sessiz kalırsak, bir şeyler yapmazsak, gelecek aylarda işlerin çok daha zorlaşacağı artık aşikardır.
İŞTE O ZAMAN BİZİ FELÇ EDECEKLER
Çünkü bölgeye olağanüstü ölçekte askeri yığınaklar yapılacak, bir çok Avrupa ülkesi bölgeye akacak.
İşte o zaman bizi hareket edemez hale getirecekler, felç edecekler. Şuan oynadıkları oylun budur. ABD ve İsrail, S. Arabistan ve BAE’yi de yanına salarak Suriye’nin kuzeyinde bir tiyatro oynuyor. Herkes bu tiyatronun frakında.
Herkes, sınırın sıfır noktasında yüzlerce kilometrelik bir cephe inşa edildiğini, bu cephenin PKK ile sınırlı olmadığını, Suriye’nin üçte birini işgal ettiğini ve bir adım sonrasında Suriye’den sonra Türkiye’yi hedef alacağını biliyor.
CHP, İYİ PARTİ, SAADET, AK PARTİ’DEN AYRILANLAR NEDEN SESİNİZ ÇIKMIYOR?
Bunu bütün dünya biliyor artık. Bunu CHP de biliyor İyi Parti de biliyor, Saadet Partisi de biliyor.Bunu AK Parti’den ayrılıp yeni siyasi hareketlere girişenler de biliyor. Ama nedense bu konuda ağızlarından tek söz çıkmıyor.
Çok ciddi bir iddiam var: Bugünkü siyasi ittifak, o müdahaleyi engellemek için yapıldı. Suriye’deki projenin tamamlanması için dizayn edildi. Yakında çok daha somut örneklerini göreceğiz.
Oysa bu durum, bütün siyasi hesapların üstünde, milli bir mesele. Türkiye’nin geleceğini tehdit eden, bütünlüğünü tehdit eden, göz göre göre bu ülkeyi parçalamaya ayarlı bir mesele.
Herkes oy hesabına HDP’nin gölgesine saklanmış “yüksek siyaset” yapıyor! Bu bir akıl tutulması, siyasi körleşmedir.
“İKİ HAFTA” SÜRE. ÇÜNKÜ BIÇAK KEMİĞE DAYANDI..
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Ankara’daki üçlü zirvede, Rusya ve İran liderleri Putin ve Ruhani’ye durumu anlattı. ABD ile işbirliğine inancın olmadığı belli. “İki hafta”lık bir süreden söz etti. Olmazsa “kendimiz harekete geçeceğiz” dedi.
Çünkü Türkiye için bıçak kemiğe dayandı. Bir adım sonrası yok. Mümbiç sözlerinden bu yana, ABD’nin bütün sözleri yalan oldu. Hiç birini yerine getirmedi. Getirmeyecekti. Bugünkü ortak devriye konusunda da öyle olacak. Bu bir oyalama, zaman kazanma meselesi.
NE OYALAMA TAKTİKLERİ DENEYECEKLER, BEKLEYİN
Erdoğan “iki hafta” dedi ya, bakın ne teklifler daha gelecek. Ne oyalama taktikleri göreceğiz. Türkiye’yi sakinleştirmek, uyuşturmak için ne vaatler daha gelecek. Tabi hiç biri tutulmayacak.
Bütün bölgede olanları birlikte değerlendirelim. İran-Suud denklemindeki gelişmeleri birlikte okuyalım. Suriye’nin kuzeyindeki her hareket bunların parçası. Türkiye oyunu gördü, okudu. Kendi savunmasını yapma dışında hiçbir seçeneği kalmadığını gördü.
BU BİR SAVAŞ DEĞİL, TÜRKİYE SAVUNMASI.NASIL KARŞI ÇIKARSINIZ!
Bu bir savaş, bir müdahale değildir. Bu meşru bir savunmadır. Türkiye savunmasıdır. Türkiye’nin kendini savunmasına karşı söz söyleyeceklerin kimler adına hareket ettiğini sorgulayacağız.
Bu ülkenin kendini savunmasından daha öncelikli bir durum yok. Suriye’nin kuzeyinde başlayıp Akdeniz’den Ege’ye doğru yayılan yeni çevreleme harekatından daha büyük bir tehdit yok.
ABD Fırat’ın Doğusunda PKK’ya İHA üssü kuruyor * Aramco saldırısından sonra bu ne? * Suriye’den “Türkiye cephesi” açanlar, savaşı “içeri” taşımak için toplanıyor.. *Siyasi arayış değil, “görevlendirme”...
04:0021/09/2019, Cumartesi
G: 21/09/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
ABD, Fırat’ın Doğu’sunda, Deyru’z-Zur (Deyrizor) bölgesinde “PKK’ya İHA üssü” kuruyor. Suudi Arabistan’da, Aramco tesislerini hedef alan, bütün bölgeyi savaşın eşiğine getiren saldırıdan sonra bu karar, Türkiye için ne anlama geliyor?
* ABD Fırat’ın Doğusunda PKK’ya İHA üssü kuruyor * Aramco saldırısından sonra bu ne? * Suriye’den “Türkiye cephesi” açanlar, savaşı “içeri” taşımak için toplanıyor.. *Siyasi arayış değil, “görevlendirme”...
* ABD Fırat’ın Doğusunda PKK’ya İHA üssü kuruyor * Aramco saldırısından sonra bu ne? * Suriye’den “Türkiye cephesi” açanlar, savaşı “içeri” taşımak için toplanıyor.. *Siyasi arayış değil, “görevlendirme”...
14 Eylül, Cumartesi
İHA üssü PKK için kuruluyorsa hedefi S. Arabistan veya İran olmayacak, doğrudan Türkiye olacaktır
.
Binlerce TIR dolusu silah, binlerce kişilik PKK militan gücünün eğitimi, açık açık ülkemizin tehdit edilmesi, Ankara’yı meşgul etmeye dönük, ardı ardına masaya sürülen tiyatrodan sonra, şimdi de PKK’yı İHA’larla donatıyorlar.
ANKARA’YI VURMA HAZIRLIĞI MI? “ORMAN YAK” TALİMATI KİMDEN?
Peki, bu neyin hazırlığı? Ankara’yı vurma hazırlığı mı? Doğu ve Güney’deki şehirlerimizi vurma hazırlığı mı? Türkiye’nin en mahrem savunma alanlarını vurma hazırlığı mı?
Yoksa 15 Temmuz’da Meclis’i bombalayanlar gibi, milletimizin, tarihimizin sembollerini vurma hazırlığı mı?
Ormanları, fabrikaları yakmaya başladılar. Ve hiç utanmadan bunu açıktan üstleniyorlar da. Yeşile, çevreye, insana dair ne varsa hedef alıyorlar. Bunu yapanların hiçbir kutsalı yoktur. Bunları yapanların her şeyi yapabileceği artık ortadadır.
Yeni tür bir savaş deniyorlar. Ekonomiyi, şehirleri, sivilleri hedef alacak bir savaş. İşte ABD bunu hazırlıyor. PKK’yı bu yüzden İHA’larla donatıyor.
BUNA “TERÖR” MÜ DİYORSUNUZ? HÂLÂ TEHDİT “KORİDOR”LA SINIRLI MI SANIYORSUNUZ?
Siz buna hâlâ terör mü diyorsunuz?
Siz meselenin hâlâ Suriye olduğunumu sanıyorsunuz?
Siz tehdidin hâlâ Suriye’nin kuzeyindeki terör koridoru olduğunu mu sanıyorsunuz?
Önceki gün Husiler, BAE’yi (Birleşik Arap Emirlikleri) tehdit ederek Dubai’yi, Abu Dabi’yi vuracaklarını açıkladılar. Aramco saldırısı, bunu yapmaya güçlerinin yeterli olduğuna işaret ediyor.
Bölge o kadar gerilimli bir noktaya geldi ki, artık bu bile “muhtemel” görünüyor. Böyle bir saldırı, Dubai efsanesinin sıfırlanması demektir. Sonrasında neler olabileceğini tahmin etmek bile zor.
SİYASİ ARAYIŞ DEĞİL, “GÖREVLENDİRME”..
Şimdi:
Selçuklu’dan beri devam eden tarih akışına, devletler sürekliliğine..
Cumhuriyet’in kuruluşuna ve bugüne kadar gelinen siyasi tarihe..
Türkiye’nin neyi temsil ettiğine ve neye gücü yeteceğine..
Bu ülkenin kimler için vatan kimler için tehdit görüldüğüne..
Ekonomik saldırılardan siyasi dizayn projelerine..
Güney’den “çevreleme”den içeride buna bağlı “cephe inşası”na..
Demokrasinin olmazsa olmazlarından siyasi partilerin neden terör örgütleriyle aynı paydada yer aldığından “muhafazakâr muhalefet” projesi için kimlerin sahaya sürüldüğüne..
Neden hepsinin ortak amacının “Erdoğan’ı devirip Türkiye’yi durdurma” olduğuna..
Bu hedefi onların önüne kimlerin koyduğuna…
Bugünlerde yeni siyasi saflar belirleyenlerin aslında bir arayışta olmadığına, ortada bir “görevlendirme” olduğuna..
Bir daha bakalım…
HEPSİNİN DERDİ,İTİRAZI “KİŞİSEL”..“HAKKANİYET”, “AHLÂK”,“ERDEM” NUTUKLARIYLA TRAJİK ÇÖKÜŞE GİDİŞ..
AK Parti’den ayrılıp o cepheye koşanların hepsinin derdinin “kişisel” olduğunu gördüm. Hiçbirinden bir siyasi tez, yeni bir siyasi dil, “daha iyi bir Türkiye” vaadi, ülkemizi tehdit edenlere karşı bir itiraz görmedim.
İtiraz edemezler, tek bir söz söyleyemezler çünkü beklentileri oradan. Kendilerini sundukları yer orası. “Çokuluslu koalisyon”un içerideki organizasyondan ihale kapma, iktidar devşirme derdindeler..
Ama bunları “ahlâk”, “erdem”, “hakkaniyet”, “dava yoksunluğu” gibi, bu güzelim kavramları mahvederek pazarlamaları, trajik bir çöküştür.
Coğrafyamız büyük bir fırtınaya doğru sürükleniyor. Neredeyse bütün Batı dünyası buralarda cepheler açıyor. Türkiye ana hedef haline getiriliyor. Ama onlarda hiç ses yok.
BU SANSÜRE NİYE SES ÇIKARMADINIZ? KİMLERDEN, NEDEN ÇEKİNİYORSUNUZ?
Siyaset kulislerinde, gazete köşelerinde, televizyon ekranlarında, sanki hiç böyle bir şey yokmuş gibi, şov peşindeler. PKK’ya sinyal gönderme, CHP’ye sinyal gönderme, muhafazakâr muhalefet oluşumlarına sinyal gönderme derdindeler.
İBB Şehir Tiyatroları, Necip Fazıl’ın, Mustafa Kutlu’nun, İskender Pala’nın oyunlarını yasaklamış. Tek bir itiraz yükselmiyor. Neden? Hani Necip Fazıl’ı dilinizden düşürmüyordunuz?
Bunların yılların emekleri, acıları, bedelleri ile inşa edildiğini unuttunuz. Hoyratça harcıyorsunuz. Zihinleri dağıtıyor, inancı sarsıyor, kalpleri karartıyor, hırs ve tamahla her şeyi yıkıyorsunuz.
Süslü sözlerinizden başka hiçbir şeyiniz yok. Alın işte yüksek siyasetiniz. Alın işte beraber yola çıktıklarınız.
“KALE KAPILARINI İÇERİDEN AÇANLAR”
Milliyetçiyim derler PKK ile kol kola girerler. Muhafazakârım ya da İslâmcıyım derler PKK ile, ABD ile, gizli gizli İsrail ile iş tutarlar. Ülkeleri bölecek çokuluslu senaryolara kapı aralarlar.
Durun, daha neler göreceksiniz? Daha neler yapacaklar ve siz tek kelime konuşamayacaksınız!
Bütün bunlar, “Kale kapılarını içeriden açanlar”ın marifetleriyle oldu.
Biz Türkiye’ye bakalım. Bizim eksenimiz Türkiye. Onu güçlendirmeye, korumaya, koruyup kollamaya bakalım.
Bir sabah bambaşka bir coğrafyaya, bambaşka bir dünyaya uyanabiliriz.
Bir sabah Husi İHA’ları sadece Dubai’yi vurmaz. Başkalarının İHA’ları da başka yerleri vurma plânları yapıyor. Arkalarında ABD, Avrupa ülkeleri, İsrail ve “içerideki cephe”.. Buna hazırlanıyorlar.
İşte o zaman ne yapacağız, onu düşünelim, ona hazırlanalım.
SURİYE’DEN ‘TÜRKİYE CEPHESİ’ AÇANLAR,SAVAŞI ‘İÇERİ’ TAŞIMAK İÇİN TOPLANIYOR
Suriye’de savaş çıkarmak için can atanların, “Durun burada bir sorun olabilir” diyenleri tehdit edenlerin hiçbiri piyasada yok.
Onlar şimdi Erdoğan karşıtı, “muhafazakâr muhalefet” örgütleme derdinde. Onlar o zaman aslında “Türkiye Cephesi” açmak için uğraşıyorlardı. Bunu burada yapamayacaklarını anladılar, şimdi “Türkiye Cephesi” açmaya çalışanların yanına koşuyorlar.
Hangi davadan, siyasi kimlikten, hakkaniyetten söz ediyorsunuz siz!
ABD ve İsrail’in “Suriye’den çevreleme”sine paralel siyasi yol belirleyenlerin içinde bulundukları cephenin, bu ülkeyi felâkete sürükleme, küçültme, vesayet altına alma dışında hiçbir siyasi rolü yok, olmayacak.
HANGİ FOTOĞRAFA BAKARSAN BAK, AYNI FIRTINAYI GÖRÜRSÜN
Soğukkanlı bir özet yapılırsa:
Korku pazarlama değil, yanı başımızda çok büyük bir güç yığınağı var. Bu yığınak ülkemizi açıktan tehdit ediyor. Basra Körfezi’nden Kızıldeniz’e, Suriye’nin kuzeyinden Anadolu içlerine kadar bir fırtına ekiliyor.
Olağanüstü bir durum söz konusu. Hangi fotoğrafa bakarsanız bakın, aynı fırtınayı göreceksiniz. Öyleyse bir adım sonrasına hazırlık zamanı. Bugün Türkiye için bundan daha öncelikli hiçbir şey yok.
Dünyayı sallayan o konuşmayı, Erdoğan’dan başka kim yapabilir? * O ses coğrafyanın, geçmişin ve geleceğin kimliği, iddiasıdır. * Büyük yükselişlerin mimarları, küçük hesapların kötüleri var.. * İçerideki ‘tarihi ıskalayanlar’ utansın!
04:0029/09/2019, Pazar
G: 29/09/2019, Pazar
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin büyük gücü kendisi ve iddiasıdır. Bu; coğrafyasından, yüzyıllara dayanan devlet tecrübesinden, tarih yapıcı rolünden, geleceğe dönük hesaplarından beslenir. Türkiye ile ilgili her şey güçle, iddialarıyla tanımlanmıştır.
* Dünyayı sallayan o konuşmayı, Erdoğan’dan başka kim yapabilir? * O ses coğrafyanın, geçmişin ve geleceğin kimliği, iddiasıdır. * Büyük yükselişlerin mimarları, küçük hesapların kötüleri var.. * İçerideki ‘tarihi ıskalayanlar’ utansın!
* Dünyayı sallayan o konuşmayı, Erdoğan’dan başka kim yapabilir? * O ses coğrafyanın, geçmişin ve geleceğin kimliği, iddiasıdır. * Büyük yükselişlerin mimarları, küçük hesapların kötüleri var.. * İçerideki ‘tarihi ıskalayanlar’ utansın!
22 Eylül, Pazar
Türkiye’nin en büyük zaafı, zayıflığı da kendisidir
. Bu zayıflığı da
kendisinden, coğrafyasından
, yüzyıllardır hiç kesilmeyen çok büyük
iç ve bölge hesaplaşmalarında
n gelir. Türkiye her zaman
içeriden durdurulmuş
, durdurulmaya çalışılmıştır.
BÜYÜK YÜKSELİŞLERİN MİMARLARI VE KÜÇÜK HESAPLARIN KÖTÜLERİ..DÜĞÜMÜ GÜÇLÜ LİDERLER ÇÖZER..
Anadolu’daki bin yıllık siyasi tarihimiz hep bu zıtlık, bu çatışma içinde geçmiş, yüzyıllarımız büyük yükselişlerin mimarları ile bu yükselişleri durdurmaya dönük kötülüklerin hesaplaşması olmuştur.
Bu düğüm, çoğu zaman güçlü liderler tarafından çözülmüştür. Bölgesel ve küresel ölçekte güç hareketliliklerini çok iyi yorumlayan, buna bağlı akıl inşa eden, bazen çok sert bazen de zamana yayılmış bir dönüşüm izleyen öncüler, devletler sürekliliğini sağlamış, liderlik ettiği ülkeyi bütün güç haritalarının merkezine yerleştirmiştir.
YÜKSELİŞİMİZ DE ÇÖKÜŞÜMÜZ DE DÜNYAYI SARSAR, TARİHİ DEĞİŞTİRİR.
Türkiye, gücü hiç bir zaman kendisiyle sınırlamamıştır. Her zaman çevresine yayılmış, çevresine de güç katmış, birlikte iddialarla birlikte büyümüştür. Yükselişlerimiz de çöküşlerimiz de dünyayı sarsmış, coğrafya biçimlendirmiş, tarih inşa etmiştir.
Şimdi, yeni bir dünya biçimlenirken, bir Selçuklu gibi, bir Osmanlı gibi yepyeni bir güç inşası başlamış, yepyeni bir tarih ve coğrafya şekillenir olmuş, tam bu dönemde bir Türkiye yükselişi mucizevi biçimde kendini göstermiştir.
Şimdi de yükselen sadece Türkiye değil, “Türkiye Ekseni’dir. Sadece Anadolu değil, sadece Türkiye sınırları değil, bir coğrafya bilincidir.
YAVUZ COĞRAFYAYI TOPLADI,KANUNİ AVRUPA’YI SALLADI FIRAT’IN DOĞU’SUNA GİRMEDEN BU YÜKSELİŞ DEVAM EDEMEZ..
Bu yüzden de, yeni yükselişle birlikte eski taktikler tekrar devreye sokulmuş, içeriden ve yakın çevreden zaaf alanları harekete geçirilmiş, “Türkiye’yi durdurma” diye bir küresel öncelik oluşturulmuş, buna bağlı içeride ve coğrafyada cepheler inşa edilir olmuştur. Tarihimizin her döneminde bu böyledir, yine böyle olmaktadır.
Osmanlı Anadolu birliğini sağlamasaydı, Batı’da bu kadar güçlü olamayacaktı. Yavuz Sultan Selim coğrafya birliğini sağlamasaydı Kanuni Sultan Süleyman Avrupa’yı titretemeyecekti.
Bugünün Türkiye’si de “içerideki çokuluslu cephe”yi dağıtamazsa, Suriye’nin kuzeyinde kurulan “Türkiye Cephesi”ne müdahale edemezse, Fırat’ın Doğu’sundan gelen tehdidi önleyemezse bu yükselişi devam ettiremeyecektir.
AMA BİZ BU ENGELLERİ HEP AŞTIK. YÜRÜYECEĞİMİZ YOLU HEP BİLDİK.
Ama biz şunu biliyoruz; ne zaman yükselişe geçsek, bu engelleri de aşmayı hep bilmişizdir. Yükselişi de, bu engelleri aşmayı da öğreten bir akıl hep varolmuştur. Yeter ki küresel konjonktür müsaade etsin, yeter ki, güç haritası bize alan açsın, yeter ki tarih yeni bir fırsat üretsin, biz yürüyeceğimiz yolu hep bilmişizdir.
İşte bugün, o akıl yeniden harekete geçmiş, güç bütün bağlarından boşanmıştır. Çünkü dünya sistemi çökmüş, yeni sistem kurulamamış, güç dağılmış, Türkiye bu boşluktan çıkış yolunu bir kez daha bulmuştur.
Bu güç, bir kez harekete geçti mi, hiçbir engel onu durduramamıştır. Zamana yayılmış, bazen hızlanmış bazen yavaşlamış ama asla durmamıştır. Tarihe dönüp bakan herkes bunu görecektir.
BM’DEKİ O KONUŞMAYI ERDOĞAN’DAN BAŞKA HİÇBİR LİDER YAPAMAZDI..
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın BM Genel Kurulu’nda yaptığı konuşmayı, bugünün dünya liderlerinden hiç biri yapamazdı. Yapmazdı değil, yapamazdı.
Hiçbir ülke lideri, ne kadar güçlü olursa olsun, böyle bir sorumluluk duygusunu, adalet ve vicdan duygusunu bu kadar güçlü ifadelerle bütün dünyaya ilan etmezdi, edemezdi.
Erdoğan’ın o konuşması bir şov değildi. Çin Seddi’nden, Keşmir’den Afrika ortalarına, Basra Körfezi’nden Kızıldeniz’e kadar bir siyasi dilin, bir kimliğin sesiydi.
Atlantik’ten Pasifik kıyılarına uzanan ve yeryüzünün “Orta Kuşağı”nı oluşturan coğrafya, yüzyılların derinliğinden geleceğe yönelen bir aidiyetti.
O KONUŞMA, O SES,COĞRAFYANIN, GEÇMİŞİN VE GELECEĞİN İDDİASIYDI
Sadece haksızlıkları dile getirmek değil, yeni bir dünya inşa etmeye, varolanı sorgulamaya dönük küresel ölçekte bir sözcülüktü. O sözler, o konuşma tarzı, o itiraz, bu coğrafyanın, geçmişin iddiasıydı. Şimdi geleceğin de iddiası oldu. Türkiye’nin yürümekte olduğu yolun ilanıydı, yeni yükseliş çağının söylemiydi.
Erdoğan’ın konuşmasını sadece Türkiye’ye bakarak değerlendirmeyin. Bugünün dünyasına, Doğu’ya ve Batı’ya, küresel ölçekte yeni siyasi eğilimlere, devletlerin kendini korumak için yürüttüğü arayışlara, geleceğe dönük hesap ve kaygılara bakarak değerlendirin.
İMPARATORLUK MİRASI OLANLAR TARİHİ TEZLERİNE, OLMAYANLAR ULUSAL İDDİALARINA DÖNÜYOR…
Ulusüstü bütün yapılar çöktü. Devletleri sınırlayan bütün sözleşmeler ve teamüller çöktü. Demokrasi, özgürlükler üzerinden bir dünya yönetilmiyor artık. Merkez ülkeler bile açık tehdit altında, hiçbir ülke kendini güvende hissetmiyor.
İmparatorluk geçmişi olanlar tarihi tezlerine, olmayanlar ulusal iddialarına dönüyor. İmparatorluk mirası taşıyanlar küresel ölçekte, olmayanlar ulusal ölçekte savunma kalkanlarına güç veriyor. Her devletmerkez iktidar alanını güçlendiriyor. Tanımı yapılamayan bir belirsizliğe hazırlanmaya çalışıyor.
Her ülke, güç alanlarını yeniden keşfediyor. Kimi coğrafya kimliğine ve ortaklıklarına, kimi ırkçılığa, kimi askeri güce yatırım yapıyor. Hangi alanda güç inşa edebiliyorlarsa oraya yöneliyorlar. Artık her ülke vesayetle, himaye ile, ittifak üyelikleriyle ayakta kalamayacağını biliyor.
TÜRKİYE BİR ÇOK ÜLKEDEN HAZIRLIKLI
ABD’ye bakın, Rusya ve Çin’e bakın, Hindistan ve Almanya’ya bakın hepsi kendi güç havzasına yöneldi. Türkiye, buna en erken başlayan ülkelerden biridir.
Bu yüzden Türkiye’nin Selçuklu/Osmanlı geçmişini bugüne taşıması, coğrafyasının her köşesiyle ilgilenmesi, Cumhurbaşkanlığı sistemine geçmesi, savunma alanına olağanüstü ağırlık vermesi, ikili ve çok boyutlu ilişkilerini yeniden tanımlaması, tehdit ve güç kavramlarını yeniden yorumlaması bundandır.
GÜÇLÜ LİDERLER ÇAĞI VE DÜNYAYI PEŞİNDEN SÜRÜKLEYEN ÜÇ LİDER.
Bunların yanı sıra; güçlü liderlerin başını çektiği, yönettiği, şekillendirdiği yeni bir dünya oluşuyor. Devletler, kurumlar, siyasi söylemler, politik hesaplar, yerleşik sistem liderlerin gerisine düştü. Önceden liderler yerleşik sisteme göre şekil alırdı, yeni dönemde yerleşik sistemler liderlere göre biçimleniyor. Bu alanda en çarpıcı örnekler Erdoğan, Putin, Trump’ın siyasi yürüyüşü, politik karakteridir.
Bugünün dünyasında üç güçlü lider dünyanın bütün gündemini belirliyor. Bunlara Çin ve Hindistan devlet başkanlarını da eklemeliyiz. Şüphesiz Erdoğan, içerideki bütün kirli kampanyaya, siyasi körleştirmeye, zihinleri bulandırmaya dönük fırtınalara rağmen, tarih ve coğrafya inşa edici bir rol oynuyor.
Kıskançlıktan çatlasalar da bu böyledir.
İÇERİDE TARİHİ ISKALAYANLAR!
BM Zirvesi’nden Trump’ın bir sözünü de hatırlatalım: “Gelecek küreselcilerin değil, vatanseverlerin olacaktır.”
“Küreselcilerden ihale kapma yarışına giren içerideki mandacılar”a duyuruluyor. “Türkiye’yi durdurmak” için içeride cephe kuranlar her büyük yükselişte yanlış adrese oynayanlar gibi silinip gedeceklerdir.
Onlar büyük hayaller kurarken aslında tarihi ıskaladılar!
İyi Parti, Saadet Partisi ve CHP’nin vatanseverleri ‘iç işgalci’ cepheden ayrılın!
04:002/10/2019, Çarşamba
G: 2/10/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Hiç bir siyasi öncelik, hiçbir siyasi hesap ya da kimlik Türkiye’nin üstünde olamaz. Hiçbir siyasi oluşum, milletimizin yüzlerce yıldır yürüdüğü yoldan daha öncelikli, daha kıymetli, daha saygın değildir.
İyi Parti, Saadet Partisi ve CHP’nin vatanseverleri ‘iç işgalci’ cepheden ayrılın!
İyi Parti, Saadet Partisi ve CHP’nin vatanseverleri ‘iç işgalci’ cepheden ayrılın!
25 Eylül, Çarşamba
Bu yüzden “Türkiye Ekseni” diye bir mücadelemiz var.
Dünyanın geçirdiği tehlikeli değişim ve güç kaymaları, Türkiye’nin yakaladığı yeni yükseliş ve kuruluş mücadelesi, bu “eksen” dışındaki kimlikleri etkisizleştiriyor.
“TÜRKİYE EKSENİ” İLE “ÇOKULUSLU EKSEN”ARASINDA TERCİH ZAMANI..
Bu, yeni bir durum, bütün siyasi söylemleri ve ezberleri değişime zorluyor. Çok daha önemli, çok daha vahim gerçekleri önümüze sürüyor. Hiçbir siyasi şov ya da siyasi körlük bu gerçeklerin üstünü örtemez, örtememeli.
“Masum söylemler” arasına kamufle edilmiş “dışarıdan” öncelikleri bir bir tespit edip tavır almak bir vatan burcudur.
Bugün siyaset de, siyasi oluşumlar da, bireysel duruşlar da “Türkiye Ekseni” ile “Çokuluslu Eksen” arasında bir tercihle karşı karşıya.
“İÇ İŞGALCİ CEPHE”İNŞA EDİYORLAR!
Gezi olaylarından bu yana, iki eksen arasındaki çatışma çok daha belirginleşmiş, “Çokuluslu Eksen”in müdahaleleri çok daha agresifleşmiş, buna karşı “Türkiye Ekseni” tam bir milli direnç haritası oluşturmayı başarmıştır.
“Dışarıdan Çevreleme” ve “İçeriden Kuşatma” diye yeni kavramlarımız var. “Çokuluslu Müdahale” ve “İç İşgalci” gibi tanımlanmış tehditler var. “İç işgalci cephe” inşa etmeye dönük çalışmalar var.
Siyasi partileri terör örgütlerini, bazı STK’ları, her siyasi kimlikten insanı bu cephede toplamaya dönük sistematik bir çalışma, bir siyasi mühendislik var.
LİBERALİNDEN İSLAMCISINA, IRKÇISINDAN MUHAFAZAKARINA..
“Türkiye’yi durdurma” diye bir uluslararası kampanya var ve içeride bu amaçla kurulmuş bir cephe var. Liberalinden İslamcısına, milliyetçisinden solcusuna, ırkçısından muhafazakarına bir çok kesimi bu cepheden toplayan bir çokuluslu irade var.
Bu iradenin de, cephenin de hedefi Türkiye.. Sinsi sinsi, başka aşka kimlikler altında her alanda örgütlenen; siyasetten medyaya, sermayeden sivil alanlara kadar yayılan bir “iç işgalci yapı” var.
Bu ülkede hiçbir şey “iç politika” ile sınırlı değil. Türkiye’nin her tartışması, her kavgası, her hayali, her direnişi bölgeseldir, küreseldir.
“FIRAT’IN DOĞU’SUNAG İRMEYİN” SÖZÜ,PKK’NIN, ABD’NİN,İÇ İŞGALCİLERİN SESİ
Gezi olaylarında “İstanbul Havalimanı ve Kanal İstanbul’u iptal edin” diyenler ABD’nin ve Avrupa’nın sesiydi.
15 Temmuz’da köprüyü kapatıp Avrupa ile Anadolu’yu birbirinden ayırmak isteyenler, ABD ve Avrupa’nın terör örgütüydü.
Bugün “Fırat’ın Doğu’suna girmeyin” diye toplantılar yapanlar PKK’nın sesi, ABD’nin sesi, İsrail’in sesidir. Bu bir “iç işgalci” sestir!
Bu yüzden de adına “Millet İttifakı” dedikleri, milletle ve ülkeyle hiç bir aidiyeti olmayan, tamamen mandacı, PKK’nın önünü açmaya ayarlı yapıda bulunup da kendini Türkiye’ye ait hisseden herkes bir an önce o cepheyi terk etmeli.
PKK İLE UZANTILARI,FETÖ İLE KRİPTOLARI VE DİRENİŞ KALELERİ
Millete, milletin yüzyıllarına ve geleceğine savaş açanların kurduğu, Suriye ve Türkiye’yi içine alan bir “harita” projesinin parçası olan bu yapıdaki İyi Parti, Saadet ve CHP’nin vatanseverleri“Türkiye Ekseni”ne dönmeli.
Orada sadece HDP ve PKK ile uzantıları, FETÖ ve kriptoları, kafadan ABD ve İsrail’e bağlı olanlar, mandacılar kalmalı.
Çokuluslu eksen, her siyasi partiye, oluşuma ve terör örgütüne yeni roller, ihaleler dağıtıyor. Çünkü zaman hızlandı, kurşunlar namluya sürüldü. Selçukludan bugüne gelen siyasi damar, direniş kalelerini kurdu, safını seçmesi için herkese tanınan sürenin sonuna gelindi.
ABD’DEN “AFERİN”, HDP’DEN “OY ALMA” HESABI YAPANLAR TÜRKİYE’YE ASLAN KESİLİYOR..
CHP’liler “Suriye toplantısı” yapıyor. Adı Suriye toplantısı ama HDP ve PKK’nın tiyatrosuna dönüyor. ABD ve İsrail’in bölgemize yönelik işgal sesine dönüyor.
“Türkiye Fırat’ın Doğu”suna girmesin” çağrısı yapılıyor. ABD’den “aferin”, HDP’den “oy” hesabı yapanlar “Türkiye’ye aslan kesiliyor. “Fırat’ın Doğu’suna girme, Afrin’e girme, 15 Temmuz tiyatro” diyenler, PKK ve FETÖ’nün öfke seline teslim oluyor, tam bir “iç işgalci” tavır alıyor.
Onlar yarın, “Suriye’nin kuzeyindeki koridorun aynısı Türkiye’nin güneyinde de oluşturulmalı” diye lobi yapacaklar, ortam hazırlayacaklar, siyasi körlük operasyonları için kullanılacaklar.
TÜRKİYE AFRİN’E GİRDİĞİ GİBİ FIRAT’IN DOĞU’SUNA DA GİRECEK
Şimdilik “Fırat’ın Doğu’suna operasyonu engellersek, ya da ABD ve PKK’ya zaman kazandırırsak kardır” diye konumlandırıldılar. Zamana oynuyorlar. ABD talimatıyla, PKK talimatıyla, Suud ve BAE fonlarıyla oynuyorlar.
Türkiye Afrin’e girdiği gibi Fırat’ın Doğu’suna da girecek. Bırakın ABD’yi bu, içeriden bile engellenemeyecek. Çünkü bu müdahaleyi yapmamanın, Türkiye’nin parçalanmasına giden en önemli adımın önünü açacağını hepimiz biliyoruz.
Türkiye coğrafyanın her köşesinde olacak, bu ülkeyi korumak için yapılması gereken her şey yapılacak. Türkiye’nin buna gücü de var, aklı da var, yüzyıllarda dayanan jeopolitik bilinci de var.
ERDOĞAN’DAN BİR ÇAĞRI, BİR VAAT: MİLLİ EKSENDE BULUŞALIM. BİR GECE ANSIZIN GELEBİLİRİZ
Bu ülkenin sınırlarının sıfır noktasında savunulamayacağını biz yüzyıllardır biliyorduk. Şimdi bir kez daha gördük.
“Önce milletim demeyen hiç kimsenin bu kutlu kurumun çatısı altında yer almaya hakkı olmadığını düşünüyorum. Terörle arasına mesafe koyan tüm kesimleri milli meselelerde ortak paydada buluşmaya davet ediyoruz” diyen Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “Bir gece ansızın gelebiliriz” sözünü “geliyoruz” diye anlayın siz!
Burada bir çağrı bir de vaat var.
Çağrı, İyi Parti, Saadet ve CHP’nin vatanseverlerine:
“İç işgalci” cepheden ayrılın, “Türkiye Ekseni’ne katılın.
Vaat ise, “iç işgalci”lere: Zahmet etmeyin biz oraya geliyoruz…
Fırat’ın Doğusu’na müdahale: O “bir gece ansızın” çok yakın.. * Dışarıdan “çevreleyenler”in, “iç işgalci”lerin tek hedefi koridor! * Erdoğan’ın son çağrısı bu: Harita planları sıfırlanacak.. * ABD: “Türkiye girerse çıkmak zorunda kalırız”
04:004/10/2019, Cuma
G: 4/10/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’nin Fırat’ın Doğu’suna müdahalesi en yalın haliyle meşru müdafaadır. Hiçbir ülke, hiçbir devlet ya da güç, bu meşru müdafaanın önüne geçecek gerekçeye sahip değildir.
* Fırat’ın Doğusu’na müdahale: O “bir gece ansızın” çok yakın.. * Dışarıdan “çevreleyenler”in, “iç işgalci”lerin tek hedefi koridor! * Erdoğan’ın son çağrısı bu: Harita planları sıfırlanacak.. * ABD: “Türkiye girerse çıkmak zorunda kalırız”
* Fırat’ın Doğusu’na müdahale: O “bir gece ansızın” çok yakın.. * Dışarıdan “çevreleyenler”in, “iç işgalci”lerin tek hedefi koridor! * Erdoğan’ın son çağrısı bu: Harita planları sıfırlanacak.. * ABD: “Türkiye girerse çıkmak zorunda kalırız”
27 Eylül, Cuma
Çünkü Fırat’ın Doğu’su sadece terör, PKK meselesi değildir. Türkiye için en büyük ve en yakın tehdittir. Irak ve Suriye örneklerinden sonra bu tehdidin ne olduğu konusunda tartışmaya bile mahal yoktur.
“Hayır” demek isteyecek bütün ülkelerin, bugüne kadar oradaki savaş ve Türkiye’ye saldırı hazırlıklarına söz etmesi gerekirdi. Tam tersine onlar, açık biçimde Türkiye’yi hedef alan bu tehdidin büyümesine destek verdiler.
Suriye’nin kuzeyindeki terör koridoruna destek veren ülkelerin tamamı, bu tehdidin yüzde biri kendi sınırlarında ortaya çıksaydı acaba ne yapardı?ABD, Fransa, İsrail ne yapardı? Sadece bu sorunun cevabı her şeyi açıklamak için yeterlidir.
BİR GÜN BİLE BEKLEYEMEYİZ! HARİTA TASLAKLARI SIFIRLANMALI.. İNTİHAR ANLAMINA GELSE BİLE..
Buradan hareketle Türkiye, sınırlarının sıfır noktasında yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi” inşasına bir gün bile tahammül edemez. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dediği gibi Türkiye’nin bir gün bile gecikecek lüksü yok.
Bu jeopolitik müdahale, Türkiye’nin geleceğini belirleyecektir. Coğrafyaya dönük bütün harita taslaklarını sıfırlayacaktır. Sadece Suriye ile sınırlı değil, bütün bölgede hesapların yeniden yapılmasını zorlayacaktır.
İran sınırından Akdeniz’e, Ege’den Karadeniz’in batı kıyılarına kadar, “dışarıdan çevreleme”ye, CHP-HDP ekseninde oluşturulan cephe ile “içeriden müdahale”ye karşı da en güçlü müdahale olacaktır.
İki yıldır; “İntihar anlamına gelse de, bedeli ne olursa olsun” bu müdahaleyi savunduk. Çünkü durum, Selçuklu’dan günümüze, milletimizin coğrafya inşa edişi ile ilgili, bağlantılıydı. Haçlı Savaşları’ndan Birinci Dünya Savaşı’na kadar Anadolu ve çevresinde verdiğimiz mücadelenin tamamının parçasıydı.
BAŞKAN ERDOĞAN’IN SON ÇAĞRISI: “BİR GECE ANSIZIN” YAKIN OLMALI..
Cumhurbaşkanı Erdoğan, yaklaşık iki yıldır, defalarca müdahale yönünde konuşmalar yapmış, “bir gece ansızın gelebiliriz” demiş, ABD ile işbirliği anlaşmalarının hiçbirine güvenmemiş, sonuç da bu güvensizlik ekseninde olmuştur.
Erdoğan’ın her konuşması içeride etkisizleştirilmek istenmiş, bu konuda kamuoyu oluşmasının önüne geçilmiştir. Erdoğan, son konuşmasında, bu konuda milli bir duruş, dayanışma çağrısı yaptı. Bu çağrı, artık son noktadır.
Savunma Bakanı Hulusi Akar’ın dünkü açıklaması da artık bütün seçeneklerin tükendiğinin ilanıdır. Akar’ın, “Güvenli bölgenin tesisi konusunda maalesef beklentilerimizin çok gerisinde kaldık. Her ihtimale karşı hazırlıklarımızı tamamladık. Planlarımız hazır. Bunu herkes bilmeli” ifadesi de son noktadır.
DIŞARIDAN “ÇEVRELEYENLER”İN, “İÇ İŞGALCİ”LERİN TEK HEDEFİ KORİDOR!
DışarıdaABD ve müttefikleri, Suriye’de PKK ve DEAŞ (artık anlamı kalmadı), coğrafyada BAE ve Suud ekseni, müdahaleye engel olmak, zaman kazanmak, bu arada askeri yığınağı tamamlamak için çabalayıp durdu.
Türkiye ne zaman müdahaleye hazırlansa hep yeni tekliflerle gelindi, ama bu tekliflerden bir tanesine bile bağlı kalınmadı. Bugüne kadar verilen sözlerden bir tanesi bile tutulmadı. Tutulmayacaktı, bu biliniyordu.
İçeride, CHP-HDP ekseninde kurulan ittifakın öncelikli amacı iç politika ya da seçimler değil, bu koridorun tamamlanmasıdır. Ona göre konumlandırıldılar, ona göre hareket ettiler, PKK-ABD ekseninden çıkmadılar.
İçerideki siyasi hedefleri bile “Çokuluslu Cephe”nin Türkiye ve bölge projelerine göre biçimlendirildi. Erdoğan’a karşı tek çatı altında birleşmelerinin tek sebebi bu! Sadece, “Kim onları bir araya getirdi” sorusunun cevabı bütün hesapları açık ediyor.
AK PARTİ’DEN KOPARILIP GÖREVLENDİRİLEN”LER…
AK Parti’ye yönelik eleştirilerin, kopuşların, yeni siyasi arayışların tamamı da bu çerçevede bir “görevlendirme”yle alakalıdır. “Yüksek siyaset”, “dava” söylemlerin arkasına gizlenen bir çokuluslu hesap var. Dikkat edin bunlardan hiçbiri, doğrudan ülkemizi tehdit eden, ABD/İsrail dizaynı bu hazırlıklara tek cümle ile karşı çıkmadılar. Çıkamazlardı zaten.
Bu yüzden ısrarla; CHP’nin vatanseverlerine, İyi Parti ve Saadet’e çağrılar yapıyoruz. Bu mesele iç politikanın çok ötesinde, “Türkiye’yi durdurma” meselesidir ve bu siyasi körlükten kurtulmak zorundayız…
ABD: “TÜRKİYE GİRERSE ÇIKMAK ZORUNDA KALIRIZ” HİÇBİR ÜLKE MÜDAHALEYE KARŞI DURAMAYACAKTIR..
Hiçbir ülke, ABD dâhil, Türkiye’nin müdahalesine açıktan karşı duramaz. ABD’nin orada hiçbir meşruiyeti yok. Ama Türkiye için bu, vatan savunmasıdır. Orada “devletten devlete savaş” hazırlıkları yapılmaktadır. Bu hazırlıkların bir adım sonrası “Türkiye Cephesi” açmaktır.
Yine dün The Wall Street Journal gazetesi, “Türkiye’nin Suriye’nin kuzeyine müdahale ihtimali çok yüksek. Böyle bir durumda ABD askerlerine çekilmekten başka seçenek kalmayabilir” diye yazdı. Mesele budur.
IRAK KARIŞTI. LÜBNAN’DAN YEMEN’E HER YER KARIŞIR. KENDİMİZİ GÜVENCEYE ALALIM.
Dün Irak’ın hemen her şehrinde sokak gösterileri ve çatışmalar başladı. İran-Suud ya da Fars-Arap çatışması, bütün ülkeye yayılıyor. Suriye’de her an güneyden bir müdahaleyle, bütün savaş hesapları sıfırlanabilir.
Basra Körfezi’ndeki ABD-İsrail ile birlikte Suudi-BAE’nin İran’la gerilimi Irak’tan Suriye’ye, Lübnan’dan Yemen’e bütün bölgeyi yakacak hal alabilir.
Bir sabah uyandığımızda bütün ezberlerimizi boşa çıkaracak sarsıntılara yakalanabiliriz. Böyle bir belirsizlikte, Türkiye’nin derhal kendini güvenceye alması artık ertelenemez.
Caydırıcı gücümüz ortada. Oynanan tiyatro ortada. Yapılması gereken ortada. Tehdit de çözüm de ortada. Doğru olan ne ise ortada.
EN ZOR ANDA DOĞRU KARARI VERMEK. BİZ GELECEĞİ HEP BU ŞEKİLDE KURTARDIK.
Anadolu’ya geldiğimiz günden beri, tarihin en zor anlarında doğru ve zor kararlar vererek geleceği kurtardık. Tarihi ve coğrafyayı öyle inşa edip biçimlendirdik.
Cumhuriyet dönemi Kıbrıs müdahalesi Birinci Dünya Savaşı sonrasının en ciddi jeopolitik hamlesiydi. Anlamını bugün daha iyi görüyoruz. 15 Temmuz sonrası Fırat Kalkanı ve sonrasında Afrin müdahalesi, benzer bir jeopolitik müdahaledir.
İran sınırından Akdeniz’e uzanan “harita”nın Akdeniz kapısı kapatılmış, Pençe Harekâtı ile Doğu kapısı da kapatılmaktadır.
MALUM CEPHEYİ HEM DIŞARIDAN HEM İÇERİDEN ÇÖKERTMEK İÇİN..
İşte şimdi, Fırat’ın Doğu’suna müdahale ile yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi” dağıtılacaktır, dağıtılmalıdır. Bu ise, en büyük jeopolitik müdahale olacaktır. Türkiye’nin buna gücü vardır.
Sadece sınırdaki cephe değil, dışarıdaki “çevreleme” ile “iç işgalci cephe” de dağıtılacaktır.
Göstermelik bir müdahale değil, esaslı bir çözüm için, bütün harita hesaplamalarını sıfırlamak için, Selçuklu’dan Cumhuriyet’e uzanan çizgiyi devam ettirmek için müdahale gerekiyor.
Fırat’ın Doğusu: Hazırlık bitti… Artık bir gün gecikme intihardır! Yoksa ‘2. Koridor’ Türkiye’de açılır. * Kimse bize ABD çıkarlarını, İsrail önceliklerini, İngiliz hesaplarını pazarlamasın! * Hiçbir güç bu müdahaleye açıktan karşı duramayacak.
04:007/10/2019, Pazartesi
G: 7/10/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Artık an meselesi, gün veya saat meselesi. Fırat’ın Doğu’suna, o terör koridoruna, o “çokuluslu cephe”ye müdahale için operasyon başlamak üzere. Türkiye’nin gücü bir kez daha harekete geçmek üzere.
* Fırat’ın Doğusu: Hazırlık bitti… Artık bir gün gecikme intihardır! Yoksa ‘2. Koridor’ Türkiye’de açılır. * Kimse bize ABD çıkarlarını, İsrail önceliklerini, İngiliz hesaplarını pazarlamasın! * Hiçbir güç bu müdahaleye açıktan karşı duramayacak.
* Fırat’ın Doğusu: Hazırlık bitti… Artık bir gün gecikme intihardır! Yoksa ‘2. Koridor’ Türkiye’de açılır. * Kimse bize ABD çıkarlarını, İsrail önceliklerini, İngiliz hesaplarını pazarlamasın! * Hiçbir güç bu müdahaleye açıktan karşı duramayacak.
30 Eylül, Pazartesi
Bin yıldır bu topraklarda ne yapıyorsak yine yapacağız. Tarihin en ağır bunalımlarından hangi akılla çıkmışsak o aklı yine devreye sokacağız.
Masamıza “harita taslakları” koyanların masası devrilecek. Bize rağmen, bize karşı, bizi vurmaya ve yaralamaya, tarih ve coğrafya dışına itmeye, Anadolu içlerine hapsetmeye ayarlı hesaplar bir kez daha bozulacak.
BUNA GÜCÜMÜZ VAR,AKLIMIZ VAR, YETENEĞİMİZ VE TECRÜBEMİZ VAR
Türkiye cephesi açmak için Suriye savaşı çıkaranların, Irak ve Suriye’den sonra Türkiye’yi vurmayı planlayanların, bu amaçla “dışarıdan çevreleyip”“içeride cepheler” kuranların, sınırımızın sıfır noktasına devasa askeri yığınaklar yapıp içeriden oyalamaya çalışanların defterleri dürülecek.
“Coğrafya ve tarih biçimlendirme”ye dönük yeni ve çok güçlü bir adım atılacak. Suriye’nin kuzeyinde inşa edilen, tek amacı Anadolu’yu küçültmek olan büyük hazırlığa müdahale edilecek.
Buna gücümüz var, aklımız var, yeteneğimiz var, tarihten aldığımız can yakıcı dersler var, askeri ve siyasi tecrübemiz var, coğrafya kimliğimiz ve ülke bilincimiz var. En önemlisi de Anadolu savunması, vatan savunması diye aşındırılamaz bir kimliğimiz var.
SABIR BİTTİ, UYARILAR BİTTİ, HAZIRLIK BİTTİ ARTIK BİR GÜN BİLE GECİKMEK İNTİHARDIR!
Artık bir gün bile ertelemek mümkün değildir. “İntihar anlamına gelse bile müdahale edilmelidir” diyorduk. Şimdi “gecikme intihar”dır. Vazgeçmek, ertelemek, ihmal etmek, başka teklif ve pazarlıklarla oyalanmak bu ülkeyi de geleceğini de imhadır.
Sabır bitti, uyarı bitti, hazırlık bitti. Müttefiklere güven bitti, tiyatro bitti. Milletimizi, ülkemizi içeriden uyutma, hareketsiz bırakma ve sonrasında çaresizce teslim olmaya ayarlı bütün senaryolar buraya kadardı, bitti.
Hiçbir ülke, gözünün önünde büyüyen, kendisini vuracağı belli olan bir tehdidin daha da büyümesine göz yummaz, yumamaz. Aynı durum ABD için, İngiltere ve Fransa için, İsrail ya da Rusya için söz konusu olsa ne yaparlardı?
Hangisi susar, hangisi iç politika manevralarıyla oyalanabilir, hangisi “benim sınırımın dışında” diyerek seyrederdi.
SIFIR NOKTASINDA SAVUNMA OLMAZ. YARIN O SAVAŞ ANADOLU’YA TAŞINIR.
Hiçbir ülke kendini sınırının sıfır noktasında savunamaz. Hele bizim coğrafyada, güneyimizde, Suriye ve Irak’ta büyüyorsa bu tehdit, asla sınırımızın sıfır noktasında savunma kurulamaz.
Bunu yaparsak, o savaş yarın Kahramanmaraş’a, Sivas’a, Anadolu içlerine taşınacaktır. Çünkü savaşı dışarıda durduramıyorsanız içeride yüzleşeceksiniz demektir.
Bugün sınırlarımızın diğer tarafındaki tehlikeyi durduramazsak, yarın Anadolu içlerinde vatan savunması yapmakla yüz yüze kalacağız demektir.
KORİDOR TÜRKİYE İÇİNDE KURULUR, O HARİTALAR TÜRKİYE İÇİN ÇİZİLİR..
Bugün; Irak’ta olduğu gibi, Suriye’de de “Çekiç Güç” benzeri bir yapılanmaya boyun eğersek, onu normalleştirirsek, yarın aynı “Çekiç Güç” modeli Türkiye’nin güney bölgelerinde, bizim topraklarımızda kurulacak demektir.
Bugün Suriye’nin kuzeyindeki “terör koridoru”nu boşa çıkaramazsak yarın aynı koridor Türkiye’nin güneyinde, bizim topraklarımızda da kurulacak. Bugün Suriye’de harita çizenler, işte o gün Türkiye içinde haritalar çiziyor olacak.
Bunları öngörmek için çok çaba harcamaya gerek yok. Dünyanın güç hareketliliğine, coğrafyanın değişimine ve krizlerine, Türkiye’yi durdurmaya dönük küresel ölçekte çabalara bakan herkes aynı şeyleri söyleyecektir.
KİMSE BİZE COĞRAFYA,TARİH DERSİ VERMESİN!
Kimse,Haçlı Savaşları’nı, Birinci Dünya Savaşı yıkımlarını, İstiklal mücadelesini yaşamış bu ülkeye tarih dersi, coğrafya dersi vermesin.
Kimse, dünya savaşı döneminde coğrafyamızın her köşesinde adım adım mücadeleler vermiş bu ülkeye, terör örgütleri aklıyla, bir yıl sonrasını göremeyen siyasi parti aklıyla ayar vermeye kalkışmasın.
Kimse, bin yıldır bu topraklarda harita biçimlendirip tarih inşa eden bu millete, tehdidin ne olduğunu, çözümün ne olduğunu, hangi akılla hareket etmesi gerektiğini öğretmeye kalkmasın.
KİMSE BİZE ABD ÇIKARLARINI,İSRAİL ÖNCELİKLERİNİ, İNGİLİZ HESAPLARINI PAZARLAMASIN!
Kimse bize ABD çıkarlarını, İsrail önceliklerini, İngiliz hesaplarını pazarlamasın. Kimse bizi İran-Suud denklemine sokup siyasi körlüğe sürüklemeye çalışmasın.
Bize Orta Asya kapılarını kapatanların, o coğrafya ile kara bağlantımızı kesenlerin, güneyimizde yeni duvarlar örmesine, Arap/İslâm dünyası ile bütün bağlarımızı kesmesine, bizi coğrafyada yalnızlaştırmasına, Anadolu’ya hapsetmesine izin vermeyeceğiz.
Bunu yaptıktan sonra Suriye ve Irak’ın kuzeyinden vurmasına, Akdeniz ve Ege’den çevrelemesine, Yunanistan’dan Romanya’ya kadar Batı’dan sıkıştırmasına izin vermeyeceğiz.
SURİYE’DE EN BÜYÜK OYUN TÜRKİYE’YE KARŞI OYNANIYOR
Suriye savaşı artık Suriye meselesi değil. Çoktan bir dünya savaşına dönüştü. Şimdi orada en büyük oyun ülkenin kuzeyinde, Türkiye’ye karşı oynanıyor. İçerideki lobi ve çıkar gruplarının, göbeğinden dışarıya bağlı olanların, HDP ve FETÖ kriptolarının bu oyunu tamamlamasına da izin vermeyeceğiz.
Kıbrıs müdahalesi neyse Fırat’ın Doğu’suna müdahale odur. Hatta birçok açıdan daha da önemlidir. Çünkü doğrudan Anavatan’ı hedef almaktadır. Çünkü yüz yıl sonra başlayan “Türkiye Yükselişi”ni açıktan hedef almaktadır.
Fırat’ın Doğu’suna müdahale etmeden bu yükseliş devam edemez. Yüz yıl sonra bu ülkenin önüne açılan bütün kapılar kapanır. Ardından Akdeniz ve Ege’den baskılar gelecektir. Çünkü hepsi tek bir ortak projedir.
İRAN SINIRINDAN AKDENİZ’E KADAR BÜTÜN GÜNEYİMİZİ KUŞATIYORLAR..
Fırat’ın Doğusu terörle sınırlı, etnik meseleyle alakalı değil. Doğrudan bir ABD, Batılı istila, işgal söz konusudur. İran sınırından Akdeniz’e kadar bütün güneyimizin kuşatılması söz konusudur.
Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonlarıyla Akdeniz kapısını kapattık. Irak’ın kuzeyinde devam eden Pençe Harekâtı ile Doğu kapısı da kapatılıyor. Ama yüzlerce kilometrelik bir cephe önümüzde duruyor. Buna müdahale etmek bu ülkeye aidiyet hisseden herkesin boynunun borcudur.
HİÇBİR GÜÇ TÜRKİYE’YE AÇIKTAN KARŞI ÇIKAMAZ
Hiçbir ülke, hiçbir güç, Türkiye’nin bu müdahalesine açıktan karşı duramayacak. ABD bile, İsrail bile, onların ortaklarıSuud ve BAE bile.
Bileklerimiz güçlü, zihnimiz duru, hafızamız güçlüdür. Yüzlerce yıllık o akıl harekete geçmiştir. Hiçbir gücün bunun önünde duramayacağını, tarihin akışını değiştiremeyeceğini göreceğiz.
Bugüne kadar hep bu aklı kullanarak gedik. Öyle devam edeceğiz. Yine bu akılla Fırat’ın Doğusuna müdahale edeceğiz. Çünkü bu, geleceğin Türkiye’sinin çağrısıdır.
ERDOĞAN YÜZYILLARIN DİLİNİ KULLANIYOR. FIRAT’IN DOĞUSU BİR BEKÂ MESELESİDİR..
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın tarihin derinliklerinden, Selçuklu’dan, Osmanlı’dan süzülüp gelen ve Türkiye’nin siyasi genetiğine hitap eden sözleri bütün bu gerçekleri açıklıyor. Ama bakıyorum garip, belirsiz bir el, bu cümleleri bile etkisizleştirmeye çalışıyor. Bir gizemli müdahale burada bile kendini hissettiriyor.
Fırat’ın Doğusu beka meselesidir. Kendini Türkiye’ye ait hisseden herkes için bir iç meseledir. Çok yakın ve çok büyük bir tehdittir. Dışarıdaki “çevreleme”ye, içerideki “cephe”ye rağmen bu adım atılacak, o büyük oyun bozulacaktır.
Allah milletimizin ve ülkemizin yardımcısı olsun ve zafer nasip etsin.
.*Bismillah! *Fırat’ın Doğu’sundaki o kuşatma yarılacak.. *Artık “terör kuşağı” yok, Türkiye kuşağı olacak. *ABD ve İsrail bayrakları ile ayar verenler nerede? * Erdoğan bir nasiptir. Zafer milletimizin..
04:0010/10/2019, Perşembe
G: 10/10/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Bismillah..Başladık..
Dün itibariyle Fırat’ın doğusunda bütün hesaplar sıfırlandı.
Masalar devrildi. Bütün harita planları çöp oldu.
*Bismillah! *Fırat’ın Doğu’sundaki o kuşatma yarılacak.. *Artık “terör kuşağı” yok, Türkiye kuşağı olacak. *ABD ve İsrail bayrakları ile ayar verenler nerede? * Erdoğan bir nasiptir. Zafer milletimizin..
*Bismillah! *Fırat’ın Doğu’sundaki o kuşatma yarılacak.. *Artık “terör kuşağı” yok, Türkiye kuşağı olacak. *ABD ve İsrail bayrakları ile ayar verenler nerede? * Erdoğan bir nasiptir. Zafer milletimizin..
3 Ekim, Perşembe
O derin feraset, o akıl, jeopolitik bilinç, medeniyet ve kimlik bir kez daha harekete geçti. Bir kez daha bugüne geldi. Bir kez daha dünya siyasi tarihine müdahale etti.
TÜRKİYE’YE EFELENENLER, ABD-İSRAİL BAYRAĞIYLA ‘AYAR’ VERENLER NEREDE?
Türkiye’ye efelenenler, tehditler savuranlar, şantaj yapanlar şimdi nerede?
ABD bayrağı sallayarak, İsrail bayrağı sallayarak bu büyük millete 'ayar vermeye', 'had bildirmeye' kalkışanlar nerede?
Yüzyıllardır bütün coğrafyayı birleştiren, hep birlikte “Bir büyük milletiz” diyerek hareket eden, bu kadim topraklara yönelen bütün saldırıları göğüsleyen, Haçlıları Anadolu’ya gömen, 1. Dünya Savaşı’nda coğrafyanın her karış toprağında can veren, ağıtlar bırakan, hiçbir zaman ağlamayan, derdini söylemeyen, sadece mücadele eden bu milleti oyuncağa çevirmek isteyenler nerede?
İSLAM İÇİN, MİLLETİMİZ İÇİN, COĞRAFYAMIZ İÇİN..
Selçuklu’yu doğuran, Osmanlı’yı Avrupa içlerine taşıyan, İslam’ı bütün iklimlerde savunan, “Yanımda kim var” diye bakmadan öne atılan bu milleti ABD sopasıyla, Fransız sopasıyla, İsrail sopasıyla dövmeye kalkışanlar nerede?
Tarih boyunca İslam için, milletimiz için, coğrafyamız için mücadele ettiğimiz kim varsa, hepsiyle birlikte bizi köşeye sıkıştırmaya, diz çökmeye, teslim olmaya zorlayanlar nerede?
Irak’ı parçalayan, Suriye’yi parçalayan, Türkiye’yi de parçalayacağını sananlar, o ucuz hesabı yapanlar, Türkiye’yi “Suriyeleştirmek” isteyenler nerede?
BÜTÜN YÜKSELİŞLER ANADOLU’DA BAŞLAR! BÜTÜN HESAPLAR ANADOLU’DA SIFIRLANIR!
Bin yıldır bütün yükselişlerin Anadolu’dan başladığını, bütün hesapların bu topraklarda bozulduğunu unutanlar, Türkiye’nin yeni yükselişini kavrayamayanlar, bu ülkenin sabrını yanlış yorumlayanlar nerede?
Akdeniz’den, Ege’den, Suriye’nin kuzeyinden çevrelemek isteyenlerin hesapları da, ABD’nin 'terör koridoru' projesi de, İsrail’in 'ikinci İsrail' planı da, Türkiye’yi 'güneyden kuşatma' girişimleri de çöktü. Bu çöküş bugün Fırat’ın doğusunda. Yarın Akdeniz’e ve Ege’ye doğru genişleyecek.
ARTIK TERÖR KUŞAĞI OLMAYACAK.BARIŞ KUŞAĞI, TÜRKİYE KUŞAĞI..
İran sınırından Akdeniz’e kadar “Türkiye Cephesi” kuracak, sonra da burayı Türkiye ve bütün bölgeye saldırı için ana karargah olarak kullanacaklardı.
İran sınırından Akdeniz’e kadar, 'terör kuşağı'nı güvenlik kuşağına, 'barış kuşağı'na, 'Türkiye kuşağı'na çeviren adım dün atıldı.
Türkiye; Suriye’nin bütünlüğü için, coğrafyanın bütünlüğü için, Türkiye’nin geleceği için yapılması gerekeni yaptı. En büyük ve en yakın tehdide açık meydan okudu. ABD ve müttefiklerinin, bir terör örgütüyle Türkiye’yi köşeye sıkıştıramayacağını bir kez daha dünyaya ilan etti.
Bu müdahaleyle, Suriye savaşını başlatma gerekçesi tamamen ortadan kalktı. Ülkenin üçte birini işgal edenler, bu savaşı Türkiye için çıkarmıştı. Çünkü Suriye savaşı Türkiye cephesini açmak için planlanmıştı.
ONLAR HARİTA İLE GELMİŞLERDİ. İŞTE BU DA BİZİM HARİTAMIZ!
Rejim, muhalefet, Suriye halkının talepleri ABD ve müttefiklerinin umurunda bile değildi. Onlar ülkenin kuzeyi için bir harita hazırlamışlar, bu haritaya göre hareket etmişlerdi. Şimdi biz, başka bir harita ile yola çıkıyoruz.
15 Temmuz başarılı olsaydı haritanın Türkiye ayağı başlatılacaktı. Dün başlayan müdahale, 15 Temmuz direnişinin de devamıdır.
Onlar her türlü oyunu kurarken, gözümüzün önünde hazırlıklar yaparken, Türkiye’nin ağırbaşlılığını çok yanlış yorumladılar. Koca ülkeyi PKK/YPG’nin elinde oyuncağa dönüştürmeye çalıştılar. “Türkiye ABD ve NATO’ya bağlı, kendi başına hareket edemez” dediler.
SAYGINLIĞIMIZI ZAYIFLIĞIMIZ SANDILAR. BİN YILDIR HER GÜN BEDEL ÖDÜYORUZ. UNUTTUKLARINI HATIRLATACAĞIZ ŞİMDİ...
En büyük hesap hatasını burada yaptılar. Uluslararası sistemle saygın ilişkilerimizi bir zaaf zannettiler. Saygınlığımızı zayıflığımız zannettiler.
ABD’nin; hiçbir zaman uymadığı sözlerine hep inanacağımızı, oynadıkları tiyatronun ömrünün uzun olacağını zannettiler. İçeride kurdukları cephe ile ülkemizi felç ettiklerine inandılar.
Bu coğrafyada bin yıldır tarih inşa ettiğimizi, coğrafya biçimlendirdiğimizi, yükselişlerimizin de çöküşlerimizin de bütün coğrafyayı sarstığını unuttular.
Bu milletin, en zor kararları hiç kimsenin yardım ve desteğine güvenmeden aldığını, hiçbir zaman yalvararak tarih yapmadığını, hiçbir zaman başkasının merhametiyle ayakta kalmadığını, bin yıldır bu topraklarda her gün bedel ödediğini unuttular.
Unuttuklarını hatırlatıyoruz. Bu ülkenin tehdit edilemeyeceğini bir kez daha anlatıyoruz. Yüzyıllara dayanan o siyasi aklın hafife alınamayacağını bir kez daha söylüyoruz.
COĞRAFYAYI, ŞEHİRLERİMİZİ, KUTSALLARIMIZI SAVUNUYORUZ
Çanakkale’de neysek Fırat’ın doğusunda oyuz. Yemen’de, Kanal’da, Sarıkamış’ta, Kut-ul Amare’de neysek Fırat’ın doğusunda oyuz. Hepsinde karşımızda aynı güçler, aynı düşmanlar var.
Ve biz hepsinde aynı şeyi savunuyoruz: Ülkeyi, coğrafyayı, tarihi, ortak kimliği, medeniyeti, şehirlerimizi, kutsallarımızı savunuyoruz.
Hiçbir zaman ve hiçbir şekilde coğrafya dışından gelen güçlerin, onların içerideki ve bölgedeki ortaklarının işgal ve talanına razı gelmedik. Hiçbirini hazmetmedik. Etmeyeceğiz.. Bunu bugün bir kez daha dünyaya ilan ettik.
İki yıl önce “İntihar anlamına gelse bile bu müdahale yapılmalı” derken aynı akılla hareket ediyorduk. Meselenin terörden çok daha büyük olduğunu, büyük coğrafya işgallerinin parçası olduğunu, otuz yıldır “İslam’la, Müslümanlarla Savaş”ın bir aşaması olduğunu söylüyorduk.
‘TÜRKİYE’NİN DURDURMA’ PLANI: İŞTE ŞİMDİ O KUŞATMA YARILIYOR
15 Temmuz’dan bu yana, küresel ölçekte en büyük hesaplardan biri “Türkiye’nin durdurulması” planıydı. Yüzyıl önceki gibi bir kez daha tarih dışına itme hesabıydı. İçeriden durduramadılar, dışarıdan kuşatıp durduracaklardı!
İşte o kuşatma yarılıyor. Bu sadece bir terör meselesi değil, yüzyılların meselesidir. Biz de yüzyılların meselesine göre hareket edecektik ve ediyoruz da.
Türkiye’nin Fırat’ın doğusuna müdahalesinde hiçbir meşruiyet sorunu yok! Tereddüt bile yok. Bu bir vatan savunması, Anadolu savunması, milli mücadeledir. Savaşı Anadolu içlerine taşımayı planlayanların kendi mevzilerinde avlanmasıdır.
HER TÜRLÜ KÖTÜLÜĞÜ TOPRAKLARIMIZA TAŞIDILAR
Hiçbir ülke, sınırının sıfır noktasında, doğrudan kendini hedef alan ve hızla büyüyen bir tehdide bu kadar sabırlı davranmazdı, davranamazdı. Türkiye hiçbir devletin gösteremeyeceği sabrı gösterdi.
Afganistan’da El Kaide, Taliban var diye bir ülkeyi işgal edip korkunç katliamlar yaptılar. Irak’ta "Kimyasal var" yalanıyla bir ülkeyi işgal edip yüzbinlerce insanı öldürdüler. Yalandan tehditler üreterek binlerce kilometre ötedeki ülkelere saldırdılar.
Bunları yaparken NATO müttefiki Türkiye’nin sınırlarının sıfır noktasına terör örgütleri beslediler. Dünyadaki örgütleri buraya taşıdılar. FETÖ gibi bir örgütü besleyip Türkiye’de iç savaş çıkarmaya çalıştılar. PKK ve DEAŞ’la Türkiye’de ağır terör saldırıları yaptılar. Her türlü kötülüğü topraklarımıza, sınırlarımıza taşıdılar.
TÜRKİYE’YE SÖYLEYECEK TEK CÜMLELERİ OLAMAZ!
Ne yapacaktık?
Onlar binlerce kilometre ötelere müdahale ederken bizim sınırlarımızı koruma çabamıza söyleyecek tek cümleleri yok, asla olamaz.
Gözünüzde büyüttüğünüz her tehdit, kararlı olduğunuzda küçülür. Türkiye bu bölgeleri tamamen temizleyecek. Herkes yaptığı gürültüyle kalacak. Zor oyunu bozar dönemindeyiz. Elini uzattığın yer kadarsın.
Onlar harita planlarıyla geldilerse biz de haritalarımızda sahaya indik. Onlar sömürge planlarıyla geldilerse biz de yüzyılların iddialarıyla sahaya indik.
ABD dahil, hiçbir ülke, Türkiye’nin terör kuşağına yönelik müdahalesine açıktan kaşı duramayacak, duramaz da. Bugünkü gürültüler, öfkeli açıklamalar, tehditler, şantajlar kimseyi endişelendirmesin. Bunlar sakinleşir, sessizleşir geçer gider. Ama Türkiye’nin attığı bu adımın etkisi kalıcıdır. 21. Yüzyıl boyunca devam eder.
ERDOĞAN BİR NASİPTİR. ZAFER MİLLETİMİZİN OLSUN!
Cumhurbaşkanımız Erdoğan, tarih yapıcı bir öncüdür.
Siyasi tarihimizin, kimliğimizin, medeniyetimizin, hafızamızın, coğrafya bilincimizin sesidir. Bu karar kolay alınamazdı. O bu ülke için milletimiz için, coğrafyamız için bir nasiptir!
Yüzyıllardan süzülüp gelen o sözlerden sonra, yüzyılların idrakiyle adım büyük bir adım atmıştır.
Fatih’ten Yavuz’a, Kanuni’ye, Atatürk’e, Erdoğan’a uzanan bir siyasi genetik harekete geçmiştir. Bu bir hamaset değil, tarihi gerçektir. Geçmiş de böyle yazıldı, gelecek de böyle yazılacaktır.
Zafer milletimizin olsun.
Bu harekatta emeği geçen herkes övgüye mazhardır. Çünkü hepsi büyük bir tarihin yeni sayfaları olacaktır.
. Barış Pınarı Harekâtı: Siyasi tarihin en ciddi jeopolitik müdahalesi. * “ABD, Avrupa ne der” diyenin defteri dürüldü, “iç işgalci cephe” çöktü. * Dışarıda çaresizlik, içeride dayanışma.. * Allah, Erdoğan’a güç, ordumuza zafer versin..
04:0012/10/2019, Cumartesi
G: 12/10/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Kim ne dersen desin, ne anlarsa anlasın Türkiye; “Barış Pınarı Harekâtı” ile siyasi tarihinin en büyük jeopolitik müdahalesini başlattı. İran sınırından Akdeniz’e uzanan “güneyden çevreleme”ye dönük bütün hesapları sıfırladı, yüz yıl sonra kurulan yeniden paylaşım masasını devirdi.
* Barış Pınarı Harekâtı: Siyasi tarihin en ciddi jeopolitik müdahalesi. * “ABD, Avrupa ne der” diyenin defteri dürüldü, “iç işgalci cephe” çöktü. * Dışarıda çaresizlik, içeride dayanışma.. * Allah, Erdoğan’a güç, ordumuza zafer versin..
* Barış Pınarı Harekâtı: Siyasi tarihin en ciddi jeopolitik müdahalesi. * “ABD, Avrupa ne der” diyenin defteri dürüldü, “iç işgalci cephe” çöktü. * Dışarıda çaresizlik, içeride dayanışma.. * Allah, Erdoğan’a güç, ordumuza zafer versin..
5 Ekim, Cumartesi
Kim ne kadar karşı çıkarsa çıksın, ne kadar bağırıp çağırırsa çağırsın Türkiye; hem kendi geleceğini güvence altına alacak, hem coğrafyaya yönelik harita planlarını boşa çıkaracak en ciddi kararı verdi, en büyük adımı attı.
Kim ne kadar muhalefet ederse etsin, ne kadar cehaletle bakarsa baksın Türkiye; Anadolu topraklarındaki bin yıllık siyasi tarihi yeniden diriltti. Selçuklu-Osmanlı-Türkiye Cumhuriyeti sürekliliğini bir sonraki aşamaya taşıyacak bir misyonla harekete geçti.
“ABD NE DER, AVRUPA NE DER” DİYENİN, TÜRKİYE’Yİ DURDURMAK İSTEYENLERİN DEFTERİ DÜRÜLDÜ..
İçeride kim ne tür “cephe”ler kurarsa kursun, kimler ne kadar “yeniden mandacılık” için çalışırsa çalışsın Türkiye; o tarih inşa eden, coğrafya biçimlendiren aklı bir kez daha harekete geçirmeyi bildi.
“ABD ne der, Avrupa ne der, Arap dünyası ne der, İsrail ne der” cümleleri artık sadece bir enformatik mücadele biçimiyle alakalıdır ve büyük siyasi kararlar üzerinde caydırıcı değildir. İşte bu, “Türkiye’nin yeni gücüdür”, “Türkiye’yi durdurma”ya dönük küresel planlamanın çöküşüdür.
Kim ne kadar inanırsa inansın, kim ne kadar hafife almaya çalışırsa çalışsın Türkiye; 1. Dünya Savaşı’ndan sonra ikinci kez coğrafyada yalnızlaştırılıp tarih dışına itilmeye çalışılmasına, Anadolu içlerine hapsedilip orada küçültülmesine meydan okumuş, bu hesabı yapanların tamamının defterini dürmeyi bilmiştir.
GÖRÜNEN “TERÖR” AMA ARKASINDA DÜNYA VAR..HAREKÂTLA “İÇ İŞGALCİ CEPHE”LER DE ÇÖKTÜ..
Irak ve Suriye’den, Doğu Akdeniz’den, Ege’den, Karadeniz’in batı kıyılarından sıkıştırılan, içeride “iç işgal cepheleri” ile diz çöktürülmek istenen, 15 Temmuz’la Suriyeleştirilmeye çalışılan Türkiye; devletler oyununu, güçler oyununu en iyi şekilde oynamayı bilmiş, bölgesel ve küresel güç hareketliliklerini çok iyi hesaplamıştır.
Evet, mesele terördür. Suriye’nin kuzeyinden ülkemizi vuran ve on yıllardır bu ülkeye ağır bedeller ödeten terördür. Ama arkasında bir dünya vardır. Terörü kullanan, vekâlet savaşı yöntemini kullanıp Türkiye ile savaşan, yüz yıl önceki hesaplaşmayı bugüne taşıyan, yeni yükseliş dönemini terörle ve bütün araçlarla boşa çıkarmaya çalışan bir çokuluslu cephe, bir Batılı koalisyon vardır.
TÜRKİYESİZ HİÇBİR HARİTA ÇİZİLEMEZ. TÜRKİYESİZ BİR DENKLEM KURULAMAZ..
İşte Türkiye, görünüşte PKK ve DEAŞ’la ama asıl bu çokuluslu cephe ile mücadele etmektedir. Alınan kararlar, atılan adımlar bu büyüklüktedir. PKK’nın, DEAŞ’ın hatta Suriye savaşının çok ötesindedir.
ABD yerleşik sistemi ile, Avrupa merkez ülkeleri ile, Suud ve BAE ile, İsrail ile karşımıza dikilen güç ve akıl, küresel bir akıldır. Türkiye böyle bir akıl ve güç ile bilek güreşine girmiş, bırakın PKK’yı, onlar bile Türkiye’yi durduramamıştır.
Bu coğrafyada Türkiyesiz denklem kurulamaz, kurulamayacaktır. Türkiyesiz harita çizilemez, çizilemeyecektir. Türkiyesiz güç inşa edilemez, edilemeyecektir. Tarih boyunca bu ülkenin yükselişi de çöküşü de coğrafyayı değiştirmiştir.
BİZ YÜZ YILDIR HİÇ GERİ ADIM ATMADIK. BU ÜLKENİN AKLINA VE GÜCÜNE GÜVENİN
Yine bir yükseliş devridir, coğrafya yine “Türkiye Yükselişi”ne göre biçim alacaktır. Atılan bu adımlar, en yakın örneği ile Kıbrıs Barış Harekâtı’nın devamıdır.
İstiklâl Savaşından bu yana, hiç geri adım atmamış bir ülkenin, tarihi tersine çevirmesinin örneklerinden biridir. Bunu, Doğu Akdeniz ve Akdeniz’deki çıkışlar takip edecektir.
Bundan sonra Türkiye’nin her hareketi bölgesel bir sarsıntıya, küresel güç kaymalarına neden olacaktır. Artık Türkiye’nin gücüne, imkânına, aklına ve basiretine inanmayanların da inanması gerekir. Çünkü tarih bu yönde seyredecektir.
HANİ SAVAŞ KIŞKIRTICILIĞIYDI? O GİZLİ EL ŞİMDİ NERELERDE?
İki yıldır “Fırat’ın Doğu’suna müdahale” çağrıları yaparken birileri bunu savaş kışkırtıcılığı diye mahkûm ediyordu. Etnik bir tavır, “uçuk” bir düşünce sanıyordu. Ekranlarda, gazete köşelerinde, bürokraside merkezi yerler tutan bazıları, bu düşünceyi “tehlikeli” buluyordu.
Onlar Türkiye’yi, dünyayı, geçmişi ve geleceği okuyamadılar, okuyamıyorlardı. Bir hafta öncesinden, bir hafta sonrasından öteye geçmez ufuklarıyla bu ülkeye roller biçiyor, ahkâm kesiyorlardı.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, müdahale yönündeki her açıklamasını, yüzyıllardan süzülüp gelen cümlelerini hafife almaya, boşa çıkarmaya çalışıyorlardı. İçeride ve dışarıda bir “el” Türkiye’yi felç etmeye çalışıyor, onlar da bunu kendi akılları sanıp pazarlıyorlardı.
“ERDOĞAN’A UYARI YAZILARI”YAZAN ‘MIZMIZ ADAM’,SEN NE DİYORSUN BU İŞE?
Tarih, coğrafya, kimlik, bu milletin kaderi onları bir kenara attı şimdi. Gelmemiz gereken yere geldik. Hani onlar nerede?
“İbrahim Karagül’ün sırtında yumurta küfesi yok, ne işimiz var Fırat’ın Doğu’sunda” diye “Erdoğan’a uyarı yazıları” yazan o çokbilmiş adam, neredesin?
“Bu adam savaş kışkırtıcılığı yapıyor, aman bunlar yayılmasın” diye televizyon kanallarına çıkış ambargosu koydurtanlar nerede? Cezalandırmak istediğiniz ben değildim, gizlemek istediğiniz bu millete kurulan tuzaktı.
BU ÜLKENİN AYDINLARI DA AKILLI VE CESUR OLMALI,BİR TÜRKİYE DERDİ OLMALI
Bu ülkenin askeri kadar, siyasetçisi kadar aydınları da akıllı ve cesur olmalı. Üretebilmeli… Oturdukları yerden hiçbir emek ve zihinsel çaba sarf etmeden atıp tutmamalı. Tarihi ve coğrafyayı tanımalı, bugünü ve geleceği öyle düşünmeli. En önemlisi de böyle bir derdi olmalı.
“Hiçbir ülke Fırat’ın Doğu’suna müdahale eden Türkiye’ye açıktan karşı çıkamayacak” dedik. Hani, nerede, çıkabildi mi? Bundan sonra da çıkamayacak. Bugünkü küresel güç denkleminde bu mümkün değildir. Türkiye’nin gücüne, etkisine inanmayanların, korkakların anlayabileceği bir şey değil bu.
BİZ BÖYLE YAPA YAPA BUGÜNLERE ULAŞABİLDİK
Hiçbir ülke, kendini sınırlarının sıfır noktasında savunamaz. Hiçbir ülke, sınırında büyüyen böyle bir tehdide duyarsız kalamaz. Hiçbir ülke, böyle bir tehdidi ittifak ilişkilerine dayanarak savuşturamaz. Hiçbir ülke böyle bir durumda kendini başka bir ülkenin ya da gücün inisiyatifine bırakamaz.
Yüzlerce yıllık, binlerce yıllık siyasi tarihi olan hiçbir millet böyle yapmaz.
İşte şimdi Türkiye de böyle yapmıyor. Kendimizi başkalarının eline, merhametine, insafına bırakmadığımız için böyleyiz biz. Bugün elimizdeki en büyük güç bu akıl, bu basiret, bu siyasi genetiktir.
ETNİK SAVAŞ DEĞİL, BİRLEŞTİRİCİ AKIL BU. BİN YILDIR ONLAR BÖLDÜ BİZ BİRLEŞTİRDİK
İran sınırından Akdeniz’e kadar bütün o koridor temizlenecek. Orada bir Türkiye kuşağı, bir barış kuşağı oluşacak. Coğrafyayı bölenlere karşı birleştirici akıl daha da güçlenecek. Bu akıl, önümüzdeki yıllarda bölgemizde daha da kök salacak.
Biz bu topraklarda etnik savaş yürütmüyoruz, hiç yürütmedik. Bin yıldır başkaları bölmeye, biz hep birleştirmeye çalıştık. Şimdi yine başkaları parçalıyor, biz birleştirmeye çalışıyoruz. Arap dünyası hızla çöküyor, coğrafya yeniden paylaşılıyor. Sadece biz birleştirmeye, toparlamaya çalışıyoruz. Bu millet kadar, coğrafyadaki bütün etnik unsurları birleştiren başka kim var?
BATILI SİYASİ AKIL BU TOPRAKLARDA BİTTİ. ERDOĞAN O YERLİ SİYASİ AKLIN ÖNCÜSÜ.. GÜÇ HARİTASINI DEĞİŞTİREN İŞTE BUDUR..
Terör kartı dâhil, her türlü çirkinliği kullananların bu topraklarda saygınlığı yoktur. Batılı siyasi akıl bu topraklarda bitmiştir ve o aklın bir geleceği yoktur. Öyleyse Türkiye aklı artık bir bölgesel akıldır, bilinçtir, kimliktir.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Selçuklu’dan Osmanlı’ya, Cumhuriyet’ten geleceğe yönelen o siyasi aklın öncüsüdür, taşıyıcısıdır. O bir yükseliş dönemi öncüsüdür. Tarih yapıcı genetiğin sözcüsüdür.
Bugünlere dünya ile, içeridekiler ile, iç ve dış vesayetle boğuşa boğuşa geldi. Barış Pınarı Operasyonu başlaması için içeride ve dışarıda ne büyük engeller atlatıldı. Ama o siyasi genetik, o siyasi öncülük hepsine baskın gelmeyi bildi.
DIŞARIDA ÇARESİZLİK, İÇERİDE DAYANIŞMA.. ALLAH ERDOĞAN’A GÜÇ, ASKERİMİZE ZAFER VERSİN.
Operasyon dışarıda çaresizlik, içeride müthiş bir milli dayanışma oluşturdu. Dışarıdaki çaresizlik Türkiye’nin tezlerini iyi anlatmasından, içerideki dayanışma milletimizin inancından geliyor. Bu inancı ve dayanışmayı güçlendirmek zorundayız. Çünkü Türkiye büyüdükçe kavga daha da büyüyecektir.
Bu tarihi kararı alan ve uygulayan, bütün dünyada hayranlık uyandıran liderliğini ve tarih yapıcı gücünü bir kez daha sergileyen Başkomutan Erdoğan’a Allah güç versin.
Cephedeki bütün askerlerimize, onlarla birlikte savaşan Suriye Milli Ordusu’na zafer nasip etsin.
ONLARA DESTEK OLMAK BOYNUMUZUN BORCU..
Harekâtı yöneten Savunma Bakanımız Hulusi Akar ve ekibine, Türkiye’nin haklı davasını dünyaya anlatmak için çırpınan Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Fahrettin Altun ve ekibine, diplomasi cephesinde mücadele veren Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu ve ekibine destek olmak boynumuzun borcudur.
Ayağımız bu topraklarda sabittir. Asla sendelemeyeceğiz.. Dünya karşımıza dikilse burada sabit kalacağız. Kendini bu vatana bağlı hissedenler, yeni yükseliş döneminin kurucu kuşağıdır.
.Siz, Türkiye’ye saldırdınız, biz kendimizi savunuyoruz! * İkinci İsrail planı çöktü. Türkiye korkacak sandılar! * Selçuklu, Osmanlı aklını unuttular. Türkiye’yi sadece Cumhuriyet dönemi, bu ülkeyi sadece Anadolu zannettiler. * PKK’yı vururken arkasındaki kirli koalisyonu da vurduk. 21. yüzyılın büyük hesabını bozduk. Bu gürültü ondan!
04:0015/10/2019, Salı
G: 17/10/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’ye neden bu kadar öfkeliler?
Neden hep birlikte Türkiye’nin karşısına dikildiler?
Neden hepsi birden ve ayrı ayrı tehditler, şantajlar savuruyor?
Neden bir ülkenin kendini savunma hakkına bu kadar karşı çıkıyorlar?
ABD’den Avrupa’ya, Arap dünyasına kadar niye bu kadar paniğe kapıldılar?
PKK’NIN, DEAŞ’IN ARKASINA GİZLENİP TÜRKİYE İLE SAVAŞTILAR.
Bu kadar ülke, nasıl oluyor da PKK gibi bir terör örgütüne bu kadar açık destek verebiliyor?
Neden, biliyor musunuz?
Hep birlikte Türkiye ile açık ve net bir “savaş” yürütüyorlardı.
PKK’nın, DEAŞ’ın arkasına gizlenip en çirkin haliyle bir karanlık savaş yürütüyorlardı.
Otuz bin TIR dolusu silah ve mühimmat, 6 bin kargo uçağı dolusu silah ve mühimmat, Suudi ve BAE’nin yüz milyonlarca doları, Fransızların La Farge şirketinin çimentosu, İsrail’in bütün askeri taktikleri ve gücü ile bir harita çalışıyor, Türkiye’nin hemen dibinde yüzlerce kilometrelik cephe kuruyorlardı.
O SİLAHLAR BİZE KARŞI KULLANILIYOR. ASKERİMİZ O SİLAHLA ŞEHİT EDİLİYOR.
O silahların tamamı bize, ülkemize, askerlerimize karşı kullanılıyor.
Suriye’de şehit olan askerlerimiz o silahlarla vuruluyor.
ABD silahlarıyla, İsrail ve Avrupa’dan gelen silahlarla şehit oluyoruz.
Onların verdikleri patlayıcılarla şehirlerimize terör saldırıları yapılıyor, sivil kıyımlara imza atılıyor.
On birlerce kişilik orduyu donatacak silahlar sadece terör örgütüne destekle sınırlı görülemez.
Türkiye’ye karşı daha büyük savaşın hazırlığı yapılıyordu. Terör örgütünün arkasına gizledikleri çok büyük bir hesap vardı. O hesap Türkiye’yi parçalamaktı. İnadına yükselişe geçen Türkiye’yi durdurmak ve cezalandırmaktı.
Bizi vuran sadece PKK mı sanıyorsunuz? Bugüne kadar bu ülkeyi, bu milleti vuran ABD silahlarıydı, Alman/Fransız silahlarıydı, İsrail silahlarıydı.
İKİNCİ İSRAİL PLANI ÇÖKTÜ. TÜRKİYE KORKACAK SANDILAR!
“İkinci İsrail”i inşa ediyorlardı. Suriye topraklarındaki işleri bittiği anda Türkiye cephesini açacak, koridorun Türkiye ayağını başlatacaklardı.
“Nasıl olsa Türkiye’yi şimdiye kadar oyaladık, yine oyalarız” diye düşünüyorlardı. “İçerideki ortaklarımızla” bunu yapabiliriz diyorlardı.
“Nasıl olsa Türkiye; ABD, İsrail ve AB ülkelerini aynı anda karşısına alamaz” diyorlardı. Nasıl olsa Türkiye; Atlantik sistemi içinde, biz hayır dersek hareket edemez” diyorlardı.
“Nasıl olsa Suudi ve BAE gücü, bütün bölgeyi Türkiye aleyhine kışkırtacak” diyorlardı.
Oyun ince ince kurulmuştu. İçerideki bazı beyinsizler bunu anlayamadı. Onlar da, bu kadar ince hesabı anlamazlar diye düşünmüşlerdi zaten. Bugüne kadar getirmişler “bundan sonrasını da getiririz” diyorlardı.
SELÇUKLU, OSMANLI AKLINI UNUTTULAR. TÜRKİYE’Yİ SADECE CUMHURİYET DÖNEMİ, BU ÜLKEYİ SADECE ANADOLU ZANNETTİLER
Kendilerinden emindiler. Türkiye bağırır çağırır ama bir şey yapmaz, kırk yıldır uğraştığı gibi, terörle uğraşmaya devam eder, müttefiklerinden anlayış ve destek arar durur, zannediyorlardı.
Türkiye’nin yüzyıllarını hesaba katmadılar. Selçuklu, Osmanlı aklını, o siyasi genetiği hesaba katmadılar. Bu ülkenin hafızasını, tecrübelerini hesaba katmadılar.
Türkiye’yi sadece Cumhuriyet dönemi, bu ülkeyi sadece Anadolu zannettiler. Yüzyıllardır en zor anlarda bir derin akılla, kararla çıktığımızı unuttular. Çok sabrettiğimizi, çok ağırbaşlı olduğumuzu ama her zaman şaşırtıcı bir güçle harekete geçtiğimizi unuttular.
ONLAR HARİTA ÇİZECEK BİZ SUSACAKTIK, ÖYLE Mİ!
Bizi terörle terbiyle etmeye, birkaç örgütle diz çöktürmeye çalıştılar. Onlar harita çizecek biz susacaktık. Onlar coğrafya formatlayacak, biz bakacaktık.
Onlar her türlü askeri hareketliliğe girişecek biz boyun eğecektik. Onlar adım adım Türkiye’yi imha edecek, biz çaresiz bakacaktık, öyle mi!
Şimdi kıyameti koparıyorlar. Panik telâş, öfke ile oradan oraya koşuşturup duruyorlar. ABD yerleşik sistemi intikam yeminleri ediyor. Trump’tan intikam almanın yolunun Türkiye’den intikam almak olduğunu düşünüyorlar. ABD’nin bölgedeki askeri birimlerini doğrudan İsrail yönetiyor çünkü. Ama yapabilecekleri hiçbir şey yok.
SAHTEKÂRLIK, ALÇAKLIK, YÜZSÜZLÜK.. SÖMÜRGE ARTIĞI ARAP REJİMLERİ, KUDÜS’Ü SATANLAR, İSRAİL’E SUSARSINIZ!
Avrupa Birliği ülkeleri hep bir ağızdan Türkiye’ye “had bildirmeye” kalkışıyor. Her Avrupa başkentinden bir başka tehdit yükseliyor. Hepsi kuru gürültü. Terör temsilcilerini saraylarda ağırlayan Fransa Cumhurbaşkanı Macron, Mali’ye askeri operasyon yaparken kimseden ses çıkmıyor! Sahtekârlık, alçaklık, yüzsüzlük..
Sömürge artığı Arap rejimleri ve Arap Birliği bizi tehdit ediyor. Otuz yıldır Arap toprakları işgal ediliyor. Suriye’nin üçte biri PKK ve ABD’nin işgali altında. Suriye’nin Golan bölgesi İsrail işgali altında. Ağızlarından tek cümle çıkamıyor.
Kudüs’ü İsrail’e satanlar, Mekke’yi pazarlık masasına sürenlerden söz ediyorum. Kendi ülkelerini bile koruyamayanlardan söz ediyorum. Tükenmiş, bitmiş köhne rejimler topluluğundan söz ediyorum.
PKK’YI VURURKEN ARKASINDAKİ KİRLİ KOALİSYONU DA VURDUK. 21. YÜZYILIN BÜYÜK HESABINI BOZDUK. BU GÜRÜLTÜ ONDAN!
Bu kadar gürültü neden biliyor musun Türkiye!
Terör adı altında, PKK adı altında hep birlikte Türkiye ile savaşıyorlardı. Türkiye, büyük bir direnişle, savunmayla karşı koyuyor şimdi.
Bu “Anadolu savunmasıdır” derken, “vatan savunmasıdır” derken bunu kastediyorduk. Fırat’ın Doğu’suna müdahale “istiklal mücadelesidir” derken bunu kastediyorduk.
İşte şimdi o savaş koalisyonu, PKK ve DEAŞ’ın arkasındaki o terör koalisyonu açığa çıktı.
Açığa çıkmakla kalkmadı, Türkiye onların bugüne kadar yaptıkları bütün hazırlıkları sıfırladı.
PKK’yı vururken arkasındaki kirli ittifakı da vurdu. Türkiye, ilk kez bu savaş koalisyonunu dağıtıyor. ABD’den İsrail’e, Avrupa’dan Arap saraylarına uzanan kirli ittifakın karargâhına giriyor.
Türkiye 21. yüzyılın en büyük hesabını bozdu.
SIRADA MÜNBİÇ, AYN EL ARAB VAR
Beş günde Rasulayn, Tel Abyad temizlendi. Güvenli bölgenin güney hattına ulaşıldı. Sırada Münbiç’ten, Ayn el Arab’dan Haseke’ye kadar olan bütün bölge var.
Hedef Irak sınırından Akdeniz’e kadar bütün bölgenin Türkiye için tehdit olmaktan çıkarılmasıdır.
Bu bir savaş değil, vatan savunmasıdır, meşru müdafaadır. Önümüze kim çıkarsa çıksın, varmamız gereken hedef burasıdır.
HALEP-MUSUL HATTI KIRMIZI ÇİZGİDİR. COĞRAFYANIN BİN YILLIK TARİHİNE BAKIN, HER ŞEYİ ANLARSINIZ!
Halep-Musul hattının kuzeyinde hiçbir güç Türkiye’yi tehdit etmemeli. Güney güvenlik hattı bu çizgidir. Bu bölge, hiçbir terör örgütü ya da bölge dışı ülkenin kontrolü altında olmamalı.
Stratejik önceliğimiz budur.
Bütün dünya şunu bilmeli: Biz sadece ülkemizi savunuyoruz. Bu ülkeye dair ne hesabınız varsa bu topraklara gömülecektir.
Coğrafyanın son bin yıllık tarihine bakın, her şeyi anlarsınız!
Bize bir Yavuz, bir Kanuni lazımdı. Allah onu da Anadolu’ya nasip etti. * Türkiye’yi hedef almayacaktınız. En büyük hesap hatasını yaptınız * Dostlarını, düşmanlarını bilen ve asla unutmayan bir milletiz. * “Durun” diyen düşmandır, artık durmamız intihardır..
04:0017/10/2019, Perşembe
G: 17/10/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Tarih geri döndü.
Coğrafyanın gücü geri döndü.
Yüzlerce yıl bu toprakları biçimlendiren siyasi genetik geri dördü.
Güç ve akıl, merhamet ve liderlik bir kez daha havzasına yerleşti.
Birinci Dünya Savaşı ile yok ettiklerini sandıkları büyük hesap sahaya sürüldü.
Bütün iddialar, tezler, hatıralar raflardan indirildi.
* Bize bir Yavuz, bir Kanuni lazımdı. Allah onu da Anadolu’ya nasip etti. * Türkiye’yi hedef almayacaktınız. En büyük hesap hatasını yaptınız * Dostlarını, düşmanlarını bilen ve asla unutmayan bir milletiz. * “Durun” diyen düşmandır, artık durmamız intihardır..
* Bize bir Yavuz, bir Kanuni lazımdı. Allah onu da Anadolu’ya nasip etti. * Türkiye’yi hedef almayacaktınız. En büyük hesap hatasını yaptınız * Dostlarını, düşmanlarını bilen ve asla unutmayan bir milletiz. * “Durun” diyen düşmandır, artık durmamız intihardır..
10 Ekim, Perşembe
BİZ BÜYÜK MİLLETİZ, BÜYÜK COĞRAFYAYIZ.NE ANLATIYORSUNUZ SİZ!
Biz Yemen’de, Kanal’da, Filistin’de, Balkanlar’ın her karesinde, Sarıkamış’ta ve Kafkaslar’da, Doğu’da ve Batı’da, Güney’in bütün köylerinde kasabalarında bunları yaşadık.
Böyle bir hafızaya karşı bize ne anlatıyorsunuz? Bize öğretecek neyiniz var?
Biz Türk’üz. Arap’ız, Kürt’üz, Arnavut ve Boşnak’ız, Çerkez ve Çeçen’iz..
Biz Türkiye’yiz, Irak’ız, Suriye’yiz. Sudan’dan Suriye’ye kadar. Asya’nın derinliklerine kadar bir ortak coğrafyayız.
DİZ ÇÖKTÜRECEKTİNİZ, KÜÇÜLTECEKTİNİZ, ÖYLE Mİ?
DEAŞ gibi, PKK gibi katillerle, FETÖ gibi “Gurka”larla bize ders vereceksiniz, tarih dışına iteceksiniz, öyle mi!
Etrafımızı boşaltıp, yangın yerine çevirip çepeçevre kuşatacaksınız, öyle mi!
İçeride ittifaklar kurup, dışarıda cepheler kurup diz çöktüreceksiniz, öyle mi?
Entrikalarla zihinleri bulandırıp siyasi körlükle aptallaştıracaktınız, öyle mi?
Biz bunları anlamayacaktık, siz Türkiye’yi küçültecektiniz, öyle mi?
BU SEFER YANLIŞ HESAP YAPTINIZ. TÜRKİYE’Yİ HEDEF ALMAYACAKTINIZ. HİÇ Mİ SİYASİ TARİHE BAKMADINIZ?
Otuz yıldır, 1991 Körfez Savaşı’ndan bu yana adım adım devam ettiğiniz o proje şimdi çöktü işte!
Irak’ı işgal ettiniz, Suriye savaşı çıkardınız, işler yolunda gidiyordu. Sıra Türkiye’ye gelmişti. Tam da “Türkiye Cephesi”ni açacaktınız. İran’dan Akdeniz’e bir cephe, bir duvar inşa ediyordunuz. Sonrasında harekete geçecektiniz. Üçüncü ülkeyi de parçalayacaktınız.
Yanlış hesap yaptınız. Bunu yapmayacaktınız. Türkiye’yi hedef almayacak, tehdit etmeyecektiniz. Az da olsa geçmişe, tarihe bakacaktınız.
Türkiye’yi diğerleriyle karıştırdınız. Büyük hesap hatası yaptınız. Bak işte böyle oluyormuş, o proje elinizde böyle patlıyormuş.
DOSTLARINI, DÜŞMANLARINI BİLEN VE ASLA UNUTMAYAN BİR MİLLETİZ.
PKK’yı kurduğunuz tarihten bu yana, Suriye savaşı çıkarıldığı tarihten bu yana bütün hesaplarınız bozuldu. Rüzgar tersine döndü. Çünkü tarih tersine dönmüştü de siz onu anlayamadınız.
Çanakkale’de karşımızda kim varsa bugün yine onlar var.
İstiklal Savaşı’nda karşımızda kim varsa bugün yine onlar var.
Osmanlı sonrası bu coğrafyayı kim paramparça etmişse bugün karşımızda yine onlar var.
Dostlarını da, düşmanlarını da bilen bir milletiz. Ve asla unutmayan bir milletiz. Bunu bir kez daha test ediyoruz. Şaşırmadık, endişe etmedik, korkmadık. Bunu bilerek harekete geçtik.
TERÖRÜN PATRONU ABD, TAŞERONU AVRUPA, KUDÜS’Ü SATAN SÖMÜRGE ARTIĞI ARAP REJİMLER..
Tarihleri soykırımla dolu olanlar utanmadan bize ders vermeye kalkıyor.
Terörün küresel ölçekte patronu ABD, terör örgütlerinin taşeronu Fransa ve Almanya, bölgedeki bütün kirli işlerin arakasında yer alan ırkçı devlet İsrail, emperyal tecrübesini bu savaşın hizmetine sunan İngiltere, Türkiye ile amansız bir savaş yürütüyorlardı.
Terör örgütlerinin arkasına gizleniyor, ülkemizi, milletimizi vuruyorlardı.
Onların kuklaları, sömürge artığı Arap rejimler, bu savaşı finanse ediyorlardı. Kudüs’ü İsrail’e satan Suudi yönetimi, BAE yönetimi, “Mekke’yi de yönetin, yeter ki bize sahip çıkın” diyecek kadar alçalan Muhammed Bin Selman ve Muhammed Bin Zaid, Suriye’nin kuzeyinde Türkiye ile savaşıyordu.
PKK dediğin ABD’dir, patronu odur.
Terör dediğin Fransa’dır, Almanya’dır, İsrail’dir, patronu onlardır.
Kırk yıldır bizi vuran terör değil, bu ülkelerdir. Binlerce insanımızı şehit eden bu ülkelerin silahıdır.
Bizi aptal mı sanıyor bunlar!
TÜRKİYE’Yİ VURACAKLARDI. NE YAPACAKTIK, BOYUN BÜKÜP TESLİM Mİ OLACAKTIK?
Hep beraber sınırlarımızda terör orduları kuruyorlar, büyük savaşa hazırlık yapıyorlardı. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra ikinci kez bizi vurmaya hazırlanıyorlardı.
Bize terörle mücadele diyorlar, kendileri terör üzerinden bizi vuruyorlardı. Suriye ile Türkiye arasında yüzlerce kilometrelik kalın duvarlar kuruyorlardı.
Ne yapacaktık? Bir ülke ne yapardı?
Teslim mi olacaktık? Razı mı gelecektik?Boynumuzu büküp bizim için takdir edecekleri kadere rıza mı gösterecektik? Gözümüzün önünde büyüyen savaş hazırlığını seyir mi edecektik?
BARIŞ PINARI HAREKATI’NA KARŞI OLAN HER ÜLKE TERÖRÜN ARKASINDA. BU YÜZDEN HEDEF SENSİN TÜRKİYE..
Bugün Türkiye’ye baskı yapan, Barış Pınarı Harekatı’na tavır alan, Türkiye’yi durdurmaya çalışan her ülke, terör örgütlerinin, PKK’nın ve DEAŞ’ın arkasındadır.
Bugün Türkiye’nin teröre karşı mücadelesine, kendini savunma çabasına karşı olan her ülke, Türkiye ile örtülü bir savaş yürütmektedir. Her PKK saldırısı onların saldırısıdır.
Karşımızdasadece terör örgütleri yok, arkasındaki çokuluslu cephe var. Ülkemizi teröre karşı değil, onlara karşı savunuyoruz. Bu savaş Maraş’a, Sivas’a, Anadolu içlerine gelemesin diye savunuyoruz.
Onlara anlatacak hiçbir şeyimiz yok. Her şeyi biliyorlar. Sadece Türkiye’ye düşmanlık ediyorlar. Her şeyi bile bile yapıyorlar.
Bu yüzden hedefleri sensin Türkiye..
ASLA VE ASLA DURAMAYIZ. VAZGEÇMEMİZ İNTİHAR OLUR.
İran sınırından Akdeniz’e uzanan “ikinci İsrail”i kuracaklardı. Buradan yıllarca Türkiye’ye ve bütün bölge ülkelerine saldırıp duracaklardı. Sadece ülkemizi değil, coğrafyaya yönelik bu büyük kumpasa da engel olmak için yola çıktık.
Asla ve asla duramayız. Durursak biteriz. Her türlü zorluğa katlanacağız ve bunu başaracağız. Türkiye’yi, Anadolu’yu koruyacağız.
Tekrar edeyim: Ateşkes yap diyen her ülke, her lider PKK’yı koruyor. Bu müdahaleyi durdur diyen her ülke, her lider aslında PKK’nın arkasına gizlenerek Türkiye’yi vuruyor.
Asla geri dönemeyiz. Dönersek bir daha gidemeyiz, ayağa bile kalkamayız. Bir daha o direnişi kuramayız.
BİZE YAVUZ LAZIMDI, BİR KANUNİ LAZIMDI. ALLAH BUNU DA ANADOLU’YA, COĞRAFYAMIZA NASİP ETTİ.
Tarih, zor kararlar alınarak yapılıyor. Coğrafya zor kararlarla, bedel ödeyerek korunur. Selçuklu da, Osmanlı da böyle yaptı.
Tarih döndü, siyasi genetik döndü. Bize harita ile gelenlerin masasını devirme vakti. 20. Yüzyıl’ın başında yaşadığımızı bir daha asla yaşamayacağız.
Türkiye için yükseliş dönemi başladı.
Tam bu dönemde bize Yavuz lazımdı, Kanuni lazımdı.
Allah bunu da bize, Anadolu’ya, coğrafyamıza nasip etti.
İşte bu da bizim harita cevabımız.
O dosyaları koltuğunuz altına kıstırıp gidin bakalım…
Unutmayın, biz daha yeni başladık.
.Cephede de güçlüyüz masada da güçlüyüz.. *Akdeniz’den İran sınırına hiçbir tehdit kalmayacak *Türkiye olmadan harita çizilemez, öğrenecekler! *Bunlar henüz başlangıç, daha çok şok olacaksınız
04:0019/10/2019, Cumartesi
G: 19/10/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Kimse çamur atmaya, bahane bulmaya, hata aramaya kalkmasın; Türkiye sahada da kazandı, masada da.. Bundan sonra kazanmaya da devam edecek.
İran sınırından Akdeniz’e uzanan, Türkiye’yi güneyden çevrelemeye dönük o “terör koridoru” bir daha asla gerçekleşemeyecek. Askeri olarak da, terör üzerinden de, siyasi ve ekonomik baskılarla da gerçekleşemeyecek.
21. YÜZYILIN EN BÜYÜK TEHDİDİNİ BİTİRİYORUZ..
Arkasında kim olursa olsun, hangi yöntem kullanılırsa kullanılsın o harita planı uygulanamayacak. Çünkü bu plan, sadece o koridorla bitmiyor. Çünkü Irak’ın, Suriye’nin, Türkiye’nin parçalanması esası üzerine kuruldu.
Bu yüzden de, hiçbir ülke, güç ya da örgüt, Türkiye’den buna boyun eğmesini beklemesin. Karşımızda ABD de olsa, Rusya da olsa, PKK ya da DEAŞ da olsa, Avrupa ya da İsrail de olsa bu böyledir, Türkiye buna izin vermeyecektir. Vermeyecek gücü ve aklı da vardır.
Fırat Kalkanı ve Afrin müdahalesiyle Batı kapısını kapattığımız, Pençe Harekâtı ile Doğu kapısını kapattığımız, ülkemize yönelik 21. yüzyılın en büyük tehdidi ortadan kaldırılıyor, kaldırılacaktır.
BÜYÜK HESAP TÜRKİYE’YDİ. İŞTE O PROJELERİN DEFTERİ DÜRÜLÜYOR.
Gezi terörü ile başlattıkları, 15 Temmuz ile devam ettikleri, “terör koridoru” ile nihayete erdirmeyi planladıkları “Türkiye’yi durdurma” hesabı çöp oluyor, olacaktır.
Gezi’nin arkasında kimler varsa, 15 Temmuz’un arkasında kimler varsa bu projenin arkasında da onlar vardı. ABD vardı, AB ülkeleri vardı, İsrail vardı, onların bölgemizdeki sömürge artığı Arap rejimler vardı, “iç işgalciler” vardı.
Görünüşte ağaçtı, görünüşte FETÖ idi, görünüşte PKK/YPG idi ama arkasında bir “çokuluslu cephe, koalisyon” Türkiye ile savaşıyordu. En büyük hesap Türkiye’ydi. Yüz yıl önce olduğu gibi bugün de büyük hedef Türkiye’ydi.
SON BİN YILI UNUTTUNUZ, O SİYASİ AKLI UNUTTUNUZ..
Yüzyıllara hükmeden bir ülkenin, bin yıldır coğrafya inşa eden bir siyasi aklın buna teslim olacağını sananlar çok büyük hesap hatası yaptılar. Suriye savaşını sadece bu koridor için çıkardılar.
İçerideki darbe ve “iç işgal” planlarını sadece bu koridor için planlayıp uyguladılar. Ellerinden gelse, o haritayı gerçekleştirmek için bu ülkeyi işgale, talana bile yelteneceklerdi.
Türkiye’nin sabrını, ağırbaşlılığını, uluslararası kamuoyuna değer vermesini yanlış yorumladılar. Üç beş ABD askeri ile, bir grup Fransız’la, İsrail’in entrikalarıyla, Körfez fonlarıyla, PKK ve DEAŞ’la Türkiye’yi dize getireceklerini, felç edeceklerini sandılar.
HAÇLI SEFERLERİNİ, SELÇUKLU’YU, OSMANLI’YI HİÇ HATIRLAMADINIZ..
Bu coğrafyanın tarihine hiç bakmadılar. Haçlı Seferleri’nden beri olanlara hiç bakmadılar. Selçuklu’ya, Osmanlı’ya hiç bakmadılar. Yüzyılların hafızasının, iddialarının, kurucu aklının bugüne taşınmasına hiç bakmadılar. Bizim oyun bozucu gücümüzü hafife aldılar.
“Bir şekilde Fırat Kalkanı ve Afrin’e müdahale edildi ama artık güney cephesi kuruldu, Türkiye hiçbir şey yapamaz” diyenler, Barış Pınarı Harekâtı ile şoke oldu. Terörün patronları da, içerideki kriptoları ve ortakları da şoke oldu.
İki yıldır ülkemizi oyalayanlar, “sonuna geldik Türkiye artık bir şey yapamaz” diyenler, sınırımızın sıfır noktasında şov yapanlar, onları içeride alkışlayanlar, ABD ordusuna mensup askerlerin tahriklerine güvenenler şoke oldu.
4 GÜN KALDI, BEKLİYORUZ. GİTMESİNLER, GÖRECEĞİZ..
Operasyon başlayınca “Tamam Türkiye bataklığa çekildi. Şimdi ABD, Avrupa ve İsrail ona haddini bildirecek, ambargo ve ekonomik krizlerle çökertecek” diye bekleyenler, Türkiye ve ABD arasındaki anlaşmayla ikinci kez şoke oldu.
Müdahale de, anlaşma da zaferdir. Türkiye müdahale edince, hızla terörü yok etmeye başlayınca bütün patronları panikledi. “Aman yapmayın, biz onları geri çekeceğiz” dediler. Yüz yirmi saat mühlet verdik. Silahlarını bırakıp gidecekler. Gitmezlerse kaldığımız yerden devam edeceğiz. Hepsi bu.
Türkiye, “Akdeniz’den Irak’a kadar bütün Suriye sınırı boyunca, 32 km derinliğindeki o kuşakta hiçbir terör örgütü kalmayacak, PKK/YPG o bölgeden çıkacak” dedi. “Terör kuşağı Barış kuşağı olacak” dedi. Biz hep bunu dedik. İnanmadılar oyaladılar, kendi ellerimizle temizlemeye başladık. Şimdi gidecek dediler. Dört gün kaldı, bekliyoruz. Hepsi bu.
ERDOĞAN, PUTİN VE TRUMP: ÜÇ LİDER DÜNYAYI DEĞİŞTİRİYOR PUTİN BİZE ZORLUK ÇIKARMAMALI..
Ama müdahale de, bu anlaşma da bir gücü ilan etti. Türkiye, ABD, Rusya, Erdoğan, Trump, Putin arasında dönüyor her şey. Bu size bir şey anlatıyor mu? Türkiye’nin gücünü anlatmaya yetiyor mu? Hani Avrupa, hani İsrail, hani Arap ülkeleri? Hepsi açığa düştü.
“Üç lider dünyayı değiştiriyor” diye bir yazı yazmıştım. Türkiye’nin nasıl bir ligde olduğunu, neleri değiştirdiğini ve değiştireceğini anlamayanlar bir kez daha düşünsün.
Erdoğan Trump’la anlaştı. Salı günü Putin’le görüşecek. Buradan da güzel bir sonuç çıkacağına inanıyorum. Putin’in Türkiye’nin hassasiyetlerini anlayacağına, Fırat’ın batısında sorun çıkarmayacağına, Erdoğan’a zorluk çıkarmayacağına inanıyoruz.
Çünkü bu durum, Türkiye için ölümcül bir gerçektir.
AVRUPA LİDERLERİ ERDOĞAN’LA GÖRÜŞMEK İÇİN SIRAYA GİRDİ. HANİ DÜN TEHDİT EDİYORDUNUZ!
Bunlar olurken Türkiye’ye atıp tutan Avrupa’ya bir şeyler oldu, hemen tavır değiştirdiler. Ambargo tehditleri yaparken şimdi görüşmek için sıraya giriyorlar. Şımarıkça açıklamalar yapan Fransa Cumhurbaşkanı Amanuel Macron; “Angela Merkel ve Boris Johnson ile birlikte önümüzdeki hafta Erdoğan’la görüşeceğiz” açıklaması yaptı.
İşte güç böyle bir şey. Türkiye böyle bir ülke. Erdoğan böyle bir lider.
Hem sahada hem masada kazanmak böyle olur.
TÜRKİYESİZ HİÇBİR HARİTA ÇİZİLEMEZ.. BUNU ÖĞRENECEKLER!
“Türkiye’nin yükselişi durdurulamaz” derken, “o bölge tamamen temizlenecek” derken, “Türkiye Ekseni” derken, “zor oyunu bozar” derken, “Türkiye’siz hiçbir harita çizilemez” derken bunu söylemeye çalışıyorduk.
Onlar bu yüzden Erdoğan’ı devirmeye çalışıyordu. Şimdi o bileği öpüyorlar.
Bu henüz başlangıç.. Durun daha neler göreceksiniz…
. Bugün gözlerimiz Soçi’de, dikkatimiz saat 22.00’de. Putin satar mı, göreceğiz. * Türkiye’nin yürüyüşü değişti, gizli hesaplar ortaya saçıldı. * Tehdit NATO ülkelerinden. Geri çekilip bir daha bakın. * Halep-Musul çizgisinin kuzeyi güvenlik hattıdır.
04:0022/10/2019, Salı
G: 22/10/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Akdeniz’den İran sınırına kadar, Türkiye’yi güneyden tehdit eden hiçbir yabancı işgal varlığına, onların kontrolündeki terör ağlarına izin verilemez.
İster siyasi yolardan isterse askeri yoldan bu kuşaktaki her türlü tehditle mücadele etmek bir milli hedef ve zorunluluktur. Bu kuşaktaki her yabancı işgal, her terör yapılanması Türkiye için öncelikli tehdittir.
HALEP-MUSUL HATTI, BİZİM İÇİN GÜVENLİK HATTI OLACAK
Halep-Musul hattının kuzeyindeki her terör hareketi, her tehdit, Türkiye için ciddi güvenlik sorunudur ve o tehditle yüzleşmek ülkemiz için meşru müdafaadır.
Çünkü; Suriye ve Irak’ta olanlar, bu kuşağa yönelik bütün bölgesel ve çokuluslu senaryoları açık etmiş, bu senaryoların tamamının Türkiye’yi tehdit ettiği, edeceği, buna göre planlandığı artık kesinleşmiştir.
Coğrafyamızda yüz yıl önce olanlar bugüne taşınmış, ülkeler “örtülü bahaneler”le işgal edilmiş ya da iç savaşlara sürüklenmiş, tehlike adım adım sınırlarımıza dayanmış, “Türkiye Cephesi” ilan edilmiş, Kızıldeniz ile Basra Körfezi arasında, ülkemizin bir bölümünü de içine alan detaylı, çok iyi çalışılmış bir harita planı uygulanır olmuştur.
“TÜRKİYE’Yİ DURDURMA” PLANI BÖYLE UYGULANDI
Bölgemizde hiçbir ülke buna direnemedi. Hepsi ya teslim oldu, ya iç savaşlara veya işgallere maruz bırakıldı. Bunlar olurken Türkiye, tepki göstermemesi için içeriden durduruldu, oyalandı, terörle ve zihinsel operasyonlarla felç edildi.
Çünkü bölgesel işgalin büyük cephelerinden biri Türkiye içinde kuruldu. Biz bunlara “iç işgalciler” dedik. Gezi terörü, 15 Temmuz saldırısı, bitmek bilmeyen terör saldırıları hep bu amaçla beslendi, büyütüldü, uygulandı.
Bütün bunların tamamı “Türkiye’yi durdurma” planının parçalarıydı.
BİR DE BAKTIK SIRA TÜRKİYE’YE GELMİŞ!
İşte Suriye savaşı son noktaydı ve tamamen “Türkiye Cephesi” açmak için çıkarıldı. “Terör Koridoru” dediğimiz ve güney sınırlarımızı tamamen kaplayan “çevreleme”, “kuşatma” haritası Suriye savaşının ana hedefiydi.
Gezi’yi de, 15 Temmuz’u da, içerideki terörü de yendik, yeniyoruz. Biz bunları yaptıkça zihinlerimiz açıldı, ellerimizdeki kelepçeler söküldü, zihinsel esaretimiz ve siyasi körlüğümüz ortadan kalktı.
Bir de baktık ki, sıra Türkiye’ye gelmiş ve adamlar harekete geçmek üzere. Şu an tam bu noktadayız. Bıçağın kemiğe dayandığı anda yüzyılların basireti, siyasi aklı harekete geçti, biz harekete geçtik.
TÜRKİYE’NİN SON “İYİ NİYET”İ. ÜSTLERİNDEKİ ÖRTÜYÜ KALDIRDIK..
Fırat Kalkanı ve Afrin müdahalesiyle başlattığımız işi tamamlayacağız. Barış Pınarı Harekâtı bu yüzden Türkiye’nin geleceğidir, 21. yüzyılı biçimlendirecek bir jeopolitik müdahaledir.
Harekete geçtiğimiz anda ABD’nin paniklemesi, AB ülkelerinin tehditler yağdırması, İsrail’in büyük bir hüsran yaşaması, onların sömürge artığı Arap rejimlerinin Türkiye’yi tehdit etmeye kalkışması bütün oyunların üstündeki örtüyü kaldırdı. Sekiz yıldır hazırlığını yaptıkları proje, Türkiye’nin müdahalesiyle sekiz günde çöp oldu.
ABD ile Ankara’da yapılan ve müdahaleye beş gün ara veren, PKK/YPG gibi terör unsurlarının bu süre zarfında ilan ettiğimiz güvenli bölgeden çıkmasını garanti eden anlaşma, Türkiye’nin son iyi niyetidir. Asla geri adım değildir.
ABD VE İSRAİL, TERÖR PATRONU. O ANLAŞMA BUNU DA İLAN ETTİ..
Bu anlaşma bir şeyi daha ilan etti. PKK’nın, YPG’nin, Türkiye’ye karşı yıllardır devam eden terör saldırılarının arkasında ABD’nin olduğunu.. Terörün patronunun ABD ve İsrail olduğunu…
Hemen ardından Avrupa’dan yükselen tehditler de, terörün taşeronlarının da bu ülkeler olduğunu… Terör dediğimiz şeyin ABD, İsrail ve bu ülkelerin Türkiye’ye diz çöktürme projesi olduğunu..
Terörle mücadele dediğimiz şeyin bu ülkelerin kirli, kanlı hesaplarıyla mücadele olduğunu.. Ankara anlaşmasıyla dünyaya ilan ettiğimiz şey aslında budur.
ÜLKEMİZİ HEDEF ALAN BÜTÜN TEHDİTLER YENİDEN TANIMLANMALI
Türkiye bütün güvenlik doktrinini yenilemek, kendisini hedef alan tehditleri sıfırdan tanımlamak zorundadır. Hiçbir siyasi kimliğe bakmadan, bu ülkeye bağlı olan herkesin bu gerçeği kabullenmesi zorunluluktur.
Hem içeriden hem dışarıdan, bütün yönlerden yükselen tehditlerin kimlerden, hangi güçlerden kaynaklandığını önyargısız ve önkabulsüz anlamak ve kabullenmek zorundadır.
İstese de istemese de, ertelese ve ihmal etse de coğrafya ve dünyanın gerçekleri Türkiye’yi buna zorluyor ve bu baskı her geçen gün daha da artacaktır.
15 Temmuz iç işgal denemesi de, Suriye’nin kuzeyinden “çevreleme” çabaları da, Akdeniz ve Ege’den “sıkıştırma” girişimleri de ülkemizi buna mecbur bırakmaktadır.
TÜRKİYE’NİN YÜRÜYÜŞÜ DEĞİŞTİ, GİZLİ HESAPLAR ORTAYA SAÇILDI..
Oyunun kuralları değişti, güç haritası değişti, hesaplaşma değişti, dost ve düşman değişti, gizli ve örtülü bütün hesaplar ortaya saçıldı.
Herkesin yüzlerce yıllık iddiası raflardan indiği gibi Türkiye’nin de tezleri, iddiaları raflardan indi. Türkiye’nin sadece hafızası geri gelmedi, yürüyüşü de değişti.
Türkiye, varlığına yönelik bütün tehditlerinin kaynağının müttefikleri olduğunu kabullenmek zorundadır. Şimdiye kadar bu gerçekten hep korktuk, ürktük, kabul etmek istenmedik. Ama gerçek bu.
TEHDİT NATO ÜLKELERİNDEN... GERİ ÇEKİLİP BİR DAHA BAKIN.
Tehlike ve tehditlerin NATO üyelerinden, Atlantik ittifakı üyelerinden, onların Türkiye ile gizli hesaplaşmasından, onların bölgemize yönelik istilâ ve işgal çabalarından kaynaklanıyor.
Bu Irak’ta da, Suriye’de de, Akdeniz ve Ege’de de böyle. İçeriye yönelik müdahalelerde de, siyasi ittifaklarda da, iç işgal cephesi projelerinde de böyledir. Geri çekilip resme bir daha bakın.. Sadece bunları göreceksiniz..
Türkiye’nin ABD’ye, dolayısıyla PKK/YPG’ye verdiği süre bugün saat 22.00 itibariyle sona eriyor. 444 kilometre uzunluğunda, 32/35 kilometre derinliğinde belirlenen “Güvenli Bölge”de hiçbir PKK unsuru kalmayacak, kalamayacak. Ve asla geri adım atılmayacak.
PUTİN TÜRKİYE’Yİ SATAR MI?
Ayn el-Arab (Kobani) ile Münbiç’teki durum ise bugün Soçi’de yapılacak Erdoğan-Putin Zirvesinde netleşecek.
Rusya lideri Putin’in, bugünkü görüşmede, Erdoğan’ın elini zayıflatacak bir tavır göstermeyeceğini varsayıyoruz.
Eğer Türkiye’nin hassasiyetlerini, güvenlik kaygılarını görmeme, zora sokma, PKK’ya alan açma gibi bir durun sergilerse, iki ülke arasında çok ciddi bir güvensizlik başlamış olacak.
Rusya’nın da Türkiye’nin de bunu isteyeceğini hiç sanmıyorum.
BAŞLADIĞIMIZ İŞİ BİTİRECEĞİZ.
Türkiye “zor oyunu bozar” dedi ve bozdu. Sahada adım atılmasaydı, masa da olmayacaktı. Bundan sonra da atılacak adımlar, belirleyici hareket sahada olacaktır.
Türkiye kararını vermiş ve ilân etmiştir. Asla geri adım atma lüksü yok. Geri adım yıkım olacaktır. Şu bilinmeli; hiçbir ülkenin “açıktan” Türkiye’nin karşısına dikilme şansı yok.
Öyleyse yola devam. Başladığımız işi bitireceğiz, bitirmeliyiz.
. Üç haftada üç büyük müdahale İsrail, AB, Arap rejimleri şaşkın. * Terör kuşağı da, o harita planları da tarihe gömüldü.. * Erdoğan, Putin ve Trump… Üç lider dünyayı değiştiriyor * Dünya Türkiye’nin dönüşünü izliyor. Yükselme dönemi bu!
04:0024/10/2019, Perşembe
G: 24/10/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye üç hafta içinde, merkez güçlerin durumunu sarsan, coğrafyamızda devam eden en büyük projeyi sona erdirenüç büyük jeopolitik adım attı. Suriye savaşını başlatan bütün hesapları sıfırladı.
Biri askeri olarak sahada, ikisi siyasi ve diplomatik olarak masada, üçünde de “merkez güçler” vardı ve Türkiye üçünden de kazançla çıktı. ABD ve Rusya gibi iki büyük devletin yanında üçüncü büyük güç olarak kendini gösterdi.
İSRAİL, AVRUPA, ARAP REJİMLERİ ŞAŞKIN..
Avrupa’nın, İsrail’in, ABD kontrolündeki Arap rejimlerinin şaşkın bakışları arasında askeri ve diplomatik operasyonlarını akıllı bir koordinasyonla sahaya sürdü ve alacağını aldı.
Barış Planı Harekâtı ile “yapılamaz” denileni yaptı. “ABD’ye, Rusya’ya, Arap ittifakına, Almanya ve Fransa gibi AB ülkelerine rağmen Türkiye böyle bir şey yapamaz” diyenleri yok etti.
Oyun bozucu ve oyun kurucu gücünü hem bölgeye hem bütün dünyaya gösterdi. Bu gerçek Türkiye’yi devler ligine taşıdı. Artık ister bölgesel isterse küresel olsun, o masada Türkiye her zaman var olacak. Artık Türkiye hiçbir zaman bölge ülkesi görülemeyecek. Küresel ölçekte merkezî bütün alanlarda Türkiye varlığı hissedilecek.
TERÖR KUŞAĞI, HARİTA PLANI TARİHE GÖMÜLDÜ
Suriye’nin kuzeyinde, Akdeniz’den Irak sınırına, oradan da İran sınırına uzatılan terör koridoru, terör haritası tarihe gömüldü. Artık ne İsrail, ne ABD ne de Avrupa ülkeleri böyle bir projeyi uygulayabilir. Uygulamaya teşebbüs edemez.
Türkiye’yi terörle çevreleme, arkasında çokuluslu ittifakla çevreleme hesapları suya düştü. Suriye’den sonra Akdeniz ve Ege’de sıkıştırma planları suya düştü. Türkiye’nin üç haftada sahada ve masada kazandıkları, artık böyle yöntemlerle sıkıştırılacak bir ülke olmadığını, olmayacağını ABD’ye ve Avrupa’ya gösterdi.
AVRUPA’NIN İKİ YÜZLÜ POLİTİKALARI ARTIK ÇÖKTÜ
Türkiye-ABD ilişkileri, Türkiye-AB ülkeleri ilişkileri nitelik değiştirdi, ölçek değiştirdi. ABD ve Avrupa ülkeleri artık bir daha Türkiye’ye bir bölge ülkesi olarak davranamaz. Türkiye’siz hesap yapamaz, Türkiye’nin caydırıcı gücünü görmezden gelemez. Bu anlamda Ankara, küresel siyasette, AB ülkelerinin tamamından bile daha ciddi bir ağrılık elde etmiştir.
Bu aşamadan sonra Almanya’nın, Fransa’nın, İngiltere’nin Kürt politikaları, PKK’ya yaklaşımları kökten değişecek, değişmek zorunda kalacaktır. Terörle terbiye etme politikalarının sonu gelmiştir. PKK üzerinden yürüttükleri ikiyüzlü politikaların sonu gelmiştir.
İSRAİL, HEZİMETE UĞRADI, ARAP REJİMLERİ AÇIĞA DÜŞTÜ.
ABD ve Rusya ile var olan anlaşma, Türkiye’nin güvenlik kaygılarını uluslararası ölçekte kabul ettirme sonucunu doğurdu.
PKK ve terör konusunda kırk yıldır atılamayan adımlar atıldı, terörle mücadelede dev bir zafer kazanıldı. ABD ve Rusya’nın PKK üzerinden Türkiye’yi köşeye sıkıştırma planları boşa çıkarıldı.
AB ülkelerinin, İsrail’in ya da Arap ülkelerinin bu anlaşmalara rağmen bir şey yapma imkânı kalmadı. Hepsi açığa düştü, buna boyun eğmek zorunda da kalacaklar.
Özellikle İsrail, Suriye’de hezimete uğradı. Savaşın başından bu yana bütün çalışmaları çöp oldu. İsrail’in dizayn ettiği politikalara fon sağlayanS. Arabistan ve BAE Suriye’de kaybetti. Daha da kaybedecekler.
TÜRKİYE ABD’Yİ BÖLGEDEN ÇIKARDI. SURİYE’DEKİ PAYLAŞIM SAVAŞI BİTTİ
Türkiye ABD’yi güvenlik hattından çıkardı. ABD’yi hiçbir güç buradan çıkaramazdı. Ama bölgeden çekilme durumunda kaldı. ABD olmayınca PKK da, AB ülkeleri de, İsrail de çekilmek zorunda kaldı, kalacak.
Soçi’deki anlaşma ile de Türkiye ve Rusya, Suriye ve bölgede daha birçok ortak adım atabileceğini gösterdi. Sadece ekonomik ve savunma ortaklıkları değil, iki ülkenin küresel ölçekte çok ciddi reformların öncüsü olabileceği de ortaya çıktı. Ankara-Moskova ilişkilerinin sağlam zeminde olduğu bir kez daha gösterildi.
ABD ve Rusya ile yapılan anlaşmalar, Suriye’nin bütünlüğü için savaşın başladığı günden bu yana atılan en önemli adımlar oldu. Artık bu ülkenin, uluslararası paylaşım ülkesi olmayacağı, Batı’nın iştahının sınırlanacağı teyit edildi.
DÜNYA TÜRKİYE’NİN DÖNÜŞÜNÜ İZLEYECEK.YÜKSELME DÖNEMİ BU!
Zor oyunu bozar dönemindeyiz. Çünkü küresel iktidar alanı dağıldı. Uluslararası sistem dağıldı. Güç oyunları her şeyi belirler oldu. Dolayısıyla gücünü hissettiremeyen hiçbir ülkenin geleceği olamayacak. Türkiye bunu fark etti, hissetti ve oyuna soktu. Sonuçlarını da almaya başladı.
Türkiye tarihi tezleriyle, iddialarıyla geri döndü. Dünya Türkiye’nin dönüşünü izliyor şimdi. Ülkemize yönelik bütün oyunlar, bu dönüşü engellemeye yönelikti. Her alanda kaybettiler.
Hep bunu savunduk, buna anandık, bu ısrarı sürdürdük. Oyun böyle kurulunca da çevremizdeki ve içerideki hesapların nasıl bozulduğunu, çöp olduğunu gördük, tecrübe edindik. Artık geri dönüş olmayacak, artık bu ülkeyi geleneksel yöntemlerle sınırlama imkânı olmayacak.
İşte tarih yükselişi dediğimiz şey bu! Türkiye’nin “yükselme devri” çok daha hızlanacak.
ERDOĞAN, PUTİN VE TRUMP… ÜÇ LİDER DÜNYAYI DEĞİŞTİRİYOR
7 Ekim 2019, Barış Pınarı Harekâtı. 17 Ekim 2019 ABD ile Ankara anlaşması. 22 Ekim2019 Rusya ile Soçi anlaşması…
İki hafta içinde, dünyanın merkez ülkelerini sarsan üç büyük hareket. Kırk yıldır PKK ile yürütülen mücadelede kısa sürede dev adımlar. İlk kez böyle bir iklim yakaladık.
Küreseli iktidar alanındaki boşluk, burada da bize hareket alanı sağladı. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın güçlü liderliği ve kararlılığı işte tam da bu boşluğu doldurmayı bildi. Erdoğan, Putin ve Trump arasında bir küresel güç oyunu izliyoruz. Üç lider dünyayı değiştiriyor.
SAHADA, MASADA VE SOÇİ’DE KAZANDIK.
Dünyanın büyük güçlerinin içinde bulunduğu bir savaş oyununa, bir harita projesine doğrudan müdahale ettik. Suriye savaşının başladığı günden bu yana hangi güç, ülke ne hesap yaptıysa sıfırladık. Bu kazancı önümüzdeki dönemde, başka masalarda çok daha güçlü göreceğiz.
Terör koridoru bitti. Türkiye’yi çevreleme planları şimdilik sıfırlandı. İç cephe kurup içeriden müdahale planları boşa çıktı.
.Küresel terör karaborsası: Bu ihaleleri kim dağıtıyor? * AB terör örgütü kuruyor, asıl patron ABD ve İsrail. * BAE’li Muhammed bin Zaid, Suudi Muhammed b. Selman. * “Terör simsarı” iki veliaht, oyun bitti, sıra size gelecek.
04:0025/10/2019, Cuma
G: 25/10/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Dünya genelinde çok büyük bir terör karaborsası var. Uyuşturucu sektörü ile birlikte terör piyasası, zenginlik ve güç hesaplaşmalarında en etkili silahlardan biri. Adeta bir nükleer bomba.
Jeopolitik hesaplardan etnik kavgalara, dini önceliklerden yüz milyarlarca dolarlık kirli paraya, ticaret savaşlarından kaynaklar ve pazar kavgalarına kadar, en büyük ihaleler bu piyasada dağıtılıyor.
AB ÜLKELERİ TERÖR ÖRGÜTLERİ KURUYOR
Demokrasi ve insan haklarını dilinden düşürmeyen Avrupa Birliği ülkelerinin önemli bir bölümü, küresel ölçekte işlerini terör örgütleriyle yürütüyor. Terör örgütleri kuruyor, finanse ediyor, eğitiyor, ülke ve bölgelere gönderiyor, açık ve net olarak onlara hedef gösteriyor.
Bu konuda Avrupa’da başı Fransa ve İngiltere çekiyor. Almanya, Belçika, Hollanda gibi ülkeler istihbarat alanında terör patronluğu yapıyorlar, diğerleri ve kuzey ülkeleri ise “yumuşak güç” örtüsü altında onları besliyor.
ABD VE İSRAİL: KÜRESEL ÖLÇEKTE TERÖR ÖRGÜTLERİNİN SAHİPLERİDİR.
ABD ve İsrail, küresel ölçekte terörün büyük patronlarıdır. “Terörizmle Mücadele”yi küresel siyasi doktrin haline getiren bu ülkeler, aslında o kavramı, terör organizasyonlarını örtbas etmek için icat ettiler.
Soğuk Savaş döneminde etnik ve ideolojik örgütler kuruyorlardı, şimdilerde, özellikle de bizim coğrafyaya yönelik etnik ve “İslamcı” kimlikli terör örgütleri kurdular.
ABD ve İsrail, İngiltere ile birlikte, bazı AB ülkelerinin de desteğiyle, otuz yıldır ülkelerimizi, coğrafyamızı, insanlarımızıbir yandan terör örgütleriyle vuruyor diğer yandan “terör var” gerekçesiyle vuruyor.
“TERÖR VAR” DİYEREK ÜLKELERİ MAHVETTİLER
Bütün terör örgütleri, ABD ve ortaklarının işgal, iç savaş, kaynakları talan etme planları için sahaya sürüldü. Bunlar için ortam oluşturdu.
Afganistan El Kaide ve Taliban var diye işgal edildi. Suriye DEAŞ var diye işgal edildi. Libya ve Irak diktatör var ya da benzer iddialarla işgal edilip mahvedildi. Örtülü gerekçe başkaydı, önümüze hep terör, diktatör, özgürlük ve demokrasi kavramları sürüldü. Oysa bu örgütlerin tamamı Batılı istihbarat teşkilatlarına bağlıydı.
İLK KEZ BİR ÜLKE TERÖR ÖRGÜTÜNÜ ORTAK İLAN ETTİ. DÜNYA BUNU DA GÖRDÜ.
ABD yönetimi PKK gibi bir terör örgütünü açıkça “ortak” ilan edebildi. Hem de bir NATO üyesi müttefikine karşı. Kırk yıldır ülkemize karşı kullanılan etnik terör aslında bu ülkelerin Türkiye ile yürüttükleri örtülü savaştı.
Suriye’nin kuzeyindeki yığınak dünya tarihinde bir terör örgütüne yapılan en açık en pervasız destekti. Ankara’da yapılan ve PKK ile ABD askerinin bölgeden çekilmesini sağlayan anlaşma, ABD’nin terör patronluğunun tescil edilmesi oldu.
Onlar bir terör örgütü için ülkemizle pazarlık yaptılar. Biz de bu pazarlıkla onların terörün patronu olduklarını ilan etmiş olduk. ABD için bundan daha büyük utanç yoktur. DEAŞ da, PKK da, YPG de ABD/İsrail askeri ve istihbarat örgütlerinin malıdır.
O İKİ ANLAŞMA: KİMLER ÇEKİLDİ? KİMLER KAYBETTİ? FOTOĞRAF ORTADA.
ABD ve Rusya ile yapılan anlaşmaların sonuçlarına bakalım: PKK dediğimiz bölgelerin tamamından çekilecek.
PKK ile birlikte başka kimler çekiliyor? ABD askeri, Fransız askeri, İsrail askeri varlığı…
Kimler kaybediyor? Avrupa ülkeleri, S. Arabistan, BAE, Mısır, Bahreyn gibi Arap ülkeleri..
Kaybedenlerin ve çekilenlerin tamamı teröre destek veren, terör patronluğu yapan, terörü finanse eden ülkeler.
BAE VE SUUDİ ARABİSTAN:ABD BİNLERCE TIR SİLAH, ONLAR TIR’LAR DOLUSU PARA GÖNDERDİ.
Son dönemde Türkiye’ye karşı yeni terör destekçileri keşfettiler. Birleşik Arap Emirlikleri (BAE), Suudi Arabistan, Mısır ve Bahreyn üzerinden, onların organizasyon ve fonlamalarıyla, Türkiye’yi terörle vurmaya başladılar.
ABD PKK/YPG’yebinlerce TIR dolusu silah gönderirken onlar da bu örgüte yüz milyonlarca dolar aktarıyordu. S. Arabistan’ın ve BAE’nin bu konudaki sicili çok kötü ve Türkiye bunu asla unutmayacaktır.
AÇIK DÜŞMAN BAE: TERÖR,DARBE VE ERDOĞAN’A SUİKAST GİRİŞİMLERİ
Açık düşman: Özellikle BAE, Suriye’den Libya’ya, Akdeniz’den bölgenin tamamına her alanda Türkiye ile savaşıyor. Batı başkentlerinde FETÖ’cülerle ortaklık kurup Türkiye’yi vuruyor. Bilinen ve bilinmeyen Türkiye karşıtı bütün örgütlere silah ve para yağdırıyor.
BAE’nin açık düşmanlığı, kötülüğü ülkemiz için öncelikli ve mutlaka önlenmesi gereken bir tehdit haline gelmiştir. 15 Temmuz’da yer aldı, onları fonladı, Dubai’de FETÖ ile ortak toplantılar, eylem planları yaptı.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı devirme, suikast ve öldürme planlarının ve girişimlerinin tamamında BAE vardı. Kiralık katili Muhammed Dahlan’la Türkiye içinde bile suikastlere teşebbüs etti.
İKİ TÜRKİYE DÜŞMANI:MUHAMMED BİN ZAİD MUHAMMED BİN SELMAN. TERÖRE DESTEKLE SUÇLANMALI
Şimdilerde Kıbrıs Rum Kesimi’nde kurduğu şirketlerle İsrail’in istihbarat mensuplarını istihdam ediyor, buradan Türkiye’ye karşı istihbarat ve terör operasyonları yürütüyor. Bölgedeki bütün Türkiye karşıtı operasyon ve saldırılarında İsrail’den talimat alıyor, S. Arabistan’ın gücünü kullanıyor.
Muhammed Bin Zaid, açık biçimde küresel terör finansörlüğünden, suikast ve kirli, örtülü operasyonlardan sorumlu tutulmalı, suçlanmalı, yargılanmalı. Onun kafaya aldığı ve yönettiği Muhammed Bin Selman’ın tek cinayeti Cemal Kaşıkçı cinayeti değil. Bu ikisi Yemen’deki savaş suçlarından da sorumludur.
Muhammed Bin Zaid ve Muhammed Bin Selman, bölgemizde iki öncü Türkiye düşmanıdır. Bütün kötülüklerini Türkiye’ye yöneltmiş bu iki ismin patronu İsrail istihbaratıdır.
ANKARA VE SOÇİ’DEKİ ANLAŞMALARDAN SONRA KİMİN OYUNU BOZULDU..
Ankara ve Soçi anlaşmalarından sonra oyunu bozulanlar arasında bu iki isim de var. Türkiye’nin teröre ve arkasındaki güçlere karşı kazandığı son zafer bu iki ismi de vurmuştur. Ama burada kalmamalı, bu kişilere karşı en etkili yöntemlerle mücadele devam etmelidir.
Türkiye, Soğuk Savaş sonrası terör borsasına en ağır darbeyi indirdi. Küresel terör piyasasında rüzgarı tersine çevirebilen ülke oldu. Coğrafyamızdaki bütün ülkeleri terör örgütleri üzerinden mahvettiler. Türkiye’ye de aynısını yapıyorlardı. Ama bu sefer başaramadılar. İlk kez geri adım atmak zorunda kaldılar.
İKİ “TERÖR SİMSARI”. SIRA ONLARA GELİYOR.
Devam edecek, burada kalmayacak. PKK ve DEAŞ’tan sonra mücadele onların bölgemizdeki terör baronlarıMuhammed Bin Zaid ve Muhammed Bin Selman’a yönelecek, yönelmeli.
Önce terör örgütleri, sonra simsarları, sonra da onların patronları…
Bu iki kişi hakkında terör finansmanı, terör örgütü kurma ve yönetme, ülkeleri tehdit etme, suikast ve terör saldırıları yapma konularında çok detaylı bir soruşturma başlatılıp uluslararası mahkemeler harekete geçirilmeli.
Türkiye’yi kınayan Arap Birliği’nden neden ses çıkmıyor?
Terör örgütlerini kullanan AB ülkeleri nasıl suçüstü yakalandı ve açığa düştü?
Onlar için Türkiye’ye karşı “Oyun” bitti. Yeni oyun kurmaları zaman alacak. Biz daha hızlı olacağız. Türkiye “terör simsarları”nın da üstesinden gelecek.
96 yıllık devlet zannettiler. * Selçuklu Osmanlı oluyor, Osmanlı da Cumhuriyet.. Ve biz devam ediyoruz.. * ABD neden geri çekildi? Bağdadi niye öldürüldü? * FETÖ, PKK, DEAŞ: Üç yılda üç terör örgütü. * Hani FETÖ İstanbul’da bir ‘Vatikan’ kuracaktı?
04:0030/10/2019, Çarşamba
G: 30/10/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Cumhuriyetimizin kuruluşunun 96. yılını, 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nın yıldönümünü dün, “yeni bir zafer ekleyerek”, Barış Pınarı Harekâtı’nın sevinciyle kutladık.
Kutladığımız sadece Cumhuriyet değildi, sadece 96 yıl değildi. Çünkü yüzyıllardan gelip yüzyıllara yöneldiğimiz bugünlerde her sembol, yeni bir anlam ifade ediyordu. Çünkü yeni bir yükseliş çağının kapılarını araladığımız günlerdeydik.
YÜZ YIL SONRABİR DİL, BİR RÜZGÂR, BİR UMUT..
Çünkü; yüz yıl önce coğrafyanın her köşesinde mücadele veren, ağıtlar yakan, yok olmakla yüz yüze bırakılan milletimiz, bugün coğrafyanın her köşesinde merhametiyle, gücüyle, öncülüğüyle derin izler bırakıyor, gelecek vadediyor.
Bir söz, bir dil, bir rüzgâr, bir umut inşa ediyor. Devletler değişiyor, rejimler değişiyor, siyasi anlayış ve kimlikler değişiyor ama bu milletin kaderi, siyasi genetiği, tarih inşa edici ve coğrafya biçimlendirici misyonu değişmiyordu.
SELÇUKLU OSMANLI OLUYOR,OSMANLI CUMHURİYET..VE DEVAM EDİYORDUK..
Selçuklu Osmanlı oluyor, Osmanlı Cumhuriyet oluyor ve biz yolumuza devam ediyorduk.
Alparslan oluyor, Kılıçarslan oluyor, Yavuz oluyor, Kanuni oluyor, Abdülhamit oluyor, Atatürk oluyor, Erdoğan oluyor ve biz yolumuza devam ediyorduk.
Sadece bu coğrafyada bin yıldır vardık ama Türk Silahlı Kuvvetleri 2 bin 200 yaşındaydı!Devletlerin sürekliliğine inanıyorduk ve bu devam ediyordu.
Devletlerin de, milletlerin de, ülkelerin de kaderi vardı ve bu kader bizi yüzyıllardır dik tutuyor, güçlü tutuyor, ayakta tutuyordu. Yok olduğumuzu sandığımız en dip noktada yeniden ayağa kaldırıyordu.
DERİN GEÇMİŞİN HAFIZASI,GÜÇLÜ GELECEĞİN HABERCİSİ
Barış Pınarı Harekâtı ile, Fırat’ın Doğu’sunda oluşturulmak istenen “terör koridoru”na, “harita planlarına” karşı başlattığımız askeri müdahale, hemen ardından ABD ve Rusya ile masada yürüttüğümüz pazarlıklar, işte böyle bir gücün yeniden hatırlatılmasıydı.
Bu Türkiye bir Selçuklu’ydu, Osmanlı’ydı, Cumhuriyet’ti, şimdilerde başlattığımız yeni yükseliş dönemiydi. Yirminci yüzyılın dondurulmuş tarihinin sona ermesinin, vesayet döneminin defterinin dürülmesinin, 21. yüzyılın yıldızlaşan ülkesinin ilânıydı. Coğrafyamızda yüzlerce yıllık siyasi genetikti, derin geçmişin hafızası, güçlü geleceğin habercisiydi.
96 YILLIK DEVLET SANDILAR.ÜÇ YILDA ÜÇ TERÖR ÖRGÜTÜ: ELLERİNDEKİ ÜÇ SİLAH ALINDI.
15 Temmuz 2016’da, Türkiye’yi iç savaşa sürükleyip parçalamaya ayarlı “çokuluslu müdahale”yi plânlayıp uygulayanlar bu ülkeyi 96 yıllık devlet zannettiler.15 Temmuz’da FETÖ ve arkasındaki güçler yenildi. Türkiye’yi içeriden vurmaya, Suriyeleştirmeye çalışanlar yenildi.
Fırat Kalkanı ve Afrin operasyonundan sonra, Barış Pınarı Harekâtı ile de; PKK ve DEAŞ üzerinden çevrelemeye, dışarıdan kuşatmaya, savaşı Anadolu içlerine taşımaya çalışanlar yenildi.
Bütün terör örgütleri de arkasındaki patronları da yenildi. Onlar bize vurdukça biz daha güçlendik, onlar Anadolu içlerine girmeye çalıştıkça biz daha dışarı yöneldik. Onlar bizi avlamaya çalışırken biz onları avladık. Türkiye’ye karşı ellerindeki üç büyük silah da ellerinden alınıyor, alınacak.
BİZİ ‘DOSTLUK’LA VURDULAR, İŞTE BUNA BİR “DUR” DEDİK.
Türkiye’yi sadece Anadolu, bu devleti sadece Cumhuriyet dönemi sandılar. Cephe ülkesi gibi, şamar oğlanı gibi kullanacak, sonra da istedikleri gibi kırpıp biçeceklerdi.
Tıpkı bugün PKK’yı, DEAŞ’ı kullandıkları, sonra da tasfiye ettikleri gibi, Türkiye’yi de yeni coğrafya tasarımlarında kullanıp sonra da küçültecekler, “tehlike” olmaktan çıkaracaklardı.
Ama artık Soğuk Savaş döneminin “cephe ülke”si yoktu. Batı bizi düşmanlıkla değil, “dostlukla” yeniyor, parçalamaya çalışıyordu. İşte biz buna “dur” dedik.
‘GERİLEME DÖNEMİ’ BİRİNCİ DÜNYA SAVAŞI İLE BİTMİŞTİR.
Milletimiz için gerileme dönemi Birinci Dünya Savaşı ile bitmişti. Dünya Savaşı’ndan bu yana geçen yüz yıl, Cumhuriyet’in ilanından sonra geçen 96 yıl, sadece bir duraklama, toparlanma dönemiydi.
Kendimizi koruduk, bugüne sakladık ve hep çok sabrettik. Yüz yıllık vesayetin de, o can yakıcı sabrın da sonuna geldik. Cumhuriyet’in 100. Yılında bu defter tamamen kapanacaktır.
Ama o tarih şimdiden sona erdi. 15 Temmuz son denemeleriydi. Güneyden çevreleme son denemeleriydi. Türkiye’yi kontrol altında tutma, durdurma, Anadolu’ya sıkıştırma, orada da rahat bırakmayıp küçültme planlarının son girişimleriydi.
PKK TASFİYE OLUYOR, OLACAK..
Bundan sonra istedikleri kadar çabalasınlar, elleri o kadar güçlü olmayacak, olamayacak. Artık Soğuk Savaş sonrasının palavradan icat edilmiş terörle mücadeleye göre stratejik değeri tanımlanmış ülke yok, kendi değerini kendisinin tanımladığı bir ülke var.
Artık tarihi de, coğrafyayı da, kendi varlığını da, tehditleri de, öncelikleri de kendisi tanımlayan bir Türkiye var. 2016’da FETÖ tasfiye oldu. Şimdi DEAŞ ve PKK tasfiye oluyor, olacak.
ABD NEDEN ÇEKİLDİ? NEDEN BAĞDADİ’Yİ ORTADAN KALDIRDI? HANİ FETÖ İSTANBUL’DA BİR ‘VATİKAN’ KURACAKTI?
ABD Suriye’de neden geri adım attı? Neden Türkiye sınırlarından çekildi? Neden PKK’yı ilan ettiğimiz güvenlik kuşağının dışına taşıdı? Neden DEAŞ lideri Bağdadi’yi ortadan kaldırdı?
15 Temmuz başarılı olsaydı böyle bir Türkiye olacak mıydı? ABD askeri ile birlikte PKK ve DEAŞ geri çekilecek miydi? Yoksa Anadolu içlerinde devletler mi ilan edecekti?
FETÖ İstanbul’un Avrupa yakasında bir “Vatikan” kuracak, PKK Doğu ve Güneydoğu illerinde devlet kuracak, DEAŞ üzerinden Irak ve Suriye ile birlikte Türkiye’nin bir bölümünde sahtekârca bir “İngiliz hilâfeti” şekillenecek, Anadolu paramparça olacaktı.
Sadece üç buçuk yıl içinde neler değişti? Bütün terör örgütleri mevzi kaybederken patronları Türkiye’nin kararlı duruşuna direnemedi ve geri çekildi. İşte sözünü ettiğimiz Türkiye budur!
OTUZ YILLIK HESAPLARI ÇÖKTÜ
ABD Bağdadi’yi öldürmüşse Suriye meselesi bitmiş demektir. Geri çekiliyorlar, çekilecekler demektir. PKK’yı sınırlarımızdan Suriye’nin derinliklerine sürüyoruz. Orada Arapların kalbinde hiçbir şekilde barınamayacaklar. Artık PKK üzerinden de Suriye’yi biçimlendirme işi yatmıştır.
İşte bu, Türkiye’nin 15 Temmuz’dan beri yürüttüğü mücadelenin sonucudur. Suriye’de sekiz yıl, bütün bölgede otuz yıldır hazırlığı yapılan proje çökertilmiştir. Bu, Türkiye’nin gücüdür. Yukarıda anlatmaya çalıştığım şey budur.
ŞİMDİ YENİ BİR ÖRGÜT KURUP,YENİ CEPHELER AÇACAKLAR
DEAŞ’la yapacakları bir şey kalmamış, bütün kirli sırlarıyla birlikte temizleniyor şimdi. ABD, İsrail, Fransa, İngiltere, S. Arabistan, BAE şimdi savaş suçlarını temizliyorlar.
Evet bu, Trump’a ABD içindeki tartışmada büyük alan açacak, güç verecek. Ama asıl sonucunu coğrafyamızda gösterecek.
Şimdi yeni bir örgüt kuracaklar, yeni bir cephe açacaklar. Afganistan için El Kaide’yi, Suriye-Irak için DEAŞ’ı icat etmişlerdi. Kullandılar attılar.
Bin Ladin’i de Bağdadi’yi de aynı şekilde ortadan kaldırdılar! Şaşırtıcı ama iki operasyon da hemen hemen aynıydı. Kullanılan dil de, yöntem de, pazarlama biçimi de aynı.
ORTA ASYA- ÇİN SINIRINA DİKKAT!
Muhtemelen Orta Asya-Çin sınırında bir hareketlilik başlayacak. Eski El Kaideciler, eski DEAŞ’çılardan yeni bir örgüt inşa edecekler. Yine İslâm’ı, Müslümanları bir silah olarak kullanacaklar.
Özbekistan, Tacikistan, Doğu Türkistan, Afganistan, Pakistan, Keşmir bölgesinde çok ciddi hareketlilikler olacak. Şimdiden o bölge için kurulacak örgütün adını merak ediyorum. Bazıları “Horasan Grubu” demeye başladı bile.
YÜZ YIL ÖNCE ÇÖKÜŞ DÖNEMİYDİ. BUGÜN YÜKSELİŞ DÖNEMİNDEYİZ. HESAPLAR BUNA GÖRE YAPILACAK.
Türkiye elini çabuk tutmalı.ABD’ye verilen süre doldu. Rusya’ya verilen süre de dün akşam sona erdi. İki ülke de Türkiye’ye taahhütlerde bulundu.
Eğer uyulmazsa, eğer PKK/YPG onları dinlemezse, Halep-Musul hattının kuzeyindeki her terör hareketliliği Türkiye’nin hedefinde olmalı.
Cumhuriyet’in 96. yıldönümünü, coğrafyamızın Birinci Dünya Savaşı’nda yaşadığı sarsıntıları andıran büyük bir fırtına içinde kutluyoruz. Ülkeler işgal ediliyor, haritalar çiziliyor, terör örgütleri resmi ordular gibi kullanılıyor ve Türkiye bütün bu fırtınalara direniyor.
Yüz yıl önce çöküş dönemindeydik. Şimdi yükseliş dönemindeyiz. Herkes hesabını buna göre yapsa iyi olacak. Özellikle içeridekiler. Yoksa tarihi ıskalayacaklar.
.Vatan haini, “Ölmediklerine pişman olacaklar” diyordu. * Türkiye üç yılda üç saldırıyı önledi, üç terör örgütünü yendi. * FETÖ olmadı PKK, o da olmadı DEAŞ. Patron aynı. Bu sefer patron da yenildi. * İçerideki “son yabancılar..” 2023’e sadece üç yıl kaldı!
04:001/11/2019, Cuma
G: 1/11/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye, üç yılda üç büyük tehdidi etkisizleştirdi.
FETÖ, PKK/YPG ve DEAŞ üzerinden Türkiye’yi vurma planları altüst oldu, bu tehditler büyük oranda etkisizleştirildi.
“İstiklal Mücadelesi” dediğimiz, bazılarının inanmadığı, destek vermediği, içeriden sabote etmeye çalıştığı bu büyük mücadele, üç yıl gibi kısa zamanda hem yerel tehditleri vurdu, hem arkasındaki güçlerin hesaplarını sıfırladı.
TAM BİR SEVR HARİTASI ÇİZDİLER. “ABD GURKALARI”: FETÖ DIŞ MÜDAHALE “KART”I OLAMAZ..
15 Temmuz 2016’da FETÖ üzerinden açık bir saldırıya, “çokuluslu müdahale”ye maruz kaldık. ABD, İsrail ve hemen bütün Avrupa bu müdahalenin arkasındaydı. FETÖ’nün içerideki ortaklık halkası oldukça genişti.
Bir tür 21. yüzyıl Türkiye’si projesi uygulanmak istendi. Daha küçük, daha etkisiz, daha bağımlı bir Türkiye oluşacaktı. Tam bir Sevr Haritası hazırlanmıştı. İstiklal Savaşı’ndan, 1. Dünya Savaşı’ndan bu yana en ağır dış saldırı yapılmıştı.
Önledik… Önlemenin ötesinde, bu silahı büyük oranda ellerinden aldık. ABD ve İsrail, Türkiye’ye karşı en büyük silahlarının hiçbir işe yaramadığının şokunu yaşadı.
Üç yıl sonra FETÖ, her ne kadar varolmaya devam etse de, çokuluslu güç haritasında üzerinden bu ölçekte hesap yapılacak “kart” olma özelliğini kaybetti. Birer İngiliz/Amerikan Gurka’sı, vatan hainleri olarak siyasi tarihin yanlış sayfalarına yerleşti.
BİZİ “STRATEJİK ORTAKLIK”LA VURDULAR.
Kırk yıldır içeride PKK ile savaşıyorduk. Etnik harita için terörü alabildiğine besleyenler Türkiye’nin müttefikleriydi. Bizi “dostlukla”, “stratejik ortaklıkla” vuruyorlardı.
Irak işgali ve Suriye savaşı ile PKK’ya yükledikleri misyon bölgeselleşti. Suriye meselesi bittiği anda, hedefine ulaştığı anda, bir adım sonrasında “Türkiye Cephesi” açılacaktı, bir işgal başlatılacaktı.
FETÖ PKK PLANINI DA BİLİYORDU. O VATAN HAİNİ,“ÖLMEDİKLERİNE PİŞMAN OLACAKLAR” DİYORDU…
İçerideki terör, çokuluslu bir bölgesel silaha dönüşmüştü. ABD, İsrail, Avrupalı ortaklardı, bazı Arap rejimleri hep birlikte Türkiye’ye vurmaya hazırlanıyordu. FETÖ üzerinden yürüttükleri müdahalenin fiyaskoya dönmesinin de intikamını alacak bir “B Planı” uygulanıyordu.
Pensilvanya’daki terör liderinin 15 Temmuz sonrası söylediği alçakça cümle hiç unutulmadı: Ülkemizi, milletimizi tehdit ediyor ve “Ölmediklerine pişman olacaklar” diyordu.
Kastettiği, Suriye üzerinde kurulan yüzlerce kilometrelik “Türkiye Cephesi”ydi. Bu cepheden ülkemize bir işgal, istila harekatı yapılacağını o vatan haini pekala biliyordu.
FETÖ’DEN SONRA PKK SİLAHI DA ELLERİNDEN ALINIYOR, ALINACAK…
Türkiye son üç yıldır, içeride PKK ile acımasız bir mücadele yürüttü. İçeriden vurma hesaplarını büyük ölçüde hafifletti. Batı’nın Suriye ve Irak’taki paralı ordusu PKK/YPG’ye askeri olarak buralarda da büyük bir müdahale başlatıldı.
Fırat Kalkanı, Afrin Müdahalesi, Pençe Harekatı ve son Barış Pınarı Harekatı ile o “çokuluslu proje” sınırlarımızdan uzaklaştırıldı. Hem askeri hem de ABD ve Rusya ile yapılan müzakere ile bu sonuç a ulaşıldı.
PKK/YPG ESKİ GÜCÜNE BİR DAHA KAVUŞAMAZ.
Mücadele devam ediyor, edecek. Türkiye bir daha bu şekilde tehdit edilemeyecek. FETÖ’den sonra “ikinci büyük silah” da ABD, İsrail ve Avrupa’nın elinden alınıyordu.
Türkiye’nin güç yükselişi karşısında bu silah da eskisi gibi etkin biçimde kullanılamayacak hale getiriliyor, getirilecek de. PKK/YPG bir daha eski gücüne kavuşamayacak. Çok daha fazla ezilecek, eskisi kadar efektif kullanılamayacaktır.
3. SİLAHLARI DEAŞ’TI.FETÖ OLMADI PKK,O DA OLMADI DEAŞ. PATRON HEP AYNI..
Bu başarı da son üç yılda alındı.
FETÖ ve PKK/YPG’yi silah olarak kullananların üçüncü silahı DEAŞ’tı. “Terörle mücadele” palavraları atıp küresel ölçekte dünyayı teröre boğdukları gibi, “DEAŞ’la mücadele” diyenler aslında DEAŞ’ı kuran ve yönetenlerdi. Suriye ve Irak’ta, daha sonra Türkiye’nin bir bölümünü de içine alacak harita için kurulmuş ve sahaya sürülmüştü.
DEAŞ, PKK ve FETÖ ile ortak çalışıyor, ortak bir amaç için koordineli hareket ediyordu. Üçünün de patronları aynıydı. Üçüne de aynı misyon yüklenmişti. Üçü de ana hedef olarak Türkiye’yi vurma üzerinde konumlandırılmıştı. Üçü de en ağır saldırıları Türkiye’ye yapmıştı.
Bu üç örgütün üçünün de İsrail’i rahatsız edecek hiçbir şey yapmadığını herkes biliyor. Üçü de ABD’nin, İsrail ve Avrupa ülkelerinin Türkiye ile hesaplaşma aracıydı.
FETÖ’CÜ SUBAYLAR PKK VE DEAŞ’LA ÇALIŞIYORDU
Fırat Kalkanı operasyonunda Türk tanklarını vuran DEAŞ’lılara nokta hedefleri ABD istihbaratı veriyordu. Suriye-Irak sınırı boyunca hem PKK ile hem DEAŞ’la ortak iş yürüten FETÖ’cü subaylar, bunu bir proje çerçevesinde yapıyordu.
DEAŞ’ın PKK’ya alan açma rolü dışında hiçbir misyonu olmadı. İşte bu da o proje çerçevesinde oluyordu.
DEAŞ’a karşı savaşan tek ülke Türkiye oldu. Örgütün Suriye’de belini kıran Türkiye oldu. ABD ve “koalisyon” dedikleri yapının DEAŞ mücadelesi sadece büyük proje için bir kamuflajdı.
BAĞDADİ SONRASI YENİ ÖRGÜT YENİ CEPHE Mİ!
ABD’nin Bağdadi’yi öldürmesi ya da devreden çıkarması, bu örgüt üzerindeki hesabın sıfırlandığının göstergesidir. Yeni bir örgüt, belki başka bir bölgede yeni bir cephe açılacaktır.
Bu durum, Türkiye’nin baskıları ile sınırlarımıza yakın bölgelerde DEAŞ hesabının da bozulduğunun, DEAŞ silahının da ellerinden alındığının göstergesidir.
TÜRKİYE SON ÜÇ YILDA ÜÇ SALDIRIYI ÖNLEDİ,ÜÇ TERÖR ÖRGÜTÜNÜ YENDİ.
15 Temmuz işte bu yüzden büyük bir tarih dönüşüdür.
Üç yılda üç büyük saldırı önlendi.
Üç yılda üç tehlikeli silahlı örgüt yenildi.
Üç yılda ABD’nin, Avrupa’nın, İsrail’in, bölgemizdeki sömürge artıklarının Türkiye’ye yönelik bütün örtük ilişkileri, ittifakları, gizli savaşları, kirli hesapları açığa çıkarıldı.
Üç yılda, terörün arkasında Batı’nın Türkiye ile savaşının yattığı, aslında bizi “dostlukla” vurdukları bütün yönleriyle açığa çıkarıldı.
ONLAR YOK ETMEYE GELDİ, TÜRKİYE DİRİLDİ.ARTIK TERÖR KARTI İLE DİZ ÇÖKTÜREMEZLER. BU KİRLİ OYUN BİTTİ..
Üç yılda Türkiye inanılmaz bir güç biriktirdi.
Onlar yok etmeye geldi Türkiye dirildi.
Onlar küçültmeye geldi Türkiye güçlendi.
Onlar savaşı içeriye taşımaya çalıştı, Türkiye sınırından uzaklara itti.
Ve bunların tamamı üç yılda, 15 Temmuz 2016’dan sonra yapıldı.
Artık terör örgütleri üzerinden bu ülkeye diz çöktüremezler, bu “kart” üzerinden bir yere varamazlar. Bu savaşı terör ve örgütler üzerinden yürütemezler. Bu oyun bitti.
SİVİL PROTESTO DENEYECEKLER. ‘SİLAHSIZ TERÖR’ DENEYECEKLER. “ZULÜM 1453’TE BAŞLADI” CEPHELERİ KURACAKLAR..
Artık silahlı örgtülerle yapabilecek bir şeyleri kalmadı. Bu da FETÖ ve PKK’nın daha da zayıflayacağının, güçten düşeceğinin işaretidir.
Sivil isyan, yeniden sokak hareketleri deneyecekler. Yeniden siyasi tansiyonu yükseltmeye çalışacaklar. HDP-CHP ekseninde oluşturdukları ittifakın amacı budur.
Belediye seçimleri, “Ekremİmamoğlu modellemesi” geliştirmelerinin nedeni budur. “Zulüm 1453’te başladı” diyenlerin belli adreslerde toplanmalarının nedeni budur.
İçerideki sinir uçlarını bir kez daha tahrik etmeye çalışacaklar. “İç işgalciler”i bir kez daha sahneye sürecekler. Etnik ve mezhep kimliklerine yüklenecekler.
İÇERİDEKİ “SON YABANCILAR..”ÜÇ YILDA BÜTÜN BÖLGE DEĞİŞTİ. 2023’E İSE SADECE ÜÇ YIL KALDI!
İçerideki “son yabancılar”ı bir kez daha hareketlendirecekler. Bunu etnik ve mezhep üzerinden değil, sert siyasi söylem üzerinden değil, “muhafazakar soslu bir dil” üzerinden pazarlayacaklar.
Ama bu da para etmeyecek. Türkiye çevresini temizliyor. Küresel ölçekte güç inşa ediyor. Bölgesel düzeyde bütün harita taslaklarına müdahale ediyor.
Silahlı terör örgütleri kadar “silahsız terör grupları”nın da bir “dış müdahale aracı” olarak kullanılmasına asla müsaade etmeyecek.
2023’e üç yıl kaldı. Son üç yılda yukarıdakileri yapan Türkiye, önümüzdeki üç yılda nerede olacak, herkes hesabını doğru yapmalı.
. Trump: “Biz Suriye’de petrolü aldık bırakın diğerleri savaşsın” demiş.. * Batı medeniyeti, soykırım ve hırsızlık üzerine kurulmuştur. * Londra’nın, Paris’in, New York’un, Roma’nın temelleri acıdır, kandır. * Kibirdir, ırkçılıktır, zulümdür, aç gözlülüktür, hırsızlıktır.. * Biz de şunu diyelim: Sizi o petrol kuyusunun başında avlayacaklar.
04:004/11/2019, Pazartesi
G: 4/11/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
“Biz Suriye’de petrolü aldık bırakın diğerleri savaşsın. Bırakın sınırları başkaları korusun” diyen ABD Başkanı Trump, bu doğrudan ifadesiyle; Batı düşüncesinin, siyasi tarihinin, coğrafya ve dünya algısının, değer ve güç kimliğinin, insan ve özgürlük düşüncesinin kısa, öz, doğrudan riyasız tanımının yaptı.
Derin analizler, süslü cümleler, karmaşık düşünceler, abartılı insan hakları ve özgürlük söylemleri, “insanlık” vurgusu, tabiat sevgisi gibi hemen her şeyin, değer olarak pazarladıkları her şeyin temelinde bu söz var.
BAKMAYIN TUMP’IN “DELİ DELİ” KONUŞMASINA.BATI SİYASİ ANLAYIŞININ TEMELİ YAĞMACILIKTIR..
Suriye savaşını birkaç petrol kuyusuna indirgeyen, “zenginliği aldık, özgürlük, demokrasi, adalet kavgası onlara kalsın” diyen bu söz; Basra Körfezi’nden Kızıldeniz’e kadar bütün askeri ve siyasi hesaplarının, girişimlerin, istilâ ve iç savaşların aslında bir talan için, yağma için, sömürge geleneği için yapıldığının bir kez daha ilanıdır.
Bakmayın Trump’ın “deli deli” konuşmasına, Batılı siyasi anlayışın temeli budur. Demokrasi anlayışının temeli budur. İnsan ve özgürlük düşüncesinin temeli budur. ABD içinde Trump’ın bu sözlerine karşı çakabilecek olanların bile düşüncesi budur.
LONDRA’NIN, PARİS’İN, NEW YORK’UN, ROMA’NIN TEMELLERİ ACIDIR, KANDIR.
Batı medeniyeti sömürge, talan, adaletsizlik, zulüm ve kan üzerine kurulmuştur. Londra’nın, Paris’in, Roma’nın, New York’un temeli acıdır, dünyanın, başka milletlerin ahıdır. ”Coğrafi Keşifler” diye yutturulan sömürge ve istilâ dalgasından bu yana, Avrupa’nın, daha sonra ABD’nin dünyanın geri kalanıyla ilişkilerinin temeli talandır.
Hindistan’ın, Kızılderili’nin, Müslüman dünyanın, Latin Amerika’nın, Afrika’nın kanı, canı, acıları üzerine yükselen bir zenginliktir. Batı düşüncesinin, dünya ve insanlık algısının, kendinden başkasına bakışının temeli kibirdir, ırkçılıktır, zulümdür, açgözlülüktür, hırsızlıktır.
DÜNYADA ZARAR VERMEDİKLERİ, FELÂKET GETİRMEDİKLERİ HİÇBİR MİLLET KALMADI..
İnsanlığa bakışları efendi-köle ilişkisidir. Zihinleri hâlâ kölelik dönemindeki gibi çalışıyor. Bu zihinle her yere saldırdılar, her şeye sahip olmak için şiddette hiçbir ölçü tanımadılar.
Avrupa’nın 2. Dünya Savaşı’ndan sonra inşa ettiği değerler sistemi, özgürlük düşüncesi, çok kültürlülük ve bir arada yaşama söylemi yeni bir “Avrupa iç savaşı”nı engellemeye dönüktür. Yani sadece korkudandır, inançtan değil. Nitekim birkaç yılda bu söylemi hızla terk etmişlerdir.
Dünyada dokunmadıkları, zarar vermedikleri, felâket getirmedikleri hiçbir ülke, hiçbir topluluk, hiçbir millet kalmamıştır.
AYİN YAPAR GİBİ KATLİAM YAPTILAR
Irak’ta bir milyon insanı öldürürken de, Ebu Gureyb’de ayin yapar gibi katliam seansları düzenlerken de, Afganistan’da medreseleri, cami cemaatini bombalarken de, yüzlerce yıldır Afrika’nın kanını emerken de, Suriye’de bir savaş icat edip üç kuruşluk petrol kuyusuna konarken de, Latin Amerika’da yüzbinleri gözlerini kırpmadan katlederken de, Endonezya’da bir gecede bir milyon insanın katliamını organize ederken de, Vietnam’da bir ülkenin tamamını imha ederken de, Batı budur.
İtaat edeni sömürür, başkaldıranı yok etmeye çalışır. Batı düşüncesi, siyasi sistemi soykırım üzerine kurulmuştur. Batı medeniyeti hırsızlık ve yağma üzerine kurulmuştur.
Bu amaçla dinleri, kültürleri, değerleri her şeyi kullanmışlar, silaha dönüştürmüşlerdir. Ülkemize, coğrafyamıza dönük bütün demokrasi ve özgürlük paketlerinin tamamı güvenlik ve hükümranlık esası ile formatlanmıştır.
İŞTE TÜRKİYE’YE BU YÜZDEN SALDIRIYORLAR.
Son yıllarda Türkiye’ye yönelik öfkelerinin nedeni de milletimizin bu kölelikten, vesayet sisteminden kurtulma mücadelesidir. Türkiye ile hesaplaşmaya girmelerinin nedeni, ülkemizin coğrafyada güçlü bir siyasi dil ve diriliş inşa edici gücü olması, bu nedenle yağma ve talana “hayır” demesidir.
Belki yüzlerce yıl sonra, ilk kez, bu düzenin, bu küresel adaletsizliğin Batı aleyhine değiştiği bir tarih dilimi yaşıyoruz. Yeni güçler yükseliyor, güç haritası değişiyor, zenginlik ve güç ellerinden kayıp gidiyor, dağılıyor.
Küresel ölçekte çok büyük, çok sarsıcı bir güç hesaplaşması yaşanıyor. Yüzlerce yıllık hâkimiyetleri ellerinden çıkıyor. Paylaşmayı bilmedikleri için her ülke her millet kendisine ait olanı almaya çalışıyor.
BÜYÜK SAVAŞLAR ÇIKARACAKLAR AMA KADİM İNSANLIK BU İMTİYAZI ELLERİNDEN ALACAK, BATI’YI DURDURACAK.
Şimdi öfke ile, nefret ile hareket edecekler. İnsanlık için yıkımlara yol açacak kötülükler deneyecekler. Kaynaklar, pazarlar, ticaret yollarını kaybetmemek için korkunç saldırılar yapacaklar.
Büyük savaşlar çıkaracaklar. Ama eski dünya, kadim insanlık Batı’nın bu imtiyazını elinden alacak. Onu durdurmayı, burnunu sürtmeyi, hizaya sokmayı bilecek.
Sadece siyasi kimlik değil, zenginliklerimiz üzerine de bir özgürlük düşüncesi inşa edeceğiz. Sadece biz değil, bütün insanlık, Batı aklının sömürgeci, ırkçı, yağmacı, kölelik bakışına karşı insan onurunu öne çıkaran, paylaşmayı bilen, adaleti önceleyen bir siyasi dil inşa etmek zorunda.
İNSANLIĞIN KURTULUŞU BATI’YI SINIRLAMAKTADIR. TÜRKİYE’DEKİLER, “KÖLELİK KARAKTERİ”NDEN KURTULUN!
İnsanlığın tek kurtuluşu Batı’yı sınırlamaktadır. Yoksa azalan kaynaklar yüzünden yeryüzünde çok daha korkunç istilâ ve talan savaşları başlatacaklar, bütün insanlığı tehdit edecekler. Yüzlerce yıllık düzeni değiştirmek kolay değil. Ama bundan başka da hiçbir yol yok…
Türkiye’de hâlâ Batı bağımlılığı için, manda ve vesâyet için hareket edenlerin, önce zihinlerini özgürleştirmeleri gerekiyor. O kölelik kimliğinden ve karakterinden kurtulmaları gerekiyor. Kurtulmak istemeseler de, tarih tersine döndü ve onlar bu tarihi ıskalayacaklar.
SİZİ O PETROL KUYUSUNUN BAŞINDA AVLAYACAKLAR…
Trump “deli”dir ama iki cümle ile bütün Batı düşüncesini, kimliğini, karakterini özetledi. Madem öyle, madem siz, “Biz petrolü aldık, gerisi umurumuzda değil” diyorsunuz.
Biz de size şunu söyleyelim: Sizi o petrol kuyusunun başında avlayacaklar. Orada da tutunamayacaksınız! Tek bir petrol kuyusunu bile elinizde tutamayacaksınız.
Ülkemi uyarıyorum: Türkiye düşmanlığı adres değiştirdi. * FETÖ, PKK ve DEAŞ’tan sonra 4. terör örgütü bu. * İki prens, iki “terör baronu”, iki amansız Türkiye düşmanı * Ülkemize ilk müdahale bu çete üzerinden yapılacak. * Muhammed Dahlan terör örgütü lideri ilan edilmeli ve başına ödül konulmalı
04:006/11/2019, Çarşamba
G: 6/11/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
PKK ile, FETÖ ile, DEAŞ ile sahada, onların patronlarıyla masada mücadele eden Türkiye, çok daha tehlikeli yeni bir terör yapılanması ile de keskin ve acil bir mücadeleye girmek zorunda kalacak.
PKK, FETÖ ve DEAŞABD’nin, İsrail’in, Avrupa’nın projesiydi. Ama bu seferki terör örgütü Birleşik Arap Emirlikleri’nin (BAE), Mısır istihbaratının, BAE’li Muhammed bin Zaid’in, Suudi Muhammed bin Selman’ın terör örgütü.
YENİ TERÖR ÖRGÜTÜNÜM. DAHLAN YÖNETİYOR.
Başında ise, bölgemizdeki hemen bütün terör ihalelerinde yer alan, kirli işlerin adamı, Ortadoğu’nun kiralık katili Muhammed Dahlan var. Her ne kadar “İran’la mücadele” görüntüsü verilse de tek hedefleri Türkiye.
Türkiye, PKK, FETÖ ve DEAŞ’a bu örgütü de eklemek zorunda. Bölgesel gelişmelerden iç politikaya, darbe girişimlerinden kara para işlerine, FETÖ ve PKK’ya destekten hatta ortaklıktan DEAŞ’ı finanse etmeye, terör koridorundan Libya ve Doğu Akdeniz’e kadar, Türkiye’ye karşı ne varsa içinde yer alan bir örgüt bu.
TÜRKİYE KARŞITI NEFRET DALGASI,SUİKASTLAR VE DİJİTAL İSTİHBARAT
Amaçları Türkiye’nin elini, uzandığı her yerde kesmek. İsrail önceliklerine göre pozisyon belirleyip Türkiye ile her alanda savaşmak. Bu amaçla örtülü operasyonlara, suikastlara girişmek, terör örgütlerini finanse etmek.
Türkiye içinde muhalefet organize etmek. Medya yapılanmaları ve dijital istihbarat ağları kurmak. Muhalif çevreleri fonlamak, itibar suikastları yapmak, Türkiye’ye karşı bütün bölgede bir nefret dalgası oluşturmak.
Bu aslında var olan ama net bir şekilde tanımlanamamış bir durum. Artık bunu “terör örgütü” ya da “terör faaliyetleri” kategorisine almak bir zorunluluk haline geldi.
DAHLAN TERÖR ÖRGÜTÜ LİDERİ İLÂN EDİLMELİ VE BAŞINA ÖDÜL KONULMALI
ABD’nin, İsrail’in, Avrupa’nın kurduğu Türkiye karşıtı terör örgütlerine açık savaş ilân edilmişse, bu örgüte ve faaliyetlere de açıktan savaş ilân edilmeli.
Örgütün, organizasyonun, şebekenin, istihbarat ağının başında olan Muhammed Dahlan terör örgütü lideri ilân edilmeli, PKK elebaşlarına yapıldığı gibi, gerekirse başına ödül konulmalı, bölge ve dünya bu tehdide karşı uyarılmalı.
Türkiye’de darbelere katılmaktan, Cumhurbaşkanı’na suikast girişimi de dâhil, örtülü ve kirli eylemlerinden sorumlu tutulmalı.
BAE VE SUUD SARAYINDA GİZLENEN BİR TERÖR ÖRGÜTÜ
Bin Zaid ve Bin Selman’ın yönettiği ama aslında İsrail istihbaratına çalışan bu adam ve çetesi, etkisi coğrafyanın dışına taşan en etkili terör yapılanması olarak tanımlanmalı.
Çünkü bölgedeki bazı ülkelerin saraylarında korunmakta, sistem içinde gizlenmekte, bu devletlerin bütün imkânlarını kullanmakta ve terör faaliyetleri yürütmektedir.
15 Temmuz darbe girişiminin içinde yer almıştır. FETÖ ile ortaklık kurmuş, Dubai’de bu örgütle darbe toplantıları yapmış, onlara finansal destek sağlamıştır. Tabi patronları İsrail istihbaratı, Bin Zaid ve Bin Selman’ın korumasında.
ARAFAT’I DA ONLAR ÖLDÜRMÜŞTÜ
Dahlan’ın cinayetleri Yaser Arafat’ın zehirlenip öldürülmesine uzanır. Bu suikast, İsrail ve Mısır istihbaratı ile birlikte organize edilmiştir ve Dahlan işin merkezindedir. İsrail istihbaratı ve Dahlan’ın adamları, Arafat’ın evine kadar girip yakın korumalarını kafalarından vurmuştu.
Hamas’ın Gazze’de yönetimi ele geçirmesiyle Dahlan’ın istihbarat merkezine girilmiş, korkunç gerçekler gün yüzüne çıkmıştı. O dönemde Gazze’ye yönelik ağır İsrail saldırıları Dahlan ve Mısır istihbaratının destekleriyle yapılıyordu.
İSRAİL, MISIR VE DAHLAN’IN KİRLİ ARŞİVİ GAZZE’DE BULUNDU
İsrail, Mısır ve Dahlan Gazze’de katliamlar yapıyor, açıktan silah sevk ediyor, ABD özel birlikleri de aynı anda örtülü operasyonlar yürütüyordu. Filistin halkının kanı üzerinden projeler uygulanıyor, korkunç bir kıyım yapılıyordu.
Ariel Şaron’un çiftliğinde yapılan bir gizli görüşmeden sonra Şeyh Yasin’in sabah namazında füze ile şehit edilmesi, ardından Hamas liderlerinin ardı ardına suikastlara uğraması bu terör çetesinin marifetidir.
15 TEMMUZ SALDIRISINDA DAHLAN VE EKİBİ DE VARDI
Dahlan, Türkiye’ye yönelik 15 Temmuz saldırılarının arkasındaki isimlerden biridir. Yani taşerondur, yani ihale almıştır yani efendileri ona yeni görevler vermiştir.
Erdoğan’ı ve AK Parti’yi devirmeye dönük küresel projede kendisine verilen rolü oynamıştır, Türkiye içindeki darbecilerin fonlanmasında rol almıştır, aylarca bunun için hazırlıklar, toplantılar yapmıştır. Bu yönüyle Dahlan, 15 Temmuz saldırılarından doğrudan sorumlu kişilerden biridir.
EMİR’İN SUİKASTÇILARI TÜRKİYE’YE Mİ SIZDI?
18 Temmuz 2017’de burada Emir’in Suikastçıları başlıklı yazıda çok şey anlatmaya çalıştım. Dahlan’ın DEAŞ içine adamlar sızdırdığı, örgüt içinde birimler kurduğu, bölgede yeni bir terör denklemi oluşturduğu tezi hafife alınacak bir durum değil, tam tersine korkunçtu.
Bu yeni terör ağının Türkiye içindeki etkileri nelerdi? Dahlan’ın terör timlerinden, suikast timlerinden ne kadarı ülkemize sızmış ve ne tür saldırı hazırlıklarına girişmişti? Bu durum, 15 Temmuz sonrası yeni bir dalga mıydı, hangi çokuluslu operasyonun parçasıydı?
Nitekim daha sonra BAE’ye bağlı iki suikastçı İstanbul’da yakayı ele vermişti.
BEN ÜLKEMİ UYARIYORUM: TÜRKİYE DÜŞMANLIĞININ ADRESİ DEĞİŞİYOR..
Neden bunları yazıyorum:
Coğrafyamızda Türkiye düşmanlığının adresi değişiyor. Geleneksel terör örgütleri yerine (ki onları kullanmaya devam edecekler) yeni bir yapılanma önümüze çıkarılıyor.
Bin Zaid ve Bin Selman’ın himayesinde, İsrail istihbaratının patronluğunda, Centcom’un korumasında yeni ve çok tehlikeli bir bölgesel yapılanma, terör organizasyonu hızla büyütülüyor.
Üstelik bu terör örgütü kendisi konvansiyonel değil ama konvansiyonel terör örgütlerini de yönlendiriyor, siber istihbarata yatırım yapıyor, siyaset ve medya alanına yoğunlaşıyor, sosyolojik eğilimleri etkiliyor, algı inşa edebiliyor, kamuoyu kanaatlerini yönetebiliyor.
TERÖR ÖRGÜTLERİNİN ÜSTÜNDE BİR YAPI..ŞİFRELERİ ÇÖZÜLMELİ..
Hem en kaba haliyle cinayet ve terör işliyor hem de en sofistike yöntemlerle, ileri teknoloji yatırımlarıyla savaş yürütüyor.
Türkiye, FETÖ, PKK, DEAŞ gibi geleneksel terör örgütlerinin şifrelerini ve bağlantılarını çözdü, mücadele yöntemlerini geliştirdi.
Ama bu yeni yapılanmayı, terör örgütlerini bile kullanan bu üst yapıyı ve mücadele yöntemini henüz netleştiremedi. Tehdidi tanımladı, anlamaya çalışıyor ama tehdidi ortadan kaldırmaya dönük süreci etkili biçimde henüz başlatamadı.
BUNDAN SONRA TÜRKİYE’YE İLK MÜDAHALE BU YAPILANMA ÜZERİNDEN SAHNELENECEK..
Açık söyleyeyim; burada çok daha tehlikeli bir terör örgütünden söz ediyorum. Kimliği, ideolojisi olmayan, doğrudan Türkiye düşmanlığına ayarlı bir çokuluslu örtülü yapılanmaya dikkat çekmeye çalışıyorum.
Yine açık söyleyeyim: Bundan sonra Türkiye’ye yönelik ilk çokuluslu müdahale PKK gibi örgütler üzerinden değil, bu yapılanma üzerinden sahnelenecektir.
15 Temmuz’a, FETÖ’ye, PKK yöntemlerine benzemeyecek, iç savaştan darbe girişimine, büyük terör saldırılarından kitlesel sabotajlara kadar birçok yöntem aynı anda kullanılacaktır.
TÜRKİYE BU YENİ TEHDİDE KARŞI TEYAKKUZA GEÇMELİ. TERÖR BARONLARI DURDURULMALI
Türkiye bu yeni tehdide karşı teyakkuza geçmeli. Muhammed bin Zaid, Türkiye düşmanı, terör baronu ilân edilmeli. Hakkında terör ve insanlık suçlarından dosyalar hazırlanmalı.
Çünkü Bin Zaid bir devlet adamı değil, dünyanın önde gelen terör finansörlerinden ve organizatörlerinden biridir.
Dahlan’ın başına ödül konulmalı, uluslararası terör, kara para aklama, cinayet, suikast, darbe girişimi ve iç savaş gibi suçlardan sorumlu tutulmalıdır.
Türkiye için yeni bir mücadele başlamıştır. Siyasi, ekonomik, diplomatik, askeri, istihbarat ve antiterör yöntemlerinin tamamının kullanılacağı, 21. yüzyılın en karmaşık ve zor mücadelelerinden biri bu olacaktır.
Çünkü bu yapılanma terörün çok daha ötesi. Bir coğrafya hesaplaşması..
Dünya tersine döndü! Trump: Darbeyi durdurun. Muhalifler: Darbe başladı. * Güçlü liderler yerleşik sistemle hesaplaşıyor.. Artık ‘Erdoğan modeli’ var. * Azil süreci başarısız olur, Trump ikinci kez seçilir. Amerikan Perestroykası?
04:009/11/2019, Cumartesi
G: 9/11/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
ABD’de Donald Trump’a yönelik “azil süreci” ile Türkiye’de Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’ı devirmeye yönelik “çokuluslu müdahaleler” arasında inanılmaz benzerlikler var.
Kullanılan dil, uygulanan yöntemler, varılmak istenen hedef, sistem içiiktidar/güç mücadelesinin şiddeti, sokağa ve kurumlara yüklenen rol, kamuoyuna yansıma biçimleri ve daha birçok açıdan, ABD’deki iç hesaplaşma bize sanki daha önce yaşadığımız bir şey gibi geliyor. Çok tanıdık, çok canlı..
DÜNYA TERSİNE DÖNDÜ, ABD DARBE TARTIŞIYOR: TRUMP: “DARBEYİ DURDURUN”
Trump’ın 19 Ekim’de “Darbeyi durdurun” (Stop The Coup) mesajı bütün dünyada şaşkınlıkla karşılandı.
Evet, ABD içinde, Trump’ı görev süresi dolmadan devirmeye, Trump’ın da “yerleşik sistemi aşındırmaya” dönük derin bir kavga vardı ama bu kavga artık “darbe” kavramı ile tartışılıyordu. ABD başkanı bu mesajı ile, işin vahametini bütün dünyaya ilan ediyordu.
Darbe tartışmalarına alışkın olan bizler, ABD iç hesaplaşmasını hiç bu kavramlarla tartışmamış, görmemiştik, yeni bir durumla karşı karşıyaydık. Türkiye’de, Endonezya’da, Orta Amerika’da, Latin Amerika’da, Ortadoğu ve Afrika’da onlarca ülkede onlarca yıldır darbeler yapan ABD, artık kendi içinde darbeyi tartışıyordu. Dünya nereden nereye gelmişti!
MUHALİFLER: DARBE BAŞLADI. TRUMP’TAN KURTULACAĞIZ…
Çok geçmedi, “darbe” tartışmasının öncesi ortaya çıktı. Trump’ın azil soruşturmasındaki avukat Mark Zaid’in, 6 Kasın 2017’de“Darbe başladı. Başkaldırı ve Trump’ın azli bunu izleyecek. Ondan kurtulacağız. Bu ülke Trump destekçilerine rağmen ayakta kalacak kadar güçlü” şeklinde twitter mesajları attığı ortaya çıktı.
Türkiye’de Erdoğan’ı devirmeye çalışanların ifadelerine ne kadar benziyor!
GÜÇLÜ LİDER YERLEŞİK SİSTEMLE SAVAŞIYOR..
Trump’ın ABD yerleşik sistemi ile mücadelesi, Erdoğan’ın “yerleşik sistem”le mücadelesi ile çok benzeşiyor. Güçlü lider profilleri ile yerleşik sistem arasındaki iktidarı yeniden formatlama, değişim, dönüşüm hatta yeniden “kuruluş” kavgalarını izliyoruz.
Şüphesiz bu, Türkiye’nin bütün bölge politikalarına, ABD ve Avrupa ile ilişkilerine, coğrafya algısına, güçlü devlet algısına, buna yönelik köklü değişimlerinde derin izler, etkiler bırakıyor.
Cumhuriyet’in kuruluşundan sonraki “ikinci büyük kuruluş” olarak bölgesel ve küresel sahnede yansımalarını buluyor. Dış politikadan savunmaya, ekonomiden teknolojiye ama özellikle de milli bilinç ve idrake çok güçlü bir motivasyon sağlıyor.
Yepyeni bir Türkiye inşa ediliyor, güç inşa ediliyor ve bu yeni güç her alanda kendini hissettiriyor. Türkiye’nin şu an içinde bulunduğu çatışmaların tamamının nedeni budur. Ama bu eşik geçilmeden de o gücü inşa etmek imkânsızdır.
TRUMP, ASİMETRİK VURUŞLARLA YERLEŞİK SİSTEMİN AKLINI ALIYOR.
ABD’deki kavga, hesaplaşma ise daha yeni. Yerleşik sistem çok güçlü, çok belirleyici. Trump ise, kararlı, asimetrik vuruşlarla bu sistemi sarsıyor, aklını bulandırıyor. Hesaplarını bozuyor, onu hareket edemez hale getiriyor. Trump’ın şu anki vuruşları hesaplaşmanın “peşrev” aşamaları. Çok daha sert darbeler ABD yerleşik sistemini şaşırtacaktır.
Buradan bakılırsa ABD iç siyasetinde kavga daha da şiddetlenecek. Daha küresel hale gelecek. Uluslararası sistemi etkileyecek, yeni kavramlar, yeni pozisyonlar, yeni modeller, teamüller üretecek.
TRUMP ERDOĞAN VE PUTİN’İ İZLİYOR FIRTINAYA HİÇBİR GÜÇ DİRENEMEZ.
Trump Erdoğan ve Putin’i rol model olarak benimsemiş. Onların yolunda gidiyor, onların yöntemlerini kullanıyor. Onların sistem içi hesaplaşma tecrübelerini kullanıyor.
Sadece Trump değil, ABD içindeki “darbe” tartışmalarına bakılırsa Türkiye’nin yaşadığı süreç bir tür uluslararası tecrübe haline gelmiş görünüyor.
Erdoğan, Putin, Trump gibi, güçlü liderler dönemi başladı. Lider çıkaramayan ülkeler ise merkez iktidar alanlarını güçlendiriyor. Öyle birküresel fırtına yaklaşıyor ki, Batı’nın merkez güçlerinin, ABD yerleşik sistemi de buna dâhil, buna direnmesi mümkün değil.
AZİL SÜRECİ BAŞARISIZ OLUR, TRUMP İKİNCİ KEZ SEÇİLİR. AMERİKAN PERESTROYKASI?
Buradan bakınca Trump’ın azil sürecinin başarısızlıkla sonuçlanacağını açıkça söyleyebilirim. Bununla da kalmayacak, bir sonraki seçimleri Tump’ın alması kuvvetle muhtemeldir. Belki Trump’ın ikinci döneminde bir tür “Amerikan Perestroykası” izleyeceğiz.
Bütün ülkelerin, güçlerin ekseni kaydı. Dünyanın merkezi değişiyor. Öyleyse eski cümlelerle, eski bakış açısıyla geleceğin dünyasını anlamamız, doğru yere varmamız da mümkün değil.
Fransa Cumhurbaşkanı Macron, “NATO’nun beyin ölümü gerçekleşti” demiş. Günaydın! O, yirmi yıl önceydi. Fırtına çok daha güçlü gelecek. Herkesin ezberini değiştirmesi lazım.
Erdoğan-Trump zirvesinden ne çıktı? * İçeride kimler hayal kırıklığı yaşadı? * Türkiye’de “Nuh Tufanı” bekleyen var. * Kongre üyeleri nasıl sus pus oldu? * O iki mektup iade edildi, peki niye susuyorsunuz? * Alaycı, küçümseyici kampanya ile Türkiye’yi küçük düşürdünüz.
04:0015/11/2019, Cuma
G: 15/11/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’deki Erdoğan karşıtları bütün umutlarını Türkiye ile ABD arasında çıkacak krize bağladı.
Ambargo uygulansın, Türkiye ekonomik olarak batsın, siyasi krizler patlasın, Erdoğan’a Suriye’de haddi bildirilsin, ABD ve Avrupa’da yalnızlaşsın..
Gerekirse bir nevi “Nuh Tufanı” Türkiye’yi yok etsin ama yeter ki Erdoğan zarar görsün, gitsin.
Bunun dışında hiçbir siyasi tez, öneri, proje, ülke için bir gelecek umudu yok. Buna ihtiyaç da duymuyorlar.
MUHALEFETİN DURUŞUNU FETÖ-PKK EKSENİ BELİRLİYOR
Çünkü Türkiye’de muhalefetin duruşunu, önceliklerini büyük oranda PKK/HDP ve FETÖ mevzii şekillendiriyor. Onların algısına, bakışına, Türkiye tasarımına göre bir siyaset tarzı kullanıyorlar.
Ne yazık ki, bölgede ve dünyada yürütülen güç mücadelesinde Türkiye’ye omuz vermiyorlar. Küresel ölçekte güç kaymalarını okuyamıyorlar, büyük dalgaya karşı kürek çekiyorlar. Ya da Türkiye karşıtı bir mevzide toplanıyorlar.
TRUMP KARŞITLARI DA ERDOĞAN DÜŞMANLIĞINA BEL BAĞLADI
ABD’deki Trump karşıtları da, azil sürecinde Erdoğan karşıtlığını sonuna kadar kullandı, kullanıyor. Teröre destek, ekonomik ambargo, Suriye’den kuşatma, Ege ve Akdeniz’den sıkıştırma, Ermeni tasarısı şantajı, müthiş bir Erdoğan düşmanlığı, Trump’la hesaplaşmayı Türkiye üzerinden de yürütme gibi.
İki taraf da aynı mevzide, aynı silahlarla saldırıyor. Aynı yöntemleri, aynı siyasi dili kullanıyor, bir nevi aynı ittifakın içinde yer alıyor.
SOÇİ’DE DE AYNISI OLDU
Barış Pınarı Harekâtı başladı, ABD Başkan Yardımcısı Ankara’ya geldi, bizimkiler “Tamam, şimdi ABD faturayı kesecek” diye beklediler. Tam tersi oldu, ABD askerleri bölgeden çekilme durumunda kaldı.
Hemen ardından Soçi’de Erdoğan-Putin zirvesi oldu, bizimkiler yine aynı beklenti içine girdiler. O da hayal çıktı. Harekât da, iki toplantı ve anlaşma da Türkiye’ye olağanüstü güç kazandırdı.
Baktılar olmuyor, işi sulandırmaya, küçümsemeye, değersizleştirmeye başladılar. Popüler masallara, yalan kurgulara sarıldılar, Türkiye’nin ve dünyanın gerçeğinden koptular. Yalanlar üzerinden bir kamuoyu inşasına yatırım yaptılar.
ALAYCI, KÜÇÜMSEYİCİ KAMPANYALAR..
Önceki gün ABD’de yapılan Erdoğan-Trump zirvesinden de çok şey bekliyorlardı. Kriz çıkacaktı, ambargo, yaptırımlar sahaya sürülecekti, iki lider kavga edecekti, Trump Erdoğan’ı zor durumda bırakacaktı ve daha bunun gibi beklentiler..
Görüşmenin devam ettiği saatlerde, bizler Beyaz Saray’da merakla sonucu beklerken onlar Türkiye’de alaycı, küçümseyici, küçük düşürücü, seviyesiz kampanyalar yürüttüler.
Türkiye-ABD ilişkilerinde kopuşlar yaşanacaktı. Bu, içeride depreme yol açacaktı. Onlara iktidar alanı oluşacaktı. Bunun için ABD’deki muhalefetle tam bir dayanışma içinde çalışıyorlardı.
TRUMP, ‘KONGRE ÜYELERİNİ İKNA ET’DİYE YARDIM İSTEDİ
ABD Kongre üyeleri Trump’a yönelik öfkelerini Türkiye’den çıkarıyordu. Bizimkiler de onlarla aynı öfkeyi paylaşıyordu. Görüşmede ise Trump, Erdoğan’dan Kongre üyelerini ikna etmede yardım istiyordu.
Cumhurbaşkanı’nın, “Müsaade ederseniz Kongre’de konuşma yapayım” teklifine, “Şimdilik geniş katılımlı bir basın toplantısı yapalım” diye cevap veriyor, Kongre’nin önde gelenlerini Beyaz Saray’a çağırıyor, Erdoğan’ı dinletiyordu. Bu hareketin ne anlama geldiğinden bile yoksun olanların bunu anlamaları elbette mümkün değil.
CIA’NIN KENDİ KAYITLARI ELLERİNE TUTUŞTURULDU
“Mazlum Kobani” adıyla ABD’ye pazarlananYPG liderinin Türkiye içindeki terör saldırıları bir video halinde Trump’a izletiliyor, vize çıkarıp Beyaz Saray’a götürülmek istenen, Trump’a pazarlanan bu kişinin ne olduğu bizzat kendisine gösteriliyordu. Türkiye, ABD’nin himaye etmek istediği kişi hakkındaki gerçekleri bizzat Beyaz Saray’da yüzlerine çarpıyordu.
Türkiye bu şahısla ilgili dosyayı bizzat CIA’nın kayıtlarından alıp ABD’nin eline tutuşturdu.
MEKTUP İADE EDİLDİ, NE OLACAK ŞİMDİ!
Mektup krizini dillerine doladılar, Türkiye-ABD ilişkilerini o üslupsuz mektuba sıkıştırdılar, bütün bölgenin gerçeklerini o mektup kadar algıladılar. Ama iki mektup da iade edildi hem de Beyaz Saray’daki zirvede... Trump’la basın toplantısında açık açık bu söylendi. Türkiye’de mektubu diline dolayanlardan yine ses yok.
İÇERİDE BÜYÜK ZAAF ALANI, YAYGIN KÖRLEŞTİRME VAR
Bunun gibi daha birçok örnek sıralanabilir. Türkiye’nin gücü dışarıdan görülüyor, içeriden değil. İçeride geniş kapsamlı bir zaaf alanı var ve bu alanı yönetenler coğrafi ve küresel ölçekte gerçeklerin üstünü örtmekte oldukça mahirler.
Ama bu körleştirme bir yere kadar mümkün. Küresel ölçekte güç kaymalarının tersine bir eğilim bu, ve süresi dolacak. Güçlü liderlerin, merkez iktidar alanı güçlendirilmiş ülkelerin dönemine giriyor dünya. Öyle büyük fırtınalar esiyor ki, hiçbir ülke, küçük hikâyelere göre pozisyon almıyor.
VESAYET DÖNEMİNİ ARAYANLAR HAYAL KIRIKLIĞI YAŞAYACAK
Siyaset tarzı da, yönetme tarzı da, iş tutuş tarzı da değişti, değişiyor. Büyük eğilimler, kuvvetli dalgalar geliyor.
Erdoğan-Putin-Trum gibi liderler arasındaki ilişkiler ve dünya genelindeki güç yatırımlarının seyri herkese çok şey anlatıyor. Bunu okuyamayanların siyaset dili, söylemi silinip gidecek.
Türkiye’yi eski vesayet dönemlerine göre tanımlayanlar büyük hayal kırıklıkları yaşayacak. Bu arayışlara girenlerin başka bir yöntem bilmedikleri ortada.
“RUSYA MI DÜŞMAN,ABD Mİ?”
Bu yüzden de ABD’deki yerleşik sistemin Türkiye içindeki uzantıları olmaktan başka çareleri kalmıyor. Bu da, eskisi gibi bir iktidar alanı vadetmiyor.
ABD’li bir senatörün Erdoğan’a; “Rusya mı düşman biz mi” tarzında sorduğu soru, onların da ne kadar geride kaldığının, dünyanın yeni halini algılama sorunu yaşadığının göstergesi. Erdoğan, “Artık bu tarz siyaset bitti” derken hem onlara, hem içeridekilere çok şey söylüyor.. Anlayana tabi..
Skandal beklediler, olmadı. AB ile dövenler şimdi ABD silahı ile vuruyor. * Hiçbir ülkede böyle ucuzluk’ görülmedi.. * Kale kapısını içeriden açan, zihnimizi kuşatan bir gizli yapı örgütlendi * Sırtını millete, gönlünü vatana ver, bu bize yeter..
04:0016/11/2019, Cumartesi
G: 16/11/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Erdoğan ile Trump arasındaki son zirvede bir kez daha gördük..
İçeride bir cephe, bir zihni kararmış, basireti bağlanmış kitle, eski siyasi alışkanlıkları yeniden diriltmeye çalışan bir ittifak halkası, buldukları her fırsatta, her tür silahla, kendi ülkesini dövmeye, vurmaya, küçük düşürmeye devam ediyor.
Türkiye’ye yabancı ne varsa, zarar veren ne varsa yakın durmaktan, onlarla ortaklık kurmaktan çekinmiyor. Hatta onlara “bizimle çalışan” diye çağrılar yapıyor. Siyasi ahlak, ilke, vatanseverlik, tarihi hafıza, kimlik, değer hiçbir şey onların bu dürtüsünün önüne geçemiyor.
HİÇBİR ÜLKEDE HİÇ BİR SİYASİ ÇEVRE ÜLKESİNİ BU ÖLÇEKTE UCUZLATMADI.
Ellerindeki bütün imkanları bu alana istif ediyorlar. Bütün güç ve kabiliyetlerini başkalarının hesabına servis ediyorlar. Ülkemizin gücünü artırmaya, refahını artırmaya, kimliğini güçlendirmeye, toplumsal barışa güç vermeye, yüzyılların iddialarına su vermeye dönük her girişimi değersizleştiriyorlar. Bunun için siyasi dili, toplumsal körleşmeyi, zihinsel operasyonları kullanıyorlar.
Hiçbir ülkede hiç bir siyasi hareket ya da çevre, kendi ülkesini bu denli ucuzlatmaya çalışmamıştır. Onların oluşturduğu şemsiye altına gizlenen, kimliği belirsiz organizasyonları üzerinden kendi ülkesiyle alay eden yapılar var.
KALE KAPISINI İÇERİDEN AÇAN, ZİHNİMİZİ KUŞATAN BİR GİZLİ YAPI ÖRGÜTLENDİ..
Toplumsal sinir uçlarını ateşe veren, sosyal medya üzerinden sistematik çalışmalar yürüten, Türkiye karşıtı her şeyi alkışlayıp ülkenin yararına ne varsa alay eden bir yapı var. Bu amaçla özellikle sosyal medyada örgütlendirilen yapılar var. Beslendikleri yer, içeride o çevre, dışarıda da bu çevrenin sahipleri!
Hep beraber; kaleyi yıkmak için, ülkenin etrafına yığınak yapan kim varsa onlarla iş tutuyorlar. Kapıyı içeriden açıyor, onlara adres gösteriyorlar. Dışarıdan çevreleme planlarının içerideki organizasyonunu yürütüyorlar.
ESKİDEN AB İLE DÖVEN ‘TRUVA ATLARI’ VARDI ŞİMDİ AMERİKAN SİLAHLARI İLE VURUYORLAR.
Türkiye’yi Amerika ile dövmek, Trump’la dövmek, senatörlerle dövmek onlar için gayet normal. Türkiye’yi ABD’nin coğrafyamızdaki uzantıları ile köşeye sıkıştırmak, ABD’nin terör örgütleriyle çaresiz bırakmak için bu acımasız müdahalelerin içerideki psikolojik ortamını hazırlıyor, ona göre bir siyasi dil kullanıyor.
“Türkiye’nin aleyhine bir şeyler olsa” diye nasıl bir hevesle ve umutla bekliyorlar!
Türkiye’yi Avrupa Birliği ile dövenler vardı önceden… AB’nin sözcüleriydi onlar. Siyasete yön verir, kültüre yön verir, ekonomiden sosyal hayata kadar her şeye müdahale ederlerdi. Hükümete ayar verir hatta şantaj yaparlardı. Kendilerini meşruiyet ekseni sanırlardı. Oysa her biri birer “Truva “Atı” rolü verilmişti.
HEPSİ BİRER KİBİR ABİDELERİYDİ. ÜLKEMİZİN YILLARINI HARCADILAR..
Brüksel, Londra, Paris esastı… Türkiye sadece onlara uymak, onlara benzemek, onlara boyun eğmek zorunda olan bir ülkeydi onlara göre. Vesayetçi geleneğin temsilcisiydi onlar. Siyasette, medyada, entelijansiyada, STK’larda, askeri ve sivil bürokraside, her yerdeydiler.
Ülkeye ve millete tepeden bakan kibir abideleriydi hepsi.
Demokrasi ve insan hakları cümlelerinden başka bildikleri ve söyledikleri hiçbir şey yoktu. On yıllarca “kürt meselesi” konuşmuş ama bu konuya tek cümlelik katkıları olmamıştı.
Kürt meselesi de, demokrasi ve özgürlük meselesi de, onlar için bir kazanç kapısıydı. Ayrıca görevlendirilmişlerdi, bu yüzden de hepsi aynı cümleleri konuşur, yazar dururdu. Aslında Türkiye için söyledikleri işe yarar hiçbir cümleleri yoktu. Kof, boş, ezber cümlelerle ülkenin on yıllarını harcadılar.
ŞARTLAR DEĞİŞTİ, DÜNYA DEĞİŞTİ. VE SİYASETÇİLERİMİZ DE ÜSLUP, POZİSYON, İTTİFAK DEĞİŞTİRDİ..
Şartlar değişti, dünya değişti, coğrafya değişti, çok sert fırtınalar esmeye başladı. Kullanılan dil, üslup, söylem de sertleşti. AB’ci yumuşak, sinsi dil yerini çok sert siyasi söylemlere terketti. AB yerine ABD’nin agresif, kaba dili hakim oldu.
Bizim vesayetçilerimiz de buna göre pozisyon, yöntem, üslup değiştirdi. Önceden terörü insan hakları üzerinden savunanlar, Türkiye’yi demokrasi diliyle dövenler şimdi terörü açıktan desteklemeye, onlarla ittifak kurmaya başladı.
ABD TERÖR ÖRGÜTLERİYLE ORTAK OLDU, HEMEN BİZİMKİLER DE ORTAKLIK KURDU
ABD terör örgütleriyle ortaklık kurarken içimizdekiler de kurmaya başladı. Siyasi partilerle terör örgütleri aynı çatı altında birleşmeye başladı. Türkiye’ye dışarıdan saldırılar şiddetlendi, buna bağlı olarak içeriden vurmalar da şiddetini artırdı.
Vesayetçi patronlar ne tür bir yöntem işaret ediyorsa içimizdekiler ona göre pozisyon değiştirdi. Son yüz yılda devam eden siyasi pozisyon almanın son örneklerini izliyoruz.
BU KİŞİLİKSİZLİK TÜRKİYE İÇİN UTANÇTIR
Erdoğan-Trump görüşmesinde bir skandal patlasa, o basın toplantısında Türkiye’yi zora sokacak bir durum oluşsa, nasıl da sevineceklerdi. ABD ambargoları başlasa, Kongre kararları alınsa, Türkiye köşeye sıkışsa nasıl sevinecekler.
Bu kimliksizlik, bu kişiliksizlik Türkiye için utançtır. Bir siyasi duruş değil, bir tür ihanet, kale kapılarını içeriden açma girişimidir.
Türkiye, hem bölgemizde hem de dünyada çok büyük kavgalar yürütüyor. Türkiye büyüdükçe kavgalar büyüyecek, bu normal. Büyük ülkenin büyük iddiaları, hesaplaşmaları olur, biz bunu yüzyıllardır yaşıyoruz.
“BİZ” DEDİKLERİMİZ YİNE SALDIRACAK AMA BİZ BU SEFER DE BAŞARACAĞIZ..
Yine yaşayacağız, yine kavgalar edeceğiz. Yine ihanetlere uğrayacağız. Yine kendi içimizden vuracaklar. Yine “biz” bildiklerimizin saldırılarına uğrayacağız. Yine çok büyük hayal kırıklıkları yaşayacağız. Ama biz yine başaracağız.
Yirmi yıldır köşe yazıyorum. Bundan daha fazla zamandır gazetecilik yapıyorum. Yıllardır günü gününecoğrafyamızı, dünyayı, eğilimleri, çatışmaları, örtülü operasyonları, işgalleri, iç savaşları, siyasi pozisyon almaları, Türkiye içindeki ve dünyadaki değişimleri, güç kaymalarını izliyorum.
SIRTINI MİLLETE, GÖNLÜNÜ VATANA VER. BURADAN ŞAŞMA YETER.
Siyasi hareketlerin, söylemlerin, kimliklerin nasıl değiştiğine, aşındığına tanık oluyorum.
Her büyük şoktan sonra çok büyük yükselişler yaşadık.
Yine yaşıyoruz, yine kazanacağız.
Sırtını millete, gönlünü vatana ver.
Yüzyıllardır bize hep bu eksen kazandırdı.
Gerisi hep gelip geçici.. Buradan şaşma yeter.
.. Kadife Devrim ve Arap Baharı bitti. Peki ya bu yeni dalga ne? * Latin Amerika’dan İran’a yeni öfke: Masum talepler ve gizli kötülükler.. Neler oluyor, dünya nereye gidiyor? * 15 Temmuz sonrası Türkiye: “Psikolojik ortam” yeni tür müdahale için hazırlanıyor. Hem de açıkça ve pervasızca..
04:0019/11/2019, Salı
G: 19/11/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Şili’den Bolivya’ya, Lübnan’dan Irak’a, Hong Kong’dan İran’a, hatta Fransa’ya, kitlesel tepkiler, protestolar birbiriyle alakasız ülke ve coğrafyalarda hızla yükseliyor, ciddi bir toplumsal dalgaya dönüşüyor.
Görünüşte ülkeler de, isyan gerekçeleri de birbirinden farklı. Bazılarında seçim hilesi iddiası, bazılarında petrole zam, bazılarında WhatsApp vergisi, bazılarında metro biletlerine zam, bazılarında suya, ekmeğe zam, bazılarında siyasal sorunlar gibi çok değişik gerekçelerle kitleler sokaklara dökülüyor.
YENİ DALGA, YENİ FOTOĞRAF, YENİ ÖFKE… KİM YÖNETİYOR!
Mesele ülke, bölge sınırlarının ötesinde, mesele ekonomik ya da siyasal sorunlarla sınırlı değil. Mesele sadece ABD darbe girişimleri, ülkeler arasındaki güç hesaplaşmalarına da sıkıştırılmış değil gibi. Yeni bir durum, yeni bir fotoğraf, yeni bir dalga var. Bu gösterilerin zamanlaması, yöntemlerinin benzeşmesi son derece dikkat çekici.
Bu yeni dalgayı, fotoğrafı görmek, bir tür küresel eğilim izlenimi veren öfkeyi okuyabilmek gerekiyor. Kitlesel taleplerle güçler hesaplaşması, öfke ve hayallerin istismarı öne çıkıyor gibi.
CIA’NIN KADİFE DEVRİM PROJESİ, NASIL FİYASKOYLA SONUÇLANDI?
Soğuk Savaş’ın sona ermesinden, küresel güç dengesinin dağılmasından sonra adını, 17 Kasım ve 29 Aralık 1989 tarihleri arasında Çekoslovakya’da meydana gelen öğrenci ve halk ayaklanmasından alan Kadife Devrim’ler denendi.
Turuncu Devrim ya da Renkli Devrim de denen bu kitlesel hareketler Ukrayna’da, Kırgızistan’da, Gürcistan’da uygulandı, Lübnan’da denendi. Popüler söylemlerle, sloganlarla süslenen, müthiş medya desteği alan bu denemelerin tamamı başarısız oldu.
O ülkeler bir daha istikrara ulaşamadı. Kadife devrim öncüleri daha sonra devrildi, yapayalnız bırakıldı. Sonradan bunların tamamının ABD istihbaratının projeleri olduğu ortaya çıktı. Uygulanan proje, ABD’nin yeni küresel düzeni için saha temizliğinden başka bir şey değildi.
ARAP BAHARI DALGASI: KİM BAŞLATTI, KİM YÖNETTİ, NASIL SABOTE EDİLDİ?
Ardından Arap Baharıdalgası başladı. 20. yüzyılın zorba düzenlerine duyulan öfke patlamak üzeriydi. Patladı da… Haklı öfke rejimlere yöneldi, sonuç alacak kitlesel güç kazandı. Kuzey Afrika’dan Suriye’ye kadar bütün bölge sarsılıyordu. Kitleler refah, özgürlük, adalet istiyor, on yılların baskılarını reddediyor, kaynakların denetimini talep ediyordu.
Arap coğrafyası köklü bir değişim yaşıyor, Batılılar tarafından oluşturulan statüko yerle bir oluyordu. Mısır gibi bölgenin en güçlü Arap ülkesinde rejim değişiyor, “tehdit” Suudi Arabistan’a yaklaşıyordu.
Ama çok geçmedi. Kadife devrimleri doğrudan projelendirip yöneten Batılı istihbarat örgütleri, hatta açık açık devletler, Arap Baharı’na müdahale etti. Bu müdahale açıktan karşı çıkmak değil, içinde yer alıp yönetmekti.
ARAP BAHARI’NDAN NASIL BİR ZORBALIK ÜRETTİLER?
Haklı talepler doğal öfke ile yönetiliyor, amacından saptırılıyordu. Özgürlük hareketleri manipüle edildi, yolundan saptırıldı, başarısızlığa mahkum edildi. Özgürlük arayan kitlelere tuzak kuruldu, istihbarat uzantılı “sivil” örgütlerüzerinden özgürlük çağrıları darbe ve iç savaş çağrılarına dönüştürüldü.
Libya ve Suriye’de çatışmalar başlatılarak, sonradan Mısır’da Tahrir devrimi tersine çevrilerek Arap Baharı bitirildi. Dalga, Batı ile iyi geçinen rejimlere zarar vermeden durduruldu. Kadife Devrimleri icat edenler yine başarmıştı.
TÜRKİYE İÇİN ARAP BAHARI: 20. YÜZYIL YIKIMINA KARŞI UYANIŞ..
Türkiye Arap Baharı’na özgürlük açısından baktı ve destek verdi. Arap Baharı’nı da yeni bir uyanış olarak tanımladı. Doğru da yaptı.. Bunu yaparken dış müdahaleye karşı da ciddi bir direnç gösterdi. Kitlelerin özgürlük alanının alabildiğine genişlemesini savunurken bunun güvenlik ve güç ilişkilerine kurban edilmemesi yönünde bir siyasal söylem üretti.
Osmanlı sonrası yakın durduğu bölge için ortaya proje koyan, siyasal dil oluşturan tek ülkedir. Türkiye ve bu sürecin 20. yüzyılın yıkımına karşı yerli bir uyanış olmasını istedi. Bu yönüyle oyun bozan, oyun kurucuların hesaplarını karıştıran bir ülke haline geldi.
Bunu yapan bir ülke, elbette birçokları tarafından tehdit gibi algılanacak, sınırlanması, kontrol altına alınması istenecekti.
TÜRKİYE’Yİ DURDUR YOKSA COĞRAFYAYI KAYBEDERSİN!
Öyle de oldu. Renkli devremler Türkiye’de de denenmişti. Ama son derece etkisiz kaldı. Türkiye’nin direnci ve dinamizmi birçok alanda oyunu kuranlardan daha güçlüydü.
Ama durmadılar. Türkiye’yi cezalandırma girişimi Gezi terörü ile, 17-25 Aralık müdahalesiyle, işgal ve iç savaşa ayarlı 15 Temmuz saldırısıyla devam etti. Bunlar da yetmeyince Ege ve Akdeniz’den çevreleme, Suriye’nin kuzeyinde oluşturulacak terör koridoru ile kuşatma yolunda gittiler. Türkiye bunların da üstesinden geldi.
Türkiye’yi cezalandırmak istemelerinin ana sebebi şuydu: Türkiye bir merkezdi, coğrafya inşa edebiliyor, tarih yazabiliyor, bölgedeki her çevreyi etkileyecek söylemler üretebiliyor, bölgedeki her özgürlük ve yerli duruşa güç veriyordu. Bu yüzden Türkiye’deki kavga bir coğrafya kavgasıydı, ülkemizi aşan boyutları vardı. Bölgedeki bütün hesaplaşmaların hedefi Türkiye’ydi.
EN “İNSANİ TALEPLERİN İSTİSMARI” İLE İNSANLIĞI TEKRAR KÖLELEŞTİRMEK
Latin Amerika’dan Ortadoğu’ya, İran’a kadar uzanan geniş coğrafyada, ülkeleri sarsan yeni toplumsal olayları sadece o ülkelerin özel şartları ile algılamak eksik bir okuma olacaktır. Tahminlerim doğruysa bu tepkiler yaygınlaşacak, giderek daha sistematik hal alacak, gerçek siyasi dili o zaman ortaya çıkacaktır.
Doğal, en insani taleplerin istismarı ile karşı karşıyayız. İnsanların ekmek, su, elektrik, adalet, özgürlük taliplerinin iktidar, rejim, kaynaklar ve pazarlar üzerindeki kavgalara kurban edildiği bir tarihteyiz. İran’da petrole yüzde üç yüz zam yapılması elbette kitlesel bir öfke oluşturur ve biz bunu böyle algılayabiliriz.
Ama bir süre sonra bu fotoğrafın başka ayrıntıları da ortaya çıkacaktır. Irak’ta haftalardır devam eden protestolar, Arap-Fars güç savaşları, ABD’nin Irak ve İran’a yönelik hesapları gibi.
TEPEDEN DEĞİL TABANDAN MÜDAHALE, MASUMİYETİN ARASINA GİZLENMİŞ KÖTÜLÜK.
Taraf olmak başka, gerçeği görüp anlamak başkadır. Bazıları kızacak ama bu olayların tamamı arasında o ülkelerin ötesinde bir bağ olduğuna inanıyorum.
Kadife devrimler doğrudan istihbarat operasyonlarıydı. Arap Baharı doğal bir isyandı. Ama başkaları yönetti, mahkum etti, buradan bir karşı darbe üretti. Şimdikilerde ise insanların en doğal taleplerinin, umutlarının, hayallerinin istismarı ile karşı karşıya kalacak gibiyiz.
Kitlelerin en masum taleplerinin arasına gizlenmiş bir ajanda şimdiden kendini hissettiriyor.
DİNLERİ, KİMLİKLERİ, DEĞERLERİ SATIYORLAR
Biz, kitlesel taleplere değil, bunların üzerinden servis edilen projelere dikkat çekiyoruz. Tepeden değil, tabandan müdahale dönemine girdi dünya.
Küresel iktidar yapıları kadar siyaset de tükendi, kredisini kaybetti. İktidar alanını kullananlar dinleri, inançları, insani talepleri kullanır oldu. Böyle olunca da, bir süre sonra kitleler bütün umutlarını kaybedecek bir sonuç ortaya çıkabilir. Bu da insanlık için büyük bir çöküş olur.
DALGA TÜRKİYE’YE GELİR Mİ? 15 TEMMUZ SONRASI NASIL BİR PROJE UYGULANIR OLDU?
Buradan Türkiye’ye gelebilir miyiz? Gelebiliriz ve mutlaka gelmeliyiz. Ardı ardına darbeler, kuşatmalar, çevrelemeler, iç savaş senaryoları yaşayan Türkiye, belki son büyük saldırıya maruz kalabilir. Bu ciddi bir ihtimaldir. Türkiye durdurulmadan bölgeye yönelik hiçbir proje uygulanamaz, bu açık bir gerçek artık.
15 Temmuz’dan sonra bir başka örgütlenme deneniyor. Siyasi partilerle terör örgütleri, bazı STK ve bazı muhafazakar yapılar aynı cephede toplanıyor. Birbiriyle hiç alakası olmayan siyasi kimlikler tek bir amaç için birleştiriliyor.
Toplumsal psikoloji üzerinde müthiş bir operasyon yürütülüyor, “gerçeğin” anlamını kaybettiği bir toplumsal algı dalgası inşa ediliyor. Yerel seçimlerde İstanbul sonuçları bunun ilk güçlü örneğidir. Ve proje bu kadarla sınırlı değil.
“PSİKOLOJİK ORTAM” YENİ TÜR MÜDAHALE İÇİN HAZIRLANIYOR. HEM DE AÇIK VE PERVASIZCA..
Türkiye, çok büyük bir küresel iddia ortaya koydu. Bu iddiayı içeriden vurmak için hazırlıklar gözümüzün önünde açık açık ve pervasızca yürütülüyor. Böyle bir “müdahale” için “psikolojik ortam” olgunlaştırılmış görünüyor. Belki çok sert bir sınavla daha karşı karşıyayız.
Bence İran’daki durumu tartıştığımız kadar Türkiye’de neler olabileceğine, ne tür bir yeni proje deneneceğine odaklanmak acil bir durumdur. Üstelik bu sefer işin içinde Suud ve BAE destekli muhafazakar kimlikli çevreler de olabilir.
“BU DA NEREDEN ÇIKTI” DEMEYİN SAKIN.“SON BÜYÜK HESAPLAŞMA” HAZIRLIĞI VAR.
“Bu da nereden çıktı” diyenleri duyar gibiyim. Onu diyenler her zaman bu ülkede her şeye geç kalmışlardır. Ne kadar önemsenir, bilmiyorum ama şahsen bu konu üzerinde durmaya devam edeceğim.
Yepyeni bir şeyler denenecek. Buna inanıyorum.
Türkiye, bu “üçüncü küresel dalga”yı nasıl algılar, ne yapar, kendisine yönelen tehditlere nasıl karşı koyar? Türkiye’yi buradan vurma girişimi olur mu? Son büyük hesaplaşma yaşanır mı? Yaşanır… Bir süredir bütün çalışmalar buna işaret ediyor. Kuvvetle muhtemel yaşanacak.
Sırtını millete, gönlünü vatana ver. Bize bu yeter. Bu sefer de hiçbir şey yapamayacaklar.
.Bir tür Türkiye Baasçılığı, bir tür “Siyon” ayrıcalığı! * Birkaç belediye aldılar, saldırılar hemen başladı. * Ama biz, başımızı bir daha öne eğmeyeceğiz, bilesiniz! * İsrail’e tekmil veren generalin, “had bildiren”in sonunu gördük.. * Kavga ise kavga, buyurun..
04:0021/11/2019, Perşembe
G: 21/11/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Hiç değişmediler.
Hiç değişmeyecekler.
Kırk yıl önce ne idiyseler bugün de öyleler.
Onlar için dünya dönmüyor, durdu. Onlar da orada kaldı. Yalanlarla, küçük hesaplarla, mahalle kavgalarıyla, dar bir zihinle kalakaldılar.
Hiçbir zaman bu ülkenin insanıyla, geçmişiyle ve geleceğiyle barışmadılar, barışmayacaklar.
Türkiye karşıtlarına duydukları yakınlığın, merhametin zerresini bu ülkenin insanlarına, Anadolu kokan insanlarına reva görmediler, görmeyecekler.
GERİCİ, ARSIZ, GÖRGÜSÜZ..
Çünkü onlar Cumhuriyet’in “yabancı” tarafını temsil ediyorlar.
Dünya nereye ulaşmış, ülkeler nereye ulaşmış, umurlarında bile olmadı. Yıllarca “gericilik” kavramı ile zulmettiler, Türkiye’nin en gerici, arsız, görgüsüz zihinleri olarak tek bir noktaya mıhlanıp kaldılar.
Türkiye’nin kurucu lideri Atatürk’ü çıkar kapısına, istismar malzemesine indirgediler. Kötülüklerinin çirkinliklerinin örtüsü yaptılar, milletle çatışmanın aracına dönüştürdüler.
“BU KADINA HADDİNİ BİLDİRİN”, ÖYLE Mİ! SOKAKTA BAŞÖRTÜLÜ TOKATLIYOR BUNLAR!
CHP Grup Başkan Vekili Engin Özkoç’un, AK Parti Grup Başkan Vekili Özlem Zengin’e yönelik; “Bu kadına haddini bildiriniz!” şeklindeki saldırısı, Türkiye için çok acı bir hesaplaşmayı bugüne çağırdı.
Bu saldırı, birilerinin eski defterleri açmaya çalıştığı, darbe çağrıları yaptığı, “Gezi’yi mumla arayacaksınız” dediği, sokak ortasında başörtülü kadınları dövmeye başladığı, metroda insanları köşeye sıkıştırıp taciz ettiği, eski videoları toplayıp sistematik bir şekilde yayına verdiği, toplumsal psikolojiyi ürkütücü bir senaryoya hazırladığı, arsız güruhları bu amaçla sokaklara saldığı dönemde gerçekleşti.
ADRESE TESLİM SALDIRI BU. ECEVİT DE ÖYLE YAPMIŞTI.
Özkoç’un saldırısı hiçbir şekilde bireysel değil, hiçbir şekilde fevri, anlık bir tepki değil. Bu; siyasi tarihimizin en büyük haini Fetullah Gülen’in “Ölmediklerine pişman olacaklar” diye işaret ettiği adrese teslim saldırılardan sadece biridir.
Eski Başbakan Bülent Ecevit’in; 28 Şubat’ta kapatılan Refah Partisi yerine kurulan Fazilet Partisi milletvekili Merve Kavakçı’yı Meclis’ten çıkarmak için “bu kadına haddini bildirin” provokasyonunun nereden kaynaklandığı, nasıl bir darbe sürecinin ürünü olduğu herkesin malumu.
NEYE HAZIRLANIYORSUNUZ? YENİ BİR 15 TEMMUZ’A MI? YOKSA DAHA KÖTÜSÜNE Mİ?
O 28 Şubat’ın bu ülkelere ne tür bedeller ödettiği hafızalarımızda oldukça canlıdır. İsrail’e tekmil veren generaller gördük biz. Bu koca ülkeyi, bin yıldır bu toraklarda coğrafya inşa eden, tarih yapan siyasi gücü, İsrail gibi bir ülkenin siyasi aparatı haline getirenleri gördük.
Şimdi neye hazırlanıyorsunuz? Yeni bir 15 Temmuz’a mı? Daha kötüsüne mi?
Son derece sistematik, ince işlenmiş bir program adım adım uygulanıyor. Toplumsal psikoloji üzerinde, terör örgütlerinden çok daha berbat, yıkıcı, yıpratıcı bir çözülme, ayrıştırma, çatıştırma tezi işleniyor.
NEFRETİN VE KÖTÜLÜĞÜN YENİ PAZARLAMA BİÇİMİ, İNCE AYARLI BİR PROJE BU.
Bu bir siyasi parti duruşu, bakışı, politikası değil. Bir CHP, bir iç politika, bir Atatürk meselesi de değil. Bir siyasi taraf, tutum, kimlik de değil.
Bütün kimliklerin, sembollerin, kutsalların birer araç olarak kullanıldığı daha kapsamlı, yaygın, yabancı bir proje.
Bilinçaltlarında tuttukları nefretin, kötülüğün yeni tür pazarlama biçimi. Birilerinin bu kötülük üzerinde yaptığı bir kurgu. Bu, bir tür yeni müdahale projesi ve gözlerimizin önünde ince ayarlı ve ısrarlı biçimde işleniş biçimi.
BU ÜLKE, BU MİLLET, BU DEVLET SİZİN GANİMETİNİZ DEĞİL
ABD Türkiye’ye vurur, ABD’nin yanında olurlar. Avrupa Türkiye’yi sıkıştırır, Avrupa’nın yanında dururlar. PKK Türkiye ile savaşır gizli ve açık PKK’nın yanında olurlar. FETÖ iç savaş çıkartır ve bir işgale öncülük eder, onun yanında yer alırlar.
Hiç bir zaman Türkiye’nin yanında durmadılar. Türkiye’nin kavgalarına, mücadelelerine destek vermediler. Türkiye’nin acısını paylaşmadılar. Sevincinden gurur duymadılar.
Dertleri Türkiye değildi çünkü. Onlar için ülke de, millet de, devlet de bir mülktü, “mal”dı, ganimetti. Sahip olunacak, asla paylaşılamayacak bir şeydi. Bu yüzden bütün savaşlarını milletimize karşı verdiler.
“TÜRKİYE BAASÇILIĞI”, “SİYON AYRICALIĞI”, ARSIZLIK, AZGINLIK…
Bir tür azınlık, azgınlık, bir tür “Türkiye Baasçılığı”, bir tür “Siyon ayrıcalığı/imtiyazı” ile donandılar.
Müslümanlıkla savaşırlar. Türkçülükle savaşırlar. Anadolu ile savaşırlar. Coğrafya ile asla birarada görünmezler. Ülkemizin geçmişiyle, değerleriyle, sembolleriyle savaşırlar. Anadolu kokan herkesle düşmandırlar.
O Anadolu insanları bugün dünyayı sarsıyor, silkeliyor, yeryüzünün en ücra köşelerinde varoluyor, ticaret yapıyor, yardım ediyor, insanların kalbine giriyor, Türkiye’yi değiştiriyor, ona güç ve kudret topluyor, mirasına sahip çıkıyor, teknolojik devrimler yapıyor, sistemik devrimler yapıyor, onların hayal bile edemediklerini bu topraklara taşıyor.
ARTIK CHP YOK, KURUCU PARTİ YOK, ATATÜRK’ÜN PARTİSİ YOK. “İÇ İŞGALCİ” CEPHE İNŞA EDİLDİ
O Anadolu insanı, bu toprakların bin yılını bugüne taşıyor. Buradan müthiş bir gelecek yürüyüşü inşa ediyor. Onlar işte bunu durdurmaya çalışıyor. Kim adına, hangi güç adına, Türkiye’nin büyümesinden kimler korkar, kimler bu ülkeyi durdurmaya çalışır?
İşte bunlar, onlarla hareket ediyor. Dışarıdan vuranlarla, dışarıdan kuşatanlarla, dışarıdan sıkıştıranlarla kol kola, gönül gönüle bir “iç işgalci cephe” gibi hareket ediyorlar.
CHP yok, kurucu parti yok, Atatürk’ün partisi yok.. Ortada bir Türkiye partisi de yok. Kimliğini tanımlayamadığımız, tamamen tehdit ve nefretle hareket eden, “Türkiye Ekseni” dışına kaymış bir siyasi çevre var. Atatürk’ü bile “satanist ayinler”e kurban eden bir tuhaf yapılanma var.
BİR DAHA BAŞIMIZI ÖNE EĞMEYECEĞİZ, BİLESİNİZ..
Ama şunu bilesiniz: Size rağmen başımızı bir daha öne eğmeyeceğiz. Bunu asla yapmayacağız.. Had bildirenlerin başına neler geldiğini gördünüz.
CHP bir milli güvenlik sorunu haline geldi, dememizin nedeni işte bu. Türkiye karşıtı ne kadar örgüt ve çevre varsa o çatı altında toplanmasının nedeni bu.
BİRKAÇ BELEDİYE ALDILAR, HEMEN SALDIRILAR BAŞLADI. KAVGA İSE KAVGA, BUYURUN..
Birkaç belediye aldılar. Hemen saldırılara başladılar. Darbe çağrıları yapmaya başladılar. Sokakları terörize etmeye başladılar. 28 Şubat’a döndüler. Menderes’i astıkları döneme döndüler. Rövanşist, intikamcı dürtülerini harekete geçirdiler. Ülkenin milli bütünlüğünü, refahını, değerlerini vurmaya başladılar.
Birisi sırıta sırıta, şaklabanlık yapa yapa millete yalanlar söyleyip alttan alta başka hesaplar yürütüyor, bir başkası gizli ortaklıklarını süslü cümlelerle gizliyor, bazıları da o örtülü hesapları açık eden patavatsızlıklar yapıyor.
Türkiye’de bu kavga döneminin geçtiğini sanıyorduk. Ama vesayet bitmeden bu kavga bitmez, bir kez daha gördük. Kavga ise kavga. Buyurun!
Kiralık katil Dahlan’ın başına 4 milyon dolar ödül konulacak. * Ama o iki “terör baronu” prens ‘Haçlı intikamı’ alıyor bizden. * İslam’ı, Kudüs’ü, Mekke’yi pazarlık masasına sürüyor. * “Ateşin Krallıkları”ymış.. Madem 1517’ye gideceğiz, hadi gidelim. * Bu saldırılara devam ederseniz gün olur bir “Yavuz” daha gelir.
04:0023/11/2019, Cumartesi
G: 23/11/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye, “Ortadoğu’nun kiralık katili” Muhammed Dahlan hakkında “kırmızı bültenle arama” kararı çıkartacak.
Bölgesel terör trafiğinin önemli isimlerinden biri olan Dahlan’ın başına dört milyon lira ödül konulacak.
Doğrudan İsrail istihbaratına çalışan, İsrail’in Filistinli liderlere suikast projesinde ve Yaser Arafat’ın zehirlenerek öldürülmesinde yer alan, 15 Temmuz saldırısında yer alan ve finans sağlayan, örgüt yetkilileri ile Dubai’de darbe toplantıları yapan, Erdoğan’a suikast girişiminin mimarlarından olan, FETÖ ile birlikte Dubai üzerinden İran paralarını aklama operasyonu yürüten bir kişi o.
İKİ PRENSİN PİS İŞLERİNİ YÜRÜTEN, TÜRKİYE’YE SUİKASTÇI GÖNDEREN, TERÖR TRAFİĞİNİ YÖNETEN DAHLAN!
“Terör Koridoru”nda Türkiye karşıtı örgütlerle birlikte çalışan, onlara finans ve silah desteğine yönelik trafiğin kritik isimlerinden biri olan, PKK ve DEAŞ’la doğrudan çalışan biri o.
Açık ve net biçimde terör örgütlerini yöneten, yardım eden, cinayetlere ve örtülü saldırılara katılan, yöneten bir isim.
Ürdün’de, Mısır’da, Kıbrıs Rum Kesimi’nde BAE’de (Birleşik Arap Emirlikleri) siber istihbarat ağları, siber terör yapılanmaları, sosyal medya örgütlenmeleri yürütüp onlar üzerinden Türkiye’ye saldıran, ülkemiz ile hesaplaşması olan her ülke ve güçten ihale alan, BAE’li Muhammed bin Zaid ve Suudi Muhammed bin Selman’ın pis işlerini yürüten, Türkiye’ye suikastçılar, katiller gönderen bir isim.
BU YAZIYI MUTLAKA OKUYUN..
6 Kasım 2019’da Dahlan’ın terör örgütü yöneticisi ilan edilip başına ödül konulması çağrısı içeren çok önemli bir yazı yazmıştım. (O yazıyı bu linkten okuyabilirsiniz..)
“Ülkemi uyarıyorum: Türkiye düşmanlığı adres değiştirdi. FETÖ, PKK ve DEAŞ’tan sonra 4. terör örgütü bu. İki prens, iki “terör baronu”, iki amansız Türkiye düşmanı. Ülkemize ilk müdahale bu çete üzerinden yapılacak. Muhammed Dahlan terör örgütü lideri ilan edilmeli ve başına ödül konulmalı” şeklinde başlıklarla sunduğum yazıyı mutlaka okumanızı öneriyorum.
Görünen o ki, Türkiye gereken her şeyi yapıyor, çok daha büyük felaketlere karşı ön alıyor.
HAÇLILAR’IN İNTİKAMINI ALIYORLAR. İSLAM’I, KUDÜS’Ü, MEKKE’Yİ PAZARLIK MASASINA SÜRÜYORLAR..
Ama meselemiz sadece Dahlan değil. Silahlı terörün yanında bir de siyasi terör var, kültürel terör var. Devlet terörü var.Birinci Dünya Savaşı’ndan bu yana Arap dünyasında en büyük Türkiye karşıtlığını oluşturmaya dönük kapsamlı, çok derin bir hazırlık ve girişimler var.
Türklerin Müslüman oluşundan, Anadolu’ya girişinden, Mısır’a ulaşmasından bu yana, ne yaşanmışsa hesabını sormaya çalışıyorlar. Birinci Dünya Savaşı’nda Mısır’da, Filistin’de, Suriye ve Irak’ta, Yemen’de yaşananları tekrarlamak istiyorlar.
Selçuklu intikamı, Osmanlı intikamı almaya çalışıyorlar.Haçlılar’ın Selçuklu ile hesabını şimdi Türkiye’den çıkarmaya, Viyana’nın (Kıta Avrupası’nın) ve Hindistan’ın (İngiltere’nin) intikamını Türkiye’den çıkarmaya çalışıyorlar.
“ATEŞİN KRALLIKLARI”YMIŞ.. MADEM 1517’YE GİDECEĞİZ, HADİ GİDELİM!
Türkiye nefreti ile ABD’nin, İngiltere’nin, Fransa’nın, İsrail’in gözüne girmeye çalışıyorlar. Türkiye düşmanlığı yetmiyor, bütün kutsalları, dini, mezhebi, Kur’ân’ı, Kudüs’ü, Mekke’yi, Medine’yi pazarlık masasına sürüyorlar.
Osmanlı’nın, Yavuz Sultan Selim’in Memlukleri (Arap bile değillerdi) yenip Hilafeti İstanbul’a taşımasının intikamını bugüne taşıyor, bu amaçla “Ateşin Krallıkları” adıyla televizyon dizileri yaptırıyor, Türk dizilerini yasaklıyor, terör yöntemiyle ne yapıyorlarsa kültürel ve ekonomik alanda da öyle bir savaş başlatıyorlar.
İKİ ABD-İSRAİL “GURKA”SI: O ATEŞ BİRKAÇ YIL İÇİNDE SUUDİ ARABİSTAN’I YAKAR..
Suudi veliaht Muhammed bin Selman ve BAE’li Muhammed bin Zaid üzerinden tamamen Türkiye’yi hedef alan çok yönlü saldırılar başlatıldı.
Bu savaş, Arapların savaşı değil. Bu savaş, ABD istihbaratının, İngilizlerin ve İsrail’in Türkiye ile hesaplaşması. Bu iki veliaht, bu ikiİsrail ve ABD “Gurka”sı Arap milletini, Arap vatanını mahvedecek çok büyük bir senaryonun öncü isimleri.
Bu senaryo durdurulmazsa, yakın bir gelecekte, belki birkaç yıl içinde, belki Suriye savaşı biter bitmez, Suudi Arabistan’ın ve Körfez ülkelerinin başına çok büyük belalar gelecek. Tuzak S. Arabistan’a kuruldu, bunu bile anlamaktan acizler.
BU ÜLKELER SİZİN YÜZÜNÜZDEN MAHVOLDU. ŞİMDİ DE TÜRKİYE İLE SAVAŞMANIZ MI EMREDİLDİ?
Onların basiretsizliği, akılsızlığı yüzünden 1991’den bu yana Arap topraklarında yıkımlar yaşanıyor, Irak, Yemen, Suriye, Libya.. Aklınıza neresi gelirse, ister savaş, ister işgal, ister iç çatışma, ister darbe ve ülkelerin bölünmeleri Arap rejimlerin siyasi körlüğü üzerinde biçimlendirilmiştir. Tehdit olarak gördükleri her şey, patronları için tehdit. Onlara öyle öğretildi, onlar öyle konumlandırıldı.
Onlara şimdi de Türkiye ile savaşmaları emredildi. Siyasi olarak, askeri olarak, terör üzerinden, ekonomik olarak, kültürel olarak Türkiye’ye saldırmaları emredildi.
BU MİLLET YÜZYILLARDIR SİZİN PATRONLARINIZLA MÜCADELE EDİYOR, SİZ DE KİMSİNİZ!
Muhammed B. Selman ve Muhammed b. Zaid’e bir kez daha sesleniyoruz:
Öyle TV dizileriyle, Türk dizilerini yasaklamakla, terör örgütlerini beslemekle, öyle içeride muhaliflere sponsor olmakla bu ülkeye zarar veremezsiniz. 1. Dünya Savaşı’nda bulunduğunuz İngiliz cephesi, bugün bulunduğunuz ABD/İsrail cephesi sizi ayakta tutmaya yetmez.
Biz sizin patronlarınızla mücadele ediyoruz. Yüzlerce yıldır yürüttüğümüz mücadele neyse aynısını yapıyoruz. Bütün günahlarınızı ortaya sereceğiz. Kirli ve kanlı işlerinizi açık edeceğiz. Birer tetikçiye dönüştünüz. O ülkelerin, patronlarınızın silahlı gücüne dönüştünüz. Onurunuzu, gururunuzu dininizi, imanınızı, vatanınızı, milletinizi ABD ve İsrail’in emrine verdiniz.
BU SALDIRILARA, DÜŞMANLIĞA DEVAM EDERSENİZ, GÜN OLUR BİR YAVUZ SELİM DAHA GELİR..
Muhammed bin Selman ve Muhammed bin Zaid;
Böyle giderseniz size bir Yavuz daha gelir! Bir 1517 daha yaşarsınız. Bugünkü haliniz, Abbasilerin son döneminden çok daha beter.Ama unutmayın, size elini uzatacak tek ülke Türkiye’dir ve bence birkaç yıl içinde bunu göreceksiniz.
Hiç mi düşünmüyorsunuz? 1991 Körfez Savaşı’ndan beri bütün savaşlar Arap topraklarında ve hepsinde Araplar kaybediyor. Neden? Kim için? Hangi ülkelerin zenginliği için ölüyorsunuz? Neden, Arap olan Müslüman ülkeler kaybediyor da, Müslüman olan ama Arap olmayan ülkeler güç kazanıyor? Sadece bunu düşünün yeter!
SİZİ DOST BİLDİKLERİNİZ, PATRONLARINIZ VURACAK..
Hangi güçlerin zenginliği ve yağması için ülkelerinizi, insanlarınızı, zenginliklerinizi, kutsallarınızı mahvediyorsunuz?
Türkiye’ye hiçbir şey yapamayacaksınız. İnanın yapamazsınız. Bunu çok kez gördünüz, bir kez daha göreceksiniz. Siz mahvolacaksınız.
Sizi dost bildikleriniz, patron bildikleriniz mahvedecek. Bir kaç yıla göreceğiz. Sizin elinizle S. Arabistan’ı, sizin elinizle Körfez ülkelerini yakacaklar. Türkiye’den intikam alma planı sizi bitirecek.
Devam edin!
Yeni sömürgecilik dalgası, Müslümanlar eliyle gelecek. * Türkiye ‘savunma kaleleri’ inşa ederken ‘dalgakıran’ olan kim? * Ama çöküşün değil, yükselişin kodlarıyla konuşuyoruz, dikkat. * Son büyük oyun da bozulacak. Erdoğan’ı Abdülhamit’e benzetmeyin..
04:0026/11/2019, Salı
G: 26/11/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye’den, yakın coğrafyadan, Afrika’dan müthiş bir yeni yükseliş dalgası, yerlileşme dalgası, yenilenme ve kendine dönme dalgası, tarihi tersine çevirecek bir güç arayışı başladı.
Türkiye’nin inşa ettiği politik dil, kendini merkeze almakla kalmadı, Orta Afrika’dan Pasifik kıyılarına kadar ortak bir dile, arayışa, bir siyasi hedefe dönüştü.
Bu yönüyle Türkiye, yüzyıllardır dünya sistemini biçimlendiren bütün ezberleri bozdu, güç haritalarını altüst etti, sömürge geleneğine çok ağır darbeler indirdi.
YÜZLERCE YILIN HESAPLAŞMASI VAR ÖNÜMÜZDE. ÖFKENİN SEBEBİ BU.
Ülkemize yönelen öfkenin, Batılı saldırıların, intikam çığlıklarının temelinde bu vardır. 15 Temmuz’un da, terör saldırılarının da, güneyden çevreleme girişimlerinin de temeli budur.
Çok büyük, yüzlerce yılın hesaplaşması var önümüzde. Ama Türkiye’nin sadece Türkiye olmadığını, bu hesaplaşmada bütün ayrıntıları ile görüyoruz. Afrika’dan, yakın coğrafyamızdan, Hindistan, Malay dünyasından bu sinyalleri alıyoruz.
YENİ ŞEYLER SÖYLEMEYE ÇALIŞIYORUM. BU DİL, BU AKIL DÜNYAYI DEĞİŞTİRECEK.
Yeni bir şeyler söylemeye çalışıyorum. Küresel güç yapısındaki sarsıcı değişimlerin bize neler vadettiğini, bizim o boşluğu nasıl doldurmaya çalıştığımızı, Türkiye’nin öncülük ettiği tarihi derin aklın ve inşa ettiği yeni siyasi dilin dünyayı nasıl değiştirdiğini, değiştireceğini görmeye çalışıyorum.
Maalesef kurumlarımızın başında olan bazıları bunu irrasyonel bir şey sanıyor. İşte onlar, Türkiye’nin büyük mücadelesini hem anlamıyor, hem da paylaşmıyor.
Maalesef bu tür kişi ve çevreler, Türkiye’yi yavaşlatıyor, bir şekilde o büyük yürüyüşü zora sokuyor. Bu “kavrayışsızlığın” mutlaka önüne geçilmesi zorunluluktur.
TÜRKİYE YÜZ YIL ÖNCE UMUT VERDİ, YÜZ YIL SONRA GÜÇ İNŞA DAĞITIYOR.
1. Dünya Savaşı’ndan Osmanlı siyasi otoritesi çökertildikten, coğrafya paramparça edildikten sonra, Atlantik’ten Pasifik kıyılarına kadar bütün “orta kuşak” çok büyük bir yıkım yaşadı. Umutlarını, gelecek inançlarını kaybetti. Müslümanların yaşadığı bütün topraklar işgal edildi, sömürgeleştirildi.
İşte Anadolu’dan yükselen İstiklal Mücadelesi, iki okyanus arasındaki topraklarda çok güçlü bir umut yeşertti. Bu umut 20. yüzyıl boyunca devam etti. Mücadele de yüz yıldır devam ediyor.
Ama artık yeni bir aşamaya geçildi. Umut, güçle sınanıyor, besleniyor. Yine Türkiye, 20. yüzyılın başında İstiklal Mücadelesi ile umut dağıttığı bütün coğrafyayı 21. yüzyılın ilk çeyreğinde aynı şekilde etkiliyor, umuttan sonra bir yol, yöntem, siyasi dil öneriyor.
Afrika’da sömürgecilik dönemine başkaldırı her alana yayılma eğilimi gösteriyor bugünlerde. Özellikle Fransa’ya karşı, para biriminden milli marşa kadar birçok şey değiştiriliyor, sömürge döneminde kurulan kurum ve kuruluşlar değiştiriliyor. Orta ve Batı Afrika’daki bu değişim dikkate değer.
ARAP DÜNYASI S. ARABİSTAN, BAE VE MISIR ÜZERİNDEN BİR KEZ DAHA REHİN ALINDI
Pakistan’dan Malay dünyasına kadar, Arap olmayan Müslüman ülkelerde büyük bir hareketlilik var. Batı ile ilişkilerini yeniden sorguluyor, yükselen yeni güçlere ilgi gösteriyor, oluşan güç boşluğundan sıyrılıp yükselmeye çalışıyorlar.
Arap dünyası rehin alınmıştır. Özellikle Arap Baharı’nın sabote edilmesinden sonra, Suudi Arabistan, Mısır yönetimi, BAE (Birleşik Arap Emirlikleri) üzerinden sert, acımasız bir müdahale dönemi başlatıldı. Yeni tür sömürgecilik bu ülkeler üzerinden yürütülüyor.
Ama sokakta, Arap milletinde, ülkelerde çok yoğun stres birikimi gizlenebilir değil. Bu nasıl patlar, öngörebildiklerini sanmıyorum.
BATI, COĞRAFYAYA VE TÜRKİYE’YE BU ÜÇ ÜLKE ELİYLE SALDIRIYOR.
Batı bu üç ülke eliyle Libya’yı bölüyor, Sudan’da darbe yapıyor, Yemen’i bölüyor, coğrafyayı yeni işgallere, iç savaşlara sürükleyecek adımlar atıyor. En önemlisi de, bu üç ülke üzerinden Türkiye’ye karşı örtülü bir bölgesel saldırı yürütülüyor.
Saldırıların ana sebebi ise, işte Türkiye’nin öncülük ettiği yeni politik dilin güç inşasının, yerlileşmenin coğrafyaya yayılmasının önüne geçmek. Yüz yıl önce kimler hangi mevzide ise bugün herkes aynı mevzide. Yüz yıl önce kimler özgürlük, bağımsızlık için vuruşuyor, kimler sömürgeciler için seferber oluyorsa, bugün hepsi aynı yerde.
BİZ ‘SAVUNMA KALELERİ’ KURUYORUZ, ONLAR ‘DALGAKIRANLAR’ İNŞA EDİYOR..
Ama tarih değişti, güç haritası hızla değişiyor. Coğrafya da değişecek. Türkiye kendi savunma kalelerini kuruyor, onlar da hem ülke içinde hem bölgede dalgakıranlar inşa ediyor. Aynı durum, “Orta Kuşak” dediğimiz bütün coğrafya için de geçerli.
Doğrudan işgal edenler, doğrudan sömürenler, daha sonra vekâlet üzerinden bunu yapar oldular. Bu tür yönetme biçimi sadece yukarıda adını andığım üç ülkede kaldı.
Diğer ülkelerde bu yöntem işe yaramaz olunca, “İslami kimliği” kullanan terör örgütleri kurup, onlar eliyle müdahaleler yaptılar. Bunu yaparken sivil alanda liberalleri, demokrasi nutukları çekenleri kullanıyorlardı.
Şimdi terör örgütleri de işe yaramaz oldu. Türkiye ve coğrafyadan beslenen dalga o kadar güç kazandı ki, özgürlük dalgasını kırmak için yeni yöntemler ve kullanışlı çevreler aramaya başladılar?
BU RÜZGÂRI KIRAMAZLAR. NE YAPSALAR KIRAMAZLAR. O İKİ PRENS DE KIRAMAZ!
Sömürgeciler eski yöntemlerle coğrafyaya giremez oldu. Ama bu özgürlük, yükseliş dalgasını kırmak için mutlaka bir şeyler yapmaları gerekiyordu.
Bu yüzden de bazı “muhafazakâr” yapıları devreye almaya başladılar. Direnç kalelerine karşı dalgakıran olarak onları harekete geçiriyorlar. Son büyük oyunu kuruyorlar.
Ama o kadar güçlü bir rüzgâr esiyor ve Türkiye o kadar büyük bir değişime öncülük ediyor ki, BAE ile, S. Arabistan ile, terör örgütleri ile, Muhammed bin Selman ile, Muhammed bin Zaid ile, onlar üzerinden servis edilen darbe ve müdahalelerle, kullanılan muhafazakâr yapılar ile önlenmesi, engellenmesi mümkün değil.
ÇÖKÜŞ DEĞİL, YÜKSELİŞ KODLARI KONUŞUYOR: ERDOĞAN’I 2. ABDÜLHAMİT’E BENZETMEYİN.
Tarihin bu dönemi, Erdoğan’ın öncülüğü ile biçimleniyor. Türkiye, küresel iktidar alanını sarsıyor, silkeliyor.
Artık yükseliş döneminin kodlarıyla konuşuyoruz, çöküş döneminin kodlarıyla değil. Bu yüzden, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın 2. Abdülhamit’le eşleştirilmesinde çok ciddi sorun olduğunu düşünüyorum. 2. Abdülhamit çöküş döneminin lideriydi. Biz yükseliş dönemkinden söz ediyoruz.
Öyleyse, tarihi de, liderleri de ona göre tanımlamak zorundayız. Erdoğan yükseliş dönemi lideridir. Bazıları algılamakta zorluk çekebilir ama coğrafya devrimi, tarihi tersine çeviren süreç onun öncülüğünde gerçekleşiyor.
Türkiye’nin bir hareketi ile Avrupa savunması çöktü.. * Merkel panikte: Avrupa kendini savunamaz, bize Türkiye lazım! * Ama NATO ülkemiz için en büyük tehdit oldu, onu ne yapacağız? * “ABD, NATO bizi vursa da Erdoğan’ı devirse” diye umutla bekleyenler var.
04:0028/11/2019, Perşembe
G: 28/11/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye, YPG’yi terör örgütü olarak tanımadığı, konuya ilişkin belgeyi onaylamadığı için NATO’nun Baltıklar ve Doğu Avrupa’daki savunma planını bloke etti. 4 Aralık Londra Zirvesi öncesi bu restleşmenin temelinde, Barış Pınarı Harekatı’nda ittifakın Türkiye’ye tehditler savurması, üyesini koruma yerine onunla savaşanlara destek vermesi var.
Avrupa’da panik başladı. Bu, Rusya tehdidiyle yüzleşen AB ülkeleri ve İngiltere için bir kabustu. Tabii Baltık ülkeleri için de. Mülteci meselesinin dışında Avrupa’nın savunma açıkları Türkiye’nin bir hareketi ile açığa, ortaya serildi.
BİR KEZ AVRUPA’NIN ZAAFLARINA BAKALIM.
Hep Türkiye’yi tartışmakla olmaz. Biraz da Avrupa’yı tartışalım, zaaflarına, açmazlarına bakalım şimdi. Öyle havalı havalı, tepeden tepeden Türkiye’ye ayar vermekle, buyruklar vermekle, tehditlerle, şantajlarla olmuyor. Biraz da kendi sorunlarıyla yüzleşsinler şimdi.
Öyle Türkiye içinde bir takım çevreleri demokrasi ve özgürlük söylemleriyle kekleyip sahaya sürmekle olmuyor, biraz da Avrupa’nın açmazlarıyla, gerçekleriyle yüzleşelim şimdi.
‘BALTIK’LARDAN AKDENİZ’E UZANAN AYRIŞMA, CEPHE.
‘Baltık’lardan Doğu Avrupa’dan Ege’ye, Akdeniz’e inen o Kuzey-Güney Hattı’nda nasıl bir ayrışma yaşanıyor, nasıl bir cephe biçimleniyor, Avrupa Birliği’nin dağılma tartışmalarıyla bu güvenlik endişeleri nasıl birbirini besliyor, biraz o taraflara bakalım şimdi.
Reuters’ın geçtiği haber önce manipülasyon sanıldı. Çünkü ajans bir süredir Türkiye’nin aleyhine asılsız haberlere çokça yer vermeye başlamıştı.
MERKEL: AVRUPA KENDİNİ SAVUNAMAZ, TÜRKİYE BİZE LAZIM!
Ama gün içinde Avrupa medyasında ve siyasi çevrelerinde konu açıktan tartışılmaya başlandı. “Erdoğan NATO’ya şantaj yapıyor” diyenler çıktı.
Almanya Başbakanı Anrgela Merkel; “Türkiye jeostratejik öneme sahip bir ülke. NATO üyesi kalmalı. Bu konuda çaba harcamamız lazım. Çevremizde yangın olduğunda ABD artık sorumluluk almıyor. Avrupa kendini tek başına savunamaz” diye açıklama yaptı.
TÜRKİYE İLE SAVAŞAN HER ÖRGÜTE DESTEK VERDİLER
Hatırlayalım:
Türkiye, kırk yıldır devam eden terör saldırılarında ve son olarak Suriye’den gelen bütün tehditlerde NATO tarafından yalnız bırakıldı. Üye ülkeler, PKK/YPG’ye açıktan destek verdi.
ABD öncülüğünde bir grup ülke, yüzlerce kilometre boyunca Türkiye sınırında cepheler kurdu, binlerce TIR, yüzlerce kargo uçağı silah ve mühimmatı PKK/YPG’ye aktardı.
NATO üyeleri Türkiye ile savaşan FETÖ üzerinden darbe ve iç savaş girişimlerine açıktan destek verdi. Başaramayıp Türkiye dışında kaçanlara kucak açtı, korumaya aldı.
NATO TÜRKİYE İÇİN EN BÜYÜK TEHDİT OLDU, ÖRTÜLÜ BİR SAVAŞ VAR.
Aynı üyeler Ege’de, Akdeniz’de, Doğu Akdeniz’de Türkiye’yi çevrelemeye, kuşatmaya, köşeye sıkıştırmaya çalıştı. Üyesi olduğumuz NATO dolaylı ve örtülü biçimde “Türkiye ile savaşır” oldu.
Evet, bu örgüt Avrupa savunması için kurulmuştu. Türkiye, ittifak içinde ikinci büyük askeri güce sahipti, yükümlülüklerini yerine getiriyordu. Ama her fırsatta ittifak tarafından yalnız bırakılıyordu. Son dönemlerde bu yalnız bırakılma düşmanlığa döner olmuştu.
BARIŞ PINARI HER ŞEYİ AÇIK ETTİ. DİZ ÇÖKÜP YALVARACAK MIYDIK!
Barış Pınarı Harekatı, NATO üyelerinin Türkiye ajandasını hiçbir şüpheye yer ver vermeden ortaya koydu. Türkiye’nin dostu değillerdi. Bunu kendi davranış ve tavırlarıyla ilan ediyorlardı. Kendi üyelerine karşı terör örgütlerine destek vererek, ittifak içinde Türkiye karşıtı bir cephe kurarak gösteriyorlardı.
Türkiye ne yapacaktı? Yalvaracak mıydı? El açıp dilenecek miydi? Diz mi çökecekti? Fransa Cumhurbaşkanı Macron’un “beyin ölümü gerçekleşti” dediği, ABD’nin “artık bizim için bir yük” dediği Atlantik ekseni çöküyorken Türkiye enkazın altında mı kalacaktı?
ABD VE NATO ELİYLE TÜRKİYE’Yİ DÖVENLER..
Artık öyle bir Türkiye yok. Bir daha da olmayacak. Dünya yeniden kuruluyor, güç haritaları hızla yer değiştiriyor, Atlantik Ekseni’nin münhasır küresel hakimiyeti sona eriyor, yeni ittifak halkaları oluşuyor.
Ekonomik ve siyasi güç Doğu’ya kayıyor. Batı yüzlerce yıl sonra ilk kez karşısında devasa güçler görüyor, küresel hesaplaşma Batı’nın eksenini dağıtıyor.
Ama içimizdeki bazıları hala bu çevrelerden iktidar devşirmeye, Türkiye’yi ABD ve NATO eliyle dövmeye, bir siyasi körlük oluşturup hepimizi kör bir bağımlılığa mahkum etmeye devam ediyor.
“ABD, NATO TÜRKİYE’Yİ VURSA” DİYE UMUTLA BEKLEYENLER VAR BU ÜLKEDE..
ABD terör örgütleriyle Türkiye’yi vururken, FETÖ ile darbe tezgahlarken, ülkemizin kendini savunma refleksinin harekete geçmesiyle yaşanan sürtüşmeyi sevinçle karşılayan, “ABD ambargo uygulayacak, Erdoğan’ı devirecek, Türkiye’yi hizaya sokacak” diye umutla bekleyenler şimdi hep birlikte NATO sözcüsü kesilecek.
Korku senaryoları üretecekler. Kabus senaryoları işleyecekler. “Türkiye şimdi bitti” diyecekler. Ama Batı’nın kendi içinde ayrışmasına, Avrupa’nın zayıflıklarına, çaresizliklerine hiç değinemeyecekler.
ABD’den daha Amerikancı, Avrupa’dan daha AB’ci oldukları gibi, NATO’den çok NATO’cu olup ittifak adına kendi ülkelerini tehdit edecekler. Köşelerde, TV ekranlarında Türkiye’ye verip veriştirecekler.
TÜRKİYE AVRUPA’NIN PARALI ASKERİ DEĞİL...
Bunları yaparken bir kez olsun Avrupa’nın yanlışlarından, açmazlarından, sorunlarından, zaaflarından söz etmezler.
Avrupa ‘Baltık’larda, Doğu Avrupa’da Rusya karşısında tir tir titriyor. Aynı zamanda kendi içinde bölünüyor, ayrışıyor. Merkel’in paniği son derece gerçekçi.
Mülteci meselesinde “Kapıları açarız” tehdidinden sonra NATO üzerinden verilen bu mesaj, Avrupa’nın zayıflığını, Türkiye’nin gücünü gösteriyor. Eski Türkiye adına, ABD ve AB adına konuşanlar tabii ki bunu görmeyecek, kabul etmeyecek, ezberleri tekrarlamaya devam edecek.
Ama şu bilinmeli: Türkiye hiçbir ülkenin ileri karakolu, savunma üssü değil. Onlar bizi vuracak, biz onları savunacağız öyle mi? Öyle bir dünya kalmadı. Avrupa da, içerideki uzantıları da bunu anlamalı.
Anlamak zorunda kalacaklar…
Barbaros Hayrettin Paşa, 473 yıl sonra geri döndü * Sancağı Karargâha konuldu. Akdeniz’in sahipleri geri geldi. * Türkiye-Libya anlaşması deniz haritasını değiştirdi. Sevr Plânı ellerinde patladı * Mavi Vatan, büyük ülke: Türkiye’nin yüzölçümü bildiğimizden çok fazla.
04:002/12/2019, Pazartesi
G: 2/12/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Barbaros Hayrettin Paşa’nın sancağı, müzeden alınıp, 27 Eylül 2019 tarihinde Deniz Kuvvetleri Karargâhının girişine konuldu. Bu, ilk kez oluyor.
Artık, seferden, tatbikatlardan dönen donanma, İstanbul Boğazı’ndan geçerken Barbaros Hayrettin Paşa Türbesi önlerinde selâmlama yapıyor. “Çimariva” diye bilinen bu gelenek, “Mavi Vatan” tatbikatıyla birlikte yeniden başlatıldı.
MAVİ VATAN, MUHTEŞEM ÜLKE: TÜRKİYE’NİN YÜZÖLÇÜMÜ BİLDİĞİMİZDEN ÇOK BÜYÜK.
“Mavi Vatan” kavramsal olarak, muhteşem bir tanımlamadır. Zihin kodlarımızı değiştiren, vatan algımızı yeniden formatlayan bir güzel ifadedir.
Vatan algımızı, harita algımızı, Türkiye algımızı sadece toprakla sınırlayan bir zihin yapısına sahibiz. “Türkiye’nin yüzölçümü” derken sadece toprağımızı n ölçüsünü, sadece 783 bin 562 kilometrekareyi esas alırız mesela.
Oysa denizlerimizi, karasularımızı, kıta sahanlığımızı da katınca, Türkiye’nin yüzölçümü olağanüstü ölçekte büyür. Haritaya bakışımızda, Türkiye’ye bakışımızda köklü değişiklikler olur. Bir devasa ülke gözümüzde büyür.
Kara ve denizlerin de ötesine geçersek, Türkiye’nin etkinlik alanını hesaplarsak, Avrupa’dan Asya’ya, Ortadoğu’dan Afrika’nın derinliklerine uzanan bir muhteşem güç ortaya çıkar.
BİZLER ARTIK KÂŞİFLERİZ… HAFIZA KEŞİFLERİ YAPIYORUZ. ‘VADİ’NİN GERÇEK SAHİPLERİ BÜTÜN COĞRAFYAYI SARSIYOR.
Özellikle son on beş yıldır, biz artık kâşifleriz.
Hafıza keşifleri yapıyoruz.
Coğrafyayı, siyasi tarihi, milletimizin siyasi kodlarını, tarih yapıcı ve coğrafya inşa edici rolümüzü, Türkiye algımızı, Osmanlı-Selçuklu algımızı, bütün bunları tek bir fotoğrafta görebilmeyi, bunu bize sağlayan “hafıza”yı yeniden keşfediyoruz.
Ezberlerimizden, zihinsel vesayetten kurtuluyoruz. Bu da, sadece Türkiye için değil, bütün coğrafyada büyük değişimler demektir. Sarsıntılar, depremler demektir. Bütün kurulu düzenlerin altüst olması, suyun kendi havzasına akması, vadinin sahiplerinin geri dönmesi demektir.
SELÇUKLU GERİ DÖNDÜ, OSMANLI GERİ DÖNDÜ, EMANET EHLİNE DÖNDÜ..
Selçuklu geri döndü, Osmanlı geri döndü, 1. Dünya Savaşı’ndaki hesaplaşmalar geri döndü, Anadolu savunması geri döndü, yüzyılların iddiaları geri döndü, kısaca bize ait ne varsa hepsi geri döndü. Hepsinin bizim olduğunu, bize ait olduğunu gördük.
Çünkü emanet ehline dönüyor artık.
Suriye’nin kuzeyinde yüzlerce kilometre cepheler inşa edenler bizi hedef alacaktı. PKK, DEAŞ ya da terör örgütleri değildi asıl meselemiz. Savaştığımız, Anadolu’yu savunmaya çalıştığımız şey de terörle savaş değildi.
1917’de Gazze’de, dünya savaşının her aşamasında Kudüs’te, Medine’de, Kanal’da, Suriye ve Irak’ta, Balkanlar ve Kafkasya’da, daha sonra Anadolu’da verdiğimiz mücadele Suriye’nin kuzeyinde yine veriliyordu.
ANADOLU’YA GİRMEMİZİN, BİZANS’I YENMEMİZİN İNTİKAMI İÇİN GELİYORLARDI.
Anadolu’ya girdiğimizden beri, Doğu Roma’yı ortadan kaldırdığımızdan beri, Avrupa’nın merkezine ulaştığımızdan beri biriktirdikleri korku ve intikam Suriye’nin kuzeyinde, “Terör Koridoru”nda karşımıza çıktı.
Oradaki kuşatmayı yararken Doğu Akdeniz’de, Akdeniz’in tamamında, Ege’de ve Balkanlar’da yeni duvarların inşa edildiğini, yeni cephelerin kurulduğunu, kuşatmanın genişlediğini fark ettik.
Doğu Akdeniz’de doğalgaz kaynaklarında toplanıyorlardı, Ege adalarında füze sistemleri kuruyorlardı. Yunanistan-Bulgaristan-Romanya hattında askeri üsler inşa ediyor, yığınaklar yapıyorlardı.
MÜLTECİ MEZARLIĞI HALİNE GETİRDİKLERİ AKDENİZ’DE, BİZİ DE BOĞMAYA ÇALIŞTILAR
Türkiye’nin etrafını sarıyor, Anadolu’da sıkıştırıp orada paramparça etmenin hesaplarını yapıyorlardı. Akdeniz’i parçalıyor, bir zamanlar Türk gölü olan bu denizden Türkiye’yi tamamen çıkarıyor, nefes alamaz hale getiriyorlardı.
ABD oradaydı, Avrupa’nın neredeyse tamamı oradaydı. Fransa en ateşli biçimde Türkiye karşıtı bütün projelerde yer alıyordu. İsrail oradaydı. Mısır oradaydı. Yunanistan ve Rum Kesimi oradaydı. Arap rejimleri, yeni hedefleri Türkiye’yi zayıflatmak için, yine oradaydı.
Birinci Dünya Savaşı’nda hangi ülkeler Osmanlı’nın karşısındaysa şimdi Akdeniz’de Türkiye karşıtı cephedeydi. Onlara, İsrail ile birlikte Suud ve BAE gibi Körfez ülkeleriz de eklenmişti.
Akdeniz’i paylaşanlar Libya’yı ikiye bölüyor, Hafter adında bir terör baronuna olağanüstü askeri destek veriyor, Akdeniz’in her alanında kendilerine kuklalar oluşturuyordu. Bugün Libya’da devam eden iç savaş, Akdeniz’deki paylaşımın göstergesi, özetidir.
MİLLİ UÇAK GEMİSİNDEN YENİ DONANMA FİLOLARINA BİR ‘SAVUNMA DEVRİMİ..’ AKDENİZ’İN HER YERİNDEYİZ.
Sondaj gemilerimizle, savaş gemilerimizle, füze sistemlerimizle savunmayı Batı’ya da yaydık. Biz de doğalgaz arıyorduk. Savunma kalkanımızı Akdeniz’de de kuruyorduk. Mavi Vatan adı altında herkesin ezberini bozan tatbikatlar yapıyor, hazırlıklara girişiyorduk.
Türk donanmasını alabildiğine güçlendiriyor, yeni savaş gemileri ile birlikte milli imkânlarla denizaltılar ve uçak gemisi yapıyorduk. Sonar sistemlerinden elektronik yazılımlara, savaş endüstrisinde olağanüstü yatırımlar yapıyor, bir savunma devrimi inşa ediyorduk. İnsansız hava araçlarımız da, uçaklarımız da, savaş gemilerimiz de Akdeniz’in her yerindeydi artık.
TÜRKİYE-LİBYA ANLAŞMASI AKDENİZ HARİTASINI DEĞİŞTİRDİ: SEVR DAYATANLARA DERS VERİLDİ.
Suriye’nin kuzeyinde sekiz yıldır kurdukları düzeni dokuz günde yerle bir eden Türkiye, Batı ittifakının bölge ülkeleriyle birleşip dokuz yıldır devam ettirdikleri Akdeniz paylaşımını Libya ile yaptığı tek bir anlaşmayla sıfırladı.
ABD’nin, İsrail’in, Fransa’nın, Mısır’ın, Yunanistan’ın, Batı dünyasının, bölgesel ortaklarının, Batılı savaş endüstrisinin hesapları bir hamlede çökmüştü. Bize yeniden Sevr dayatanlara müthiş bir cevap verilmişti. Bizi tehdit edenlerin tehdit altında olacağı gösterilmişti.
Türkiye-Libya anlaşması Akdeniz üzerindeki bütün hesapları bozmakla kalmadı, Türkiye’nin bir Akdeniz haritası olduğunu dünyaya gösterdi.
ONLARIN HARİTA PLANLARI VARSA BİZİM DE HARİTALARIMIZ VAR. SURİYE’DE YAPTIK, AKDENİZ’DE YAPTIK. DAHA ÇOK YAPACAĞIZ.
Biz harita ile gelenlere kendi haritamızı gösterecektik. Onların bir harita planları varsa bizim de vardı ve aynı şekilde karşılık verecektik. Bunu Suriye’nin kuzeyinde yaptık. Daha yapacağız! Bunu Akdeniz’de yaptık. Daha çok şey yapacağız.
Libya anlaşmasıylaDoğu Akdeniz’deki doğalgaz hesapları çöktüğü gibi, Yunanistan-Rum yönetimi denklemi de bozuldu. Türkiye-Libya doğrudan sınır oldu. Akdeniz’in tam ortasında bir siper inşa ettik. Lozan’dan bu yana, jeopolitik anlamda Türkiye’nin en büyük atılımlarından biri gerçekleşiyordu.
EVET, BARBAROS DÖNDÜ. TARİH TERSİNE DÖNECEK.
Evet, Barbaros 473 yıl sonra Akdeniz’e geri döndü. Artık Kuzey Afrika’dan Doğu Akdeniz’e kadar her yerde biz varız. Karada da, denizde de, bizim de harita taslaklarımız var, iddialarımız var. Ve biz artık savunma değil, meydan okumayı tercih edeceğiz.
Asıl devrim zihinlerimizde oluyor. Biz dönüştükçe, kendimizi buldukça coğrafya dönüşüyor, yüzyılların güç haritaları altüst oluyor.
Yüz yıl, beş yüz yıl, bin yılık hesaplar masamızda.Arık biz bu dili konuşacağız. Ve bu dili onlara da öğreteceğiz.
NATO Türkiye için birinci tehdit oldu. * Hedefi “korumak” değil, “Türkiye’yi durdurmak.” * Bütün terör örgütleri onlara bağlı. Bir NATO müdahalesi bile olabilir! * Bu ülke NATO bürokrasisine emanet edilemez! Yeni dünya eski cümlelerle konuşulamaz.
04:004/12/2019, Çarşamba
G: 4/12/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
NATO 1949 yılında “Sovyet tehdidi”ne karşı ABD çıkarlarını, Avrupa güvenliğini sağlamak için kuruldu. Türkiye, Batı ekseni içinde olduğu için Sovyet tehdidine karşı NATO’ya girdi. Ama hepsi bu kadar değil. Türkiye’nin üyeliği, Sovyetleri güneyden çevrelemek için özellikle istendi.
O zamanlar Çin ve Sovyet komünizmine karşı Türkiye, İran (Şah dönemi), Pakistan ve Endonezya, Akdeniz’den Pasifik’e uzanan bir güney kuşağı oluşturuyordu. Bu ülkeler, Batı’nın güvenlik ve çıkar haritasının cepheleri olarak konumlandırılıyordu.
O KUŞAKTAKİ BÜTÜN ÜLKELER BATI’DAN KOPUYOR ÇÜNKÜ TEHDİT BATI’DAN GELİYOR!
Artık o düzen dağıldı. Sovyet yok, Varşova Paktı yok, Çin komünizmi tehdidi yok. Dahası bütün ulus üstü yapılar dağıldı. BM misyonsuz hâle geldi. Uluslararası sözleşmelerin bile içi boşaltıldı.
Dünya, ekonomik ve siyasi alanda müthiş güç kaymaları yaşıyor. Batı’nın tek yanlı olarak dünya düzeni kurma imkânı kalmadı. Belki dört yüz yıl sonra gelen büyük bir güç değişimi, dağılması yaşanıyor.
Hâl böyle iken Türkiye, Endonezya, Pakistan gibi ülkeleri Batı ekseninde tutacak bir güvenlik algısı, tanımlaması da kalmadı. Dikkat ederseniz bu üç ülke de, küresel ölçekte yeni güç haritalarına göre pozisyon belirlemeye, Batı ekseninden uzaklaşmaya başladı.
NATO BİZE HEP “PARALI ASKER” MUAMELESİ YAPTI.
Böyle olunca da Türkiye’ye karşı terör örgütleri ve bizzat NATO üyeleri, Endonezya’ya karşı Avustralya, Pakistan’a karşı da Hindistan üzerinden baskı kurulur oldu.
İşte tam burada NATO, yani bir zamanlar sınırlarını korudukları Atlantik güçleri, söz konusu ülkeler için tehdide dönüşür oldu. Onlarca yıl Batı’yı koruyan bu ülkeler, kendileri sorun yaşarken Batı’yı hiçbir zaman yanlarında bulamadı. Çünkü onlara sadece birer “paralı asker” muamelesi yapılmış, bu ülkeler öyle konumlandırılmıştı. Tek görevleri ABD çıkarlarını, Avrupa güvenliğini sağlamaktı.
NATO’NUN YENİ HEDEFİ TÜRKİYE’Yİ DURDURMAK.
Türkiye için NATO hep böyle olmuştur. İttifak’ın ikinci büyük askeri gücü ABD nüfuzu ve Avrupa güvenliği için seferber edilmiş ama kırk yıldır terörle mücadele ederken hiçbir zaman İttifak’ı yanında görememiş olan Türkiye, şimdi yepyeni gerçeklerle karşı karşıya.
NATO artık Türkiye’yi Türkiye’den korumaya çalışıyor. Yani; kendine dönmesinin, tarihine dönmesinin, coğrafyasına dönmesinin, güç inşa etmesinin, büyümesinin, zenginleşmesinin, bağımsızlaşmasının önüne geçmeye çalışıyor.
Bir zamanlar “Türkiye Sovyetlere kayar”, “Eksenimizden çıkar” diye darbeler yapan NATO, şimdilerde “Türkiye kendine dönmesin” diyerek, “Türkiye’yi durdurmak” için darbelere girişiyor.
NATO TÜRKİYE İÇİN BİRİNCİ TEHDİT OLDU.
15 Temmuz böyle bir saldırıdır. 15 yıldır giriştikleri bütün müdahaleler bu yönde saldırılardır. Suriye’nin kuzeyinden “kuşatma” planları o “cephe” inşa planları, o “terör koridoru” bu yönde saldırılardır.
Akdeniz’de, özellikle Doğu Akdeniz’de enerji merkezli çevreleme planları bu yönde saldırılardır. Ege’de ABD üzerinden silah yığınağı, Balkan ülkelerinde askeri üsler bu yönde “çevreleme” operasyonlarıdır.
Evet, NATO’nun ikinci büyük gücüyüz. Ama aynı ittifak bizim için “birinci tehdit” haline gelmiştir.
BÜTÜN TEHDİTLER ONLARDAN GELİYOR, BÜTÜN TERÖR ÖRGÜTLERİ ONLARA BAĞLI
Bütün terör örgütleri, Türkiye’nin NATO müttefikleri tarafından destekleniyor. DEAŞ’ı kuran onlar, PKK’yı kuran, büyüten, başımıza musallat eden, bu örgüt üzerinden Türkiye’ye saldıran onlar. YPG’yi kurup silahlandıran, bu örgüt üzerinden Suriye’de işgal başlatan onlar.
Şimdi Türkiye’nin İttifak üyesi olmadığını varsayalım, geri çekilip güvenlik fotoğrafına şöyle bir bakalım. Türkiye için bugün tanımlanan bütün tehditler NATO kökenli. Hepsi İttifak’ın üyelerinden kaynaklanıyor. Ne kadar liste yaparsanız yapın buraya çıkıyor.
Peki, NATO Türkiye’yi hangi tehdide karşı koruyor? Ne zaman Türkiye’nin yanında oldu? Hiç!.. Hiçbir zaman..
TEK MERKEZLİ DÜNYA DÜZENİ ÇÖKTÜ, PEKİ NATO NİYE VAR?
Peki, NATO neden var? O da belirsiz.. Soğuk Savaş bittikten sonra ABD öncülüğünde tek merkezli bir dünya düzeni kurulacaktı, NATO da ABD’nin yedek ordusu olarak iş yapacaktı. Ama o proje tamamen çöktü.
Ekonomik ve teknolojik istihbarat, güvenlik, kaynaklara müdahale gibi alanlarda, Batı hâkimiyeti için kullanıldı bir süre. O da bu büyüklükte bir ittifaka anlam katmaya yetmedi.
Şimdi Fransa Cumhurbaşkanı “Beyin ölümü gerçekleşti” diyorsa, ABD Başkanı “Bütçesini keseceğim” diyorsa, ABD ve Avrupa bile NATO’nun geleceğinde hemfikir değilse, koca yapıyı biz niye korumaya çalışalım?
“TÜRKİYE İÇİN İTTİFAK MI YOKSA TEHDİT Mİ” SORUSU ‘DÜRÜSTÇE’ SORGULANMALI.
ABD’nin de Avrupa’nın da güvenlik doktrinleri, tehdit tanımlamaları değişti. NATO üzerine tartışmalar bu değişimle bağlantılı. Ama Türkiye’ninki çoktan ve kökten değişti.
Yeni bir Türkiye inşa ediliyor. Dünyadaki güç hareketlilikleri, ekonomik ve siyasi denklem değişiklikleri, kaynaklar ve pazarlar üzerindeki rekabet, teknoloji ve savunma alanındaki yarışlar, dikkatle izlenerek yapılıyor bu.
Öyleyse “NATO niye var”, “Bizim için ne ifade ediyor”, “Türkiye için ittifak mı tehdit mi” sorularının esaslı biçimde sorgulanması gerekiyor.
BU ÜLKE NATO BÜROKRASİSİNE EMANET EDİLEMEZ! YENİ DÜNYA ESKİ CÜMLELERLE KONUŞULAMAZ.
Bu ülkenin kaderi, NATO bürokrasisine, ABD bürokrasisine, lobi çevrelerine emanet edilemez artık. Türkiye Ege’den, Akdeniz’den, coğrafyanın herhangi bir köşesinden NATO kaynaklı yeni bir tehditle yüz yüze bırakılamaz.
Yepyeni bir dünya biçimleniyor. Bu yeni dünyayı eski cümlelerle konuşamayız. Ezberlerle, Soğuk Savaş dönemi algılarıyla kavrayamayız. İttifak zaten dağılacak bir süre sonra. En azından enkaz altında kalamayız.
“NATO Türkiye için birinci tehdittir” sözü birçoklarına ürpertici geliyor, biliyorum. Ama geri çekilip dünyaya, NATO’ya, güç kaymalarına, eksen değişikliklerine, Türkiye için tehditlerin kaynağına “ön yargısız ve ön kabulsüz”bakan herkes böyle bir fotoğraf görecektir.
Ben daha büyük bir tehlike, daha güçlü işaretler görüyorum: Türkiye’ye bir NATO müdahalesi…
Veysel İpekçi ve sandalyeye mahkum edilen millet, biz! *Kendilerini “tanrı” zanneden bürokratlar, CEO’lar gördük.. *Acizlik, karakter zafiyeti, sonradan görmelik, çiğlik.. *Havalı CV, havalı giyim/kuşam ve kibirle doldurulmuş adamlar.
04:008/12/2019, Pazar
G: 8/12/2019, Pazar
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Güngören Belediye Başkan Yardımcısı Veysel İpekçi’nin belediyede çalışan E. T.’yi “ayağa kalkmadığı, kendisine selam vermediği” için cezalandırması bizi niye öfkelendirdi?
Koridorda oturmaya, kim geçerse ayağa kalkmaya zorlaması, niye bu denli infial uyandırdı?
Hepimiz neden bu kadar tepki gösterdik, neden acı hissettik, neden utandık, yüzümüz kızardı?
ACİZLİK, KARAKTER ZAFİYETİ, SONRADAN GÖRMELİK, ÇİĞLİK..
Neden münferit bir olay değil de kitlesel bir reaksiyona yol açtı, neden en büyük tepki muhafazakar çevrelerden, AK Parti çevrelerinden geldi?
Bütün kutsallarımıza, değerlerimize, insan algımıza, kendimize saygımıza saldırı olarak gördüğümüz bu davranış, hiçbir siyasi kimlikle, muhafazakar kimlikle ya da başka bir kamuflajla örtülemez.
Bu bir acizlik, karakter zafiyeti, sonradan görmelik, çiğlik, hakedilmeyen bir yerde bulunmanın şımarıklığıdır.
KENDİLERİNİ “TANRI” ZANNEDEN BÜROKRATLAR, CEO’LAR GÖRDÜK..
Kibir acizlerin karakteridir. Zayıflar, öz güveni eksik olanlar, bilgiden ve bilinçten mahrum olanlar, üretmeyenler kibirli olur, acımasız olur.
Bu saygısız adama “sen kimsin, kim oluyorsun” diye sormak, bu “tipler”i kamudan uzak tutmak boynumuzunborcu olmalı.
Tepkinin büyüklüğü, aslında sorunun da büyüklüğü ile, yaygınlığı ile, sıkça görülmesiyle de alakalıdır. Kendini “tanrı” sanan bürokratlar, CEO’lar, atanmışlar gördük.
Kurumların en tepesinde Türkiye’yi küçümseyen, insanını küçümseyen, 15 Temmuz’da verilen mücadeleyi küçümseyen, hiçbir zaman hiçbir bedel ödemeyecek insanlar görüyoruz.
HAVALI CV, HAVALI GİYİM/KUŞAM VE KİBİRLE DOLDURULMUŞ ADAMLAR
İnsanlara öyle büyük bir kibirle, öyle tepeden bakıyorlar ki, bu kişilerin ortak özellikleri, hiçbir şey üretememiş ve üretemeyecekleri olmalarıdır. Havalı bir CV, havalı giyim/kuşam, birkaç kişiyi tanıyor olmak, bürokrasinin boşluklarını keşfetmek.. Bütün özellikleri bu.
Bu ülkenin en tepesindeki kişi, Cumhurbaşkanı tevazua, alçakgönüllülüğe, gönüllere girmeye vurgu yaparken, her birkaç konuşmasından birinde bu uyarıları yaparken, bedel öderken, suikastlardan kurtulurken, insanların gönlüne girdiği için bu kadar sevilirken, bir belediye başkan yardımcısınınkibri nasıl oluyor da, ülkeyi yakacak kadar çok olabiliyor?
Sen kimsin? Nesin? Neyi temsil ediyorsun? Hangi kimliğin, kültürün yoğurduğu bir insansın? Bu ülkede böyle bir kültür yok. Böyle bir kimlik de yok.
CV’Sİ GÜZEL OLAN DEĞİL, ‘ADAM OLAN’ LAZIM BİZE
Görevden alındığı gün kimse onu hatırlamayacak, aramayacak, belki yapayalnız kalacak. Nihayetinde hayatın kendisi böyle değil mi, “bugün var yarın yok” değil mi?
Siyasette, medyada, iş dünyasında, bürokraside, kendini mülkün sahibi zanneden, devletin sahibi zanneden, ülkenin ve milletin sahibi zanneden o kadar insan var ki..
Türkiye’nin verdiği mücadeleye, bu mücadele için hayatlarını ortaya koyanlara bakıyoruz, bir de bunlara.. İşte utanç o zaman başlıyor. Öyleyse insan seçimimizde bir sorun var demektir. CV’si havalı olan, şatafatlı olan değil, adam olan lazım bize.
TEVAZU ASALETTEN BESLENİR
Biz biliriz ki, tevazu asaletten beslenir. Bilgiden olgunluktan beslenir. Zenginlik, makam, güç arttıkça tevazu artmıyorsa, çok tehlikeli bir durum var demektir.
Tevazu, alçakgönüllülük hiçbir siyasi ya da dini kimliğin altına gizlenemez. İnsanın gönlünde, zihninde, karakterinde, omurgasında olmak zorundadır.
Kibri, aşırı tevazu ile de gizleyemezsiniz. Bu yüzden “Aşırı tevazu kibirdendir” diye bir söz vardır. Evrensel bir sözdür bu. Basit bir göstergedir ama en karmaşık insanı bir çırpıda çözmenize yarayan olağanüstü bir formüldür.
DİNDARDAN, FAKİRDEN, BEDEL ÖDEYENDEN HOŞLANMAZ ONLAR
Muhteşem sözler söylerler, yumuşak cümleler kurar, en leziz kelimelerle süslerler sözlerini. Olağanüstü olgun insanlardır. Oturuşları, kalkışları, hareketleri, hitapları, ilişkileri kusursuzdur, ince ince hesaplanmış, tanımlanmıştır.
“Ağırbaşlılık”larından yanlarında ufalırsınız, ezilirsiniz. Yürürken vakarla doludurlar. Tevazu ve bilgelikle toprağı bile utandırırlar! Yumuşak huyludurlar. Naif konuşurlar. Güzel giyinirler.
Ama aslında kibir abideleridir onlar… Seçkincidir, ayırımcıdır. Müslümanca bakarlar ama kendileri gibi olmayan dindardan hoşlanmazlar, fakirden hoşlanmazlar, garibandan hoşlanmazlar, üstü başı hırpani tiplerden hoşlanmazlar, bir dava uğruna canlarını verip kanlarını akıtanlar onlar için hiçbir şeydir.
VEYSEL İPEKÇİ: TEPKİ YAYGIN, SORUN YAYGIN
Açıktan olmasa bile gizli gizli onları küçümserler.
Dobra insanları sevmezler, lafını esirgemeyenlerden uzak dururlar, hayatın içinde var güçleriyle çabalayanları yanlarından uzaklaştırırlar. Onlarla konuşmazlar, hiçbir ilişkileri olmaz, onların semtinde bile oturmazlar. Onları hor görürler, küçümserler, aşağılarlar.
İşte bu tipler hepimizi zehirler, rencide eder, utandırır, yaralar. Veysel İpekçi’ye yönelik tepkinin yaygınlığı, özellikle muhafazakâr çevrelerde yoğunluğu, ortak bir yaradan kaynaklanır.
2008 ekonomik krizi aslında jeopolitik krizdi. Yerel çatışmaları tetikledi. * Bugünün ticaret savaşları, daha büyük jeopolitik krize dönebilir. * Dünya haritası tekrar çiziliyor. Çatışmalar da küreselleşebilir. * Hani o atıp tutanlar var ya.. İnanın hepsi yalan söylüyor..
04:0010/12/2019, Salı
G: 10/12/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
2008 küresel ekonomik krizi gelişmekte olan ülkelerin değil, “merkez ekonomiler”in kriziydi ve işaretlerini daha 2006’da vermişti.
Ama bu, sadece ekonomik kriz değildi, aynı zamanda bir jeopolitik krizdi. Dünya değişiyor, sarsılıyor, şiddetli depremler ve güç kaymaları yaşanıyor, güç Batı’dan Doğu’ya kayıyor, yeni bloklar ve merkezler oluşuyordu.
Bu değişime eksen kaymasıyla bağlantılı olarak da yeryüzünün birçok bölgesinde çatışmalar, iç savaşlar, işgaller izliyorduk.
YÜZYILLARDIR DEVAM EDEN “BATI” HÂKİMİYETİNİN SONU
Küresel ticaret savaşı, kaynaklar ve pazarlar üzerindeki denetim kavgası, ekonomik iktidarın paylaşılamamasından kaynaklanan ayrışmalar, yer yer küçük ve orta ölçekli savaşlara neden oluyordu.
Batı, söylem üstünlüğü ve zihinlerdeki etkinliği ile bunu uzun süre gizledi. Ama küresel ekonomik krizde çözüme de yanaşmadı. Sadece “yama” yaparak var olan sistemin ömrünü uzatmaya çalıştı.
Çünkü çözüm; ekonomik iktidar alanının paylaşımını gerektiriyordu. Bunu paylaşması ise küresel hâkimiyetini paylaşması anlamına gelecekti. Bu da, yüzyıllardır devam eden “batı” hâkimiyetinin sonu demekti.
TİCARET SAVAŞLARI BÜYÜK JEOPOLİTİK ÇATIŞMALARA DÖNER
Çünkü onlar da bunun aslında sadece bir ekonomik mesele olmadığını biliyor, güç kaymalarını ölçüyor, jeopolitik sonuçlarını hesaplıyordu. Bu yüzden de alabildiğine savunma, güvenlik, çatışma alanına yoğunlaştılar.
Kaynaklar, pazarlar, sermaye, teknoloji rekabeti çatışma olarak kendini hissettirir oldu. Bu çatışma her ne kadar “ticaret savaşları”nı gündemimize soksa da, hâlâ büyük oranda yerel çatışmalar, işgaller şeklinde devam ediyor.
Ama beklenen oluyor. Ticaret savaşları, ekonomi savaşları artık yerel değil, bölgesel ve küresel ölçekte çatışma risklerini besliyor. Çünkü jeopolitik sarsıntıların şiddeti çok arttı. Bu, sadece yeni bir ekonomik kriz habercisi değil, çatışma habercisidir.
O ATIP TUTANLAR VAR YA.. HEPSİ BİZE YALAN SÖYLÜYOR
Irak, Afganistan örneklerinden sonra, Suriye ve Libya çatışmaları, belki bu jeopolitik hesaplaşmanın son “yerel örnekleri” olacak. Bundan sonrası kesinlikle bölgesel ve küresel ölçekte hesaplaşmalar olarak kendini gösterecek.
Hani; “dış güçler” alaycılığı ile konuyu sulandıranlar var ya, hani “korku siyaseti” diye konuşup duranlar var ya, hani “adalet hakkaniyet” diye atıp tutanlar var ya, hepsi yalan söylüyor.
Hepsi, Türkiye’yi dünyadan koparıp, sanki bütün sorunlar Türkiye kaynaklıymış gibi bir senaryo pazarlıyor. Hepsi, aslında küresel ölçekte bu güç çatışmasının oluşturduğu dalgalara göre pozisyon alıyor, örtülü bir proje takip ediyor.
EN BÜYÜK AYRIŞMA VE ÇATIŞMA BATI’NIN KENDİ İÇİNDE YAŞANIR.
2008 ekonomik krizinin yol açtığı jeopolitik krizden, daha büyük ölçekli bir dalganın işaretlerini görüyorum. Bu sefer yerel değil bölgesel hatta küresel güç hareketlilikleri. Buna bağlı çatışma alanları oluşacak.
Trump’ın ABD Başkanı olmasından sonra açık hale gelen ticaret savaşları Afrika’da, Pasifik’te, Avrupa içinde, güç ayrışmasının olduğu her yerde çok ciddi bölünmelere, ayrışmalara yol açacak. Tabi bizim coğrafyada da. Ama beklenti hep ABD-Çin, ABD-Rusya, Avrupa-Rusya ya da Doğu-Batı ile sınırlı olmasın… En büyük bölünme ve ayrışma, Batı’nın kendi içinde olabilir.
“TÜRKİYE’DE EKONOMİ KÖTÜ” DİYENLER KÖR OLMAMIZI İSTİYOR
“Türkiye’de ekonomi kötü” diyenler, dünyada bu olup bitenleri bizden saklıyor. Türkiye’de yaşananların dünyada olup bitenlerin bir yansıması olduğu gerçeğini gizliyor. Böyle yaparak milletimizin, ülkemizin daha büyük fırtınalara hazırlanmasını engellemeye çalışıyor.
Der Spiegel adlı Alman yayın organı, Dünya Ticaret Örgütü’nün birkaç gün sonra “işlevsiz” hale geleceğini, çünkü ABD’nin örgütün yönetim kadrosunun atamalarını engellediğini, gelecek haftaya kadar atanamazsa örgütün boşa çıkacağını yazdı.
BÜTÜN ULUS ÜSTÜ YAPILAR ÇÖKTÜ. DÜNYA HARİTASI YENİDEN ÇİZİLİYOR.
Dünya Ticaret Örgütü yönetiminin atamasında bile karar alınamıyor. Hem de ABD ve Avrupa arasında bu tartışma çıkabiliyor. Geçtiğimiz hafta NATO’nun ne olacağını, “beyin ölümü”nün gerçekleşip gerçekleşmediğini tartışıyorduk. Bütün ulus-üstü kurumlar bu durumda. Bütün uluslararası sözleşmeler bu durumda. Bütün etik değerler, teamüller bu durumda.
Eskinin dünya haritasını çöpe atın. Yeni bir dünya haritası çiziliyor. Türkiye işte bu yeni harita mücadelesini bütün alanlarda yürütüyor. Kendi içinde, coğrafyasında ve küresel ölçekte. Yaklaşan büyük fırtınaya hazırlanıyor ve bunu birçok ülkeden daha iyi yapıyor. Evet, yeni dünya eski cümlelerle konuşulamaz.
Ama gel de bunu içeridekilere anlat!Onlar gözlerimizi kör etmekle, zihinlerimizi felç etmekle, kale kapısını içeriden açmakla meşgul
.Türkiye Libya’ya asker gönderecek. * Akdeniz haritasını nasıl değiştirdik? * Evet, Barbaros 473 yıl sonra geri dönüyor! * ‘Vesayetçiler’in, ‘Montrö’yü ayakta tutma lobisi’nin yeni görevi Kanal İstanbul!
04:0011/12/2019, Çarşamba
G: 11/12/2019, Çarşamba
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Türkiye’nin Libya’ya asker gönderebileceğini söyledi. Bu açıklama; Akdeniz’de her ülkenin pozisyonunda çok ciddi sarsıntılara neden olacak.
Akdeniz haritasını değiştiren, ezberleri bozan, her ülkenin yüzölçümünde değişikliklere neden olan Türkiye-Libya Mutabakat’ından sonra bu açıklama da, Akdeniz’deki güç oyununda yeni bir perde açıyor.
Erdoğan; “Bu mutabakat muhtırasıyla Türkiye uluslararası hukuktan kaynaklanan haklarını kullandı. Libya Türkiye’yi davet ederse, elbette Türkiye’nin mutabakat gereği Libya’ya gitme hakkı doğmuş oluyor. Türkiye dışına asker gönderilmesi koşullar bakımından atılması gereken adımlarımız var. Libya’ya her türlü desteği vermeye hazırız” dedi.
TÜRKİYE’Yİ SUSTURMAK, KÖŞEYE SIKIŞTIRMAK İÇİN HEPSİ BİR ARAYA GELDİ
Türkiye, Suriye’den sonra Libya’ya ya da asker gönderecek. Libya resmi hükümetinin çağrısı esastır. Mutabakata bakılırsa bu çağrı da olacaktır. Peki neydi o mutabakat?
Yunanistan, Güney Kıbrıs Rum Yönetim, Fransa başta olmak üzere hemen hemen bütün AB ülkeleri, İsrail, ABD, Mısır, onlarla birlikte hareket eden S. Arabistan ve BAE, Akdeniz enerji kaynakları üzerinde bir paylaşıma girdi.
Bunu yaparken de, Türkiye’yi yok sayan bir ezberden hareket ettiler. Varolan, geleneksel bir Akdeniz algısı vardı, bu ezber üzerinden önce güvenlik eksenli olarak Türkiye’yi köşeye sıkıştırmayı, sonra da paylaşıma razı etmeyi, susturmayı planladılar.
Türkiye tek başına kalsa da direndi. Hatta meydan okudu. Sondaj gemileriyle Akdeniz’e açıldı. Kendi aramalarına başladı. Bunu yaparken onların haritasına göre değil, kendi haritasına göre hareket etti.
LİBYA’YA DENİZDEN KOMŞU OLDUK, AKDENİZ HARİTASINI DEĞİŞTİRDİK
Donanmasıyla Akdeniz’de hiçbir zorlamaya boyun eğmeyeceğini gösterdi. Bu tavır onları şaşırttı. Bu ölçekte bir direnç beklemiyor, bir şekilde yumuşatacaklarını, oluşturdukları koalisyonla baskı altına alıp ürküteceklerini sandılar.
Türkiye direnerek, meydan okuyarak o oyunu bozdu. Ama bununla da kalmadı, Libya resmi hükümeti ile bir Münhasır Ekonomik Bölge Anlaşması yaptı. Türkiye ile Libya denizden komşu oldu, sınır ülkesi oldu.
Bu anlaşma Libya’nın da Türkiye’nin de yüzölçümünü büyüttü. Akdeniz haritasına dair bütün ezberleri sıfırladı. Artık iki ülkenin ilan ettiği ortak alanda üçüncü bir ülkehak iddia edemeyecekti.
Ayrıca anlaşma, Akdeniz’i ortadan ikiye bölüyor, Yunanistan-Rum Kesimi arasına bir hat çekiyor, Doğu Akdeniz geriliminde Türkiye cephesini Batı’da, Libya ile ortak sınırında kuruyordu.
HEPSİ BİRBİRİNİ KAZIKLAMIŞ..
Türkiye-Libya anlaşması hepsinin oyununu bozdu. Türkiye’ye karşı oyunlarını bozmakla kalmadı, birbirleriyle yaptıkları anlaşmaların da sorunlu olduğunu açığa çıkardı. Çünkü hepsi birbirini kazıklamıştı.
İsrail ile Rum yönetimi ve Yunanistan anlaşmalarında, İsrail-Mısır, Mısır-Yunanistan anlaşmalarında hep bu sorun vardı. Birbirlerinin denizini çalmışlardı. Rumlar İsrail’den, Yunanistan Mısır’dan çalmıştı. Şimdi kendi aralarında yaptıkları anlaşmaları yeniden yapıyorlar ya da iptal ediyorlar.
FIRAT’IN DOĞU’SUNDAN SONRA D. AKDENİZ: İSTİKLAL MÜCADELESİ KADAR ÖNEMLİ.
Fırat’ın doğusunda sekiz yılda yapılan hazırlıklar dokuz günde bitti. Akdeniz’de on yıldır hazırlandıkları her şey bir günde bitti. Bu yüzden, BM’nin tanıdığı Libya meşru hükümetine karşı Hafter adlı bir teröriste kurdurdukları terör örgütüne destek veriyor, Libya’yı parçalamaya çalışıyorlar.
ABD, Avrupa ülkeleri, Rusya, İsrail, S. Arabistan, Mısır ve BAE bir terör örgütünün arkasında sıralanıyor.
İran sınırından Akdeniz’e uzatılan “terör koridoru”, aslında PKK ile sınırlı bir şey değildi. Bir kuşatmaydı, bir çokuluslu cepheydi. Fırat Kalkanı, Afrin müdahalesi ve Barış Pınarı Harekatı ile Doğu ve Batı kapıları kapatıldı, ortadan yarıldı.
Doğu Akdeniz’den sıkıştırma, çevreleme planı da Libya Mutabakatı ile çökertildi. Bunların ikisi de bir İstiklal mücadelesi kadar önemlidir.
HİÇ BİR İDDİAMIZI UNUTMADIK. ORALARDA OLAMAZSAK ANADOLU’YU TUTAMAZ, İSTANBUL’U KORUYAMAYIZ
Şimdi Türkiye’nin sınırlarının toprağı kadar olmadığını gördük. Vatan, ülke algımız kökten değişti. Birinci Dünya Savaşı dönemindeki iddialarımıza döndük. Hiçbir şeyi unutmadığımızı, hiçbir zorlamaya boyun eğmeyeceğimizi söyledik.
Türkiye’nin Libya ile yaptığı anlaşmaya benzer mutabakatları Mısır gibi, başka Akdeniz ülkeleriyle yapma işaretleri doğdu. Bu çok önemlidir ve gereklidir. Bu yönde her anlaşma, Türkiye’nin çıkarınadır, o ülkelerin de yararına olacaktır. Zenginlik bölge ülkelerinindir. Harita da bizim, bölge ülkelerinindir. Avrupa’nın ya da ABD’nin değil.
Türkiye büyük jeopolitik hamleler yapıyor. Biz biliyoruz ki, Balkanlar’da yoksak, Kuzey Afrika’da yoksak, Kafkaslarda yoksak, Kızıldeniz’de ve Basra Körfezi’nde yoksak Anadolu’da tutunamayız, İstanbul’u koruyamayız.
Bu, böyle bir şeydir. İşte iddialar, hesaplaşmalar bu kadar büyüktür. Türkiye de bu kadar büyüktür.
“VESAYET UZANTILARI” KANAL İSTANBUL’A KARŞI. “MONTRÖ’YÜ AYAKTA TUTMA LOBİSİ”NE YENİ GÖREVLER VERİLMİŞ!
Evet, Barbaros 473 yıl sonra Akdeniz’e geri döndü ve çok şey değişecek! İçerideki “vesayet uzantıları”nın bütün engelleme çabalarına rağmen.
Onlara şimdi ”Kanal İstanbul”u engelleme görevi verilmiş. Kanal İstanbul’a karşı çıkanların tamamının “vesayet uzantıları” olduğunu bir kenara yazın. Boğazlar’daki egemenlik hakkımızı sınırlayan “Montrö’yü ayakta tutma lobisi”nin ne açıkları ortaya çıkacak, hep birlikte göreceğiz.
Mustafa Kemal Atatürk’ün katıldığı ilk savaş Trablus Savaşı’dır (1911-1912).
“Ne işimiz var Libya’da” diyecek olanlar en azından bir Atatürk fotoğrafına baksın.
.* Kanal İstanbul’a karşı çıkan, ‘Montrö Lobisi’ kimden talimat alıyor? * Harita hafızadır. Geçmiş kadar geleceği de gösterir. * İpek Yolu’ndan Bering Boğazı’na: Zenginlik ve güç haritası değişti, ülkemizin yüzölçümü değişti! * Kanal’dan sonra “Nükleer silah var” diyecekler. Hadi bakalım!
04:0013/12/2019, Cuma
G: 13/12/2019, Cuma
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Harita hafızadır, birikimdir, güçtür, milletlerin kader çizgisidir. Haritaya baktığınızda sadece geçmişi değil, geleceği de görürsünüz. En değerli bilgileri haritadan çıkarırsınız.
Milletlerin yükseliş ve çöküşlerini, devletlerin güçlenip parçalanmasını, geçmişte yaşanan savaş ve krizlerin sebeplerini, gelecekte kimlerin yıldızının parlayıp kimlerin yıldızının söneceğini haritadan bulursunuz.
Siyaset teorilerini, güvenlik teorilerini, ittifakların ve büyük ayrışmaların nedenini, medeniyet havzalarını ve bazı bölgelerin neden çoraklaştığını haritadan bakarsınız.
KURULMUŞ SAAT GİBİDİR.NE, NE ZAMAN, NEREDE YAŞANACAK BİZE SÖYLER..
Kurulmuş saat gibidir, nelerin ne zaman nerede yaşanacağını tam vaktine göre haber verir. İyi bir harita okuyucusu iseniz. O vakti tahmin edersiniz, beklersiniz.
Şüphesiz bugünlere kadar en sağlam, en doğru bilgileri haritadan edinenlerden biriyim. Bu yöntemi kullanan iyi bir okuyucu için yanılma payı çok çok azdır.
Ticarete, siyasete, güvenliğe, medeniyetlerin güçlenip zayıflamasına, zenginlik ve fakirliğe, kültüre kadar her konuda, harita belirleyicidir.
İPEK YOLU’NDAN BERİNG BOĞAZI’NA: GÜÇ VE ZENGİNLİK HARİTASI DEĞİŞECEK.
İpek Yolu denizlere kaydığında dünyanın güç haritası değişti. Bu, yüzyıllar sürdü. Bering Boğazı’nın eridiği bugünlerde küresel ticaret yolları yeniden değişiyor. Küresel güç haritası da değişiyor.
Çin’den Londra’ya uzanan Demir İpek Yolu, enerji koridorları ve trafiği güç haritasını da, zenginliği de değiştiriyor değiştirecek. Ve bu değişim yüzyıllar alacak.
Atlas Okyanusu’ndan Pasifik kıyılarına uzanan, yeryüzünün ana eksenini oluşturan, şahsen “Orta Kuşak” dediğim “Müslüman coğrafya”, deniz ve kara ticaret yollarının, enerji kaynakları ve ulaşım koridorlarının ağırlıklı bölümünü kontrol ediyor.
21. YÜZYILDA ORTA KUŞAK YENİDEN “MERKEZ” OLUYOR..
Bu, yüzyıllardır böyleydi. Osmanlı’nın Yemen’de, Kızıldeniz kıyılarında, Basra Körfezi’nde bu kadar bedel ödemesinin, direnmesinin nedeni buydu. Batı ticaret koridorları denizlere kaydığında bu coğrafyanın merkez olma rolü zayıfladı.
Şimdi, 21. yüzyılda bu kuşak yeniden merkezileşiyor. Yeryüzünün ana eksenini oluşturmaya doğru ilerliyor. Artık hem kara hem deniz koridorları, hem enerji kaynakları hem enerji koridorları yeniden bu kuşakta yoğunlaşıyor.
Coğrafyamızda yaşadığımız her gelişmenin Türkiye’nin bugünlerde karşı karşıya bulunduğu bütün sorunların kaynağı bu sarsıcı değişimdir.
Afganistan’dan Irak’a kadar işgallerin, Yemen’den Suriye’ye kadar savaşların, Libya’daki güç mücadelesinin nedeni budur.
TÜRKİYE, HARİTA ÇİZENLERE HARİTA İLE KARŞILIK VERDİ.
İşte bu büyük güçler hesaplaşmasında Türkiye yeni ve güçlü bir oyuncu olarak sahneye çıktı. Küresel ölçekte güç kaymasını iyi okuyarak coğrafyasında var olma mücadelesine girişti. Harita çizenlere harita ile cevap verdi.
Osmanlı sonrasının bütün vesayet ve denetim mekanizmalarını bir bir yok ederek yol almaya başladı. Birinci Dünya Savaşı kayıplarını sorgulayarak, coğrafya iddialarını bugüne taşıyarak, haritalara yeniden ve dikkatle bakarak bir büyük yürüyüş başlattı.
ONLARA “YENİ HEDEFİNİZ KANAL İSTANBUL” DEDİLER
Gezi olaylarından 15 Temmuz’a, “Terör Koridoru”ndan Doğu Akdeniz çevrelemesine kadar hepsinin sebebi bu değişimdir. Terör örgütleri bu amaçla seferber edildi. İçeride bazı siyasi partiler ve oluşumlar bu fırtınada maalesef Türkiye’nin karşısında, vesayetçi cephede yer aldı.
Terör Koridoru’nu boşa çıkarmaya dönük hiçbir mücadeleye destek vermeyenler, Libya ile Akdeniz anlaşmasına da destek vermedi. Aynı çevreler şimdilerde Kanal İstanbul projesine yönlendirildi, o projeyi vurmaya başladılar. Yine aynı çevreler 15 Temmuz’a da açıktan ya da gizli gizli destek verdiler.
TÜRKİYE’Yİ LİSTELERLE TEHDİT ETTİNİZ! PEKİ, O LİSTELERİ SİZE KİM HAZIRLADI?
Gezi olaylarında 3. Köprü’ye, 3. Havaalanı’na ve Kanal İstanbul’a karşıydılar. Hükümete muhtıra verir gibi liste sunuyorlardı. Almanya adına, İsrail adına, ABD ve Atlantik ülkeleri adına Türkiye’yi tehdit ediyorlardı.
15 Temmuz’da FETÖ, Avrupa yakasını zaten onlara hibe etmiş, bu yönde anlaşmalar yapmıştı! Yoksa “Türkiye’yi teröre boğarız” diyorlardı. Boğdular da…
Türkiye’nin büyük savunma hamleleri sonuca ulaşmadan hükümeti devirmeyi, Türkiye’yi durdurmayı planlıyorlardı. Artık açık oynuyor, açık savaş yürütüyorlardı.
KANAL İSTANBUL’A KARŞI ÇIKAN, “MONTRÖ LOBİSİ” KİMLERDEN TALİMAT ALIYOR?
Türkiye-Libya anlaşmasıyla Türkiye’nin yüzölçümü neredeyse 200 bin kilometre kare büyüdü. Zihnimizdeki harita değişti. İşte bu, onları o kadar ürkütüyor ki.. İçerideki bütün vesayetçileri seferber edecekler şimdi.
Kanal İstanbul ile Montrö yürürlükten kalkar diye ödleri patlıyor. Çünkü bu anlaşma, Boğazlar üzerindeki egemenlik hakkımızı sınırlıyor. Peki, Kanal İstanbul’a karşı çıkanlar, “Montrö Lobisi” kimler adına çalışıyor? Türkiye’den çalıp kime vermeye çalışıyor?
KANAL’DAN SONRA DA “NÜKLEER SİLAH” VAR DİYE SOKAĞA SÜRÜLECEKLER..
Başından beri devam eden zincirleme bir karşı çıkış bu. Şimdi Kanal projesine yönlendirildiler. Çok yakın gelecekte “Türkiye nükleer silah çalışıyor” diye kıyameti koparacaklar.
İsrail’den başlayıp ABD’de devam eden bir süreç başlatıldı zaten. Çok yakında Türkiye’ye gelir. İçeride birileri harekete geçirilir. Kanal İstanbul’dan sonraki ajandaları ellerine şimdiden tutuşturuldu.
Bugün onları Kanal’a karşı seferber eden vesayetçi merkezler yarın da bu talimatı verecekler. Siz görün o zamanın “çevreciler”ini! Hepsi işgal cephesinde.. Tıpkı Birinci Dünya Savaşı’nda olduğu gibi.. Biz onlara “iç işgalciler” diyoruz.
Bu hesaplaşma çok büyük!
.Türkiye Libya’ya her an asker gönderebilir * Aynı cephe, aynı ittifak. Bu sefer Akdeniz’den Türkiye’ye saldırıyor.. * Bu iş, iç politika konusu değil, ucuz kelimeleri bırakın artık.. * BAE açık düşmanımızdır, ne gerekiyorsa yapılmalı..
04:0016/12/2019, Pazartesi
G: 16/12/2019, Pazartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Libya’da çok acı bir paylaşım savaşı yaşanıyor. Kaddafi’yi devirenler, ikinci adımı atıyor, ülkeyi talan ediyor. BM’nin tanıdığı Ulusal Mutabakat Hükümeti’ne karşı ABD, İsrail, S. Arabistan, Mısır, Birleşik Arap Amirlikleri (BAE), Fransa ve son olarak Rusya’nın da katılmasıyla Libya’yı, petrolünü, doğalgazını paylaşmak için bir koalisyon, ortak cephe kuruldu.
Hepsi; CIA’nın bizim coğrafyamız için yetiştirdiği terör baronlarından biri olan Hafter’in arkasında sıralandı. O, bir Truva Atı. Söz konusu büyük ittifak ve onlara bağlı şirketler için kullanılıp sonradan bir kenara atılacak isimlerden biri.
LİBYA’NIN DEAŞ’I HAFTER. EN BÜYÜK TERÖR ÖRGÜTÜ..
Olağanüstü bir askeri destekle, DEAŞ ve PKK’dan sonra coğrafyamızdaki en büyük terör örgütü haline getirildi. DEAŞ Suriye’de ne tür bir rol üstlenmişse Hafter de Libya’da aynı rolü üstlenmiş durumda. Şu an itibariyle coğrafyadaki en büyük terör örgütü durumunda.
S. Arabistan’dan, BAE’den, Fransa’dan, ABD ve Rusya’dan her gün büyük oranda askeri mühimmat desteği alıyor. Mısır askerleri doğrudan savaşın içinde. Fransız özel kuvvetleri öyle. BAE bütün hava gücünü Libya’ya yığdı.
Suriye’nin kuzeyinde, PKK ve DEAŞ üzerinden Türkiye’yi köşeye sıkıştırmaya çalışan, ardından da “Türkiye Cephesi” açmaya çalışan ülkeler, aynı cepheyi bu sefer Libya’da kurdu. PKK/YPG’ye sevkiyat nasıl yapılmışsa, Hafter’e de aynı şekilde sevkiyat yapılıyor. Bir Müslüman ülke daha, Mısır, BAE ve S. Arabistan eliyle mahvediliyor.
AYNI CEPHE, AYNI İTTİFAK. BU SEFER AKDENİZ’DEN TÜRKİYE’Yİ ÇEVRELİYOR..
Türkiye, Suriye’deki kuşatmayı Fırat Kalkanı, Afrin Müdahalesi ve Barış Pınarı Harekâtı ile yardı, projeyi işlemez hale getirdi. Terör koridoru, harita planı çöktü. Türkiye orada sadece PKK ve DEAŞ’la savaşmadı, S. Arabistan, BAE, Mısır bloku ile de savaşmak zorunda kaldı. İran sınırından Akdeniz’e uzatılan harita çöktü.
Tam bu sırada, kuşatmanın bir ayağı da denizden yapılıyordu. Çevreleme, İran sınırından Akdeniz’e doğru uzatılıyordu. Doğu Akdeniz’den sıkıştırma, Akdeniz ve Ege’den çevrelemeye yönelik büyük bir cephe, ittifak oluşturuldu. ABD, İsrail, Yunanistan, Rum Kesimi, Fransa, Bazı AB üyeleri ile birlikte Suudi yönetimi, Mısır ve BAE yine birlikte, burada da Türkiye’nin karşısına dikildi.
BAE, SUUD VE MISIR BÖLGENİN HER ALANINDA TÜRKİYE İLE SAVAŞIYOR
Doğu Akdeniz enerji kaynakları üzerine anlaşma üstüne anlaşma, ittifak üzerine ittifak yapılıyor, bu sefer de Akdeniz paylaşılıyordu. Suriye’nin kuzeyinde olduğu gibi, burada da bütün hedef Türkiye’yi çevrelemek, sıkıştırmak, dışarıda tutmak, boğmaktı. BAE, Suud ve Mısır, yine tetikçilik görevi üstlenmiş, İsrail ve Batı’nın gücünün arkasına sığınıp Türkiye ile savaşıyordu.
Türkiye hiçbir şekilde geri adım atmadı. Direndi, meydan okudu.. Suriye’nin kuzeyinde olduğu gibi, saldırıya taarruzla cevap verdi. Sondaj gemilerini Akdeniz’e yönlendirdi, kendi haritasına göre çalışmalar başlattı. Donanmasını Akdeniz ve Ege’de hareketlendirdi. Bu durum, bazı şirketleri caydırdı, ürküttü. Bazı ülkelerin hesaplarını bozdu.
LİBYA İLE ANLAŞMA: BİZ ZATEN KOMŞUYDUK! HEPSİ NASIL PANİKLEDİ..
Ama Türkiye’nin en büyük darbesi Libya ile yaptığı Münhasır Ekonomik Bölge Anlaşması oldu. Kimse bunu beklemiyordu, karşıt ülkelerde büyük bir şok etkisine neden oldu. Herkes Batı’nın tanımladığı Akdeniz haritasına göre pozisyon alıyordu ama Türkiye ezber bozan bir harita ortaya koydu.
Türkiye ve Libya denizden komşu oldu, iki ülkenin de yüzölçümü büyük oranda genişledi. Kafalarındaki Akdeniz planları darmadağın oldu. Buna hazırlıklı değillerdi. Panik halinde bir araya geldiler, hep bir ağızdan Türkiye’yi tehdit etmeye başladılar.
LİBYA’YA ASKER, SAVUNMA KALKANINI ORADA KURMAKTIR.
Türkiye-Libya anlaşması bununla da sınırlı değildi. İki ülke askeri işbirliği anlaşması da yaptı. Buna göre Libya istediği takdirde Türkiye bu ülkeye asker gönderecek, Libya ordusunu yetiştirecek ve silahlandırabilecekti.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, iki kez, “Libya isterse asker gönderebiliriz” açıklaması yaptı. Türkiye örtülü bir şekilde zaten Libya’da. Ama bu anlaşmayla, kara birlikleri, donanma, hava birlikleri açık bir şekilde Libya’ya sevk edilecek.
Türkiye, kendisine yönelen büyük bir tehdidi Libya’da durdurmaya çalışıyor. Hem Libya’nın parçalanmasının önüne geçmek hem Türkiye’yi Akdeniz’de boğmaya yönelik planları boşa çıkarıp, savunma kalkanını orada kurmak istiyor. Bu, istekten ziyade bir zorunluluk. Suriye’nin kuzeyinde yaşadığımızın daha büyüğünü Akdeniz’de yapmalarına izin veremeyiz.
NE YAPACAKTIK YANİ, TESLİM Mİ OLACAKTIK! TÜRKİYE BUNU YAPMADI, ASLA DA YAPMAYACAK
İran sınırından Doğu Akdeniz’e, Ege’den Balkanlar’a kadar, Türkiye’nin etrafında kararlı, ince işlenmiş bir çevreleme haritası uygulanıyor. “Türkiye’yi durdurma, Anadolu’ya hapsetme, yeni yükseliş dönemini sona erdirme sonra da içeride boğma”ya dönük bir kâbus senaryosu bu.
Tam bu sırada aynı cepheyi içeride de kurduklarını söylemeye gerek yok sanırım. Bu haldeyken bir ülke ne yapacaktı? Teslim mi olacaktı? ABD’nin, İsrail’in, Fransa’nın, Yunanistan’ın, BAE ve Mısır’ın dediğini mi yapacaktı? Türkiye böyle bir ülke mi? Yüzlerce yıllık siyasi tarihinde böyle bir şey var mı? Yok, olmadı, olmayacak.
İÇ POLİTİKA MESELESİ DEĞİL, UCUZ KELİMELERİ BIRAKIN..
Libya’da çatışmalar çok şiddetlendi. Bugün-yarın olağanüstü gelişmeler olabilir. Libya’da onların dediği olursa, Akdeniz ve Ege’de hareket alanımız kalmayabilir. Bizi boğarlar! Niyetleri de bu zaten. Bu, iç politika meselesi değil, coğrafya, tarih ve gelecek meselesidir. Kimse ucuz kelimelerle etki ajanlığına soyunmasın. Bu yüzden Türkiye bütün gücü ile Libya’da, Akdeniz’de olacaktır, olmak zorundadır. Asker göndermek, açıktan savaşa girmek dâhil!
1911-12 Trablusgarp Savaşı’nda neden varsak bugün de o yüzden oradayız. Coğrafyanın her yerindeyiz ve her yerinde olacağız. Aksi takdirde bizi bu Anadolu’da yaşatmazlar. Bunu yüz yıl önce gördük. Dünya yeniden kurulurken haritalar yeniden çizilirken aynı senaryoyu bir kez daha yaşamayacağız.
HER AN SEVKİYAT BAŞLAYABİLİR BAE AÇIK DÜŞMANDIR, NE GEREKİYORSA YAPILMALI..
Birkaç gün içinde Libya’da önemli değişiklikler olabilir. Türkiye bu ülkeye her an ciddi askeri sevkiyata başlayabilir. Türk ordusu Libya’ya gitmesi gerekiyorsa gidecek. Kimsenin Türkiye’yi Ege’nin dar adalarının arasına sıkıştırmasına izin verilemez. Coğrafyadan yalıtamaz. Akdeniz’den kovamaz. Biz bu oyunu ezberledik artık.
Ve BAE’nin her yerde, coğrafyanın her köşesinde, bilinen her alanda Türkiye’nin büyük düşmanı olduğu, kötülük abidesi olduğu not edilmeli. Bu ülkeye karşı bilinen bütün alanlarda mücadele başlatılmalı. Gereken neyse, yapılabilecek ne varsa yapmalı.
. BAE ve Sudiler tehdit etti, Pakistan zirveden çekildi.. * Terör trafiğinin merkezi BAE, Türkiye ile açık savaş başlattı. Şimdi hesap Libya’da görülüyor! * O ödül, Dahlan’ın değil, BAE’nin, Muhammed B. Zaid’in başına kondu. * Dubai’ye tek füze BAE’yi bitirir, para işe yaramaz. Bu şımarıklığa son verin!
04:0021/12/2019, Cumartesi
G: 21/12/2019, Cumartesi
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ve Suudi Arabistan Pakistan’ı açıkça tehdit etti ve Kuala Lumpur Zirvesi’ne katılmasını engelledi.
Görünüşte ekonomik sebepleri şantaj olarak kullandılar. Bilmediğimiz daha ne tür şantajlar oldu, çok yakında ortaya çıkacaktır.
Pakistan’ın sıkıntılarını, açmazlarını, zorluklarını biliyoruz. Ama yine de BAE gibi bir ülkeye boyun eğmesi şaşırtıcı, bir o kadar da üzücü oldu. İki ülke, benzer bir tehdidi Endonezya’ya da yaptı, Endonezya da zirveye katılmadı.
ABD ADINA, İSRAİL ADINA, İNGİLTERE ADINA MÜSLÜMANLARLA SAVAŞIYORLAR.
İslam dünyasının sorunlarını ve çözüm önerilerini merkeze almak için planlanan zirve, BAE, S. Arabistan ve Mısır tarafından sabote edildi.
Bu ülkeler, kendi inisiyatiflerinin dışında bütün oluşum ve çabalara bu şekilde müdahil oluyor, tehditler ve şantajlar kullanıyor.
Bu ülkeler, Türkiye’nin olduğu her yere bu şekilde saldırıya geçiyor. Coğrafyanın her yerinde Türkiye ile açık bir savaş yürütüyor.
Bu ülkeler, Müslüman dünyayı bir Suudi-Mısır-BAE aralığına hapsetmeye çalışıyor. Kim, kimler adına? ABD adına, İsrail adına, İngiltere adına.. Onlar bu ülkeler adına Müslüman ülkeler ve toplumlarla savaşıyor.
SUUDİ, BAE VE MISIR..BU SÖMÜRGE YÖNETİMLERİ COĞRAFYA İÇİN BİRİNCİ TEHDİT
Suudi yönetimi, BAE ve Mısır, Müslüman dünya için, kendi halkları için, coğrafyanın ortak konuları için, sorunlar ve çözümler için “dışarıdan” bir iradeyi temsil ediyorlar.
Bu üç ülkenin yönetimi, kendi halkları için de, coğrafya için de Müslüman dünya için de tehdit haline geldi.
Bu sömürge yönetimleri, özellikle Arap Baharı’ndan sonra Muhammed bin Zaid ve Muhammed bin Selman öncülüğünde formüle edilen yeni tür vesayetçiliği, yeni tür işgali temsil ediyor.
ABD, İngiliz, İsrail çıkarlarına göre seferber oldular çünkü kendilerine iktidar veren bu ülkeler. Coğrafyanın neresinde bir mücadele varsa, patronları adına sabote ediyorlar, onların öncü güçleri, silahlı güçleri gibi bölge insanlarına karşı savaşıyorlar.
TERÖR ÖRGÜTLERİNİ FİNANSE EDİYORLAR..BAE BÖLGESEL TERÖR TRAFİĞİNİN MERKEZİ OLDU.
Irak işgalinin öncüsü S. Arabistan ve Körfez ülkeleriydi. Yemen’i bu hale getiren S. Arabistan ve BAE.Sudan’da darbe yapan onlar. Suriye’yi böyle bir felakete sürükleyen onlar. Şimdi Libya’yı işgal ve parçalama senaryosunu uygulayan da onlar.
Coğrafyamızda işgal hesabı olan hangi ülke varsa ondan ihale alıyorlar. Coğrafyamızda petrol ve doğalgaz gibi talan edilecek ne varsa onlar eliyle yapılıyor.
Coğrafyamızda ABD, İsrail ve İngiltere adına, bütün terör örgütlerini onlar finanse ediyor, onlar donatıyor. Batı’nın terör örgütlerinin masraflarını onlar karşılıyor. BAE bu konuda bölgesel terör trafiğinin ana üssüdür.
MUHAMMED BİN ZAİD: O BİR SAVAŞ SUÇLUSUDUR. NASIL BİR SONLA YÜZLEŞECEK?
Coğrafyanın siyasi, ekonomik ve kültürel yakınlaşmasının, dirilişinin, güçlenmesinin önündeki en büyük engel onlar. Patronlarının bölgemizdeki pis işlerini yürütüyorlar. Bunun karşılığında iktidarları ayakta tutuluyor. Yeni tür işgalin sembolleri, temsilcileri, Truva Atları bu ülkeler.
BAE’li Muhammed bin Zaid, ABD, İngiliz, İsrail üçlü istihbarat ağının bölgedeki ana yüklenicisi. Onlar adına hareket ediyor. Onlar adına terör örgütlerini finanse ediyor. Onlar adına örtülü operasyonlar ve suikastlar yapıyor, onlar adına iç savaşlar çıkartıyor.
Bir terör suçlusu, bir insanlık suçlusu, bir savaş suçlusudur. Gün gelip kirli dosyaları ortaya saçıldığında nasıl bir sonla yüzleşeceğini tahmin etmek zor değil.
Türkiye’de darbeleri destekleyen, Muhammed bin Dahlan gibi kiralık katilleri ve ekibini Türkiye içinde bir takım operasyonlara yönlendiren, Türkiye içinde bir takım siyasi çevreleri fonlayan, Yemende ve Libya’da sivil kıyımlara imza atan bu adam, bütün bölgeyi felakete sürüklüyor.
MUHMAMED B. SELMAN’I ‘KAFALAMIŞ’ COĞRAFYAYI FELAKETE SÜRÜKLÜYOR.
Suudi Veliaht Muhmamed bin Selman’ı da kafalamış, asıl S. Arabistan’ın parçalanmasının zeminini hazırlıyor. Kudüs’ü teslim anlaşması yapan, Mekke-Medine’yi pazarlık masasına süren, Müslümanların bütün kutsallarını Batılı efendileri için satışa çıkaran bu iki veliaht, daha şimdiden birçok ülkeyi iç savaşlara sürükledi.
Ama durdurulamazlarsa, birkaç yıl içinde bütün coğrafyayı felakete sürükleyecekler, açık işgali hazır hale getirecekler, Batılı orduları bütün ülkelere taşıyacaklar.
VE BAE TÜRKİYE İLE SAVAŞI BAŞLATMIŞTIR
Şu an en büyük savaşı Türkiye’ye karşı yürütüyorlar. Ekonomik alanda, siyasi alanda, güvenlik alanında Türkiye’yi vuruyorlar. Suriye’de, “Terör Koridoru” projesinde, Türkiye’ye saldıran terör örgütlerinin arkasında onlar var.
15 Temmuz darbesinden FETÖ’ye desteğe, Dubai’de İran paralarını aklamaktan Doğu Akdeniz ve Ege’de Türkiye’yi köşeye sıkıştıranlarla birlikte hareket etmeye, son olarak da Libya’da Türkiye ile hesap görmeye kadar her alanda, her bölgede Türkiye düşmanlığı peşindeler.
Görünüşte İran’a karşı bir Arap birliği kurmaya çalışıyorlardı. Ama anladık ki, Türkiye ile savaşmak için bir ittifak kuruyorlarmış. Ve bu savaşı başlattılar.
DAHLAN’IN DEĞİL, BAE’NİN, MUHAMMED B. ZAİD’İN BAŞINA ÖDÜL KONULDU!
Türkiye, Muhammed Dahlan için kırmızı bültenle arama kararı çıkarttı ve başına ödül koydu. Asıl başına ödül koyduğu BAE’dir, Muhammed bin Zaid’dir, bunu bir yere not edin.
Birinci Dünya Savaşı’nda İngiliz cephesinde olanlar bugün Türkiye’ye karşı yine aynı cephede. BAE bu cephenin önünde Türkiye’ye saldırıyor. Tabi patronları adına, onların silahı, onların aklıyla.
Biz o hesabı Afrin’de gördük, Fırat Kalkanı’nda gördük. Libya’da da görürüz, başka yerlerde de hesaplaşmayı biliriz.
DUBAİ’YE TEK BİR FÜZE BAE’Yİ BİTİRİR. O ZAMAN PARA HİÇBİR İŞE YARAMAZ.
Dubai’ye tek bir füze düşse ekonomisi çökecek, kendisi çökecek bir ülke BAE. “Parası yoksa hiçbir şeyi yok” olacak bir ülke. O para tek bir füze ile yok olabiliyorsa, gerisini onların düşünmesi lazım.
Bu ülkenin Cumhurbaşkanı’na suikast düzenlemeye, milletimize silah çekmeye, terör örgütleri üzerinden bizimle savaşa kalkışan BAE, artık Türkiye için bir terör örgütü hükmündedir.
Bölgedeki bütün terör faaliyetlerini finanse eder duruma gelen bu ülke kendini korumak istiyorsa Muhammed bin Zaid’i devre dışı bırakmalıdır. “Ya Zaid ya kendisi” bir karar vermelidir.
SABIRLI VE DAYANIKLI BİR MİLLETİZ. AMA ASLA UNUTMAYAN BİR MİLLETİZ.
Arap dünyası, bu kişi ve yönetimler üzerinden büyük bir yıkıma sürükleniyor. Onlar Türkiye’den çok Arap yurduna, Arap milletine acılar yaşatacak.
Türkiye hiçbir zaman Arap halklarıyla bir sorun yaşamadı, yaşamayacak. Öyleyse yeni bir dip dalga büyütülmeli, bu felaketin önüne geçilmeli.
Otuz yıldır bütün savaşlar Arap topraklarında yaşanıyor. Arap ülkeleri parçalanıyor, işgal gediliyor. Bunların tek sorumlusu bu kişi ve yönetimlerdir. İki Veliaht üzerinden uygulanan son proje, S. Arabistan merkezli, Arap Anavatanının istilası ile sonuçlanacaktır.
Biz, sabırlı ve dayanıklı bir milletiz. Ama asla unutmayan bir milletiz.
.Kaşıkçı cinayeti: Beş idam bir örtbas sizi kurtaramaz. *Muhammed b. Selman’ı bin Zaid’i, Dahlan’ı kim yargılayacak? *Gizli işkence merkezleri, terör kampları ne olacak? *O iki veliaht, her yerde, bilinen her yöntemle Türkiye ile savaşıyor!
04:0024/12/2019, Salı
G: 24/12/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Suudi Arabistan, gazeteci Cemal Kaşıkçı’nın, İstanbul’daki Konsoloslukta vahşi şekilde öldürülmesine ilişkin on bir kişinin yargılandığı davada beş kişi hakkında idam kararı aldı.
Cinayet bizzat Suudi Veliaht Muhammed bin Selman’ın emriyle, ona sadık adamları tarafından işlenmişti. Bir gazeteci muhalif, bilinen en vahşi yöntemle ortadan kaldırılıyor, İstanbul’dan Türkiye’ye utanç verici mesajlar veriliyordu.
EMRİ SUUDİ VELİAHT VERDİ. TETİKÇİLER SUSTURULDU AMA ÜÇ ADAMI KORUMAYA ALINDI..
Dava düzmeceydi, yargılama düzmeceydi, idam kararları da düzmece. Kaşıkçı’nın cesedini nereye attıklarını bile söylemeyen Suudi yönetimi, Veliaht’ı kurtarmak için pis işleri yapanları öldürme kararı aldı. Bu bir susturma, delil karartma, yönetime sadakatinden şüphe edilen ve konuşması muhtemel kişileri ortadan kaldırma işidir.
Cinayet timinin lideri Suud el Kahtani ceza almadı. Cinayetle iç içe olan, Türkiye’nin istenmeyen adam olarak gösterip Kral’dan geri çekmesini istediği İstanbul Başkonsolosu Muhammed el Uteybi’ye suçlama bile yöneltilmedi. Cinayeti planlayan İstihbarat Başkan Yardımcısı (güya görevden alındı) Ahmed Asiri serbest bırakıldı.
Kaşıkçı’yı öldürme emrini veren Veliaht Muhammed bin Selman’ın üç has adamı korumaya alındı. Çünkü onlar Kaşıkçı cinayetinden başka operasyonlarda da görev almış ve alacaklardı..
CİNAYETİN İSTİHBARATLA BAĞLANTISINI KESİP ‘ADİ CİNAYET’E DÖNÜŞTÜRMEK!
İdam kararı verilen beş kişinin akıbeti ne olacak? Gerçekten idam edilecek mi yoksa yeni kimliklerle gözlenecekler mi? Eğer konuşacaklarına dair korku varsa idam edilecekler, Suudi Veliaht böylece aklanmış olacak!
Bu mümkün mü? Bu cinayet hayatı boyunca Muhammed bin Selman’ın peşini bırakmaz. Milyonlarca dolarlık PR çalışmalarıyapsa da, bu utanç verici durumdan kurtulması mümkün görünmüyor.
Bu kararla cinayeti örtbas etmeye, devletle, istihbaratla bağlantısını kesmeye, adi cinayeti dönüştürmeye çalışıyorlar.
MUHAMMED B. SELMAN, MUHAMMED B. ZAİD VE MUHAMMED DAHLAN:ÜÇLÜ TERÖR, CİNAYET AĞI..
Kaşıkçı cinayetinin, Muhammedbin Selman, Muhammed bin Zaid ve Muhammed Dahlan üçlüsününyönettiği, bölgesel çapta terör organizasyonları, istihbarat ağı, cinayet ve örtülü operasyonları açığa çıkarmasının önünü kapatmaya çalışıyorlar. Bu hiçbir zaman mümkün olmayacak.
Çünkü; Muhammed bin Selman ve BAE’li Veliaht Muhammed bin Zaid’in, kiralık katilleri Muhammed Dahlan’la beraber yürüttükleri kirli işler Kaşıkçı cinayetiyle sınırlı değil. Ama Kaşıkçı cinayeti onları afişe etti, tezgâhları ortaya çıktı.
Bu cinayet örtbas edilirse, Ortadoğu’nun çok kirli bir dosyası da kapanmış olacak. Bu cinayetler, bu örtülü operasyonlar ağı iki veliahtın savaş suçlarına kadar uzanan kanlı sicili, coğrafyayı kan gölüne çeviren maceraperestlikleri hiçbir şekilde gizlenemez, tam tersine daha da açığa çıkarılmalı.
İKİ VELİAHT’I KİM YARGILAYACAK? TERÖR KARARGÂHLARI, GİZLİ İŞKENCE MERKEZLERİ NE OLACAK?
Tamam onlar beş kişiye idam kararı verip dosyayı kapatmaya çalışsınlar. Peki, Muhammed bin Selman’ı kim yargılayacak? Şimdi aklanmış mı oldu? Patronu Muhammed bin Zaid’i kim yargılayacak? Şimdi gizlenmiş mi oldu?
Ürdün’de, Mısır’da, Körfez’de, coğrafyanın bilmem hangi köşesinde gizli terör karargâhları kuran, Dubai’yi küresel terörün ana karargâhı yapan, Türkiye dahil birçok ülkede cinayetler, örtülü operasyonlar yöneten, muhalifleri paraya boğan, terör baronlarını silahlandırıp finanse eden (PKK ve DEAŞ’tan sonra şimdilerde Hafter), iç savaşlar çıkartıp kitlesel kıyımlara imza atan Muhammed bin Zaid’i hangi mahkeme yargılayacak?
ABD’nin Afganistan ve Irak işgalinde işlettiği türden gizli işkence, sorgu merkezlerini şimdi bu iki veliaht yönetiyor.. Bölgede nerede kaç tane gizli hapishaneleri var, kim belirleyecek?
İKİ VELİAHT, HER YERDE, BİLİNEN YER YÖNTEMLE TÜRKİYE İLE SAVAŞIYOR!
Gün gelir bugünkü para denklemi bozulur, o zaman Uluslararası Ceza Mahkemesi’ne (UCM) mi gider ya da bir başka yöntemle mi bugün yaptıklarının hesabı sorulur, bilmiyorum.
Sadece Yemen dosyası onu yok etmeye yeter. Şimdilerde Libya dosyası onu gömmeye yeter.Terör ve istihbarat şebekeleri onu mahvetmeye yeter. Arap milletine ihaneti, Arap yurdunu pazarlık masalarında malzeme yapması, Müslümanlara yönelik küresel saldırıların bölgesel ihalesini alıp yürütmesi onu yok etmeye yeter.
Bu iki prens, bilinen her yöntemle, her alanda, bölgenin her karış toprağında, Basra Körfezi ve Kızıldeniz’de, Akdeniz ve Ege’nin her yerinde, Afrika’da, Suriye, Sudan ve Libya’da Türkiye ile amansız bir savaş yürütüyor. Tek hedefleri, tek konuları, tek işleri bu savaş.
ERDOĞAN’I DEVİRMEK VE TÜRKİYE’Yİ DURDURMAK..CİNAYETTEN ÖNCE FARK ETTİK..
Türkiye düşmanı kim varsa, hangi devlet varsa, hangi terör örgütü varsa onlarla ortaklık kuruyorlar. Paralarıyla, silahlarıyla, ilişkileriyle Türkiye’yi rahatsız edecek ne varsa içinde yer alıyorlar. Bunu çok çirkin yöntemlerle yapıyorlar. Gözleri körleşmiş, histerik Türkiye düşmanlığı ile adeta kıvranıyorlar.
ABD ne derse, İsrail ne derse, Fransa ve İngiltere ne derse onu yapıyorlar. Bütün bu bölgelerde Türkiye ile uyuşmazlık yaşayan her ülke ve çevre ile ortaklık kuruyorlar.
Biz bu iki veliahtla ilgili gerçekleri Kaşıkçı cinayetinden çok önce yazmaya başladık. Bölgedeki yeni ilişkiler ağını fark ettik. Bu ağın Erdoğan’ı devirmek ve Türkiye’yi köşeye sıkıştırmak için dizayn edildiğini gördük. O günden bu yana da bütün gelişmeler bu çerçevede şekillendi.
TÜRKİYE’NİN GELECEĞİ SAVUNULUYOR LİBYA’DA YOKSAK AKDENİZ’DE YOKUZ. DENİZDE YOKSAK ANADOLU’DA YOKUZ!
Kaşıkçı cinayetinin bile çok ötesinde vahim ajandalar uygulanıyor. İki Veliaht bütün Arap dünyasını Türkiye ile savaşa kışkırtıyor. Arap dünyası ile Türkiye’nin arasına kalın duvarlar örmeyi amaçlayan “Terör Koridoru”nun en büyük finansörleri bunlardı.
Suriye’de Türkiye ile savaştılar. Yunanistan, Mısır, İsrail ile beraber Akdeniz’de Türkiye ile savaşıyorlar. Şimdilerde savaşı Libya’da yürütüyorlar. Türkiye’yi Akdeniz’de boğmaya, Anadolu kıyılarına hapsetmeye dönük bütün planların içinde bu iki veliaht var.
Cumhurbaşkanı Erdoğan; Suriye’de, Akdeniz’de, Libya’da Türkiye’nin geleceğini savunuyor. Sadece kara savunması ile kalırsak bu topraklarda biteriz. Libya’da olmazsak Akdeniz olmaz, Akdeniz’de olmazsak Anadolu olmaz. Suriye’de savunma yapamazsak Maraş’ta, Sivas’ta da yapamayız.
DIŞARIDAKİ VELİAHTLAR, İÇERİDEKİ VESAYETÇİLER: KORKUYLA SALDIRIYORLAR..
İşte bu iki Veliaht, bu büyük mücadelede karşımıza diktikleri 21. yüzyılın Lawrence’larıdır. Tarihteki tek rolleri bu olacak. Kaşıkçı cinayetinin İstanbul’da olmasının tek sebebi de bu!
Bir tarih yükselişi var ve bu bizi siyasi genetiğimize, coğrafyamıza, iddialarımıza döndürüyor. Dışarıdaki veliahtların saldırıları da, içerideki vesayetçilerin cephesi de sizi korkutmasın. Dışarıda ve içeride ne kadar direnç olursa olsun, o eşik geçilecek. Göreceksiniz, geçilecek.
Bu korkuyla saldırıyorlar.
Erdoğan’dan Tunus sürprizi: Libya’da ateşkes mi, ortaklık mı? Hava sahası mı, hava üssü mü? * Hava, kara ve denizde: Türkiye bütün gücüyle Libya’da olacak.. * “Arap Baharı” Tunus’ta başlamıştı. Libya’dan sonra Tunus’u vuracaklar. * Libya’da yoksak Akdeniz’de olamayız. Bu iç savaş değil, bir çokuluslu Akdeniz kavgası..
04:0026/12/2019, Perşembe
G: 26/12/2019, Perşembe
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Cumhurbaşkanı Erdoğan, dün Tunus’a sürpriz bir ziyaret yaptı. Bu ziyaret; Türkiye-Libya arasında yapılan ve Akdeniz haritasını değiştiren anlaşmadan sonra ikinci en kritik adım.
Doğu’da Mısır’ın saldırılarına maruz kalan Libya için, Batı’sındaki Tunus’un tutumu oldukça kritik. Yine Cezayir, Nijer, Çad gibi ülkelerin tutumu, Libya’nın bütünlüğü için oldukça belirleyici.
Cumhurbaşkanı bu ziyaretle; Libya’nın Türkiye için ne anlama geldiğini, ne kadar önemli olduğunu, Türkiye’nin Libya için neler yapabileceğini en üst düzeyde dünyaya ilan etmiş oldu.
HAVA, KARA VE DENİZDE: TÜRKİYE BÜTÜN GÜCÜYLE LİBYA’DA OLACAK..
Erdoğan; Türkiye’nin Akdeniz’de de, Libya’da da geri adım atmayacağını, başladığı işi devam ettireceğini, Libya’da bütün gücüyle var olacağını yine en üst düzeyde gösterdi.
Asker göndermek, kara ve hava birimleri sevk etmek, donanmayı Libya açıklarına nakletmek dâhil, Türkiye Libya’yı Akdeniz’deki büyük güç hesaplaşmasının en önemli kalelerinden biri görüyor. Bütün hazırlıklarını da buna göre yapıyor.
Hafter adında bir terör baronu üzerinden Libya’nın bölünmesine, paylaşılmasına karşı çıkıyor. Ağırlıklı olarak Fransa’nın, ABD ve İsrail adına hareket eden Suudi yönetimi, BAE ve Mısır’ın bu ülkeyi işgal etmesine açık biçimde karşı çıkıyor.
Ülkenin bir terör üssüne dönüştürülmesine, (ki terör örgütleri artık BAE üzerinden yönetiliyor) Akdeniz’e, Orta ve Kuzey Afrika’ya müdahale üssü olmasına karşı çıkıyor.
LİBYA’DA YOKSAK AKDENİZ’DE OLAMAYIZ. BU İÇ SAVAŞ DEĞİL, BİR ÇOKULUSLU AKDENİZ SAVAŞI..
Libya’da olamazsak Akdeniz’de olamayacağımızı, Akdeniz’de olamazsak Anadolu kıyılarını savunamayacağımızı biliyoruz. Doğu Akdeniz enerji kaynakları üzerinden yürütülen bir Akdeniz haritası uygulanıyor ve Türkiye kendi haritasını ortaya koyuyor.
Tunus Cumhurbaşkanı Kays Said ile düzenlediği basın toplantısında, Libya’da bir an önce ateşkes ilan edilmesi gerektiğini söyleyen Erdoğan, bu ateşkesin ne kadar zor hatta imkânsız olduğunu biliyor.
Çünkü Libya’daki savaş, merkezi hükümet ile Hafter terör örgütü arasında değil sadece. Libya içi bir savaş gibi görünüyor ama aslında çokuluslu bir savaş bu.
İki taraf anlaşsa bile çatışmaların durması mümkün değil. Bu bir Akdeniz, Avrupa, Kuzey Afrika meselesi ve hemen her ülke burada var.
ERDOĞAN: DAVETE İCABET EDECEĞİZ..
Hafter gibi bir terör baronunun arkasına gizlenen ülkelerin hemen tamamı Türkiye ile de hesap görüyor, bizi Akdeniz’de köşeye sıkıştırmaya çalışıyor. Öyleyse Libya bizim de büyük savunma hatlarımızdan biridir.
Bu yüzden de Erdoğan; “ateşkes” cümlelerinin hemen arkasından “Türkiye herhangi bir davet olursa, davete icabet eder. Adımlarımızı buna göre atarız. Davete icabet ederiz” dedi.
Yani asker göndereceğiz. Meclis’teki tezkere, Libya ile güvenlik anlaşması, olayların seyri bunu kaçınılmaz gösteriyor.
ERDOĞAN TUNUS’TAN NE İSTEDİ? HAVA SAHASI MI, HAVA ÜSSÜ MÜ?
Peki, Cumhurbaşkanı Tunus’u neden ziyaret etmiş olabilir? Elbette Libya konusunda beraber hareket zemini aranmıştır. Tunus’un BAE ve Mısır’la birlikte hareket etmemesi, Hafter’e destek vermemesi bile büyük başarı olur.
Bazı kaynaklar Türkiye’nin Tunus’tan hava sahasının kullanımını istediğini, bazıları da hava üssü ve liman kullanımı istediğini söylüyor. Benzer kaynaklar, Cumhurbaşkanı’nın Tunus’ta Libyalı aşiret liderleriyle görüşmesine de dikkat çekiyor.
Tabi bunlar sadece iddia. Aynı çevreler, Türkiye’nin yakın bir zamanda Libya’ya çok büyük hava operasyonlarına başlayacağını bile iddia ediyor. Bilemiyoruz, bekleyip göreceğiz.
ARAP BAHARI TUNUS’TA BAŞLADI. LİBYA’DAN TUNUS’U VURACAKLAR!
Erdoğan’ın ziyareti, Mısır cunta lideri Sisi ve BAE’nin (Birleşik Arap Emirlikleri) Trablus ve Misrata’yı vurmakla tehdit ettiği, hava ve kara birliklerini Libya’ya taşıdığı, Sudan’dan çeteleri Libya’ya naklettiği, BM tarafından tanınan resmi hükümeti yıkmak için son darbeye hazırlandığı bir dönemde gerçekleşti.
Libya’yı ele geçirmemeleri halinde bu çevrelerin durmayacağını, Arap Baharı’nın doğum yeri Tunus’u da karıştıracaklarını şimdiden söylemek mümkün. Arap Baharı Tunus’ta başladı, Libya’da bitti. Körfez ülkelerine ve Suudi Arabistan’a ulaşamadan durduruldu.
LİBYA’DAN SONRA TUNUS: ARAP BAHARI’NIN İNTİKAMINI ALACAKLAR..
Tunus devrimden sonra sağlam bir demokrasi kurmayı başardı. İç savaştan sonra Libya da bunu başarmak üzereyken hemen Hafter ve terör ordusu sahaya sürüldü. Libya’ya izin verilmedi. Mısır’daki cunta modellemesi şimdi Libya’ya taşınıyor. Başarırlarsa ne olacak, biliyor musunuz?
Arap Baharı’nın intikamını Tunus’tan alacaklar. Ülkeyi Habip Burgiba dönemine döndürmek için Libya’dan beter yapacaklar. Bunu da S. Arabistan, BAE ve Mısır gibi otoriter rejimler üzerinden yapacaklar.
ONLARI TÜRKİYE DÜŞMANI YAPAN İŞTE BU KORKUDUR..
Tunus, Türkiye’ye destek verir de Libya’daki dalga durdurulursa Tunus da kurtulabilir. Diktatörlük dalgasına, otoriter rejimler dalgasına karşı Türkiye ve Tunus çok şey yapabilir.
Onları Türkiye düşmanı yapan işte bu korkudur. Patronlarının korkusu da budur. Türkiye’nin öncülük ettiği yeni ve yerli siyasi dilin bütün coğrafyanın güç haritasını altüst edeceğini çok iyi biliyorlar.
. Emir’in teröristleri Türkiye’yi vuruyor. * Somali’de 90 kişiyi öldüren saldırı BAE’li Muhammed bin Zaid’in emriyle yapıldı * CHP ve İYİ Parti, BAE ve Suudilerle aynı dili kullanıyor. Bu vahim bir durum! * Türkiye bu oyunu Libya’da bozacak. Barbaros döndü bir kere..
04:0029/12/2019, Pazar
G: 29/12/2019, Pazar
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Türkiye tam Libya’da askeri harekâta hazırlanırken, tezkere görüşmelerini erkene çekip Meclis’i olağanüstü toplantıya çağırırken, Somali’de dün çok büyük bir terör saldırısı gerçekleşti.
İkisi Türk mühendis, önemli bölümü öğrenci ve güvenlik personeli yüze yakın insan hayatını kaybetti.
Bu tür saldırılar terörün bütün çirkinliğinin dışında başka şeyler de anlatır bize. İz bırakır, ilişkiler hakkında bilgi verir. “Görünür” olanın arkasında olup bitenleri aktarır.
Dünyadaki güç hesaplaşmasının o ülkeye nasıl yansıdığını, en önemlisi de o terör saldırısı ile kime ne tür mesajlar verildiğini gösterir.
“LİBYA’DA NE İŞİMİZ VAR, SOMALİ’DEN BİZE NE?..” TÜRKİYE’DE KİMLER ‘İÇ CEPHE’ KURUYOR?
Terörü lanetlemenin ötesine geçip bütün bunlar hakkında kafa yoran ülkeler, akıllıdır. Bunları göremeyenler, “Somali’deki terör saldırılarından bize ne” diyeceklerdir.
“Libya’da ne işimiz var” dedikleri gibi. “Türkiye Akdeniz’de niye var”, “Neden Terör Koridoru’na müdahale ediyor”, “Niye Kanal İstanbul’u yapıyor” dedikleri gibi. Her şeye “hayır”diyenlerin anlayabileceği ya da kabul edebileceği bir şey değil bu.
Onlar Türkiye’yi her alanda köşeye sıkıştırma derdinde olsun, coğrafyanın her alanında Türkiye’yi vuranlar için içeride cepheler inşa etmekle meşgul olsun, Türkiye bütün alanlarda, en geniş coğrafya halkasında olağanüstü bir mücadele veriyor, verecek.
“TÜRKİYE İLE İLİŞKİNİ KES YOKSA BÖYLE VURURUZ!”
Somali’de en etkin ülke Türkiye. Askeri alanda da, ekonomik alanda da, siyasi alanda da bu böyle. Dünyadaki en büyük büyükelçilik binamız, askeri üssümüz bu ülkede. Hastane ve diğer insani yatırımları saymıyorum bile.
BAE (Birleşik Arap Emirlikleri), Suudi Arabistan ve Mısır, “Türkiye ile ilişkilerini kes” diye bu ülkeye yoğun baskı uyguluyor. Tabi asıl baskı öteden beri İngiltere üzerinden yapılıyor. Son dönemde BAE merkezli baskılar arttı, sonuç alamadıkları için de baskı, tehdide döndü. Siyasi uyarı şantaja ve terör saldırısına döndü.
SOMALİ’DE 90 KİŞİYİ ÖLDÜREN SALDIRIYI BAE’Lİ TERÖR BARONU MUHAMMED B. ZAİD YAPTIRDI.
Dün Mogadişu’da patlayan bombanın arkasında BAE var. Artık bu açık. BAE adına bu işi yürüten, terör trafiğini yöneten kişi de Veliaht Muhammed bin Zaid en-Nahyan. Suriye’den Irak’a, Libya’dan Somali’ye bütün bölgenin terör haritasında, kirli ilişkilerinde, iç savaş senaryolarında bu kişinin izi ve imzası var.
Moğadişu’da patlayan bombalı aracın bıraktığı iz bizi BAE’ye götürüyor. Bir katliam yapıldı, katliamın izi de bizi Muhammed bin Zaid’e götürüyor. Hem Somali yönetimini vurdular, hem Türkiye-Somali ilişkilerini vurmaya çalıştılar.
BAE, S. Arabistan ve Mısır, benzer bir baskıyı Sudan’a yaptılar. Türkiye-Sudan ilişkilerini bozmak için Sudan’da darbe yaptılar. Türkiye ile Sudan arasındaki Sevakin Adası anlaşması onları panikletmişti. Düğmeye bastılar, askerlere ve bazı organizasyonlara para yağdırdılar, darbenin önünü açtılar.
Demek ki, “Somali’den bize ne” diyecek kadar bazit değil bunlar.
EMİR’İN TERÖRİSTLERİ LİBYA’DA TOPLANIYOR! TEZKERE ÖNE ALINDI..
Saldırının zamanlaması bizi başka yerlere de götürüyor.
Türkiye, Libya hükümetinin davetlisi olarak bu ülkeye asker göndermeye hazırlanıyor. 8-9 Ocak’ta Meclis’e gelecek Libya tezkeresi öne alındı. Önümüzdeki hafta Libya konusunda oldukça hareketli olacak. Bir dizi askeri hareketlilik izleyeceğiz.
BAE, Mısır, s. Arabistan, Libya’da hükümeti yıkmak için Hafter Terör Örgütü’ne silah yağdırıyor, bu ülkeye asker gönderiyor, hava güçleri gönderiyor. Sudan’dan ve başka ülkelerden Libya’ya terör grupları, paralı askerler taşıyor.
Libya ile yaptığı Deniz Anlaşması ile Akdeniz’in haritasını değiştiren, enerji kaynakları üzerine kurulan ve bizi Akdeniz’de boğmayı hedefleyen anlaşmaları işlemez hale getiren Türkiye, bütün imkânlarıyla Libya’nın meşru hükümetine destek veriyor.
TÜRKİYE BU MESAJINHESABINI SORACAK..
Türkiye, Doğu’dan kuşatılan ve vurulan Libya’nın batısındaki ülkelerle, Tunus ve Cezayir’le de işbirliği yapıyor, Nijer, Mali gibi ülkelerden taşınan terör gruplarını bu ülkelerle birlikte, engellemeye çalışıyor.
İşte tam bu sırada, tam da Libya’ya asker gönderme sürecinin yoğunlaşacağı haftaya girilirken Somali’de dünkü vahşi saldırı gerçekleşiyor. Hem Somali’ye hem Türkiye’ye mesaj veriliyor.
Somali’de bombayı patlatanlarla Sudan’da darbe yapanlar aynı. Sudan-Türkiye ilişkisini sabote edenlerle Somali terörü üzerinden Türkiye’yi vurmaya çalışanlar aynı.
LİBYA’YA TAŞINAN TERÖRİSTLER, PKK VE DEAŞ, İÇERİDE CEPHE KURANLAR: TALİMAT AYNI YERDEN..
Sudan’dan Libya’ya terör çeteleri, yirmi dolara çalışan paralı askerleri sevk edenlerle Mogadişu’da terör saldırıları yapanlar aynı.
Libya’da meşru hükümeti devirmek için Hafter Terör Örgütü’nü besleyenlerle, Türkiye’nin Libya’ya girmesinin önünü almaya çalışanlarla, son saldırıyı yapanlar aynı.
Kuvvetle muhtemel PKK’ya, YPG’ye, DEAŞ’a da talimat gitmiştir. Bunu da bir yere not edin.
Bu talimatları verenler, arkasındaki patronları, Türkiye’nin Libya’ya asker göndermesinin önüne geçilmesi için “içeride” birilerine de talimatı vermiştir. Bunu da bir yere not edin.
CHP VE İYİ PARTİ, BAE VE SUUDİLERLE AYNI DİLİ KULLANIYOR. ÇOK VAHİM BİR DURUM..
Bakıyorum; CHP’nin, İyi Parti’nin ve diğerlerinin Libya’ya asker konusundaki cümleleri ile BAE’nin, Mısır’ın, S. Arabistan’ın tavrı aynı. Nasıl da örtüşüyor!
Nasıl oluyor da böyle örtüşebiliyor? CHP ile Sisi, S. Arabistan ve BAE nasıl oluyor da aynı cephede buluşuyor? Onları bu ortak alanda kim buluşturuyor?
Bu vahim bir durum. Çok vahim ve bir nevi Türkiye düşmanlığı. CHP ve diğerleri, BAE ve Suud adına Türkiye içinde cephe kuruyor. Bu affedilir bir durum değil.
Türkiye’nin kurucu partisi milli eksenden kopmuş, tam tersi, bir soruna dönüşmüştür. Durdukları yer, siyasi parti duruşunun çok ötesindedir ve çok ciddi bir tehdit söz konusudur.
TÜRKİYE BU OYUNU LİBYA’DA BOZACAK!
Tezkere Meclis’ten geçecek ve Türkiye Libya’ya girecek? Girmezse bizi Akdeniz’de boğacaklar. Doğu Akdeniz’de köşeye sıkıştıracaklar, İskenderun Körfezi’nde batıracaklar.
İran sınırından Akdeniz’e çizdikleri “Terör Koridoru” haritası da böyle bir şeydi. Müdahale ettik, boşa çıkardık. Şimdi aynısını bütün Akdeniz ve Ege’de yapıyorlar.
Ne yapacaktık? Teslim olup, diz çöküp, el açıp yalvaracak mıydık? Türkiye çok güçlü bir ülkedir. İçeride korku pazarlayanlar, Türkiye’yi küçümseyenler, başarılarını sulandıranlar, dışarıdan çevrelemeye çalışanlarla birlikte hareket etmektedir.
“TÜRKİYE’Yİ İÇERİDEN FELÇ ET” EMRİ VERİLMİŞ. AMA BARBAROS DÖNDÜ!
Onlara “Türkiye’yi içeriden felç etme” görevi verilmiştir. Onlar da harıl harıl çalışıyorlar. Sağlarında-sollarında kimler var, kimlerle ortaklık kurulmuş bakmıyorlar bile!
Herkes tarih önünde bu günahın kefaretini ödeyecek..
Boşuna “Barbaros 473 yıl sonra Akdeniz’e dönüyor” demiyoruz. Önümüzdeki haftadan itibaren görecekler. Bütün dünya görecek.
.BAE’li Muhammed b. Zaid! Ortadoğu’daki terör trafiğini yöneten adam! * Türkiye’ye bir terör saldırısı olursa seni sorumlu tutacağız! * CHP, İYİ Parti, Saadet Partisi: Sizi Sisi ile, terör baronu Emir’le, Suudilerle, Hafter’le aynı cepheye yerleştiren kim?
04:0031/12/2019, Salı
G: 31/12/2019, Salı
Sonraki haber
İbrahim Karagül
Muhammed bin Zaid en-Nahyan. BAE (Birleşik Arap Emirlikleri) Veliaht Prensi. Ortadoğu’nun terör baronu. Suudi Veliaht Muhammed bin Selman, gazeteci Cemal Kaşıkçı cinayetinde, bu da Somali’de 81 kişinin öldüğü terör saldırısında suçüstü yakalandı!
Coğrafyanın her köşesinde Türkiye ile savaşan, Türkiye karşıtı bütün terör örgütlerini besleyen, örtülü operasyonlara ve suikastlara girişen, kara para ve terör trafiğini ve Muhammed Dahlan gibi kiralık katiller ve çetelerini yöneten isim.
KATLİAM EMRİNİ BAE VELİAHTI MUHAMMED BİN ZAİD VERDİ..
Cumartesi günü Somali’nin başkenti Mogadişu’da vahşi bir katliama daha imza attı. Sabah saatlerinde patlatılan bombalı araç, iki Türk, çoğu öğrenci ve polis 81 kişinin ölümüne yol açtı.
Saldırıdan önce BAE heyeti ile Somali yönetimi arasında bir görüşme oldu. Somali’ye “Türkiye ile ilişkilerini kes” dendi. Kabul edilmedi. Sonra bu saldırı yapıldı. Emir’in teröristleri hem Somali yönetiminden hem Türkiye’den intikam alıyordu.
Bugünlerde Libya’daki terör saldırılarını, Hafter Törer Örgütü’nü yöneten isim Muhammed bin Zaid’dir. Mısır cunta lideri Sisi ile birlikte bütün kara, hava güçleriyle bu ülkede meşru yönetimi devirmeye çalışıyorlar. Sudan’dan ve Afrika’nın birçok ülkesinden paralı askerleri, terör örgütlerini bu ülkeye taşıyorlar.
ORTADOĞU’NUN TERÖR TRAFİĞİ ONA BAĞLIDIR..TÜRKİYE’DE BİR YERLERİ FONLAR, PİS İŞLERİ YAPAR..
Yemen’de binlerce insanın hayatına mal olan iç savaşın arkasındaki isim Muhammed bin Zaid’dir. Suriye’de katliamların büyük çoğunluğunun arkasında onun ismi vardır. Bugünlerde Somali’de terör örgütlerine talimat veren bu adam daha önce de Suriye’de DEAŞ’ı yönetiyordu.
Ortadoğu’nun terör trafiği ona bağlıdır. Bütün pis işlerin altında onun imzası çıkar. Savaş suçu, insanlık suçu umurunda bile değildir. ABD ve İsrail istihbaratının taşeron işlerini yapar.
15 Temmuz saldırıları dâhil Türkiye içinde operasyonlara girişir. Belli kanallardan belli çevreleri fonlar. İngiltere, ABD, Kanada üzerinden Türkiye içinde örgütlere ve muhalif çevrelere para akıtır. Aklı sıra Erdoğan’ı devirmeihalesini de almıştır.
TÜRKİYE’Yİ HEDEF ALAN BİR TERÖR SALDIRISI OLURSA SENİ SORUMLU TUTACAĞIZ!
Önümüzdeki günlerde Türkiye’yi hedef alacak herhangi bir suikast ya da terör saldırısından doğrudan Muhammed bin Zaid sorumlu tutulacaktır. Bunu burada açıkça ilân ediyorum, hangi örgüt yaparsa yapsın her türlü saldırıdan onu sorumlu tutacağız.
Somali’de verdiği terör talimatı ile aynı anda PKK, YPG ve DEAŞ’a da talimatlar, Türkiye’ye saldırı emri de vermiştir. Muhammed bin Zaid’in bağlantılarına, gündemine, ilişkilerine, yürüttüğü terör trafiğine, Türkiye ile hesaplaşmasına bakarak söylüyorum bunu.
SAVAŞ SUÇLUSU İLÂN EDİLMELİ
Eğer böyle bir durum olursa, Türkiye’nin; resmi olarak, uluslararası alanda bu kişinin terör suçu ve savaş suçları ile suçlanıp yargılanması yönünde bir kampanya başlatma hakkı vardır.
Bunun için de yeterli malzeme var.
Çünkü bu adam Türkiye’ye şunu diyor: Eğer Libya’ya asker gönderirseniz sizi teröre boğarım! Türkiye böyle bir şantaja boyun eğecek ülke değil. Bakalım kim kimi boğacak!
LİBYA TEZKERESİ ÖNCESİ, “AKDENİZ’DE SIKIŞTIR, ANADOLU’DA VUR” PLÂNI YAPILIYOR!
Bütün bunlar, Libya’ya asker gönderme tezkeresinin hemen öncesinde oluyor. Yemen, Suriye savaşları ve Sudan darbesinden sonra Libya’da bir terör örgütü üzerinden cephe açtılar.
Türkiye-Libya anlaşmasını boşa çıkarmaya, Türkiye ile yakın ilişkisi olan bütün ülkeleri cezalandırmaya, ülkemizi coğrafyada tecrit etmeye, Anadolu’ya sıkıştırmaya çalışıyorlar.
Terör Koridoru’ndan sonra Akdeniz’deki büyük hesaplaşma tam da budur. Türkiye’yi Anadolu’ya sıkıştır, orada vur hesabıdır.
BAE, Mısır, S. Arabistan ve bilinen terör örgütleri bu amaç için ortak hareket etmektedir. Çünkü patronları aynıdır. Çünkü efendileri bunlar üzerinden Türkiye’yi vurmaktadır. Bu çerçevede PKK’ya, BAE’ye, DEAŞ’a, S. Arabistan’a aynı rol yüklenmiştir.
CHP, İYİ PARTİ, SAADET PARTİSİ: TÜRKİYE DUYARLILIĞINIZ NEREDE?
Peki, içeridekilere ne oluyor? CHP, İYİ Parti, Saadet Partisi bu haritayı, bu kuşatmayı, bu Türkiye’yi durdurma hesaplarını okuyamıyor mu? Okuyamıyorlarsa çok yazık. Okuyorlarsa neden Türkiye karşıtı cephe ile aynı yerde bulunuyorlar?
Hiçbir ülke, sınırının sıfır noktasında savunma hattı kuramaz. Eğer siz, savunmanızı sıfır noktasında kurarsanız o savaş Ankara’ya gelir, Anadolu’nun merkezinde kendinizi savunmaya mecbur kalırsınız.
“Libya’da ne işimiz var” diyenler aslında Türkiye’yi savunmasız bırakmaya dönük çokuluslu hesapların içerideki pazarlamasını yapıyorlar. CHP’nin vatanseverleri, İYİ Parti’nin milliyetçileri, Saadet’in muhafazakârları, Türkiye duyarlılığınız nerede?
GERİ ÇEKİLİRSEK ÖLÜRÜZ. BU PARTİLER ÜSTÜ BİR MESELEDİR.
Fırat Kalkanı, Afrin Operasyonu, Barış Pınarı Harekâtı; Kıbrıs Barış Harekâtı kadar önemli müdahalelerdi. Bir Türkiye savunmasıydı. Türkiye, İran sınırından Akdeniz’e uzanan çokuluslu haritayı başlarına çaldı.
Şimdi benzerini Akdeniz’de yapıyorlar. Bu, çok daha büyük bir saldırı girişimi. Mülteci mezarlığına döndürdükleri Akdeniz’e bizi de gömmeye çalışıyorlar. Hiçbir ülke, göz göre göre üzerine gelen böyle bir saldırıda geri çekilmez. Çekilemez. Çekilirse ölür!
Bu, milli bir meseledir. Partiler üstü bir meseledir. CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu’nun tezkere karşıtı cephe oluşturmak için İYİ Parti ve Saadet Partisi ile görüşmesi milli eksenin karşısında bir duruştur.
CUNTACI SİSİ İLE, TERÖR BARONU BAE’Lİ EMİR’LE, SUUDİ REJİMİYLE, HAFTER’LE AYNI CEPHEDE YER ALDINIZ!
Şu haliyle, bugünkü pozisyonla, Türkiye’nin muhalefeti Mısır cuntasının başı Sisi ile, BAE’nin terör baronu Muhammed bin Zaid’le, S. Arabistan’la, Libya’nın terör baronu Hafter’le aynı yerdir.
O eksen hem DEAŞ’ı hem de PKK’yı besliyor. O eksen cumartesi günü Somali’de 81 kişiyi katleden saldırganları besliyor. Şimdi soralım: Sizi o eksenle aynı yerde tutan hangi güçtür? Hiçbir süslü cümle, hiçbir hamasi gerekçe, hiçbir kamuoyu yönlendirmesi bu gerçeğin üstünü örtemez.
BİRİLERİ “CEPHE”Yİ İÇERİDE KURUYOR. PEKİ SİZİ O CEPHEYE YERLEŞTİREN KİM?
Bunun adı şudur: Birileri “Cephe”yi içeride kuruyor. “Türkiye Ekseni”ne karşı içeride bir “eksen” inşa ediyor. Terör koridoruyla vuramayanlar, Akdeniz’de vuramayanlar içeriden vuruyor.
Sizi BAE’nin terör baronu Muhammed bin Zaid’le aynı cepheye sokanlar kimler! Bu ülkeyi sevenlerin, bu ülke için titreyenlerin bunu hakkıyla sorgulaması gerekir.
Kimseyi suçlama derdinde değilim. Ama Akdeniz’de oluşan güçler dengesine bir bakın. Allah aşkına bir bakın. Siz hangi ittifakın içindesiniz? Türkiye nerede, siz neredesiniz?.
.
.
|
| Bugün 95 ziyaretçi (137 klik) kişi burdaydı! |
|
 |
|
|
