ehlisunnnetde - ÇAKIRGİL STR 25

ABDULHAMİD HAN

ABDÜLHAMİD HAN Osmanlı padişahlarının 34'üncüsü olan Sultan II. Abdülhamid Han aklı, zekası ve ilmi fevkalade üstün olan bir zattı. Batılıların ve iç düşmanların asırlar boyunca devleti yok etmek için hazırladığı yıkıcı, sinsi planlarını sezip, önlerine aşılmaz bir set olarak dikildi. Hazırlayanları ve maşa olarak kullandıkları yerli işbirlikçilerini, sahte kahramanları işbaşından uzaklaştırdı. İşte bu büyük zatın 10 şubat, 96. yıldönümü idi. Yıldönümü vesilesi ile Yıldız Üniversitesi ve İstanbul Medeniyet Üniversitesi işbirliği ile iki açık oturumdan oluşan etkinlik düzenlendi. İlk panel Abdülhamid'in sağlık politikasıyla ilgiliydi. Oturum başkanlığını yaptığım bu panelde konuşmacılar özet olarak şunları anlattılar: Prof. Dr. Hüsrev Hatemi; Abdülhamid'in çok iyi niyetli, sağlam karakterli ve vefalı bir insan olduğunu söyledi. Kendisinden çok devleti düşünürdü. 33 sene zalimlik yapmadan devleti ustalıkla idare etmişti. Ona atılan iftiralardan biri de pinti olduğuna dairdi. Bu çok çirkin bir suçlama olduğunu ifade etti. Aristokrat havada, halktan uzak yaşamamıştı. Atatürk'ün Abdülhamid'i küçümseyici veya kötüleyici bir sözünün olmadığını da ekledi. Prof. Dr. Nil Sarı ise Abdülhamid'in sağlık alanındaki eserlerinden söz etti ve bazılarının fotoğraflarını gösterdi. Abdülhamid 90 adet gureba hastanesi, 19 adet belediye hastanesi, 89 adet askeri hastane ayrıca eğitim hastaneleri, kadın hastaneleri, akıl hastaneleri açmıştı. Bu hastaneler ülkemizden Lübnan'a, Yemen'den İsrail'e, Makedonya'dan Suriye'ye, Yunanistan'dan Libya'ya, Suudi Arabistan'dan Irak'a pek çok yerleşim bölgesine yayılmıştı. Ayrıca eczaneler, hapishane, sağlık merkezleri, fakirler, acizler ve hacılar için misafirhane de pek çoktur. Müthiş bir sağlık hizmetidir bu. Maalesef tahttan düştükten sonra bu eserlerin isimleri değiştirilmiş, bazıları yıkılmış ve bir kısmı da başka alanlarda kullanılmaya başlanmıştır. Kısacası bu büyük insan unutturulmak istenmiştir. Kasımpaşa, Haydarpaşa, Gülhane ve Mektebi Tıbbiye-i Şahane adlı eğitim ve üniversite hastanelerini açan da Abdülhamid olmuştur. Doç. Dr. Adem Ölmez ise Abdülhamid Han'ın özellikle eğitim, sağlık, ulaşım ve asayişe önem verdiğini anlattı. Zamanında yeni bulunan aşıları ülkeye getirmiş, aşı ve kuduz hastalığı üzerine merkezler kurmuş, Bimarhaneleri yani akıl hastanelerini ıslah etmiştir. Akıl hastalarına zincir kullanımını yasaklayarak bugün bile saldırgan hastalarda kullanılan gömleği yerine koymuştur. Dr. Şerif Esendemir konuşmasına Necip Fazıl'ın, "Abdülhamid'i anlamak her şeyi anlamak olacaktır." sözleriyle başladı. Abdülhamid'in tren yolları, bakteriyolojihane, cami ve mektepler yaptırdığını, çağına uygun yaşlılık politikası izlediğini, habitat yani biyosferi merkezi alan ekolojik politikaya önem verdiğini anlattı. Bunları dinlerken aklıma hep başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan çağrışım yaptı. O da ülkeye duble yollar, hızlı trenler, Marmaray, üçüncü boğaz köprüsü, çok sayıda havaalanı gibi sayılamayacak eserler hediye etti. Sağlık alanında yeni hastaneleri hizmete açtı. Sağlık hizmetlerini halka yaydı. Eğitim alanını pek çok üniversite, sayısız derslik ve binlerce yeni öğretmenle destekledi güçlendirdi. Kısacası Abdülhamid'in çağdaş bir takipçisiyle karşı karşıyayız. Abdülhamid Han'ı nasıl ki bir takım vicdansız, merhametsiz ve acımasız kişiler, iç ve dış düşmanların oyununa gelerek, maşası olarak bir saray darbesi ile düşürdülerse aynı komplo şu an başbakanımıza karşı düzenlenmektedirler. Bu ülkeye hizmet etmek bazılarının gözüne batmakta ve ellerinden geleni yapmaktadırlar. Rabbim Başbakanımızı korusunu2026

ehlisunnnetde

Kürt-Türk Meselesi' değil, ‘İnsana Bakış Meselesi', ve de, Carter'ın ölümü..
1 Ocak 2025 Çarşamba

Bir Müslüman için, insanları değerlendirmeye çalışırken, temel olarak hangi ırktan, renkten, soydan vs.'den olduğuna dair hususlara öncelik veremeyiz.. İnsanlar çeşitli ırk, renk ve dillerde yaratılmışızdır. Bizim dinimizde, insanların renklerine, dillerine, soy-soplarına bakarak ayrım yapmak haramdır.. Biz, 'tevhid gülistanı'nda, çeşitli renklerde açan güller ve çeşitli dillerde şakıyan bülbüller' durumundayız.

Bu yaklaşım tarzı, bizim şahsi bir meziyetimiz veya lütufkâr bir davranışımızın eseri değil, inancımızın kesin bir gereğidir.

Elbette insanların birbirleriyle yakınlık kurmak için daha başka yardımcı özellikler de etkisiz denilemez. Aynı coğrafyadan, aynı sosyal çevreden olmak, aynı ortak dile sahip olmak gibi özellikler de insan ilişkilerinde etkilidir, ama, bunlar, tâlî/ ikinci derecede etkenlerdir. Biz dünyaya İslam'ın bize bildirdiği ölçülere göre bakmak zorundayız..

'Lâilâheillallah, Muhammedun Resulullah..' şeklindeki iki temel etrafında birleşmiş insanlar topluluğu olarak isimlendirilen ve İslam Milleti diye anılan bizler bütün insanların, Allah'u Teâlâ tarafından, Kur'an-ı Mubîn'in ifadesiyle 'en güzel şekilde yaratıldığı'na inanırız. Hiç kimse, dünyaya ne zaman, nerede hangi ırk veya kavimden, hangi sosyal veya coğrafi çevrede ve hangi anne-babadan dünyaya geleceği ve dünyadan ne zaman gideceği konusunda bilgi sahibi değildir.

Ve Hz. Peygamber (S)'in 14 asır önce okuduğu Veda Haccı Hutbesinde, 'Ey insanlar hepiniz Benî Âdem'siniz, Âdem ise topraktan yaratılmıştır..' diyerek, bütün insanların hamurunun aynı olduğuna işaret etmiştir.

*

Suriye'deki son büyük gelişmelerin rüzgarıyla, bugünlerde 'Türk-Kürt Meselesi' de yeniden gündemimize oturdu.. Şimdilerde, bu iki kavmin kardeş olduğu ve bunu daha bir pekiştirmek gerektiği vurgulanıyor.

Sadece bu iki kavim mi?

'İnsan'a bakışımızı bütün âlemi ve bütün insanlığı kuşatacak şekilde ayarlamamız, inancımızın gereğidir.

Biz bu coğrafyada yaşayan insanlar olarak da, insanlıkta kardeşiz ve ayrıca, İslam inancına sahip olanlarla ise, 'dinde kardeş'iz..

Her insanın yaratılıştan gelen bir takım tabiî haklarla donatılmış olduğuna ve bunların bir lütuf olarak değil, bir en tabiî hak olarak ivâzsız-garazsız olarak tanınması gerektiğine inanırız..

14 asırdır böyleydik. Hiçbir Müslüman topluluk kendi kavimlerini ve onun üstünlüğünü ileri sürmezlerdi.

Ama, hele de son 100 yılda, şeytani güç merkezlerinin planlamalarına uygun olarak, bazı ırk ve kavimlerin üstün ve onların mutlu oluşlarına imrenilmesi gerektiğine; ötekilerin ise, aşağı derecede oldukları şeklindeki 'gâvur telkinleri' gereğince dışlanmasının tabiî olduğuna inandırıldık ve o yüzden parça -parça olduk..

Bu son 100 yıllık resmî veya gayri-resmî söylem ve ilkeleri temelinden reddetmedikçe, inancımızın potasında asırlarca zaten birlikte kaynaşmış olan kitleleri yeniden kaynaştırmak çabalarının, uluslararası entrikalara dayanmakta yanıltıcı 'pansuman tedbirleri' olmaktan ileri geçemeyecektir.

*

Bir diğer konuya da değinelim..

*

'Fıstıkçı' USA Başkanı Carter'ın ardından..

Birleşik Amerika'nın 1977-81 arası başkanlarından Jimmy Carter 100 yaşında ölmüş..

Carter'ın 1976'lardaki başkanlık yarışını hatırlıyorum. Millî Gazete'deki günlük yazılarımda onun söz ve davranışlarına yeri geldikçe değiniyordum.

O zamanlar, Carter, 'başkan adayı' oluşunu, küçük bir şehirde, fıstık üretimi yaparken, başkent Washington'a geldiğinde, 'bütün devlet dairelerinde, taa yukarılara kadar korkunç çürümeler meydana geldiğini görüp, ülkeyi düzeltmek için aday olduğu' şeklinde açıklamış ve kazanmıştı da..

Ama, onun başkanlığının ilk aylarında, 1977 yazında, İran'da Şah Rıza Pehlevî aleyhinde büyük protesto hareketleri başlamış, 57 yıldır İran'a tam bir diktatörlükle tahakküm eden Şah'ın ve babası Rıza Khan'ın heykelleri yıkılmış, fotoğrafları özel ve resmî her yerden sokaklara atılıp ateşe verilmeye başlamıştı. Şah ise, 'Allah'u Ekber!' feryadından başka silahları olmayan yüzbinlerin üzerine ateş açtırıyor ve ülke çapında bazen bir günde 5- 10 bin kişinin öldürüldüğü görülüyordu.

*

O günlerde Amerikan Başkanı Carter ve Sovyet Rusya lideri Brejnev olmak üzere, bütün emperyal güç odakları ve kuklaları, Şah'ın, 'çapulcu ve gerici' kitleler karşısında mutlaka korunması gerektiğini söylüyorlardı. Ama, giderek büyük bir 'sosyal çığ'a dönüşen on milyonların itiraz ve feryatları sonunda Şah, 5 Ocak 1979 günü, İran'dan ailesiyle birlikte gizlice kaçıyordu; Beşşar Esed'in Suriye'den kaçışından 45 sene önce....

10 Şubat 1979 günü de, (11 ay'ı Bursa'da, 14 yılı Irak-Necef'te ve son 4 ay'ı da Fransa'da olmak üzere) 15 yıldır sürgünde yaşayan Rûhullah Humeyni isimli, 'âyetullah' unvanlı ve de Şii fıkhına göre 'müçtehid' konumunda da olan 80 yaşlarında bir 'molla'nın liderliğindeki 'İslam İnkılabı Hareketi' hakimiyetini ilan ediyordu.

Şah, önce Mısır'a gitti, ama, orada, kibarca kovulunca Fas'a ve oradan da Amerika'ya uçmak zorunda kaldı. Kimse, yüz bini aşkın insanı öldürten Şah'ı kabul etmiyordu. Nitekim, Carter onu Amerika'dan Panama'ya gönderdi. Orası da kabul etmeyince, kanser hastalığı da iyice şiddetlenen Şah tekrar Mısır'a döndü ve orada öldü, 1980 yazında..

*

Bu arada, Kasım-1979 başında, İnkılabı destekleyen kitleler, Tahran'daki Amerikan Büyükelçiliği'ni basmışlar; 'diplomat' pasaportlu 51 Amerikalı , 'casusluk yaptıkları' gerekçesiyle 'rehine' alınmışlardı. Ama, o sırada, elçilikteki belgelerin neredeyse tamamı, doğrama makinelerince hemen, ince şeritler halinde doğranmıştı. Ama , 400 kadar öğrenciden müteşekkil bir grup, bütün o doğranmış belgeleri yıllarca titiz bir çalışmayla yapıştırıp, 360 kadar kitap hazırladılar.. O kitaplarda sadece İran'la değil, Müslüman dünyasıyla ilgili son derece ilginç bilgiler vardı..

Bu arada Amerika , 'rehine'leri kurtarmak için bir askerî operasyon yaptığında, Hint Okyanusu'ndan havalanan uçaklar USA komandolarını indirecekken, Doğu İran'daki Tabes Çölü' üzerinde uçaklar birbirine çarptı, onlarca Amerikan askeri öldü.

Carter bu başarısızlıklarını TV ekranlarında ağlayarak dünyaya duyuruyordu.

Ama bir başka nokta daha var..

Carter, hâtıratında, o 'rehine'leri kurtarmaktaki başarısızlıklarından sonra, 'Tahran üzerine iki Atom bombası atmayı planladıklarını, ama bunun, Amerika'yı, 'bütün Müslüman coğrafyalarından kovulmak gibi bir durumla karşı karşıya bırakacağını düşündükleri için vazgeçtiklerini' belirtir.

*

Carter, 4 yıllık Başkanlık döneminin büyük kısmında, İran'la uğraştıysa da, o 'rehine'leri kurtaramadığından başarısız sayıldı; ama, 8 yıl sürecek olan 'İran-Irak Savaşı'nın 22 Eylül 1980 günü başlatılması için Saddam'a 'yeşil ışık' yaktı. 1980 Kasım'ında yapılan Başkanlık seçiminde, -eski bir aktör olan- Ronald Reagan başkan seçilmesiyle, 'rehine'ler, 444 gün sonra bırakıldı..

*

Carter, daha sonraki yıllarını eski bir Amerikan Başkanı olarak, dünya barışını sağlamak yolunda çalışmalara hasretmiş gibi gözüktüyse de, bunların Amerika'da bir karşılığı yoktu..

*

Bizim kültürümüzde, Müslümanlar, iyi davranışlarına şahit oldukları gayrimüslimlerin ölüm haberini aldıklarında, 'Toprağı bol olsun..' diye bir deyim geliştirmişlerdir. Carter'ın 'Nobel Barış Ödülü' alması bile, o ödülün genelde kimlere verildiği düşünülürse, bizim bu deyimimizi hak etmediği söylenebilir.

.Frenk Gecesi'ne takılmadan, ‘Müslüman Sabahı'na uyananlara selâm olsun..
3 Ocak 2025 Cuma

Geçen Çarşamba gününün sabahı, 365 günlük Güneş Yılı'nı göre, 'Miladî takvim'in (yani, Katolik Hristiyanlara göre , Hz. İsa aleyhisselâm'ın 24 Aralık-1 Ocak arasında olduğu düşünülen doğumunu, 'Weihnachten'ı, '0- sıfır' noktası diye esas alan takvimin) ve Müslümanların kullandığı 355 günlük Ay Yılı'nın da 'Hicrî-Kamerî takvimin, 1446 yılının 'Receb' ayının ilk sabahı idi..

(Bu vesileyle hatırlayalım: Milâdî takvim, son 100-150 yıldan beri, gönüllerini Avrupa'ya ve Avrupai dünyanın değerlerine kaptırmış olan Müslümanların da kullanmaya başladıkları bir zaman ölçüsü artık..

Hicrî-Rumî 1342 yılı Ocak ayının ilk günü, '26 Aralık 1925 tarihli ve 698 sayılı, 'Takvimde Tarih Mebdeinin Tebdili' -başlangıcının değiştirilmesi-' hakkındaki kanunla, 1 Ocak 1926 olarak değiştirilerek bir 'büyük' (!) 'inkılap' daha yapılmıştı.)

*

Evet, işte böyle bir zaman diliminde, geçen hafta, 'Milli İrade Platformu' diye anılan ve çok sayıda sivil toplum kuruluşunun ortaklaşa yaptığı bir çağrı vardı..

Halkımız, İstanbul'da 1 Ocak gününün sabah namazında camilerde toplanıp, namazdan sonra Galata Kulesi ve civarında bir araya gelerek, Siyonist İsrail rejiminin Filistin-Gazze'de 15 aydır devam eden ve en gelişmiş teknolojik imkânlarla en barbarca işlenen cinayetlere, dünyanın dikkatini bir kez daha çekmek hedeflenmişti. Çünkü, modern dünya, Gazze'yi yerle bir eden ağır bombardımanlarla hayattan koparılan 50 bine ulaşan ve on binlercesinin de yıkıntılar altında kaldığı savunmasız (çocuk, kadın ve erkek) sivil Müslümanların mazlumiyetine karşı 'kör, sağır ve dilsiz'di..

*

Ama, ortada bir mesele vardı.. 31 Aralık'ı 1 Ocak'a bağlayan gece, maalesef bizim toplumumuzda da artık, yaygın şekilde, çılgın eğlencelerle karşılanıyordu. Acaba, öyle bir gecenin sabahında yapılan çağrı muhatap bulabilir miydi?

Hem de Müslüman halklarını nice ihtişamlı tarih dönemlerinin 'makarr'ı, / karar merkezi olan İstanbul'da, o gece, sabahın ilk ışıklarına kadar, Hristiyanlar ve de onların kültürel anlayışının kuklası olan halklar gibi, bizim ülkemizde de, çılgınca eğlenceler; TV ekranlarından da etrafa açıldı..

*

Öyle bir geceden sonra, Yahya Kemal'in, 'Frenk gecesinden, Müslüman sabahına kalkılır mı?' sorusunun cevabı, olumsuz olmaz mıydı?

Ama, o sabahın dondurucu soğuğunda, bütün yolların her türlü trafiğe kapatıldığı o saatte karşılaşılan tablo, insanın için ısıtıyordu. Çünkü, Unkapanı Köprüsü'nden Yeni Câmi önü ve Sirkeci'ye; Galata Köprüsü'nden Karaköy Meydanı ve Kabataş'a doğru uzanan ana caddeler tıklım tıklım doluydu..

Başkan Erdoğan'ın mahdumu Bilal Erdoğan, yüzbinlere hitaben yaptığı konuşmada, "Biz uyanığız ve buradayız. Kudüs için, Mescid-i Aksâ için buradayız.. Dünyanın uyuduğu bu sabah da biz uyanığız. Protestolarımızla, dualarımızla buradayız. Filistin yalnız değil.. Biz imanımızdan aldığımız güçle biliyoruz ki, Allah'ın mazlumlara olan vaadi Suriye'de nasıl gerçekleştiyse Filistin'de de gerçekleşecektir. Ayasofya nasıl zincirlerinden kurtulduysa, Şam Emevî Camii eli kanlı bir diktatörün tasallutundan nasıl kurtulduysa, inşallah çok yakında Filistin de kurtulacaktır." diyordu.

AK Parti Grup Başkanvekili Özlem Zengin ise, 'Artık Ayasofya, sadece Ayasofya değil. Emevî Camii de Suriye'nin özgürleşmesi demekti.., İnşaallah Mescid-i Aksâ'nın özgürleşmesi de gerçekleşecek.. Bunlar sadece bizim değil, İslam coğrafyasının hayalleri...' diyordu..

Memur-Sen Başkanı Ali Yalçın da, 'Kötülerin, zalimlerinden zulmünden korkmuyoruz; onlardan merhamet de dilenmiyoruz; ama, onlara karşı çıkmayanların suskunluğundan rahatsız oluyoruz..' diyordu.

Yüzbinlerin 'Allah'u Ekber!' nidâlarıyla karşılanan bu konuşmaları, Ömer Karaoğlu'nun, 'ilâhî' tadındaki 'Şehit tahtında Rabbe gülümser'le başlayan ve,

Şehitsiz olmaz, ümitsiz olmaz,

Sevdasız olmaz, sevdasız olmaz.

Yarasız olmaz, çilesiz olmaz,

Şehitsiz olmaz, kurbansız olmaz.

gibi düşündürücü mısraların bulunduğu 'Şehitler ölmez..' isimli müzikalinden sonra, Karaoğlu, irticalen yaptığı konuşmayla da oldukça etkileyiciydi..

Ve o sabah orada, büyük bir ümmet olmanın şuuruyla yeniden donandık.

*

450 bin olduğu söylenen o kitlelerin, sadece kıyafetlerinden değil, diğer müminlere yansıyan yüz ifadelerinden bile, ekonomik açıdan orta ve alt gelir gruplarından oldukları anlaşılıyordu..

Bu 'yüz binler'in yarıya yakını hanımlardan oluşuyordu, onların da büyük ekseriyeti de gençlerden oluşuyordu.. Hepsi de, inançlarının zahirdeki iffet sembolü olan tesettür konusunda gerekli hassasiyete riayet ediyorlardı.. Yüzde 1'i bile bulmayacak derece bir-kaç istisna göze çarpsa da.. Erkeklerin ise diyebilirim ki, yüzde 70'i, 40 yaş altındakilerden oluşuyordu..

Kendilerini yüksek sınıftan sayan malum kesimlerden ise, denilebilir ki, genç-yaşlı, kimse yoktu.. Onlar henüz 'frenk gecesi'nin çılgınlığından sonra daldıkları uykularındaydılar..

Evet, uyuyanlar, uykularını sürdürebilirler ve onların uyumaları uyanık olmalarından daha iyidir. Ama, İslam Milleti'nin temel değerlerinin korunması konusu olunca uyanık ve gerekirse her türlü fedakârlığı omuzlayacak olanlar, yine bu orta-alt gelir gruplarının, dudakları dualı, alınları secde gören milyonlarıdır.

*

NOT: 5 gün önce Almanya'nın Magdeburg şehrinde Noel şenliklerinin kalabalıkları üzerine bir kamyonla sürüp, 10 kişiyi öldüren, kendisi de öldürülen Suudi vatandaşı ve Müslüman ismi taşıyan doktor bir kişinin 'ateist' ve de 'İsrail hayranı' olduğu, yazışmalarından anlaşılınca; o kişi ve saldırı unutuldu..

Ama, Amerikan vatandaşı ve geçmişte Amerikan ordusunda da uzun yıllar vazife yapan kişinin, New Orleans'ta yılbaşı gecesi arabasıyla 15 kişiyi öldürüp, kendisi de ölen ve 'Şemseddin Cabbar' isimli bir Müslüman olduğu anlaşılınca..

ABD emperyalizmi onun arabasında hemen, DEAŞ veya DAİŞ denilen malum örgütün flamalarını da buluverdi ve emperyalist dünya, yeni bir entrika daha kurmak yolunda kollarını sıvadı.

Dünya Müslümanlarının da, her türlü şeytanî entrikaya karşı daha bir uyanık olmalarının vaktidir.

*

.Kendi asil kültürümüzün yazım şekillerine bile planlı bir müdahale..
5 Ocak 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bu sütunda bir Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selamlayarak başlıyoruz.

· *Halil İbrahim Tatlıpınar okuyucumuz diyor ki: 'Yazılarınızı dikkatle okuyorum. Kullandığınız cümlelere, cümlelerdeki kelimelerin doğru kullanılmasına ne kadar dikkat ettiğinizin farkındayım. Bu çok beğendiğim özelliğinize binaen 'Esed' ve 'Esad' kelimelerinin ve daha bir çok kelimenin yazılım şekilleri konusunda bile medyada bir görüş ve yazış tarzında ittifak edilmemesine karşı ne yapabiliriz? Hangisi doğru?.

--Muhterem okuyucum haklı bir konuya değiniyor.. Önce belirtelim, o devrilen diktatörün soyadı, 'Esed' idi. Bu, 'aslan/ arslan' mânasına gelir.. (Es'ad) denilirse, 'mutlu' mânasına gelir.. 'Said, mes'ûd' gibi kelimelerle aynı köktendir..

Ama, bizdeki bu yazım farklıkları T. Dil Kurumu'nun, kendi istediği yazım şeklini bize teknik engellemelerle dayatmasından kaynaklanıyor. TDK'nın verdiği yazım şekillerine uymayan doğru yazımları , bilgisayarlar, 'yanlış' diye gösteriyor ve musahhihler de genelde TDK'nın o 'yanlış' dayatmalarını 'doğru' gibi kabul ediyorlar..

En başta da, 'şapka' denilen (^) işaretinin kaldırılması bile ne büyük yanlışları ortaya çıkarıyor.. Meselâ, 'elîm bir kazâ' haber cümlesi bile 'elim bir kaza' şeklinde okunuyor.. 'Elîm' ile 'elim' aynı mı ? 'Hala' ile 'hâlâ', aynı mı? Kezâ, 'hatta' ile 'hattâ..' aynı mı? 'Kâr' ve 'kar' ve daha yüzlerce örnekler..

Kaldı ki, ortaya çıkan telaffuz zevksizlikleri de ayrı..

Ya da, 'âlim' ve 'alîm' kelimelerinin çok farklı mânaları olduğu halde, TDK her ikisini de 'alim' şeklinde yazdırıyor.. Halbuki, âlim, ilim sahibi; 'alîm' ise, 'esma'ul hüsnâ'dandır, her şeyi ilmiyle şekilde kuşatan, en mükemmel ilim sahibi mânasında..

Kezâ, 'Hâmid, Hamîd' aynı mı? Hâmid, hamd eden, Hamîd, 'kendisine hamd edilen..'

İsminizi, 'Abdulhâmid' diye telaffuz ederseniz, 'hamd edenin kulu' demiş olursunuz..

Ama, 'Abdulhamîd, 'hamd edilenin (yani, Allah'ın) kulu..'

TDK yetkilileri, bu dili kendi asil kültürümüzün özelliklerinden arındırmakla iş yaptıklarını sanıyor olmalılar..

Ünlü şair Abdulhak Hâmid, ismindeki 'Hâmid'in, 'Hamit' diye yazılmasından yakınırken, 'Ömrümün onunda hem ham oldum, hem de it..' dermiş..

Siz, (Osmanoğulları) mânasındaki 'Âl-i Osman' yazıyorsunuz, TDK tarzı yazım kuralı, onu Ali Osman'a dönüştürüyor.. Veya Âl-i İmrân Sûresini yazıyorsunuz, bilgisayarlara hükmeden güç, onu 'Ali İmran' diye yazdırıyor ya da düzelttiriyor..

Azerbaycan Devlet Başkanı İlham Aliyev için, 'Âli Başkumandan' (Yüce Başkumandan) deniliyor.. Bizdeki medya bu tavsifi, 'Ali Başkumandan' şeklinde telaffuz ediyor!.

Ama, meselâ, Churchill veya Shakespeare v. isimlerini yanlış yazsanız, mâlum çevreler kesinlikle karşı çıkarlar..

Ki bu hususta , o kadar dikkat etmeye çalıştığım halde, bilgisayarların yanlış göstermesi yüzünden, musahhihlerin o bilgisayarlara göre 'düzeltme' (!?) yapmaları da, ne yazık ki, kaçınılmaz oluyor..

*Ahmed Avşar isimli okuyucumuz, 23 Aralık 2024 tarihli yazınızın sonunda bahsettiğiniz kişi kimdi? ' diyor..

--O yazının 'Bu yol , yol değil..' diye başlayan son bölümünde; '35 sene öncelerde Muhammed İqbâl'in, 'İslam Milleti'nin birliği ideali'ni yansıtan şiirlerini binlerce üniversiteliye saatlerce okuyan ve 'Beni bir Cumhurbaşkanı olarak değil, Muhammed İqbâl'in küçük bir müridi olarak kabul edin!. ' diyen bir kişinin şimdi, geçmişte, Suriye'deki Esed Hanedanı ve diktatörlüğüne ortak olmanın vebalini hatırlamaksızın, yeni zulümler için Esed gibileri işbaşına getirmenin çağrılarını yapması karşısında söyleyecek söz bulamıyorum.' diye yazmıştım..

Bu okuyucu, o tek yazıdan kimin kastedildiğini çıkaramadıysa, o yazının öncesi ve sonrasındaki yazılarımı dikkatle okursa, o kişinin kim olduğunu çıkarmakta zorlanmaz..

İsim vermekte bu kadar ketum davranışım, ülkemin dış politikasına zerre kadar da olsa herhangi bir olumsuz etkimin olmasını istemediğimdendir..

Meselâ, bir prof., hem de başkalarının bilmediğini var sayarak yüksek sesle, bağırırcasına, 'SMO'yu (Suriye Millî Ordusu'nu) filan ülkenin kahraman subayları kurmuştur..' gibi değerlendirmelerde bulunuyor, ekranlarda.. Halbuki bu gibi beyanlar dış siyasette problemler ortaya çıkarabilir..

Bu bakımdan, kalemimizin sorumluluğunu korumaya azâmî dikkati göstermekte devam edeceğiz, inşaallah.. 'Efendi, bu sözü başkası da söyleyebilir, ama, sorumluluk diye bir duygu ve düşünce yok mudur? Kişi, neyi söyleyeceğini veya söyleyemeyeceğini bilmeli değil midir?' diye hatırlatma yapmıyor..

*Mervan isimli okuyucu da, 30 Aralık 2024 tarihli yazı için, 'Ben de bu işin, sadece filan ülkenin projesi olduğunu sanmıyorum.. Evlerini, eşlerini, çocuklarını bırakıp Allah yolunda cihada çıkan erlerin karşılığının nasip olduğunu düşünüyorum.. İnşaallah ülkemiz de doğru yerde yer almaya devam eder.' diyor..

*Özkan ACAR isimli okuyucu da şöyle yazıyor: . Âl-i İmrân Sûresi'nin 139-143'ncü âyetleri arasında verilen derslere dikkati çekiyor ve karşılaşılan hadiseler karşısında insanların tavırlarında meydana gelen durumlar, onların renklerini ortaya çıkarıyor..

· Ali Gözcü isimli bir okuyucu da, 29 Aralık 2024 tarihli ve 'Büyük Ortadoğu Projesi' (BOP), 'Büyük Osmanlı Projesi'ne mi dönüştü?' başlığıyla geçen haftaki Hasbihal'de İbrahim Şengül isimli strateji uzmanı okuyucunun değerlendirmesi için diyor ki: 'BOP'u eğer tevil edeceksek 'Büyük Osmanlı Projesi' olarak değil de 'Büyük Ortak Proje' olarak okunması daha doğru olacaktır.

Çünkü asıl olan, takva temelli liyakat yarışıdır. Bu bizi, kavmiyetçilik/ulusçuluk taassubundan uzaklaştırır, hem kardeşçe birlikte iş yapabilme sinerjisini yükseltir.'

· *TEODOR ARISTOTELES isimli kişinin sık sık ve ısrarla hassas konulara değindiği mesajlarına geçmeden önce bu kişiye, isminin gerçek mi, müstear mı olduğunu soralım.. Çünkü, soruyu soran kim ve niçin soruyor? Öğrenmek için değil de, hedefiniz sadece bazı safdillerin zihinlerini bulandırmak ise, biz izin bu entrikanıza gelmeyiz..

· Bazı âyetlerin başını- sonunu kesip, bir cümle yazıyorsunuz. Müslüman iseniz, Müslümanca konuşuruz.. Müslüman değilseniz, sana ne benim dinimden, biz senin dininin hakkında sana bir şey diyor muyuz? 'Lekum dinukum,

· veliyedin..' (Sizin dininiz size, benimki de bana..)

· *Benzer ısrarlı yazıları da 'Ş. Y.' isimli kişi, Cumhurbaşkanı Erdoğan'a hitaben ve bâzan merhamet dilenircesine ve bazen de 'aba altından sopa' gösterircesine, şu kılıç çeken ve 'Biz filanın askerleriyiz..' diyen Harbiyelilerin ordudan atılmaması yolunda açık mektup şeklinde mesajlar yazması üzerine de kısaca duralım..

· Mâdem ki, filan resmî ideoloji ikonunun hayranısınız.. O kişi zamanından da mesela yüzlerce teğmen kılıçlarını çekip biz, 'Biz, Padişah'ın askerleriyiz' deseydi, o 'ikon'unuz nasıl davranırdı?

*Almanya- Münster'den M. Yıldız isimli okuyucu kardeşimiz de, yazılarımı kendisinin 'e-mail' adresine de tıklamamı istiyor.

--Bu kardeşimize olumlu bir cevap veremiyorum. Çünkü bu gibi istekleri birçok okuyucu tarafından da dile getiriliyor. Ancak takdir edersiniz ki, bu çok zaman alan bir durum ortaya çıkarmaktadır. Halbuki, okuyucu kardeşler, 'star.com.tr'ye girip, 'yazarlar' bölümünden, istedikleri yazarların yazılarını alabilirler..

*
Sosyal ve tarihi hadiselerin kesin değer ölçülerini belirlemek o kadar kolay değildir
6 Ocak 2025 Pazartesi

Görüşlerine itibar ettiğim bir arkadaş, İran'da '1977/ 1979 arasında ve milyonların katıldığı, Şah'ın kaçmaya mecbur bırakan ve bütün dünyayı dehşete düşüren o büyük inkılap günleriyle ilgili olarak, yazılarımda '100 bini aşkın kurban verildiği'ne dair ifadelerime itiraz ediyor; 'O kadar değil!' diyor.

Ve bu arkadaş, hatta 'Ben mezarlıkları gezdim...' gibi iddiaları da serdediyor. İran gibi Türkiye'nin 2 mislinden daha büyük bir coğrafyaya sahip olan bir ülkenin bütün mezarlıklarını gezip hesap yapmak, sadece tuhaf bir çaba değil, imkânsıza yakın...

(Baba/Oğul) Rıza Khan ve M. Rıza Pehlevî Hanedanı'nın 57 yıllık kanlı diktatörlüğüne karşı milyonların hançeresinden yükselen 'Allah'u Ekber!' sadâlarından ayrı olarak, Şah karşıtlarının 150 bin civarında kurban verdiklerini söyledikleri rakamları biz yazılarımızda, '100 bini aşkın...' ifadeleriyle anlatmakta yetiniyorsak, yanlışlık nerededir?

'Hayır olamaz...' diyenler, o büyük inkılap günlerinde hayal veya ümit ettikleri yeni bir dünyayı görememenin kızgınlığını yaşayabilirler elbette; ama bundan dolayı, daha önceki korkunç diktatörlük dönemini temize çıkarmaktan başka bir netice vermeyecek olan bu gibi şüphelerden maksat, herhalde, temize çıkarılmaya çalışılanın Şah olduğu değildir.

Ki, bu konuya şüpheler imal etmeye çalışan arkadaş, 'Hafız/Beşşâr Esed Hanedanı'nın ve Baas Partisi diktatörlüğü'nün 1970 -2024 arasındaki 54 yıl ve hele de son 13 sene içinde 1 milyona yakın insan öldürüldüğü şeklindeki söylemleri de yalanlayabilir mi ve 'Evet' denilirse, o zaman bu rakamlar hakkında kimin elinde kesin rakamlar vardır? Unutulmasın ki, ya da Hâfız Esed döneminde, 1982'de gerçekleşen Hama Katliamı'nda da 40-50 binden fazla insanın öldürüldüğü iddiası da üzerine şüpheyle yaklaşanlar da olmuştu. Hama'yı o katliamdan kısa süre sonra gören, ve o dönemde önde gelen kanaat önderi durumunda olan Müslümanlardan merhum Muammer Dolmacı ağabeyden dinlediklerimle, görmeyenlerin anlattıkları arasında elbette uçurumlar vardı. (Kaldı ki, şimdi, Amerikan ve Siyonist İsrail medyasında da, 'Gazze'deki barbarlıkları sırasında 50 bini aşkın masum, sivil ve savunmasız Müslümanların öldürüldüğü'ne dair iddiaların 'anti-semitik' kampanyanın abartılı bir parçası olduğuna dair yorumlar yayınlanmıyor mu?)

*

Unutmayalım ki, bugünlerde 110'ncu yıldönümünde dualar ve törenlerle anılan Sarıkamış Faciası'nın kurbanları için bizim gençliğimizde 120 bin rakamı ifade olunurken, sonra bu rakam, 60 bine kadar düşmüş ve resmî makamlar ise, 20 sene kadar öncelerde oradaki askerlerimizin tamamının 32 bin civarında olduğunu açıklamıştı.

O rakam az mı, elbette değil. Ama halkın zihnin kazınan, 'Ahh, o Enver Paşa yok mu? Orduyu kırdırdı...' sözü nesilden nesle aktarılmıştır; resmî tarihler, Enver Paşa'nın isminin hatıralarda kalmasından bile korktukları için... (Hatırlayalım, sonraları tarihçi de kabul edilen Âfet İnan, hatıratında, kendisine 1921-22'lerdeki bir savaşı yazdıran kumandanı'na, 'Paşam, orada öyle bir savaş olmamıştı...' deyince, Paşa'sı, o hatırlatmayı, 'Sen yazmana bak; tarihi, yapanlar yazdırır...' diye geçiştirir. Ve o söz konusu Paşa'nın 'asla yenilmediği' de tevatüren hep söylene-gelir, ama 7. Ordu'nun, Gazze'den, Nablus'dan, Kudüs'ten, Şam'dan, Haleb'den taa Islahiye'ye ve oradan da Adana'ya kadar.' kim tarafından yenile-yenile geri çekildiği hatırlanmak istenmez.

Kaldı ki, bir açık hıyanet olmadıkça, savaşlarda zafer kadar, yenilgiyi de tabiî karşılamak gerekir. Ki, geçenlerde bir TV programında M. Bardakçı da, bir kumandanın, 'Asla yenilmediği' konusunda gelen bir mesaj üzerine, 'Yenilmiştir, kardeşim... Hem bir savaşta yenmek kadar, yenilmek de tabiîdir...' kabilinden cevap veriyordu, haklı olarak...

Evet, yakın veya uzak tarih konusunda değerlendirmeler yaparken, rakamlar üzerine çok kesin konuşmak yanıltıcı olabilir. Asıl anlaşılması gereken, bir eylem veya mücadelenin kalkış noktasındaki haklı olup olmadığına ve ona göre bir değerlendirme yapmak gerekir. Haklılık temelinden hareketle sergilenen nice eylem, mücadele ve savaşların, hatalar yapıldığından, ya da, daha başka etkenler yüzünden, baştan hesaplandığı veya hedeflendiği gibi sonuç vermemesi üzerine, hemen ölçüsüz hükümlere tutunmamak ve bu davranış şeklinden kaçınmak gerekir.

*

Bu konuda söylenecek daha çok şeyler var. Geçelim...

*

BİR UZMANIN TUHAF İKAZ VE İHTARI!

18 Ağustos 1999-Marmara Depremi'nden sonra adı, 'deprem dede'ye çıkan bir deprem uzmanı vardı, çok korkunç felaket tellâllığı yapıyordu.

6 Şubat 2023'deki büyük depremi ve yerini -bütün Anadolu coğrafyasının her yerinin deprem bölgesi olduğu dışında- kimse de kestirememişti herhalde; kestirse de yapılacak bir şey ne kadar vardı, o da bir ayrı konu..

Nasıl ki, Amerikan sahillerinde büyük tayfunlar, kasırgalar olacağı söylense, bunda bir fevkalâdelik olmaz. Çünkü o kıt'ada bu tayfunların devamlı olageldiği ortada... Aynı şekilde Anadolu da tarih boyunca deprem kuşağı ve şeriti üzerinde olduğu da bilinir.

Buna karşı tedbirler alınması çağrısı yapmak elbette olabilir, olmalıdır da... Ama bunun dışında ne söylenebilir ve ne yapılabilir?

Ünlü bir deprem uzmanı olduğu söylenen bir prof., evvelki gün, esmiş-gürlemiş... 'Şaka yapmıyorum...' demeyi de ihmal etmemiş ve 'Marmara bölgesi çökerse, bütün Türkiye çöker... Bunu duymayan duysun... İstanbul depremi bizi çökertir beyler... Bana inanmayanlar inandıklarına sorsunlar... Yoksa bilim adamı olup da titri çok olan var ya, hani, siyasetin emrinde... Onların sözleriyle bir yere varılamaz... Doğrudan doğruya uluslararası nitelikte bilim adamlarına sorsunlar... Türkiye'nin Marmara Bölgesi çökerse ekonomik bağımsızlığı kalmaz...' buyurmuş..

Tuhaf bir ikaz tarzı... Polemik havasında...

Burada bu uzman kişi, siyasetin emrine girmiş bir 'meslektaşı'yla da psikolojik bir hesaplaya da girmiş böylece... Yetkililer kendisine de müracaat etseler, 'Ben siyasetin emrine girmem...' mi der, o zaman?

Hele de İstanbul ve çevresinde bir büyük depreme hazırlıksız yakalanırsak, elbette ağır bir darbe yeriz... Ama bunu belirlemek için, illâ da deprem uzmanı olmak da gerekmez...

Ve dahası, bugün bu güçlü ihtimale karşı, pratik olarak ne yapılabilir, ne yapmak gerekir? Söyleyebilir mi Deprem Uzmanı Prof.'umuz?

Meselâ, 20-30 milyon insanın başka yere taşınmasını isteyemez herhalde... Depreme karşı tedbirler alınsın...' denilirse, zaten yapılan da bugün o değil midir, eldeki mevcut imkanlarla?

.Hukuk ve kanun tanımazlık'la övünen bir ‘mahallî yönetici'ye haddi bildirilmelidir!
8 Ocak 2025 Çarşamba

Bir Belediye Başkanı'ndan söz etmek istiyorum.. İsmini zikretmiyorum.. Çünkü şahsı ile bir alıp veremediğimiz yok.. Ama taşıdığı zihniyetin örneklerinin, beşer tarihinin hangi zulüm âbidelerinden mülhem olduğunu düşünmek gerek..

Bir yangın yerine dönen ülkelerinden, ateşin içinden kaçıp, bize sığınmaya çalışan ve devletin de 'sığınmacı' olarak kabul ettiği insanlara, zımnen, 'Sizi buradan kaçırtmak için her şeyi yaparım..' diyecek kadar, duyarsız birisi..

Dahası, kendisinin belediye başkanı değil de 'kral' yerine koyarak, o sığınmacı insanları aşağılıyor, su bedeli olarak, o 'sığınmacı'lardan, '10 misli daha fazla su parası' almakla iftihar edebiliyor; insanların bütün toplumun hayatları ve sağlığıyla oynayabiliyor ve yaptıklarının 'kanunsuz, hukuksuz' olduğunu bile bile, -utanmak ne kelime, üstelik, kendisinin bir avukat olduğunu da belirterek- gururla ifade ediyor. Evet, küstah mı küstah.. 'Kanun benim..' diyor..

Allah'ın her canlıya bahşettiği hayat hakkı konusunda, en zarurî ihtiyaç maddesi olan su konusunda, Siyonist Yahudilerin çağdaş firavunu Netanyahu ve askerlerinin Filistin'de yaptıklarını çağrıştırıyor..

*

O kişiyi belediye başkanı seçen şehrin halkını, az-çok tanırım.. Genelde mütedeyyin insanlardır. Allah'ın gökten su şeklinde inen rahmetinin bazı mazlum insanlara ulaşmasına o dindar insanların ilgisiz kalmalarını anlamak zor.. O mütedeyyin insanlar, o yoz ve acımasız kişiye karşı, onu kararından vazgeçirinceye kadar itiraz etmeli değil miydiler?

*

Son 6 yıla yakındır bu zulümleri bilinen bu kişi hakkında, TCK'nin 122. Maddesine göre, "nefret ve ayrımcılık" suçunu düzenleyen kanun maddesine dayanılarak savcılıkça bir soruşturma başlatılmış, çok gecikmeli de olsa..

Ama, ilginç bir durum daha var.. Daha önce bu konuyla ilgili bir 'takipsizlik kararı' verilmiş ve bu karar kesinleşmiş imiş.. Ve o hukuksuzluğa karşı, başka kanun yollarına baş vurulmamış..

Öylesine acımasız bir uygulama için, hangi yargı makamı 'takipsizlik' kararı' verebilmiştir? Adalet Bakanı Yılmaz Tunç, o takipsizlik kararı veren yargı merciinin bu kararının neye dayandırdığını araştırıp, halka izah etmeli ve ilgili mekanizmaları harekete geçirmelidir.

Ama, o kişi, Adalet Bakanı'ndan da önce davranmış, "Geçmişteki o uygulamalarım hakkında 'Takipsizlik kararı' var. O gün bana takipsizlik kararı verenler, bugün farklı bir kararı nasıl verecekler? Üstelik de ben, 'Bana göre, bu uygulama kararım, idare hukukuna göre uygun değildi' demiştim. Ben böyle dediğim halde, savcılık ve mahkeme o uygulamamı, hukuka uygun bulmuş. Evet, 'Ben yaptıklarımı hukuka uygun bulmasam da, mahkeme ve savcılıklar hukuka uygun bulmuş.(!!) " değerlendirmesinde bile bulunuyor..

*

Evet, bu kişi, hemşerilerinin oyu ile seçilmiş.. Kanunsuzluk yaptığını açıkça, gururla ve hukuksuzluğa meydan okuduğunu belirterek söylüyor..

Söz konusu kişi, HT'de katıldığı bir TV. programında, o şehirde yaşayan Suriyeli sığınmacılarla ilgili açıklamalar yaparken, -kendisine oy veren hemşerilerini de utandırması gereken bir anlayışla- " Belediyesi bütçesinden tek kuruş yardım yapmayacağım dedim. Tabelâları bir gecede kaldırdım, ruhsatlarını da hukuksuz bir şekilde iptal ettim; kullandıkları su bedeline, 10 misli zam yaptım; Belediye'deki nikâh ücretlerine de.." demiş.. Bugün o şehirde, Arapça tabela olmadığını da ifade etmiş, gururla.. Başka dillerde, İngilizce, Rusça, Çince, Japonca, İbranice, Hintçe yazılınca bir şey olmaz; ama, Arapça olunca?!

Resmî ideolojinin 100 yıl öncelerdeki ilkel anlayışının hortlatılma gayreti..

*

'Bu uygulamalarının kanunî olup olmadığı' sorusuna ise; 'Hukuksuzdu. İdarî yargıya gitselerdi, belki kazanırlardı.. Ama, siyasette en güçlü olduğunuz zaman, yeni seçildiğiniz zamandır. Bu bir şok dalgası yarattı, anlayamadılar ne olduğunu.." (!!) diyor.

O yoz davranışları sergileyen bir kişiyi başlarına seçen bir şehir halkı, bundan mutlu mudur; merak etmeye değer..

*

İçişleri Bakanlığı, bazı belediyelerin halk tarafından seçilmiş başkanlarını, 'terör faaliyetlerine destek olduklarına dair ip-uçları elde edildiği' gerekçesiyle, 'kayyum' tâyin etmek şeklindeki kanunî yetkisine dayanarak, onları makamlarından geçici olarak indiriyor. 'Terör, bir ideolojiyi, bir düşünce veya davranışı, kitlelere korku salarak, zorla kabul ettirmek eylemleri demek ise; bu kişinin davranışları da benzer kanunî yetkilerle durdurulmalı değil midir?

Ama, hem de devletin 'sığınmacı' olarak kabul ettiği kimselere, bir belediye başkanının -haydi, imkân yokluğundan dolayı bazı yardımları ulaştırmaması, normaldir, denilse bile-, su gibi en hayatî bir konuda, bu kadar engellemeler getirmesine, asil ölçülerimizden ilham aldığına dair bir çok örneklerine şahit olduğumuz İçişleri Bakanı Ali Yerlikaya'nın, kanun, insan hakları gibi konularda 'efelik'-kabadayılık' sergileyen, kendisini Osmanlı'ya kafa tutan Köroğlu'nun çağdaş versiyonu gibi göstermeye çalışan böyle tiplere karşı da kanunî yetkisini harekete geçirmesi gerekmez mi?

*

Kaldı ki, sayıları milyonları bulan mazlum ve mustez'af (hakları ellerinden zorla alındığı için zayıf kalmış olan) 'sığınmacı' insanlardan, üstelik de, şimdi kendi şehirlerine, evlerine- barklarına dönmeye hazırlananların, Başkan Erdoğan'ın şahsında, muhabbet gözyaşları dökerek, hayır-dua ettikleri bu ülke insanlarına olan şükran duygularının, aramızda nasıl bir yüce kardeşlik duygusunu daha bir pekiştirdiği ortadayken; bir kısım kendisini bilmez yoz tiplerin davranışlarını hâlâ da sergileyebilmeleri karşısında, bu yozluklarıyla övünenlere de hadlerinin bildirilmesi gerekmez mi?

*

5 milyondan fazlası Almanya'da olmak üzere, Batı Avrupa devletlerinde 20 milyona yakın ve çoğu işçi olan Müslümanlara da; bu yazıda söz konusu edildiği gibi bir yozlukla, öyle bir ilkel ayırımcılık sergilense, her birimiz, bu kadar gayri-insanî davranışı sergileyenler hakkında neler düşünür ve neler söylerdik, Allah aşkına!

Trump, Biden'ın komik hallerine, şimdiden düşmüşe benziyor!
10 Ocak 2025 Cuma

Trump, 4 yıl önce, örneği olmayan şekilde taraftarlarını Kongre binası Capitol'ü basmaları için tahrik ederek, 6 kişinin ölümüne de yol açan büyük karışıklıklarla vesile olduktan ve sonuçsuz kalan yargılama sürecinden sonra Beyaz Saray'a dönmeye ve yeni başkanlık dönemine hazırlanırken; geçen hafta, Florida'daki ikametgâhında, özellikle dış siyaset gündemine ilişkin değerlendirmelerde bulunmuş ve Suriye'deki yaklaşık 2 bin Amerikan askerini geri çekip çekmeyeceği sorusuna, "Bunu size söylemeyeceğim, çünkü bu bir askerî stratejinin parçası.. Ancak şunu söyleyebilirim ki, bu Türkiye ile ilgili bir durum.." karşılığını verirken, "President (Başkan) Erdoğan, benim dostum ve saygı duyduğum biri. Onun da bana saygı duyduğunu düşünüyorum." ifadesini de eklemiş sözlerine..

Nice muhataplarına patavatsız hitaplarıyla bilinen Trump'ın bu sözlerine bu satırların sahibi gibi, Tayyib Bey de 'Tabiî.. Tabiî..' dercesine, tebessüm etmiştir herhalde..

Bu durum, medya organlarında tabiatıyla ilgi odağı oldu.. Bizde, ekranlardaki tartışmalarda da, konu çeşitli yönlerden ele alındı, alınmakta..

Diplomatik irtibatlarda taraflar bazen, 'Dostum/ aziz dostum' veya 'Kardeşim/ değerli kardeşim' gibi ifadeler kullanırlar.

Bunlar, diplomasinin gereklerindendir.. Çünkü, diplomatik görüşmelerde, herhalde, hiç kimse, muhatabına, 'Baş düşmanım!.' diye hitap etmez..

*

Ayrıca, ekleyelim ki, Amerikan diplomasisinde son yıllarda, muhataplara, soyadlarıyla değil, ilk ismiyle ve hiç bir saygı ifadesi kullanmadan hitap edilmesi de gelenek haline geliyor.. Meselâ Trump, Tayyip Bey'e sadece 'Tayyip' ve o da ona, 'Donald' derse; bundan, 'şeklî samimiyet gösterisi' ötesinde bir mana aramamak gerekir.

*

Trump'ın sözlerinin asıl önemli olan kısmı, onun, 'Amerikan askerî stratejisi' ile ilgili olarak işaret ettiği bölümdür.

Nitekim, şu anda da, Amerikan emperyalizmi, Suriye'de Fırat'ın doğusundaki bölümde, '(DAİŞ'e karşı savaşı devam ettirmek bahanesiyle) PKK'yla yeni düzenlemeler' arayışında..

*

Ama, Birleşik Amerika'nın yeni dönem yöneticileri yeni sürprizler sergileyecekler gibi..

Trump, bir taraftan 1905'lerde yapılabilmesindeki özel durumu itibariyle meşhur Panama Kanalı'nın işletilmesinden rahatsız olduklarını belirterek, 80 bin km. karelik kadar olan Panama'ya, 'askerî bir müdahalede bulunma ihtimali'ni de reddetmiyor.

Diğer taraftan Danimarka Krallığı'nın elinde olup, ABD'den 2,5 misli daha büyük olan ve sadece 60 bin kadar nüfusun yaşadığı, buz adası Grönland'ın kendi güvenlikleri açısından, Amerika'nın elinde olması gerektiğini de söylüyor Trump.. Büyük oğlunu da Grönland'a gönderip, oradaki insanlara, 'Sizlere iyi davranacağız..' şeklinde konuştuğu bildiriliyor..

Trump, bununla da yetinmeyip, aslında İngiltere Krallığı'na bağlı olan ve Londra'dan vazifelendirilen bir Genel Vali tarafından idare olunan ve ABD'nin tamamından 800 bin km. kare daha büyük bir coğrafyaya sahip Kanada'nın da 51'inci eyalet olarak ABD'ye bağlanması gerektiğinden söz ederek, bunun gerçekleşmesi halinde, daha güçlü 'bir millet' olarak yaşayacaklarını ileri sürüyor.

İngiltere bu konuda henüz sessizliğini korumakta.. Ama, Kanada Başbakanı Justin Trudeau istifa kararı aldı.. Daha da ilginç olan, Trump'ın en güçlü destekçisi ve 'dünyanın en büyük milyarder'i olarak tanıtılan Elon Musk'ın , Trudeau'ya, 'Kızım' diye hitap etmesi, 'Kızım, sen artık, Kanada kumandanı değilsin, ne söylediğinin önemi yok..' diye bir mesaj göndermesi, diplomasinin çığırından iyice çıktığının işareti sayılıyor..

*

Bu kadar değil..

Trump'ın , 'Meksika Körfezi' (Golf of Mexico) isimlendirmesi yerine 'Amerikan Körfezi'/ 'American Golf' denilmesinin kulağa daha hoş geleceğini belirtmesi de ayrı bir tahayyül.. Ama, Meksika Başkanı Mss. Claudia Sheinbaum, bu isimlendirmeye karşı kesin bir tavır takınmış ve miladi -1600'lü yıllarda bugünkü bütün Kuzey Amerika'nın, 'Meksika Amerikası' olarak isimlendirildiğine dair tarihî haritaları göstermiş..

*

Evet, 20 Ocak günü yeni Amerikan Başkanı olarak tekrar işbaşına geçecek olan kişinin, yaşlılığından dolayı çok alay ettiği selefi Biden'ın traji-komik durumlarına daha şimdiden giriftar olduğu anlaşılıyor..

*

Bu arada, Trump'ın, kendi internet sitesi "Truth"ta, Columbia Üni. profesörlerinden "Jeffrey Sachs"ın, İsrail Başbakanı Netanyahu'nun Amerika'yı, Birleşik Devletleri'ni İran'la savaşa sürüklemeye çalıştığı'na açıklamalarının yer aldığı bir videodan bahsetmesi de ilginçti.

'İsrael Times" gazetesi de, Trump'ın, Profesör Jeffrey Sachs'ın konuşmasının bir bölümünü paylaşırken, 'Sacks'ın, Irak'a Barack Obama yönetimi zamanında yapılan askerî müdahale için, "Bu savaş nereden çıktı?" sorusunu gündeme getirdiğini; 'Bu savaş aslında Netanyahu'dan geldi." şeklindeki sözlerini aktarıyor..

Bu paylaşıma göre, bu ünlü Amerikalı profesör diyor ki: "1995'ten bu yana Netanyahu, Hamas ve Hizbullah'tan kurtulmanın tek yolunun onları destekleyen hükümetleri devirmek olduğu teorisini söylüyordu. Bu hükümetler arasında o zaman için, Irak, Suriye ve İran yer alıyordu..

(Sachs devamla) "Bu kişi (Netanyahu) takıntılı birisi ve hâlâ, bizi İran'la hemen savaşa girmeye zorlamaya çalışıyor. Bunu söylediğim için üzgünüm, o gerçekten bir haramzâde (p.ç)! Bizi sonsuz savaşların içine soktu ve Amerikan siyasetinde sahip olduğu güç sayesinde isteklerini yerine getirdi..' diyor.

Bazı çevreler, bu açıklamanın, Trump tarafından paylaşılmasını, Türkiye'den sonra, 'İran'a da bir 'zeytindalı' uzatmak' manasına anlaşılabileceğini belirtmekteler..

Denilebilir ki, Trump ve çevresi, ilk planda, Panama, Kanada, Grönland, Meksika gibi yakın çevrelerini tahkim edip, sonra '2. Roma İmparatorluğu'nu kurmak' hayaline yelken açmayı deneyecekler gibi.. Ya da, 'Ben yakın çevremle meşgulüm..' havası verip, ilgisizmiş gibi davranarak, Müslüman coğrafyalarındaki hassas konuları 'oldu-bitti'lerle halletmek ve, birilerini gafil avlamak entrikası hazırlamakta!!.

'Müslüman halklar ve başlarındaki rejimler, çeşitli mülâhazalarla, bu oyuna gelirler mi, dersiniz?'

*

Tayyip ve Devlet Bey'lerin sözlerini nasıl okumalı?
13 Ocak 2025 Pazartesi

Denilebilir ki, ilk adım, Müslüman güçlerinin, Bizans İmparatorluğu'nu yenilgiye uğratarak, Anadolu'ya hakim bir güç halinde girmesinin yolunu açan 1071- Malazgirt Zaferi'nin, resmi tarih söylemler dışında, 'sadece Türk değil, Kürt, Arap ve sair Müslüman unsurlardan oluşan orduların birlikte hareket etmeleriyle kazanıldığı' şeklindeki ifadenin Başkan Erdoğan tarafından 26 Ağustos 2024 tarihinde dile getirilmesiyle atılmış oluyordu.

Devlet Bahçeli Bey'in Ekim-2024 başında Meclis'te Dem Parti'lilerle el sıkışması ve ondan bir süre sonra da, 'Öcalan gelsin, DEM Parti'nin Meclis Grubu'nda PKK'yı feshettiğini ve silahların bırakıldığını açıklasın...' çağrısının, 'Devlet Bey'in tek başına düşünerek yaptığı bir çağrı olmadığını, olamayacağını' düşünüp, böyle bir sözü Bahçeli Bey'in tek başına ve aklına gelip de söylemiş olabileceğine asla ihtimal vermemiş; 'Cumhur İttifakı'nın mutlaka devam edeceğine ve etmesi gerektiği'ne vurgu yapan bir Bahçeli'nin, öyle bir çağrıyı Tayyib Bey'den habersiz yapabileceğini hayal bile edemediğimden, bu gibi hassas konuların 'devlet aklı'nın gereği olduğunu düşünmüştüm.

Ve Öcalan'ın 1998'un sonunda, 'Kenya'da Amerika tarafından yakalanıp, Türkiye'ye niçin verildiğini anlayamadım...' diyen o zamanki Başbakan Ecevit'in öngörüsüzlüğünün de tekrarlanamayacağı zihnimde canlanıvermişti; keza, Öcalan'ın yargılandığı sırada, 'Osmanlı döneminde olsaydı, Devlet beni ya bir şehre Vali yapardı, ya da idam ederdi...' şeklindeki sözleri de...

Nitekim daha sonraki gelişmeler gösterdi ki, Bahçeli Bey'in o çağrısı, 'devlet aklı'nın gereğiydi... Ayrıca, öyle bir teklifin ilk olarak Devlet Bey tarafından dillendirilmesi, daha etkili ve inandırıcı olması açısından da gerekliydi her halde...

Yine o sıralarda, Devlet Bey'in, MHP'nin Meclis Grubu'nda yaptığı konuşmalardan birinde, 'Üstünlük soyda değil, takva'dadır' demesi de, son derece güzeldi. Çünkü, bu ölçü, İslam'ın bize öğrettiği ve insana bakışımızın en temel ölçülerden birisiydi. Bu ezelî ve ebedî hakikati, kim söylerse söylesin, herkese yakışır ve bir itibar kazandırır.

*

Bu konular gündeme gelmeden daha önce, Suriye'de Devlet Başkanlığı makamında bulunan ve 2010 öncesinde, aralarında sıkı bir dostluk kurulmuş bulunan Tayyip Bey ve Beşşar Esed arasında; 2011'de 'Arap Baharı' diye başlayan ve diktatörlük uygulamalarına karşı Tunus'ta başlayıp Mısır, Yemen, Libya gibi ülkelerdeki uzuuun ömürlü diktatörlük rejimlerinin birer birer devrilmesinden sonra, yeni bir dönem başlıyordu. Çünkü Suriye'de de o zamanlar 40 seneyi aşan Esed Hanedanı diktatörlüğüne mücadele başladığı zaman, Tayyib Bey, içinden geldiği gibi samimiyetle, Beşşar'a 'Şunları yap, şunları yapma... Suriye'de yaşayan milyonlarca insana, Kürt diye kimlik ve vatandaşlık belgesi vermiyorsunuz bunları düzeltin; Baas Partisi hakimiyetini esas alan anayasanızı değiştirin... ' demişti. Ama Beşşar, daha sonra, İran'da bir gazeteye verdiği röportajda, -kendisine, bu ikili arasındaki dostluk ve yakınlığın hatırlatılması üzerine-, 'Evet, dost idik, ama biz Suriye olarak Ortadoğu'nun tek gerçek laik rejimi idik ve Erdoğan ise... Evet dost idik, ama ben hiçbir zaman unutmuyordum ki, Onun kafası (İkhwan'ul-Muslimîyn kafası) idi' diyor ve 'kuzeydeki /Türkiye sınırındaki Kürtleri silahlandırıp, Türkiye'yi meşgul etmelerini sağladım...' kabilinden laf ediyordu.

Böylece, o eski dostluk yerine uzun bir soğukluk ve hele de iç savaş başlayıp Müslüman halktan yüzbinlerce-milyonlarca insan Türkiye'ye ve bir o kadar da diğer ülkelere sığınmaya başladıkları zaman, artık, Erdoğan'la Beşşâr arasında bir yakınlık kalmamıştı.

*

Buna rağmen, aradan bunca yıl geçtikten sonra, Tayyip Bey, Beşşar'la aradaki soğukluğu gidermek yolunda yeni adım atıyordu. Hatta birkaç kez, 'Gel görüşelim..' dediğinde, doğrusu, o zalim kişiye bu hitabın gerekçesini anlamamış ve hatta yadırgamıştım, bile...

Taa ne zamana kadar?..

Çünkü 'Gel, Suriye'nin toprak bütünlüğünün korunması başta olmak üzere, iyi komşuluk ilişkileri çerçevesinde konuşalım' dediği zamana kadar... Evet, bütün bunlar, yaklaşmakta olan bir fırtınanın en az zararla atlatılması içinmiş...

Ve 28 Kasım ve 8 Aralık 2024 günleri arasında, üstelik de Ortadoğu bölgesindeki darbeler, ihtilaller geleneği içinde ve kan dökmemek açısından, emsaline az rastlanır bir tufan bütün dünyayı hayrete düşürerek gerçekleşiverdi...

Haa, o zaman anladım, Tayyip Bey'in, Beşşar Esed'e yaptığı ısrarlı çağrıların perde gerisini... O ise olumlu cevap vermiyordu...

Bunları niçin mi tekrar ediyorum...

*

Devlet Bahçeli Bey'in başlattığı çağrılar ve sonra bu çağrıların mâ'kes bulup, bir DEM Parti'nin 'Öcalan'la görüşmesi, sonra DEM Parti temsilcilerinin bütün partilerle görüşmeleri, sıradan bir hadise değil...

Müslüman coğrafyalarının kalbi mesabesinde olan bölgemizde, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra kurulan, en başta Amerikan emperyalizmi ve onun Doğu Akdeniz'deki yapışık kardeşi Siyonist İsrail olmak üzere, artık bugünkü emperyal emellere hizmet etmeye yetmiyor. O güç odakları, yeni bir Orta-Doğu şekillendirmek gerektiğini gizlemiyor da, on yıllardır...

Bu durumda yaklaşan, büyüyen tehlikenin muhtemel boyutlarını göz önüne aldıklarında Tayyip ve Devlet Bey'ler tıpkı Suriye'de yaklaştıklarını hissettikleri gelişmelerin rüzgarına iradesizce kapılmamak idraki içinde, ısrarlı çağrılarda bulunuyorlar ve birileri oyun kurmaya veya kurulan emperyalist oyunların bir oyuncağı olmaya kalkışırsa, buna seyirci kalmayacakları ve kadife eldivenle uzattıkları bu ellerin, zaafa verilmesi halinde, demirden yumruğun da indirileceğinin mesajları hatırlatılıyor...

Evet, bütün bunlar, Suriye'deki Beşşar Esed rejimine defalarca yapılan çağrıların karşılıksız kalması halinde, geleceğin neler getireceğinin hesabının iyi yapılması hatırlatmasıdır. Bugün emperyal odaklarca kurulacak oyunların bir kuklası olmak durumunda devreye girecek olanlar karşısında, Türkiye, kesin kararlı olacağının mesajını vermektedir. Umulur ki, bu durum, Türkiye'nin zaafı olarak algılanmaz.

Aksi halde, Müslüman halkların birbirine daha bir kaynaşmasının daha bir gerekli olduğu bu hassas süreçte, Müslüman halklarının birbirlerinin yakasına sarılmasını sağlayacak oyunları kurulmakta olduğunun ve buna müsaade edilmeyeceğinin ihtarıdır.

*

Trump'ın ‘Beyaz Hristiyan Milliyetçiliği' ve de, Putin'in ‘İlâhî Koruyucu' olarak kutsanması..
15 Ocak 2025 Çarşamba

Amerikan medyasında bugünlerde, 'Beyaz Hristiyan Milliyetçi Hareketi'nin oluşturduğu tehdit ve bunun önümüzdeki dört yıl içinde daha da tehlikeli hale gelebileceğini işleyen yazılar göze çarpıyor..

Ve bu hareketin takipçilerinin seçtiği Trump Beyaz Saray'a geri dönüyor.

Trump yönetiminde, Beyaz Hristiyan Milliyetçiler, federal hükümetin gücüne benzeri görülmemiş bir şekilde sahip olacaklar. Trump'ın Cumhuriyetçi Partisi Kongre'de birleşik kontrole sahip. Ve Hristiyan çıkarlarını destekleyen bir dizi kararda kilise ile devlet arasındaki çizgiyi zaten belirsizleştirmiş olan muhafazakâr bir süper çoğunluk, ABD Yüksek Mahkemesi'ni de kontrol ediyor.

Trump, kampanya konuşmalarında Amerika'da "Hristiyan karşıtı önyargıyı" ortadan kaldırmak için, geçen yılın başlarında Tennessee'de düzenlenen 'Ulusal Dinî Yayıncılar' toplantısında, "Eğer seçilirsem, daha önce hiç kullanmadığınız bir şekilde kullanacağım.. " demişti; sık sık, "Benim güzel Hristiyanlarım" hitabını tekrarlayarak..

*Peki bu harekete katılmayan Amerikalılar için önümüzdeki dört yıl boyunca hayat nasıl olabilir?

-(Bu soruya Hristiyan Milliyetçiliği konusunda otorite sayılan bir tarihçi Prof. şöyle cevap veriyor, -özetle-:)

Birçok kişiye göre, Amerikan halkını Hristiyan bir ulus ilan etmek zararsız görünebilir. Ancak Hristiyan milliyetçiliği, nihayetinde demokrasiyle bağdaşmaz.

*Peki, Trump'ın zaferi, Beyaz Hristiyan Milliyetçi Hareket'e ne kazandıracak?

-Beyaz Hristiyan Milliyetçi hareketini cesaretlendirecek ve güçlendirecektir. Muhtemelen, Beyaz Hristiyan milliyetçiliği kurumsallaştıracaktır..

Meselâ, LGBTQ yanlısı olarak algılanabilecek veya zararlı bir siyasî gündem içerebilecek herhangi bir kitap — bunlar hedef alınma olasılığı yüksek olan ve kesinlikle okul müfredat programlarından ve okul kütüphanelerinden kaldırılacaktır.

Ve bu bağlamda, aynı cinsler arasında evlilik hakkı, kürtaj hakkı veya daha geniş LGBTQ hakları yoktur. Bunlar, Anayasa tarafından garanti altına alınan haklara ilişkin anlayışları içinde mevcut değildir. Anayasayı Tanrı'nın yasası ışığında yorumlamak gerekir..

*Bazı Hıristiyan Milliyetçiler neden Eğitim Bakanlığı'na düşmanca davranıyor?

-Hristiyan sağında Eğitim Bakanlığı'na karşı muhalefetin onlarca yıl öncesine dayanan uzun bir geçmişi var. Okullar çocukların birincil eğitim yeri olarak görülüyor ve bu muhafazakâr Hristiyan ideolojisinde ebeveynlerin çocuklarının değerlerini ve ideallerini şekillendirme haklarına çok güçlü bir vurgu var.

*Trump'ın zaferi, Beyaz Hristiyan milliyetçi hareket çevrelerinde daha da fazla saygı görmesine mi yol açtı?

-Kesinlikle.. Trump'ın zaferinin, Trump'ı açıklamak ve desteklemek için 2016'dan beri kullandıkları çerçeveyle uyumlu ilâhî bir yetkiyi gösterdiği fikri yaygın. O, bir şekilde zorlu, tarihi politik an için Tanrı'nın seçtiği lider.

Onun İlahî rolüne dair his, suikast girişimi ve bazılarına mucizevî görünen hayatta kalmasıyla kesinlikle azalmadı. Trump buna yaslandı ve Tanrı'nın onu kurtardığını söyledi.

*Hristiyan milliyetçiliği ve militan patriyarka'nın el-ele gittiğini söylüyorsunuz..

-Hristiyan milliyetçiliği, Amerika'nın belirgin bir şekilde Hristiyan bir ulus olduğu fikridir. Bu fikrin içinde, Hristiyan Amerika'yı yeniden kurmak gerektiği fikri de var. Bu da, geleneksel aileyi, ataerkil aile yapısını ayrıcalıklı kılmayı gerektiriyor... Tanrı'nın insan refahını erkek hakimiyetine dayalı ve ona itaatkâr ev hanımı olan bir eşe sahip olmak olduğuna inanıyorlar. Buna benzemeyen herhangi bir aile yapısı, toplumu zayıflatan bir şey olarak görülüyor.

Hıristiyan Milliyetçisi, inancı, aileyi ve ulusu savunmak için güçlü Tanrısal adamlara ihtiyacımız olduğuna dair söylemleri esas alır.

*Bu tanımlama göz önüne alındığında, Beyaz Hristiyan Milliyetçiler'in Kamala Harris'i desteklemesi ihtimali var mıydı?

-Hayır. Hiçbir Beyaz Hristiyan Milliyetçisi Kamala Harris'e oy vermezdi..

Hristiyan Milliyetçiliği bu, biz-onlar zihniyeti üzerinde gelişir. Bu militanlık her zaman bir düşmana ihtiyaç duymakla bağlantılıdır. Ve günümüz Hristiyan milliyetçiliğinde düşmanlar içseldir. Tarihî olarak Hristiyan Amerika'nın iç düşmanları laik hümanistler, feministler.

*Peki Hristiyan milliyetçiliğine katılmayan Beyaz Hristiyan evangelistler nereye gidiyorlar?

-Bu Hristiyan Milliyetçi gündemine katılmak için çok fazla baskı var. Açıkça desteklenmesi gerekmiyor, ancak itiraz etmemek için muazzam bir baskı var. Donald Trump'ı ve gündemini desteklemek zorunda değilsiniz - sadece buna karşı konuşamazsınız, böylece işinizi koruyabilirsiniz.

*Peki bu hareket her istediğini elde ederse, bu ülke ne hale gelecek?

-Anlamlı bir dini özgürlük olmayacak. Esasen gerçek Amerikalılar - buna inananlar veya inanıyormuş gibi yapanlar - ve sonra geri kalan Amerikalılar arasında iki katmanlı bir toplum olacak. Eğer inançsız biriyseniz veya Müslümansanız veya gerçek bir Hristiyan olmadığı düşünülen biriyseniz, bir yeriniz olacak, ancak bir sesiniz olmayacak. Yasalara, genel olarak İncil yasasının çerçevesine sahip olacağız.

Çünkü, gerçek özgürlük Tanrı'nın yasasına boyun eğmekten gelir görüşü hâkimdir..

*Kıyamet senaryolarına oynadığınızı söyleyen insanlara ne diyorsunuz?

-Bu konuda yanılmış olmayı çok isterdim. Bunları söylememin sebebi, onların (bu hareketin içinde) söylediklerini dinliyor ve yıllardır yazdıklarını okuyor oluşum..

*Beyaz Hristiyan Milliyetçiler'in bir gün Trump'la yaptıkları bu ittifaktan pişman olacaklarını düşünüyor musunuz?

-Hayır. Çünkü en çok istedikleri şey, amaçlarına ulaşma gücü.

*

Ve, Ortodoks Noel'i vesilesiyle, yeni bir Putin mi?..

Putin'le de ilgili bir çok yorum da yayınlandı, Amerikan medyasında..

*

Rusya lideri Vladimir Putin'in, kamuoyunda, 'kült' olmasını, kişiliğinin yarı-kutsanmış bir duruma getirilmesini istemediğini ısrarla belirttiği biliniyor. Ama, sanki o hassasiyetini terk etmiş gibi..

Çünkü, Rusya Kilisesi başpatriğinin, askerlerden, taktıkları haçların zincirlerine 'Putin'in isminin baş harflerinin kazınması" isteğine sessiz kalmış.. Esasen, Putin de "Artık daha az şaka yapıyorum ve neredeyse gülmeyi bıraktım." demiş, son basın toplantısında..

Putin, Moskova'daki Saint George Kilisesi'nde Ortodoks Noel'i ayinine katıldığında da, Patrik Kirill'e birlikte filme alınırken, Patrik Kirill, konuşmasında, "İşte Haç'lar ve diğer göğüs ikonları, Rus devletimizin kurucusu, elinde kılıçla anavatanımızı savunan ve şimdi de Rus topraklarının bir araya gelmesinin bir sembolü olan kutsal havarilere eşit Büyük Dük Vladimir.. O, aynı zamanda sizin semavî koruyucunuzdur" der.. Halbuki, Putin, başkanlık kampanyası seçimleri sırasında bile reklam panolarında, 'kutsal bir statüye sahipmiş gibi' algılanmaması için, yüz fotoğraflarının tek başına kullanılmasına bile izin vermezdi..

*

Rus milliyetçileri ve ideologları ise, yıllardır, 'Putin kültü'nü savunuyor ve "Putin varsa, Rusya vardır; Putin yoksa Rusya da yoktur." diyorlar.

Halbuki, Putin, Rusların kendisini yeni bir Çar ilan etme çabalarını reddederek, 2020'de "Bu doğru değil, başka birine Çar denebilir; çalışıyorum, hüküm sürmüyorum" demişti.

Uzun zamandır Kremlin gözlemcisi olan Olga Bychkova, "Hem Putin, hem de Trump birbirine çok benziyor. Belirsiz fikirlerini popüler noktalara dönüştürüyorlar..." diyor.

*

Bu özetlemelerden sonra sizler ne dersiniz, muhterem okuyucular?

.Dayatma Savaş' ve ‘Dayatma Barış..' arasında bir fark yoktur
17 Ocak 2025 Cuma

Evet, 'dayatma bir savaş' ile 'dayatma bir barış' arasında bir fark yoktur. Çünkü her iki durum da 'dayatılan taraf'ın istemediği, iradesi dışında kabulleri gerektirir.

'Dayatma bir savaş', yani, henüz fiilî bir savaş durumunun yaşanmadığı hasım / düşman tarafı, istek ve iradesi dışında kabul etmek zorunda olduğu savaşa sürüklemek zorbalığı.. Çünkü, dayatan taraf için, her şeyin kendisi açısından en müsait olduğu bir durum ortaya çıkmış olduğu kanaati vardır.

'Dayatma bir barış'ta ise, fiilen düşmanla devam etmekte olan bir savaşın kendi aleyhine sonuçlanacağı gibi bir kanaatin belirdiği bir durumda, çeşitli iç veya dış etkenleri harekete geçirerek, düşmanı savaştan el çekmeye, barış yapmaya sürüklemek kurnazlığıdır..

Saldırgan ve emperyalist odakların son barış çabalarına da bu çerçeve içinden bakılabilir.

*

Yahudilerin, -hatta henüz Hristiyanlık da yokken-, Babil Kralı Nabukednezzar tarafından Babilonya'dan çıkarılıp, dünyanın çeşitli yerlerine tehcir edilmeleri, zorla göç ettirilmeleri sonunda başlayan acıklı maceraları, 'vatansız, yersiz- yurtsuz, ordusuz, savunmasız' kalmaları ve Hristiyanlarla aralarında olan derin nefret ve boğuşmalar asırlarca sürmüştür. Çünkü, Roma İmparatorluğu'nun Filistin'deki Valisi Platos'un, istemediği halde, -Yahudilerin ağır baskı uygulamaları yüzünden- 'Hz. İsâ'yı çarmıha gerdirerek idam ettirdiği' şeklindeki Hristiyan iddialarının iki bin yılı aşkın bir zaman dilimi boyunca devamlı işlenmesi, Hristiyanlık kültürünü derinden etkilemiş ve Yahudiler asırlarca hep 'mel'ûn / lânetli' olarak görülmüşler ve bütün Hristiyan toplumlarının ve mezheplerinin deriiin nefreti asırlardan asırlara, nesillerden nesillere hep Yahudilerin üzerine boca edilmiştir. Bu derin nefret, bugün bile Hristiyanlık kültüründen intikal eden duygularla devam etmekte olup, her türlü sosyal felaketler ve kötülüklerin, salgın hastalıkların sebebi olarak 'lanetli Yahudiler' suçlanır.

*

İngiliz yazarı Shakespeare'in 450 sene öncelerde yazdığı ve son asırda filme alınıp -ki, Türkçe seslendirilmiş versiyonu da vardır- 'Venedik Taciri' isimli eseri okunacak veya filmi izlenecek olsa, Hristiyan kültüründeki Yahudi düşmanlığının boyutları daha iyi anlaşılır. Yani, sadece Adolf Hitler ve Nazi'ler değildir Yahudileri fesadın asıl kaynağı olarak suçlayan..

Keza, 19. Yüzyıl Rus yazarlarından -başta Gogol olmak üzere- pek çoğunun eserlerinde bu düşmanlık çok canlı olarak anlatılmıştır. Esasen bütün Hristiyan toplumlarında, Yahudilerin yaşadığı şehirlerdeki mahalleler 'Getto' denilen ve 'iç kale' benzeri ve etrafları çevrili, demir kapılarla kapalı mekânlar, hâlâ da vardır.

Miladi -20. Yüzyılın önde gelen psikiyatri bilginlerinden Sigmund Freud'un 1880'lerdeki çocukluk yıllarını anlattığı sahne ilginçtir: 13-14 yaşlarında, Prag -veya Viyana-'da babasıyla birlikte yaya yolda giderken, -Yahudi olanların bilinmesi için taşıdıkları sarı bir takım işaretlerle bilindiklerinden- diğer yayaların, 'Pis Yahudiler, ne diye bizim yolumuzdan gidiyorsunuz?' diye hakarete uğramaları üzerine, yan taraftaki at arabası yoluna indiklerini ve orada yanlarından geçen bir arabacının biraz ilerde durup, arabasından inerek babasına, 'Pis, uğursuz Yahudi, niye yaya yoldan gitmiyorsun da, benim yolumdan gidiyorsun?' diye birkaç sille vurduğunu ve babasının hiçbir karşılık veremediğini ve o zamana kadar gözünde bir kahraman olarak gördüğü babasının bir anda gözünde küçülüp gittiğini belirterek, 'Bu acıyı ömrüm boyunca hiç unutmadım..' der.

Tabiatıyla, hem Hz. İsâ'nın çarmığa gerildiği iddiası, İslam inancı açısından geçersizdir ve hem de Yahudilerin, sırf inançlarından dolayı böylesine ağır baskı ve zulümler görmesinin İslam ve Müslümanlarla bir ilgisi yoktur ve onlara da mazlum bir halk gözüyle bakılmıştır..

*

Evet, Yahudiler asırlarca acılar içinde gözyaşı ve feryatlarla yoğrulmuş bir halktırlar. Ama, onların, bu acılarının intikamını, kendilerine hep kol-kanat germiş olan Müslümanlardan almak istercesine, mazlum Müslüman halklara ödetmeye çalışmalarını anlamak mümkün değildir.

Yahudiler de zaman zaman yerkürede 'vatan' diyebilecekleri bir toprak parçasına sahip olmak istemişlerdir elbette.. Ama, kendilerine 'Bizim' diyebilecekleri bir yurt ararken, başlangıçta daha iddiasız talepleri söz konusuydu.. Kimileri Güney Amerika'daki Patagonya'dan; kimileri, Afrika'nın ortasındaki Uganda ya da güney batısındaki Namibya gibi gayrimeskun (büyük halk kitlelerinin yaşamadığı, ) boş denilebilecek bölgelerin Yahudilere tahsis edilebileceğini ve hatta, Yahudiler için kutsal olan merkezlere, ziyaret mekânlarına yakın olması hasebiyle Kıbrıs adasının bile olabileceğini bile düşünüyorlar ve amma, bu adanın geniş kitlelerce meskun olduğundan o mekânın tercihe şayan olmadığını düşünebiliyorlardı.. Emperyalist güçler ise onları Müslüman coğrafyalarının kalbi mesabesindeki Filistin ve çevresine yerleştirmeyi, o coğrafyaya bir zehirli hançer saplamayı hayal ediyorlardı.

Ama, 1900'lerin başında Sultan 2. Abdülhamid'den, 'Filistin'de kendilerine sadece Yahudilerin yaşayabileceği küçük bir kasabanın tahsis edilmesini' de isterken bile, büyük hayaller peşinde gözükmüyorlardı. Ama Osmanlı'nın, Birinci Dünya Savaşı'nda yenilmesinden sonra; İngiliz emperyalizmi, dönemin İngiltere Hariciye Nâzırı Balfourt'un imzasını taşıyan bir beyanname ile Yahudileri İngiliz işgalindeki Filistin'e gitmeye davet ediyor ve 'başkalarının toprağını başkalarına' peşkeş çekiyor ve o Yahudileri de oraya en gelişmiş silahlarla gönderiyordu. Ve Yahudiler, kendilerine asırlarca zulmetmiş olan Hristiyanların yardımıyla mazlum ve devletsiz kalmış Müslümanlara silah çekmişler ve nihayet 2. Dünya Savaşı'ndan sonra da, Filistin Müslümanlarının topraklarında, haydut Yahudi teröristlerinden oluşan gruplara 'İsrail' adında bir devlet kurdurmuşlardı..

O zamandan beri, işbu Siyonist haydutlar çetesi İsrail rejimi, silahsız- savunmasız Müslüman halkları Filistin'den kovmak için, arkalarında emperyalist güçlerin desteğiyle, ya 'dayatma savaş'lar yapmaktalar; ya da, başları derde girince, 1979'daki 'Camp David Antlaşması' gibi 'dayatma barış'larla zaman kazanmaya çalışmaktalar.

Unutmayalım ki, son Gazze Soykırımı'nda da, emsalsiz bir teknolojik barbarlık sergiledikleri halde, Müslüman Filistin halkına karşı zafer kazanamayacaklarını anlayınca, 15 aylık o barbarlık saldırılarından sonra şimdi, yeni 'dayatma barış'lardan medet ummaktalar..

Ama asıl unutulmaması gereken ise, Amerikan Başkanı Biden'ın, 'Eğer burada İsrail adında bir devlet kurulmamış olsaydı bile, biz Batı dünyası olarak burada böyle bir devleti yine kurardık' sözünde saklı olan, emperyalist dünyanın Müslüman dünyasıyla tarihî hesaplaşmasıdır ve bu hesaplaşmayı, asırlarca zulmettikleri Yahudilere, şimdi 'kiralık katil' olarak yaptırmak istemektedirler.

*

Su başlarını ‘Hizb-üş'şeytan' taifesi tutmuş' diye çaresiz miyiz?
19 Ocak 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bu sütunda bir Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selamlayarak başlıyoruz.

*Almanya'dan Salih Demir kardeşimiz 'Avrupa, İslam ve Türkiye' isimli bir kitabın 33. sahifesinden ilginç bir bölümü aktarmış.. -Özetle- deniliyor ki: 'Bugün Avrupa'da çoğulculuktan göç politikalarına, eğitimden AB'nin dış politikasına kadar hiçbir konuya 'İslam' olgusundan bağımsız ele almak mümkün değil.. Kanadalı filozof ve siyaset bilimci Charles Taylor, 2007 tarihli bir yazısında bu noktaya dikkat çeker ve Avrupa'daki çok kültürlülük ve çoğulculuk tartışmasının sınırlarının İslam ile çizildiğini söyler. Taylor'a göre, İslam söz konusu olduğunda Avrupa'daki çoğulculuk söylemi bir anda savunmaya geçer ve güvenlikçi bir çizgiye geriler. Avrupa'nın aynı anda hem Hristiyan, hem de seküler olduğunu hatırlaması için de bir 'öteki' olarak İslam'a ihtiyacı vardır. Avrupa, İslam'ı 'dinî öteki' olarak kodlarken, seküler Avrupa, Müslümanlığı kültürel ve 'siyasî öteki' olarak konumlandırır.

Bu yüzden, ne de dinî, ne de seküler çoğulculuk tartışmalarında Avrupa ve Amerika'da yaşayan Müslüman topluluklar kendilerine bir yer bulamaz. Ne yaparsan yap, eğer Müslüman, (Arap, Türk Arnavut, Pakistanlı, siyahî , zengin, fakir, kentli, köylü, eğitimli, eğitimiz fark etmez) çizgi senin bulunduğun yerden çizilir ve sen hep dairenin dışında kalırsın.'

--Evet, bu satırlarda anlatılanlar abartılı olmak ne kelime, bir de bazı çevreleri fazla rahatsız etmemesi için, kibarca ve hafifletilerek söylenmiş acı gerçeklerdir.. Hatırlayalım ki, düşünce ve ifade özgürlüğünü, özgürlüğün en temel tariflerinden sayan Fransa, merhûm Roger Garaudy (Roje Garodi)'nin, Siyonist Yahudiliği biraz sert bir ifadeler kullandığı zaman, o yayınları, hemen, nasıl yasakladılar idi!!

*

Bunun son bir örneğini TBMM İdare Âmiri İstanbul AK Parti m.vekili Hasan Turan'ın 16 Ocak 2025 günü Meclis'te yaptığı basın açıklamasını, 'You Tube' kanalına da yüklemesi üzerine, You Tube'ın merkezi olan META, 'şiddete başvuran suç örgütleri'yle ilgili politikaları'na aykırı olduğu için, Hasan Bey'in iletişim ve erişim kanallarını, -sırf, Siyonist İsrail rejiminin teröründen söz ettiği, bu rejimi 'terör devleti' olarak nitelediği için- nasıl, hemen kapatıldığında da görmedik mi? Tabii, bu konuya derhal müdahale etmesi ve kamuoyuna bilgi vermesi açısından Ulaştırma Bakanı Abdulkadir Uraloğlu'na, büyük sorumluluk vazifeler düşmektedir.. Çünkü, Hasan Turan'ın sözleri İsrail ve Amerika'yı, emperyalist dünyayı ve dünyadaki bütün Siyonist odakları rahatsız edebilir, ama, Türkiye'de çalışma izni alan META / YouTube ve benzeri uluslararası kuruluşlar, Türkiye'deki anayasa ve kanunların üstünde mi faaliyet gösterirler?

Evet, 'Hizb'üş'şeytan' taifesinin dünya çapındaki organize oluşuna karşı, Dünya Müslümanlarının da yekvücud olmaktan başka çareleri var mıdır, bilen varsa, haber versin..

*Türkiye Organ Nakli Vakfı Başkanı Dr. Eyyub Kahveci kardeşimiz de, bizi faaliyetlerinden haberdar etmek bâbında, Afrika ülkelerinden Nijer ve Cibuti'de organ nakli programlarını düzenlemek için, her iki ülkeye heyet halinde yaptıkları ziyaretleri aktarıp, her iki ülkenin sağlık bakanlıklarıyla İşbirliği Protokolü imzaladıklarını ve ayrıca her iki ülkenin Başbakanlarınca kabul edildiklerini yansıtan fotoğrafları da göndermiş. Türkiye Organ Nakli Vakfı'nın hayırlı çalışmalarını sadece Müslüman coğrafyalarında değil, diğer fakir halkların yaşadığı coğrafyalardaki çalışmalarını ilgiyle ve iftihar ederek izlediğimi belirtmeliyim..

*Cemâl Aydın bey kardeşimiz de, M. Âkif Ersoy'un HT kanalında sunduğu bir tv. programındaki hassasiyetine teşekkür ediyor.. Çünkü, o programda Ü. Ö. isimli utanmaz, ırkçı, faşist bir siyasetçi kişi, 'kocası ölmüş Afganistanlı bir kadının, Türkiye'ye gelip ikamet izni alması ve sokakta bir şeyler satarak, çocuklarına ekmek parası kazanmaya çalışması'nı, onu azarlarcasına, muaheze ederek, sorgulamaya çalışması görülüyordu.. Evet, bu gibi zorba ruhlu, mütegallibe bozuntusu kişilerin suratına tükürmek gerek.

*Washington'dan Ahmed Bağcı isimli diyor ki: 'Ben, uluslararası ilişkiler sahasında tahsil yaptığım için, şimdi biraz da Amerikan dış siyaseti üzerinde araştırmalar yapmakla meşgulüm.. 1977-1981 arası Amerika'nın eski başkanlarından Jimmy Carter'ın 100 yaşında ölmesi üzerine, bu konuda en derli-toplu bilgileri sizin yazınızda okudum, memnun oldum.. Ancak bir noktayı unutmuşsunuz veya bilginiz dışında kalmış bir konuydu..

Anlatayım: Carter, özellikle son 20 yılında, kendini dine verdi ve her pazar günü kilisede, elinde İncil, halkı İncil'e göre aydınlatmaya çalışıyordu. Ve Carter'ı dinlemek için, erken saatlerde Kilise doluyordu ve ilgiyle dinleniyordu.. 1-2 dersine ben de katıldım ve doğrusu, kardinallerin, papazların verdiği izahlardan daha doyurucu idi.. Kur'an'da zikredilen Ehl-i Kitab tariflerine o da dahil olmuş mudur, bilmiyorum.. '

-- Washington'dan yazan Ahmed kardeşimize teşekkürler..

*Yine Amerika'dan, Boston'dan Süleyman Akdağlı isimli okuyucumuz da, diyor ki: 'Bir aydan fazla zamandır, ticarî temalarda bulunmak üzere buralardayım. Ben burada iken, Suriye'de meydana gelen ve hemen herkesi hayrete düşüren bir süratle Hâfız ve Beşşar Hanedanı'nı ve Türkiye'deki laik cenahın öncüsü olduğu dünya görüşünün Suriye versiyonu olan Baas Partisi diktatörlüğünün 10-12 günde yıkılıvermesi çoğu yorumcuları, hazırlıksız yakaladı.. Bu bakımdan yorumlarınızı merak ediyor ve sizi burada daha fazla okumak ihtiyacını duyuyorum.. Burada özellikle İranlı arkadaşlarla da karşılaşıyorum ve onlar İran'ın Suriye'de büyük bir yenilgi aldıklarını söylüyorlar ve Suriye devletinin Ortadoğu bölgesindeki tek müttefiki olan bir rejimi yitirmiş olmanın rahatsızlığını yaşıyorlar.. Sizin yorumlarınızdan da yaklaşık aynı kanaatleri taşıdığınız anlıyorum.. Bu arada, bazı İranlıların, Hâfız ve Beşşar Esed Hanedanı liderliğindeki Suriye rejiminin dayandığı yüzde 15'lik bir halk tabanının Nusayrî , Dürzî ve Aleviyyûn denilen grupların, Hz. Ali'ye ulûhiyet/ ilâhlık nispet ettiklerinden dolayı İslam-dışı bir grup olarak nitelendiğini iz yazınca bunu buradaki İranlı arkadaşlara gösterdim, o makaleyi İran medyasından, onlar da hayretler içinde okuduklarını belirttiler.. Biz on yıllardır haberiz bırakılmışız..' dediler.. Kızgınlıkları da bundan ve durumu tam olarak izah edememekten..

Materyalist bir dünyanın, gücünü ‘hak' gibi göstermesi…
20 Ocak 2025 Pazartesi

-'Might make right/ Güç haklı gösterir...-

Bugün Amerikan emperyalizmin 'amiral gemisi' durumunda olan Hükümet'in 'kaptan köşkü'ne, 4 yıl aradan sonra Trump yeniden oturuyor.

Bizdeki resmî ve gayri-resmî yayın organlarında, bir takım yorumcular 'Trump güzellemesi' yapmakta neredeyse yarışa geçtiler. Netenyahu'ya baskı yapabileceğine dair hayalleri gerçek olacakmış gibi...

Çünkü HAMAS'la Siyonist İsrail rejimi arasında 'rehine takası' konusunda yapılan anlaşmayı iktidardaki son demlerinde Joseph Biden, 'Ben sağladım' derken; Trump 'Hayır... Benim gelişim sağladı bunu...' diye güç gösterisinde bulunuyor.

Bunu yaparken, bazı yorumcular geçen hafta, Trump'ın Netenyahu'ya ağır hakaretler ettiğini de hatırlatıyorlardı.

Evet, 9 Ocak günü, ABD'li ekonomist Prof. Jeffrey Sachs, Trump'ın paylaştığı bir videoda, Netanyahu'yu, 'ABD dış politikasını manipüle etmekle ve Ortadoğu'da "bitmeyen savaşlar" düzenlemekle suçlayarak, "Netanyahu bugün bile bizi İran'la savaşa sürüklemeye çalışıyor. O, bizi bitmeyen savaşlara sürüklediği için derin karanlık bir 'O... çocuğu..." ifadesini kullandığını belirtiyordu. "Wall Street Apes" isimli haber hesabından yapılan bu paylaşımın, Trump tarafından niye yeniden yayınlandığı ise belirsizliğini koruyor.

Halbuki, 18 Ocak akşamı Trump, yaptığı açıklamada, 'Netenyahu'yla telefonla görüştüğünü ve -Başkanlığına başlamasına ramak kalmışken, o en son andan önce- NBC News kanalında telefonla katıldığı bir programda, ona, "Sadece yapman gerekeni yapmaya devam et. Bu işin (Gazze'deki savaşın) bitmesi gerekiyor. Biz bunun bitmesini istiyoruz, ama yapılması gereken her neyse onu yapmaya da devam edin." dediğini net olarak ifade ediyordu ve bu arada, muhatabı zâhiren gizli şekilde, 'Bize saygı duymazlarsa kıyamet kopar! Kullandığım birincil kelime saygıdır. Amerika Birleşik Devletleri saygı görmeli. Eğer bize saygı duyarlarsa, bu ateş-kes süreci devam eder. Eğer saygı duymazlarsa kıyamet kopar!" diyordu. Burada 'aba altından sopa gösterilen' herhalde, Siyonist İsrail rejimi değildi.

Kaldı ki, Trump gibi damadının bir Yahudi olması'nı gururla belirten ve dahası, vergi kaçakçılığıyla suçlanan ve 2020'de Başkanlığı'nın son demlerinde affettiği dünürü, /damadının babası Charles Kushner'i, şimdiden ABD'nin Fransa büyükelçisi olarak belirlemesi ve bütün bunların, onun Siyonist ideallerle ne kadar içli-dışlı olduğunu göstermeye yeterken; onun Netenyahu'ya ve emsali liderlere ve İsrail'e baskılar yapacağını hayal etmek en hafif tabiriyle safdillik olur. Kaldı ki, biz, 'İsrail diye bir devlet yok, Amerikan emperyalizminin Doğu Akdeniz'deki uzantısı olduğu'nu belirtiyoruz ısrarla...

*

Kaldı ki, Trump'ın, bütün bu birbiriyle ilgisiz söz veya davranışlarıyla Amerikan toplumunda bir 'aptallaştırma' operasyonunu gerçekleştirdiğine dair yazılar da yazıldı.

Nitekim 5 Ocak 2025 günü, USA TODAY isimli yayın organında yayınlanan bir yazıda, bu konuda, -özetle-:

*Trump, aptalları - ciddiye alınan insanlara dönüştürdü ve yeni yılın ilk gününde New Orleans'ta, halkın üzerine bir kamyonun sürülmesiyle 15 kişinin öldüğü ve 200 kişinin yaralandığı terör saldırısının ardından Trump, saldırıda öldürülen saldırgan -'Amerikan ordusunda eski bir subay olan ABD vatandaşı olduğu halde, göç ve göçmenler aleyhinde nutuk attı. Bu aptalcaydı ve aptallığı kabul edilebilir hale getirdi. Aptallık zekâyla ilgili değildir, cehaleti seçmekle ilgilidir.

*Daha fazla ayrıntıya girmeden önce, "aptallık" derken neyi kastettiğimizi açıklığa kavuşturmak için belirtelim ki, Trump'ın etrafına topladığı insanların çoğu, eğitimli ama aptal insanlar!' deniliyordu.

*

Evet, Trump, ne yapacağı belli olmayan ve müthiş bir 'gücetapar' kişi... Daha şimdiden, Kanada, Grönland, Panama ve Meksika gibi coğrafyaların aslında ABD'ye ait olması gerektiğini patavatsızca söyleyebiliyor; gücünün yettiğine inandığı her meselede haklı olacağının; yani, hak ve haklılık kavramının aslî ölçüsünü sergiliyor. İngilizcedeki meşhur deyimle, 'Might makes right/ Güç haklı gösterir!'

Evet, materyalist dünyanın ölçülerine göre hareket ederseniz, bu böyledir.

Biz Müslümanlar, hak kavramını gücümüze göre belirlemeyiz. Hak mefhumumuzun temel ölçülerini Kur'an-ı Kerim ve Nebevî Sünnet belirler ve bu ölçülere göre hakkımız olmayanı da asla isteyemeyiz, çok güçlü olsak bile...

Ama elbette böyle bir dönemde, bizim değerlerimize savaş açanların seviyesinde en azından onlar kadar güçlü olmakla sorumluyuz. Aksi halde, güçsüz bir haklılık, hak kavramını batıl durumunda göstermeye vesile olur ve batıl ve zâlim olanlar da sahip oldukları güçleri 'hak' mertebesine yükseltirler.

Materyalist ve gücetapar olanlarla, biz Müslümanlar arasındaki temel farklılıklardan birisi de budur.

*

'Tadını çıkarmak'la, ‘tadını kaçırmak' arasında bir Trump..
24 Ocak 2025 Cuma

Amerikan emperyalizminin yeni patronu Trump, işe hızlı başladı. Gelir gelmez imzaladığı 100'den fazla kararname ile ve fiilen, 'Kanun da benim, Devlet de!.' diyor ve demokrasiden söz edenlere de, 'Demokrasi, işte bu!.' diyor. Haksız da sayılmaz..

Çünkü, o dünyanın insanları, 'Demokrasi, yani, bir ülkedeki seçmenlerin yarıdan fazlasının, belirli bir süre içinde kendilerini doğru ve haklı yolda zannetmeleridir..' şeklinde tarif ederler ve 'değişken olmayan' hiçbir ilke ve kuralı kabul etmezler.

Evet, Trump da şimdi, Amerikan halkının kendisini seçmekle doğru ve haklı bir karar verdiklerine inanıyor ve 2029'a kadar ülkeyi yönetme yetkisi bende..' diyor.. Amerikan Anayasası da buna müsait.. Öyle, 'Değişmez veya değiştirilmesi teklif dahi edilemeyecek ilkeler-milkeler' filan yok..

*

Biden, giderayak, vergi kaçaklığı ve sair mali yolsuzluklara karıştığı iddiasıyla mahkûm olan oğlu, kızı ve dünürlerinin cezalarını da affetti, bazı idam mahkûmlarının cezalarını da 'müebbet'/ ömür boyu hapse çevirdi.. Trump, Biden'ın son anda imzaladığı bazı kararnamelerini geri çekeceğini de açıkladı, ama, henüz o yönde bir adım atmadı..

Ve Trump, iş başı yapar yapmaz, 6 Ocak 2021 tarihinde, Washington'da, Amerikan Kongre binası olan Capitol'e baskın yapan binlerce taraftarlarından mahkûm olan 1500 kadar suçluyu, hemen affetti..

*

Esasen, selefi Biden da, halefi Trump'ın oturacağı başkanlık masasının çekmecesine, - âdet olduğu üzere- (Trump'ın 47. Başkan olduğunu telmihen) '47. Numara'ya..' diyerek, bir mektup bırakıp, bazı tavsiyelerde bulunmuş ve 'Başkanlığın tadını çıkarmaya bak!..' gibi cümle de yazmış..

Ama, Trump, daha şimdiden, Başkanlığının 'tadını çıkarma'nın ötesinde, dünyanın 'tadını kaçırma'ya da kararlı bir 'demokrat diktatör' havasında yol alacağının işaretlerini veriyor..

'Herkes Amerika'ya saygı gösterecek!.' diyor; dayatma yöntemi ile sevgi ve saygı sağlanabileceğini sanıyor.. (Hatırlıyor muyuz, 2007 yılında Türkiye'de Abdullah Gül'ün Cumhurbaşkanı adayı olarak gösterilmesi sırasında, bir MGK toplantısında, org. rütbesinde birisi, diğerleri adına da, 'Çankaya mukaddes bir makamdır, oraya çıkacak olan, hanımının başını açacakkk!!' diye, -şimdi Trump'ın yaptığı gibi, kesin bir dayatma edası ile- konuşmuş ve Tayyip Bey'den gerekli cevabı alınca da bir daha kendisine gelememişti.. Şimdi bu gibi 100 yıllık geçmişi olan dayatmalar ne çabuk unutuldu, değil mi? Hele bazılarına, bu gün ulaşılan merhaleler kolayca elde edilmiş gibi geliyor..)

Şimdi, Trump da, 'Herkes Amerika'ya saygı gösterecekkk!! diyor.. 'Gücetapar'ın ortak özelliği, bu.. Zavallı sanıyor ki, emredince, kalplere hükmedebilecek.. Evet, zorbalık yoluyla birçok şeyleri yaptırabilirler belki; ama, kalp ve beyinlere zorla hükmedilemeyeceğini nasıl öğrensinler..

Trump ve benzerlerinin, yürekten, içten gelmeyen sevgi ve saygı ile anılmanın sonunun ne olduğunu- olacağını anlasaydılar, Mısır'daki piramitlerde, mumyalı cesetleriyle binlerce yıldır yatan firavunlar, veya son yüzyıldır da başka yerlerdeki mumyalanmış olarak yatan Stalin ve benzerlerinin ve ebediyete intikal etmek hayaliyle anıt-mezar'larında mumyalattıkları cesetlerinin veya diktirdikleri binlerce heykellerinin, ezilen halklar tarafından, fırsat bulur-bulmaz nasıl yok edildiklerini, devrildiklerini görüp ders almaları arzu edilir.. Ama, o idrak seviyesine gelmek, 'gücetapar'lar için muhale yakındır..

İşte bunun içindir ki, Mehmet Akif merhum, Mısır'da firavun mezarlarına ve dağ yamaçlarına kadar işlenmiş fresk ve heykellerine bakarak, 'Evet, bütün beşerin hakkıdır beka emeli / Amma, bunu ne leşten, ne de taştan beklemeli..' demişti..

*

Evet, Mister Trump, içinde yaşattığı 'Dünyanın en büyük emlak kralı' şeklindeki eski sıfatına uygun olarak, Amerika'ya yeni topraklar katmanın heyecanı ile işe başlamış bulunuyor ve onun Kanada, Panama, Meksika, Grönland derken, nerede duracağı kestirilemiyor. Dahası, 'Gulf of Mexico / (Meksika Körfezi)' yerine, teklif ettiği, 'Guld of America' lafını hemen resmi yazışmalarda da başlatmış bile.. Ancak, 'Göç yollarını kapatacağız!' diyen ve bu konudaki sert tedbirleri hemen almaya başlayan Trump, Amerikan kıtasındaki 'Kızıl Derililer', 'İnkalar, 'Mayalar ve 'Aztekler' gibi, 500 yıl öncesine kadar, bugün Amerika diye anılan Kuzey ve Güney'deki toprakların aslî sahipleri olan on milyonlarca yerli dışındaki diğer bütün insanların da göçmen olduğunu ve kendi atalarının da, 300 yıl öncelerde Almanya'dan gelen 'beyaz göçmen'lerin neslinden olduğunu ve göçmen olarak geldikleri topraklara geri dönmesi gerektiğini düşünemiyor.. O, bugün, 'Amerika'yı daha büyük yapmak' sevdasıyla 'Beyaz Hristiyan Milliyetçiliği' diye bir akımın bayraktarlığını yapmaktadır. Ki, Fransız filozoflarından Voltaire (Volter) 250 yıl öncelerde, 1500'lerden sonra Avrupa'dan Amerika'ya giden 'beyaz'ların yerlilerden on milyonlarca insanı yok ettiklerini yazmıştı.

*

Evvelki gün, Avrupa Parlamentosu'nda Danimarka temsilcisi Anders Vistisen bir konuşma yapıp, 'Mister Trump, Grönland, 800 yıldır Danimarka Krallığı'nın toprağıdır..' dedikten sonra Trump'a bir de sunturlu bir hakaret ifadesi kullanınca, AP Başkanı, -Trump'ın şerrinden korkmuş olmalı ki-, hemen, 'Hayır, hayır.. Bu hakaret sözü bu Parlamento'da söylenmemeliydi. Bunu kabul etmiyoruz.' demek zorunda kaldı..

*

Amerika'yı büyük yapmak isteyen Trump, ABD'de Temsilciler Meclisi üyesi olan Elise Stefanik'i ABD'nin BM Baştemsilciliği'ne getirmiş bulunuyor. Bu hanımefendi, Amerikan üniversitelerinde Siyonist İsrail rejiminin Gazze'deki barbarlık ve soykırım cinayetlerine karşı on binler halinde protesto gösterileri yapan üniversite öğrencilerini 'anti-semit/Yahudi düşmanı' olmakla suçlayıp, o üniversitelerin rektörlerini de bu protesto gösterilerine çanak tutmakla suçlayarak istifa ettirmişti.. Bu hanımefendi, Amerika'yı o kadar büyük yapmak istiyor ki, Amerika'nın Doğu Akdeniz'deki ayrılmaz uzantısı saydığı İsrail'in, sadece Gazze'yle yetinemeyeceğini, Batı Şeria'nın da Yahudilere ait olması gerektiğine dair, 'İncil'den deliller getiriyor ve "Dünyanın İsrail'in yanında durmasının ahlâkî bir gereklilik olduğunu' belirterek, 'Ben bunu yapmaya niyetliyim" diyor..

*

Evet, Trump da, Biden ve daha önceki selefleri gibi, 'başkanlık yapmanın tadını çıkarır' belki, ama, 'tadını kaçırmak' noktasındadır. Amma, bu zamane Firavun ve Neron'ları, mazlum halklar'ın ayaklanmaları karşısında; sadece ahirette değil, dünyada dahi perişan olmaktan kurtulamayacaklardır, inşaallah.. Beşeriyet tarihi nice 'gücetapar'ların müstekreh sonlarıyla dop-doludur.

*

‘İncil'li yeminler, nasıl da normal karşılandı, bizdeki ‘laik taife'ce..
26 Ocak 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günlerini Okuyucular'ın görüş ve eleştirilerine ayırdığımız bu sütunda bir Hasbihal'e daha hayırlar dileğiyle ve selamlayarak başlıyoruz:

*Erzincan'dan Ali Kemahlı diyor ki: 'Trump'ın yemin törenlerini bazı kanallar saatlerce verdiler.. Bir bakıma iyi de oldu.. Çünkü, üstelik, ABD'nin de 'laik' olduğuna vurgu yapıldığı halde- Trump, bir kardinalin yönlendiriciliğinde ve onun okuduğu duaları tekrarlayarak yemin etmesi karşısında, nicelerimiz, 'Meselâ, Türkiye'de de bir Cumhurbaşkanı Kur'an'a el basarak yemin etmeye kalkışsa, bazı çevreler kıyameti koparmazlar mıydı?' kabilinden bir görüş belirtmekten kendisini alamadı, haklı olarak..

*Almanya'dan Tâhir Eser isimli okuyucu da diyor ki: 'Elon Musk isimli kişi, evet, 475 milyar dolara yakın servetiyle dünyanın en zengini.. Ama, o para gücü onu nasıl da şımartmış.. O para gücüyle Trump'ın da yakın çevresinde iktidara ortak olmanın çılgınlığıyla bir güç gösterisi yaptı ve 90 yıl öncelerde milyonların hançeresinden yükselen 'Heil (hayl) Hitler!' (Yaşasın Hitler!) diye çılgınca gösteri yaptığı, Adolf Hitler'in selam tarzını tekrarladı.. Eğer o selâmlama hareketini bir başkası yapsaydı, neler olmazdı? Ama, herkes bu dolar milyarderi kişinin tevilcisi olmaya çalıştı..

--Evet bu dinleyicimiz de bunları söylüyor.. Bu vesileyle 20 yıl öncelerde yaşanmış bir durumu burada tekrarlayalım.. Frankfurt yakınlarındaki Fulda şehrinde bir hasta hanede çalışan bir hanım işçi, Hastanenin bahçesinin uzak bir köşesindeki hemşehrisine, uzaktan , elini havaya kaldırıp selâm vermeye kalkışınca, 'Hitler Selamı verdi..' işinden atılmış ve sonra, bu hanımın, değil 'Hitler Selâmı'nı; Hitler'i de bilmediği yeminli şahitlerin ifadelerinden sonra işinden atılması kararı kaldırılmıştı..

*Manisa'dan Nazmiye Güner isimli okuyucu da, Trump'ın Amerika'nın topraklarını büyütmek için söylediği sözlere değinerek, 'Ne insan toprağa doydu, ne de toprak, insana..' şeklindeki ârifâne sözü yazmış..

*Cemal Aydın dostumuz da diyor ki: 24 Ocak tarihli yazınızda, 'Stalin ve benzerlerinin mumyalı cesetleri veya heykelleriyle ebediyete geçmek arzusunu yansıttıklarını' yazarken, o benzerlerinden birisi de Lenin miydi?' diyor..

--Muhterem kardeşim, isim vermedik.. Ama, Stalin gibi kendi toplumlarını 'kurşun asker' gibi yetiştirmeye niyet edenlerin her birisine işaret edilmişti.. Elbette sizin de tahmin edebileceğiniz kimseler..

*Nurhan Ekmekçi isimli ve son dönem Osmanlı tarihi üzerinde doktora çalışması yaptığını belirten kardeşimiz de diyor ki: 'Ünlü magazin tarihçisi İ. O, TV'deki bir sohbet programında, Balkan Harbi'nde Osmanlı'nın yenilmesini, Bulgarların Opera sanatını bile öğrenmiş olmasına bağlayan bir ünlü kişinin görüşlerini kabul ederek izahlara girişmiş.. 1923 sonrasındaki anlayışa uygun olarak..

Anlamakta zorlandım..

Haydi, geçmiş Osmanlı dönemleri bir tarafa, Bulgarlar 1. Balkan Savaşı'nda Edirne'yi bir işgal etmişlerdi. Ama, bir sene sonralarda, Enver Paşa Bulgarları yenilgiye uğratarak, Edirne'yi kurtarmış ve 'Edirne Fatihi' olarak ün yapmıştı.. Bu sefil mantığa ve aşağılık duygusuna göre, Enver Paşa da mı opera öğrenerek yenmişti, Bulgarları?..

Bu kadar basit ve Avrupaî hayat tarzı karşısında kimler hangi komik durumlara nasıl düşmüş, o bir tarafa; bunların ünlü bir tarihçi tarafından allanıp pullanarak anlatılması komik değil, traji-komik..'

*Özgür Âdil, isimli okuyucum, 24 Ocak tarihli yazım üzerine, 'Allah'u Teâlâ'nın hayatın akışı için yarattığı ve topluca, sunnetullah diye anılan kurallar, ilkeler, kanunlar vardır. Biz, bu kanunların, yani sünntullahın gereğine dikkat ederek hareket etmeyi şiar edinmeliyiz. Emperyalist güçlerin başına kim gelirse gelsin, onlar kendi emellerini ve görevlerini yapacaklardır. Bu açıdan, önemli olan, mazlum, mustaz'af Müslüman güçlerin ne yaptığı ve yapacağıdır. Nice inanmış az topluluklar, çok ve güçlü görünen nice toplulukları mağlup eder, biiznillah..' diyor, özetle..

Yanıtla (0) (0)

*Kars'tan Selim Beyzâde isimli okuyucu da diyor ki: 'Nahcivan'la Azerbaycan Cumhuriyeti arasındaki direkt irtibatı sağlayacak olan 'Zengezur Koridoru' bir türlü halledilemiyor.. Niçin, anlamadım.. Anlaşılması da zor gibi.. Ne dersiniz?

--Okuyucumuzun değindiği konu hemen belirtelim ki, 'Zengezur Koridoru'ndan tarafların birbirine bağlanabilmesi için, Nahcivan tarafında Türkiye, Azerbaycan Cumhuriyeti de kendi tarafında hazırlıklarını genel hatlarıyla tamamlamış bulunuyor.. Ancak mesele, Türkiye'yle 12-13 km. kadar ortak sınırı olan Nahcivan'ın, Ermenistan'ın güneyindeki, ve Azerbaycan Cumhuriyeti arasındaki 45 kilometrelik Ermenistan- İran sınırından kaynaklanıyor. Çünkü, Nahcivan, idarî bakımdan Azerbaycan Cumhuriyeti'ne bağlı.. Önceden, iki taraf arasındaki gidiş-geliş İran üzerinden, kontrollü olarak sağlanıyordu..

Ama, bu koridor açılırsa, o yol ortadaki sınırdan geçerken, yolun işgal ettiği toprakların mülkiyeti kime aid olacak; Ermenistan'a mı, İran'a mı?

Her iki taraf da, kendi mülkiyet, kendi topraklarından geçen vasatları, gerekli gördükleri zaman, durdurup kontrol edebileceklerini söylüyorlar, bu da anlaşılabilir. Özellikle, Azerbaycan Cumhuriyeti'nin hem İran'la, hem de Ermenistan'la irtibatındaki soğukluk giderilebilmiş değil..

*Trabzon'dan Fehmi Daşçıoğlu diyor ki: 'Geçenlerde, televizyonda haberleri izlerken, bir sahneyle karşılaştım.. Şöyle ki, FB isimli spor kulübünün eski başkanlarından A. Ş. isimli birisinin bir yakını vefat etmiş.. Cenaze namazı kılınıyor.. Cenaze imamlarının, tabut başında ölümle ilgili bir konuşma yapmaları usûldendir.. O cenazede de öyle olmuş, imam efendi, vefat eden kişinin tabutu başında, biraz uzunca bir vaaz'ü nasihat ederken, hiç ilgisi olamayan şekilde, 'başta, cumhuriyetimizin kurucusu ...' diyerek, başka ölülere de rahmet dilemeye başlayınca.. A. Ş. isimli kişi, 'Kes masalı, yeter be!' gibi bir itiraz cümlesini yüksek sesle dile getiriyor ve bu itiraz sözü, tam da, hoca efendinin, resmî koruma altındaki kişinin ismine rastlıyordu.. Yani, kasıtlı olmadığı açıktı, ama, tam da o ân'a denk gelmişti.. Hoca sustu..

Eğer o sözler tam o anda ve başka birisi tarafından söylenmiş olsaydı, ne gürültüler koparılır, ne çok saçmalıklar yaşanırdı. Üzerinde kimse durmadı..

--Evet, bu Trabzonlu okuyucunun uzun mesajını ancak bu kadar özetleyebildim. Anlayabilene bu bile yeter..

*

Sırada

Trump 6 Ocak gerçeğini 'asla kabul etmedi' ve onu 'aklıyor': WSJ

.Biz yine de ‘e…klik' demeyip, ‘El'mâlum taifesi' diyelim...
27 Ocak 2025 Pazartesi

Yazının başlığında kullandığım ifade için okuyuculardan çok özür dilerim, ama başka bir ifade yetmiyor. Ancak bazı haller var ki, insan kendisini birilerinden uzakta gösterebilmek için, nezih olmayan bazı kelimeleri anlatmaktan kaçınamıyor. Bu yüzden, konunun hatta dört ayaklılarla bir ilgisi olmadığından, onlardan da özür dilemek gerekiyor.

Bolu'da, 2200 metre yükseklikteki karlı dağlarda, Kartalkaya'da geçen hafta, meydana gelen korkunç yangında, 78 insanın yandığı anlaşılması,

kamuoyu tam mânasıyla şoke etti. Kamuouyu haliyle, ekranlar yürek parçalayan sahnelerle ve vazifesini yerine getirememiş olduğu düşünülen sorumluların ortaya çıkması tartışmalarıyla mebzûl miktarda meşgul.

Ancak, o büyük faciaya rağmen bir kısım tatilcilerin, o otelin hemen etrafında kayak zevklerini tatmin etmekten el çekmeyi düşünemeyecek kadar zevk ve hazlarının kuklası durumuna gelmiş olmaları bile toplumu dilhûn eylerken, daha büyük facia ise, bu facianın kurbanları hakkında sosyal medyada ve ayrıca bazı kurbanların yakınlarının numaralarını ele geçirip onlara telefon ederek, alçakça sözlerle hakaretler dolu lafların yazıldığının ortaya çıkması oldu.

100 yıl öncelerde bir dörtlüğünde, şöyle diyordu:

'Ne taaccüb ediyorsun, buna dünya derler...

Duyulan herzelere onda nihayet yoktur...

Yerin altında 'öküz' var mı dedi, bir meczûb,

Altını bilmem dedim, üstünde fakat pek çoktur...

(Buradaki 'öküz' teşbihini yeni nesillere anlatabilmek için belirtelim ki, Arap halk deyimlerinde, 'Yerin altında bir öküz vardır ve dünya o öküzün boynuzları üzerinde durur ve o 'öküz', başını salladığı zaman dünyada depremler olur...' sözü vardır. Şair de, bir 'meczûb'un, 'Yerin altında öküz var mı?' şeklindeki farazî bir sorusuna cevaben, 'Yerin altını bilmem dedim, amma, üstünde pek çoktur...' diyor.

Ve gerçekten de, yukarda değindiğimiz alçaklığı irtikap edenlere, bu dörtlükte olduğu gibi, en hafifinden ancak 'yerin üstündekilerden' demek gerekiyor.)

Böyleleri, alçaklığın da ötesinde olan yaratıklardır.

*

Halbuki, biz Müslümanların şiarı budur ki, en ahlâksız ve dinsiz- imansız birileri bile bir facianın kurbanı olarak bizden yardım isterlerse, insan olarak vazifemiz, onlara yardım etmektir; 'Belânızı buldunuz, çekin cezanızı...' demek, alçaklık olur. Çünkü insanlıktan en uzak olanlar bile bizden yardım istediklerinde, bizden insanlık bekliyorlarsa, onların beklentilerini boşa çıkaramayız.

Böyle iken, o yangın faciasında yananların içinde farz-ı muhâl, bir kısım günahkârların da bulunabileceğini düşünerek birileri, bu tavırlarını o alçakça eylemlerine gerekçe gösterseler bile, buna hakları yoktur. Onun için yaptıkları alçaklığa söylenecek sözü, biz yine de 'El'mâlum taife' diye üstü kapalı geçiştirelim.

*

Hani, 2. Meşrutiyet döneminde bir mizah dergisi yayınlanır.

Derginin adı, 'eşk'tir. 'Eşk', gözyaşı demektir, Farsçada... (Bu 'eşk' kelimesini Fuzûlî'nin, 500 yıl öncelerde, Hz. Peygamber (S)'in 'ravzâ-i mutahhâre'sine /türbesine varmak hasretini dile getirdiği ünlü, 'Su Kasidesi'ndeki 'Saçma ey göz 'eşk'den, gönlümdeki odlâre (âteşlere) sû... / Kim (ki), bu denli dutuşan odlâre (âteşlere) kılmaz, çare sû. ' beytinden de hatırlayabiliriz.)

*

Ancak, bu ismi halk, derginin mizahî yapısına da uygun olarak, 'eşek' diye okur. Hükûmet tarafından, 'adâb-ı umûmiyeye mugayir olduğundan, işbu mecmuanın adı değiştirile... ' diye bir yazı gelir.

Halbuki dergi çok tutmuştur, dikkatli okuyucular 'eşk' dergisi isteseler bile, sokaktaki insanlar, o derginin adını değil, kendi verdikleri isimle isterler.

Hükûmet cenahı da talebinde ısrar eder. Bunun üzerine derginin yayıncısı, bir çare bulur ve derginin kapağına iki 'eşek kulağı' çizer ve derginin adı da, 'El'Mâlûm' diye yazılır. 'Evet, artık, 'eşek' demiyoruz, ama ne olduğu işte malûm.' denilmiş olur.

*

Biz de, son büyük yangın faciasından sonra, facianın kurbanları konusunda en alçakça hakaretleri dillendirenler konusundaki meramımızı, 'El'mâlum taife' diyerek anlatmış olalım... Bu taifeden birisi de herhalde, 78 kişinin can verdiği otelin sahibi olan kişi. Öylesine büyük ve turistik bir otelde, muhtemel tehlikelere karşı mutlaka alınması gereken hemen hiçbir tedbirin alınmadığı ortada... Bu kişinin Savcılık'taki ifadesi de medyaya yansıdı, dün... Bu 'ifade'den anlaşılacağı üzere, bütün çalışanları suçlu; kendisi ise, patron olarak, mâsûm!.. Ve o da, o 'El'mâlum' taifesinden...

Ve ayrı bir konuya, - İran- Afganistan hattına da bir nazar edelim:

İran Dışişleri Bakanı S. Abbas Erakçi, bu satırların yazıldığı saatlerde (dün akşam saatlerinde) Afganistan başkenti Kabil'e gitmiş olmalı... Ancak, DAİŞ (veya DEAŞ) diye anılan silahlı mücadele teşkilatı, 'Erakçi'nin Afganistan'a gelmesi halinde can güvenliğinin olmayacağı' tehdidine bulunmuş.

Tâliban'ın yönetimi ele geçirmesinden bu yana, ilk kez İranlı bir hükûmet üyesi Kabil'e gidiyor olması önemli... Çünkü halkı Müslüman olan ülkelerden hemen hemen hiçbir ülke, böylesi üst dereceli bir temsilcisini Tâlibân Yönetimi nezdine göndermiş değil. Ama DAİŞ tehdidi de ciddîye alınmayı gerektirebilir.

Tâlibân Yönetimi ise, Erakçi'nin can güvenliğinin kendi sorumluluklarında olduğunu sarahaten açıklamış bulunuyor. Ancak, Afganistan'da Tâlibân Yönetimi ile ona karşı silahlı mücadele veren DAİŞ arasındaki güç yarışı bombalamalarla devam ediyor ve DAİŞ bu sabotaj hareketlerini ret de etmiyor ve hatta sahipleniyor da...

Nitekim 12 Aralık 2024 günü de, Taliban Yönetimi'nin Göç ve Muhaceret işlerinden sorumlu Bakan Halilurrahman Hakkanî de başkent Kabil'de DAİŞ tarafından kabullenilen bir bombalı saldırıda katledilmişti.

Hakkanî, son 3,5 yıllık Taliban Yönetimi esnasında, katledilen en yüksek dereceli Tâlibân üyesi olarak biliniyor.

Bir diğer nokta ise, Afganistan-Pakistan arasındaki sınır boylarında karşılıklı olarak, onlarca asker'in can verdiği silahlı çatışmaların, gerilimi daha bir karmaşık duruma sürüklemiş olması... (Bu konuda, Türkiye'den ve özellikle Başkan Erdoğan'dan, her iki tarafın kamuoyu beklentilerinin yüksek olduğunu da bu vesile ile belirtelim.)

Bir ‘depressif şizofrenik-megalomania' vak'ası mı?
29 Ocak 2025 Çarşamba

Okuyucular, mazur görsünler, meramımı ifade etmek için daha münasip kelimeler bulamadım..

Depression, 'ruhî / psikolojik bakımdan çöküntü içinde olmak hali' için kullanılan Latince bir tıbbî terim..

Şizofreni'ye geçmeden önce, 'megalomania'nın da 'kişinin, kendisini herkesten daha büyük görmesi hali' için kullanılan bir terim olduğunu belirtelim..

*

'Aaa, siz filancadan bahsediyorsunuz galiba..' diyerek, bugünlerde dünya siyasetine emsaline az rastlanır bir 'figür'ü gözleri önüne getirenler de olabilir. İyi de, 'şizofreni'yi geçelim mi?

Ama, ilk gençlik yıllarımda sağlık kolejinde okurken, psikoloji hocamız olan yaşlı bir tıp profesörüne, 'şizofreni diyorsunuz da, ne olduğunu tam olarak anlayamadık, ne demektir bu?' dediğimizde, unutulmaz bir örnekle öyle bir cevap vermişti ki, ancak o kadar olurdu.

Çünkü, hocamız, 'Çocuklar, şizofreni nedir biliyor musunuz; bulduğunuz abur-cubur her yiyeceği midenize doldurursanız, hazmedemezsiniz ve sindirim sisteminiz bozulur.

Aynı şekilde, bir kişi de, beynine her şey doldurur ve beyni hazmedemezse, muhakeme yapamaz ve 'beyin ishali' olur.. Ve bu tiplerin, zâhiren aklı başında konuştukları da olur, ama, zaman zaman beyinlerinin sindirim sistemi tutmaz; ne dediklerini bilmezler, ne varsa boşaltırlar..' demişti..

Bu 'depressif-şizofrenik megalomania..' vak'ası size, son zamanlarda 'Trumpizm' denilen cereyanın aslî 'figür'ünü çağrıştırmıyor mu?

*

'Dünyanın en büyük emlâk kralı' diye gösterilerek ve İslam'ın Amerika'yı tehdit ettiği nutuklarıyla siyaset sahnesinde de sivrilip, karşımıza, 2016'da ABD Başkanı olarak çıkan Trump'ın, işgal altındaki bir yerin hukukî statüsünün değiştirilemeyeceğine dair diplomasi kurallarına rağmen; Siyonist İsrail rejimi nezdindeki Amerikan büyükelçiliğini Tel Aviv'den Kudüs'e taşıması ve -1967'den beri- Siyonist İsrail rejimin işgalinde bulunan -ve de Suriye'nin buğday ve su ambarı olarak bilinen-'Golan Yükseklikleri'nin de artık İsrail'in toprağı olduğunu' açıklaması ve sonra da, 'Hiç bir Amerikan Başkanı, İsrail'e benim kadar büyük hizmette bulunmamıştır!' şeklindeki övüncü onun iddialarını doğruluyordu.

*

Evet, geçen yıl, seçim vaatlerinde, 'NATO üyesi ülkelere belirlediğimiz üyelik paralarını ödememeleri halinde, onların ülkelerini işgal edebileceklerine dair, Rusya'ya bir 'yeşil ışık' yaktığımızda, onların kucağımıza atlamak için nasıl çırpınacaklarını görürsünüz' veya, bazı Arap rejimlerine, 'Sizin üzerinizdeki himayemizi kaldıracak olsak, bir hafta bile ayakta kalamazsınız..' gibi sözlerindeki pragmatist yaklaşımlarının ve -son olarak- Suudi Veliahtı M. Bin Selman'ın, geçenlerde 'Trump Amerikası'na 600 milyar dolar yatırım yapacağı'na dair beyanda bulunmasının, Amerikan toplumundaki 'güce ve hele de 'dolar'a taparlık' eğilimlerini nasıl çılgınca harekete geçirdiğini gözlemek daha bir kolaylaşıyor. Kendilerini bu denli küçük düşüren bu ilkellikten Amerikan toplumunun utanç duyması gerekir.

*

Bu kişinin, Gazze'de en azından 70 bin insanın katledildiği ağır bombardımanlar konusunda 15 ay sessiz kalıp, sonra da, 'Ben Başkan olsaydım, Gazze'de yaşananlar olmazdı..' gibi bazı beyanları, onun hakkında bazılarının zihninde olumlu bir parantez açılmasına vesile olabiliyordu.

Ama, bu kişinin, geçen hafta, 'Gazze halkı Ürdün, Mısır ve diğer Arap ülkelerine gitsin, onlara oralarda evler yapalım, taşıyalım onları..' diyecek kadar bir firavun ahlâksızlığı sergileyeceğini tahmin etmek zordu..

Aslında bu hayal, sadece Netanyahu'nun değil, Siyonist İsrail rejiminin bütün siyasî, askerî ve inanç liderlerinin her birisinin de, ellerindeki muharref Tevrat'tan aktardıkları 'İşayâ Mucizesi' ve benzerlerine göre devamlı tekrarladıkları idi.. Çünkü, 'o toprakların onlara boş olarak verileceğine ve bunun için de kendilerinden olmayan herkesin öldürülmesi ve kaçırtılması'nın inançlarına aykırı olmadığına, Trump da inanıyordu, ama, o ahlâksız cüretkârlığı, ABD Başkanlık makamından dile getirememişti..

Anlaşılıyor ki, onun ruhî çöküntü ve megalomania hecmeleri içinde sergilediği bu son zamanlardaki acayip teklifleri için, 'beyin ishali' demekten başka bir ifade bulmak zor..

*

Kendisine kimsenin karşı çıkamayacağının itminanı içinde olan bu 'megalomanik' yaklaşımın hedefi, onun 'Amerika'yı daha büyük yapmak' vaadiyle de ilişkili.. Çünkü, -Doğu Akdeniz'de olsa bile- 'Siyonist İsrail rejimi' Amerikan emperyalizminin ayrılmaz parçasıdır ve onun sınırları ne kadar genişlerse, Amerika'nın sınırları da o kadar daha genişleyecektir.

'Gazze halkının başka ülkelere yerleştirilmesi' şeklindeki bu teklif, korkunç bir şahsî barbarlık ve ahlâksızlık'tan da öteye, 'Gazze ve Batı Şeria'nın da, Siyonist İsrail'in fiilî hâkimiyet sınırları içine alınması' çağrısıdır. Hatırlayalım, Almanya'nın eski şansölyesi / başbakanı Angela Merkel, geçenlerde yayınlanan hatıratında bu zat için, 'Dünya meselelerine bir Emlâk Kralı gibi bakıyor..' tarzında bir ifade kullanmıştı.

*

Amerikan emperyalizminin Başkanlığına geçerken, elinde bir kılıç, çocuklar gibi yaptığı güç ve sevinç gösterilerini bütün dünyaya yansıtan bu kişinin, Kanada'yı 51. Eyalet olarak ABD'ye eklemek teklifinden ayrı olarak, Grönland adasını ve Panama Kanalı'nı ABD'ye katmak ve Meksika'yı da bir şekilde sindirmek gibi düşünceleri, 'Amerika'yı -ve tabiatıyla Siyonist İsrail'i de- büyütmek' hayalinin, 'Trumpizm'in bir yansıması..

Nitekim, ABD'nin yeni Savunma Bakanı olarak işbaşına getirilen Pete Hegseth'in, 'dünya çapında bir Hristiyan Birliği'ni tasavvur ederek, 'bütün dünyanın en büyük gücü olacaklarını' düşündüğü ve bunun için savaşçı yöntemlere ağırlık verdiği ve bunun, Trump'ın '2. Roma İmparatorluğu'nu ihya olunması hayaline de paralel olduğu; ABD'nin yeni Dışişleri Bakanı olan Marco Rubio'nun da aynı ideali benimsediği Amerikan medyasına bile yansıyor..

*

Ama, dünyada daha nice sonsuz güç sahibi olduklarını sanan Nemrud'lar, Firavun'lar, Neron'lar vardı ki, her birisinin yeller eser şimdi o saltanatlarının yerinde..

Doğu Türkistan ne kadar yakınımızda veya uzağımızda?
31 Ocak 2025 Cuma

Gençlik yıllarımızda, Osman Yüksel Serdengeçti'nin Ankara-Samanpazarı'nda Denizciler Caddesi'ndeki bir zemin katında bulunan çalışma odasında ziyaretine gider, 'Nerde benim Altay- Ural dağlarım, /Akşam olur-sabah olur, ağlarım' gibi, kafiyeli şiirimsi söz dizeleri dinlerdik.

Osman Yüksel ağabey daha sonra, 1965'de Antalya'dan AP m.vekili seçilmişti. Ancak, Meclis'te beklediği atmosferi yakalayamamıştı ve bu yüzden Meclis'te bulunuşunun verimli geçmediğimden mustarip idi.. (Bir gün Meclis'te hafif bir soğuk algınlığı ve titreme durumu geçirdiği için, Meclis revirinde istirahat etmesi sağlanmıştı. Meclis'te olan Alpaslan Türkeş de kendisini ziyarete gidip, 'Ne o Osman, neyin var?' diye sorduğunda, titreyerek, 'Kendime dönüyorum Başbuğum..' dediğini naklederdi; -Ülkücülerin 'Türk, titre ve kendine dön!' sloganını telmihen..-)

Orada ve daha sonra İstanbul'da, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan gibi coğrafyalardan gelenlerle konuşmaya- anlaşmaya çalışırdık; Anadolu lehçesinden çok farklı olsa bile, birkaç kez oturup sohbet edince, konuştuğumuz konuların muhtevasından dolayı daha kolay anlaşabiliyorduk. Onlara, 'Türk illeri komünizmin pençesinden, Rusya esaretinden ne zaman kurtulacak?' diye sorduğumuzda; karşılığında da, 'Siz Amerikan esaretinden ne zaman kurtulacaksınız?' diye cevabını aldığımızda bir tuhaf olur ve yadırgardık; çünkü, biz kendimizi, 'Soğuk Savaş'ın iki kutbundan birisi olan ve bizim neslimize 'Hür Dünya lideri' diye öğretilen Amerikan Kutbu'nda bilirdik.. Özellikle de Sovyet Rusya ve Çin gibi komünist rejimlerin hâkim olduğu coğrafyalardaki esir Müslüman halkların da 'Hür Dünya liderliği' altında kurtulacağı hayalleri aktarılırdı, körpe dimağlarımıza.. O 'Hür Dünya Liderliği' iddiasının sadece kendi dünyaları ve değerler için olduğunu bize anlatan kimse, pek olmazdı.

İkinci Dünya Savaşı'nda 'Müttefik Orduları Başkomutanı' olan ve 1952'den beri de Amerikan Başkanlığı'na seçilen (ve Amerika'da kısaca IKE / Ayk diye anılan) D. Eisenhover'in 1959 Aralık-1959'un ilk haftasında Türkiye'yi ziyaret edişi sırasında, Ankara'da Kızılay'da, bulvarın iki tarafına dizilen, bütün okulların on binlerce öğrencilerinin ellerine tutuşturulan 'Amerikan bayrakları'nı sallayarak ve bize öğretilen, 'We love you IKE! /Seni seviyoruz, Ayk!' cümlesini yüksek sesle bağırttırılışımızı da bu arada belirteyim..

Ve o sırada bütün o -sözde- Hür Dünya'nın Müslüman coğrafyalarının kalbi mesabesinde olan Filistin'e, İsrail isimli bir 'zehirli hançer' sapladığından da pek haberimiz olmazdı.. Çünkü o konulardan haber verenimiz neredeyse yok gibiydi..

İşte o merhalelerden sonra.. İstanbul'daki öğrencilik yıllarımda, 1970'lerden sonra, İsa Yusuf Alptekin'le aşinalığımız ve onun sohbetlerinden bir şeyler öğrenme çabalarımız başlamıştı..

İsa Yusuf Alptekin ağabey, 1925'lerden itibaren Çin'de kaymakamlık ve sonra Çin Meclisi'nde parlamenterlik gibi resmî vazifeler ve 1946- 49 arasında Doğu Türkistan'da kurulan ilk eyalet hükûmetinde de, Başbakanlık muadili olan Genel Sekreterlik vazifesini üstlenmişti.. O ilk mesaj olarak, 'Gök bayraktan al bayrağa selâm' diye başlayan ilk mesajımızı gönderdik, ama, Türkiye'den bir karşılık alamadık' derdi, ağlayarak.. 1949'da ise merkezi Çin Hükûmeti sert tedbirler almaya başlayınca.. 'Türkistan'dan ayrılmak zorunda kaldığını ve Türkiye'de sığındığını' anlatırdı.

İsa Yusuf Alptekin ile irtibatımız uzuuun yıllar devam etti.. Doğu Türkistan üzerine yaptığımız uzuuun bir sohbeti röportajı, - o zamanlar günlük yazmakta olduğum- Millî Gazete'de kendi sütunumdan ayrı olarak, 3 gün boyunca yayınlamıştım, 1976'larda..

12 Eylül 1980 Askeri Darbesi sonrasında yurt dışına çıkmak zorunda kaldığımdan, İsa Yusuf Alptekin ağabeyle de irtibatım kesilmişti ve onun 1995'de vefat ettiğini sonradan öğrenmiştim; Allah rahmet eyleye.. Doğu Türkistan onun İslami hassasiyetiyle, beyin sancılarından ve kalp atışlarından her an yansırdı.. Sadece Doğu Türkistan değil, esaret altındaki bütün Müslüman coğrafyalarının kurtuluş ümidini bir sevda halinde bize yansıtırdı.

Bunları niçin mi anlatıyorum?

20 Ocak akşamı, Eyüpsultan'da Bahariye Mevlevîhanesi'nde 'Doğu Türkistan'da Kültür ve Edebiyat' konulu bir toplantı vardı. Eyüpsultan Kaymakamı Arslan Yurt Bey'in de katıldığı toplantıda, Doğu Türkistan'dan, İstanbul'da okuyan kız-erkek bazı kardeşlerimiz de vardı.

Toplantıda o konuyu Uygur Müslümanlarının yazar ve şairlerinden, uzun yıllardır Amerika'da yaşamakta olan Tâhir H. İzgil kardeşimiz anlatacaktı. Tâhir Bey'in Uygur Türkçesini anlamak çok kolay olmadığından, konuşmasını, tahsilini İstanbul'da sürdürmekte olan Doğu Türkistanlı bir kardeşimiz Anadolu lehçesine tercüme ediyordu..

Sadece şu anlaşılabiliyordu ki, tabiatıyla özellikle Sovyet Rusya'nın çökmesi sonrasında, Çin'deki komünist uygulamada da bir gevşeme olmuştu, özellikle edebiyat alanında..

Ancak, 1,5 saati aşkın bir süre boyunca anlatılanlardan, Doğu Türkistan dışındakilerin kulağında veya zihninde kalacak fazla bir şey yoktu.. Bu, belki, komünist ideolojinin toplumu kendi hedeflerine göre yönlendirmek dikkatinin de bir sonucuydu.. Halbuki, lehçe farklılıkları olsa bile, üzerinde biraz çalışılsa, Orta Asya Müslümanlarının büyük ekseriyetinin ortak dili olan Türkçe'nin özellikle inanç heyecanı taşıyan şiirlerinden yansımalar bekliyordum, şahsen..

Ki, o coğrafyalardaki Müslüman halkların, hatta okuma-yazması yetersiz olan kesimlerinin arasında bile, mescitlerde ve mescit dışı sohbetlerde, sıradan cemaat insanlarının dudaklarında mırıldanılarak tekrarlanan bir çok beyitler ve mısralar vardır.. Meselâ, 850 yıl öncelerde yaşamış olan bir Ahmed Yesevî'nin beyitleri.. Hatta, aynı dönemde yaşamış olan Yunus Emre'nin nefesleri bile.. Hakeza, daha sonralarda gelen Fuzuli'nin aynı inançla yoğrulmuş şiirleri de..

Ki, Özbekistan'ın Fergana vadisindeki bir mescidin avlusunda okuma-yazması bile olmayan bir yaşlı Müslümanın, Ahmed Yesevî hakkında bir şiiri okurken,

'Baksa, Kâbe göringen (Baktığında Kâbe'yi görürdü) ,

Bassa, yerler turulgan, (Yürüse, yer sarsılırdı),

Ledün ilmin birilgen, (Manevi ilimlerin bilirdi) ,

Hocam Ahmed Yesevî'

mısralarını ağlayarak okuyuşundaki ruh halidir; çok zayıf kalmış Müslüman halkları bile bir değerler sistemine bağlayan.. ,

Aynı şahıstan, 'Beni bende demen, bende değilem, /Bir ben var bende, benden içerû..' diye okuduğu mısraların Yunus Emre'ye ait olduğunu bile bilmeden okuması, asıl gönül bağının nasıl bağlandığını gösteriyordu..

Çünkü, bizde de son 100-150 yılın içinden yüzlerce şair ve edebiyatçı yetişmiştir, ama, halkımızın yüreğine dokunan, zihninde yer tutan isimler sayılıdır.

Mahtumkulu Firaki ve Abay Kumanbayev gibi arif- şairlerin Türkmence ve Kazakça lehçeleriyle yazılmış 'nefes'leri ve lehçe farklılıklarına rağmen, hemen hemen bütün Orta Asya halkları tarafından tekrarlanan nice hikmetli beyitleri, 200 yılı aşkın zamandır, o mekân olarak yakınımızdaki bu uzak Müslüman toplumları birbirlerine bağlamaktadır.

Gönül ister ki, o dünyanın asıl o zenginleriyle aşina olalım.. Şiir ve edebiyat alanında asıl teşvik edilmesi ve tanıtılması gerekenler bunlardır..

*

.
Tarihi, sonuçlara göre değil, hak ve doğru olan tarafta olmak dikkatiyle okuyabilmek...
2 Şubat 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bu sütunda bir 'Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selâmlayarak başlıyoruz.

· *Londra'dan Turgut Öksüzoğlu diyor ki: 'Ben de, birçokları gibi, Suriye'deki hareketin, sonunda nereye varacağını merak ediyorum. Çünkü, Nusayrîler ve Dürziler, İsrail ve Amerika ve diğer müttefikleri tarafından silahlandırılıyor. Amerika ile İsrail'in ayrı devletler görülmemesi yolundaki tespitlerinize aynen katılıyorum. Amerika, ayrıca PKK'yı da güçlendirmeye devam ediyor. Bereket ki, Türkiye, konunun kendi geleceği açısından ne kadar önemli olduğunun şuûrunda.. Biliniyor ki, orada başkalarının tekrar güçlü hale gelmesi, Müslümanların, İslam Milleti'nin tamamının aleyhine olacaktır.

· --Bu okuyucumuza belirtelim ki, bir diktatörlüğün yıkılmasından sonra, her şeyin, bir anda düzelivereceği gibi hayallere kapılmamak gerek.. Yönetici kadroların, istikametlerini belirleyen aslî değerlere ne kadar dikkatle bağlı olduklarına bakalım.. Elbette ki, emperyalist güç odaklarının entrikaları son bulmayacaktır.. Ama, geçmişte DAİŞ veya DEAŞ diye anılan örgütün içinde bulunup sonra ayrılan ve 'En'Nusra' denilen bir grup oluşturan, sonra, yaptıkları değerlendirmelerdeki derin farklılıklar yüzünden mücadele metodunu ıslah etmek düşüncesiyle oradan da ayrılan ve 'HTŞ Topluluğu' adıyla anılan yeni bir ekip oluşturan 'Ahmed eş'Şara' liderliğindeki hareketin, kendisini devamlı süzgeçten geçirdiği görülmekte.. Büyük çapta Suriye'de kısmen de olsa, işbaşına gelen kadroların inanç ölçülerinden fire vermemek dikkatinde oldukları gözlenmektedir. Onların ayaklarının kaymaması için Allah'u Teâlâ'dan onları güçlendirmesi için dua edelim..

*İstanbul'dan Hakan Pehlivan isimli okuyucu diyor ki: 'İran rejimi, 8 yıl süren savaş yıllarında Saddam Irak'ını 'Baasçı-kafir rejimi' olarak nitelerken, Suriye'deki Esed Hanedanı'nın da Baasçı olduğunu, inanç açısından onların mensup oldukları Nusayrîlerin de ve İslam-dışı olduklarını bilmiyorlar mıydı?

-Evet, hemen herkesin aklına gelen sualler.. İran'da, hem de İnkılap Muhafızları Ordusu'nun internet sitesinde yayınlanan uzuuun bir makalede de, Suriye'nin inanç yapısını anlatan bir yazı daha yakın zamanlarda yayınlandı da, Suriye halkının büyük kesiminin, 74'ünün Sünnî ve (sadece) yüzde 1-2'sinin Şiî-Caferî; yüzde 10 kadarının da Hristiyan ve yüzde 15 kadarının da -Hz. Ali'ye ulûhiyet/ ilâhlık nispet eden- Nusayri, Dürzi ve Aleviyyûn olduklarını öğrendiler.

O halde, 54 yıllık Hâfız ve Beşşâr Esed Hanedanı'nın ve rejiminin İslam dışı olduğu, İran halkına niçin anlatılamamıştı? Sadece, diplomatik gerekler veya güç dengesi hesapları mı, yoksa; basiret bağlanması mı? Ya da, bütün bunların her birisi de mi?.

*İran'dan Ali Rıza Firdevsî isimli okuyucu da diyor ki: Ben Türkiye'de okuduğum için, Türkçe yayınları takip ediyorum, bu arada sizin yazılarınızı da.. Suriye'de meydana gelen durumla ilgili olarak yazdığınız yazılar da benim kanaatimi güçlendiriyor.. Geçenlerde Tahran Belediye Başkanı'nın da bir toplantıda söyledikleri ilgimi çekti: 'Suriye'de niye böyle bir duruma düşüldü?' sorusuna cevap verirken, 'Çünkü, Suriye halkı ile Hükûmeti arasında hiç bir bağ kalmamıştı.. Onun için çöktü.. Bu görülmeli ve ders alınmalı...' diyordu..

Bu arada, Lübnan-Hizbullah Teşkilatı'nın 'El'Meyadin' isimli tv. kanalında Kemal Khalef'in, Esed rejiminin çöküş günleri için anlattıklarını da aktarayım. O, diyordu ki: '.. Halep kuşatıldığı zaman.. Beşşar Esed Moskova'daydı, Putin, Moskova'da değildi ve Beşşar, Putin'le görüşmeden ayrılmayacağını söyledi ve Putin'i bekledi.. Putin geldiğinde, Beşşâr'a dedi ki, 'Biz Rusya olarak, bombardıman yaparız, ama, kara ordusunu siz temin edeceksiniz.. Ya da, Erdoğan'ın çağrısına evet diyeceksin..'

Beşşâr Esed, bunu kabul etmedi.. 'Önce Haleb'i geri alalım, ondan sonra Erdoğan'la anlaşalım..' diyordu. Esed, Haleb'i bu yolla geri alabileceğini sanıyordu..

Esed, Şam'a döndü ve İran Dışişleri Bakanı Abbas Erakçi ile görüştü ve İran'dan yardım istedi. (...) Esed, mecbur oldu ve müttefiklerinden yardım isteğini tekrarladı ve Halep'i geri almak için savaşma kararı aldı. Haleb Kumandanı General Selim Harba, 'Hattâ, eğer Türkiye bile bütün gücüyle saldırsa, Haleb'deki gücümüzü kıramaz' demişti.. Halbuki, Suriye ordusu, düzenli şekilde geri çekilmeye başlamıştı bile..'

Evet, bu aktarılanlar bir daha gösteriyor ki, savaşta maddî silâhlar da elbette önemlidir, ama, manevî silah ve verilen savaşın haklılığına olan inanç, en büyük güçtür..

*Erzincan'dan Selim Tırmıkçı isimli okuyucu da diyor ki, 'Oğlum Kanada'da Trump'ın Kanada'yı bile ABD'ye bağlamak istediği'ne dair sözlerinden Kanada halkının ekseriyetinin bu sözlere endişe ile baktıklarını yazıyor.. Trump denen bu, bir yere toslayacaktır diyorum.. Bir gün önce söylediğini bir gün sonra, 'Ben öyle demedim..' diye yalanlıyor.. Sanırım, Biden'ın yaşlılığıyla alay ettiği gibi, kendisi de aynı noktaya varacak gibi.. Şimdi de, Netenyahu denilen canavara el birliğiyle yerle bir ettirdikleri Gazze'den o mazlum halkı başka yerlere göndermekten ve oralarda onlara evler yamaktan söz ediyor utanmadan.. İnanıyorum ki, bunlar sahip oldukları maddî güçlerin esiri olmuşlar.. Trump denilen bu kişinin Ortadoğu'nun en kilit noktasında bulunan Türkiye ve hele de Erdoğan'la ilgili övücü sözlerine bakıp kimse aldanmasın...

--Merak etme kardeşim, onun bu gibi sözlerine kanan kimse yok.. Ziya Paşa'nın 'şîr'in (yani, aslan denilen canavarın) kasdetmesi de, cana, gülerektir..' mısraı unutulamayacak derece de ders vermektedir.

*Ahmet Avşar isimli kardeşimiz de bir yazımda, Enver Paşa'nın teyit edilmesi ve rahmetle anılmasından rahatsızlığını dile getiriyor..

· --Benim Enver Paşa'yla ilgili notumun geçtiği yeri bir daha okuyunuz.. 'Biri'lerinin, 'Bulgar Operası'nı dinleyince, 'Ben bu Bulgarları çoban zannediyordum, bizi nasıl yendiklerini şimdi anlıyorum.. Biz ne zaman öğreneceğiz bu opera sanatını?' diye görüş belirttiği, bir magazin tarihçisince, çok hikmetli bir laf gibi değerlendirilince.. Enver Paşa da 'Opera sanatı öğrenip, Bulgarları yenilgiye uğratarak mı 'Edirne Fatihi' diye anılmıştı?' demiştim..

· Ayrıca, elbette ki yanlışları da olabilir, ama, Enver Paşa, 'İslam Birliği' idealinin son dönem Osmanlı paşaları içindeki en parlak isimlerinden biridir.. Allah rahmet eyleye..

·

100-150 yıllık dönemin, Kemalist resmî tarih okumalarının çerçevesi dışından da değerlendirilmesi tavsiyesiyle..

Evet, ‘şehid'ler kazana-kazana ilerleyeceğiz!
3 Şubat 2025 Pazartesi

'İslamî Mukavemet Hareketi' HAMAS'ın, Gazze cephesindeki komutanı Muhammed ed-Dayf ve beraberindeki 6 komutanın daha, (inşallah) 'şehid' oldukları haberi geldi.

Elbette okuyucular biliyorlar, ama genç nesiller açısından, bazı İslâmî ıstılahların kelime mânası ötesindeki boyutuna değinmekte fayda var.

'Şehid', kelime mânası itibarıyla, bir konudaki 'en mükemmel şahit' demek olup, İslam'ın kesin doğruluğuna olan inanç yolunda dünya hayatını feda eden müminler için kullanılan bir ıstılahtır.

*

Kıyamet'te, Hz. Peygamber (SAV)'in en yakınında haşr olacaklarından dolayı 'şehid'lere imreniriz elbette... Ama bir o kadar da üzülürüz. Bu, zahiren bir çelişki gibi gelebilir.

Ancak bu üzüntü, kendilerine imrendiğimiz bu 'şehid'lerin dünya hayatındayken yaptıkları hizmetlerden mahrum kalacağımız içindir. Ama konuya bir hizmet kaybı açısından değil, 'şehid' kazanmak açısından baktığımızda, görürüz ki, 'şehidlik' bir kayıp değil, bir kazançtır. İşte bunun için 'şehid verdik'ten çok daha etkili ve gerçekçi olan, 'şehid kazandık' ibaresidir.

Müslüman coğrafyalarının hemen her bir köşesinde, milyonlarca ziyaret olunan 'mezar'lar mevcut olup, sorulduğunda, 'Burada bir şehid yatar, burası mübarek bir makamdır.' cevabının alırız. Aslında o ziyaretlerde okunan dualarla, o 'şehid'lerin temsil ettiği değerlere bağlılığımızı ve onlarla ahidleşmemizi yenilemiş oluyoruz.

*

Gazze bunun son bir halkası oldu... Kazandığımız on binlerce şehid ve diğer mazlumlarının 'ahh'larıyla, emperyalistler ve onların Müslüman coğrafyalarına saldığı 'fino'ları ise, daha bir ruhî perişanlık üzerindeler.

*

Buna rağmen, emperyalist medya organlarında yığınla aleyhte propagandalar yapıldığı ve 'HAMAS'ın elindeki kadın esir veya rehinelerin çirkin davranışlara maruz kaldıkları' iddiası gündeme getiriliyor ve biz, 'Bunlar asla olmamalıdır.' diyorduk ki, o günlerde Ebû Ubeyde'nin mesajı gelmiş ve bir sabah yeli gibi içimizi ferahlatmıştı.

Çünkü Ebû Ubeyde, 'Kardeşler, bizlerden Müslümanları utandıracak hiç bir yanlışın sâdır olmaması için azâmî dikkat gösterilmektedir.' diyordu.

*

Bu dikkati 'esir ve rehine değişimi' sırasında da yaşadık.

'Esir', bir savaşta, düşman tarafın savaşçılarından canlı olarak ele geçirilip, hasma karşı pazarlık yapılmak üzere elde tutulan savaşçı unsurlar' demektir.

'Rehine' ise, silahlı savaşın dışında olmasına rağmen, hasım tarafın savaş gücünü kırmak üzere, pazarlık konusu yapılmak için, ele geçirilen sivil kişiler' için kullanılır.

Bu açıdan bakıldığında, Siyonist İsrail rejimi, fiilen her ne kadar bir 'terör çetesi' ise de ve uluslararası hukuk kuralları da zorba güçlerin dayatması olsa da, 'İsrail rejiminin silahlı savaşçıları', hasımlarının eline düştüklerinde 'esir asker' sayılırlar.

Ama -Filistinlilerin bir devleti olmadığı için-, sokaktaki her sivil Filistinli, sadece protesto gösterisi yapmış olsalar bile Siyonist İsrail rejimi tarafından tutulup, zindanlara doldurulduklarında 'esir' değil, 'adi mahkum' muamelesi görürler. Nitekim kadın-erkek, hatta yaşlı ve çocuk demeden, on binlerce sivil ve silahsız insan, Siyonist İsrail zindanlarında on yıllar boyu çürütülüyor.

*

HAMAS'ın 7 Ekim 2023'deki o müthiş ve beklenmeyen ve de sadece İsrail rejimini değil, bütün dünyayı şaşkına çeviren başarılı 'Tufan-ı Aksa' harekatından sonra, İsrail rejimi, Gazze'de (20 bini aşkın bir kısmı çocuklar olmak üzere) 70 bine yakın sivil insanı öldürdü, Gazze'yi yerle bir etti, ama bir netice alamadı ve sonunda HAMAS'la, 'ateş-kes'i ve 'rehine ve esir değişimi' yapmayı kabul etti.

Şimdi, İsrail rejiminin zindanlarına çocuk yaşta bile girip, 50-60 yaşında çıkan ve deri-kemik kalmış on binlerce mazlum Filistinli Müslümanlardan binlercesi, son 2-3 haftadır, peyderpey 'takas' ediliyorlar.

*

İsrail rejiminin HAMAS elindeki 'rehine' veya 'esir'leri ise, 15 aydır süren ve Gazze'de taş taş üstünde bırakmayan o ağır bombardımanlarından hiç etkilenmemiş gibi gözüken en sağlıklı ve bakımlı şekilde 'takas' olundular.

*

Evet, bu ikisi arasındaki farktan bizim nasibimize düşen, bir Müslüman olarak iftihar payıdır.

Evet, 'şehid'lerimiz yolumuzu aydınlatıyor.

*

VE DAHA ÇETİN DAYATMALARA HAZIR OLMAK VAKTİ

Ve amma... Emperyal güç odakları da boş durmuyorlar elbette... Nitekim Siyonist terör devletinin başındaki 'zamane Neron'u' Netenyahu, dün, ABD Başkanı Trump ile görüşmek üzere, Washington'a giderken yaptığı açıklamada, "Savaşta aldığımız kararlar şimdiden Orta Doğu'nun çehresini değiştirdi. Kararlarımız haritayı yeniden çizdi. Başkan Trump ile çalışarak haritayı daha da iyi bir şekilde şekillendirebileceğimize inanıyorum." diyordu. Trump'ın, 'Gazze halkını başka coğrafyalara sürmek' fikri işte bu entrika ve zorbalığın bir işaretiydi.

*

Evet, Osmanlı'nın, 1918'de, 1. Dünya Savaşı'ndaki ağır yenilgisinden sonra Müslüman toprakları üzerinde diledikleri gibi oyun kuran emperyalistler, bugün artık, o zamanki haritaların yetmediğini düşünüp, şimdi, yeni oyunlar hazırlıyorlar.

Daha çetin entrikalara hazırlıklı olmanın zamanı...

Âl-i İmrân Sûresi, 54. âyette buyrulduğu üzere, (meâlen) 'Onlar bir tuzak hazırlıyorlar; Allah da bir tuzak hazırlıyor ve Allah tuzak kuranların en hayırlısıdır.'

‘Kurşun asker' değil, ‘millet ve ülkenin savunucusu asker'..
5 Şubat 2025 Çarşamba

4 Eylül 2024 tarihli yazımın başlığı 'Bütün asker kişiler, askerî öğrenciler! Size bir çift sözüm var..' şeklindeydi. O başlığı bugün tekrarlıyorum.. Ve o başlığın devamındaki cümle, 'veya emekli askerler.. Askerliği bir vatan borcu olarak değil, bir geçim kapısı, bir meslek edinenler, hitabım sizleredir..' şeklinde devam ediyordu.

Çünkü, Harp Okulu'nda öğrenciliklerini tamamlayıp 'teğmen' rütbesiyle orduya katılan yüzlerce 'asker kişi', 30 Ağustos 2024 günü, söz konusu okulun birincisi olan bir 'kız teğmen'in öncülüğünde, oradaki tören için gelen aileleri dışarı çıkarıp, medya muhabirlerini içeri çağıran ve de, onların karşısında, kılıcını kınından çekerek ve bütün arkadaşlarını da aynı şekilde davranışa davet eden ve hatta sihirlemiş gibi arkasından sürükleyip, sonra da, yıllarca önce değiştirilmiş bir ant metnini ve intikam hissiyle hareket etmeye hazır, gerili bir yay gibi, bir hışımla yeniden okutması ve diğer yüzlerce 'teğmen'in de kılıçlar havada, o andı okumakta bir 'sürü' mantığıyla hareket etmeleri..

Ve, Başkan ve haliyle Başkomutan da olan Erdoğan, 'O kılıçları kime göstermek için çektiniz?' demiş ve 'Bu konu hakkında TSK'nın gerekli disiplin işlemlerini yapması'nı emretmişti..

Ama, hemen ekranlarda, merhamet ve anlayış dilenme seansları da başlamış ve, o 'masum' hareketin 'ordudan atılmayı ve körpecik hayatları karartmayı gerektirmeyecek bir davranış şekli olduğu' yoğun şekilde tartışılmaya başlanmıştı.

Bu satırların sahibi ise, o 'merhamet simsarları'nın gerekçelerine karşı çıkıyor, tartışılamaz bu gibi güç gösterilerini sergileyenlerin ordu ve diğer 'bütün resmî silahlı kuvvetler' ile irtibatının derhal kesilmesi görüşünü dile getiriyordu. Halâ da aynı görüştedir. Çünkü, silâhla şaka olmaz. Silâh elinde olarak, bizim milletimize ve hele de son 100 yıldır, kimlerin neleri, nasıl dayattıklarının yığınla örneklerine sahibiz..

Hatta o kadar ki, bu konuda ekranlarda son günlerde yapılan tartışmalarda, 'milletin hür iradesince teyit olunmamış bir takım ilkeler' ve kurallar gündeme gelince, o ilkelerin, 'asla göz ardı edilemeyecek' 'kırmızı' çizgiler olduğu söyleniyordu ve halen de devam ediyor o hava.. Halbuki, her kılıç kaldıranın istediği şekilde yorumladığı o ilkeler adına bu Müslüman millete ne büyük ve kalıcı zulümler yapıldığını unutmadık, unutmayacağız da.. Çünkü, asla vazgeçilemeyecek o 'kırmızı çizgi'lerden söz edenler, geçmişte sultanların, padişahların ağzından çıkan her sözün kanun sayılmasından yakınırken, şimdi, milletin hür iradesinden geçmemiş görüş ve uygulamalarını, 'cumhuriyet fazileti' olarak yüceltiyorlar. İstiyorlar ki, milletin ordusu, milleti 'sürü' gibi güden bir 'kurşun asker' durumunda olsunlar; bütün 'askerî darbe' dönemlerinde çok iyi tanıdığımız, o 'zorbalıkla dayatmacı' ve 1800'lerdeki 'yeniçeri hastalığı' hecmeleriyle..

Halbuki, millet, kendisini ve ülkesini savunması için, ordusunu, 'Allah'tan başka bir güç önünde eğilmesin..' diye kuruyor- koruyor, güçlü hale getirmek için elinden geleni yapıyor ve, 'Benim ordum, sadece, 'Cündullah, / 'Allah askeri' olsun, başka güç odaklarının emrine göre kurulmuş, 'kurşun asker' durumuna gelmesin' istiyor..

*

30 Ocak 2025 günü, 'Millî Savunma Üni. Kara Harp Okulu Diploma Alma ve Sancak Devir Teslim Töreni'nde yaşanan 'kılıç gösterisi' eylemlerinin elebaşı durumunda olan 5 teğmen ile onların âmirleri durumunda olan 3 askerin / kumandanın da TSK ile ilişkisinin kesilmesine nihayet karar verilmiş.. Açıklamada, "Türk Silahlı Kuvvetlerimizde; disipline aykırı hiçbir eylem, olay ve duruma müsamaha gösterilmeyeceğinden en ufak bir şüphe duyulmamalıdır" ifadesiyle, "Silahlı Kuvvetlerden ayırma cezası" verildiği açıklanıyordu.

CHP Gn. Başk. Ö. Özel ise, kararın açıklanmasından sonra yaptığı açıklamada, "Ordumuza karşı bu tarihî hatayı yapmayın dedik dinlemediniz. Söz veriyoruz. İktidara geldiğimizde hiçbir kayıpları olmadan teğmenlerimizi şanlı üniformalarıyla buluşturacağız. Bu yanlışa ortak olan kim varsa da onlardan bu kararın hesabını soracağız." ifadelerini kullanıyordu. CHP'nin, milletin ordusunu millete karşı kullanmakta taa başından beri nasıl bir sabıkası olduğu; hele de, İsmet Paşa'nın, 'Şartlar oluşunca, ihtilal meşru olur..' diyerek darbecilere 'yeşil ışık' yakıp, 27 Mayıs 1960 Askerî Darbesi'ni teşvik ederek, 1950-60 arasındaki 10 yıllık Başbakan Adnan Menderes'i, 'darağacı'na nasıl gönderdiği unutulabilir mi?

*

Bu kılıç göstericilerinden birkaç 'elebaşı'yla ilgili karara sevindim mi?

Hayır!.. Milletimize 'geçmiş olsun' diyorum, ama, yetmez.. Sadece; bu hastalığın, son asırlarda milletimizin eline silah verdiği güçlerin nasıl bir 'Yeniçeri hastalığı'na tutulduğunu ve bunun kolayca geçmeyeceğinin emarelerinin de bu son örnekte görüldüğü üzere, zaman zaman 'silah gösterimi' şeklindeki iradesiz sosyal titreşimlerin görüle-geleceği ortada..

Böyleyken, geride kalan ve bir 'sürü psikolojisi ve itaatkârlığı'yla hareket eden o kılıç çeken yüzlerce teğmen masum mu idiler?

Evet, onlar da kılıç çekmemiş miydi ve o sahneleri sergileyenler hâlâ, orduda değil mi ve onlar aldatılmış masumlar mıydı? O yüzlerce 'teğmen'ler başkalarının arkasından sürüklenecek kadar mı iradesiz veya zayıf karakterlerdi? Ve bunların yarınlarda başkaları tarafından kullanılmayacaklarına, sürüklenmeyeceklerine kimin elinde bir garanti var?

Unutmayalım, 22 Şubat 1962'de, Harp Okulu Komutanı Kur. alb. Talât Aydemir liderliğinde sergilenen darbe teşebbüsü akîm kalıp, aynı kadro ve Harp Okulu öğrencileri, 15 ay sonra, 21 Mayıs 1963'de bir kez daha ayaklanmaya kalkışınca, Başbakan İsmet Paşa, Aydemir ve arkadaşlarını idam ettirmekle yetinmeyip, yüzlerce Harp Okulu öğrencisini de ordudan atmamış mıydı?

*

Unutulmasın, sadece bizde değil, bütün darbe geleneğine sahip başka ülkelerin ordularında da, kendilerini iyi gizlemiş ve iktidara yakın darbeci askerleri nihaî darbeyi vuruşlardır. Daha geçen hafta, ekran tarihçisi (İ.O) , bir ismi, 'niyetlerini son derece iyi gizlediğini ve son ân'a kadar Sultan Vahdeddin'in yakınında olmuştu.. ' diye tarif ediyordu.

Yine hatırlayalım ki, 'Eşme kaymakam olan babası Yunan işgalcileriyle işbirliği yaptığı gerekçesiyle', orduda terfi ettirilmesi önlenmek istenen ve 27 Mayıs 1960 Darbesi'nin ve sonraki darbe teşebbüslerinin çok ünlü isimlerinden olan C. M. isimli kişi,, Başvekil Adnan Menderes'in, 'Babaların suçundan dolayı çocukları suçlanamaz..' müdahalesiyle terfi ettirilmişti. Sadece o C.M.'nun, 27 Mayıs 1960 Darbesi öncesindeki hatıraları ve M. Ali Birand'ın 22 Şubat 1962 ve 21 Mayıs 1963 Darbeleri öncesinde, ordu içindeki 'masum' darbe yapılanmalarının nasıl teşekkül ettiğine dair yazdıkları dikkatle okunsa bile, konunun vahameti daha iyi anlaşılır..

Keza, 1957'deki '9 Subay Hadisesi'nin 'masum' subaylarından F. G. Türk isimli kişinin, 27 Mayıs Darbesi'nden sonra nasıl bir 'kahraman'a dönüştüğü de unutulmamalı..

Hatırlayalım, daha 12-13 sene öncelerde de, Mısır'da Başkan Muhammed Mursî, en güvendiği ve Savunma Bakanı yaptığı General A. Fettah Sisi aracılığıyla devrilmişti..

*

Aynı deliklerden çıkacak başka yılanlar tarafından tekrar tekrar sokulmamak için, en üst seviyede teyakkuz halinde bulunmak gerekmez mi?

*

Musibet dalgalarıyla boğuşa- boğuşa..
7 Şubat 2025 Cuma

Önce, 6 Şubat 2023 sabahı, saat 04.17 sularında meydana gelip, 45 saniye içinde Anadolu yarımadasının Güneydoğu ve Akdeniz bölgelerindeki 11 vilayette 54-55 bin, Suriye tarafında da 9-10 bin kadar insanı yutan büyük zelzelede hayatlarını kaybedenleri 'rahmet-i ilâhî'nin kuşatacağı inancı ve niyazı ile anarken; geride kalanların da acılarını paylaşmak ve o büyük yıkıntının altından o milyonları yeniden ayağa kaldırmak için emeği geçenlere de teşekkür etmek istiyorum.

O büyük felaketin üzerinden 3 hafta sonra, üç arkadaş olarak gittiğimiz o bölgede, Antakya, Antep, Maraş, Malatya ve Adıyaman merkezlerinde ve bir kısım ilçelerinde yapmaya çalıştığımız gözlemlerde; o şehirlerin neredeyse tamamen yerle bir olduğunu gözlemlerken.. 'Elhamdülillah ki, bu büyük felâket, devletin başında Tayyip Erdoğan'ın olduğu bir sırada meydana geldi..' demekten kendimi alamamıştım.. Çünkü böyle bir felaketin ağırlığını taşıyabilmek için ancak bir 'kalp adamı', bir 'gönül adamı' olmak gerekirdi.

Bütün havaalanları, demiryolları ve karayolları birbirinden metrelerce kopmuş parçalarla kullanılamaz hale gelmişti.. Ve o mahzurları bir anda gidermek mümkün değildi. Ulaşım imkânları yok olmuştu. Buna rağmen, devlet de, halk da, ülkenin en uzak bölgelerindeki belediyelerin elemanları da gerçekten de göz yaşartan bir hummalı faaliyet ve çaba içinde çalışıyorlardı ve devlet de, geride kalanları yüzbinleri otellere, okullara, kışla ve diğer askerî birliklere, mabetlere varıncaya kadar her yere yerleştirip, kimsenin o soğuk havada aç ve açıkta kalmaması için bütün düzenlemeleri de sür'atle harekete geçirmişti ve o insanların yemek ve otel masraflarını ve diğer ihtiyaçlarını da yine devlet karşılıyordu.. (Yazık ki, bunları görmedikleri için, hiç olmamış zanneden nice çevreler, günübirlik ekonomik sıkıntıların ötesinde düşünemiyorlar, tezviratla zaman harcıyorlar; basit muhalefet taktiklerinden medet umuyorlardı.)

Halbuki, hatırlıyorum da, 17 Ağustos 1999'daki Marmara Depremi'nde, zamanın başbakanı Ecevit, bakanları, resmî organlar ve makamlar ülkenin en merkezi noktasındaki deprem bölgelerine bile 4-5 günde ancak varabilmişlerdi.. Üstelik, o depremde de ulaşım yollarında bir kısım hasarlar olduysa bile, bu '6 Şubat Depremi'ndeki büyük çaplı ve dehşet verici hasarlarla ve 700 bini aşkın evin yıkılmasıyla mukayese edilemezdi..

Şimdi ise, aradan geçen 2 sene içinde, evet hâlâ da sarılamamış birçok yaralar olsa bile, maddî açıdan çok güçlü nice ülkelerin bile başaramayacağı derecede büyük 'hayata dönüş' projeleriyle bu şehirler, o harabelerin altından çıkarılıp yeniden ayağa kaldırılmaya çalışılıyor ve şu ana kadar 250 bine yakın yeni evler tamamlanıp, peyderpey depremzedelere verilmiş bulunuyor. Bu konudaki yorulmak bilmez gayretleriyle bilinen ilgili Bakan (Murat Kurum bey) dün yaptığı açıklamada, '2025 yılı sonunda bütün yeni binaların tamamlanacağını ve evine yerleşmemiş depremzede kimsenin kalmayacağı'nı ifade ediyordu. Evet, bu yorulmak bilmeyen çabalardan, ülkenin diğer kesimlerindeki nicelerinin habersiz ve hatta ilgisiz oldukları, bazı mahallî seçimlerde çıkan tablolardan bile anlaşılıyor. Ama, bizim inancımızdan kaynaklanan o halk deyimi, ne kadar düşündürücü ve güzeldir: 'Besle balığı at denize; balık bilmezse de, 'Hâlîk'(/ halk eden, Yaratan) bilir..'

Allah'u Teâlâ, hayırlı işler yapanların yardımcısı olsun ve hepimizi de o hayırlı çalışmaların bir kenarından tutacak güç ve idrakten nasiplendirsin..

***
VE, DÜNYANIN KARŞILAŞTIĞI BİR DİĞER BÜYÜK MUSİBET..

Kuzey Amerika'daki kapitalist emperyalizminin yeni kaptanı, kelimenin tam manasıyla çıldırmış bulunuyor..

Söyleyecek söz bulamıyor insan..

Geçenlerde, -29 Ocak tarihli yazımda-, 'depressif- şizofrenik bir megalomania vak'ası mı?' başlıklı yazımda ve daha önceki yazılarımda da, o kişinin çarpık zihniyetine defalarca değinmiştim, ama, bu kadar 'delireceği'ne ihtimal vermemiştim.

Hayır ona, 'ahlâksız..' filan demiyorum.. Çünkü, bu kişi, açıkça delirmiştir, 'deli'ye hüküm ve sorumluluk yoktur; kendi maddî güçleriyle de olsa, dünyaya 'uluslararası hukuk' diyerek zorla giydirdikleri 'deli gömleği'ni de çıkarıp atmış bulunuyor.

Yarım asrı aşkın bir süredir, dünyayı takip edip anlamaya çalışan bu satırların sahibi, bu süre zarfında, etkili bir devletin başında bulunup da, bu kadar zırvalayan bir başka örneği hatırlamamaktadır..

Bu kişinin, bırakınız bir devlet idare etmeyi, herhangi bir siyasî ve diplomatik sorumluluğunun olmadığı, tıbben de tespit edilmelidir. Freni boşalmış bir kamyon gibi baş-aşağı, önüne çıkan her şeyi eze-eze gitmekte ve ne dediğini kendisi de bilmemekte..

Önce, ülkesini büyütmek iddiasıyla, işe, Kanada'dan, Panama'dan, Meksika'dan, Grönland'dan başladı; sonra da, NATO üyelerinin aidat bedellerini artırmaktan ve ödemeye yaklaşmayanları Rusya'nın işgal etmesi için 'yeşil ışık' yakacağını söylemekle yetinmeyip; şimdi de -kendilerini sömürdükleri iddiasıyla- AB ülkelerinden de haraç istemeye başladı..

Dahası, 'Amerika'yı büyüteceğiz' derken, zaten ayrı olmadıkları ap-açık ortada olan 'İsrail'in haritada fark edilemeyecek kadar küçük kalmasına gönlünün razı olmadığını' ifadeyle, Siyonist rejimi büyüterek Amerika'nın büyütülmesi hedefine ilerleyeceğini zannettiğinden, şimdi de gözlerini Müslüman coğrafyalarına dikmiş bulunan bir 'deli..'

Ve Adolf Hitler bile bu kadar çıldırmamıştı..

Gerçi, Hitler de, nefret ettiği Yahudi milletini, Almanya'dan uzaklaştırabilmek için, onların önde gelen gençlik temsilcilerinden Moşe Dayan'a, -onun hâtıralarında iddia ettiğine göre-, 1935'lerde, -Filistin'i işgal etmiş olan İngilizlerle anlaşıp- ,'Sizin Filistin'e gitmenize yardımcı olalım..' diyordu. Bu beriki ise, nefretinden değil; Yahudi milletine olan aşkından dolayı, Amerika'nın diplomatik ve askerî himayesinde ve Amerikan bombalarıyla yerle bir edilen Gazze'deki 2 milyon Müslüman insanın şimdi, yerle bir edilmiş yerlerine- yurtlarına bile dönmelerine engel olunmasını ve başka ülkelere gönderilmelerini istiyor. Gazze'nin yıkıntılarının temizlenebilmesi için 15 seneye ihtiyaç olduğunu söylüyor ve ondan sonra da, orada, -en çılgın eğlenceleri ve kumarhaneleriyle meşhur- Monako Prensliği'nin bir benzerini -mâlum- bazı Arap rejimlerinin paralarıyla inşa edeceğini, ve o zaman orada 'dünya insanlarının yaşayacağını', İsrail'in, oranın idaresini Amerika'ya bırakacağını dile getirebilecek kadar delirmiş birisi..

Bu kadar barbarlığı, zulmü kendine kaybetmişçesine dile getiren ve zamanenin 'Yahudi Hitler'i' konumunda olan Netanyahu'yu bile şaşırtan bu kişi, bir de yüreğine düşen korkuyu dile getiriyor ve 'Eğer öldürülürsem, yardımcılarıma söyledim, geride İran diye bir yer kalmasın, talimatını verdim!' diyebiliyor; içimizden bazılarını da sevindirecek bir şekilde.. Yani, yarınlarda birisi onu Kasım-1963 'de, dönemin Amerikan Başkanı olan Kennedy misalinde olduğu gibi öldürse, suçu hemen Müslüman dünyasının üzerine atılacak ve amma, gerçek belgeler ise, yine 'Kennedy Suikastı'nda olduğu üzere, 60 sene sonralarda bile, tam olarak açıklanmayacaktır.

*

Ey akıl sahipleri, gücetaparlığın bu kadar saptırdığı bir toplum iradesinin ortaya böyle bir tablo çıkarmasında şaşılacak bir taraf var mı?

*

‘Teslim olun, barış olsun!' kuralı her daim mi geçerlidir?
9 Şubat 2025 Pazar

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bu sütunda bir Hasbihal'e daha; okuyucuları selamlıyor ve hayırlı çalışmalar dileyerek başlıyoruz.

*İzmir'den Ruhsar Serezli ile Belçika'nın Gent şehrinden Tahsin İnce isimli okuyucularımız, özü itibariyle, aynı konuyu dile getirmişler ve ABD Başkanı 'Trump'ın, herkesi ve her ülkeyi, Amerikan emperyalizminin iradesi, isteği karşısında eğilmeye teslim olmaya çağıran, herkesin kendilerine saygılı olması gerektiğine dair sözlerini, evet, eleştiriyorsunuz, ama, bir karakoldaki onbaşı bile, oraya çağırdığı kimseden aynı davranışı, 'Trump'ın dünyaya bakışına denk bir şekilde dile getirmiyor mu? Demek ki, yönetmekteki bu durum, insan ruhunun kaçınılması zor bir hali.. Yani, güce teslim olmaktan başka bir çare yok.. Hepimiz kendimizi kandırıyor ve en dirençli olanlarımız bile zor karşısında bir takım çıkış yolları arıyoruz..' diyorlar.

--Bu okuyucu kardeşlerimize ifade etmeye çalışayım..

'N'apalım, başka çaremiz yok, teslim olalım!' demek, sadece insanın değil, diğer canlıların da fıtratlarına aykırıdır.. Nitekim, sadece insan değil, bir çetin 'zorluk'la, veya düşman vehmine kapıldıkları bir güçle karşılaştıklarında, diğer canlılar da bir an duraklayıp, bir yol aramak ihtiyacını hissederler ve, ya kaçarlar ya başka kurtuluş çareleri varsa onu harekete geçirirler ya da, teslim olurlar.. Hatta bazı canlılar çaresiz kaldıklarında intihar ederler.. (Şahsen görmedim, ama, Mardin ve Diyarbakır'da yaşlılar, 'akrep'leri bir alev dairesinin içine attıklarında, çıkış yolu bulamayınca, kuyruklarıyla gövdelerini ısırıp, kuyruklarında taşıdıkları zehirle intihar ettiklerini anlatırlardı..

Hatırlayalım, Napolyon da 220 sene öncelerde, 670 bin kişilik bir orduyla, üstelik, en ağır kış şartlarında, aç ve soğuktan donmakta olan ordusunu kurtarmak ümidiyle Moskova'yı kuşattığında, Rus mareşali Kutuzov çaresiz kalmış, içindeki askerlerinden nicelerini de tehlikeye atarak Moskova'yı ateşe vermiş ve perişan olan Napolyon, Paris'e ancak 30 bin küsur askerle dönebilmişti..)

*

Bu durumu bildikleri için olmalı, 1000 yıl kadar hüküm süren Roma İmparatorluğu da, bütün rakiplerine, 'Pax Romana', yani 'Roma Usulü Barış..' çağrısı yapardı.. Yani, 'Teslim olun, barış olsun!..'

Gayet kolay, değil mi? 'Karşı çıkacağınıza veya savaşacağınıza, teslim oluverseniz, Kıyamet mi kopar? Kuzu-kuzu itaat edip, himaye kanatlarımız altında olsanız, evet, kıyamet mi kopar?' Trump'ın ve benzerlerinin insanlığa çağrılarındaki mantık sefaleti bu temele dayanır..

Ve bu türkü, 2 bin yıl öncelerdeki Roma İmparatorluğu günlerinden beri hep böyle, tekrarlanıp durur.

İşbu 'Pax Romana (Roma usulü barış..)' isim olarak zaman zaman başka türlü de telaffuz edilir oldu, ama, muhtevası, çoğu kez aynı idi.. 'Pax Americana.. Pax Russika.. Pax Germanica..'

*

Bu açıdan bir 'Pax İslamica'dan da, yani, 'Teslim olun, barış olsun..' kuralının İslam'da da olduğundan söz edilebilir diyenler olmuştur. Ama, İslam'ın çağrısı, bütün insanlara yapılan bir çağrıdır ve bu çağrı, bir 'özgürlük manifestosu'dur. Çünkü, 'Allah'u Ekber!' diyen Müslüman, 'Allah'tan gayri hiçbir güc'ün önünde asla eğilmeyeceğini, bütün dünyaya ilân eder.

Nitekim, namazlarımızın her rekâtında devamlı okuduğumuz Fâtiha Sûresi'nin 5-7. Ayetlerinden, 'Sadece Sana kulluk eder ve yalnız Senden yardım dileriz..' meâlindeki (İyyâke nâ'budu ve iyyâke nestâîn..)i tekrar ederken de; Allah'u Teâlâ'ya karşı olan sorumlu olduğumuz ahdimizi yenilemiş oluruz.

*

Evet ağır bedeller olsa bile, mücadelelerde böyle ağır usuller de geliştirilmiştir. Her nasıl olursa olsun, yaşamak değil, yaratılışına uygun olarak yaşamak, hele de insan için, insan haysiyetine uygun bir hayatın yaşanamaz olduğu bir yer ve zamanda, candan geçmeyişi göze alarak mücadeleye atılmak esas olmalıdır.

Şerefle yaşamanın olmadığı bir yerde şerefle ölmek yolu da vardır.. Ama, ölümü yok olmak sanan ve ahiret hayatına inanmayanlar için bu imkan da yoktur..

*Malatya'dan Şeyhmus Yıldırım isimli okuyucu da diyor ki: 'Etrafımda arkadaşlardan bazılarında yarım-ağızla da olsa bazı laflar ediliyor.. Ben şahsen bu ülkede ayrımcılık duygusu taşımıyor ve yaşamıyorum, Çünkü, bir Müslümanım.. Ve benim inancımda, şu veya bu etnik, kavmî köke mensubiyetten diyerek bir üstünlük veya aşağılık duygusu taşımaya cevaz yoktur.. Asırlarca da, biz İslam Milleti ve ümmeti olarak böyle gelmiştik..

Ama, hele de emperyalist güçlerin ülkemize saldırdıklarında hepimiz Müslüman olarak haysiyet ve şerefimizle direnip, gerekirse şehit olmayı göze almışken; askerî açıdan kısmen de olsa zafer kazandıktan sonra, emperyalistlerin kuklaları ve kalıntıları veya kanunları sadece bir etnik unsurun üstünlüğü temeline oturtmaya çalışmışlar.. Ama, halkımız arasında, karşısındakilerin etnik köklerine bakarak değerlendirme yapanların yüzde 1'i bile geçmeyeceğine inanıyorum. Çünkü, burada bu halkın içinde yaşıyorum.. Ne var ki, son 100 yıl boyunca milletimize, öyle bir zulüm uyguladılar ki, laik dayatmalarını devlet gücüyle sarmalayarak herkese bir yol bulup, zulmettiler.. Kimseye kavmî mensubiyetlerine bakarak farklı davranılmadı.. Bugün de hâlâ bu gerçeği görememek, o zulümleri sadece bir kavme yapılmış sanmak, sadece emperyalistlere hizmet eder..

Ben Amerika'ya da gittim; aylarca kaldım.. Sosyoloji okumuş birisi olarak gözlemlemeye çalıştım.. Orada da, hispanikler denilen milyonlarca İspanyol asıllılar var. Orada ekseriyetin dili olan İngilizce esas alınmış, diğerleri de kendi bölgelerinde kendi dillerini de konuşuyorlar.. Kızılderililer ve Siyahîlere uygulanan korkunç aşağılayıcı uygulamalar kanun açısından ancak 1965'lerde kaldırılabilmiş.. Ama, toplum içindeki yabancılaştırmalar hâlâ çok güçlü..

Bizde ise, hele son 20 yıllık Tayyip Erdoğan döneminde yapılmaya çalışılan insanca düzenlemeleri inkar etmek nankörlük olur, zulüm olur.'

--Evet, bu kardeşimizin yazdıklarını da bu kadar özetleyebildim..

*İsviçre'den Turgut Salihoğlu da diyor ki: 'Geçenlerdeki bir yazınızda, 'mustaz'af' diye bir kelime yazmıştınız.. Biraz Arapça da öğrendim, burada.. Bu kelimenin za'fiyetle, zayıflıkla aynı kökten geldiğini anladım da, ne manaya geldiğini yine de tam olarak çıkaramadım. Buradaki Arap arkadaşlar da izah edemediler. Gerçi, siz, o kelimeyi yazdıktan sonra, (hakları ellerinden zorla alındığı, gasp edildiği için zayıf düşürülmüş) açıklamasını vermiştiniz, çok dikkatimi çekti..

Ona biraz daha açıklık getirebilir misiniz?

--Evet bu okuyucu kardeşimize de hemen ifade edeyim ki, 'mustaz'af' olmak, sıradan bir zayıf olmak değil.. Tembellikten veya eldeki bazı imkânların elden gitmesinden dolayı zayıflığa uğramak değil, elinden hakları zorla alındığı, gasp eedildiği için zayıf duruma düşmek..

Biz Müslüman toplumlar bugün, bir çok zenginliklere sahip olsak bile, yine de 'mustaz'af' durumdayız, hele de son 1500-200 yıldır.. Çünkü, asıl güçlerimizi kullanamıyoruz, parça-bölüğüz, zayıflatılmışız.. Elimizdeki güç ve imkânları bir irade merkezinden yönetebilsek, dünya siyasetini nasıl etkilediğimiz görülürdü..

'Mustaz'af' durumuna düşmek işte budur.

Yoksa, 2 milyara yakın bir büyük kitle halindeki dünya Müslümanları, birlikte hareket etmek için sahip olmaları gereken karar mekanizmaları olsaydı, bugün bu durumda olur muydu?

‘Bir dokun, bin ‘ahh' dinle; kâse-i fağfûr'dan..'
10 Şubat 2025 Pazartesi

Bazen günlük hadiseler o kadar yığılıyor ki, hiçbirisinin değinilip kenarından geçilmeyecek derecede iken, sadece birisine öncelik vermek, diğerleri 'nisyan'a, unutmaya terk etmek olur.

Halbuki her birisi de birkaç cümlecikle de olsa, değinilmeyi gerektiriyor..

*

Trump, dönüşü olmayan bir çılgınlık yolunda..

Trump'ın bir 'çılgınlığa' doğru yol aldığı konusunda, Amerika'daki bazı medya organlarında bile eleştiriler yükseliyor. Nitekim, dün CNN International'da, 'Trump'ın açıklamalarının ABD'nin Ortadoğu barış inşası tarihindeki en uçuk fikir olduğu yazılıyor ve 'dünyanın en güçlü demokrasisinin lideri böyle bir mecburî yer değiştirmeye öncülük ederse, geçmişteki tiranların suçlarını tekrarlamış ve kitlesel etnik temizlik programları için bir bahane oluşturacak..' deniliyordu.

Trump, dün de, Rusya- Ukrayna Savaşı'nın durması gerektiğini söylüyor; Zelenskiy ile görüştüğünü, Putin ile de görüşeceğini açıklıyor ve -acı çeken yüz hatlarıyla, 'İnsanlar 3 senedir milyonlar halinde ölüyor..' diyordu.. (Bu 'milyonlar' ifadesinin abartı olduğunu kendisi de biliyordur, herhalde.)

İnsan kaybı karşısında dile getirilen bu görüşler, ne kadar insanî bir yaklaşım, değil mi?

Ama, bu kişi, Gazze'de ve Filistin'in her yanında ve de Lübnan ve Suriye'de askerî olmayan hedefleri, hastaneleri, 850 kadar câmi ve 3 kiliseyi de yakıp yıkarken ve o yıkıntılar altınca henüz tamamı çıkarılamamış olanlardan, üçte biri çocuklardan oluşan 70 binden fazla insan katledilirken, -İrlanda ve İspanya hariç- hemen hemen bütün AB ülkelerinin liderleri de bütün Amerikan makamlarıyla söz birliği ederek, 'İsrail'in kendisini savunmak için 'HER ŞEY' yapabileceğine cevaz verirken, Trump, Biden ve diğerlerinden farklı tek kelimelik bir ikaz veya itiraz cümlesi söylemiş miydi? Ve daha evvelki gün de, en gelişmiş 3 bin bombardıman füzesi ve 7 milyar dolarlık yeni bir yardım paketinin verilmesini imzalamadı mı?

Bu 'fren-tutmaz gücetapar' durdurulamayacak mı?

Şimdi, Gazze'yi -kendi dünyalarının Monako'suna benzer şekilde- dünya sosyetesi için, kumarhane ve her türlü fısk-u fücûr merkezi haline getirmeye çalışacağını ve bunun için, İsrail'in Gazze'yi kendilerine bırakacağını söyleyen ve 2 milyon Gazze Müslümanını ise, başka ülkelere gitmeye zorlayan bu fâsık kişi, şimdi de, 'Güney Afrika'da siyahîlerin rejiminin 'beyaz'lara zulmettiği'nden söz ederek, o 'Beyaz' azlığı Amerika'ya alabileceklerini söylüyor; ve Güney Afrika rejimine de ekonomik baskılar, ambargolar uygulayacağını belirtirken; Güney Afrika'nın, İsrail rejimini, Gazze'deki soykırımı için Uluslararası Ceza Mahkemesine şikayet ettiğinden dolayı bu baskıları hak ettiğini de gizlemiyor..

Ama, 'Beyaz ırkçı diktatörlük' rejimine Nelson Mandela liderliğinde verilen ve 40 yıla yakın süren çetin mücadelelerden sonra o rejimin devrilip 'Siyah'ların iktidara geldiği Güney Afrika'da Cumhurbaşkanı Cyril Ramaphosa, 'bu sosyo-ekonomik baskılara asla teslim olmayacaklarını' açıklıyor.

*

Ve..

İran'dan yansıtılan bir tezgâhlama..

Trump'ın, 'Ben öldürülürsem, İran'dan bilinsin ve İran'dan geriye de hiç bir şey kalmaması için gerekenin yapılması konusunda yardımcılarına tâlimat verdiğini' söylemesi ardından, İran Lideri Seyyid Ali Khameneî de, 'Trump yönetimiyle görüşme fikri'ni reddederek, 'Onlarla görüşmenin "mantıklı, akıllıca ve onurlu" olmadığını gösterdiğini' tecrübelerimizden öğrendik' diyor..

Tam da, Türkiye istihbaratının başı olan İbrahim Kalın'ın İran'daki mevkidaşlarıyla görüşmeler yaptığı ve 'Türkiye ile İran arasındaki münasebetlerin iyi komşuluk işlikleri ve kardeşlik hukukuna uygun seviyede geliştiği'ne ve 'PKK ve diğer terörist gruplarla mücadelede işbirliği yapılması' konusuna dair açıklamalar yaptıkları bir sırada, havayı bozmak için birileri devreye girmişe benziyor..

Şöyle ki: 9 ay kadar önce, bir helikopter kazâsında vefat eden İran cumhurbaşkanı İbrahim Reisî'nin refikası Cemile Alem'ul-Hüdâ'nın bir videosunda, 'Türkler bizim düşmanımız..' şeklindeki bir söz söylediği sosyal medyaya sunuldu..

Önce söz nedir ve söyleyenin kimliği, eski bir cumhurbaşkanı olmanın ötesinde nedir? Bunlara bakılmadan, videonun ülkemizde de, üstelik çarpıtılarak yayılmasında birlerinin tezgâhı olabileceğini düşünmek gerekmez mi?

'İran'ın stratejisinin tarih boyunca önemli olduğu'nu belirten bu hanım, düşman olarak sadece 'Türkler'den söz etmiyor; Moğollar, Araplar, Türkler geldiler..' diyor; bir orta mektep talebesinin çok sıradan bilgilerini hatırlatacak ifade tarzıyla..

*

Doğrudur, Hz. Ömer zamanında, -o zaman için çoğu- Araplardan oluşan Müslüman askerler, Qadisiye Savaşı'nda Sasanî Devleti'ni yenip onun hayatına son verdiler.

Selçuk oğulları da, Maverunnehr kıyılarından gelip İran'da kurdular 'Büyük Selçuklu Devleti'ni.. Alpaslan'ın başkenti Rey Şehri ve Isfahan idi..

Sonra Moğollar da, İran, Anadolu, Suriye ve Irak'ı ezip geçmişti..

Ama, o hanım, şu hususlardan bile habersiz, anlaşılan..

Meselâ, İran halkının yüzde 35-40 kadarının Azerî denilen (Şii) Türklerle, (Sünni) Türkmenlerden oluştuğunu bilmediği gibi, 1981-89 arasında cumhurbaşkanı ve 36 senedir de en üst makam olan Veliyy-i Faqih makamında bulunan Seyyid Ali Khameneî'nin, yani liderinin Tebriz'in güneyindeki 'Khamane' kasabasından ve çok güzel Türkçe de konuşan bir Türk olduğunu bile bilmiyor, demek ki...

Kezâ, 1980-88 arasındaki 8 yıllık İran -Irak Savaşı sırasında, Saddam Huseyn, Irak medya organlarında 'Qadisiye Kahramanı' diye anılmaya başlanınca, o günlerde İmam Rûhullah Khomeynî Saddam'ın o sözlerine, 'Sen bir Baasçı olduğun halde, kim oluyorsun da Qadisiye'ye sahip çıkıyorsun, Qadisiye bizimdir, İran halkı o zaman İslam'la tanışıp şereflendi..' sert karşılık vermişti.

Daha sonra, Timur da, Semerkand ve Buhara'dan kalkıp, İran'ı çiğneyerek, Anadolu'ya gelip Ankara'da, Miladî-1402'de Yıldırım Bayezid'i yenilgiye uğrattı.

Bu tarih dönemlerini anlatan ve üstelik hiç bir diplomatik sıfatı ve hattâ merâmını bile doğru şekilde ifade etmeyi bilmeyen bir hanımın o sözünden, 'Türkler düşmanımızdır..' denildiği mânasını bugüne ait bir saldırı şeklinde sunarak yaymak, kimin işine yarar, düşünüldü mü?

Ve..

*Râşid el'Gannuşî'ye, 22 sene daha hapis cezası..

Tunus'ta, Habib Burgiba ve uzantılarının 60 yıllık laik diktatörlüğüne karşı Müslümanların haklarını savunmak yolundaki mücadeleleri yüzünden idâm talebiyle yargılanan, hapislerde yatan, uzun yıllar sürgünlerde yaşayan ve o diktatörlüğün, 2011 yıkılmasıyla, Tunus'un başına geçmesi beklenen Raşid el' Gannuşî, o en güçlü zamanında iktidara talip olmadı, elini taşın altına koymaktan çekindi.

Daha sonra Munsif Merzuqî C.başkanı seçildi. Onun süresi tamam olunca.. Gannuşî, meclis başkanılığını kabul etti.. Cumhurbaşkanlığına ise Kays Said geldi..

Ama, kısa süre sonra, Kays Said, Meclis'i kapattı ve Gannuşî'yi de de hapse attı. 3 yılı aşkın zamandır hapiste olan 84 yaşındaki Râşid el'Gannuşi'ye, 4 gün önce 22 sene hapis cezası daha verildi.. Bu arada, Gannuşî'nin kızı, oğlu ve damadına da 25 il 33 sene arasında hapis cezaları verildi..

67 yaşındaki Kays Said, kendisine yapılan 'diktatörlük' suçlamalarına, 'Benden, bu yaşta diktatör mü olur?' diyordu.

Diktatörlük yaşa baksaydı, 78 yaşındaki Trump yapmazdı..

Bu ‘Maniac' /Çılgın Emlakçı'nın ‘gözünü toprak doyura!'
12 Şubat 2025 Çarşamba

Sözün başında; 'maniac' kelimesinin asıl manasının, 'aklî melekeleri'nde çılgınlık derecesinde zoru olan kişiler için kullanılan tıbbî bir terim olduğunu belirtmeliyim.

*

Almanya'nın eski şansölyesi Angela Merkel, asıl mesleği 'emlakçılık' olan ve yüz milyarlarca dolar değerindeki gayrimenkulleriyle dünyada rakipsiz olduğu söylenen ABD'li bir siyasetçi için, hatıratında, -çok ilginç ve yerinde bir tespit olarak- 'Bütün dünyaya bir emlakçı gözüyle bakıyor' diye yazmıştı.

Bu 'emlâk kralı' kişi, hele de bu son zamanlarda dünyaya bakarken, gözünü diktiği bütün coğrafyaları kendi mülkiyetinde toplamak ister gibi bir anormallik sergiliyor.. Grönland'ı, Panama'yı, Kanada'yı, Meksika'yı almaya karar verdiğini söylediğinde onu ciddîye alan pek fazla kimse olmamıştı; çünkü, söyledikleri komik idi.. Ama, bu kişi, elinde dünyanın en büyük ve modern silâh teknolojisi ve sistemlerinin kullanılması emrini vermek yetkisini haiz ve bir 'yeni zamanlar Roma İmparatoru' gibi davranıyor ve ülkesinde onu frenleyecek hiçbir mekanizma olmadığı anlaşılıyor.. Komik değil, 'traji-komik' bir durum.. Böylelerine bizim halkımızın 'Gözünü toprak doyursun!.' deyişi ne kadar ibretliktir.

Bu kişi, seçim öncesinde, 'Orta Doğu için düşündüğü 'barış' sağlanamazsa, 'Orası Cehenneme döner..' gibi laflar ettiğinde, gelişi-güzel konuşuyor sanılıyordu. Ama şimdi anlaşılıyor ki, Orta Doğu için, gerçekten de bir Cehennem'i düşünüyor.. Ve, hâlâ, İsrail'i Amerika'dan ayrı zannedenlere ders verircesine, İsrail'in, Amerika'dan ayrı olmadığını gösteriyor.

ABD'nin önceki başkanı Biden da, 15 ay öncelerde, 'Burada İsrail adında bir devlet kurulmamış olsaydı bile, biz burada böyle bir devleti yine kurardık!.' dememiş miydi?

*

Şimdi de o 'maniac emlakçı', 15 ay boyunca Amerikan bombalarıyla, füzeleriyle yerle bir edilen Gazze için, 'Orada dönecek bir yer kalmadı ki, Gazzeliler nereye dönecekler? Her şey yerle bir oldu.. Şimdi İsrail orayı bize verecek ve biz orayı tamamıyla temizleyip, bölgenin zengin Arap rejimlerinin de parasıyla imar edeceğiz, orada bir tatil cenneti oluşturacağız' diyebiliyor.

Bu 'maniac/ çılgın' kişi, dün de, 'HAMAS'ın elindeki bütün rehineler, 15 Şubat Cumartesi saat 12.00'ye kadar bırakılmaz ve burada olmazlarsa, kıyamet kopacak!' ifadesini kullandı.

Filistin'de Müslüman halk aleyhinde bunca barbarca saldırganlıklar ve şeytanî entrikalarla yetinmeyip, bütün Orta Doğu halklarını rehine almak niyeti taşıyanın Amerikan emperyalizmi olduğu, daha net şekilde nasıl ortaya konulabilir?

Ki, o 'çılgın emlakçı', 'Gazzelilerin Mısır, Ürdün tarafından kabul edileceğini, kabul edilmemesi durumunda, Ürdün ve Mısır'a yaptıkları Amerikan yardımını kesecekleri'ni ilân edip, 'Gazze'yi satın almaya kararlıyım..' diyebiliyor.

Cinnet geçirmiş bir huysuz ihtiyar.. Ne dediği ve ne yapacağı belli değil!.

*

Evet, yeni başkanlık töreni sırasında, eline aldığı kılıçla mahalle çocukları gibi, dans hareketleriyle güç gösterisi yaparken; Roma'nın, Hz. İsa'nın müminlerinin eline düşmesi üzerine; Roma'yı yaktırıp, kendisi de bir kale burcuna çekilerek, 'benim olmayacaksa Roma, alevler içinde yok olsun' diye 'lir' çalan ve şarkı okuyan İmparator Neron havasındaydı bu kişi de..

*

Aynı kişi, dün de, 'Ukrayna-Rusya Savaşı'na değiniyor ve 'Ukrayna, Rusya'ya katılabilir..' kehanetinde bile bulunuyordu.

Anlaşılıyor ki, 2. Dünya Savaşı'nın galipleri olan Amerika, Rusya ve İngiltere'nin liderleri Truman, Stalin, Churchill arasında yapılan Yalta ve Potsdam Toplantıları'ndaki dünya paylaşımına benzer bir 'canavarlar arası bir yağma sofrası' daha kurmayı planlıyor ve, Putin'e, 'Sen bana karışma, ben de sana karışmayayım..' mesajı veriyor.. Ve bununla da yetinmeyip, 'Ukrayna'ya, verdiklerinin bedelini vermelerini' de söylüyor..

*

Bir ülkeye, bir rejime, dışarıdan birileri yardım yapınca, bunun, birilerinin kara kaşlarına ve kara gözleri hatırına olmadığını, borç alanların ferman da almayı kabullendiklerini bir kez daha hatırlatan bir durum..

*

Ve, kısa bir Bangladeş Raporu:

Ağustos-2024 başındaki halk ayaklanması sırasında iktidarını korumak için binlerce göstericiyi öldürten Şeyh Hasine Hanım Hindistan'a kaçmıştı.. (Bu 'şeyh' kelimesinin burada, şeyhlikle bir ilgisi olmayıp aileden gelen bir soyadı gibi olduğu da göz önüne bulundurulmalıdır.)

Şeyh Hasine bilindiği üzere, 1971'deki korkunç iç-savaştan sonra Pakistan'dan ayrılıp, Bangladeş devletini ve laik bir rejim kuran ve bu yüzden - bazı ülkelerdeki kurucu liderlere gösterildiği üzere-, kendi taraftarlarınca 'tapınma' derecesinde bağlılığa mazhar olan Şeyh Mûcib'ur-Rahman'ın kızıydı ve babası 1974'de bütün aile efradıyla öldürüldüğünde sadece Hasine, 12-13 yaşında bir çocuk olarak gizlenip kurtulmuş ve sonra da babasının taraftarlarınca iktidara bile taşınmıştı; Hindistan'ın da desteğiyle..

Şeyh Hasine, Hindistan'a sığınıp biraz soluklandıktan sonra, taraftarlarını ayaklanmaya çağırmaya başladı bu sıralarda.. Bunun üzerine, -daha önce onun babasının bütün heykellerini ve büstlerini yıkıp yok eden- hışımlı kitlelerin, Şeyh Mûcib'in resmî ziyaretgâh haline getirilen mezarını da geçen hafta tahrip ettikleri ve Bangladeş'te Geçici Hükümet'in başkanı olan 85 yaşındaki -ve dünyaca ünlü ekonomist- Muhammed Yunus'un, Hindistan Hükümeti'nden Şeyh Hasine'yi susturmasını istediği bildiriliyor.

Ancak, 1,5 milyar nüfuslu Hindistan içindeki 250 milyonu aşkın Müslümanlara her gün yeni entrikalar kurmaya çalışmasıyla meşhur Narendra Modi liderliğindeki Hint Hükümeti'nin, Müslümanları bütün o alt-kıtada zayıflatmak için, Şeyh Hasine'ye desteği devam ediyor.

*

''Deli'ye dalaşmak'tansa, 'Çalı'yı dolaşmak'', nereye kadar?
14 Şubat 2025 Cuma

Yazının başlığındaki 'deli' kelimesinin yerinde kullanılmadığı hemen anlaşılabilir, ama, ısırganlıklarıyla bilinen bir 'dört ayaklı'nın adını kullanmak kalemime yakışmadığı için, ondan kaçınıldı.. Gerçi, hem o ısırgan dört ayaklılar, hem de 'deli' denilen iki ayaklılar konusunda, tedbir olarak, kötek göstermek de geçerli çarelerden birisi olabilir..

Çünkü, o '4 ayaklı'lar köteği görünce, çekinip kaçarlar; 'deli' denilenler ise, eli kötekli birisini görünce, kendi köteğini saklarmış..

Dünya bugün, tam mânasıyla, bir 'deli' tarafından efsunlaşmış, 335 milyon nüfuslu bir 'gücetapar' toplumun da çılgınlığını normal olarak görmeye başlamış.. Amerikan toplumu içinde, elbette insaf sahipleri de vardır, ama, o toplumda yetişkin insanlardan 210 milyon kişinin, internet aracılığyla bu 'çılgın'ı benimsediği açıklanıyor. Ve o da dünyada, nerede, hoşuna giden bir mekân varsa, hepsine sahip olmak isteyen ve 'aklî mekanizması', kontrolden tamamen çıkmış ve 'emsali olmayan bir harika başkan' diye alkışlanan bu kişi, 'Ukrayna- Rusya Savaşı'nı bitirmek konusunda Putin'le yaptığı tlf. konuşmasında sözlü olarak anlaştığını söyleyebiliyor.. Bununla yetinmeyip, bu zamana kadar, Amerika'dan aldıklarının bedelinin de Ukrayna tarafından ödenmesi gerektiğini söyleyebiliyor.. Ukrayna'nın savaşta yenilmesinin Amerika ve Batı dünyanın yenilmesi ve Rusya'nın galip olması durumunda Avrupa'nın güvenliğinin de tehlikeye düşeceği hesabında olan ve bunun için, üç yıla yakın zamandır, Ukrayna'ya en ileri silahları vererek Rusya'yı geri çekilmeye zorlayan Amerika ve müttefiklerinin verdikleri onca silahlar ve yapılan 100 milyar dolar'ı aşan maddî yardımların, şimdi Ukrayna'dan geri istenmesi son derece ibretlik bir durum.. Trump Amerikası, Rusya'yla ilişkilerini düzeltmek için, kimbilir, daha başka hangi ülkeleri veya güç odaklarını da Rusya'nın önüne atacaktır.. Ki, daha geçen sene Trump'ın, seçim konuşmaları yaparken, 'NATO üyesi ülkelerden üyelik borcunu ödemeyenlerin Rusya tarafından işgal edilebileceğinin 'yeşil ışığı'nı gösterdiğimiz zaman, o ülkelerin bizim kucağımıza yine ve nasıl atıldıklarını görürsünüz ..' diyecek kadar entrikacı bir kişi olduğu belliydi..

İşbu Trump, şimdi, Ukrayna-Rusya Savaşı'nda insanların ölümünden acı çektiğini de söylüyor.. Bu savaşın başladığı ilk aylarda, (şimdi veliahd de olan) bir İngiliz prensi de, 'Ukrayna ve Rusya halklarının Hristiyan olduklarını ve bu savaşın Avrupa'ya yakışmadığını, Ortadoğu ve diğer Doğu toplumlarında olabilecek bir savaş olduğunu' söylememiş miydi?

Şimdi, Trump da aynı noktada.. Kendi dünyalarından insanların savaşta ölmelerine razı olmuyor; ama, Gazze'de, Filistin'de ve bütün Orta-Doğu'da, Cehennem oluşturacakları tehdidi savuruyor.. Hattâ, dünkü Amerikan haber merkezleri, 'İsrail ve Amerika'nın İran'ı da Gazze'ye benzetmek için saldırı planları ve hazırlığı içinde olduğu'nu yazıyordu.. Trump'ın, 'Ya, bir kağıdı imzalayıp vereceksiniz, ya da yok edilmeyi kabulleneceksiniz..' dediği İran medyasına da yansıyor.. Çünkü, Ortadoğu halkları içinde, siyonist İsrail rejiminin yahudi halkı hariç, diğer bütün halklar yüzde 90'ı aşan derecede, müslümanlardır; onlar öldürülebilirler..

*

Ama, başka toplumlar bu zorbalığa teslim olsalar bile, dünyaya 'Allah'u Ekber!' sadâsıyla seslenen İslâm Milleti de, bu zorbalık ve çılgınlığa teslim olacak mı?

Bizim kendi inancımızı, İslâm'ın savaş ahlâkına göre geliştirip, her türlü meşrû' mukavemet imkân ve silâhını devreye sokmamız gerekmiyor mu?

Ama, bu, nasıl olacak? Bu 'çılgınlık' karşısında hep, çalıyı mı dolaşacağız; yoksa, kendi savunma gücümüzü en yüksek derecede 'hazır ol' durumuna mı geçirmeliyiz?

*

Bu hassas dönemde, yine Arab rejimlerinin suçlanması yoğunlaşıyor.. Bir kısım insanlarımızın diline de 100 yıldır pelesenk olduğu üzere, son günlerde yine arab rejimlerini ve hattâ 'Arab' halklarını aşağılama kampanyasına ağırlık verenlerimizin sayısı giderek artıyor.

Şimdi gerçi, 'Gazze, ilelebed Gazzelilerin olacak' diyoruz..

Ama, unutmayalım, 1850'lerde Girit İsyanları patlak verip, onun arkasındaki Avrupa Düvel-i Muazzamasının, büyük/ güçlü devletlerinin desteğiyle Osmanlı'yı derinden derine meşgul eden bir kerteye gelirken, Müslüman halkımızın hançeresinden yükselen 'Girit bizim cânımız, fedâ olsun kanımız..' şiarlarına rağmen, Girit gitmiş ve onu 500 küsur yıllık vatan olan bütün Balkanlar'ın da elden çıkışı takip etmişti.

O yıkılıştan sonra Müslümanlar olarak birliğimizin aslî mekanizmasını da kaybettik..

(Hatırlayalım, İstanbul Dâr-ul'fünûnu'nun / Üniversitesi'nin 2. Meşrutiyet yıllarındaki reisi/ rektörü olan 'Feylesof' lâkabıyla meşhur Rıza Tevfik, 1911'de Londra'ya gider.. Daha önce Osmanlı'da uzun yıllar sefirlik/ elçilik yapmış ve çok iyi Türkçe de bilen eski dostu Lord Nicolson'la da buluşur.. Nicolson, 'Feylesof'umuza, 'Rıza Tevfik biz size, o kadar yardımları, Meşrutiyeti ve Kanun-ı Esâsî'yi (Anayasa'yı) ilân edin..' diye değil, 'Hılafet'i kaldırasınız diye vermiştik..' der..

Hılafet'in İslam Birliği ideallerine uygun olarak -hele de son asırlar boyunca- devreye girmediğini hatırlatan Rıza Tevfik taaccüb ederek, 'Lord cenapları, İngiliz devlet-i fâhimânesini ı Hılafet niye bu kadar ilgilendiriyor ki?' diye sorar.. Nicolson da, 'Rıza Tevfik, biz Malaya'dan Hind ve Afrika içlerine kadar 100 milyonlarca Müslümanı itaatimiz altında tutmak için her yıl milyarlarca İngiliz lirası harcıyoruz, yine kontrolü istediğimiz gibi sağlıyamıyoruz; ama, sizin İstanbul'daki 'Halife-Sultan'ınız, her yıl, bir hey'et oluşturup, dünyanın her tarafındaki Müslüman kitlelere bir Hâfız Osman hattıyla yazılmış Kur'an, bir de 'Selâm-ı Şahâne' gönderiyor ve o 100 milyonları itaat altına alıyor.. Biz işte bu gücü kırmak istiyorduk..' der.. Ve, o konuşmanın üzerinden henüz 12-13 sene geçmekteyken, o korkulu rüya bertaraf ediliyor; 100 yıl önce..

Bugün de bir İslâm İşbirliği Teşkilatı var, ama, ne işe yarıyor? 30 yıl öncelerde, Bosna trajedisi yıllarında 250 bine yakın insan sırf Müslüman oldukları için katledilirken, ne işe yaradıysa, işte ona..

*

Ama, umutsuz olmaya gerek yok.. Bakınız, hangi sebeplerle okursa olsun, Amerikan desteğiyle ayakta duran Ürdün Kralı 2. Abdullah bile, Gazze'lilerin 'tehcir'ine / zorla göç ettirilmesi planına karşı, Trump'a hayır diyebildi; hem de çağrıldığı Washington'da.. Fiilen Mısır'ın başkanlığını deruhde eden A.Fettah Sisî bile, 'Trump'la görüşebilirim, ama, Gazzelileri yerlerinden etmek için olacaksa, gitmem!' diyebiliyor..

Evet, bu gelişmeler İslâm Milleti'nin toptan ayağa kalkmasına yol açabilecek olumlu işaretler; inşaallah..

*

Osmanlı sonrasında, dünya dengesinin hâlâ da kurulamayışı, bir şeyler anlatmıyor mu?
16 Şubat 2025 Pazar

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bir Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selamlayarak başlıyoruz.

*Samsun'dan Mahir Engizli diyor ki: 'İşim gereği, Pakistan'dan Libya'ya, Suud ve Körfez ülkelerine; Sudan'dan Bosna ve Özbekistan'a kadar birçok Müslüman coğrafyalarına gidip geliyor ve oralardaki halk kitleleriyle en azından mescitlerde namaz öncesi ve sonrasındaki çay sohbetlerinde bulunuyor ve onların eğilimlerini, dikkat ve dikkatlerini, kalp hassasiyetlerini anlamaya çalışıyorum.

Bu iş gezilerimin dışında, neredeyse bir gözlemci olacağım.. Ve şu kadarını belirteyim ki, hemen hemen bütün Müslüman toplumlar Filistin'de, Gazze'de ve Keşmir'de, Arakan'da, Türkistan'da ve Müslüman coğrafyalarının diğer bölgelerinde yaşanan acılardan rahatsızlar ve Müslümanların en azından, emperyalist güçler kadar dünya çapında 'birlik halinde' olmasından başka bir çare göremiyorlar. Ancak, o bir ve birlik oluşun nasıl sağlanacağını kimse bilmiyor ama; iç sancıları yüzlerinden okunuyor.

Hele de Amerikan emperyalizminin ve de yeni başkanları olan Trump'ın, Gazze'deki 2,5 milyon Müslümanın evlerinin-barklarının başlarına -gerçekte- Amerika eliyle yıktırılmasından sonra, şimdi, 'Gazze'ye artık geri dönmemeleri ve orayı sahiplenip , Doğu Akdeniz'de, hem de zengin Arap rejimlerinden alacağı dolarla bir 'riviera', bir tatil cenneti kuracağı'na dair küstah açıklamaları karşısında insanların neler düşündüklerini ve duygularını hangi ağır sözlerle ifade ettiklerini tahmin edebilirsiniz..

Ben, bu yurt dışı seyahatlerimde bir daha anladım ki, Müslüman halklar, 'İslam Birliği'nin tesis olunmasını çok hayatî bir ihtiyaç olarak her zamankinden daha fazla bekliyorlar..

Ama, insanların çoğu Türkiye'den bir şeyler umuyorlar..

--Evet, bu okuyucu kardeşimizin uzun mesajını bu kadar özetleyebildim..

Şu kadarını tekrarlayalım ki, yarınları inandığımız değerler ve ölçülere göre yaşamaya çalışırken, kendi dünümüzü de ve genel hatlarıyla anlamak zorundayız..

Görülüyor ki, bugünün dünya dengelerini oluşturmaya çalışan güç odakları, dünden bugüne taşıdıkları kendi inanç değerlerini, tarihî dayanaklarını esas almaktadırlar.. Siyonist Yahudiler, 2-3 bin yıl öncelerde Babilonya Kralı Nebukadnezar tarafından sürülüp dünyanın her tarafına dağıtılmalarına rağmen, kendi kimliklerini korudular.

Amerikan emperyalizmi ve onun takipçisi Avrupa ülkeleri de bin yıl öncelerden beri kutsal bildikleri Filistin topraklarını ellerine geçirmek için Haçlı Seferleri'nin hedeflerinden uzak düşmediler..

Çünkü, onlar kendi toplumlarının ruhlarını harekete geçirecek noktaları biliyorlar.

Biz Müslüman halklar da, geçmiş tarihteki olumlu örneklerden hareketle geleceği İslam Milleti'nin izzet ve şerefine uygun olarak yeniden nasıl yükselebileceğimizin sancılarını hissediyorlar, ama, Müslüman coğrafyalarındaki yönetim mekanizmalarını ele geçirmiş olan nice kişi veya kadrolar; yazık ki, sadece üzerinde saltanatlarını devam ettirmeyi esas aldıkları coğrafyaları düşünüyorlar. Halbuki, bütün Müslüman coğrafyaları, İslam Milleti'nin ortak vatanıdır.. Bizim coğrafyalarımızdaki bugünkü sınırları İslam çizmedi..

Ama, çekilen bunca acılar, inşallah uyanmamıza da vesile olacak çaptadır.. Nitekim, Başkan Tayyip Erdoğan'ın şu son Malezya, Endonezya ve Pakistan ziyaretlerinde ona gösterilen coşkun ilgi, Tayyip Bey'in fânî şahsına değil, onun temsil ettiği İslami hedeflerden dolayıdır.. Nitekim, o ülkelerin her birisinde Tayyip Bey de, 'Müslüman ülkeler'in hükûmetlerine hitaben, 'Birlik olmak için daha neyi bekliyoruz?' gibi bir soru cümlesi kurduğunda, o meclislerden yükselen tekbir sadâları ve alkışlar, bu arayışı, bu bekleyişi işaret ediyordu.

Evet, sıkıntılı imtihanlarla karşılaşmayı göze alırsak, bu gelişmeler, ileride daha şuurlu davranışları da beraberinde getirecektir; İnşaallah..

*İstanbul'dan A. Ziya İbrahimoğlu kardeşimiz, Mısırlı yazarlardan Azizuddin Duweydar'ın, 'Filistin için asıl tehlikenin Trump'ın patırtıları değil, 'resmî Arap çözümüdür..' diye noktaladığı yazısının tercümesini göndermiş.. Yazar, asıl tehlikenin Mısır rejiminin hazırladığı bir plana değinerek, bu planın, 'Amerika'nın küstah iradesine karşı kahramanca bir müdahale ve bir meydan okuma olarak sunulacağını' ve amma içi boş bir plan olduğunu ileri sürüyor..

--Evet, bu konuda ayrıca yorum yapmaya gerek yok.. Mısır rejiminin, 125 milyonluk Mısır toplumunu bu konuda da nasıl sessizleştirdiği ortada.. Ama, şu hassas anda bunlar bilindiği halde, Amerikan desteğiyle ayakta durduğu apaçık olan Ürdün rejiminin başındaki Kral 2. Abdullah'ın hem de çağrıldığı Washington'da, Trump'ın 'Gazzelileri 'tehcir' / kendi topraklarından zorla göç ettirmek' planına 'Hayır' demesi ve Mısır'daki A. Fettah Sisi'nin de, 'Böyle bir plan için olacaksa, Washington'a gitmeyeceğini' söyleyebilmesi açısından, onları bu adımlarında teşvik etmek gerekir.

*İstanbul'dan, Arap dünyasını iyi bilen Cemal Aydın bey kardeşimiz de, onların bu karşı çıkışlarının ileride yeni olumlu adımların atılmasına zemin hazırlaması temennilerini dile getiriyordu, mesajında..

*Abdullah Kul isimli okuyucu da, 'Ümmet bilincinden yoksun Müslümanların bir şeyler yapamaması'ndan yakınırken, 'şehadeti saadet bilen bir milletin esaret edilemeyeceğini' de ekliyor.

*Almanya'dan Mustafa Okçu isimli okuyucumuz da, Elon Musk'ın, Alman halkına hitaben, 'Geçmişteki hatalardan siz sorumlu değilsiniz, kendinizi suçlu hissetmeyiniz.' derken; Hitler Almanya'sının Yahudilere yaptıklarını devamlı hatırlatan Siyonist liderler ve Netanyahu, Musk'ın bu açıklamasına rağmen, 'O, Siyonizm'in ve Yahudilerin dostudur' diyor. Bunu nasıl okumalı?' diyor.

--Bu, anlaşılır bir durum, muhterem kardeşim. Dünya çapında hayal ettikleri 'üniversal' tahakkümlerini gerçekleştirmek için, kalplerindeki eski kırgınlıkları unutturmak istiyorlar.. Gayet de akıllıca.. Biz Müslümanlar ise, hâlâ emperyalist- şeytanî güçlerin içimizdeki, bin yılı aşkın kırgınlıkları terk edemiyoruz.

*İstanbul'dan Hakkı Engin, 'Uzun yıllar Almanya'da yaşayan bir akademisyen (....) 'Kendisi bir Hristiyan olan Trump'ın gerçekte Yahudilerden hoşlanmadığını ve sonra onlara bir kazık atacağına inandığını söylüyor, ne dersiniz?' diyor.

--Muhterem okuyucum, bu gibi saçma laflara kulak vermeye bile gerek yoktur. Yıllardır, 'Hiçbir Amerikan Başkanı İsrail'e benim kadar hizmet etmemiştir..' diyen, kızını da, siyasî hayatında en yakınındaki bir Yahudi olan Kushner'le evlendirmekle ayrıca öğünen ve de çağdaş Hitler Netanyahu'nun da onu, 'Siz İsrail'in en büyük dostusunuz!' diye övgülere boğarken.. Ya da, Kudüs'ü İsrail'in başkenti olarak tanıyıp, ABD Elçiliği'ni Tel Aviv'den oraya taşıyan; Suriye'nin su ve tahıl ambarı durumunda olan Golan Tepeleri'ni İsrail'e ait bilen, şimdi de 'Gazze'yi almaya kararlıyız..' diyen bir kişi mi, Yahudilerden nefret ediyormuş!!.

*

TÜSİAD', ne demek istiyor veya istemiyor?
17 Şubat 2025 Pazartesi

(Türkiye Sanayi ve İşadamları Derneği) TÜSİAD'ın Yüksek İstişare Konseyi başkanı Ömer Aras'ın 13 Şubat 2025 günü, TÜSİAD Genel Kurul Toplantısı'nda yaptığı konuşmayı dikkatle okudum. Dikkatle okudum, çünkü gelmiş geçmiş bütün askerî darbelerin arkasında, darbecileri en azından psikolojik olarak destekleyen bir kuruluş olarak biliyorum bu kuruluşu... Ve dahası, darbecilerden bütün ülke ve geniş halk kitleleri direkt veya dolaylı olarak ağır darbeler yerken, TÜSİAD ve kendilerini onun şemsiyesi altında tutan çevrelerin darbecilerden hele de halk lehine olacak herhangi bir hareketlerinden dolayı ciddi bir darbe yediklerini görmedim, duymadım, bilmiyorum.

Söz konusu zatın, TÜSİAD Genel Kurul heyetine, 'Hoş geldiniz!' şeklindeki selamlama cümlesinin hemen ardından, ilk kurduğu cümlenin, ülkede yeni bir karamsarlık havası oluşturmak istediğini hissettirmeye yönelik olduğu âdeta sırıtıyordu. O konuşma aynen şöyle başlıyordu:

'Ülke olarak moralimiz bozuk... Güven bunalımı yaşıyoruz.'

O 'Hoş geldiniz!' ibaresinin ardından, 'morallerinin bozuk olduğu'na dair bu ilk cümleyi okuyanlar, bu gibi yaklaşım ve mesajların sonunun nereye varacağını geçmiş tecrübelerden bilenler, mukabil olarak, 'Hoş bulduk, darbeci şakşakçısı kafa...' demekten kendini alamamışladır herhalde...

Öyle bir kuruluşun, öyle bir 'zenginler kulübü'nün morallerinin yerinde olmamasından rahatsız olup, durumdan vazife çıkarmayı re'sen düşünmek geleneğinin çizgisindeki bir takım 'kuvvetli silahlar partisi' mensuplarının, 'Bize geçmişte yapılan 'zinde kuvvetler...' çağrıları tekrarlanıyor herhalde...' diyerek, ellerini ovuşturmuşlardır muhtemelen... Geçmişteki bütün askerî darbelerin dayanağı olan 'TSK- İç Hizmet Kanunu'nun 35. Maddesi'nin 15 yıl öncelerde kaldırılmış olduğunu hatırlamak da istememişlerdir herhalde...

Hani, bir eski devrimci, ölüm yatağındayken, kendisini ziyarete gelen eski bir darbeci dostuna, 'Cumhuriyet'in diktatörlük günleri ne güzeldi!..' diyerek, eski günlere beslediği hasretini yenilemek isteyenler gibi bir durum, bir kez daha tekrarlanmak istenmiştir, herhalde...

Zenginler Kulübü'nün bu 'çok dertli' kişisi, Kartalkaya'da 21 Ocak 2025'te, 78 insanın yanarak can vermesi üzerinden bu güne kadar susmuşken, acısı 3 hafta sonrası depreşmiş ki, 'Yangın çıkabilir, ama 78 kişi ölmez. Ölüyorsa, nedeni, usulüne uygun yapılmayan binalar ve denetimsizliktir. Çöken bir sistemdir.' diyor...

YANGIN ÇIKABİLİRMİŞ, AMA 78 KİŞİ ÖLMEZMİŞ...

İnanıp, biz de, 'Sahi, yangın çıkar ama 78 kişi yanar mı yahu?' diyelim' desek, o kişinin konuşmasının devamında sık sık atıfta bulunduğu Avrupa'da mesela, 2017'de, yani 7-8 sene önce ve dağın başında değil, Batı Londra'da, şehrin ortasında Grenfell Oteli'ndeki yangında kaç kişinin öldüğünden haberi olsaydı, bu cümleyi yine kurar mıydı? Evet, şehrin ortasında, Grenfell Oteli'nde 72 kişi yanarak can vermişti. (Bununla Kartalkaya Faciası'na mazeret kılıfı geçirmeye çalıştığım sanılmaya... O faciayı da bahane ederek, 'morallerinin bozuk olduğu'nu dile getirip, birilerine, 'Ey filanlar, moralimizin bozuk olduğunu niye görmüyor ve çareler düşünmüyorsunuz?.' demek istediklerini belirtmek için söylüyoruz...)

'Zenginler Kulübü'nün bu çok hassas yürekli sözcüsü sadece o faciayı anmıyor, 'Geçen sene aynı gün, Erzincan'ın İliç ilçesindeki altın madeninde meydana gelen heyelan sonucu 9 işçinin hayatını kaybettiğini; 6 Şubat 2023'te meydana gelen büyük depremde on binlerce insanın usulüne uygun yapılmadığı için çöken binalar altında kaybedildiği; 11 sene önce, 2014 yılında, Soma Kömür Madeni'nde çıkan yangında 301 işçinin hayatını kaybettiği' gibi faciaları hatırlatıyordu. (Ama bu beylerimiz, 24 Aralık 2024 günü, Balıkesir'de askerî mühimmat fabrikasının kapsül üretim bölümünde 8'i kadın olmak üzere 11 insanın parça-parça olduğu ve bir o kadarının da ağır şekilde yaralandığı patlamayı hatırlatmamışlar, nedense...) Bütün bunların 'arkasında denetim eksikliği olduğunu beyan ediyorlar; 'malûmu ilâm' kabilinden...

Ve sonra bu beylerimiz, 'California'da koca Los Angeles şehri yandı, Japonya'da çok daha şiddetli depremler oldu. Kaç kişi öldü?' diye soruyor. (Madem ki merak buyurmuşlar, bu beylere söyleyelim, 'Californiya'da günlerce ve geniş bir alanda meydana gelen ve de günlerce süren o yangınlarda 34 kişinin öldüğü ve keza, depremlere karşı emsalsiz yapı tekniğiyle övülen ve de övünen Japonya'da Ocak-1995 başında ve 'asla yıkılmaz sanılan sağlam binaları olduğu söylenen 1,5 milyonluk Kobe şehrinde Richter ölçeğine göre 7,2 şiddetindeki bir depremle, bütün şehir büyük çapta yerle bir olmuş ve 7 bin civarında insan ölmüş ve o deprem Japon ekonomisine de büyük darbeler vurmuştu, yıllarca...)

Bu beylerimiz ise, 'Lütfen bakın ve mukayese edin...' diyerek dışarıya bakmamızı tavsiye edip, 'Bizdeki ölümlerin nedeni, maliyet odaklı kural tanımazlık ve denetimsizliktir.' diyor da, bu kural tanımazlık ve denetim aksaklığının aşılması ve aşındırılmasında kendi üyelerinin de payının olup olmadığını hiç hatırlamamaları ilginç değil mi?

Dahası, sanki bütün bu bozuklukların, üstelik de, en fazla giderilmeye çalışıldığı, devamlı kanunî düzenlemelerin yapıldığı ve ülkenin baştan başa bir şantiyeye dönüştürüldüğü ve 25 sene önce tasavvur edilemeyecek ve nice dış ülkeleri imrendirecek derecede maddi kalkınma örneklerini gerçekleştirmiş olan bir 'Erdoğan döneminin başarısız gösterilmek ve hatta suçlanmak istendiğini birleri anlamasa bile, halkımız, bütün bu durumları o engin ferasetiyle değerlendiriyor ve onların ağızlarındaki baklanın ne olduğunu, 'Sorumlular görevden ayrılmalı, hesap vermeli ve yerlerine yetkin kişiler gelmelidir. (...) Seçilmiş belediye başkanları görevden alınıyor, yerlerine kayyum atanıyor.' Bir siyasi parti lideri hakkında önce soruşturma başlatılıyor sonra farklı bir nedenle tutuklanıyor. Birçok sanatçının menajerliğini yapan bir iş kadını hakkında önce soruşturma başlatılıyor sonra farklı bir nedenle tutuklanıyor. Bir büyükşehir belediye başkanı hakkında, yaptığı konuşmalar nedeniyle basın toplantısından dakikalar sonra soruşturmalar açılıyor. Bilirkişi görüşmesini yayınlayan gazeteciler gözaltına alınıyor, genel yayın yönetmeni tutuklanıyor. Yeni mezun teğmenler ordudan ihraç ediliyor.' cümlelerini arka arkaya sıralıyorlar.

Yani, terör eylemlerine karıştıkları veya destek verdikleri belirlenen bazı belediye başkanlarının mahkum edilmesi konusunu mahkemeler TÜSİAD'a mı sormalıydı? Hele de, milletin parasıyla okutulmuş ve ülkeyi korumaları için eğitilip, ellerine silah verilmiş rüşd yaşında olan ve disiplinsizlikte sınır tanımayan cür'etkâr kimseler, ordudan atılsınlar mı, atılmasınlar mı?' diye TÜSİAD'a mı sorulmalıydı?

Sonra da kendilerini kurtarmak ve suçu övmek ve suçlu sanıklarını teşvik etmek gibi bir duruma düşmemek için, 'Bu olaylarda suç vardır yoktur diyemeyiz.' demeyi de ihmal etmiyorlar...

TÜSİAD, geçmişte, 28 Şubat 1997 Askerî zorbalık günlerinde derin faaliyetleri olan '5'li ÇETE'nin neresinde olduğunun unutulduğunu mu sanıyor? Ve o günlerde ve diğer laik dayatmacılık günlerinde milletin gördüğü o alçakça zulüm ve baskılar karşısında sesini çıkarmış mıydı?

Bu konunun daha başka yönlerine de gerekirse yine değiniriz, inşallah...

*

Mezar kazıcı ve kefen soyguncuları' dünyayı yeniden bölüşme sofrasındalar..
19 Şubat 2025 Çarşamba

Dünyada kurulmak istenen yeni düzeni anlamak için, yakın geçmişe biraz daha dikkatlice bakmakta fayda ola gerek.

2. Dünya Savaşı'ndan sonra, (Birinci'sinde olduğu gibi) İkinci Dünya Savaşı'nda da ağır şekilde yenilgiye uğrayan Almanya, Doğu ve Batı diye ikiye ayrılmış, Batı'dakine 'Federal Almanya' denilmiş, Doğu'dakine de 'DDR Almanya Demokratik Cumhuriyeti' (Almancasıyla kısaca DDR) denilmişti. Federal Almanya, başta Amerika olmak üzere, İngiltere, Fransa gibi kapitalist sistemle yönetilen devletlerin yönetimine girmişti; 'DDR' de, Sovyet Rusya'nın kontrolünde olan komünist sistem idaresine girmişti.

Stalin liderliğindeki Sovyet Komünist İmparatorluğu'nun başta Doğu Avrupa ülkelerini yutması ve diğer ülkelerde de dünya çapında komünist cereyanları teşvik etmesi karşısında, (NATO ismiyle) kapitalist- Hristiyan ülkeler arası bir Kuzey Atlantik Savunma Paktı kurulunca (Türkiye de Stalin Rusya'sının talepleri üzerine, 'Halkımız Müslüman olsa bile, biz laikiz..' diyerek, NATO'ya girdikten sonra), Rusya ve Doğu Avrupa'da tesis ettiği komünist rejimler arasında da VARŞOVA Paktı oluşturulmuştu.

Ama, Doğu Almanya komünist rejimi, 9 Kasım 1989 günü tamamen göçmüş ve Doğu Almanya'nın Devlet Başkanı Erich Honecker başta olmak son lider kadrosu Güney Amerika ülkelerine sığınmışlardı.

Ama, 1991 Ağustos'u ortasında Sovyetler Birliği dağılmış ve komünist Rusya ve Doğu Avrupa komünist rejimlerinin NATO'ya karşı oluşturdukları VARŞOVA Paktı da dağılıvermişti..

Savaşta yenilmiş ve bölünmüş olan 2 Almanya'yı, tek kurşun atmadan diplomatik ve ekonomik gücüyle birleştirmek maharetini sergileyen Hristiyan Demokrat Parti'nin Helmuth Kohl iktidarı, Avrupa'nın yeni gücü olarak yükseliyordu.

Bu gelişmeler pek çok Avrupa ülkesini, 'Varşova Paktı dağıldığına göre, biz niye Amerika güdümünde olan NATO tarafından savunulmak durumunda kalalım? O halde, kendi savunma sistem ve mekanizmamızı kendimiz oluşturalım, bir Avrupa Ordusu kuralım' düşüncesine sevk etti ve Napoli'de 1991'de tertiplenen NATO Zirvesi'nde, bu konu gündeme geldi.

Hatta, Avrupalı bazı parlamentolarda ve medyalardaki bazı yorumcuların makalelerinde, 'Avrupa Ordusu'nun tam teşekküllü duruma gelmesine kadar, Avrupa'nın güvenliğini sağlamakta güçlü bir orduya sahip olan Türkiye'nin aslî rolü üstlenebileceği' gibi görüşler dile getirildi.

İşte o zirve toplantısında, Fransa Devlet Başkanı Mitterand, açıkça, 'Artık, Avrupa'nın Avrupa tarafından korunabileceğini ve bu durumu Amerika'nın anlayışla karşılaması gerektiğini' söyledi.

Bunun üzerine, Amerikan Başkanı (baba) Bush, 'Amerika, istenmediği yerde durmaz..' şeklinde bir konuşma yapınca, bu durum, Avrupa devletlerini daha bir heyecanlandırdı. Ama, hemen ertesi gün aynı Amerikan Başkanı, '2. Dünya Savaşı sonunda, yeni Avrupa'yı biz kurduk.. Bir yere gidecek de değiliz..' deyince, herkes alacağı dersi aldı ve Avrupa Ordusu fikri de buzdolabına kaldırıldı.

Ve o tablo o zamandan bu güne değişmedi..

Kapitalist sistemin dünyaya hâkim olmasının 'aslan payı'nı devamlı Amerikan emperyalizminin kapmasından Avrupa ülkeleri ve halkları, rahatsız olduklarını yavaştan yavaştan dile getirmeye başlamış olsalar bile, dünyayı bölüşmekte kendi paylarından da çok rahatsız olmadıklarını hissettiriyorlardı. Ama, Trump Amerika'da yeniden başkanlığa gelip, üstelik de kendisini Amerikan kanunlarının da üstünde gören bir Başkanlık uygulaması ve hatta Napolyon'un 200 yıl öncelerdeki hayallerine atıflarda bulunması bile, Avrupa'yı derinden tedirgin etmeye başlamış bulunuyor.. Ve bugün, Trump ve Trumpizm, şimdi, Rusya'yla anlaşarak, AB de dahil, diğer bütün güç odaklarını geri plana atmaya ve dünyayı iki büyük gücün, geçmişteki Soğuk Savaş günlerindeki gibi düşmanca bir rekabet yanlışına düşmeden, dünyayı dizayn etmeleri gerektiğini söylüyor. Rusya- Ukrayna Savaşı'nı Putin Rusya'sının istediği şekilde sonuca bağlamak istiyor ve 'Savaşarak alınan yerler geri verilmez ..' diyerek, Putin'i savaşı durdurmaya yaklaştırıyor ve de Ukrayna'daki Zelenski Hükümeti'ni fiilen mağlûp ilân ediyor ve Amerika'nın bu savaş boyunca Ukrayna'ya verdiği 200 milyar doları aşan askerî ve malî yardımların nasıl geri alınacağını da hatırlatmış oluyordu.. Trump, bu arada, AB ülkelerine de, Ukrayna'nın yeniden ayağa kaldırılması için 430 milyar dolarlık bir ödeme yapmaları gerektiğini söylüyor.

Ama, sadece Fransa, Ukrayna'nın masada olmadığı bir çözüm yolunun sağlıklı olmayacağını yarım ağızla ifade ediyor; Zelenski de ABD-Rusya arasındaki görüşmelere katılamayacağını, esasen çağrılmadığını da belirtiyor..

*

Trump, bu 'mezar kazıcıları'na mahsus tavrını Müslüman dünyaya da anlatmış olmuyor mu? Gazze'yi kendi uzantıları olan Siyonist rejimin yerle bir etmesinden sonra, Gazze'yi almaya kararlı olduğunu ve Gazze'nin yeniden ihya ve inşa edilmesini de bölgenin zengin ülkelerine ödettireceğini söylemiyor mu?

Ve, Netanyahu, Trump'ın kendisinden, 'Filistin'den sonra İran meselesini de temelden halletmesini istediğini' söyleyip 'Bu konuda kendilerine gerekli desteğin verileceğini' belirtiyordu dün..

*

Bu konuya ayrıca da değiniriz, ama, bu vesileyle bir konuya da kısaca değinelim:

'İran Cumhurbaşkanı'nın Türkçe konuşmasına engel olunduğu'nu kim yaydı?

Dünya hassas merhalelerden geçerken.. Evvelki gün, hem de resmî bir ajans adına verilen bir video-haberin son derece istifham işaretlerini davet ettiğini belirtmek gerekiyor..

Efendim, (anadili olan Türkçeyi Tebriz şivesine göre, Kürtçeyi de Mehâbâd şivesine göre akıcı şekilde konuşmasıyla bilinen) İran Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, Tebriz'e gitmiş, orada büyük bir kalabalığa hitap ederken, 37 yıl önce vefat eden büyük şair Muhammed Huseynî Şehriyar'in 'Haydar Baba' isimli Türkçe şiirini okumaya başlamış, ve iki kıt'a okunduktan sonra vazifeli kişi gelip bir not vermiş kendisine.. O da, -konunun ne olduğunu açıklamadan-, Türkçe şiiri okumayı durdurmuş..

Bunun hemen, İran'da Türkçe rahatsızlığı diye sunmak iyiniyetli bir davranış olmasa gerek.. Kaldı ki, bizzat ülkenin en üst sorumlusu olan lider (ve Tebriz'in Khamene kasabasından) Seyyid Ali Hamaney de Azeri lehçesinden ayrı olarak İstanbul lehçesini de rahat konuşurken ve o şiiri de merhum Şehriyar, Hamaney'in yanında okumuş ve de bu sahneler ülke çapında ekranlarda da yayınlanmış ve konuşmalardan da hiç bir rahatsızlık görülmemişken, bu konuyu ülkemiz kamuoyuna 'Türkçe rahatsızlığı' şeklinde sunmak son derece yanlış olsa gerek.. Kaldı ki, bu konu İran medyasında asla söz konusu olmadığı gibi, İran konusunda olumsuz hiç bir şeyi kaçırmayan Batı dünyasının medya organları da hiç değinmediler.. Böyleyken, bunun halkımıza bu şekilde sunulması???

-Hatırlayalım, Başbakan Demirel'in bir toplantıda halka hitap ederken, kendisine bir not verilmesi üzerine, önce duraklayıp, sonra Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın rahatsız olduğunu ve hastaneye kaldırıldığını belirtmekle yetinmiş ve sözünü bitirmişti. Halbuki, o notta Özal'ın bir kalp krizi sonunda vefat ettiği haberi verilmişti..

Bu gibi fevkalâde durumlar her yerde ve her zaman olabilecekken.. Daha dikkatli olunmalı değil mi?

*

Her türlü zorbaca dayatmacılığa karşı tek çaremiz, İslâm'dır
21 Şubat 2025 Cuma

Hür Dâva Partisi (HÜDAPAR) Mersin m.vekili, Faruk Dinç, Meclis'te evvelki gün yaptığı konuşmada, 'Kemalizm bir zehirdir ve biz bu zehri yutmayacağız..' demiş.

Her bir m.vekili, 'ilk kez Meclis kürsüsünde dile getirilmesi' şartıyla, o sözlerini, görüşlerini daha sonra başka yerlerde de, o sınırlar içinde kalarak tekrarlayabilir ve bu, suçlama konusu olamaz.

Buna rağmen, Meclis'te, 'DEM Partililer hariç, diğer bütün partiler, bu sözleri 'M. Kemal'in şahsına yönelik bir saldırı' olarak değerlendirip tepinmişler, protesto etmişler.

'Kemalizm', 'Kemal' adında herhangi bir kişinin ismi etrafında, 'Kemalcilik' diye oluşturulabilecek bir cereyan da olabilirdi. Ama, bu 'terim' TC.'de M. Kemal'e nispet edilerek geliştirilmiş bir 'ideolojik cereyan'ın ismidir.

Bu isimlendirmenin, bizzat M. Kemal tarafından da 1935'lerde benimsendiği anlaşılıyor. Öyle de olsa, bir kişi adına tesis edilen ve bu zamana kadar birbirine aykırı değişik tarifleri yapılmış olan bir ideolojik cereyana yapılan eleştiriler, o kişinin şahsına yönelik bir saldırı ve hakaret sayılabilir mi? Ki, bir siyasî kişinin sadece ölümü üzerinden bile 87 sene geçmişken ve de onun şahsiyetinin kanun yoluyla korunmaya çalışılması, dünyada hiç bir diktatörlükte de kalmamışken..

Beğensek de, beğenmesek de, geçmiş tarihimizde yer alanları anlamaya, değerlendirmeye mecburuz, sağlıklı yarınlar kurabilmek için.. Ama, böyle yasaklarla mı?

*

İddia olunur ki, Karl Marx'ın ünlü eseri 'Das Kapital' ve 'Marksizm' üzerine Viyana'da, 1870'lerde 2-3 gün süren bir toplantı yapılır. Toplantıya birçok sosyal araştırmacılar katılmıştır, müzakere ve tartışmalar yapılmıştır. Sonunda, gür sakallı bir kişi söz ister ve, 'Dostlar, bu sempozyumu ben de dikkatle dinledim. Bu anlatılanlara göre, 'Ben marksist değilim' der. Ve sonra kendi kimliğini açıklar: 'Adım, Karl Marx!'

*

M. Kemal de, fırsatını bulsa, Karl Marx gibi bir laf edebilir miydi?

M. Kemal, 1930'larda, (o zaman, Paris'te sefir/elçi olan) çocukluk arkadaşı 'Fethi (Okyar) Bey'e gönderdiği mektubunda, 'Bugünkü manzaramız 'diktatörlük' manzarasıdır' diye yazar ve bu mektup metni, gazetelere de verilir ve kendisinin lideri olduğu Cumhuriyet Halk Fırkası'na muhalefet edecek bir başka partinin daha kurulması gerektiğini söyler ve 'Bu fırkayı sen kur!' der. O da gelir ve (kısaca Serbest Fırka diye anılacak olan) Serbest Cumhuriyet Fırkası'nı kurar ve halk kitleleri bunu gerçek zanneder.

Fethi Bey de, Ankara'dan İzmir'e doğru bir geziye çıkar ve gittiği her yerde, yoksul kitlelerinin, 'Kurtar bizi..' feryatlarıyla karşılaşır ve İzmir'de ise tezahürat tamamen kontrolden çıkıp, M. Kemal ve İsmet Paşa'ların resmî veya hususî her yerdeki fotoğrafları sokaklarda yakılır; çıkan karışıklarda 15 kadar kişi hayatını kaybeder ve Serbest Fırka, kuruluşunun 99. gününde M. Kemal tarafından kapatılır.

*

'Kemalizm', Müslüman halkın özellikle de Müslümanlığıyla ilgili yaklaşımlarından uzaklaştırılması için, hele de askerî darbeler döneminde daha bir putlaştırılan bir ideolojik cereyan ve adına tesis edildiği kişi için 'ideolojik bir sopa' olarak kullanılmıştı. Ama, 'kemalizm', gerçekten de 'M. Kemâl'in kendisi' mi demektir? Bir kişi hakkında hür olarak tartışma yapılamaması için, 1951'de çıkarılmış olan 'koruma kanunu'nun hâlâ da yürürlükte kalması, devreye her an, yine bir kanunî sopa olarak sokulabilmesi içindir. Ki, Sultan 1. Abdülmecid'e, Galata Köprüsü'nden Saray faytonuyla geçerken, 'Gâvur Padişah' diye bağırılması, ya da, Yıldız Sarayı'ndaki 2. Abdulhamid'e, 'Yıldız'daki baykuş..' diye yakıştırmaların, hem de M. Akif gibi etkili isimlerin şiirlerinde yapılmasına rağmen, o 'sultan'lar hakkında böyle bir 'koruma kanunu' yoktu.

*

Mersin M.vekili Faruk Dinç Bey'in Meclis'teki konuşması, DEM Partililer hariç, diğerlerince ve şiddetle protesto edilmiş; başta muhalefetin en büyük partisi olmak üzere.. Halbuki, 'kemalizm' bağlılığını kimseye bırakmayan bu parti, DEM Partili bir m.vekili'nin, daha bir kaç ay önce, 'M. Kemal'in itleri..' demesine itiraz etmeyip, muhalefeti güçlendirmek adına çabalarını sürdürüyordu.

Daha ilginç olan şu ki, Meclis'in o günkü oturumunu yöneten Başkan Vekili C. Adan'ın, 'devlet kurmakla rejim değişikliği yapmak arasındaki farkı bile göremeyip, M. Kemal'in, Devletin kendisine verdiği rütbe ve maaşlar başta olmak üzere devlete ait bütün imkân, mekân ve kadroları veren Saltanat rejimini 1 Kasım 1922'de kaldırdığını ve 1 yıl sonra, 29 Ekim 1923'de, halkın ekseriyetinin iradesi adına kurulan yönetim şekillerine verilen 'Cumhuriyet' adında ve amma, halkımızın iradesiyle hiç olmayan, 1923-1950 arasında 27 yıllık bir diktatörlüğün kurulduğunu fark edemeyip, M. Kemal'i 'devlet kurucusu' olarak nitelemesi ve 'M. Kemal'e zarar verecek bir kimsenin henüz anasından doğmadığı' gibi laflar etmesi ilginçti..

*

HÜDAPAR Mersin M.vekili Faruk Dinç, TBMM'de yapılan itiraz ve suçlamalarla ilgili olarak yaptığı açıklamasında, şu ifadelere yer veriyordu,-özetle-:

'Bizi kardeş kılan İslam'dır' dediğimiz için birileri hopluyor- zıplıyor. (...) Biz biliyoruz sizin düşmanlığınız İslam'adır. Derdiniz İslam'ladır. Kürt Meselesinin sebebi Kemalizm'dir. Çözümü de İslam'dadır. Siz bize çözümün zehri olan Kemalizmi öneriyorsunuz, bize bu zehri yutturmaya çalışıyorsunuz. Kemalizm zehirdir. Biz bu zehri yutmayacağız. İlacımız olan aziz İslam'da kardeş olacağız. Ve hep birlikte Türk'üyle Kürd'üyle Zaza'sıyla bu ülkede yaşayacağız."

Bu sözlere, Arnavut, Çerkez, Boşnak, Arap, Laz, Gürcü.. vs daha nice milyonlarca kavmî unsurları da ekleseydi.. Çünkü, bütün bu farklılıkları bu topraklarda birlikte tutan asıl harç, sadece İslâm'dır.

*

(Başkan Erdoğan'ın TÜSİAD patronlarına verdiği destansı cevabına ve Amerikan Başkanı Trump'ın ise, Ukrayna'yı, hatta dünyayı Putin'le paylaşma çabalarına ise, bir sonraki yazıda değinmek ümidiyle, inşaallah..)

*

TÜSİAD'ın açıklaması ‘karanlık odaklar'a çağrı değil mi?
23 Şubat 2025 Pazar

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bu sütunda bir Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selamlayarak başlıyoruz.

*İstanbul'dan Nermin Saka diyor ki, 'Bu son günlerde, 'TÜSİAD' ve sizin yerinde deyiminizle 'Zenginler Kulübü' diye anılan bir 'Sanayici ve İşadamları Derneği' kuruluşun açıklaması tartışılıyor ve hemen ardından da '5'li Çete'den söz ediliyor..

Ağabey, Hukuk Fakültesi'nde okuyorum, ve güya sosyal meseleleri, emsalimiz olan diğer fakültelerdeki arkadaşlarımızdan daha fazla bilmek durumundaymışız gibi kabul ediliyoruz, çevremizde.. Ancak, hele de 27 Mayıs 1960 Askerî Darbesi'nden sonraki 40 küsur yıl boyunca arka arkaya gelen derin sosyal çatlaklıkları, grevleri, silahlı sokak gösterilerini, anarşi ve terör dolu yıllarını, Sıkı-Yönetim uygulamalarını, Başörtülü kardeşlerimizin üniversitelere alınmaması ve yüzbinlerce ailenin yapılan bu bakılardan dolayı çaresiz kaldıkları dönemleri, arka arkaya gelen hükûmet darbelerini, Demirel'in '6 defa gittik, 7'nci kez geldik..' dediği yılları takib edebilmek neredeyse imkânsız gibi geliyor.. Hele de bizim gibi 2003'den, Tayyib Erdoğan ve AK Parti'nin iktidara geldiğinden bu yana, biraz Gezi Hadiseleri'nden, biraz da 2016'daki -elhamdülillah ki başarısız- 15 Temmuz Askerî Darbe Teşebbüsü'nden başka, büyük çaplı bir sosyo-politik meseleyle karşılaşmadık. Gerçekten de 'çok şükür..' denilecek bir durum...

Çünkü, babam bana Genelkurmay Başkanı'nın, Kuvvet hal.. Komutanlarının kimler olduğunu soruyor ve bilmiyorum tabiî.. Babam ise, 'Biz bilirdik kendi gençlik günlerimizde, hepsini..' diyor.. Babam, ayrıca, 'Kızım, bizim zamanımızda, avukatlar, hâkimler, savcılar, m. vekilleri, doktorlar, hemşireler, polisler, ve diğer sosyal hizmetler alanında memur olarak başörtülü hanımların olabileceğini hayal bile edemezdik.. Erbakan ülkenin kalkınması için filan fabrikaları, yolları, tünelleri, Köprüleri, İstanbul Boğazı'nın altından, İstanbul'un iki yakasını bağlayacak tünellerden bahsettiği zaman medyada alay konuu olurdu.. Ve hele bazı başyazarlar vardı ki, 'Başörtülü bir yargıç hanımın, başı açık olan hanımlar hakkında âdilâne bir kararı verebilir mi?' gibi tuhaf soruları başmakalelerinde bile yazarlardı. Ve biz onların bizim hakkımızdaki yargılarının böyle peşin hükümlerle malûl olacağını söz konusu edemezdik..' diyor babam... Ben sizin yazılarınızda, geçmişe aid bazı hatıra veya tesbitleri gördükçe, babamla paylaşıyorum, o da, 'Evet, o zamanlar böyle kalemler çok az idi..' demekle yetiniyor, geçmişin hüzün dolu ufuklarına bakar gibi dalıp giderek..

--Evet, bu hanım kızkardeşimizin dile getirdiği konular, tıpkı onun babası gibi, bizim gençlik yıllarımızı da dolduruyordu.. Gerçekten de, şöyle dönüp geriye baktığımızda bir daha anlıyoruz ki, ne çok karmaşık ve acılı-sancılı bir dönemden geçmişiz..

Evet, TÜSİAD tartışmaları dolayısıyla bir de '5'li Çete' konuları geliverdi konuya.. Bunlar, TİSK, (İşveren sendikaları), TESK, (Esnaf ve sanatkârlar), DİSK (Devrimci İşçi Sendikaları) konfederasyonları ve TOBB (Odalar ve Borsalar Birliği) ve TÜRKİŞ idiler.

Bunlardan TİSK'in başkanı olan Refik Baydur'un yazdığı 'Bizim Çete' isimli kitapta, bu gibi güç odaklarının, darbeci güçleri ve medyayı da destekleyerek seçim yoluyla gelen iktidarları nasıl zorladıkları çok düşündürücü şekilde etraflıca anlatılmıştır. O zamanlar henüz TÜSİAD yoktu.. Ama, bir Zenginler Kulübü, hep vardı, resmî olmayan şekilde.. Resmen kurulduklarında da, direkt olarak müdahale ediyorlardı, ülke idaresine, askerlerin gölgesinde.. Onların hele de 1970'li yılların ortasından itibaren, bütün hükûmetleri özellikle ekonomik açıdan baskı altına alıyorlardı.. 1997'de ise, başta medya ve F.G. Hareketi ve diğer sosyo-ekonomik unsurların elbirliğiyle desteklenen darbeci askerlerin muhtırası ve MGK'nın tavsiye denilen kararlarıyla Erbakan'ı, başbakanlığının henüz 8'inci ayında nasıl baskıya aldıkları ve 1. yılı dolmak üzereyken, nasıl uzaklaştırdıkları ve bütün bunların arkasında, o '5'li Çete'nin ve TÜSİAD'ın örtülü işbirliği bilinmektedir.

TÜSİAD'ın son olarak kalkıştıkları yeni bir iktidar oyunu oynama hevesine, Başkan Erdoğan'ın verdiği müthiş cevap, onları uyandırmış olmalıdır.. Ama, onların da, hemen, Borsa oyunlarına, düşüşlere, ekonomik güvensizlik oluşturmaya çalıştıkları ve kendi alanlarında 'yeşil ışık' yaktıkları yolundaki iddialar üzerinde durulmalıdır..

*İstanbul'dan Yavuz Havzalı da diyor ki: 'Geçenlerdeki bir yazınızda TÜSİAD'ı haklı olarak eleştiriyordunuz da, onlara karşı kurulmuş olan 'MÜSİAD' diye anılan ve 'Müstakil', ya da 'Müslüman' 'Sanayi ve İşadamları Derneği' olarak anılan bir kuruluş vardı.. Yazınızda onların ne yaptıklarını ve nerede olduklarını da sormanızı beklerdim.

--Sahi, MÜSİAD'a soralım: Bir zamanlar çok etkili olan MÜSİAD, şimdi ne işle meşgul olmaktadır? Yoksa, buharlaştı mı veya rehavete mi kapıldı? Şahsen isterdim ki, TÜSİAD'ın açıklamasına ve iddialarına, Başkan Erdoğan'dan önce MÜSİAD karşılık versindi..

*Bu sütunun en dikkatli okuyucularından olan Cemal Bey, geçen haftaki 'Hasbihal'de, Almanya'dan bir okuyucunun sorusuna değinirken, yazımda bir kelimenin düşmesini göremeyişimden dolayı, kurduğum cümleden bir şey anlamadığını belirtiyordu. Yazıya baktım ve ben de bir şey anlaşılmadığını farkettim. Çünkü, dünya çapında tahakküm planlarını gerçekleştirmek isteyenler kendi aralarındaki geçmiş kırgınlıklarını -kendileri açısından akıllıca bir davranışla- unutturmak isterken; biz Müslümanlar ise, hâlâ, emperyalist- şeytanî güçlerin istediği şekilde, içimizdeki, bin yılı aşkın kırgınlıkları terk edemiyoruz.' diye yazmak isterken, altını çizdiğim o iki kelime, nasıl olmuşsa, bilgisayarın teknik oyununa gelmiş ve buharlaşmış..

Hani meşhurdur, 2. Meşrutiyet yıllarında, İttihad-Terakki'cilerin öncüsü sayılan ve ateistliğiyle maruf Abdullah Cevdet'in, kendi dergisinde yayınladığı bir şiirinde, 'Ben bu vatanın öküzüyüm!' diye bir mısraının da yer aldığını gören ve onunla kalem mücadelesinde öncü sayılan Süleyman Nazif merhûm, 'Üstad, ne olduğunu kendi derginde, nihayet itiraf ettin..' deyip bu mısraı göstermiş.. A. Cevdet bakmış ki, S. Nazif'in gördüğü mısra, sahiden de aynen öyle.. O da, hemen, 'Efendim, 'sin (s)' harfi düşmüş, öksüz olmuş, öküz.. Musahhih (düzeltici) hatası..' diye karşılık verince, S.Nazif, 'Hayır efendim, ona 'musahhih hatası değil, 'musahhih sevabı' denilir..' diye bir taş daha atmış.. Şimdi biz de, bir i'tizâr beyanı olarak bu yanlışı belirtirken, cümlemizden düşen o iki kelime, anlaşılmaz olmanın ötesinde, yanlışlara yol açmamasıyla teselli buluyorum.

Asıl mesele, evet, ‘kuklalarla değil, kuklacılar'la mücadele etmektir!
24 Şubat 2025 Pazartesi

Başkan Erdoğan'ın, AK Parti'nin Büyük Kongresi'nde dün yaptığı konuşmadan önemliydi, ama partisinin Meclis Grubu'nda 19 Şubat günü yaptığı ve TÜSİAD patronlarına müstehak oldukları cevabından bazı can alıcı noktaları buraya kaydetmeden geçmek haksızlık olurdu. Çünkü TÜSİAD patronları öyle bir karamsar tablo çizmişlerdi ki, içine düştükleri moral bozukluklarını, güven bunalımını milletin tamamına teşmil etmek istiyorlardı. O güç odaklarının, hemen hiç bir zaman kendi fildişi kulelerinden inmeyip, milletin sıkıntı ve dertlerinden habersiz, sadece 'kuvvetli silahlar partisi'nin gölgesinde memleket nutukları atmayı vazife edinmiş bir 'Zenginler Kulübü' halinde yaşadıklarını milletin büyük ekseriyeti biliyordu. Onların bu gibi nutuklarını, daha sonra başka oyunların da takip edeceği de tecrübelerle sabit idi. Nitekim şimdi de öyle oldu ve sırtlarını dayadıkları iç ve dış odaklı tahakküm merkezleri hemen başta Borsa olmak üzere, ellerindeki çeşitli ekonomik silahları devreye sokmakta tereddüt etmediler.

Başkan Erdoğan da, işte bu oyun ve entrika merkezlerine işaret ediyor ve "Hukukun kapsama alanı dışında tutulduğunuz eski Türkiye'yi özlüyor olabilirsiniz ama yeni Türkiye'de haddinizi bileceksiniz. Bizim kuklalarla işimiz olmaz, bizim muhatabımız kuklacılardır" ifadelerini kullanıyor ve şöyle diyordu:

'Gezi vandallığından FETÖ'nün kumpasları ve darbe girişimlerine kadar demokrasimizi hedef alan tüm saldırıların hamiliğini üstlendiler. Lütfen hafızanızı şöyle bir yoklayın. Biz adeta kelle koltukta FETÖ ile mücadele ederken, bunlar örgütün şirketlerinin önünde nöbet tutuyordu. Biz Gezi Olayları'nda milli iradeyi savunurken, bunlar sokakları ateşe veren çapulcuların avukatlığını yapıyordu. (...) Biz Suriye'den Gazze'ye mazlumların haklarını savunurken, bunlar siyasî ikballeri için zalimlere şirin gözükmeye çalışıyorlardı.

(...) TÜSİAD'ın haddi ziyadesiyle aşan ve buram buram provokasyon kokan açıklamalarına geçmeden önce şu gerçeğin altını çizmek istiyorum. Demokrasilerde hiç kimse layüs'el (sorgulanamaz) değildir. Tutarlı, yapıcı, iyi niyetli olması halinde biz de eleştirilere kulağımızı hiçbir zaman tıkamadık ve tıkamayız. (...) TÜSİAD yönetiminin açıklamaları sonrasında 'emre amade uşak' misali sıraya dizilen muhalefet figürlerini nazarı dikkate almıyoruz. (...) Kuklalarla işimiz olmaz, bizim muhatabımız kuklacılardır. (...) TÜSİAD zihniyeti, siyasetin zayıf ve devletin onların tasallutu altında olduğu dönemlerin sembolüdür. Bu yapı, kamunun kesesinden ve milletin sırtından elde edilen haksız kazançların yerli-millî üretim yerine distribütörlük yoluyla elde edilen imtiyazların gölgesinde büyümüş ve büyütülmüş iş adamlarıyla maruftur. Bakınız bunlar 2002 öncesinde eski Türkiye'de sadece paraya hükmediyorlardı, aynı zamanda siyaseti de istedikleri gibi dizayn ediyorlardı, çıkarlarına göre karar organlarını kontrol ediyor ve yönlendiriyorlardı, gazete manşetleri vasıtasıyla iktidarlara ayar veriyorlardı. Biz işte buna 'Dur!' dedik. (...) Milletin kaynaklarını, keramete kendinden menkul bir avuç komprador burjuvazinin zenginleşmesi için değil, tüm kesimleriyle milletin huzuru refahı, kalkınması ve esenliği için kullandık. (...)

Ey TÜSİAD, fert başına düşen yıllık gelir ortalaması 3 bin 600'den 15 bin doların üzerine çıkan bir süreç var. Bu, AK Parti iktidarının döneminde oldu. Siz ya hesap bilmiyorsunuz ya da hesabınız bozuk. İhracatımız 36 milyar dolardan 2024 senesinde 262 milyar doları buldu.

Derslik sayımız 2002'de sadece 367 bindi, biz bunu 735 bine çıkardık. Hastane yatak sayımız 164 binden 270 bine ulaştı. 6 bin 100 kilometre olan bölünmüş yol uzunluğumuz 30 bin kilometreye yaklaştı. Sosyal yardımlarla ihtiyaç sahibi vatandaşlarımızın yanında olduk. (...) Elbette bu süreçte çok ciddi dirençle karşılaştık. Çıkarlarına dokunduklarımızın, rant musluklarını kestiklerimizin bel altı vuruşlarına ve operasyonlarına maruz kaldık. Bunların en başında TÜSİAD geliyordu. Türkiye'nin gerçek anlamdaki her demokrasi ve kalkınma hamlesi TÜSİAD zihniyetini daima rahatsız etmiştir. Nitekim bu kuruluşun darbeciler, cuntacılar, emperyalistler ve onların etki ajanlarının safında ülkemize ve milletimize karşı sergilediği üstenci, faşizan, nobran tavırları toplumsal hâfıza kayıtlarımızda mahfuzdur. (...) Türkiye Yüzyılı için gece-gündüz çalıştığımız bir dönemde TÜSİAD'ın eski zihniyetinin yeniden tedavüle sokulmaya çalışıldığının farkındayız. (...)Türkiye'nin demokrasisini darbecilerin, ekonomisini sömürgecilerin, millî iradeyi sivil toplum ve siyasetçi görünümlü beşinci kol elemanlarının güdümüne sokmasını istiyorsanız, bilin ki böyle bir şeye canımız pahasına rıza göstermeyeceğiz. TÜSİAD'ın Türkiye'de güven iklimini bozan örnekler olarak verdiği her konu hukukun, adaletin, savcıların, hakimlerin yetki alanındadır. Hukuk devletine yürekten inananların safı, terör yardakçılarının, hırsızların, edep adap tanımaz provokatörlerin, disiplinsizlerin, sanat dünyasını esir alan marjinallerin yargı mensuplarını ve ailelerini tehdit eden kibir abidelerinin değil, hukuku uygulayanların yanı olmak zorundadır. Çöken, TÜSİAD'ın iddia ettiği gibi sistem değil, devletin zayıf, milletin fakir, bireylerin bezgin olduğu, buna karşılık kendilerinin altın devirlerini yaşadığı dönemlere ilişkin hayalleridir. Morali bozuk olan, ülke değil, -TÜSİAD buraya dikkat et- imtiyazla büyüdükleri devirlerin ardından, devlet hazinesini istedikleri gibi paylaşamadıkları için, iç sıkıntıları yaşayan TÜSİAD demirbaşlarıdır. Güven bunalımı yaşayan, halkımız değil, sözünü ettikleri usulsüzlüklerin müsebbibi olan sadece para kazanma hırsıyla kuralsız iş yapmayı âdet edinen TÜSİAD zihniyetidir."

Cumhurbaşkanı Erdoğan, daha sonra, TÜSİAD'ın doğal afetler üzerinden hükümete bühtan ettiğini söyleyerek, şöyle devam ediyordu: " Acaba ey TÜSİAD, şu deprem afetinde siz ne yaptınız? Acaba siz AFAD'ın yanında ne kadar destek verdiniz? Neyle oralarda bulundunuz? (...) Depremin üzerinden 2 yıl bile geçmeden 201 bin konutu teslim eden bir başka ülke daha var mıdır?

(...) Türkiye'nin son 22 yılda yaşadığı badireler karşısında dut yemiş bülbüle dönen TÜSİAD'ın şimdi birdenbire yarısı yalan, yarısı yanlış örneklerden oluşan hezeyanlarının gerisindeki saiki elbette tahmin ediyoruz. (...) Susması gereken yerde konuşan, konuşması gereken yerde susan gönülleri değil, çıkarlardır. (...) 'Çöktü' diyerek feveran ettikleri, yıllardır tıkır tıkır işleyen rant düzenleridir. İmtiyazlar üzerine bina ettikleri ayrıcalıklı sistem çökmüştür. Siyasetçilere had bildirdikleri kibirli sistem çökmüştür. İstikrarsızlık üzerinden paralarına para kattıkları sistem çökmüştür. (...) Gazete manşetlerinden siyasete ayar verdikleri sistem çökmüştür. (...) Siyaset yapmaya çok hevesliyseniz ya parti kurarsınız ya da ağzınızdan çıkacak iki çift söze bakan muhalefet partilerinden birini seçersiniz."

(...) Ürettiğiniz, çalıştığınız, ülkeye ve millete faydalı olduğunuz müddetçe 85 milyonun her bir ferdi gibi sizi de destekleriz. (...) Bundan sonra da aynı hassasiyetle hareket etmeyi sürdüreceğiz. Başka ajandalar, başka gündemler peşinde koşanlara, başka senaryoların oyunculuğuna soyunanlara 'rastgele...' demeyeceğimizin bilinmesini istiyorum."

*

Evet, Başkan Erdoğan'ın bu yazının iki-üç misli uzun olan konuşmasının en çarpıcı cümlelerinden bir 'TÜSİAD güzellemesi' seçmeye çalıştık; eğer TÜSİAD'lı efendiler anlayabilirlerse...

*

Hat San'atı'nın büyük üstadı Hasan Çelebi'yi ebediyet âlemine uğurlarken..
26 Şubat 2025 Çarşamba

Erzurum'un Oltu ilçesinin bir köyünde başlayıp 88 yıl süren fâni dünya yolculuğunu İstanbul'da noktalayan Hat San'atı'nın büyük üstadı Hasan Çelebi Hoca, dün öğle namazından sonra, muhteşem Çamlıca Camii'nden, o bölgenin karla kaplı ve daha bir soğuk olmasına rağmen yine de büyük bir cemaat tarafından, ebediyet yolculuğuna uğurlandı ve Karacaahmet Mezarlığı'nda, Hat San'atı'nın son asırdaki en büyük üstadlarından ve milâdî-1982'de vefat eden 'Hâmid-i Âmidî' imzalı hat eserleriyle meşhur Hâmid Aytaç merhûmun yanı başına defnedildi.

Cenaze namazını kıldıran hoca efendinin, cenaze namazlarında sıkça duyulan klişe ibarelerin tekrarı mahiyetinde olmayan konuşması ve Hasan Çelebi Hoca'nın nice öğrenciler yetiştirdiğini ve İslam kültürüne yaptığı hizmetleri hatırlatıp, Süleyman Çelebi'nin ünlü 'Mevlid'inden o nefis hattıyla yazdığı, 'Mustafâ'ya civâr eyle, yâ Kerîm! / Cennet'ul-Firdevs içinde, yâ Rahîm.' duasını, Hasan Çelebi merhûm için tekrarlaması da güzeldi..

Cemaat içinden pek çok âşina isimle karşılaştım.. Dikkatimi çeken bir noktayı da belirteyim ki, İstanbul Valisi Davut Gül bey'i, -etrafında, görünür hangi bir koruma vs. olmaksızın- cemaatin içinde görmek güzeldi.. Şahsen çok sonra fark ettim.. Hz. Ömer'in, 'Yöneticileriniz başınızdayken, aranızda gibi olsun' meâlindeki ölçüsünü hatırlatıyordu..

*

Üstad Hasan Çelebi merhûmla -önceden gıyabî âşinalığımız olsa bile-, 30 yıl öncelerde, Hat San'atı üzerine, çeşitli ülkelerden gelen, bir 'Müslüman Hattatlar Toplantısı' için geldiği Tahran'da -vicâhen de- tanışmış ve 1 haftayı aşkın bir süre, İran Hat San'atı'nın da sergilendiği mekânları da birlikte yakından görmek, temâşa etmek imkânı bulmuştuk.

Tabiatıyla, Hasan Çelebi Hoca, Hat San'atı'nın inceliklerine vâkıf olduğundan, farklı bakıyor ve benim daha önce bakıp geçtiğim nice hat örneklerine hayran kalıyordu.

Tahran'dan sonra o Hattatlar, Meşhed, Şiraz ve İsfahan gibi, kültürel açıdan son derece zengin merkezlere de götürülmüşler ve o yolculuklardan önce biz vedâlaşmıştık..

*

Aradan 20 yıl kadar bir zaman geçtikten sonra ülkeye döndüğümde, Süleymaniye Yazma Eserler Kütüphanesi'nin o zamanki müdürü kardeşim Emir Hoca, 'Ağabey, Hasan Çelebi Hoca her zaman selâm gönderiyor, ziyaret edelim ..' deyince, gittik..

Uzuuun bir sohbet oldu..

O sohbetin konusuna 8 yıl öncelerdeki bir yazımda da değinmiştim. Önemine binaen, tekrar aktarayım.

Üstad Hasan Çelebi -özetle- demişti ki: 'Diyanet İşleri Başkanlığı bünyesinde en az 200 bin personel bulunuyor. Bunların içinde tamamının Kur'an okumayı bildiği söylenebilir. Ve onların dörtte üçünün veya en az 100-150 bininin de 'Hâfız' olduğunu söyleyebiliriz. Ancak, bu kadar büyük bir kitle içinden, Kur'an'a bakmaksızın, ezberindeki metinleri yazabilecek 1000 kişi bile çıkmaz!

Onların çoğu da, İstanbul gibi belli merkezlerdedir..

Halbuki bu rakamı ilk planda hâfız olanların onda birine yükseltebilmeliyiz. Bu da, 10-15 bin eder.. Bunu, ülkenin her tarafına yaydığımız zaman, ayrı bir zenginlik meydana gelir. Bunun için de, hâfızlar arasında, Kur'an-ı Kerîm'e bakmadan, ezberden okudukları Kur'an metinlerini hatasız olarak yazabilecekler arasında yarışmalar açıp, dereceye girenlerin de teşviki gerekir..'

*

O zaman, Üstad Hasan Çelebi'nin, bu, çok yerinde tespit ve tekliflerini, en üst sorumlulara da aktarmıştım ve onlar da çok güzel teklifler olarak nitelemişlerdi.

Aradan yıllar geçti. Tabiatıyla, bu sahada epeyce çalışmalar yapıldığı görülüyor.. Ama, yeterli değil.. Kaldı ki, hele de câmi ve mescitlerde vazifeli olan personelin bu konuya daha fazla eğilmeleri için vakitlerinin daha çok olduğu söylenebilir.

Ayrıca, Diyanet İşl. Başk. Ali Erbaş Hoca'ma da arz edeyim ki, mübarek Ramazan boyunca bazı resmî ekranlardan yansıtılan 'güzel Kur'an okuma programları'ndan ayrı olarak, Kur'an-ı Mûbîn'i, ona bakmadan, ezberden yazabilecek 'hâfız'lar arasında da yarışmalar tertip edilebilir.

*

Üstad Hasan Çelebi, sadece kendi san'at gücünü sergilemek için hat yazmakla meşgul olan birisi değildi ve geride bıraktığı o fevkalâde güzel hat örnekleri, onun, inancımızın sembollerini en güzel şekilde yansıtmak derdinin ve aşkının da meyvesi idi..

Düşünelim ki, Hacc'a giden nicelerimiz, Kâbe'de, Mescid'ul-Haram'da, sütunlara yazılmış 'lazfa-i celâl'i bile okuyamıyoruz.

Mezar taşlarında dedelerimizin isimlerini bile okuyamaz hale getirildik; laik taife, kendilerini utandırması gereken bu başarılarıyla iftihar edebilirler.

*

Bu vesileyle, Pakistanlı bir İslam âliminden işitip, merhûm hocamıza aktardığım ve çok beğendiği bir ince nükteyi de tekrarlıyayım.

O Pakistanlı zât-ı muhterem, 'Evet, 'Kur'an hâfızı' olmak güzeldir, ama; ondan da güzeli ve en güzeli, 'Kur'an muhafızı' olabilmektir..' derdi.

Evet, eğer 'Kur'an muhafızı' denilebilecek liyakatte olabilseydik, emperyalistler ve onların içerideki uzantıları, bugün bizim yakındığımız ve 'taife-i laicus'un da gurur duydukları ihanetlerinde başarılı olamazlardı.

*

Merhûm Hasan Çelebi hoca'mıza, ebediyet hayatına geçtiği bu yolculukta, rahmet-i ilâhî'nin yoldaş olmasını Allah'u Teâlâ'dan niyaz ediyorum.

*

Trump ile Putin paylaşımında, dünya yeniden şekillenirken..
28 Şubat 2025 Cuma

ABD Başkanı Trump ile Rusya Başkanı Putin arasında, dünyanın geleceğini etkileyebilecek yeni anlaşmaya doğru gelişen hadiseler zincirine şaşılmamalı.. Her devlet önce kendi menfaatini düşünür ve diğerlerinin kaygısına bakmaz..

Daha 1 yıl önce, 'Rusya saldırısı karşısında, Ukrayna'nın mutlaka desteklenmesi ve savunulması'ndan söz eden Trump, şimdi, tam bir sömürgeci mantığıyla, Ukrayna'yı Putin'in önüne atıp, Ukrayna'nın zengin ve nadir metal kaynaklarını işleyerek, 3 yıldır devam eden savaş boyunca Ukrayna'ya yaptıkları yüzlerce milyar dolarlık yardımların bedelini tahsil edecekleri'ni ve Zelensky'nin bir diktatör olduğunu ve ülkesini savaşa sürüklediğini söyleyince.. Putin, herhalde hiç beklemediği şekilde memnun oldu ve 'Ukrayna'daki o nadir metal kaynaklarının en büyük yataklarına kendilerinin sahip olduğunu belirtip, 'Gel, bu metal yataklarını birlikte işletelim..' dedi. Çaresiz kalan Ukrayna Başkanı Zelensky ise, bugün Washington'da olacak, Trump'ın kendisine uzattığı antlaşma metnini imzalayacak, açıklamasına göre..

*

Hatırlayalım ki, 25 Ağustos 1939'da Hitler Almanyası ile Stalin Sovyet Rusyası arasında, o dönemde iki tarafın Dışişleri Bakanları olan Joachim von Rippentrop ve Vyaçeslav Molotov'un imzaladıkları antlaşma ile başta Avrupa olmak üzere dünyanın paylaşılması yapılmıştı.

O antlaşmayla, Doğu Avrupa ülkeleri Stalin Rusyası'na bırakılıyordu; Batı Avrupa ise, Hitler Almanyası'na..

Ve, o antlaşmadan 1 hafta sonra da, 1 Eylül 1939'da Hitler Almanyası ordularının, Polonya'ya karşı başlattığı yıldırım savaşı'yla 2. Dünya Savaşı fiilen başlıyordu.

*

Ama, Nazi Almanyası'nın orduları yıldırım hızıyla, bütün Balkanlar'ı ezip geçtikten ve Türkiye sınırına dayandıktan sonra; iki taraf arasında neler olduğuna dair bir çok teoriler ve izahlar yapıldıysa da, konu, henüz de tam olarak açığa çıkmayan bir şekilde, Hitler Almanyası, 1941'in son demlerinde ani bir kararla Sovyet Rusya'ya da saldırmış ve Balkanlar'dan Karadeniz'in kuzeyi üzerinden, Hazar Denizi'nin kuzeyinde, Volgagrad'a (o zamanki isimlendirmeyle, Stalingrad'a) kadar akmışlardı..

Bu durumda perişan duruma düşen komünist ideolojinin ilk ve en güçlü temsilcisi Sovyet Rusya, kapitalist emperyalizminin patronu olan Amerika safına ve Müttefikler Devletler'e sığınmıştı.

*

Sonunda ise, Nazi Almanyası, Birinci Dünya Savaşı'ndan 27 yıl sonraki bu 2. Dünya Savaşı'nda da ağır bir yenilgiye daha uğramış, savaşın galibi olan Müttefik Orduları'nın başında olan Amerika ve ortakları ise, Avrupa ve hatta kısmen yeni bir dünya için de, Yalta ve Potsdam Konferansları'nda yeni haritalar çiziyorlardı. Ama, konunun en ilginç tarafı, savaşın başında Hitler Almanyası ile birlikte olan Stalin Sovyet Rusyası'nın, savaşın sonunda, Hitler Almanyası'nı cezalandırmak için kurulan cenahta ve de dünya sahnesinde, 'Amerika'dan sonraki ikinci büyük' güç olarak devreye girmesiydi..

*

Elbette, bugün ve yarınları yaşayanlar düne takılıp kalmamalıdırlar, ama, dünü anlamazlarsa, yarını da sağlıklı şekilde kavrayamazlar..

Bugün, Trump'ın Rusya lideri Putin'e uzattığı 'zeytin dalı'nın 80 yıl öncelerine bakmak bunun için gereklidir.

Ne Putin tek başına bir oyuncudur; ne de Trump.. İki emperyal gücün inceden inceye yaptığı taktik ve stratejik planlar devrededir. Bu taktiklerden, bir taraf aldandığını- aldatıldığını hissederse, Stalin'in 1941 sonunda hemen saf değiştirmesi gibi durumlar her zaman için tekrarlanabilir.

Her iki taraf da, uzun soluklu, çok dikkatli bir satranç oyunu kurmak ve karşı tarafı 'mat' etmek hedefine de kenetlenmiş olabilir. Ama, görünürde, bu diplomasi savaşının en kazançlı durumunda olanı, şimdilik Putin'dir. Çünkü, beklemediği süratte gelişen hadiseler zinciri içinde; 'savaşla alınan yerler geri verilmez..' diyen bir Trump'la ve 'Trumpizm' anlayışıyla karşılaştı ve Ukrayna'dan Kırım ve Donbass gibi, savaşarak aldığı yerleri ise, geri vermeyeceğinin huzuru içindedir..

Avrupa ülkelerinin itirazı da, 'dünyayı bölüşme sofrası'nda karşısında Putin'den başka kimseyi istemediğini açığa vuran Trump'ın bu yaklaşımıyla eski gücünü yitirmişe benziyor..

'AB' ülkeleri, esasen, öteden beri kendilerini meşgul eden, 'Ukrayna yenilirse, o zaman Rusya'nın bütün Avrupa'yı istilâ etmesine hangi güç engel olabilir?' sorusunun cevabını bulamadığından dolayı derin tedirginlik içindeydi.. Çünkü, AB ülkelerinin -yüksek teknolojileri olsa bile- büyük ve güçlü kara orduları olmadığından, umutlarını, NATO'nun ABD'den sonraki en büyük kara ordusuna sahip olan Türkiye'ye bağlamışlardı. Ancak, Trump ile Putin arasındaki yeni stratejik yaklaşımlar, Avrupa'nın 30 ülkesini şemsiyesi altına alan NATO'nun, Avrupa'yı korumayacağını göstermektedir.. Çünkü, NATO'nun beyni, ABD emperyalizmidir.

Bu arada, Trump'ın AB'yi, "Avrupa Birliği, ABD'yi mahvetmek için kuruldu ama şimdi ben Başkan'ım. Bu otomobiller ve diğer şeylere uygulanacak 'yüzde 25'lik gümrük vergileri'ni yakında açıklayacağım' demesi Avrupa'yı daha bir şoke etti.. Bunun karşısında, Fransa'nın da, 'ABD'nin yüzde 25'lik gümrük vergilerini yürürlüğe koyması halinde Avrupa Birliği'nin de Amerika'dan yapılan ithalata da aynı şekilde gümrük vergisi getirileceğini' duyurması tabloyu iyice içinden çıkılmaz hale getireceğe ve 'Amerika'nın artık güvenilemez ve ön görülemez bir ortak olduğu' kanaatini Avrupa'da daha bir yaygınlaştırıp derinleştireceğe benziyor.

*

Bu gelişmeler olurken, geçen hafta, Fransız 'Le Point' (lö puan) dergisi dünya siyasetinin en etkin 4 liderinin fotoğrafını kapak yaptı.. En üstte Erdoğan, sonra Putin, ve Trump ile Çin Lideri Xi (Şi) Jinping..

Hayret, Fransız gururu bir kenara konulup, o listeye Macron alınmamıştı..

Halbuki, daha önce, Başkan Erdoğan için, 'Le dictateur', 'L'éradicteur (yok edici), 'Erdogan.. L'autre Poutine' (Erdoğan.. Bir diğer Putin) gibi kapak resimleri yayınlayan 'Le Point' dergisinin, şimdi, dünya siyasetini etkileyen dört liderden birisi olarak Başkan Erdoğan'ı göstermesi, çok sıradan bir değerlendirme sanılmamalı..

Anlaşılıyor ki, o etkili derginin bu kapak düzenlemesi yapmasında, -nükleer güç sahibi olması cihetiyle Avrupa'nın savunulmasında, üstüne büyük sorumluluk düştüğü düşünülen Fransa'nın- Avrupa'yı tahkim etmek, güçlendirmek çabasındaki Emmanuel Macron'un bir yakınlık kurmak hesabı görülmektedir.

*

Bizi millet yapan, soy-sop bağı değil, inanç birliğidir... Bu cevheri Ramazan da yansıtıyor
2 Mart 2025 Pazar

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bu sütunda bir Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selamlayarak başlıyoruz.

Önce, muhterem okuyucularıma, Mübarek Ramazan dolayısıyla, tebriklerimi, yani -kendin de başta olmak üzere- onun bereketini idrak ve o berekete nail olmaları temennilerimi beyan ederken, Ramazan'ın daha lüks, daha leziz yemekleri, daha çok yemek açısından 'sultan' olan 'ay'a dönüştürmek yanlışından uzak ve; dünya nimetlerini zayıf, fakir, çaresiz, hasta, yolda kalmış, deprem, sel, yangın gibi felakete uğramışları gözetlemek vesilesi haline getirmeye çalışmalıyız. Bir 'nebevî hadis' rivayetindeki, 'İnsanoğlunun doldurduğu en kötü kap, kendi midesidir' ifadesinde bulunan ağır ikaz ve ihtarı daha bir düşünmeli ve 'yaşamak için yeme'yi, başkaları gibi 'yemek için yaşamak' anlayışına dönüştürmekten daha bir dikkatle kaçınmalıyız.

*Evet, tam da bu konuları anlatmak isterken, Ömer Bitlis kardeşimizin mesajı daha bir dikkati çekiciydi. Şöyle diyor: 'Ramazan gelince gıda tüketimi artıyor..'

Fıkra gibi, değil mi?

Evet, düşünecek olur ve düşünüp, ders alırsak, öyle..

*Benzer tespit, şikayet ve yakınmalar bir çok kardeşin mesajlarında, 'Allah'a teslim olmak demek olan İslam, bu aslî tarifinin gereği olarak, adaletli, sadelik, tevazu, esenlik, paylaşma, diğergamlık (başkasını da düşünmek) gibi özellikleri de içeriğinde barındırır..

Doymamak veya aç kalmak gibi korkulara karşı nefsimizi terbiye etmeye çalışırken, inşallah Ramazan'da da, sade sofralar kurmayı şiar edinir ve bu sofraları, en çok da ihtiyaç sahibi olan veya böyle yerlere davet edilmekte pek hatırlanmamış olanların gönüllerini hoşnut etmek niyetiyle iştahları ve nefisleri açgözlülüğe yönlendiren, azdıracak şatafatlı sofralar kurmaktan kaçınır, infaklarımızı dünyanın her bir yanındaki mazlumlara, ve mustaz'aflara ulaştırmaya çalışırız, dünyanın her yanındaki darda olan Müslümanlara nasıl yardımcı olabiliriz diye düşünürüz inşallah..' şeklinde dile getirilmiş..

*Bu vesileyle, Yusuf Demirci isimli okuyucunun, Yahya Kemâl'in 'Atik Valde'den İnen Sokakta'ki Ramazan maneviyatını anlattığı şiirini yorumladığı mesajına da değinmek gerekiyor.. Bu okuyucumuz, Yahya Kemal'in 'Süleymaniye'de Bayram Sabahı, Itrî, Kocamustâpaşa, Yeniçeri'ye Gazel, Üsküp' gibi şiirlerinde ve kezâ 'Ezansız Semtler' isimli nesir makalesinde çizdiği fotoğraflarla, 'Bizim dünyamızın ve bizim ruh âlemimizin çizgilerini çok derin bir kavrayışla bize yansıtıyor.

O yorumlardan 'Atik Valde' şiiri bile tek başına harika.. Çünkü, o şiirde Yahya Kemal kendisinin oruçsuz olduğunu ve Müslüman halktan ayrı ve kopuk bir dünyada yaşadığını o kadar samimî itiraf ediyor ki, bizi derinden düşündüren o mısraları bile, onun sevap hanesine yazılır, inşallah..' diyor.

Evet, bu son derece düşündürücü ve Müslüman dünyamızın derinlerinden haber verdiği gibi, Yahya Kemâl'in iç acılarını da yansıtıyor..

O halde buyurunuz, bu şiiri birlikte okuyalım:

ATİK-VALDE'DEN İNEN SOKAKTA..

-Nihad Sami Banarlı'ya..-

İftardan önce gittim Atik-Valde semtine,

Kaç def'a geçtiğim bu sokaklar, bugün yine,

Sessizdiler. Fakat Ramazan mâneviyyeti

Bir tatlı intizâra çevirmiş sükûneti;

Semtin oruçlu halkı, süzülmüş benizliler,

Sessizce çarşıdan dönüyorlar birer birer;

Bakkalda bekleşen fıkarâ kızcağızları

Az çok yakından sezdiriyor top ve iftarı.

Meydanda kimse kalmadı artık bütün bütün;

Bir top gürültüsüyle bu sâhilde bitti gün.

Top gürleyip oruç bozulan lâhzadan beri,

Bir nurlu neş'e kapladı kerpiçten evleri.

Yârab, nasıl ferahlı bu âlem, nasıl temiz!

Tenhâ sokakta kaldım oruçsuz ve neş'esiz.

Yurdun bu iftarından uzak kalmanın gamı

Hadsiz yaşattı rûhuma bir gurbet akşamı.

Bir tek düşünce oldu tesellî bu derdime;

Az çok ferahladım ve dedim, kendi kendime:

"Onlardan ayrılış bana her an üzüntüdür;

Mâdem ki, böyle duygularım kaldı, çok şükür."

*

Evet, Yahya Kemal'in bu mısralarını, bugün, Müslüman'ın ruh dünyasından habersiz, 'midelerini boş yere aç bırakıyorlar' diyecek kadar, bizden uzak düşmüş olanlara da ithaf edelim.

*Mersin'den Ayşe Yıldırım diyor ki: '40 yıldır kanlı şekilde devam eden terörün sona ermesi yolundaki çabalar, inşallah, PKK'nın silah bırakması ve kendisini feshetmesi yönünde PKK lideri Öcalan'ın nihayet yaptığı açıklamayla yeni bir merhaleye ulaşır. Çünkü, hangi etnik kökten gelirse gelsin, sonunda hepimize acılar çektirdi bu silahlı mücadele..

Ben bu konuya da değineceğinizi umuyor ve bekliyorum.

--Bu Mersinli kardeşimize belirteyim ki, hadiseler üste üste geldi, ve hangisine öncelik vermek gerektiği konusunda insan bazen tercih yapmakta zorlanıyor.. Mesela, TÜSİAD denilen 'Darbesever Zenginler Kulübü' ortamı, -hem de 28 Şubat 1997 Zorbalık günleri'nin yıldönümü eşiğindeyken,- germeye yönelik açıklamaları ardından, 10 binin üzerindeki BİST grafiğini bir anda 9 500'lere indirdiler...

Arkasından, Başkan Erdoğan'dan bizim beklediğimiz, onların ise beklemedikleri kat'î bir cevabı alıp sustular.. Ama, onlara Avrupa ve Amerikalardan destek yayınları yapıldı..

Günün diğer önemli konusu da, muhakkak ki, Amerikan Başkanı -ve bizim aylardır psikolojik problemleri olduğunu anlattığımız- Trump'ın, Ukrayna lideri Zelensky'ye karşı , Washington'da Beyaz Saray dedikleri mekânda dünyayı şoke eden en kaba ve sömürgeci / emperyal zihniyetin ne kadar sınır tanımaz olduğunu yansıtan davranışı da, evet, acil yorumlar bekliyor..

Bu konulara da yarın ve devamı günlerde değiniriz, inşaallah..

Zaaf ve çöküş halinde, ‘çılgınlık' ve ‘akıl yolu'ndan birini seçmek ve PKK'nın tercihi…
3 Mart 2025 Pazartesi

Önce, yazının başlığındaki cümleye değinelim.

Tam bir zaaf ve çaresizlik durumuna düşen her bir kişi veya cemiyet ve teşkilat, ya öngörülemez bir çılgınlığa başvurur, ya da serin kanlı bir tercihle, akıl yoluna...

Amerika'nın, Kenya'dan yakalayıp, 16 Şubat 1999'da, Türkiye'ye, 'idam edilmemesi şartıyla- verdiği kişinin kimliğini, sabahın ilk büyük müjdesi olarak veren Başbakan Ecevit'in muzaffer bir kumandan edasıyla yaptığı, 'Abdullah Öcalan Türkiye'de!' şeklindeki açıklamasını hatırlayalım.

Aynı Ecevit, daha sonraları ise, 'Amerika'nın Öcalan'ı Kenya'da yakalayıp, bize niçin verdiğini hâlâ da anlamış değilim...' diyecekti. Ama ondan daha da ilginç olan, muhakemesi sırasında Öcalan'ın, 'Osmanlı olsaydı, beni ya Vali yapardı, ya da idam ederdi...' demesiydi.

*

1984'de, yani 41 yıl önce ve Kürt halkının özgürlüğü adına diyerek, PKK (Partiya Kargerî-i Kürdistan/ Kürdistan İşçi Partisi) adıyla alenen silahlı mücadeleye başlayan 'ayrılıkçı hareket'in 'serokh'u Öcalan'ın 27 Şubat 2025 günü yaptığı açıklamasını, 'akıl yolu'nu seçmek olarak değerlendirmek gerekir.

Öncesi ve hele de PKK'nın 1984'de başlayan silahlı başkaldırı boyunca, tekerleme olarak hep, '40 yılda 40 binden fazla can kaybettik.' lafı edildi. 2000'li yılların başında, yani o silahlı mücadelenin başlamasından 15-16 yıl geçmekteyken, insan kaybı için söylenen resmî rakam da 40 bin civarında telâffuz ediliyordu.

Bu rakam, 40 yıl sonra, şimdi yine 40 bin olarak ifade ediliyor; belki de sosyal rahatsızlığın derinleştirilmemesi için...

Bu terör hareketinin, Türkiye'ye bedeller ödettiğini, bu süre içinde yüzlerce milyar ve hatta trilyonlarca dolarları bulan maddî zararlara uğrattığı biliniyor.

İlginç olan nokta şu ki, Öcalan'ın Amerika tarafından dile getirilen 'idam edilmemesi' şartıyla Türkiye'ye verilmesi yüzünden, idam cezası kaldırıldığından 25 senedir İmralı adasında hapiste tutulan Öcalan, açıklamasında, 'PKK'nın doğuşunu '(...)Kürt realitesinin inkarı, başta 'ifade' olmak üzere özgürlükler konusunda yasaklardan kaynaklı oluşan zemin'e bağlayıp, 'teori, program, strateji ve taktik olarak yüzyılın reel-sosyalist sistem gerçeğinin ağır etkisinde kalmıştır' dedikten sonra, '(...)ülkede kimlik inkarının çözülüşü, ifade özgürlüğünde sağlanan gelişmeler, PKK'nın anlam yoksunluğuna ve aşırı tekrara yol açmıştır. Dolayısıyla ömrünü benzerleri gibi tamamlamış ve feshini gerekli kılmıştır.

Kürt-Türk ilişkileri; 1000 yılı aşan tarihler boyunca Türkler ve Kürtler, varlıklarını sürdürmek ve hegemonik güçlere karşı ayakta kalmak için gönüllülük yönü ağır basan, hep bir ittifak içinde kalmayı zorunlu görmüşlerdir. Kapitalist modernitenin son 200 yılı, bu ittifakı parçalamayı esas gaye edinmiştir. (...) Cumhuriyetin tek tipçi yorumlarıyla birlikte bu süreç hızlanmıştır.' tespitlerini yapmak noktasına gelmiştir.

Öcalan'ın şu tespitleri üzerinde de durulması gerekir: 'Aşırı milliyetçi savruluşunun zorunlu sonucu olan; ayrı ulus-devlet, federasyon, idari özerklik ve kültüralist çözümler, tarihsel toplum sosyolojisine cevap olamamaktadır. (...)

Sayın Devlet Bahçeli'nin yaptığı çağrı, Sayın Cumhurbaşkanı'nın ortaya koyduğu iradeyle (...) oluşan bu iklimde, silah bırakma çağrısında bulunuyor ve bu çağrının tarihi sorumluluğunu üstleniyorum. (...)devlet ve toplumla bütünleşme için kongrenizi toplayın ve karar alın; tüm gruplar silah bırakmalı ve PKK kendini feshetmelidir. Ortak yaşama inanan ve çağrıma kulak veren tüm kesimlere selamlarımı iletirim."

*

Evet, Osmanlı'nın, Selçukluların ve önceki bütün Müslüman hükûmetlerin en güçlü tarafları, inanç birliğine dayalı sosyal yapılara dayanmalarıydı. Osmanlı'nın 600 yıldaki bütün hakimiyet alanlarında olduğu gibi, Anadolu'da da, Kürt ve Türk, Arap, Çerkez, Boşnak, Arnavut ve sair çeşitli Balkan halklarını ve diğerlerini İslam inancının şemsiyesi altında birleşenlerin hükûmeti, o inançta olmayanlara da yine İslam'ın gereği olarak, kimseye inanç dayatmadan birlikte yaşıyorlardı.

Son 100 yılda ise, emperyalistlerin telkinleriyle, 'ulus-devlet' kurmak ve 'inanç birliği'ne dayalı bir içtimaî nizam' anlayışını terk etmek ve etnik üstünlük iddialarına dayalı ve diğerlerini aşağılayıcı resmî ideolojiler, bizdeki kemalist-laik 'jakobenist / tepeden inmeci' dayatmaların ortaya çıkardığı aşağılanma, nefret ve husumet duygularının acı meyveleri, terör için 'bulunmaz beslenme parselleri'ydi.

Bizim bugün elimizde olan sonuç, emperyalistlerin dayatma ve ideolojileriyle kendi içimizde, haram ölçüleri esas alışımız ve başka etnik unsurları aşağılamamızın semeresi vardır. Umarız ki, belli 'etnik üstünlük' iddialarını tekrarlamaktan olabildiğince kaçınılmalıdır. Kaldı ki, Devlet Bahçeli bile, aylar önce, 'Üstünlük, soyda değil, 'takva'dadır...' gibi en temel İslâmî prensibi dile getirmiştir.

Bu yolda, Türkçülük cereyanının en uç kesimindeki MHP'nin lideri Devlet Bahçeli Bey'in Ekim-2024 başından beri attığı adımları, başka kimse atamazdı, herhalde... Hatta o adımı Başkan Erdoğan atsaydı bile, karşısına en başta MHP çıkardı. Ama Ortadoğu'da başta ABD olmak üzere, emperyalist güçlerin, 'yeni oyunları ve yapmacık yeni sınırları ve devletleri tezgâhlanması' ihtimali daha bir güç kazanınca; Bahçeli Bey'in o teşebbüsü başlatması, ferdî bir tasarruf olmayıp, Başkan Erdoğan ve Devlet Bahçeli beylerin uzak görüşlü hesaplarla, iç ve çeper coğrafyalarındaki halkların kardeşliğini tahkim etmek, güçlendirmek için, devreye 'Devlet aklının girmesi' şeklinde anlaşılmalıdır ve inşallah çok hayırlı olmuştur.

*

Dünya, bir 'çılgın'ın gücetaparlığından kurtulabilecek mi?
5 Mart 2025 Çarşamba

Avrupa Birliği, Ukrayna'yı sevdiğinden değil, ama, Rusya'nın bu savaşta zafer kazanması halinde, Avrupa ile Rusya arasında bir engel, bir dalkıran seddi kalmayacağından korkuyor.

Ama, korkunun daha büyüğü, Trump'ın yeni açıkladığı 'toprak edinme yöntemi' anlayışından kaynaklanıyor..

Çünkü, Kanada, Grönland, Panama ve Meksika'yı Birleşik Amerika'nın birer eyaleti durumuna getirmek gibi teorilerinden sonra, 'Gazze'yi alacağım, bu konuda kararlıyım.. Gazze halkı ise, dönmek isteseler bile zâten Gazze'de dönecek bir yer kalmadı ki dönsünler. Gazze'nin yıkıntılarını kaldırmak için bile 15 seneye ihtiyaç var.. Buraları bölgenin zengin ülkelerinden alacağım parayla temizleteceğim ve sonra orayı İsrail bize bırakacak..' gibi sözlerdeki mantığı ancak 'orman kanunu'nun hâkim olduğu yerlerde duymak mümkün olur.

Çünkü, Trump, 'savaşla alınan yerlerin iadesi söz konusu olmaz..' diyor.. Savaş'ın haklılık -haksızlık gibi bir ahlâkî temel şarttan bahsetmeksizin.. Bu mantıkla da, Siyonist İsrail rejimine Filistin'de istediği yerleri, askerî yolla alabileceğinin yolunu açıyor.. Saldır, baş eğdir , toprakları bütün dünyayı ele geçir.. Mantık bu.. Teslim olun, barış olsun!. Pax Romana 'Roma Usûlü Barış'ın Amerikancası.. (Pax Americana..)

Ve bu mantık, elbette ki, Putin Rusyası için de bir ölçü olacak ve Rusya'nın da Ukrayna'dan işgal ve ilhak ettiğini açıkladığı -başta Kırım olmak üzere- bütün toprakların da artık Rusya'ya aid olduğu, tartışılamaz bir raddeye ulaşacak ve bütün saldırganların elini rahatlatacaktır.

Trump ise, Amerika'yı ve Amerikan gücünü daha bir yücelttiği kanaatiyle, kendisinin, 'Abraham Lincoln ve George Washington'dan daha büyük olduğunu' söylüyor ve 'Bunu şaka sanabilirsiniz, ama, gelecekte tarih bunu yazacaktır. ' diyordu.. Çünkü tam bir 'megalomania' tablosu.. İleride, kendisini 'Amerikalıların atası' bile ilan edebilir. Şeyh Mucib'ur-Rahman'ın, kendisini Bangladeş'te, 1973lerde, 'Bangabandu /Bengallilerin atası' diye nitelemesinde olduğu gibi..

Evet, Trump'ın nasıl bir 'gücetapar' olduğunu, kendisinin konuşmalarından da çıkarabiliriz. Kaldı ki, son konuşmasında, 'güç üstün kılar..' diyordu. 'Haklı olanın güçlü olması' gereğini anlaması mümkün olmadığından, 'güçlü olanın haklı sayılması' gerektiği anlayışını diline dolamış..

Tabiî, bu ortamda, Trump-Zelensky arasındaki korkunç ağız dalaşı ve kabalığın da ötesinde, yozluğun zirvesiydi.. Hele de Trump açısından.. ' Biz olmasak sen bir hiçsin.. Sergilediğiniz o direnişler de bizim sâyemizde oluyordu..' diyordu, Elbette o tartışma ve ağız dalaşı sahnelerini Putin ve Rusya halkı zevkle takib ederken, o çarpıcı itirafları Putin de not ediyordu.. Trump'ın mantıkî insicamını tamamen kaybeder gibi olduğu anlarda, devreye yardımcısı Vance , diplomatik usûlde olmayan bir şekilde giriyor, ve Zelensky'yi azarlıyordu.. (İlginçtir, ing. The Guardian'da yer alan bir yorumda, Vance, 'Sahibini korumaya çalışan bir buldog'a benzetiliyordu.)

*

Başta İngiltere ve Fransa gibi hele de silah sanayii açısından; İspanya, Almanya ve İtalya gibi özellikle de ekonomik açıdan diğerlerine nisbetle, daha güçlü sayılan ülkeler..

Ama, 2 Mart günü yapılan ortak toplantılarda, herbirisi, Ukrayna'nın desteklenmesi konusunda görüş birliğine vardılar ve Rusya- Ukrayna arasında bir ateş-kes uygulamasına geçilmesi ardından, ortak bir 'barış gücü' gönderilmesi fikri bile kabul gördü.. Ama, bu durum , Trump'ı ve Başk. Yardımcısı Vance'i oldukça rahatsız etti..

Nitekim 4 Mart günü AB çevrelerinden verilen cevaplar, -Amerika'sız olamayacaklarını hissettirircesine ve Atlantik ötesini de kızdırmamak dikkatiyle-, açıklanırken; Vance, Fox News'e verdiği röportajda, AB ülkelerinin yaklaşımını 'saçma derece sahtekârca' diye niteliyor ve Trump'ın emlakçılık mantığıyla hareket etmesine uygun bir dille, 'ABD'ye Ukrayna'da ekonomik bir pay verilmesinin, "30 veya 40 yıldır savaşmamış herhangi bir ülkeden 20.000 asker gönderilmesinden çok daha iyi bir güvenlik garantisi olacağını' söylüyordu.

Şimdi, Avrupa Birliği ülkelerini işte bu yaklaşımdan dolayı daha bir korku aldı: 'Rusya yarın Ukrayna'yı aşıp batıya, Avrupa içlerine doğru ilerlerse, o zaman, Avrupa'yı kim koruyacak?'

Nitekim, Polonya Başbakanı Donald Tusk, evvelki gün, yaptığı açıklamada, '500 milyondan fazla nüfusu olan Avrupa, 140 milyon nüfusu olan Rusya tehdidine karşı kendisini savunmak için, 340 milyon nüfuslu Amerika'dan yardım umuyor..' diyordu..

Geçmişte Trump ile çalışmış yakın çevre olarak çalışmış bazı isimler ise, Trump'ın Zelensky ile görüşmesinde ortaya çıkan tabloyu sert bir dille eleştiriyor ve 'Beyaz Saray'ın Kremlin'in bir kolu, şubesi haline geldiğini' söylüyorlardı. Trump ise, 'Bu savaşta, her gün yüzlerce- binlerce savaşta asker ölüyor..' diyerek çok merhametli bir hümanist resmi çiziyordu, ama, aynı Trump, İsrail rejiminin, Gazze'ye, gıda yardımlarının ulaştırılmasını Ramazan'ın başında tekrar engellemesine destek veriyordu.

*

Bu satırların sahibi, son aylarda defalarca yazdığı makalelerinde, Trump'ın aklî melekelerinin sağlıklı çalışmadığına dair, uzmanların bir kısmınca da teyid edilen görüşleri, onun, 'şizofrenik, depressif megaloman' şeklindeki teşhislerini aktarıyordu.

Buna paraoiya durumunu ekleyenler psikiatri uzmanları da oldu.

Ama, 'Demokrat' stratejistlerden James Carville, Trump'ın Ukrayna Başkanı Volodimir Zelensky ile yaptığı şok edici derecede diplomatik olmayan görüşmenin ardından, Trump'ı yerden yere vurmakla yetinmeyip, Politicon podcast'inin son bölümünde Cumhuriyetçi başkanı "sahile vurmuş balina gövdeli, şişman bir pislik" olarak niteledikten sonra, 'Trump'ın ellerindeki iddia edilen kırmızı lekelerin, başkanın beynini uyuşturan frengi belirtisi olabileceğini' ileri sürdü. "Bu durumu gördüğünüzde, ilk şüphelendiğiniz şey frengidir," diyen Carville, 'Frengi /Syphilis/ sifiliz' hastalığının ileri devrelerinde beyin hasarına yol açtığını belirtiyordu.

Bazı vak'alarda, bu hastalığın hastalarda dengesiz ve şiddet içeren davranışlar şeklinde kendini gösterdiği bilinmektedir.

Kendisini, 'Amerika'yı daha da yüceltmek ve Dünyanın Kralı olmak için Tanrı tarafından özel olarak korunmuş bir kimse olarak gören' bu kişi için, sahi ne diyebiliriz?

Trump ve kadrosunun, dillerinden çekecekleri var
7 Mart 2025 Cuma

Amerikan Başkanı Trump'ın teamül dışı davranış ve kararlarının ve de tehditlerinin nereye varacağını tahmin etmek zor.. Çünkü, bu 'çılgın' kişi, her gün, bir önceki gün önceki söylediklerinin bile tam terini söyleyebiliyor..

(Zelensky için, kavgalı buluşmadan 2-3 gün önce 'diktatör' demişken, 3 gün sonra onu karşılaması ve kendisine o 'diktatör' nitelemesinin hatırlatılması üzerine, 'Öyle mi demişim..' diyecek kadar ne dediğini bile hatırlamayışına bir çarpıcı örnek..)

Bu açıdan, -şimdilik Rusya Başkanı Putin hariç- herkesi tehdit ediyor.. Bu yaklaşımlar muhataplarını elbette rahatsız ediyor.. Nitekim, son günlerde bu tehdit savurmalarından iyice rahatsız olan Çin, 'Amerika savaş istiyorsa, biz hazırız..' demek noktasına geldi ve herhalde daha başkaları da devreye girecek gibi.. Çin'in mukabil meydan okuması karşısında, Trump şimdilik sus-pus gibi.. Hani, 'Deli, deliyi görünce, köteğini saklar..' sözünü hatırlatan bir durum..

Dahası, Avrupa Birliği de, Trump'ın 'ferman'larına uymaya yaklaşmayacak gibi.. Çünkü, Putin ve bütünüyle Rusya karşısında, daha bir tedirgin olan Avrupa Birliği ülkeleri, Macron'un kendi inisiyatifle Avrupa liderliği rolüne soyunmasını fiilen kabullenmiş gibiler.. Çünkü, İngiltere dışındaki AB ülkelerinden, Fransa dışındakilerden hiçbirisinin nükleer silahı yok.. Macron'un, 'Fransa'nın nükleer gücü siyaset stratejisinde şimdi devreye girmezse , buna sahipliğin avantajı nedir ki? ' şeklinde düşündüğü anlaşılıyor.

Gerçi, 1991 senesinde Napoli'deki NATO Zirvesi sırasında o zamanki Fransa Başkanı Mitterand da, 'Sovyet Rusya dağıldığına ve NATO Paktı karşısında komünist Doğu Bloku tarafından kurulmuş olan Varşova Paktı da kendisini feshettiğine göre, Avrupa için artık, Amerika demek olan NATO tarafından avunmayı gerektirecek bir tehdit kalmamıştır, o halde, Avrupa kendisini savunacak bir ordu kurmalıdır ve kuracaktır ve Amerika Avrupa üzerindeki gölgesini geri çekmelidir..' dediğinde, zamanın Amerikan Başkanı 1. Bush, önce, 'Amerika istenmediği yerde zorla durmaz..' demişken; ikinci gün, 'Savaş sonrasındaki yeni Avrupa'yı biz kurduk, bir yere gidecek de değiliz..' diyerek, Amerika gölgesinden kurtulmak için iştahları iyice kabarmışken, o iştahları kursaklarında bırakmışlar ve yerlerine oturmak zorunda kalıvermişlerdi.

Ama, şimdi durum daha farklı.. Çünkü, Avrupa, Amerika ile Rusya arasındaki yeni muhabbetli yaklaşım karşısında şimdi kendisini iki tehdit arasında sıkışmış durumda hissediyor. Bu zamana kadar, Amerika ile zıdlaşmamaya özen gösteren ve emperyalizmin en gediklilerinden olan İngiltere de kara Avrupasına bu zamana kadar olmayan şekilde yaklaşmış bulunuyor..

Hattâ o kadar ki, Macron liderliğinde İngiltere başbakanı Keir Starmer ve Zelensky, birlikte gidip Trump'a son sözlerini söylemek istedikleri, diplomatik çevrelerde söz konusu ediliyor..

Tam da bu sırada, Trump ise, 'Amerika Birleşik Devletleri'nin resmî dilinin İngilizce olduğu'na dair, bir kararnameyi imzalayarak, bu zamana kadar kanunî bir temeli olmayan İngilizce'nin bundan sonra artık, resmî dil olarak kabul edilmesiyle İngiltere'ye bir gül uzatmak taktiğini devreye sokmuş bulunuyor..

Ancak, Ukrayna-Rusya Savaşı'nda üç yıldır tıpkı Amerika gibi, Ukrayna'ya çok fazla mikdarda silah ve malî yardımlarda bulunduklarından, Amerika-Rusya arasındaki beklenmeyen yeni yakınlaşmadan sonra, Trump gibi onlar da ellerinde gül buketleriyle Putin karşısında eğilmedikleri takdirde, -kendileri alenen savaşa girmedikleri halde- Ukrayna'ya verdikleri yüksek teknoloji ürünü silahlarla Rusya'ya verdirdikleri zararların bedelini ödemek zorunda kalacaklarının korkusuna kapıldılar.

Avrupa ülkeleri , artık, NATO'nun fiilen beyin ölümü merhalesine geçtiğini düşünüyorlar ve yeni bir 'Avrupa gücü' oluşturmak istiyorlar.

Üstelik, Macron'un nükleer gücüne güvenerek Avrupa liderliğine oynamak istemesi, Rusya'nın Fransa'ya Napolyon'un 1810'larda, 670 bin kişilik bir ordu ile taaa Moskova'ya kadar gidip Mareşal Winter karşısında ağır bir yenilgi alıp, ancak 30 bin kişiyle perişan şekilde geriye dönebildiği hatırlatıldı. ('Winter', İngilizce ve Almancada 'Kış' demek olup, 'Mareşal Winter' isimlendirmesiyle aslında ağır kış şartlarının 'asıl mareşal'inin o olduğu anlatılmak istenmektedir.)

Ayrıca, bugün, AB ülkelerinin güçlü kara orduları olmadığından, şimdi kara kara düşünüyorlar ve NATO'nun ABD'den sonraki en güçlü kara ordusuna sahib Türkiye'ye göz kırpmaya başlamış bulunuyorlar.. Ama, 60 yıldır, AB üyeliğine alınmayan Türkiye'nin öyle hemen kendisini 'Avrupa'nın fedaîsi' veya 'koltuk değneği' durumuna girmeyeceği açık.. Başkan Erdoğan'ın bu konuda son günlerde yaptığı konuşmalarda kullandığı diplomatik dile rağmen, bu konuya balıklamasına dalmayacağı da açık ve bu anlaşılır bir durumdur..

Bu arada ABD Başkan Yard. Vance'in, İngiltere ve Fransa'nın yeni bir güç odağı oluşturmak istemeleri karşısında, bu ülkelerin 50 -60 yıldır savaşmadıklarından, askerî açıdan değersiz ülkeler olduklarını söyleyip küçümsemesi, muhataplarını esaslı rencide etmiş bulunuyor. Nitekim İng. Başbakanı Starmer, 'Irak ve Afganistan savaşlarında öldürülen İngilizlere övgü'de bulunarak, Vance'i, 'Haddini bil!' havasında azarlamış bulunuyor..

Kanada Başbakanı Justin Trudeau da, Trump'ın ülkesiyle ticaret savaşı başlatmak gibi "aptalca" bir hamle yapmasını izah ederken, "Görmek istediği şey Kanada ekonomisinin tamamen çökmesi.. Çünkü bu, bizi ilhak etmeyi kolaylaştıracak. Donald, çok zeki bir adam olsan bile, bunun çok aptalca bir şey olduğunu söylüyorlar" diyor.

Trudeau'nun, Trump'ın planının işe yarayacağından endişe etmediğini söyleyerek, "Bu asla olmayacak. Asla 51. eyalet olmayacağız." demesi; kezâ, Grönland'lıların da Danimarka'dan ayrılmak istemediklerini belirtmeleri, Trump'ın aklına geldiği gibi konuşmaya devam etmesine Amerikan Kongresi'nin çareler düşünmeye başladığı, özellikle muhalefetteki Demokratlar' arasındaki rahatsızlık medyaya bile yansıyor.

Biz dünyaya bakışımızı inancımıza uygun çizgide tutmak zorundayız'
9 Mart 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

*

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bir Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selamlayarak başlıyoruz.

*Belçika- Brüksel'den Ayhan Demirbaş isimli okuyucu diyor ki: 'Geçen haftaki Hasbihal'de Yahyâ Kemâl'den naklettiğiniz, eski İstanbul'un fakir köşelerinden Atik-Valde'deki Ramazan maneviyatı ile ilgili şiir, bizim buradaki arkadaşlarımızla Ramazan üzerine konuşurken, imdadımıza yetişti.. Çünkü, burada, Frengistan diyarında doğru dürüst İslâmî eğitim almamış olan Anadolu insanlarının bir kesimi olarak hele de yeni nesilleri açısından son derece duygu ve düşünce yüklü bir yardımcı olarak tartışmalarımızın imdadına yetişti.

Yahyâ Kemal'in hele de, kendisi oruçlu olmadığı halde, oruçlu fakir insanların nezih dünyasına imrenen ve kendisinin oruçsuz oluşunun manevî ızdırabını mısralarına yansıtan ve o manevî hayattan nasipsiz oluşunun acısını hissetmek duygusuna sahip olmayı bile 'çok şükür' diye dile getirişi, ne kadar güzeldi..

Biz burada Ramazan akşamlarında, genç arkadaşlarla iftar ve teravihten sonra, saatlerce orucun, Ramazan'ın hikmetlerini ve bütünüyle İslam'ın -sizin ilginç deyiminizle- sûreten insan olanın sîreten insan yapmak olan hedefi üzerinde uzuun saatlerce sohbetler yapıyoruz, Rize çayı yudumlayarak.. O şiiri tek başımıza, sessizce okusaydık, anlattığı derin mânayı belki de fark edemeyecektik. Hele de, güzel şiir okuyan bir kardeşimiz onu okuyunca, bizi o kadar etkiledi ki, anlatmak olmaz.. Ağabey, böyle güzel kaynakları bize hatırlatsanız, ne kadar iyi olur..

*Evet, Brüksel'den yazan bu okuyucumuz gibi, hayatlarını Frenk diyarlarında kazanmaya çalışırken, oralarda, yaşayış tarzlarıyla, inançlarının tebliğcisi ve Müslümanların da bir temsilcisi olabilmek idrak ve dikkatinde olan kardeşlere, o gurbet diyarlarının hemen her köşesinde rastlamak mümkün..

Sadece oralarda değil, Anadolu'da da, bu gibi ruh telimize dokunan edebî metinleri kendi kendimize sessizce okurken, tam olarak anlamakta zorlanabiliriz.. Bu gibi kardeşlerimize Yahyâ Kemâl'in 'Koca Mustâpaşa' ve 'Süleymaniye'de Bayram Sabahı' şiirlerini de kendi aralarına okuyup geçerek değil, gerekli yerlerde durup, üzerinde düşünerek okumalarını tavsiye ederim. O zaman, nicelerinin, 'Ben bu şiiri okumuştum, ama, bu kadar derin bir zevk almamıştım..' diyenler görülür. Aynı şekilde, Mehmed Âkif'in hemen bütün şiirlerinin de aynı şekilde, sesli şekilde okunmasında, 100 yıl öncelerdeki lisânın biraz ağdalı olmasından dolayı, mânası bilinmeyen kelimelerin o sohbetlerde, bilenlerce açıklanmasıyla da aynı edebî zevk ve idrak elde edilebilir.

*S. California'dan Prof. Necati Engeç dostumuz da, Remarque'ın 'Garb Cebhesinde Bir Değişen Şey Yok..' isimli romanına atıfta bulunarak yaptığı değerlendirmede -özetle- ; 'Remarque, Gazze'lileri görseydi öyle bir değerlendirme yapmazdı herhalde..' diyor . Çünkü, romanda, vatanseverlik duyguları tahrik edilmiş Alman gençlerinden bir çoğunun 1.Dünya Savaşı'nda ezilmenin en kahredici sahnelerini yaşadıktan sonra, ya bedenen öldüklerini ya da, bedenleri ölmese bile, ruhen öldüklerini ve savaşı sürdürmenin kendilerine vereceği fazla bir şey olmadığı' düşüncesine vardıkları, her iki durumda da, savaştan sağlam çıkılamaz' noktasına geldikleri, savaşın gerçeğinin bu olduğu' noktasına vurgu yapılır.

Evet, materyalist insanın savaşı, elde edeceği maddî kazanımlara göre şekillenir ve birilerinin ya da toplum kesimlerinin pohpohlaması, alkışlaması, yüceltmesi tabloya renk vermek içindir..

Müslüman insan ise, hayatın her alanında, ve her ânında, savaşı, bu gibi maddî kazançlar veya birilerinin alkışlaması için değil, 'İlâ'y-ı kelimetullah' (Allah'ın dinini, hükmünü yüceltmek) dâvası ve memuriyetinin kendisine tevdi edildiği inancıyla yapar..

Necati Hoca'nın, Remarque'ın romanından hareket ederek, işaret ettiği nokta, bugün, materyalist dünyanın çürümüşlüğünü göstermekte olup, o dünyadaki toplumların hemen tamamında, yeni nesillerin 'savaşa gider misin?' sorusuna yüzde 70'ler civarında hayır dedikleri ileri sürülmekte, anket kuruluşlarının nabız yoklamalarında..

Gazze örneğinde olduğu üzere, Müslümanlar ise, savaşın, hayatın da, ölümün de sonunda insana verdiği yüksek değeri düşünür, hayatını o değerler zenginleştirir ve inandığı değerler uğrunda dünya hayatından geçmeyi göze almak mânasında şehadeti en büyük saadet bilen Müslüman için, dünya hayatında kalmak da, geçmek de o hedefe ayarlı olarak anlaşılınca, 'İnancım, hayatımın en yüce mânasıdır, onun için yaşamak borcumdur, ama, dünya hayatını terk etmek gerekecekse, 'Ölüm, hoş geldi, safalar getirdi..' der.. Bunu materyalist, ateist, laik kişi ve toplumların anlaması mümkün değildir.

*Hakan Pakdil isimli okuyucu da, dünyadaki yeni şekillenmelere değinerek diyor ki, -özetle-, 'Aslında Trump tam da Amerikan aklına hizmet eden bir politika izliyor. Putin'le anlaşırsa, bu sâyede Avrupa, ABD'ye köleliğe mecbur kalacak

Avrupa toplumları, ABD'den bıktığı yönündeki açıklamaları yıllardır hissettiriyor. Ama Avrupa ülkeleri, hem Rusya tehdidi, hem de ırkçı-faşist eğilimlerin yükselişi arasında iyice sıkışmış durumda .. Elbette, onların bir hesabı varsa, Rabbimizin de bir hesabı vardır..'

*

*İstanbul'dan Naile Elâgöz isimli okuyucu da diyor ki: Geçenlerde Amerikalı ahlâk ve siyaset felsefecisi olarak bilinen Michael Walzer, 'Öldürülen 40 bin Filistin'in içinde üçte 1'i, (yani, yaklaşık 13 bini) HAMAS savaşçıları ise, bu, fenâ bir rakam değildir..' diyordu..

İşte onların insana bakışları, da ahlâk anlayışları da bu..

Bir diğeri de 'İsrailliler kendi topraklarında sürgün hayatı yaşayamazlar..' diyor.. Bunu söyleyenlere gidip sorsanız, 'Bu yerler, 4-5 bin yıl öncelerde bizim atalarımızınmış..' diyeceklerdir..

Amerika'nın eski dışişleri bakanlarından Hillary Clinton da, 'yahudiler orada işgalci değiller, binlerce yıl önce oralarda idiler, şimdi geri dönüyorlar.. Orada işgalci olan, arablar..' demiyor muydu?

Bu Amerikalılara, 400 sene öncelerde gittikleri Amerika'da on milyonlarca Kızılderili yerlileri öldürdükleri, o kıtanın illâ da bir insan sahibi aranacaksa, o kıtanın, kızıl derililere ait olduğu hatırlatılmalı değil midir? Ama, ruhlarına zorbalık işlemiş olan 'beyaz ve püriten Hristiyan'lara ve onların himayesindeki Siyonistlere bunu anlatmak nasıl mümkün olur?. Trump, 'Güç üstün ve haklı kılar..' demiyor mu?

Türkiye-Suriye-İran' üçgeninde yeni bir fitne ateşi..
10 Mart 2025 Pazartesi

Önce bir noktayı tekrar belirtmek gerekiyor: Bu satırların sahibi, 50 yılı geride bırakan yazı hayatında, şu veya bu rejimin yanında olmaktan kaçınarak, hayırlı çalışmaları kimden gelirse gelin, 'İslam Birliği' idealine hizmet edeceğine inandığı hareketlerin ve odakların karşısında olmamaya dikkat etti. Ama, bu ideali gözetirken, rejimlerden çok, halklarını birliğini esas almaktadır.

Çünkü, Müslüman coğrafyaları üzerinde, çeşitli farklılıklar ileri sürülerek bugün var olan sınırları İslam çizmemiş; tam tersine, emperyalist güçlerin uzun vâdeli planları ve içimizdeki kuklaları eliyle 100 yıl öncelerde, Osmanlı İslam düşmanlarınca çizilmiştir.

Ve esasen, hangi İslam mezhebinden olursa olsun, 'Lâilâheillallah -Muhammed'un Resulullah..' şiarında, aynı Kitabullah'a ve aynı kıbleye yönelmekte birleşen yüz milyonlar arasında, giderilemeyecek bir ihtilâf yoktur. Buna rağmen, bir kısım tefsir ve yorum farklılıklarını, etnik / kavmî ayrılıklarını kaşıyanlar hep var olmuştur ve bundan sonra da olacaktır. Bu açık gerçeğin karşısında da, Müslümanların en büyük gücü de, imanlarından aldıkları, almaları gereken 'feraset'tir.

*

Bu izahlardan sonra.. Bu arada, bu satırların sahibinin, Suriye'deki ve Irak'taki 'İslam karşıtlığı ve Arap kavmiyetçiliği'nde birleşmiş olan Baas rejimlerine ve onların başında bulunan -ve iki taraf da Baasçı oldukları halde, aralarında, sırf liderlik yüzünden ihtilaf olan- Hâfız Esed ve Saddam Huseyn'e ve yönetim kadrolarına karşı en şiddetli eleştirilerini 50 yıl öncelerden, 1972'lerden beri makalelerinde defalarca yazmıştır.

Bu izahlardan sonra, 'İran-Türkiye - Suriye' üçgeninde son günlerde cereyan eden hadiselere değinebiliriz. Ancak, önce bu üçgendeki halkların büyük ekseriyetinin nüfusuna ve itikadi yapısına dikkati çekmek gerekmektedir.

İran, bugün, 85 milyonu bulan nüfusuyla yüzde 80'ine yakın kısmı, İslam'ın, '12 İmam veya Caferî' denilen 'şia' yorumuna bağlıdır; 500 yıl önceki Şah İsmail Safevî zamanından beri.. (Daha öncesindeki ilk 900 yıl boyunca ise, İran, Hz. Ömer'in, o dönemin büyük güçlerinden sayılan Sasanî devletini Qadisiyye Savaşı'nda yenilgiye uğratmasıyla fethedilmiş ve Müslüman kültür ve medeniyetinin önemli coğrafyalarından birisi ve Sünnî İslamî yorumların, İmam Ebû Hanife ve İmam Gazzalî'gibi en büyük ulemâsını yetiştiren bir İslamî ilimler havzası olmuştu.)

İran'ın nüfusunun yüzde 2 kadarı da gayrimüslimler be yüzde 18-20 kadarı da Sünnî Müslümanlardır.

*

Türkiye'deki 85 milyonun ise, yüzde 2- 2,5 kadarının gayrimüslim, yüzde 15 -20 kadarının 'Hz. Peygamber Soyu'ndan geldiklerine inanılanlardan oluşan 'seyyidlik' temeline dayalı ve kutsanan 'Dede'lerce yönlendirilen 'alevî' denilen kitleler ve yüzde 1 kadarının da Caferî- 12 İmam şiası'na mensup oldukları tahmin edilmektedir.

*

Suriye'nin nüfus ve itikadi yapısı konusunda ise, İran'da, İnkılap Muhafızları Ordusu'nun yarı-resmî internet sitesinde 1,5 ay kadar önce, 'Suriye halkının itiqadi yapısı' konusunda yayınlanan uzuuun bir makalede verilen bilgileri daha sağlıklı kabul edebiliriz. Çünkü, İran, 1980'lerden beri, Suriye Baas rejimiyle yakın diplomatik ilişkiler içinde olan ülke idi..

O makalede verilen ve İran'da çoğu kimsenin de hayret ettiği bilgilere göre, Suriye'nin 26-27 milyona varan nüfusun yüzde 74'ü Sünnî; yüzde 1- 1,5'u ise, (İran'daki büyük ekseriyet gibi) Şiî- Caferî; yüzde 10 kadarı Hristiyan ve geride kalan yüzde 15'i ise, Dürzîler, Nusayrîler ve Aleviyyûn'dan müteşekkildir.

Bu bilgiler verildikten sonra, Dürzîler ve Nusayrîler'in, 'İsmailiyye' denilen '7 İmam Şiası'ndan gelen ve bir üçüncü taife olarak da Aleviyyûn (Alevîler) denilen üç ayrı cemaatin ise, Hz. Ali'ye ulûhiyet/ ilâhlık nispet ettikleri için, İslam dışı gruplar oldukları yazılmış ve bu arada Hâfız ve Beşşar Esed Hanedânı'nın da 'Nusayrî' ( ve bu yüzden 'İslam-dışı') oldukları yazılmıştı. Bunun üzerine bir çok yorumcu, bu zamana kadar bilmedikleri bu konu karşısında hayretlerini dile getirmişler ve Esed Hanedanı'nın İslam-dışı olduklarını yeni öğrendiklerini ifade etmişlerdi.

*

İmdiii.. Asıl konuya gelelim..

8 Aralık 2024 günü, 54 yıllık Baasçı Esed Hanedanı ve rejiminin çöküvermesiyle, Suriye'de o zamana kadar etkili olan Rusya ve İran bu ülkeden çekilmek zorunda kalmışlardı..

Rusya bu konuda açık beyanlarda bulunmadıysa da, İran'da şaşkına dönen ve Suriye'deki Müslümanları korumak için ve de Hz. Zeyneb Türbesini korumak için Suriye'de olduklarını sanan kitleler şaşkın iken, İnkılap Rehberi olarak anılan en üst makamdaki Seyyid Ali Khameneî, 22 Aralık 2024 günü yaptığı konuşmada, İran'ın Suriye'den çıkmak zorunda kalmasını hazmedememiş olarak , -özetle- 'Suriye'nin gençleri! Kaybedecek bir şeyiniz kalmadı; ayaklanın, direnin; o zaman kazanacağınız çok şeyler olacak..' diyordu.

*

O zamandan beri, Ahmed eş'Şara'nın adı, İran medyasında, 'HTŞ teröristlerinin lideri' idi.. Dahası, Ahmed Eş'Şara, (Hz. Huseyn'in kızkardeşi) Hz. Zeynep'intürbesini ziyaret etmişti. O ziyareti yansıtan fotoğraf, İran'ın bazı etkili yayın organlarında, 'Yezid bin Muaviye, Hz. Zeyneb'in türbesinde..' alt yazısıyla verilmişti..

Evvelki gün, Nusayrîlerin ve Dürzîlerin merkezi sayılan Lazkiye ve Tartus gibi şehirlerin etrafında meydana gelen hadiseler aynı medyada, 'El'Colanî liderliğindeki HTŞ teröristleri 400 kişiyi öldürdü..' şeklinde verilirken; hemen devamında 'Aleviyyûn tarafından öldürülen HTŞ teröristleri' diye, Suriye devlet güçlerinden onlarcasının caddeler boyu saçılmış cesetlerini yansıtan fotoğraflar, gururla, sevinçle veriliyordu..

45 yıl öncelerde İslam Birliği idealini yansıtan o güzel inkılap marşlarından sonra gelinen nokta böyle mi olmalıydı?

(Sözün devamına, -yarın, yazı günüm olmasa da, istisnaî olarak- inşallah, yarın da devam edelim..)

*

Bu yol, ‘iyi komşuluk yolu' değil; hele İslam Birliği ideali için, hiç...
11 Mart 2025 Salı

Dünkü yazıda, Suriye'de meydana gelen son büyük karışıklığın habercisi olan bazı gelişmelerle, evvelki gün İran medyasından bazı yansımaları aktarmış ve 'Evvelki gün, Nusayrîlerin ve Dürzîlerin merkezi sayılan Lazkiye ve Tartus gibi şehirlerin etrafında meydana gelen hadiseler aynı medyada, 'El'Colanî liderliğindeki HTŞ teröristleri 400 kişiyi öldürdü..' şeklinde verilirken; hemen devamında (kendi yayınlarında, Hz. Ali'ye ulûhiyet/ ilâhlık nisbet ettikleri için İslam-dışı olduklarını net olarak yazdıkları 'Aleviyyûn, Dürzîler, Nusayrîler'in dahil oldukları son isyan hareketleriyle ilgili olarak) 'Aleviyyûn tarafından öldürülen HTŞ teröristleri' diye, 'Suriye devlet güçlerinden onlarcasının caddeler boyu saçılmış cesedleri'ni yansıtan fotoğraflar, gururla, sevinçle veriliyordu..' demiş, sözün devamını bugüne bırakmıştım.

'İnkılab Muhafızları Ordusu'nun yarı-resmî internet sitesi olan Tabnak'ta evvelki gün yer alan bir video-haberde (Ahmed eş'Şara başkanlığındaki Suriye yönetimi, HTŞ terör örgütü şeklinde gösterilerek) şöyle deniliyordu:

'Son aylarda 'Tahrir el-Şam' terör örgütünün Şiî, Alevî ve Dürzîlere yönelik baskıları çeşitli bölgelerde yaygın çatışmalara yol açtı. Suriye'nin, Tahrir eş-Şam tarafından işgal edilmesinden bu yana en kapsamlı çatışmalarda, Suriyeli Alevîler son 24 saat içinde Suriye'nin batısı, güneybatısı ve güneyinde Tahrir eş-Şam teröristleriyle çatışarak, onlarca Tahrir eş-Şam teröristinin öldürülmesi ve çok sayıda terörist unsurun yaralanmasıyla sonuçlanan bir ayaklanma başlattı. Tahrir el-Şam, Alevîleri bastırmak için, Suriye'nin her yerinden teröristleri (yani, Suriye güvenlik güçlerini) bu bölgelere gönderiyor. Alevîlerin, Tahrir el-Şam teröristlerini katlettiği çatışmaları ve yaygın katliâmları görüyorsunuz..'

Daha önce, açıkça, 'İslam-dışı' diye niteledikleri 'Aleviyyûn' taifesinin, burada, yeni rejimin emrindeki Suriye resmî ordusu ve güvenlik güçleri mensuplarından onlarcasını nasıl katlettikleri heyecanla anlatılıyor.

Evet, aynen böyle..

Ancak, bu isyan hareketleri kontrol altına alınınca..

Ağız değişiyor.. Buyrunuz, Başkan Erdoğan'ın dün yaptığı açıklamaların (1293474 numaralı haber koduyla) nasıl verildiğine bakalım:

'Erdoğan'ın, Suriye'deki isyancıların öldürülmesine tam desteği!'

Erdoğan, son günlerde Heyet-i Tahrir el-Şam'ın gerçekleştirdiği ve yüzlerce kişinin hayatını kaybettiği katliamlara değinmeden, "Suriye'de eski Suriye rejiminin kalan güçleri tarafından gerçekleştirilen terör saldırılarına tanık olduk" dedi.

Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan bugün (Pazartesi) yaptığı açıklamada, "Suriye'de mezheb çatışmalarına karşıyı. (...) Suriye'de nifak tohumları ekmeye çalışanlar, planlarında başarılı olamayacaklar" dedi.

'Erdoğan, Türkiye'nin Suriye'nin istikrara kavuşması sürecinde yanında olduğunu kaydetti. Suriye'de eski rejimden kalan güçler tarafından gerçekleştirilen terör saldırılarına tanık olduk. Bu saldırıların amacı mezhep çatışmalarını körüklemekti" iddiasında bulundu. Suriye'de Heyet-i Tahrir el-Şam militanlarının son birkaç gündür sivilleri öldürmeye devam ettiğini belirten Erdoğan, "Suriye cumhurbaşkanının ılımlı açıklamaları, hukuku ihlal eden herkesin hesap vereceğini vurguluyor." dedi. Suriye hükümet güçlerinin etkili müdahalesi sayesinde olaylar büyük ölçüde kontrol altına alındı.. (...)'

Evet, Başkan Erdoğan bu çarpıtılan habere göre, güyâ, 'Heyet-i Tahrir el'Şam militanlarının son birkaç gündür sivilleri öldürmeye devam ettiğini' de belirtmiş.. (!?)

*

Bir diğer haberin başlığı..

Türkiye'nin, İran'ın ihracatını azaltma yönündeki civanmertçe olmayan hamlesi

Ne miymiş bu, civanmerdâne olmayan hamle?

'İran Tavukçular Birliği Kıdemli Danışmanı M. Ali Servistanî, Türkiye'nin İran'a uyguladığı haksız dampingten- yakınmış.. '

Neymiş efendim, İran, Irak'a tavuk ihraç edecekmiş de, Türkiye tâcirleri de Irak'a, İran'ın verdiği değerden düşük değerle tavuk satarak, İran ihracatının yolunu, civanmertçe olmayan bir şekilde kesiyormuş!.

Haber, bu.. Ama, haberin başlığı, 'Türkiye'nin mertliğe yakışmayan hamlesi..'

Hatırlatalım, bu haber, önemli bir yarı-resmî sitede yayınlanıyor..

İş artık bu seviyeye indirilmiş..

*

İran medyasında durum bu da, bu taraftaki yorumlar sanki farklı mı?

Hele de ekranlarda İran söz konusu olunca, öyle laflar ediliyor ki, İsrail ve Amerika'ya karşı imiş gibi gözükerek, onlarla işbirliği içinde olduklarını iddia etmelere kadar.. Çünkü, Amerika o kadar tehdit ediyormuş, ama, bir türlü vurmuyormuş.. Yani, İran da Gazze gibi yerle bir olursa, o zaman inanacaklar bu yorumcular. Bu arada, İran medyasında yer alan bir habere göre, 'Türkiye'nin eski Başbakan Danışmanı Cahid Tuz (?) isimli bir kişinin, İsrail 'in '24' isimli kanalında, katıldığı bir tartışmanın video -haberi ve , "Temelde, İran ve İsrail'in' varlığı birbirine bağlıdır!" iddiasında bulunduğu da İran halkına duyuruluyordu. (Eskiden, böyle bir resmî sıfatlı olan birisi var mı, bilmiyorum.)

Ama, İran tarafı da, Türkiye'yi aynı şekilde suçlamıyor mu?

Hatırlayalım, İran lideri S. Ali Khameneî de, 'Esed rejiminin devrilmesini izah etmeye çalışırken, bu işin, Amerika, İsrail ve bir komşu ülkenin işbirliğiyle gerçekleştirildiği'ni söylemiş ve Suriye gençlerine çağrıda bulunarak, direnin, mücadele edin, kaybedeceğiniz bir şey yok, ama kazanacağınız çok şey var demişti.. (Ki, biz o zaman, '45 yıl önceki inkılab günlerinde, Şah Pehlevî İran'ı terk ettiği zaman, birileri , İran gençlerine aynı çağrıyı yapsaydı, ne derdiniz? ' diye sormuştuk, bir yazımızda..)

Böyleyken.. İki taraf da, kendilerine göre olumsuz olan her şeyi yapmaya muktedir bir düşman.. Ne de olsa, her ne yapılsa, Amerika ve İsrail ve diğer emperial -şeytanî odaklar engelleyecek, o halde kenarda şaşkın-şaşkın bakmakla mı yetinmeli?

*

Evvelki akşam, CNN Türk'te (Doç. titri de olan bir akademisyen) 'İran uzun zamanlar Türkler tarafından idare edilmiştir, Türklerin idaresinde olmak demek barış demektir.. ' diyordu.. Doğru, İran, son Şahlık Hanedanı olan 'Pehlevî'ler hariç, 1500'lerden beri, Türk hanedanları tarafından yönetildiğini ve bilmiyor olmalı.. Milâdî -1639 tarihli Kasr-ı Şirin Andlaşması, sonrasında nice savaşlar oldu, ama, sonunda o andlaşmaya dönüldü.. Demek ki, tarafların Türk kökenli olması barış sebebi olmaya yetmiyormuş.. Kaldı ki, bugünkü İran lideri de Tebriz'in Khameneh kasabasından bir Türktür.. Yeni Cumhurbaşkanı Mesud Pizişkian da kezâ bir Türk.. İnkılabın ilk yıllarında 9 yıl başbakanlın yapan Mîr Huseyn Mûsevî de Türk idi; Yargı' kurumunun başındaki Abdulkerîm M. Erdebilî de.. Ama, iki taraf arasında yine de gerilimler olabiliyor..

Ama biz daha komiğini söyleyelim.. Söz konusu ekranda, aynı tartışma programında birileri de, iddialarını ispatlamak için, 10 ay öncelerde bir helikopter kazasında hayatını kaybeden İran cumhurbaşkanı İbrahîm Reisi ve diğer kaza kurbanlarının neredeyse hepsinin de Türk olduğu ileri sürülüyordu.. Halbuki, bu iddia da yanlıştı.. Reisî de, o zamanki Dışişleri Bakanı Emir Huseyn Abdullahian da ve (Tebriz Cuma İmamı hariç) diğerleri de Türk kavminden değildiler.

*

Evet, bu yol, iyi komşuluk ilişkileri açısından sağlıklı bir yol değil ve medya organları bu konuda ya bilerek yanıltıyor/ yanıltılıyorlar, ya da, iki tarafın yönetici kadrolarının, bu gibi yanıltıcı iddiaları derhal düzeltmeleri ve İslam Birliği idealinin gerçekleştirilmesine hizmet etmeyecek diplomatik tavırlardan kaçınması gerekiyor.. Başkan Tayyib Erdoğan'ın bu konudaki uzak görüşlü ve ağırbaşlı yaklaşımlarından ders alınmalı..

*

Suriye'de, ‘diz çöktürmek'ten değil, ‘akl-ı selîm'in galibiyetinden bahsetmeli..
12 Mart 2025 Çarşamba

ÖNCE BİR AÇIKLAMA: 'Dünkü yazımda İran ve Türkiye medya organlarında, birbirlerine ve toplumlarına soğukluk yansıtacak sağlıksız bir yaklaşım sergilendiğine ve bunun İslam Birliği idealine aykırı olduğuna iki taraftan da örnekler değinirken,

(Bu arada, İran medyasında yer alan bir habere göre, 'Türkiye'nin eski Başbakan Danışmanı Cahit Tuz (?) isimli bir kişinin, İsrail'in '24' isimli kanalında, katıldığı bir tartışmanın video -haberi ve , "Temelde, İran ve İsrail'in' varlığı birbirine bağlıdır!" iddiasında bulunduğu da İran halkına duyuruluyordu. (Eskiden, böyle bir resmî sıfatlı olan birisi var mı, bilmiyorum.)

Ama, İran tarafı da, Türkiye'yi aynı şekilde suçlamıyor mu?) demiştim.

*

Dün Londra'dan 'Cahit Tuz' isimli bir beyefendi telefon etti ve kendisinin herhangi bir İsrail TV kanalına asla çıkmadığını belirtti.

Kendisinin beyanını esas alacağımıza göre, İran medyasının verdiği video-haber, başka kanallarda yapılan bir tartışmanın, söz konusu '24' kanalında da bir şekilde kullanılmış olduğu; ya da, İran medyasının o video -haber görüntüsünü İsrail kanalına isnat etmiş olabileceği anlaşılıyor.

Durumu okuyucuların bilgisine sunarken, ismini 'Cahit Tuz' olarak aktardığımız beyefendinin hassasiyetini de, şükran duygusuyla öğrenmiş bulunuyoruz. Esasen, İran medyasında bu konu ele alınırken, 'Türkiyeli yüksek bir bürokratın iddiası' olarak o haber verilmişti. Yani, 'Cahit Tuz bey' için bir 'kasd-ı mahsusa' söz konusu olmayıp, iki tarafın medya organlarında yer alan haberlerden örnekler sunuluyordu, yazımızda..

Okuyucuların, bu konuda, ismi geçen şahsın kendi beyanını esas alması gerektiği, saygıyla hatırlatılır.

*

Ve gelelim, asıl konumuza:

*

Gerek Suriye'deki son gelişmeler ve gerekse bizde, PKK'nın silah bırakması ve 'kendisini 'feshetmesi' için kongresini toplaması' konusunda Öcalan'ın yaptığı çağrı, bazı iddialı yorumcularca, tarafların şu veya bu tarafına 'diz çöktürüldüğü' ifadesi o kadar sık kullanılıyor ki, bir taraf, karşıtlarına 'diz çöktürmüş bir yiğit'; diğer taraf da, rakibi veya hasmı karşısında 'diz çökmüş bir ezik şahsiyet' durumunda gösterilmiş oluyor.

Hattâ, gerçek bu bile olsa, eğer bir fitne ateşinin söndürülmesi isteniyorsa, bu gibi yorumlar o ateşin söndürülmesine hizmet etmez; tam tersine, galip durumda olanın daha bir gurura kapılmasına ve yenik durumda olanın da, intikamını almak için müsait bir zamanı gözetmesine hizmet eder; yani, yangına benzinle veya körükle gitmek durumuna düşülür.

*

Çünkü, sadece 'insan'da değil, hemen hemen bütün canlılarda da bir kavga veya hayatî bir mücadeleden yenik olarak çıkmamak için, çeşitli fizikî veya ruhî direniş yöntemleri denemek, fıtrî bir yaratılış özelliğidir.

Hatta o kadar ki, karıncalar arası kavganın büyütülmüş görüntülerini izlersek, galip gelmek için ölmek pahasına verilen çetin mücadeleler sonunda, yenilen tarafın kaçması ve galip gelenin böbürlenmesi; keza, aslanlar arasındaki kavgada da yenik düşenlerin kavga alanından sıvışmaya nasıl çalıştıklarını seyretmek, ibretliktir..

*

O halde, sadece PKK'nın 40 yıllık geçmişi değil, 1925'lerdeki Şeyh Said Hareketi, 1930'daki Ağrı ve 1937'de, Seyyid Rıza liderliğinde patlak veren Dersim Gaileleri gibi ve her birisi de oldukça kanlı biten büyük rahatsızlıkların üzerine merhemle yaklaşmak yerine, sadece askerî yöntemlerle, 'kezzap'la yaklaşmaya çalışmak, bu gaileleri daha da içinden çıkılmaz duruma getirdiği gibi, şimdi PKK'nın silah bırakmak ve kendisini feshetmek noktasına gelmesini de, hayırlı bir gelişme olarak alkışlamak gerekirken, 'diz çöktürmek'ten bahsedilmesi son derece yanlış ve tehlikeli olur.

*

Bu durum, Suriye'de de yaşandı, yaşanıyor, bugünlerde.. Şöyle ki, (Baba-Oğul) Hâfız ve Beşşar Esed liderliğindeki 54, bütünüyle Baas rejiminin de 62 yıllık zulüm ve kanlı diktatörlük dönemi, beklenmeyen şekilde ve sür'atle, 8 Aralık 2024 günü çöküp, Ahmed eş-Şara liderliğindeki güçlerin duruma genel olarak hâkim olması üzerinden henüz 2 ay geçmekteyken, geçen hafta Lazkiye, Tartus ve güneyde Dera bölgelerinde patlak veren Dürzî, Aleviyyûn ve Nusayrîlerin ve de Esed dönemi kalıntılarının silahlı isyanları, Ahmed eş-Şara başkanlığındaki bugünkü Suriye Hükümeti'nin halk nezdindeki itibar ve itimadının da etkisiyle 3 gün içinde söndürülmüş bulunuyor.. Elbette ağır kayıplar olduğu da anlaşılıyor..

Ancak, sonuç inşallah, hayırlı bir gelişme olmuştur.

Ve tam da bu sırada, 'Suriye Demokratik Güçleri' (SDG) denilen silahlı güç odağının, Ahmed eş-Şara ile anlaşmaya varıp, Şam'daki merkezî hükûmetin otoritesini kabullenmesi, yeni bir hayırlı gelişme olarak görülmelidir..

Böyleyken, bizdeki ekran yorumcularının, anlaşma yapan SDG'yi 'diz çöktü' diye nitelemeleri, on derece yanlıştır. Burada, akl-ı selîmin galibiyetinden söz etmek gerekir..

Dahası SDG temsilcisi ile Ahmed eş-Şara arasında imzalanan anlaşma metnini, beğenmeyip, 'Ama, şu tehlike var, bu tehlike var..' diye, rahat koltuklarından ahkâm kesmeleri, bir spor programının yorumcuları arasında tartışmaları hatırlatıyor..

Aman Allah'ım, ne yorumlar, ne telkinler..

*

Halbuki, burada görülmesi gerekli olan konu, bu beklenmeyen anlaşma ile, Suriye merkezî hükûmetinin iktidarını daha da pekiştirdiği ve sosyal hayatın kontrolü açısından, daha güçlü bir inisiyatif elde etmiş olduğudur. Çünkü, PKK paralelindeki SDG güçleri de, özellikle Fırat'ın doğusundaki bütün temel devlet kurumlarını merkezî hükûmete teslim etmeyi kabullenmiştir..

Elbette, Ahmed eş-Şara başkanlığındaki Suriye hükümetinin önünde daha çok zorluklar var ve olacaktır da.. Ve, bir inkılabı gerçekleştirmek elbette kolay değildir, zordur, çetindir; ama, onu muhafaza etmek daha da çetindir.

İnşaallah , Suriye'nin Müslüman halkının, hele de son 60 yıldır çektiği acılar son bulur..

Bütün dünyayı teslim olmaya zorlayan bir ‘orman kanunu' ve ‘orman kibarı'
14 Mart 2025 Cuma

Amerikan Başkanı, 'Herkes Amerika önünde eğilecek, herkes bize saygı gösterecek.. America first! /Amerika en birinci devlettir, dünyada her şey Amerika'ya, Amerika'nın isteğine, planlamasına göre şekillenecek..' diyor.

Bu yaklaşım tarzı, 'Amerikan emperyalizminin uzun vâdeli hesaplarına göre geliştirilmiştir..' diyenler varsa da, bir otomobilin şoför mahalline çılgın bir kişinin oturması gibi bir durum da düşünülebilir herhalde..

Geçen hafta, Çin Dışişleri Bakanı Wang Yi, 'Bu yaklaşım dünyaya orman kanununu getirir. Birleşmiş Milletler'e üye 193 devletin her birisi de dünyanın sadece kendi isteğine göre şekillenmesini isterse, o zaman ortaya korkunç bir boğuşma çıkarır. Ama, bu dayatma yöntemleriyle Amerika, eğer savaş istiyorsa, biz, hazırız!' diyordu.,

Bu hatırlatma üzerine, Amerikan Başkanı'ndan ses-soluk çıkmadı henüz..

Bugün Amerikan halkının başında bulunan kişinin böyle mesajlarla durdurulabilir mi; bu, gelecekte görülecektir. Daha önceki Amerikan Başkanlarının da saldırganlıkları vardı, ama, zorbalıklarını böylesine kaba-saba yöntemlerle dile getirmiyorlardı. Bugün sergilenen tablo ise, Amerikan halkı için sadece talihsizlik değil, utanç verici ola gerek..

Bu kişinin ne söylediği ve yarın ne söyleyeceği ve yapacağı da belli değil.. Kanada, Meksika gibi ülkelerden ABD'ye getirilecek malların yolunu kesmek için, 'onların mallarının gümrük vergisini yüzde 25 arttırdım!' deyince, onlar da aynı şekilde, diplomasideki 'mukabele-i bil-misl' anlayışı ile Amerikan mallarının gümrük vergilerini yükseltince, işbu 'dünya lideri', 2 gün içinde geri adım atıveriyor.

Keza, 1 ay'ı aşkın zamandır, 'Gazzelilerin Gazze'ye geri dönmesine izin vermeyeceğiz.. Orayı ben almaya kararlıyım..' derken, dün yaptığı açıklamada, 'Gazzelilerin 'tehcir' olunması, zorla başka yerlere göç ettirilmesi söz konusu değil!' deyiverdi.

Çağdaş 'Orman Kanunu'nun uygulayıcısı olan bu 'orman kibarı kişi', 600 yıldır Danimarka'nın elinde olan Grönland adasını ABD'ye bağlamak için, o ada halkına, 'Grönland'ın bize bağlanması son derece hayatî bir ihtiyaç.. Siz Amerika'ya bağlanmayı kabul edin, sizi zengin yapalım..' gibi laflar ediyor..

Aynı hayatî ihtiyacı, Müslüman coğrafyaları için de dile getiriyor.. Geçmişte de, böyle lafları eden başka bir Amerikan Başkanı'na, bir 'Müslüman lider' de, 'Bay Başkan, biz de, son derece hayatî ihtiyaçlarımız bulunan New York Körfezi'ni istiyoruz, dersek, ne buyurursunuz?' demişti..

Gün olur, devran döner, öyle bir durum da olabilir.. Dünya, hiç bir zaman, aynı kararda kalmaz.

Çağdaş Orman Kanunu'nun uygulayıcısı olan Mr. Başkan, Ukrayna-Rusya Savaşı'nı halletmek ümidiyle devreye girerken, 'Yüzbinlerce insan ölüyor, her taraf, kandan geçilmiyor..' diyecek kadar yufka yürekliliğini dün de sergiliyordu.. Ama, Ukrayna- Rusya Savaşı'nda ölenler söz konusu olduğunda dile getirilen bu yüksek insanî duygular, Gazze'de en azından 70 bin insan, ABD emperyalizmimin silahlarıyla ve onun Müslüman coğrafyasına saldığı 'fino' aracılığıyla katlettirilirken, hiç hatırlanmadı! Yoksa, savaşanların iki tarafı da, onlarla aynı dinden oldukları için mi bu kadar naif, bu kadar ince düşünceliler? Çünkü Filistinliler Müslüman..

ABD Başkanı olan kişi, Ukrayna lideri Zelensky'yi Amerikan Başkanlık Sarayı olan Beyaz Ev'de misafir ederken, aklınca perişan da etti. Ama, onca baskı ve aşağılama gayretlerine rağmen, Zelensky, o saldırgan tartışma esnasında ezilmedi ve evvelki gün 'Ateş-kes'i kabul ettiğini açıklayınca.. ABD Başkanı, heyecanlandı ve Rusya lideri Putin'den de aynı çizgide açıklama yapmasını bekledi..

Beklediği açıklama gelmezse, alacağı ekonomik kararlarla Rusya'yı bitireceği yönünde bir tehdit de savurdu.. Bunun karşılığında Rusya lideri Putin ise, bu zamana kadar yapmadığı şekilde, ekranlar karşısında askerî elbiselerle gözüktü. Bu bir bakıma, Trump'a, 'Beni Zelensky zannetme..' ikazı mahiyetindeydi. Ayrıca, Putin, 'ateşkes'i kabul etse bile, Trump'ın, 'Savaş yoluyla alınan yerler geri verilmez..' şeklindeki sözünden hareketle, Ukrayna'dan aldığı yerleri geri vermeyecektir. Ukrayna'nın aylarca önce ele geçirdiği Rusya toprağı Kursk bölgesinin ise, tamamıyla ve savaş yoluyla geri alındığı Rus ordusu tarafından dün açıklandı.

Bu arada, Avrupa Birliği ülkeleri de, Amerikan emperyalizminin kendilerini 'Rusya'ya feda edebileceği' korkusuna kapıldı ve bu yüzden, özellikle İngiltere, Fransa, Almanya ve Polonya gibi ülkelerin öncülüğünde, Avrupa, kendisini nasıl savunabileceği konusunda çareler aramaya koyuldu.. Çünkü, Trump, kendilerine problem oluşturan Avrupa ülkelerini, herhangi bir saldırı karşısında, savunmayacaklarını açıkça beyan ediyordu.. Geçen sene de, Başkanlık seçimi için adaylığını açıkladığı günlerde, bu anlayışı seçim propaganda konuşmalarında da, 'NATO'ya olan borçlarını ödemeyen ülkelerin işgal edilebileceğine dair Rusya'ya bir 'yeşil ışık' yaktığımızda, onların bizim kucağımıza nasıl koşacaklarını tasavvur edebilirsiniz..' demiyor muydu?

*

AB ülkelerinin savaş uçakları, füzeleri, bombardımanları ve sair teçhizat olsa bile, bir güç odağı sayılacak çapta kara orduları olmadığından ve kara ordusu olmaksızın bir savaşta tutunulamayacağını bildiklerinden çareler aramaya başladılar ve akıllarına ilk gelen, 60 yıldır, -'Avrupa Birliği' kapısında beklettikleri bir - Türkiye oldu..

*

Kendisini 'rakipsiz bir dünya lideri', bir 'yeni zamanlar firavunu' gibi gören Trump'ın en güçlü silahı, 'kendilerine teslim olmaya yaklaşmayanları ekonomik gücüyle mahvedeceği' tehdidini ilah olarak kullanıyor.

Müslüman ülkelerden direnmek isteyenlere ise, ekonomik yaptırımlara ilaveten, 'korkunç bir şekilde yok olursunuz..'

Fox Business'de 7 Mart'ta konuşan Trump, İran lideri Hamaney'e bir mektup gönderdiğini, "Onlara, 'Umarım müzakere edersiniz çünkü askerî olarak girmemiz gerekirse, bu korkunç bir şey olacak' diyen bir mektup yazdığını' söylemiş ve "İran'la başa çıkmanın iki yolu var: Askerî yolla, ya da Tahran'ın nükleer silah edinmesini engelleyecek bir anlaşma yaparak." demişti.

Ama, ABD Başkanı'nın geçen hafta, HAMAS'a yönelik olarak, 'Elindeki rehineleri bırakmazsan, çok korkunç şeyler olacak!' gibi tehditlerine karşı HAMAS'ın o tehditlere pabuç bırakılmayacağına dair verilen cesur ve vakur cevap, şimdilik etkili oldu, denilebilir.

Aynı yaklaşım, İran'a karşı da denendi ve 'Bizimle müzakere masasına oturmalısınız.. Yoksa, çok korkunç şeyler olur..' sözlerine, hem İran lideri S. Ali Hamaney, 'Hayır!' dedi. Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan ise, 'ABD'nin emir vermesi ve tehditler savurması kabul edilemez. Sizinle pazarlık yapmam. Ne istiyorsanız, onu yapın!" dedi..

*

Evet, 'Orman kanunu'na ve cellatlığa soyunan 'Orman kibarı'na teslim olmayanlar, elbette daha şereflidirler.

*

Haklıyı ve zulme uğrayanı savunmak suç mu olur?
16 Mart 2025 Pazar

Okuyucular Hasbihal..

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bir Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selamlayarak başlıyoruz.

*Kenan Alpay dostumuz, geçen gün, 1992'de vefat eden Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu'nun mezar taşının fotoğrafını göndermişti, İstanbul- Karaca Ahmed Mezarlığı'ndan.. Kenan, merhûm Gençosmanoğlu'nun, 'Belli ki, İslâm'ın devlet vaktidir..' başlıklı nefîs şiirini benden dinlediğini hatırlattı.. Evet, o nefis şiiri, bir vesileyle yayınlarız, inşaallah..

Kenan sonra da, bir mezar taşının fotoğrafını gönderdi.. eski bir siyasetçi ve darbeciye aid.. Bu kişinin isminde bir de 'Cihadeddin' bulunduğunu bilmiyordum.. 'Allah Allah!' içimden; onun isminde o 'güzel' temenni de mi varmış' dedim.. Ona , dünyaya gelişinde, ebeveyni, demek ki, 'ed'Din' / olan (İslam) yolunda cihad etmesi dileğiyle o ismi vermişler.. Ama, o kişinin hangi din yolunda, hangi dinsizlik dininin, temel dünya görüşünün yücelmesi için mücadele ettiği biliniyor. Neyse ki, ismi bile mezar taşında 'Cihadettin' şeklinde yazılmış, yani, o kişi, 'ed'Din' yolunda değil de, (tin), yani (incir) yolunda cehd etmiş, gayret sarfetmiş oluyor..

12 Eylûl 1980 Askerî Darbesi sonrasındaki o kişinin yapılan zulümleri ve ahlâksızlıkları savunurken, ne çirkin laflar ettiğini, bilenler bilir.. Onun ahlâksızlık laflarını burada tekrarlamaya edebimiz müsaade etmez..

*Meclis İdare Âmiri (ve aynı zamanda Meclis'teki Filistin Dostluk Grubu'nun da başkanı) olan AK Parti İstanbul m.vekili Hasan Turan bey'in gönderdiği, 'Mazlumu savunmak suç mu olur?' başlıklı uzuun mesajını, özüne dokunmadan -özetleyerek- aktarmaya çalışayım.

Şöyle diyor Hasan Bey:

'Filistin özgür değilse, hiç birimiz özgür değiliz'.

Bu bir slogan değil, insanlığın vicdanıdır. Zulme karşı çıkmanın, adalet istemenin nasıl bir suçu olabilir? (...) Bir zulme karşı çıktığınızda hemen birileri devreye giriyor: (...) Sana ne Araplardan? (...) Teröristleri mi savunuyorsun?

Bu refleks, bilinç altına işlenmiş zehirli bir propaganda ürünüdür.(...) Oysa, zulüm kimden gelirse gelsin, kime yönelik olursa olsun. (...) Ama, konu Filistin olunca, bazıları hemen, zâlimin yanında saf tutuyor..

Bugün Filistin halkına destek verilmesine karşı çıkanların (...) tepkisi, onların bilinç altına işlemiş olan İslam düşmanlığıdır.. Filistin'in direnişi, onlar için sadece bir insanlık meselesi değil, aynı zamanda İslam'la özdeşleşmiş bir dâva olduğu için rahatsız edicidir. (...)

Çünkü, Siyonistler, emperyalistler müslüman halkların ortak bilinç geliştirmesini istemiyorlar. Bunun için, Araplar Osmanlı'ya ihanet etmişlerdi' propagandasına sarılarak, İslam dünyasının direniş damarını kurutmaya çalışıyorlar..(...) Siz, 'Siyonistler Filistinli çocukları bile hedef alarak öldürüyor' diyorsunuz. Onlar ise, 'Araplar bizi sattı.' propagandasını tekrarlıyor.(...)

Bu, büyük bir çarpıtmadır, akıl tutulmasıdır, bir kültürel işgaldir ve topraklardan önce toplumların bilinçlerinin işgal edilmesi operasyonudur. Hiç bir işgal ordusu, bir toplumu önce zihnî olarak teslim almadan, onun topraklarına kalıcı şekilde hükmedemez..'

-- Hasan Turan bey'in mesajının devamında da çok düşündürücü görüşler varsa da, bu sütunun hacmi açısından bu kadar özetleyebildik. Teşekkürler..

*Trabzon'dan Rıza Ergin diyor ki: 'Barış kaybedeni, savaşın kazananı olmaz..' gibi lafların bazılarınca önemli bir laf gibi söylenmesi, beni de rahatsız ediyordu ve siz de buna değinmiştiniz, 'Adalete dayanmayan bir savaşın da, barışın da kazananı olmaz' diyordunuz..

Geçenlerde, Başkan Erdoğan'ın bir mesajında 'âdil bir barışın kaybedeni olmaz..' diyordu. Bu sözü dinleyince, 'İşte bu!.' demekten kendimi alamadım.

Umarım, o gibi mantığa dayanmayan laflar başkalarınca tekrarlanmaz, artık..

*İstanbul'dan Şermin Üzümcü diyor ki: 'Ağabey, geçenlerde Belgrad ormanlarında kaybolan ve 4 gün sonra yarı donmuş vaziyette bulunan ve sonra da kaldırıldığı hastanede, vefat eden 35 yaşında bir mimar hanım üzerine bir şeyler yazmanınızı bekledim. Çünkü, o hanımın elîm âkıbeti kamuoyunda ister istemez derin bir ilgi odağı haline geldi ve o konuda yazılanlar, sadece bir kişi için değil, toplumun, özellikle de laik sosyete kesiminin inanç konularında içine düştükleri çıkmazları da gösteriyordu.. Kimileri, onun meditasyon yaptığı, rakamların gizemli mânaları durduğu gibi yorumlar..

Bir arkadaşına 'Yolumu kaybettim.. Oturdum..' gibi bir-iki kelime yazmış mesajında ve sonra da ve 'Ruhumu geride bıraktım..' cümlesini.. Bu cümleyi, daha çok, meditasyon ve yoga gibi psikolojik yönelişler içinde olanlara aid yaklaşımların işareti olarak ifade etmişler..

Bir daha da irtibat kurulamamış.. Kendi evine de 5-6 km.lik bir mesafede kaybolduğu halde, evini bulamamış ve sonra kaybolduğu anlaşılınca , günlerce arandığı halde, çantası, şarjı bitmiş telefonu ve mont'u, bir yerde bulundu.. Ve o noktaya sadece 2 km. mesafede, gece yarısı, yarı donmuş ve yarı canlı halde bulunuverdi. Anlatıldığına göre, dudakları titrediğinden canlı olduğu düşünülmüş ve termal battaniye ve montlarla ısıtılmaya çalışılmış ve hastahaneye getirilmiş, ama, 12 saat kadar sonra, 'hipotermi / vücudun donma derecesinde soğuması ve bünyeyi içten çökertmesi sonunda vefat etmiş.. Hadise, sarsıcı idi. Hepimiz de üzüldük.

Daha da acısı, bu acı âkıbetle dünyaya vedâ eden hanımın, bir yakın arkadaşına yakınmaları daha bir ilgi çekici idi.. Çalıştığı bir hukuk bürosunda yakınmış.. "Bana iş tanımında olmayan işler yaptırmak istediler. 'Tuvaletleri sen temizleyeceksin, kahveleri sen getirip götüreceksin' demişler.. Ayrılmam için kâğıt imzalattılar..' dediği öğrenildi. Yakın arkadaşının ifadesine göre, o hanım, her ne kadar spritüel konularla da meşgul idiyse de, işyerinde uğradığı "mobbing" denilen , psikolojik tâciz olduğu anlaşılıyor.. Bu psikolojik baskı iddiaları doğruysa, o işyerlerindeki iş arkadaşlarının veya işverenlerin sorgulanması gerekmez mi? Bu konular sadece o hanımı ilgilendiren istisnaî bir örnek değil, çalışan hanımların, pek çoğunu da ilgilendiriyor.'

--Evet, bu hanım kardeşimiz, bizim değinebileceğimiz konuları zâten dile getirmiş.. Kendisine teşekkür ediyorum. Ve ilgili bütün resmî kurumların bu gibi facialarla son verilebilmesi için gerekli soruşturmaları yaptırıp, gerekli tedbirleri düşünmeleri gerekiyor..

Necâşî'nin, Bilâl-i Habeşî'nin diyarına doğru bir yolculuğa çıkarken...
17 Mart 2025 Pazartesi

Aziz okuyucular, siz bu satırları okurken, bu kardeşiniz de, 6-7 günlük bir gezi için, Necâşî'nin, Bilâl-i Habeşî'nin diyarına, Habeşistan'a ve başkent Addis-Ababa'ya, 7-8 saatlik bir uçak yolculuğundan sonra inmiş olacak inşallah...

'Türkiye Organ Nakli Vakfı'nın uluslararası işbirliği faaliyetleri cümlesinden olmak üzere, 10-12 kişilik bir 'doktorlar grubu'nun, kendi alanlarıyla ilgili olarak bu ülkeye yapacağı 'çalışma ziyareti' çerçevesinde yapılan geziye, bu vakfın başkanlığını yapan Dr. Eyyüb Kahveci kardeşimin emr-i vâkîsiyle, (herhalde, benim de geçmişte 17-18 yıllık bir sağlıkçılığımın olması hasebiyle) eklenmiş bulunuyorum.

Bu süre içinde de yazılarımı aksatmamaya ve bazı tesbit ve intibalarımı sizlerle paylaşmaya çalışacağım, inşallah...

*

Önce bu konuya Müslümanların tarihi açısından, çok önemli iki büyük şahsiyet hakkındaki bilgilerimizi tazeleyerek başlayalım...

*

Necâşî...

Mekke'de müşriklerin, putperestlerin ağır baskılarına maruz kalan ilk Müslümanların sığınmak zorunda, Hicret etmek zorunda kaldıkları Habeşistan ülkesinin başında bulunan hükümdarın unvanı... Evet, Necâşi, herhangi bir kişi adı değil, resmî unvandır. Yani, Necâşî, Habeş dil ve kültüründe, 'Kral, Sultan, Başkan' manasında... Yani, Müslümanlar nezdinde en çok tanınan 'Necâşî'nin asıl isminin Ashame olduğu biliniyor...

Necâşî'nin, -bilindiği üzere- ilk Müslüman muhacirlerin kendi diyarına hicret etmelerinin etkisi ve Hz. Resulullah (S)'in, Hicret'in 7. yılında Amr b. Umeyye ed-Damrî vasıtasıyla kendisine gönderdiği tebliğ mektubu ile iman ettiği ve öğrenebildiği kadarıyla inancına göre yaşamaya çalıştığı kaynaklardan anlaşılmaktadır.

Kesin olan şu ki, Hz. Peygamber (S) tarafından, 'Yanında hiçbir kimsenin zulme ve haksızlığa uğramayacağı ve onun haksızlıklara izin vermeyen bir hükümdar' olarak nitelenmiştir, Necâşî...

Kaynaklarda bu konuyla ilgili olarak, özellikle İmam Beyhakî'nin naklettiği rivayetlere göre, Mekke'de müşriklerin ağır baskılarına tahammül etmekte zorlanan bazı ilk Müslümanlara, Hz. Peygamber (S) şöyle demiştir:

"Şüphesiz ki Habeşistan topraklarında, yanında hiçbir kimsenin zulme uğramadığı bir melik/ hükümdar vardır. Allah size içerisinde bulunduğunuz şu durumdan bir çıkış ihsan edene kadar, onun beldesine gidiniz!"

Bundan sonra Hz. Peygamber'in ashabı, Habeşistan topraklarına doğru yola çıktılar. İşte bu hareket, İslâm'daki ilk Hicret oldu.

Necâşî ile ilk 'muhacir'ler arasındaki sohbetlerde, 'Necâşî'nin onlardan aldığı bilgilerle, İslâm'a derin bir ilgi duymasına vesile olduğu anlaşılıyor.

Necâşî'nin, Müslüman olmadan önceki hayatında İncil'e bağlı bir Mesihî /Hristiyan olduğu tahmin ediliyor.

*

Ve Bilâl-i Habeşî...

Camilerde, müezzinlerce, bütün geçmiş peygamberlere salât-u selâm ve ashâb-ı kirâma, şuhedâya rahmetler niyazında bulunduktan sonra, 'Pirimiz Bilâl-i Habeşî hazretlerine rahmet eyle Ya Rabb...' dualarının gönderildiği bir isim olan Bilâl'in, Habeş'li bir 'köle' olan annesinin çocuğu olarak Mekke civarında (Miladî-581 yılında) dünyaya geldiğinin tahmin edildiğini belirtelim.

Bilâl, İslâmiyet'i Hz. Ebû Bekir vasıtasıyla kabul etmiştir.

Bilâl, Mekke'de 'Müslüman olduğunu açıkça söyleyen ilk 7 kişiden biri olduğu için', müşrikler onun göğsü üzerine büyük bir kızgın kaya parçasını koydurarak, İslâmiyet'ten vazgeçirmeye çalışırlardı; Bilâl de, 'Lâilâheillallah' demekten vazgeçmiyordu tıpkı Ammâr bin Yâsir'in de şehit edilinceye kadar uğradığı ağır zulümlere maruz kalışı gibi... Onu, Hz. Ebû Bekir'in, satın alıp azat ettiği biliniyor.

Bilâl-i Habeşî Hicret'in 1. yılında Hz. Peygamber'in kendisine öğrettiği 'Ezan'ı ilk defa okumakla meşhur oldu.

Bilâl başta Bedir olmak üzere Hz. Peygamber'in bütün gazvelerine katıldı. Mekke'nin fethedildiği gün Hz. Peygamber ile Kâbe'nin içine girdi ve Resûlullah'ın emri üzerine Kâbe'nin damına çıkarak fetih ezânını okudu.

Bilâl-i Habeşî altmış küsur yaşında vefat etti.

Amerika'daki bazı siyahî Müslümanlar (ve Malcolm X / Mâlik el'Şâbaz) merhumun bağlı olduğu cemaat de), kendilerine "The Bilalians /Bilâlîler" derler...

Bu arada belirtelim ki, Habeşistan'ın Kızıldeniz sahilindeki eyaleti olan Eritre'nin 1993'de 7-8 milyon kadar nüfusunun yarısı da Ortodoks Hristiyan ve gerisi de Müslümanların teşkil ettiği, bağımsızlığını elde eden bir devlet olmasıyla, Habeşistan'a büyük bir darbe vurduğu açık... Çünkü Habeşistan'ın Kızıl Deniz'le olan sahilleri bütünüyle Eritre'nin eline geçmiştir ve Ethiyopa'nın hiç bir denizle ortak sahili kalmamıştır ve Afrika'nın Nijerya'dan sonraki en büyük ülkesi olan Ethiyopa, bugün denize ulaşmak için, henüz Eritre ile münasebeti düzeltilemediğinden, Kızıldeniz'e Cibuti ve Hint Okyanusu'na da Somali üzerinden ulaşmaktadır.

İlk Müslüman muhacirler de, muhtemelen, Mekke ve Arabistan'ın Kızıl Deniz sahiline en yakın olan karşı yakadaki-bugünün-Eritre'sine sığınmışlardı.

*

Bu konuya, çarşamba günkü yazıda da biraz daha değinelim, inşallah.

Yanık Tenliler diyarı' Ethiopia'nın başkenti ‘Adisi'den... -2-
19 Mart 2025 Çarşamba

Hz. Peygamber (S) eliyle sunulan İslam'ın ilk dönem tarihinde, Yüce Resul'ün özel övgü ve takdirine mazhar olmuş olan Necâşî ve Bilâl-i Habeşî gibi büyük Müslüman şahsiyetlerin ülkesi olan -yaklaşık 50 yıldır bizde de artık- resmî adıyla Etiyopya/ (Ethiopia)'diye anılan ülkedeyim, 2-3 gündür.

Ancak sözün hemen başında, bir konuya dikkati çekmek istiyorum. Geçmişte Habeşistan diye andığımız, halkını da Habeş olarak adlandırdığımız Etiyopya'da, Habeş ve Habeşistan isim ve sıfatları, hiç de hoş karşılanmıyormuş, hele de bazı eyaletlerde daha fazlasıyla..

Hattâ bazı eyaletlerin halkları, bu isimlendirmeyle, kendilerinin 'maymun'a benzetildiklerini düşünüyor ve bundan elbette rahatsız oluyorlarmış.. Şahsen bu kelimenin akl-ı selîm sahibi Müslümanlar tarafından o mânada kullanılmış olabileceğine ihtimal vermiyorum.

Çünkü, her şeyden önce, Kur'an'da 'Tin' Sûresi'ndeki, 'Biz insanı en güzel şekilde halkettik, yarattık..' meâlindeki âyette anlatılan 'insan'ı aşağılamak için, başka yaratıklara benzetmek, kabul edilemez. Ama, -bizim niyetimiz her ne olursa olsun-; asıl olan, muhatapların ne anladığıdır. Bu açıdan, o ülkenin resmî adının son 50 seneyi aşkın bir zamandır 'Ethiopia' diye değiştirilmesinin sebebini yeni yeni anlıyorum..

Eğer bu isimlendirme gerçekten de o mânada kullanılıyorsa, Hz. Bilâl için kullandığımız ve yaşadığı coğrafyaya nisbet etmek için kullanılan aidiyet isim-sıfatını bir daha kullanmak istemem. Bu konuda daha sağlıklı bilgisi olanlar varsa, bilgi ve haber verirlerse müteşekkir olurum.

*

Evet, buradaki insanlar genelde, Habeşistan ismini hiç kullanmamış.. Bu diyarlara, çok eski zamanlarda; "Köleler diyarı" mânasına gelen 'Abyssinia' denilirmiş. Bugünkü ismi 'Etiyopya' ise, 'Yanık Tenliler diyarı" mânasında imiş..

Başka toplumların hakaretâmiz isimlendirmelerinden kurtulmak için, kendi halklarının çoğunun ten renginin çok siyah olmayıp, 'açık renkli çikolata' renginde olmasından olsa gerek ki, bu ismi tercih etmişler.. Yoksa, önceleri Afrika'nın ortasında, doğudan batıya bir orta şerit gibi uzanan bugünkü , Sûdan, Uganda, Kongo, Nijer ve Nijerya'yı içine alan büyük coğrafyanın adı da Arapça da, 'kara' demek olan 'sevde/esved'in çoğulu olan ve 'karalar ülkesi/diyarı ' mânasına gelen Sûdan /Sevedân idi. Ama o ülkelerin halkları fıtrat-i ilâhî'nin bu takdirine itaat etmişler, bu durumlarından bir rahatsızlık duymamışlar.

Ama, burada, sokaktaki yeni nesillerin 'beyaz' derililere bakışı, imrenmenin ötesinde, garip ve fakir insanların patronları karşısındaki ezik duruşlarını yansıtıyor gibi.. Beyaz bir kişinin elini onların omuzları üzerine atıp birlikte fotoğraf çektirmeyi kabul etmelerinden bile mutlu oluyorlar..

Doğrusu, bu durumdan, şahsen, bu kez daha bir acı duydum. Hele de, beyaz derili bir insan görünce, onun etrafını çeviren ve dilenen yığınla çocuk, ihtiyar ve kucağında çocuğu anneler tarafından kuşatılıyorsunuz..

Çetin bir problem.. Ve öte tarafta ise, 50 ve 70 katlı gökdelenler, birbirleriyle yarıştalar..

*

Afrika'nın en kalabalık ikinci ülkesi olan Etiyopya, 1.104.000 km. karelik yüzölçümüne sahip ve nüfusunun da 125 milyon olduğu söylenmektedir. Nüfusun 50 milyon kadarının Müslüman, 50 milyon kadarının da ekseriyeti Ortodoks, bir bölümünün de Protestan ve Katolik Hristiyan, 25 milyon kadarının da Afrika'daki mahallî kabile dinlerine mensup olduğu bildiriliyor.. 'Falaşa' denilen bir küçük Yahudi Cemaati de varmış, ve onların büyük bir kısmı 30-35 yıl öncelerde Siyonist İsrail rejimine getirilmiş, ama, orada, 'Siyah Yahudi mi olur?' gibi ırkçı yaklaşımlarla dışlanıp, genelde askerlik ve temizlik işleri gibi alanlarda istihdam edilince , geri de dönememişler ve dünyanın başka yerlerine gitmişler; diğerleri de kabile dinleri..

Etiyopya Ortodoks Kilisesi de, İskenderiye ve Ermeni Ortodoks kiliseleri gibi, Patrikliğe bağlı olmayan, bağımsız kiliselerden sayılmaktadır.

*

(Bu arada, bir noktaya da değinmeliyim.

Asıl adı Makonnen Wolde Mikael olup, 1916'dan 1930'a kadar Etiyopya'nın İmparator naibi ve 1930'dan 1974'e kadar da Etiyopya İmparatoru olan Haile Selasiye'nin, Hz. Süleyman Peygamber ve Saba Melikesi Belkıs (Bilqays)'e kadar uzanan bir hanedanın mirasçısı olduğuna inanılıyordu..

İkinci Dünya Savaşı öncesi ve esnâsında inde okudukları 1935-45 arasında Mussolini İtalyası tarafından işgal edildiğini de hatırlayalım.. İtalya savaştan yenik çıkınca, Etiyopya da işgalden kurtuldu..

1967-68'lerde,Türkiye'ye bir resmî ziyarette bulunan Haile Selâsiye her yerde, hattâ haber bültenlerinde isminden önce resmî unvanlarının 'Güneşler güneşi, krallar kralı, Tanrı'nın seçkin kulu, Habeşistan İmparatoru ' şeklinde okunmasını dayatmış ve , günler boyu, haber bültenlerinde, 'Tanrı'nın bu seçkin kulu'nun ziyaret programları görülmeye değerdi..an haberdar olurken, bizim halkımızın yüzlerinden kahkahalarla noktalanan tebessümler de eksik olmuyordu.

Haile Selasiye, 1974'ün son demlerinde, ordusunun içinden çıkan Haile Mengistu Mariam isimli Marksist eğilimli bir darbeci subay tarafından devrildi ve sonra öldürüldüğü de açıklandı. Ancak mezarının nerede olduğu bilinmiyordu. (Onun mezarının, Mengistu'nun makam masasının altında bulunduğu anlaşılmıştı) Sonunda Mengistu da 15 sene kadar kanlı bir liderlik yaptıktan sonra devrildi ve tutuklandı, sonra kaçtı, hâlâ da Zimbabve'de yaşıyor..

*

Ethiopia, 'Eritre, Cibuti, Somali, Sudalerde n, Kenya ve Uganda ile komşudur ve Nijerya'dan sonra, Afrika'nın en büyük nüfusa sahib ülkesidir. Resmî dili; 'arabça ve ibranice' gibi 'sami' dil grubundan Amharca'..

Kendine özgü bir özel alfabesi var, bu dilin ve ülkenin.. Her yerde tabelalar o özel dil ve İngilizce ile birlikte yazılıyor.

Başkent ise, deniz seviyesinden 2350 metre yükseklikte olması hasebiyle dünyanın en yüksek başkentlerinden olan ve şimdiler 8-10 milyon kadar bir nüfusun yaşadığı Addis-Ababa'dır ve bu şehre, halk, kısaca 'Adisi' demektedir. Addis- Ababa, Amhara dilinde 'Yeni Çiçek' mânasına gelmektedir.

Etrafı ormanlık dağlarla çevrili, Bahar ve Güz diye iki mevsimi olan, baharda bol yağmur alan, ılıman iklime sahip bir başkent. Çok yoğun bir nüfus yaşıyor başkentte.. Her tarafta dilenci ordularının ortasında kalabilirsiniz.. Ama, başkent, genel olarak çok karışık- düzensiz değil..

*Dün Merkato (Pazar) mıntıkasındaki ünlü Mescid-i Enver'e gittik, öğle namazına henüz 2 saat kadar vardı, iki rekât 'ziyaret-i mescid namazı' kılıp çıktık.. Burası büyük bir câmi ama, mimarî bir özelliği yok denebilir.. İçeriye girerken, herkesin çorablarını da çıkarmaları isteniyor.. El-Aziz'li bir arkadaş, 'Bunlar Şâfii mezhebinden olsa gerek, ben şâfiîyim, bizde de böyle rivayetler vardı, ama böyle bir uygulama yok..' dedi.. İçerde yüzlerce, hattâ bini aşkın insanlar, Kitabullah'ı okuyorlardı, sessizce.. İçerisi tertemizdi..

Daha sonra, biraz uzakta, çok güzel çifte şerefeli iki minaresiyle göze çarpan 'Mescid-i Nur'a gittik.. Mimarisi güzel, içerisi temiz ve ferah..

*

Bu arada TC. B.Elçiliği'nden gelen bir haberde, dün akşam, 18 Mart Çanakkale Zaferi'nin yıldönümü münasebetiyle, tertip olunacak Şehidleri Anma ve İftar programına davetliydik. İstiklal Marşı ve Kur'an-ı Kerim okunarak başlayan programda Büyükelçi Berk Baran bey'in Çanakkale Savaşı ve zaferi etrafında ve Amasya Üni. rektörü Prof.Ahmed Hakkı Turabî'nin Mehmed Âkif ve san'atı ve ayrıca musıkîye olan ilgisi üzerine yaptığı konuşmadan sonra, kendisiyle birlikte olan ve talebesi olduğunu belirttiği bir hâfızın, bir estrüman refakatinde okudukları ilâhîler ve Nesimî ve Yunûs Emre'den nefes'ler ve sonra da günün mânasına uygun şarkılar okudular ve de 20 kadar Etyopia'lı 13-14 yaşlarında kızların Türkçe olarak okudukları 'Çanakkale içinde vurdular beni..' ezgisi izlemeye ve görülmeye değerdi.

*

Bu konuya, Cuma günü de devam edelim, inşaallah..

Etiyopya'dan ayrılırken; gözlerim, yardım isteyen minnacık çocuklara takılı kaldı
21 Mart 2025 Cuma

Ethiopia başkenti Addis-Ababa'daki bir haftalık programım bugün son buluyor ve 21 Mart Cuma sabahı güneş doğmadan İstanbul'a ulaşmış olacağız inşaallah..

(Peşinen belirtmeliyim ki, bu yolculuk esnasında, yazılarımda bir takım teknik arızalar olmasının, elde olmayan yolculuk kazâlarından olarak değerlendirilmesi rica olunur.)

*

Bu yazıda, kısa kısa da olsa bir takım değerlendirmeler yapmaya çalışacağım.. (Elbette, nüfusu 125 milyonu aşkın bir ülke ve 8-10 milyonluk başkentinde 5-6 gün kalmakla ahkâm kesmeye kalkışmak, herhalde hadbilmezlik olur. Maksadım, okuyucularla paylaşılmasında fayda gördüğüm hususları aktarmak..)

*

Önce belirtelim Etiyopya'nın ihracatı , yıllık 2 milyar doları aşan ünlü kahvesine ve mango, muz, ananas ve sair tropikal iklim meyvalarına dayanıyor.. Bir de dünyada benzeri olmayan, bembeyaz ve çok farklı bir lezzeti olan 'beyaz bal'.. Altın madenleri var, ama, aktif şekilde işletilemiyormuş..

Ekonomik hayat büyük çapta Çin'in elinde.. Her tarafta Çin.. Elektrikli otomobilleri de sıklıkla göze çarpıyor.. İngilizce olarak yayınlanan Daily Chine (Çin Günlüğü) isimli gazetenin parasız olarak dağıtıldığını, marketlerde, otel lobilerinde, 'café'lerde, her yerde görmeniz mümkün..

Sonra Japonya geliyor ve Japon arabaları da durumu izah için başka söze gerek bırakmıyor..

Türkiye ise henüz istediği noktada değil.. Ama, Erdoğan'ın iktidara geldiği , 2002 sonundaki durum ve rakamlara bakılacak olursa, bu ülkeyle ticaret hacmi 10 misli artmış, 2024 rakamlarına göre henüz 600 milyon dolar civarında.. Ama, 125-130 milyonluk bir nüfusa sahib bir hayli düşük..

Bu durumun yeterli olmadığını Türkiye de biliyor..

Bu alanda, Erdoğan Türkiyesi'nce yapılan çalışmalar görülmeye değer.. 22 sene öncelerde bütün Afrika ülkelerinde TC elçilikleri 15'i bulmazken bugün 40'ı buluyor.. Ve elbette, bu elçiliklerin birlikte çalıştığı TİKA (Türkiye İktisadî Kalkınma Ajansı), Maarif Vakfı, Yûnus Emre Enstitüsü gibi resmî kuruluşlar ve ayrıca yığınla özel hayır kurumları, STK'lar (Sivil Toplum Kuruluşları) da insanî yardımlaşma çabalarında üzerlerine düşeni yapmaya çalışıyorlar.

*

Bu arada, Somali ile Etiyopya arasındaki gerilimin bir askerî savaşa dönüşmemesi için, tarafları barışçı çözümlere yöneltmek niyetiyle iki ülkenin liderlerini 3 ay kadar öncelerde, Ankara'ya davet edip aralarındaki gerilimin giderilmesi için onları barıştırması, Başkan Erdoğan'a beslenen muhabbeti daha bir artırmış.. Müslüman muhitlerde olduğumuzu, bir de Türkiye'den geldiğimizi öğrendiklerinde, insanların kucaklamak istercesine bize sevgiyle yaklaşmaları ve 'Tayyib.. Tayyib..' diye muhabbetlerini ve dualarını dile getirmeleri, başka Müslüman coğrafyalarındaki insanların, 30 yıl öncelerde, bize, başka siyasî liderleri değil de sadece, 'Erbakan'ı sormalarını ve ona muhabbetlerini ve dualarını, 'Erbakan.. Erbakan..' diyerek dile getirişlerini hatırlatıyordu.

*

Bu vesileyle Etiyopya'nın sadece Somali değil, diğer komşularıyla olan ihtilaflara da Başkan Erdoğan'ın el atması gerekiyor; çünkü böyle bir beklenti ümidi meydana gelmiş bulunuyor..

*

Etiyopya'ya aid Tigray bölgesinde yıllardır süren sürtüşmeler, hattâ 2-3 yıl öncelerde 100 bine yakın insan kaybına, yüzbinlercesinin de sakat kalmasına yol açan kanlı bir iç-savaşa dönüşen Tigray Meselesi'nin tekrar patlak vermemesi için çalışmalar yaptırmak da Başkan Tayyib Bey'den bekleniyor..

Doğrusu, o itibar ve beslenen ümid beklentisi ona yakışıyor da..

Bu arada ekleyelim, hele de o iç-savaş sonrasında geride kalan yüzbinlerce sakat insanın hayatlarını devam ettirebilmeleri için TİKA'nın Addis-Ababa yakınlarında bir 'tekerlekli sandalye ve tıbbî yardım malzemeleri' için seri üretim yapan bir atölye açtığını,Etiyopya'daKİ TİKA Başkanı Enver Resuloğulları bey, -TİKA'nın çalışmaları çerçevesinde- dün akşam etraflıca anlattı; yaptıkları işin heyecanını duyan bir hizmet eri olarak..

*

Bir diğer problemli konu da, Etiyopya ile Mısır arasında.. Mısır'ın hayat kaynağı olan Nil Nehrinin asıl büyük kolları Etiyopya'dan yeryüzüne çıkıyor..

Etiyopya'nın Nil üzerine yaptırdığı dev 'Rönesans Barajı' neredeyse tamamlanmak üzere.. Ama, bu da, Mısır'a ulaşacak olan su mikdarının azalması demek oluyor..

Hatırlayalım, Amerikan Başkanı Trump, 2020'de, o zamanki Başkanlığı bitmek üzereyken, bir fitne daha çıkarmak için, Mısır'ın, 'Kendisi için hayatî bir tehlike oluşturacağı gerekçesiyle Etiyopya'daki büyük barajı patlatabileceği'ni, bir nevi teşvik edercesine açıklamıştı; şeytanca bir yaklaşımla..

*Bütün bu notlardan sonra..

**

Biraz da, Dr. Eyyub Kahveci bey'in 'Türkiye Organ Nakli Vakfı'nın buradaki çalışmalarına değinmeliyim.. (Bu vakfın çalışmalarından, son 6-7 yıldır haberdardım ve birçok ülkeyle organ nakli konusunda bilgi alış-verişi ve ihtiyaç duyan ülkelerin hükûmetleriyle işbirliği yaparak, uygulamalı eğitim programları düzenlediklerini biliyordum.

Bu son uygulamalı eğitim, bilgi ve tecrübe teâtisi programı çerçevesinde 'nefrektomi' (böbrek ameliyatı ve nakli) söz konusuydu ve burada her birisini, bilgi, tecrübe ve tevazularıyla tanımaktan memnun olduğum, yüksek insanî hedefler için fedakârlıkları göze alan bir ekipte, İstanbul- Başakşehir'deki Çam-Sakura Şehir Hastahanesi'nin,

*'Böbrek Nakil Merkezi Direktörü' Op. Dr. İlyas Kudaş,

*Genel Cerrahî Klinik Şefi, Karaciğer ve Böbrek Nakli Cerrahı, Prof. Dr. Erdem Kınacı,

*Karaciğer ve Böbrek Nakli Cerrahı, Prof. Dr. Birkan Bozkurt,

*Nefroloji (böbrek hastalıkları) uzmanı Doç. Dr. Gülay Yılmaz ve Hemşire Mücellâ Çincin'den oluşan bu tababet fedaîleri, şu son birkaç gün içinde de, gerçekten büyük işler başardılar..

Ve bu gibi uluslararası boyutlardaki yüksek insanî hizmetleri organize eden isim.. (Yeri gelmişken belirtmekte bir beis yok, merhûm Turgut Özal döneminin en parlak Bakan'larından olup, bir trafik kazasında vefat eden merhûm Adnan Kahveci'yle aynı aileden) Dr. Eyyub Kahveci ve onun yardımcı ekibinin herbirisi bu hayırlı hizmetin bir kenarından tutmaları hasebiyle her türlü takdirin üstündeler. Kezâ, üniversiteyi Antep'de okuyan ve Addis-Ababa'da, hem 'TİKA' ile işbirliği yapan, hem de 'yapay zekâ' konusunda çalışmaları olan Etiyopya'lı kardeşimiz Moges'in bütün bu günler boyunca heyetimizin tercümanlığını, kılavuzluğunu yapması ve günlük hayatta, boş zamanlarda -halk diliyle- başkent Adisi'yi bilen birisi olarak gezdirmekteki samimî hizmetleri dolayısıyla, o da teşekkürü hak ediyor..

*

Bu arada, dün ikindi vakti, Türkiye'nin Etiyopya Büyükelçisi Berk Baran beyle, elçilik binasında, heyet olarak yaptığımız halkların hizmetine koşmak açısından, bütün bu gibi, emperyalist oyunların pençesine düşmüş coğrafyalarda büyük hizmetlerin hepimizi beklediğine dair, 2 saate yakın sıcak sohbetler oldu.

*

Bu konudaki son cümleleri bağlarken, şunu da tekrarlıyayım ki..

'Yanık tenliler diyarı' demek olan Ethiopia'da ayrılırken, Hz. Peygamber (S)'in övgüsüne mazhar olmuş ve ilk Müslüman muhacirlerine kucak açmış olan Necâşî'yi bir daha rahmetle anarken, onun kabrini de ziyaret etmek isterdim ama, 900 km. uzaktaki Mekele'de olduğunu söylediklerinde gidemedim. Necâşî'nin türbesi de, Tigray'daki iç-savaş sırasında top mermilerine hedef olmuş, ama, TİKA'nın sorumlusu Enver Bey, o türbenin TİKA tarafından eski şekline uygun şekilde restore edildiğini belirtti..

.Ülke, sokaklardaki sorumsuz kalabalıklara karşı soğukkanlı ve kararlılıkla korunacaktır..
23 Mart 2025 Pazar

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bir Hasbihal'e daha; hayırlı çalışmalar dileğiyle, okuyucuları selamlayarak başlıyoruz.

*Bu haftaki 'Okuyucularla Hasbihal'de, çok sayıda okuyucunun ortak görüşlerine değineceğim, isim vermeden.. Çünkü isimleri ve mesajlarını aktaracak olsam, sohbetin yaklaşık dörtte birini o mesajlara ayırmak gerekir.. 'Malûm fırıldak ustasının yolsuzluk ve terör örgütleriyle işbirliği etrafındaki iddialarla gözaltına alınıp sorgulanması üzerine, toplumda başlayan yeni ayrışmalar sizin yurt dışında olduğunuz günlere denk geldi.. Doğrusu, yığınla farklı yorumlar yanında sizin bu meselelere bakışınızı merak ediyoruz, genel olarak..' diyor ve görüşlerimi soruyorlar.

--Bu okuyucu kardeşlerime, cevaben konuya günlük polemiklerden uzak durarak ve soğukkanlılıkla bakmakta fayda olduğunu hatırlatalım.. Kan tepeye fırlayarak değil.. Çünkü, kanın tepeye fırlamasının, sadece ferdî davranışlarda değil, zıt düşünen sosyal taraflarda da görülebileceği unutulmamalıdır.

Önce, o kişinin üniversite diplomasının kanunî şartlara aykırı yollarla elde edildiği iddialarının, İstanbul Üniversitesi'nin ilgili birimlerince iptal olunması ile, yolsuzluk ve terör örgütleriyle çıkar amaçlı ilişkisi olduğu etrafındaki iddialar üzerine açılan aynı günlere denk gelmesi, iki konu arasında bir irtibat olduğu gibi iddialar, temelsiz, ındî / subjektif mülâhazalardır.

Söz konusu kişinin diplomasi konusunda ortaya çıkan durum, o kişinin o durumu, mahkemeye götürüp hakkını aramasıyla belki daha tartışmasız bir zemine ulaşılabilir.. Bu konuda, bir öğretim üyesi, geçen gün özel bir sohbette, 'O kişi, o denkliği kabul edilmeyen üniversitedeki öğretimini, -Türkiye'deki üniversitelere geçiş yapamamış olarak- kaldığı yerden devam edebilir ve ondan sonra da denklik talebinde bulunabilir' diyordu..

Burada söz konusu kişinin çevresindeki yetkilendirdiği kişilerin bir takım 'yolsuzluk veya terör örgütleriyle ilişkili olduğu' iddialarıyla gözaltına alınması ise, tamamen farklı bir konudur. Çünkü kamu yetkisini kullanan her bir kişi veya makamın yolsuzluk yaptığı ve terör odaklarıyla irtibatlarının olduğu gibi iddialar söz konusu olduğunda, konuya açıklık getirecek olan ilk muhatap, savcılık makamıdır.

Savcılık makamları, bu gibi iddialar karşısında, suçluluk isnadına maruz kalan kişiyi veya kişileri davet eder veya gözaltına alır, sorgular.. Ve sonunda ciddî veya şüpheli durumlar veya deliller bulmazsa, 'kovuşturmaya gerek olmadığı'na da karar verir, dosyayı kapatır ya da, bu konuda kararın mahkeme tarafından verilmesi için, dosyayı ve hakkında kovuşturma yapılan kişiyi mahkemeye havale eder, hâkim de iddia dosyasını ya kabul edip dâva açılmasına karar verir ve hatta suçlanan kişi için tutuklama kararı; ya da tutuklanmasına gerek olmadığına karar verebilir.. Bu kararlardan da, memnun olanlar veya olmayanların olması da tabiîdir..

Tutuklama deyimi son yarım asırdır, 'tevkif' yerine kullanılıyor ve tam manayı yansıtamadığından, kamuoyunda, kişinin suçlu görüldüğü gibi bir değerlendirme ağır basıyor.. Halbuki tutuklama, sadece bu manayı verirken, 'tevkif'de ise, 'suçlanan kişiyi veya kişileri devletin vukûfiyeti,- bilgisi altında bulundurduğu manasını içerir ve bir cezalandırma değil; kişinin kaçması, veya delilleri yok etmek için çalışması, ya da başka kimselerle özel yöntemlerle görüşüp karartma eylemlerine gitmesine ve hatta o iddia konusundan bir takım kimselerin kendilerini kurtarmaları için, tutuklu'ya zarar vermek istemelerine engel olup, tutukluğunun güvenliğini sağlamak' gibi bir çok hedefler vardır. Bugün, tutukluluğun, hemen cezalandırmak çerçevesi içinde değerlendirilmesi bu açıdan seçilen, oluşturulan terim sâyesinde de olmaktadır..

Bu konuda bir örnek olarak, Ankara BŞ.Beld. Başkanı'nın sözlerine bakabiliriz. O, geçen gün, 'Bizim hakkımızda da bu zamana kadar 109 şikayet konusu olmuş ve iddia konuları savcılıkça müfettişlere inceletilmiş ve bu dosyaların 101'i kapatılmış ve diğerleri de devam ediyor..' diyordu.. Yani, vereceği hesaptan korkusu olmayan böyle konuşur..

İBB'deki durum da keşke böyle olabilseydi.. Ama, İstanbul'daki durum çok farklı.. İBB Başkanı olan kişi ve onun tayin ettiği, yetkilendirdiği, ya da işbirliği yaptığı 90 kadar başka kişiler de 'yolsuzluk ve terör örgütleriyle işbirliği' iddialarıyla gözaltındalar ve bu satırların yazıldığı sırada mahkemeye gönderilmişlerdi.. Gözaltı sorgulamasından ekranlara yansıyan bilgilere göre, İBB Başkanı kişi, asıl suçlama konularındaki soruların her birisine, 'bu soruların muhatabının kendisi olmadığını' ve 'bu konuların kendisine yönelik siyasî hesaplaşma olduğunu' söylemekle yetinip, aklınca susma hakkını kullanmış.

Elbette kişilerin susma hakkını kullanmalarına da bir şey diyemeyiz... Ama, hangi partiden veya partisiz olurlarsa olsunlar, mevcut kanun düzeni açısından, Belediye Başkanları, beldelerinin mukimlerince seçilip, başına geçtikleri mahallî idarelerde 'başına buyruk kimseler' durumunda değildirler ve en başta da, merkezî hükûmet tarafından kontrol edilirler.

Halbuki, seçimlere giren kişi veya grupların her birisinin iddiaları ve eylemleri bir 'siyasî hesaplaşma' çerçevesi içinde gelişir ve maksat, erişilmesi hedef alınan sosyal merhaleye veya sosyo-politik yönetim makamına ulaşmaktır. Bunun için o makamlara resmî makamların tayini ile değil de halkın reyleriyle seçilmek söz konusu ise, işte bu da siyasettir ve ister istemez, destekleyenleri, karşı çıkanları olur..

Böyleyken, bir mahallî idarenin başı, kim ve ne olursa olsun, merkezî hükûmetin veya genel devlet kontrolünün rakibi hiç değildir ve en başta ona hesap vermek zorundadır..

Rahmetli Erbakan Hoca'nın 1971-2002 arasında, 30 sene içinde 4 tane partisi (MNP,MSP, RP, FP) kapatıldı.. Erbakan isteseydi, kitleler sokaklara dökülürdü.. Ama, yapılanlardan ders çıkarılması ve halkın daha bir uyanması temennisiyle, kanun içinde kalarak, kanun yoluyla zuhur -velev ki, o kanunlar, yanlış temellere oturtulmuş olsa bile- yıkmadan yeniden yapmak hedefi esas alındı..

Hatırlansın, 2007 seçimlerinden ikinci kez ve bütün rakiplerini ezerek çıkmış olan AK Parti için de, hemen o seçim zaferinin arkasından, kapatma dâvası açılmış ve millet, tabloyu yine sessizce izlemiş ve Anayasa Mahkemesi'ndeki 11 kişilik yargıcın oylaması sonunda AK Parti'nin kapatılması 6'ya karşı 5 oy ile, yani bir oy farkıyla gerçekleşememişti..

Hedef, belli makamlara gelmek değil de, belli yüksek değer ve idealler yolunda yürümek ise; her şeyi tahrip ederek, yıkarak, sosyal ve hele de ekonomik bünyeyi uzaktan kumanda edilir haline getirmek İBB başkanının da, onun Genel Başkanının da yaptıkları, işte budur..

Çünkü onların hedefleri, son 100 yıllık tarihlerinde hep görüldüğü üzere, kendi yönetim kadrolarını ve tahakküm edici sınıflarını, güç odaklarını oluşturup milletin hayat ve huzurunu hiçe sayarak, ülkeyi dış güç odaklarının rüzgârlarına daha bir açık hale getirmektir..

'Eğer Roma benim elimde olmayacaksa..' deyip, bir kuleye çıkarak, 'Benden sonrası isterse tamamen yansın..' diyerek şarkılar söyleyen Neron'un zamâne takipçileri durumuna düşenleri, Müslüman milletimiz de cezalandırmasını bilecektir elbette..

Eğer, kanun devleti isteniyorsa, yöntem budur. Ki, bu istek kimsenin dilinden eksik olmuyor ve herkes aynı şeyi söylüyor, ama, 'Kad'ine (endamına) bakıp yâr'in, kimi ar'ar (servi) dedi, kimi elif; cümlenin maksudu bir amma, rivayet muhtelif...' fehvâsınca, ortaya bir kaos durumu çıkıyor.

Bu ülke ve bu coğrafyalar 1000 yıla yakın zamandır, Müslümanların vatan edindikleri bir mücadelenin sonucu olup yarınlara da o azimle emanet edilecektir, ve sokaklardaki sorumsuz kimselere bırakılmayacaktır, inşaallah..

*

Yolsuz kalmak, yolsuzluk yapmak, yolunu bulmak, o yollu olmak ve, 'Yol oldur ki, doğru vara..'
24 Mart 2025 Pazartesi

'Yolsuz kalmak, yolunu bulmak' 'o yollu olmak' ve 'yolsuzluk yapmak' deyimlerinin, daha bir yoğunluklu olarak dillerde pelesenk olduğu bir zaman diliminden geçtiğimiz bu günlerde.. 'İsmiyle müsemmâ..' (adı gibi..) denilebilecek bir 'ârif' şair olan merhûm Ârif Nihad Asya'nın bir dörtlüğünü hatırladım..

'Buyrun..' dediler, 'Yok gözümüz çokta..' dedik..

'Zâten yerimiz uzaktaaa bir nokta..' dedik..

'Şâyet..' dediler, 'Olursa bir hâcetiniz..'

'Elhamdulillah, mertebemiz tokta..' dedik..'

*

Evet, sadece insanoğlu değil, hattâ diğer bazı canlılar da mal ve servet biriktirmeye ve geleceklerini garanti altına almaya fıtraten indekslenmiş olarak yaratılırlar.. Karıncalar bile, toplu iğne başı büyüklüğünde bir mideleri olduğu halde, yine toplu iğne başı büyüklüğündeki kafalarının içinde neler-neler tasavvur ve tahayyül ederler ki, yaz boyunca, kış hazırlıklarına girişirler, ve son derece düzenli ve sistematik olarak, yuvalarının ambar kısımlarını, kış aylarında belki de dışarı çıkmak imkânı bulamıyacakları düşüncesiyle, yiyeceklerle doldururlar.

Ve sadece doymak için değil, hükmetmek, ve hemcinsleri ve diğer canlılar karşısında ezilmemek için güçlü olmak refleksiyle de yaratılmışlardır, Allah'u Teâlâ tarafından..

İnsanlar genel olarak güçlü olmayı tercih ederler ve güçlü olmanın haklı insanı haklı duruma da yükselteceğini sanırlar..

Bu, elbette bir yanlış kanaattir.. Ama, hayat bu husustaki haklılık ölçülerini yazık ki, güçlülüğe göre şekillendirir.. Amerikan emperyalizminin -en hafif tâbiriyle- 'çılgın' ve de 'megaloman', (yani, kendisini, sınır ve rakip tanımaz şekilde herkesten en büyük olarak gören) başkanı Trump da, bütün yaptıklarını , 'güçlü olmak haklı gösterir.' sözüyle ifade ve izah etmiyor mu?

Halbuki güce ve servete tapan veya taparcasına itibar edenlerin bir de âkıbetlerine bakalım..

Bunun içindir ki, 'Her Firavun'a bir Mûsâ..' denilmiştir.. Hz. İsâ aleyhisselâm da, Roma İmparatorluğu'nun Filistin'deki güçlü zâlimlerine, 'zer ve zor' (altın ve kılı) sahiplerine karşı yoksul kitlelerin 'kurtarıcı'sı idi.

Resul-ü Ekrem (S) neredeyse tamamiyle putperest ve müşriklerden oluşan Mekke eşrafına karşı, direnme gücünü bile göstermekte çaresiz kalmış 'mustaz'af' (hakları ellerinden zâlimlerce, zorla alındığı, gasbedildiği için zayıf bırakılmış) kitlelerin kurtarıcısı..

Çünkü, o yüce önderlerin insanlara öğrettikleri, en büyük hakikat, 'Lâilâheillallah' (Allah'tan başka ilâh, hayatı yaratan, vareden ve hayatın doğrularını, kanunlarını ortaya koyan, sadece Allah'tır..' ibaresinde ifade edilmiştir. Bu kısa ibare ve formül, insanlığa, ebedî ve gerçek özgürlüğü öğretiyor ve kula kul olmamayı, insanın insana tapınmasının yolunu kesiyor..

Evet, bizim en büyük hidayet edicimiz, doğruya yönlendiricimiz, yalnız 'O'dur ve yolumuzu yalnız O ve O'nun peygamberleri aydınlatır.. Bizim beşer planındaki en aslî rehberlerimiz, başöğretmenlerimiz, kurtarıcılarımız, bütün 'Enbiyaullah'tır; (ilâhî peygamberler)dir.

Yûnus Emre'nin 850 yıl öncelerde , 'Yol oldur ki doğru vara..' diyerek dile getirdiği yol anlayışı, işte budur..

Evet, bizim yolumuz budur.. Gerisi hep, angaryadır, yolsuzluk ve çıkmaz sokaklardır..

*

Bunları niçin mi tekrar yazıyoruz?

Bu günlerde, ülkenin en büyük şehrinin, halkın seçimiyle belirlenmiş en üst dereceli kamu yöneticisi durumunda olan bir kişinin ve yardımcılarının 'yolsuzluk suçlaması'yla mahkemece tevkif edilip, / tutuklanması üzerine, toplum kesimleri ve hele de yeni nesiller arasında ısrarla, o kişi ve çevresinin bir 'resmî ideoloji ikonu'na bağlılığı vurgulanıyor ve o yüzden cezalandırılmak istendiği dile getiriliyor.

Ve, o kişinin de savunması sırasında, verdikleri mücadeleyi, 'Bir çift mavi gözden aldığımız ilhamla, sürdüreceğiz, bu mücadele asla sönmeyecek..' demiş ya, ' resmî ideoloji ikonu'nun ideolojisiyle efsunlanmış malûm laik- şahısperest kesimler daha bir azgınlaştılar..

Hani, 'Bu ülkede banka soygunculuğu yapmaya kalkışanlar kar maskesi takarlar' ya; darbe yapmak ve ülkeyi soymak isteyen kesimler de 'filanca resmî ideoloji ikonu'nun maskesi ile sergilerler, şirretliklerini, eşkıyalıklarını..'

*

Bu vesileyle belirteyim.. Tevkif olunan /tutuklanan ve böylece devletin kontrolüne emanet alınan kişi ve tarafdarları, dün, İBB'ye bağlı metrolarda, propagandalarını, meydan okuyucu nutuklarını sürdürüyorlar ve tutuklanmış kişinin önceden hazırlanmış klipleri 'İBB tarafından işletilen kamu malları olan metroları'nda tekrar tekrar gösteriliyor ve Saraçhane'deki İBB merkezî binasının çatısından aşağıya sarkıtılan 'resmî ideoloji ikonu' ve de tutuklanan mezkür kişinin posterleri sergileniyordu..

Dünün tatil olması , mazeret değildir.. İstanbul Valisi'nin ve diğer yetkililerin dikkatini çekeriz..

Suçlanan bir kişi, evet, sadece sanıktır, ama, ve o da sorulan her suale karşı, 'Ben bu soruları muhatab olarak kabul etmiyorum..' diye hesap vermekten kaçınıyor ve yiğitlik gösterisi sergiliyor.. Biz, illâ da filanca suçludur, demiyoruz, o kararı verecek olan mahkemedir; ama, hesap vermekten kaçınan ve yiğitlik taslayan kişi ve etrafı, hesap vermekten kaçınıp, halkı kandıracak atraksiyon ve reklamlardan medet ummakla, kendilerinin suçluluklarını zımnen ve bizzat itiraf etmiş olduklarını da bu vesileyle belirtelim.

Çok önemli iki konu...
26 Mart 2025 Çarşamba

Önce, 'Fitre' konusunda, Ali Erbaş Hoca'ya saygıyla arz:

Bizim başka inanç ve ideolojilerin bağlılarıyla aramızda olan en temel farklarımızdan birisi de, kimseye kendi inancımızı dayatmayışımız ve kimseyi kendi inancımızı kabule zorlamayışımızdır. Bu özelliğimiz de, bizim şahsî özelliğimizden değil; inancımızın, (Dinde zorlama yoktur..) meâlindeki 'laikrahe fi'd-dîn..' hükmünden gelmektedir.

Başka inançlar veya ideolojilerin mensupları ise, kendi tercihlerini, inanç veya ideolojilerini bize zorla kabul ettirmeye çalışırlar ve bunun bizim toplumumuzda da ve en katı şekliyle yaşandığını unutmamalıyız.

Bu girizgâhtan sonra..

Ramazan, bizim yıllık muhasebelerimizi çok yönlü olarak yaptığımız/yapmamız gereken bir aydır.

Mâli varlığımızın 'Zekât'ını her yıl bu ayda hesap ederiz.

Ya, 'zekât' nisâbına giriyoruzdur ve zekât veririz; ya 'zekât' alacak durumda, yoksuluzdur; ya da, ortadayızdır.. Yani, vermek durumunda da değilizdir, almak durumunda da..

*

Keza, Ramazan sona ermeden ve hatta bayram namazından önce verilmesi gereken bir de 'fitre' mükellefiyetimiz vardır.

Bayram, Müslüman'ın kendi inanç değerlerine göre mükellef oldukları vazifeleri- vecibeleri başarıyla yerine getirmelerinin, zafer kazanmış olduklarının sevinç hali demektir. Ramazan Bayramı da, Müslümanların bir ay boyunca kendi nefslerine 'gece baskını' yapıp başarı elde etmiş, zafer kazanmış ve İslâm Milleti'nin bütün kesimleriyle birlikte kazanılan bir zaferin kutlanmasıdır.. Madem ki öyle, Ümmet-i Muhammed'in maddî açıdan yoksul, zayıf kesimlerinin de bu zaferi ve sevincini paylaşmak hakkı vardır. Bunun için de, hali vakti- yerinde olanların, fakir olanları gözetmeleri gerekir ve bu sebeple de o zayıf ve yoksul kesimlere 'fitre' verirler..

İşte bu noktada, fitre vermek, almak ya da ortada olmak gibi, yani üç hal üzere bulunuyoruzdur.

Bu konudaki durumumuz uygulamada nasıldır?

Şimdi, konunun asıl püf noktasına getirelim.

Her yıl Diyanet İşleri Bakanlığı ve ona bağlı Müftülüklerce 'fitre' miktarı açıklanır.

Bu seneki 'fitre' miktarı, 180 lira olarak açıklanmış.. Elbette, isteyenler, kendi günlük harcamalarına göre daha fazlasını da verebilirler ve 180 lira, en az miktardır; ama, akıllarda bu rakam kalmakta ve genelde, mükellefiyetin yerine getirildiği zehabına kapılmak gibi tablo çıkmaktadır ortaya..

'Fitre'den murat ve maksat, fakir bir kimsenin '1 günlük beslenme ihtiyacı'nın karşılanması ise; ki, bu şekilde tarif olunur..

Allah aşkına, Diyanet İşleri Başkanlığı'nın ilgili kurumu, bu 180 lirayı belirlerken, neyi ve nasıl hesaplıyor? Belirleyip resmen açıkladığı rakam, bu ülkede, günlük hayatın akışına uygun mudur?

*

İstanbul'un lüks yerlerinden söz etmiyorum.. Üsküdar'da orta halli insanların gittiği restoranlara gidilip bir bakılsın.. Çeşitlerine göre değişik çorbalar, 130 ilâ 180 lira arasında değiştiği görülecektir.. Evet sadece çorba..

Fitre verdiğimiz kişinin sadece çorba içeceğini düşünsek bile, 'fitre' olarak belirlediğiniz miktarı, üç öğün üzerinden hesap edelim..

Kaldı ki, 'fitre' veren kişi, yardım etmek istediği kişinin bir günde, kendisi ne ile ve nasıl besleniyorsa; 3 öğünde o şekilde besleneceğini hayal etmek zorundadır.

Böyleyken, belirlenen 180 lira, reva mıdır Allah aşkına.. Gidilsin/ bakılsın, bir öğünde, vasatî bir yemek istediklerinde bile, 400 liradan az olmayan ödeme yapmak zorunda olunmayacak mıdır?

Diyanet İşl. Başk. Ali Erbaş hoca, o fetvacılara, o 180 lira rakamını neye göre belirlediklerini sormalı ve gerekli düzeltmeyi, fırsat varken, derhal yaptırmalı değil midir?

Unutulmasın, insanların en fazla eşit oldukları organları mideleridir.. Padişahın midesi ile yoksul bir kişinin midesinin istekleri arasında, -hastalık halleri dışında..- bir fark yoktur..

*

Ve... Gelelim, bir diğer sancılı meselemize..

*

**

Bu 'ahlâksız güruh'la ortak değerlerimiz nedir; söyler misiniz?

Günlerdir, ülkeyi yeniden karıştırmak isteyenler meydanlarda..

Hem de 'hak-hukuk adalet' gibi sloganlarla.. Müslüman halkımızın büyük kesimlerinin, 30 seneye yakın zamandır desteklediği ve onun elinden sunulan hizmetlerden büyük çapta memnun olduğunu bütün genel seçimlerde ve Başkanlık seçiminde göstermiş olduğu Tayyip Bey hakkında, 'Kaatil, diktatör, direniş kazanacak..' gibi laflarla bile yetinmeyip, öyle alçakça, şerefsizce- namussuzca lafları, telaffuz ediyorlar ki, erkek-kız, on binlerin ağzından âdeta kanalizasyon akıyor, ve bunları işitmek bile dehşet verici..

Niye mi bu itirazlar?

Efendim, İBB Belediye Başkanı hakkında, 'Yolsuzluk yapmış olsa bile, yargılama yapılamaz..' demek istiyorlar. Çünkü, hakkında 100 milyarlarca dolarlık, yolsuzluk, suistimal iddiaları, resmî izleme ve tahkik etme kurumlarının raporlarında ve savcılık tarafından hazırlanan iddianamelerde sırıtıyor.. Biz buna rağmen, o kişi ve yardımcıları hakkında 'kanunen suçlu'dur diyemiyoruz. Çünkü, onu ortaya çıkaracak olan mahkemelerdeki yargılamalar olacaktır..

Buna rağmen, gecenin karanlıklarında, bir sürü mantığıyla, ellerinde malum fotoğrafların eklendiği bayraklar ellerinde, on binler, meydanları doldurup içlerindeki pisliklerini kusuyorlar ve sonra da, 'Hak- hukuk- adalet..' laflarıyla çığlıklar atıyorlar.

Son günlerde meydana gelen bu yüksek gerilim gerçekten de 'Hak-hukuk- adalet' adına olsaydı, susardık.. Ama, son derece çapsız ve ne konuştuğunu bilmeyecek derecede bir siyasetçinin saçmalıklarıyla çağrıları ile, meydanlara koşup, güvenlik güçlerine kaldırım taşlarıyla, demir çubuklarla ve emsali alçakça yöntemlerle saldıran bu kitlelerin büyük bir kısmı, 100 yıllık seçkin malum 'mütegallibe zümresi'nin çocukları olduklarını sergiliyorlar.. Yoksul çevrelerin çocukları değil, bunlar. Tepiniyorlar, tahrip ediyorlar, kırıyorlar, Osmanlı döneminden kalma eski mezar taşlarına bile tekme savuracak kadar 'çılgın'lar taifesi..

Bu kitleler, 'Kaaatil... O... Çocuğu... hesap soracağız.. Direniş kazanacak.. ' gibi sloganlarla, akıllarınca meydan okuyorlar.. Ama, sabrı taşan kitlelerin de patlama noktasına geleceğini düşünemeyecek kadar ger-zek ve sorumsuz tipler..

Onları harekete geçiren parti başkanı ise, dün Amerikan emperyalizminin borazanı olan CNN televizyonuna verdiği mesajda, 'Türkiye'de yargı kurumunun bağımsız olduğu söylenemez' dedi ve Trump'a işmar ederek, -zımnen- 'Sizin istediğiniz siyasî kadro biziz..' dercesine laflar etti..

Bunlar olurken, İBB'nin çalıştırdığı metro vagonlarındaki ekranlarda, hâlâ, o tutuklu kişi'nin görüntüleri propaganda konuşmaları yüzbinlere dinletiliyordu.. İstanbul Valiliği uyuyor mu?

Ve dün, öğle sonrası, Yenikapı Metro İstasyonu'nda, elinde hoparlör taşıyan bir kız, başka meydanlardaki o çirkin sloganları, hakaretleri herkese dinletmek istiyordu ve yüzü-gözü de kapalıydı..

Anlaşılıyor ki, o bir 'ajan provokatör'.. Kışkırtıcılık yapmakla vazifelendirilmiş bir alçak.. Onun hoparlöründen yükselen 'şerefsiz, kaatil' dikatör..' ve 'O... çocuğu..' gibi laflar..

Gerçekte ise, nasıl bir aile terbiyesi almamış birileri olduğunu gösteren pespaye yaratıklar..

Gerçekte kendilerinin ne olduklarını ilân ediyorlar.. Çünkü, söz, kişinin aynasıdır ve o alçakça lafları edenler, kendilerinin ne olduğunu topluma yansıtmak yarışındalar.. Şirretlik ve haytalık..

Yazık ki, bu gibi aşağılık güruh ve kitlelerle aynı toplumun ortak vatandaşlarıyız!

*

Merkezinde Kâbe'nin bulunduğu cihanşumûl bir dünyanın bayram eşiğinde
28 Mart 2025 Cuma

Bugün 56 Müslüman devletin ve ülkesinin var olduğundan söz ediyoruz.. 1 milyar 800 milyon kadar da Müslümanın varlığından.. 'Müslüman ülke' denildiğinde, bir ülkede halkın yarıdan fazlasının Müslüman oldukları şeklindeki ölçü esas alınır.

Bir bu büyük kalabalık kitleye bakıp, bir de bütün dünyadaki sayıları 25-30 milyonu geçmeyen Yahudiler adına, dünyada Siyonist Yahudilerce döndürülen sosyo-politik ve ekonomik ve de militer / askerî güç çarklarına bakınca, ortaya çıkan tablo, her bir Müslümanı derinden sarsıyor, düşündürüyor ve İslam Milleti'nin sergilediği bu acziyet tablosundan elem duyuyor.. Ne var ki, bu 56 ülkenin büyük bir kısmının yönetim mekanizmalarının başında olanlar, uluslararası güç odaklarının, emperyalist karar merkezlerinin direkt yönlendirdiği yönetim kadroları.. Bu yüzden de kalplerdeki birlik, karar oluşturmalara ve eylemlere yansımıyor.. Yani, bu büyük ve güçlü sanılan bedeni bir çizgide tutacak, yönlendirecek bir 'baş' yok.. Evet, bedenin diğer organları şu veya bu seviyede sağlıklı çalışıyor; ama, bir 'beyin', bir 'baş' söz konusu olduğunda.. O çeşitli 'baş'lar, emirleri altında tuttukları 2 milyarlık o dev kitleyi diledikleri gibi yönetiyorlar. O halde, sosyal planda bir ıslah için, bu güçlü bedende ilk ele alınması gereken nokta, 'baş'tır.

Evet, bu 2 milyara yakın, yani insanlığın dörtte birini oluşturan büyük kitle, rahatlıkla söyleyebiliriz ki, siyasî bir birlik ve bütünlük sergileyemeseler bile, kısmen fikrî ve amma diyebiliriz ki, kalbî bir bütünlük içindedirler; ama, birlikte hareket etmek kabiliyetinden yoksundurlar.. Karşımızdaki dünya ise, son tahlilde, bizim bu kararsızlıkla malul olan büyük bünyemiz karşısında bir büyük ortak cephe oluşturuveriyorlar.. Perişanlığımızın sebebi bu..

Ve böyle bir tablo karşısında, her 'Müslüman toplum, ülke ve devlet', 'nefsin korunması içgüdüsü'ne göre, önce kendisini düşünüyor. 'Evet, gönlümüz yanıyor, ama, 3-5 milyonluk bir küçük 'Müslüman toplum'u kurtarmak adına, 2 milyara yaklaşan büyük kitleleri de tehlikeye atmak, akıllıca bir tedbir midir?' mantığını gündeme getiriveriyorlar ve birbirlerine, 'felaket ve saldırı altındakilerin kurtulması için filanca duayı 10 kere, 100 kere okuyun..' gibi tavsiyeleri dijital iletişim alanında, yüzlerle- binlerle veya daha fazlasıyla paylaşıyorlar ve vazifelerini yerine getirmiş olmanın huzuru içinde uyuyorlar.

Bu birliğin gerçekleşmesi için, şer'an ve aklen gerekli olan tedbirlere tevessül etmeye gelince..

'Bu zor iş, bizi aşar..' gerekçesiyle, -daha doğrusu- bahanesiyle, her toplum kendi kabuğu içine çekiliyor.. Ama, taa Atlantik'in ötesinde veya Avrupa'da veya dünyanın başka yerlerindeki bütün emperyalist -şeytanî güç odakları, Müslüman dünyasının ezilen, yok edilmeye çalışılan hassas bölgelerini, hep birlikte ezmeye çalışıyorlar. Mesele sadece Gazze ve Filistin değil, Yemen, Türkistan, Keşmir, Arakan, İçkerya (Çeçenistan) gibi coğrafyalardaki Müslüman halklar karşısında emperyal güçler, Trump Amerikası liderliği altında hareket etmeye çalışıyorlar.. Hatta o kadar ki Müslüman dünyaya karşı, bir Haçlı mantığıyla hesaplaşmak niyetini gizlemiyor.. Ortodoks Hristiyanların başpiskoposu, elinde Haç (salib) işaretiyle Trump'ı kutsuyor ve ona yeni zamanlar Roma İmparatoru 2. Konstantin diye hitap ediyor ve o da, 'Haç'a saygıyla bakıyor ve 'Onu hiç unutmayacağım ve yol göstericim hep o olacak' diyor. O da, taa Amerika'dan, Filistin'deki uzantıları olan Siyonist İsrail'in bağımsız bir devlet olduğu görüntüsünü vermeye dikkat ediyor, ama, bu kan içici rejimin, ABD'nin, 51. Üyesi olduğunu ilan edercesine, Filistin'e bir 'ateş-kes'in nasıl olacağının şartlarını bile taa Washington'lardan kendisi belirliyor, dikte ediyor..

*

Bu uyuşukluktan kurtulabilmek için, gidilecek yolun tesviye edilmesi düşüncesiyle, yolu hazırlamak çabasına atılanlardan başarılı bir örnek olduğu söylenebilecek ve cihanşumûl bir hedefe göre hareket etmeye dikkat gösteren Tayyip Bey'in ağzından, diplomatik hiçbir sınırı zorlamadan, kullandığı 'gönül coğrafyamız' ibaresini, ilk kez duyduğumda, insana, 'İşte bu!.' dedirten bir ufuk derinliğini yansıtıyordu. Savaşlarda, 'Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır, o satıh bütün vatandır..' formülü kullanılır. 'Müslüman için vatan neresidir?' deyince de, 'Lâilâheillallah- Muhammed'un Resulullah' beyân ve nidâsının ulaşabildiği ve Müslümanın inancını sadece lafzıyla değil, ruhuyla da hâkim kılabildiği her yer..

Ve esasen Müslümanın en temel şiarlarından olan 'İlâ'y-ı kelimetullah' (Allah'ın dininin yüceltilmesi) dâvasıdır.

Allah'u Teâlâ, kendi dininin yüceltilmesini elbette sağlayabilir, ama, bu vazifeyi Müslümanlara yüklemiştir. Muhammed Suresi'nde, yer alan ve 'Siz Allah'ın dinine yardım ederseniz, Allah da size yardım eder ve ayaklarınızı sabit kılar..' mealindeki 7. Âyet'i düşünmek gerekiyor..

Geçenlerde, Amerika'dan gelen medya mensubu 2 kişiye konuşan bir 'haham', muhataplarına, 'Siz bu Müslümanların direncindeki, mukavemet etmekteki sabrını tasavvur edemeyebilirsiniz..' diyor ve Bakara-153. Âyet'te yer alan, 'Allah sabredenlerle beraberdir' mealindeki ayeti, aslî şekliyle 'innallahe maas'sâbırîyn'i okuyarak anlatıyor ve 'kendi mücadelelerinin temelinde manevî ve ruhî bakımdan böylesine güçlü bir dayanaklarının olmadığını, zorluğun buradan kaynaklandığını' belirtiyordu..

*

Müslüman dünyasının bugünkü perişanlığını gidermek, şuurlu bir sorumluluk taşıyan her bir Müslümanın en temel meselesi olarak beyinleri meşgul etmeli, çareler dünya çapında ve sadece şu veya bu ülke veya coğrafya veya ırk- kavim açısından değil, cihanşumûl İslam Milleti'nin her yerdeki derdini, kendi bedenine rahatsızlık veren bir acı ve sancı odağı olarak görmesi gerekmektedir..

Allah'ın biz Müslümanlarda yüklediği vazifeyi hatırlamayıp, en temel meselelerimizi sadece Allah'ın takdirine havale etmeyi şiar edinen yaklaşımlarla ve sadece 'Allah yardımcıları olsun!' dualarıyla, nerelere varılabilir, düşünülmelidir.

Ra'd Suresinde, 'Bir halk kendi halini değiştirmedikçe Allah onların halini değiştirmez' mealindeki 11. Ayeti daha bir derin sorumluluk idrakiyle düşünmek zamanı geçmekte değil midir?

*

‘Sultan Vahdeddin'i 100 yıldır, ‘İngilizlere sığınmak'la suçlayanlar, sonunda alenen İngilizlere sığındı!'
30 Mart 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

Bu sütunda Pazar günleri, okuyucuların görüş ve eleştirileri etrafında yapmakta olduğumuz Okuyucularla Hasbihal'in bir diğerine daha başlarken, Ramazan'ın bereket ve hayırlarının idrakinde olmak temennisiyle Müslüman okuyucuların Ramazan bayramlarını tebrik ve; ömürlerinin hep Ramazan gibi ve sonlarının da hep bayramla noktalanması niyazıyla selamlıyoruz..

*

*Amasya'dan 'tarih öğretmeni' olduğunu yazan okuyucumuz Ali Rıza Kutan ve Batman'dan Tâhir Yılmaz, aynı konuya değinmişler ve ana muhalefet partisinin Gn.Başkanı Ö.Ö'nün, 'İBB Başkanının tutuklanmasına, İngiltere başbakanı Starmer'in hiç ses çıkarmamasından yalnızlık duygusuna uğradıklarını, kırıldıklarını' belirtmek ve ABD'den de 'Türkiye'de demokrasinin yerleşmesi için yardımcı olması çağrısı'nda bulunmak gibi, insanın midesini bulandıran sözlerine değinmişler.. 'Sultan Vahdeddin'in 900 yıllık İslam topraklarından tehditle çıkmasını sağlayan kadroların bugünkü takipçilerinin, sonra da Sultan Vahdeddin'i İngiltere'ye sığınmakla suçlamışken; bugünkü muhalefet liderinin, İngiltere'ye sığınıp yalvarması ve onlardan yardım talebinde bulunması karşısında söyleyecek söz bulamıyoruz.' diyorlar; özet olarak..

-- Bu okuyucularımızın değindikleri konuya yarınki yazıda biraz daha teferruatıyla değinelim, inşaallah..

*Abdullah Kul isimli okuyucumuz, 11 Mart tarihli ve 'Bu yol iyi komşuluk yolu' değil, hele İslam birliği ideali için, hiç..' başlıklı yazımıza yazdığı yorumda, 'İnsanî ve İslamî bilinçli bir bakış açısı ile hareket edilmeli, fitne ve fesada yol açacak yorum ve hareketler en başta, emperyalist Siyonist güçlerin ekmeğine yağ sürmek olur.. Allah hepimize İslam Birliği idealine erişmek dikkat ve basireti versin.. Zulüm kimden gelirse gelsin karşı çıkmalı ve 'zulüm bizdense, ben bizden değilim diyebilmeliyiz' diyor.

Bu okuyucumuz, 28 Mart tarihli yazımız için de, İslam Milleti'nin en temel meselesinin, '2 milyara yakın dev bir beden görüntüsüne rağmen, başsız olmasından kaynaklandığı'na dair tespitimize katılarak, 'Evet çok çok önemli bir konu, bıçağın kemiğe dayandığı bir konu, ümmetin birliği ve ümmetin liderliği meselesi.. Realitede sağlıklı bir birliktelik sağlayamadığımız zaman, diğer güçler tarafından yenilmeye -sömürülmeye maruz kalışımız devam edecektir. Sünnetullah'ı herkes teorik olarak biliyor, ama iş hayata yansıtmaya gelince, herkesin maalesef kendi 'olmazsa olmaz'ları ve bundan dolayı zafiyetleri ortaya çıkıyor. Başsız bir gövde nasıl olabilir ki..' diyor, özetle..

*İstanbul'dan Ali İhsan Saatçi diyor ki: 'Son günlerde muhalefetin iyice kendisi kaybetmişlik havası içinde tertiplettirdiği protesto gösterileri sırasında, göstericiler içinde bir de Amerikan vatandaşının yakalandığı ve Emniyet birimlerince derhal yurt dışı edildiği açıklandı.. Ben şahsen, o gibi 'ajan-provokatör'lerin, /kışkırtıcı ajanların derhal yurt dışı edilmesini anlayamıyorum.. Dış siyasette belki başka hesaplar yapılıyordur, doğru.. Ama, iç siyasetteki bazı hesaplar da düşünülmelidir.. Meselâ, Amerika'da üniversitede okuyan ve sırf 'Filistinlileri destekliyor..' diye gözaltına alınan Rümeysa Öztürk isimli kardeşimize yapılan baskı ve zulmün derhal sonlandırılması için, baskı unsuru olarak değerlendirilemez miydi?

*Cemal Aydın dostumuz da, mesajında, 'Fransa'da protesto gösterilerine katılanların yüzlerini gizlemeleri maske takmaları gibi usullere tevessül etmeleri' halinde ağır para cezalarına çarptırıldığını ve bu suçun tekerrürü halinde cezaların daha da ağırlaştırıldığına dair kanun uygulamalarının bulunduğuna dikkati çekiyor.

*Turhan İşbilir isimli okuyucu da, tanıdığı ve camiamızdan bir çoklarınca da tanınan bir kişinin adını vererek yazdığı bir eleştiri var.. 'Biz, o kişinin sergilediği ve camiamızda ismini dolaylı veya direkt olarak tanıyan herkesi ahmak yerine koyan davranışını ayıplıyoruz..' diyor.. Biz yine de o kişinin ismini vermiyoruz.. Bu kişi, geçen hafta, İstanbul-Saraçhane'de malûm gösterilere katılanlardan birisinin de kendi oğlu olduğunu gizlemiş, 'Oğlum, Filistin'e, Gazze'ye destek gösterisi yaparken, polis tarafından tutuklandı.. ' deyip, devamında, Tayyip Erdoğan başta olmak üzere, nicelerine ağır eleştiriler yapmış ve 'Oğlumla gurur duyuyorum..' demeyi de ihmal etmeyerek..

Arkadaşları bir tahkik ettiklerinde ne görsünler, o kişinin oğlu Filistin için değil, İstanbul BŞ Belediye Başkanı'nın ve onlarca yakın çalışma arkadaşlarının yolsuzluk iddiasıyla tutuklanmalarını protesto etmek için yapılan ve bir çok yerin tahribiyle neticelenen yıkıcı hareketlerinden dolayı tutuklanmış..

Yuhh diyoruz, çünkü, işbu 'baba', on yıllar boyu aralarında bulunduğu Müslüman kesimlere yalan söylüyor; 'Oğlunun ve kendisinin itibarını korumak için, başka Müslümanları kandırmaya kalkışıyor..'

Evet, çok yersiz bir 'babalık hassasiyeti' diye mazur görülemeyecek bir kandırmaca yöntemi..

Kaldı ki, o söz konusu İBB'li tutuklular için, henüz suçlu denilemez.. Bir iddia var, savcılık ve müfettiş raporları da yolsuzluğu doğrular nitelikte.. Ondan fazla yakın çalışma arkadaşı da yurt dışına kaçmış.. Henüz yargılama başlamadı..

'Niye tutuklanıyor öyleyse?' diyor, bazı safdiller..

Niye mi? İşbaşında olduğu zaman, suç delillerini karartabilirler.. Ayrıca, kaçma ihtimali olur, ya da, dışarıda olduğunda, kendilerinin suçlanmaması için suçu bir kişiye atmak isteyenlerin birilerini öldürmek istemesi gibi ihtimallere karşı bir tedbirdir, tutukluluk hali..

*Hakan Pakdil ve Saadet Ercan isimli okuyucularımız da, 'Benzer soruşturmalar ülke genelindeki bütün partilerin belediyeleri için de yapılmalıdır.. Yolsuzluğun, torpilin, sorumsuzluğun olmaması için, bu şart..' diyorlar..

--Bu okuyucularımıza hemen belirtelim ki, evvelki gün, yapılan açıklamaya göre, 23 yıldır iktidarda olan AK Parti için, 59, CHP için 49, diğer partiler için de 10 ilâ 15 arasında kovuşturma, soruşturma açılmış.. AK Parti'den 6 Belediye başkanının AK Parti tarafından azledildiği biliniyor.. Ancak, başkaları da, yolsuzluklarını çok ustalıklı yöntemlerle kanuna uygun hale getirmiş olabilirler. Yani, tek başına beraat etmiş olmak da masum göstermez bazılarını..

Sadece, İstanbul nice devletlerden bile daha büyük olduğu için, buradaki iddiaların sesi daha yüksek çıktı..

*

*Kuzey Kıbrıs'tan Şakir Topal isimli okuyucu, Türkiye başörtüsünü zorbalığını elhamdülillah, nice acılardan sonra da olsa halletti.. Ama, gelin-görün ki, Kıbrıs'ın Türkiye kontrolünde olan bölgelerinde, derslere başı örtülü olarak girmek isteyen bir kız çocuğuna tahammül edemeyen başörtüsü düşmanı öğretmenler sınıflara girmeyiz diye boykot yapıyorlar.. Öğrenci velilerine ise, 1-2 öğrenci, başı örtülü olarak derse girecek, öğretmenlerin de boykotu yüzünden, 700 öğrencinin eğitimden mahrum kalması doğru mu?!' diye sorular sorduruyorlar..

Şu mantık sefaletine bakar mısınız? Güney Kıbrıs'taki Rum Yönetimi bile böyle bir aymazlık, vandallık sergilememiş.. Kuzeydekiler ise, maaşlarını Türkiye'den gönderilen yardımlarla alabilenler, her türlü zorbalığı kendilerine hak olarak görüyorlar.. Cumhurbaşkanı Ersin Tatar Bey, bu işe el atmalı ve başörtülülerin olduğu sınıflara girmeyiz diyen öğretmenler hakkında, kesin kararlı olup gerekli tedbirleri almalıdır..

1. *Faik Kaynak, Turan ve Hakan Pakdil isimli okuyucular da, 'fitrelerin hesap ediliş şeklinin bugünkü hayatın gerçekleriyle bağdaşmadığını ve bu yolda Ali Erbaş Hoca'nın konuyu gözden geçirmesi'ni yazdığım 26 Mart tarihli yazıma, bu hatırlatma için teşekkürlerini belirtmekle birlikte, 'Keşke Ramazan'ın başında yazsaydınız.. Belki, yoksullar için bir düzeltme olabilirdi..' diyorlar. Ama, Fitre miktarları, Ramazan'ın son haftasına doğru açıklanmıştı..

2. *

‘Tahammül mülkü', bunca saçmalıklara dayanabilir mi?
31 Mart 2025 Pazartesi

Amerikan Başkanı Trump'ın, 'bir an önce ne dediği' ve 'bir an sonra da ne diyeceği' belirsiz bir tip oluşturmasından 'Bize ne?' diyebiliriz; eğer, bu büyük şeytanî gücün, her an bir yenisini uydurduğu şartları, dünya siyasetini etkilemese...

Bu kişi, gelişmeleri görür görmez hemen yön değiştirip, tam tersini söyleyebilmesiyle, sadece dünya kamuoyunda değil, Amerikan kamuoyunda da tuhaf karşılanıyor. İki hafta önce, Ukrayna Başkanı Zelenski'yi ahlâklı bir diplomatik görüşmede yeri olmayan şekilde azarlamaya kalkışmış, Rusya'yı haklı ve Zelenski'nin siyasetini de yanlış ve haksız bulmakla yetinmeyip, onu yerden yere vurmuş ve 'Sen kimsin, ne gücün var? Biz olmasak sen bir hiçsin!' diye, aslında itiraf da kokan sözler söylemişti, azarlayarak...

Bu sözleriyle, Putin'i kendisine şükran borçlu duruma getireceğini sanan bu kişi, anlaşılıyor ki, Putin'i ikna edememiş... Putin, 'Ukrayna ile barış masasına oturmamız için, önce Zelenski'nin gitmesi ve yerine Geçici bir Hükümet'in gelmesi gerekir.' dediği için, Trump efendi, dün fena bozulmuş ve Putin'in, Zelenski'nin liderliğine güven duymamasına "çok sinirlendiğini" açıklarken, ' Çok kızgınım ve öfkeliyim!' diye gözdağı vermeye kalkışmış; Putin'in Ukrayna'da geçiş hükümeti teklifinin "yersiz" olduğunu belirtmiş.

Bu hafta Putin ile görüşmeyi planladığını belirten Trump, 'Ona çok kızgınım. Ukrayna'da akan kanı durdurma konusunda anlaşma sağlayamazsak ve bunun Rusya'nın hatası olduğunu düşünürsem, Rusya'dan çıkan tüm petrole ikincil gümrük vergisi koyacağım. Gümrük vergisinin yürürlüğe girmesi halinde Rusya'dan petrol alan ülkeler de ABD'de iş yapamayacak. Aynı zamanda bu ülkelere, ABD'den satın aldıkları her ürün için yüzde 25 gümrük vergisi uygulanacak." demiş ve bir de 'Putin, doğru şeyi yaparsa öfkesinin hızla dağılacağını" kaydederek, normalleşme 'tüyo'su vermiş.

*

YA BİZDEKİ TRUMP BENZERLERİNİN SAÇMALAMALARINA NE DEMELİ?

Trump'ın bu mantıken iler-tutar tarafı olmayan konuşmasından birkaç sat önce de; Ö.Ö.'nün Gn. Başkanlığını yaptığı Ana Muhalefet Partisi, İstanbul- Kartal-Maltepe'de bir miting yapmıştı. Trump'ın tutarsızlığının Türkiye versiyonu gibi hırçın ve birilerini korkutacağını zanneden, 'Ölümü göze aldık da çıktık meydanlara...' gibi laflar dökülüyordu dudaklarından.

Ama Ö.Ö. bir İngiliz TV. kanalına verdiği mülâkatta söylediklerine, 'İmamoğlu'nun tutuklanmasına bir itiraz edin, ne olur...' diye, İng. Başbakanı Keir Starmer'den, 'Yalnız bırakıldık, kırıldık!' şeklinde yardım dilenişine hiç değinmiyordu.

O mitinge gelenlerden kimse de, 'o utanç verici sözler neydi öyle?' diyemiyordu.

Halbuki bu sözler tarihe kaydedilmesi gereken utanç verici bir kara lekedir. Ö.Ö. efendi, 'Bütün Avrupa tepki gösterirken, Starmer'in bir şey söylememesini anlayamıyoruz.

Terk edilmişlik hissediyoruz...

İmamoğlu'nu hapse koyuyorlar, İngiltere buna ses çıkarmıyor...'

Demokrasinin beşiği İngiltere' (...) buna nasıl sessiz kalabiliyor, gerçekten çok kırgınız...' diyordu. O mitinge katılan kalabalıklar, liderlerinin bu sözleriyle de iftihar edebilirler.

Bu sözleri söyleyen kişi sonra da, Maltepe'de esip gürlüyor ve Tayyib Bey'in, onun bu sözlerini, İngiliz mandaterlik (himaye) sistemini ve Osmanlı'nın son döneminde İngiliz himayesinden medet umanların kurduğu 'İngiliz Muhibler (Sevenler) Cemiyeti'ni' hatırlattığını belirtmesi üzerine kükrüyordu.

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın kendilerine "mandacı" dediğini hatırlatan Ö.Ö, "Sizin yolunuz, Meclis'i 33 yıl kapatanların yoludur (2. Abdulhamîd'e işaret ediyor. Kendi tek parti dönemlerinin uyduruk Meclislerini, seçimle gelen gerçek bir Meclis olarak kabul edeceğimizi mi sanıyor? Ve işlerine gelmediği zaman hemen o Meclisleri bile kapatanların kimler olduklarını bu kişiye nasıl anlatmalı?)

Ö.Ö, devam ediyor: 'Sizin yolunuz, 'Damat Ferid'lerin yoludur. Siz 6. Filo'ya secde edenlerin safındasınız, biz ise, 6. Filo'yu denize döken Deniz Gezmiş'lerin arkadaşlarıyız" diyordu. (Sultan Vahdeddin'in dahi ağır şekilde eleştirdiği Damat Ferid'i savunan şuurlu bir Müslüman gösterebilir mi bu kişi?)

Ve işbu Ö.Ö, ve arkadaşları ne kahramanlıklar yapmışlar... İstanbul Boğazı'na demir atmış olan Amerikan 6. Filo savaş gemilerini, denize dökmüşler!

Ama Ö.Ö'nün hele de bütün Müslümanlara hakaret teşkil eden şu sözleri bir kenara not edilmelidir:

Bu kişi, Dolmabahçe veya Tophane'deki, Kılıç Ali Paşa camilerinde namaz kılanların, Boğaz'daki Amerikan gemilerine secde ettikleri yalanını, 50 yıl öncelerde Marksist ve Kemalistlerin uydurdukları o alçakça iftirayı tekrar etmekten utanmalıydı.

Bilmiyoruz, o kişi namaz kılmayı biliyor mu ve namaz kılarken bir Müslüman'ın neler söylediklerini biliyor mu? Müslümanların, ancak Allah huzurunda eğildiğini ifade etmek için, 'Allah'u Ekber!' deyişlerinin ne mânaya geldiğinden haberi ve bilgisi var mıdır?

*

VE BİRKAÇ MİLYON LİRACIK BİR BAĞIŞ... NE ÖNEMİ VAR DEĞİL Mİ?

Ö.Ö.'nün Maltepe Mitingi'ne katılanlar, 'hak-hukuk-adâlet...' diye de bağırmışlar. Onlar, 'Hak-hukuk- adâlet' isteklerinde samimî iseler, İmamoğlu'nun avukatı olan Mehmet Pehlivan'ın Savcılık'ta verdiği ve dün medyaya yansıyan sözleri üzerine de aynı 'slogan'larla biraz dikkatlice bakmaları tavsiye olunur... Dün medya organlarında ismi yazıldığı için, tekrarlamakta bir yanlış ve beis yok; yalanlarlarsa, düzeltiriz.

Söz konusu avukatın medyaya yansıyan ifadelerine göre, bu kişi, müvekkili (vekili, avukatı) olduğu kişi adına 'Reform Vakfı diye bir kuruluşa, belediye bütçesinden 2 milyon 400 bin lira para yatırmış. Sorguda bunun sorulması üzerine, o 'vakf'a bağış olarak gönderdiğini açıklamış.

Ve Ö.Ö.'nün çağrısıyla sokaklara dökülen ve kendilerini 'aydın...' zanneden kalabalıklar için, sadece o 2 milyon 400 bin liranın bir Vakıf kuruluşuna bağış olarak gönderilmesinin bile hiçbir önemi yoktur.

Kaldı ki, bütün bunlara rağmen, biz, onlara hemen 'hırsız, vs.' diyemiyoruz. O hükmü verecek olan mahkemeler... Devletin, 'Malî Suçları Araştırma Kurumu' (MASAK) müfettişleri şikayetler üzerine uzun araştırmalar yapmışlar, kimilerini delilsiz bulmuşlar, kimilerinde gizlenmiş, karartılmış para oyunları döndüğüne dair raporlarını savcılığa bildirmişler ve bu yargılamalar faslında gerçek ne ise, meydana çıkar inşallah...

Ama sokakları dolduran ve kendilerini 'aydın' zanneden kalabalıklar, liderlerinin, İngiltere karşısında yalvarırcasına söylediklerine bile bakmazken, bu gibi küçücük bağışlara mı itiraz edecekler?

(Dünkü yazımda, iki okuyucunun sözlerini manşete çekmiştim, 'Sultan Vahdeddin'in, ülkeden kaçıp İngiltere'ye sığındığını 100 yılı aşkın zamandır iddia eden zihniyetin temsilcilerinin İngiltere'ye ap-âşikar sığındığını' yazıp, bu konuya bu yazıda değinmeyi vaat etmiştim. Ama görüleceği üzere konu uzadı, o konuyu da, gelecek yazıda ele alalım, inşallah...)

*

‘Bir siyasî parti, nasıl bu kadar sığ, basit, seviyesiz ve kendi ülkesine düşman olabilir?'
2 Nisan 2025 Çarşamba

Geçen hafta içinde emperyalist dünyanın medya organlarına, TV. kanallarına, 'T.C.'de adalet olmadığı' yönünde iddiaları tekrarlayan kişinin, ülkemizin Ana Muhalefet Partisi'nin Gn. Başkanı olduğunu bilmeyen bir yabancı, 'Her halde, oradaki iktidarla ne pahasına olursa olsun hesaplaşmak üzere yola çıkmış ve dışardaki dünyayı kendilerine yardıma çağıran kukla bir siyasetçi olduğunu' söylerlerdi... Çünkü normal bir parlamento sistemine sahip ülkelerde, ne kadar karşıt olunursa olunsun, meseleler o ülkenin meclisinde konuşulurdu.'

Düşündüm, bu sığ siyasetçinin, partisinin genel başkanı olduğu sırada, 'ülkemizi dış dünyada şikayet etmeyeceğim...' gibi lafları da vardı, değil mi? Ama, şimdi, aradan henüz 2 sene geçmeden, bütün o sözlerini unutmuştu.

Çünkü İstanbul BŞ Beld. Başkanı 'yolsuzluk suçlaması iddialarının mahkemeye intikal etmesi münasebetiyle tevkif olunmuştu.

Efendim, millet tarafından seçilmiş bir kişi nasıl tutuklanırmış? Biz kimseye mahkeme kararı olmadan suçlama yapmıyoruz, ama yüksek oyla seçilmiş olmak haksızlık ve yolsuzluk yapmaya cevaz mı verir veya onun mutlaka pîr u pâk olduğu kabul edilmesini mi getirir?

*

Bunu söyleyenler, mahallî idarelerin, merkezî hükümetin kontrolü altında olduğunu unutuyorlardı. Asıl unuttukları ise, millet tarafından 1950, 1954 ve 1957 seçimlerinde üç kez ve büyük ekseriyetle seçilen 10 yıl başbakanlık yapan Adnan Menderes, bir takım yolsuzluk iddiaları da ileri sürülerek, gerçekte ise, malûm ilke ve devrimlere riayet etmekte gevşek davrandığı için, şimdiki Ana Muhalefet Partisi'nin tahrikleriyle yapılan bir askerî darbe sonunda, uyduruk- düzmece bir mahkemede idam edilmemiş miydi?

*

İstanbul'un eskiden İstanbul'un ilçesi olup sonra il statüsüne yükseltilen bir şehrin Belediye Başkanı, 4 yıl kadar öncelerde milyonlarca liralık bir yolsuzluk yaptığı gerekçesiyle tutuklanınca, o dönemin CHP lideri, konuyu araştırmaksızın ağır ithamlarda bulanmamış mıydı? Ama o kişi sonra mahkeme kararıyla da kesin olarak suçlu bulunmuştu.

Şimdi de, eski Genel Başkan'ın yerine, ilginç entrika yöntemleriyle getirildiği, yine bizzat o partililer tarafından iddia edilen yeni Genel Başkan olan kişi, İBB başkanının tevkif olunmasını, gerçeğin ortaya çıkması için bir fırsat olarak görmek yerine, kitleleri tahrik etmeye çalışıyor ve emperyal dünyanın medya organlarında, Türkiye'ye baskı yapmaları için yalvarıyor.

Ne kadar ilgi çekicidir ki, Fransa'nın gelecek başkanlık seçimlerinin en güçlü adayı kabul edilen en faşist/ ırkçı partinin lideri Madam Marine le Pen, yolsuzluk suçlamasıyla 4 yıl hapis cezasına ve 5 yıl da siyasetten men cezasına çarptırılmıştı, geçen hafta.

Daha önceki Fransa Cumhurbaşkanı Nikolay Sarkozy de 2012'deki seçim kampanyasında harcanması için verilen milyonlarca Euro'yu başka maksatlarla kullandığı ve bunu örtmek için başka şeklen kanuna uygun yöntemlere başvurduğu gerekçesiyle hapis cezasıyla mahkum edilmedi mi?

Yani, siyasetçilerin mutlaka tertemiz kabul edilmesi gerekmiyor. Daha önce İngiltere'nin Liverpool belediye başkanı da yolsuzluk suçlamasıyla yargılandı ve suçlu bulunup, azledildi. Trump da, ABD'de yığınla yolsuzluk ve milyarlarca dolar vergi kaçırdığı iddialarıyla suçlandığı halde, yeniden seçilmemiş miydi?

Bizde de, Erbakan'ın partilerinden birisine Hazine'den verilen 2 trilyon lira verildikten sonra, o parti kapatılınca, o 2 trilyon lira da geri istendiğinde, harcanmış olan paranın iade edilememesi sebebiyle, siyasi hayatımız yıllarca, '2 trilyon davası' diye meşgul edilmemiş miydi ve Erbakan Hoca bu iddiayla da, 5 yıl siyasetten yasaklanmamış mıydı?

Ama dışarda ve içerdeki bu örneklere rağmen, Ö.Ö'nün yaptığı sokak çağrıları gibi örnekler görüldü mü?

Halkımız bu ince noktaları göz önünde bulundurmazsa, ortaya çıkacak istikrarsızlığın acılarını çekmeyi hak etmiş sayılır. Nitekim şu son sokak çağrıları bile ülkeye, milyarlarca zarara mal olmadı mı?

*

NOT:

Sultan Vahdeddin'in İngilizlere sığındığı iddiası ne kadar gerçekti?

Son yazımızda, malûm bir siyasî liderin İngilizler başta olmak üzere, emperyal dünyaya yalvarırcasına sığınması konusundan hareketle, Sultan Vahdeddin'in de İngilizlere sığındığı iddiaları gündeme getirilince, o konuya değinecekken, söz fazla uzayınca, o konuya değinmeyi bu yazıya bırakmıştım...

O konuya da kısaca değinelim:

Evet, sahiden de son Osmanlı sultanı Sultan Vahdeddin vatanı satmış mıydı ve sonra da kaçıp, İngilizlere sığınmış mıydı?

Birinci Dünya Savaşı'nın Osmanlının da ağır yenilgisiyle noktalanmasına 4 ay kalmışken, Sultan Muhammed Reşad vefat etmiş, yerine Veliahd Muhammed Vahdeddin, yeni 'Halife/ Sultan' olarak getirilmişti. Yani, yıllık savaşın sadece on 4 ayında işbaşına gelmiş bir Vahdeddin... Ve İstanbul, İngiliz güçlerinin işgaline uğramıştı. Sultan Vahdeddin de o sırada çareler düşünürken, bir Osmanlı Paşası'nı 'Seryâver-i şehriyarî' (Halife / Sultan'ın başyardımcısı) unvanıyla Anadolu'ya göndermişti o paşa da gittiği her yerde, 'Makam-ı Hılafet ve Saltanat'a bağlılık yeminleri' ediyor ve ettiriyordu.

Sonra...

Ankara'daki Meclis, Kasım-1922 başında, Saltanat'ı kaldırıverdi. Hemen ardından da Ankara'daki Meclis'in Başkanı, Refet (Bele) Paşa'yı İstanbul'a göndererek, Vahdeddin'e, can güvenliğini sağlayamayacaklarını belirtti. Vahdeddin de, Beytülmal'den hiç bir şey almadan İstanbul'daki İngiliz savaş gemilerinden birine sığınmak istediğini bildirdi. Denize düşen yılana sarılır misali. O zaman sığınacağı başka yer de yoktu.

Yani kaçmadı, ülke dışına çıkması için psikolojik baskı yapıldı ve o da İtalya'ya gitti ve orada parasız ve borç içinde yaşadı ve vefat etti. Ve bir asra yakın zaman, Vahdeddin'in, İngilizlere sığınan bir 'Vatan haini' olduğu söylendi, insanlarımız nesiller boyu, bu iddiaya göre eğitildi.

Ama Bülent Ecevit, uzun siyaset hayatının son demelerinde, ölümünden 2 yıl kadar önce, 'Vahdeddin'in, elbette kusurları olabilir, ama o bir vatan haini değildi...' dediği ve 80 yıllık yalanların balonlarını patlattığı zaman birçok Kemalist tarafından ağır şekilde eleştirilmişti.

Bu konu, Süleyman Demirel'e sorulduğunda ise, o da, 'Türkiye Cumhuriyeti, henüz bu tartışmayı kaldıramaz...' diye cevap vermişti.

Evet, yeni rejim kendisini 'tam bağımızlık' iddialarıyla yaldızlayarak, emperyalistlerin hayallerinin bile ötesine geçen devrimleri gerçekleştirmişti.

Yani, o konuda gerçekler yazılırsa, 100 yıllık yalanların balonları sönüverir ve bu da o 100 yıllık resmî tarih yalanlarını ve ona dayanan kadroları dayanaklarını havaya uçurur... O halde, buna yaklaşılamaz!

Milletimizin tarihî kimliğine ve kültürüne açılan diktatöryal uygulamaları gerçekleştiren fırka/ parti, şimdi, bir yolsuzluk iddiasının yargılanmasını önlemek için bile, İngiliz ve diğer emperyal güç odaklarına sığınarak, ülkeyi istikrarsızlığın girdabına sürüklemeye çalışıyor.

Bu konuya, şimdilik bu kadar yeter.

*

Ana-baba'ların fıtrî davranışlarının bir ölçüsü yok mu?
4 Nisan 2025 Cuma

Sadece insanlara değil, bütün canlılara da Allah'u Teâlâ tarafından verilen bir davranış özelliğini biraz dikkatle hepimiz fark edebiliriz.

Hele de anne durumunda olanların yavrularını koruma çabalarında...

Bir anaç tavuk bile, civcivlerini korumak için âdeta 'aslan' kesilir. Keza, bir anne kedi de aynı şekilde, yavrularını kurtarmak için, kendisini fedâ edercesine mücadele eder.

*

İnsan'ın diğer canlılardan farklı tarafı, bu fıtrî özelliğinden ayrı olarak, insan nesline bir takım vicdanî ölçülerin de verilmiş olmasıdır. Bundan dolayı, öyle ana-babalar vardır ki, kendi çocuklarından hele de hiç beklemedikleri büyük yanlışlar, suçlar ve hattâ ahlâksız davranışlar gördükleri zaman, 'Meğer canavar büyütmüşüz, onun cezasını kanundan ve devletten önce biz vereceğiz!' derler; utançtan kurtulmak için.. Ve halk da, genel olarak, 'Aferin, o ana-baba'ya..' der..

Çocuklarına bir takım isnadlar, ithamlar veya iftiralar yapıldığında; bazı 'ana-baba'lar ise, çocuklarının hesabını yargı önünde vermesini ve o iddiaların gerçeğinin mahkeme kararıyla anlaşılmasını isterler; o dönemde karşılaştıkları sıkıntıları da, hayatın tabiî akışı içinde imtihandan geçmek şeklinde değerlendirirler; 'Çocuğumuzun söz ve davranışları bizim inancımızın gereğidir. Oğlumuz hırsızlık- yolsuzluk yapmadı, silah kullanmadı, bizim yüzümüzü kızartacak bir şey yapmadı; fikrinin- inancının gereğini yaptı..' derler.

*

İBB Başkanı'nın ve kendi yakın çalışma arkadaşlarından onlarcasının 'büyük yolsuzluklar yaptıkları' gibi bir takım ağır iddia ve ithamlarla tutuklanması üzerine, bu kişinin 'ana-baba'sının ekranlardan, bizim inanç ve kültürümüzde duyulmamış beddualar etmeleri ve 'Bizi bu kadar perişanlığa sürükleyenler, çoluk-çocuğunun ciğerinden et yiyerek iyileşmeye uğraşsın ve iyileşemesin!" gibi temennilerde bulunmaları, hangi yönden bakılırsa bakılsın, gerçekten dehşet vericiydi.. Dehşet verici olan, o temennilerin gerçekleşmesi ihtimali değil, o 'ana-baba'nın, oğullarının, o iddia ve ithamların temize çıkacağına dair ümidsizlikleriydi, herhalde.. Bir şeyler biliyorlar gibiydi âdeta.. Ne de olsa, ellerinde, 'soyadları'nı taşıyan, on milyarlarca liralık dev bir Anonim Şirketleri ve onun karıştığı bir takım işlemler de var.

Bu bedduanın, 'mulâane'nin/ lânetleşme'nin benzerini, şimdi hayatta olmayan bir kişi de, 15 sene öncelerde, Pensilvania'daki karargâhından, Tayyib Erdoğan ve arkadaşları için, "Allah onların evlerine ateşler salsın, yuvalarını yıksın, birliklerini bozsun, duygularını sinelerinde bıraksın, önlerini kessin, bir şey olmaya imkân vermesin." şeklinde yapmıyor muydu?

O 'ana-baba'nın nisbet edildikleri dinin ölçüleri içinde, oğullarının temize çıkması için dua etmeleri anlaşılabilir; ama, böyle yargılama yapacakları da içine alan bu gibi beddualardan dolayı da bütün toplumdan özür dilemeleri gerekir.

Evet, çok açık bir haksızlığa uğrayanların yüreği yanarak söyledikleri sözler, belki anlaşılabilir. Ama, hesabını vermemiş kimseler nasıl temize çıkacaklardır?

*

Ö.Ö efendi ve taifesi de milletin 'boykot'unu görecektir, inşaallah..

Dün sabah, kahvaltılık almak için bir 'manav'a gittim.. Kilosu 100 lira olan salatalıktan yarım kilo ve kilosu 40 lira olan domatesten de 1 kilo istedim. Yaşlı manav, yüzüme baktı.. 'Seni anlıyorum.. Yarım kilonun bile hesabını yapıyorsun.. Allah onları ıslah etsin, olmazlarsa kahreylesin.. Oğlum, Taksim'deki bir otelin restoranında çalışıyor. Onlardan 3 kişilik bir grup, kahvaltı için 1500-2000 lira ödüyorlarmış. Biz ise, rızkımızı helâl yoldan kazanmak için, üç-beş liranın bile hesabını yapıyoruz..

Utanmıyorlar, milleti 'boykot'a davet ediyorlar; halkın rızkı ile oynuyorlar. Bunlar, kimin adına hareket ediyorlar?' dedi.

Söyleyecek söz bulamadım..

Ö.Ö. efendi ve taifesi, İBB Başkanı ve yakın çalışma arkadaşlarının tutuklanmasına karşı ülkeyi tahrik etmeye çalışırken, 'akl-ı selim'le zerrece ilgisi olmayan siyasî entrikalar tertip etmek yolunda her an yeni adımlar atmaya çalışıyor.. O ve taifesi, bir 'mütegallibe zümresi' durumunda bu milletin ensesine 100 yıldır çöken malûm bir taifenin günümüzdeki uzantısıdır ve 'helâl rızk ve lokma' peşinde olan büyük kitleler de, onlara, 100 yıldır uyguladıkları 'boykot'u tekrarlayacaklardır, inşaallah..

*

Trump: 'Miladî-19. Asır vahşi kapitalizmi'nin hortlağı!

Amerikan emperyalizminin başındaki kişinin psikolojik yönelişleri ne olursa olsun, yeni Roma İmpatarorluğu'nu ve de 19. Asrın vahşi kapitalizmini hortlatmayı hayal ediyor.

Trump'ın planı, Amerikan halkına daha çok para kazandırmak hayaline dayanıyor.. Bunu, 'daha çok para kazanacaksınız..' diye anlatırken yüz hatlarına bakanlar, 'paraya ve güce tapan' tiplerin canlı bir örneğini görmüş olmalılar..

ABD'nin 340 milyona yakın nüfusunun tamamı da Trump gibi mi düşünüyor, bilmiyoruz. Ama, 19. Asır Vahşi Kapitalizmi'ni hortlatmakla gurur duyan Trump, dünyadaki bütün ülkeleri ve halkları ticaret savaşıyla tehdit ediyor, bütün dünyayı kendi önlerinde teslim olmaya, köleliğe çağırıyor; gücüne saygı gösterilmesini istiyor; 'sevgi ve saygının zorla olamıyacağını idrak edemeyecek kadar' bir 'gücetapar'! Ve, dünyanın Amerika'yı soyduğundan dem vuruyor, 'yavuz hırsız' misali..

50 yıl öncelerde, Sovyet Rusya Komünist İmparatorluğu'nun da sonsuza kadar kalacağı sanılırdı, ama, Ağustos-1991'de çöküvermişti. 'Ol saltanatın yeller eser şimdi yerinde..'

Trump tarihin nasıl şekillendiğini idrak edebilseydi, öylesine komik laflar etmezdi.

Bu vahşi kapitalizm zorbalığı karşısında, her bir ülke ayrı ayrı değil, Trump'ın bütün dünyayı karşısına alışındaki yöntemle; topluca dünya çapında kararlı bir 'boykot' geliştirilmesi halinde, diz çökecek olanın sadece Trump değil, bütünüyle Amerikan emperyalizminin olacağı, bizzat Amerikan kamuoyu çevrelerinde bile dile getirilmeye şimdiden başlanmıştır.

Kazanılanları korumak temennisiyle, Ramazan'dan kalanlar...
6 Nisan 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bir Hasbihal'e daha; hayırlı çalışmalar dileğiyle, okuyucuları selamlayarak başlıyoruz.

*South Carolina'dan Prof. Necati Engeç Manisalı dostumuz, Ramazan Bayramı günlerinde, Hacı Bayram Velî'den bir 'nefes' göndermiş:

Tane tane, dikkatlice okursak, taşıdığı derin irfanî dünyadan bir çok mânaları daha iyi anlarız, herhalde:

'Cân bula, cânânını.. Bayrâm ol bayrâm ola..

Kul bula Sultanını.. Bayrâm ol bayrâm ola..

Hüzn-i keder def' ola.. Dilde hicâb , ref' ola..

Cümle günâh affola.. Bayrâm ol bayrâm ola..

(...)

Feyz-i mehabbet-i Hakk, Nûr-i hidâyet siyâk..

Cennet-i â'lâ durak.. Bayrâm ol bayrâm ola..'

Gecikmeli de ola, Necati Hoca'ya bayram tebriklerimizi ve teşekkürlerimizle..

*Özgürder Gn. Başk Rıdvan Kaya da kardeşimiz, 4 Nisan, tarihli yazımız üzerine şunları yazmış:

'Gazze konusunda sarfettiği akıl almaz sözleriyle İslam dünyasında büyük endişe ve nefrete yol açan Trump, sonrasında da attığı her adımla tüm dünyayı daha da geriyor. inşallah iktidarı sürecinde tüm dünya halklarının ABD'den daha fazla nefret etmesine şahit olacağız. Bu fanatik Siyonist manyağın Batı cephesinde yol açtığı tüm ayrışma ve çatışma kuşkusuz dünya mazlumlarının lehinedir.'

*Berlin'den Hakkı büyükbaş diyor ki: 'SA. âbi, İstanbul'da aşırı bir üniversite ve üniversite öğrencisi yığılımı var.. Bu üniversitelerin bir kısmı yeni misyoner okulları durumunda olan Vakıf Üniversiteleri.. İçinde yaşadıkları toplumun meselelerine kafa yormaya başlayan öğrenciler boş zamanlarında Gezi Parkı ve şimdilerde de bir takım protesto gösterileri ve boykot uygulamalarında olduğu gibi sürekli istikrarsızlık unsuru ve sürekli bir güvenlik meselesi olmaktan haz alıyorlar, büyük işler yaptıkları kanaatine saplanıyorlar; dış güçlerin maşaları olduklarını bile bilecek durumda değiller.'

*Cemal Aydın dostumuz, 'l'Algérie avant la colonisation..' (l'Aljeri avant la kolonizasyon / 'Kolonileştirme öncesinde, Cezayir) isimli bir videonun tercümesini göndermiş..

O videoyu özet olarak aktaralım: 'Osmanlı, 2. Mahmûd döneminde, içerde derin sosyal çalkantılar ve karışıklıklar içindeyken, Fransızlar 1830 yılında , (Osmanlı'nın) Cezayir vilayetini, 'Vahşileri Medenileştirmeye Gidiyoruz..' diyerek işgale başladılar.. (...) Doğruyu itiraf eden bir Fransız komutanın hâtıralarından aktarılan bilgiler ilginçti.. Deniliyordu ki, 'Cezayir'deki erkeklerin hemen tamamı okuma-yazma ve hesap işlemlerini yapmayı biliyorlardı.. Ama, o dönemde, Fransız erkeklerinin yüzde 40'ı okuma yazma bilmiyordu..'

-Evet, emperyalistler, hele de müslüman coğrafyalarını işgale giderken, onların vahşi olduğunu ileri sürüyorlardı, ama, asıl vahşilerin kimler olduğu sadece şu son 100 sene içinde bile görüldü.. Cemal Aydın kardeşimize teşekkürler..

*Mehmet Arı isimli okuyucumuz da, 'Vandalizm, mandalizm' başlığı altında, ülkede son zamanlarda gerilmek istenen siyasî atmosferdeki tehlikelere işaretle diyor ki: 'İnsan eksik yaratılmış bir varlık gibi. Yaşamak için yiyeceğe, sağlığa, insanlara, uykuya ihtiyacı var. Kendini güçlü ve güvende hissetmek için dışardan bir desteğe ihtiyacı. Aile, toplum, devlet, millet güven içinde yaşamak Allah'ın insanlara verdiği nimetler.

Aynı şekilde insanların sıkıntılı zamanlarında sığınacakları bir tanrı inancı, onlar için büyük bir dayanak oluyor..

Ateist- laik şu veya bu eğilimler-görüşler, putperestlik anlayışları, 'tanrı / ilâh' profilini insana vermeye kalkışmıştır.. Bu da, vandalizme yol açıyor. Çünkü, başka bir üst otorite veya inanca bağlı olmayanlar, her şeyi sorumluluk duygusu taşımaksızın yapmayı kendisine bir hak olarak görüyor ve kendilerini 'tanrı' gibi görüyorlar....

Diktatörlerin en çok da, 'tanrı' inancı olmayanlardan çıkması boşuna değil.. Çünkü, kendilerini 'tanrı' sanıyorlar ve yönettikleri toplumun bugün ve yarınlarının hayatını da kendi istedikleri ve hayal ettikleri veya kendilerine dikte edilen şekilde yönlendirmeye çalışıyorlar.

*

*Yaşar Baş kardeşimiz de -özetle- diyor ki: Mahatma Gandhi, Hindistan'ın istiklâl mücadelesi yıllarında İngilizlere ve İngiliz mallarına karşı boykot yaptırıyordu.. Ve bu yöntem, netice alınmasında etkili de olmuştu.. Ö. Ö de, Gandhi gibi boykot yapmaya kalkıştı.. Ama, Gandi, dış düşmana karşı boykot uygulatırken, 'dandi'ye dönen Ö.Ö, ülkemizin bir siyasî partisinin lideri olarak, içerdeki ekonomiyi vurarak, iktidarı zayıflatmak ve kitleleri tahrik etmek istedi.. Daha da ilginç olan, şu ki, Ö.Ö, yanlış bir marka için de boykot çağrısı yapmış ve sonra o ismi yanlış olarak açıkladığını belirterek sözünden geri dönmüş ve özür dilemişti.. 'Modern seküler bir tarikat'a dönen bir muhalefet partisinin tarafdarlarının, 'ne olur, ne olmaz..' diye o gün en çok alışveriş yapanlar da kendileri olmuş.. Yani , yüzlerine gözlerine bulaştırmışlar..

Bunlar mı ülkenin daha iyi yarınlara hazırlanmasının öncüleri olarak kabul edilecekler..

*Bosna'dan Hilmi Güner kardeşimiz de diyor ki: Ülkemizde iç ekonomiyi 'bizim olanlar ve bize karşı olanlar' diye ticaret hayatında düşmanlık icad etmeye çalışanlar eğer çok ahmak değillerse, emperial güçlerin oyuncağıdır ve bu öneriyi uygulamaya koyma çağrısı yapanlar ve ona katılanlar da aynı şekilde..

Ben Bosna- Mostar'daki kardeşlere bu aptalca siyaseti izah etmekte zorlanıyorum ve bu ahmakça tahrikleri burada hep birlikte lanetliyoruz..

*Metin Bucaklı isimli okuyucumuz da Burdur'dan yazmış ve Sultan 2. Abdulhamîd üzerine yorumlar yapmış.. Osmanlı Devleti'nin yıkılmasına engel olmak için, kendinden önceki hele de 100 yıllık seleflerine göre geniş ufuklu içinde olmuş, derin düşüncelere kafa yormuş birisi.. Ama, elbette bazı yanlışları da var.. Ama, o dönemim önde gelen Müslüman isimlerinden niceleri bile, kendi dünya görüşlerine de düşman olanlardan daha geride olmayan bir yaklaşımla, 2. Abdulhamîd'i yerden yere vurmak yarışına katılmışlardı.. Bu isimler sonra yaşananları da gördüler, ama, açıkça, o yıkılışta âdeta kendilerinin de büyük hataları olduğunu gizlemek için, sanki bütün o siyasî çalkantılar içinde yokmuş ve uzaktan seyretmiş gibi, 'Büyük hatalar yaptık.. Allah'tan da, İslam Ümmetinden de bizi affetmelerini bekliyoruz..' gibi özür bile dilemediler' diyor.

-- Evet, bu okuyucumuzun yazdıkları da böyle.. O görüşlere şahsen de katılıyorum.. Gerçekten de '2. Abdulhamîd' Osmanlı'nın en azından son 300 yılındaki Devlet başkanlarının içinde en derin ve geniş ufuklu birisi.. Ama, gönül isterdi ki, 15 Temmuz 2016'daki büyük ihanet karşısında ölümü göze alarak kesin kararlı bir direniş sergileyen Tayyib Erdoğan kadar yürekli bir direniş sergileseydi.. O ise, Müslümanların Halifesi sıfatını da taşıyan bir isim olarak, kendisinin tayin ettiği bir Şeyhulislam'ın Elmalılı Hamdi Yazır hocaya yazdırıp, kendi mührüyle teyid ettiği 'azil' fetvâsını huzuruna getiren o zamanki Osmanlı Mebusan Meclisi'ndeki Selanik mebusu Emmanuel Karasso başkanlığındaki ekibi, 2. Abdulhamîd'in güçlü muhafız birlikleriyle korunan Yıldız Sarayı'nda kabul ve boynunu büküp teslimiyet göstermesi, aradan 116 sene geçtikten sonra bile anlaşılır değil.. Halbuki, onları orada 'şöyle buyrunuz..' deyip, oradan çıkmalarına izin vermeyerek, tarihin seyrini değiştirmek yolu denenebilirdi..

Demek ki, en uyanık ve derin ufukluların bile basireti bağlanabiliyor, bazan..

*

‘Hûsî'ler ya da, ‘Ensarullah' teşkilatı; kim bunlar; ‘savaş delisi' bir topluluk mu?
7 Nisan 2025 Pazartesi

Amerikan CNN kanalının dünkü yorumlarından birinin başlığı 'Yemen'deki Hûsîler, ABD hava saldırılarından korkmuyor, aksine bundan keyif alıyor olabilir..' şeklindeydi..

Bu konuda emperial dünyanın medya organlarında daha önce de benzer yorumla yapıldığını hatırlatalım.

CNN'in dünkü uzun yorumunda, özetle şunlar söyleniyordu:

'Başkan Trump, ABD'nin Kızıldeniz'deki nakliye gemilerini hedef almasını engelleme hedefine ulaşana kadar "ezici güç" kullanacağına yemin ediyor.

Hûsîler, İsrail'in Ekim 2023'te Gazze'ye savaş açmasıyla Filistinlilerle dayanışma içinde, 100'den fazla saldırı gerçekleştirdi ve iki gemiyi batırdı.

Sonuç: Bir zamanlar Kızıldeniz'den geçen ticari gemilerin %70'i artık Güney Afrika'nın etrafındaki uzun rotayı izliyor.

(...) Husîler, yırtıcılara karşı korkusuz tavırlarıyla bilinen savaşçı bal porsuklarına benzer. Bir kobra tarafından ısırılan bu bal porsukları, birkaç dakika sonra ayağa kalkar ve yılana saldırır.

Hûsî sözcüsü yaptığı açıklamada, "Yemen'e yönelik onlarca hava saldırısı, Yemen Silahlı Kuvvetlerini dini, ahlaki ve insani görevlerini yerine getirmekten alıkoyamayacak" diyor...

Tarih de, Hûsîlerin acıya karşı olağanüstü yüksek bir toleransa sahip olduğunu gösteriyor. Ve Trump yönetimi, nihayetinde bir kara harekâtı başlatabilir..

ABD'li bir yetkili, "Hûsîler birinci dünya (Amerikan) ordusuyla Amerika'yla savaşmaya alışmış durumdalar, çok sert kabile savaşçıları. Onları kalıcı olarak bitirmenin en iyi yolu onları devirmek, başkentten uzaklaştırmak, Kızıldeniz kıyısından uzaklaştırmaktır. Mantıkları yıllardır süren savaşla şekillenmiş; dayanıklılığı bir güç biçimi olarak görüyorlar ve kolayca caydırılamayacaklarını kanıtlamaya çalışıyorlar " diyor.

*

Evet, Amerikan medyasında yapılan uzun değerlendirmeden bir özet böyle.. Amerika ayrıca, Hûsîleri İran'ın desteklediğini iddia ediyorsa da, İran, bu iddiayı reddediyor ve sadece psikolojik destek verdiğini belirtiyor.. Yemen'den İsrail rejimine fırlatılan füzelerin İran yapımı iddiası da isbatlanamıyor ve sadece , İranlıların Yemenlilere füze teknolojisini öğretmiş olabileceği söyleniyor..

*

Ancaak, Hûsîler kimler?

Yemen halkının belli bir bölümü, geçilmesi, aşılması, ulaşılması çok zor olan 'Hûs' bölgesinde yaşayan yüzde 30 kadarı, İran'daki '12 Mezhebi'ne değil, '5 İmam' mezhebine, İmam Zeyd'e bağlı, sünnî mezheblere en yakın olan Zeydîlik'e bir şiî Müslüman halk.. Geriye kalan halk ise, diğer muhtelif mezheblere bağlılar.. En büyük grup , Zeydîler olarak biliniyor.. Son yıllarda, silahlı güçlerini 'Ensarallah' isimli bir örgütte topladılar..

Hûs bölgesinden oldukları için Husî (Hus'lu) diye anılıyorlar.. Osmanlı zamanında Yemen'in özellikle us bölgesi büyük isyanlarıyla şöhret yapmış bir halk.. Ama, Muş şehri ile karıştırılmış çoklukla.. Bunun içindir 'Burası Muş'tur, /Yolu yokuştur,/ Giden gelmiyor / Aceb, ne iştir..' şeklindeki halk ağıtı, ezgisi yaygındır, ama, ovalık olan Muş'tan ziyade, Yemen'deki Hûs şehridir kasd olunan.. Esasen o halk ağıtının devamında yer alan, 'Aloo Yemen'dir, /Gülü çemendir;/ Giden gelmiyor; /Aceb nedendir?' kısmı da bunu gösterir.

Evet, Yemen İsyanları , Osmanlı'yı uzun yıllar boyunca çok meşgul etmiştir.. Bu konuda, tarihçi İhsan Süreyya Sırma hocamızın, 40 yıl öncelerde, 'Osmanlı döneminde Yemen İsyanları' üzerine yazdığı bir kitabı da hatırlatalım..

(Bu vesileyle parantez içi bir tarihi iddiayı da aktaralım: 1950'li yılların ortasında Reşad Ekrem Koçu'ya aid, 'Tarihimizde Garip Vak'alar' adıyla yayınlanan bir kitap okumuştum.. Gerçi Reşad Ekrem'in, tarihi, çok fazla magazinleştirdiği söylenir, ama, hatırımda kalan kısmı anlatmaya yine de değer..

Özdemiroğlu Osman Paşa'nın Sadrâzam olduğu zaman diliminde, Yemen İsyanları çıktığında hemen orduyu yola çıkarır ve isyanı da mutlaka bastırırmış.. O kadar ki Yemen'den bir isyan haberi geldiğinde, Özdemiroğlu Paşa hemen ordusunun başında yola çıkar ve Özdemiroğlu'nun gelmekte olduğu haberi Yemen'e ulaşır ulaşmaz, isyancılar hemen dağılırmış..

Nasıl ya da hangi yöntemle o kadar etkili olurmuş, orası pek açık değil..

Özdemiroğlu Paşa, yaşlılık dolayısıyla sadrâzamlıktan ayrılınca, yerine, Kuyucu Murad Paşa yeni sadrâzam olur.

Özdemiroğlu Paşa'nın sadrâzamlıktan ayrıldığı haberi, Yemen'in Hûs bölgesindeki isyan geleneğine bağlı odakları harekete geçirir ve bir isyan daha patlak verir.. Kuyucu Paşa'ya 'Özdemiroğlu'nu gönder!' deseler de, bu ikisi arasında aralarında bir güç rekabeti olduğundan, aldırmayıp, ordunun başına geçer ve yola çıkar. Haleb'e vardığında, Kuyucu Paşa orada bir türbe yapıldığını görür.. Kimin olduğunu sorunca, Özdemiroğlu Paşa'ya aid olduğunu söylerler. O da, 'Ben Yemen dönüşümde buraya bir domuz gömdüreyim de o bakalım orada yatabilecek mi..' der.

Bu söz Özdemiroğlu Paşa'nın kulağına da gider..

Ve.. Kuyucu Paşa, Yemen'e gider, ama, isyancıların taktikleri karşısında perişan olur ve bir de veba /kolera salgını baş gösterince.. Kuyucu Paşa ve ordusu, perişan vaziyette geri dönmeye başlar. Kendisi de koleraya yakalanan Kuyucu Paşa, Haleb yakınlarında vefat eder ve Sadrâzam Paşa'ya münasip bir yer ararken, Özdemiroğlu Paşa'dan, kendi türbesine Kuyucu Paşa'nın gömülmesi için izin istenir ve o da memnuniyetle verir. Böylece, Kuyucu Paşa kendi lafının altında kalır..

Kuyucu Paşa'nın kemikleri daha sonra, İstanbul'a getirilir ve bugün İstanbul Edebiyat Fakültesi'nin Vezneciler tarafında yer alan türbesine defnedilir.

Bu iddia doğru ise, büyük konuşmamak gerektiği konusunda uyarıcı bir ders vesilesidir.

Özdemiroğlu Paşa ise, Diyarbekir'e gelir ve orada vefat eder ve mezarı, hâlen de Ali Paşa Camiinin etrafındaki hazirededir.)

*

Yemen'i 1 aya yakın zamandır, en ağır şekilde bombardıman eden, limanlarını, petrol rafinerilerin, sanayi merkezlerini Trump'ın da bir gün, Husîler karşısında söylediği mütekebbirâne sözlerinin karşılığını Kuyucu Paşa gibi ibretlik şekilde almasını ümid ve bunun için dua edenler de az değildir, herhalde..

*

Husîlerin oldukça inadçı savaşçılar oldukları ve savaşsız geçen ömürleri boşa harcanmış kabul eden kimseler oldukları iddiaları meşhurdur.

Ayrıca, Trump'ı öldürmek isteyenlerin olduğu görülüyor. Nitekim, dün de, Tahran'da yayınlanan Kayhan gazetesinin başyazısında, 'Trump'ın boş kafasının 1 mermilik işi var..' şeklinde yazılan bir yazı, İran resmî makamlarında ikazla karşılandı, 'Bizim hedefimiz onun mahkeme önünde yargılanmasıdır..' gibi bir açıklama yapıldı..

*

Ki, Trump'ın da, yakın danışmanlarına, 'Eğer bir gün öldürülürsem, bunu İran'dan bilin ve İran'ı Gazze'ye çevirin..' dediği, Amerikan medyasında, 1 ay kadar önce açıklanmıştı.

* Trump, 'İran benimle müzakere masasına oturmaya yaklaşmazsa, bu zamana kadar görmediği şekilde en ağır bombardımanlarla karşılık görecektir..' gibi, tuhaf bir müzakere çağrısını yineliyor devamlı ve 'Bu konuda düşünmeleri için, İran'a 2 ay mühlet verdiğini' söylüyor. Ancak, İran'ın bütün üst makamları, (hem lider Ali Khameneî, hem Cumhurbaşkanı Mesud Pizişkian, hem de Dışişleri Bakanı Abbas Erakçi, 'Bu gibi tehditleri kabul ederek, müzakere masasına oturmanın teslim alınmak mânasına geleceğini ve görüşmelerin ancak eşit taraflar arasında yapılabileceğini' söylüyorlar ki, yanlış da değil..)

Dahası, dün, İran İnkılab Muhafızları Ordusu'nun önde gelen bir ismi, Amerika'nın müzakere masasına bir takım ön şartlar teklif ederek oturmak istediğini açıkladı.. Buna göre, Amerika, İran'dan, 'Velâyet- Faqih' sistemine son vermesini, İnkılab Muhafızları Ordusu'nu lağvetmesini ve nükleer silahlar elde etmek yolundaki çalışmalarına son vermesini' istiyormuş.. Ki, bu şartların kabul edilmesi demek, İran'ın mevcud nizamı'nın harakiri yapması, intihar etmesi mesabesinde sayılıyor, haklı olarak.

Her dâva ve bağlıları, kahramanlarıyla yaşar; elbette, İslâm Milleti de..
9 Nisan 2025 Çarşamba

Devletlerin uzun vadeli planları elbette olur ve genel olarak bu planlar esas alınır. Ama, bazen, bir şahıs, tek bir kişi bile, o devletin uzun vâdeli siyasetlerini alt üst- edebilir ve kendi duygu, düşünce ve davranışlarını o planların dairesi dışına çıkarıverir.

Liderlikler veya lider tipler de zaten bu gibi durumlarda yükselir veya batar. Başarılı olurlarsa, 'muhteşem, emsalsiz, eşi bulunmaz' diye yüceltilirler.. Bazıları ise, kendilerini bizzat yüceltirler, yücelttirirler ve tarihe emsalsiz olduklarını yazarlar; başarısız olursa, hayalcilik veya aptallıkla suçlanırlar.

Makedonya'dan kalkıp, 2 bin yıl öncelerin imkân ve şartlarına göre, taa Hindistan'a sefer eden İskender (Alexander), neticede eline fazla bir şey geçmemişse de, tarihlerde hâlâ, 'Büyük' sıfatıyla birlikte anılır.

Müslümanların tarihinde de, Halid bin Velîd, Tarık bin Ziyad, Selâhaddin Eyyubî, Gazneli Mahmûd, Alp Arslan, Osman Gazi, Murad Hüdavendigar, Fatih Sultan Mehmet, Mehdi'y-i Sudanî, Şeyh Şâmil, Ömer Muhtar vs. gibi sayısız nice büyük kahramanları vardır.

Elbette bütün gerçek Peygamberler de insanlığın en büyük isimleridirler. 1850'lerin İngiliz tarihçi ve yazarlarından Thomas Carlyle, -kendisi bir Hristiyan olduğu için tabiatıyla-, Hz. Peygamber (S)'i, bir 'Prophète /Peygamber olarak değil, ama, bir 'büyük kahraman' olarak niteler, 'Kahramanlar..' isimli eserinde..

Aynı şekilde yine aynı tarihlerde, o dönemin büyük Fransız şair, tarihçi ve yazarı Alphonse de Lamartine'in de, 'Histoire de la Turquie /Türkiye Tarihi' isimli eserinde Hz. Peygamber'e bakışı ilginçtir.

Lamartine İslam'ın dünyaya yayılma noktasını, çölün her türlü mahrumiyetlerini uzun uzun anlattıktan sonra şöyle devam eder:

'Hiç bir insan, isteyerek veya istemeyerek daha ulvî bir gâye ortaya koymadı; zira bu, gâye insanüstü idi. (...) Hiç kimse bu kadar zayıf vasıtalarla insan kudretinin başaramayacağı böyle bir ölçüsüz esere teşebbüs etmedi; bu kadar büyük bir gâyenin idrâk ve gerçekleşmesinde kendisinden başka vâsıtası ve çölün bir köşesinde bir avuç bedevîden başka yardımcısı yoktu..

(...) Şayet, 'gâyenin büyüklüğü', 'vâsıtaların küçüklüğü' ve 'neticenin azâmeti' insan dehâsının üç ölçüsü olursa, Muhammed ile mukayeseye kim cür'et edebilir!

En meşhur adamlar ancak silahları, kanunları, imparatorlukları harekete geçirdiler; tesis ettikleri (şayet buna muvaffak olabilmişlerse), ekseriya kendilerinden evvel yıkılan maddî kuvvetlerdi. Halbuki O, silahları, kanunları, imparatorlukları, kavimleri, hânedanları, meskûn arzın üçte birinde milyonlarca insanı harekete sevk etti, fakat, O, bundan ayrı olarak, başka mabetleri, ilâhları, dinleri, fikirleri, inanışları, ruhları da harekete getirdi; her harfi bir kanun olan bir 'Kitap' üzerine, her dilden ve ırktan kavimleri içine alan manevî bir milliyet / ümmet kurdu ve Müslüman milliyetinin silinmez karakteri olarak, sahte ilâhlara nefret taşıyan ve maddeden münezzeh bir Allah aşkı ilhâm etti.. (Bu mucize) bir insanın değil, aklın mucizesi idi. Uydurma ilâhların bıkkınlığı içinde ilân edilen Allah'ın birliği (Tevhîd) fikri ve inancı, öyle bir fazilete mâlikti ki, bu onun dudaklarından terennüm edilirken, putların bütün eski mabetlerini yaktı ve bunun lem'alarıyla dünyanın üçte birini nurlandırdı. (...) Filozof, hatip, havarî, kanun va'zı, makul esaslar ve resimsiz bir din kurucusu, muharib, fikirler fâtihi, (...)ve bir gönül imparatorluğunun müessisi: İşte Muhammed!

Beşer büyüklüğünün ölçüldüğü bütün mikyaslarla hangi insan daha büyüktür? (...)'

*

Evet, beşer tarihinde yaptıkları büyük işler yüzünden, -kanun dayatması gibi saçmalıklarla değil- yaptıkları işlerin mahiyeti açısından, halâ 'büyük' diye anılan nice isimler vardır.. Bu büyüklüğün ölçüsü de herkese göre değişir. Firavunlar arasında da diğerlerine göre, 'daha büyük' veya 'en büyük' olarak nitelenenler olduğu gibi.. Kimileri büyüklük ve gelecek asırlara intikal etmek arzularını kimileri ya da bağlıları, Firavunlar gibi mumyalanmış cesetlerle, kimileri irili-ufaklı büstler, heykeller veya paralara kazınmış fotoğraflarla gerçekleştirmek istemişlerdir..

*

Mehmet Akif merhumun, Mısır'da, firavunların asırlarca önceden kalmış mumyalarını seyrederken terennüm ettiği mısra, ne kadar düşündürücüdür:

'Evet, bütün beşerin hakkıdır, bekâ emeli..

Lakin, bunu ne taştan, ne de leşten beklemeli..'

*

Arif Nihat Asya merhum da, 'Bizi kahramansız bırakma Allah'ım..' demiyor muydu?

*

Trump, kurduğu sahnenin altında, ABD'yle birlikte kalabilir (mi?)
11 Nisan 2025 Cuma

Önce, Amerikan Başkanı Trump'ın son günlerdeki konuşmalarından birkaç cümleye bakalım: *'Erdoğan'ı seviyorum.. O da beni seviyor.. Zeki, güçlü, akıllı bir lider.. (Suriye'de) Başka kimsenin yapamadığı bir şeyi yaptı. Hakkını vermek lâzım."

*Türkiye ile İsrail arasındaki ihtilafı halletmeye çalışırım, ama, (Netanyahu) senin de makul olman gerekir..

(Çin lideri) 'Şi', zeki bir adam.. Dünyanın en akıllı liderlerinden birisi.. Onunla iyi bir anlaşma yapabilirim..'

*'İran'la yüksek yetkili temsilciler arası bir görüşme yapılıyor.. İran'la bir anlaşmaya varılamazsa, İran için son derece ağır neticeleri olur ve başına çok kötü şeyler gelir.. O zaman devreye İsrail de dâhil olur..'

*

Evet, bu sözler bile, dünyaya tahakküm etmeye kalkışan bir güç odağının başında bulunan kişinin mantık yapısının nasıl olduğu açısından önemli olsa gerek..

Özellikle de, 'Suriye'de Türkiye'yle karşı karşıya geldiklerini, aralarının bozulduğunu ve bu durumu gidermek için' Trump'tan yardım isteyen Netanyahu'nun aldığı cevabın, Siyonist İsrail rejimi medyasında da hayal kırıklığı meydana getirdiği, Netanyahu'nun ağır şekilde eleştirilmesinden de anlaşılıyor..

Buna karşı, Trump'ın hele de Ortadoğu Müslüman coğrafyalarıyla ilgili hesaplarında herkesi karşısına almamak için, en başta da Erdoğan'la arasının çok iyi olduğunu belirttiği sözleri ilginç.. Tabiatıyla o sevgi sözlerinin nelere işaret ettiğini, Başkan Erdoğan herkesten daha iyi anlıyor ve herhalde, Ziya Paşa'nın, 'Pek rengine aldanma, felek eski felektir' ve 'Şîr'in dahi kastetmesi cana, gülerektir..' mısralarını mırıldanıyordur..

Trump bu!..

Erdoğan'la tlf. görüşmesinde, 'Haydi bakalım, Suriye'yi aldın..' dediğini; Erdoğan'ın da, 'Hayır, ben almadın..' demesi üzerine, 'Öyleyse ben mi aldım..' dediğinde de, Erdoğan'ın, gülerek, 'Biz almış olabiliriz..' dediğini, esprili bir şekilde anlattı.

Ama, yarınlarda neler diyeceğini kim kestirebilir?

*

Ve, iki hafta kadar önce, kendisini Amerikan Ortodoks Hristiyanları adına 'takdis' eden Episkopos'un Trump'ı Roma İmparatoru 2. Konstantin olarak nitelemesinden mest olarak, piskoposun verdiği ve üzeri lüks işlemeli 'Haç'ı, 'yolunu belirleyecek bir sembol olarak daima taşıyacağı'nı belirterek alması ve 'Roma İmparatoru 2. Konstantin' benzetmesini gururla taşıyacağını ve sonra da, MAGA (Make America Great Again/ Amerika'yı tekrar büyük yapalım!) sloganını da bir güçperestlik sihri gibi tekrarlaması ilginçti..

Hele bir dua sahnesi var ki, Trump, trans halinde, etrafında hayranları da onun omuzlarına el sürerek aynı trans haliyle kendilerine manevî kuvvet devşirdiklerinin havasını yansıtıyorlardı..

*

Ve 5 gün önce, işbu 'Yeni Roma İmparatoru', 100 kadar ülkenin Amerika'ya ihraç ettikleri mallarına karşı uygulayacağı gümrük vergilerini yüzde 100'e varan bir miktarda artırdığını açıklayınca, dünya şoke oldu ve daha başka savaşlara da dönüşme istidadı taşıyan 'ticaret savaşları'nın ayak sesleri daha hızlı ve yüksekten gelmeye başladı.. Çünkü, en çok da, Amerikan emperyalizmini korkutan Çin de, Trump'ın arttırdığı gümrük vergilerini, Amerika'dan gelecek olan mallara karşı aynı derecede arttıracağını açıklayarak, diplomasinin 'mukabele-i bilmisl' / aynıyla karşılık vermek yöntemini devreye sokunca, Trump da, Çin'e uygulanacak gümrük vergisini yüzde 145'e yükselttiğini açıkladı; 'Amerika'ya yumruk göstermeye kalkışan, yumruğu yer..' diyerek.. Yani, bir karşılıklı parmak ısırmak şeklindeki yarışın tahammül denemesi.. Bakalım, ısırmasını hangisi daha önce gevşetecek ve karşı tarafın parmağı serbest kalacak..

*

Ancak, ilk teslim işareti, Trump'tan geldi..

Çünkü, Amerika'da borsalar 1929'daki büyük ekonomik buhran döneminden beri yaşanmamış derecede, hatta 10 trilyon dolar'ı bulan büyük çöküşler yaşandığı bildiriliyor.. Halbuki, Trump, her şeyin tam da içgüdüsüne güvenerek plânladığı şekilde olumlu yönde geliştiğini açıklıyor ve 'Dünyanın Amerika'yı sömürdüğünü, soyduğunu' iddia ederek, 'Bakınız, daha şimdiden, her gün 2 milyar dolar para yağmaya başladı..' diyor ve kendilerinin dünyayı sömürme ve soymalarını daha da güçlendireceklerini zımnen itiraf ediyordu.

Ama, bütün dünya gibi, Amerikan kamuoyu da durumun hiç de iyi gitmediği konusunda hemfikir iken.. Trump, Amerika'da 9 Nisan akşamına doğru, 'Çin hariç, diğer ülkelere uygulanacak olan vergileri 3 ay için durdurdum!.' demek zorunda kaldı; 'Bazen esnek olmak gerekebilir..' gibi sözlerle..

*

Yani, -kendisini en büyük olarak görmek açısından-tipik bir rakipsiz 'megaloman' olan Trump, hattâ kendisinin 'Tanrı tarafından özel olarak seçildiği' inancıyla bütün dünyayla oynuyor ve 'megaloman'ın yarın ne yapacağını kimse kestiremiyor.

Dünya borsaları da ne yapacaklarının şaşkınlığı içindeyken, Amerika'daki belli sermaye çevrelerinin, bu gümrük vergisi oynamalarını Trump'ın bir oyunu olarak görüp, büyük 'vurgun'lar elde ettiklerine dair görüşler de ayrı bir konu..

450 milyar doları aşan servetiyle, dünyanın en zengin kapitalisti olarak anılan ve Trump'ın fiilen başyardımcısı konumunda olan Elon Musk, Başkanı'na bu gümrük vergisi tavsiyelerini yapan Ticaret Başdanışması Peter Navarro'yu 'Tam bir aptal..' olarak niteliyor ve hele de, ABD ile Avrupa Birliği arasında gümrük vergisinin karşılıklı olarak 'sıfır' olması gerektiğini söylüyor. Tecrübeli Amerikan siyasetçileri de Kongre'de ağır eleştirileri dillendirmeye başladılar bile.. Trump'ın kurduğu bu dünya sahnesinin yıkılması halinde, altta kalacak olanın sadece Trump değil, ABD emperyalizminin de olması uzak ihtimal değil.. Esasen, Trump 'Ben olmasaydım, Amerika batmıştı.. İyi ki, benim gibi bir Başkanınız var..' diyor.. Onun siyaseti ise, şimdiden batmış gözüküyor..

Başta, İngiltere, Fransa ve Almanya olmak üzere AB ülkeleri, Trump'la bilek güreşi yapmaya sadece 'ticaret savaşları' alanında değil, savunma ve dış politika konularında da eskisi gibi, artık 'Yes, Man! / Evet Efendim!.' uyumluluğu göstermeyeceklerinin sinyallerini vermeye başladılar..

*

Bu gelişmeler bütün dünya ülkelerinin, bundan sonraki siyasetlerini nasıl belirleyeceklerinin telaşına düştükleri bir hassas dönemde, Başkan Erdoğan da, 'dünyanın büyük bir kasırgayla karşı karşıya geldiğini ama, bu kasırganın olabileceğini önceden düşünerek hazırlıklı olmak açısından, Türkiye'nin dünyanın sayılı birkaç ülkesinden birisi olduğunu, halk kitlelerine itimat telkin etmesi, kitlelere, Erdoğan'ın, 2007'lerde dünyayı derinden sarsan büyük ekonomik buhran sırasında, 'Bu kriz, bize dokunmadan, teğet geçer.' deyişinin gerçekleşmesini hatırlamalarına vesile oldu..

Erdoğan'ın hele de böyle oldukça belirsizliklerin olduğu zaman diliminde, halk kitlelerinin en çok da onun sözlerine itibar etmesi, sosyo-psikolojik ve politik açıdan büyük bir sermayedir..

*

'Muhalif olmak aydın olmak demektir' gibi saçma bir yalana bağlanarak bazı gösterilere katılan bazı gençlerle konuşurken, hemen hepsinin, Ö.Ö. isimli siyasetçi için 'Çok zayıf yavv!' diye hayıflandıklarını belirtmeleri ilginç..

Ve dünyayı alt-eden kasırgaların estiği böyle hassas bir dönemde, ülkemiz ve halkımızın, dünya siyasetini bilmek açısından dünya çapında bir yöneticiye sahip olmanın güven ve serinkanlılığı içinde olması büyük bir servettir..

Siyonist İsrail'in Suriye'deki tahriklerine karşı çok önemli bir ihtar!
13 Nisan 2025 Pazar

Okuyucular Hasbihal..

Pazar günleri, Okuyucuların görüş ve eleştirilerine ayırdığımız bu sütunda, bir diğer 'Hasbihal'e daha, okuyucularımızı selamlayarak başlıyoruz:

İsimlerini vermeyeceğim, çoğu takma isimli kişiler, özellikle de, Erdoğan'ı yıpratmayı kendilerine en önemli mesele ve meslek haline getiren ve de 28 Mayıs 2023 seçimlerinde, ana muhalefetin o zamanki lideri olan KK'nun peşinde bir araya gelip tek cephe oluşturan bazı çevreler o zamanki zilletli işbirliklerinin başarısızlığa uğramasının hıncını henüz de üzerlerinden atamamışlar ki, şimdi de, Ö.Ö ve onun ileriye süreceği siyaset oyuncularına destek vermeyi bir kez daha denemek istedikleri, satır aralarında kendisini hissettiriyor..

En fazla kullandıkları gerekçe de, Gazze ve Filistin meselesinde , Türkiye'nin devreye girmemesi..

Erdoğan'ın doğrudan doğruya ve hemen savaşa girmesini heyecanla söyleyenlerin ne kadar tedbirli bir bakış açısına sahip oldukları üzerinde durulmalıdır.. Hele de bugünkü dünyada savaşa girmenin o kadar kolay ve anlık olmadığını bilmeden konuşmak yanlıştır.

*

Bunun için, Başkan Erdoğan'ın evvelki gün, Antalya'da tertip olunan '4. Antalya Diplomasi Forumu'nun Açılış Töreni'nde yaptığı konuşmadaki son derece kararlı ve hesaplı sözleri üzerinde durmak gerekiyor..

Başkan Erdoğan, "İsrail yönetimi bugüne kadar 211 gazeteciyi katletti, öldürdü. Sadece bu sabah Han Yunus'ta aynı aileden 7'si çocuk, 10 kişi şehid oldu. Şimdi bunun adı barbarlık değilse, soruyorum nedir? Elimizi vicdanımıza koyalım ve şu soruyu lütfen kendimize soralım. (...) Bunun adı devlet terörü değil midir? İsrail terör devletidir. Başka bir ismi olamaz" ifadelerini kullanıyor ve 'Biz bu coğrafyanın sadece sâkinleri değiliz, aynı zamanda sahipleriyiz. Bin yıldır buradayız, bu topraklardayız. İnşallah daha nice asırlar boyunca yine burada olacağız." diye konuşuyordu; -özetle..-

Başkan Erdoğan' şöyle devam ediyordu: 'İsrail, en temel insan haklarını hiçe sayarak, uluslararası hukuku ayaklar altına alarak, Filistin halkına karşı apaçık bir soykırım uyguluyor. Buna karşı sesimizi yükseltmek, bu zulme itiraz etmek, buna olabilecek en güçlü tepkiyi vermek, bizim sadece kardeşlik değil, aynı zamanda insanlık vazifemizdir, insanlığımızın bir gereğidir. İsrail'in katliâmlarına sessiz kalmak bu suça ortak olmaktır. (...) Sadece bu sabah Han Yunus'ta aynı aileden 7'si çocuk, 10 kişi şehid oldu. Şimdi bunun adı barbarlık değilse, soruyorum nedir? (...) Onun için, İsrail, terör devletidir. Başka bir ismi olamaz. (...) Ve, İsrail'in işgali karşısında meşru direniş haklarını kullanan Filistin halkının işgal karşısındaki kahramanca mücadelesini kimse 'terörizm' yaftası vurarak karalayamaz."

Başkan Erdoğan, konuşmasına şöyle devam ediyordu:

"500 sene önce topraklarından kovulan İsrail halkını, Yahudileri, kapımızı açarak biz bu topraklarda misafir ettik. O günkü Türkiye neyse bugünkü Türkiye de aynısıdır. Saldırıların başladığı günden bu yana 101 bin tonun üzerinde insani yardım malzemesini bölgedeki kardeş ülkelerin de desteğiyle Gazze'ye gönderdik. İnşallah bundan sonra da Gazzeli mazlumlara yardım elimizi uzatmaya devam edeceğiz. İsrail'in Gazze'deki devlet terörü devam ettikçe, (...)bölgemize kalıcı barışın gelmesi oldukça zordur. (...)'

Başkan Erdoğan, İsrail'in Suriye'deki saldırılarına, bir diğer hassas noktaya daha değinirken de şöyle diyordu: 'İsrail, etnik ve dinî aidiyetleri kaşıyarak, ülkedeki azınlıkları hükümete karşı kışkırtarak Suriye'nin 8 Aralık Devrimi'ni dinamitlemeye çalışıyor.

Bakın, Türkiye'nin bu konudaki tutumu gayet nettir. Biz komşumuz Suriye'de 14 yıl süren çatışma ve istikrarsızlığın yükünü en fazla çeken, bunun bedelini ödeyen ülkelerden biriyiz. 8 Aralık Devrimi'yle sadece Suriye'de değil, tüm bölgemizde kalıcı istikrarın tesisine yönelik yakalanan fırsatın heba edilmesine izin veremeyiz. Suriye'nin yeni bir istikrarsızlık girdabına sürüklenmesine göz yummayız. Toplam 911 kilometre uzunluğunda sınıra sahip olduğumuz komşumuz Suriye'nin toprak bütünlüğünü, istikrarını ve güvenliğini kendimizden ayrı görmediğimizi, burada özellikle dile getirmek istiyorum. Suriye halkı acıya, zulme ve savaşa doymuştur. Suriyeli kardeşlerimize bunları tekrar yaşatma niyeti olanlar hesaplarını buna göre yapmalıdır. Soğukkanlılığımızı, sabrımızı, meseleleri diyalog yoluyla çözme tavrımızı kimse yanlış anlamamalı, yanlış yorumlamamalı, sükunetimiz birilerini çok hatalı heveslere sürüklememelidir. (...) Suriye'nin toprak bütünlüğü ve istikrarının muhafazası noktasında Sayın Trump ve Putin başta olmak üzere bölgede nüfuz sahibi tüm aktörlerle anlayış birliği içindeyiz, çok yakın diyalog halindeyiz. Gerek bu anlayış birliği, gerek ülkemizin güvenlik planlamaları, gerekse Suriye hükümetiyle aramızdaki mutabakatlar çerçevesinde gerekli bütün adımları atmayı kararlılıkla sürdüreceğiz.'

*

Evet, içerde ve dışarıda bazı çevrelerin, Başkan Erdoğan'ın bu kararlı ifadelerini basit bir meydan okuma sanmamaları tavsiye olunur. Netanyahu'nun, Washington'a koşup, Trump'tan yardım istemesi boşuna değildi. Trump'ın ona verdiği cevap da, bizi rahatlatacak değildir. Emperyal şeytanî odaklar Müslüman dünyasıyla bir hesaplaşmanın müsait zamanını gözetledikleri asla unutulamaz.

Sözü esir almak ya da, sözün esiri olmak!
14 Nisan 2025 Pazartesi

Söz dudağınızdan çıkmadıysa, o söz sizin 'esir'inizdir... Ama söz dudağınızdan çıktıktan sonra artık, siz o sözün esiri olursunuz; sözünüzün eri iseniz...

*

Geçen hafta içinde DEM Parti heyeti olarak Pervin Buldan hanım ve Sırrı Süreyya Önder bey'in Başkan Erdoğan tarafından Cumhurbaşkanlığı makamında kabul edilmeleri önemli bir gelişmeydi, şüphesiz...

Her ne kadar PKK'nın kendisini feshetmesi için A. Öcalan tarafından yapılan çağrıya henüz net bir cevap verilmediyse de, DEM Parti'nin temsil heyetinin (kendileriyle görüşmeyi kabul etmeyeceğini açıklayan 'İP' hariç) diğer parti sözcüleriyle görüşmeler yaptıktan sonra, şimdi bir de Başkan Erdoğan tarafından kabul edilmeleri ve 1,5 saat kadar süren bu görüşme sonunda memnun olduklarına dair açıklamalar yapmaları, evet, çok önemliydi.

Müslümanlık temeli etrafında asırlarca kardeşçe yaşayan halklarımızın, düşman haline getirilmeleri şeklindeki emperyalist telkinlerle yüceltilmiş ırkçı-kavmiyetçi saplantılarla birbirine düşman olmaları şeklindeki şeytanî entrikalar son bulur; inşallah...

Şimdi bu merhaleye gelinmişken, yersiz sözlerle havayı zehirlemek isteyenlerin oyunlarına karşı daha bir dikkatli olmak gerekiyor herhalde... Bütün mesele, tarafların birbirlerine oyun oynamak istedikleri gibi şüphelerden arınmaları...

Geçmişte, bu yolda bazı teşebbüslerin nasıl baltalandığı unutulmamalı.. 30 sene öncelerde, tam da Kürd Meselesi'nin Meclis'te görüşülmesi yolunda ciddî adımlar atılmışken, 33 askerin el-Aziz yolunda pusuya düşürülerek katledilmeleri tesadüfî değildi.

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan'ın, sürecin uzatıldığı -tavsatıldığı zamanlarda büyük risklerin ortaya çıkabileceği uyarısında bulunurken, "Örgütün her zaman, anlaşıyormuş gibi gözüküp, aslında anlaşmama, diplomasiyi ve müzakereleri kendi asıl ajandasını ilerletmenin başka bir aracı olarak kullanma tecrübesi, her zaman mevcut." şeklindeki sözlerinde dile getirilen oyunlar inşallah, bu kez tekrarlanmaz...

2013-2015 yıllarında AK Parti, açılım politikaları yolunda çok ciddî adımlar atarken, kimlerin o havayı nasıl zehirledikleri de unutulmamalı...

(O sıralarda bir Ankara'da ciddî bildiğim bir kişi ile konuşurken, o zat, üst derece sorumlu şahsın, 'Ben artık Kürtlere güvenmiyorum...' dediğini nakledince, bu satırların sahibi, ' Nerede demiş, hiç duymadım...' dediğinde, 'Ben kendi kulağımla duydum...' demişti... Bunun üzerine, bu sözü, o üst dereceli sorumluya, bir görüşmemizde 'Siz böyle bir söz söylediniz mi?' diye sorduğumda, muhatabım, 'Bu benim her şeyden önce inancıma aykırıdır...' demiş ve 'en yakın çalışma arkadaşlarından birçoğunun da Kürt kavminden olduğunu' eklemişti.

Bu sözü, bana o ilk iddiayı söyleyen zata aktardığımda, 'Yav, o sözü ben kendim duymamıştım da, sözüne çok güvendiğim bir arkadaş, kendisi dinlediğini söylemiş ve ben de kendim duymuş gibi aktarmıştım...' demişti.

Bu gibi, başkasının sözünü çok güvenerek kendisi duymuş gibi aktarmaların ne entrikalara alet edildiğini unutmamak gerekir. )

*

Evvelki gün 200'e yakın kişinin katıldığı bir toplantıdaydım.

Toplantıda, birçok katılımcılar, elde edilen başarı hikâyelerini anlatıyor ve güzel bir temenniler dile getiriyorlardı. Ama 'General' ayarında ve, -kendisin ısrarla 'müstafi- /istifa etmiş' şeklinde takdim ettiren bir 'eski asker', kendisine konuşması için tanınan 3-5 dakikalık zamanı bile hemen, resmî ideolojinin 1930'lardaki laflarını tekrarlamaya ayırdı ve 'Türk, Kürt, Arap, Ermeni vs. her ne olursa olsun, hepsini Türk adı altında topladı, filanca... Osmanlı , etnik farklılıkları bir tek noktada birleştiremediğinden parçalanmıştı, biz de 'Türk'lükte birleşmezsek, yine parçalanırız...' diye bir takım korkular şırıngalamaya kalkıştı.

Bu gibi kafa ve düşünce sahibi olanlara, Osmanlı'nın, Müslüman halkın birliği ve Müslüman olmayanların da Osmanlı vatandaşı olarak, birlikte hareket ettikleri zaman, aynen Müslümanlar gibi aynı haklara sahip oldukları siyasetle 600 yıldan fazla hükümfermâ olduğunu nasıl anlatmalı?

Bugün Arap ülkeleri denilen coğrafyalarda da, Saddam ve benzerleri liderler de, 'Herkes kendisini 'Arap' olarak bilecek ve öyle niteleyecek.' diyordu. Ve bu baskı yüzünden, başına bir sıkıntı gelmemesi için, Kerküklü yaşlı bir Türkmen'in, kavmini yazmaya gelen memura, -hiç Arapça bilmediğinden, Türkçe olarak- kendisini, 'Yaz oğlum, Arap oğlu Arap..' deyişi tanıtması meşhurdur.

*

Bir diğer toplantıda da, geçen hafta... Bir emekli Yargıtay üyesi konuşmaya çağrıldı. O da, 'Türk yargıçlarının, hiç bir zaman kimsenin tesirinde kalmadan, kendi vicdanlarının sesini dinleyerek karar verdikleri' iddialarını sıraladı... 1950-60 arasında ve halkın genel olarak sevdiği 10 yıllık Başvekil Adnan Menderes ve 2 Bakan'ı, (Dışişleri Bakanı Fatin Rüşdü Zorlu ve Maliye Bakanı Hasan Polatkan'ı ) darağacına götüren kararları ve yüzlerce DP. Milletvekilini de hapis cezalarına çarptıran 'Yüksek Adalet Divanı' isimli düzmece bir mahkeme, ünlü Yassıada'daki -sözde yargılamalar-a, hukukî itirazlarda bulunanlara, 'Ne yapalım, sizi buraya tıkan kuvvet böyle istiyor.' dediklerini bilmeyen ya da bilmez gözüken bir yüksek yargıç emeklisi... Zavallı, ya hiçbir şeyden haberi yoktu, ya da, herkesi kör ve sağır zannediyordu.

Halbuki bu kişi, 'İstiklal Mahkemeleri'nin denilen yargılama kurumlarının nasıl işlediğini ve ünlü Kel Ali'nin, kendisine yukarıdan havale edenleri nasıl idam ettirdiğini resmî tarih kayıtlarından okusaydı orada 100'lerce insanın gözünün içine baka-baka yalan-yanlı konuşmazdı.

*

Evvelki gün de, hem de İslamî kesimlerim katıldığı bir başka toplantıda, Gazze ve Filistin Meselesi konuşulurken, bir kişinin kalkıp, HAMAS'ın İsrail tarafından ve İhvan-ı Muslimîyn'in de, Yâsir Arafat'ın El'Fetih Hareketi'ni engellemek için kurulduğu iddiasını söyleyebiliyordu. Bu sözleri söyleyen kişi, İhvan'ul -Muslimîn Hareketi'nin 1925-30'larda merhûm Hasan'ul- Bennâ tarafından kurulduğundan; El 'Feth'in ise, 1965'lerden sonra ortaya çıktığından habersizdi; ama konuşuyordu işte... Neyse ki, birisi, bu konuşmacıyı protesto ederek toplantıyı terk etti.

Bu gibi toplantılarda, genellikle 'tatsızlık olmasın' diye susuluyor ve cahiller veya saptırmakla vazifeli onlar da bu nezaketten istifadeyle, hedeflerine varıyorlar.

*

Bu nokta sadece bizde değil, başka coğrafyalarda da oluyor.

Geçenlerde, Başkan Erdoğan, Çanakkale savaşlarını ve şehitlerini anarken, bu şehitlerin birbirinden uzak coğrafyalarda, Balkanlardan, Bingazi'den, Halep, Bağdat, Tebriz ve diğer Müslüman coğrafyalarından geldiğini ifade etmişti. Evet, o savaş, 'Lâilâheillallah' şiarıyla ayağa kalkan bir Ümmet'in, İslam Milleti ve Ümmeti'nin direnişiydi.

Tayyib Bey'in 'Tebriz'den bahsetmesini duyan, İran medyasından bir takım kimseler, 'Erdoğan'ın Tebriz'e sahip çıktığını' yazıverdiler; Osmanlılık siyaseti güttüğünden filan da dem vurarak...

Halbuki, İran- Irak Savaşı sırasında da, Afganistan, Pakistan'dan gelen ve hatta Erzurum, Bingöl gibi yerlerden gelen niceleri de Saddam Irakı'nın, Baas rejiminin güçlerine savaşın kurbanı olmuşlar ve İran'da defnedilmişlerdi. Bir İranlı sorumlu da 'Burada çeşitli coğrafyalardan insanlar can verdiler' deyip, meselâ Erzurum'u da zikretse, hemen, İran'ın Erzurum'u sahiplendiği manası mı çıkardı, o sözden... Ayıbın ötesinde bir anlayış...

*

Aynı şekilde, CNN'in Türkçe yayınında 12 Nisan gecesi, akademisyen olduğunu sık sık vurgulayan bir kişi, İran'ın Amerika tarafından vurulması tehlikesi karşısında duramayacağını iddia ederken, bu arada, İran'ın kendi içinde de 'PEJAK' adı altında PKK problemi olduğunu bilmiyor veya bilmezlikten geliyor ve İran'ın PKK'yı desteklediğini iddia ediyor ve daha geçenlerde Van'ın 80 km. kadar doğusundaki Urûmiye şehrinde 'PKK'lı gruplar'ın tahrikiyle, büyük çaplı hadiseler yaşadığından da habersiz gözüküyordu.

Dahası, söz konusu akademisyen kişi, 'Türkiye de, İran'da 25-30 milyon Türk'ü ayaklanmaya çağırsa, İran parça-parça olur, ortada İran diye bir şey kalmaz!' diyebiliyordu; hem de bağıra-bağıra!

Allah aşkına, komşuluk ilişkilerinde bile bu gibi, kavmiyetçi, bölgeci vs. iki taraflı tahriklerden, hassasiyet oluşturma çabalarından emperyalistler memnun olmaz mı?

Unutmayalım, 'bin dost azdır, bir tek düşman fazla'dır.

*

Paşinyan, Güney Kafkasya'da ‘iyi niyetli komşuluk ilişkileri'nin temellerini atabilir...
16 Nisan 2025 Çarşamba

Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan, dün Erivan'da Ermenistan Meclisi'nde yaptığı açıklamada Azerbaycan'ın talebini kabul ettiklerini ve Barış Antlaşması'nı imzalamaya hazır olduklarını, "Artık, savaş olmayacağını, barış olacağını; savaşın hiçbir temelinin olmadığını' söyledi..

*

Önce, konunun tarihî arka planına kısa bir nazar atmakta fayda var..

Büyük çapta Ortodoks Hristiyan olan Ermeniler, Selçuklular zamanından beri, milâdî -1060'lardan 1860'lara kadar yaklaşık 800 yıl, Müslümanlarla iç-içe yaşadılar ve ciddî hiç bir rahatsızlık yaşamadılar ve oluşturmadılar da.. Hatta, Osmanlı Ordusu'nun mutfağına, gayrimüslim unsurlardan sadece Ermeniler alınır ve orada hizmet görebilirlerdi..

Bu durum asırlar boyunca, böyle devam etti..

Ancaak, Osmanlı'nın artık dünya diplomasisinde 'Hasta Adam' diye anılmaya ve ölmesi beklenen bir duruma geldiği 1850'li yıllarda, bir kısım Ermenilere de, 'Sizin de artık bir vatanınız olsun. Bu devlet çökünce, fırsatı kaçırmayın..' diyen malûm şeytanî odaklar etkili olmaya başladılar.

Ermeni nasyonalistlerinin kurduğu Daşnaksutyun ve Hinçak gibi gizli silahlı mücadele örgütleri, Osmanlı vatanının her tarafında yayılmış olan Ermeniler arasında ayaklanma fikirlerini işlediler. '1877-78' deki Osmanlı-Rusya (Hicrî- 1293) Harbi sırasında, bir kısım Ermeni milislerinin Kafkasya'dan ilerleyen Rus Ordusu'na öncülük etmesi vs.. gibi acı hadiseler de yaşandı.. Hasta yatağındaki insanın en yakın bildiklerince öldürülmek istenmesi gibi bir durum..

Osmanlı (Merkez) Bankası Soygunu ve yakalananların cezalandırılmaması için Avrupa'nın ağır ve yoğun diplomatik baskısı ve keza, Sultan 2. Abdulhamid'e Yıldız Camii çıkışında bombalı saldırı vs.. Sonra İstanbul, Adana, Trabzon, Diyarbekir, Sason, Merzifon vs. yerlerde büyük karışıklıklar..

Ayrıca, 1908'den, 2. Meşrutiyet'ten sonra İttihat-Terakki Hükümeti'nde Osmanlı Hariciye Nâzırlığı'na getirilen Ermeni Noradukyan Paşa'nın, Avrupalı meslektaşlarıyla olan ilginç yazışmaları..

Ve Birinci Dünya Savaşı patladığında, hele de Doğu Anadolu'daki bir kısım Ermenilerin Kafkasları aşan Rus Ordusu ile yine işbirliği yapma ihtimalini bertaraf etmek için, yüzbinlerce Ermeni'nin Osmanlı'nın Suriye gibi iç bölgelerine 'tehcir'i, yaşadıkları bölgelerden sürülmeleri, elbette o günkü yol ve vasıtaların yetersizliği ve çetin iklim şartları altında nice acılara da yol açmıştı..

Ama, o zaman Ermeni halkı nice acılar çekti de, Müslüman halklar zevk içinde miydiler? Milyonlarca Müslüman da o savaş boyunca can verdi.

Birinci Dünya Savaşı'nın sonunda da, Ermeni milislerinin bütün kuzey Azerbaycan'ı geçip taa Bakü'ye dayanmaları ve sonra Enver Paşa'nın kurduğu Kafkas İslâm Ordusu'nun başına getirdiği kardeşi Nuri Paşa'nın Ermeni güçlerini geri püskürtmesi.. (Ki, bu yüzden, Azerbaycan halkı Nuri Paşa'yı bugün de derin bir muhabbetle ve rahmetle anarlar..)

Ve Çarlık Rusyası çöküp komünist dönem geldiğinde Ermenistan da, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği'nin içindeki 15 kadar etnik kökenli federe devletlerden birisi olmuştu ve bu durum 1991'e kadar devam etti..

Ve, gelelim bu güne..

*

Paşinyan'ın dünkü konuşmasında dile getirdiği olumlu noktaya gelmesi bekleniyordu herhalde..

Çünkü, Nikol Paşinyan'ın siyasetini uzun zamandır takip etmeye ve anlamaya çalışanlardan birisi olarak, diyebilirim ki, Sovyet Rusya komünist imparatorluğunun 1991 ortasında çökmesinden sonra, siyasî istiklalini kazanan Ermenistan'ın liderleri içinde, en akıllı ve tedbirli olanlardan birisi.. İlk başta Leon Ter Petrosyan da yeni kazanılan bağımsızlık statüsünün sağlıklı temellere kavuşması için tedbirler peşinde olduğunu, 1992 başında Alparslan Türkeş'le Paris'te bir görüşme yapacak kadar göstermişti.

Ama, Azerbaycan, yeni bağımsız oluşun rahatsızlıkları içindeyken, Ermeni milislerinin Azerbaycan halkına karşı nasıl barbarca saldırıp, Karabağ, Hankendi, Laçin, Hocalı, Şuşa, Kelbecer, Fuzuli vs. şehirlerde çocuk- kadın- yaşlı savunmasız erkek demeden, sivil halktan binlerce insanı katletmesi ve Azerbaycan topraklarının yüzde 25, yani dörtte bir kadarını işgal etmesi ve 1 milyondan fazla insanın da, başkent Bakü'ye sığınması büyük facialar meydana getirmişti.. O zamanki Başkan Haydar Aliyev çaresizdi ve kaçan Azerbaycan halkını, 'Hammıııız (hepiniz) bir o mermi sesi eşitir eşitmez qaçdıııız..' diye muaheze etmekten başka bir şey yapamamıştı..

Türkiye ise, Ermenistan'ı baskı altında tutmak için, bütün kara ve hava yollarını kapatmıştı.. Ermenistan'ın dünyaya açılan tek kapısı, İran'la olan 45 km.'lik ortak sınırı idi..

Bu durum, 28-29 yıl sürdü

Bir bakıma, Ermenistan'ın işgali artık tabiî bir durum gibi kabullenilmeye başlanmıştı ki, -Türkiye'nin dolaylı yardımlarıyla- , 27 Eylül 2020 günü başlayıp, 44 gün süren Karabağ Savaşı, Ermeni güçlerinin kesin yenilgisiyle noktalandı.. ve Azerbaycan, sınır noktalarındaki ufak-tefek ihtilaflar dışındaki bütün topraklarını kurtarmış oldu..

Erdoğan Türkiyesi, Ermenistan'a, Azerbaycan'la barış anlaşmasını imzalayıncaya kadar, Türkiye- Ermenistan kara sınır kapılarını ve hava sahasını açmayacağını kesinlikle bildirmişti ve buna göre de yıllardır kapalı kaldı o kara ve hava yolları..

*

Bu arada, 10 yıllar boyu, hele de Nisan ayı geldiğinde, 1915'deki 'Ermeni tehciri' konusu, Türkiye'yi suçlamak için, 'Ermeni soykırımı' diye dillendirildi, önceki Ermeni liderlerince ve dışarıdaki destekçilerince.. Bazı ülkelerin parlamentoları da bu iddiayı gerçek gibi kabul ettiler.

Bütün bunlar, Ermenistan- Azerbaycan Meselesi'ni' anlamak için gerekli de onun için hatırlatılıyor..

Ama, ama Ermenistan liderleri, arka arkaya, kendi siyasetlerini bölge ülkeleri yerine, Amerika, Fransa, İngiltere, Rusya ile çözmeye öncelik vermişlerdi, ama bir netice alamadılar.. Paşinyan iktidara geldikten sonra ise.. Geçmiştekilerin bütün yollarını denedi ve o yöntemle bir çıkış yolu bulunamayacağını da; Türkiye'yle münasebetlerini normalleştirmedikçe bir çıkış yolunun olmadığını anladı.. Üstelik, Türkiye de, fakir Ermenistan halkının on binlerce işçisinin İstanbul'da izinsiz olarak çalışmalarına göz yumuyordu,

*

Hele de son 1-2 sene içinde Ermenistan'ın huzur içinde yaşamak isteyen ve buna hakkı olan, genelde fakir Ermeni halkının rahat yüzü görmesi için, çareler arayan Nikol Paşinyan, 5-6 ay önce bir konuşma yaparak, '1915'deki o ağır şartlar içinde her halk gibi, Ermenilerin de büyük acılar çektiğini' söylemekle birlikte, 'Ermenistan'daki resmî iddialar'ı çürüttü, 'Ermeni Soykırımı iddiasının gerçek olmadığını' belirtti ve '35 yıl hatırlanmamışken, o 1915 Hadiseleri'nin 1950'den sonra dillendirilmeye başlandığını' söyleyince, içerde, başta Kilise liderleri ve bazı unsurların şiddetli itirazıyla karşılandı ve nihayet o sözlerini biraz yumuşattı da, içerdeki sokak muhalefetini yatıştırabildi.

Ama, o, Türkiye halkının kültüründe asırlarca, 'kavm-i necîb' (asil kavim) ve 'Millet-ı sâdıqa..' (isyan etmez, kötülük düşünmez kavim) diye kabul edilen Ermeni halkının, Müslümanlarla geçmişteki kıymet hükümlerine göre yaşayabileceğine olan inancını yitirmedi..

Paşinyan, dün de, Azerbaycan'la barış antlaşmasının imzalanması için Bakü'nün ileri sürdüğü ("Minsk üçlüsü" lağvedilsin) talebini kabul edeceklerini söyledi.

1991 yılında, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Teşkilatı'nın (AGİT) içinde, güya, Azerbaycan- Ermenistan arasındaki ihtilafları halletmek için oluşturulan ve amma, tek taraflı çalışan 'Minsk Grubu'nun lağvedilmesi şartını Paşinyan Ermenistanı kabullenmiş bulunuyor..

Sanıyorum, Kafkaslar'da ve hele de Ermenistan'da bu gelişme, huzurlu bir yarına temel olacaktır.. Paşinyan'ın bu gerçeği görmüş olması, kendinden öncekilere göre, daha tedbirli ve akıllı bir siyaset güttüğünün, İnşaallah hayırlı bir işaretidir.

*

'Bu zilleti ne zamana kadar taşıyacağız?''
20 Nisan 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

Pazar günleri okuyucuların soru, görüş ve eleştirilerine tahsis ettiğimiz bu sütunda bir diğer 'Hasbihal'e daha, muhterem okuyucularımızı selamlayarak ve hayırlı çalışmalar içinde olmalarını temenni ederek başlayalım.

*Erzurum'dan Kemaleddin İnceoğlu diyor ki: 'Biz kendi aramızda, 'Biz Müslümanların bir avuç Siyonist Yahudiden çektiği nedir ki! Bu zilleti nasıl kabul edebiliriz? Ya da, etmeli miyiz ve de ne zamana kadar?' diye yakınıp duruyoruz.. Evet, nedir bu çektiğimiz zillet?

*

--Bu okuyucumuzun görüş ve duygularının kenarından teğet geçmek mümkün değildir.. Ancak, bu konudaki acıları, sancıları, sadece bir çaresizlik girdabına düşmüşlük hali olarak da görmeyelim. Bir doğum sancısı niye olmasın?

Sanıyor muyuz ki, Salâhaddin Eyyubî, Kudüs'ü durup dururken alıvermişti..

Hayır..

Hz. Ömer zamanında Müslümanların eline geçen Kudüs ve elbette çevresi olan Filistin diyarları, Haçlı Seferleri tarafından defalarca kuşatılmış, nice savaşlar verildikten sonra bilmem kaçıncı Haçlı Seferi sonunda Hristiyanların eline geçmişti.. Ve Hristiyanlar Kudüs'ü ele geçirince, yaklaşık 80 bin civarında sivil Müslüman halk da tamamen katledilmişti.

Ama, Miladî-1187'de, Avrupa'nın güçlü orduları ve savaşçılığının tartışılmazlığının anlatılması için, Arslan Yürekli Rişar diye anılan İngiliz Kralı başta olmak üzere, nice ünlü krallar ve komutanların savundukları Kudüs'ü Salâhaddin Eyyubî'nin komutasındaki Müslüman Ordusu'na teslim etmek zorunda kalmışlardı.. Ve Salâhaddin Eyyubî, şehri ele geçirir geçirmez, Hristiyanların kutsal bildikleri hiç bir şeye zarar vermemiş ve Kudüs halkından gitmek isteyenlere dokunulmayacağını; kalmak isteyenlerden, Müslümanlarla barış içinde yaşamak kararlılığında olduklarını bildirenlere dokunulmayacağının garantisini vermiş ve sözü gereğince de amel etmişti.. Yani, Haçlı Seferleri'nin Kudüs'ü ele geçirdikleri zaman katlettikleri 80 binden fazla sivil Müslüman halkın intikamını almak gibi bir duyguyla hareket etmemişti.. Ve sonra, Kudüs, Filistin ve oralarda yaşayan her dinden insanlar ve toplumlar da, Müslümanların hâkimiyeti altında yaşamayı kabullenmeleri şartını kabul edince, yüzlerce yıl o bölge Birinci Dünya Savaşı'nın ortasında Müslümanların elinden çıkmıştı..

Unutmayalım, Kudüs, Hristiyanların eline geçince, Osmanlı Devleti Almanya ve Avusturya- Macaristan İmparatorluğu, müttefik olarak aynı cebhede savaşıyordu.. Kudüs'ün İngilizler eline nasıl düştüğü ve hangi komutan tarafından terkedildiğini tekrarlamaya gerek yok; bu biliniyor; söylenemese de..

Sadece şurasını belirtelim ki, Kudüs Müslümanların elinden çıktığı ve Hristiyanların eline geçtiği açıklanınca, sadece İngiliz tarafı değil, Osmanlı'yla ortak cebhe oluşturup Osmanlı'yla birlikte savaşan Alman ve Avusturya'nın halkları da, Jerusalem'in / Kudüs'ün asırlarca sonra yeniden Hristiyanların eline geçmiş olmasından dolayı bayram yapıyorlardı.. Bunu o sırada Viyana'da olan Mehmed Âkif açıkça ve hayretler içinde kalarak görmüştür..

Biz bugün güyâ NATO üyesiyiz ve NATO'ya hangi bedelleri nasıl ödeyerek girdiğimiz veya kabul edildiğimiz bilinmiyor değil.. Ve, Siyonist İsrail rejimi de, Amerika ve Avrupa dünyasının tabiî üyesi durumunda ve de NATO'nun bütün askerî bilgilerine İsrail rejimi de sahiptir ve bunu Amerikalılar defalarca teyid ettiler..

Açık olan bir diğer konu da şu ki, bugün, hemen hemen bütün dünya Müslüman halklarının gözü Siyonist İsrail rejimini frenlemesi için, Türkiye'den beklenti içinde.. Ancak, unutulan şu ki, İsrail diye bir küçük işgalci çete rejimi yok karşımızda.. Amerikan emperyalizminin Doğu Akdeniz'deki 51. eyaleti var ve Amerikan emperyalizmin de hemen bütün Avrupa'nın en büyük kapitalistleri de, Siyonistlerin tekelinde.. Yani, sionist rejime karşı savaşılacak olsa, Amerika ve Avrupa, bütünüyle Müslüman coğrafyasının kalbi denilebilecek Ortadoğu'ya 77 sene önce saplanmış olan bir zehirli hançerin oradan çıkarılıp atılmaması için ellerinden geleni yapacaklardır. Bu gibi konuları, 'Korkalım diye değil, tedbirli olalım..' diye söylüyoruz.. Ve bu satırların sahibi, Başkan Erdoğan'ın zihnini devamlı meşgul eden ve hepimiz gibi ona da acı çektiren konuların başında bugün Gazze ve Filistin geliyor.. Ama, 150 yıl öncelerden itibaren, 'Girit bizim canımız, fedâ olsun kanımız..' gibi sadece heyecan verici teranelerle nelerin kaybedildiğini unutmamak gerekiyor.. Dünyada, 'Filistin Destekçisi Parlamentolar Grubu'nun toplantısına yarınki yazıda inşaallah daha fazla değiniriz, ama, şimdilik şu kadarını belirtelim ki, 18 Nisan günü İstanbul'da yapılan o toplantıda, Başkan Erdoğan'ın, 'İçim kan ağlayarak belirteyim ki, Müslümanlar olarak üzerimize düşeni yapamadık..' şeklindeki sözleri onunla birlikte nicelerinin de içi kan ağlıyordu.. Evet, hıncımızı yitirmeyelim; tedbirimizi de..

*Amerika'dan Necati Hoca, rahmetli Necîb Fâzıl'dan bir şiir göndermiş.. O şiirden şu iki mısrayı tekrarlayalım:

'Yalnız iman ve fikir; ne sevgili, ne kardeş..

Bir aklı gelecek ki, akıllar delirecek..'

(Ama, C. Aydın dostumuz da, o yazımda, Ermeniler için Osmanlı'da, 'kavm-i necib ve millet-i sâdıqâ' gibi nitelemelerin sadece arablar için kullanıldığını belirtiyor.. Ancak, gayrimüslim unsurlar içinde en güvenilir olanların takdir edilmesini maslahata muvafık olduğu da düşünülüp, bu nitelemelerin yapıldığı da çok görülmüştür.)

*

Necati Hoca bundan ayrı olarak, 'Ermenistan ve Paşinyan konusundaki yazımızı, 'Ağyarını mâni, efradını câmi' bir yazı olarak nitelemiş, teşekkürlerini bildiriyor..

Necati Hoca bu arada, şair Râsih'den bir 'gazel' göndermiş, bir beytini aktaralım: 'Dilde (gönülde) gam var şimdilik, lûtfeyle, gelme ey surûr../ Olamaz bir hânede, mihman, mihman üstüne..'

*Ahmed Ziya İbrahimoğlu kardeşimiz de, ABD avunma Bakanı Pete Hegseth'in 22 yılında 'Amerikan Haçlı Seferi' başlıklı kitabının Arapçasından uzuuun bir tercüme yapmış.. İleride, yeri geldiğinde etraflıca değinmek ümidiyle, şimdilik, şu birkaç paragrafı aktaralım, Ahmed Ziya Bey'e teşekkürlerle:

'(...)İslam'a bağlı olanlar için, Kur'an lafzı ve Peygamber'in uygulamaları sorgulanamazdır.. (...)Meseleyi daha da karmaşık kılan, İlam'ın yalnızca bir din olmayıp, aynı zamanda bir yönetim sistemi oluşudur.. (...) Bu yüzden, yaygın İslamî siyaset anlayışı, başka hiç bir yönetim biçimiyle barış içinde bir arada var olamaz.. (...)'

Evet, bu kitabında sözkonusu kişi ilginç tesbitler yapmış ve bugün Amerikan Savunma Bakanı olarak, müslüman dünyası ile nasıl mücadele edeceğini hesab ederken, bir ön hazırlığı var denilebilir.. Ama, Müslümanların Allah'tan başkasına asla teslim olmayacağını unutmazsa, kendi faydalarına olur..

*Cemal Aydın bey de, bir tuhaf siyasetçi olan Ö.Ö'nün, 'İBB'nin çalışmalarının baltalanması için, metrolarda yürüyen merdivenlerin kasıtlı olarak bozulduğunu, belediye otobüslerinin kasıdlı olarak yakıldığını ' iddia ettiği bir videosunu göndermiş, 'iftira etmenin de bir makul çizgide olması gerekir.. '

diyerek, delilsiz olarak böylesine saçma iddiaları yapanların büyük babalarının da, geçmişte Adnan Menderes'in , 'gençleri öldürtüp kıyma yaptırarak asfalta karıştırdığı' iddiasını yapmamışlar mıydı, bunlardan her şey beklenir, diyor.

Haksız mı?

*

Bir ‘Filistin Toplantısı' için, ‘Yıldız Camii'ne düşünce yolum...
21 Nisan 2025 Pazartesi

18 Nisan günü Cuma vaktinde Yıldız Camii'ndeydim. Bu, -daha önce nasib olmadığından- Yıldız Camii'nde kıldığım ilk Cuma ve cemaat namazı oldu.

Bu küçük ve oldukça zarif bir dış görünüşü olan caminin iç tezyinatını temaşâ ederken, bu mâbedin müessisi olan Sultan 2. Abdulhamîd'in burada uğradığı bir bombalı saldırıdan kurtulduğu anları da tarih sahifelerinde anlatılan şekliyle yeniden hatırlamaktan kendimi alamadım.

Ve ister-istemez, 2. Abdulhamîd'in öldürülmesi planı için, ünlü terörist Joris ve arkadaşlarınca kurulan bir 'saatli bomba düzeneği'nin, -Sultan'ın namaz sonrası, Camiin imamı ile birkaç dakikalık program dışı görüşmesindeki gecikme sırasında- patlamasıyla onlarca insan can vermişti..

Ama, Enfâl Sûresi'nin 30. âyetinde -meâlen- 'Onlar bir bir tuzak kuruyorlar; Allah da bir tuzak kuruyor.. Ve Allah tuzak kuranların en hayırlısıdır!' şeklinde beyan olunduğu üzere, 'Kader-i ilâhî' de hükmünü icra etmişti..

Bu ihanetin başarısız kalmasına çok üzülen -o dönemin büyük şairlerinden- ve (95'e Doğru) isimli şiirinde Kur'an-ı Kerim'e ağır hakaretler yağdıran Tevfik Fikret gibi kendi toplumuna yabancılaşmış tiplerin, 'Bir lâhza-i teahhur' (Bir anlık gecikme)' isimli şiirinde, 'Ey şanlı avcu, dâmını (tuzağını) beyhude kurmadın; Attın, fakat yazık ki, yazıklar ki vurmadın..' mısralarında sergilediği büyük hıyanet nasıl unutulabilir? (Fikret'in oğlu Hâluk'un da, Amerika'da bir papaz olarak 1960'lı yılların ortasında öldüğünü hatırlayalım).

O büyük hıyanet eyleminden sonra, Yıldız Camii'nde tertiplenen sonraki 'Cuma Selâmlığı' merasimlerinde çok sıkı tedbirler alınacaktı, elbette.. Ama, ilginçtir ki, bu durumu , daha sonra Mehmed Âkif yazdığı ağır 'hicviye'sinde, üstelik kendisinin en büyük muarızlarından olan Tevfik Fikret'ten geri kalmayan bir hınçla; 'Yıldız'daki Baykuş' diye nitelediği Abdulhamîd'i şöyle tasvir ediyordu:

'Gölgesinden bile korkup bağıran bir ödlek,

Otuz üç yıl bizi korkuttu, Şeriat diyerek.. (...)

Kafes ardında hanımlar gibi saklıydı Hâmid,

Koca şevketlû! Hakikat, bunu etmezdim ümîd..

Belki kırk-elli bin askerle sarılmış Yıldız..

O silahşörler, o al fesli herifler sayısız..(...)

Neye mal olmada seyret, herifin bir namazı,

Sâde altmış bin adam kaldı namazsız, en azı.. (...)

(Evet, Padişah'a, Yıldız Camii önünde bombalı tuzak kurulmasından sonra onbinlerce güvenlik gücü tarafından, sonraki Cuma namazlarında, tedbir alınmasını, 'Bir kişi namaz kılacak diye, altmış bin kişi namazsız kaldı..' diye yermek, evet anlaşılır bir kin ve nefret değildir. Bununla da yetinmeyen şairimiz, hızını alamayıp şu mısraları da terennüm edebilmiştir.)

'Düşürdün milletin en kahraman evlâdını, ye'se..

Ne mel'ûnsun ki, rahmetler okuttun rûh-i İblîs'e..'

Evet, Yıldız'da olup da bu acı tarihi hatırlamamak nasıl olur?

Dahası, o koca Âkif, kendisine 'Molla Sırat' diye saldıran Tevfik Fikret'e 'zangoç..' (kilise hizmetçisi..) derken, daha onlarca beytini, 'Gelecek nesillere intikal etmesin..' diye 'Safahât'ından çıkarmıştır; ama, Abdulhamîd'in aleyhindeki bu ağır saldırılarını Safahât'ından çıkarmamıştır.

Bu, nasıl bir nefret duygusudur?

Bugün de, içinde bulunduğu iç ve dış dünya şartlarına göre, Müslümanlara gücünün yettiğince hizmet vermeye çalışan bir 'müslüman devlet adamı'na karşı, hattâ Müslüman bilinen bazı kişi ve çevrelerin bile kinlerinin dinlerinin önüne geçtiğini görmüyor muyuz?

Bu vesileyle bilhassa belirtelim ki, Sultan Abdulhamîd'i veya İslam dâvasına, 'Îlâ'y-ı Kelimetullah' hedefine hizmet vermek için çırpınan başkalarını, hatasız- günahsız saydığımız sanılmaya..

İnsandır, hataları olmuş olabilir, olmuştur da.. Ama, bırakalım, sonra pişman olduğuna tek bir mısraının bile olmayışını; Osmanlı'nın emperyalistler eliyle tarihin dehlizlerine gönderilmesinden sonra, emperyalist güçlere sırtını dayayıp, İslam'la ve milletin bütün aslî değerleriyle savaşa giren yerli emperyal kuklalara karşı, aynı Âkif'in -1936'lara kadar yaşadığı halde- tek bir mısra bile yazmaması ilginç ve esef edilecek bir durum değil midir?

Evet, Yıldız Camii ve çevresinden bu tarihî hâtıralarla, -beyin zarına yapışmış sülük misali-, sancılar içinde ayrılıp, Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş Bey'in öncülüğünde, 'Filistin'i Destekleyen Parlamentolar Grubu Toplantısı'na katılmak üzere, Beşiktaş'taki bir lüks otelin salonlarına geçtik..

Orada, halkı Müslüman ülkelerin 30-40 kadarının Meclis Başkanları veya temsilcilerinden davetliler vardı..

Ama, genel olarak, suya-sabuna dokunmayan, diplomatik açıdan başlarını ağrıtmayacak kelime yığınlarıyla konuşmalar oldu.. Zâten başka bir tarz konuşma da beklenmiyordu..

Ve, Başkan Tayyip Erdoğan gelince, salonun havası değişti..

Başkan Erdoğan'ın orada yaptığı uzun konuşmanın üzerinde uzunca durulması gerekirse de, biz, burada özetin de özetini verelim:

Başkan Erdoğan; "Unutmayın, Gazze, Gazzelilerindir, Filistin, Filistin halkınındır. Tek başımıza kalsak da Filistin dâvasını sürdürmeye devam edeceğiz." ve "İçim kan ağlayarak söylüyorum.. Müslüman dünyası ve Dünya Müslümanları olarak üzerimize düşeni yapamadık..' (...)Ancak, İsrail ne yaparsa yapsın, er ya da geç durdurulacak. Kendini dev aynasında gören (Adolf) Hitler nasıl durdurulduysa, Netanyahu da aynı şekilde durdurulacak. Evlatlarının beyaz kefenlerine sarılan annelerin babaların ahları, bu zâlimleri rezil'u rüsvâ edecektir.

Batı'daki devletlerin alınlarına yapışan kara leke, yüz yıllar boyu unutulmayacak, İsrail terörüne sessiz kalanların lekeleri silinmeden kalacaktır.

İçim kan ağlayarak söylüyorum. (...) İnsanlığa dar tüm değerleri ayaklar altına aldılar. Müslüman ülkeler bir ortak tepki göstermedi. Müşterek bir tavır dahi sergilenmedi. (...) Susmak, bu şebekenin saldırganlığından kurtaramayacak. Bu duygusuzluğun sona ermesi için hakkı savunmaya, zâlimler karşısında dimdik durmaya devam edeceğiz.'

Evet, bu konuşma, yeterli miydi; değildi elbette.. Bu bile, malûm emperyal güç odaklarınca 'not edildi' elbette..

Ama, bir zulüm ve haksızlık karşısında, bir Hadis-i Nebevî'de, karşı koymanın en zayıf şekli olarak nitelenmiş olan 'lisanen ve kalben buğz beslemek' derecesinde olanına bile İslam Milleti'nin hasret kaldığı bir berzahtan geçiyoruz..

4-5 sene öncelerde, televizyonda yayınlanan bir mülâkatında, dönemin Amerikan Başkanı Joe Biden, 'Bizim Doğu Akdeniz'deki siyasetimize zarar veren, aykırı siyasetler izleyen bir Erdoğan var, onu ülkesindeki iç muhalefet odaklarıyla işbirliği yaparak iktidardan uzaklaştırmalıyız' dememiş miydi?

Ne çabuk unutuyoruz? Ya da, o sözü sadece Biden'a aid bir söz mü sanıyoruz? Ya da, Hamas'ın 'Aksâ Tufanı'ndan sonraki günlerde, üç uçak gemisiyle Doğu Akdeniz'e ve oradan da Tel Aviv'e gelip, 'Bu konuya müdahale eden başkaları olursa bertaraf ederiz.. Ve eğer burada İsrail adında bir devlet kurulmamış olsaydı bile, biz Batı Dünyası olarak burada böyle bir devleti yine kurardık!..' diyerek, Müslüman dünyasına daima bir zehirli hançer saplamak niyetlerinden asla vazgeçmeyeceklerini ifade etmemiş miydi? Bu sözün sadece o kişiye değil, o dünyanın siyasetinin ana hattını teşkil ettiğini nasıl görmezlikten geliriz?

Müslüman halk, istiklâli için ayağa kalkarken; başka plânlar ‘millî bir sır' olarak nasıl gizlenmişti?
23 Nisan 2025 Çarşamba

Bugün, son 105 yıllık tarihimiz açısından önemli bir yıldönümü..

Birinci Dünya Savaşı'nda, müttefikimiz olan Almanya ile birlikte ağır şekilde yenilmiştik.

Galip devletler hemen her konuda taleplerini 'komut'lar halinde dayatıyorlardı..

Almanya'nın asırlardır tarihî başkenti olan Berlin'i o galip devletler, güçlerini herkese derinden hissettirmek için, başkentlikten çıkarmışlar ve Weimar şehrini yeni başkent olarak dayatmışlardı. (1918'en Adolf Hitler'in iktidara gelip Berlin'i yeniden başkent yaptığı 1933'e kadarki, 15 yıllık döneme bu yüzden 'Weimar rejimi' denilir. Almanya'nın İkinci Dünya Savaşı'nda ağır şekilde tekrar yenilmesinden sonra, Berlin başkentlikten yine çıkarılmış ve galipler, yeni başkent olarak Bonn şehrini dayatmış ve Berlin, ancak 1999 yılında yeniden başkent yapılabilmişti..)

Bizde ise, asırların Hilafet başkenti de olan İstanbul, 1453'deki fetihten 465 sene sonra, ilk kez işgal altına girmişti.. İşgal altındaki İstanbul'da bulunan (Meclis-i Meb'ûsân) / (Meb'ûslar Meclisi) son oturumunu, Müslüman topraklarının kurtarılması için, -sınırlı da olsa- 'Misâk-ı Millî /(Millî Yemin)' diye anılan bir yemin ve kanun metnini kabul etmişti. Mebusların bir kısmı İngilizler tarafından Malta Adası'na sürülürken, bir kısmı da 23 Nisan 1920 Cuma günü Ankara'da toplanacağı açıklanan Millet Meclisi'ne katılmak üzere Anadolu yollarına koyulmuşlardı.

Çünkü, Ankara'daki o Meclis'i açan kişi, işgal altındaki İstanbul'da çareler düşünen Sultan Vahiduddin'in 'Seryâver-i Şehriyârî' (Halife-Sultan'ın Başyardımcısı) sıfatıyla hareket eden ve bütün valiliklere, bütün mülkî ve askerî erkâna da o sıfatıyla emirler vermekle yetkilendirilmiş olan M. Kemal Paşa idi.

O da, Erzurum ve Sivas Kongreleri başta olmak üzere her gittiği yerde, işgal altında bulunan 'Makam-ı Hilafet ve Saltanat-ı Seniyye'yi ve vatanı kurtarmak için mücadele edileceğine' dair bizzat yazdırdığı yemin metinlerini okutarak hareket ediyordu.

Ve İstanbul'daki Meclis, Ankara'da devam edecekti.. O kadar ki, İstanbul'daki Meclis'in son oturumunda görüşülmesi yarıda kalan kanun lâyihaları Ankara'daki Meclis'in gündeminde ilk sırada yer almıştı.. Yani, yeni bir Meclis açılmıyor, İstanbul'daki Meclis, celselerini /oturumlarını yeni şartlarda, mekân değiştirerek Ankara'da sürdürüyordu..

O gün, yani 23 Nisan 1920 Cuma günü, Ankara'da Hacı Bayram Camii'nde on binlerin, gözyaşları içinde kıldığı Cuma namazından sonra, (bugün Ankara-Ulus Meydanı'ndan Ankara Garı'na giden yolun sağında yer alan ve) önceleri İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin Ankara Şubesi'nin bulunduğu binaya (şimdi eski Meclis binası denilen mekâna) kadar, gözyaşları boğazlarında düğümlenen on binlerin 'tekbir' sadâları arasında, meb'ûslar yolun iki tarafındakilerce yukarıda tutulan Kur'an-ı Kerîm'lerin altından geçerek Meclis'e giriyorlar ve Meclis'in en yaşlı üyesi Sinop meb'ûsu Yusuf Kemâl Tengirşek, Besmele çekiyor ve ilk oturum, Kur'an okunarak başlıyordu..

'Devlet'in dininin, Din-i İslâm (İslâm dini) olduğu' en başta vurgulanan nizamnâmede, Meclis'in temel vazifesinin, verilen bu mücadelenin yanında, 'ahkâm-ı şer'iyye'yi tenfiz' (şer'î hükümleri uygulamak) olduğu da kaydediliyordu..

Gerek İstanbul'daki Melis'ten gelen, gerekse, Seryâver-i Şehriyârî'nin, bütün valiliklere ve bütün mülk ve askerî makamlara emretme yetkisi olduğundan, temsilcisi bulunmayan bölgelerden, yeni temsilcilerin gönderilmesi istenirken, bu yeni temsilcilerin 'dinî salâbet sahibi olmalarına titizlikle riayet olunması' emrediliyordu.. Çünkü, verilecek mücadele, dinî bir inanç temeline ve de heyecanına dayanmadan verilemezdi. Bütün bu hareketlerin, Hilafet ve Saltanat makamının izni ve yetkilendirmesi ile yapıldığı vurgulanmakla kalınmıyor, her meb'ûs, konuşmasına başlarken, Hilafet ve Saltanat'a bağlılık yeminini tekrarlıyordu. (Şimdi de M. Vekilliği başlatılırken, başka bağlılık yeminleri ediliyor ya, işte öyle bir durum..)

23 Nisan 1920 günü, Meclis tarafından Dünya Müslümanlarına hitaben, son derece heyecan verici bir beyanname de M. Kemal imzasıyla yayınlanıyor ve en ufak bir tereddüde yer bırakmayacak kadar İslami bir mücadele verileceği netleştiriliyordu..

Buna rağmen, bazıları, bazı kimselerden şüphelenmiş olmalılar ki, 'Seryâver-i Şehriyârî' Paşa, 1921'de, İzmit ve Eskişehir'de, Hilafet makamının bütün dünya Müslümanlarının bir bütün halinde olmasını sağlayan ve Hz. Peygamber'in Vekili olan şahsiyetin etrafında, ihtilaflardan arınmış ve tek bir görüş etrafında birlikteliklerine hizmet eden muazzam bir güç merkezi olduğuna dair uzun ve inandırıcı ve bugün altına imza atılabilecek konuşmalar yaparak, o hususta bir takım kuşkulara kapılmış olanları susturuyordu.

*

Halbuki, Osmanlı'nın Bitlis Valisi olan Mazhar Muf'id (Kansu) Bey'in, daha sonra Türk Tarih Kurumu'nca ve o Kemalizm gözcüsü kurumun teyitlerinden geçen hâtıratında açıkça yazdığına göre, 23 Temmuz 1919 tarihinde yapılan Erzurum Kongresi günlerinde, mezkür Paşa'nın, kendisine mahrem olarak söyleyip yazdırdığı konular, başka havalardan haber vermektedir: O notlara göre, daha o günlerde, yani millet, İslami hedeflerle istiklal ve hürriyeti ve kendi inanç doğrularına göre bir dünya düzeni kurmak ideali için mücadele etmek üzere, varını-yoğunu ortaya koyduğu o günlerde, işbu 'Seryâver-i Şehriyârî', Saltanat'ın kaldırılacağı ve Hilafet için de gerekenin yapılacağını, 'tesettür' (hanımların örtünmesi) mecburiyetinin kaldırılacağı, millete şapka giydirileceği ve 'hurûf-i Latin'in /(Latin alfabesinin) kabul edileceği' daha o hassas dönemde planlanmaktadır..

Millet ne için istiklal mücadelesine atılmışken, başkaları neler peşindeler dedirten bir tuhaf durum..

*

Daha 1925'lerde ise, 'Enbiya'ya ta'n (peygamberlere hakaret) etmek' suçunun ve 'Men'i muskirât (içki yasağı) kanununun kaldırılması' gibi uygulamalar da devreye girecektir..

Bütün bunları, 'Seryâver-i Şehriyâri', 1927'de okuduğu 'nutk'unda 'daha önceden beri düşündüğünü ve 'millî bir sır' olarak taşıdığını belirtecektir.

Ve bütün bunlardan sonra.. Evet, fiilen 100 seneden fazla sürecek bir başka ve ideolojik saltanatın tesis olunup olunmadığı, bugün rahatlıkla sorgulanabiliyor mu?

*

1973 yılında, yine böyle bir günde, 23 Nisan'ın getirdikleri anlatılırken, İstanbul Hukuk'taki hocalarımızdan ünlü Hıfzı Veldet, biraz aykırı görüş belirten bir muhatabını ekranda, 'Yani, halkı aldattı mı diyorsun?' diye çıkmaz sokağa sürüklüyor ve sonra da, 'Evet, aldattı.. Aldattıysa da iyi yaptı.. Yoksa bugün başımızda Said-i Nursî gibiler reisicumhur olarak bulunurlardı..' diye efelenerek muhatabını susturuyordu..

*

Evet, bugün 23 Nisan..

Çocukluk yıllarımızda ezberlettirilen şiirlerden birisinde şöyleydi: 'Bugün 23 Nisan, neşe doluyor insan.. Vatanı satmıştı hain sultan.. Sen çok yaşa, .....'

*

Rahmetli Necip Fâzıl, 'Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş, pusu..' mısraında neyi anlatmak istiyordu, dersiniz..

Trump, Papa'nın, Paskalya'dan hemen sonra ölümünden de faydalanmaya çalışacak gibi...
25 Nisan 2025 Cuma

Arjantinli Katolik bir kardinal olan Jorge Mario Bergoglio, Mart-2013'te Güney Amerika'dan bir kardinal olarak, ilk kez, Papa olarak 'Katolik Hristiyanların ve Katolik Kilisesi'nin Ruhanî liderliği için seçilmiş ve Katolik kilisesinin geçmişteki büyük isimlerinden birisini almak bir gelenek olan olduğundan, 'Franciscus..' adını almıştı.

Kendisinden önceki Papa, üstelik de Katolik Kilisesi'ne, 500 yıl öncelerdeki bu sıralarda, Martin Luther önderliğinde, büyük darbeler vurmuş olan Protestanlık/ Evanjelizm hareketinden ve yüzbinlerin ölümüne yol açan korkunç mezhep savaşlarından bu yana, ilk kez bir Almanya vatandaşı olarak seçilen Katolik kardinal Ratzinger idi ve o da, yeni isim olarak 16. Benedictus adını almıştı. (Onun Katolik olarak Papa seçilmesinden dolayı, asırlarca geriletilmiş olan Alman Katolik Kilisesi'nin biraz gelişmeler kaydettiği ileri sürülmüştür, ama, Katoliklerin beklediği kadar etkili olmadığı görülmüştü.)

*

Ama, Ratzinger'den önceki Papa da Polonya vatandaşı olmasının etkisi farklı olmuştu.. Polonya komünist bir rejim tarafından yönetildiği halde, bir Polonya vatandaşının, 2. Juhannes Paulus -ya da, kısaca- 2. Jean Paul adıyla Papa seçilmesinin Polonya'da komünist rejimi zorlayacak derecede büyük ve etkili gelişmelere yol açtığı gözlemlenmişti.

Polonya'nın Hristiyanlığı kabul etmesinin 1000'inci yılının, coşkun halk gösterileriyle kutlanması ve arkasından, gemi yapım tezgâhlarında bir işçi olan Leh Valesa'nın liderliğindeki 'Soldarité/ Dayanışma' hareketi'nin Polonya'daki komünist rejimi esaslı sarstığı biliniyor.. (Bu arada M. Ali Ağca isimli bir TC. vatandaşının Roma'da, bir Pazar Ayini sırasında, 13 Mayıs 1981 günü ağır şekilde vurduğu ve uzuuun tedavilerden sonra sağlığına kavuşan Papa'nın işbu 2. Jean Paul olduğunu da hatırlayalım..)

2. Jean Paul'un Nisan -2005 tarihinde ölmesinden önce, konuşamayacak, hareket edemeyecek derecede yaşlı olduğu için, 'istifa etmesi gerektiği' şeklindeki hatırlatmalara, 'Ben burada kutsal Trinité (Teslis) inancımızdaki Oğul Jesus'un (Hz. İsâ kastediliyor) Vekili olarak bulunuyorum, bu vazife mahallini nasıl terk ederim? ' diyerek o çağrılara kulak tıkadığı biliniyor.

Bu açıdan, 16. Benedictus'un, Katolik Kilisesi ve Vatikan geleneğinde daha önce görülmemiş bir şekilde, 'Ben artık vazifelerimi yerine getiremeyecek derece yaşlandığımdan..' diyerek istifa etmesi bir ilginç tavır idi.. (Ratzinger, istifasından sonra 9 yıl daha yaşamıştı.)

Ama, ondan sonra, Dünya Katolik Kiliselerinin en ünlü isimlerinden 115 Kardinal'in arasından yapılan oylamalar sonunda Mart-2013'te Papa seçilen Arjantinli 'Francis / veya/, Franciscus', selefi Ratzinger'in örneğine itibar etmeyecekti. Nitekim, yine ileri derecede yaşlılık problemleri yaşayan ve ancak birkaç kelime konuşabilen Papa, sonuna kadar dayandı ve 21 Nisan sabahı; üstelik de, nüfusu 1 milyarı aşan 'Katolik Hristiyan dünyası'nın en büyük bayramlarından 'Paskalya Yortusu'na dair, 1-2 kutlama kelimesi mırıldandıktan bir-kaç saat sonra öldüğü açıklandı.

*

Evet, Paskalya Yortusu deyip geçmeyelim..

Bu Katolik bayramının temeli, Yahudilerin, Hz. İsâ hakkında, 'Bu bir isyankâr Yahudi'dir, dinimizi bozmak ve başımıza Kral olmak istiyor..' ithamlarıyla Roma İmparatorluğu'nun Filistin'deki Valisi Platos'a baskı yaparak, onu çarmıha gerdirdikleri' inancı, 2 bin yıllık bir tarihî geçmişe dayanmaktadır ve Hristiyanların Yahudilere tarihî düşmanlığının temeli de budur..

Hz. İsâ'nın çarmıha gerilerek öldürüldüğüne ve amma, 3 gün sonra diriltilip, göklere yükseltildiğine inanmak, ise, Hristiyanlığın temel inançlarındandır..

*

Elbette, biz Müslümanlar, Kur'ân'ın açık beyanları ve Hz. Peygamber'den gelen 'haber'leri esas alır ve, Hz. İsâ'nın öldürülmediğine ve çarmıha gerilenin, Hz İsâ zannedilerek bir başkası olduğuna ve Hz. İsâ Ruhullah aleyhisselâm'ın Allah katına çekildiğine inanırız..

*

Ancaak, Hristiyanlar hele de bu sene, Paskalya Yortusu'nda Trump'ın tuhaf iddiaları sebebiyle, Paskalya'ya daha bir ağırlık verdiler.. Daha önceleri kendisini Presbiteryen ve de mezhepsiz bir Hristiyan olarak niteleyen Trump, daha sonra bu tartışmalardan uzaklaşıp, 'Amerika'yı yeniden daha güçlü, daha zengin ve daha büyük yapacağız' iddiasını sloganlaştırdığı (Make America Great Againt) kelimelerinin baş harflerinden oluşan 'MAGA' söylemine, bu Paskalya Yortusu'nda , bir de, 'daha dindar, daha Hristiyan yapacağız ' cümlesini ekledi..

-Müteveffâ- Papa Franciscus'un yarın yapılacak cenaze törenine de katılacağını açıklayan Trump'ın , 'Bir de Kuzey Amerika'dan bir Papa seçilsin..' hayaliyle, Amerikan medya organlarında Papa Franciscus'un rütbesini indirdiği bir 'kardinal'i işaret edebileceği ileri sürülüyor. Bu ihtimal gerçekleşirse, Trump'ı frenlemek daha bir çetinleşecek demektir..

Çünkü, Trump'ın, son 'Paskalya Yortusu' münasebetiyle yaptığı konuşmada bir kardinal gibi davranmaya ağırlık verdiği görülüyor ve Paskalya Haftası'nın başında yayınladığı Palmiye Pazarı mesajında, yönetiminin, "okullarımızda, ordumuzda, işyerlerimizde, hastanelerimizde ve hükümet binalarımızda Hristiyan inancını savunacağı' sözünü tekrarlıyor ve Beyaz Saray tarafından yayımlanan başkanlık mesajında da, "Din özgürlüğü hakkını korumaktan, insan hayatının onurunu savunmaktan ve kamusal alanımızda Tanrı'yı korumaktan asla vazgeçmeyeceğiz" ifadelerini kullanıyordu. (Tabii, Trump'ın, insan'dan neyi anladığını da bu vesileyle bir daha sorgulamak gerekir..)

Trump mesajında, "Amerika'nın tüm dünya için bir inanç, umut ve özgürlük feneri olarak kalması için dua ediyoruz ve Mesih'in Cennet'teki sonsuz krallığının gerçeğini, güzelliğini ve iyiliğini yansıtan bir geleceğe ulaşmak için dua ediyoruz." diyor ve "Kurtarıcımız İsa Mesih'in çarmıha gerilmesini ve dirilişini kutlayan Hristiyanlarla birlikte dua ettiklerini" belirterek, "Bu hafta, Hıristiyanlar için İsa Mesih'in çarmıha gerilişini anma ve kalplerini, zihinlerini ve ruhlarını O'nun ölümden mucizevi dirilişine hazırlama zamanıdır" hatırlatmasında bulunuyor ve 'Dünyadaki son saatlerinde, Mesih, yaratılışa duyduğu derin ve kalıcı sevgiden dolayı çarmıhta dayanılmaz acılara, işkenceye ve idama gönüllü olarak katlandı. Onun çektiği acılar sayesinde kurtuluşa kavuştuk. Onun ölümü sayesinde günahlarımız bağışlandı. Onun dirilişi sayesinde sonsuz hayat umuduna kavuştuk." dedikten sonra, "Paskalya sabahı, İsâ Mesih'in mezarının taşı kaldırılır, mezarın boş olduğu görülür ve ışık karanlığa üstün gelir; bu da ölümün son sözü söylemediğinin işaretidir" yorumunda da bulunuyordu..

Trump'ın Temmuz-2024'te Pensilvanya'da bir seçim mitingi sırasında uğradığı suikast teşebbüsünden kurtuluşu sonrasında "Amerika'yı Tekrar Harika Yapmak İçin Tanrı tarafından kurtarıldığını" tekrar tekrar söylediğini de hatırlayalım..

*

Evet, Paskalya diye geçmemek ve hele de yeni bir Papa'nın seçiminde Trump'ın ne gibi planları devreye sokacağını düşünürken; yaklaşık 2 milyarlık İslâm Milleti'nin perişanlığını da düşünmek ve bu durumun acısını yüreğimizde ve zihnimizde çekmek zorundayız.

Sekülerleşme'ye, ‘akademik düşünce' adına övgüler yapılan bir toplantıdan...
27 Nisan 2025 Pazar

*İstanbul'dan Ali Tahir Kabakçı diyor ki: 'Geçen hafta İstanbul'da 'Müslümanların dünyevîleşmesi ve sekülerleşme' üzerine iki gün süren bir sempozyum yapıldı. O toplantıyı, -siz beni tanımazsınız da- sizin de takip ettiğinizi gördüm. Ama orada dile getirilen hele de çarpık görüşler konusunda bir değerlendirme ve yorum yazısı bekledim, yazmayışınız ilgimi çekti. Halbuki, bazı konuşmalar vardı ki, mutlaka cevaplandırılması gerekiyordu.'

*Evet, bu okuyucumuz ilginç bir hatırlatmada bulunuyor. Doğrusu, haklı... Çünkü orada mutlaka karşı çıkılması gereken saçmalıklar da vardı. Ancak, o sempozyumu tertipleyen kuruluş, bu zamana kadar sessiz ve ağırbaşlı toplantılar yaptığından orada bir-iki münasebetsiz konuşmayla onların şevkinin kırılmaması da lâzımdı, herhalde...

Başta şunu belirtelim ki, laiklik hele de 1789 -Fransız İhtilali'nin sosyal şartları altında, Katolik Kilisesi'nin katı ve inanç teftişi yapmaya kalkışan uygulamalarına karşı, daha güçlü şekilde meydana çıkan itirazlarla, 'naklî deliller'in reddi ve sadece 'aklî deliller'in kabulü gibi tariflerle gündeme yerleşmişti. 'Naklî deliller' yani, kısaca, 'vahy-i ilâhî' demekti.

Bizdeki laiklik anlayışı bugün biraz yumuşatıldıysa da, 1925'lerde, yayınlanan 'Fransızca-Türkçe' lügatlerde bile, 'laїcism/ laiklik) de, en net bir ifadeyle, 'dinsizlik' olarak niteleniyordu, açıkça. Ama o laiklik anlayışı, Fransa'daki en katı şekliyle olduğu gibi, Rusya'daki komünist rejime paralel şekilde, bizde de en katı müdahaleci laiklik şeklinde uygulanmıştı. O dönemin 1 numaralı ismi, açıkça , 'Ben bütün dinlere karşıyım, bütün dinlerin canı Cehenneme... Hattâ, bütün hocaları yok edelim.' diyordu.

Ancak, Amerika, İngiltere ve Almanya'da, o katı 'laik' uygulamadan uzaklaşabilmek için, son 30-40 yıldır 'sekularizm' terimi öne çıkarıldı. Bununla, insanın dünya hayatına karışmayan, ama, ruhî ihtiyaçlarına da cevaplar vermeye çalışan ibadet, dua ve âyin gibi örf ve âdetlere de itibar edilmesinin gerekliliği kabul edilmeye başlanmıştı..

Okuyucunun söz konusu ettiği sempozyumda, yarım asır öncelerin eski Diyanet Başkanlarından Süleyman Ateş ve Kütahya Üni. Rektörü Prof. Süleyman Kızıltoprak ve Diyanet teşkilatından Doç. Burhan İşleyen gibi isimlerin güzel tebliğleri oldu ama bir akademisyen, sekularizmin laiklik gibi dinsizlik şeklinde görülmemesini söylüyordu. Bir diğer akademisyen ise, 'Camilere girerken, orası mübarek diye ayakkabıları çıkarıyoruz. ' diyor ve arkasından, aklınca çok sağlıklı bir düşünce tarzı imiş gibi, 'Dışarısı mübarek değil mi?' soruyor, ama 'Bunu analitik düşünemeyenlerin anlayamadığını' söylüyordu; 'içerinin temizliği için...' şeklindeki itiraz cümlesine kulak asmadan...

* Ankara'dan Kerime Yıldız diyor ki: 'Son zamanlarda ailenin canlandırılması ve de evlilik kurumunun güçlendirilmesi üzerine programlar izliyoruz. Çünkü Türkiye'nin nüfusu da artık alârm vermeye başlamış. Ancak, bana öyle geliyor ki, asıl mesele göz ardı ediliyor. Babamın çocukluk yıllarında, 1960-70'li yıllarda, Türkiye nüfusunun yüzde 70-75'inin köylerde, yüzde 25-30 kadarının da şehirlerde yaşadığı biliniyordu. Şimdi bu rakamlar, 50 senede ters yüz oldu ve yüzde 25 kadarı köylerde, yüzde 75 kadarı da şehirlerde yaşadığı bir ülke durumundayız.

Şehirleşme sağlıksız yaşandı. Doğrudur, köyde hayat zahmetlidir, ama kolaylaştırılabilirdi. Buna dikkat edilemedi. Şehirde yaşamanın rahatlığı, insanları topraktan uzaklaştırdı. Halbuki bakınız, çocukluk yıllarımın geçtiği Almanya'dan örnekler vereyim. Almanya'nın nüfusu da Türkiye'ninki kadar, 85 milyon civarında. Ama Almanya'nın en büyük şehri olan başkent Berlin, sadece 4-5 milyon kadar bir nüfusa sahip. Sonra Hamburg, Münich ve Köln geliyor. Bu şehirler de 3-4 milyon kadar nüfuslara sahipler. Halkın gerisi, kasabalarda, köylerde yaşıyor. Topraktan kopmamışlar. Ayrıca şehirlerde olan bütün imkânlar, yollar, hastaneler, fabrikalar, ziraî işletmeler. Tren, metro veya otomobile dayalı ulaşım imkânları, oralarda da var. İnsanlar, küçük yerleşim birimlerinde yaşamaya fiilen teşvik ediliyor.

Bizde ise, şehirlere gidenler, köylerdeki çetin hayat şartlarına bir daha geri dönmek istemiyorlar. Şehirlerdeki yığışma ayrıca, aile kurmaları da zorlaştırdı. Mesken yetersizliği, yüksek kiralar ve işsizlik bir taraftan; bir de ailelerin çocuklarını bir meslek edinmeye değil, yüksek tahsile özendirmeleri, 'Biz çok zor yaşadık, yavrularımız rahat etsin.' temennileri, diplomalı, ama mesleksiz işsizler ordusu oluşturdu. Bu durumda yeni aileler nasıl kurulacak? Eskiden, köylerde, 'Biz yaşlanınca kim çalışacak bu tarlalarda... ' diye doğum kontrolüne itibar etmeyenlerin çocukları, şimdi, kendi çocuklarını yüksekokullarda okutmaya özen gösteriyorlar, bunun zorluğu da ortada olduğu için, geç evlenmeler veya 1 -2 çocukla yetinmeler bir hayat tarzı haline geldi. Sonra da, 'nüfus niye yaşlanıyor, yeni nesiller niye gelmiyor' deniliyor.

Öyleyse, evlilikleri teşvik etmekten de önce, yol ve sağlık imkanları başta olmak üzere, köylere dönüş, her türlü gelişmelerle birlikte köy ve kasabalarda da sağlanmalı ve köyler huzur içinde yaşanılan huzur odakları olmalıdır.'

-- Evet, bu hanım kardeşimizin tespitleri de böyle...

*Cemâl Aydın kardeşimiz ise, BMM Reisi Mustafa Kemal'in, Sovyet lideri Lenin'e yazdığı 26 Nisan 1336/ 1920 tarihli ve M. Kemal'in 'Tamim, Telgraf ve Beyannameleri' konusunda Türk Tarih Kurumu Basımevi'nde 1991 yılında basılan kitabın 318. sahifesini göndermiş.. O yazışma metnine, Haydar Aliyev de bir görüşme sırasında yakınarak değinmişti. Uzun bir konu olduğundan , ona inşallah başka bir yazıda değinmek ümidiyle..

*İran'ın Hazar kıyısındaki Babülser şehrinden Asgar Zahmetkeş de diyor ki: 'Amerikan Başkanı Trump, 'İran, bizimle anlaşmadığı takdirde İran'a savaş açarım...' tehdidiyle bize zoraki bir barış dayatmaya çalışıyor ve hatta nükleer silâhla korkutmaya çalışıyor. Ben üniversiteyi Türkiye'de okudum. Sizi takip ediyorum. Trump, nükleer silah da kullanabilecek kadar mı çılgındır?

-- Bu okuyucuma belirteyim ki, zorla barış dayatmak, zorla savaş dayatmaktan daha da beterdir. Ayrıca, Jimmy Carter'ın ABD Başkan olduğu sırada, Kasım-1979'da, Tahran'daki Amerikan Büyükelçiliği basılıp 52 diplomat rehine alındığı ve dünyayı büyük bir savaşın eşiğine getiren 444 günlük macera sırasında, Carter, İran'ın yeni rejimine baş eğdirmek için, Tahran üzerine 2 adet atom bombası atmaya karar verdiklerini, amma bunun, Amerika'nın bütün Müslüman coğrafyalarından kovulması gibi bir sonucun ortaya çıkacağı endişesi ile, bundan vazgeçildiğini yazmıştı, hâtıratında... Bu korku onları bugün de titretmelidir.

*Amerika'dan Prof. Necati Engeç hoca da, Mehmed Âkif merhûmun bile, 2. Abdulhamîd'e en ağır şekilde saldırdığına işaret ettiğim 21 Nisan yazım üzerine, -Star Gn. Yy. Md.- Nuh Albayrak'ın, 'İçten-Dıştan Entrikalar' isimli kitabının 326. sahifesinden bir bölümün de o konuya eklenmesi gerektiğini düşünmüş. O işaretli bölümü aktaralım: '(...) Efgani'nin o dönemde en fazla etkilediği isimlerden biri de Mehmed Âkif idi. 'Sırat-ı Müstakim'de yazdığı bir yazıda, Efgani ile ilgili olarak 'Doğu'nun yetiştirdiği fırtratlerin en yükseklerinden olan Cemaleddin Efganî'nin en büyük ve en kalıcı eseri bence Mısır Müftüsü Muhammed Abduh'dur' demekte ve her ikisi için uzun methiyeler dizmektedir.'

O sözlerinin asıl muhatabını görmek istiyen, aynaya baksın!
28 Nisan 2025 Pazartesi

ABD emperyalizminin bastırmasıyla 30 sene öncelerde Madrid ve Oslo'da yapılan uzun müzakereler sonunda, Siyonist İsrail rejimi ile Yâsir Arafat liderliğindeki 'Filistin Kurtuluş Teşkilatı' (El'Feth) arasında imzalanan anlaşmaya göre, Filistin Devleti de kağıt üzerinde de olsa, bir vakıa olarak kabul ediliyor ve bütünüyle bir işgal ve gasb rejimi olan Siyonist İsrail, işgali altında tuttuğu toprakları genişletmeyeceğine dair söz veriyordu..

Osmanlı'nın Birinci Dünya Savaşı'nda yenilmesi ve (hangi ünlü Osmanlı Paşası'nın, Filistin'i terk ettiğini tartışmak, ayrı bir konu) , ama, İngiliz güçleri, hemen o anda, (Salâhaddin Eyyubî'nin Kudüs'ü ve Filistin bölgesini Haçlı Ordularından geri aldığı, milâdî 1187'den beri) Müslüman vatanının kalbgâhı konumunda olan bu yerleri işgal ederken, İngiliz Hükümeti'nin de, Kasım-1917 başında, Hariciye Nâzırı Alfred Balfour'un adıyla anılan ünlü beyannâmeyle, bütün Yahudilerin Filistin'e göç etmeye çağırışı ve başkalarının topraklarını, başkalarına peşkeş çekişi, bir büyük felaket idi ki, hâlen de kanayan bir yara, bir kanser uru..

Ama, hem 'El'Feth'in, hele de Arafat'ın vefatından sonra Filistin halkının yüreğinde ve beyninde var olan mücadele azminden daha bir kopmasıyla, Filistin Müslümanları arasındaki mücadele metodu tartışmaları gruplaşma ve bölünmeleri daha bir artarken, Siyonist İsrail de bu fırsatları değerlendiriyor ve kendi geleceğini tehdit edecek her muhtemel tehlikeye karşı dilediği gibi hareket edebileceğinin cevazını bütün emperial-şeytanî güç odaklarından alarak, saldırılarını zaman zaman yoğunlaştırıyor, bazı bölgeleri 'tampon bölge' adı altında, kendi güçlerinin hâkimiyetine veriyordu. Esasen, Filistin Millî Meclisi, 1989 sonunda Tunus'ta yaptığı toplantıda, 'İsrail'i yok edilmesi gereken ilk düşman olarak' belirleyen 1. Madde'yi kaldırıyor ve Haziran-1967'deki, -Mısır, Ürdün ve Suriye ordularının korkunç şekilde gafil avlanıp yenilgiye uğradığı- '6 Gün Savaşı Bozgunu' öncesindeki sınırlara dayalı bir İsrail'in varlığını kabul edebileceklerinin 'yeşil ışığı'nı zımnen yakmış bulunuyordu.. Madrid ve Oslo müzakereleri sonunda imzalanan andlaşmalarının kahramanları olan Yâsir Arafat ve Siyonist İsrail başbakanı İzak Rabin de, 'Nobel Barış' ödülüyle taltif ediliyorlardı; emperial emellere uygun hareket ettikleri için.. O zamanlar Ürdün Kralı olan Huseyn, ('Ebû Ammâr' lâkabıyla meşhur) Arafat'a, bu 'barış ödülü'nden dolayı kinayeli bir şekilde, ' Ebû Ammâr, sen bir uluslararası terörist olarak tanınırken, şimdi uluslararası barış kahramanı oluvermene hayranım!.' diyordu..

Filistin dâvasının / mücadelesinin sembol isimlerinden Arafat, kağıt üzerinde de olsa, Filistin Devlet Başkanı idi.. Esasen, BM de, 'El-Feth'i, Filistin halkının kanunî temsilcisi sayıyordu..

Ancak, Arafat'ın 11 Kasım 2004 tarihinde vefatından sonra 'El-Feth'in başına ve de -kağıt üzerindeki bir makam olan- Filistin Devlet Başkanlığı'na aynı teşkilatın merkez karar organı üyelerinden Mahmûd Abbas getirilmişti. Ufak çaplı polis gücünden başka bir savunma gücü bulunmayan bu devlet'e başta Birleşmiş Milletler ve diğer uluslararası kuruluşlar ve de Amerika, bir takım maddî veya aynî yardımlar ve gıda desteği sağlıyorlardı.. Yeter ki, Siyonist İsrail rejimi rahatsız edilmesindi..

Ama, bu uyutma siyasetinin Filistin halkının, mücadele azmi olmayan, köleleşmiş , dışarıdan yardım bekleyen ve yardım verenlerin istemediği hareketlerden kaçınan bir noktaya sürükleyeceği kanaati, Filistinliler arasındaki mücadele yöntemleri üzerine tartışmalarını daha bir şiddetlendirmişti..

*

En kesin tavrı ortaya koyan hareket, 'HAMAS' ve 'Qassâm Tugayları' idi.. 'Hareket-ul- Mukavemet-ul İslamiye ' kelimelerinin -arab alfabesindeki- ilk harflerinden oluşan 'HAMAS' hareketi, geniş tarafdar buluyordu.. Çünkü, bu hareket, geçmişte yaşanan, idare-i maslahatçı ve emperial odaklardan verilen izinlere göre hareket etmeyi şiar edinen diğer gruplardan ayrılıyor ve 1920'li yıllardan beri Filistin halkının mücadelesini İslamî temeller üzerinde yükseltmeye çalışan ve 1936 yılında Siyonist teröristler tarafından katledilen -eski Osmanlı vatandaşı- İzzeddin el'Qassâm'ın çizgisini benimsiyordu..

*

Halbuki, hele de Siyonist İsrail rejiminin varlığını, 15 Mayıs 1948'de bir 'devlet' olarak doğduğunu - eski bir Osmanlı vatandaşı olan- David ben Gurion'ı-un ağzından ilan ettiği ve Filistin'in Müslüman halkının da, o günü, 'el'Yevm-ul'Nikbet' /Büyük Felaket günü' ilan etmesinden sonraki on yıllar boyu, İzzeddin Qassâm unutturulmak istenmişti..

Hatırlayalım, Müslüman halkların ve onlardan da önce hattâ hristiyanların da yaşadığı o topraklarda, Babil Kralı Nabukednezzar (Buhtunnasır)'ın, dünyanın çeşitli yerlerine dağıttığı ve 3 bin yıldır devletsiz yaşamış olan Siyonist Yahudiler, özellikle de İkinci Dünya Savaşı'nın galipleri olan Amerika, Sovyet Rusya ve İngiltere'nin eliyle bir devlet sahibi yapılıyor ve bu galip devletler bu yeni devleti tanımakta birbirleriyle yarışıyorlardı. Aralarındaki, bir erken ve geç tanımak durumu sadece 10-12 dakikalık fark meydana getirmişti..

Yazık ki, Osmanlı'nın 500 yıldan fazla hükmettiği o vatan topraklarında kurulan -ve önceki Amerikan Başkanı Biden'ın itirafıyla-, 'İsrail diye bir devlet kurulmamış olsaydı bile, Batı dünyası olarak böyle bir devleti biz burada yine kurardık..' diye anlattığı bu yeni devleti, Türkiye de 1949 yılı başında tanımıştı.

*

Ve.. 2005 yılında kağıt üzerindeki Filistin devletinin halkı arasında yapılan bir seçimde, HAMAS, oyların yüzde 65'ini; Mahmûd Abbas'ın 'El- Feth'i de sadece yüzde 30'unu ve yüzde 5'ini de diğerlerinin aldığı anlaşılır-anlaşılmaz, Amerikan emperyalizmi, 'Bu seçim neticelerinin bir terör örgütü tarafından kazanılmış olması kabul edilemez..' diyerek, o zamandan beri Mahmûd Abbâs'ı, 20 seneye yakın zamandır, seçimsiz olarak, uluslararası diplomasi kuralları adına Filistin Devlet Başkanı olarak niteliyordu..

M. Abbâs ise, bu durumu çok normalmiş gibi kabullenip, emperial odakların kuklası olmayı sürdürüyordu..

Bütün bu bilinenleri niye mi tekrarlıyoruz?

Geçen hafta, Mahmûd Abbas, Siyonist rejimin liderlerince bile kullanılmamış olan ve ağza alınamayacak çok ağır bir hakaret sözünü 'HAMAS mücahidleri' için sözleri kullanarak, '-İsrail'i tahrik etmemeleri için- İsrailli rehineleri serbest bırakmaları' çağrısı yapıyordu. Onun bu sözleri dünya medyasına da yansıyacaktı, elbette..

Mahmûd Abbâs böylece, 'Filistin dâvası'nın üzerine emperial- şeytanî odaklarca oturtulmuş olan Sen.. HAMAS mücahidleri için kullandığın o, -pisliklerle beslenen- yaratığı görmek istiyorsan, aynaya bak!' diye karşılık görmeyi hak ediyor..

*

‘Trump' ve Trump'laşan bizdeki ‘Ö.Ö'nün sergilediği entrikacılık siyaseti..
30 Nisan 2025 Çarşamba

Her gün bir gün önceki sözünün tersini konuşan Trump gibi, bir öyle-bir böyle konuşan bir başkası da bizde var; 'Ö.Ö'..

Trump'ın yeni dönem başkanlığındaki ilk 100 günündeki performansı, son 70 yılın ABD başkanlarının gösterdiği performansın çok-çok altında imiş, anket şirketlerinin açıkladıkları rakamlara göre.. Destekçilerinin yüzde 41'e indiği, ve son dönemlerin 10 kadar başkanının hiç birisinin ilk 100 gündeki Başkanlık uygulamalarından sonra yapılan anketlerde, hiç bu derece zayıf destek görmediği belirtiliyor..

Trump ise, bu durumu, kendisine düşmanlık besleyen çevrelerin müptelam olduğu 'Trump Deliliği sendromu' ile izah ediyor ve söz konusu anket şirketlerinin hakkında ABD menfaatlerine darbe vurmaya çalıştıklarından dolayı soruşturma açılması gerektiğine dair görüşler açıklıyor ve elbette, ' Her şey iyiye gidiyor, her şey harika.. Bakınız, ben bugün sadece Amerika'yı değil, bütün dünyayı da idare ediyorum..' demeyi de ihmal etmeyerek..

Diğer birçok yorumlarda da, nice ABD vatandaşlarının da, böyle fırıldak gibi dönen bir başkanları olduğundan dolayı rahatsızlık duyduklarına dair yazılar göze çarpıyor. Hatta, geçen haftaki yorumlarda, Trump'ın devamlı konuşmasından, 'işlerin iyiye gitmediği' neticesi çıkaranların bayağı fazla olduğu belirtiliyordu.. Esasen, bunu dışarıdan bakanlar da fark edebiliyor.. Çünkü, her gün bir ayrı lâf ediyor..

Bir bakıyorsunuz, Çin lideri Şi için, 'dünyanın en zeki devlet adamları'ndan birisi diyor.. Ama, günlerce, Şi'nin kendisine telefon açmasını ısrarla belirttikten sonra ve böyle bir telefon gelmeyince de, ' Çin ile uzlaşamazlarsa, bunun bedelinin ağır olacağı' tehdidinde bulunuyor..

Aynı şekilde, 'İran'ın nükleer silahlanma çabasından vazgeçmesi şartıyla, İran'ın yeraltı zenginliklerini birlikte işletip, İran halkının da huzur içinde yaşamasına katkıda bulunmak istediklerini' söyledikten sonra, Umman'ın başkenti Maskat'ta, yüz yüze değil, dolaylı olarak yaptıkları müzakerelerden netice alamayacağı gibi bir kanaate kapılınca, 'İran beni oyalıyor..' diyor ve arkasından tehditlerini savuruyor.

Aynı şekilde, Putin'e dostluk türküleri söyleyip, 'Kırım Yarımadası ve Ukrayna'dan askerî işgal yoluyla aldığı diğer yerlerin artık Rusya'ya ait olacağı' gibi lafları etmesine rağmen, Putin'i, 'Ukrayna Savaşı'nı durdurmaya ikna edemeyince, bu sefer de, 'Putin beni oyalıyor..' diye açıklama yapabiliyor.. Keza, geçen ay, Washington'da hakaret edercesine tartıştığı Ukrayna lideri Zelensky ile, geçen hafta, daha yumuşak görüşmeler yapıyordu, Papa Francis'in cenaze töreninde..

Keza, dünya ülkelerinin büyük bir kısmına uygulayacağını açıkladığı yüksek 'gümrük vergileri'yle, Amerika'ya, gün başına 2 milyar dolar para yağdığını söyledikten bir kaç gün sonra, Amerikan borsalarında, emsali, '1929- Büyük Ekonomik Buhranı'ndan beri görülmemiş şekilde bir çöküş yaşanınca, hemen fikrin değiştirmesi de bir ayrı 'Trump figürü' oluşturuyordu..

Evet, sadece kazanmaya kurgulanmış tipik bir 'tüccar kafası'.. Kazanabilmek için, amaç için her araç ve her yolu ve entrikayı caiz gören ve hiçbir kural tanımayan bir emperyal kafa..

Ama, bu arada, Amerika içinden ve hatta bizzat Trump'ın mensup olduğu Cumhuriyetçi Parti'den Louisiana Senatörü John Kennedy, Pazar günü, ağır eleştiriler dile getirdi ve Rusya lideri Putin için, "Sanırım bizim korktuğumuzu düşünüyor.. Başkan Trump'ı her fırsatta dolandırdı. Başkanımıza saygısızlık etti. Mr. Putin'e, onu ve ülkesini balık yemi haline getirmeye hazır olduğumuzu açıkça belirtmediğimiz sürece durumun daha iyiye gideceğini sanmıyorum. Putin'in, Başkanımızı kandırmasının bir bedeli olduğunu anlamasını sağlamalıyız." dedi..

Bu durumda, Trump'ın, yaşlılık problemlerini aşarak Başkanlık yapamayacağı da ihtimal dahilinde, görülüyor, daha şimdiden..

**
Ve, bizdeki 'Trumpist' Ö.Ö'nün, çırpındıkça battığını göremeyen siyaseti..

Evet, bizdeki iç siyasete bir göz atınca, her an bir başka türlü konuşabilen ve bu yüzden 'Trumpist' olarak nitelenebilecek bir siyaset sergilediğini Ö.Ö'de de görmek mümkün..

Ne pahasına olursa olsun, iktidara gelmek istiyor ve resmî ideolojiye sırtını dayamasına rağmen, o dönemden verdiği örneklerin mahiyetini gizliyor.. Hedefinin, 1920 sonrasındaki gibi bir Meclis oluşturmak ve o dönemin uygulamalarını esas almak ve o zihniyeti yeniden iktidar yapmak olduğunu söylüyor..

Ve bunun için de kafasında, anlaşıldığına göre, öyle planlar yapıyor ki, akla ziyan..

Bir defa o Meclis, 1920'de kurulmamış, İngiliz işgali altına giren İstanbul'daki Meclis-i Meb'usân'ın, Malta adasına sürgün edilenler dışında yakalanmayan üyeleri Anadolu'ya geçmişler ve çalışmalarına, Ankara'da devam etmişlerdi ve de, İstanbul'daki son toplantıda yarım kalan kanun layihasını görüşerek..

Bu hususta Halife-Sultan Vahdeddin tarafından 'seryaver-i şehriyarî' unvanıyla geniş yetkilerle bütün mülkî ve askerî kişi ve makamlara emir vermek yetkisiyle donatılan Osmanlı Paşası M. Kemal, o Meclis'in, Lozan Antlaşması'na karşı çıkacağını görünce, Birinci Meclis'i feshetmiş ve kendi seçtiği ve her dediğine 'Evet' diyecek kimselerden müteşekkil 2. Meclis'i oluşturmuştu..

'Ö.Ö' ise, şimdi, Meclis'i aynı şekilde, istediği kıvama göre düzenlemek hayaliyle, anayasayı değiştirmek ve Ankara Belediye Başkanı'nı Cumhurbaşkanı, şimdi, tutukluluğu devam eden eski İBB Belediye Başkanı'nı da -yeniden ihdas olunacak- Başbakanlık makamına getirmekten söz ediyor..

*

Ama, Ö.Ö'nün asıl izahları, İBB Başkanlığı'ndan yolsuzluk iddiaları ile alınıp hapse konulan kişinin Cumhurbaşkanı adayı olamayacağını kendisi söylemiş oluyor.. Ö.Ö'nün, söz konusu muhayyel ve müstakbel cumhurbaşkanı ilan ettiği kişinin resmî makamında da değil, bir lüks otelde birileriyle yapacağı görüşme öncesinde kameraları kapattırmış olması konusunda yaptığı izah ise, sadece komiklikle izah edilemeyecek bir mantık perişanlığını sergiliyordu. Çünkü, o görüşmeler sırasında, ağzı- burnu yamulabilirmiş, onun dışarıya yansıtılmaması için, kamera gizlemesi yapılmış imiş!!.. Ve bunu, 'devletin resmî koruma polisleri'nin yaptığı izahıyla da renklendirerek ve 2019'dan beri, rutin olarak bu karartmaların devamlı yapıldığını söylüyor.

İçişleri Bakanı Yerlikaya ise, 'hiçbir koruma polisi'nin böyle bir yetkisinin olmadığını' açıklıyor. Sonra anlaşılıyor ki, bu karartmaları yapanlar 'resmî koruma polisleri' değil, İBB'nin kendi içinden vazifelendirdiği, bir takım güvenlik elemanları..

İBB Başkanı olan kişi, o toplantılara gelirken, bir takım kimselerin de ellerinde valizlerle geldikleri görülüyor.. Bu da, 'o valizlerde 'Jammer' denilen ve cep telefonu konuşmalarının dinlenmesini engelleyen, sinyal kesici cihazlar' olduğu anlatılıyor.. Ama, o 'jammer' cihazlarının olduğu söylenen valizler, söz konusu otelin 'X-Ry' cihazından geçirilmediğinden, içlerinde neler olduğu bilinmiyor.

Şimdi tutuklu olan İBB Başkanı'nın yakın çalışma arkadaşlarından çoğunun ifadeleri; ya itirafçı olduklarından, ya da, gizlemek istedikleri çelişkiler yüzünden daha bir şaşırtıcı..

Evet, 600 milyar lirayı bulan ve nice bakanlıklardan daha büyük olan dev bütçesiyle İstanbul, anlaşılıyor ki, bir bataklığın içine çekilmiş.. Onun ve de lideri 'Ö.Ö'nün daha önceden, bazı yargı mensuplarına, -belki korkarlar zannıyla- ve, 'Bir gün hesabını verirsiniz..' gibi acayip tehditleri, demek ki sadece korkuları değil, bir takım gizli bilgileri da yansıtıyormuş.. Trump da, başkan seçilmesi öncesinde, bazı mahkemelerin yargıçlarının aleyhinde verdiği kararlardan dolayı onların yargı kurumundan uzaklaştırılması için şimdi baskı yapmıyor mu?

Evet, küçük bir 'Trumpist' örneğini görmek isterseniz; buyurunuz, bizde de var..

*

Papa olmak isterdim..' diyen Trump'a karşı, Müslümanlar da, ‘Birlik için..' diye ne istemeliler?
2 Mayıs 2025 Cuma

ABD Başkanı Trump, 'siyaset yolunda daha başka neler olmak isterdiniz?' gibi bir soruya, 'Papa olmak isterdim' cevabını vermiş..

Eski Fransa Devlet Başkanlarından Mitterand, 'Başkanlık iyi de, bir siyasetçi açısından kötü tarafı, daha yüksek bir makamın olması..' demişti..

Trump'ın 'Papa olmak isterdim..' sözü, sıradan bir söz gibi görülebilir mi?

Trump, Amerikan emperyalizminin başına geçip tam bir diktatör kral gibi, dilediği gibi konuşurken, İtalya'nın başkenti Roma'nın içinde sadece 45 km. karelik kadar küçük bir mekânda bir Din Devleti olarak kurulmuş olan Vatikan Devleti'nin başında Devlet Başkanı statüsündeki bir Papa'nın konumuna niye bu kadar imrenmiş, denilebilir?

Ama, o, kendi dünyasının değerler sistemi açısından yanlış da düşünmüyor olabilir.. Çünkü, hedefi sadece Amerika'ya hizmet etmek değil, Amerika'yı da, kendi dininin dünya çapındaki hâkimiyeti için kullanmayı hedeflediğini açıkça ortaya koyuyor.. Güç, kuralları koydurur, hele de altın gücü..' demeyi de ihmal etmeyerek..

Trump, geçen hafta, 'Amerika'yı daha güçlü, daha zengin ve daha büyük yapacağız..' diye konuşurken, bir de 'Daha Hristiyan, daha dindar yapacağız.' demeyi de eklememiş miydi?

25 Nisan tarihli ve 'Trump, Papa'nın, Paskalya'dan hemen sonra ölümünden de faydalanmaya çalışacak gibi..' başlıklı yazımızda, onun son olarak dile getirdiği niyetlerine de işaret etmiştik.. Evet, kendisi, 'Papa olamayacağını' biliyor, ama, 'Olmak isterdim..' deyişinde, Papalık kurumunun dünyaya tahakküm etmekte nasıl etkili bir kurum olduğunu da anlatmış oluyordu.. Ve zımnen, 'Evet, elimde Amerikan İmparatorluğu'nun askerî, ekonomik, diplomatik vs. her türlü gücü var ve bütün dünyayı idare etmeye kararlıyım; ama, bir noksan var, o da, Hristiyan Dünyası'nı birlik halinde hareket etmeye yönlendirecek bir manevî güç makamının olmaması..' demek istiyor.. Nitekim, Hristiyan dünyasının önemli bir coğrafyasını teşkil eden Avrupa kıtası, Trump'ın son ekonomik ve siyasî kararlarına karşı çıkabiliyor; rahatsızlığını dile getirebiliyor.. Ve bunun içindir ki, 'Keşke, elimde bir de Papalık gibi bir manevî güç odağı bulunsa..' diye hayıflanıyor. Gerçi, 25 sene öncelerde, o zamanın Vatikan Devlet Başkanı Papa 2. Jean Paul, 'Amerika'yı zayıflatmak, Hristiyanlığı zayıflatmak demektir..' diyordu, açıkça, ama, Trump, bugünün yetmediğini görüyor ve bu makamın kendi elinde olmayışından hayıflanıyor.. Gerçi, yeni seçilecek bir adaylarının olduğunu da söylüyor, ama, o bile yetmiyor.. Onun için, Katolik Hristiyan dünyasının başına, söylediklerini inançla da pekiştirerek yaptırım gücüne sahip bir makamda bulunmayı gerekli görüyor. Evet, kendisinin olamayacağını biliyor, ama, yolun böyle olması gerektiğini ifade etmiş oluyor ve yarınlarda, bu görüşünün daha da güçlenebileceğini düşünüyor ve o düşünce yolunu açmış oluyor.. Esasen, bu yeni Başkanlık döneminin hemen başında, 'Beyaz Saray İnanç Bürosu' diye önemli bir makam oluşturmadı mı ve o makam da, Hristiyanlığın emirlerini sık-sık halka hatırlatmıyor mu? Hatta, geçen hafta, bu 'İnanç Bürosu', 'Aile kurumunun çökmemesi için, kadınların kocalarına itaat etmesi gerektiğini, inanç adına' açıklamıyor muydu ve 'bunun gerekliliğine riayetin hiç de zor olmadığını' belirtmiyor muydu?

'Amerika bütün dünya tarafından soyuluyor, şimdi bu soygunu tersine çevireceğiz, ve sıra bizde..' diyen bir Trump'ın hedefinin sadece Amerika'yı büyük soyguncu haline getirmek olmadığı, açıkladığı daha büyük hedeflerden anlaşılmıyor mu?

*

Bu konunun benzerini, dünya Müslümanları da, 'Bütün Müslümanların temelde tek bir İmam / Lider etrafında hareket eden bir büyük topluluk halinde olması gerekir, bunun tarihî ismi de 'Hılâfet'tir, efendiler!' dese.. Sadece bizde değil, hemen bütün Müslüman coğrafyalarında ve emperial kültürlerin etkisinde kalmış ve de emperyalistlerin emirlerine uygun olarak Hılafet kurumunun kaldırılmasına alkış tutanlar ayağa kalkmazlar mı? Evet, Müslüman coğrafyalarındaki 2 milyara yakın, İslam Milleti dediğimiz toplum, kocamaaan bir büyük gövde, ama, nihaî kararı verecek, nihaî sözü söyleyecek bir baş ve bir mercii, yok!.

Bu da bizim perişanlığımızın temeli noktalarından birini oluşturuyor. Çünkü dünyada, 50'den fazla Müslüman ülkeden söz ediyoruz, ama, Müslümanların iradesine uygun bir hareket etmek söz konusu olunca herkes bir ayrı baş çekiyor..

*

Bu dünyadan bir Hikmet Kuşçuoğlu Hoca da geçti

Dün Eyüp Sultan Camii'nden ebediyet yolculuğuna, bir yolcu daha çıktı. Bu, ebediyet yolcusu, Bitlis ve civarının seçkin ulemasından, Hikmet Kuşçuoğlu idi. O 45 yıl öncelerde, İmam Hatip Lisesi Müdürü olarak pek çok öğrenci yetiştirmiş ve 12 Eylül darbecileri onu tehlikeli görünce, kamu hizmetinden uzaklaştırmışlardı. Ama, bu, onun Bitlis ve civarındaki itibarını ve hizmet imkânını daha bir artırmıştı.

Hikmet Hoca'nın 'Kuşçuoğlu' soyadı, bir tarihî temele dayanıyordu.. 1403- 1475 yılları arasında yaşayan ve Timur Devleti, sonra da Osmanlı Devleti'nde hizmet eden, astronomi, matematik, fizik ve dilbilimi üzerinde eserler vermiş olan ve mezarı Eyüpsultan'da olan Ali Kuşçu'nun soyundan geliyordu.

Hikmet Hoca, 3 aya yakın zamandır, zatürreden mustarip idi.. Bitlis'teki tıbbî imkânların yeterli olmadığı doktorlar tarafından dile getirilince, Mart başında hemen, ambulans-uçakla İstanbul'a, 'Çam ve Sakura Hastanesi'ne sevk edilmişti, Sağlık Bakanlığı'nca.. Orada, 2 ay kadar tedavi edilmişti ve bir ara durumu iyiye doğru gidiyordu, ama, evvelki akşam vefat ettiği haberi geldi.

Dün, Eyüp Sultan Camii'nin avlusuna gidince, 'Henüz cenaze gelmedi mi?' diye sorunca, aklıma rahmetli yazar Recep Seyhan'ın vefatıyla sonuçlanan hasta yatağındayken yazdığı bir yazısındaki; 'Cenazem camiye getirildiğinde, dostlarım, Recep geldi mi diye sormayacaklar, cenaze geldi mi?' diye soracaklar, çünkü artık ben bu dünyada bir cenazeden başka bir şey olmayacağım..' ince nüktesi geldi, aklıma..

Hikmet Hoca'nın daha iyi anlaşılması için belirteyim ki, 12 Eylül 1980 Askeri Darbesi sonrasında, askeri rejimin yakalamak için peşine düştüğü bir Müslümanı korumakta, o kadar kararlıydı ki, kendisine, 'Kanunen bir sıkıntı olmasın..' diyenlere; 'Bir Müslüman, Allah'ın kanunundan öteye bir kanun kaygısıyla hareket etmez..' demişti..

Onunla, 35 yıllık bir aradan sonra, rahmetli Nuri Pakdil'in Ankara'daki bürosunda karşılaşmış ve eski müşterek hatıraları yâd etmiştik.. Sonra da, zaman zaman telefonla görüşürdük, ama, son zamanlarında , artık telefon sesini duyamayacak bir noktaya gelmişti..

Gerçek bir Müslüman âlim olarak yaşadı ve dünyamızı öyle terk etti

'Rahmet-i ilâhî'nin, bu ebediyet yolculuğunda ona yoldaş olması niyazıyla..

*

Papa olmak' isteği, mücadelede, maddî güçler yanında, manevî gücün etkisinin de anlaşılmasındandır..
4 Mayıs 2025 Pazar

Pazar günlerini, okuyucuların eleştiri ve görüşleri etrafındaki haftalık Hasbihal'e ayırdığımız bu sütundaki bu yeni 'Hasbihal'e de daha hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz..

*Cemâl Aydın kardeşimiz, 'Amerikan Başkanı Trump'ın, 'yapay zekâ' ile yapılmış ve Papa üniforması giydirilmiş kendi fotoğrafını beğenerek, kendi sosyal medya mecrasından yayınlaması ilginç..' diyor; 2 Mayıs tarihli yazımdaki tespitlere de değinerek..

*Hakkı Varyemez isimli okuyucu da, Amerikan Başkanı Trump'ın 'Papa olmak isterdim..' sözünü ele aldığımız yazı üzerine, 'Trump, Papa olamayacak ama, kendi işine gelen bir kardinali Papa yapacak galiba.. Herhalde, İsrail'i seven bir Papa bulmak isteyeceklerdir..' diyor, özetle..

--Bu okuyucumuzun ifade ettiği gibi, Trump'ın taşıdığı Siyonist Yahudi hayranlığıyla, ilk kez, bir de Amerikan vatandaşı olan bir kardinali Papa seçtirmek istemesi ve esasen, 'Bizim de Papa olacak kardinallerimiz var' demesi, 'İsrail'i seven bir kardinali Papalığa seçtirmesi' mümkün olur mu; bunu önümüzdeki günlerde göreceğiz.. Ancak şunu yine de, belirtelim ki, Ahd-i Atik (Tevrat ve Zebur) ve Ahd-i Cedîd (İncil) diye isimlendirilen ve özü itibariyle 'vahy-i ilâhî' kaynaklı kitabî metinlere elbette bir emlâk taciri mantığının çok ötesinde aşina olan bir kardinal 'in Yahudilere sıcak bakması çok zordur.. Çünkü, 2 bin yıldır, Hz. İsa aleyhisselâmı, Roma İmparatorluğu'nun o zamanki Filistin valisi Platus'a ağır baskılar yaparak çarmıha gerdirerek öldürttüklerine inandıkları Yahudiler konusunda çok mülâyim davranamayacakları anlaşılmaz değildir.. Onun için, Hristiyan coğrafyalarında, Yahudiler de saldırılardan korunmak için, 'Getto' denilen iç-kale durumundaki özel korunaklı mahallerde yaşamışlardır; 2 bin yıldır..

Nitekim, 40 küsur yıl öncelerde, dönemin Siyonist İsrail rejiminin başbakanı olan, Mss. Golda Meir, Vatikan'a giden en üst makamdaki ilk Yahudi olarak görüşmesi sonrasında, -o zamanki- Papa'nın kendisine en küçük bir tebessüm görüntüsü bile vermediğini ve tarihî düşmanlık duygularıyla davrandığını, son derece sinirli bir şekilde anlatmıştı..

Esasen, İslâm düşmanları zahirde birlik içinde gözükseler bile, kalplerinin şerha-şerha bölünmüş olduğu, Kur'ân-ı Mûbîn'de de beyan olunmuyor mu?

Yeter ki, biz Müslümanlar olarak yekvücut olalım..

*Abdullah Kul isimli okuyucu da, özetle şöyle diyor: 'Hükümetler gelip geçicidir, devletin sürekliliği esastır' deniliyor.. Şimdi Türkiye'nin Amerika ile olan ilişkileri de, başta NATO olmak üzere, aradaki bir çok uluslararası anlaşmalara bağlı.. Ama, aramızdaki ilişkilerde, eşit ortak ve müttefik durumunda değiliz.. Yazık ki, Amerikan emperyalizmi, bütün Müslüman coğrafyalarında Haçlı mantığıyla hareket ederken, özellikle Filistin konusunda da, Siyonist İsrail rejiminin her cinayetine destek veren, onu cesaretlendiren bir siyasetin mimarı durumunda.. Yani, çelişkilerle dolu bir ittifak durumu.. Bu durum ne zamana kadar devam edecek?'

--Evet, bu okuyucumuzun sorusu, hepimizin yüreğini yakan, kan ağlatan bir durum.. Müslüman halkların yüreklerindeki duygu birliği, Müslüman ülkelerin başındaki hükümetler ve rejimlerde de canlandırılmadığı ve aynı birlik şuuru tesis edilemedikçe bu çelişkili durumun kolayca bertaraf olamayacağını, hayallere kapılmadan da idrak etmek gerekiyor..

*Berlin'den İlhami Büyükbaş kardeşimiz, 65 yıl öncelerde vefat eden ve, özellikle Fransa'nın Cezayir'deki cinayetleri başta olmak üzere, kolonileştirmenin psiko-patolojisi konusundaki kitaplarıyla tanınan Martinikli yazar Frantz Fanon'un, 'sömürgecilerin en büyük başarısı, tahakküm ettikleri toplumların, kendilerini sömürenlere, o sömürücü güçlerin gözüyle bakmalarını sağlamasıdır..' şeklindeki sözünü hatırlatmış..

*İzmir'den Selami Yolaçan isimli okuyucu; 'Geçen hafta, HAMAS mücahitlerine, alçakça hakaret sözleriyle saldıran ve kağıt üzerinde de olsa, aslında olmayan bir Filistin'in Devlet Başkanı diye anılan Mahmud Abbas'a isim vermeden de olsa, hak ettiği şekilde gerekenleri söylediniz.. Sağ olun..' diyor ve 'Bu kişi, Türkiye'ye çağrılıp, Meclis'te konuşturulmamalıdır.' diye ekliyor..

--Evet, bu okuyucu da böyle söylüyor.. Bu vesileyle tekrar belirtelim ki, Mahmud Abbas da tam da kendisine yakışanı yapmıştı.. Siyonist İsrail ve onun uluslararası efendileri karşısında iki büklüm olmaktansa, zindanlarda ölmeyi yeğ tutan ve fırsat bulunca, kahramanca savaşmayı göze alan HAMAS'lı mücahit kardeşlerimize, en aşağılık sözlerle saldırması, Mahmud Abbâs'ın ne olduğunu ve olmadığını göstermektedir.

Biz onun ne veya kimin oğlu olduğunu, taa 1845'lerde Şiraz'dan kaçıp, Osmanlı'nın Hayfa şehrine yerleşen büyük dedelerinin, Bahaîlik diye anılan yeni bir DİN kurmak iddiasıyla ortaya çıkan ve İngiliz emperyalizminin has adamlarından olan Şeyh Bahaullah'ın müritlerinden olduğuna dair iddialardan da tanıyoruz.

Sadece, 2006'da lideri Filistin'de yapılan seçimlerde HAMAS yüzde 65,, Mahmud Abbas'ın lideri olduğu ve Birleşmiş Milletler kararlarıyla da Filistin halkının tek kanuni temsilcisi sayılan 'El-Fetih' teşkilatı ise, sadece yüzde 30 oy almışken, o netice üzerine, Amerika tarafından hemen terörist ilan edilen HAMAS'ın aldığı, o seçim sonuçlarının kabul edilmeyişi ve sadece yüzde 30 oy alan Abbas'ın Filistin Devlet Başkanı olarak kabul edildiğinin açıklanması ve 20 yıldır bu durumun seçimsiz olarak sürdürülmesi utanç vericidir. Hatırlayalım ki, HAMAS'ın sırf o seçim sonuçları üzerine, 'terörist olarak nitelenmesine o sırada Başbakan olan Tayyip Erdoğan, şiddetle karşı çıkmış ve bu yüzden de, Amerikan makamlarınca, 'Doğu Akdeniz'deki siyasetlerimize zarar veriyor..' diye işaretlenmiş ve hatta, içerdeki muhaliflerle işbirliği yapılarak, Erdoğan'ın iktidardan uzaklaştırılmasının gerekliliği, açıkça ifade edilmişti.

Bu vesileyle, geçen hafta, 'Middle East Monitor' isimli yayın organında yayınlanan ve Mahmud Abbas'ın başında bulunduğu Filistin Yönetimi'nin İsrail ve ABD'ye olan bağımlılığını ele alan bir makalede, 2001 yılında CIA Direktörü George Tenet tarafından önerildiği için 'Tenet Planı' diye anılan bir anlaşmada, "Filistin Yönetimi Batı Şeria ve Gazze'deki teröristleri yakalamak, sorgulamak ve hapsetmek için derhal harekete geçecek ve güvenlik komitesine yakalananların isimlerini ve yapılan eylemlerin bir özetini sunacaktır" denildiğini belirtelim. Bu planla ABD, Filistin Yönetimi ve İsrail'e gözetleme ve iletişim ekipmanları sağlıyor ve Filistin Yönetimi', Filistinli direnişçiler -ABD'nin resmi söylemiyle "teröristler"- hakkında bilgi vermekle de sorumlu tutuluyor.

Nitekim, El Cezire'ye sızdırılan ve Ocak-2011'de yayınlanan Filistin Belgeleri, Filistin Yönetimi'nin güvenlik güçleri için ABD tarafından eğitim merkezlerinin kurulduğu ve bu merkezlerin HAMAS'la bağlantılı Filistinlilerin yakalanmasındaki rolü ayrıntılı şekilde anlatılıyordu.'

Evet, Dünya da, Filistin'de-Gazze'de yapılan o korkunç barbarlıkların faillerini engellemek yerine; zamane firavunlarından, özgürlük için mücadele edenleri yok etmesini bekliyor!

*
Hayatın ve ölümün sırrı ve de Süreyya Sırrı'nın ölümü..
5 Mayıs 2025 Pazartesi

Antik Yunan'ın, Helenistik medeniyet ve kültürün ünlü filozoflarından Parmenides, 'Mükevvenâtta, / evren'de değişen hiçbir şey yoktur. Varlık, mutlak olarak kalıcıdır, süreklidir, yok edilemez; o ezelî ve ebedîdir; kendiliğinde var olmuştur, onda hareket ve değişme yoktur.' derdi.. Buna karşı Miladî-19. YY. Alman felsefesinin ünlü ismi Hegel ise, 'insan, kendisinin bilgisi dışında olan, kendisinin yaratmadığı ve insandan bağımsız olan bir dünyada yaşamaktadır; bu varlık âlemi, insan zihninin eseri değildir; bilgimizin nesneleri , bizim zihinlerimiz tarafından yaratılmamıştır.' diyordu.

Tamam da, 'Bütün bu mükevvenât /yaratılmışlar /varlıklar âlemi nasıl olmuştur?' suali yine cevabını bulamıyordu.. Kendilerini her şeyi deneyerek elde edecekleri sonuçlara göre anlayabiliriz zannıyla, 'tecrübî ilimler'e veren ve 'pozitivist' olarak niteleyen materyalistler, 'Ne, nasıl yaratılmış veya var olmuşsa olmuş; biz bu konuyu tartışmayız; bu konu bizi ilgilendirmez, ilgilendirmemelidir. İyisi mi, biz nasıl yaşayacağımıza bakalım..' diyorlardı.. Bu görüşlerin en ileri temsilcilerinden sayılan August Comte, 19. YY. ortalarında, epeyce fırtınalar estirdi, 'Hayatta en hakikî mürşid, tecrübî ilimlerdir..' diye bir formül icad etti; nicelerini de bu görüşlere cezbetti ama, sonunda, söylediklerinin bir inanç halinde benimsenmemesi halinde süreklilik ve kalıcılık sağlayamayacağını görünce, 'La religion d'Humanité' / İnsanlık dini' diye bir 'inanç' sistemi icad etmeye kalkıştı ve o din için bir mâbed de tesis etti ve kendi inananlarının, o mâbede hangi günlerde geleceklerini ve neler yapacaklarını' kurallara bağlamaya kalkıştı.. Ama, bu 'din', onun kendi ölümünden önce öldü. Ne var ki bir kısım materyalistler , tecrübe edilemeyen şeylere inanılamayacağını, bazı toplumlara zorla kabul ettirmeye kalkıştılar ve bir takım isimlerin sonuna eklenen '...izm'lere tutunmaya çalışan diktatör tipleri de görüldü, hele de son 150 yıl boyunca.. Ve o 'izm'ler putçu ideolojilere veya o 'izm'lere isimleri verilenler de 'put' kişilere dönüştüler; bunlarla da yetinilmeyen niceleri de ne kendi nefislerini putlaştırdılar, kendilerine tapındılar ve taptırdılar.

Halbuki, bu konular, insanlığa ' Enbiyaullah / ilâhî peygamberler' eliyle sunulan ilâhi mesajlarda, 'bütün her şeyin Allah tarafından yaratıldığını' anlatıyorlardı.. 'Lailâheillallah/ Allah'dan gayri hiçbir ilâh yoktur' ibaresi, insan için, gerçek bir kurtuluş ve özgürlük manifestosu halindeydi.. Ancak, 'Ezelden ebediyete, ilk ve son gibi bir kayıtla sınırlı olmayan ve her şeyin Yaratıcısı olan bir 'tek' 'Tanrı'nın olduğu' inancını materyalist filozoflar ve onların takipçileri bir türlü kabullenemiyorlardı.

Kur'an-ı Mubîn'deki İhlâs (Kurtuluş) Sûresi bu konuları en net anlatmaktadır. Ve bir çok sûrelerde de insanların 'öldükten sonra diriltilecekleri' haberi verilir.. Ve, kezâ, 'İnsanoğlu başıboş bırakılacağını mı zanneder?' ihtarları yapılır.

Evet, bütün Enbiyaullah, insanları sadece Allah'a, tek olan Yüce Yaratıcı'ya teslim olmaya çağırıyorlar ve insanı 'Yaratan' tek ve ezelî ve ebedî bir Yaratan'dan gayri, ve onun koyduğu hükümlere karşı, mükevvenâta, kurallar, hükümler koymaya kalkışanların sahte ilâhlar olduğunu anlatıyorlardı.

Bu konulara, geçen yüzyıllardaki kendi kültürümüzün ârifâne bakış sahipleri, 'Bu âlem, âlem-i ezdad'dır, zıdlar âlemidir..' derlerdi.. Her şey, başta 'varlık ve yokluk' olmak üzere, 'hayat / ölüm; iyilik / kötülük, hayır / şerr, adalet / zulüm' her şey kendi zıddıyla kaimdir; zıddı olmayan sadece Allah'tır. Şeytan ise, bu zıdlar âleminde, Allah'ın yaratış dengesinin gereği olarak yaratılmış ve isyan etmekle vazifelendirilmiştir..' derlerdi.

Bazılarına karışık gibi gelir, ama, Müslümanlar bütün bu konuları, 'Amentü' (İman ettim) diye başlayan metinin içindeki ölçüler içinde hallederler ve bu 'bildirim' metnini hayatlarının temel formülü olarak kabullenirler.

Evet, hayatın ve ölümün ve mükevvenâtın sırrını, Yaratıcısı'nın bildirdiği ölçüler içinde öğrenmek isteyenler için, hiç de çetrefilli olmayan, kalblere itminan ve huzur veren bir 'Din..'

Bu, bütün Enbiyaullah'ın eliyle insanlığa sunulan dinin adı olan 'İslam''dır.

Ama, Müslüman olduklarını söyleyen veya Müslüman oldukları sanılan niceleri bile, bu teslimiyeti, nefislerine, içlerindeki 'benlik putları'na bir türlü kabul ettiremezler..

Mısır'lı ünlü yazar ve siyaset adamlarından Haseneyn Heykel'in hatırâtında yazdığı bir vak'a ilginçtir: General Necîb liderliğindeki 'Hür Subaylar Hareketi'nin 1952'de yaptığı ve Kral Faruk'un devrildiği ihtilalin İkinci Adamı ve Eylûl-1970'e kadar sadece Mısır'ı değil, hemen bütün Arab toplumlarını derinden etkilemiş olan Cemal Abdunnâsır birgün, Haseneyn Heykel'le birlikte, Kahire'nin lüks otellerinden birinin teras katında oturmakta ve aşağıdan gelen uğultunun da etkisiyle sessizce aşağıyı temaşa etmektedir, konuşmaksızın..

Nâsır, bir ara, 'Heykel, Allah'a inanıyor musun?' der..

Bu beklenmedik sual karşısında, Heykel, 'Bu hususta sizin gibi düşünüyorum, Reisim. ' diye karşılık verir.

Bir-kaç dakikalık sessizlikten sonra Nâsır tekrar sorar.. 'İyi de, ölümden sonrası hakkında ne düşünüyorsun?'

Haseneyn Heykel, 'Bu hususta da sizin gibi düşünüyorum, Reisim..' der.

Yani, ikisi de şüpheler cenderesi içindedirler..

Evet, ölüm, herkesin zihnini meşgul eder, ama, inananlar rahattırlar, ölümden sonrasına inanmayan materyalistler ise... Acınacak bir inatla, benliklerinin cenderesinde kıvranıp dururlar.

Son üç haftaya yakın zamandır, kamuoyu, Sırrı Süreyya Önder'i, geçirdiği ağır bir kalp krizi sonrasındaki gelişmeler çerçevesinde, daha bir yakından tanıdı, denilebilir..

Sırrı Süreyya, 18 gün süren tedavisi sonunda vefat etti.. Dün Levent'teki Barbaros Hayreddin Paşa Camii'nde İkindi sonrasında kılınan cenaze namazından sonra Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Ben de gittim cenaze namazına. Çünkü, onun, ülkenin terör belâsının bertaraf edilmesindeki çabalarının samimiyetine inanıyordum ve o temenninin ve gönül birliğinin yansıması olarak orada olmaya karar vermiştim.

Sırrı Süreyya Bey'le şahsen hiçbir tanışıklığım olmamıştı, ama, son 30 sene boyunca yazılarıyla, tv. programlarındaki sohbetleriyle tanıyordum ve gördüğüm kadarıyla sınırlı bir sempati de besliyordum. Çünkü, onun dünyaya bakışını yansıtan söz, yazılarında, benim inandığım değerlere saldıran bir tavrını görmemiş ve işitmemiştim.. Adıyaman'da yetişmiş, (A. Öcalan'ın belirtmesiyle) bir Türkmen çocuğu olan Sırrı Süreyya'nın aile çevresi de, -dünkü anma toplantılarında görüldüğü kadarıyla, annesi, kızkardeşleri- genelde, nasıl bir inanç çerçevesi içinde yetiştiğini gösteriyordu..

Bu bilgi veya intibalarla, onu, 'Allah rahmet eyleye' diye anıyorum..

Cami içi ve çevresinde onbinler vardı..

Ancak, yakın çalışma arkadaşlarının ısrarla, böyle bir rahmet dilemek sözünden kaçınmaları ilgimi çekti.. O kalabalık kitlelerden azımsanmayacak bir bölümü de 20-30 yıl öncesine kadar Kemalistliğin ve laikliğin gereği olarak böyle niyazlardan dikkatle kaçınan ve cenaze namazlarını bile uzaktan seyreden taifeyi hatırlatırcasına bir tavır içindeydiler..

Halbuki, Sırrı Süreyya Bey, bu gibi İslamî gerekleri yerine getirmekte ve İslamî ıstılahları, / İslamî terminolojiyi yerli yerinde kullanacak kadar dikkatli birisiydi..

Dün, AKM'deki anma toplantısından çıkarken, CHP Gn. Başkanı Özgür Özel'in tuhaf ve düşündürücü bir saldırıya uğramasına şaşırdım ve üzüldüm. Neyse ki, hem yaralanma olmadı, hem de saldırganın ilk belirlemelere göre psikolojik problemleri olan birisi olduğu kanaati daha ağır basıyor..

Ancak bazı tv. kanallarına, 'Niye hep CHP liderlerine saldırı yapılıyor?' gibi tuhaf sorular da soruldu.. Ecevit'e birisi Amerika gezisi sırasında iken ve diğeri de ülkede 1-2 kez, isabetsiz ateş açılmaları hatırlatıldı.. Yani, mazlumiyet veya mağduriyet tek taraflı hatırlatıldı..

Halbuki, 10 yıllık Başvekil Adnan Menderes'in ve iki 'Bakan'ının 'millet adına...' denilerek asılarak idam edilmeleri hatırlanmadığı gibi; Süleyman Demirel'in 1976'larda Başbakanken Başbakanlık önünde uğradığı bir yumruklu saldırıda yere düşüp burnunun kırılması ve merhum Turgut Özal'a sıkılan kurşunun da, Özal'ın kafasından 2-3 cm. uzaktaki mikrofona çarpması hatırlanmadı bile..

Bir ‘Barbarlık Medeniyeti'nden kesitler; ve de…
7 Mayıs 2025 Çarşamba

Bugünler 2. Dünya Savaşı'nın -en azından Avrupa'da- sona ermesinin 80'inci yıldönümü.. Bu münasebetle, Amerika ve Rusya başta olmak üzere, o savaşın kazanan tarafındakiler bu yıldönümü dolayısıyla görkemli askerî törenler tertipliyorlar tabiatıyla..

Şimdilerde 'Ahh, Batı Medeniyeti..' diye özlemle alkışlanan ve istenen dünya, hem Birinci ve hem de İkinci Dünya Savaşı'nın asıl yangın meydanıydı ve o Batı halkları da aynı dinden oldukları halde, birbirlerini aç kurtlar gibi yemekle, boğazlamakla meşgul idiler..

Evet, Adolf Hitler Almanyası yenildiği için, o dönem hâlen de lânetle anılıyor, ama ona galip gelenler ondan daha az zalim değillerdi.

Savaşın Avrupa kıtası dışındaki sahneleri ise, en fazla da, Japonya'nın yenilmesine kadar 3 ay kadar daha devam edecekti.

*

Evet, yarın (8 Mayıs) itibariyle, İkinci Dünya Savaşı'nın Avrupa Cephesi'ndeki dehşetli ateşi, Almanya'nın teslim olması ve Adolf Hitler'in intihar etmesiyle, 1945 yılında, 80 yıl önce sönmüştü, ama, Doğu Asya'da Çin'de, Kore'de, Filipinler'de, Güneydoğu Asya ülkelerinde Japonya'nın militarist gücü henüz de hükmünü sürdürüyordu ve 2. Dünya Savaşı'nın başında savaşa girmeyen ve tarafsız kalan Franklin Roosevelt Amerikası, Japonların, 7 Aralık 1941 sabahı Büyük Okyanus'taki Amerikan Deniz Üssü olan Pearl Harbor'a yaptıkları dehşetli saldırıya kadar savaşın dışındaydı..

*

1995'de ve Atom Bombası'nın beşer tarihinde ilk kez olarak, Amerika tarafından Japonya'ya karşı ve de hiçbir askerî birliğin bulunmadığı bilinen Hiroşima üzerine atılması ve ilk anda 80 bini aşkın sivil insanın bir anda korkunç şekilde yok edilmeleri ve o şehrin baştanbaşa bir küllüğe dönüşmesi ve 3 gün sonra ikinci Atom Bombası'nın da Nagazaki şehrine karşı kullanılması ve yaklaşık 300 bine yakın insanın nükleer ateşle kavrulmasının 50. yıldönümü idi ve Birleşik Amerika'da Başkanlık makamında Bill Clinton bulunuyordu...

*

Ekleyelim: 1933'ten beri Amerika'nın başında olan ve çocukluğunda geçirdiği çocuk felci hastalığından beri ömrünü tekerlekli sandalyede geçirmiş olan Franklin Roosevelt, savaşın bittiğini göremeden 12 Nisan 1945 günü ölmüş ve yerine yardımcısı Harry Truman geçmişti.

Harry Truman Amerikası, laboratuvarlarda üretilmiş ve başarılı olup olmayacağı henüz bilinmeyen atom bombalarını kullanmak ve başarılı olması halinde bir daha hiç bir gücün Amerika'ya kafa tutamayacağı ümidiyle, bu müthiş silahı bir şekilde kullanmanın fırsatını gözlüyordu.

Üstelik, Japonya'nın da, Almanya gibi, teslim olmak istediği anlaşılıyordu ama, Japonya'daki Şintoizm dininde 'yarı-tanrı' olarak kutsal bilinen İmparator Hirohito'ya dokunulmamasının garantisi aranıyordu..

Bu garanti verilmişti ama, atom silahı yine de kullanılmalıydı.

Amerikan Başkanı'nın günlüğünü tutmakla vazifeli kişi, 6 Ağustos 1945 sabahı, Truman'ın bir savaş gemisinin güvertesinde, bando takımının askerî marşlarıyla işe başladığını, ancak bando takımından bir astsubayın, kazayla serçe parmağının kırılması yüzünden geminin revirine götürüldüğünü yazmıştı. Truman ise, uzandığı şezlongun üzerinde günün gazetelerini okumaya başlamıştı. O sırada bir şifreli haber sundular Başkan'a.. Bu, atom bombasının başarıyla kullanıldığının müjdesi idi.

O anda, en az 80 bin kişi öldürülmüştü, Hiroşima'da... Truman, gözlemci memurun yazdığına göre âdeta elektrikle çarpılmış gibi yerinden, 'Kazandık!' diye hoplamıştı..

Ve Başkan Truman daha sonra geminin revirine giderek, serçe parmağı incinen astsubayla ilgilenmiş ve gözlemci memur da Başkan'ının bu 'yüce gönüllü, insanî' tavrını tarihe kaydetmişti!!!.

*

O Atom bombaları dönemi yaşayan ünlü Fransız mütefekkiri André Malraux ise, 'Atom Bombası kullanan bir medeniyet, insanî bir medeniyet değildir; barbar bir medeniyettir..' demişti, haklı olarak..

*

Ve o günden 50 sene sonra... 1995'te Amerikan Başkanı, Clinton idi..

Clinton, 1946 doğumluydu.. Yani, o Atom Bombası'nın kullanıldığı dönemde henüz dünyaya gelmemişti. Onun içindir ki, Amerikan emperyalizminin, o atom bombalarını kullanmış olmasından dolayı insanlıktan özür dilemek noktasında, en müsait Amerikan Başkanı olarak gözüküyordu

Ama, bu özür dileme konusu Clinton'a iletildiğinde 'Evet, savunulamazdı , ama, o kullanılmasaydı, savaş bitmeyecekti ve belki 10 milyonlarca insan daha ölecekti..' diye bir mazeret uydurarak özür dilemekten kaçınmıştı..

Bugün de, atom bombası'na sahip olmanın gururuyla Amerikan emperyalizmi, bütün materyalistler gibi maddî güçlerinin zevkiyle dünyayı kana bulamakta yarışında.... Trump isimli 'zamane Truman'ı, Siyonist İsrail rejiminin bütün cinayetlerine destek vermekle kalmayıp, Siyonistlerinin uykularını kaçıran Yemen Husilerini bombardıman ediyor; dünyaya, 'Eğer bize baş eğmezseniz, yerle bir olursunuz..' mesajını vermeye çalışıyor; diyor, ama asıl yerle bir olmakta, alçalmakta, Truman'lardan, nice Nemrud ve Firavunlardan daha ileri bir noktada olmadığını, birkaç sene sonra tarihin kanlı zalimlerinin yanına geçeceğini idrak etmekten âciz..

*

* NOT: İstanbul Müftülüğü'ne arz olunur:

İstanbul- Levent'te, Barbaros Hayreddin Paşa Camii'nde 4 Mayıs günü İkindi namazını takiben kılınan bir cenaze namazıyla ilgili bir sual, alışılmadık bir uygulama olduğundan nice zihinleri meşgul ediyor..

Bilindiği üzere o gün orada, cenaze namazı kılınacak şahsa beslenen ilgi ve muhabbet dolayısıyla on binlerce insan toplanmıştı.

Cenaze namazı kılınması öncesinde, namazı kılınacak şahsın tezkiyesi konusunda birkaç cümle okunduktan sonra.. Cenaze namazını kıldıracak olan kişinin, oradaki yetkili bir İmam tarafından ve hoparlörden, 'Muhterem cemaat, cenaze namazı, merhumun vasiyeti üzerine, (İ.E) tarafından kıldırılacaktır..' ilân edilmesi o on binlerin yoğun alkışıyla karşılandı.

Ölen kişinin böyle bir vasiyetinin olduğu o ân'a kadar açıklanmamıştı.. O anda böyle bir vasiyet olduğu geçerli bir rivayet olarak esas alınabilir miydi bilmiyorum.. Ama, o alkış tufanı, orada asıl olanın, o namaz kıldıracağı söylenen kişiyi alkışlatmak olduğunu ortaya çıkarmıştı.. Esasen, başka cenaze namazlarında, insanlar, cenaze namazını kimin kıldırdığını merak edenler, kendi aralarında konuşurlardı; 'Müftü müydü, Diyanet Başkanı mıydı? ' gibi soruları kendi aralarında sorarlardı.. Ama cenaze namazları, herhalde, topluma başka mesajların verilmesi ve bazı kişilerin reklam yeri değildir, olmamalıdır.

Vefat eden kişinin, hayattayken böyle bir talebi olmuş muydu, bilmiyorum.. Ancak, bu kişinin, azımsanmayacak bir kısmının cenaze namazına da katılmadığı o on binler tarafından alkışlanması ilgi çekicidir.

Ve, cenaze namazı kıldıracağı açıklanan kişinin İslâm hakkında, hele de son 15-20 yıldır yaptığı yorumlarla Müslümanlar arasında tartışılan ve soğuk bir ilgiyle karşılanan birisi olduğunu bizzat o şahıs da bilir..

Böyleyken, -cenaze namazlarının, -vasiyet edildiği bahanesiyle-, yetkili olup olmadığı bile bilinmeyen -sorgulanmayan kişilerce kılınması yolu açılırsa, bunun hoş olmayan gelişmeleri beraberinde getireceğini hatırlatmak isterim.

Hürmetlerimle..

*

Çoğu zaman tartışılan cenaze namazları üzerinde daha bir ciddiyetle durulmalı değil mi?
9 Mayıs 2025 Cuma

Önce, son günlerde bazı cemaat çevrelerinde çokça tartışılan bir konuya değinelim.. Miladî-19. YY'ın son demlerinde, Osmanlı dönemimizin alenî materyalistlerinden Baha Tevfik, Beşir Fuad, Tevfik Fikret gibi isimler ve de adını yazarak yazımı kirletmek istemediğim bir diğeri, Nurullah Ataç, O. N. Çerman, İ. Öktem, Aziz Nesin, vs.. Bu isimler Allah'a inanmadıklarını alenen söylediler ve inanmadıkları bir dinin icaplarına göre cenaze töreni istemediklerini söylediler ve öyle gittiler. Malûm birisinin cenazesi üstüne ise, namaz gerekmediğine 'devletliler'ce karar verilmiş ama, kız kardeşi, 'Ben ağabeyimi namazsız göndertmem!' diye feryatlara gark olmuş, 8-10 kişi, hemen bir araya gelip cenaze namazının kılındığı iddia olununca konu kapanmıştı.. Önceleri, bir şiirinde, 'Bu türlü dinsizlik diyanetimdir benim..' diye, mısralar yazan, ama, ömrünün son demlerinde 'Allah Bir..' diye bir kitap yazdığı için iman tazelediği kabul edilen Hasan Âli Yücel ise, en azından o son yönelişiyle musalla taşından sessizce yeni yolculuğuna çıkmıştı..

*

Bu vesileyle bir başka hadiseyi de -ülkenin hangi merhalelerden geçtiğinin anlaşılması açısından- hatırlatmakta fayda olsa gerek..

Bir zamanlar, 1969'da, Temyiz (Yargıtay) Mahkemesi Başkanı olan İmran Öktem isimli kişi de, 'Allah inancı'nı hafife alan bir konuşma yapınca; Müslümanlardan bir grup, bu kişinin ölümünde cenaze namazını kılmayacaklarını açıkladılar, gazetelere yansıyacak şekilde.. (Ülkede henüz TV yayını yoktu ve bilinmiyordu.) Ve bu açıklama geniş bir kabulle karşılandı

Söz konusu kişi ölünce, cenazesini getirdiler Ankara -Maltepe Camiine.. O cenaze törenine İsmet Paşa ve bir çok general ve diğer subaylar da gelmişlerdi.. Kemalistlerce bir kural haline getirilmiş laik usûl gereğince, kenara çekilip, namazdan çıkan cemaatin, cenaze namazı kılmasını seyredeceklerdi.. Ama cemaat gelmiyordu tabut başına..

Cemaatin dağılması ve çekip gitmesi karşısında İsmet İnönü küplere binmişti âdeta.. Bağırmaya başlamıştı. Etrafındaki generaller de tabancalarını çekmişler, cenaze namazı kılmaları için, cemaati zorla tabutun başına getirmeye çalışıyorlardı.. Bir hayli karışıklıktan sonra, hatırımda kaldığına göre, silah zoruyla oluşturulan 30-40 kişilik bir cemaate cenaze namazı kıldırılmıştı.

Ondan sonra 'taife-i laicus' medyası ve malûm güç odakları tarafından, günler-haftalar boyu ne korkunç irtica yaygaraları koparılmıştı; anlatılsa yeni nesiller inanmakta zorlanırlar..

*

Müslüman insanların da elbette bir takım hataları, yanlışları veya günahları olabilir.. Ama, İslam'ı alenen, açık beyanlarla reddetmemiş kimselerin cenazeleri ya da kimliği bilinmediği halde, cenaze namazı kılması için Müslümanların önüne getirilen kimseler hakkında hüsn-i zanna göre davranılması tavsiye olunmuştur. Elbette bazı kimselerin cenaze namazının Hz. Peygamber (S) tarafından kılınmadığı da bildirilmiştir.

Her cenazenin, hal-i hayatındayken çok günahkâr ya da tertemiz olduğu şeklinde kanaatler yürütülmesi insanların değerlendirme kıstaslarına göre farklı olabilir.. Hani, 100 yıl öncelerin büyük ediplerinden Süleyman Nazif'in bir yakınması meşhurdur: O, herkesi ağır şekilde suçlayan ve kitabında hemen herkesin itikadı açıdan çok tehlikeli noktalara gittiğini yazan bir zata yazdığı notta; 'Üstadım, kitabını okudum.. Tekfir edilmedik ve edilmeyecek kimseyi bırakmamışsın.. Her halde, huzûr-i İlâhî'ye varınca, ki: 'Yâ Rab, senin dininin anlaşılması için, tekfir etmedik kimse bırakmadım ve senin huzuruna tek mümin olarak geldim!.' diyeceksin..' der.

*

Evet, İslâm diniyle ve onun hükümleriyle ve de Müslümanlarla alenen mücadeleye girmiş kimselerin cenazeleri yine de cenaze namazlarının kılınması için, Müslümanların önüne getirilirse.. Müslümanlar da elbette duvar gibi hissiz kalmayıp, onlar karşısında tavırlarını belirlerler.. Ama, orada bile, o gibi kimseler, geride kalanlarına ibret almalarını tavsiye eden bir hatıra bırakmış sayılabilir.. Yoksa, musalla taşına getirilen herkesin tertemiz ve günahsız olduğu düşünülemez. Suçsuz ve günahsız olarak huzur-i ilâhîye çıkacak olanlar ancak Peygamberler ve -şer'an- rüşd yaşına gelmemiş çocuklardır. Onlar için rahmet niyaz olunmasına da gerek yoktur. Çünkü, onlar zaten rahmet olarak gönderilmişlerdir.

*

Öte yandan, Cenaze namazlarında, hoca tarafından tezkiye bâbında sorulan 'Mevtayı nasıl bilirsiniz?' sorusuna, tanıyan-tanımayan yüzlerce insan'ın, 'İyi biliriz!' demeleri ve 'İyi bir Müslüman olarak bilir misiniz?' sualine de aynı şekilde, yine, 'İyi biliriz..' demeleri ve 'haklarınızı helâl ediniz'e de hiç tanımayanların da 'Helâl olsun!' demelerinin, bu tezkiyeler konusunun da, ciddî olarak düzenlenmesi bir ayrı hassas konu değil midir?

*

**

Evet, bu konuya bu kadarca değindikten sonra kısaca, günlerdir tartışılan Ö.Özel'e yapılan fizikî saldırı üzerinde de birkaç kelime edelim..

Ö. Özel'e atılan tokat 'Atatürkçülük'e mi atılmıştı sahiden de..

*

2004 yılında iki çocuğunu öldürme suçundan 16 yıl hapis yatan ve o cinayetin işlendiği zamandaki kanunlara göre 2020'de 'şartlı tahliye' edilen Selçuk Tengioğlu isimli katilin saldırısına uğrayan CHP Gen Başk. Ö. Özel "Saldırı bize, bana, hepimize yazılmış açık bir mektup. Bu hepimize yapılmış bir saldırıdır" dedi ya, birileri, bu saldırıyı, hemen, 'laik değerlerle donanmış olanlara ve de -resmî ideolojinin 'ikon'laştırdığı bir isim etrafında şekillenen '..izm' ideolojisine - Atatürkçülüğe, bir saldırı' olarak niteledi..

*

CHP Milletvekili Sezgin Tanrıkulu da saldırgan Tengioğlu'nun "Ben Osmanlı çocuğuyum" dediğini ileri sürüyor..

Saldırganın ağabeyi Davut Tengioğlu ise, CHP'nin kanalı Halk TV'de kardeşinin böyle bir söz söylediğini sanmadığını belirterek, "Kendisi koyu bir Atatürkçü'dür. Osmanlı düşüncesine yakın biri olduğunu düşünmüyorum. (...) Kardeşim iyi bir CHP'lidir, hem de çocukluğundan beri. Ben sağcı, o solcuydu" diyor.

Yani, bu durumda, Tanrıkulu'nun iddiası da, o saldırı eyleminin bir parçası sayılmaz mı?

Hatırlıyor muyuz Danıştay saldırısı sırasında da Danıştay üyesi olan 'sırılsıklam laik' bir kadın üye, 'saldırgan'ın 'Allah-u Ekber!' diye saldırdığını söylemişti. Ama hayret, Danıştay'da toplantı halinde o saldırıya şahit olanlardan hiç kimse, o sesi duymamışlardı.

'Bir yanım Azer, bir yanım İbrahim…' çelişkisi ne zamana kadar?
11 Mayıs 2025 Pazar

Pazar günlerini, okuyucuların görüş ve eleştirilerine ayırdığımız bu sütunda bir 'Hasbihal'e daha, muhterem okuyucularımızı, hayırlı çalışmalar dilekleriyle selâmlayarak başlıyoruz:

*

*İsmini vermeyen bir okuyucu bir şiir göndermiş..

Ulaştırandan dolayı tahmin ediyorum, ama, isim lâzım değil.. Üstelik çoğumuzun, hattâ her birimizin halini anlatmıyor mu demek istercesine, isim vermemiş..

Şöyle diyor bu kardeşimiz:

*

Bir yanım Azer, bir yanım İbrahim..

Bir yanım Azer..

Yani, sistemin memuru..

Yani, resmî ideolojinin..

Gönülsüz müezzini..

Putları taşımış, saygı duruşlarıyla..

Ezberlemiş Ezan'ı bile..

Tören protokollerinin sunuşlarıyla..

*

Bir yanım İbrahim..

Gecenin koynunda 'tekbir'le uyanan..

Put kırmaktan değil,

Putlara alışmışlardan korkan..

Kavminin kürsülerine değil,

Secdeyle, yalnız Rabbine yönelen..

Dilsiz yığınlar değil..

Göklerde yankılanan 'tekbir'i duyan..

*

Bir yanım;

Bayram sabahı mahallenin horozu gibi..

Resmî şiirler öter kürsülerde..

Ulular, övünür, alkışlar arasında..

Boğulur kelimeler çırpınır dualar..

Ama öteki yanım..

Fısıltıyla dua eder..

Secdesi devletin çizdiği çerçevenin

Hep biraz dışına sarkar..

*

Ben bu ülkenin evladıyım..

Ama, bu ülke beni

Hep misafir gibi ağırlar..

Kimliğimi asar duvara,

İnancımı iç cebime saklar..

*

Bir yanım rozet taktı,

Diğeri, kefen taşıdı..

Bir yanım; 'Dikkatli ol, sessiz eleştir..' derken,

Diğeri, 'Ya Hakk..' diye haykırır;

Kürsüsüz meydanlarda..

*

Ben bir çelişkinin çocuğuyum..

Nüfus kağıdında 'şirk',

Yüreğinde 'tevhid' yazan..

Resmî totem törenlerinde susan..

Ama, Rabbine her seherde,

'Allah'u Ekber' diye haykıran..

Bir elim sahte ilkelerde dolaşır..

Diğer elim Kur'ân'a sarılır..

Gözüm ekranların satırında oyalanır,

Ama, gönlüm gökyüzünde..

Yazılı âyetlere dalar..

Bir yanım 'müşrik'tir benim..

Diğer yanım 'muvahhid'

kalmak için sabırla savaşır..

*

Ben,

Bir yanımın göz kırptığı ,

Ama, öteki yanımın gözyaşı döktüğü

Bir coğrafyada yaşıyorum..

Putların adını değiştiren,

ama, özünü kutsayan..

Özgürlüğü vitrine koyan

Ama, fikri rehin alan

Bir çağda dolaşıyorum..

*

Ve ben...

Bir yanım Azer..

Ama, taşımıyor artık ne putu, ne nutku..

Bir yanım İbrahim..

Ve hâlâ, ateşin üstüne üstüne..

Düğüne gider gibi yürür..

İçinde soğumayan bir imanla

Haykırır: 'Lâ ilâhe illallah!'

--Evet, bu şiirde dile getirilen çelişkiden kurtulmak ve İbrahim'in yanında olmak dileğiyle..

*Kıbrıs'tan Nihad Nalbantoğlu isimli okuyucu şöyle yazıyor: 'Geçenlerde Başkan Erdoğan Kuzey Kıbrıs'a geldi.. Elbette, sahipsiz olmadıklarını yakınen gören büyük kesimler sevindiler.. Ama bazı hainler de vardı.. Bu gibiler de, Türkiye'yi Kıbrıs'ta işgalci olarak niteleyen Güney'deki Rumlar'dan farklı düşünmüyorlar.. Başkan Erdoğan'ın konuşmasını dinleyen onbinlerin arasında bazıları, ellerinde , üzerinde, 'Biz, 1571'den önce de buradaydık..' diye yazılar bulunan pankartları taşıyorlardı, gizlemek ihtiyacını hissetmeyerek...

1571, yani, Osmanlı'ların Kıbrıs adasını aldıkları milâdî takvim.. Bu pankartları yazanlar ise, böylece, kendilerinin de 1571'den önceki Kıbrıslılar gibi Rum olduklarını söylemek istiyorlar.. Halbuki o fetihten önce Kıbrıs'ta dikkate değer mikdarda bir Müslüman kitle yoktu.. Bu bakımdan kendilerinin 1571'de adada olanların çocukları olduklarını pankartlara yazanlar kendilerini kimlerle birlikte olduklarını söylemiş oluyorlar.. Hani, İstanbul'da cadde kenarlarına, duvarlara ' Zulüm, 1453'te başladı..' diyen birileri vardı ya, işte onlarla aynı dünyadan kimseler..

Kıbrıs'a bu açıdan da bakıp tedbirlerini buna göre değerlendirmek gerekiyor..

*

*Nihal Nur ismiyle sosyal medyada yer alan bir haberi bizimle paylaşan bir çok okuyucu o veileyle dikkatimi çekmiş oldular..

Konu şu: Geride kalan hafta akşam saatlerinde güvenlik güçlerinden binlerin Vezneciler ve Saraçhane semtlerinde yığılmış , bekleşiyorlardı.. Otobüs Seferleri kesildiğinden, binlerce insan o saatte evlerine yürüyerek gitmek zorunda kalıyorlardı.. Meğer Bayezid Meydanı'nda Ö.Ö.'nün mitingi varmış.. Meğer, çıkabilecek muhtemel güvenlik konuları için tedbir mahiyetinde orada yığılmış o güçler..

Sosyal medyada da yer alan o mitingin görüntüleri ilginçti.. Çünkü, İstanbul Üniversitesi'nin ana giriş kapısı önünden yansıtılan fotoğraflar tuhaftı.. Üniversitenin ana giriş kapısı üzerindeki 'fetih âyetleri' 'yapay zeka' yöntemiyle yok edilmiş, yukardaki 'tuğra' da silinmiş ve yerine, kocaman harflerle 'T.C İstanbul Üniversitesi ' yazılmıştı.. Altta ise, Romen rakamlarıyla yazılı tarih korunmuştu..

Bu 100 yıllık bir muhalefet hareketinin 100 yıldır İslam kültürünü yansıtan yazılarla bin yıllık bir kültür dünyamızı yok etmek için, bütün o kitapları dünyasına nasıl savaş açtıkları bilinmiyor değildi ama, Ö.Ö'nün haşarı m.vekillerinden birisinin bu 'yapay zekâ' oyunlarına tevessül edecek kadar zekâ problemlerinin olduğu beklenmiyordu herhalde..

Bayezid Meydanı'nda Müslüman halkımızın en temel kültürünün inanç sembollerine karşı sergilenen bu düşmanlık karşısında Meclis İdare Âmiri Hasan Turan Bey'in sosyal medya mecrasından paylaştığı mesajda da özetle şunlar dile getirilmişti, Ö.Ö'nün m.vekiline nazire bâbında yazdıkları -özetle- şöyleydi: '...Bayezid Meydanı, 28 Şubat 1997 Zorbalığı günlerinde, Müslüman halkın tesettürlü evladlarını sindirmek için ikna odalarını icad eden ve sırf başörtülerinden dolayı okullarından kovan emperial odakların emrindeki zihniyete karşı direniş meydanıydı.. Şimdi o mücadeleye mukabelede bulunmaya çalışıyorlar galiba.. Ama, inşallah muvaffak olamıyacaklar ve halkımız, bu muhalefet cenahının 100 yıllık geçmişinde halkımızın en temel değerlerine karşı nasıl mücadeleler verdiklerini unutmamıştır, unutmayacaktır..'

*

* İki vefata da değinelim:

1-Zübeyr Yetik'in ebediyet yolculuğuna çıkışı..

1975'lerde Millî Gazete'de ve benzeri yayınlarda, belki ufak -tefek farklılıklar olsa bile, genel olarak aynı çizgide yazılar yazıyorduk..

Muhatabını kırmamaya çalışan kibar, beyefendi bir Müslüman idi.. Kendisini 38-39 yıl önce, Kızılay bünyesinde yurt dışında çalışırken karşılaşmış, uzun uzun sohbetler etmiştik.. Bir daha görüşmek nasib olmadı.. Allah rahmet eyleye..

2-Siyonist İsrail rejiminin Gazze Kuşatması'nı kırmak için 40-50 ülkenin vatandaşlarından oluşan yüzlerce insanın yola çıktığı Mavi Marmara hareketinin, üstelik de açık-denizde, İsrail rejiminin askerî operasyonuna maruz kalması çok sayıda savunmasız- sivil insanın öldürüldüğü cinayet esnasında, Çetin Topçuoğlu da ağır şekilde vurulmuştu ve o vaziyette, aynı harekete katılan hanımı Çiğdem Topçuoğlu'nun kucağında can vermişti..

Çiğdem hanım vakûr bir Müslüman hanımefendi olarak yaşadığı büyük hadiselerden sağlam kurtulmuşken, son zamanlarda ağır bir hastalığa yakalanmıştı..

Perşembe günü ebediyet yolculuğuna çıktığı, vefat ettiği haberi geldi. Cuma namazından sonra, Adana'da Merkez (veya diğer söyleyişle, Sabancı) Camii olarak anılan büyük camiden kılınan cenaze namazından ebediyet yolculuğuna uğurlandı. Meclis İdare Âmiri AK Parti İstanbul m.vekili Hasan Turan bey de o cenaze törenine katılmak için Adana'daydı..

Bu mücahide kardeşimizin ebediyet yolculuğu da hayırlı olsun.. Yakınlarına sabırlar diliyorum.

Keşmir'de tezgâhlanan hıyanet, bugün başka türlü de sergilenemez mi?
12 Mayıs 2025 Pazartesi

(Önce bir tavzih.. Dünkü yazımda bazı okuyucuların Hindistan-Pakistan konusunda ekranlarda yapılan yorumların çok sathî geçtiğinden yakınılarak, benden bir yazı istemelerinden hareketle, bir yazı hazırlamıştım ki; son düzeltmeleri yaparken, emekli bilgisayarım, nasıl olduysa tamamen çöküverdi ve yazı da silindi ve 2-3 saat uğraştıysam da yeniden bulamadım yazıyı.. Gece yarılarından sabahın ilk ışıklarına kadar başka bir yazı hazırlayıp gönderdim, gazeteye..

Dün sabah internete baktığımda bir de ne göreyim, Nuh Albayrak Bey de benim teknik arızaya kurban giden yazımla aynı konuda teferruatlı bir yazı yazmamış mı? Nuh Bey'i okuyunca, 'İyi ki, benim yazının başına öyle bir sıkıntı gelmiş..' dedim.. Çünkü benim yazım, Nuh Bey'in çok istifade ettiğim ve bütün geçmiş tarih devirlerini de ele alan yazısı kadar dakik ve doyurucu bilgilerle mücehhez değildi..

Ancak, bir konu var ki, Hind ve Pakistan'ın, istiklâllerine kavuştukları 1947'den beri, 4 kez savaşa yol açmış olan 'Keşmir Meselesi'nin bir kördüğüm haline gelmesinde bir hıyanetin etkisinin, her şeyden daha etkili olduğuna değinmek istiyordum..

Evet, o konuyu aktarmalıyım. Çünkü, İngiliz emperyalizmi, tabiatının gereğini yapar, tahakküm ve zulmeder, entrikalar çevirir.. Ama, İngiliz hakimiyeti zamanında, Keşmir Valisi olan Keşmirli Şeyh Abdullah'ın kendi halkına hıyanetinin 'emperyalizm kuklalığı'ndan başka bir izahı yoktur.

Halbuki, Hindistan'da istiklâl ruhunun gelişmesinde Müslümanların ve İslam'ın kurtarıcı ilâhî mesajının etkisi o kadar derindir ki, ünlü Hindu şair ve filozofu Rabindranath Tagore'un 'Gora' isimli romanında, 'Eğer Bengal'deki Müslüman köylüler olmasaydı, biz İngilizlere karşı kıyâm etmek ve istiklalimiz için mücadele etmemiz gerektiğini düşünüp harekete geçmek noktasına gelemezdik..' diyordu.

Esasen, Hind İstiklal Hareketi'nin ünlü lideri olan Mahatma Gandhi de ilk gençlik yıllarında, 1920'li yıllarda avukat olarak çalışmak üzere gittiği Güney Afrika'da, işçi olarak çalışmakta olan Müslüman Hindlilerle sıkı temaslar halinde bulunuyor, Mescid'lere gidiyor, orada Müslümanların inanç ve düşünce dünyalarıyla sınırlı da âşina oluyordu.

İngilizler ise, 200 yılı aşan bir tahakküm döneminden sonra siyasî olarak çekip giderken, büyük bir mütefekkir, ârif ve şair olan Muhammed İqbâl-i Lahorî'nin, 1934'lerde, 'Müslümanların, Hind Yarımadası'nda, Hindularla iç- içe değil, ayrı bir devlet halinde yaşamalı ve kendi kesin inanç doğrularına göre yaşayacakları ve 'pâk insanlar ülkesi' mânasında, Pakistan dediği bir devlet kurulmalıdır' diyerek fikrî temellerini attığı bir devlet kurulacaktı..

Ama, Müslüman halkın onmilyonlar halinde yaşadığı Bengal Körfezi, Hind Yarımadası'nın kuzey-doğusunda yer alıyordu. Geride kalan on milyonlarca Müslüman ise, Pencab Vadisi'nde yaşıyordu.. Burası Doğu Pakistan olacaktı.. Ve Bengal Körfezi'nden 2,500 km. batıda yer alan Pencab Vadisi ise; arada, kocaman bir Hindistan Devleti'nin bulunduğu Batı Pakistan.. Yani iki parçalı bir devlet.. Ama, aralarında kara ve hava yolu olamayacak şekilde, araya Hindistan Devleti yerleştirilmişti.. Ve de düşman olarak.. Doğu ve Batı Pakistan arasındaki irtibat, aradaki Hind Yarımadası'nın güneyinden giden ve 20 gün kadar süren gemi yolculuğuyla sağlanabiliyordu..

Ve amma, iki parça arasında dil birliği de yoktu, onlarca dil.. Bengalce, Sanskirtçe, Hindçe, Sindçe, Peştuca, Pencabca, Farsça, İngilizce, Beluçce, vs. En ortak dil ise, Urduca.. Bu iki parçayı bir arada tutan, sadece din / inanç birliği idi, çünkü iki taraf da o zamanlar, 100 milyonu aşan Müslüman kitleler..

Ama, bir problem daha vardı.. Milyonlarca Müslümanların yaşadığı daha küçük coğrafyalar hangi devlete bağlanacaktı..

İngiliz emperyalizmi, yeni bir kurnazlık daha icat ettiler ve bu gibi tartışmalı bölgelerde , Müslüman halkın hangi tarafa bağlanmak istediği, referandumla belirlenecek ve referandum sonuçları da o bölgelerdeki İngiliz Valilerin teyidiyle/ kabulüyle geçerli olacaktı!!..

Şimdilerde nüfusu 40 milyona yaklaşan, -Himalayalar eteğindeki- Keşmir'de de İngilizlerin tayin ettiği Vali, kendisi de bir Keşmirli olan Şeyh Abdullah idi.. Referandumda, halk Pakistan tarafını tercih ettiler.. Ama, Vali , yetkisini kullanarak bu onucu kabul etmedi ve Gandhi ile dostluğunun da hatırıyla, Keşmir'i Hindistan'a bağladı.. Şeyh Abdullah 1980'li yılların onuna kadar Jamnu-Keşmir'in 'Vali'si olarak kaldı ve öldüğünde Hindistan devleti onu 'Laikliğin büyük kahramanı' olarak görkemli bir askerî törenle defnetti.. Şimdi oğlu Dr. Faruk Abdullah babasının bıraktığı 'hıyanet mirası'nın başında.. Evet, Keşmir Meselesi'nin özü, bir 'hıyanet mirası' olmasından kaynaklanıyor ve Müslümanlar istiklallerine, hürriyetlerine kavuşmadıkça, daha çoook sürer bu sürtüşmeler..

Bu bilindiği için, Hindistan nükleer silaha kavuşunca, merhûm Ziya'ul Haqq zamanında Pakistan da nükleer silahtan başka çaresinin olmadığının idrakiyle, nükleer güce erişti..

*

O zamandan beri, Keşmir Meselesi'nden dolayı iki taraf arasında 4 kez savaş oldu.. 'Azad Keşmir' denen küçük bölge Pakistan'ın, büyük bölge olan Jamnu Keşmir ise, Hindistan'ın elinde.. 1971'de, Bengal Körfezi'ndeki Doğu Pakistan, Hindistan'ın desteklediği ayrılıkçı güçler eliyle, 1 milyon kadar insanın öldüğü kanlı bir iç savaş onunda Pakistan'dan koptu ve Bangladeş devleti kuruldu..

Hindistan'ın içinde de 275 milyon kadar Müslüman yaşamakta, yani Pakistan'dan daha fazla bir nüfus..

*

Aylardır PKK'nın kendisini feshetmesi çalışmaları yapılıyor ve 7-9 Mayıs günleri bir kongre de yapılmış , ama, sonuç açıklanmıyor, bir türlü.. Dileriz ki, emperial güçler, bu konuda da karşımıza Keşmir'deki gibi 'hıyanet mirası' tablolar çıkaramasın!.

.Mütareke' (silah terki) değil, 'Biz bu mücadeleden el çekiyoruz...' demek...
14 Mayıs 2025 Çarşamba

Evet, aylardır beklenen açıklama nihayet geldi 12 Mayıs sabahı ve 'PKK' diye anılan son derece acımasız ve kanlı bir teşkilat, 'silah bıraktığını ve kendi varlığına son verdiğini' bildirdi.

Baştan belirtelim, buradaki 'silah bırakmak', ifadesinden, gönüllü bir 'silah terketmek/ mütareke' değil, ümid olunan faydaların elde edilemeyeceğinin anlaşılmasından dolayı, zımnen yenilgiyi de kabullenmek mânasında 'silahlı mücadeleden vazgeçmek' gerçekleşmiştir. Yani, bu noktaya geliş, iki taraflı bir anlaşma ve uzlaşma ile değil, yarım asra yakın zamandır devam eden bir silahlı başkaldırının sonuç vermeyeceğinin, yenik durumda olan tarafça idrak edilmesini gösterir.

*

1978 yılında, liderliğinde kurulan ve 'PKK' (Parti'yi Kargeri-yi Kürdistan/ Kürdistan İşçi Partisi) diye anılan örgütün feshinin artık gerekliliğini, 27 Şubat 2025 günü yaptığı çağrı ile dile getirirken, gerekçesini, "1990'larda reel-sosyalizmin iç nedenlerle çöküşü ve ülkede kimlik inkârının çözülüşü, ifade özgürlüğünde sağlanan gelişmeler, PKK'nın anlam yoksunluğuna ve aşırı tekrara yol açmıştır. Dolayısıyla ömrünü benzerleri gibi tamamlamış ve feshini gerekli kılmıştır(...) Bu yüzden, tüm gruplar silah bırakmalı ve PKK kendini feshetmelidir' cümleleriyle ifade ediyordu..

Evet, böyle bir açıklamayı yapmak kolay değildir, ama, yapılabilmiştir. Eğer o hareketin, geçmişteki siyasî parti örgütlenmelerinde farklı isimlerde, sık sık ve yığınla partiler kurmaktaki 'kanuna şeklen uygunluk', şeklindeki taktikleri gizlice yansıtacak yeni manevralara bu son açıklamadan sonra da yine kalkışırsa, 'buna göz yumulmayacağını, konuyu devamlı takip edeceklerini' bizzat Başkan Erdoğan da belirtmiştir. Bu bakımdan, umarız, 16 Temmuz-2014'de, "Terörün Sona Erdirilmesi ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun" adıyla Resmî Gazete'de yayınlanarak başlatılan ilk çözüm sürecinin sonunda yaşanılan hayal kırıklığı yeniden yaşanmaz.. Ama, iç ve dış yığınla etkenlerin devrede olduğu bu konu, her ihtimali de içinde barındırmaktadır.

*

Böyleyken, bir takım sorumsuz muhalefet m.vekillerinin ve siyasetçilerin, 'Bu konu, bu kadar kolay idiydiyse, bunca kan dökülmesine niye bu zamana kadar seyirci kaldınız?' şeklinde yaptıkları sorumsuzca seviyesiz ve sığ eleştiriler gerçekten de şayan-ı teessüftür.. Arkasında söndürülmüş onbinlerce canın olduğu bir acımasız ve duygusuz 'silahlı mücadele'nin basit atraksiyonlarla halledilebileceğini sanan bu gibiler için kullanılacak en hafif deyim, herhalde, 'zavallı safdiller' olabilir.

Ki, bu kanı boğuşmada, hayatını kaybeden TC vatandaşlarının sayısı, gerek Devlet tarafı ve gerekse silahlı isyan başlatan taraf olarak, tam bilinmiyor. Çünkü, nice aileler, kendi içlerinden bir veya daha fazla kişinin bu örgütteyken ya da bu örgüt tarafından öldürüldüğünün bilinmesini, ileride şu veya bu tarafça, göz önüne alınmalarına yol açmaması hesab ediliyordu. Düşünelim ki, Devlet de, sosyal kesimler arasındaki bağların kopmaması zedelenmemesi için, tam rakamı açıklamıyordu. Nitekim, yıllarca sadece 30-40 bin ölümden söz edildi.. (Hatırımdadır, 2000'li yılların başında, dönemim İçişleri Bakanlığı'nın en yetkili isimlerinden birisi, teröre verilen 30 -40 bin kurban hatırlatmasına rağmen, söylem, hep aynı kaldı, 'Ama, şu ana kadar teröre kurban giden TC vatandaşlarının sayısı 48 bindir..' deyivermişti.. O zaman bu konuda bir yazı da yazmıştım..) Aradan bir çeyrek yüzyıl daha geçti, o rakam yine değişmedi.. Bu, tabiî idi de.. Çünkü, toplum kesimleri arasında yeni acılar yaşanmaması ve husûmet tohumları ekilmemesi için, faciaları büyütmemek düşüncesi de bir diğer tedbirdi.. (Meselâ, Diyarbekir'de Ağustos- 2015 / Mart- 2016 arasında yaşanan ve çok sayıda sivil vatandaşın da hayatına mal olan Hendek Hadiseleri günlerinde Devlet'in (asker, polis, bekçi vs..) ne kadar kurban verdiği bile açıklanmamıştı. Ama, birkaç ay önce bir kanalda, bu konulardan haberdar ve o zamanlar yetkili olan bir emekli kişi, o sıkıntılı dönemde hayatını kaybeden askerlerin sayısını 'yüz'ler halindeki bir rakam olarak ifade edivermişti.)

'PKK' denilen silahlı mücadele hareketi ve örgütü, dil birliği üzerine vurgu yaparak ayrı bir çizgi takib ederek ayrı bir devlet kurmak iddiasında bulunuyordu.. Daha önce başka teşebbüsler de olmuştu, ama, bu kez, önce, etnik açıdan kendilerinden olan ve kendilerine karşı çıkanların sindirilmesi ve gerekirse öldürülmesine öncelik vermek anlayışı, yani önce, iç safları sıkı tutmak yönteminde İttihad ve Terakki'den, kamalist ve de Baasçı uygulamalara kadar her birisinin yöntemlerine ağırlık verilmişti..

*

Şimdi, sadece PKK suçlaması yaparak bir yere varılamayacağının da anlaşılmasının, daha bir zamanı..

Unutmayalım ki, Kürdçe denilen ve 'Zazaca, soranî ve kurmanç' gibi lehçe ve şive farklılıkları olan ve büyük çapta Farsça, Arabça, Türkçe ve bazı Kafkas kavimlerinin dilleriyle de zenginleşmiş bir dili, asırlarca ana dili olarak konuşan ve küçümsenmeyecek bir kitle de vardı bu ülkede; diğer etnik unsurlardan ayrı olarak... Ama, Osmanlı döneminde kitlelerin, insanların ana dillerine veya kan soylarına göre bir ayırım yapılmıyordu.. Osmanlı devlet anlayışının 625 yıla varan ömründeki sosyolojik açıdan en büyük dayanaklarından birisi de, bu olsa gerekti.. Nüfusun büyük ekseriyetini teşkil eden Müslüman halk ile, onlarla birlikte yaşamak iradesini gösteren gayrimüslimler de, ferdî ve tabiî insan hakları açısından bir ayırıma tâbi tutulmadan, dil ev inanç farklılıklarına rağmen eşit muamele görüyorlardı..

Çünkü, 14 asır önce de, Hz. Peygamber (S), Medine'deki devlet uygulamasında kan soyu bakımından en yakınındaki amcası Ebû Leheb ile bile savaşırken; yanı başında, uzak coğrafyalardan, Yemen'den Ebû Zer, İran'dan Selman, Afrika'dan Bilâl ve Rûm diyarlarından Suheyb gibi ilk Müslümanlar ve onların etrafında bir araya gelmiş bir İslam Milleti ve de onlarla birlikte olmayı kabul ve taahhüd eden gayrimuslimlerin de, aynen Müslümanlar gibi aynı haklardan faydalanacakları bir yönetim anlayışının temelleri atılmıştı..

Ve bu uygulamaya, -genel hatlarıyla- asırlarca riayet olunduğu rahatlıkla söylenebilir.

Ama, Osmanlı'nın özellikle son 50-75 yıllık döneminde, birliğin korunması yerine her etnik unsurun, farklı dil grubunun veya coğrafî kesimin, kendi derdine düşmesi faciası yaşanmıştır, tam da emperial güç odaklarının istediği şekilde ve 'ulus-devlet' anlayışının tek çıkar yol olduğunun kaçınılmazlığı büyük kitle olan Müslüman unsurlar arasında bile, 'Arnavutçuluk, Arabçılık, Türkçülük, Kürdçülük' gibi cereyanlar boy salmaya başlamıştı..

*

Halbuki, şimdilerde sık sık dile getirilen 'Bin yıllık kardeşlik..' sözü bile bizi bir yanlış temele götürüyor. Çünkü, biz Müslümanlar, 'İslam Milleti' olarak, beşer tarihiyle yaşıt bir topluluğuz.. Ve bizim inancımızda, insanlar arasında sahib olmaları gereken temel tabii haklar açısından ırk, renk, cins, kavim, dil, coğrafya veya sosyal kesim farklılıkları ayırımı yapmak yoktur..

Bu bakımdan, 7-8 ay önce, o zamana kadar bir soy üstünlüğü iddiasına ağırlık verdikleri kabul edilen sözler yerine, 'Üstünlük, soyda değil, taqvâ ve fazilettedir..' şeklinde bir cümle kurarak konuşma yapan Devlet Bahçeli'nin tam da Kur'an'da dile getirilen bir ölçüyü, diğer ölçülerin önüne koyması ve Başkan Erdoğan'la aynı görüşü paylaşması, gelinen noktada elbette etkili olmuştur.

(Bu konuya önümüzdeki yazıda da devam edelim inşaallah..)

.

‘Ulus-Devlet' kutsaması oldukça, nice ‘ulus-devlet' hayalleri de daha çoook filizlendirilir!
16 Mayıs 2025 Cuma

14 Mayıs Çarşamba günkü yazıda, kanlı bir silahlı mücadele ve terör örgütünün kendisini feshetme kararına değinmiş, konunun devamını bugüne bırakmıştım.

Son yarım asırdır, dünya kamuoyunu da meşgul eden birçok terör örgütü olmuştur ki, kendi ülkelerindeki iktidarları bertaraf etmek için yıllarca süren kanlı silahlı mücadeleler vermişler ve sonra sönmüşlerdir.

Meselâ, Kamboçya'daki 'Kızıl Kmer'ler, Sri Lanka'daki 'Tamil gerillaları, Kuzey İrlanda'daki İRA, İspanya'daki BASK / ETA, İran'daki 'Mücahidin-i Halk' ve Latin Amerika'daki 'Tupamaros' gerillaları' gibi silahlı mücadele örgütleri yıllarca süren kanlı mücadelelerden sonra sahneden çekilmek zorunda kaldılar.. Bu teşkilatlar, hitap ettikleri ve hedef aldıkları rejimleri ve halklarını, 'Galiba, bu silahlı güçlerin taleplerine evet demekten başka çare yok..' diye teslim almaya çalışan kanlı terör hadiseleriyle öne çıkıyorlardı.. Bunlara 50 yıla yakın zamandır, Türkiye'de de faaliyet gösteren bir benzerleri eklenmişti.. Ve bir bakıma , 'üniter devlet' ve tek bir 'etnik unsur'un isminin bütün herkesi kapladığı gibi, hiç de inandırıcı olmayan iddialara bir karşı çıkış gibi hareketi havası vererek..

*

Ama, Kürt etnisitesinden, kanaat önderi denilebilecek çapta öyle isimler vardı ki, 'Kürtlere yapılan zulümlere karşı örgütlenmek fikri bize, 27 Mayıs 1960 Askerî Darbesi'nden sonra, Güneydoğu'dan toplanıp getirilen binlerce insanın ekseriyetinin tıkıldığı Sivas Kampı'nda yapılan zulümlerle geldi..' diyorlardı..

*

Biz büyük kitleler resmî ideolojinin eğitimiyle bu acı gerçeklerden habersizdik..

İlk gençlik yıllarımızda, 55-60 yıl öncelerde, Diyarbekir'de, 1925'lerdeki Şeyh Said Hareketi..

Bilmiyorduk bile..

1930'larda Ağrı ve Van civarında ve sınırın iki tarafında İran ve Türkiye'de cereyan eden hadiseler de basit eşkıya hareketleri olarak görülüyor, gösteriliyordu..

1937'de Dersim'de patlak veren Seyyid Rıza Hareketi...

(Ki, Başkan Erdoğan 23 Kasım 2011 günü Meclis'te Başbakan olarak yaptığı konuşmada, -devletin elindeki 9 Ağustos 1939 tarihli bir resmî belgedeki rakamlara göre- Dersim'de 13 bin 806 kişinin öldürüldüğünü açıkladığında, CHP sıralarından, 'Sen M. Kemal'den hesap sormak istiyorsun, ama, ancak İnönü'yü suçlayabiliyorsun!' gibi bağırtılar yükseliyordu..)

'M. Kemal'in manevî kızı' denilen Sabiha Gökçen de o harekâtta, Dersim köylerini bombardıman eden ve ilk kadın pilot olarak hâlâ da övgüyle anılan bir isimdir. Ki, o da hatıratında bombardıman ettiği köy ve kasabalarda, uçaktan bakınca aşağıda kaçışan insanların karınca gibi gözüktüğünü zevkle anlatmıştır.

1965'lerden sonra, S. Demirel hükûmetlerinde 10 yılı aşkın bir süre Dışişleri Bakanlığı da yapmış olan İhsan Sabri Çağlayangil de, 1937'de Emniyet Gen. Md. Yardımcısı iken, Dersim'e, bizzat M. Kemal tarafından gönderildiğini ve yakalanan nicelerinin hesabı bir yana; sadece o gailenin başında gözüken Seyyid Rıza'nın yaşını alel-acele bir mahkeme kararıyla küçülterek ve oğlunun da küçük olan yaşını da büyüterek, önce oğlunu babasının gözü önünde ve sonra da babasını idam ettirdiğini ve onların idam fotoğraflarını, bölgeyi teftişe gelen M. Kemal'in istemesi üzerine gösterdiğini, 1985'lerde yayınlanan bir röportajında anlatmıştı..

Ya, öldürülen ve hesaba bile girmeyen on binleri resmî tarih unutturdu diye unutulur mu?

Eski Hv. K. Komutanlarından General Muhsin Batur, hatıratında, 1937'de yüzlerce Harbiye öğrencileri olarak trenlere doldurulup El'Aziz'e gönderildiklerini yazar, ama, 'Bundan sonrasını ve ne yaptıklarını yazmayacağı için okuyucularının anlayışla karşılamasını' hatırlatmak gereği duymuştur.

General Mustafa Muğlalı'nın işlediği /işlettiği nice cinayetleri anlatmak için ise, sadece, sınırın iki tarafında, 'hayvan kaçakçılığı yaptıkları' gerekçesiyle, 1943'de Van-Özalp'ta, bir çırpıda, 33 köylüyü kurşuna dizdirdiğini hatırlamak bile yeterlidir.. (Bu konuyu Google'a sorarsanız, birçok bilgiyi verdikten sonra, 'Bazı sonuçlar, yerel yasalar uyarınca kaldırılmış olabilir.' notuyla karşılaştığımızda şaşırmak yerine, daha nelerin, hâlâ da nasıl saklandığını tahayyül ve tasavvur etmeye çalışabiliriz.)

*

Samsunlu bir köylü çocuğu olan bu satırların sahibinin, bunlardan hiçbir haberi yoktu, 18-20'li yaşlara gelinceye kadar.. Bu yüzden, Güneydoğu'da kaldığı 6-7 yıl boyunca, o faciaların her birisi için yakılan ağıtların, dilden dile, nesilden nesle, göz yaşları içinde nasıl anlatıldıklarını ilk kez görünce şaşırmıştı..

1971 ve 1980 Askerî Darbeleri'nden sonralarda da, neler yaşandığının korkunç hikayelerini hâlâ hayatta olan nicelerinden dinlemek ve bir takım terör örgütlerinin nerelerden, -ve bir hakka dayanmasalar bile, bir takım korkunç haksızlıklara tepki vermek arzu ve reflekslerinden de -beslenmiş olabileceğini anlamak açısından, sadece Diyarbekir Cezaevi bile yeteri kadar ders verebilir.

*

Sonunda, PKK'nın kendisini feshetmesi, inşaallah hayırlı gelişmelere vesile olur..

Bu noktaya gelinmesinde elbette, ileride Türkiye'yi de derinden yaralayabilecek olan ve tam da -başta Siyonist planlar olmak üzere- nice emperyal şeytanî entrikalara göre harita değişikliklerini getirebilecek büyük oyunların ayak sesleri alınmaya başlanınca.. Başkan Erdoğan'ın Ağustos-2024 sonunda, 1071-Malazgirt Zaferi'nin yıldönümünde yaptığı konuşma yeni bir denemeyi göze aldığının işaretini vermişti..

*

Şöyle ki: 'Irk ve kavim ayırımına öteden beri karşı olduğu ve bu gibi beşerî zaafları, 'Bunlar benim inancıma aykırıdır..' dediği uzuuun yıllar ötesinden beri bilinen Başkan Erdoğan, Selçuklu Sultanı Alparslan'ın, Doğu Roma / Bizans İmparatoru Romen Diyojen'i 'milâdî-1071'de / Malazgirt'te kesin bir yenilgiye uğrattığı ve Müslümanların Anadolu'daki hâkimiyetini perçinleyen zaferin yıldönümü kutlamalarında yaptığı konuşmada, o zaferin Türk ve Kürt halklarının ortak zaferi olduğunu beyan edince, bu söz, bu yönde yapılan ilk resmî açıklama mahiyetinde olması ve Kürt etnisitesini de o zafere ortak etmesi açısından son derece önemliydi.. Çünkü, Kürt etnisitesi sanki o denklemde hiç yokmuş gibi anlatılıyordu, önceleri.. Halbuki, o topraklarda asırlardır yaşayan Kürt halkları da Hz. Ömer zamanından beri Müslüman idiler ve Alparslan'ın Maveraün-Nehir'den beri gelen ordularına, yerli bir güç olarak destek veriyorlardı..

Evet, Sultan Alparslan'ın ordusu, etnik açıdan tek tip değil, farklı ve amma, aynı inanca bağlı, çeşitli kavimlerden oluşan bir İslâm Ordusu'ydu.

Evet, hele de son 100-150 yıldır, Müslümanlar arasında haram olan bir ırkçılık taassubuyla tek taraflı olarak bir etnik unsura mal edilmeye çalışılan o büyük İslâm zaferine, Başkan Erdoğan'ın o sözleriyle, ilk olarak Müslüman Kürt halkı da dahil ediliyordu, çok yerinde bir tavırla.. (Bu konuyu o günlerdeki yazılarımızda da işlemiştik..)

*

Arkasından, Devlet Bahçeli Bey'in partisinin bir Meclis Grubu konuşmasında 'Üstünlük soyda değil, takva ve fazilettedir..' şeklinde, Kur'anî bir ölçüyü ifade etmesi, elbette ki alkışlanacak bir durum idi.. Arkasından da, Devlet Bey'in, Meclis'in yeni çalışma dönemine başladığı 1 Ekim 2024 günü, Meclis'e girdiğinde, DEM Parti sıralarına gidip el sıkışmasıyla başlayan yeni süreç, taraflara samimiyet hissi kazandırmış ve bugünlere gelinmiştir.

Bu birliğin değeri iyi anlaşılmalıdır..

*

Ama, bu noktaya gelinceye kadar, -kendilerini aydın zanneden- okumuş sınıflarımıza 100-150 yıl öncelerden beri ârız olan 'Ulus-Devlet' temelli bir rejim oluşturulması şeklindeki ve emperyal merkezlerce dayatılan fikrin çok acı meyvelerini tattık.. Bu 'Ulus-Devlet' nazariyelerini dil veya kan soyuna dayalı üstünlük iddialarını Müslüman idrak ve şuuruyla reddetmedikçe, her etnik unsur da aynı hayallere kapılıp, emperyal güçlerin oyuncağı olmaktan kurtulamayacaktır.

Gerçi, Birinci Dünya Savaşı'nda, 1918'deki ağır yenilgimizden sonra da, Müslüman halklar tam bir 'olmak ya da olmamak' mücadelesine girdikleri zaman, yeni mücadelenin başında bulunanlar da milletin inanç gücünden istifade etmeye dikkat gösterdiler idi.. Ama, bütün emperyal düşmanlara karşı çevrilmiş olan o silahlar, yazık ki 1923'den sonra, Müslüman halkların kalbine de çevrildi ve çok büyük acılar yaşandı ve emperyal güç odakların planlarına uygun şekilde, Müslüman halkımızın en temel inanç değerlerine ağır saldırılar başlatıldı.

*

Şimdi, o tarihî hata ve hattâ ihanetler hatırlanır, ders çıkarılır ve Müslüman halkların temel birlik harcı olan kalbî değerleriyle, inançlarıyla oynandığı sahifeler yırtılıp atılır ve Müslüman olan her bir insanın diğerini kardeşi olduğunun idraki, sadece Anadolu coğrafyasında değil, bütün Müslüman dünyasına da çok net olarak gösterilirse.. ve Dünyaya bakışımız inanç değerlerimizin mihenk taşına vurulursa..

O zaman, Müslüman halklar arasında zaten var olan kalbî birlik, onlara hükmeden rejimleri ve kadroları da kendi halklarının aslî değerleriyle bütünleşmeye zorlayabilecektir; inşaallah..

*

İslam Milleti'nin servetini emperyalizmin şeflerine peşkeş çekenlerden elbette hesap sorulur bir gün..
18 Mayıs 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bir Hasbihal'e daha; hayırlı çalışmalar dileğiyle okuyucuları selamlayarak başlıyoruz.

*İstanbul'dan Rahmi Temizcan isimli okuyucumuz diyor ki: 'Amerikan Başkanı Ortadoğu'ya bir geldi ve tam 3,5 trilyon Dolar'lık silah ve diğer Amerikan mallarını sattı.. Bütün bu servet, Müslüman Ümmeti'nin, İslam Milleti'nin tamamının ve gelecek nesillerin de hakkı olan bir servet değil miydi? Bu gibi kukla rejimlerden kurtulmadıkça, bu soygun devam eder..

--Evet bu kardeşimizin acısı hepimizin hem acısı , hem de utancıdır.. Düşünebilir muyuz, o muazzam servet, zâten Amerikan bankalarındaki hesaplarındaydı ve almak istediklerine bile alamıyorlardı.. Trump geçen yıl, 'Onlara, Amerika olmasa siz bir hafta bile iktidarda kalamazsınız, deyince hepsi teslim olurlar..' demiyor muydu? Bugün olan budur.. Bu acı evet hepimizin acısıdır..

*Trabzon'dan İrfan Ofluoğlu diyor ki: Suudî Veliahdi, bütün o petro-dolar şeyhlerinin verdikleri paralardan ayrı olarak, bir de Amerika'da 600 milyar dolarlık bir yatırım yapmayı da taahhüt etmiş.. Bu muazzam servetlerle paralarla Müslüman dünyası ihya edilemez miydi?

--Bu muhterem okuyucuma belirteyim ki, Trump, yeniden başkan olunca, 'Dünya, Amerika'yı soyuyor..' diye bir yalan ortaya attıktan sonra, 'şimdi soyma sırası bizde.. ' dememiş miydi? Bugün olan ve de yapılan odur..

* Amerika'dan Necati E. Manisalı da diyor ki: 'Dininizi, canınızı, çocuklarınızı , ailenizi, dostlarınızı , aklınızı, vicdanınızı, namusunuzu korumanız gereken tarikatları sıralayalım: Kamalizm.' dedikten sonra 50'ye yakın kamalist tarikatın ismini yazmış.. Bu tarikatın ismi her tarafta ayrı bir renk yansıtmakta olup, 'Sol kamalizm.. türkçü kamalizm, apocu kamalizm, faşist kamalizm, sağcı kamalizm, avam kamalizmi, sonradan görme kamalizmi, ve her türlüsünü sayabilirsiniz.. Sayın sayabildiğiniz kadar. Ama, en yaygını, avam kamalizmidir..' diyor..

*Kayseri'den Ramazan Sami Öncü de diyor ki: Yeni seçilen ve Katolik Kilisesinin geleneğine göre, 'XIV. Leo' adını alan Papa'nın atalarının Kayseri'den giden Hristiyanlar olduğu ileri sürüldü, ama, bu konudaki haberlerin 'asparagas' (uydurma) olduğu söylendi.. Bu konuya ne diyorsunuz? Bir de, Papa öldüğünde, 'Trump, bu ölümden de faydalanmak ister..' diyordunuz.. Öyle oldu mu?

--Yeni Papa'nın geçmişi hakkındaki iddialar henüz kesinlik kazanmış değil.. Trump da, kendisi 'Papa olmak isterdim' dese de, olamıyacağını bildiğinden, kendisine yakın bir kardinal adayı vardı, ama, olmadı. Yeni seçilen Papa, aslen Peru'lu olan ve sonradan Amerikan vatandaşlığı da kazanan 14. Leo'nun, Trump hakkındaki görüşleri çok sert ve Papa seçilmeden önceki paylaşımlarında Trump için kullandığı sert eleştirili yaklaşımlarını Papa seçildikten sonra da devam ettiriyor ve aralarında bir sıkıntı olursa şaşırtıcı olmayacaktır..

*Aydın Ayar isimli okuyucumuz, 'Ulus-Devlet' kutamaı oldukça, nice, 'ulus-devlet' hayalleri de daha çoook filizlendirecektir..' başlıklı yazımızla ilgili olarak diyor ki: 'Kürt ve Türk kavimlerinin yaşanan onca eziyet ve zulümlere rağmen etnik temelli bir düşmanlık hastalığına yakalanmamaları, mayası İslam olan Türk ve Kürt halklarının basireti ile mümkün olmuştur.

Egemen olan cahilî kuşatmaya teslim olmayan ,evlilik, ticarî ortaklık, komşuluk, taziye ve tebrik gibi sosyal beraberliklerini muhafaza etmişlerdir .

İster kemalist oligarşi, ister Marksist söylem ve eylemleri ile pkk despotizmi bu mayayı bozamadılar.

Süreci sabote etmek, ifsad ve fesada alan açmak için şüphesiz birileri hep vardı ve gene olacaklar

Ama adalet ve merhamet ile kırılan kalbleri onarmak için İslami camia ve kanaat önderleri ihya ve inşa dilini besleyerek fitne tohumlarını inşallah bertaraf edeceklerdir.

Kemalist devrim sürecinin tahrip ettiği değerleri onararak kardeşlik iklimini yeşertecek pratiklere ihtiyacımız var.

Selahaddin ağabey konu hakkında can kayıplarının sayısına işaretle, vehametin büyüklüğünü hatırlattı.

Tüm acı ve kayıplara rağmen halklar arasında bir düşmanlık oluşmadı şükür.

*Diyarbekir'den Şehmus Silvanlı diyor ki: Geçen haftaki Okuyucu Hasbihali'nde yayınladığınız 'Bir yarım Azer, bir yarım da İbrahim ' başlıklı müthiş –şiir demiyeceğim- itirafname kime aid idi, açıklamamışsınız.. Sanki hâlâ da önemli bir takım vazifeler görmekte olan birisinin itirafı olsa gerek..

--Bu kardeşimizin tesbitleri öyle.. Ve o çelişkili durumda olan pek çok kardeşlerimiz var.. Onun için bir kişiye aid gibi aktarmayalım dedik.. Önemli olan da o çelişkiyi ve o acıyı yüreğinde ve beyinde hissetmek.. O da bir kazanç..

Yanıtla (0) (0)

· *Hasan Baran isimli okuyucu da diyor ki: 'İslamî hassasiyeti olan birisi bile Kürtçe'ye "Kürtçe denilen bir dil" diyor. Türkiye'de milyonlarca Kürd tarafından kullanılan bir dili garipser gibi, uzak gibi, tanımıyormuş gibi..' diyor.

--Bu okuyucuya belirteyim ki: 'Unutmayalım ki, Kürdçe denilen ve 'Zazaca, soranî ve kurmanç' gibi lehçe ve şive farklılıkları olan ve büyük çapta Farsça, Arabça, Türkçe ve bazı Kafkas kavimlerinin dilleriyle de zenginleşmiş bir dili, asırlarca ana dili olarak konuşan ve küçümsenmeyecek bir kitle de vardı bu ülkede; diğer etnik unsurlardan ayrı olarak..' ifadesinden sizin anladığınız gibi bir mâna çıkıyorsa; beşerî müdahale ile oluşturulmuş sun'î diller dışındaki bütün dillerin, özü ve temelleri itibariyle 'ilâhî bir hikmet'le yaratıldığına inanan birisi olarak, Allah'u Teâlâ'dan aff dilerim.. Asla hafife alma, dışlama gibi bir kasdım olamaz..

Ayrıca, bazı diller anlatılırken, mesela, 300 milyona yakın insan tarafından konuşulan dile, Endonezyaca denilmez, 'malayca..' denilen bir dil denilir. Keza, Çince diye bir dil yoktur, Mandarin denilen bir dil konuşulur, 1,5 milyara yakın insan tarafından.. Aynı nüfusa sahip Hindistan'da da Hindistanca veya Hindçe denilen bir dil yoktur, çeşitli isimlerde 250'ye yakın diller vardır.. Ortak dilin adı ise Urduca denilen bir dildir..

Keza, İranca diye bir dil yoktur, farsça vardır..

Kökü itibariyle Türkçe sayılan öyle diller de vardır ki, soranlara aslı Türkçe denilen bir dildir denilir; ama, hemen hemen tamamını anlayamayız.

Bu gibi örnekler çoğaltılabilir..

*Aynı konuya ve aynı cümlelerle değinen 'Kürdî' imzalı bir okuyucumuz da (Bir de, "Büyük çapta Arapça, Farsça ve Türkçe kavramlarla zenginleşmiş!' ne anlama geliyor?) diyor..

--Bu okuyucuya da belirteyim ki: Aynı konuyu, sizinle aynı cümlelerle dile getiren Hasan Baran isimli okuyucu da yazmış, âdeta, aynı kişi imişsinizmişcesine..,

Benim, sizin dediğiniz şekilde kurulmuş bir cümlem yok.. Uzuun bir cümlenin başındaki kelimelerle sonundaki kelimeleri bir araya getiriyor ve öyle bir cümle kurduğumu iddia ediyorsunuz.. Hele, 'Kürd'e karşı küçümseyici- aşağılayıcı bir uslûbla yazdığım' şeklindeki isnadınızdan bile utanç duyarım.. İnancımıza göre, her türlü dil ve kavim, Sünnetullah'ın gereğidir. Ve amma bu farklılıklar üzerine, üstünlük veya aşağılamak gibi tavırlar yüklenemez.. Haram olan budur. Bu satırların sahibinin yarım asrı aşan yazı hayatında eleştirenler elbette olmuştur, ve olabilir, ama, Sünnetullah'ın gereklerine lâkayd kaldığı ve keza, herhangi bir kavim veya topluluğu sırf fıtrî yaratılışlarından dolayı yüksek veya alçak gösterdiği ileri sürülemez..

Ayrıca, 'Kürdçe'nin başka dillerden aldığı kelimelerle de zenginleştiği' şeklindeki ifademe takılmışsınız.. Başka dillerden hiçbir kelime almayan diller ilkel sayılırlar. Kürdçe, diğer dillerden kelimeler almıştır da, Türkçe, Arabça, Farsça , hele de inanç birliği içinde olan farklı dillerdeki toplumlardan almamışlar mıdır? Dahası, 140-150 yıl öncesine kadarki konuşma dilinde İstanbul halkının günlük konuşmasında Müslüman halkların dillerinden ayrı olarak, Ermenice, Rusca, İtalyanca, Rumca kelimeler de vardı, ama, günlük zaruret olarak.. Bugün ise, maalesef, kendi ana dillerimizde karşılığı olan kelimeler bile terkedilip, sadece bir özenti olarak, emperial dünyanın dillerinden yığınla kelimeler alınmaktadır.

*Manisa'dan Tarık Buğdaycı isimli okuyucu da, 'hemşehrimiz Ö.Ö hakkında hiç olumlu bir cümlenizi okumadım..' diyor..

--Doğru söylüyorsunuz.. Bir şahsî husûmetim yok elbette.. Ama, bağlandığı dünya görüşü itibariyle çok uzağımda olsa bile, o kadar sığ konuşuyor ki, üzerinde durmaya gerek duyulmaması da tabiî sayılmalıdır. Elbette ağırbaşlı birisi olsa, karşılığını da görür. Ayrıca, hemşehrilik gerekçesiyle siyasî sahiplenmelerin ne kadar tutarsız olduğunu, İstanbul'daki nice Karadenizlilerin seçim atmosferinde, 'filân, falanca yerin uşağudur, bize ne başkasından.. ' şeklindeki tercihlerde bulunmalarından da anlamak ve ders almak gerekir.

*

Düne takılıp kalmamak, evet; ama, bugün ve yarın için dünü mutlaka bilmek!
19 Mayıs 2025 Pazartesi

Osmanlı Devleti'nin, Müslümanların elindeki bu büyük gücün içten ve dıştan, her alanda topyekûn saldırılarla dünya sahnesinden safdışı edilmek istendiğini idrak edip, bu tehlikeye karşı direnmeye çalışması açısından, son 300 yılın Osmanlı padişahları içinde, Hicrî- Rûmî 1292-1325 (milâdî-1876-1909) seneleri arasında, 33 yıl süren bir hükümranlık eden Sultan 2. Abdulhamîd, istisnaî bir konumdadır. Bununla, onun hatasız- günahsız sanıldığı anlaşılmamalıdır. İnsan ve hele de öyle büyük gaileli bir dönemde, büyük bir devleti yönetme sorumluluğunu taşıyan bir şahsiyet olursa, elbette 33 yıllık icraatın içinde ve sorumlusu olarak, suçlanmak mevkıindedir de.

Böyleyken, 1923 sonrasında dış ve iç şartların oluşturduğu (fiilî açıdan) Ankara Sultanlığı denilebilecek dönemde, neredeyse 80 yıl boyunca devamlı ve en çok -suçlanan değil-, lânetlenen Sultan'ın, 2. Abdulhamîd olması üzerinde hiç derinlemesine durup düşündük mü?

Eğer, 2. Abdulhamîd'in müstebid/ tek adam yönetimine bir suçlama yapılmak istendiğinden idiyse; 1923 sonrasında, 'Cumhuriyet' yani, 'halkın ekseriyetinin iradesi adına yönetim' denilerek getirilen uygulamalar, değil sadece 2. Abdulhamîd'in en ağır şekilde suçlandığı dönemin istibdat uygulamalarıyla, hiç bir Osmanlı yönetimiyle de rekabet edemez.. Üstelik de, 2. Abdulhamîd'in uygulamalarının sertliğinden söz edilecekse, bu, saltanat sisteminin mantığı açısından, o kadar da yadırganacak bir durum değildi. Ama, 1923 sonrası yapılanların, yeni sisteme adını veren 'Cumhuriyet' idare ve sistemi açısından savunulacak hiç bir tarafı yoktur.

Sözün bir noktaya da dikkati çekmekte fayda var: 2. Abdulhamîd'i ağır şekilde suçlayanların karşıtlıkları, onun bir diktatöryal yönetim kurmuş olmasından kaynaklanmıyordu. Sistemin adı zaten Saltanat /Sultanlık idi.

Ona dış dünyadan karşı çıkanlar, asırlardır, müslümanların elinde büyük bir güç merkezi olan Osmanlı'nın mezarını kazmak arzusunda olan, o günkü dünyanın egemen ve emperyal güçleriydi; içerde ise, ya hayal içinde olanlar, ya da beyinlerini, duygularını yaşayış tarz ve zevklerini o günün dünyasında imrenilen maddî gücü temsil eden Avrupa hayranlığı içinde, ruhlarını dış ve yabancı dünyalara kiralamış olanlardı.. (1930-50 arasının önde gelen eğitimcilerinden sayılan ve bir ara Maarif Vekilliği de yapmış olan Prof. Tahsin Banguoğlu, hele de 1908'deki 2. Meşrutiyet Hareketi'nden sonraki dönemde 'münevver/ aydın' sayılmanın gereklerini sorduğumuzda, tatlı bir şiveyle anlatırken, 'Az namaz, az oruç, içki içmek, dans bilmek ve de hanımlarda yüksek ökçeli ayakkabı..' şeklinde sıralardı, özel sohbetlerimizde. Ona, 'filanları yakından tanıdınız, üstad; onlar ateist miydi?' diye sorduğumuzda, 'Biliyorsunuz da, beni illâ beni de şahid tutmak istiyorsunuz..' diye nükteli bir cevap verdikten sonra, ciddîleşir, 'Bir şeyler idiler..' derdi.

Aslında, söyledikleri, Ziya Paşa'nın ondan 75 yıl öncelerde,

'Mösyö-pardon' diyerek eyler isen, feth-i kelâm/ (söze başlar isen)..

Denilir her sözüne, aynı keramet gibidir..'

veya,

'İslâm imiş devlet'e, pâ-bend-i terakki / (ilerlemenin ayak bağı)..

Evvel yoğidi, işbu rivayet yeni çıktı..'

diyerek çizdiği tablonun tekrarıydı..

Ekleyelim ki, 2. Abdulhamîd için yapılan suçlamalardan birisi de, onun bir 'hafiyye' /gizli istihbarat teşkilatı kurmuş olmasıydı. Bugünkü hangi büyük devlet 'gizli istihbarat servisi' olmaksızın ayakta duruyor?

Ama, 2. Abdulhamîd'in tahttan indirilmesinden ve 10 sene sonra da Osmanlı'nın yerle bir edilmesini takiben, Ankara'da oluşturulan yeni yönetimin dârağaçlarını nasıl çalıştırdığını bilmek için, tek kurşun sıkılmadan, tek damla kan akıtılmadan, sadece bir iddia üzerine sergilenen 'İzmir Suikasti' yargılamalarını hatırlamak bile yeter.. Hele, dosyaları hâlâ da bütünüyle açılmayan İstiklal Mahkemeleri ve Menemen Hadisesi'nin gerçek iç yüzünü yeni nesiller, ne zaman ve nasıl öğrenecekler?

Ama, 2. Abdulhamîd ise, 33 yıl boyunca en güçlü muhaliflerini idâm ettirmiyor, pâyitaht dışında, devletin uzak köşelerine vazifeli olarak gönderiyordu.. Namık Kemal bile 'Midilli mutasarrıfı' (bir çeşit, vali/kaymakam derecesinde, yönetici) idi önceleri. O ve nice benzerlerinin de, Saray'a gönderdikleri jurnalleri/ ihbarları ve çocuklarının Avrupa'da tahsil görmeleri için, 'kise-i şahâne'den yardım edilmesi için yakarışları'nın belgeleri çoook sonraları yayınlanmıştır.

Ama, yaşadığı çağı ve Müslümanların güçlerini yitirmemeleri için, belki de en derin bakışlı, ince düşünceli ve dünyayı anlamaya çalışan bir isim olarak değerlendirilebilmek durumunda olan 2. Abdulhamîd'in en talihsiz semerelerinden birisi belki de, kendi açtığı mekteplerde yetişen nesiller eliyle, sadece tahttan indirilmekle kalmayıp, bir asra yakın bir süre, ağır suçlamalarla, lanetlemelerle anılması ve dahası; Müslümanlara en ağır darbelerin vurulmaya çalışılmasıdır.

Evet, bugünkü yazı, âdeta, bir 2. Abdulhamîd övgüsü gibi oldu, ama, n'apalım ki, hem de dönemin en önde anılan Müslüman âlimlerinin, ediblerin, şairlerinin ve mütefekkirlerin de, tahttan indirilişine alkış tuttukları 2. Abdulhamîd'den sonra gelen Sultanlar değil, en çok da yine hep o suçlanmışken ve ancak merhûm Necîp Fâzıl'ın 1965'lerde, 'Kızıl Sultan değil, Ulu Hakan..' diye bir kitap yayınlamasına kadar kimsenin lehinde söz söylemeye cesaret edemediği bir dönemi bugün niye mi hatırladık?

M. Kemal, 1927'de C. Halk Fırkası'nın toplantısında okuduğu ve Şevket Süreyya Aydemir'in bile, 'Tarihî bir belge değil, siyasî bir belgedir ve içinde yanlışlar vardır, yalanlar vardır..' dediği meşhur 'nutk'una başlarken, ilk cümleyi, '19 Mayıs 1919'da Samsun'a çıktım..' şeklinde kurması, sıradan bir cümle değil; bütün bir geçmiş 1400 yılımızın inkarı ve redd-i mirası şeklindeydi; tarihin Sıfır noktası olarak kendi tarihini esas alıyordu.

Ve ne kadar ilgi çekicidir ki, 2. Abdulhamîd, vefatı üzerinden 80 yıla yakın bir süre korkularak lehinde bir şeyler söylenebilirken; bütün bir milletin 100 yıldır kendisine minnettar kılınmaya hâlâ da çalışıldığı bir başka isim hakkında, hür bir zihinle bir değerlendirme yapabilmek bile hâlâ netâmeli.

Ama, 20 yıl devamlı yanında bulunup resmî biyografisini Çankaya'sında, 'kahraman'ını anlatırken Falih Rıfkı Atay, 'Onun aslında fikirlerini hiç değiştirmediğini ve 19-20 yaşlarında, Selanik'te, akşamları gittiği Rûm Meyhanesi'nde arkadaşlarıyla konuşurken, geleceğe ait nasıl bir dünya kuruyor idiyse, onlardan hiç ayrılmamıştır..' diyordu.

Evet, düne takılıp kalmayalım; ama, bugün ve yarınları programlamak isterken, dünden habersiz olmamak şartıyla.

Trump-Putin Satrancı'nda son gelişmeler...
21 Mayıs 2025 Çarşamba

On yıllardır, 'Dünyanın en büyük gayrimenkul milyarder'i olarak bilinen ve Almanya eski şansölyesi Angela Merkel'in hatıratında yaptığı değerlendirmeyle dünyaya 'bir emlâk patronu' mantığıyla bakan Donald Trump isimli kişi, geçen yıl bu sıralarda, 2016-2020 arasındaki dört yıllık ilk dönem Amerikan Başkanlığı'na ikinci bir 4 yıllık dönem için daha yeniden dönebilmek yolunda, yaptığı seçim propagandalarında, bir çok abartılı iddialarıyla tebessüm ettiriyordu.. Bunların başında da 'Ben olsaydım, o savaş (Rusya -Ukrayna Savaşı) olmazdı ve ben yeniden başkan seçildiğimde, hemen ertesi gün o savaş ve diğerleri kesinlikle bitecektir..' şeklindeki sözleri geliyordu..

Ve istediği Başkanlık gerçekleşti ve yeni bir 4 yıl için daha Amerikan Başkanlık makamına 20 Ocak 2025 günü tekrar oturdu.

Ve üzerinden tam 4 ay geçti ve de Trump'ın, hele de savaş konusundaki iddialı sözleri havada kaldı..

Diğer sözleri ise, o kadar günü birlik ve başını-sonunu düşünmeden söylenmiş sığ laflar.. Ve öyle olacağı da aşağı-yukarı tahmin ediliyordu.. Çünkü, devamlı konuşan ve bazen ne dediğini bile unutan ve hatırlatıldığında, 'Öyle mi demişim!..' gibi hayret ifadeleri kullanan bu kişinin o en büyük iddiasında, en küçük bir olumlu gelişme olmayışı bir yana; bu 'barışçı' kişi, 'Gazze'yi ben kendimiz için alacağım.. Doğu Akdeniz'de Monako gibi harika bir eğlence merkezi kuracağız; orayı bize Netanyahu verecek..' gibi laflar ediyor ve Gazze'de ve bütünüyle 77 yıldır işgal altında olan Filistin'de işlenen korkunç barbarlık ve soykırım uygulamalarından ise, habersiz gibi davranıyordu.. Orada o korkunç barbarlıkları yıllardır, kendileri yaptırıyorlar ve İsrail'in hayatta kalmak hakkı söz konusu olunca, savunmak için 'Her Şey'i yapabileceğinin cevazını taa baştan beri söylüyorlar ve orada sadece şu son 2,5 yıl içinde bile öldürülen savunmasız sivillerin, kadın ve çocukların sayısının 100 bini geçmiş olmasına bile ilgisiz kalıyorlardı.

Çünkü, o öldürülenler; Müslümanlar..

*

Filistin ve diğer Müslüman halklar söz konusu olduğunda tam bir 'vurdumduymazlık' tablosu sergileyen Amerikan mantalitesinin sembolü olan Trump, 'Ukrayna- Rusya Savaşı' söz konusu olunca, 'Orada her gün 100'lerce insan ölüyor' diyerek, çok insancı birisi imişçesine matem havasına bürünüyor ve onlar için kederlendiğini, hayıflandığını hissettiriyor..

Ama, Filistin'de her gün, yüzlerce çocuk, kadın ve savunmasız diğer siviller mi öldürülüyor?

O kadarda olabilir..

Çünkü, Yahudi din adamlarının (hahamların) açıkça ifade ettikleri üzere, 'Onlar bugün öldürülmeseler, yarınlarda, Yahudilerin karşısına 'savaşçı' olarak çıkacaklar!!.'

*

Daha da ilginç olan ise, bu kişinin, Panama Kanalı'na el koymak ve de Kanada'yı 51. eyalet olarak ABD'ye bağlamak isteğini; sonra, Danimarka Krallığı'na bağlı ve 65-70 bin kadar insanın yaşadığı, 2 milyon km. kareden daha büyükçe dev bir buz adası olan Grönland'ı, Amerikan coğrafyasının doğudan gelecek saldırılara karşı bir 'savunma seddi' mesabesinde olacağından orayı mutlaka almaları gerektiğini' söylemesi.. Danimarka'nın 've Grönland'daki küçük kitlenin 'bizim satılık bir yerimiz yok..' demesine rağmen..

Meksika üzerine de yarım ağızla bazı niyetlerini dile getirmekte..

Şimdi de, 'Kızıldeniz'i Akdeniz'e bağlayan Mısır'ın Süveyş Kanalı'ndan Amerikan gemilerinin ücret ödemeden geçeceği'nden dem vuruyor..

*

Dahası, bu kişi, 'Savaş yoluyla ele geçirilen yerler geri verilmez..' gibi, 19. Yüzyıl anlayışlarını diriltmeye çalışıyor..

Keza, NATO'ya girme çabaları harcayan Ukrayna'yı bu teşebbüsünden vazgeçirmek gerekçesi en başta olmak üzere, diğer çeşitli gerekçelerle, Şubat- 2022'nin son haftasında, Ukrayna Savaşı'nı başlatanın, Rusya olduğunu bütün dünya bildiği gibi, Trump da bilirken; Ukrayna Başkanı Volodimir Zelensky'i, 'Yenemeyeceğin güce karşı niçin savaşmaya kalkıştın?' diyerek suçlayan mantıkla, dünyadaki bütün başka toplumlara da, 'Sizden daha güçlü düşman saldırısına karşı savaşmayacaksınız!' mesajını veren ve Roma İmparatorluğu döneminden beri, hak ve haklılık ölçüsüne değil, sadece güce göre bir 'Pax Romana/ Roma Usulü barış/ 'Teslim olun, barış olsun..' diyen bir gücetaparlık ilkelliği..

Böylece bütün dünyaya verilen ölçü, yani, 'Amerika size saldırırsa, sakın ola ki, karşılık vermeyesiniz!' mesajı..

Ama, anlaşılıyor ki, -Amerika'ya giren yabancı mallarına uygulanan- gümrük vergilerini, yüzde 100'lere ve hatta Çin'e olduğu gibi, yüzde 145'e kadar yükselten Trump, yaptığı hesapların yanlışlığını, geri tepeceğini görür-görmez, tipik bir pragmatist anlayışla, hemen birkaç gün içinde geri adım atmasıyla da emsaline az rastlanır bir oyuncu olarak, hedefine varabilmek için her türlü araç ve metottan faydalanabileceğinin mesajını veriyor dünyaya.. Bazen sevgi ve övgülerle, bazen, tehditler ve aşağılama ifadeleriyle netice almaya çalışan bu kişi, evvelki gün, uzun bekleyişten sonra Rusya lideri Putin'le de görüştü; Ukrayna-Rusya Savaşı'nı durdurma konusunda..

Ancak, Rusların satranç oyunundaki başarılı çizgileri dünya çapında bilindiğinden, 'Trump- Putin Satrancı' öncesinde, hemen 'ateş-kes' kararı vaat eden Trump, 2 saatlik uzun bir tlf. görüşmesinden eli boş olarak dönmüşe benziyor.. Rus medyasından yansıyanlardan anlaşılıyor ki, Amerika'nın, Ukrayna'nın direnebilmesi için verdiği her türlü silah ve 100 milyar doları aşan maddî yardımların karşılığında Trump, Ukrayna'dan bazı 'nadir toprak mineralleri kaynaklarını işletebilmek için, tavizler koparmaya çalışırken; Putin de, kendilerine karşı o kadar silah yardımı yapan Amerika ve diğer AB ülkelerine öyle kolayca barış eli uzatmayacağını hissettirmiş bulunuyor..

Hâlbuki, Trump, Rusya'nın savaş yoluyla Dinyeper Nehri doğusunda ele geçirdiği toprakların ve Kırım Yarımadası'nın artık Rusya malı olacağının ölçülerini baştan söylemişti.. Ama Putin, onlarla yetinmiyor ve kendisinin böğründe yer alan Ukrayna'nın NATO üyeliği ve diğer uluslararası ittifaklara, Rusya'nın izni olmadan girmeyeceğine dair açık taahhütler istediği anlaşılıyor.

Çünkü, bırakalım savaşın sonlandırılmasını, tarafların 'ateş-kes'i kabul etmesi bile sağlanamadığında, Trump'ın 'Ne haliniz varsa görün...' diyeceğinin işaretini, Başkan Yardımcısı Vance, dün açıkça ifade etti bile..

Tabiî, o zaman, AB ülkelerini saran korku daha bir dehşet verici.. Çünkü Ukrayna'nın kaybedilmesi halinde AB ülkelerini NATO hangi güçle koruyacak?

*

Korku yüzündendir bu son günlerde, Avrupa kamuoyunda depreşen Türkiye sevdası ve övgüleri..

Ama Erdoğan Türkiyesi'nin nice tehditler gibi, pohpohlamalara da -inşaallah- pabuç bırakmayacağını güvenle söyleyebiliriz.

*

Anti-semitizm'i, (Yahudi düşmanlığını), kan içici Netanyahu, bizzat sen körüklemektesin!
23 Mayıs 2025 Cuma

Washington'da, (denildiğine göre evlenme hazırlığında olan) iki genç insan vurulup öldürülmüşler.

Evet, acı bir hadise.. Bu kişiler hele de haksız yere öldürülmüşlerse, daha bir acıdır.. Çünkü, bizim hayatımızı, dünyaya bakışımızı şekillendirmesi gereken temel hükümler manzumesi olan İslâm dini, bize, 'Bir insanı haksız yere öldürenin, bütün insanlığı öldürmüş gibi' sayılacağını bildirmektedir.

'(...) İsrailoğulları'na şöyle bildirmiştik: "Kim bir cana karşılık olmaksızın, yani yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya karşılık olmaksızın, (haksız yere) bir cana kıyarsa, bütün insanları öldürmüş gibi olur.' (Maide Sûresi, 32. âyet meâlinden..)

Bu iki kişi, eğer, haksız yere öldürülmüşlerse, evet, onların mazlumiyetine acırız.

*

Ama, ne o?

Öldürülen bu iki insan karşısında feryat figan edenlerin başında, her gün masum, günahsız bebekler de dahil, savunmasız insanları '100'ler halinde öldürmeyi bir de 'hobi'/ zevk haline getirdiklerini açıklamaktan utanmayan Siyonist liderler gelmiyor mu!.

Evet, her gün Gazze'de ve Filistin'in diğer yerleşim birimlerinde, 100 bine yakın savunmasız insanı öldürmekle övünen ve onların evlerini, mescitlerini ve şehirlerini bombardımanlarla, buldozerlerle yerle bir etmekten 'Siyonist Yahudi' olmanın gereğini yerine getirmiş olmanın mutluluğu içinde pis pis sırıtan kişilerin başında, evet, kimler geliyor?

Bizzat Netanyahu ve hamileri ve de, Trump!

Bu kan içici katil ve hamileri, ne kadar da yüksek insanî duygulara ve vicdana sahip imişler meğer!!..

Bu iki kişinin öldürülmüş olması karşısında, onların intikamlarının alınacağına dair nutuk atanlar, öldürdükleri- öldürttükleri 100 bini bulan mazlum ve savunmasız insanların intikamını da düşünüyorlar mı?

*

ABD polis yetkilileri, Washington'daki İsrail Büyükelçiliği'nin iki personelinin Çarşamba akşamı bir Yahudi müzesindeki bir etkinlikten ayrılırken vurularak öldürüldüğünü ve şüphelinin tutuklandıktan sonra "Özgür Filistin!" diye bağırdığını söylemişler..

Sonra anlaşılıyor ki, bu iki kişi de İsrail Elçiliğinde çalışan, diplomat statüsünde kişilermiş ve Yaron Lischinsky araştırma asistanı imiş, Sarah Milgrim de İsrail'e ziyaretler ve misyonlar organize ediyormuş..

*

Haber ulaşınca, 'Bu eylemin faili, inşaallah Müslüman değildir..' dedim..

Bunu, Siyonistlerin Filistin'de işledikleri korkunç cinayetlere karşı sadece Müslüman insanlarca değil, vicdan sahibi her bir insan tarafından da tepki gösterilmesi gerektiğinin ümidi içinde, öyle düşündüm.. Ve, beklediğim gibi de çıktı:

Sanık olarak yakalanan kişinin, 'Chicago'lu 30 yaşındaki Elias Rodriguez' olduğu açıklandı..

Evet, o bir Müslüman değilse de, işlenen bu korkunç barbarlıklara karşı, insanî vicdanı daha fazla tahammül gücü gösterememiş; sıradan birilerini değil, Siyonist İsrail rejiminin emel ve hedeflerine hizmet etmekte 'fiilen asker' konumunda olan iki Siyonist diplomatik temsilciyi hedef olarak seçmiş..

(Hatırlayalım ki, İsrail rejiminin resmî eğitiminde, her Yahudi'ye, dünyanın neresinde olursa olsunlar, bulundukları yerlerdeki İsrail askeri olarak görmek istediklerini telkin ederler.. Siyonist şeflerin yüreklerinin bu iki kişi için yanması bunun içindir..)

Bereket ki, her Yahudi, Siyonist İsrail rejiminin bu talimatını kabul etmemektedir.. Nitekim, bir Yahudi' olan 85 yaşındaki ABD'li Senatör Bernie Sanders, daha 10 gün kadar önce, 11 Mayıs günü ABD Senatosu'nda, Gazze'ye insanî yardımların ulaşmasının engellenmesine ilişkin olarak, "Dünyanın her yerinden insanların düşündüğü, şaşkınlığa uğradığı; ama, garip bir sebepten dolayı bu ülkenin başkentinde ya da Kongre'nin koridorlarında çok az tartışılan bir konuda konuşmak istiyorum" diye başladığı konuşmasına, "İsrail'in (Gazze'ye) bütün gıda yardımlarını engellemesi, topluca aç bırakma ve ölümün yavaş ve zalim sürecinin işletilmesi, insan yapımı bir kâbus, metodiktir, kasten yapılmaktadır. Bugün Gazze'de olanlar, dünyanın ortak vicdanında kalıcı bir leke olacaktır. Tarih, buna izin verdiğimizi asla unutmayacak ve burada, ABD'de, biz bu devam eden zulmü mümkün kıldık. Tarih, bu kâbusa suç ortaklığımızı affetmeyecek! Netanyahu'nun, Filistin halkını yok etmesine verdiğimiz desteği sonlandırmanın vakti, geldi de geçiyor." ifadelerini kullanıyor ve ayrıca, ABD Başkanı Trump'ın, "Gazze'yi, Orta Doğu'nun Rivierasına dönüştürmek" isteğine karşı çıkarak, "Gazze'nin, milyarderlerin tadını çıkaracakları Riviera için değil, Filistin halkı için yeniden inşa edilmesi gerekiyor..' diyordu.

Evet, bu sözleri feryat edercesine dile getiren de bir Yahudi ve amma kan içiciliğe ortak olmayıp, vicdanını satmamış bir saygıdeğer Yahudi..

Biz Müslümanlar başka dinlerden olanlarla da, - aynı inancı keşke paylaşabilseydik diye düşünsek bile- bizlere ve mazlum insanlara saldırmadıkça, 'eylemli bir düşmanlık' içinde olmayız.. 'Yahudi' Sanders'i de bunun için saygıyla selamlıyoruz.

*

Siyonist İsrail rejiminin iki üyesinin öldürülmesi üzerine, ABD Başkanı D. Trump, "Açıkça anti-semitizme dayanan bu korkunç cinayetler sona ermeli! Nefret ve Radikalizmin ABD'de yeri yoktur!" diye yazmış sosyal medyada..

Siyonist İsrail rejiminin kan içicilikte bütün seleflerine taş çıkartan başbakanı Binyamin Netanyahu ise, "Bu korkunç, 'anti-semitik' saldırıdan 'şoke olduğunu' söyleyip, "İsrail'e karşı anti-semitizmin ve vahşi kışkırtmanın korkunç bedeline tanık oluyoruz" demiş..

Kan içmekten, mazlum ve savunmasız insanları on binler halinde öldürmekten zevk alan işbu Netanyahu, 'anti-semitizm'den şikayetçi olurken, bilmiyor ki, dünya halkları nezdinde onun gibi düşünen barbar Siyonist Yahudilere düşman olmak açısından, anti-semitizm'i, Yahudi düşmanlığını ve nefretini asıl körükleyen, bizzat kendisi..

*

Mister Trump'a gelince.. Güney Afrika Devlet Başkanı Ramaphosa'yı ağırlarken, onu dünya karşısında rezil etmek isteyip, Güney Afrika'da 'Beyaz insanların siyahlar tarafından öldürüldüğü'nü ileri sürdü, fotoğraflar yayınladı..

Söylediği cinayetler işlendiyse, gerçekten de devlet tarafından mı işlenmiştir; yoksa geçmiş yüz yıllar boyunca 'siyah katliamı' ve soykırım cinayetlerine tepki olarak münferit vakalar mı gerçekleşmiştir, bilmiyoruz. Ama, Trump çok iyi bilir ki, Amerika'sında, hâlâ da, 'beyaz polis'ler 'siyah insanlar'ı öldürünce, 'kendilerine saldırı olacağından korktukları için..' diye beraat ettirilmektedir, mahkemelerce..

Ama, Trump'ın bu 'show'undaki asıl hedefi, Netanyahu'nun 'savaş suçu işlediği gerekçesiyle yargılanması' için 'Savaş Suçları Mahkemesi'nde ilk dâva açan ülkenin Güney Afrika olması yüzünden, 'Siyonist Yahudiler'in intikamını ve 'aferin'ini almak için bu yolu seçmiş olmasıdır.

*

NOT: Yarın, 24 Mayıs öğleden sonra 14.00- 16.00 arasında, Birlik Vakfı'nın Çemberlitaş'taki Gn. Merkezi'nde, 'İki nükleer güç olan Pakistan ve Hindistan'ın Gerilimi Gölgesinde, HİND ALT KITASI BİZE NE SÖYLER?' başlıklı bir sohbetim olacak, inşaallah..

*

Aile çöküyor' demekle, çare bulunmaz; âcil çözümler gerekiyor
25 Mayıs 2025 Pazar

*Zonguldak'tan Nurî Demirci diyor ki: 'Aile dağıldı, boşanmalar artıyor...' deniliyor... Ve hatta nüfus azalması tehlikesinin ülkenin geleceğini tehdit edecek boyutlara ulaştığı söyleniyor... Elbette bu gibi derin sosyal meseleler için tek bir sebep ve çare gösterilmesi kolaylığına kaçmamak gerekir. Ama anne-baba olmanın sorumluğunu taşımak idrakinden yoksun olanların kurdukları ailelerden ne beklenir ki... Sadece zevk'u safa için ve sadece kendi nefisleri, heva ve hevesleri için bir hayat düşünen kimseler, elbette çocuk yükü taşıyamazlar. Ben TV kanallarının sabahtan öğleye-akşama kadar dedikodular, karşılıklı iddia ve suçlamalar ve de acayip itiraflarla programlarını doldurulması aile yuvalarının daha bir muhkemleşeceği gibi bir hedef veya kaygıları olmayanların sundukları ve sadece daha fazla izleyici celp etmek suretiyle daha fazla reklam almak ve böylece gelirlerini yükseltmek derdinde olanların programlarıyla mı güçlü aile yapılarına ulaşılacağı sanılıyor?

Bu programlara çeki-düzen vermek gerekir. Çocuk eğitimi ve aile yuvasının kurulması ve korunması konusunda hiçbir eğitim almamış, dillerinde hiçbir inanç freni olmayanlara bir sınırlama getirilmedikçe, tekrar ediyorum, toplumumuz örtülü-gizli bir intihar sürecinden geçiyor. Sorumlulara feryadımızı duyurunuz.

Ben Amerika'da kaldım birkaç sene; orada bu gibi konularda TV ve diğer medya kurumlarında yayınlanan programların, hattâ Kilise'den yetkili /izinli oldukları bildirilen kişilerin kontrolünde olduğu açıkça belirtiliyor.

Bu yüksek teknolojinin getirdiği dijital iletişim imkânlarını nasıl olur da en az zararla kapatabiliriz?' sorusuna cevap arandığı bir zamanda, bizim ülkemizde de bu konulara kafa yorulmalı değil midir?

*Eskişehir'den Şevket İncikli benzer bir konuya değinerek; 'Resmî makamlar devamlı nüfusun yenilenmemesinin ortaya çıkaracağı tehlikeden ve geç evlenmelere ve hiç evlenmemelere doğru bir sosyal yönelişin felaketlerinden söz ediyorlar' dedikten sonra öyle devam ediyor:

'Yeni nesillerin evlilik anlayışlarında sıkıntılar çekmek yok. Bizim ana-babalarımız, ev yokken, iş yokken, ekmeği bile güç-belâ bulurken, yeni nesiller, ellerinde paraları, evleri düzenlenmiş, kurulmuş, büyük ev ihtiyaçlarının hepsi baştan giderilmiş görmek istiyorlar.

Bu gibi hesaplara ağırlık verenleri, evlendiklerinde her şeylerinin ellerinin altında, hizmetinde olduğu zahmetsiz, bir hayat tasavvur etmelerinin ötesinde bir başka konu daha var.

Eve yeni bir şey alındığında, bir ihtiyaç giderildiğinde, evdeki mutluluğu bu yeni nesiller bilmiyorlar. Halbuki bu gibi durumlar, ailenin daha bir pekişmesine, birbirlerine güvenmesine yol açıyor.

*Ankara'dan Süleyman Kapıdağlı isimli okuyucu da diyor ki, ilginç mektubunda:

Geçenlerde, İstanbul'da 2-3 kişilik bir genç grubu, yanlarından geçen çok dekolte giyinmiş bir karşı cinse laf atıyordu. Yanlarından geçerken, 'Affedersiniz, gençler. Sizin kız kardeşleriniz de böyle giyinse, n'aparsınız?' dedim.

Her birisi de 'Öldürürürüz valla...' dediler, birlikte...

'-Peki, böyle birilerinin hanımlarınız olmasını ister misiniz?'

'-Tövbe de, âbi... Allah göstermesin... Hanım dediğin, evinin bekçisi, bizim namusumuzun fânusu olmalıdır... Böyle orta malı haline gelmişlerle evlenilir mi ağabey... Bunlar kendilerini sergilemekten zevk almak ötesinde hiç bir ölçüleri olmayan pespâyeler...'

Evet, bu konuşmayı yapanlar sokakta sağa sola laf atabilen, ama kendileri için bir aile kurmayı düşündüklerinde böylesine, Anadolu'da kadınıyla-erkeğiyle halkın çok büyük bir ekseriyetinin ortak anlayışı olan bir 'aile hayatı'nı hayal ediyorlar.

Bu elbette çok sağlıklı bir anlayış.

O halde, geç evlenmelerin veya hiç evlenemeyişlerin altında, halkın ortak değerlerine aykırı düşmek korkusunun olduğu göz ardı edilmemelidir.'

--Evet, bu okuyucumuzun dile getirdiği konu, üzerinde derinlemesine durulmayı, sosyolojik ve sosyo-psikolojik araştırmalar yapılmasını gerektiriyor...

*Galip Koç isimli okuyucu da, geçen haftaki bir yazımızda, 'Amerika'nın Rusya ve Ukrayna'yı barıştıramaması halinde ne haliniz varsa görün.' diye kenara çekileceğine dair tehdidinden sonra asıl korkuyla, Avrupa'yı savunmak için, Türkiye'yi devreye sokmaya çalıştıklarına ve Avrupa medya organlarına Türkiye övgüsünden geçilmediğine değindiğimiz yazıyla ilgili olarak, bizdeki kamuoyunda da, Avrupa kapılarında bir asra yakın bekletilmemizden hâlâ ders çıkaramadığımız görüldüğüne ve yeni dalga bir Avrupa sevdasının yükseltilmeye çalışıldığına işaret ederek, 'Bu kadar Avrupa sevdası çook fazla değil mi?' diyor.

· *Aydın Ayar isimli okuyucu da Van'dan yazıyor: 'Osmanlı sonrası bütün İslam coğrafyası şüphesiz askerî, siyasî ve ekonomik açıdan tam bir istila ve müstemleke ve parya haline düçar olmuştur.

Deryalarda yüzen, ama sığınacak limanı olmayan gemi misali hâlâ rotamız, hedefsiz, dağınık hal-i pür-melâlimiz iç burkan manzaralarla dolu.

100 yıllık resmî ideolojinin dayatmaları sonucunda kültürel emperyalizmin zihinleri nasıl iğdiş ettiği izahtan varestedir.

* İstanbul'dan Rahmi Sıvacı isimli edebiyatçı kardeşimiz diyor ki: 'Ağabey, yazılarınızda, bazı özel yazım şekilleri dikkatimi çekiyor ve doğru da... Ancak, genelde bunlara riayet edilmiyor...

--Evet, bu kardeşimizin dediklerinde bir gerçeklik payı var. Ama, T. Dil Kurumu istedi diye doğru yazımları değiştirecek değiliz. Meselâ, siz 'şehid' , 'mescid', Hâmid, (ve Hâmid ve Hamîd' yazımlarında bile derin farklılıklar vardır) vs. yüzlerce kelimeyi daha yazdığınızda, bu kurum, bilgisayarlara verdiği 'doğru yazım kılavuzları'nda, bu kelimelerin sonunun illâ da (t) harfiyle yazılmasını emrediyor ve sizin doğru yazdıklarınızın altına kırmızı çizgi çekerek, yanlış işareti veriyor. Bu konularda, hele de İslamî ıstılahların / terimlerin ve İslamî kültürümüzün ortak kelimelerinin en doğru veya doğruya en yakın yazım şekillerinde başkalarının hesap ve taleplerine teslim olmamak gerekir.

· *Fatima Zehra isimli kardeşimiz de, 21 Mayıs 2025 tarihli yazım üzerine, 'akıllarını, zihinlerini emperial dünyaya kiralayanlar kahraman sayılmasalardı, nice Müslüman toprakları da kurtarılabilirdi. Resmî ideolojiye göre yazılmış tarihler bize yalan ve mavallar okuyorlar' diyor.

*

*İstanbul'dan Şehlâ Zeytinoğlu diyor ki: 'Amerika'da, Tufts Üniversitesinde doktora yapmakta olan Rumeysa Öztürk, 25 Mart akşamı, yüzleri maskeli Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza Dairesi (ICE) memurlarınca gözaltına alınmıştı.

Çünkü, o, sadece bir Müslüman olarak değil, bir insan olarak da ve sırf, Siyonist İsrail rejiminin Filistin'de işlediği korkunç barbarlığa karşı, kötülüğün sıradanlaşmasına rıza göstermediği ve vicdanının sesini dile getirdiği, itirazlarını bildirdiği için gözaltına alınmış ve tutuklanmıştı. Evet, Filistinli mazlumlardan yana olduğunu göstermek çabasının karşılığı, tam 6 hafta süren bir tutukluluk!!! ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, bu kardeşimizin "Hamas destekçisi" olduğunu gerekçe göstererek öğrenci vizesinin iptal edildiğini ve kendisinin sınır dışı edileceğini açıklamıştı. Bu konuda, Türkiye Dışişleri Bakanlığımızın sessiz bir diplomasiyle netice almasını da teşekkürle karşılamalıyız.

Haa, bu kardeşimiz, bir de orada üniversite tahsilini tamamlayıp, doktora merhalesine de başlamışken, inanç hassasiyetlerini koruması ve İslâmî tesettüre riayet etmesi var ya, bırakınız Amerika'yı; burada kendi ülkemizde bile, 'Hem akademisyen olmak, hem de Amerika'da İslâmî tesettüre bürünmek, olacak şey mi?' diyen tipleri gördük.

--Evet bu okuyucu kardeşimizin dile getirdiği görüşlerin hele de içeriye yönelik son paragrafında söyledikleri, Amerika'daki Siyonistlerden daha az azgın olmayan uşak ruhlu yerli Siyonistler, var ki, asıl acı veren durum, bu...

*Cemal Aydın kardeşimiz de, Fransız filozofu Edgar Morin'in Filistin'de yaşananlar konusundaki bir konuşmasının tercümesini göndermiş. 'Korkunç bir trajedi yaşıyoruz. Elimizden bir şey gelmiyorsa, ruhumuzla direnelim. Acı gerçeklerle cesaretle yüzleşelim' diyor Edgar Morin.

Evet, ortalama bir insan olmanın bile vicdanından yükselen bir itiraz sesi bu.

*Güney Carolina'dan eğitimci Prof. Necati Engeç hoca da, Mevdudî'nin 'İslam'da İhya Hareketleri' isimli kitabında, 4 mezhebin İmamlarıyla, Ömer bin Abdulaziz, İmam Gazzalî, İmam Rabbanî ve Şah Veliyullah Dehlevî vs. isimlerin de bu tarihin önemli halkaları olarak zikrettiğini hatırlatmış.

Vicdanî ‘tsunami' dalgaları, Siyonistlerin dünyasına çarparken...
26 Mayıs 2025 Pazartesi

1973 yılında, ünlü 'Watergate Skandalı'nın planlayıcı olarak suçlanan ve esasen Amerikan siyasi çevrelerinde de öteden beri, 'Üçkağıtçı Dick' diye anılan Amerikan Başkanı Richard Nixon, 2 dönem Başkanlığını tamamlayamadan makamından azledilmeye doğru yol alırken, istifa etmek sûretiyle o yolu tıkamış ve yerine Başkan Yardımcısı Gerald Ford gelmişti.

Nixon, Başkanlıktan ayrıldıktan sonra, özellikle Amerikan siyasetinin stratejik hassasiyetlerine dair düşünceleriyle dikkat çekiyordu.. Bunlardan birisi de, şuydu: 'Amerika bundan sonra büyük zaferler elde edebileceğine inandığı küçük savaşlar yapmalıdır.' Yani, galip geleceğini kesin olarak hesapladığı savaşlar.. Aksi halde, kendisinin o kocaman gövdesi altında ezilebilir.

Geçen gün, Trump'ın Başkan Yardımcısı Vance'ın, 'Amerika'nın , dünyadaki en büyük güç olduğu dönem artık geride kaldı..' şeklindeki sözlerini okuduğumda, Nixon'un 35-40 sene öncelerde haleflerine yaptığı yukarda aktardığım tavsiyelerini hatırladım, ister-istemez.

Amerikan Başkanı Trump'ın, bir Hristiyan olsa da, şeksiz olarak, Yahudilerin Siyonist emellerine bağlılığını da göstermeye çalışırken; yine de bu son 4 yıllık yeni dönemi tökezlemeden tamamlamak telaşında olduğu görülüyor. Bunun içindir ki, kapitalist bir toplumda Dolar'a tapınan kitlelerin gözünü boyamaya ve Ortadoğu'daki Petro-dolar şeyhlerinden, -daha önceden yaptığı, 'Biz olmasak, iktidarlarınızı 1 haftada kaybedersiniz' şeklindeki 'aba altından sopa' göstermelerle- kopardığı 3 trilyon dolar'ı aşkın paralarla bile durumu kurtaramayacağını gördüğünden, şimdi de Avrupa Birliği ülkelerini hedef tahtasına koymuş bulunuyor.

Ancak, Amerikan toplumunda güçlü kamuoyu yoklamaları yapmasıyla bilinen Gallop gibi anket kuruluşları, Trump'ın, ikinci dönem başkanlığının ilk 4 ayında sergilediği siyasî performansın / etkinliğin halk nezdinde rağbet görmediğini, itibar edilmediğini ortaya koymakta. Trump'ın yüzde 42, onun siyasetine güvenmeyenlerin ise yüzde 58'ler seviyesinde tasvip edildiğinin açıklanması Trump ve Cumhuriyetçiler için oldukça can sıkıcı elbette.

Bu arada, İspanya Başbakanı Pedro Sanchez'den sonra, Fransa Başkanı Emmanuel Macron, İngiltere Başbakanı Meir Starmer ve Kanada Başbakanı Mark Carney de siyonist İsrail rejiminin ve onun başındaki, kan içmeye doymayan Netenyahu'nun, özellikle Gazze'de sergilediği korkunç barbarlık ve çocuklar başta olmak üzere, bütün savunmasız sivil insanları aç ve bî-ilaç bırakarak, Gazze'yi İsrail'e bağlayacağını açıkça beyan etmesinden sonra, Avrupa kamuoyunda da oldukça sert tepkiler, AB toplumlarındaki Siyonist sempatizanı odaklarının duvarlarına bir 'psikolojik tsunami' dalgası halinde çarpmakta ve en hızlı Siyonist çevreler bile, bu cinayetler karşısında, tıpkı Trump gibi susmayı tercih ederek, utançlarını gizlemeye çalışmaktadırlar. Ama, İngiltere, Fransa ve Kanada'nın, Gazze'ye karşı yapılan "korkunç" saldırıları ve eylemleri kınayan ortak bir bildiri yayınlamasıyla dalgalar, İsrail kıyılarına da çarpmaya başladı.

Evet, bu 3 lider de, İsrail'in yenilenen askerî saldırılarını sürdürmesi ve insanî yardımlara yönelik kısıtlamaları kaldırmaması halinde, "daha fazla somut eylem" planlarını gündeme alacakları konusunda İsrail rejimini uyardı. Umulur ki, bu da bir durumu kurtarmak çabası olmanın ötesine geçer.

Adolf Hitler'in, Stalin'lerin, Truman'ların ve emsali kan içicilerin yüzünü bile ağartan Netenyahu ise, İngiltere, Fransa ve Kanada'nın HAMAS'ı desteklemekle suçlu olduğunu ileri sürerek, "Bebek katilleri ve adam kaçırıcılar, tecavüzcüler, size teşekkür ettiğinde, insanlığın, adaletin ve tarihin yanlış tarafındasınız..' diye yazmaz mı, X'te.. Herhalde aynaya bakıyordu, bunları yazarken.

Bu arada, Netenyahu'ya muhalefetiyle bilinen Ha'aretz gazetesinin geçen haftaki manşetlerinden birisinde de bu tesbit net olarak yapılıyor ve "Diplomatik tsunami yaklaşıyor!" ve "Avrupa, İsrail'in Gazze'deki 'tamamen çılgınlığına' karşı harekete geçmeye başlıyor." deniliyordu.

Trump ise hâlâ, sadece Ukrayna'da elinde silah olan iki taraf askerlerinin de hayatlarını kaybetmesinden duyduğu rahatsızlığını dile getirerek, ne kadar insansever birisi olduğunu sergilemeye çalışıyor.. Bundan ayrı olarak, Amerikan ve Avrupa toplumlarında da, Siyonist Yahudilerin bitmek bilmeyen, sınır tanımayan emellerine hep seyirli kalınması halinde, bunun, Adolf Hitler'i 1933 yılında iktidara taşıyan Alman kamuoyundaki anti-semitik tsunami dalgalarının diğer Hristiyan toplumlarında da Siyonist Yahudilere karşı giderek artan bir nefret uyandıracağı endişesinden korkuluyor.

Nitekim, 1980'li yılların sonu, 90'lı yılların başında, Amerikan sistemi içinde, bizdeki Genelkurmay Başkanı sayılabilecek bir konumda olan bir general vardı. Özetle demişti ki, bir gün: 'Amerikan medyasında gazete radyo ve tv organlarında çalışanlarının yüzde 25-30'una yakın bir kısmı Yahudilerden oluşuyor.. Amerikan medya organlarının sermayesinin yüzde 60'ından fazlası Yahudilerin elinde. Amerikan bankalarının ve diğer temel ekonomik karar merkezi olan kuruluşların karar mekanizmalarının yüzde 60'ından fazlasının da Yahudilerin elinde olması, sağlıklı bir tablo olarak görülmeyecektir. İşler yolunda giderken fazla bir rahatsızlık olmaz veya hissedilmez, ama büyük ekonomik veya sair krizler ortaya çıktığında, geniş halk kitlelerinin hınçlarının şekillenmesinde bu dengesizliğin giderilmesi bir çözüm yolu olarak görülebilir.'

Evet, Hristiyan toplumların 2 bin yıldır, (Hz. İsâ aleyhiselam'ı Roma İmparatorluğunun Filistin'deki Valisi Platus'a yaptıkları baskı ve tahriklerle çarmıh'a gerdirerek öldürttükleri inancıyla) lânetle andıkları Yahudilerin, Siyonist emellerle, Ortadoğu Müslüman coğrafyalarına bir zehirli hançer gibi saplanmasına öncülük etmiş olan ABD, İngiltere ve Rusya başta olmak üzere bütün emperyal güç odaklarının siyasetlerine karşı, bir insanî tepki şekillenebilir mi, bunu göreceğiz.

Bu yönde ilginç adımlar atılıyor. Son olarak, Siyonist İsrail rejiminin Londra Büyükelçisi Tzipi Hotovely, Dışişleri Bakanlığı'na 'ihzar' olunarak çağrıldı. Bu çağrı, genellikle Rusya ve İran gibi ülkelerin temsilcileri için yapılan bir yöntem idi.

AB Dış Politika Şefi Kaja Kallas da, İsrail için durumu daha da kötüleştiren bir gelişme olarak, blok üyelerinin "güçlü bir çoğunluğunun" İsrail ile 25 yıllık Ortaklık Anlaşması'nın gözden geçirilmesinden yana olduğunu söyledi.

İngiltere Dışişleri Bakanı David Lammy de, Salı günü, İng. Parlamentosu'nun Avam Kamarası'nda milletvekillerine hitaben yaptığı konuşmada, 'Gazze'de kalanları yok etmek, temizlemek, ve sivil nüfusu üçüncü ülkelere yerleştirmekten söz eden İsrail Maliye Bakanı Bezalel Smotrich'in sözlerini hatırlatarak, "Bu aşırılıktır. Tehlikelidir. Canavarcadır. Ve bunu mümkün olan en güçlü terimlerle kınıyorum. Bunu olduğu gibi adlandırmalıyız" diyordu.

Yani, İsrail'in bütün cinayetlerine 'kendini savunma hakkı' diyerek göz yuman, destek veren ülkeler bile, artık, "yeter artık" demeye başlıyor.

Hattâ o kadar ki, İsrail'in aslî kurucularından olan İngiltere'nin bugünkü Başbakanı Keir Starmer bile, geçen yıl Gazze'de ateşkes çağrısı yapma konusundaki isteksiz davranırken Salı günü yaptığı konuşmada, 'Gazze'deki masum çocukların çektiği acıların "dayanılmaz" olduğunu' söylüyordu.

Gazze'deki masum kanlarının, o materyalist- ruhsuz toplumlarda bir utanma duygusu uyandırıp uyandırmayacağını, evet önümüzdeki zaman diliminde göreceğiz..

'Ya, Müslüman dünyasının perişanlığı ve vurdumduymazlığı?!!' gibi okuyucu haklı serzenişlerini de işitir gibi oluyorum. O konuya da Çarşamba günü yine değinmek ümidiyle, İnşaallah...

‘Devamlı insan öldüren Putin çıldırmış' da; ‘Trump ve Netanyahu n'apıyorlar?'
28 Mayıs 2025 Çarşamba

Aslında bugün Gazze ve diğer konularda 'Müslümanların dünya çapında sergilediği çaresizlik' üzerine yazacaktım ki, Trump'ın Putin hakkındaki sözleri ön plana geçiverdi.. 'Ben Başkan olursam, Ukrayna-Rusya Savaşı'nı, hemen ertesi günü durdururum..' diyen Trump, Başkanlığının 5'inci ayına girdiği halde, Ukrayna-Rusya' arasındaki savaşla ilgili 'ateş-kes' görüşmelerinden umulan sonucu alamayınca, 'Putin aklını kaçırmış, çıldırmış.. Şehirleri bombardıman ediyor.. Devamlı insan öldürüyor.. Ona ne oldu anlamıyorum.. Putin'in her zaman, Ukrayna'nın tamamını istediğini söylemiştim.. Eğer bunu yaparsa Rusya'nın çöküşüne yol açar. Hep iyi ilişkilerim oldu, ama, şimdi, bu yaptıklarından hiç memnun değilim..' dedi, son konuşmasında..

Rusya Başkanı Putin ve Çin lideri 'Şi' gibi liderleri överek istediği yere çekebileceğini düşünen ve amma, onların bu sözleri hiç kaale almadıklarını görmenin hayal kırıklığını yansıtıyor Trump'ın bu saldırgan sözleri...

Evet, bu sözleri söyleyenin kim olduğunu bilmeyenler, son derece 'insansever' birisi zannedebilirler..

Ancak, taa Amerika'dan gelip, fakir Yemen halkının şehirlerini bombardıman ettiren sanki kendisi değilmiş gibi.. Hele de, Amerikan emperyalizminin tabiî parçası durumunda olan Siyonist İsrail rejiminin Gazze başta olmak üzere, bütün Filistin'de çocuk-kadın diye bir ayrım bile yapmadan, savunmasız yüz bine yakın insanı katletmesine, itiraz etmek ne kelime.. Çünkü 'Trump ve 'besleme katili' Netanyahu'su, 'Müslümanları insan saymıyorlar ki?

Bu yüzden, 'Siyonist İsrail rejiminin kendisini savunmak için 'Her Şey'i yapabileceğine cevaz veren, her türlü silahları ve milyarlarca dolarlık malî desteği sağlayan ve müdahale eden olursa o zaman bertaraf ederiz..' diyen ve Amerikan emperyalizminin bütün yönetim kadroları ve bütün Siyonistler ve sempatizanlarından, başka ne beklenebilir ki?

*

Gerçi, diplomatik münasebetlerde tarafların, aralarında çok açık bir husumet yoksa, birbirlerine 'dostum' diye hitap etmesi ve hatta samimiyetlerinin derecesini göstermek için, muhataplarına, soyadlarıyla değil, ilk isimleriyle 'Vladimir, Emmanuel..' vs. gibi düz bir şekilde hitap etmeleri giderek yaygınlaşan bir usul olarak anlaşılabilir.. Ama, herhalde, Trump'ın övgü ve sevgi dolu sözlerindeki 'tüccar kurnazlığı' yaldızlamasına, inanan kimse de pek yoktur. Çünkü, onun, önceleri övgüyle bahsettiği, -ama istediği noktaya çekemediğinde-, nasıl saldırdığının son bir örneğini Putin suçlaması da gösterdi.

*

Trump Efendi, bir de Ukrayna Başkanı Zelensky'ye taş atmayı da ihmal etmiyor ve 'Her gün bir ayrı şey söylüyor.. Sussun artık!. Buna hakkı yoktur..' demeyi de ekliyor sözlerine.. Evet bu sözleri söyleyen bir başkası olsa, 'Ehh, belki de öyle..' denilebilir; ama, bu sözü söyleyen Trump olursa? 'Efendi, âleme telkin vereceğine, kendine bir bak!.' denilmeye müstahak olmaz mı?

*

YA, YERLİ 'TRUMPİST'LERE NE DEMELİ?

Evet, Trump'ın sergilediği bu komikliklere bakarken, bir de ne görelim..

Onun ölçüsüz laflarının siyasette bir alıcısı olduğunu sanan yerli Trumpist'lerden Ö.Ö Efendi'ye bakar mısınız!. Muhalefet etmenin böyle olduğunu zannedip, 'Sen bizim canımızı alıp, tutuklatırsan... Ve biz sessiz kalacağız.. Öyle mi?. Yok öyle.. Dünyayı başınıza yıkarız..' diyor ve totaliter-Kemalizm üzerinde yükselen partilerini sosyalist gibi gösterip 'Sosyalist Partiler Birliği'ne üye yapmak kurnazlığından medet umarak, ülkenin yeni bir darbeyi beklediğini ileri sürerek, o yabancı ülkelerin temsilcilerinden, Erdoğan iktidarını yenmek için yardım dileniyor.. Bu kişi, İBB Başkanı değil, kim olursa olsun, 'kimsenin kanunun üstünde sayılmaması' gerektiği gibi en basit bir 'eşit vatandaşlık' anlayışından bile habersiz.. Kendi adamlarının bir yolsuzluk suçlamasıyla tutuklanışına dünyanın itiraz etmesini istiyor.. Halbuki, yargılama yolu, ona, suçsuz ise, temize çıkma imkânı verecektir.. Ama, Ö.Ö ve taifesi, imrendikleri dünyada, Fransa'da, Marine Le (okunuşu Lö) Pen gibi güçlü bir siyasî liderin 'yolsuzluk yaptığı' gerekçesiyle mahkûm edilip 5 yıl siyasetten uzaklaştırıldığından haberi bile yok, herhalde.. Dahası, bu kişi ve etrafı ve partisi, Adnan Menderes'in yolsuzlukla da suçlanarak idam edilmesine ve rahmetli Erbakan'ın yolsuzluk suçlamasıyla siyasetten 5 yıl uzaklaştırılması cezası verilmesine bir de alkış tutuyorlardı.

Ölçüsüzlükte hiçbir sınır tanımadığı görülen yerli Trumpist'imizin durumu böyle de, diğerleri ondan geri mi kalır? Nitekim, İBB Başkanı iken 'yolsuzluk suçlamasıyla, kendisi ve en yakın yardımcılarından onlarca ismin hakkında hazırlanan iddianamelerdeki yolsuzluk iddialarının ilk muhatabı olan E.İ.'na vekalet eden İBB Başkan Vekili Nuri Aslan isimli kişinin dünkü tavırlarını görünce ekranlarda, sadece İstanbul adına değil, ülkem adına da ciddî olarak kaygılandım ve de utandım.

Söz konusu 'yolsuzluk iddiaları'yla ilgili soruşturmayı yürüten Savcı, güvenlik elemanlarına, 'içeriye kimsenin alınmamasını' emrediyor ve amma, İBB Başkan Vekili olan (N.A) kişi, ısrarla içeri girmeye çalışıyor ve ısrarla engellenince de.. Bağırıp çağırıyor ve ekranlara yansıyan tuhaf görüntüsüyle, 'Kızdırmayın beni.. İstifa ederim.. Yeter yahu.. Deli damarımı attırmayın benim, Valiliği yakarım..' gibi lafları sıralayabiliyor..

Belki de, 'Kızgınlık ânında söylenmiş sözler..' diye teğet geçilebilir; ama, bunu söyleyen kişi, sokaktaki sıradan birisi değil, 20 milyonluk bir İstanbul'un Belediye Başkanlığı'na vekalet eden ve tam da Ö.Ö'nün partisine ve vekalet ettiği kişiye de yakışan birisi.. Üstelik, devletin güvenlik güçlerinin vazifelerini yapmalarına engel olmaya çalışırken sergiliyor bu kabadayılığı..

Eski Tophane kabadayılarının ağzıyla, 'Deli damarımı attırmayın benim!..' şeklinde konuşan bu kişinin neler yapabileceğini illâ da görmek mi lâzım?

'Tencere yuvarlanmış, kapağını bulmuş..' dedirtircesine; kendisine vekalet ettiği kişi de; aynı üslup ile, yargıçları, savcıları tehdit etmiyor muydu ve hatta, yıllarca önce de, bir Vali'ye 'İt..' dediği için 'tazminat ödeme'ye mahkûm olmamış mıydı?

Evet, 'Hayta'ların ağzıyla konuşmak da neyin nesi? 'dedirten bir politik ağız..

*

Kocamaaan bir gövde, refleksler veriyor; ama, bir ‘baş'tan, ‘irade merkezi'nden yoksun ise...
30 Mayıs 2025 Cuma

Her devleti bir canlı organizmaya benzetebiliriz.. Nasıl ki, her canlı organizma, kendisini her türlü tehlikeye karşı, aklının ve imkanlarının yettiğince korumaya çalışır ve gerektiğinde başkalarıyla kavgayı, savaşı, kendi varlığı açısından kaçınılmaz görür ve mücadeleye girerse , evet , devletler de böyledir.. Her devlet de her şeyden önce kendi menfaat ve maslahatını esas alır, kendisini bile-bile ateşin içine atan devlet, akıllı bir devlet olarak nitelenemez..

Osmanlı Devleti de, kendisini yok etmek isteyen çeşitli güç odaklarının daha bir güçlü olduğu ve kendisinin de özellikle Balkan Savaşı'ndan ağır yenilgi ve 500 yıllık vatan topraklarını kaybederek çıktığı bir sırada karşısında, Birinci Dünya Savaşı ateşinin kendisini kuşattığını görünce.. Bu yangından kaçınmanın mümkün olmadığı ve amma savaşın kazanılması halinde, kaybedilen o av 500 yıllık vatan topraklarının istirdat geri alınabileceği ümidiyle de savaşa girdi

Ama, Almanya'yla aynı cephede olmanın sonunda başlangıçta hesab edilemeyen ağır bir yenilgiyle akla-hayale gelmeyen bir felaketle karşılaştık; 600 küsur yıllık bir hâkimiyetten sonra bütün vatan topraklarını kaybettik..

Sonrasında mı?

Hemen herkes bir 'erkân-ı Harb subayı ve stratejist' imişçesine yorumlar yaptılar ve 'Birinci Dünya Savaşı'na tedbirsizce ve hazırlıksız olarak girdik, 'İttihad-Terakki' liderlerinin tecrübesizce ve heyecanla girdikleri savaşta her şeyi kaybettik' dediler ve hâlâ da demekte; o savaşa giriş kararını verenleri hıyanetle veya en hafifiyle, hayalcilik ve aptallıkla suçlamaktalar.

Halbuki, 'O savaş sırf Osmanlı'yı safdışı etmek için çıkarılmıştı' denilemese bile, 28 Haziran 1914 günü Saraybosna'da, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu Veliahdi Ferdinand ve hanımı Sofia'nın bir nasyolist Sırb militanı tarafından, bir suikasd sonunda katledilmesinden hemen sonra, Avusturya- Macaristan İmparatorluğu'nun Sırbistan'da savaş açması ve Sırbistan'ın da Rusya'ya sığınması ve bunun üzerine Almanya'nın da Avusturya yanında savaşa girmesi karşısında, Almanya ile Dünya liderliği için rekabet eden İngiliz emperyalizmi de, yanına Rusya ve Fransa'yı da çekerek, Osmanlı'nın 500 seneden fazla hükmettiği topraklarda patlak verdiği için, Osmanlı'yı sahne dışına atmak isteyenlerin işlerine çok geleceğini hesab etmeye başlamıştı.. Osmanlı ise, kendi mahallesine dayanan bu savaş yangını karşısında üç aya yakın bir zaman geçtiği halde karar veremiyordu.

*

O sıralarda gelecekteki dünya siyasetin nasıl şekillenebileceği konusunda Londra'ya giden ve 20 gün kadar orada görüşmelerde bulunan ve nabız yoklayan Osmanlı Orduları Başkomutan Vekili Enver Paşa'ya hiçbir yakınlık göstermeyen İngilizler karşısında Almanya, geniiiş Müslüman coğrafyaları ve Müslüman halklar üzerinde, Hz. Peygamber (S)'e vekâleten 'halef' bir temsilci durumunda, o dönemdeki Müslümanlar için en etkili karar merkezi olan Hılafet kurumunu da uhdesinde bulunduran ve kocamaaan stratejik coğrafyaları hâlâ da etkileyen bir güç odağı olarak Osmanlı'yı yanına çekmekle büyük bir avantaj sağlamıştı. 4 yıl süren savaşın ilk 2 yılında, bütün Müslüman toplumları umutla bakıyorlardı geleceğe..

*

Ve amma, sonunda, evet korkunç şekilde yenildik.

'Efendim o savaşa girilmeliydi-girilmemeliydi..' gibi sözler bugün şartlarında söylenebilir.

Ve savaşın sonunda ayna safta olan Almanya, Avusturya- Macaristan, Bulgaristan ve yenilmişler ve büyük askerî ve diğer insanî ve de ufak-tefek toprak kayıplarına da uğramışlardı ama; sadece Osmanlı bütünüyle âdeta buharlaşmıştı.. Çünkü, Avrupa için asırlarca korku kaynağı olan bu Müslüman gücü, sadece askerî gücü ve coğrafyalarıyla değil, bütün temel İslâmî kurumlarıyla ve bir daha kolayca ayağa kalkamayacağı şekilde sahne dışına atılmalıydı ve atılmıştı..

*

Esasen, İngiltere'nin Osmanlı'daki sefiri Lord Nicolson, taa 1911'lerde, dönemin İstanbul Dâr'ul-Fünûnu'nun / üniversitesinin reisi /rektörü olan Feylesof unvanıyla ünlü Rızâ Tevfik'e, '1908'deki 2. Meşrutiyet Hareketi esnâsında eleştirileri'ni sıralarken, en başta da Hılâfet'i kaldırmadıklarını sayıyor ve Rıza Tevfik de, 'Lord cenabları, asırlarca gücünden pek fazla istifade etmediğimiz Hılafet kurumu, İngiliz devlet-i fahimânesini niçin bu kadar ilgilendiriyor ki?' dediğinde, söz konusu Lord, ona; 'Biz Güney Doğu Asya'dan, Malaya ve Hind alt-kıtasından Afrika içlerine kadar 100 milyonlarca Müslümanı itaatimiz altında tutmak için her yıl milyarlarca İngiliz lirasını harcadığımız halde yine de muvaffak olamazken; sizin İstanbul'daki Halife/Sultan'ınız o 100 milyonlara, Hâfız Osman hattıyla yazılmış bir Kur'an ve bir de Selâm-ı Şahâne' göndererek onları itaati altına alıyor.. Biz işte bu gücü kırmak için size Meşrutiyet'te o kadar yardım etmiştik..' diyordu..

*

Ve ilginçtir, Halife statüsü da uhdesinde bulunan Sultan Vahdeddin, 'seryâver-i şehriyâr'i (Padişah'ın başdanışmanı) unvanıyla geniş yetkilerle donattığı bir Osmanlı Paşası'nı Anadolu'ya gönderiyor ve o da, Erzurum ve Sivas kongrelerinde, gittiği her yerde, 'Makam-ı Hılafet-i Uzmâ ve Saltanat-ı Seniyye'ye bağlı kalınacağı' konusunda yeminler ediyor-ettiriyor ve Anadolu'nun Müslüman halkı canını dişine takarak, bütün varını-yoğunu ortaya koyarak bir, 'olmak ya da olmamak savaşı'na atılıyordu.

Savaşın sonunda ise, o zamana kadar bütün makam ve rütbeleri ve malî kaynakları veren saltanat sisteminin kaldırıldığı açıklanıyor ve 1924 yılında da kelime oyunlarıyla Hılafet buharlaştırılıyor ve Müslüman bir toplumun hemen hemen bütün aslî sosyal İslamî temel kavram ve kurumlarına karşı bir savaş açılıyor ve İngiltere de ancak ondan sonra, İstanbul'daki sefaretini/ elçiliğini Ankara'ya taşıyordu..

*

Bunları, niye mi tekrarlıyorum?

Saltanatçı olduğum sanılmasın.. Şahsen, İslâmî sınırlar içindeki gerçek mânasıyla bir Cumhuriyetçiyim, ama, halkın ekseriyetinin iradesi adına kurulan yönetim sistemlerine verilen Cumhuriyet adı kullanılarak, emperial güçlerin alkışladığı laik bir fiilî sultanlığın etkisini büyük çapta hâlâ da sürdürdüğü bir sistemin gerçek bir Cumhuriyet olamayacağını söylüyorum..

Bugün, 2 milyara yakın dünya Müslümanları, kocaman bir gövde, ama, bir başı yok.. Müslüman halklara hükmeden 55-56 tane devlet var ve bunlara, o coğrafyalardaki halkların büyük ekseriyetinin Müslüman oluşuna bakılarak, İslâm ülkeleri deniliyor ve amma, tam bir başsızlık halinde.. Ve, her devlet önce kendisini garantiye almaya çalışıyor ve üstelik de Müslümanların, İslam adına topyekûn harekete geçmelerini sevkedecek bir yetkili makam da yok..

Ama, bir kısım laik kafalar, akademisyenlik 'titr'lerinin arkasına sığınarak, hele de, Trump'a 3,5 trilyon dolar rüşvet vererek iktidarlarını sürdürmek bayağılığını kabullenen 'petro-dolar şeyhleri'nin o uşaklıklarını işaretle, 'Hani, nerede İslam ülkeleri?' diye bütün Müslümanları rencide edecek bir sefil mantıkla konuşmuyorlar mı ekranlarda!..

*

Sonra da, hemen herkesin ağzında, derunî bir isyan halinde 'Gazze'ye niye bir şey yapamıyoruz?' diye yakınıyor? Bütün Müslümanları tek bir güç odağı halinde sevkedecek bir kurum yok.. Ama, karşımızda ise, başta Amerika olmak üzere bütün emperial odaklar ve kuklaları, tek cebhe halinde siyonist İsrail rejimine işlettikleri o barbarlıkların arkasında yer almıyorlar mı ve almayacaklar mı? Esasen, Amerikan Başkanı, Joe Biden, uçak gemilerini Doğu Akdeniz'e getirip, 'Burada İsrail diye bir devlet kurulmamış olsaydı bile, biz Batı dünyası olarak burada böyle bir devleti yine kurardık..' diye, maksadlarını en net şekilde ifade etmemiş miydi, 18 Ekim 2022'de.. Aynı mânayı bugün Trump ve 1-2 istisnasıyla, AB ülkeleri de aynı şekilde paylaşmıyorlar mı?

Siyonist rejimin başındaki ve aç-susuz, bırakılan perişan yüzbinleri yıkıntılar altında öldürmeyi savaşmak zanneden Netenyahu isimli kaatil kişi de şimdi de Müslümanların en mukaddes mekânlarından birisi olan Mescid-i- Aqsâ'nın altında kazdırdıkları tünellerle; orada, Hz. Süleyman zamanından kalma mabedin temellerin bulunduğu iddialarını söylüyor ve halkları büyük çoğunlukla Müslüman olan 55-56 devlet, birlikte etkili bir tepki veremiyor.. Çünkü, bu kocamaan gövde içten içe çırpınıyor ama, iradesini ortaya koyacak, bütün Müslümanları bağlayacak şekilde bir 'Baş' yok.. Her bir devlet, önce kendi maslahatını düşünüyor..

Bu durumda, birlik olmayınca, Müslüman devletlerden herhangi birisi, tek başına ne yapabilir? Osmanlı'nın Birinci Dünya Savaşı'nda yenilmesinden sonra bizim toplumumuz, 100 seneyi aşkın zamandır, 'O savaşa katılmayacaktık..' diye hüsranlı bakışlarla yapılan değerlendirmelerin bir benzeriyle ve bir topyekûn savaş sonunda tekrar karşılaşılması halinde, 100 yıl önceki tablolarla, bu gün de, tekrarlanmayacak mı? 'Filanca siperi kurtaralım' derken, 'nice siperlerin de kaybedilmesiyle karşılaşılabileceği niçin hesap edilmemiştir?' görüşleri tekrarlanmayacak mıdır?

1911-12'lerde İtalya, Libya sahillerine en gelişmiş silahlarla saldırdığında; çöllerde, atlarına binip, kılıçla karşı koymaya çalışan onbinlerce Müslümanın savunmalarının mantıklı olup olmadığını soran Avrupa'lı bir gazeteciye, o onbinlerin lideri olan Şeyh Sunûsî ve Ömer Muhtar'ların, 'İstanbul'da Halife emir verince, bizim burada güçlerimizin hesabını yapmamız alçaklık olurdu..' demelerindeki şuûr ve idraki söyletecek bir karar mercii var mı bu gün, iki milyarlık Müslüman âleminin?

*

Cevaplandırılması gereken en temel sual budur. Evet, bu soruya İslamî akılla aranacak -verilecek cevaplarımız nedir?

*

Tarih, yazılı belge veya metinleri hazırlayanların ve de tartışanların eğilimlerine göre şekillenir
1 Haziran 2025 Pazar

*İstanbul'dan Necmeddin Tunasoylu isimli edebiyatçı veya tarihçi olan öğretmen okuyucumuz, -özetleyerek verdiğimiz- uzuuun mesajında diyor ki:

'Ağabey, beni belki hatırlamazsanız... Yakın arkadaşlığımız yoktu, ama karşılaştıkça selâmlaşırdık... Yani, bir göz âşinalığımız vardı...

50 yıl öncelerde, İstanbul'un fetih yıldönümü olan 29 Mayıs günü yaklaşırken, biz, Anadolu'nun çeşitli yerlerden gelen ve ülkede o zamanlar esmekte olan ideolojik rüzgârlar arasında, kendi inanç köklerimize bağlı kalmaya çalışan gençler olarak, bizi kuşatmaya çalışan emperyalistlerin ve yerli kuklalarının, arkalarına resmî ideoloji de alarak daha bir azgınlaşan zorbalıklarına karşı; özlemlerimizi, hınçlarımızı, kendimize göre ve kanunî sınırlar içinde veya merhûm Necîb Fâzıl gibi büyüklerimizin tavsiyelerine uyarak, 'kanûnî zuhûr' sınırlarını aşmadan, bazı zuhûr günlerini ve yöntemlerini hesaplar, hazırlıklara girişirdik. 29 Mayıs günü de bunların en başta gelenlerindendi...

Biz anma törenlerinde 5-10 kişilik gruplar halinde halkın arasına katılır ve 'Ey şanlı ecdad!! Ey şanlı asker... Allah'u Ekber!' marşını okuyup, devamında da, feryad edercesine, 'Ayasofya açılsın!' derdik...

Üniformalı unsurlar bizim bu sözlerimizden tedirgin olurlar; halkın arasındaki, kadın - erkek özellikle, 50 yaşın üstündeki yaş gruplarından olanlar ise, kısık sesle de olsa, bize refakat ederler, 'Allah'u Ekber!' derler; bazıları kesimlerden bu 'tekbir' sadâlarının, camilerin dışında, böyle sosyal de söylenebilmesinin heyecanıyla gözyaşı dökerlerdi.

Hatırlıyorum; o 29 Mayıs günlerinden birinde, MTTB Başkanı İsmail Kahraman ağabeyimiz Ayasofya'nın önünde yaptığı konuşmada, 'Bir gün gelecek, Ayasofya'yı esir alan bu zincirler kırılacak!' derken, bizler de 'O günler bir gün gelir mi ve biz görür müyüz?' şeklindeki soruları kendi içimizde taşısak bile, yine de 'İnşallah, açılacak...' derdik.

Ve ağabey, siz de o zaman Hukuk'ta okuyan bir genç kardeşimiz olarak, bizim heyecanlarımızı günlük olarak yazmakta olduğunuz 'Bâb-ı Âli'de SABAH' isimli gazetede yazılarınızda bizimle birlikte yaşadığınız o heyecanlarımızı, hınçlarımızı, özlemlerimizi yansıtıyordunuz.

Ben de o zamanlar başka bir gazetenin tashih servisinde 'musahhih' olarak çalışıyor ve masraflarımı, aileme yük olmadan karşılıyordum.

Sizin hele de Kıbrıs Çıkarması'nın sonrasında, Başbakan Ecevit'in, etrafındaki mâlum sol-kemalist çevrelerin kendisini pohpohlayarak, 'Siz bir kahramansınız, şu anda Erbakan'la kurduğunuz Koalisyon Hükümeti'ni dağıtıp, seçime girerseniz, kesinlikle kazanırsınız...' şeklindeki propagandalarına kanıp, İstanbul Gazeteciler Cemiyeti'nde yaptığı basın toplantısında, bu yöndeki kararını açıkladığı günleri hatırlıyorum. Ecevit o günlerde sık sık, 'Biz Kıbrıs'a fetih niyetiyle gitmedik...' diyor ve Erbakan'ın fetihçi bir zihniyet taşıdığını bir suçlama mahiyetinde ifade ediyordu.

Siz o basın toplantısı sonunda Ecevit'e, sorduğunuz soruların birisinde, 'Sn. Başbakan, Kıbrıs Çıkarması'yla ilgili olarak yaptığınız açıklamalarda, sık sık ve ısrarla, 'Biz Kıbrıs'a fetih niyetiyle gitmedik.' demektesiniz... Sanki 'fetih' kötü bir hareket imiş gibi... Bu soruma cevabınızı, şu anda İstanbul'da da bir fethin neticesinde bulunduğunuzu göz önüne bulundurarak vermeniz temennisiyle...' dediğinizde, Ecevit, 'Bu soru çağdışı olduğu için cevap vermeyeceğim...' demiş ve onun taraftarı onlarca gazeteciler onu alkışlamışlar ve siz de orada, 'Eşit şartlarda tartışmıyoruz...' diyerek konuyu kapatmıştınız.

*

O gençlik yıllarımızda, bazı büyüklerimiz bize, 'Ayasofya açılsın...' diye boş yere nefes tüketmeyin, onu açacak babayiğit çıkmadı, çıkmaz da...' derlerdi... Ama o günlerde, toplantılarda, Necîb Fâzıl'ın şiirlerini okumasıyla tanıdığımız Tayyip isimli bir kardeşimiz eliyle, Elhamdülillah, Ayasoyfa açıldı... Ama daha kırılması gerekli nice zincirler var.

Bunları şimdi şunun için de yazıyorum:

Bu yıl, 29 Mayıs günü, İstanbul'un Fetih yıldönümünde o eski hatıralarım canlandı, ama öyle büyük çaplı anma törenleri yapılmadı. Niyedir bilmiyorum... Hani, İstanbul semâlarını titreterek alçaktan uçan jet savaş uçakları da olmasaydı, geniş halk kesimleri o kutlu fetih hadisesini ve ruhunu hatırlamayacaklardı bile...

Sizi, 50 yılı aşkın bir süredir sıkı okuyan bir kardeşiniz olarak bu gibi konulardaki hassasiyetlerinizi hatırlıyorum... Hatta '1953'te, İstanbul'un Fethi'nin 500. Yıl dönümü, 'NATO'ya yeni girdik... Aman, müttefiklerimizi rahatsız etmeyelim...' diye, sönük bir-iki törenle geçiştirildiğini de siz yazmıştınız 1974'lerde... Hatta, 'Aman İngilizler rahatsız olmasın diye, İngilizlere Çanakkale Zaferi'nden de çok daha büyük ve binlerce askerinin öldüğü darbeler indirilen, -Bağdat yakınlarındaki- Kut'ül-Amâre'de, 1915 sonu ve 1916 başında kazanılan, binlerce İngiliz askerinden ayrı olarak General Townshend'in de, Enver Paşa'nın amcası Halil Paşa tarafından esir alındığı büyük zaferin yıl dönümünün kutlanmasının da programlardan kaldırıldığını yine sizden okumuştum...'

Bu konuda bir tavsama söz konusu olabilir mi, gerekçesi ya da hikmet-i hükûmeti nedir?' Selamlarımla, kardeşim...'

--Evet, bu kardeşimiz bu konuyu gündeme getirmiş, uzun mesajında... Ben gerekli açıklamayı yapabilecek bilgiye sahip değilim. Umarım, gerekli açıklamayı yapacak makamlar bulunur...

Sadece şu kadarını belirteyim ki, İstanbul'un fethi, yıldönümlerinde, ilk asırlarda büyük merasimlerle anılmadı. Çünkü fetihlerin kendisi yapılıyordu, merasimleri değil... Ancak, geçmiş zaferleri hatırlamanın da bir ihtiyaç olarak hissedildiği 1853'te, fethin 400. yıl dönümünde kutlandığı biliniyor.

Elbette, bu vesileyle tekrar hatırlayalım ki, İslam'da fetihten hedef, şehirleri kaleleri, memleketleri ele geçirmek değildir, bunlar cihadın maddî sonuçlarıdır. Asıl olan ise, 'İlâ-y'ı Kelimetullah'dır; yani, 'Allah'ın dininin hâkim kılınması ve Allah'ın bütün kulları üzerinde zulüm sistemlerini, şeytanî güçleri bertaraf etmek ruhudur... Allah'u Teâlâ, dinini, hükmünü, her tarafa elbette hâkim kılabilir; ama bunu bir vazife olarak mümin insanlara vermiştir.

*

Evet, sözün bu noktasına gelmişken hatırlayalım ki, bizdeki bazı laik çevrelerde bile, İstanbul'un Fethi'nden sonra İslam askerlerinin, Bizans'ın halkına zulmettiği, yağmalar yapıldığı gibi iddialar yazılabilmektedir. Bu gibi iddialar Haçlı ruhunu canlı tutmak isteyenlerin ve gönüllerini onlara kaptırmış olan yerli ve laik uşak ruhluların iddiası olmaktan ileri gidemez.

Hz. Ömer Kudüs'ü fethettiği zaman, namazının geçmemesi için münasip bir yer ararken, Hristiyan rahiplerin, Kiliselerini münasip yer olarak göstermesine, Hz. Ömer'in, 'Orada namaz kılabilirim, ama, sonra benim orada namaz kıldığımı söyleyerek, birileri sizin mabedinizi elinizden almak isteyebilir...' diyerek cevap vermesindeki derin tefekkür bu konuda, İslam'ın fetih anlayışına yeteri kadar açıklık getirir halde...

Kezâ, Salâhaddin Eyyubî'nin, Kudüs'ü milâdî-1187'de Haçlı Ordularına hükmeden en büyük Kumandanlarını ve hükümdarlarını yenilgiye uğrattığı zaman, fethettiği Kudüs'te başka dinlerin mabedlerine de, ruhbanlarına, halklarına da, nasıl bir dokunulmazlık tanıdığını bizzat ünlü Hristiyan kaynakları bile itiraf etmektedirler.

Karşılıklı savaşan askerleri durumu elbette ayrıdır.

Keza, 1453'te Sultan Fatih tarafından Ayasofya'nın, ve diğer bir çok kiliselerin de, sonra camiye çevrilmesi, Hristiyan halkın İstanbul'u büyük çapta terk etmesinden dolayı, bu mabedlerin terk edilip çürümemesi ve ilk yapılış gayelerine uygun olarak, Allah'a ibadet için Mescid'lere dönüştürülmüş olması, bir gasb değil, bir saygının ifadesidir. Yoksa, Müslümanların başkalarının mabedlerini ellerinden alması söz konusu değildir. Kaldı ki, Müslümanlar kendi mabedlerini en güzel ve muhteşem şekilde yapagelmişlerdir, asırlardır...

*

(Bu haftaki 'Okuyucu Hasbihali', konunun önemine binaen tek bir konu çerçevesinde olduğundan, yalnızca bir okuyucuya verilmiş bir cevap gibi sanılmaması ricasıyla...)

‘Şeytanî algılar'la hareket eden siyasetçilere güvenilebilir mi?
2 Haziran 2025 Pazartesi

Evvelki gün, (31 Mayıs günü) İstanbul- Çamlıca Camii'nin altındaki konferans salonlarından '1071 – Malazgirt' isimli olanında, Fas'lı fikir adamlarından Taha Abdurrahman'ın bir konferansı vardı. Konferansı düzenleyen, Mehmed Görmez hoca'nın başkanlığını yürüttüğü 'İDE' (İNSTİTUTE OF ISLAMIC TRUOUHT /İslamî Düşünce Enstitüsü'nün tertiplediği bir toplantı vardı.

Taha Abdurrrahman'ın konferansında sıkça vurguladığı ve 'hakikati olmayan ve bu yüzden de vehme dayalı algılarla toplumları yönetmeye çalışan siyasetçiler için kullandığı 'hakikatsiz algıların politikacısı' ibaresini biraz değiştirerek yazının başlığı yaptım.

Bu tanımlamaya günümüz dünyasının siyasî yönelişlerini belirlediklerini sanan, belirleyeceklerini iddia edenlerin başında muhakkak ki, Trump ve emsali diğer emperyal güçler odaklarının başında bulunanlar geliyor ve ülkelerin iç siyasetçilerinde de bunlardan bir hayli var, bizde de olduğu üzere.

Bu acı gerçeğe rağmen, elbette, dünyayı domuz çobanlarının , kovboy mantığıyla yönetmek isteyişlerine teslim olmayan ve bunca şeytanî yönelişlerin karşısına, inandıkları 'hakikat'in ölçüleri göre yönetim çabası içinde çırpınanlar da vardır ve olması da tabiîdir.

O konferansta ele alınan konulara bir sonraki yazıda özetle de olsa değinmek ümidiyle, bugün dün ve bugünün dünya siyaseti çok önemli bir açısından gelişmesine değinmek önceliği gerektiriyor.

Bugün, 3 yılını dolduran 'Rusya-Ukrayna Savaşı' için 'ateş-kes' görüşmeleri yapmak üzere, iki tarafın üst derece yetkili temsilcileri İstanbul'da bir araya gelecekler..

Türkiye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan'ın geçen hafta hem Moskova'da Putin'le ve hem de Kiev'de Zelensky ile yaptığı görüşmeler bugünkü toplantının gerçekleşmesine zemin hazırladı.

Fransa Başkanı Macron, Başkan Erdoğan'la ilgili soğuk mesajlar verdiği 10 ay kadar öncelerde, 'Rusya- Ukrayna Savaşı konusunda iki tarafla da konuşabilen ve iki tarafın da güvendiği tek lider Erdoğan.. Düşünebiliyor ve kabul edebiliyor musunuz bu durumu?' şeklinde bir cümle kurmuştu..

Aradan zaman geçti, Macron'la Erdoğan arasındaki o soğuk mesafenin biraz kapandığı söylenebilir. Ve bugün de, Rusya-Ukrayna Savaşı konusunda, her iki tarafa da güven veren ikinci bir isim henüz de yok dünya liderleri arasında.. Tayyip Bey'in bulunduğu makama verdiği bu itibar, sadece bu ülke için değil, dünya Müslümanları için de bir iftihar vesilesidir.

Bu noktaya bu kadar işaret ettikten sonra...

Gelelim, bugün yapılacak görüşmelerin sonunun ne ve nasıl olacağı henüz meçhul ise de; ondan önce, görüşmede bir uzlaşma metni imzalanıncaya kadar, her iki taraf da, karşı tarafa güçsüz bir görüntü vermemek için, son dakikaya değil, son saniyeye kadar, üstünlük kazanmaya çalışacaklardır. Çünkü, bir anlaşma sağlanırsa, o imza ânından önceki son durum esas alınır bu gibi görüşmelerde.

Amerikan Başkanı Trump, muhataplarına bazen gülücükler ve övgüler, bazen tehditler yağdırarak, seçilmesinin hemen ertesi günü durduracağını zannettiği bu savaş ateşinin öyle kolayca söndürülemeyeceğini anlamış olmalıdır. Amerikan toplumu nasıl bir 'gelişmiş' ! toplum ki, Başkanları her an bir başka açıklamalar yapıyor ve bir an sonra neler yapacağı da belli olmuyor.

Rusya Başkanı Putin'i o kadar övdükten sonra baktı ki, istediği sonuca varamayacak, bu sefer de, Rusya'nın Kiev'i bombardıman etmesi üzerine 'Sivil insanların yaşadığı şehirleri bombardıman ederek devamlı insan öldürüyorsun.. Ama bundan zararlı çıkacaksın..' diye tehdide kalkıştı.. Yine, netice alamadı..

Ve, Putin, kendi savaşını, kendi planladığı şekilde sürdürmeye kararlı gözüküyor..

Ama, Putin de konuşacak olursa, (İsrail ile münasebetleri açısından Gazze'nin adını açıkça anar mı, bilinmez ama); başka yerlerde yüzlerce değil, binlerce değil, en azından 70 bini aşkın sivil insanın, Amerika'nın desteğiyle katledildiğini söylemesi durumunda, Trump'ın söyleyecek sözü ne olur? Evet, yine bulur bir takım gerekçeler; 'İsrail'in hayatta kalmasının kesinlikle gerektiği' gibi.. Ama, bunlar 'şeytanî akl'a, hakikatsiz algılara teslim olmuş siyasetçiler'in bilinen gerekçeleridir.

Ve bugün İstanbul'da, saat 13.00'te Çırağan Sarayı'nda gerçekleşeceği bildirilen görüşmelerin başlamasına ramak kala, dün, Ukrayna'nın elindeki dünya kadar dronlarla , Rusya, en hassas yerinden vuruldu ve yapılan açıklamaya göre Rusya'nın 40 savaş uçağı imha edildi ve dünya ajansları, o imha edilen o savaş uçaklarının yangın sahnelerini yansıttılar ve Rusya da, şoke olmuş vaziyette. Ama, savaş halinde iki ülke olduğuna göre ve henüz de 'ateş-kes' durumuna geçilmeden önce, bu beklenmeliydi.

Evet, Ukrayna ordusu, dün sabah Rusya'ya karşı şimdiye kadarki en etkili saldırılarından birini başlattı ve Ukrayna'ya 2 bin kilometre uzaklıkta olan Doğu Sibirya'da, Baykal Gölü'ne yaklaşık 150 km mesafedeki bir Rus hava üssünü, dronlarla vurdu ve nükleer bomba taşıma kapasitesine sahip 40 adet Rus bombardıman uçaklarının imha edildiği açıklandı.

Açıktır ki, Ukrayna'ya Rusya karşısında bir üstünlük sağlamasının planlandığı ve o güçlü dronlarla, Rusya'yı o kadar uzak mesafelerde vurmasının kim tarafından sağlandığı ortada. Amerika ve Avrupa ülkeleri... Çünkü, Rusya durdurulamazsa, Avrupa, savunmasız kalacağının korkusu içinde.. Zelensky, ülkesinin bağımsızlığını korumak için çalıştıklarını ifade etse de, perde gerisinde de perde önünde de kimlerin olduğunu Putin bilmiyor değil..

Ukrayna lideri Zelensky İstanbul görüşmelerinde "tam ve şartsız ateşkes" sağlanması ve tutuklular ile kaçırılan çocukların iadesi gibi konuların ele alınacağını vurguladı.

İlginç bir nokta da şu ki, Ukrayna heyetine Savunma Bakanı Rüstem Umerov başkanlık edeceği açıklandı. Anlaşılıyor ki, Rusya, Çeçen lider Kadirov'un savaşçılarını cephelere sürerken, Zelensky de 'müslüman ismi' taşıyan birisini Savunma Bakanı yaparak Rusya'ya karşılık vermiş bulunuyor.

Bu satırların yazıldığı dün gecenin geç saatlerine kadar gelen haberlerden anlaşıldığına göre, Rusya da karşılık verecektir ve vermesi de hattâ kaçınılmazdır ve karşılık vermeyecek olursa, bu durum, Putin'in ve Rusya'nın zaafına verilecektir ve bugün de toplantının sonuna kadar karşılıkla güç gösterilerinin sergilenmeye çalışılması tabiîdir.

Elbette burada Trump, bir taraftan, Rusya'nın saldırısıyla başlayan savaşın başlatıcısı olarak Zelensky'yi suçlarken; Ukrayna'ya her türlü silah ve 100 milyar doları aşkın dev malî yardımların yapanların başında Amerikan emperyalizminin geldiğini biliyordu ve bugün de ne söylerse söylesin, ABD emperyalizminin stratejik merkezlerinin hesaplarının dışına çıkamaz. Ve mesele Ukrayna'nın kurtarılması değil, Avrupa'nın kurtarılması ve Amerika'nın dünya jandarmalığı iddiasına zarar gelmemesi için, Trump da gerekli her şeyi yapacaktır.

Çünkü, o ve Amerikan derin devletinin aklı da biliyor ki, Amerikan emperyalizminin inisiyatifi yitirmesi halinde, NATO da, Avrupa da belirsiz yarınlara sürüklenecektir.

Emperyalistlerin ‘Yarım elma, gönül alma' taktiğine inanacak mıyız?
4 Haziran 2025 Çarşamba

Hele de Gazze ve bütünüyle Filistin konusunda sadece Müslüman toplumlarında değil, diğer toplumların 'maşerî vicdanı'nda özellikle de Yahudilerin ve taraftarlarının beklemediği derin bir insanî aksülamel, tepki ortaya çıkması dünyadaki hesapları alt-üst etti.. Bu gelişmeler karşısında ülkemizdeki bir çok ekran bülbülleri, bir takım akademik unvanlarıyla, bu beynelmilel tepkilere bakarak, 'Dünya çapındaki bu tepkiler karşısında, hani, İslam ülkeleri nerede?' diye, zahiren doğru gibi gözüken bu eleştirilerinin sonunda İslam Milleti'ni 'yeis'e sürüklemekten başka bir sonuç vermeyeceğini hesap edemeyecek bir renk körlüğü sergiliyorlar.. Evet, 'İslam Ülkelerinin Birliği ve ortak tepkileri nerede?' deniliyor.. Petro-Dolar Şeyhleri'nin kendi iktidarlarını korumak veya uzatmak için Amerikan Başkanı'na 3 trilyon Doları aşan ve bir nevi 'rüşvet' mahiyetinde olan ödemeler konusunda, herkesin bir itirazı var.. Ama asıl görülmesi ve suçlanması gereken emperyalist oyunların çengeline batılılaşmak ve modernleşmek adına hangi hile ve hıyanetlerle düşürüldüğümüz hep gözlerden ırak tutuluyor. Kendilerini 'aydın' diye niteleyen niceler bile, 'İslâm ülkelerinin ihaneti' olarak gösteriyorlar.. Ama, Müslüman halkların tepelerine emperyal güç odaklarınca oturtulan kuklaların uşaklık ve ihanetlerini, İslam ülkelerinin ve 'Müslüman halkların tamamının hatası' olarak göstermek ne kadar ve nasıl bir 'aydın'lık?

Halbuki, Birinci Dünya Savaşı ve sonrasındaki şu son 100 küsur yıl içinde İslam Milleti'ne karşı korkunç teknolojik barbarlıklarla yapılan emperyal saldırıların her birisi hatırlanmadan sadece Gazze diyerek bir yere varamayız.. Çünkü Gazze kaçınılmaz bir sonuçtur.

O halde, son 100 yıldaki facialar kervanımızın resmigeçidini bir daha hatırlayalım:

*Son asırlarındaki birçok zaaflarına ve güçsüzlüklerine rağmen, Müslümanların elindeki büyük bir güç olan Osmanlı Devleti'nin yerle bir edilmesi sırasında, katledilen ve sayıları bilinmese de, o ilk Cihan Savaşı sırasında 30 milyon kadar insanın öldüğü hesap edildiğine göre bunların en azından yarısının Müslümanlardan oluştuğu rahatlıkla söylenebilir. Bizden önceki yaşlı nesillerin, savaş cepheleri gerisinde de, kitleler halinde açlık ve sefaletten dolayı can verdiklerini, matemli ezgiler okuyarak ve göz yaşı dökerek anlattıklarına bakıldığında bu iddiaların acı bir gerçeği yansıttığı söylenebilir.

*1948'de eski bir Osmanlı vatandaşı olan David Ben Gurion isimli bir Siyonist Yahudi'nin, 14 Mayıs 1948 günü, İsrail'in varlığını dünyaya, 2 bin yıl sonra gerçekleşen bir vakıa olarak ilân edişinin hemen ardından, Filistin'de Müslüman halkların ilkel silahlarla ve de yeni başlayan Nükleer Çağ'ın patronları olan güç odaklarının, ellerine en modern silahları tutuşturdukları Siyonist Yahudiler arasında hem 1948'de, hem 1956- Süveyş Savaşı sırasında devletsiz - çaresiz yüzbinler hatırlanmadan, İslam Milleti'nin bu zelil duruma düşüşü, nasıl anlaşılabilir? (Ki, 14 Mayıs 1948'de varlığı ilan olunan İsrail devletini ilk resmen tanıyan devlet olmak açısından Amerikan emperyalizmiyle, Sovyet Rusya Komünist İmparatorluğu birbirleriyle o kadar yarışmışlardı ki, aralarındaki zaman farkı sadece 11 dakika idi.. Ve, miladi- 1515'lerde Osmanlı'nın eline geçen ve 400 sene elinde kalan Filistin'indeki bu kanser urunu, kuruluşunun ilanından birkaç ay sonra, halkı Müslüman olan ülkelerden ilk tanıyan da, -o topraklardan mağlup olarak çekilişinden 30 yıl sonra- Türkiye olmuştu.

*Fransız emperyalizminin, Cezayir'de hele de 1954-61 arasında 1,5 milyon Müslümanı katledişini hatırlamadan ve daha acısı, 1962'de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda Cezayir'in müstakil / istiklal sahibi, bağımsız bir devlet olarak kabul edilmesi oylanırken de, yazık ki, Türkiye Fransa'nın yanında yer alıyordu.

* Haziran- 1967'de, Mısır-Suriye ve Ürdün adı verilen İslam ülkelerinin tepesine emperyal güçlerin desteğiyle oturtulan yönetimlerin ordularının, o zamanlar 4-5 milyonluk Siyonist İsrail rejiminin dünyanın her yanındaki Yahudiler ve diğer gönüllülerinin de en modern silahlarla girdikleri '6 Gün Savaşı'ndan, 100 bine yakın kurbanlar vererek aldıkları yenilgi karşısında ise, ülkenin efkâr-ı umûmiyesini, kamuoyunu kontrol eden bizim laik medyamız, hâlâ, 'Pis Araplar! Ahh, bizim ordumuz olsaydı orada, 48 saatte işi biterdi, İsrail'in..' gibi mavalları halkın vicdanına şırınga etmekle meşguldüler.

Ama, Ekim-1973 başında, (Ramazan'a rastladığı için) 'Ramazan Savaşı' diye anılan ve Mısır Ordusunun ani bir saldırıyla İsrail rejimini perişan eden savaşı, internetlerin arama motorlarına soracak olsanız, Yahudilerin öyle korkunç bir yenilgi yaşadıklarına dair teferruatlı bilgi elde edemezsiniz.

*1966-70 arasında ise,, Orta-Batı Afrika Müslümanlarının ülkesi Nijerya'da, emperyalistler, küçük bir azınlık olan ve güçlü silahlarla donatılan Hristiyanlar için Biafra adında bir devlet ilan ettiklerinde hayatını kaybeden Müslümanların sayısı da 3 milyonu geçmişti; ama, o Biafra ismi, mazlumların kanında boğulmuştu.

*Ama biz, Afganistan'da 100 binler değil, milyonlarca Müslümanın hem Rusya, hem de ABD emperyalizmi tarafından nasıl imha edildiğini hatırlamak bile istemiyoruz. Halkı Müslüman olan ülkeler arasındaki savaşlarda, 1970'de Batı ve Doğu Pakistan arasında ve 1980-88 arasında da İran-Irak arasında milyonlarca Müslümanın telef oluşunun acısını hatırlamaktan âdeta rahatsız oluyoruz.

*1992-97 arasında Bosna'da, 250 bine yakın Müslüman, devletleri ve orduları olmadığı halde ve sırf Müslüman oldukları için katledilmişlerdi, onları da unuttuk..

*1994'lerde Çeçenistan'da en az 1 milyon kadar Müslümanın katledilişinin acısını da hatırlayamayacağız neredeyse..

*El'an da sadece Keşmir'de değil, Birmanya'dan Bangladeş'e sığınmış olan 2,5 milyon Müslüman'dan fazla bir haberimiz yok..

Evet, bu büyük acılar hatırlanmazsa, sosyal hâfızamız 'Alzheimer' hastalığının verdiği unutkanlıkla tamamıyla dumura uğramış olacaktır.

*

Bütün bunları, sadece şu son 100 yılda bile ne büyük kurbanlar verdiğimizi şu Kurban Bayramı arifesinde olsun bir daha hatırlayalım diye tekrarlıyoruz..

Özellikle de, şunun için:

ABD'nin Ankara'ya gönderdiği ve büyük dedesi 100 yıl öncelerde Beyrut'tan Amerika'ya gitmiş olan ve eski bir Osmanlı vatandaşı olan kişinin torunu, bu yeni büyükelçi; Tom Barrack..

Üstelik, daha birkaç ay önce 'Gazze'yi Doğu Akdeniz'in eğlence merkezi yapacağım' diyen Trump gibi birisinin elçisi olan bu kişi, şimdi, "Batı bir yüzyıl önce – Ortadoğu'ya - haritalar, cetvellerle çizilmiş sınırlar ve yabancı yönetimler dayattı. Sykes-Picot anlaşması Suriye'yi ve bölgeyi barış için değil - emperyal çıkarları uğruna - böldü. Bu hata, nesillerin bedel ödemesine yol açtı. Aynı yanlışı bir daha yapmayacağız' diyor.

İnanalım mı yani?

Daha 15 sene olmadı, o dönemin Amerikan Dışişleri Bakanı olan Condoleezza Rice, 'Ortadoğu ülkelerinin sınırlarında 20-21 tane sınır değişikliği gerekiyor..' diyeli..

Şunu da hatırlayalım: Pakistan, Doğu ve Batı olarak, birbirinden 3 bin km. kadar uzakta iki parça iken, o zamanın Amerikan Başkanı Nixon, Pakistan Başbakanı Zülfikar Ali Butto'ya, 'Pakistan'ın toprak bütünlüğünü taahhüt ediyoruz..' dediği zaman, o gençlik yıllarımızda, 'Eyvah.. Amerika sınırları taahhüt ettiğine göre, Pakistan'ı büyük felaketler bekliyor' de diye yazmıştım.. Ve sonra korkunç bir iç savaşta 1 milyondan fazla insan eridi ve Bangladeş öyle doğdu..

Amerikan emperyalizmi, bugün de, günah çıkarırcasına, 100 yıl öncelerin oyunlarını eleştiriyorsa, bizim sosyal hafızamızı tamamen silmek istiyor..

Ama, onların dediği olmayacak, inşaallah..

*

Her Müslüman da, kendi kurbanını Hz. İbrahim gibi belirleyebilecek bir idrake erişse, keşke...
6 Haziran 2025 Cuma

Hac ziyaret ve ibadeti yapıldıktan sonra bugün Kurban Bayramı, bizim coğrafyamızda... Bizim coğrafyamızda diyorum, çünkü farklı coğrafyalarda, 354 günlük 'qamerî/ ay' yılını esas alan takvimlerde, ayların başlangıcı, yeni Hilâl'in ru'yeti, görülmesi ile başlayacağından, gün farkı olabilmektedir.

Müslümanların ibadetlerinin büyük bir kısmı bu 'Qamerî/ Ay' takvimine göre hesaplanır. Ve bu arada, Endonezya'daki yeni Hilal'in görülmesi ile başlayan yeni ayın, Nijerya, Cezayir ve Magrib / Fas gibi ülkelerde da aynı günde görülmesi büyük çapta imkânsızdır. Bu zaman farklılığı göz önünde bulundurulmayınca, 'Yahu bütün Müslümanlar bir günde bayram yapamıyorlar, o günde bile birlik oluşturamıyorlar...' gibi, zâhiren doğru sanılan, ama gerçeği yansıtmayan şikayetler dile getiriyorlar. Halbuki, biz bu cuma sabahı İstanbul'da bayram namazı kılarken Amerika'nın hele de batısındaki bir Müslüman da ancak dünün, perşembe gününün yatsı namazını; ya da, Endonezya'daki Müslüman da ikindi namazını kılıyor olacaktır.

Yani, güneşin doğması her yerde nasıl farklı oluyorsa, Hilâl'in doğması ve görülmesi de öyle... (Elbette ru'yet, gözle görülme mümkün olmadığı zaman hesaba itibar olunacağı, Hadis-i Nebevî'de de işaret edilmiştir.) Bu yüzden, Endonezya, Malezya'dan, Bangladeş, Hindistan, Pakistan ve Afganistan'a kadar, dünya Müslümanlarının en azından yarısının yaşadığı coğrafyalarda, Zilhicce ayının Kurban Bayramı'nın ilk günü olan 10. Günü'nü, bizim kullandığımız takvimle 7 Haziran Cumartesi gününe denk geliyor. Ama bizim gibi aynı meridyeni paylaşan Ortadoğu ve çevresindeki ülkeler ve coğrafyalarda Kurban Bayramı bugün... Taa, Cezayir'e kadar...

Ama ilginçtir ki, Magrib /Fas ülkesinde de bayram, 7 Haziran Cumartesi günü imiş... Bunu anlamakta şahsen zorlandım. Çünkü Endonezya ile Magrib / Fas ülkesi arasındaki 13 bin km'yi aşan mesafeye rağmen, Bayram'ın zamanının hesaplanmasında esas alınan Hilâl'in iki uzak coğrafyada da aynı günde görülmesi imkânsız gibidir. (Hattâ, Fas'tan gelen haberlere göre, Fas Meliki / Kralı, kurban kesilmesine de, -'hayvan azalması'na yol açtığı gerekçesiyle- yasak getirmiş ve bütün Fas Müslümanlarını temsilen kendisi 1 kurban kestirecekmiş.)

*

Evet, Hacc ve Kurban, İslam Milleti'nin, ferden olmanın ötesinde de, topyekûn bir ümmet olarak, üzerinde daha bir derinlemesine düşünüp idrak etmemiz gereken ibadetlerimizin başında gelmektedir. Çünkü Hacc, Ümmet'in her kesiminden milyonların gerçekleştirdiği, bir 'yıllık kongre'ye iştirak mahiyetindedir.

*

Yani, Hac ibadeti ve mekanı, sadece ferdî geçmişimizdeki hata ve günahlarımızdan dolayı tövbe etmek yeri değil, Ümmet'in bir Millet olarak hepimizin acılarının, sancılarının, dert ve meselelerinin görüşüldüğü çözüm yeri olması lâzım. Ama n'aparsınız ki, Suudi rejimi, o Ümmet'in tamamına ait olan o kutlu mekânlar üzerinde, gasb ve tahakküm ile kurduğu düzenle, polis ve istihbarat elemanları aracılığıyla, 'Burası siyaset yeri değil...' diye, Gazze faciamız hakkında konuşmayı bile yasaklıyor.

FAZLA SÖZE NE HACET?

Suudi rejimi ve benzerleri ise, ümmetin tamamına ait yer üstü ve yeraltı zenginlikleri, (3 trilyon dolar'dan fazla) bir serveti, -kendi diktatörlüklerini sürdürmek için- bir çırpıda Amerikan emperyalizmine ikram etmek için birbirleriyle yarıştalar.

Halbuki, Hac, İslam Milleti'nin dünya çapındaki büyük kongresi mahiyetindeydi de ve öyle de anlaşılmak gerekir.

*

Bu arada, Star yazarlarından M. Sabri Beşer kardeşimin, sıcağı sıcağına yazılmış- Hacc notlarından bazı çarpıcı tesbitlerini de aktarayım -özetle- :

'Mescid dolu, dualar çoğalıyor, secdeler ardı ardına geliyor. Renk renk takkeler, farklı lisanlar, kınalı sakallılar, saf saf dizilmiş müminler...

Lâkin bu kalabalığın içinde Aksâ yok. Gazze yok. Boykot yok!

"Müslüman tepkilidir" deriz; ancak Medine'de, Resulullah'ın köyünde bile tepkisizlik hâkim.

Ziyaretler esnasında dolaşırken, gözüm tezgâhlara takılıyor.

Terör çetesi İsrail menşeli markalar her yerde.

Mescid-i Nebevî'ye birkaç adım kala, Siyonist ekonomisine katkı sağlayan ambalajlı ürünler elden ele dolaşıyor.

Ümmetinâ, düşmanın rafı, yan yana...

(...) Ravza'nın sütunları arasında dolaşırken bir eksiklik yutuyor beni.

Aksa'nın adı yok, acısı yok.

Resûlullah'ın "Ümmetim" dediği coğrafya, en çok da Medine'de yalnızlaşmış sanki!

İçimde gizli bir yangın var. (...)

Hac; ümmetin küresel buluşması...(...)

Allah, "Kâbe'yi insanlar için bir kıyam olsun diye yarattı," buyuruyor.

Kıyam, yerdeysen ayağa kalkmak, ayaktaysan ayakta kalmak.

Ve bu kıyamın nesnesi, Haccın kendisi değil; Kâbe...

Mekke, kavmiyetin eridiği, renklerin izole olduğu bir belde.

(...) İki buçuk milyon insan buradayız. Her biri Allah'ın davetlisi, her biri misafir...

Ve bu misafirliğin ikramı bellidir, sıfırlanmak.

Anadan doğduğu gibi tertemiz, taptaze geri dönmek.

Kâbe'yi seyrediyorum; yüzlere nazar ediyorum (...)

Bazıları, birbirine yer vermemenin telaşında.

Bazıları, bir başkasını ezerek bir adım öne geçmenin hırsında.

Oysa Hac, bir yarış değil; bir teslimiyettir.

(...)

Bir grup hacı, (merhûm) Muhammed İqbal'i ziyarete gider. Ellerinde hurmalar, seccadeler, zemzemler...

İqbal, tebessüm eder ve (...), Keşke Mekke'den, Medine'den bana hurma, zemzem değil de;

Ebubekir'in sadakatini, Ömer'in adaletini, Osman'ın hayâsını, Ali'nin cesaretini getirseydiniz.' der.

Zemzem içilir, hurma yenir, seccade eskir...

Ama ahlâk taşınırsa, ümmet dirilir.

Bugün hac yolculuğunda dönüş yolunda taşınması gereken en büyük yük, valize sığmayan "Ruh yüküdür." (...)'

*

Evet , M. Sabri Beşer kardeşimin bu ilginç tespitlerini bu kadar özetleyebildim..

*

Allah'u Teâlâ'nın hükmü için fedâ etmek üzere kendi kurbanını seçen Hz. İbrahim gibi, her Müslümanın da bu uğurda en sevdiklerini belirlemesi temennisiyle; Kurban Bayramı'nın asıl ruhunu idrak etmek cehdinde olan muhterem okuyucularıma tebriklerimi sunuyorum.

*

Siyaseti, kamuoyuna meydan okumak zanneden tufeyliler...
8 Haziran 2025 Pazar

*Balıkesir'den Turan Ergen diyor ki: 'Bir tanıdığımın oğlu var. Üniversite sıralarında... Dijital teknoloji alanında ileri zekâlı birisi ve fevkalade başarılı imiş... Allah bağışlasın... Ama öyle bir genç ki, âlemde kendinden daha akıllı kimse yokmuş ve sadece kendisinin ve hatta devlet organlarında çalışanların hemen hepsinin de kafaları çalışmıyormuş gibi... Ve büyük şehirlerin belli bir gelir seviyesinin üstünde olan arkadaşlarında da görüldüğü üzere, Tayyip Bey'e derin bir öfke besliyorlar...

'Sanki başka belediyelerde ve başka partilerin elinde olan belediyelerde yolsuzluk yok da sadece CHP'li ve özellikle de İstanbul'da mı var?' diyor... 'Ötekilerin de yolsuzlukları varsa, biliyorsan susuyorsan veya bilmeden, delilsiz bir ihtimale dayanarak iddiada bulunmak da günahtır. Herkes birbirine delilsiz olarak 'Rüşvet alıyor, hırsızlık yapıyorsun.' dese, ne yapacaksın?' deyince... 'Muhakkak vardır', demekle yetiniyor. Ona, 'Bak dedim, Tayyip Erdoğan da İBB Başkanı iken, hapsedildi, bir şiir okuduğu için... Ama ona kimse, yolsuzluk suçlaması yapamadı. Daha, (E.İ) isimli kişi, yolsuzluk suçlamasıyla azledilip tutuklanmasından 2 ay kadar önce... Bir gazeteci, ona, 'azledilmekten çekinmiyor musunuz?' gibi bir sual sorduğunda, (E.İ), '16 milyonluk bir şehrin seçimle gelen Bld. Başkanı'nı azletmek ve tutuklamak asla olamaz.' demiş, bunun üzerine, gazeteci de, 'Ama Erdoğan tutuklanmış, hapse atılmıştı...' deyince, yine o (E.İ) de, 'Ama Erdoğan'ın suçu ağırdı!.' cevabını vermişti.

--Evet, o kişi, kendi ölçülerine göre doğru söylemiş. Çünkü Tayyip Bey'in okuduğu 'şiir', laik despotik düzen taraftarları açısından gerçekten de ağır bir suç idi. (E.İ) isimli kişiye ve yakın çalışma arkadaşlarına yönelik yolsuzluk suçlamaları onlara göre tehlikeli değildir. Ama Tayyip Bey'in okuduğu ve 'Minareler süngü, kubbeler miğfer, câmiler siperimiz, Müminler asker Allah'u Ekber!' şeklindeki mısraların olduğu şiir, (E.İ) ve yardımcılarına inat olunan yolsuzluk iddialarına bakılırsa, asla affedilemez, değil mi? Mesele buradadır...

Kaldı ki, 60'a yakın çalışma arkadaşlarından -bugüne kadar- 22'si itirafçı oldular. İtirafçı olmak, belki halk kitlelerince tam olarak anlaşılamıyor ve sanıyorlar ki, bu kişiler, (E.İ) ve arkadaşlarını suçladıkları için itirafçı oldukları sanılıyor. Halbuki, öyle değil... Bu itirafçılar, gördüler ki, bilerek veya bilmeyerek içine düştükleri / ya da, düşürüldükleri yolsuzlukların içinde kurtulmak muhal ve bunu görüyorlar ve mahkeme de, o itirafçıların kendi hataları başta olmak üzere, gerekli bilgi ve belgeleri açıklamalarının, o yolsuzluk iddialarının veya şebekesinin çökertilmesine hizmet edecek gizli bilgiler olduğuna kanaat getirirse, kanunun belirlediği imkânlara göre, bu yolsuzluklar zencirinin veya şebekesinin çökertilmesi için, onları serbest bırakıyor. Yani, sadece başkalarını ve medyaya yansıyan ulu-orta iddiaları tekrarlamak itiraf sayılmıyor.

*İstanbul'dan Kerim Şaşmazoğlu ve İzmir'den Seher Meltem Ekinci isimli ve her ikisi de hukukçu olduklarını belirten okuyucular diyorlar ki: 'İBB'de başlayan yolsuzluk tutuklamaları, aziller ve itiraflar, elbette mahkemede yargılama yapılmadan ve verilen hükümler kesinleşmeden, kimseye bunlar hırsızdır, vs. diye, kimseye suçlu veya hırsız gözüyle bakılması mümkün değildir. Ama onlara, yargı tarafından verilecek beraat kararları olur ve o kararlar da kesin hüküm haline gelmedikçe tertemiz insanlar da denilemez; sadece zan altındadırlar, maznun/sanık durumundadırlar... Eğer beraat ederlerse, o iddialardan temizlenmek imkânına da kavuşacaklarıdır. Yani, eğer iddialar geçersiz ise, yargılamayı kendileri için bir temizlenme imkânı olarak da görmek gerekir. Ama 'İtirafçı'ların sözleri dehşet verici... Bazıları, (E.İ)'nin en yakın ve yetkili çalışma arkadaşları, bizzat yaptıkları yolsuzlukları itiraf ediyorlar ve böylece gerçek manada pişmanlıklarını sergilemenin ötesinde, o yolsuzluk şebekesinin çökmesine yardımcı oluyorlar ve karşılığında da, cezaların alt sınırlarıyla mahkûm olmayı tercih ediyorlar... Ki, dünyada da böyle itiraflar ve etkin pişmanlıktan faydalanmalar, yargılamanın âdil olmasına yardımcı da oluyor.

Dahası, (E.İ)'nin yakın çalışma arkadaşlarından ayrı olarak bazı iş adamları da, itirafçı oluyorlar ve 'milyonlarca dolar' ve hatta bazan 50 milyon dolar ve daha fazlasını rüşvet verdiklerini ve başka rüşvetlerin de alınıp verilmesine yardımcı olduklarını bile itiraf ediyorlar. Bu durumda bazı partici çevreler, bu iddiaların doğru olmadığını kuru bir iddia halinde söyleyebiliyorlar.

Bu konularda eğer yalan iddialarda bulunanlar varsa, onlar da elbette bedelini öderler.

*Bayburt'tan Temel Durunoğlu isimli okuyucu da Karadeniz şivesiyle, ironik bir mesaj yazmış, (Ö.Ö) isimli muhalefet lideri siyasetçiye hitaben... Diyor ki: 'Ula uşağum, 'Ö', bak benim kafamı attarma... Bak oğlum, ha ben vatandaş olarak sert kayayumdur, bunu bilesun. Aklını başuna al... Yoksa, gelurum oralara, tağıturum her tarafu... Biz burada, Bayburt'ta olan-biteni efendice anlamaya çalışıyoruz diye, bizi 'sürü' mü zannedeysun? Sen ha bu memleketi sahipsiz mu sanaysun? Ula uşağum, cinnet geçirircesine ve gözlerimize batırmak istercesine barmak sallayup duraysun, tehditler yağdiraysun... Senin tehditlerine kizub da korkan, geri çekilen, senden de beter olsun... Bak, daha fazlasını söylemeye edebum müsaade etmediğu içun susayrum diye ileri citma, kafami atturma, tağitirum her tarafı... Bak oğlum, 'Ö' efendi, siyaset yapacaksan, kimseyi enayi yerine koyarak, biz vatandaşları da sürü yerine koyarak ağzına geleni söyleyen, ha bu temel var ya, vallah, bu sözlerini sana yuttururum, sanma ki ben tek kişiyum... Konuşma tarzinu tüzelt, tepemizu attırma!.. Kendiğü sahipsiz köyde meydan okuyan efe bozması kimseler yerine koyma... Bu da benden sana ilk ihtarumdur... Öyle yargıçlara, savcılara ve size itibar etmeyenlere emirler yağdırırken, yarın iktidara gelecek olsanuz, neleri nasil yapacağunuzun işaretlerini veriyon... Kendiğü 1930'ların tek parti diktatörlüğü döneminde mi sanaysun? Bak, oğlum 'Ö.Ö', bu sana, ilk ve son ihtarum olacakdur. Söylemediydun dema sonra... Yikarum her tarafu...'

--Evet, Bu dinleyicimiz galiba, sadece Ö.Ö'nün son konuşmalarından değil, Amerika'da Trump ile, dünyanın 600 milyar dolara yakın servetiyle en zengin adamı sayılan Elon Musk arasındaki ağız dalaşından, birbirlerini, ağır şekilde, suçlamaya başlamalarından ilham almışa benziyor...

Trump-Musk boğuşmasının daha bir çukurlaşması..
9 Haziran 2025 Pazartesi

Amerikan Başkanı Trump ile yarım trilyonu bulan 100'lerce milyar dolarlık servetiyle, dünyanın en zengin adamı olarak nitelenen Elon Musk arasında bir ilişki vardı, perde önünde... Musk, Başkanlık seçimleri öncesinde Trump'a olan, 'Bir erkeğin bir erkeği sevebileceği derece en üst seviyede seviyorum' şeklindeki bir tuhaf cümle kuruyor ve onun kazanması için Trump'ın seçim kampanyasına açıkça, 300 milyon dolar verdiği açıklanıyordu. Ve seçimi Trump'ın kazandığı açıklandığı zaman da, ekranlar önünde sevinçten defalarca zıplayıp hoplayan, tribünlere güç gösterisi yapan ve hatta Almanya'da olsa, 'Hitler selâmı verdi' diye aleyhinde dâva açılacağı kesin olan, 'Heil Hitler!' cümlesiyle mâruf olan selâm tarzının sözsüz şeklini çağrıştıran davranışlar dünyayı da meşgul etmişti.

Dünyanın maddî güçler açısından en büyük devleti olarak nitelenen Amerikan emperyalizminin iktidar gücünü kazanan Trump, elinde kılıç, dans ediyor gibi hareketler yaparken; Musk da, Trump'ın seçimle elde edilen bir iktidar gücüne; seçime girmeksizin, hatta hiç bir devlet yönetiminde de bulunmamışken, en üst derecede ortak olmanın güçperestlik gösterilerini sergiliyordu. Öyle ya, dünyanın maddî açıdan en zengin ve teknolojik yenilikler icat etmekte orijinal buluşlara da imza atmış olmanın ötesinde hiç bir özelliği olmayan bu kişi, demokrasilerde önceleri bu kadar açık örnekleri olmayan bir şekilde Amerikan Başkanı'nın yardımcısı değil, iktidarın en az yarısı oluveriyordu.

Bu tuhaf ilişkinin nasıl şekilleneceği, nasıl bir ilerleme çizgisi göstereceği daha ilk andan tahmin ve tasavvur edilmeye de başlanmıştı. Çünkü önce böyle bir örnek görülmemişti. Trump da ona o kadar geniş yetkiler vermişti ki, Amerikan sisteminin en gizli istihbarat birimlerine bile girip istediği bilgi ve belgeleri elde eder hale gelivermişti, şu son 4 ay içinde... Hatta azletmelere, işten çıkarmalara kadar...

Ve Trump, Musk'ın bütün bu icraatını, 'Harika işler yapıyor. O çok akıllı birisi.' gibi sözlerle teyit ediyordu. Ama 14 Şubat 2025 günü, Beyaz Saray'a 4-5 yaşında ve adı 'X' olan oğluyla birlikte gelen Musk, Trump'la görüşürken, o çocuk, Trump'a yaklaşıp "Sen Başkan değilsin, gitmen gerekiyor!" şeklinde şoke edici bir cümle söyleyiveriyordu!

Trump'ın yüzünde en küçük bir tebessüm çizgisi bile belirmemiş ve duymazlıktan gelmiş gibi davranmıştı. Ama Amerikan kamuoyundaki bir takım yorumlara paralel şekilde bir hava oluşturmuştu bu sözler... Sanki Türkçedeki, 'Çocuktan al haberi...' deyimini hatırlatacak şekilde, bu çocuğun, evde konuşulan sözleri, kendi kafasında yeniden şekillendirip -çocuk aklına göre- 'tercüme etmiş olabileceği' ihtimalleri bile Amerikan medyasına da yansımıştı, ironik bir hava içinde.

Evet, sonra gelişen hadiseler gösterdi ki, o çocuğun sözleri, babası açısından boş değilmiş.

*

Ve Trump'la Musk arasında soğukluklar olduğu ve Musk'ın Trump tarafından uygulamaya konulan bazı kararlarına yumuşak eleştiriler yönelttiği de medyaya yansıyordu.

İşte bu gelişmeler olurken, 4-5 gün önce Musk, 'bombayı patlatmanın zamanı geldi' deyip Amerikan ve hatta dünya kamuoyunu da şaşırtan lafları ediverdi. Başka ciddî eleştirileri de vardı Musk'ın, ama onlar o kadar iliği çekmedi asıl büyük iddianın yanında. Çünkü Trump'ın, '(küçük çocuklara cinsî eğilim içinde olmak için kullanılan), tıbbî terimle, Amerika'da yıllardır, çok ünlü bir 'pedofili' vak'asıyla malûl olduğunu söyleyiverdi! 'Epstein' isimli ünlü bir milyarder Yahudi'nin, Amerikan toplumunda ünlü isimleri, kurduğu bir korkunç ahlâksızlık şebekesinin çarkları arasına aldığı ve küçük çocukları onlara servis ettiği ve onları filme alıp kendi istediği şekilde ve özellikle de İsrail aleyhine söz söyleyenleri kamuoyunda küçük düşürmek ve çökertmek için kullandığı ortaya çıkınca, açılan dâvalar yıllarca devam etmiş ve 'Epstein' hapiste öldürülmüş veya intihar etmiş ve o büyük sosyo-politik skandalda yer alan bilgilerin ve o kişinin çengeline takılanların isimlerinin açıklanması 'Çok Gizli' kaydıyla CIA'in ve diğer istihbarat birimlerinin karanlık dehlizlerine konulmuştu. Arada bir, o dosyanın açıklanması konusunda yapılan tartışmalara ise kimse net bir cevap veremiyordu.

Ama Musk, işte bu bombayı patlatmış, 'Epstein Dosyaları'nın açıklanmaması, o dosyaların içinde Trump'ın da bulunması yüzündendir.' deyiverdi.

*

Trump şaşkınlık içinde, ama bu ağır ithamı, başkalarına sergilediği azarlayıcı bir tavır yerine, alttan alıcı cümlelerle geçiştirmeye çalıştı ilk gün. Ama ertesi gün, 'Musk'la işim yoktur artık. O çıldırmış bir zavallıdır.' dedikten bir gün sonra, Musk'ın uyuşturucu kullandığına dair mukabil ağır suçlamalar yapıp onun ayrıca 'Amerikan Başkanlık Makamı'na saygısızlık ettiğini ve karşılığını göreceğini' de ekledi. Daha komik olan ise, Musk'ın bundan sonra da 'Demokratlar'a maddî yardım yapacağı' suçlamasında bulundu. Halbuki kendisinin 300 milyon dolar aldığı Amerikan toplumunda ve resmî kayıtlarında gizli bir şey değil, ap-açık... Trump'ın bundan sonra, Musk'ın dev firmalarını çökertmek için devlet gücünü kullanacağı, sözlerinden de anlaşılıyor. Yardımcısı Vance de, 'Musk'ın Trump'a karşı büyük hata işlediğini' ifade ediyor.

Musk ise, Amerika Birleşik devletlerinin iki partili sistemine, artık son vermek gerektiğine dair ve 'Amerikan Partisi' adına yeni bir parti kurmaktan söz ediyor ve anketlerde, Musk'ın bu talebinin, yüzde 81 destek gördüğü ileri sürülüyor.

*

Bazılarının, 'Beter olsunlar...' dediğini duyar gibi oluyorum.

*

Kur'an-ı Kerîm' meallerinin ‘kontrol edilmesi' konusu..
11 Haziran 2025 Çarşamba

Eğer, herhangi bir toplumda sınırsız bir hürriyetten bahsediliyorsa, orada içtimaî açıdan ancak bir karmaşa ve kaos'tan, hercümerçten söz edilebilir. Kendisini sınırlayamayan fert de, toplum da tam bir karmaşa hayatı yaşar; fizikî gücü, serveti veya örgütlenmesi güçlü olan, diğerlerini susturur, boğar, ezer, aşağılar veya esir alır veya kendi istediği şekilde 'kurşun asker' yetiştirmeye yönelir. Diğer bir deyişle, sınırsız bir toplumda hürriyetten söz edilemez.

Hint Müslümanlarının büyük siması 'Muhammed İkbal Lahori', 100 yıl öncelerde bir şiirinde özetle şöyle diyordu: 'Deryalar Kralı'ndan, 'Denizlerde artık, sınırsız, tam bir hürriyet olacaktır.' diye bir ferman geldi..

Kazlar, 'artık sınırsız, tam bir hürriyete sahibiz diye sevinç çığlıkları attılar. Timsahlar ise, 'Unutmayın, o hürriyet bizim için de var.' dediler.'

*

Müslümanlar yeryüzünün en hür insanlarıdırlar, ya da daha doğrusu, bu idrak ile yaşamak durumundadırlar. Çünkü, 'Lâilâhe illallah' /Allah'tan başka hiçbir ilâh yoktur!.' derken, böylece, var oluşlarının, yaşayışlarının, dünyaya bakışlarının aslî formülünü, anahtarını, daha sözlerinin en başında, 'Lâ / Hayır!' sınırını ve sırrını ilân ederek açıklamakta, 'Allah'ın koyduğu sınırların dışındaki her türlü sınırlamalara da 'Lâ / Hayır!' demektedirler.

*

Önce belirtelim ki, Kur'an-ı Kerîm, evet, 'tek'tir; ama onu yorumlamak açısından, 14 asır boyunca ve beşer aklının gelişmesine paralel olarak, binlerce 'müfessir/ tefsirci/ yorumcu' çıkmıştır. Bu tabiîdir de.. Çünkü, Kur'an-ı Mübin'de 14 asır öncelerde hiç bilinmeyen öyle bilgiler vardır ki, bu ancak 50 yıl öncelerde anlaşılmıştır.. Meselâ, İstanbul Boğazı'nda alttan kuzeye, Karadeniz'e doğru; üstten ise, Karadeniz'den Akdeniz'e doğru devamlı bir akım vardır. Aynı durum, Cebelitarık Boğazı'nda da aynı şekildedir.

Furkan Suresi, 53. Ayette bildirilen 'İki denizin suyu, sanki aralarında bir perde varmış gibi birbirine karışmaz.' ve keza, Rahman 55/20 'de bildirilen "Aralarında bir engel vardır, birbirine geçip karışmıyorlar." mealindeki ilâhî haber, evet ancak 50 yıl öncelerde fark edilebilmişti ve önceki asırlarda yaşayanlar bunu okuyorlar, ama, ne demek olduğunu bilmiyorlardı.

Bazıları böyle bir uygulamanın, Kur'an'ın, aklî ilimlerin gelişmesine uygun olarak izah edilebilmesi, açıklanabilmesine engel oluşturacağı iddiasında bulunmaktadırlar.

*

Bu girizgâh cümleler şunun için:

Son günlerde bir tartışma var.. Meclis'te geçen haftalarda kabul edilen bir kanunla, 'Kur'an-ı Kerîm mealleri', gelişi-güzel yapılmaması/ yazılmaması / yayınlanmaması için, bu hususta gerekli kontrolleri yapmak üzere, Diyanet İşleri Başkanlığı yetkili kılınmıştır.

Şimdi, bazı kişi veya çevreler iktidar gücünü ele geçiren odakların, bu kanunî yetki yoluyla, Kur'an'ın hür olarak tefekkür edilip anlaşılmasına engeller koymak için de kullanılabileceği hususundan endişe etmektedirler.

Bu ihtimal, kenarından teğet geçilecek bir konu değildir ve mümkün ve muhtemeldir de..

Çünkü, Diyanet İşleri Başkanlığı, siyasî bir kuruluştur. Kaldı ki, söz konusu Başkanlık'ın, siyasî bir kuruluş olmasının ötesinde, mevcut Anayasa'da, 'Genel İdare içinde yer alır ve kanunla verilen vazifeleri yerine getirir' diye, yeri ve vazifesi de belirtilmiştir.

Bu kurumun, başındaki isim, iktidar makamlarınca tayin olunur ve tabiatiyle de iktidarda olanların borusunu öttürmek zorunda bırakılabilirler. Bunun pek çok örnekleri vardır. Osmanlı'nın son dönemlerinde, bir 'Evkaf ve Şer'iyye Vekaleti' vardı, Hükümet içinde..

Önceki asırlarda da, Şeyh'ul-İslamlık makamı vardı..

Şeyh'ul-İslam da, Bâb-ı Meşîhat/ Meşîhat Dairesi denilen bir kurumla birlikte çalışırdı ki, burada, döneminin en seçkin ulemâsı vardı ve onlar alınan kararların, yapılan uygulamaların İslam Şeriati'ne, İslam kanununa uygun olup olmadığını kontrol ederdi. Ama, 3 Mart 1924 tarihinde, Hilafet'in kaldırılmasıyla birlikte, bu Evkaf ve Şer'iyye Vekaleti de kaldırılmış ve sonra da, yerine Diyanet İşleri Başkanlığı kurulmuştu.

Ve, bu yeni kurum da, İslam inancıyla ve kültürüyle hesaplaşmaya giren en totaliter -laik müdahalelerin İslam'a uygunmuş gibi gösterilmesi vazifesini üstlendi ve zorla veya özel istihbarat unsurlarının maaşlı memurları haline getirilmiş elemanlarınca on yıllar boyu, darağaçlarının gölgesinde, nelerin- nasıl yapıldığını anlatmak çok ayrı bir acı fasıldır ve bu sütuna sığmaz.. Hatta o kadar ki, laik-kemalist çizginin temsilcisi olan bazı siyasî hareketler ve siyasetçiler, M. K.'in, Kur'an-ı Kerîm'i, Elmalılı Hamdi Efendi'ye, -parasını cebinden ödeyerek- tercüme ettirdiğini iddia edip durdular. Maksat, elbette ki, Türkçedeki 'Parayı veren düdüğü çalar..' sözünü hatırlatacak şekilde , yeni ve katı laik rejim uygulamasına 'İslam şeriati' adına kılıf uydurmak ve kitleleri itaat ettirmekti.

Bunda muvaffak olamadılar da denilemez.

*

Şimdi korkulan, Kur'an meal ve tefsirlerinin kontrol edilmesi yetkisinin verildiği Diyanet İşleri Başkanlığı eliyle yeniden, geçmiş müdahale dönemlerinin hortlatılmasına yol açılabileceği endişesidir.

*

Evet, bu konu, 'olmaz veya olamaz' demekle geçiştirilebilecek bir konu değildir..

*

Ama, bir de başka bir yönü var konunun.. Piyasada aklına esen, 'Kur'an Meali' veya tefsiri hazırlarsa.. Ki, hazırladıkları da görülüyor.. Hatta, bu gibi konularda, görüş belirtecek derecede 'ulûm-i İslamiye'ye vâkıf olmadıkları, erbabınca da kabul edilen kimselerin, 8-10 kadar başkalarının meâllerini alıp, -biraz ondan, biraz bundan alarak, bazı yerleri kendi eğilimlerine uygun hale getirip piyasaya, gönül okşayan isimlerle, 'Kur'an Meali' diye sunmaları.. Hatta, ticarî hesaplarla..

'Ben yaptım oldu..' dercesine bir ciddiyetsizlik ve hatta konuyu 'çocuk oyuncağı' haline getirme eğilimleri..

Evet bu konuya bir kontrol getirilmeli.. Ama, bu, laik bir rejimin Diyanet İşleri Başkanlığı'nın elinde olursa geçmişte olduğu gibi, nice yeni yanlışlar tezgâhlanmayacak mıdır?

Kontrol edilmeyen bilgi de, güç de tehlikelidir..

O halde, bu kontrolü işbu 'meal'ler konusunda kim yapmalıdır?

Ülkenin hiçbir resmî sıfatı olmayan ve ilmî seviyeleri üzerinde Müslüman toplumun ittifak ettiği âlimler/ ulemâ kesiminden oluşturulacak tarafsız, bağımsız bir heyet oluşturulmalı ve bu, meal veya tefsir yazmaya kalkışacak olanların her yönden yeterli olduğuna dair bir izinnâme verse daha sağlıklı olmaz mı? Yoksa bir tarihte, 12 Eylül 1980 Askerî Darbesi'nin lideri olan General Kenan Evren'in, sırf içki içtiği için 'aydın din adamı' dediği' (müteveffâ R.F gibi) tiplerin maskaralıklarıyla tekrar karşılaşmaz mıyız?

*

Osmanlı'nın tekrar gerçekleşeceği gibi bir korkum yok!' derken, Netanyahu ne demek istiyor?
13 Haziran 2025 Cuma

Türkçede ilginç bir 'darb-ı mesel' vardır, 'Besle kargayı, oysun gözünü..' diye..

Ev hayvanları içinde öyleleri vardır ki, meselâ bir kuzu, bir kedi ya da bazı köpek cinsleri vardır ki, onlar evdekileri tanırlar ve -kuduz hastalığına müptelâ olmadıkları müddetçe- ev halkını ısırır gibi yapsalar bile dişlerini sıkmazlar, sahipleriyle ve hele bebeklerle bir anne gibi şakalaşırlar ve onlara hiç zarar vermeden oynarlar..

Kargaların ise, gözleri oymak gibi bir özellikler vardır, 'göz'ü sevdiklerinden midir; yoksa, düşman bellediği başka yaratıkları en hassas yerinden vurmak için bir hamlede oyup çıkarmak özellikleri yüzünden midir bilmem, hatta kendilerini besleyen sahiplerinin gözlerini bile oyup yutabilirler. Ama, meselâ onlara yakın sayılan cesametteki güvercinlerde bu özellik yoktur.

Bu yüzdendir ki, dilimizde, iyilik yaptığımız kimselerden bir düşmanlık ve hele de hıyanet gördüğümüzde, 'Besle kargayı, oysun gözünü..' sözü imdadımıza yetişir.

*

Bu giriş cümlelerinin hedefi, yazının başlığındaki ibareden de anlaşılabilir..

Bu 'karga' fıtratlı yaratıklardan, vampirliğe, kan içmeye, özellikle de mazlum ve savunmasız insan kanı içmeye doymak bilmeyen Netanyahu isimli, insan görünüşlü canavar yaratık, evvelki gün, 'Osmanlı Devleti'nin yeniden ortaya çıkacağını sanmam..' demiş..

Önce, herhalde 'Bizi himayesine alacak Osmanlı gibi bir güç odağı yok ..' demek istemiş, bir kadirşinaslık göstermiş olabilir mi?' diye düşünecektim ki; o manadan eser yok.

Halbuki, 1492'de, Müslümanların, İspanya / İber Yarımadası'ndaki 785 yıllık Endülüs Devleti, -iç zaaflarımızın da etkisiyle- Haçlı Ordularınca yenilgiye uğratılınca, o zamana kadar asırlarca, Müslümanların yanı başında ve himayesinde yaşamış ve Hristiyanların gözünde -Hz. İsâ Mesih aleyhiselamın çarmıha gerilmesinde Roma İmparatorluğu'nun Filistin Valisi Platus'u tahrik ettiklerinden dolayı, lanetli kavim diye dışlanan, en aşağılayıcı muamelelere maruz kalan İspanya Yahudilerinin, Hristiyanlığı kabul etmeleri, ya da yok edilecekleri gibi iki şıktan başka bir çarelerinin olmadığının çaresizlik girdabına düştükleri bir zamanda, onlara kucak açan bir büyük Müslüman gücüydü Osmanlı.. Ve ta ki, Theodor Herzl isimli bir Yahudi teorisyeninin Siyonizm ideolojisini 1890'lardan itibaren tedvin edip, Filistin İslam topraklarını işgal etmeye kalkıştıkları, Siyonist eğilimler göstermeye ve ilk merhalede de Osmanlı Devleti'ni ve onun siyasi manada büyük çapta gerçekleştirdiği İslam Birliği'nin temel kurumu olan 'Hilâfet -i İslâmiye'yi de berhava edecek, buharlaştıracak beynelmilel entrikalara baş vurdukları zamana kadar da Müslümanlarla yan yana ve huzur içinde yaşıyorlardı.. Ve hatta ticaretin ve özellikle de altın piyasasının anahtarı ellerinde olarak..

Bu hatırlatmayı iyiliği başa kakmak manasında hatırlatmıyoruz.. Çünkü, bu bizim şahsî iyiliğimiz değil, inancımızın, İslam'ın gereğiydi.

Ve 1992'yılında, dünyanın çeşitli yerlerinden gelip İstanbul'da toplanan seçkin Yahudiler, siyaset veya kanaat önderleri, Osmanlı'ya minnettarlıklarını dile getirmişler; 500 yıl önceki o büyük göçü ve kurtuluşlarını törenlerle anmışlardır.

Ama, bugün, modern çağların emsalsiz firavunu olan ve Hitler'lerin Stalin'lerin ve onların benzerleri olan daha nicelerinin yüzlerini bile, ak etmek istercesine cinayet işlemekte rakip tanımazlığın önderi olan Netanyahu denen 'karga' tıynetli kişi, Osmanlı'nın bir daha geleceği endişesi taşımadığını ifade ederken; bilmiyor ki, Filistin'de işlediği korkunç barbarlıklarının; Osmanlı'nın yeniden kurulmasından da öte, dünya çapındaki bütün şuurlu Müslümanlar arasında, 'İslam Birliği'nin mutlaka gerçekleştirilmesi fikrinin derinden derine daha bir filizlenmesine de yardım etmektedir. Bu konuda, önceki Amerikan Başkanı Joe Biden'ın, 'Hareket-ul'Mukavemet-ul'İslamiye/ HAMAS' mücahidlerinin gerçekleştirdiği 'Aksa Tufanı'ndan hemen sonra, 18 Ekim 2023 günü Tel Aviv'e gelip, 'Burada İsrail adına bir devlet kurulmasaydı bile, biz Batı dünyası olarak, böyle bir devleti burada yine kurardık!' şeklindeki sözü sadece onun değil, bütün Siyonistlerin ve onlara hizmet edenlerin ortak görüşü olup, Müslüman coğrafyalarının kalbi mesabesinde olan bu topraklara bir 'zehirli hançer' saplamak emellerinin, hareketlerinin kalkış noktalarından biri olduğunu itiraf etmesi de, dünya Müslümanlarını giderek daha fazla uyandırmaktadır ve onların korkuları olan 'İslam Birliği', bir gün tahakkuk edecektir, İnşaallah.. Çünkü, beşerî planda başka bir çare ve çözüm yolumuz yoktur

*

Ve bir diğer konu..

'Siyaset' ile Servet'in boks maçında ringe kim havlu attı?

Boks maçlarında 2 boksörden yenilmek üzere olanın hocasının / antrenörünün yenilgiyi kabul manasında 'ringe havlu atması' meşhurdur. Yarım trilyon doları bulan servetiyle 'Dünyanın en zengin adamı' olarak bilinen Elon Musk'ın geçen hafta Amerikan Başkanı Trump için, 'pedofili' denilen 'cinsî sapıklık'la suçlaması yapıp, kamuoyunda Epstein Dosyaları olarak bilinen ve küçük çocukların içine çekildiği fuhuş ağı oluşturma suçlamalarıyla yargılanırken hapiste ölü bulunan milyarder Yahudi Jeffrey Epstein dâvasına ilişkin dosyalarda Trump'ın adının da yer alması yüzünden, o bilgilerin açıklanamadığını' belirtmiş; Trump da onun için, 'uyuşturucu müptelâsı bir çılgın zavallı' nitelemesi yapmıştı..

Bir-kaç gün sonra ise, aynı Musk'ın 'Trump'ı eleştirirken ileri gittiği ve pişman olduğu' konusunda, 'Ringe havluyu kim attı veya attırdı?' sorusu henüz cevabını bulamadı.

*ABD kamuoyunun Trump'a sahip çıkmasının baskısı mı;

*Musk'ın o boğuşmanın neticesi olarak ilk anda 150 milyar dolar kaybettiğinin açıklanması üzerine, bütün servetini rüzgâra kaptıracağı korkusuyla, iflâsını engellemek ve iflâsının hukukî sonuçlarından kurtulabilmek için, -hukuk danışmanlarınca yapılan-, 'müdebbir (tedbirli) bir iş adamı olarak davranması gerektiği' hatırlatmaları mı?

*

Emperyalist sistemin işleyiş tarzına uzaktan bakmak daha bir seyirlik oluyor..

Trump da, mütekabil açıklamasında, 'Musk'a karşı kötü duygular beslemediğini, sadece aralarında yaşanan tartışmadan dolayı şaşkın olduğunu demişti. İlişkilerini düzeltebileceğini ancak bunun en önemli öncelikleri arasında olmadığını' söylemiş ve "Elon Musk'ın "Pişmanım" açıklaması yapması çok hoş" demeyi de ihmal etmemişti..

Trump'ın elindeki 'Siyasî' güç ile Musk'ın 'muazzam servet' gücünün ittifak etmek noktasında bir araya gelmelerinde, Kaliforniya'da ve diğer şehirlerde patlak veren ve son 50 yılda emsaline rastlanmayan büyük sosyal çalkantıların etkili olup olmadığına ise, bir başka yazıda değinmek ümidiyle..

.‘En yakınımızdaki uzak komşu' hakkında bu kadar ilgisiz ve bilgisizlik..
16 Haziran 2025 Pazartesi

14 Haziran Cumartesi akşamı Akit tv'de, Muharrem Coşkun Bey'in sunduğu programdaydım, 2 saati aşkın bir süre..

Muharrem Bey birtakım tv. yorumları üzerine bayağı kızgındı.. 'Yahu, adamlar hem de Prof. ünvanlarıyla öyle iddialarda bulunuyorlar ki, şaşırmamak elde değil.. Düşünebiliyor musun, bir Prof. kişi, tv. ekranında İran üzerine konuşuyor; 'Humeynî'nin, Fransa'da 15 yıl kadar özel olarak eğitim verilip yetiştirildiğini ve Şah rejimini devirmek için özel bir vazifeyle gönderildiğini' söylüyor.. Ve 'Bizim toplumumuzda bu gibi görüşler az yaygın değil.. Şunun gerçeğini bir de sizden dinleyelim..' deyince, dünya kamuoyunun ilan edilmemiş korkunç bir savaşla meşgul olduğu konu yerine, söz, Şah'ın ve 57 yıllık Pehlevî saltanatı rejiminin devrildiği 1979 yılının başına gitti. Mâdem ki, bu günlerde çok konuşulan İran üzerine yığınla yanlış iddialar ekranlardan yayınlanıyor, o halde biz de sohbete oradan başlamak gerekti.

Özetle belirteyim: Rûhullah Humeynî'nin, İran'la bir kan bağı olmayan dedesi Hicâz'lıdır ve Keşmir'e gider.. Orada medreselerde talebe yetiştirir. Humeynî'nin babası ise, Keşmir'den İran'a gelip, İsfehan civarındaki Humeyn kasabasına yerleşir. (Bu yüzden, bu aile, Humeynî/ Humeynli diye anılır) ve orada , Miladî-1900'de bir oğlu olur ve ona Rûhullah adı verilir. Rûhullah da medreselerde okur ve ulemâ sınıfına dahil olur ve Tahran'ın 130 km. güneyinde, medreseleriyle meşhur Kum şehrinde 40 yılı aşkın bir süre ders okutur. Ancak, 1964 yılında meydana gelen ve 15 binden fazla insanın ölümüyle bastırılabilen bir 'Halk Ayaklanması'nın manevî lideri olarak görüldüğünden tutuklanır.. Ancak, şiî medreselerinde 'Âyetullah' ünvanı verilen bir kişinin tutuklanmasının ortaya çıkaracağı sıkıntılarla karşılaşmamak için, Şah M. Rıza Pehlevî, Türkiye'de o zaman Başbakan olan İsmet İnönü ile anlaşarak, Humeynî'yi Türkiye'ye sürgüne gönderir.

Humeynî, Bursa'ya getirilir ve Muradiye semtinde 10 ay kadar kaldıktan sonra, Irak'ın medreseleriyle meşhur Necef şehrine gönderilir. Humeynî, Necef'te hem ders okutur, hem de Şah rejimi aleyhine yaptığı konuşmalarının ses kasetlerini İran halkı içinde yayılır..

Şah ve rejimi aleyhine birçok protesto gösterilerinde ölümler onbinleri bulmaya başlayınca, Şah, Irak lideri Saddam'dan Humeynî'yi Irak'tan çıkarmasını ister.

Saddam Hüseyin de, bu istek üzerine, Humeynî'yi Eylûl-1978'in son günlerinde Irak'tan çıkarır ve Kuveyt Havaalanı'na bırakır. Humeynî orada halkı Müslüman ülkelerin liderlerine gönderdiği mesajlarda, kendisine, ülkelerinde sığınma hakkı verilmesi ricasında bulunur, ama, hiçbir ülke Şah'la karşı karşıya gelmemek için, Humeynî'ye olumlu cevap veremez. Humeynî, o havaalanında, 1 hafta bekler. O sırada, (ileride, İran'ın ilk cumhurbaşkanı da seçilecek olan) Ebû'l-Hasan Benî Sadr ve arkadaşları Fransa'da okumaktadırlar ve İmam Humeynî'yi Fransa'ya kabul etmesini, o zamanki Fransa Başkanı Valéry Giscard d'Estaing'den isterler ve o da, o sırada Bağdat'tan Paris'e gidecek olan uçağa alınmasına izin verir. Ve 1978 yılı Ekim başında, Humeynî Paris'e gider.

İran'da milyonlar ayaktadır ve Şah, Ocak-1979'un ilk haftasında, geride, son 1,5 yılında 100 binden fazla insanı öldürttükten sonra İran'ı terk eder, bütün aile efradıyla birlikte.. Ve İmam Humeynî, Fransa'da sadece 4 ay kadar kaldıktan sonra, milyonların 'tekbîr' sadaları arasında, Şubat-1979 başında, 15 yıl önce sürgün edildiği İran'a döner. Ve yeni bir hükûmet kurar.. Yüksek ordu kumandanları ya kaçmıştır, ya da yeni kurulan İslam Mahkemeleri'nden verilen hükümlerle cezalandırılmışlardır. Ordu üst kademeleri büyük çapta erimiş, yeni sivil yönetim mekanizmaları henüz kurulamamıştır.

Bu durum elbette, Şahlık rejiminin yıkılmasından zarar gören iç ve dış bütün odakları yeni planlar hazırlamakta cesaretlendiriyordu..

İran ile Irak arasındaki derin anlaşmazlıkları gidermek için Saddam'la Şah arasında 1975 yılında imzalanan Cezayir Andlaşması'nın Irak aleyhinde işlemesinden rahatsız olan Saddam, ordusu dağılmış, bütün yönetim mekanizmaları çökmüş ve yenileri de henüz kurulamamış olan İran'a ağır bir bedel ödetmek düşüncesindendir.

Bütün emperyalist dünya, Amerika ve Sovyet Rusya ve Avrupa ülkeleri kendilerine hizmet eden Şah'ı ve rejimini devirmiş olan yeni yönetime darbe vurmak isteyen Saddam'a 'yeşil ışık' yakarlar. Fransa Başbakanı (sonra Devlet Başkanı da) olan Jacque Chiraq, 15 Eylûl 1980 günü, Bağdad'a gider.

Saddam, Chirac'a, 'İran'a saldıracağını ve savaşın sadece 1 hafta süreceğini ve İran'ın işini bitireceğini' söyler.

Ve, 22 Eylûl 1980 günü, gün ortasında, Saddam, tv. ekranlarında zûhur eder ve '1975 tarihli Cezayir Andlaşması'nın artık geçerli olmadığını söyleyip o antlaşma metnini yırtar ve Irak ordularına, 'İran'a saldırmaları' emrini verir. Başta, Tahran-Mehrâbâd Havaalanı olmak üzere, bütün hava güçleri ve donanma güçleri ilk günde bertaraf edilmiş, Abadan'ın dünyaca ünlü rafinerileri alevlere teslim olmuş, Hurremşehir ve diğer şehirler düşmüş ve 1200 km.lik sınır boyunca, Saddam'ın orduları muzafferane bir şekilde ilerlemişti.

İran ise, savaş uçaklarını uçuracak pilotlara bile sahip değildi.. Ayrıca, BM Güvenlik Konseyi, her iki tarafa da 'silah satılmaması' kararı almıştı, ama, bu karar sadece İran'a uygulanıyordu.

Ama, 1-2 hafta geçmeden, Irak'ın 'Yıldırım Savaşı' stratejisi, İran'ın uzun soluk ve sabır isteyen 'Yıpratma Savaşı' stratejisiyle durdurulmuş ve 8 yıl sürecek olan savaş, her iki taraftan, en az 1 milyon insanı yutmuştu. Mahvolan maddî zenginlikler, şehirler...

İlginç olan şu ki, Chirac, 22 Eylûl 1987 günü yaptığı konuşmasında, 'Bugün İran-Irak Savaşı'nın 7. Yıldönümü.. Halbuki, Saddam bana, savaşın sadece 7 gün süreceğini söylemişti..' diyecekti.'

Bunları niye mi anlatıyoruz?

Savaşı başlatmak elinizde olabilir, ama, bitirmek, çok farklı etkenlerle, hiç hesapta olmayan sonuçlar gösterebilir.

'İsrail rejimi kılıfı' altında Amerikan emperyalizmi, Müslüman coğrafyalarının merkezinde, 'siyonist finoları'nı her tarafa saldırtıyor. Trump isimli gücetapar kişi, İsrail'i var güçleriyle destekleyeceklerini ve savunacaklarını' devamlı söylediğini unutup, bir gün sonra ise, 'Biz konunun içinde değiliz. Ama, savaşa dahil olmamız mümkün.' diyerek 'avanak avcılığı'na çıkıyor.. Kandırabileceklerini bulmak için, aynaya bir bakıverse, daha iyi olmaz mı?

Ve şu son 3-4 gündür ekranlarda yapılan yorumlar büyük çapta felaket...

Birilerinin gerçek savaş sahnelerini görmek arzusuna bazı devletlerin karşılık vermeyip, savaşa girmemesi ne kadar duygusuz değil mi? Bazıları geçmişte, 'İsrail, Amerika ve İran'ı birbirlerine hasım olamazlar. Onlar balıkçı kavgası içindeler.' diyenlerin, hiç değilse, şimdi eskiden yanıldıklarını itiraf edemeyecek kadar gururlu olmasalar... Bazıları ise, 'İran İsrail' karşı yaptığı bu saldırıları Süleymanî ve Lübnan Hizbullahı'nın lideri Hasan Nasrallah ve İsmail Heniye öldürüldüğünde yapmalıydı..' diye gelinen bu noktayı bile hafife almasına ne demeli?

Bu kişiler savaşı, çelik-çomak oynamak sanıyorlar gibi.

Hele birisi var, İran'ın, son saldırılarda öldürülen o kadar üst kademe kumandanlarını ve nükleer uzmanlarını, 'İsrail ve Amerika'ya zarar vermesinler.' diye bizzat İran makamlarının öldürttüğünü ileri sürecek kadar, dehşetli keşiflerde bulunuyor. Halbuki bu Müslüman kişi, 'Bir kavme olan kininiz sizi adaletsizliğe sevketmesin...' mealindeki Kur'ân hükmünden de habersiz değildir.

Gerçekten de, ekranlarda hem de konularının uzmanı diye nitelenen bazı kişilerin öyle lafları oluyor ki,

'Cehlin ol mertebesi sehl olmaz / 'Kisb'siz, tâ bu kadar cehl olmaz..' (Cahilliğin bu derecesi yanlışlıkla olamaz./ Bu kadar cahillik, çalışmaksızın elde edilemez.) dedirttiriyor insana.

İran, zehir kadehini içmek noktasına bir daha getirilir mi?
18 Haziran 2025 Çarşamba

Evvelki günkü yazımda, bütün Arap ülkelerine hâkim ve önder olmak niyetiyle, 'Arap nayonalizmi ve sosyalizm' temelleri üzerine oturtulan 'Baas (Diriliş)' ideolojisinin Irak'taki lideri Saddam Hüseyin'in, İran'da, Şahlık rejiminin ordusu ve bütün yönetim birimleriyle devrilmesinden sonra kurulan 'İslam Cumhuriyeti' adı verilerek kurulan yeni rejimin kendisini toparlamasına göz açtırmadan ani bir saldırıyla başlattığı ve iki taraftan en az 1 milyon insanı yutan ve kezâ korkunç maddî yıkımlara da yol açan, 1980-88 arasındaki 'İran-Irak Savaşı'na ve Saddam tarafından '7 günde bitecek şekilde' planlanan o 'Yıldırım Savaşı'nın İran tarafından, bir 'Yıpratma Savaşı'na dönüştürüldüğüne kısaca değinmiştim.

Suriye'deki Baas rejiminin lideri olan Hâfız Esed' ile kısmen de Libya lideri Muammer Kaddafî dışındaki bütün Arap rejimlerinin liderleri, miktarı 100 milyar dolarları aşan maddî yardım ile silah desteği ve hatta bazıları asker bile göndererek Saddam Huseyin'in yanında yer almışlardı. Hatta o kadar ki, Mısır lideri Hüsni Mübarek başlarında, 'El-Feth' lideri Yâsir Arafat da aralarında olduğu halde, bütün Arap rejimlerinin liderleri Irak cephelerine gelirler ve İran üzerine çevrilmiş olan topların ateşlenmesi için hep birlikte o topların pimlerini çekerlerdi.

Suriye'deki Baas rejiminin başında olan Hâfız Esed ile Saddam arasında, -bütün Arap dünyasını kuşatması hedeflenen- Baas ideolojisi ve hükümet sisteminin liderliği konusunda derin bir ihtilaf ve mücadele olduğundan; Suriye Baas rejimi, İran-Irak Savaşı'nda; Saddam'ın yenilmesi ile Baas liderliğinden bertaraf edileceğini de düşünerek, o savaş sırasında İran'ı destekleyen tek Arap rejimi durumundaydı ve İran'ın dış dünyadan satın alıp Doğu Akdeniz'de Suriye limanlarına gelen her türlü mal, silah, askerî araç ve gereçler, oradan uçaklarla İran'a intikal ettiriliyordu; başka yol yoktu... İran da bu desteğin kıymetini bilmezlikten gelmiyor ve Suriye'nin bütün petrol ihtiyacının parasız olarak karşılanması için İran Meclisi'nden karar bile çıkartıyordu.

Ve... Irak'ın savaşı devam ettirecek insan gücü giderek tükeniyor ve İran içinden ele geçirdiği yerlerden çıkarılıyor ve Irak sınırı boyunca ilerleyerek bazı yerleri kendi kontrolüne geçirmeye başlıyor; emperyalist güçler ise, Saddam ve Irak Baas rejiminin mağlup olmaması için her türlü tertibatı alıyorlardı; hem askerî açıdan, hem de diplomatik destek açısından... Başta başkent Tahran olmak üzere, Tebriz, Isfahan, Şiraz, Hemedan, Urmiye, Zencan vs. şehirler, Amerika, Rusya ve diğer emperyalist güçlerin Saddam'a verdiği füzelerle vuruluyor, binlerce sivil insan hayatını kaybediyordu.

Sonunda, BM Güvenlik Konseyi'ndeki (ABD, Rusya, Çin, İngiltere ve Fransa'dan oluşan) '5 Daimî üye' de inisiyatifi ve kontrolü tamamen yitirmemek için, '598 sayılı bir 'ateş-kes ' kararı almışlar amma, İran, saldırganın cezalandırılmasını öngörmeyen böyle bir kararı kabullenmek istemiyordu.

Bu arada 1987'deki Hacc Mevsimi'nde 150 bin kadar İranlı Hacı ve diğer ülkelerden de katılan on binlerin, Mekke'de yaptıkları ve Aziziye semtinden Muabede Meydanı'na ve oradan da Mescid-el'Harâm'a doğru yaptıkları dev yürüyüşte, 'Tekbîr' sadalarından ayrı olarak, sadece Amerika, Rusya ve İsrail'i protesto etmelerine ve Saddam aleyhine tek bir söz söylenmemesine rağmen, Suûdî Güvenlik güçleri, bu yürüyüş koluna korkunç şekilde ve sivil kişileri de kışkırtarak, saldırmış, kadın-erkek 435 Hacı aday katledilmiş, yüzlercesi de yaralanmıştı.

İşte tam o sıralarda, İran Körfezi'ndeki Amerikan Donanması'ndan atılan bir füze, İran Havayolları'nın 307 yolcusu olan bir yolcu uçağını, 'Savaş uçağı zannettik...' diyerek vuruyor, uçak ve bütün yolcular Körfez sularına gömülüyorlardı. Reagan Amerikası, 'ateş-kes'i kabul etmemesi halinde, İran'ı daha ağır yaptırımlarla 'ateş-kes'i kabule zorlayacağını söylüyordu ve Tahran üzerine 'kimyasal gaz' bombaları atılabileceğinden söz ediyordu.

Bu durumu müzakere eden İran yönetimi, gelinen noktada, İran'dan teslim olmasının değil, sadece savaşı durdurmasının istendiğini ve böylece, Hz. Peygamber (S) ile Mekkeli müşrikler arasında bir savaşın patlak vermek üzere olduğu bir anda, müşriklerin sulh yapılmasını istemeleri üzerine imzalanan 'Hudeybiye Sulh Antlaşması' öncesindeki gibi bir durumun oluştuğunu kalkış noktası yaparak, -daha önceleri, 'Bu savaş, 20 sene de olsa, zafere kadar devam ederiz...' diyen- İmam Rûhullah Khomeynî, yeni bir durum değerlendirmesiyle, 'Evet, 20 sene de olsa devam ederiz demiştik, ama bugün bizden teslim olmamız değil; savaşı durdurmamız isteniyor. Eğer dârağaçlarına götürülsek bile teslim olmazdık... Ama halihazırda, Müslümanların maslahatını düşünerek, ZEHİR KADEHİNİ KAFAMA DİKİYOR ve ATEŞ-KES'i kabul ediyorum...' açıklamasını yapıyordu. Saddam ise, bu konuşmayı Irak televizyonundan da yayınlatıyor ve 'Büyük Irak halkı! Khomeynî gibi birisine zehir kadehini içirten, sizlersiniz...' diyor; 40 gün/40 gece zafer şenlikleri yapılması emrini veriyordu.

*

Şimdi, İran ile, küçücük İsrail arasında, bütün bölgeyi ve hatta dünyayı bile kana bulayabilecek bir savaştan söz ediliyor, ama gerçekte savaş, Amerika ve Batı dünyasının diğer emperyal güç odaklarının, İsrail ileri sürülerek tezgâhlanan bir yarım asırlık hesaplaşmasının yeni versiyonundan başka bir şey değil.

İsrail'i, saldırması için her tarafa saldırtanlar, ap-açık ortadayken ve Trump, bu saldırganlığın her merhalesinde kendisinin bilgisi olduğunu açıkça belirttiği halde, Trump'ı ekranlarda temize çıkarmaya çalışıp, bu savaşı, hâlâ, 'İran- İsrail Savaşı' gibi göstermek, bu 'emperyalist fino'yu korkulması gereken bir güç olarak göstermek isteyenlerin hesabına hizmet etmektir.

Siyonist İsrail rejiminin Sav. Bakanı, dün, İran lideri Ali Khameneî'ye, 'Saddam'ın asılarak öldürüldüğünü unutmaması' hatırlatmasında bulunuyordu.

ABD Başkanı Trump da, dün yaptığı paylaşımda, İran lideri Ali Khameneî'ye için, sert ifadeler kullanıp, 'Nerede saklandığını tam olarak biliyoruz. O kolay bir hedef... Ama en azından şimdilik, onu ortadan kaldırmayacağız!' diyor; yaptığı ikinci bir paylaşımda ise, İran'ı kastederek "Şartsız teslimiyet!" ifadesine yer veriyordu.

İki bin yıl öncelerdeki Roma İmparatorları da, 'Teslim ol, barış olsun!' mânasındaki 'PAX ROMANA' formülünü sunuyorlardı, düşmanlarına. O sözü bugün 'Pax Americana' veya başka isimlerde tekrarlayanların hepsine de belirtelim ki, Müslüman demek, sadece 'Allah'a teslim olan' demektir... Ve 'Lâilâheillallah', bütün insanlığa sunulan en ve tek gerçek olan bir 'Hakikat, adâlet, hürriyet' manifestosudur.

Ve Müslümanlar, bu uğurda dünya hayatından geçmeyi bir de şeref sayarlar. Bunu Trump ve hempâları anlamazlar da...

ABD tarihinde ne dediğini bilmediğini de bilen başka örnek var mı?
20 Haziran 2025 Cuma

Bir süredir Kanada'da yaşayan Bingöl eski Belediye Başkanı Yücel Barakazi ile, dün Üsküdar'da 'ülkenin iç meseleleri, Müslüman dünyasının Kanada'dan nasıl görüldüğü ve oradaki Müslümanlarla irtibatları' üzerine uzunca sohbet ettik; 14 yaşındaki oğlu Yusuf da konuşmalarımızı dikkatle dinliyordu..

Bu arada, Trump'ın, Panama, Meksika, Kanada, Grönland gibi ülke ve coğrafyaları 'ABD'ne katmak isteyip, 'oralarda yaşayanların daha zengin olacaklarına dair 'havuç' göstermesini' hatırlatarak, 'Kanada Yönetimi Trump'a teslim olsaydı, neredeyse ABD'nin 51. eyaletinde ikamet ediyor olacaktınız..' deyince, Yücel Bey ilginç bir not aktardı.. Ben fark etmemişim, meğer, yeni Kanada Başbakanı Mark Carney, Kanada'yı ziyaret eden Trump'a televizyonda esaslı bir ders vermiş ve o sözler Kanadalıların dilinden düşmüyormuş.. Carney demiş ki, Trump'a -özetle-: 'Mister President ! Siz emlakçısınız.. Bu bakımdan, herkesten iyi bilirsiniz ki, bazı mülkler vardır ki, o yerler asla satılmaz- satılamaz.. O yerlerin değeri ölçülemez.. (Trump, bu sözleri başını sallayarak teyit etmiş..) Meselâ, (Londra'daki) Buckingham Sarayı, meselâ, (Paris'teki) Élysse (Elize) Sarayı satılamaz.. Kanada da bizim vatanımızdır ve satılık değildir!.'

Tabiî, bu sözler Trump'ın suratına bir sille vuruyor gibi söylenmiş..

*

Dün, Yahoo'nun haberlerine bakarken, 'Bruce Springsteen, 'Aptal' Trump'ın İktidara Nasıl Geldiğini Anlatıyor' başlıklı bir yazı dikkatimi çekti..

Yazıda, Bruce Springsteen'in, Amerikan Başkanı Trump ve yönetimi için, " beceriksiz ve vatana ihanet" olarak nitelediği eski eleştirilerine daha geniş şekilde yer verilmişti.. "Bu bir Amerikan trajedisi" diyordu, 'rock'çı, Çarşamba günü yayınlanan bir yazısında.

"Ülkenin sanayisizleşmesi ve ardından inanılmaz bir şekilde artan servet eşitsizliği birleşiminin birçok insanı geride bıraktığını düşünüyorum. (Bunlar) Bir demagog için olgunlaşmıştı."

"Ve bu aptalın ortaya çıktığına inanamıyor olsam da, bazı insanlar için uygundu. Ama son 70 günde yaşadıklarımız, hepimizin 'Bu, burada olamaz.' 'Bu, Amerika'da asla olmayacak.' dediği şeylerdi.. Ama, ('olmaz- olamaz zannettikleri, olmuş) 'işte biz buradayız.. "diyordu.

Adı geçen 'rock'çı' Trump'ın geçen ay 'Truth Social' platformunda, (eski Başkan Yardımcısı Kamala Harris'in Springsteen ve diğer yıldızlara, başkanlık kampanyasını desteklemeleri için para ödediği konusunda) söylediklerine çok öfkelenmiş ve Patron'u "taş kadar aptal" ve "kurumuş bir erik" olarak nitelemiş..

Springsteen, ülkenin durumuna rağmen hâlâ umutlu olduğunu söylemiş, Times'a.. "Çünkü uzun bir demokratik tarihimiz var. Bir millet olarak otokratik bir tarihimiz yok.. Temelde demokratik ve bir noktada bunun baş göstereceğine ve işlerin geri döneceğine inanıyorum." diyor..

Eski Başkan Barack Huseyn Obama da , 'ABD'nin, Trump Yönetiminde Otokrasi'ye (tek kişi yönetimine) tehlikeli şekilde yaklaştığını' söylemiş.. Bazı protesto gösterilerinde taşınan bir çok pankartlarda 'Trump is not King ' (Trump Kral değildir..) yazısı görülüyordu..

Trump'ın eski danışmanı Steve Bannon da, eski patronunun 'İran'a yönelik 'saf propaganda' yaptığını' söylemiş.. Çünkü, 'Trump'ın İran'a yönelik saldırılarına devam edip etmeyeceğini kimse bilmiyor..' diyor..

*

(2. Dünya Savaşı sırasında, Müttefik Orduları Başkomutanlığı yapan) ve 1952-1960 arasında Amerikan Başkanı olan D. Eisenhower, bizim ilk gençlik yıllarımızda, 1959 yılı Aralık ayı başında Ankara'ya gelmiş ve büyük törenlerle karşılanmış, Dışkapı'dan Çankaya'ya kadar uzanan ana caddenin iki tarafına dizilen öğrenciler, ellerine Amerikan bayrakları tutuşturulup, İngilizce olarak 'Seni seviyoruz..' diye bağırttırılmışlardı..

*

O ve ondan sonrası bütün Amerikan Başkanları'nı kendi ilgi ve bilgi seviyesine göre anlamaya, değerlendirmeye çalışmış birisi olarak, o zamandan beri (Kennedy, Johnson, Nixon, Ford, Carter, Reagan, (baba) Bush), (oğul) Bush, Clinton, Obama, Biden) gibi nice Amerikan Başkanları'nın dönemlerini de gördüm..

Johnson'ın 'Vietnam Savaşı sâyesinde, Amerikan ekonomisi yüzde 70'lik bir ataletten kurtulmuştur..' şeklindeki gaddarca değerlendirmesini; Nixon'ın Watergate Skandalı denilen siyasi üçkağıtçılık yüzünden istifa etmek zorunda kalmasını, aktörlüğüyle meşhur Reagan'ın deli-dolu konuşmalarını, Clinton'un Monika rezaletlerini, evet Biden'ın Türkiye'de bizim Doğu Akdeniz siyasetlerimize zarar veren Erdoğan'ı, içerdeki muhaliflerle işbirliği yaparak iktidardan uzaklaştırmalıyız..' şeklindeki TV. konuşmalarını ve 'Eğer burada İsrail diye bir devlet kurulmamış olsaydı bile biz, Batı Dünyası olarak burada böyle bir devleti yine kurardık..' deyişlerini; evet, kolayca unutmak mümkün değildir, ama, bunlar arasında, hiç birisi , bu Trump denilen kişi kadar tutarsız, ne dediğini bilmeyen, her an değişik kararlar veren ve bütün dünyayı kendi önünde eğilmeye mahkûm zanneden kişi gibisine rastlamamıştım, diyebilirim..

İşbu Trump, 2016'daki Başkanlık Seçimleri sırasında, 'Biliyorum, Amerikan Yahudileri bana oy vermeyecekler.. Çünkü beni satın alamayacaklarını biliyorlar..' derken; 2024 Başkanlık Seçimleri'nde ise, 'Siyonist emellerine benim gibi hizmet eden bir başka Başkan görmemişken, hâlâ bana oy vermek istemeyen Yahudiler varsa, onların kendilerini akıl doktorlarına göstermesi gerekir ..' diyecek kadar, hangi odaklar tarafından nasıl satın alındığını gösterdiği de; ve Kudüs'ü İsrail'in başkenti olarak ilân etmesi; 'Suriye'nin Golan Tepeleri, 50 senedir, İsrail'in elinde, artık İsrail'indir..' diye başkalarının topraklarını Siyonistlere peşkeş çeken ve uluslararası hukuk kuralları mı, 'kuralları güçlü olanlar koyar..' diyerek, kendilerinin yeni Roma İmparatorluğunu temsil ettiklerini söylemekten çekinmeyen gibisi, evet görülmemişti..

Hem, Siyonist İsrail rejimini, 'fino' olarak Müslüman coğrafyasına sürüyor, hem de kendileri uzaktan seyrediyor gibi davranıp, belli bir noktadan sonra, 'kendisini İran'ın karşısındaki aslî güç odağı olarak gösterip, 'İran lideri kayıtsız şartsız teslim olmalı..' diyen birisi...

Şimdi de, onca silah ve malî yardımlarla desteklemelerine rağmen, Siyonist İsrail'in İran karşısında bocaladığını görüp, hem 'İran'la kapıyı tam kapatmadım..' deyip, hem de, 'İran'ı her an vurabiliriz de, vurmayabiliriz..' de diye nutuklar çeken, neyin nasıl olacağını kendisinin de bilmediğini söyleyip, kendisinin anlık karar verme kabiliyetine güvendiğini dile getiren birisi..

**

Bilmiyorum, 'rock'çı kişinin 'aptal' dediği bu kişi, gerçekten de öyle midir; yoksa, bir zamane firavunu mu?

*

Siyonist Yahudiler, -dünyanın bütün Yahudilerini- ‘İsrail'in askeri' bilirler; -hepsi öyle olmasa da...-
22 Haziran 2025 Pazar

Pazar günleri, muhterem okuyucuların eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz...

*Almanya'dan Rahmi Esnemezoğlu diyor ki: 'Ekranlarda yapılan yorumlarda sık sık, 'İran niye bu kadar boşta bulundu da, o kadar seçkin komutanlarının ve nükleer uzmanlarının bir saldırıda öldürülmeleri ve Siyonist ajanların da bu kadar dakik hareket etmeleri' üzerinde duruluyor. Doğrusu, ben de hayret ettim ve o yorumlara katılmıyor değilim. İran böyle daha bir teyakkuz halinde bulunmalıydı.

Evet, bunları söylüyorum da bizde durum farklı mı sanki?

Yahu anlamıyorlar ki, Siyonist Yahudiler, -sizin de yazılarınızda belirttiğiniz üzere-, dünyanın her yanındaki Yahudileri, kendi ideolojilerinin fiilî bir askeri kabul ederler.

Yarın, Türkiye ile İsrail karşı karşıya gelsinler, o zaman, kimlerin nasıl bir istihbarat elemanı çalışacaklarını görürsünüz. Üstelik de sadece Yahudi olanlar değil, Siyonist Yahudilerin ideallerine uşaklık etmeyi kabullenen yerli kuklaları da unutmamak gerek. Çünkü Yahudiler, genel olarak gayrimenkule para yatırmazlar, ellerindeki parayı da asırlardır, değer kaybetmemesi için altın olarak muhafaza ederler ve altınla satın alınmayacak kimse de yoktur derler. Bu yanlış mı? Elbette ülkemizde yaşayan bütün Yahudilerin öyle olduğunu söylemiyorum, ama her toplumda 'azlık/azınlık' durumunda olan unsurlar daha hassas ve duyarlı olurlar, tamamen erimemek, kaybolmamak için... Büyük kitleler ise, genelde rehavete kapılırlar.

Bundan ayrı olarak, hele de materyalist-laik kesimler kendilerini Siyonistlerin müttefiki bilmiyorlar mı? Kaldı ki, 100 yıl öncelerde, Müslüman halkımız, dini, imanı, şerefi ve haysiyeti için çetin bir mücadele verirken, mücadele saflarının içinde, hem de, evet, kimlerin Müslüman ismi taşıdığı halde hangi etkili yerlerde bulunduğunu Amerikan, İngiliz ve Fransız gazeteleri açıkça yazmıyorlar mıydı?

O halde şimdiden daha bir uyanık olmak gerekir.

--Evet bu dikkatli ve rikkatli okuyucumuz Almanya'dan böyle yazıyor...

*Amerika'dan Necati Manisalı Hoca da, New York Tribün'ün 26 Şubat 1921 tarihli sayısından, ilginç bir ismin, 'the Jewish leader (Yahudi lider) diye tanıtıldığı bir kupürü göndermiş... Evet, her toplumun içinde bu gibi kurnazlıklar sergileyen ve farkına varılamayan tipler bulunabilir.

*İstanbul'dan Hasan Güneş kardeşimiz de, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nca 'Türkiye Kültür Yolu Festivali' adı altında muhtelif şehirlerde konserler tertip edilmesini ve bu konserler için, sanatçı denilen 6-7 kişiye 17 milyon lira para aktarıldığını ve Müslüman halk, Gazze ve diğer yerlerde Müslümanların başına bombalar yağdırılmasının ızdırabını çekerken, bu gibi programlar yapanların duyarsızlığına değinmiş haklı olarak...

*Abdullah Kul isimli okuyucu da diyor ki: 'İslam ümmeti gerçekten ne zaman ümmet bilinciyle hareket edecek bilmiyorum (...) Emperyalist güçlerin kuklaları Müslüman halklarının başına musallat edilmiş bir tablo ile karşı karşıyayız. Kukla diktatör krallar, Siyonist katiller sürüsünün ve en büyük terörist olan ABD'nin çıkarlarını öncelemektedirler... (...) Her şeye rağmen Siyonist haydutlar çetesi ve büyük terörist ABD'ye birlik şuuru ile karşı durulması gerekiyor...'

*Hanefi isimli ve soyadını sadece (Ş....) diye işaretlemiş bir okuyucu da 'Kur'an mealleri'nin kontrolü tartışması' üzerine yazdığımız ve bu gibi kontrollerin, 'Devlet kontrolü dışında, ilmî seviyeleri, şahsiyetleri ve belli bir cemaat mensubiyetleri' olmadıkları bilinen 'ulemâ'dan oluşacak bir heyet tarafından yapılması makaleye işaretle, '... Nasıl bir 'kurul olursa olsun, o kurulda yer alanların anlayışı meallerine de yansıyacaktır. Bu itibarla bağımsız bir kuruldan söz etmek mümkün olamaz.' diyor...

*Ali Sevinç isimli okuyucu da, 'Selahaddin abi, mealler konusuna değindiğiniz için teşekkürler... Bu konu nedense İslamî kesimde pek yankı bulmuyor. Şimdiye kadar meal sahibi olan birkaç kişiden açıklamalar geldi. Oysa dine yönelik resmî yaklaşımlara mesafeli olmak, daha dün sayılabilecek kadar yakın bir geçmişte son derece olağandı. Bu konu, üzerinde iyice düşünüp tartışılmayı hak ediyor.' diyor...

*Şenel Mutlu, isimli okuyucu da diyor ki: 'Kur'an meallerinin ümmetin ittifak ettiği ulemâ heyetinin kontrolünden geçmesini teklif ediyorsunuz.

Müslümanların karşısında konumlanan çağdaş samirîlerden bazılarının mealleri, ister laik kanunlara tâbi Diyanet eliyle olsun, ister ulemâ heyeti tarafından kontrol edilsin, çok farklı olmayacak... '

*Ferhat Karasari isimli okuyucumuz zaman zaman teferruatlı bilgiler de verdiği mesajlar yazmakta ama internetini, Latin alfabesinin Türkçe seslerine göre ayarlamadığından istifade edilmesi bir hayli güçleşiyor ve istifade edilemiyor. Onun ayarlanması üstelik zor da değil. Bu vesileyle aynı durumda olan başka okuyuculara da aynı hatırlatmayı yapmış olalım.

*Hakan Pakdil, isimli okuyucu da, 'Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır ve o satıh, Müslüman coğrafyalarının tamamıdır.' başlıklı yazımız için, 'Bu hedefi ciddîye almayan bir Müslüman düşünülemez her halde. Ama bazı ülkelerin rejim ve yöneticileri ile nasıl yapacağız?' diyor.

-- Muhterem kardeşim, rejimleri değil, müslüman halkların ekseriyet halinde yaşadığı coğrafyalardan söz ediyoruz, onların başındaki her türlü yönetici kadrolardan değil...

Müslüman halk kitlelerinin daha bir basiretli davranmasıyla uzaklaştırılabilirler ama İslam'la savaş halinde olan dış güçlerin, Müslüman coğrafyalarına tasallutlarının bertaraf edilmesinin daha bir çetin olduğu unutulmamalıdır.

*Nazmi Uçkan isimli okuyucu da 'Gazze ve İran, neden Haçlı ve emperyal dünyanın hedefinde ve neden diğer Müslümanlar hedef değil? Yoksa bizler tehlike olarak görülmüyor muyuz da, haberimiz mi yok.' diyor...

--Evet bu okuyucunun görüşü böyle, ama emperyal güçlerin ve bölgemize saldıkları 'fino'larının, 'final'i de Türkiye ile oynayacağız...' demelerini de unutmayalım; ama hepsine birden saldıracak kadar aptal da değillerdir, herhalde...

*M. Salih Eşiyok isimli okuyucu da, gerçekte Amerika ile İran arasında olan ve amma sadece İran ile Siyonist İsrail arasında gibi gösterilmeye çalışılan son savaşa değinerek, 'günümüz dünyasında sadece sloganik yaklaşımlarla ayakta kalınamaz. Yoksa uçakları ile sınırlarınıza girer ve her yeri bombalarken sadece izlersiniz.' diyor, ama konunun bir tarafını görmüş galiba...

Evet, 46 yıldır, yani Şah'ın devrilmesinden sonra, Amerikan emperyalizminin hışmına daha bir uğrayan İran, bütün dünyadaki devletlere ve uluslararası şirketlere bile dayatılan ambargolar yüzünden, ihtiyaçlarını karşılayamayıp, savaş uçaklarını yenileyememiş; bütün temel ihtiyaçlarını bile satın alamamıştı. Bakınız biz de, Türkiye de, 10 yıl öncelerde 1,5 yıl milyar dolar para verdiğimiz , F-35 savaş uçakları projesinden uzak tutulduk, o uçakları vermedikleri gibi, Türkiye'nin peşin ödediği o parayı bile iade etmediler. Bu 'çağdaş dünya', böylesine bir zorbalık sergiliyor...

Bunu bir de İran'a uygularsak durum daha iyi anlaşılır.

Bereket ki, İran dışarıdan bir şey alamıyoruz... Diye boş oturmamış, tahmin edilemeyecek derecede gelişmiş teknolojilerle yaptığı radarlara görülmeyen süpersonik ve hipersonik füzelerle, Siyonist İsrail rejimini beklemedikleri şekilde hırpalamış bulunuyor. Unutmayalım ki, Siyonist İsrail rejimi, sınır boylarındaki askerî çatışmaları dışında, yerleşim birimleri ve şehirlerinde 77 senedir ilk kez bu derece büyük bir cevapla karşılaşmış olup dünyanın her yanından işgal ettikleri Filistin topraklarına gelen Yahudiler dış ülkelere doğru kaçmaya başlayınca... Siyonist İsrail rejimi, yurt dışına kaçışları yasaklamış bulunuyor. Firavunları ve Hitler'i hatırlatan zulümlerinin ateşinde ve döktükleri mazlum kanlarında boğulacaklardır İnşaallah.

*

Truman'dan Trump'a, aynı çağdaş barbarlık...
23 Haziran 2025 Pazartesi

1945 yılının 8-9 Mayıs'ında Hitler Almanyası'nın teslim olmasından 3 ay sonra, Ağustos ayı başında Japonya da teslim olmanın yollarını araştırırken; Amerikan Başkanı Harry Truman, sonra; 2. Dünya Savaşı'nın, dünyaya, Amerika'nın karşı konulamaz bir güç olduğu mesajını vermesi için, beşer tarihindeki ilk Atom Bombası'nın kullanmasından 80 yıl sonra.. Şimdi, Trump da, ikinci kez, nükleer güçlerle oynamaya kalkışarak dünya sahnesinde güç gösterisi yapıyor..

*

Amerikan Başkanı Trump, yeni başkanlık döneminde, kırmızı bir şapka kullanıyor.. Bu, seçim öncesinde geliştirdiği slogana uygun olarak, üzerinde 45-47 rakamları ve de (Amerika'yı tekrar büyük yap..) mânasına gelen 'MAKE - AMERICA - GREAT - AGAİN' kelimelerinin baş harflerinin yazılı olduğu bir kırmızı şapka.. O rakamlar ise, Trump'ın 45'inci ve 47'nci Amerikan Başkanı olduğu hatırlatması..

Amerikan Başkanı, taa Amerika'dan geliyor, Müslüman coğrafyalarını vuruyor..

Amerikalı bir Cumhuriyetçi senatör, dün, 'İran'a niçin saldırılması gerektiğini 'aptal'lar anlayamaz' diyordu.. Çünkü, Siyonist İsrail rejimi, Doğu Akdeniz sahillerinde olsa da, Amerika'nın 51. Eyaleti durumunda..

Esasen, İran veya bir başka Müslüman ülkenin, nükleer silaha sahip olmaması tartışması yeni değil..

1986'larda merhûm Ziyâ'ul-Haqq'ın Başkanlığı zamanında, Pakistan da 'Atom bombası' yaptığını açıkladığında, mâlûm dünyada, 'İslam Atom bombası kabul edilemez!' şeklindeki korkulu feryadların nasıl ayyuka çıktığı hatırlanmalı.. Ama, o zaman, Pakistan'ı tehdit eden Hindistan'ın da Atom Bombası yaptığı açıklanınca, Pakistan'ın atom bombasının, kendisini Hindistan'a karşı koruyabilmesi için, ancak, Uluslararası Atom Enerjisi Komisyonu'nun elindeki elektronik anahtarlarla açılmasıyla sınırlandırıldığını hatırlayabiliriz.. (Bu arada Pakistan'ın, geçen hafta, Trump'a Nobel Barış Ödülü verilmesi için Nobel Komitesi'ne ilk resmî ve devlet müracaatının Pakistan tarafından yapılmış olması; iki ay öncelerdeki gerilimde, yeni bir Hindistan - Pakistan Savaşını önlemekte Trump'ın rolü olduğu gerekçesine dayansa bile; hele de bu günlerde, son derece ironik ve de trajik..)

*

Bu arada ekleyelim, kendi kamuoyumuzda konuyu hâlâ anlamayanlar ya da anlamak istemeyenler ve hâlâ, 'İran-İsrail arası bir savaş'tan söz edenler var.. Halbuki, Savaş, Amerika ile İran arasında.. Çünkü, Siyonist İsrail rejimi, gerçekte, ABD'nin, Doğu Akdeniz'deki 51. Eyaleti, fiîlen..

Siyonist İsrail rejiminin şehirlerini her bir yanında, Trump'a hitaben, "Thank You Mr. President" yazılı teşekkür afişleri, pankartlar, flamalar, İsrail'i, ABD'nin Doğu Akdeniz'deki 51. Eyaleti ve yapışık kardeşi halinde olduğunu anlatmıyor mu?

Amerikan Başkanı Trump, haftalardır, tehditler savururken, arada bir Netenyahu ile arasının açıldığı gibi görüntüler verdiğini izah mahiyetinde, koordineli- uyumlu taktikler geliştirdiklerini dün itiraf ve de Netenyahu'ya teşekkür ediyordu.

Trump, İran'a, iki haftalık yeni bir mühlet verdiğini açıklamışken, iki gün sonra saldırmasının da, o taktiklerinden birisi olduğunu anlatmış oluyordu.. Netenyahu ise, 'Önce güç ve sonra barış..' diyordu, tıpkı, Trump gibi.. Kuralı, güçlü olan koyar diyerek..

Böyleyken, haftalardır, Trump'ın iyiniyetli ve olduğunu söyleyegelen yerli bazı yorumcularımız, 'Trumpist' eğilimlerini toplumumuza da bulaştırmaktan hâlâ da el çekmiyorlar..

*

Trump ise, İran için suçlamalarını sıralarken, bir çok insanın kol ve bacaklarını, sağlıklarını yitirdiklerini, bin kadar askerlerini veya resmî personellerini kaybettiklerini söylüyordu.

Bunu söylerken, Gazze'de, henüz yıkıntıların arasından çıkarılamayanlarla, 20 bin kadarı çocuk ve en azından 80 bin kadar savunmasız insanları Netenyahu'ya ve Siyonist İsrail rejimi güçlerine öldürtenin kendisi ve kendileri olduğunu hatırlayacak değildi elbette..

Ve dahası, Amerika'da Trump'ın da mensubu olduğu Cumhuriyetçi Parti'nin sözcülerinin, İran'a saldırının sadece İsrail'in korunması demek olmadığını ve aynı zamanda bütün Batı dünyasının korunması mânasına geldiğini açıklıyorlardı..

*

Nitekim, dün bir Amerikan gazetesinde, eski Başkanlardan George W. Bush'un danışmanlarından birisi, 'Birçok kişinin, 'İran bize ne yaptı ki?' diyerek aptalca bir soruyla cehaletlerini açığa vurduklarını' belirtiyor ve bu saldırının Batı dünyasının ve medeniyetinin savunulması mânasına da geldiğini anlamadıklarını tekrarlıyordu, niceleri gibi... Hele birisi, 'İran füzelerinin İsrail'e yağdığını gördüğünü ve İran füzelerinde 'İyi ki bunların üzerinde nükleer başlık yok' diye düşündüğünü" yazıyordu.. Trump ise, İran'ın 'Fordo, Natanz ve İsfahan yöresindeki nükleer tesislerini vurduklarını ve iş görmez duruma getirdiklerini' söylüyor ve, "Onlara, Amerika Birleşik Devletleri'nin dünyanın en iyi ve en öldürücü askerî ekipmanları ürettiğini ve İsrail'in bunlardan çok fazlasına sahip olduğunu ve bunları nasıl kullanacaklarını bildiklerini söyledim" demeyi de ihmal etmiyordu..

*

Bir Amerikan gazetesi de, dün, 'Trump, İran'a karşı hareket etmeye karar verirse, MAGA Hareketi'nin büyük çoğunluğu, Başkanı destekleyecektir" diye yazıyordu..

Trump ise, 'İran'ın barış yapması gerektiğini, aksi takdirde 'daha büyük' saldırılarla karşı karşıya kalacağını' söylüyordu.. İran lideri Seyyid Ali Khameneî ve Cumhurbaşkanı Mesud Pizişkiyan, 'dayatma bir barış' ile 'dayatma bir savaş arasında fark yoktur..' diyorlar; - zorbalık önünde eğilerek bir müzakere masasına oturmanın teslim olmak mânasına geleceğini biliyorlardı. ABD ise, İran ile yapılacak herhangi bir anlaşmanın, nükleer silah geliştirmemeye dair tam bir taahhüt içermesi gerektiğini; İran ise, 'sıfır zenginleştirme hükmü olan bir anlaşmayı kabul etmeyeceğini söylüyordu.

Trump da, "Orta Doğu'nun zorbası İran artık barış yapmalı.. Yapmazlarsa, gelecekteki saldırılar çok daha büyük.." diyor ve "Dünyada bu gece bizim yaptığımızı yapabilecek hiçbir ordu yok!" demeyi de ihmal etmiyordu..

Evet, antik Yunan efsanelerinde, düşman tarafın üzerine açılacak ve içinde zehirli yılanların, akreplerin ve diğer tehlikeli canlıların olduğu 'Pandora'nın Kutusu'nun modern şekli Amerikan emperyalizmi tarafından açılmış bulunuyor.

Amerikan toplumu da, 1 yıl önce bu günlerde, 'Savaşları durduracağım..' diye kamuoyunu sihirleyen Trump'ın şimdi, İran'a, 2 bin yıl öncelerdeki Roma İmparatorluğu'ndan kalma 'Pax Romana'nın çağdaş versiyonu olan 'Pax Americana'yı, 'Teslim olun, barış olsun..' dayatmasıyla, kendi halkını ve müttefiklerini gücetaparlığa sarmalanmış bir sihirlemeyle kez daha aldatmaya kalkışması, o dünyada âdeta, kabul edilmiş gibi..

*

Geçenlerde bir 'Haham/(Yahudi din adamı)', Amerikan tv. ekranlarından birinde, 'Biliyor musunuz, Müslümanların inancında, -arabça aslî şekliyle de okuyarak-, 'La tahzen, İnnallahe meas'sâbırîyn' / Üzülme! Allah sabredenlerle birliktedir..' diye bir Kur'an işareti var; bu bizde yok!.' diye hayıflanıyordu..

*

İnşaallah, Müslümanlar şer'an ve aklen almaları gereken bütün tedbirlere tevessül etmekle yetinmeyip, 'sabır imtihanı'nı da başarıyla vereceklerdir.

*

Trump, ‘Ateş-kes' emrine uymayan İsrail'e de kızıp hakaretler mi yağdırmış!
25 Haziran 2025 Çarşamba

Birkaç gün önce, 10 günlük macerayı, 'Netanyahu ile bazen arası bozukmuş gibi göstererek, çok güzel taktiklerle idare edip bu neticeyi aldığını' açıklayan Trump'ın son taktikleri ve hileleri de geri tepti, denilebilir.. Hele de, düşünmeleri için, İran'a, 2 hafta mühlet verdiğini söyleyip, 2 gün sonra İran'ın nükleer merkezlerini vuran Trump'ın, hilekarlığını bir zafer havası içinde kutlayıp, 'ateş-kes' ilân etmesi.. İşitilmiş- görülmüş şey değildi..

Ne iyi.. Hiçbir savaş teamülüne riayet etmeksizin devreye girip hasmının varını-yoğunu dümdüz ettiği zannını uyandırarak 'ateş- kes' emrini vermek... Dünyada alışılagelmiş savaş usullerinden miydi?

Trump Efendi, şimdi, senin bu 'ateş-kes' emrine uymadıkları için, İsrail'e de çok kızgın olduğunu söylüyormuş ve İran'dan ayrı olarak, onlar için de hakaret sözleri ediyormuşsun.. Bazıları, hâlâ İsrail'e kızgın olduğuna dair laflarında bir samimiyet olması temennisiyle yorumlar yapıyorlar. Halbuki, gerçekte, Amerikan emperyalizminin Doğu Akdeniz'deki 51. eyaleti konumunda olmaktan başka bir özelliği bulunmayan 'İsrail rejimi'ne düşman olması muhaldir..

Evvelki gece, neydi o afrası-tafrası, Trump'ın.. 'Tebrikler dünya.. Şimdi artık barış zamanı.. ateş-kes ilan ediyorum.. İran ve İsrail de bunu kabullendiler.. Yaşasın Barış. Yaşasın Amerika, yaşasın İsrail, yaşasın İran.. Tanrı Amerika'yı korusun.. Tanrı İsrail'i korusun Tanrı İran'ı korusun, Tanrı dünyayı korusun!' gibi laflar..

Müslüman Filistinlilerin topraklarını Siyonist Yahudilere peşkeş çeken Amerikan zorbasının Tanrı'sına ettiği duaya 'Âmin...' diyecek olanlar bulunur mu sahi, güce tapar materyalistlerden, gayri?

*

Trump Efendi unutma ki, senin selefin Biden, HAMAS'ın 7 Ekim 2023'deki büyük eyleminden 10 gün sonra, yüzlerce bombardıman uçakları taşıyan uçak gemileriyle ve binlerce askerleriyle gelip, 'Biz buradayız, gidici de değiliz.. Bu sahneye bizden habersiz bir başkası müdahale etmeye kalkışırsa, bertaraf ederiz.. İsrail'in bu bölgedeki varlığı bizim kırmızı çizgimizdir.. Burada 75 sene öncelerde eğer İsrail adında bir devlet kurulmamış olsaydı bile, biz burada Batı Dünyası olarak, böyle bir devleti yine kurardık' demişti.. Ve bu sözler sadece onun görüşü değildi ve hepsi de böyle düşünüyorlardı..

*

Trump Efendi, İran'da 1979 İnkılabı gerçekleştiğinde, sen 43 yaşlarındaydın..

Trump Efendi, sizin ülkeniz, İran'a 45 yıldır sadece Amerikan silahlarını ve diğer teknolojik yenilikleri değil; başka ülkelerden silah ve teknolojik yeniliklerin verilmesine-satılmasına bile engeller koyuyor; bırakın savaş uçaklarını, yolcu uçaklarının satılmasına dahi yasaklar getiriyordu.. İran da, o çaresizlikler içinde, 'ihtiyaç dehânın anahtarıdır..' mantığıyla, ellerindeki dar imkanlarla, radarlara gözükmeyen ve Siyonist İsrail'in gurur kaynağı olan 'Demir Kubbe' isimli hava savunma sistemini işlemez hâle getiren 2500 km. menzilli füzeler yapmışlar..

Trump Efendi, siz İran hava sahasını, evet, delip geçtiniz ama İran da kendisini savunmak için Siyonist İsrail'e kurduğunuz hava savunma sistemini füzelerle deldi geçti. Ve İsrail'iniz, sizden, 'hava bombardımanlarına siz de katılmalısınız..' diye yardım isteyince, onun imdadına yetiştiniz ve İran'ın sadece nükleer merkezlerini değil, Tahran'ı ve diğer şehirlerini vurdunuz- vurdurdunuz; ve yine de netice alamayacağınızı görünce, 'ateş-kes' emirleri yağdırıp, barış türküleri söylemeye başladınız..

Trump Efendi, muhataplarınızı kendiniz gibi anlamaz mı sanıyorsunuz? İşte şimdi geldiniz ve resmen hiçbir uluslararası kuralı tanımadığınızı, 'kuralları güçlüler koyar..' şeklindeki güce taparlığınızla sergilediniz.. Ama, İsrail'iniz, saldırılarına devam etti, göz yumdunuz; İsrail'e çok kızgın olduğunuzu söylediniz; o saldırılara karşılık verdiği için İran'a kızgınlığınızı söylemeyi de ihmal etmeyerek..

**

Trump Efendi, henüz 38-40 yaşında olduğun ve dünyada emlak zenginliği peşinde koşarken, ülkenizin o zamanki liderlerinin yaşadıklarınızı hatırlasaydınız, yine bu kadar çelişkili konuşmazdınız..

Hatırlayınız, Kasım- 1979'da, Tahran'daki Amerikan Elçilik binası basılıp diplomat sıfatlı 52 casus, rehin alınınca, İran, onları hemen, bilinmeyen şehirlere dağıtıvermişti.. Onları bulup kurtarmak için, o zamanki ABD Başkanı Jimmy Carter, hatıratında açıkça, 'Tahran üzerine 2 Atom Bombası atmayı kararlaştırdık, ama, sonunda bunu yaparsak, Amerika'nın bütün Müslüman coğrafyalarından kovulması gibi bir tabloyla karşılaşırız diye düşünerek vazgeçtik..' diye yazmıştı..

Ve 1980 Nisan'ında, Carter Amerikası bir askerî operasyon yapmayı kararlaştırmış ve amma bu kez de Doğu İran'da Tebes Çölü'ne indirme yapacakları sırada, bütün Amerikan savaş uçakları birbirine girmiş ve Carter, o sabah o felaket haberini Amerikan halkına ağlayarak duyurmuştu..

*

Sen ise Trump Efendi, şimdi, saldırganlığın en daniskasını yaptın, sonra da 'İran'ın her şeyini bitirdik..' diyorsun.. Ama, o her şeyini bitirdik dediğin İran'ı teslim olmaya çağırıyorsun..

Kendi elinizde nükleer silah varken, başkalarının da aynı silâhının olmamasını istemenin insanî mantığı var mıdır Trump Efendi..

Dahası, İran'da bir rejim değişikliği niye olmasın diyebiliyorsunuz.. Yüz milyonlarca Müslüman da 'Amerika'da bir rejim değişikliği olması'nı temenni etseler bundan memnun mu olursunuz?

Trump Efendi, size bir haber verelim.. İran şimdi, dar ve sınırlı imkanlarla da olsa, Siyonist şehirlerini beklemediğiniz şekilde vurmaya başlayınca ve Dünya Müslümanları nezdinde kalbî dualarla tebrik ediliyor.. Bundan sonra Müslüman halklar, sizin karşınızda daha yürekli direnecekler ve 'Siyonist fino'nuz da bundan sonra daha bir korkuya kapılacaktır..

Sizin bu şirretliklerinizden bu 'hayır'lar da sâdır oldu, Trump Efendi.. Artık, 10 gün kadar önceki gücünüz bile, sosyo-psikolojik açıdan, dünya çapında büyük çapta zaafa uğradı, Trump Efendi.. Artık, bilâd-ı Arab'ın 'Petro-Dolar Şeyhlikleri' ne, 'Biz olmasak , 1 hafta bile ayakta kalamaz rejimleriniz..' diyemeyecek durumdasınız..

*

Hicret-i Nebevî'nin 1447. Yıldönümü ve ‘Müslümanların ‘Yeni Yılı'nın başlaması münasebetiyle..
27 Haziran 2025 Cuma

Dün, (Perşembe günü) Hicrî-Kamerî takvimin Muharrem ayının ve 1447'nci yılının ilk günü idi.

Ki, namaz saatleri, oruçta imsak ve iftarın başlama saatleri gibi konular güneşe göre ayarlanır; çoğu ibadetler ise, Kamer'e/ Ay'a, Hilâl'e göre hesaplanır.. Hristiyanlık ve hele de Yahudilikte de çoğu ibadetler Ay'a ve Ay Yılı'na göre belirlenir.

Hicrî-Kamerî takvim, Ay'ın Güneş etrafındaki bir tam dönüşü olan 354 günlük Ay Yılı'na göre hesaplanır..

'Şemsî/ Güneş Yılı' ise, Dünya'nın Güneş etrafındaki bir tam dönüşü olan 365 günlük hesaba göre hazırlanır.

*

Hicrî -Kamerî takvim ise, Hz. Peygamber (S)'in Mekke'den, 600 km. kadar kuzeydeki Yesrib'e, (bugünkü Medine'ye) Hicret etmesini esas alan Ay Yılı takvimidir.

*

Eğer, büyük bir inkılap yapmak iddiasıyla, 100 yıl öncelerde 'milâdî takvim' dayatılmasaydı, bugün toplum olarak, Hicrî-Kamerî takvimin 1447'nci yıldönümünü, yani Resul-i Ekrem'in Mekke müşriklerinin ağır baskılarına karşı, hareketinin yeni direniş noktasını belirlemek ve Mekke'deki bir avuçluk 'İslam Cemaati'nden; temeli Yesrib (bugünkü Medine) şehrinde atılacak İslam Devleti'nin vücut bulmasıyla noktalanacak olan ve beşer tarihinin seyrini değiştiren o büyük Hicret Hadisesi'ni esas alan bir takvimin yeni yılı olarak kutlayacaktık.

Eğer Hicret'ten bu zamana kadar olan zamanı Şems-Güneş Yılı'na göre hesaplayacak olsaydık, herhalde, Şemsî- Hicrî /1404'lerde olurduk..

Hicret için beşer tarihinin en önemli hadiselerinden birisi derken, abartı yaptığımız sanılmasın.. Çünkü, her hadise, sonuçlarıyla, eserleriyle değerlendirilir.. Bu açıdan Hicret, evet, biz Müslümanlar için, sonuç ve eserleriyle çok büyük olan bir hadisedir.

Biz Hicret sâyesinde , coğrafya kutsamacılığına sapmadan, yeryüzünün her köşesini, Allah'ın dininin hâkim kılınmasına müheyyâ olduğunu idrak ile, Müslümanların da, bulundukları her yerde Allah'ın dini'nin/ hükümlerinin dünyaya hâkim kılınması idealinin adı olan 'İlâ'y-ı kelimetullah' /(Allah'ın dinini yükseltme dâvası) ile mükellef olduğumuzun idrakiyle, dünya tarihinin seyrini değiştirdik..

Elbette, Allah dilerse, dinini, hükmünü bütün dünyada hâkim kılar ve bunun için bütün Enbiyaullah'ı ve onların yolundan giden has kullarını vazifelendirmiştir.

*

Ama, bugünkü nesiller, zorla dayatılan bir değişiklikle yeni nesiller, Hicret Hadisesi'nin mâna ve mahiyetinden haberdar olamıyorlar. (Elbette 'Hz. İsâ Mesîh aleyhisselâm'ın ve diğer Enbiyaullah'ın veladet / doğum yıldönümlerini kutlamamızda da bir mahzur yok. Ama, Hz İsâ aleyhisselâm'ın milâdını /doğumunu esas alan Milâdî Yılbaşı'nı kutlanması adına dünyada yapılan çılgınlıkların 'Hz İsâ' ile bir ilgisi olmadığından, Müslümanlar o saçmalıklardan uzak durmaktadırlar.)

Hatırlayalım..

14 asır önce, nüfusu silme müşrik bir şehir olan Mekke'de, halkın 'güvenilir bir şahsiyet' olarak bildikleri için, 'Muhammed'ul-Emîn' diye anılan ve beşer tarihinin en büyük şahsiyetlerinden birisi olan bir 'ideal insan', 'insan'ı insana kul etmeyi şiar edinen zulüm, şirk ve sahte tanrıların düzenlerine meydan okumak için, 'Lâilâheillallah..' (Allah'tan başka ilâh yoktur..) bayrağını açıyor ve 'tanrılık' iddiasında bulunanlara bütün Enbiyaullah gibi 'Tevhîd' inancının beşer tarihiyle yaşıt olan mücadelesinin yeni bir merhalesini başlatıyordu..

Bu, çetin bir iş idi.. Ve, bütün Mekke onun karşısına dikiliveriyordu.

Ama, O, yüklendiği büyük dâvayı bütün insanlığa ulaştırmakla ve bu uğurda karşısına çıkacak her türlü zorluğa karşı mücadele etmek ve yolundan dönmemekle mükellef olduğunun en üstün örneğiydi.. İslam Milleti olarak biz Müslümanlar da bütün geçmiş Enbiyaullah'ın ve de Hz. Resul-i Ekrem (S)'in bize emanet ettiği ilâhî vazifeyi yerine getirmekle mükellef olduğumuzu asla unutmamak zorundayız..

'Hicret' bu açıdan bakıldığında, basit bir yer değiştirmek değil, acısıyla- tatlısıyla hayat mücadelesinde Hakk olandan ayrılmamak idrak ve rikkatinden uzak düşmemeyi de gerektiren büyük bir eylemdir.. Hicret'in içinde unutulmasın ki, hicran da vardır.. Hz. Peygamber'in, günün şartlarında 600 km'ye yakın mesafeyi 20 günden fazla bir zamanda yürüyerek gitmesi, çok sade bir yolculuk değildi.. Mekke'den ayrılmadan önce, onu öldürmek için gelen müşriklerin, putperestlerin O'nun yatağında Hz. Ali'yi görmeleri ve hayretler içinde kalmaları..

Sonra gideceği muhtemel istikametlere, arkasından adamlar salmaları ve Hz. Ebu Bekir ile bir mağarada saklanmaları.. Ve o mağarada, iki kişinin iradesinden ayrı olarak, onların yanında bir de onları koruyan 'ilâhî irade'nin Kur'an'da anlatılışı muhteşemdir..

Yol boyunda, O'nun haberini alıp Yesrib'den gelenler, 'O'na ve O'nun yolunda bütün sevdiklerini feda edinceye kadar bağlı kalacakları'na dair, Akabe denilen yörede bi'at ederler..

O kişiler Yesrib'e döndüklerinde, özellikle Yesrib Yahudileri onlardan haber alırlar ve onlar da olan biteni anlatırlar.. Onlar da 'Siz ne yapmışsınız, farkında mısınız?.. Bu sözleşmeniz var ya.. Gerektiğinde bütün dünya ile savaşmayı göze almayı taahhüt etmişsiniz..' diye yüreklerine korku salmak isterler..

Bu sözlerden korkuya kapılacakları beklenenler ise, cevaben, 'Biz de işte tam da onu göze alarak bi'at etmiştik..' derler..

Taa Mâverâünnehir kıyılarından gelip, 'Lailaheillallah' bayrağıyla İzmir'de sahile dayanan bir Selçuklu kumandanına, 'Allah'ım, bundan ileriye yol olsaydı, bu bayrağı oralara da taşırdım..' dedirten ruh, işte böyle bir Hicret ruhudur..

Bu aziz dâvaya kalbini, beynini, kanını- canını ve bütün sevdiklerini feda etmeye hazır olmak idrakinde olmamız temennisiyle, Hicret erlerine tebriklerimi sunuyorum.

Bu yeni Hicrî yıl, Hicret-i Nebevî gibi, yeni manevî fetih ve kurtuluşlara vesile olur, İnşaallah..

Merhum Muhammed İkbâl ne demişti:

'Qalb-i mâ, ez Hind'u Rûm'u Şâm nist..

Merz'u bûm'u mâ, be'cüz, İslâm nist..'

(Bizim kalbimizde, Hind, Rûm ve Şâm diyarlarının muhabbeti yoktur..

Bizim için İslâm'dan başka sınır da yoktur, vatan da..)

Allah'u Ekber!..

*

Bir kıyâmın idâmla noktalanışının 100. yılında; geçmişi, hürr olarak tartışamazsak; neyi, nasıl anlayacağız?
29 Haziran 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

Pazar günleri, muhterem okuyucuların eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz...

*Ülkenin -başta Diyarbekir ve İstanbul olmak üzere- muhtelif köşelerinden birçok okuyucular ve arkadaşlar, merhûm Şeyh Said'i ve hareketini ve o yolda canını veren yüzlerce taraftarını ve dahası, Şeyh'in ve 50 kadar seçkin yardımcılarının Diyarbekir'de, bugün Dağkapı denilen ve malûm bir heykelle Orduevi'nin de tesis olunduğu mekanda idâm olunuşlarının tarihi olan 29 Haziran 1925'in 100. yıldönümü olan 29 Haziran 2025 günü anmak ve o günün şartlarını ve Şeyh Saîd merhûmun mâna ve mahiyetini değerlendirmek istediklerini belirten mesajlar gönderdiler.

--Biz de bu önemli günün anlaşılabilmesi için önce bu konuya daha başka açılardan değinmeye çalışalım:

Tarihçi Prof. Şükri Hanioğlu, bir yazısında, 'George Washington hakkında şu konular yazılmayacak... Ya da, 'General Charles De Gaulle (Şarl Dö Goll') ile ilgili olarak, filanca konulara değinilmemeli...' denilerek Amerikan tarihi de yazılamaz, Fransa tarihi de...' demişti özetle...

*

Hatırlayalım... Son 100 yılımızın önemli figürlerinden olan M. Kemal, yazar Hâlid Ziya Uşaklıgil'in yakını ve İzmir'in zengin ailelerinden Uşşakîzâde'lerin kızı olan Lâtife Hanım'la 2 yılı bile bulmayan kısa süreli bir evlilik yapmış ve sonra ayrılmışlardı.

Paris'de Sorbonne Üniversitesi'nde okumuş, İngilizce, Fransızca, Almanca gibi batı Avrupa dillerini bilen Lâtife Hanım, 1975'te ölümüne kadar başka bir evlilik yapmamış ve evinde göz hapsi altında geçen yarım asırlık bir hayat sürmüş ve hatıralarını da yazıp 'Ölümünden 30 sene sonra yayınlanması' kaydıyla bir Noter'e vermişti.

2005'de, söz konusu 30 yıl şartı dolmadan kısa bir süre önce, T. Tarih Kurumu'nun o zamanki başkanı olan Prof. Yusuf Halaçoğlu, TRT ekranında yayınlanan açıklamasında, 'Ben bu hatırâtı okudum; bu hatırât yayınlanırsa, Türkiye Cumhuriyeti tarihini baştan başa yeniden yazmak gerekir...' demiş ve arkasından da, Lâtife Hanım'ın hayatta olan yakınları, bir mahkemeye müracaat ederek/ettirilerek, 'Halamızın/ teyzemizin ruhunun muazzep olmaması için bu hatırâtın hiçbir zaman yayınlanmaması' talebinde bulunmuşlar ve bu talebi olumlu karşılayan bir mahkeme kararı elde edilmişti.

O hatırât, hâlâ da 'kapalı kutu...'!!!

Lâtife Hanım, ne kadar zeki ve kültürlü olursa olsun, 20 aylık bir evlilik süresi içinde neler öğrenmişti ki, 'onun hatırâtının yayınlanması halinde, bütün bir TC tarihinin bütünüyle yeniden yazılması' gerektiğini, üstelik de TTK başkanı da olan bir tarih Prof.'u açıklayabiliyordu!!

*

Bir diğer nokta... Eski başbakanlardan Bülent Ecevit, Sultan Vahdeddin'i okullarda, devamlı olarak 'vatan haini' diye okutan/eğiten Kemalist-laik resmî ideolojinin en tâvizsiz savunucusu durumundaki malûm partinin uzun yıllar Genel Başkanı da olmuşken, ömrünün son yılında, 20 sene öncelerde nasıl olduysa, 'Sultan Vahdeddin'in elbette yanlışları olabilir, ama o, vatan haini değildi...' deyince, malûm Kemalist/laik taifenin yoğun ve ağır hücumlarına mâruz kalmış ve Ecevit'in bu görüşü, ünlü rakibi Süleyman Demirel'e sorulduğunda o da, 'Türkiye Cumhuriyeti, henüz bu tartışmayı kaldıramaz!' deyip konuyu kapatmıştı.

*

Nitekim çeşitli rahatsızlıklar Şeyh Said ve diğer Müslüman halk önderlerinin etrafında bir kıyama dönüşmüş ve bu konular halkın diğer kesimlerine, belli bir etnik unsurun, halkın genelini teşkil ettiği kabul edilen başka bir etnik unsura karşı isyanı olarak ayaklanması şeklinde duyurulmuştu. Ve yapılan İstiklal Mahkemesi adına yapılan yargılamaları anlatmaya gazete sütunları yetmez. Resmî güçler tarafından öldürülenlerin sayısı bir tarafa, sonunda Şeyh Saîd ve hareketinin içinde etkili yerlerde bulunan 50 kadar insan da darağaçlarında sallandırılmıştı, 29 Haziran 1925 günü...

*

Bu konularda M. Kemal Paşa, hangi merhalelerden geçerek, neler yaptıklarını partisinin 1927'deki bir toplantısında irad ettiği nutkunda, uzun uzun anlatmıştır, karşıtlarına; kendisi gibi düşünmeyenlere ağır saldırılar yaparak ve hattâ kendisini en geniş yetkilerle donatarak Anadolu'ya gönderen Sultan Vahdeddin'i de, alaylı bir dille-hakaretlerle anlatarak...

O Nutuk'ta dile getirilen birçok yanlışlarını red ve tekzib eden, eski silah arkadaşı Kâzım Karabekir Paşa'nın bütün kitapları, notları, belgeleri evinde alınıp yakılmış ve o da susturulmuştur. Hattâ M. Kemal'in, 'Bu memleketin akıl doktorları neredeler, bu kişiyi niye akıl hastanesine atmıyorlar?' gibi konuşmalar yaptığını da Uğur Mumcu'nun yazdıklarından öğreniyoruz.

*

Şevket Süreyya Aydemir ise, 1976'da, -ölümünden 6 ay kadar önce- Milliyet gazetesinde yayınlanan, 'Kahraman putlaştırıldığı zaman ölür!' başlıklı yazısında, 'Nutuk' diye anılan resmî tarih kaynağı konusunda da, 'NUTUK, bir tarihî belge değil, siyasî bir belgedir ve yanlışları vardır, yalanları vardır...' diyordu...

Dahası, Aydemir, Çankaya'da sandıklar içinde muhafaza edilen ve M. Kemal'e ait bütün belgelerin, onun ölümünden sonra, (nâ-ehil)/ liyakatsiz ellere düşme ihtimaline karşı hemen, Genelkurmay /Harb Tarihi Enstitüsü'ne gönderildiğini ve o belgelerin hiçbir araştırmacıya ve kendisine de açılmadığını yakınarak söylerdi, 1973'lerde; 15 günde bir 'Taksim -Osmanbey'de yaptığı sohbet toplantılarında...

*

Bütün bunları niye tekrarlıyoruz?

Evet, bazı kardeşler, Şeyh Saîd'in idâmının 100. Yıldönümünde olsun, onun hareketinin değerlendirmesini yapmaktan söz ediyorlar.

Halbuki maalesef, bizim hele de son 100 yılımızı biz hür olarak değerlendirmek nimetinden mahrumuz... Ya daha bir süre susacağız, ya fısıltıyla konuşacağız, ya da...

*

Kezâ, hatırlayalım ki, PKK elebaşı (A.Ö), Amerika tarafından ve 'idâm edilmemesi' şartıyla Türkiye'ye verilmesini takiben yapılan yargılamaların sonunda, idâm hükmü (yerine verilen ağırlaştırılmış ömür boyu hapis cezası) mahkemenin tam da 29 Haziran 1999 günü açıklanarak, kamuoyuna, ilginç bir mesaj verilmişti.

*

Bütün bunlardan sonra, Şeyh Saîd'in hareketi, 100 yıl sonra bile İslamî-sosyal psikoloji şartları açısından ele alınmak imkânına sahip midir; cevaplandırılması zor.

Ama halk kitleleri Şeyh Saîd'i rahmetle ve hürmetle anarlar...

*

Bu konuda, şahsen şahit olduğum bir örnekle noktalayayım konuyu...

1965 Ekim'inde yapılan seçimler öncesinde İsmet Paşa, Şeyh Said'in ve adamlarının idâm sehpalarının kurulduğu Dağkapı semtindeki heykelin önüne gelip konuşma yapacağı zaman, sözlerine, 'Saîd'iii Kürdîiii... ' diye başlar-başlamaz, mitinge gelen binlerin büyük bir kısmı, 'Bu Paşa adam olmaz yahu.. Bu halkın Şeyh Saîd'e laf söyletmeyeceğini hâlâ öğrenememiş!..' diye o meydanı terk edivermişlerdi; Şeyh Saîd'e yüksek sesle rahmetler dileyerek, ruhuna 'Fatiha'lar göndererek..

*

Yakın tarihimizin, hür olarak ele alınıp değerlendirilmesinin yapılacağı günlerin uzak olmaması temennisiyle...

Kendisini ‘Dünya Jandarması' sanan güç, her yere saldırma hakkına da sahip görüyor!
30 Haziran 2025 Pazartesi

Birleşik Amerika'nın 1995'lerdeki başkanı olan Clinton, ilk 'Atom Bombası'nın 1945'de Japonya'nın Hiroşima ve Nagazaki şehirlerine atılmasının 50. Yıldönümü'nde, o silahın kullanılmasından dolayı, bütün insanlıktan özür dilenmesi söz konusu olunca, onun 1946 doğumlu oluşu ve o bombaların kullanılmasında hiçbir rolünün olmayışı açısından, en münasip ABD Başkanı'nın kendisi olduğuna bakarak o yönde bir eğilim gösterir gibi olmuş; ama, sonra, böyle bir özür dilemenin, Amerika'nın zaafı olarak algılanacağını ve o Atom bombasının da gerçekte savaşı durdurmak için atıldığını; öyle yapılmasaydı, belki milyonlarca insanın daha öleceği kaygısının taşındığı görüşünü dile getirmiş ve özür dilememişti.

Evet, savaş uzayacak olursa milyonlarca insan daha öleceğine ve ilk olarak kullanmayı düşündükleri Atom bombası ile daha az insan ölürdü.

Daha ilginç olanı ise şuydu ki, Japonya da, 3 ay önce 8-9 Mayıs 1945'de kayıtsız-şartsız teslim olan Nazi Almanyası gibi teslim olmanın yollarını arıyor ve bunun için eski bir Japon Başbakanı'nı bu konuda görüşmeler yapması için gizlice Moskova'ya göndermiş bulunuyordu. Sovyet Rusya da, bu arabuluculuktan zevk alıyordu.. Çünkü, 1905'de Çarlık Rusyası ile Japonya, üstelik de Rusya'nın doğusundaki Rusya topraklarına gemilerle çıkarma yapan Japon orduları tarafından Rusya ağır şekilde yenilgiye uğratılmıştı.. (Japonya karşısında alınan o yenilginin getirdiği büyük iç huzursuzluklar, Rusya'da, 12 sene sonra, 1917'de Komünist-Bolşevik İhtilali' ile noktalanacaktı.) Şimdi ise, 40 yıl öncelerdeki o ağır yenilginin rövanşı alınacaktı ve o eski muzaffer düşman, şimdi, kurtulmak için, Rusya'dan yardım dileniyor duruma gelmişti.

Ama, Amerika, Japonya'nın Sovyet Rusya'dan arabuluculuk yapmasını istediğini haber alınca, ilk olarak kullanmayı ve bütün dünyanın teslim alınacağını, Atom bombasının kullanılması için daha müsait bir zamanın ve fırsatın ele geçmeyeceğini düşündüğü ve Amerika'ya 'karşı konulamayacağı'nın bütün dünyaya gösterileceği bir sırada, devreye bir de Komünist Sovyet Rusya'nın girmek istemesine seyirci kalamazdı..

ABD Başkanı Truman, işte öyle bir güç hesabı ve dünyanın yeni dengelerinin nasıl kurulacağı planı üzerine vermişti o kararı..

Ve 300 bine yakın insanın kavruluvermesi karşısında sadece Japonya değil, bu bombanın ne olduğunu anlamaya çalışan bütün dünya da şoke olmuştu.

O nükleer silahın kullanılmasıyla, Radyo-aktivite ışınlarıyla bedenlerinde tedavi edilmeyen derin ve kapanmaz yaraların oluştuğu 100 binler de cabası... Kezâ, o şehirlerde bir-iki sütundan başka, ayakta hiçbir şey kalmamış, küllüğe dönüşmüştü.

Ve Atom bombasının kullanılmasından 50 yıl sonra insanlıktan özür dilemenin, Amerika'nın zaafına verileceği, ABD derin devletince kararlaştırılmıştı.

Genetik ilmiyle meşgul olan araştırmacılar, sadece ferdlerin değil, toplumların da, bu gibi büyük ve karşı konulamaz olduğu sanılan güçlere sahip olunduğu duygularının, insan bedenini teşkil eden hücrelerde, kromozomlardaki 'gen'lerde meydana gelen frenlenemez bir zafer coşkusu veya ağır yenilgi karşısında ise, tam bir tükenmişlik halindeki çöküş duygusu'nun nesillerden nesillere intikal eden etkilere veya tahribata yol açacağını belirlemişlerdi.

Ferd planındaki tepkilerin en ilgi çekici olanlarını ise, o Atom bombalarını kullanan pilotların, mahiyetini bilmeksizin attıkları o bombalarla 100 binlerce sivil insanı öldürdükleri kendilerine söylenince verdikleri tepkilerden anlayabiliriz:

Birisi, 'Ben bir asker olarak, vatanım için verilen emri yerine getirmiş olmakla gurur duyuyorum, huzur içindeyim, vs.' demişti; diğer ise, attığı o bomba'yla bir anda, 100 binden fazla sivil insanın kavrulduğunu öğrendiğinde, bütün vicdanî ve aklî melekeleri alt-üst olup 'delirmiş' ve bir tımarhaneye kapatılmış ve orada, 25 sene kadar kaldıktan sonra ölmüştü..

'Bu iki tip insandan hangisi, gerçek insanlık mânasına daha yakındı?' diye sorulsa, ne deresiniz?

Bu bilinenleri niye mi tekrarlıyoruz?

İlân edilmemiş bir savaş türüyle karşılaşsak da, böyle bir fiilî savaştan geride kalanların her birisi, yaşama azmini ve hayatiyet gücünü devam ettirmek için, ya, en hazırlıksız zamanda yakalanıldığı halde ezilmediklerini ya da kendilerini savaşın mutlak galibi gibi göstermeye çalışırlar.

Amerikan emperyalizminin başkanı Trump ise, konuyu 'İsrail-İran Savaşı' çerçevesi içinde göstermeye ve böylece Siyonist İsrail rejiminin karşı konulmaz bir güç olduğu havasını vermeye çalışıyor. Çünkü, İsrail, Amerika Birleşik Devletleri'nin 51. Eyaleti durumunda ve gerçekte ise, Amerikan emperyalizminin kaptan köşkünde bulunuyor. Böyleyken, bu 51. Eyalet'in fiilen küçük bir devlet olarak gösterilmesi, Amerika'nın asla yenilemez bir dünya gücü olduğu havasını vermeye daha bir hizmet edecek umudu taşıyor. Bütün bunlar olurken, Amerikan Senatosu'nda, 'Trump'ın Kongre'den izin almadan ülkeyi fiîlî bir savaş durumuna soktuğu'na dair bir muhalefet tezkeresi Senato'da oy çokluğuyla reddedildi ve Trump'ın bu gibi asker kullanma konularında Kongre'den izin almaya mecbur olmadığı zımnen ilan edilmiş oldu..

Evet, Amerikan emperyalizmi, daha önceden de olduğu üzere, barış türküleriyle, savaşsız bir dünya vaadleriyle seçilen Trump Efendi zamanında da bütün dünyaya, 'dünyanın tek jandarması' olduğu ve gerekli gördüğü her yere, her gerilime, her ülkenin iç işlerine de frenlenemez ve sınır tanımaz bir dünya jandarması olarak müdahale etmek yetkisinin olduğunu anlatmış oluyor..

Nitekim, Trump, şimdi, tıpkı kendisi gibi, ellerinden ve dudaklarından, Gazze'li 70 bini aşkın mazlum ve savunmasız insanların kanları damlayan Netanyahu isimli katili, 'büyük bir savaş kahramanı' olarak niteliyor, utanmadan..

İran lideri Ali Hamaney'i ise, 'Yenilmedik, her yerde saldırgana kendi planlarımızla karşılık verdik.' dediği için, 'Daha nasıl yenileceksin, Cehennem'e gitmişçesine dayak yedin.. Hayatını da bana borçlusun.. Bana bir teşekkür etmek varken, hâlâ yenilmediğini iddia söylüyorsun..' gibi laflarla, aklınca muaheze ediyor. Ve bir ara durup, 'Doğrusu, iki taraf da ağır zarar gördü.' diyor ve sonra da sahneye kendilerinin çıktığının hatırlatıyor.

Trump, iki tarafın da ağır zarar gördüğünü itiraf ederken, kendisinin, her iki taraf arasında, 'durun bakalım.' diye mi yer aldığını söylemiyor ve İran'ın nükleer merkezlerini ağır şekilde, bir daha kullanılamaz şekilde yok ettiklerini' belirtiyor ve "gerekirse, yine vururum." diyor.. Demek ki, iki taraf arasındaki bir savaştan söz ederken, gerçekte, bu savaşın, Amerika ile İran arasında cereyan ettiğini kendisi de itiraf etmiş bulunuyor.

Amerikalıların ve Batı dünyasıyla onların Filistin'e yerleştirdikleri 'siyonist fino'nun korkulu rüyası olan Müslümanları bu gibi savaşlarla yeneceklerini sanıyorlarsa...

Trump ve etrafındakiler, yardakçıları ve 'fino'ları bilsinler ki, 'Allah'u Ekber.' diye meydana çıkan ve zulme teslim olmayanları öldürdüğünüzü zannettiğinizde bile, asıl yenilen, yine siz olursunuz.

Mr. Trump, eğer Hz. İbrahim, Hz. Musâ ve Hz.İsâ'nın ve onların samimî tarafdarlarının kendi zamanlarının dev maddî güçleri olan Firavunlar, Nemrud'lar ve Roma İmparatorları karşısında yenilip yenilmediklerine kalp gözüyle bakmalarını tavsiye olunur.

Sadece Hz. Peygamber'e değil; bütün Enbiyaullah'a / peygamberlere ‘ta'n etmek', alçaklıktır!
2 Temmuz 2025 Çarşamba

Bir alçak kişi, Siyonist Yahudi teröristlerle, onların zorbalığına, zulmüne karşı direnen Filistin'in mazlum ve yiğit Müslüman halkının mücahedesini, Resul-i Ekrem ile Hz. Musâ'nın bağlıları arasındaki bir boğuşma olarak göstermek adına diyerek, bir karikatür çizmiş..

Bir defa, bu kişi, (İsevîler// Hristiyanlar, Hz. İsâ'yı hayalî olarak resmetseler bile); Hz. Muhammed ve Hz. Musa'nın resmedilmediğini bile bilmeyen birisi, ya da bilen, ama bir takım hassasiyetleri tahrik etmeyen isteyen bir 'ajan-provokatör..'

Eğer, ele aldığı konunun hassasiyetini biraz düşünmek isteseydi, 180 sene öncelerdeki ünlü Fransız yazarı Alphonse de Lamartine'in bile Hz. Peygamber için, 'Resimsiz bir Peygamber, bir din kurucusu' ifadesini kullandığının ne manaya geldiğini idrak ederdi, belki..

Hiçbir şey bilmediği veya başta şeylere kurgulandığı için, konuyu taa baştan çarpıtmış..

Muhatabı olan okuyucu kitlesini irşad etmek istiyor idiyse, bilmeliydi ki, bütün Enbiyaullah, /Allah'ın Peygamberleri, hepsi bir arada olsaydı bile, yine birbirleriyle ihtilaf etmezlerdi..

Çünkü, bütün 'Enbiyaullah'ın her birisinin elinden sunulan dinin adı da, İslâm idi.. Sonraları, o Peygamberler eliyle sunulan İslam'ın yerine, aslî 'Kitab'ları olan Tevrat ve İncil'ler de tahrifata uğradığından, 'O peygamberlerin yolundan gidenler' manasında, Musevîlik/ İsevîlik gibi isimlendirmeler öne çıkmış; İlâhî mesajların taşıyıcılığı yerine şahsî meziyetlerine bağlılıkla, bu şahsî isimlendirmeler kullanılmıştır. Ama biz Müslümanlar, başka dünyalarda, 'Muhammedî' olarak isimlendirilmek istendiğimizde, bu isimlendirmeyi derhal reddederiz.

'Musevîlik' ve 'İsevîlik' de biz Müslümanların bir yakıştırması değil..

Hatırlayalım, değişik Tevrat (ya da onların deyişleriyle, Toora) metinleri olduğu gibi; 'Hristiyanlık/ İsevîlik'te de, birbirinden farklı, 'Marko, Luka, Matta, Yuhanna' 4 ayrı İncil vardır, elde.. Bunlara ek olarak Barnabas İncili olarak bilinen İncil ise, Kiliseler tarafından henüz de genel kabul görmemiştir.

250 yıl öncelerin ünlü Fransız düşünürü Voltaire (Volter) ise, 'Felsefe Sözlüğü' isimli ünlü eserinde, 'İncil' denilen yüzlerce kitabın daha olduğunu ve ruhban sınıfının, bir araya gelip, bu yüzlerce kitabı bir masa üzerine koyup, 'Tanrı'ya ait olanlar düşmez..' diyerek masayı salladıklarını ve masa üzerinde kalan bu farklı 4 İncil'i kabul ettiklerini komik bir iddia ile anlatır ki, biz onun gibi de yapmıyor ve Kur'an'ın bize öğrettiği gibi, başkalarıyla, dinleri üzerinde tartışmaya girmeyip, 'Lekum dinikum veliyedîn../ Sizin dininiz size, benim dinim de bana..' deyip, geçiyoruz..

Yunus Emre'nin 850 sene öncelerde dediği, 'Biz kimse dinine hilâf dimezüz, (yanlışlığını tartışmayız..) /Din tamam olıcak, toğar mehabbet!' (Muhabbet de din bir olunca, doğar..) sözü de bize bu telkini yapar. En'âm Sûresi- 108'de de benzer hatırlatma vardır.

Evet, biz, Müslümanlar, başkalarının dinleri, yani, hayatta yaşamak için kabul ettikleri asıl ölçüleri veren yaşayış programlarını onlarla tartışmayız..

Çünkü, Kur'an-ı Mubîn, 'Lâ ikrahe fiddîn..) 'Dinde zorlama da yoktur' derken, biz, kimseye, bir takım diktatörler gibi, darağaçları kurarak, 'Şöyle inanacaksın, böyle inanmayacaksın.' diyemeyiz ve öyle diyenlere de teslim olmayız..

Evet, biz fert olarak böyleyizdir, ama, başka hayat tarzlarında olduğu gibi biz Müslümanlar da bir cemaat / toplum ve bir millet halinde yaşayacak bir şuur ve organizasyona sahip olduğumuz zaman, bizim inancımıza yapılan saldırıları bir 'savaş ilânı' kabul eder ve fert plânında da, toplum plânında da, savunma mekanizmalarımızı harekete geçiririz.

İslam Milleti'nin en aslî ve hayatını şekillendiren değeri, inancıdır; -evet başkalarına kendi inancımızı dayatamayız, ama, başkalarının kendi inançlarını, hayat tarzlarını ve anlayışlarını bize dayatmak şeklindeki niyetlerini ve saldırılarını da, 'vatanımıza saldırı' kabul ederiz.. Çünkü, bir Müslüman için vatan da, vatanın sınırları da, inandığımız değerlerin hâkim olduğu/ olacağı topraklardır; başkalarının ve başka hayat sistemlerinin hâkim olduğu coğrafyalar değil!

*

Evet, biz Müslümanlar bu konuları, sık sık okuduğumuz ve 'İman ettim..' manasına gelen 'Amentü' metninin 'iman çerçevesi' içinde, 'Allah'a, meleklerine, 'Kitap'larına, 'Resul'lerine/ Peygamberlerine, Ahiret Günü'ne ve öldükten sonra diriltileceğimize, hayır ve şerrin Allah tarafından yaratılıp, bizim irademizle seçip yaptıklarımızdan dolayı imtihan edileceğimize', başıboş yaratılmadığımıza inanırız.

Müslümanlar olarak , belki her birimiz bu ilâhî taahhüt ve sözleşmenin gereklerine göre bir yaşayış çizgisi göstermekte, -şeytanın iğvalarına kapılıp- zafiyetler gösterebiliriz; günahkâr olduğumuzu da bilerek.. Ama, imanımız üzerine diktatörlüklerin, 'Öyle değil, böyle inanacaksınız.' şeklindeki dayatmalarına, resmî ideolojilerin ikonlaştırdığı, putlaştırdığı isim, resim veya ideolojilere asla teslim olmayız..

Bu vesileyle ekleyelim ki, bizim toplumumuzda, önce var olan 'Enbiya'ya/Peygamberlere, ta'n (hakaret) etmek' suçu, 1925'lerde yürürlükten kaldırılmıştı, ve dahası, sonraları , bazı 'ikon'ları korumak için kanunî dayatmalar getirilmişti..

Bugün karşılaştığımız saldırganlık ise, fikir ve ifade özgürlüğü adına denilerek, işlenen bir alçaklıktır.. Hassasiyetimiz de iyi anlaşılmalıdır.. Çünkü, biz ancak inandığımız değerleri içinde yaşamayı ve o değerler için gerektiğinde dünya hayatını terk etmeyi de göze alırız. Bu, insanlık haysiyetimizin gereğidir..

*

Evet, kimseye bir inanç dayatmıyoruz, ama, başkalarının din, resmî ideoloji veya kanunî dayatmalar adına yaptıklarını bu Müslüman millet bilmiyor değil ve birilerinin o gibi dayatmalarını bize dayatmaya kalkışanlar neticelerine de katlanmalıdırlar.

*

Bir ‘deli', başkalarına ‘deli' demekle yetinmeyip, analarına da hakaret etmeye başlayınca…
4 Temmuz 2025 Cuma

2. Dünya Savaşı'nın galipleri, 1945 sonrasında, Amerikan Başkanı Harry Truman, Sovyet Rusya Lideri Joseph Stalin ve İngiltere Başbakanı Winston Churchill'in, Potsdam ve Yalta konferanslarında dünyayı kendi aralarında bölüşmek için bir araya geldiklerinde ilginç sahneler sergilerler.

Bunlardan en ilginci, herhalde Stalin'e ait olan olsa gerek...

Çünkü o savaş başlamadan önce 25 Ağustos 1939'da Alman Dışbakanı Von Ribbentrop ve Sovyet Rusya Dışbakanı Molotof arasında imzalanan antlaşma sırasında, Adolf Hitler'le Avrupa'nın bölüşülmesini kabullenmiş olan ve bir hafta sonra, 1 Eylül 1939'da başlayan 2. Dünya Savaşı'nın ilk 2 yılında Hitler'le kol kola iken; 1941 sonunda Hitler, Rusya'ya da saldırıverince... Stalin, ilk komünist devlet olan Rusya'nın başı olarak, kapitalizmin liderliğini yapan Amerika'ya sığınmakta bulmuştu çareyi...

*

50 milyondan fazla insanı yuttuğu sanılan o korkunç savaş, 1945 Japonya'nın tam teslimiyetiyle noktalandığında... Dünyanın yeniden bölüşülmesi gerekiyordu...

Ama Stalin, Hitler'le yaptığı paylaşım anlaşmasında, bütün Doğu Avrupa'yı ve Balkanlar'ı zaten ele geçirmiş ve yerli komünist partiler ve kadrolar eliyle, bu ülkelerde komünist rejimler kuruvermişti.

Artık o Doğu Avrupa yeniden tartışılacak değildi... (Ki, o yapılar 45 sene yaşayacaktı, 1990'lara kadar...)

Churchill, Doğu Avrupa'yla Batı Avrupa arasında bir 'demir perde' gerildiğini ifade edip o coğrafyaları yeniden tartışma masasına getirmek gereğini duymamıştı. Dünyanın başka yerleri vardı, üzerinde konuşulacak... En başta da Filistin'de bir Siyonist İsrail rejimi kurulması konusu başta olmak üzere...

*

O toplantılardan birisine, Stalin güçlü bir lider olarak öyle gösterişli şekilde gelir ki, Truman rahatsız olur ve annesine yazdığı mektupta, Stalin'in o havalı gelişine olan hıncını ifade ederken, 'Anne, o bilmem ne (...çocuğu) öyle bir geldi ki...' diye kızgınlığını yatıştırmaya çalışır... Ama hemen ardından da, 'Anne, ona öyle söylememeliydim değil mi; sonra o da bana öyle der...' kabilinden bir cümle ile devam eder...

*

Bunu dün, bir daha hatırladım... Çünkü Amerikan Başkanı Trump, eski ve dünyaca ünlü bir cezaevini ziyaret ederken, selefi Joe Biden'ı hatırlamakla kalmamış, 'O bilmem ne (...çocuğu) beni buraya atmak istemişti...' demiş...

Ne kadar ayıp bir davranış...

Biden, 85'ine dayandığına göre, annesi çoktan ölmüş olmalı; herhalde Truman'ın kendi annesi de...

Ama annelere o şekilde hakaret etmek, velev ki, bir takım yanlışlar isnat edilse bile, insana ve hele annelere saygı konusunda, dünyanın en güçlü devletinin başıyım diye hava atan bir kimsenin, ne kadar fren tutmaz bir dile sahip olduğunu göstermesi bakımından ibret alınacak bir durum değil midir?

(Trump'ın bu seviyesiz konuşmasını, bu frensiz konuşma sahnelerini dinlerken, 'Ö.Ö' isimli bir siyasetçinin, hem de birilerine hıncını boşaltmaya çalışırken, ikide bir 'Ulan...' laflarına tutunarak, herkese sokak serserilerinin ağzıyla konuşmasını hatırladım ve bu iptizal karşısında o kişinin âkıbetinin de Trump'ın düştüğü seviyesizlikten farksız olamayacağını düşünmekten kendimi alamadım.)

Trump ve (ÖÖ) gibilere, biz yine de bu günlerde aynaya bakmamalarını tavsiye edelim.

Trump Efendi'nin menfaati için övdüğü kimselere bile, yarınlarda çok farklı laflar edeceğini şimdiden söylemek, haber vermek kehanet sayılmamalı.

*

Bu günlerde Trump'ın başı bir ayrı konudan da dertte. Çünkü New York'da bir Müslümanın Belediye Başkanı olması ihtimali çok güçlü imiş.

Hatırlayalım, İngiltere'nin başkenti Londra'nın Belediye Başkanı, bilindiği üzere, birkaç yıldır, Saadiq Khan isimli, aslen Pakistan'lı, 1970 doğumlu bir Müslüman...

Anlaşıldığına göre, onun icraatından Londra halkı da genel olarak memnun gibi...

Ama Amerikan Başkanı Trump, Saadiq Khan için, 'Tam bir zavallı... Ulusal bir utanç... Aptal ve faşist birisi... Londra'nın yeni bir Belediye Başkanı'na ihtiyacı var...' nitelemesi yapıyordu, 2019'da...

Saadik Khan da, 'Bu gibi çocukça ve ırkçı sözler Amerikan Başkanı'na yakışmıyor...' karşılığını veriyor ve Trump'ın Londra'yı ziyareti sırasında onu, 'yoluna kırmızı halılar sererek karşılamayacağını' açıklıyordu...

*

Trump bugünlerde daha büyük bir 'kara haber'le karşılaşacağı'nın tedirginliği ve saldırganlığı içinde.

Çünkü Birleşik Amerika'nın ve dünyanın en büyük şehri kabul edilen New York Belediye Başkanlığı için, dört ay sonra, 4 Kasım'da yapılacak seçimde, Trump'ın partisi Cumhuriyetçiler, tek aday çıkaracaklarından ön seçime gitmediler ve Demokratlar'ın adayları ise bayağı dişli olduğundan, yapılan ön seçimde sürpriz bir şekilde, New York Belediye Meclis üyesi olan Pakistan asıllı 33 yaşındaki Zohran Mamdanî, üstelik de favori gösterilen eski New York Valisi Coumo'yu geride bırakarak, yüzde 56 oyla, birinci oldu.

Mamdanî, 'Seçildiğimde, Netenyahu New York'a gelirse onu tutuklatacağım' diye de açık sözler ediyor.

Trump, bu netice üzerine Müslümanlara karşı nasıl bir derunî soğuk duygu beslediğini ortaya koymakta gecikmedi. ABD Başkanı Donald Trump, geçen hafta Mamdanî'yi "komünist" ve 'delinin biri...' şeklinde nitelendirerek, "New York'un belediye başkanı kim olursa olsun, kendine hakim olmalı, yoksa federal hükümet onlara malî açıdan çok sert davranacak." diye konuşuyor şimdiden...

Ve dahası, Trump yönetimi, Zohran Mamdanî'nin ABD vatandaşlığının resmen incelenmesi için kapıyı araladı. Hatırlanacağı üzere, bu yöndeki çabalar, Gazze Savaşı protestolarını Columbia Üniversitesi'nde örgütleyen 'yeşil kart' sahibi Mahmud Halil'in gözaltına alınmasıyla başlamış ve New York Belediye Meclisi üyesi de olan Mamdanî, Mahmud Halil'in serbest bırakılması için yapılan gösterileri de organize etmişti. (Mamdanî, yıllardır yaşadığı ABD'de de 2018'de Amerikan vatandaşı olmuş birisi...)

Yani, ABD Dışbakanlığı, ABD'nin dış politikasını ve İsrail'e desteğini eleştirdikleri için yüzlerce öğrencinin vizesini iptal ettiği gibi, vatandaşlık müracaatında bir kanunî noksanlık bulunması halinde Mamdanî'nin vatandaşlığının iptal edilebileceğini de hissettirdi.

Ama işin daha ilginç tarafı, Trump'ın hanımı Melania'nın, Amerikan vatandaşlığına kabul edilmesi için yaptığı başvuru belgelerinde de bir takım noksanlıkların olduğundan söz ediliyor; Amerikan medyasında...

*

Kalplerimizde İslam olduğunu söylüyoruz da, kılıçlarımız kendi kalplerimize karşı…' değil mi?
6 Temmuz 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Evet, yazının başlığına aldığım cümleyi, aslında, Müslümanların tarihinde 14 asra yakın bir zamandır acı bir konu olan Kerbelâ Faciası sırasında yaşanmış bir rivayetten aldım.

Arap edebiyatının büyük şairi Ferezdaq, Kûfe şehrinden Şam'a doğru giderken, yolda küçük bir kafileye rastlar ve bu kafilenin Hz. Huseyn'in kafilesi olduğunu anlar ve Hz. Huseyn'le görüşmeye gider. Hz. Huseyn, Ferezdaq'a, 'Kûfe şehrinden ne haber?' der.

Çünkü Kûfe'lilerin on binlerce mektupla davet ettikleri Hz. Huseyn'e ne kadar sahip çıkacaklarını anlamak ister. Ferezdaq'ın cevabı, 'Qulûbuhum maek, suyûfuhum aleyk...' der; yani, 'Onların kalbi, seninledir, kılıçları sana karşı...'

Ve sonra yaşanan hadiseler de bu özü doğrular.

*Almanya'dan Zâkir Yorgancı isimli okuyucu diyor ki: 'Kerbelâ Faciasının yıldönümü olan 10 Muharrem geliyor.

Ve ben sizin yazılarınızı takip ediyorum, konulara, yorum farklılıklarına göre değil, 'Kelime-i şehadette, Kur'an'da ve Kıble'de birleşmiş olan insanların arasındaki yorum farklılıklarını, 'keşke olmasa...' diyerek, büyütmemeye çalışıyorsunuz' diyebilirim diyor.

--Aziz kardeşim, İslam'ın aslî temellerinde ihtilafımız yoksa tarih içindeki yorum farklılıkları bizi birbirimize düşürmemelidir.

Ben sadece şu kadarını söyleyeyim... Malatya civarından (İ.D) isminde, 'Dede' diye anılan bir zat vardı. 15 yıl öncelerde Almanya'ya gelmiş ve orada, 'Bizim Ali'miz, Arap'ın Alisi değildir.' gibi laflar eden bazı derneklerin yetkilileriyle görüştükten sonra, 'Allah'sız, Kur'an'sız, Muhammed'siz, nasıl Ali taraftarı ve seveni olunurmuş?' diye bir açıklama yapınca, hemen taifeden dışlanmıştı.

Bu vesileyle ekleyeyim ki, İran'da, İnkılab'ın ilk yılında, 45 sene önce öldürülen büyük bir âlim olan Murteza Mutahharî vardı. O, 'Biz, Hz. Huseyn'e Yezid'in yaptığı zulümlerden kat kat fazlasını, Huseyn'e sahip çıkmak adına yapılan tuhaf anma törenleriyle yaptık, İslam'ın ilk asırlarında böyle bir şey yoktu...' diye yazmıştı, bir kitabında...

*Turhal'dan Orhan Kılıçoğlu diyor ki: 'Bu mesajı size yazdığım gün, 3 Temmuz idi ve Muharrem orucunun 8'inci günündeydim... Elbette aramızda, âlim kimseler de var veya vardır; ki, bizim buralarda onlara 'Dede' denilir ve Hz. Peygamber ve Ehl-i Beyt soyundan gelenlere itibar olunur. Ama benim çevremde, bu mezhep meselelerini öyle fazla derinlikli izah edebilecek kimseler yoktur. Elbette bizim aramızda da, karşı taraf arasında da, namazında niyazında olan temiz insanlar vardır.

Ama genelde birbirimizin yemeklerinden bile uzak dururuz. Meselâ, bizim hanımların mübarek gün ve gecelerde yaptıkları ve komşulara dağıttıkları helvaların yenilmediği, atıldığı, çöplerde olduğu görülür. Karşı tarafın bu gibi yemek veya yiyeceklerine aynı şekilde iğreti bakılır. Ve inanırız, haberimiz yok İslam'dan.

Ben kendi adıma, İslam bu değildir herhalde, diyorum.

--Evet, bu okuyucumuzun özlerine ekleyecek fazla bir öz bulamıyoruz. İnşallah, Müslümanlar bu gibi kalpleri uzaklaştırıcı konulardan İman ferasetiyle uzaklaşırlar.

*İstanbul'dan Salih Hürgezen isimli diyor ki mesajında: 'Selahaddin ağabey, 'güya, dünya hadiselerini takip ediyoruz', diye kendimizi mazur göstererek cep telefonumuza gelen yığınla mesajlara bakmak için saatlerce vakit ayırıyorum', niceleri gibi... Ama sizin evvelki günkü yazınızı okuyunca, baktım, Londra'nın Belediye Başkanı Saadik Khan isimli ve Pakistan asıllı bir Müslüman imiş. Sonra, yine Pakistan asıllı olup, 33-34 yaşlarındaki Zohran Mamdanî isimli bir Müslüman da, New York Belediye Başkanlığı'na seçilmek üzere, en fazla halk desteğine sahip birisi olduğunu da öğrendim. Halbuki, bu bilgiler, o sosyal medyada pek yer almıyordu. Demek oluyor ki, bizim dimağlarımıza- zihinlerimize boca edilen sözde bilgi bombardımanı, boş imiş. Demek ki, birileri kendimize güven duymayalım diye, başka dünyaların haberlerini yaldızlayıp bizi meşgul ediyorlar.

Bunu bazı arkadaşlara söyledim, hemen, en tersinden, 'Demek ki, onlar Amerikalılara, İngilizlere hizmetçilik yapacak kadar kendilerinden uzaklaşmışlar.' deyiverdiler.

Sahiden de, bu haberlere böyle mi bakmalı?

Onların sözlerini kabul de edemedim, ret de...

Bu konuya böyle de yaklaşılabilir mi ve ben de öyle mi yaklaşmalıyım sahi?.

--Evet bu okuyucunun suali, bazılarına haklı gibi gözükebilir, ama bazı Müslüman şahsiyetlerin, başka toplumlar tarafından, hele de sosyal hizmetler alanında beğenilmesinde ne yanlışlık var?

Bu gibi Müslüman ismi taşıyan kimseler insanlara faydalı hizmetler yapıyorlarsa, bundan niye endişe edilsin ki?

Yok, öyle değil de, 'Müslüman' ismi taşıdıkları halde, İslam açısından tasvip edilmeyecek söz ve hareketleri görülürse, onlara da sahip çıkacak değiliz.

Bu vesileyle hatırlayalım ki... Tayyip Erdoğan, 30 yıl öncelerde İstanbul BŞ Belediye Başkanı seçilince, mâlum çevreler nasıl da hayal kırıklığı yaşamışlar ve korkulara kapılmışlardı ve konuyu kendi aralarında umutsuzca tartışmışlardı.

O günlerde - şimdi hayatta olmayan ve o cenahta tanınan, itibar edilen bir kadın gazeteci-, ilginç bir yazı yazmış ve kendi cenahının moralini yükseltmek için, 'Yahu, İstanbul Belediye Başkanlığını niye bu kadar önemsiyoruz ki... Sanki dünyamız kararmış... Halbuki ne yapacak o Belediye Başkanı... Bizim kanalizasyonumuzu temizleyecek, çöplerimizi temizleyecek... Konuya bir de böyle bakın...' diyerek, 1923-1950 arası ve bir de sonraki askerî yönetim dönemlerindeki mâlum diktatörlük ve saltanat uygulamalarını hayal ve yandaşlarını teselli ediyordu.

Bu bakımdan, Müslümanların şahsiyetler, Müslüman olmayan toplumlar tarafından da İslamî tavır ve şahsiyetleriyle sempati topluyorlarsa, bunda rahatsız olunacak bir durumun olmaması gerekir.

'Tahammül mülkünü yıkıyorsun..'' be ''Ö.Ö'' Efendi...
7 Temmuz 2025 Pazartesi

'Moğol İstilası', Müslüman dünyasının 800 yıl öncelerde yaşadığı en büyük felaketlerden birisidir.

Moğol hükümdarları içinde de özellikle Hulâgu Han'ın yaptığı zulümlerin emsalinin, benzerinin olmadığı meşhurdur ve bunun içindir ki, onun zulmünü hatırlatan başka zulüm örnekleriyle karşılaşıldığında, 'Tahammül mülkünü yıktın, Hulâgu Han mısın bre zâlim!.' sözü asırlardır dilimize pelesenk olmuştur. ('Bre zâlim!...' yerine, 'Bre 'k...r!' şeklindeki söyleyiş de vardır ve hattâ o, daha da yaygındır ama, biz yine de daha mülâyim olanını tercih edelim.)

'Ö.Ö' Efendi'nin, iç siyasetteki rakip ve hattâ hasımlarına hele bir de dış dünyadan yardım dilenen ve içerdeki tartışmayı dışarıdakilere aktarıp, onları ülkenin iç siyaset ve diğer işlerine müdahale etme çabaları karşısındaki sergilenen 'çukur seviyesizlik' karşısında ona, biraz basiret ve feraset dilemekten kendimi alamıyorum.

Ö:Ö.'nün, İngiliz Başbakanı'ndan ve o başbakanın mensup olduğu İşçi Partisi'nden dilendiği sözleri bir hatırlayalım.. 'N'olur, bize sahip çıkın.. Bakınız İBB Başkanı tutuklanıyor, sesiniz çıkmıyor. Bu nasıl müttefiklik? Kırıldık, yalnızlık duygusuna kapıldık.'

Evet, bu sözler utanç belgesidir.

*

Halbuki, sözünü ettiğiniz kişi hakkında ileri sürülen 'yolsuzluk iddiaları' çerçevesinde bir 'kanunî soruşturma' başlatılmıştır ve mahkeme hükmü kesinleşmedikçe, kimse kanunen geçerli olacak şekilde, suçlu veya suçsuz diyemez, demiyor da. Asıl sözü mahkeme söyler ve kararını verdikten ve hüküm kesinleştikten sonra herkes de konuşabilir.

Tayyip Erdoğan da yargılandı bu ülkede, 'Minareler süngü, kubbeler miğfer.. Camiler siper, müminler asker..' şeklindeki 1920'lerde yazılmış bir şiiri okudu diye mahkum oldu. Başkanlıktan alındı, hapse atıldı. Sesiniz çıkmamıştı o zaman.

Erdoğan, o zaman, Avrupalılardan yardım talep etti mi?

Ve etseydi, sadece muhalifleri değil, taraftarları olanlar da ona karşı çıkarlardı.

Bir de şimdi, kendi yaptığınızı gözden geçiriniz, 'Ö.Ö' Efendi.

*

Dahası, İngiltere'den yardım istemekle de yetinmedin Ö.Ö Efendi. İstedin ki, bütün Avrupa'nın ve diğer emperial odakların adamınızı kurtarması için son olarak Alman Sosyal Demokrat Partisi (SPD)'nin kongresine de koştun ve adamınızın adının yazılı olduğu flamalar karşısında fikrî-ideolojik yandaşlarına nutuk irat ettin. Amma bu kez, alman karşısında yaptığınız konuşmada çıtayı biraz daha yükselterek.

Çünkü önce, adamınızı sahiplenilmedikleri için İngiliz hükûmetine kırgınlık, yalnızlık duygusu yaşadığını söylemişken; şimdi, Almanya'daki konuşmanda, 'tek başına bir kurtuluş umutlarının olmadığı'nı da dile getirdin ve 'Ya hep beraber ya da, hiç birimiz!..' diye, bir büyük tehlikeye işaret ettin, alenen..

*

Anlaşılıyor ki, 'Ö.Ö' Efendi, çok umutsuzsun yargıdan. Çünkü, adamınızın karar mekanizmasında en yakın ve yetkili çalışma arkadaşları olanlardan 50'ye yakın kişi 'itirafçı' oldular.

Ö.Ö efendi, bu insanlar içinde oldukları yolsuzluğun ortaya çıkması için ve suç örgütünün kanunen çökertilmesine yardımcı olacak şekilde itiraf yapıyorlar ve mahkeme, bu itiraflardaki delillerin doğruluğuna kaani olunca, o itirafçıların yargılamalarının tutuksuz olarak yapılmasına karar veriyor.

Ama bu tavrınla asıl büyük 'itirafçı' sensin Ö.Ö Efendi.. Çünkü bu kadar yakın adamlarınız milyonlarca dolarlık yolsuzlukları itiraf ediyorlar. Sen yine de konuyu çarpıtmak için çırpınıyorsun ve evet asıl itirafçı sensin!.

Alman SPD'de yaptığın konuşmada, 'Amacımız Türkiye'nin demokratik insan haklarının ve hukukun üstünlüğüne dayanan, istikrarlı kalkınmış ve gelirin âdil dağıtıldığı bir ülke olmasıdır' demişsin. Mahkemelerin istediğin gibi karar vermesiyle mi, sağlıyacaksın bu hedefi.

*

Ama, Ö.Ö Efendi, dahasını da söyleyeyim sana. Bırakalım Erdoğan'ı; kim olursa olsun, bir kimse muhalifine-rakibine veya hasmına hitap ederken 'şerefin, namusun varsa.. ' diye başlayan sözler ederse, ya, bu şeref ve namus terimlerinin Türkiye halkının günlük konuşması içindeki mânasını ya hiç bilmiyor ya da biliyorsa.. Bu gibi sözleri söyleyenlere o sözleri yalatırlar.

Ö.Ö Efendi, filanca ülkede yapılan kanlı ve alçakça darbenin geleceğinden söz ederek Erdoğan'ın korkutmaya çalışmışsın; ama, darbe ihbar, ihtar ve teşebbüslerine teslim olmayan ve milletin kendisine emanet edilen iradesini korumak uğrunda ölümü göze alan Erdoğan'ı 15 Temmuz'da görmemişsin galiba.

*

Ö.Ö Efendi, ne konuştuğunu bilen bir kimse, hele de bir kamu hizmeti gören kimse, 'halkı meydanlara çağırım ve bunun zamanını ben karar veririm..' diye efelik yaparsa, bu konuşma tarzına cevaben, nasıl, nerede ve ne zaman karşılık vereceklerini de ancak kendilerinin belirleyeceklerine karar verenler çıkabilir.

Ö.Ö Efendi, sadece dün Antalya Belediye Başkanı'nın verdiği ve medyaya yansıyan ifadelerine bir bak ve öyle konuş.

*

Ö.Ö Efendi, tarihi çarpıtmak da değil, tersinden okumak cüretkârlığına diyecek söz bulamıyorum. Meğer, halkımız, 27 yıllık tek parti diktatörlüğü dönemi sâyesinde seçim sandıklarının başına gelebilmiş.

Bindirilmiş kıt'alarıyla güç gösterisi yaparak, milletin sabrıyla bu kadar oynama.

Evet, sabır ve tahammül büyük bir mülktür. Sen ise, Ö.Ö Efendi, tahammül mülkünü yıkmaktasın. Hulâgu'ların unutulmaması için, yeni Hulâgu özentisi içinde olacaksan, kendi tercihindir. Ama, milletin geleceğinde sorumluluk taşımak iddiası taşıyorsan; gittiğin yol, yol değil ve 'çıkmaz sokak'tır..

Benden hatırlatması.

.Paşinyan'ın ‘Gizli Müslüman' ve ‘Türk Şeytanı' diye nitelenmesine dikkat..
9 Temmuz 2025 Çarşamba

Birkaç ay önce, 16 Nisan günü, 'Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan'ın desteklenmesi gerektiği'ne dair, 'Paşinyan, Güney Kafkasya'da 'iyi niyetli komşuluk ilişkileri'nin temellerini atabilir..' başlıklı bir yazı yazmış ve Ermenistan Meclisi'nde yaptığı açıklamada 'Azerbaycan'ın talebini kabul ettiklerini ve Barış Antlaşması'nı imzalamaya hazır olduklarını, "Artık, savaş olmayacağını, barış olacağını; savaşın hiçbir temelinin olmadığını' söylediğine işaretle özetle, şöyle demiştim:

'Hele de son 1-2 sene içinde, Ermenistan'ın huzur içinde yaşamak isteyen ve buna hakkı olan, genelde fakir Ermeni halkının rahat yüzü görmesi için, çareler arayan Nikol Paşinyan, 5-6 ay önce bir konuşma yaparak, '1915'deki o ağır şartlar içinde her halk gibi, Ermenilerin de büyük acılar çektiğini' söylerken, 'Ermenistan'daki resmî iddialar'ı çürütüp, 'Ermeni Soykırımı iddiasının gerçek olmadığını ve 35 yıl hatırlanmamışken, o 1915 Hadiseleri'nin 1950'den sonra dillendirilmeye başlandığını' söyleyince, başta Ermeni Ortodoks Kilisesi liderleri ve bazı unsurların şiddetli itirazıyla karşılaştığı'nı belirtmiş; Paşinyan'ın bu gerçeği görmüş olması, kendinden öncekilere göre, daha tedbirli ve akıllı bir siyaset güttüğünün, İnşaallah hayırlı bir işaretidir.' demiştim. (Arzu edenler, 'star.com.tr'nin 'yazarlar bölümü'nde arşivden o yazıma bir daha bakabilirler.)

*

Paşinyan'ın mensubu olduğu Ermenilerin veya bir başka halkın da bu yeryüzünde, kesin doğru olduğuna inandıkları kendi hayat ölçülerine göre, 'vatan' edindikleri bir coğrafyalarının olması ve orada hür olarak yaşamaları elbette en tabiî haklarıdır.

Ama, asıl mesele bu noktadan başlıyor..

O 'vatan' edinilen ya da edinilmek istenen yerler nasıl elde edilecek?

Modern çağın büyük filozofu havasında sahneye çıkan ve bizdeki 'Ö.Ö' gibi, aklına eseni, neticelerini düşünmeden konuşan ve hatta bazı çevrelere göre zırvalayan ve her an farklı şeyleri söyleyen Amerikan Başkanı Trump, 'savaşla elde edilen yerler geri verilmez' diyor.

Yani, bu durumda 'başkalarının topraklarını zorla ele geçirenler' durumunda olanlar başka güçler de onları gelip çıkarmak isteyebilirler. Ama, çıkarabilirlerse tabiî..

(Anlaşılıyor ki, Putin de Trump'ın o sözünü bizzat ona karşı beyan ederek, 'Rus askerinin girdiği yerlerden çıkmayacağı'nı dile getirmiş; Ukrayna-Rusya Savaşı'nın geleceğiyle ilgili olarak.. Onun için, Trump, geçen hafta Putin'le yaptığı 2 saate yakın telefon görüşmesi sonunda, Putin'i ikna edemediğini umutsuzca ve hayıflanarak söylüyordu.)

*

Trump, Gazze ve hatta Filistin'in bütünü üzerinde, karşılarında bir ordu olmayan silahlı Siyonist zorbaların haydutluğunu bile 'askerî savaş' sayıyor olmalı ki; 1400 yıldır Müslümanların yaşadığı toprakları, kendilerinin donattıkları Siyonist haydutlar çetesi 'İsrail'e peşkeş çekmenin çırpınışında; hâlâ da..

Halbuki Müslümanlar Filistin topraklarını Yahudilerden; Anadolu da, Ermenilerden zorla almamıştı.. O coğrafyalarda, yaşayan halklara zorla hükmeden güçlerin içerden çürümüşlüklerinin bir nişanesi olarak çökmesi sonrasında Müslümanlar, o topraklara hâkim olmuşlar ve amma, Müslüman olmayan halklara, Müslümanlarla birlikte yaşamak istemeleri halinde, inançlarına göre hür şekilde yaşayacaklarını taahhüt etmişlerdi ve bu durum, Müslümanların beşerî bir âlicenaplığından değil; insanlara 'bir inancı kabullenmeleri için zorlama yapılamayacağı'na 'Dinde zorlama yoktur!' şeklindeki 'ilâhî hükm'ün gereğiydi..

Bu bakımdan asırlarca devletsiz yaşamış olan topluluklar hayal kurup ileride bazı coğrafyaları vatan edinme tahayyüllerine kapılıp, bunları asırlarca önceki bazı inanç temellerine de dayandırarak 'Buralar bize vaat olunmuştu..' deseler de; bunların gerçekleşmesi ihtimali yoktu..

Ama, emperyal- şeytanî odaklar, başkalarının yaşadığı toprakları, Ermeniler ve Yahudiler gibi küçük topluluklara peşkeş çekmekten, o coğrafyalarda kendi emellerine hizmet edecek 'çıban başları' oluşturmaktan medet ummuşlardı.. Bunu Müslüman coğrafyalarındaki halklar yakından tecrübe ettiler, hele de son 100 yılda..

Şimdi, bu topraklarda emperyal güç odaklarına güvenerek yaşayamayacaklarını anlayan Paşinyan, komşu ülkelerle barış içinde, dostça yaşamanın sırlarını yeniden yakalama peşinde gözüküyor.

Ama, Ermeni Ortodoks Kilisesi'nin şefleri Paşinyan'ı, Ermenistan'a ihanetle suçlamakla kalmayıp, onun bir 'Gizli Müslüman' olduğunu ve hatta 'sünnet ameliyesi' bile yaptırdığını ileri sürdüler.. Paşinyan'ın hele de bu ikinci iddia için Başpiskopos'a verdiği komik cevabı burada tekrar etmeyelim.

**

Konunun bir de Rusya tarafı var..

Rus TV. yorumcularından Vladimir Solovyov, medyaya yansıdığı şekliyle, 7 Temmuz günü yaptığı yorumda, Ermeni Kilisesi papazlarının Paşinyan'ı devirmek için bir darbeye teşebbüs etmelerine destek olmak üzere, onun, 'Gizli Müslüman' olarak nitelenmesinden daha da ileri giderek, Paşinyan için, 'Ermenistan'ın başına, Türkiye ve İngiltere servislerince ve Rusya'nın Kafkasya'daki varlığını ve etkisini yok etmek için, Ermenistan'da iktidara getirdiklerini, O'nun 'mutlak bir Türk şeytanı' olduğu' gibi tuhaf iddialarda bulunmuş..

Bu, Solovyov , 'Bakın, Kafkasya'da, Güney Rusya'nın varlığını, ve etkisini kırmak bir koridor savaşı cereyan ediyor..' diyor; Zengezur Koridoru'nu çağrıştırarak..

Bu konuyu, 3 yıl öncelerde vefat eden, ünlü Rus Türkoloji uzmanı Jirinowsky de söylemiş ve Ermenistan'la İran arasındaki 45 km'lik ortak sınırdan, Azerbaycan'ın batıdaki parçası Nahcivan'a bir yolla bağlanmasının, Güney Rusya'nın, taa Çin sınırına kadar Türkiye'nin kuşatılması demek olacağını söylemiş; bu sözler, İran'daki bazı çevrelerce de, İran'ın da kuzeyden kuşatılması demek olacağı şeklinde yorumlanmıştı..

Zengezur Koridoru'nun açılmasındaki temel engel bu..

Rusya gibi İran'daki bazı stratejistler de, Azerbaycan devletinin batıdaki ayrı parçası olan Nahcivan'a geçişine tıpkı müteveffa Jirinowsky gibi yorumlar yapıyorlar.

Ayrıca, bu koridor açılsa bile, o koridorun hâkimiyet ve mülkiyeti İran ve Ermenistan'dan hangisinin elinde olacak veya her iki taraf da mı ortak hakimiyete sahip olacak ve geçişlerde kontrol yapılmasının olmaması gibi şartın, devletlerin hâkimiyet anlayışıyla bağdaşmayacağı görüşleri çözüme kavuşmuş değil..

Rus yorumcu, Solovyov, Paşinyan'ın, Başkan Erdoğan'ın davetiyle 20 Haziran'da Türkiye'ye gittiğini ve Zengezur Koridoru konusunda, 'Gelsinler – geçsinler, buna bir kötülük yok.' dediğini de iddia ediyor. Paşinyan'ın böyle bir sözü yakıştırma mı, yoksa açıklanmayan bir resmî görüş mü, anlaşılmıyor..

Ancak anlaşılan şu ki, bölge ülkeleri kuşkulardan kurtulmadıkça, bu koridor meselesi kolayca halledilemeyecek gibi..

Eğer, Paşinyan'a atfedilen o beyan gerçek ise, Rusya'nın tehdit kabul ettiği bu durumu bozmak için geçmişte, Sovyet Rusya dönemindeki bu küçük ülkelerde, devreye sokabilecek bazı fitne odaklarını ve kuklaları yine bulabilir..

Bu konuda, Türkiye ve İran ortak bir anlayışla ve Rusya tarafından ağır şekilde suçlanan Paşinyan'ı da dışlamadan bu Zengezur Koridoru meselesini çözebilmelidirler..

İran'a yönelik son Amerika ve İsrail Saldırısı karşısında, özellikle Pakistan ve Türkiye başta olmak üzere, halkları Müslüman bazı ülkelerin diplomatik olarak İran'ın yanında olduklarını açıklamaları, İran halkında büyük bir kardeşlik dayanışması şeklinde, dua ve sevinç gözyaşlarıyla karşılanmıştır.

O halde bu fırsatı Rusya, Amerika ve diğer yabancı güçlere kaptırmamak ve Aliyev Azerbaycanı'nın da hele de İsrail'in zulümleri konusunda açık bir tavır takınamıyorsa, en azından destekliyoruz gibi tuhaf açıklamalardan kaçınmasını, hiç değilse sessiz kalmasını sağlamak, nice şeytanî entrikaların önlenmesi için yeterli olabilir..

Hakk'a değil, ‘güce tapanlar'ın geldiği nokta, bu!
11 Temmuz 2025 Cuma

Rahmetli Necîb Fâzıl, bazı olumsuz söz ve davranışlarıyla zirve yapan bazı kişiler hakkında konuşurken, 'O, alçak bile değildir; çünkü alçaklık yine de bir seviye ifade eder; o bir çukurdur' derdi.

Amerikan medyasında Trump'ın mantıkî tutarsızlığını dile getiren bazı yazılar var ki, hattâ bazıları, 'Bu sözleri söyleyen bir kişinin 'aptal' derecesinde sayılması gerektiğini' bile belirtiyor ve bu konuda ilginç örnekler sunuyorlar.

Amerikan Başkanı başka bir ülkeye savaş açmadan, nasıl saldırdığını ve uluslararası hukuk kuralları vs. gibi kıstasları hatırlamaksızın, utanmadan ve övünerek dile getiriyor.

Güç ve zorbalık karşısında herkesin başını eğmesi isteniyordu. Dünyada yükselen bazı itirazlar ise, o emperyal şeytanî düzen tarafından boğuluyordu. Hattâ, Amerikan sistemi içinde bile, ondaki bu 'gücetaparlık' gösterisine güçlü ve etkili şekilde itiraz eden kimse de çıkmadı. Çünkü çağdaş zorbalık anlayışının savaş kurallarını bizzat Trump, 'kuralları güçlüler koyar...' diye belirtiyordu.

*

İşbu zamane firavununun, -herkese açık olmayan bir toplantıda- bir kısım Amerikalılarla konuşurken, Rusya lideri Putin'i, 'Ukrayna'yı işgale kalkışırsan, Moskova'yı yıkarım!' diye tehdit ettiğine dair gizli ses kayıtları, dünya kamuoyunu karıştırdı.

Dahası, o konuşmada, Trump'ın, Çin'in, Taiwan adasına ve oradaki Nasyonalist Çin rejimine saldırması halinde- 'Pekin'i vuracağı'nı da Putin'e söylediği'ne dair sözleri yansıdı. (Mao liderliğindeki 'komünist güç'lerle Çan Kay Şek liderliğindeki 'Nasyonalist güç'ler arasındaki çetin mücadeleler sonunda, Çan Kay Şek, 1949'da yenilgiye uğrayıp güçlü olduğu Taiwan adasına sığınmış ve orada bütün Çin'i temsil ettiği iddiasıyla 'Nasyonalist Çin' adında ve Amerikan destekli bir rejim kurmuş ve bu rejim, Birleşmiş Milletler Teşkilatı'nda, -'Veto hakkı olan 5 Daimî Üye'den birisi olarak Çin'in temsilcisi sayılmışken, kıta Çini karşısındaki etkisini iyice yitirince, 1970'li yıllarından başında Çin'in temsilcisi olmaktan çıkarılıp, oradaki rejim, hâlâ da Amerikan desteğiyle ayakta tutuluyor. Ve Çin'in, Taiwan'daki -o Amerikancı- rejimi ortadan kaldırmaya kalkışması halinde, Trump'ın, 'Pekin'i vururum...' tehdidini Putin aracılığıyla Pekin'dekilere duyurduğu anlaşılıyor.)

Trump, bu zorbalığını bütün dünyaya dayatmaya kararlı gözüküyor. Ve bunun için de son İran saldırısını 'muhteşem zafer' diye tekrar tekrar anlatıyor.

Hint Okyanusu'ndaki Amerikan Üssü' Diego Garcia adasından kalkan ve sadece Amerika'nın elinde 21 adet bulunan dev bombardıman B2 uçaklarıyla, 3-4 bin km uzakta, İran içindeki nükleer tesislerin bulunduğu yerleri 'tamamıyla yok ettik' derken, evvelki akşam da, yine öyle bir gururla konuşuyordu ki, 'muhteşem bir operasyondu...' demekten kendisini alamıyor; 'harika iş çıkardılar...' dediği operasyonda vazife alan herkese teşekkürlerini belirtiyordu.

O saldırılar ve bombardımanlar sonunda hedeflerini, 'Tamamıyla yok ettiler veya etmediler'; bu kesin değil. İran makamları 'askerî hedefleri vurduk' dediklerinde, bunun yalanlamasını Netenyahu'dan da önce Trump yapıyor; İsrail'in hassas askerî noktalarının, İran füzeleriyle vurulduğu inkar ediliyordu.

Ama uydudan çekilen fotoğraflar 3-4 gün önce, dünya medyalarına da yansıdı ve anlaşıldı ki, birçok askerî hassas nokta vurulmuş, yerle edilmişti. (Gerçi, bunu Trump da itiraf edip, 'iki taraf da ağır tahribat gördü' dediği duruma, kendilerinin ondan sonra ve Siyonist İsrail rejimin daha güç duruma düşmemesi için müdahale ettiklerini belirtiyordu. Amma, açık bir askerî savaş ilânı olmaksızın...

Ancak, yarınlarda, bir başka güç de, New York ve diğer Amerikan şehirlerine ve hassas askerî noktalara saldırıverse, o zaman bu gibi fiilî savaş ilanlarının, hemen nasıl insanlık dışı ilân edileceğini tahmin edebiliriz.)

Trump'ın Putin'e söylediği açıklanan ve henüz reddedilmeyen 'Moskova'yı da vururum, Pekin'i de...' gibi sözleri karşısında 'Putin'in ne dediği de açıklanmadı henüz. Ama Putin'in, Ukrayna siyasetinden ve savaşından kendi hedeflediği şekilde netice almadıkça el çekmeyeceği' kanaati, Trump'ın kafasında da dank etmiş olmalı ki, 'Putin beni üzüyor, mutsuzum. Halbuki orada çok insanlar ölüyor, hem Rus ordusundan, hem de Ukrayna halkından...' diye çok insansever bir tablo sergiliyor.

Ama Gazze'de ve bütün Filistin'de sadece şu son 2-3 yıl içinde bile, yıkıntıların altında kalanlarla en azından 100 bine yakın çocuk, kadın ve savunmasız sivillerin öldürülmesinde Netenyahu'ya 'İşini çabuk bitir!..' diye açıkça desteği ve her türlü silahı ve malî imkanı da veren aynı Trump değil mi?

Ama öldürülenler Müslüman ise, o zaman, Trump ile Netenyahu ve 'haham'lar arasında bir fark kalmıyor, elbette...

Haklılıklarına değil, maddî güçlerine dayanan bu zorba güçler ve gücetaparlar sâyesinde, insanlığın geldiği nokta, binlerce yıl öncelerdeki firavunların güç gösterisinden farksız. (Bu, ne dediğini bilmeden küstahça ve tutarsızca konuşmanın, yeni dünya siyaset anlayışında geçerli olduğunu, 'Ö.Ö' isimli siyasetçi de ondan örnek almış olmalı...)

*

Ama dünyada bu 'Trumpist' zorbalığa karşı açık tavır sergileyenler de zuhur etmeye başladı. Nitekim, 'Netenyahu'nun yargılanma dosyasını kapatın, o bir savaş kahramanıdır...' diye geçen hafta İsrail rejimine verdiği emir gibi, Brezilya Devlet Başkanı Luis Inácio Lula da Silva'ya yazdığı mektupta da, eski Brezilya Devlet Başkanı Jair Bolsonaro'nun 'darbe destekçiliği' suçlamasıyla yargılanmasına karşı çıkarak, "Eski Başkan Jair Bolsonaro'yu tanıyordum ve ona büyük saygı duydum... Bolsonaro'ya davranış biçimi uluslararası bir utançtır. Bu davanın yapılmaması gerekir. Bu, HEMEN sona ermesi gereken bir cadı avıdır! (...) Bolsonaro'nun, ailesinin ve binlerce destekçisinin CADI AVI'nı çok yakından izleyeceğim. Gerçekleşmesi gereken tek dâva bu. BOLSONARO'YU RAHAT BIRAKIN!" yazınca, Lula, X'te yaptığı paylaşımda Trump'ın mesajını sert bir dille eleştirerek , "Brezilya, bağımsız kurumlara sahip egemen bir ülkedir ve hiçbir şekilde vesayet kabul etmeyecektir..(..) Egemenlik, saygı ve Brezilya halkının çıkarlarının sarsılmaz savunulması, dünyayla ilişkilerimizi yönlendiren değerlerdir." ifadelerini kullandı.

Trump'ın Lula'ya bu mektubunun, Lula'nın Pazartesi günü BRICS Forumunda "Dünya değişti. Bir İMPARATOR istemiyoruz. (...) Saygı göstermeyi ve karşılığında saygı görmeyi severiz... " diye konuşmasına -kendisine, '2. Roma İmparatoru' dedirtmeyi seven- Trump tarafından verilen bir cevap mahiyetinde olduğu açık.

Brezilya Başkanı Lula da Silva yolu açmıştır, yalnız kalmamalıdır; alkışı ve desteklenmeyi hak ediyor.

*

‘İslam Milleti'nin çocukları, yediğimiz darbeler bizi uyandırmaya yetmeyecek mi?' Başkan Erdoğan bunu söylemek istiyor...
13 Temmuz 2025 Pazar

Pazar günleri, muhterem okuyucuların görüş ve eleştirileri etrafında değerlendirmelere ayırdığımız bu sütunda, bir 'Hasbihal'e daha, sağlık- âfiyet dilekleri ve selamlarımızla başlıyoruz.

Sözün başında hemen belirtelim ki, Başkan Erdoğan'ın dün AK Parti'nin Kızılcahamam'da yaptığı İstişare ve Değerlendirme Toplantısı'ndaki muhteşem konuşmasından pek çok okuyucu hele de bazı cümlelerin altını çizip göndermişler, mesajlarında...

Biz de o uzun konuşmasının içinden, herkesin manşete çekmek istediği cümlelerden bir özet sunmaya çalışacağız...

*

Başkan Erdoğan, "Hesaba çekilmeden önce kendinizi hesaba çekin" emrini kendilerine rehber edindiklerine işaretle, şunları kaydediyordu:

*

"14 Ağustos 1984'te Siirt'in Eruh ve Hakkari'nin Şemdinli ilçelerinde bölücü terör örgütü ilk eylemini yaptı. (...) O tarihten itibaren 10 bine yakın güvenlik görevlimizi terörle mücadelede şehit verdik; 50 bine yakın vatandaşımız da hayatını kaybetti. (...)

Öncelikle şehitlerimize, hayatını kaybeden vatandaşlarımıza bir kez daha Allah'tan rahmet niyaz ediyorum. Onları unutmadık, unutmayacağız. (...) O günden sonra nice hükümetler geldi. Her biri 'terörün kökünü kazıyacağı' söyledi ama terör ne topraklarımızda, ne de üs edindiği başka ülke topraklarında bitirilemedi.

Bunda elbette Devlet'in bazı yanlış uygulamalarının da payı vardı.

'Beyaz toros'lar,

Faili meçhul cinayetler,

Diyarbakır Cezaevi'nde yaşananlar...

Yakılan köyler,

Bir gecede göçe zorlanan insanlar,

Evladıyla cezaevinde Kürtçe konuşamayan analar...

Bunlar bu yanlış uygulamalardan bir kaçıydı... Hukuk dışı mücadele yöntemleri, terörü bitirmek yerine tam tersine körükledi, büyüttü, terör örgütüne istismar edeceği elverişli bir zemin sundu.

Hataların bedelini hep beraber ödedik...

Sadece güvenlik güçlerimizi şehit vermekle kalmadık, sadece siviller hayatını kaybetmedi; Türkiye bu terör saldırılarıyla istikrarsız hale geldi. Ekonomide 2 trilyon doları bulan bir faturayla karşılaştık. Her şeyden önemlisi terör örgütü, ülkemizin huzuruna, dirliğine, birliğine, bütünlüğüne, kardeşliğine çok ağır hasarlar verdi." (...)

*

3 Kasım 2002 seçimlerinden sonra göreve geldiğimizde, bir yandan terörle mücadele ederken, bir yandan da teröre bahane oluşturan bataklığı kurutmanın mücadelesini verdik. Terör örgütünün, Kürt kardeşlerimizi tuzağa düşürmesini, devletten ve milletten uzaklaştırmasını önlemek için tedbirler aldık. (...) 15 Temmuz'daki o hain darbe girişiminin ardından FETÖ'yü başta silahlı kuvvetlerimiz ve emniyetimiz olmak üzere tüm kurumlarımızdan temizledik. Böylece terörle mücadeledeki ihaneti ortadan kaldırdık.(...)

'Terörsüz Türkiye' Projesi, bir pazarlığın, bir al-ver sürecinin neticesi değildir. (...) Kanı durduracak, annelerin gözyaşını dindirecek, acıları hafifletecek, kardeşliği güçlendirecek her türlü girişimi yakından takip ediyoruz. (...)

Bugün bazı gerçekleri açıkça konuşmak mecburiyetindeyiz... Terörün daha en başından itibaren karşıtlarıyla bir sektör, bir eko-sistem oluşturdu... (...) Terör eylemlerinden, terör tarafındakiler nemâlandığı kadar, terör karşıtı gibi görünenler de nemâlandı.

(...) Milleti istismar ettiler, istikrarsızlığı körüklediler. Terör saldırılarından kendi kirli emellerine rant devşirmeye yeltendiler. (...) Çünkü çıkarları zedeleniyor, tezgahları bozuluyor. (...)

Bugün, (...) Türkiye kazanmıştır, milletim kazanmıştır. Türk, Kürt, Arap 86 milyon her bir vatandaşımız kazanmıştır. (...)

*

751 yılında Talas Savaşı'nda kitleler halinde İslam'la tanıştığından beri Türkler; -Türk deyince Müslüman, Müslüman deyince de en çok Türk akla gelir- Mekke-i Mükerreme'den, Medine-i Münevver'den sonra Semerkant, Buhara, Rey, Merv, İsfahan, Tebriz, Herat, Diyarbakır, Konya, Bursa, İstanbul, Ankara ve daha nicesi Türklerin ve Müslümanların medeniyet, ilim, sanat, devlet merkezi oldular." (...) Selçuklu orduları Bağdat, Şam ve Malazgirt'e ulaşırken Kürt ve Arap kardeşleriyle kaynaştılar.

*

"Malazgirt Zaferi, Kudüs'ün Fethi, İstanbul'un Fethi, Çanakkale savunması, İstiklal Savaşı, Türk, Kürt, Arap ve daha nice Müslüman halkların ortak savaşları, zaferleridir. (...) Kudüs'ü, Selahaddin Eyyubî'nin komutasında Türk, Kürt, Arap fethetmiştir.

Türkler, Kürtler ve Araplar ittifak yaptığında, atlarının rüzgarı Çin denizinden Adriyatik'e serin esintiler yaydı. (...) "Atlarımızın şahlanışından coğrafyaya huzur yayıldı. Kılıçlarımızı gerektiğinde kınından çıkarıp omuz omuza savaştık. Gerektiğinde kılıçlarımızı, hançerlerimizi kınına koyduk; kalemlerimizi çıkardık ve yeryüzüne, gökyüzüne, birbirimizin yüreğine, 'Lâ İlahe İllallah Muhammedun Resulullah' hattını hep beraber kazıdık.

İttifak yaptığımızda atlarımızın, kılıçlarımızın, kalkanlarımızın, naralarımızın, tekbirlerimizin önünde hiç kimse duramadı. İttifak yaptığımızda medeniyetimizle, sanatımızla, ilmimizle, refah seviyemizle hiç kimse yarışamadı.

Türk, Kürt, Arap eğer bir aradaysa, beraberse işte o zaman Türk vardır, Kürt vardır, Arap vardır. Ayrıştıklarında, bölündüklerinde, uzaklaştıklarında ise mağlubiyet, hezimet, hüzün vardır.

*Moğol orduları İslam beldelerini yıktı. Çünkü Türk, Kürt, Arap ayrışmıştı. Haçlılar İslam beldelerine saldırdı. Çünkü Türk, Kürt, Arap birbirinden kopmuştu.

Birinci Dünya Savaş'ını kaybettik, aramıza sınırlar çizildi, duvarlar örüldü. Kudüs'ü yitirdik çünkü tefrika vardı.

Ne zaman ayrıldık, kaybettik, yenildik.

Ne zaman ittifak yaptık, o zaman tarihe istikamet çizdik.

Bugün Gazze'de, Filistin'de tarihin en acımasız, en vahşi, en barbar soykırımı icra ediliyor. Neden?

Çünkü Türk, Kürt, Arap tarih boyunca olduğu gibi bir araya gelip ittifak kuramıyor.

(...) En çok da Türk ile Kürt'ün arasına nifak sokmaya çalıştılar.

41 yılda kim kazandı? Terör baronları, terör sektörü, kandan beslenenler kazandı. Türk, Kürt, Arap üzerine kirli hesapları olanlar kazandı.

İşte bugün bu kirli oyunu, bu kirli tezgâhı, bu nifak hareketini bozuyor, alt üst ediyoruz.

Tarih tekerrür ediyor. Bugün Türk ile Kürt aralarında engel olmaksızın tekrar muhabbetle kucaklaşıyor.

Bugün Malazgirt ruhu, Kudüs İttifakı, İstiklal Savaşı'nın nüvesi yeniden şekilleniyor. (...) Şimdi oturup konuşacağız. Silahlarla, şiddetle değil, kavga için değil; muhabbet, kardeşlik için, aradaki terör engelini kaldırarak yüz yüze, gönül gönüle konuşacağız."

(...) Kürt kardeşim, meselen mi var? Arada silah, şiddet, terör olmadan oturup konuşacağız. Alevî kardeşim, meselen mi var? Diyalogla çözeceğiz. İnanın, soframıza bereket gelecek. (...)

"Bu ülkenin her bir vatandaşı ister Türk, ister Kürt, ister Arap, ister Sünni, ister Alevi, (...) her bir vatandaşı devlet karşısında birinci sınıf vatandaştır. Türkiye hepimizin ortak yuvası, çatısıdır. (...) TBMM'de bir komisyon kurulacak. AK Parti / MHP Cumhur İttifakı olarak; bu süreci DEM Parti heyetiyle pişirerek geleceğe taşıyacağız.

"Tarih tekerrür ediyor. Türk ile Kürt muhabbetle kucaklaşıyor. Bugün Malazgirt ruhu, Kudüs İttifakı yeniden şekilleniyor. Bugün büyük ve güçlü Türkiye'nin şafağı söküyor. (...)

Sadece Kürt vatandaşlarımızın değil, Irak ve Suriye'deki Kürt kardeşimin meselesi de bizim meselemizdir. Bu süreci onlarla da görüşüyoruz, onlar da çok mutlu.

Türkiye kardeşlikle büyüyecek. (...) Çıkış yolu arayana kapıyı ardına kadar açarız. Kimse tedirgin olmasın. Türk güvende olduğunda, Kürt-Arap da çok daha güvendedir, çok daha güçlüdür.

**

Evet, Başkan Erdoğan'ın dünkü konuşmasından özet kesitler, böyle...

**

*İstanbul'dan Selahaddin Yazıcı, Başkan Erdoğan'ın dünkü konuşmasından hareketle, 'Kudüs İttifakı'nın kurulmakta olduğu' sonucunu çıkarıp, hayırlı olmasını diliyor.

*Diyarbekir'den Şehmuz Dicleli de, Siyonist İsrail haydutlar çetesinin 'Netenyahu'su, 'Sınırlarımızın birkaç km. ötesinde yeniden oluşturulmasına asla müsaade etmeyeceğiz ve Osmanlı da tekrar kurulamayacaktır!..' derken asıl korkusunu ortaya koymuş ve bize de nelere öncelik vermemiz gerektiğini anlatmış olmuyor mu?' diyor.

*İzmir'den Bayram Haliloviç isimli okuyucu da, diyor ki: 'Başkan Erdoğan'ın, dün, Srebrenitsa Katliâmı'nın 30. Yıldönümü'nü vesilesiyle Bosna'da Müslümanları yok etmek için verilen savaşı unutmaması, beni ağlattı... Ben de o savaş yıllarını çocukluğumda yaşamış ve nice sevdiklerini kurban vermiş birisi olarak, evet ağladım ve Elhamdulillah ki, böyle bir liderimiz var, bizi gözetliyor...' diyor ve şöyle devam ediyor: Başkanımız Erdoğan, merhum Aliya İzzet Begoviç'i son anlarında ziyaret ettiğinde, Begoviç'in kendisine, 'Bu topraklar size emanet. Burası Evlad-ı Fatihan yurdu... Evlad-ı Fatihan olarak bu insanlara siz sahip çıkacaksınız.' demiş.

Evet, bu sözleri Erdoğan'ın ağzından duymak, hele de biz Balkan Müslümanları için ne güzel...

**

‘Ö.Ö' buyurdu: ‘Emrediyorum, laik olun, mutlu olun!' Yoksa, Devlet'e karşı mı geliyorsunuz?'
14 Temmuz 2025 Pazartesi

Yıllarca önce Sinan Çetin isimli ince düşünceli bir sanatçı, 'Emrediyorum, mutlu ol..' isimli, 15 dakikalık bir kısa film hazırlamış ve inkılap denilen traji-komik rezalete karşı, okkalı mesajlar içeren bir itiraz geliştirmişti. Bırakalım, başka temel devrimleri, 'batılı olmak' aşkı ve hezeyanı adına, 1934'lerde, 'tek sesli müzik olmaz, çok sesli Batı müziği yapılması emrediliyor, sadece devlet radyolarında değil, her mekânda 'halk müziği' denilen ve bağlama çalgısıyla yapılan müzik çalışmalarına da yasaklar getiriliyor. (İşbu musikî inkılabı durumu hakkında da bütün Bakanlıklar, Çankaya Köşkü'ne aylık raporlar gönderiyorlar. 'Musikî inkılabı doğru yolda ilerlemektedir..' şeklindeki klişe ibareler her ay tekrarlanıyor.)

'Kur'an'ı anlamadan okuyorlar...' gibi bir kurnazlıkla, hiç okunamaz hale getirilmesini intaç eden ve 900 yıla yakın bir zaman diliminde Arap alfabesiyle yazılan Türkçeyi, Latin alfabesiyle, darağaçlarının gölgesinde yazdırtmak, Ezân-ı Muhammedî'nin yasaklanması ve çocuklara, köylerde gizlice Kur'an öğretenlerin bile idam edildiği, hemen her konuda Müslüman halkın sıkboğaz edildiği baştan aşağı daha nice zulümler.'

O dönemi yansıtması açısından, yazının girişinde, sözünü ettiğimiz 'Emrediyorum, Mutlu ol..' isimli kısa film son derece ibretliktir. Hele orada, saz çalarak türkü okuyanların toplantısını basan askerlerin başındaki kumandanın, 'Siz köylü müsünüz? Böyle türküler yasak.. Batılı olacağız, moderin olacağız. Mutlu olacağız...' dedikten sonra, üzerine namlu çevrilmiş insanlara, 'Mutlu ol, tebessüm et bakayım.' emrinin verildiği, 'Mozart ve Beethoven'den Çaykowsky'den çalacaksınız..' gibi sahneler o dönemi, en gülünç ve güzel şekilde yansıtan o kısa filmi görmeyenlerin, Google'e, 'Emrediyorum, mutlu ol!' diye yazıp indirerek seyretmesi tavsiye olunur.

Şimdi, 'Ö.Ö' de bize, Müslüman halkımıza, 'İslam Milletindenim, Muhammed Ümmetindenim..' diyemezsiniz, 'Batılı olacağız. Laik olacağız, Kemalist olacağız. Mutlu olacağız. Haydi bakalım, mutlu olun.' demeye getiriyor ve partisinin son 100 yıllık dayatmalarına teslim olmaya çağırıyor .

Evet, Başkan Erdoğan'ın evvelki gün yaptığı tarihî konuşmada, 'Bugün, (...) Türkiye kazanmıştır, milletim kazanmıştır. Türk, Kürt, Arap 86 milyon her bir vatandaşımız kazanmıştır. (...) İttifak yaptığımızda atlarımızın, kılıçlarımızın, kalkanlarımızın, naralarımızın, tekbirlerimizin önünde hiç kimse duramadı. İttifak yaptığımızda medeniyetimizle, sanatımızla, ilmimizle, refah seviyemizde hiç kimse yarışamadı.

Türk, Kürt, Arap eğer bir aradaysa, beraberse işte o zaman Türk vardır, Kürt vardır, Arap vardır. Ayrıştıklarında, bölündüklerinde, uzaklaştıklarında ise mağlubiyet, hezimet, hüzün vardır.

*Moğol orduları İslam beldelerini yıktı. Çünkü Türk, Kürt, Arap ayrışmıştı. Haçlılar İslam beldelerine saldırdı. Çünkü Türk, Kürt, Arap birbirinden kopmuştu.

Birinci Dünya Savaş'ını kaybettik, aramıza sınırlar çizildi, duvarlar örüldü. Kudüs'ü yitirdik çünkü tefrika vardı.

Ne zaman ayrıldık, kaybettik, yenildik.

Ne zaman ittifak yaptık, o zaman tarihe istikamet çizdik.

Bugün Gazze'de, Filistin'de tarihin en acımasız, en vahşi, en barbar soykırımı icra ediliyor. Neden?

Çünkü Türk, Kürt, Arap tarih boyunca olduğu gibi bir araya gelip ittifak kuramıyor.' derken, 'Elhamdülillah Müslümanım' diyen her insanın kalbine dokunan bu cümleleri telaffuz etmesi, 'Türk, Kürt, Arap' kardeşliğine vurgu yapması ve 'Terörsüz Türkiye Projesi' için AK Parti, MHP ve DEM Parti tarafından yürütüleceğini açıklaması üzerine...

ÖÖ'nün hemen, 'MHP Türkleri, DEM Parti Kürtleri, temsil ediyor, AK Parti de, Arapları...' şeklindeki asıl ve tehlikeli yeni bir 'histeri nöbeti' şeklinde 'bölücülük sergilemesi ve mantık çığırından iyice çıkarak yaptığı, Mısır'daki General Sisî Darbesi'ne veya Kenan Evren'in 12 Eylül 1980 Darbesi'ne güzelleme niteliğinde göndermeler yapmakla yetinmeyip konuşmalarına bir de, 'Sana ümmetçi bir siyaset yaptırmayacağız!' diye meydanlarda bağırıp çağırması.. Tam da emperyalistlerin istediği, izlediği ve 'Müslümanların ırkî, kavmî, mezhebî, coğrafî , mahallî veya sair sebeplerle bir araya gelememelerine dair entrikalarının, hele de son 100 yıllık siyasetlerinin hedefine vardığının bir diğer örneği..

Ama, milletimizin bu bayağılıklara karnı tok.

Sen bu kafayla gittikçe, 'Ö.Ö' Efendi', bu millet de sana ve senin partine, 100 yıldır yaptığını, 'tek bir genel seçim bile kazandırtmadığını' tekrarlayacaktır.

Geçen hafta partisinin ilk iki Genel Başkanı'nın, askerî yöntemlerle değil, 'seçimler ve sandıklardan çıkan millet iradesine uygun bir yönetim tarzı getirdiklerini' söylemesi, saçmanın da ötesinde; milletle alay etmek ve milleti bir şeyi bilmiyor zannederek, ya yalan söylemesi veya kendisinin o dönemi hiç bilmediğinin bir göstergesiydi.

Çünkü, bizzat M. Kemal, çocukluktan arkadaşı Fethi (Okyar) Bey'e yazdığı mektupta 'Bugünkü manzaramız bir diktatörlük manzarasıdır..' diyerek, 1930'da Serbest Fırka'yı kurduruyor ve bu Serbest Fırka'nın millet tarafından gerçek zannedilip büyük bir destek görmesi karşısında, kontrolü tamamen yitireceği korkusuyla o partiyi, kuruluşunun henüz 99'uncu gününde kapatması ve de İsmet Paşa'nın, hem o dönemi, hem de kendi uygulamasını diktatörlük olarak itiraf etmesi, bu 'Ö.Ö' tarafından bilinmiyor, anlaşılan.. 'Ö.Ö' Efendi, sadece kendi yandaşlarının benimsediği ve 'Emin Oktay tarihçiliği' diye anılan resmî ideoloji tarihinin milletimiz arasında bir alıcısı yoktur.. Bu gerçeği, onca askerî darbe ve diktatörlük dayatmalarına rağmen, kimin neyi ve niçin benimsemediğini idrak etmek istersen, bir de kendine sor, 'Ö.Ö Efendi..'

Dünya, yeni ve derin bir buhrana yelken açarken; ‘15 Temmuz 2016 Hıyaneti'nin tarihî köklerine bakmak..
16 Temmuz 2025 Çarşamba

Dünyada olup bitenler, yeni bir 'Dünya Savaşı'nın ayak seslerini yansıtırken... Ve ABD Başkanı Trump bir delilik hecmesiyle, herkesin kendi karşısında eğilmesini beklerken... Geçen hafta, Trump'ın kendi yakın çevresindekilerle konuşurken, Rusya lideri Putin'e, 'Moskova'yı yıkarım..' dediği'ni ve Çin lideri Şi'ye de, Putin aracılığıyla, 'Taiwan'a saldırması halinde, Pekin'i vururum...' şeklinde bir mesaj gönderdiğine dair gizli ses kayıtları medyaya yansımıştı. Dün de, Ukrayna Başkanı Zelensky'ye, 'Sana füzeler versem, Moskova'yı vurur musun, Saint-Petersburg'u vurur musun?' şeklindeki sorup, -'Denize düşen yılana sarılır...' misali-, ondan da, 'Evet, vururum; yeter ki siz silahları gönderin...' cevabını aldığı dünya kamuoyuna yansıdı.

Ve geçen sene bu günlerde, kendi vatandaşlarına, seçim mitinglerinde 'en barışçı başkan olacağı'na dair türküler söyleyen Trump'ın da, 3-4 gün önce, 'Biz silahları NATO'ya vereceğiz, onların parasını da bize NATO ülkeleri ödeyecek ve Ukrayna da savaşa devam edecek... Bu konuda NATO Gn. Sekreteri (Hollanda eski başbakanı) Mark Rutte ile anlaştım' demesi, nasıl bir çılgınla karşı karşıya kaldığımızı göstermekte... 'Başkan seçildiğimde, savaşı hemen durdururum' gibi vaatlerle USA Başkanı olan bu kişi, şimdi, Ukrayna'ya Amerika silahlarının NATO aracılığıyla verileceğini ve bu silahların bedelinin de Amerika'ya NATO tarafından ödeneceğinin müjdesini veriyor, halkına...

Ve dahası, yıllar öncesinden beri, Türkiye'nin kendi hava sahasını savunabilmek için ihtiyacı olan Patriot füzelerini Türkiye'ye vermemişken -ve Türkiye de Rusya'dan 'S-400 füzeleri'ni aldığı için sistem dışı hareket etmekle suçlandığını da hatırlarsak-, Trump'ın, şimdi bu Patriot füzelerini Ukrayna'ya göndereceğini açıklamasını da özel olarak değerlendirmeyecek miyiz?

Evet, 'fitne-fücur' işlerine bulaşan tüccarlar için, 'tâcir-i fâcir' nitelemesi vardır, dilimizde... 'Dünyanın en büyük emlâk ve gayrimenkul tâciri' diye ünlenen ve oradan da Amerikan Başkanlığı'na -üstelik- ikinci kez gelebilen 'Trump için, bu sıfatlar, uygun düşer' der misiniz? Yani, Trump ve Amerika, NATO adına tek başına karar verecek; NATO üyeleri de ateş dansına otomatik olarak katılacak. Bu durum, bir '3. Dünya Savaşı'nın fiilen başlamasını da intaç etmeyecek midir?

Ve NATO üyesi Türkiye de, yıllardır söndürmeye çalıştığı bu savaş ateşinin içinde bulabilir kendisini...

Ama böyle bir tablo ortaya çıkarsa, 1995'lerde Bosna'ya; 2000'li yılların başında da Afganistan'a müdahale kararı alan NATO karşısında, Türkiye 'Ben bu ülkelerde 'muharib /savaşçı' olarak değil, sadece şehirlerin yerleşim birimlerinin inzibatını sağlamak üzere vazife alırım' diyerek, bu kararını NATO'ya kabul ettirmesinde olduğu gibi, yarınlardaki muhtemel gelişmeler içinde, NATO üyeliğinin gereğinde üstlenilecek vazifelerde benzer yöntemler tercih edilebilir mi? Aksi halde, bir savaşın içinde, Rusya'nın karşısında yer almış gibi bir duruma sürüklenmek durumuyla karşılaşılabilir.

*

Bu durumda, ayrıca, 'Ben Saint-Petersburg'daki gençlik yıllarımda öğrenmiştim. Bir kavgaya gireceksen, ilk yumruğu sen vuracaksın...' diyen Putin'in de bir sürpriz çılgınlık yapması ihtimal dahilinde değil midir?

Evet, son derece hassas ve tehlikeli bir yöne doğru yol alıyor, dünya gemisi...

Beşeriyet için hayırlısı ne ise, Allah'u Teâlâ'dan onu niyaz ediyoruz...

*

Ve gelelim, '15 Temmuz 2016 Hıyaneti'nin yıldönümüne.

*

'15 Temmuz 2016 Hıyaneti'nin Allah'ın izniyle ve 250'yi aşkın mazlumların kanı pahasına yenilgiye uğratılmasının 9. yıldönümü dolayısıyla, ekranlarda birçok değerlendirmeler yapıldı. Bunlar, o hıyanetin unutulmaması açısından da gerekli ve de genelde ölçülü idi. Ama bir noksan göze çarpıyordu. O da, son 300 senemiz boyunca zincirleme olarak sahnelenen büyük sosyal hadiselerin, üzerinde durmak gereği pek duyulmadı. (TBMM'de açılan ve 27 Mayıs 1960'deki askerî darbe ve halkın sevdiği ve seçtiği Adnan Menderes'in 10 yıllık Başbakanlık'tan sonra Yassıada'da kurulan düzmece bir mahkemede verilen idam kararlarıyla, Dışişleri Bakanı Fatin Rüştü Zorlu ve Maliye Bakanı Hasan Polatkan'ın, İmralı adasında en alçakça zulümlerle infaz edilmesini ve sonraki benzer hıyanetleri hatırlatan sergi bu konuda bir istisna sayılabilir; ama yetmez.)

Evet, hele de son 300 yıl...

Hatırlayalım... 285 yıl önce bugünlerde, koskocaman vatan coğrafyasının merkezi olan İstanbul'da, toplumun belli bir küçük kesimi Lâle Devri eğlenceleri içinde yaşarken, Osmanlı idaresi tefessüh etmişliğin sahnelerinden bir diğerini yaşıyor; o hayat tarzına itiraz etmek adına, 'hamam tellakı' olan Patrona Halil önderliğinde sokaklara çıkan kalabalık kitleler, halkın gerçek ihtiyaçlarıyla ilgisiz bir takım yeniliklere olan husûmetlerini en kaba şekliyle ortaya koyuyorlar ve Sultan 3. Ahmed'in tahttan indirilmesi, Sadrâzam Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'nın idam olunması ve 1. Mahmud'un tahta geçmesi gerçekleşiyor; o zevk'u safa âlemlerinin sembolü haline şair Nedim'in, kontrolden çıkmış kızgın kalabalıklara yakalanmamak için damdan dama atlayarak kaçmak isterken, halkın diline, 'Nedim, sana 'damlarda dolaşma...' dedim...' sözünü söyletecek şekilde, yere çakılıp ölmesi de bir ayrı konu...

Ve sonra 'yama'nın artık dikiş tutmayacak kadar yıprandığı bir sosyal bünyede yeni ayaklanma ve de devletlilerden de pansuman tedbirleri gelecekti.

Müslüman halk ve onlarla birlikte olmayı kabullenen, tebâ olan diğer halklar, dış güçler'in İstanbul'daki sefirlerince yönlendirilmeye de başlanıyordu. Ama Omanlı'nın küffar diyarlarında daimi elçilikleri yoktu. İlk kez, 1725'lerde Paris'e bir 'Daimî elçi' gönderilebiliyordu.

*

İçerde ise... Bir atalet veya şeytanî müselles'in / üçgenin içine sıkışmıştı halk... Bu üçgenin tabandaki iki köşesinden birisi 'ilmiye/ ulemâ /okumuşlar' sınıfı, diğer köşesinde ise 'seyfiyye' (kılıç sahipleri, silahlı güçler) ve üçgenin tepesinde de 'kalemiye ve Saray'...

Ama sosyal rahatsızlık arttıkça, bazan 'ilmiyye ve seyfiyye' işbirliği yapıp Saray'daki Sultanı ve etrafındaki vezirleri, umerâyı değiştiriyorlar; ve hattâ 1807'deki Kabakçı Mustafa İsyanı'nda olduğu üzere, Sultan 3. Selim katlediliyordu. Bazan da, 1826'da Yeniçerilik'in kaldırılmasında olduğu gibi olduğu üzere, 'ilmiyye' ile Saray işbirliği yapıp, 'seyfiyye'yi cezalandırıyordu.

Sonra Kavalalı Mehmed Ali Paşa'nın Mısır Valisi olması ve oradan, Osmanlı'ya ayaklanması...

Sonra... Hicaz'da, Vehhabî Hareketi ve İsyanı'nın, Kavalalı Paşa'nın oğlu İbrahim Paşa tarafından bastırılması ve amma... İbrahim Paşa'nın Nizip'te Osmanlı Ordusunu yenmesi ve İbrahim Paşa'nın ordusuyla Kütahya'ya kadar ilerlemesi üzerine, Osmanlı'nın Rusya'dan yardım istemesi...

Ahh Osmanlı, vahh Osmanlı...

Buna bir de, Paris ve Londra'dan desteklenen ve fikren beslenen M. Reşid veya daha sonra Midhat Paşa gibilerin, ya sırtını Moskova'ya dayayan Mahmûd Nedim Paşa'nın Sadrazamlığa gelmeleri...

Ve 'Tanzimat kafası' devreye giriyor. Kılık kıyafet ve diğer şeklî değişikliklerden, medet umuş... 2. Mahmud'un setre pantalon ve fes giydirilmesi... Askerî üniformalarda değişiklikler...

Halk ise, yönetim müselles'inin, / üçgenin içinde, itaat eder, vergi verir, askere giderdi...

Sonra, Sultan Abdulaziz'in katledilmesi. 18771876'da, Avrupa'nın baskılarıyla Meşrutiyet ilan edilmesi... 1877-78'de (Hicrî-1293 Harbi'nde) Rusya karşısında, ağır şekilde yenilişimiz... Rus ordularının bütün Balkanlar'ı geçip, İstanbul kapılarına, Yeşilköy'e; doğuda ise Kafkaslar'ı aşan Rus ordularının Erzurum ve Bayburt'a kadar ilerlemeleri...

Balkanlar'da karışıklıklar... Ve hep yenilgi ve geri çekilişler... Sadece 1897'de Teselya Savaşı'nda, saldırgan Yunanistan'ın ağır şekilde yenilgiye uğratılması ve Osmanlı ordularının Atina'ya dayanmaları üzerine, bütün Avrupa'nın 'Yunanistan'ı, Grek medeniyetinin vârisleri'ni yedirmeyiz' diye tek cephe oluşları...

Ve 1908'de 2. Meşrutiyet'in ilanı... Arkasından da, 1909'da 2.Abdulhamîd'in 33 senelik saltanatının tamamıyla dış güçlerin ayarladığı şekilde sona erdirilmesi ve İttihad-Terakki' cereyanının sanki bir kurtuluş rüzgarı gibi bütün Osmanlı coğrafyalarını etkilemesi ve arkasında, 1911-13' arasında çıkan Balkan Savaşı'nda ağır şekilde yenilişimiz ve 500 yıllık vatan topraklarını kaybedişimiz, 1914'de ise Birinci Dünya Savaşı'na girip ağır şekilde yenilgimiz...

Bu konulara değinmeden, 1923 sonrası ve devamındaki nice askerî darbeler de anlaşılmaz, 15 Temmuz 2016 hıyanetleri de...

*

(Bu konuya gelecek yazıda da devam edelim, inşallah...)

Mahallemize musallat olan haydudu kınamakla yetinirsek, bu ‘yılan', yarınlarda… sokmadık mahalleli bırakmayacaktır!
18 Temmuz 2025 Cuma

(16 Temmuz-Çarşamba günkü yazımızda '15 Temmuz Hıyaneti'ni değerlendirmeye çalışırken, darbelerin tarihî köklerinden hareketle, Birinci Dünya Savaşı'ndaki ağır yenilgimize ve 1923 ve sonrası darbe ve hıyanetlere değinmeyi bugüne bırakmıştık. Ancak, öne çıkan acil bir başka konu dolayısıyla, o vaadimizi bu yazının son bölümünde yerine getirmeye çalışacağız.)

*

Evet, mahallemizde geçmişte, nice haydutluklarıyla göstermiş olan dış saldırgan güçlerin yerinde, bugün, yeni Alman Başbakanı Merz'in itiraf ettiği üzere, onların kirli işlerini devam ettirmek için vazifelendirdikleri bir başka haydut var.. Gözüne kestirdiği her kişi veya aileyi rahatsız etmek ve mahalleden kaçırmak için yapmadık zorbalık bırakmıyor, çocukları ve analarını ve de savunmasız sivilleri katledecek kadar canavarca cinayetler işleyen bir haydut güruhu..

Çünkü, onun bütün o cinayet ve haydutluklarını, 'kendi hayat hakkını sürdürmek için yaptığı' şeklinde izah edecek ve hatta alkışlayacak bir 'eşkıya taifesi' arkasında duruyor; Mahallemizin dünlerdeki haydutlarından, eşkıyalarından..

Ve her saldırıdan sonra, mahallemizin aile reisleri veya sözleri az-çok geçen veya dinlenecek olanlar, tepki olarak, hep aynı nakaratı tekrarlıyorlar: 'Kınıyoruz.. Protesto ediyoruz.. Dünya niçin suskun?' Bunu yaparken de, bütün mahalleyi korumak düşüncesiyle değil, sadece sıranın 'kendilerine de geleceğini' düşünerek..

Halbuki asırların tecrübesinden imbiklenip gelen bir atasözündeki tavsiye ne kadar ders verici mahiyettedir: 'Beni sokmayan yılan, isterse bin yıl yaşasın!' diyen kişi de, o yılan tarafından sokulur.

*

Siyonist haydutlar örgütü İsrail, her gün bir yerlere bombalar yağdırmak saldırganlığına bir yenisini daha ekledi ve evvelki gün Suriye'nin başşehri Şam'da en hassas noktaları da vurdu ve hemen ardından da Amerikan Dışişleri Bakanlığı yaptığı resmî açıklamada, 'Bu saldırının bir yanlış anlamadan kaynaklandığı'nı ifade ediverdi! Yani, ciddiye alınıp da, tepki verilmemesi hatırlatması ve dolaylı tehdidi...

Bu açıklamadan sonra, bizim nice 'Trumpist/stratejist yorumcu'lar da ekranlarda hemen 'Trump'ı temize çıkarmak' istercesine, 'O'nun bu saldırıdan rahatsız olduğu' mânasını çıkardılar ve konuyu sadece Netanyahu, Trump vs. gibi kişilerle sınırlandırmaya çalıştılar, çalışıyorlar..

Halbuki, mahallemize baskın yapan haydutların en başında, USA emperyalizmi ve malum müttefikleri bulunuyor. Ama, bu gerçek, 'batıcılık siyaseti'ne gölge düşmesin diye saklanmaya çalışılıyor.

*

Gelelim, Çarşamba günkü yazımızın devamı olan darbelerle dolu tarihimize bakmaya..:

'TAİFE-İ LAİKUS SALTANATI' İÇİN, DARBE YAPMA TEKNİĞİ!!

16 Temmuz tarihli yazımda, '....' Birinci Dünya Savaşı'na girip ağır şekilde yenilgimiz..' ve sonuçlarına değinmeden, 1923 sonrası ve devamındaki nice askerî darbeler de anlaşılmaz, 15 Temmuz 2016 Hıyaneti de...' demiş, konunun devamını bugüne bırakmıştım. Devam edelim:

Önce bir noktaya bilhassa değinmek gerekiyor: 1918'de, Birinci Dünya Savaşı'nda, evet, yenildik hem de ağır şekilde.. Ama, devlet devam etti.. Yani, 'filanca devlet kurucusudur..' gibi sözler yanlıştır.. Yeni bir devlet kurulmamış, sadece, devletin yönetim mekanizması ve sistemi değişmişti.

Savaştan sonra birçok aksamalar olsa bile, yine de devletin yönetim mekanizması çalışıyor, işgal altında bile, hemen hemen bütün devlet kurumları, makamları, daireleri yukarıdan verilen yetki ve emirlerle ve bütçelerle işliyor; Valiler, kumandanlar, rütbeler, o devletin içinden yönetim sisteminin emir ve kanunlarına göre çalışıyordu.

O yönetim sisteminin şekli 'saltanat' idi ve iktidar, belli bir ailenin mensupları arasında el değiştiriyordu.. Kamu yönetiminde çalışan herkes de, Hılafet-i uzma ve Saltanat-ı seniyye'ye bağlılık yeminleri ediyorlardı..

*

1919'un 16 Mayıs'ında, -bir Devlet kararı olarak- Anadolu'daki mücadeleyi yürütmek için gönderilen kumandan da, İstanbul'dan ayrılmadan önce, Padişah Vahdettin tarafından kabul ediliyor ve 'Paşa, devleti kurtarabilirsin..' diyerek uğurlanıyordu.. 'Seryâver-i şehriyârî' (Padişah'ın Başdanışmanı) sıfat ve unvanını taşıdığı için, kendisinden daha yukarıda olan rütbedeki kumandanlar ve bütün askerî ve mülkî erkân da emrine veriliyordu..

*

Meclis-i Mebûsan, son toplantısını 12 Ocak 1920'de yapıyor ve 16 Mart 1920'de İstanbul'un, İngiltere liderliğindeki galip güçler tarafından işgali üzerine, Meclis, işgal güçlerinin baskısıyla, 11 Nisan 1920'de resmen kapatılıyor ve tutuklanıp Malta'ya sürülenler dışında, Meb'us'lardan birçoğunun da katılımıyla ve Anadolu'dan da, 'dinî salâbet' (sağlam inanç ve yüksek ahlâk) sahibi olmalarına dikkat edilmesi hatırlatmasıyla belirlenen, kanaat önderi denilebilecek yeni temsilcilerin katılımıyla, 23 Nisan 1920'de Ankara'daki Büyük Millet Meclisi çalışmalarına başlıyordu.

*

Ve, Anadolu'da Müslüman halk, canını, kanını, varını-yoğunu ortaya koyarak mücadele ediyordu ve Anadolu dışındaki coğrafyalardaki Müslümanlar da yardımlarını ulaştırıyorlar ve Batı Anadolu'daki Yunan ordusu ve destekçileri 1922 yılının 30 Ağustos'unda kesin olarak yenilgiye uğratılıyorlardı.

O zaferin nice seçkin komutanları da vardı, ama, tabiatıyla, ön planda, 'seryâver-i şehriyarî' sıfatlı olması hasebiyle, ve de 'Makam-ı Hilafet ve Saltanat-ı seniyye'ye bağlılık yeminleri ederek en ön planda olan göze çarpıyordu. Ama, o zaferin şeref pâyesini kimseye kaptırmak istemeyen ve o zamana kadar bütün askerlik hayatının her kademesinde ettiği yeminleri bir kenara koyan kumandan, 30 Ağustos zaferinden sadece 2 ay sonra, 1 Kasım 1922'de 'saltanat' sistemine son verildiğini açıklıyordu!

Bu yapılanlar da, aslında o zamana kadarki kanun sisteminin tepe-takla edilmesi açısından bir darbeydi. Darbe, hükûmet darbesi, sadece birilerinin iktidardan gitmesi veya birilerinin iktidara gelmesi değil, mevcut kanun düzeninin tersyüz edilmesi hareketi demekti.

Dikkat edilmesi gereken nokta, 'devlet' yok olmuyor, sadece 'devlet'in yönetim mekanizmasında geçerli olan kurallar değiştiriliyordu.

Ama, ilk planda, 'saltanat sistemi'nin yerine ne getirileceği, henüz isimlendirilmemişti.. Önce, sadece, 'Meclis Hükûmeti sistemi' ibaresi kullanılıyor ve 29 Ekim 1923'de de, saltanat sisteminin yerine getirilecek olan sistemin adının 'Cumhuriyet' olduğu ilan ediliyordu.

'Cumhuriyet', bir ülkede, halkın ekseriyetinin iradesine göre şekillenen yönetim şekli demekti. Ama, sonradan Cumhuriyet adına yapılanların, gerçekten de halkın ekseriyetinin iradesiyle bir ilgisi var mıydı?

('Ö.Ö' isimli siyasetçi geçen hafta, o dönemlerde seçimler yapıldığından bahsederek halkın sosyal hafızasıyla alay ediyordu.. O kadar ki, İlk Meclis'in üyelerinin büyük ekseriyeti, 'Lozan Sulh Müzakereleri'nden gelen emperyal pis kokulardan rahatsız olmaya başlamışlardı. İşte o zaman, hemen, o İlk Meclis 15 Nisan 1923'de feshediliyor ve M. Kemal ve arkadaşlarının belirledikleri yeni isimler, -seçim filan yok, tabiatıyla- vilayetlerin temsilcisi olarak, 'meb'ûs' (M. Vekili) sıfatıyla Ankara'ya çağrılıyorlar ve ondan sonra, adına 'inkılap' denilen ve tam da emperyalist güçlerin planladıkları veya beğendikleri temel değişiklikler ve kanunlar 11 Ağustos 1923'de toplanan o İkinci Meclis'te, 'millet iradesi' adına ve de Cumhuriyet denilerek ve de darağaçları gölgesinde sahneleniyordu. Duvarlarındaki, 'Hâkimiyet, bilâ kayd'u şart milletindir!' güzel hat yazılarıyla..

*

Ülkemizde o zamandan beri bütün darbeler, 'taife-i laikus saltanatı'nın 'ikon'laştırdığı 'tek kişi ilke ve devrimleri' adına, 27 Mayıs 1960, 12 Mart 1971, 12 Eylül 1980, 28 Şubat 1997 Darbeleri ve (28 Nisan 2007'de, Erdoğan'ın dik duruşuyla akîm kalan darbe teşebbüsü) ve '15 Temmuz 2016'daki en kanlı darbe teşebbüsü, evet, hepsi de 'tek isim ve resim'le anlatılan ve Cumhuriyet'le, halkımızın ekseriyetinin iradesiyle ilgisi olmayan ve ilke ve devrimler adına yapılmaya çalışılmıştır ve hep, milletin ordusu ve milletin silahı millete karşı kullanılarak.. Saltanat sistemlerinde ise, hayatlarındayken ve de ölümlerinden sonra kutsanan hiçbir padişah da bilmiyorum.

*

Dürzîler'i, sadece Suriye'de ve Lübnan'da aramayalım; bir tıynet meselesidir ve örneklerini 100 yıldır gördük…
20 Temmuz 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

Pazar günleri, Okuyucuların görüş ve eleştirilerine ayırdığımız bu sütunda bir diğer 'Hasbihal'e daha, hayırlı çaılşmalar ve sağlık –âfiyet dileklerimizle selamlayarak başlıyoruz:

*Erzurum'dan Ahmet Yıldız, Bursa'dan Nazlı i-İşçimen, Bolu'dan Ömer Bekçioğlu, Ordu'dan Şakir Tütüncü, Ankara'dan Turan Eroğlu, Adana'dan Saliha Ergin, Kayseri'den Seyfeddin Kılıçoğlu isimli okuyucuların ortak soruları, Suriye'de patlak veren karışıklıklar üzerine üzüntülerini beyan ederken, 'Dürzîlik ne demek?' diye sormaktan da kendilerini alamıyorlar...

--Bu okuyucu kardeşlere kısaca ifade edeyim ki, bir inanç hareketi hakkında ince ve derin teferruat vermek bizi aşar.

Ama kısaca belirtmek gerekirse... Asıl dayanaklarından kopan bir tuhaf inanç hareketi olup, '12 İmam Şiası' tarafından reddedilen 'İsmailiye' veya '7 İmam Şiası' diye anılan mezhebin, ve yine 12 İmam Şiası tarafından kabul edilmeyen 'Fatımî Devleti'nin 200 yıla yakın ve Mısır merkezli olarak etkili olup sonra da dağılmasından sonra ve Osmanlı döneminde daha çok da Suriye ve Cebel-i Lübnan'da yaşayan ve kendi içine kapalı ve günümüze yansıyan şeklidir.

İslam'da kimseye bir inanç dayatması söz konusu olamayacağından hele de Osmanlı'nın son döneminde asırlarca huzur içinde yaşarken, Osmanlı'nın derin zafiyetler göstermeye başladığı son dönemlerinde emperyalist güçlerin, Osmanlı bünyesi içindeki farklı unsurları arasında ihtilafları körüklemek taktiğine ve emperiyal güçlerin hayalî vaadlerine kanıp, en fazla âlet olmuş bir hareket olmuştur. Ve o dönemde hangi tarafı güçlü görürlerse hemen o tarafa meyleden, bir hareket özelliği taşımalarından dolayı Osmanlı'nın son döneminde, her an bir başka tarafa dönebilen özellikleri ve ortaya çıkardıkları müşküller dolayısıyla, dilimizde, Dürzilik, bir bakıma, 'yaramaz çocuklar'a bile, 'Seni Dürzi seni!!..' diye hitap edilmesine sebep bile olmuştur...

Gerçi, Osmanlı'nın son döneminde o cemaatin içinden çıkmakla birlikte, Osmanlı'nın dağılmaması için çırpınan, feryat eden, Arap dünyasını bu çizgide uyandırmaya çalışan Şekib Arslan, Dürzî'lerin (çoğul şekliyle, Deraiz'in) zaman içindeki yanlışlarından kurtarılıp, aslında bir sünnî mezhebi sayılması gerektiğini de belirtmiştir.

Ama tarih içindeki zikzakları ve tuhaf ittifak ve hattâ ihanetleri yüzünden, o dışlanmışlıktan kurtulamamışlardır. Bugün de İsrail'i kendilerinin en büyük hâmileri olarak görmekte ve İsrail'in emrinde ve Netanyahu gibi katilliği dünya çapında şöhret bulan bir vampir'in himayesine sığınmaktan medet ummaktalar...

Unutulmaması gereken bir nokta da şu ki, İsrail rejimini bir devlet olarak dünyaya ilk ilan eden eski Osmanlı vatandaşı David ben Gurion, 'Biz hayatta kalmak için, çevremizdeki, bütün güçlerin zaaflarından, farklılıklarından istifade etmeliyiz...' demişti ve bu, onun temel ilkelerinden birisidir... Yani, bölgede, İsrail tarafından kullanılan sadece Dürziler değil, Müslüman halkların zayıflamasını ortaya çıkarabilecek her türlü farklılıkları düşmanlığa çevirme taktiği, devamlı gözetilir. Başkan Erdoğan'ın 'ümmet'in birliğinden bahsetmesi karşısında, hemen feryat eden malûm taife de bu duruma bir yeni örnektir.

*Birçok okuyucu da, ümmet sözüne çatan ve İslam Ümmeti denilince küplere binenler karşısında bu ümmet teriminin, asıl mânası üzerinde durulmasını istiyor.

Star'ın dünkü sayısında, Cüneyt Altıparmak bey'in yazısını bu konulardaki sorulara geniş bir cevap mahiyetinde... Oradan okumalarını tavsiye ederim.

*

Mehmed Ali İbrahimoglu isimli okuyucu da, bir zamanlar TDK'nın sözlüğünde DİN kelimesi izah edilirken, 'insanın hayatını düzenleyen temel kurallar bütününe DİN denir' gibi, yanlış olmayan bir tarif getirilip, arkasından da, 'Kemalizm, Türk'ün dinidir...' lafının örnek olarak bir cümle içinde kullanılmasını çağrıştıracak şekilde, 'Herkesin dini kendine. Artık tüm putperest ritüellerine son vereceğiz, bir daha bu millete kimse tepeden bakamayacak. Kimse bize kendi dinini, ideolojisini dayatamayacak, dayatamamalıdır. Şu malûm ve çağdışı koruma kanunu kaldırılıp, kimse kimseye hakaret etmeden, tartışma yolunu açılmalıdır. O zaman, bu putperestlik tarihin çöplüğüne atılacaktır...' diyor özetle...

-- Evet, bu konuda, bir önceki yazımdan şu cümleleri tekrarlıyayım: 'Ülkemizde son 100 yıl boyunca bütün darbeler, 'taife-i laikus saltanatı'nın 'ikon'laştırdığı 'tek kişi ilke ve devrimleri' adına yapılmıştır. 27 Mayıs 1960, 12 Mart 1971, 12 Eylül 1980, 28 Şubat 1997 Darbeleri ve ve '15 Temmuz 2016'daki en kanlı darbe teşebbüsü, evet, hepsi de 'tek isim ve resim'le anlatılan ve Cumhuriyet'le, halkımızın ekseriyetinin iradesiyle ilgisi olmayan 'ilke ve devrimler' adına yapılmaya çalışılmıştır ve hep, milletin ordusu ve milletin silahı, millete karşı kullanılarak... Saltanat sistemlerinde ise, hayatlarındayken ve de ölümlerinden sonra kutsanan hiçbir padişah da bilmiyorum.'

Evet, tarihimizde görülmemiş bir putlaştırma...

*Ferhat Karasarı isimli okuyucu da, şöyle yazıyor özetle: " Tarih, ileriye sıçramak için geriye gerilmektir" diye de tarif edilir... Biz de, resmî ideoloji ve tarih yalanlarını en azından zihnimizde bir hesaba çekmeliyiz...

*Abdullah kul isimli okuyucu da, -özetle- 'Eğer ân'ın gereğini yapmıyorsak, elektrik kesikti, dersime çalışamadım gibi çocuk mazeretlerine sığınıyor gibi bir manzara sergiliyoruz. Müslümanlar olarak yapılması gereken öncelikleri yerine getirmemiz elzemdir. Bunlar için de sağlam bir altyapı olmazsa, sonraki işler de ona göre gider.

(Ra'd Sûresi, 11'de belirtildiği üzere), 'Bir toplum kendi hallerini değiştirmedikçe Allah onların halini değiştirmez.'

O halde, (...) endişe ve dert sahibi Müslümanlar olarak ne yapmamız gerektiğini tartışmamız, sorgulamamız gerekiyor. Uzun vâdeli bir mücadelenin gereği olarak bunu yapma zorunluluğumuz vardır. Kimler yapacak bu işleri etkili-yetkili, ehil, uzman Mümin insanların oluşturacağı bir platform gerekiyor...' diyor...

*İsâ Polat isimli okuyucu da, 'Selahaddin bey kardeşim gündemi değerlendirmekte faydalanıyoruz.' dedikten sonra özetle şöyle devam ediyor, Ö.Ö' konusuyla ilgili olarak: 'Aslında bu malûm ve bir insanın sahip olması gereken aslî değerlerini kaybetmiş olan o malûm kişi için kalem oynatmaya bile değmez... İnsanlıktan zerre kadar nasip almamış... Tayyib Bey'i "tek adam" diyerek itham ediyorlar, kendi tek adamlarını bu ülkeye dayatmalarını sürdürmek için... Unutmuyoruz ve diyoruz ki bu resmî ideoloji ikonunun ilkelerine göre düzenlenmiş batıl din, benim dinim değil, başka dünyalardan devşirilen kanunlar düzenler ve ilkeler de benim değil, başlarına çalsınlar.'

.Trump'ın siyasî ömrü, bir rezaletle son kertesine mi yaklaştı?
21 Temmuz 2025 Pazartesi

Evet, aylardan beri, Trump'ın kendisi de, en ahlâksız ve müstehcen konuları içerdiği söylenen 'Jeffrey Epstein Dosyaları' denilen 'gizli/mahrem' dosyaları kamuoyuyla paylaşacağını defalarca söyledi, ama hep erteledi.. Amerikan Adalet Bakanı ise, 'Epstein Dosyası' masamda, açıklayacağım...' demişken, sonra o dosya da 'sümenaltı' edildi..

Sonra..

Trump'ın geçen seneki Başkanlık seçimlerinde en büyük destekçisi ve resmen 300 milyon Dolar harcadığı belirtilen ve 'Ben olmasaydım Trump kazanamazdı' diyen, 600 milyar Dolar'a yakın servetiyle 'Dünyanın en zengin kişisi' olarak bilinen ve dijital iletişim alanında rakipsiz olan Elon Musk, Trump'la olan 4 aylık bir 'balayı'ndan sonra, Trump'ın karşısında, muhalefete geçen ve 'Epstein Dosyaları'nı Trump açtırmıyor, çünkü oradaki binlerce seçkin, meşhur isimlerin içinde kendisi de var..' dedikten iki gün sonra, 'Biraz fazla ileri gittim..' diye özür dilemek zorunda bırakıldı.

Ama, konu, Amerikan medyasında ve kamuoyunda hâlâ tartışılıyor ve amma, Trump, bu konuda kendisine soru soran gazetecileri, 'Bu kadar başarılarımız varken, bunları konuşmayıp, hâlâ o konuyu sormanız saygısızlık..' diye azarlamakla başlayan ve konuyu unutturmaya veya sulandırmaya çalışarak, çabalarını, 'O dosyalar Demokratlar tarafından hazırlanmış sahte, yalan dosyalardır' demeye yönlendirdi. Bu da, Trump'ın 'esaslı şekilde köşeye sıkıştığı' şeklinde yorumlanıyor. Halbuki, o, medyanın, devamlı olarak, 'Yeni Başkanlık döneminin, "eşi benzeri görülmemiş başarılarla dolu olduğu'ndan bahsetmelerini istiyor

*

Açık olarak bilinen şu: Büyük bir yahudi milyarder olan Epstein, Amerikan siyasetinde ve kamuoyunda etkili olduğu kabul edilen binlerce insanı, onların 'pedofilik sapkınlık' eğilimiyle, küçük çocuklarla tuzağa düşürdüğü ve böylece, bütün o isimleri, 'İsrail rejimini her konuda kayıtsız-şartsız desteklemeye mecbur eden bir 'çıkmaz'a sürüklemek taktiğini kullanmış..

Bu izah tarzı, yığınla iddia ve ihtimaller içinde gözüküyor.

Nitekim, Wall Street Journal'de, 18 Temmuz günü, Trump'ın 'Epstein'a çıplak bir çizimle çerçevelenmiş ve "Doğum günün kutlu olsun ve her günün harika bir sırla dolu olsun" cümlesiyle biten müstehcen bir doğum günü mektubu gönderdiğinin ortaya çıktığı yazıldı.. Trump, mektubu yazdığını reddediyor ve hikayeyi "sahte" olarak nitelendiriyor. ABD Adalet Bakanlığı ie, Wall Street Journal'e cevap vermedi ve FBI da yorum yapmayı reddetti.

*

Bütün bu rahatsız edici gelişmeler karşısında Trump, 'Jeffrey Epstein' konusunu bir "aldatmaca" olarak adlandırmaya daha bir ağırlık veriyor ve bu hikayeyi canlı tutmaktan 'Demokratlar'ı ve onların medyadaki müttefiklerini sorumlu tutuyor. Bu da, bu konunun Trump'ın zâten gel-gitler arasında olduğu bütün dünyada sözkonusu olan mantık yapısını derinden meşgul ediyor.. Nitekim, bu konuda, sosyal medya hesabı 'Truth Social'de yaptığı açıklamada, "Demokratlar dolandırıcılık ve aldatmacalarda ustadır... Yeni dolandırıcılıkları, Jeffrey Epstein Aldatmacası'dır.' dedi.

Bir çok ciddî yorumlarda ise, Amerikan kamuoyunun bu konuyu konuşmaktan uzak durmamasını, Trump'ın halkı tarafından artık teyid edilmediği, güven verici olarak kabul edilmediği şeklinde izahlar yapılıyor.

Çünkü, 'Epstein rezaleti'ni en çok canlı tutanların, Trump cephesinin içinden çıktığı biliniyor.. Başkan'ın kendisi, başkan yardımcısı, başsavcısı, FBI direktörü - hepsi kendi gündemlerine hizmet ettiğinde, Epstein Rezaleti'ne yöneliyorlar. Bazı yorumcular, "Bu yetkililerin bazıları, hatta belki de hepsi, Epstein'ın suçlarını veya ölümünü / 2019'da hapisteyken intihar edişini çevreleyen gelişmeler içinde, para kazanmak, Trump'ı Beyaz Saray'a geri getirmek için bu oyunun içinde olduğunu' iddia ediyorlar.. Ayrıca, 'Bu dosyalar bir tuzak olarak Demokratlarca tezgahlandı ise, niye Trump'ı lekelemek için, onlar bu dosyaları kendi iktidarları döneminde niye açıklamadılar?' sorusu da cevap bekliyor.. (Bu durum, bizde, İBB etrafındaki yargılama konusunda, 50'ye yakın itirafçıların, zanlı olduğu için, vazifeden uzaklaştırılan İmamoğlu'nun en yetkili ve en yakın çalışma arkadaşlarından oluşmasını hatırlatıyor.)

Trump'ın, her zaman olduğu gibi, kamuoyunun dikkatini 'Epstein'dan uzaklaştırıp istediği yere çekecek yeni bir manevra yapabileceği' bekleniyor.. İsrail mahkemesine, 'Netenyahu, bir savaş kahramanıdır, o dosyayı kapatın!' diye emir veren Trump'ın, bugünlerde, 'İran'ın nükleer tesislerine yeniden saldırabileceği' şeklindeki açıklamasından, kendisini Amerikan yargısına, bir 'savaş kahramanı' olarak gösterip, o mübtezel dosyayı, kapattırmak veya en azından unutturmak isteyeceği tahmin ediliyor.

Evet, 'Epstein Dosyası'nın Trump'ı istifaya bile zorlayabileceği ileri sürülüyor ve daha mühimi, bizdekiler ve dünyadaki nice Trumpistler de, öyle bir istifa olursa açıkta kalmamak için, şimdiden yeni patronlar bulmaya yöneldikleri, yorumlarındaki tedirginlik ve çelişkilerden bile anlaşılıyor.

*

Epstein ve Trump eski günlerinde..

*

Şimdi bir çok Amerikalıların da şu soruyu sordukları gündeme getiriliyor: 'Her şey yalan mıydı? Trump bataklığı kurutmaya geldiyse, neden en pis konuyu açıklatmıyor ve hafife almaya çalışıyor?'

Evet, 'Epstein Rezaleti', Trump'ın kimliğinin özüne dokunuyor. Ve şimdi, ona güvenen tabanı, bir çok şeyin farkına yeni yeni varıyor; maske düşüyor. 'Epstein Dosyaları'nın, Trump'ın inkâr edemeyeceği bir gerçeği temsil ettiği görüşü giderek güçleniyor..

*

Suriye ve İran bölünür mü?' veya ‘liderlere suikastlar olur mu ve olursa, ne olur?' gibi tartışmalardaki dile dikkat..
23 Temmuz 2025 Çarşamba

Tamam, Suriye zor ve çetin bir mücadeleden geçiyor..

Düşman, sadece İsrail gibi gözükse de, aslında 'İsrail'in destekçisi olmak açısından, liderliği kimseye kaptırmayan ve Doğu Akdeniz'deki İsrail'i 'Amerika'nın 51. Eyaleti' gibi görüp gözeten Amerikan emperyalizminin, bu kanlı ve katil rejimi, Müslüman coğrafyalarına kendilerinin beslemesi ve sadık bir 'fino'su durumunda sürdükleri ap-açık ortada değil mi?.

Washington'dan, Beyaz Saray'dan yetkili sayılabilecek bir kişinin, Netanyahu için, 'Deli gibi her yere saldırıyor..' şeklinde bir söz kullanması ve bunun, Trump'ın beyanı imişcesine değerlendirilmesi bizi aldatmamalıdır..

Daha 6 ay öncelerde, (Tavşana kaç, tazıya tut' misali), Ben bazen eleştirsem de, sen dilediğin gibi hareket et ve ne istersen süratle tamamla!' diyen bizzat Trump değil miydi?

*

Suriye'de olup bitenleri, öyle birkaç cümleyle geçiştirmek olamaz.. Ama, biz yine de ana hatlarıyla birkaç noktayı hatırlayalım:

Önce, çocukluk yıllarımızda, yaramazlık yaptığımızda, büyüklerimiz tarafından, 'Seni Dürzi, seni!.' hitabına muhatap olmayan kalmamıştır herhalde.. Dürzîliğin ne olduğu veya olmadığına, 20 Temmuz Pazar günkü yazımızda biraz genişçe durmuştum.. Okumayanlar olduysa, oraya bakabilirler.

*

Ancak Suriye'de, siyasî, ideolojik ve daha da önemlisi itiqadî açıdan o kadar birbirinden kopuk o kadar kitleler var ki, şaşırtıcıdır.. Suriye'de Baasçı Esed'in hâmisi olarak uzun yıllar etkili olan İran'ın 'Devrim Muhafızları Ordusu'nun internet sitesinde Ocak -2025 ortalarında yayınlanan ve Suriye'nin itiqadî yapısı hakkında yayınlanan uzuun bir yazıya, 10 Mart 2025 tarihli yazımda etraflıca değinmiştim.

O yazıda, 26-27 milyon nüfusu olan Suriye'nin yüzde 74'ünün 'Sünnî Müslüman', yüzde 1,5 kadarının da, 'Şii Müslüman..' olduğu, İran toplumuna ilk olarak belirtiliyor ve nice okuyucular, 'Bize, bunu yıllarca niye söylemediniz?' diye eleştiri yorumları yazmışlardı.

O yazıda, geride kalan yüzde 25'in 10-11 kadarının Hristiyanlardan, geride kalanlardan yüzde 10'un da -Hz. Ali'ye ulûhiyet- ilâhlık nispet ettikleri için, Müslüman olmadıklarına işaret olunan (ve de 'Baba-Oğul', Hâfız Esed- Beşşâr Esed'in de mensubu oldukları) 'Aleviyyûn' ve diğer yüzde 5 kadarının, Deraiz (Dürziler), Nusayrîler vs'den oluştuğu ifade olunuyordu.. (Mısırlı yazar ünlü laik yazar Hasaneyn Heykel ise, Suriye'de daha başka ve çok tuhaf inanç grupları olduğundan söz ederken, hatta, insan bedeninin (burada tekrarlanması münasip olmayan) bazı bölgelerine tapınan taifelerin olduğundan da bahseder..

*

Ekseriyeti teşkil eden Müslümanlar ise, kavmî /etnik ve dil açısından, büyük ekseriyeti Arap ve sonra da Türk ve Kürt etnisitelerinden oluşmaktadır.

1959-61 arasında Nâsır Mısırı ile Suriye arasında 'Birleşik Arap Cumhuriyeti' adında, siyasî bir birlik oluşturulmuş ama o birlik, iki parça arasında işgalci İsrail rejimi bulunduğundan coğrafî birlik olmadığı için yürümemişti.

*

Evet, halkın büyük ve kesin çoğunluğunu teşkil eden Müslümanların desteği ile, Ahmed Şara liderliğindeki mücadele 8 Aralık 2024 günü dünyayı aşırtan bir süratle Suriye'nin tamamına hâkim olmuş ve 57 yılı aşkın Esed Hanedanı ve 65 yıla varan Baas ideoloji diktatörlüğü buharlaşmış ve Esed ve ailesi kaçmıştı.

Yeni Suriye'de, geniş kitlelerin umutla bekledikleri bir düzenin kurulmasına zemin hazırlayabilecek bir isim olarak Ahmed Şara ve geniş halk desteği vardı.. Ama, çetin meseleleri de vardı bu ülkenin.. Yaz sıcağında ülke çapında elektriğin, günde ancak 3-4 saat verilebildiğini düşünülsün; o da Türkiye'nin yardımıyla biraz arttırılabilerek..

Böyle bir ülkede, Siyonist İsrail rejimi, kendi güvenliğini sağlamak adına bazı bölgeleri ve de kardeş diye niteledikleri Dürziler, Nusayrîler ve Aleviyyûn ve sair azlık unsurları korumak için ve komşuluk hukuku adına diyerek müdahale etmeye kalkışması, bombardımanlar yapması ve bunun Amerikan emperyalizmi ve diğer destekçilerince desteklenmesinde şaşılacak ne var? Bu arada, Suriye'de, Türkiye karşısında yenilgi aldığını düşünen İran Meclisi'nde evvelki gün, İran'ın, alınganlığın ötesine varan, husumet duygularını tahrik eden konuşmalar yapılması esef vericidir.

Buna ek olarak evvelki akşam CNN Türk'te 'bir takım siyasî liderlere suikast yapılsa ne olur' konulu ve saatler süren programda, Trump, Putin ve hele de, Ali Hamaney ve Ahmed Şara'ya bir suikast yapılmasının sonuçlarını saatlerce değerlendirenlerin, sürekli kahkahalar arasında dile getirdikleri görüşler de esef vericidir. Başkaları da, benzer bir eğlenceli, istihza dolu konuşmaların yapıldığı programda Türkiye'yi, bir suikast olsa diye ele alsalar, bu tartışmacılar rahatsız olmazlar mı?

*

Hele bir de, 'İran ve Suriye bölünür mü? gibi konular tartışılırken, sanki aynı şeytanî entrikaların, Türkiye için de düşünülmüyormuşçasına ele alınmasını, bu gibi tartışmaların seviyesini akıl ve idrak sahiplerinin insafına havale edelim..

Keza, evvelki gün İran Meclisi'nden bir m.vekilinin 'Suriye'de üstünlük sağlayan Erdoğan'ı eleştirmesi' de bir ayrı konu..

*

'VE, BASİT BİR 'YAPAY ZEKÂ' OYUNU DEĞİL, TRUMP ÇILGINLIĞI..

Evet, biraz da Amerikan Başkanı Trump'ın son 'show'una değinelim:

'Kişiler hakkında, 'Yapay Zekâ' denilen görüntü silahının, tedbiri alınmazsa yakın gelecekte, bütün insanlık için çok tehlikeli olacağı anlaşılıyor.. Bu silahı hazırlayan ve kullananlar, özel program ve sahnelerle kitleleri yanıltabilirler.. Çünkü, hele de toplumların önde gelen isimlerinin söz davranışlarındaki psikolojilerine göre, ses ve yüz hatları ve davranışları, o kadar gerçek imiş gibi o kadar taklit edilebiliyor ki, gerçeğiyle sahtesini ayırt etmek giderek daha bir zorlaşıyor..

Bunun son örneğini, Trump denilen tuhaf kişinin, kendi internet sitesinden bizzat yayınlattığı ABD eski başkanlarından ve 'Afro-Amerikan' tipi denilen Barack Hussein OBAMA ile video görüntüsü, Trump'ı o sahnelerde olduğu gibi keyifli-keyifli tebessüm ettirebilir, ama, yarınlarda her liderin ve sıradan her insanın başına da bu haller gelebilir ve getirilebilir:

Değinmek istediğim kısa video görüntüsünde, Trump, Obama ile oturup konuşurken, tam o sırada, devreye (Federal Soruşturma Bürosu) FBI elemanları giriyorlar ve Obama'yı yaka-paça derdest edip tutuklayarak, zindana , demir parmaklıkların arkasına koyuyorlar ve orada mahkûmlara ait elbiselerle gösteriliyor.. Obama'nın yüz hatları da -gerçek bir polisiye işlemi olsaydı da, o durumda, herhalde ancak öyle olabilirdi; şaşkın, çaresiz ve derin kaygılı görüntüde.. Gerekçe de, 'geçmişteki bir seçimde Trump'ın Rusya desteğiyle kazandığı' iddiasını ortaya atanlardan birisi olması imiş..

Kendisini '2. Roma İmparatoru' olarak niteleyenleri bizzat alkışlayan Trump ise, videoda, o olup bitenleri tebessümle -ve kendisinin sık sık kullandığı söyleyiş tarzıyla- 'harika bir iş çıkarmış ve zafer kazanmış kahraman' edasında seyrediyor..

Üstelik, böyle bir oyunu, bizzat da paylaşıyor..

'Baş düşmanı' olarak nitelediği J. Biden ve Hillary Clinton için de yarınlarda, böyle 'yapay zekâ' sahneleri hazırlatırsa, hiç şaşılmamalı.. Ayrıca, Obama ve diğerlerinin başına yarınlarda böyle tuzakların gerçekten de getirilebileceğinin ayak sesleri midir, bu 'yapay zekâ' oyunları? ABD kamuoyunda bile tartışılıyor, bu durum..

Her ne kadar Trump'ı çok neşelendirse de bu seviyesizlik, Trump tarafından da benimsendi' diye, bizde de, 'sui- misal, misal olamaz' mantığıyla itibar görmez, inşallah..

*

Emperyalizm, aynı oyunu Türkiye'ye de oynamamış mıydı ki, Suriye'de de oynamasın?
25 Temmuz 2025 Cuma

'Önce, Eskişehir'deki orman yangınını söndürmeye çalışırken, alevlerin ortasında kalıp hayatlarını kaybeden vazifeli 10 personele rahmetler ve geride kalan yakınlarına sabırlar niyaz ederken.. Her tabiî felaketten sonra, hatta bu alanda sorumluluk makamında görülebilecek olan , '...filan Mühendisleri Derneği..' gibi bazı meslek kuruluşları mensuplarından birilerinin kendilerine hiç toz kondurmadan, başkalarına ait hataları saymaları ilginç..

Elbette bu konuda Karadeniz'in ormanlık bölgelerindeki köylerden gelen bu satırların sahibinin de söyleyecek sözleri olabilir. Ancak, şu kadarını belirteyim ki, bu mevsimde, mahsul kaldırıldıktan sonra geride kalan 'anız yakmak'tan maksat, yanan o otların artıklarının toprağa gübre olarak karışmasını sağlamak.. Aynı şekilde küçük bir ateş yakmak için kuru otları tutuşturmanın da, hafif bir rüzgârla ormanlara sıçraması bu büyük yangınların en büyük etkenlerinden olsa gerek..

Almanya'da (tarlaların arasından, bisikletimle gider-gelirken) yıllarca gördüğüm bir uygulamayı Tarım ve Orman Bakanlığının ve başka ilgililerin dikkatlerine arz etmek isterim:

Buğdaylar ve diğer mahsuller ekilip biçildikten 1-2 gün sonra, geride kalan 'anız'lar, tarlalar sürülerek toprağa gömülüyor ve o ot saplarının toprak altında çürüyüp gübreye dönüşmesi sağlanıyor.

Bu yöntem, hayret ki hayret, bizde akledilmiyor gibi.. Daha başka yöntemler de var dünyada ama, en yaygın olanını, bu büyük acı dolayısıyla arz etmek istedim.

*

Ve gelelim, asıl konumuza..

Tom Barrack, B. Amerika'nın hem Türkiye'deki büyükelçisi, hem de Trump'ın 'Suriye özel temsilcisi..'

Büyükbabası Beyrut'ta yaşayan bir Osmanlı vatandaşı idi. Aile, daha sonra Amerika'ya gitmiş.. Torun Tom Barrack da diplomat olmuş ve dedelerinin asırlarca yaşadığı coğrafyaya elçi olarak gönderilmiş..

Barrack, ilginç laflarla gündeme geliyor.. Önce, Birinci Dünya Savaşı'nda yenilgiye uğramasından sonra 'Osmanlı'nın, Sykes-Picot Antlaşması'nda parça parça edilmesinin yanlışlığı'na dair laflar etti, 'aynı hatanın tekrarlanmayacağını' söyledi; âdeta, Batı Dünyası adına konuşuyormuş ve onların hepsi de o parçalanıştan pişman imişler gibi..

Sözün burasında bir okuyucunun, T. Taşbaş isimli bir doktorun, internetteki kendi köşesinde ilginç ve farazî bir tarih yorumu ulaştı.. O farazî yorumda, Dr. Taşbaş, 'Alternatif- 1918' sahnesini canlandırarak, 'tarih, başka türlü cereyan etmiş olsaydı, neyin, nasıl olacağını anlatarak, özetle şöyle diyordu:

*

'Alternatif 1918.

İngiltere, Fransa ve İtalya 1. Dünya Savaşı'nı kaybetti.

Mehmetçik, Londra, Paris ve Roma'ya girdi. 3 ülkede de bağımsızlık hareketleri başladı.

Bağımsızlık hareketlerinin temsilcileri ile Dersaadet İstanbul'da konferanslar yapıldı.

İngiltere'ye koşulan şartlar:

Krallık kaldırılacak; anayasal bir Cumhuriyet kurulacak; ülke bir 'ulus devlet' olacak.

İngiltere Kilisesi'nin bir başı olmayacak.

İmparatorluğun eski topraklarındaki milletlerle, 'Devlet-i Aliyye' (Osmanlı) müsaadesi olmadan, hiçbir ilişki kurulmayacak.

St.Paul Katedrali müze olacak.

Alfabe (Latin alfabesi) değişip, Osmanlı Alfabesi olacak.

İngilizler bütün şartları yerine getirdiler. Kraliyet ailesini ülkeden kovdular. Bağımsızlık hareketinin liderini 'İngilizlerin Babası' olarak adlandırıp adına kahramanlık hikayeleri yazdılar. Her ders kitabının ilk sayfasında, her parada, her yerde onun resmi ve heykeli var. Çocuklar okullarda onun adına şiirlerle, şarkılarla büyüyor. Ortalama zekâda, sorgulama yeteneği olmayan herkes, çocukluktan itibaren başlayan bu beyin yıkama sayesinde âdeta ona tapıyorlar.

İtalya ve Fransa'da da benzer uygulamalar yapıldı.

Vatikan kapatıldı.

Ülkenin çıkarlarını, hiçbir menfaat olmadan savunacak bir monark aile kalmadığı için, İngiltere kolayca manipüle edilebilen zayıf bir ülke haline geldi.)

*

Yukardaki yorumu okuyunca, ABD büyükelçisinin o pişmanlık sözlerini bir daha hatırladım.

Ama, aynı Büyükelçi, o pişmanlık ya da hayıflanma sözlerinden birkaç hafta sonra, 'Suriye hükümeti çökebilir' gibi kehanetlerde bulunmaya başladı..

Ne de olsa, Trump'ın Türkiye'deki temsilcisi.. Onu hakkıyla temsil ediyor..

Tıpkı Trump gibi, bir öyle, bir böyle.. Her an sözlerinin en tersini de, doğru gibi dile getirebiliyor..

Daha da önemlisi, aynı günlerde, Siyonist vampir Netanyahu, Hilafet'in yeniden kurulmasına ve Osmanlı'nın geri dönmesine de imkan olmadığı gibi laflar ediyordu; bizdeki nice askerî darbelerin liderlerinin, açıklamalarını hatırladım.

*

(Daha da ilginç olan şu ki, geçen Pazar sabahı, hele de magazin tarihçiliği konusundaki sohbetleriyle tanınan bir Prof., bir TV. ekranında, bu büyükelçiyi övüyordu, 'seçkin bir diplomat' olarak.. Ama aynı Prof., kendisine 'İslam Birliği ideali' konusunda sorulan bir suale cevaben, 'İslam Birliği idealinin hayal olduğunu' söylüyor ve gerekçe olarak da, 'Endonezya'daki Müslümanların meseleleriyle Fas'taki Müslümanların sosyal meseleleri arasında bir benzerlik var mı?' diye, aklınca mantıklı bir izah yapıyordu.. Ama, aynı kişi, dünyanın her bir yanından 2 milyara yakın Katolik Hristiyanların, hiç bilmedikleri ülkelerden seçilen bir Papa'ya nasıl bağlandıkları sorulacak olsa ne derdi?)

*

Biz yine dönelim, Amerikan B. Elçisi ve de Osmanlı vatandaşı olan büyük dedesinin yaşadığı Suriye'de Trump'ın özel temsilcisi de olan Barrack'ın son sözlerine..

Bu kişinin açıklaması dünyaya; 'Suriye'nin Şeriat yönetiminin, B planı yok!" şeklinde yansıyordu.

ABD'nin Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack, Suriye Devlet Başkanı Ahmed el-Şara'ya 'ülkenin politikalarını yeniden ayarlaması gerektiği' uyarısında bulunarak, "B planı" olmadığını söyledi. Suriye'nin geçici Cumhurbaşkanı Ahmed el-Şara'nın 10 Mart 2025'te Suriye'nin Şam kentinde Reuters'a verdiği röportaja değinen ABD'li elçi, Suriye Devlet Başkanı Ahmed el-Şara'ya, geçen hafta yaşanan kanlı saldırıların ardından politikalarını yeniden ayarlaması ve daha kapsayıcı bir yaklaşım benimsemesi çağrısında bulundu, aksi takdirde uluslararası desteği kaybetme ve ülkenin parçalanma riskiyle karşı karşıya kalacağını söyledi.

ABD'nin Suriye Özel Temsilcisi Barrack, özel görüşmelerde, Şara'ya 'savaş öncesi ordu yapısının bazı unsurlarını yeniden gözden geçirmesini, İslamcı yönlendirmeyi azaltmasını ve bölgesel güvenlik yardımı aramasını tavsiye ettiğini (...) hızlı bir değişim olmazsa Şara'nın kendisini iktidara taşıyan ivmeyi kaybetme riskiyle karşı karşıya olduğunu' söyledi.

Barrack, bu arada, 'Güney'deki Süveyda ilinde Dürzî savaşçılarla, Sünni Bedevi aşiretleri ve Şara'nın güçleri arasında çıkan çatışmalarda yüzlerce kişinin ölmesi üzerine, İsrail'in, Dürzîlere yönelik toplu katliamını önlemek için hava saldırılarıyla müdahale ettiğini' de söylüyor.

Netanyahu ve İsrail ne kadar insanî davranıyor değil mi?

Bu, aslında Gazze'de de ne kadar insanî (!!!???) davrandığını gösteriyor.. Ki, evvelki gün, Siyonist haydutlar çetesinin Savunma Bakanı olan kişi, 'Gazze'de halk gelip karşımızda diz çökerek, özür dilemedikçe onlara yardım ulaşmayacak.. Gazze'de, hiç bir masum, suçsuz kimse yok..' diyordu..

Bir 'haham'da, 'Çocuk diye öldürmezsek, yarın karşımıza terörist olarak çıkmayacak mı bunlar? Hamile kadınlar da öldürülmelidir..' dememiş miydi?

*

Barrack, ayrıca, 'IŞİD militanlarının hükümet üniformaları giymiş olabileceğini ve sosyal medya videolarının kolayca tahrif edilebildiğini, bu yüzden güvenilmez olduğunu' da öne sürdü.

Ama, Barrack, 'Suriye'deki risklerin tehlikeli derecede yüksek olduğunu, ülkedeki yeni İslamcı hükümete yönelik bir halefiyet planı veya uygulanabilir bir alternatifin bulunmadığını' ve 'Suriye'nin Libya ve Afganistan'dan daha kötü" olabileceğini de söyledi.

Evet, büyükelçisi de tıpkı Trump gibi, bir öyle, bir böyle..

*

‘Asıl yenilgi, düşman işgaline uğramak değil, o işgali kırdıktan sonra, düşmanın dayatmalarına teslim olmaktır'
27 Temmuz 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

Pazar günleri, muhterem okuyucuların görüş ve eleştirileri etrafında değerlendirmelere ayırdığımız bu sütunda, bir 'Hasbihal'e daha, sağlık- âfiyet dilekleri ve selamlarımızla başlıyoruz.

25 Temmuz Cuma günkü yazımda, yazılarından 'Alternatif 1918' başlıklı olan kısmını aktardığım Dr. T. Taşbaş'ın o farazî yazısı üzerine bir çok okuyucu, yazarı merak ettiler.. Ben de şahsen tanımıyorum.. Sadece internet sitesindeki yazılarının girişinde resmî tarih yalanlarının hâkim olduğu malum bir sosyal muhitte yetiştiğini ve eğitim aldığını ve bazı şeyleri sonra düşünüp yanlışlıkları gördüğünü gerçekten de çok çarpıcı bir şekilde anlatıyor.. Evvelki gün aktardığım o yazıyı burada tekrarlamayacağım.. Arzu edenler o yazıya bakabilirler..

Bu cümleden olarak, (merhum) Roger Garaudy'nin eserleri başta olmak bir çok eserleri Türkçeye kazandıran, hatta Mesnevî'yi de tercüme eden İstanbul'dan, yazar Cemâl Aydın bey de, Dr. T. Taşbaş'ın 'Alternatif 1918' başlıklı hayalî senaryosu için 'çok çarpıcı ve çok düşündürücü..' diyor, haklı olarak..

Yine de belirtelim ki, Dr. Taşbaş, aslında o farazî alternatif senaryoyu kaleme alırken, mutlaka biliyordu ki, Osmanlı galip gelseydi, emperyalistlerin Osmanlı'nın enkazı üzerinde sergiledikleri oyunların tersini onların ülkesinde yapmazdı, çünkü asırlarca yapmamışlardı da.. O sadece, onların yaptıklarının derin manasının anlaşılması için o yöntemi seçmiş olmalı..

Evet, asıl yenilgi, düşman işgaline uğramak değil, o işgali kırdıktan sonra, düşmanın isteklerine teslim olmaktır..

Bu vesileyle şunu da belirtelim ki; 15 yıl kadar önce, Macaristan'ın o zamanki C. Başkanı, Budapeşte'deki bir sempozyumda konuşurken, Osmanlı'ya teşekkür etmiş ve 'Biz Osmanlı'nın hâkimiyetinde 170 yıl kadar yaşadık. Bırakınız 170 yılı, 50 yıl bile, bir sosyal camianın, işgaline girdiği düşmanlarının istediği şekle sokulması için yeterdi demiş ve ama Osmanlılar bizim ne dinimize, ne mukaddesatımıza- mabetlerimize ve ibadetlerimize, ne dilimize ve kültürümüze, ne de halkın itibar ettiği örf ve geleneklerine karışmadı..' tespitini yapmıştı..

*Manisa'dan Necati Engeç de şöyle diyor:

'Sene 1939..

Bir ölüm meydana geldiği halde, ülkede, o dönemden kalan ezan yasağı ve İslam'la ilgili her türlü yasaklar, bütün hızıyla devam etmektedir..

Ve o sırada, Fransa Hatay'dan çekilir. Ve Türkiye Hatay'a girer..

Bakarlar ki camilerde Ezan-ı Muhammedî okunuyor.. Çünkü Fransız gâvuru, ezanı yasaklamamıştı..

Ezanın aslî şekliyle okunması yasaklanır, ülkenin düşman işgalinden kurtulması adına..

*

Brüksel'den Kemal Turhallı diyor ki: Trump'la ilgili ve Amerikan medyasındaki değerlendirmeleri Brüksel medyasından da takip ediyorum.. Ona sık sık değindiğiniz için, sizin yazılarınız da ilgimi çekiyor.. Ama, değindiğiniz ve aktardığınız konuların ciddî kaynaklara dayandığı anlaşılıyor.. Hele de son haftalarda, ortaya çıkan rezil görüntüleri karşısında, Trump'ın, Amerikan medya organlarına 'Niye, Epstein Dosyası' yalanlarını tekrar edip duruyorsunuz da, benim başarılarımdan ve ülkeyi ne kadar zenginleştirdiğimden söz etmiyorsunuz?.. ' diye zılgıt çekmesi bile, onun kaçacak bir yerinin olmadığını gösteriyor.. Nitekim, bir Amerikan TV kanalında bu konuya değinilirken, 'Trump, siyasî kariyerinde ilk kez, tweet atılarak geçiştirilemeyecek, tazminat dâvalarıyla bastırılamayacak veya siyasî bir suikast olarak görmezden gelinemeyecek bir skandalla karşı karşıya. 'Epstein dosyaları', Trump'ın bile inkâr edemeyeceği veya saptıramayacağı tek gerçeği ortaya koyuyor.' deniliyordu.

*Selami isimli okuyucu da, 21 Temmuz tarihli ve 'Trump'ın siyasî ömrü, bir rezaletle son kertesine mi yaklaştı?' başlıklı yazımıza değinirken, 'Adamın suratı tam bir manda köselesi, utanma yok ki, neden korkacak da istifa edecek, ABD'nin kurum ve kuruluşlarının başındaki adamlar pir-u pâk da onlar mı takip edecek bu işi?.

Trump'ın bu konudan dolayı istifa etmesi ham-hayal.' diyor.

--Bu okuyucu kardeşimiz, 'Trump'ı istifaya sürükleyecek olanlar ondan daha mı temiz ki, istifa gerçekleşsin? Onun istifasını beklemek, ham-hayaldir' derken; başkaları da ona, '1973'te, o dönemin Amerikan Başkanı Richard Nixon'ı, ünlü Watergate Skandalı dolayısıyla istifaya mecbur edenleri, daha temiz ve dürüst mü kabul ediyorsunuz; ya da, 1997'lerde o dönemin başkanı Clinton'ı 'Monika Skandalı'ndan dolayı, onun ağlayıp, af dilemesi ve ailesinin kurtarılması adına bağışlanmasını istemesiyle onu istifaya zorlayanları temiz mi sayacağız? dese, ne cevap verir.

*Bursa'dan Recai Keskin, 'geçen haftaki Pazar Hasbihali'nde Dürzîler hakkında verdiğiniz doyurucu tarihî bilgiler için teşekkürler..' diyor..

*Osman Yanar isimli okuyucu; 'İran'da devlete bağlı Press TV'nin internet sitesi yöneticisi Mehdi Hanalizade'nin katıldığı bir televizyon programında, 'Türkiye'nin Suriye'de bir zafer kazandığını, bu nedende Suriye'nin istikrarsızlaştırılması gerektiğini' ifade ederek "Türkiye, Suriye'de zafer kazanmış ve bölgede üstünlüğünü dayatmıştır. Biz de Türkiye'ye bir yenilgi tattırmalıyız. (...) Şu anda Suriye'de yönetimi elinde bulunduranlar teröristlerdir.' dediğini aktarıyor..

--Teşekkürler.. Evet bu ve benzeri lafları biz de, hele de komşu ülkelerin medyalarında dile getirenleri zaman zaman görüyor ve bu gibi aykırı davranışları sergileyenlerin İslam kardeşliğine de, iyi komşuluk ilişkilerine de darbe vurmak niyetiyle malûl olduklarını anlatmaya çalışıyoruz..

Kaldı ki, bu gibi lafları söyleyenler Amerika ve İsrail saldırısı karşısında İran'ın yanında olduklarını dünyaya açıkça ilan eden Türkiye ve Pakistan'ın bu İslami kardeşlik dayanışmasından dolayı İran halk kesimlerinde, bu iki ülkenin başkanlarına da hayır-dualar edilir ve sevinç gözyaşları dökülürken, birileri hemen o arada o kardeşlik dayanışmasını parçalamak entrikasına başvuruyorlarsa, malûliyetlerini açığa vurmuş oluyorlar.

Bu okuyucumuza bir ricamızı da ifade edelim.. Bu konuşmaları naklederken, Farsça asıllarını da gönderirseniz, değerlendirmeler daha sağlıklı olur.. Çünkü bazen ajanslardan gelen bazı haberlerde, yanlış tercümelerin yapıldığı görülüyor..

*Viyana'dan Tahir Şengör; 'Geçen gün bir yazınızda, bir magazin tarihçisi Prof'un, 'İslam Birliği idealine hayal' dediğini belirttiniz... Ama, ismini vermediniz. Biz de kim olduğunu bilsek daha iyi olmaz mı?..' diyor:

-- Muhterem kardeşim, hedefimiz kişilerin şahısları değil, zihniyet dünyalarıdır..

Biz Müslümanlar Nemrud ve Firavunları ve Ebû Leheb ve benzerlerini -ki, onlar, her zaman ve mekânda hep vardırlar- lânetle anarken, onların devrinin çoktaaan geçtiğini elbette biliyoruz.. Evet, onlardan geriye, ya bir mumya artığı kaldı, ya da hiç.. Ama, zihniyetleri devam ediyor..

Gazze' için niçin savaşılmıyor?' soruları etrafında bir serbest sohbet...
28 Temmuz 2025 Pazartesi

Evet, yazının başlığındaki sorular pek çok yerde, karşımıza çıkıyor. Uygulamanın ve ülke siyasetinin belirlenmesinde söz sahibi olanların sözcüleri veya 'hık...', ya da 'Evet Efendim, isabet buyurdunuz...' deyicileri de değiliz.

Soruyu gündeme getirenler ise... Bir kısmının yüreği gerçekten yanıyordur elbette... Çünkü orada yaşananlar karşısında duyarsız kalanların ruhen, insan olabileceklerini sorgulamak gerekir.

Ama sosyal medya kanallarından duyduklarıyla yetinenlerin bir kısmı da, taş kalpli kimseler durumuna düşmemek de dahil, nice hesaplarla yürekleri yanıyormuş gibi gözüküyorlar ve amma kendi yaşayışlarından herhangi bir olumsuzlukla karşılaşmayacak bir dikkatle 'Ah- Vah...' ediyorlar. 'Gazze'den bize ne, o, Arapların meselesi... Zengin (Arap) 'Petro-Dolar Şeyhlikleri'nin veya ülkeciklerinin meselesi gereken bu konudan bize ne?' diyen 'hödük'leri hesaba katmaya ise, gerek bile yok... O gibilerin, 'Petro-Dolar Şeyhlikleri'ne ve emsali ülkeciklerin kukla liderlerine düşman olduklarından değil, onları delil göstererek, onlarla çok az bağları olan Müslüman halkları kendi içlerinde bir girdaba ve ümitsizliğe sürüklemek istedikleri açık olduğundan, o gibi yorumcuların, gerçekten de İslamî bir hassasiyetle hareket ettiklerine inanacak kadar safdil olmamak gerekiyor. Dahası, bizdeki laik uygulamaların en etkili akıl hocaları da, Yahudilerdi... Ama onlar, kendi inançlarına dayalı bir din devleti kurmayı ve İsrail rejiminin bir 'Yahudi din devleti' olduğunu temel kanunlarına bile dercetmişlerdir.

*

Ama nice insanlar da var ki, Müslüman olmasalar da, onlardan da, insan yüreği taşımanın işaretleri sâdır oluyor. Amerikan Kongresi'nin 85 yaşını geçkin senatör üyesi ve Yahudi olan Bernie Sanders bu tiplerin en önde gelenlerinden birisi. Keza, Hristiyan toplumlarında asırlardır, 'Hz. İsâ aleyhiselam'ı, İmparatorluğu'nun Filistin Valisi Platus'a baskı yaparak 'çarmıha gerdirerek öldürttükleri' gerekçesiyle mel'ûn / lânetli diye anılan ve hemen her tabiî ve sosyal felaketlerin asıl müsebbibi olarak suçlanan Yahudileri, 'Asırlardır mazlûm olarak yaşayan bizleri mahvettiniz.' diye çırpınan, kendileri adına yapılan bu zulümlerden utanç duyan başka Yahudiler de var.

Keza, dünyanın her bir yanında, nice kişi ve gruplar var ki, onların vicdanî hassasiyetlerine karşı dev protesto gösterileri yapıyorlar ve bu kitleler, Amerikan ve onun paralelindeki nice ülkelerin rejimleri aracılığıyla sıkboğaz ediliyor, üniversitelerinden atılıyorlar, makamlarından uzaklaştırılıyorlar, korkunç baskılara maruz bırakılıyorlar.

(Bu arada ekleyelim: 19. Yüzyıl'ın sonlarından itibaren, bir Yahudi Devleti kurulması hayali ve düşüncesi güçlenerek gelişirken, 1920'lerde Psikiyatri/ Ruhbilimi alanındaki teorileri ve çalışmalarıyla ünlü Yahudi doktorlardan Sigmund Freud (Froyd) ile atomun parçalanabileceği ve parçalanması halinde muazzam bir enerji patlamasına yol açacağı gibi konulardaki teoriyle de ünlü Yahudi fizikçi Albert Einstein (aynştayn) arasındaki mektuplaşmalarda, Einstein, bir endişesini ve tedirginliğini dile getiriyor ve 'Biz Yahudilerin tarih boyunca en büyük sermayemiz mazlûmiyetimizdir. Ama devlet kurulacak olsa, biz de diğer devletler gibi nice zulüm mekanizmalarını işletmek zorunda kalırız.' kabilinden itirazlar beyan ediyordu. Freud, İsrail devletinin kurulduğunu göremeden, 1939'da öldü; Einstein ise, Siyonist çete devletinin ilk 7 yılını gördü ve başlangıçta kurulmamasını istediği halde, işbu kan içici haydutlar rejimini, 'Mademki kurulmuştur, yardımcı olmak gerekir.' diye hoş karşılamıştı. Ve Einstein'ın, Yahudi Devleti'nin de nice devlet sistemleri ve güç merkezleri gibi bir zulüm mekanizmasına dönüşeceğine dair tasavvur ve tahminleri de gerçekleşmiştir.)

Evet, Yahudi liderleri, asırlarca, devletsiz, ordusuz, kahramansız kaldıkları ve bunun için de çok korkak olarak bilindikleri halde, varlıklarını sürdürmenin dikkatiyle ve de Hz. Mûsa'nın Tûr Dağı'na gidiş- gelişi esnasındaki kısa sürede, altınlarını eritip bir 'altın buzağı'ya dönüştüren ve ona tapınan Samirî yahudileri'nin 'altın biriktirme'yi var oluşlarını ve inançlarını devam ettirmenin bir gereği olarak görüp, diğer bütün toplumların kendilerine hizmet edecekleri bir güne ulaşacakları rüyasını ve bu ümitle diğer bütün toplumları ifsad etmek, içlerinden çürütmek hedefini unutmadılar ve bunun için, Babilonya Kralı Nabukednezar tarafından dünyanın her bir tarafına sürüldükleri- dağıtıldıkları zamandan beri, kendi aralarındaki inanç bağını yitirmemeye çalıştılar ve 'bir Yahudi, ne kadar altın miras bırakırsa, o kadar iyi Yahudidir...' inancıyla, dünyanın her bir yanında, 'kendi maddî güçlerine, altınlarına teslim olmayacak çok az insan vardır...' hesabıyla hareket ettiler, bu inançla, kendileri dışında hele de kendilerini lanetli olarak gören Hristiyan halklar / toplumlar başta olmak üzere her topluma, hatta kendilerine asırlarca acıyan, kol-kanat geren, iyilik yapan Müslüman halklara ve onların başındaki devletlere, hükümetlere bile hıyanet etmekten geri durmadılar. Bundan dolayı, böylesi bir 'Altın gücüne dayanan gizli zulüm İmparatorluğu'na karşı, 'Adolf Hitler' gibi çok sert tepkiler verenlerin çıkmasına da şaşırmamak gerek.

Bu konunun daha iyi anlaşılması için, 450 sene öncelerde William Shakespeare tarafından yazılan 'Venedik Tâciri' isimli, Türkçe alt yazılı filmde verilen mesajlar Yahudilerin genel dünya görüşünü anlamak açısından faydalı olabilir. ('Venedik Tâciri' ismi sıradan bir isim değildir. Asırlar boyunca Yahudilerin Avrupa'da serbest ticaret yapabildikleri iki merkez vardı, birisi Venedik, diğer İstanbul...)

Son olarak, Fransa Başkanı Emanuelle Macron'un, 'Fransa olarak Filistin Devleti'ni (Eylül ayındaki Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nda) tanıyacakları'nı açıklaması karşısında, Amerikan Başkanı Trump'ın, Macron'u ve Fransa'yı küçük gören sözleri ve İsrail isimli haydutlar çetesinin en yetkili isimlerinin da, Macron'a, 'Tokadı yersin... Paris'te bile duruma hâkim olamayabilirsin...' gibi tehditler savurmaları, 'Venedik Tâciri'nde ilginç şekilde işlenen 'Yahudilik ve Hristiyanlık' arasındaki tarihî hesaplaşmaların devamı mahiyetinde gibi.

*

Gelelim, yazının başlığındaki soru etrafında birkaç kelâm etmeye...

Sık sık gönderilen mesajlardaki, 'Türkiye'nin Gazze'ye niçin müdahale etmediği' şeklindeki suale...

Açık söylemek gerekirse, bu sualleri söyleyenlerin hemen tamamı, ya bilmiyorlar, ya da bildikleri halde, konuya sırf siyasî muhalefet göstermek gereği bir anlayışla yaklaşıyorlar ve 'Türkiye müdahale etse, 48 saatte işi biter İsrail'in...' diyorlar.

Evet, öyle de sanılabilir... Devamlı söyledik, tekrarlıyoruz; İsrail, Amerikan emperyalizminin 51. Eyaleti durumundadır. Ve Türkiye, NATO üyesidir ve Gazze'deki soykırım trajedisine müdahale edecek olan her kim olursa olsun, NATO'nun beyni olan Amerikan emperyalizminden ayrı olarak, Avrupa Birliği ve Rusya'nın ve Çin'in de devreye gireceği bir Dünya Savaşı'nı göze almalıdır. Unutulmasın ki, 51 sene önce Kıbrıs'a sınırlı bir müdahale kararı almak zorunda kalan Türkiye'ye, 'NATO envanterindeki silahları kullanamazsın...' fermanı gelince, Libya Lideri Muammer Gaddafî'nin gönderdiği savaş uçakları ve diğer silahlar olmasaydı, o zaman, Kıbrıs Çıkarması bile bir fiyaskoyla noktalanabilirdi.

Müslüman dünyanın birliği yolunda çırpınan Başkan Erdoğan'ın bu çırpınışlarını gören veya göremeyip anlamak özürlü muhalefet partileri ve particiklerinin hele de Müslüman halkı tahrik etmek isteyenlerin neyi hedeflediklerini anlamak mümkün değil. Türkiye, daha kendi silahlarını kendisi yapmak noktasında büyük adımları son 15-20 yıldır yeni yeni atıyor ve büyük mesafeler alıyor.

Unutmayalım, Erdoğan iktidarı, 'S-400 hava savunma füzeleri'ni Rusya'dan alınca NATO nasıl da karşı çıkmıştı. Türkiye'ye Patriot füzelerini vermeyen ve 'İsrail ve Gazze konusuna müdahale eden olursa, bertaraf ederiz.' diye tehditler savuran o zamanki Amerikan Başkanı Biden, 'Burada İsrail devleti kurulmamış olsaydı bile, biz burada böyle bir devleti yine kurardık.' derken, aslında, halkının ekseriyeti Müslüman olan ülkelerin, 'İslam Birliği'ni oluşturmaktan başka bir yolunun olmadığını da anlatmış oluyordu.

Ve İran ise Rusya'dan S-400 füzelerini almak istediğinde Rusya onu da vermemişti. Bunu bilmeyenler, 'İran, taa Doğu Akdeniz'den gelip İran'ı vuran İsrail karşısında çaresiz kaldı.' diye alay bile ettiler, bizdeki TV ekranlarında.

Neyse ki, İran o müthiş füzeleriyle tabloyu kısmen değiştirdi, dengeledi. Türkiye de, benzer füze çalışmalarını, çelik-çomak oynamak için yapmıyor, herhalde. Trump, İran'ın nükleer tesislerini bir kez daha vurabileceklerini söylerken, dünyadaki bazı stratejik çevreler, 'Türkiye'nin bu gidişle, Pakistan'la işbirliği yapıp nükleer silahlara sahip olabileceği'nin korkusunu bile yayıyorlar nükleer güç sahiplerine.

O halde, mesele sadece Gazz e değildir; Gazze bütün Müslüman halkalara verilmek istenen bir gözdağı mesabesindedir ve hazırlıklarını yapmadan veya hazırlıksız yakalananlar, küçücük İsrail'le değil, Amerikan emperyalizmiyle savaşmayı ve yeni bir Dünya Savaşı'nın içinde safını belirlemeyi baştan ve kesin kararlılıkla göze almalıdırlar.

*

‘İdeali iste, realiteyi gör!', boş bir söz olmasa gerek..
30 Temmuz 2025 Çarşamba

28 Temmuz Pazartesi günkü ve 'Gazze' için niçin savaşılmıyor?' soruları etrafında bir serbest sohbet..' başlıklı yazıya bir takım itirazlar geleceğini bekliyordum ve öyle de oldu.. Onun için, tarihten bazı örnekleri de hatırlatınca, konu bir sohbete dönüşmüştü.

Bazı okuyucular, WhatsApp mesajlarıyla, bazıları internet sitelerinde, bazıları telefonla görüşlerini, teyitlerini ya da katılmadıklarını bildirdiler. Bazıları da savaştan korkuya bağlayanlar da oldu.. 80 yaşına gelmiş birisi olarak, korku değil de, endişem, Müslümanların bunca mücadelelerden sonra, Müslüman coğrafyalarında kazandıkları siperleri, -velev ki yetersiz de olsa- bir kez daha kaybetmeleri konusundadır.

O yazıdaki konu, elbette Gazze üzerineydi. Ama, değinilmek istenen mesele sadece Gazze ve Filistin değil, bütün Müslüman coğrafyaları ve Müslüman toplumlarının karşı karşıya bulundukları meseleler idi.. Çünkü, dünyanın her neresinde sadece Müslümanlar değil, kim olurlarsa olsunlar, bütün mazlumların karşılaştığı zulümleri de bertaraf etmek İslam Milleti'nin sorumluluğunda idi. Bu yüzden de, Keşmir'de 40 milyon Müslüman 80 yıla yakın zamandır, Hindistan esaretinde.. Keza, 1,5 milyarlık Hindistan'da, 300 milyona yakın Müslümanın, hele de mevcut Modi diktatörlüğü altında çektiklerinden haberimiz yok gibi.. Çin rejiminin ideolojik pençesindeki -bazı hesaplamalara göre, 70-80 milyonu aşkın Müslüman'da öyle..

Çeçenistan'da, Bosna'da yapılan zulümlere olanlara ne yapılabildi? Arakan'dan Bangladeş'e sığınan 3 milyona yakın Müslüman'dan ne kadar haberdarız? Müslüman toplumların her birisini zikretmeye kalkışacak olsak, yazı uzar da uzar..

Esasen, her zaman söylemeye çalıştığımız husus, İslam Birliği'ni sadece bir isim olarak değil, fiilen yaptırım gücü olan bir karar merkezini ortaya çıkarmak mecburiyetinde oluşumuz..

30 sene öncelerde bu günlerde, 250 bine yakın silahsız, ordusuz, savunmasız insan Bosna'da, sırf Müslüman oldukları için katledilirken, o zamanki ismi İslam Birliği Konferansı olan -şimdiki- İslam İşbirliği Teşkilatı, 'Bosna'daki katliam durdurulmazsa...' diye, bir tarih belirterek mühlet vermişti.. 'Bu kez bir şeyler yapılacak galiba..' diye umutlanıyorduk ki, o mühlet tamam olduğunda hiçbir şey yapılmayışıyla karşılaşmıştık..

Sadece Türkiye ve İran'dan biraz yardımlar ulaştırılmaya çalışılıyordu ve bu yardımlar Bosna'ya ulaştırılması için tek kapı durumunda olan Hırvatistan limanına vardığında, Hırvat yetkilileri, 'o silah ve diğer yardımların yarısına el koyarız' şartıyla yolu açıyordu.

O günlerde, Boşnakça ilahiler ve mersiyeler/ ağıtlar yüreğimizin yağını eritiyordu, âdeta..

Ama, hele de -bilge Müslüman- Aliya İzzetbegoviç'in vefatından sonraki gelişmeler içinde Bosna gündemimizden düşüverdi.

Evet, hamaset nutukları ve marşları, kulağımıza hoş gelebilir. Hemen bütün Arap rejimleri de, 80 yıla yakın zamandır ne müthiş coşturucu marşlarla güya harekete geçiyorlardı.

Sadece, Enver Sedat'ın komutasındaki '5-6 Ekim 1973-Ramazan Savaşı'nda İsrail ağır bir yenilgiye uğratıldı, ama, o da pek bilinmez.

Ne var ki, kazanılan o zafer, Enver Sedat'ı, bizdeki zafer kazanan bazı isimler gibi, Müslümanlarla mücadeleye ve hıyanete sevk etti. Ve sonunda da Sedat, o hıyanetlerinin bedeli olarak, 1981'de teğmen Hâlid İslambulî tarafından, o zaferin 8. Yıldönümü törenleri sırasında öldürüldü..

*

Unutmayalım, 1911-13 arasındaki Balkan Savaşı'nda ağır bir yenilgiye uğradık.. 500-600 yıllık vatan toprakları olan Balkan coğrafyaları elden çıktı. Birinci Dünya Savaşı, 28 Haziran 1914 günü bizim dışımızda patlak verip, 'savaş ateşi' her tarafı sarınca, İngiltere veya Almanya'dan bir tarafın yanında savaşa katılmaktan başka bir çare de yoktu, çünkü etrafımızda savaş alevleri yükseliyordu.

O durumda kaybedilen yerleri geri almak ümidi de kenara atılamazdı.. Ama, sadece Birinci Dünya Savaşı'nı kaybetmedik, her şeyi kaybettik.. Başka çarenin olmadığı o tercihten dolayı, Kemalist- tarihçiler millete 100 yıldır, o kararı alanları, halâ hain veya hayalci olarak anlatmaktadırlar..

Aradan 100 yıl geçti, yeni yeni, kendimize gelmenin çırpınışları içindeyiz..

Evet, ideali istemekten geri adım atmamalıyız, ama, realiteyi gözlerimizi kapamadan.. Elbette, inancımız yolunda gerektiğinde gözümüzü kırpmadan candan da geçmek şiarımız olmalıdır; ama, hayatımızı inancımıza göre şekillendirmek sorumluluğumuza gözümüzü kapamadan..

*

Bazılarının ham-hayallerle, 'Ahh, filanca merhum kişi hayatta olsaydı, orduyu hemen İsrail'e karşı yürütürdü' dediğine bile rastlanıyor.. Onu söyleyen bir gence, 'Bak kardeşim, filanca merhum hayatta olsaydı, şöyle yapardı..' diyorsunuz da, o kişinin, ordunun, kendisini devirmesine bile bir tedbir geliştirmediği hatırlatıldığında irkilip susmuştu...

Ayrıca, Turgut Özal'ın da askerî makamlara temel konularda hükmedemediğini, boyun büktüğünü hatırlayalım..

Saddam Irakı'nın 1990'da Kuveyt'i işgal üzerine, Amerika'nın liderliğinde Irak'a karşı 1991-92'de verilen ve Birinci Körfez Savaşı diye anılan savaş sırasında Cumhurbaşkanı ve başkomutan Turgut Özal'ın zamanın Genelkurmay Başkanı Torumtay'a, 'Ordunun Musul'a girmesi' emri vermesine rağmen, Torumtay, 'Musul'a girmek mesele değil, ama, nasıl çıkarız?' deyip, istifa etmiş ve onun yerine gelen Doğan Güreş'e aynı emir tekrar verildiğinde, aynı gerekçe ile istifasını vermek istediğinde, Özal geri adım atmak zorunda kalmıştı.

Bir diğer örnek..

*

Bu konuda farklı düşünenlere, emir vermekle meselelerin halledilebileceğini sanan ve yazanlara bir de tarihten bir-iki örnek aktarayım:

Hz. Musa'yla ilgili, ilginç bir 'kıssa' vardır.

Hz. Musa, Firavun ve güçlerinin saldırısı karşısında Benî İsrail'i geri çekerken, Kızıldeniz sahiline ulaşırlar..

Önde deniz, arkada düşman..

Ne yapacaklar?

Hz. Musa, der ki: 'Şimdi 'Bismillah..' diye denize adım atacağız.. Deniz açılacak ve karşı yakaya ulaşacağız!.'

--Ama, arkamızdan Firavun ordusu da geçmeyecek mi?

*Onlar da geçmeye çalışacaklar ve onlar denizin ortasına geldiklerinde deniz kapanacak ve helâk olacaklar..'

Hz. Musa'nın ümmeti bu haberi tereddüt ve şaşkınlıkla karşılarlar, 'Sahiden de olur mu?' diye..

-Ya Musa, önce siz buyurunuz..' derler..

Öyle yapılır, kurtulurlar..

Ama, Hz. Musa, 'Ey kavmim, siz adım atın, ben de arkada kimse kalmasın diye geriden geleceğim' deseydi, belki de hiç kimse gitmeyecekti..

*

Ve Hz. Huseyn de Yezid'de karşı kıyam etmekten başka çaresinin kalmadığını görüp, harekete geçince, o zamana kadar 'Peygamber torunu neredeyse, biz oradayız' diyenlerden, kimileri hasta olduklarını, kimileri mescit yaptırmakla meşgul olduklarını; kimileri, sefere çıkacak olurlarsa bakmakta oldukları kimsesiz ailelerin başsız kalacakları gibi mazeretler uydurdular.

'Seninleyiz, başımıza geç..' diye on binlerce mektupla Hz. Huseyn'i Kûfe'ye davet edenlerin durumu hakkında, o sefer sırasında yolda karşılaştığı Arap edebiyatının ünlü şairi Ferezdak'tan bilgi isteyince, onun Kûfe halkı hakkında kurduğu cümle tarihe müthiş bir beyan olarak geçmiştir., 'Qulûbuhum maek, suyûfuhum aleyk!.' (Onların kalpleri seninle, kılıçları sana karşı!.' demişti.

Öyleyse, 'Zulüm varsa, cihad da vardır ve cihad varsa biz de varız..' diyebilecek kararlı Müslümanlar olarak, savaşmak azmimizi köreltmeden, ve amma, haydi buyurun denildiğinde, mazeretler üretmeden hemen koşacak olanlardan mıyız, değil miyiz diye kendimizi de hesaba çekmemiz gerekir..

*

(NOT: Günlerdir ormanlarda, 100'lerce yangın arka arkaya baş gösteriyor.. Yığınla hatalardan ayrı olarak, çok yüksek sıcaklıklardan kaynaklananlar var.. Ve üstelik, Yunanistan ve Bulgaristan'da da yüzlerce etkin ve yaygın orman yangınları meydana geldi ve devam ediyor.

Bu yangınların ardında bir takım haince komploların olduğu veya olmadığı etrafındaki tartışmalar ister istemez gündeme geliyor.

Hele şimdilerde Cumhurbaşkanı'nı tehdit ettiği gerekçesiyle tutuklanan bir fitneci kişinin, 'Erdoğan'ın iktidardan uzaklaştırılması için, büyük bir deprem veya büyük yangınlar sonunda istifaya zorlanabileceği' gibi alçakça laflar edişini duymadık mı?

Son olarak da, Bursa yangınını tutuşturan kişinin, ordudan atılan bir astsubay olduğu ve çalıştığı benzin istasyonundan aldığı benzini, arabasıyla gittiği ormanda döküp ateşlediği, gizli kamera görüntüleriyle belirlenmiş..

Benzer bir alçaklık da, 28 Temmuz Pazartesi akşam karanlığı bastıktan sonra, Beykoz'da ormana atılan bir maytap fişeğiyle yangın çıkarılmış olmasıdır.. O fişeği attığı tespit edilen kişinin, savcılıktaki ifadesinde 'eğlence için attığı'nı söylemesi gerçek ise, bu hıyanetten geride kalmayan bir faciadır.

'Çocukluk, cahillik, ahmaklık' karması gibi durumlar olabilir de, bunlara bir de kasıtlı eylemler ve hainlikler de eklenirse.. Bu ahlâksız, alçakça ve haince hıyanetlerin ülke güvenliğini derinden etkileyeceği unutulmamalıdır.

TBMM de böyle istisnaî durumlar için, en ağır caydırıcı cezalar verileceğine dair yeni kanun düzenlemeleri yapmalıdır.

Bu hayırlı yolculuk fitnecilere feda edilmemeli..
1 Ağustos 2025 Cuma

Sadece dünya siyasetindeki -ve bazıları 'tsunami' şiddetinde olabilecek- dalgalanmalar değil, ülke içi siyasetteki dalgalanmalar da ilginç görüntüler çıkarıyor karşımıza.. Her an başka yönlere savrulabilecekmiş havası vermekten fayda uman bazı odaklar da ümitsiz olsalar bile, yine de çırpınışlar içindeler..

Önce içerdeki gelişme ve daha doğrusu dalgalanmalara değinelim..

Başkan Erdoğan, 2024'ün 26 Ağustosu'nda, Sultan Alpaslan liderliğindeki Selçuklu Ordusunun Bizans İmparatorluğu ordusuna karşı kazandığı 1071- Malazgirt Zaferi'nin yıldönümünde, o zamana kadar söylenmemiş bir gerçeği dile getiriyor ve Müslümanların, Anadolu'da hâkim olmalarıyla noktalanan o zaferin sadece Türklerden değil, Kürt ve diğer mahallî Müslüman unsurlardan oluşan Müslüman güçlerin işbirliğiyle kazanıldığını dile getiriyordu..

Bu gerçek, önceden de biliniyordu.. Ama, laik-kemalist tarih masalları yazanlar sadece bir etnik unsurun üstünlüğüne dayalı bir dünya kurmak isterken, diğer Müslüman unsurları yok saymak gereğince bir tarih anlayışı dikte etmeye kararlıydılar.. Ama, işte o gün, Devlet Başkanı konumunda olan bir şahsiyetin ağzından ilk olarak ifade edilmiş oluyordu.. (Esasen, biz de 4 sene öncelerde 'Göçebe çadırından Cihan devletine.. SELÇUKOĞULLARI.. Bu, bizim hikâyemiz' ismiyle yayınlanan kitap çalışmamızda bu gerçeği etraflıca ele almış ve zaferin bölgedeki bütün Müslüman unsurların işbirliğine işaret etmiştik..)

O konuşmasında Başkan Erdoğan ilginç bir ifade daha kullanıyor, dünyadaki ve bölgedeki gelişmelere işaret ederken 'iç cepheyi tahkim etmek'ten de söz ediyordu. Bu söz durup dururken söylenmemişti, herhalde.. Amerikan emperyalizminin eski Dışişleri Bakanlarından Condoleezza Rice, Ortadoğu'da 'Birinci Dünya Savaşı' sonunda İngiltere ve Fransa temsilcilerinin adıyla anılan 'Sykes -Picot Anlaşması'yla çizilen sınırların bugünkü dünya dengeleri ve şartlarına artık uygun olmadığını ve '21 adet sınır değişikliklerinin kaçınılmaz olduğunu ifade ediyordu.

O sözlerin üzerinden evet birkaç yıl geçmişti, ama, diplomai entrikaları alanında özellikle de Amerikan emperyalizminin Müslüman coğrafyaları üzerinde büyük entrikalar tertip etmek hevesinde olduğu daha derinden hissedilmeye ve şeytanlıkların ayak sesleri işitilmeye başlanmıştı..

İşte bunun içindir ki, Başkan Erdoğan, 'iç cephenin tahkim edilmesi' zaruretine bilhassa vurgu yapıyordu. Nitekim ondan kısa bir süre sonra, Meclis'in yaz tatilinden sonra, 1 Ekim 2024'te ilk toplantısını yaptığı gün, 'Cumhur İttifakı'nın öteki üyesi MHP'nin lideri Devlet Bey, beklenmedik bir şekilde, o ilk toplantıya girişte, DEM Parti milletvekilleriyle el sıkışıyor ve bu davranış yüzlerde bir memnuniyet rüzgarı oluşturuyordu.. Çünkü, MHP uzuun yıllardan beri bir etnik unsurun üstünlüğü anlayışının öncüsü ve sözcüsü durumunda gözüküyordu.. Ve birkaç gün sonra da, Devlet Bey, PKK terör örgütünün lideri Öcalan'ın PKK'yı feshetmesi/ dağıtması ve bu yolda açık bir çağrı yapması gerektiğini dile getiriyor ve partisinin Meclis Grubu'nda yaptığı bir konuşmada da, 'Üstünlük soyda değil, takva ve fazilettedir..' diyordu.. Bu net beyan, aslında, Kur'an'ın bize öğrettiği ve bütün insanlara bakışımızın temel ölçüsünü veren (Hucûrat Sûresi, 13. âyet'teki) 'ilâhî ölçü ve işaret'ten başka bir şey değildi. (Ki, Devlet Bey'in o yaklaşımını ve alkışladığımız için, bazı târizlerle karşılaşınca, 'Bu mübarek ölçüyü kim söylerse söylesin, alkışlarım..' cevabını vermiştim.)

Evet, anlaşılıyordu ki, Tayyip Bey de, Devlet Bey de, öyle, durup dururken konuşmamışlar, bölgemizde oynanmak istenen entrikaları görmüşler, ortak bir akılla ve DEVLET KARARI olarak, iç barışı sağlamanın yol ve yöntemlerini düşünüp taşınmışlar ve takip edilmesi gereken, en sağlıklı yolu belirlemişlerdi. Ve daha mühimi, bu teşebbüs, halkımızın hemen her kesiminde derin bir kabul ve memnuniyetle karşılanmıştı.. Etnik farklılıklara fazla hassasiyet gösterdikleri MHP ve DEM Parti tabanında da büyük çapta bir memnuniyetle karşılanmıştı..

Ve son 10-11 ay içinde bu yolda alınan mesafeler ve 'Terörsüz Türkiye' idealinin ülkenin doğusundan batısına, her tarafta sevinçle karşılandığı ve oğlunu askere gönderenler kadar, çocukları kandırılıp dağlara kaçırılmış anne-baba ve ailelerin bütün fertleri, gelinen bu merhaleyi sevinçle karşıladılar.. Ve dahası, hele de DEM Parti ve MHP kadrolarındaki başlangıçta oluşabilecek, 'Bir oyuna getirilmeyelim..' şeklinde bir takım endişelere mahal bırakmayacak kadar bir karşılıklı güven hasıl oldu..

Ama, bu durumdan rahatsız olanlar yok mu?

Olmaz olur mu?

En başta da, kısa ismi 'İP' olan bir siyasî partinin hele de liderinin, sağlam mantık ölçülerini tersyüz eden açıklamaları, Müslüman halkımızın dikkatinden kaçmıyor ve kaçmayacaktır.. Şahsen, o kişiyi ve peşinden sürüklenenleri ayıplıyor ve gerçek 'İyi'likler ve hidayet diliyorum..

Elbette sosyal medyada veya diğer yerlerde, fitne çıkarmak için fırsat bekleyenlerin de dikkatle takip olunması gerekir..

*

Bu vesileyle değinmeden geçmekte zorlandığım bir saygısızlık ve tahrikçiliğe, kışkırtıcılığa değinmeliyim:

Geçenlerde '15 Temmuz 2016-Darbe Hıyaneti'nin, -o hassas anda, geçmiş darbelerde benzeri görülmeyen bir şekilde- liderini bulduğuna inanan geniş halk kitlelerince yenilgiye uğratılmasının 9. yıldönümü münasebetiyle, Türkiye Yazarlar Birliği'nin bir şubesinde de bir şiir okuma programı düzenlenmişti.. Ama, bu gibi programları fırsat bilip, toplantının atmosferini kendi istediği yöne çekmek isteyenlerce kullanmak isteyenlerin çıkabileceği ihtimali hesap edilememişti, her halde.. Nitekim, taşkın heyecanlı biri, programda olmadığı halde, orada bulunan hemen herkesi rahatsız edecek şekilde, 'terörist başıyla ve diğer teröristlerle ve onların destekçileriyle görüşmeler yapılması yolundaki çalışmaları kesinlikle kabul etmeyeceğiz..' kabilinden hiddetli ve şiddetli laflar etti, itirazlara aldırmadan.. Hatta, kürsüden inmemekte bile direnecek kadar..

Hani, neredeyse kavga çıkmasına ramak kalmıştı.. Sanki, İP lideri ve onun gibi düşünen daha başka particiklerin lider kadrolarınca oraya özel olarak gönderilmiş gibi..

Bu benzeri küçük örnekler deyip geçilmemeli.. Çünkü, nice büyük yangınlar da küçük kıvılcımlardan başlıyor..

Gelinen bu hayırlı gelişmeleri bu gibi kışkırtıcı elemanlara feda etmemek dileğiyle..

*

Bir hasım toplumu etkisiz hale getirmenin en etkili yolu, onun kalbi ve beyniyle oynamaktır
3 Ağustos 2025 Pazar

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz...

*Ali Sevinç, isimli okuyucu, geçen ay, Kur'an tercüme ve mealleri konusuna değindiğim yazıya işaretle şöyle diyor: 'Çok teşekkür ederiz bu konuya değindiğiniz için... Bu konu nedense pek yankı bulmuyor. Şimdiye kadar meal sahibi olan, daha çok da modernist çizgideki kişilerden açıklamalar geldi. Bu konu, üzerinde iyice düşünüp tartışılmayı hak ediyor. Ancak, mesele meallerle sınırlı kalmayıp, laik rejimin müdahaleleri daha da genişlerse, sonuç iç açıcı olmaz.'

*Sivas'tan Ali Erkenci isimli okuyucu diyor ki: 'Nuh Albayrak Bey'in "Arap liderler"in Gazze ihanetinin sorumlusu, "Türkler"dir!' başlıklı ve 25 Temmuz tarihli yazısı ufuk açısıydı... Hele de 'Ülke menfaatleriyle bağdaşmayan bu tavrı da, "Araplar bizi arkadan vurdu" yalanıyla savunuyorlar! Öbür taraftan, Arap coğrafyasının ortasına saplanan bir hançer olan İsrail'i ilk tanıyan Müslüman ülke Türkiye olmuştu ve 1949'da bu kararı veren İnönü, "İsrail ile siyasi münasebetler açılmıştır. Bu devletin, Yakın Doğu'da barış ve istikrar unsuru olacağını ümit ediyoruz" demişti. Yani Türkiye, Yahudi İsrail ile ilişkilerini sonuna kadar geliştirebilirdi ama Araplara "düşman" olması gerekiyordu! (...) Cumhurbaşkanı Özal, (Cemal Paşa'nın torunu) Hasan Cemal'in de katıldığı 26 Mart 1991 tarihli SSCB gezisinde, Cemal Paşa'nın hıyanetlerini şöyle anlatmıştı:

"İngilizler, Arapları bizden uzaklaştırıp kendi yanına çekmeye çalışıyordu. İngilizlerden maaş alan Suriye Valisi Cemal Paşa, Arap eşrafının ve İslâm âlimlerinin kızlarını Şam'daki konağına getirterek, taciz ettirmişti. Bu yüz kızartıcı olaylar ve İngilizlerin 'Türkler İslâm'dan ayrıldı' propagandası, Arapları Osmanlı'ya düşman etti." (...)

Ama Cumhurbaşkanı Erdoğan, 12 Temmuz 2025 günkü tarihî konuşmasında, Kürtlerle birlikte Araplarla da ittifakın şart olduğunu söyleyerek, "Malazgirt Zaferi, Kudüs'ün ve İstanbul'un Fethi, Çanakkale savunması, İstiklal Savaşı; Türk, Kürt, Arap ve daha nice Müslüman halkın ortak zaferleridir. Türkler, Kürtler ve Araplar ittifak yaptığında; atlarının rüzgârı Çin'den Adriyatik'e serin esintiler yaydı. Bölündüklerinde ise mağlubiyet, hezimet, hüzün vardı. I. Dünya Savaş'ını kaybettik, aramıza sınırlar çizildi, duvarlar örüldü. Kudüs'ü yitirdik çünkü tefrika vardı. Bugün Filistin'de tarihin en vahşi soykırımı icra ediliyor. Neden? Çünkü Türk, Kürt, Arap bir araya gelip ittifak kuramıyor." diyerek asırlık yaraya neşter vurmuştur! (...)'

--Evet, bu okuyucumuz, Nuh Bey'in ilginç yazısından hareketle, bazı konulara bakışında yeni uyanışlar yaşadığını belirtiyordu.

*Ankara'dan Rahmi Devranlı imli okuyucu da, 'Star'dan Mustafa Sabri Beşer'in, 9 Temmuz tarihli yazısına değiniyor ve şöyle devam ediyor: 'Müslüman halkın kendi inancının temel kitabının okuyamaması, anlayamaması ve İslam inanç ve kültürüyle bağların kesilip atılması için latin alfabesi getirildiği'ne' işaretle, ama o zaman, Türkiye'de yaşayan ve TC vatandaşı olan Yahudilere aynı kanun uygulanmıyor ve onların İbrani alfabesiyle kendi inanç kaynaklarının eserlerini yazabiliyorlardı...'

O döneme ait İstanbul'da ermeni alfabesiyle yayınlanan Ermenice gazeteler de çıkarılıyordu. Bu ne biçim kanun anlayışıdır ki, vatandaşlar arasında, büyük ekseriyeti oluşturan Müslümanlara ise, ne ağır yasaklar getiriliyor ve karşı çıkanlar darağaçlarında sallandırılıyordu. Ama aynı ülkenin vatandaşlarından Yahudi ve Hristiyanlara tam serbestlik veriliyordu.'

*Erzurum'dan Kemal Pehlivan isimli okuyucu diyor ki: Erzurum ve Van'a çok ayıda İranlı turistler geliyor ve genel olarak İran'ın, Ahmed Şara liderliğindeki yeni Suriye Hükümetinden olan alacağının miktarı etrafında, İranlıların kendi aralarında bile tartıştıklarına ve hattâ birbirlerine Azerbaycan lehçesiyle kırıcı sözler söylediklerine de şahit oluyoruz. '6 bin kurban verdik, 30 milyar dolar da maddî yardım; sonunda sıfıra sıfır, elde var sıfır...' diyorlar ve hattâ bazıları, 'yapılan yardımlar karşısında, İran içinde bile aldığımız yara ve darbelerin faturasıyla hesaplansa, 100 milyar doları bile geçer alacağımız...' diye rakamı 3 misline çıkarıyorlar. Bu gibi savaş durumları zafer olmayınca, geride sert tartışmalar getiriyor. Yazılarınızda zaman zaman kısaca değinip geçiyorsunuz, siz bu konularda daha fazla söz söyleyebilecek durumdasınız; ama az değiniyorsunuz.

-- Evet, bu okuyucu kendi açısından haksız sayılmayacak beklentiler içinde denilebilir. Ancak, emperyalist şeytanî güçlerin bütün Müslüman coğrafyalarında özellikle de Orta Doğu bölgesindeki Müslüman halkları birbirleri aleyhine her imkân ve yolla düşman edebilmek için çırpınırken, filan ülkedeki zaaflara gereğinden fazla dikkati çekmek bile, emperyalistlerin hedeflerden biridir. O hale bu gibi zaaf noktalarını, tarafların devlet adamları birbirlerine, samimiyetle, açık yüreklilikle ve karşı tarafı tahkir ve tahrik etmeden belirtmelidirler ve İslam Milleti'nin dayanışmasının güçlendirilmesi için, tavsiyelerini dile getirebilirler. Ama filan ülkenin içinden bazı zayıf veya komik noktaları karşı tarafa eleştiri olarak dile getirmeleri, öbür tarafı da mütekabil tepkiler vermeye sevk etmektedir.

Halbuki bir ülkenin içinde bile, farklı şehirlerden olmaya göre, karşı tarafı aşağılamak için, ne gibi yıpratma yöntemlerine baş vurulduğu, sadece spor karşılaşmalarında bile görülmektedir. O halde, başka toplumların zaaflarını dile getirdiğinizde, o tarafın, kendi yanlışlarına, duygu ve düşüncelerine daha

bir bağlanmalarına yol açmak ve ihtimali de unutulmamalıdır İran ülkesinin büyük ârif isimlerinden Sâdi-i Şirazî, 850 yıl öncelerde bir nasihatte bulunur ve der ki, 'Ey oğul, her sözünün doğru olmasına dikkat et... Ama bu yetmez, doğru özü, doğru zamanda ve doğru muhataba ve doğru bir uslûb ile ifade et...'

*Yunus ÖZSEVER isimli okuyucu da, 30 Temmuz tarihli yazımıza değinerek

"Evet, ideali istemekten geri adım atmamalıyız, ama realiteyi gözlerimizi kapamadan... Elbette, inancımız yolunda gerektiğinde gözümüzü kırpmadan candan da geçmek şiarımız olmalıdır; ama hayatımızı inancımıza göre şekillendirmek sorumluluğumuza gözümüzü kapamadan..." yaklaşımınıza katılıyorum' diyor.

*Abdullah Kul isimli okuyucu ise, aynı konuda, -özetle- 'hedeflerimiz büyük olabilir, olmak zorunda. Ümmetin birliği, fitnenin fesadın yeryüzünden kaldırılması için mücadelenin sürekliliği Allah'ın dininin hakimiyeti adaletli bir dünyada yaşama ideali... Realitemiz Müslüman bir ülke olduğumuzdur, ama yönetim sistemimizin temeli, emperyalistlerin telkinlerine göre oluşturulmuştur. Diğer Müslüman ülkeler de genelde farklı durumda değil.

İdeal hedeflere nasıl ilerleyeceğiz, bütün mesele bu... Ya, ıslahat hareketi oluşturacaksınız, ya da inkılabî bir yöntemle hareket edeceksiniz. Ama, unutulmaması gereken husus, yapacağımız eylemler gücümüz ile doğru orantılı olmasıdır.'

*

Aynı okuyucu, 1 Ağustos tarihli ve 'Bu hayırlı yolculuk, fitnecilere fedâ edilmemeli...' başlıklı yazımız üzerine yazdığı yorumda da, özetle şöyle diyor:

'Tamam 'Terörsüz bir Türkiye' istiyoruz da, bu terörü oluşturan sebeplerin arka planında kimler var? Emperyalist batılı şer güçler, Siyonistler her zaman terörün oluşmasında baş rolde (...) işin kaynağı belli: Amerikan liderliğindeki bütün emperyalist güç odakları. (...) Ve biz Türkiye, bu güç odaklarıyla müttefikiz...'

Enver Paşa, İslam Birliği ideali, Turancılık vs...
6 Ağustos 2025 Çarşamba

Osmanlı'nın son döneminde -Saray'a damat olduğu için- Padişah adına, Osmanlı Orduları Başkomutan Vekili makamına da getirilen Enver Paşa'nın 4 Ağustos 1922 yılın Kurban Bayramı sabahı Türkistan yaylalarında, öldürülüşünün 103. Yıldönümü münasebetiyle Yeni Akit gazetesinden Hâlid Kanak'ın yazdığı makaleye yorum olarak yazılanlara baktım ve üzüldüm. Çünkü, İslamî bir dünya görüşüne göre yayın yapmak dikkatini yansıtmaya çalışan bir yayın organındaki bir makaleye yazılan yorumların çoğunda, Enver Paşa için, Kemalist tarihçilerin 100 yılı aşkın bir süre dile getirdikleri görüşlerin tekrarlanmasından başka bir şey yazılmaması ve ağır suçlamaların yapılması üzüntü vericidir.

Bu vesileyle birkaç noktaya değinmeliyim:

Önce 'İttihad ve Terakki Cemiyeti' hakkında bir-iki noktaya değinmek gerekiyor. İttihad- Terakki'nin nasıl bir Cemiyet olduğuna dair burada uzun uzadıya duracak değilim. Hele de, 1908'deki 2. Meşrutiyet Hareketi ve 1909'da da, Sultan 2. Abdulhamîd'in hal'inden sonra Osmanlı coğrafyalarında, Sadece şu kadarını belirtelim ki, bir Sultan Reşad'ın, Balkanlar'daki en üst yetkili memurlarından birisi sayılan Manastır Valisi'ne, 'Orada da İttihadçılık var mı?' diye sorduğu; muhatabının ise, 'Haşmetmeâb, orada, ben kulunuzdan gayri herkes İttihadçıdır.' şeklinde cevabın, bir nükte değil, gelişen hadiseler zinciri içinde, yaklaşan bir tufandan haber veren 'alârm' mahyetinde olduğu tarihen doğrulanmıştır.

'İttihad ve Terakki Cemiyeti' üzerinde daha derin bir tahlile şimdilik gerek yok. Ama, Enver, Tal'at ve Cemal Paşa'lar asıl omurgayı oluşturuyorlardı. (İttihad-Terakki'nin Selanik'deki bir kongresine, 1912'lerde, sonraları en akıl almaz unvanlarla milletin tepesine çökecek olan ve o konumuna hâlâ son verilememiş bir başka ismin de, Derne'den katıldığı, tarihen sâbittir). Bu arada, bu hareketin üzerinde bir takım şüpheler oluşmaması için, Müslüman bir mütefekkir kimliğiyle tanınan Said Halîm Paşa'nın Sadrâzamlık (Başbakanlık) makamına getirilişinin de, -onun istememesine rağmen-, Mehmed Âkif'in ısrarı ile olduğu, tevatüren rivayet edilmiştir.

Bu noktaya bu kadarca değindikten sonra, sözkonusu yazıda, Enver Paşa'nın 'Turancılık / Türk Birliği' gibi bir ideale sahip olduğu şeklindeki gibi bazı cümlelere de değinmeliyim.

Elbette Müslümanlar olarak, kişileri değerlendirirken, insanların hatasız kabul edilmesi gibi bir yanlışa düşmemekle de mükellefiz. Hattâ, iyi niyetli olduğuna inanılan kimselerin bile yanlışlar, hatalar yapması kabul edilebilir ve bu, kaçınılmazdır da.. Enver Paşa'nın da elbette pek çok hataları vardır.

Ama, Enver Paşa'nın Turancılık veya Türk Birliği gibi idealinin olduğunu doğrulayacak söz veya yazısı bugüne kadar güvenilir kaynaklardan hiç birisinde yer almamıştır..'İttihad-ı İslam' / 'İslam Birliği' ideali taşıdığına dair açık beyan ve çabaları pek çoktur.

Elbette Enver Paşa, Osmanlı'nın 1. Dünya Savaşı'nda en etkin isim olduğunda şüphe yok. Ama, her taraftan yükselen savaş alevlerinin ortasında kalan Osmanlı'nın hele de 1911-13 arasındaki Balkan Savaşlarında ağır yenilgiler alıp, 5 asırdan fazla vatan edinilen Balkanlar'dan sadece askerî olarak değil, milyonlarca Müslüman'ın da perişan vaziyette İstanbul'a doğru ric'at /geri çekiliş için yollara düştüğü o felaketlerden sonra atlayan 1. Dünya Savaşı'nda tarafsız kalınması mümkün görülmediğinden ve de kaybedilen 500 yıllık vatan topraklarının kurtarılması ümidiyle, savaşa girilmesinin şart oluğu görüşünde birleşen Osmanlı efkâr-ı umûmiyesinin /kamuoyunun da yönlendirmesiyle, Enver Paşa, Londra'ya gitmiş ve 20 gün boyunca nabız yoklamaya çalışmıştı. Enver Paşa'nın o sıralarda, Edirne Fatihi olarak daha bir parladığını da ekleyelim. (Bu vesileyle, Enver Paşa'nın Edirne Fatihliği'ne de kısaca değinelim:

Balkan Savaşı sırasında, diğer Balkan ülkeleri gibi Bulgar Ordusu da hücuma geçip Edirne'yi ele geçirmiş ve İstanbul'a doğru ilerlemeye başlamış, taa Çorlu'ya kadar ilerlemişti. Edirne halkı ise tam bir kuşatma altında açlık tehlikesiyle karşı karşıyaydı.

O sırada Edirne Kumandanı'ın, 'bütün halkın elindeki ve anbarlarındaki bütün gıda maddelerinin getirilip bir meydanda toplanması ve herkese eşit olarak dağıtılacağına dair emrine, Edirne Müftüsü'nün, gayrimüslim olanlara öyle bir zorlama yapılamayacağı yolunda verdiği fetvâ muhteşem bir savaş ahlâkı örneği oluşturmuştur. Ki, bu haber, o zamanlar Hind Müslümanlarının seçkin mütefekkir şairi Muhammed İkbal'i de derinden etkilemiş ve bu civanmertliği alkışlayan çok düşündürücü bir ibret levhası halinde bir şiir yazmıştı.)

Ve 6 ay kuşatma altında kalan Edirne'nin o destansı direnişi sonunda, Enver Paşa, Çorlu'ya kadar ilerleyen Bulgar ordusunun hatlarını yarıp, onların cephe gerisiyle irtibatını kesmiş ve Bulgaristan, 'ateşkes' istemek zorunda kalmış ve Enver Paşa da böylece şehre, 'Edirne Fatihi' unvanıyla girerek, daha bir parlamıştı.)

Enver Paşa'nın, o kuşatma ve açlık tehlikesi altındaki Edirne'yi kurtarmaktaki askerî dehâsı, taa Hind ve Afrika Müslümanlarına kadar bir destan havası içinde ulaşmıştı..

Ama, 5 asırdır Balkanlar'da yaşamış olan Müslümanların Balkan Savaşı Faciası'ndan sonra, Osmanlı'nın Birinci Dünya Savaşı'ndan da ağır yenilgi alarak çıkması ve savaşın galibi olan İngiltere ve müttefikleri, Osmanlı Devleti'nden, 'savaş kararı alınmasında en etkili olanların devlet adamları ve kumandanların yakalanıp yargılanmak üzere kendilerine teslim edilmesini istiyorlardı.

Amerika'nın, İkinci Dünya Savaşı sonunda, galip devletlerin lideri olarak, Almanya ve Japonya'nın siyasî ve askerî lider kadrolarını Nürnberg ve Tokyo'da kurdukları 'ünlü' savaş mahkemelerinde, yargılayıp, -sözde, adalet adına - kurşuna dizdikleri veya Saddam Hüseyin'in, 2. Körfez Savaşı sırasında Amerika ve müttefiklerine karşı savaştığı için, yargılayıp 2006'de idâm ettirilişi gibi bir durum olacaktı.

Bu husus, göz ardı edilip, Kemalist tarihçilerin uyduruk suçlamaları zihinlerimizi iğdiş ettiğinden, 'mahkeme önünde hesap vermekten kaçındılar' diye suçlanan liderler, evet gizlice kaçtılar.

Ama, gizlenen konu, mahkemenin Osmanlı Mahkemesi'nde del, işgal güçlerinin savaş mahkemelerinde yargılanacakları hususu idi.

Evet, Enver, Talât, Cemâl ve Sadrâzam Said Halim Paşa gibi en üst derece isimler gizlice kaçtılar. Onlardan Enver Paşa dışında olanların her birisi, mevcut durumda can güvenlikleri olmadığı için, bağlı oldukları resmî makamlardan izin almadıklarını belirterek, İstanbul'dan ayrılırken bu durumu dönemin Sadrâzamı Ahmed İzzet Paşa'ya yazdıkları mektuplarında da ifade ettiler..

Ama, o mektuplarda, Enver Paşa'nın ise, İstanbul'dan ayrılış gerekçesi, başka idi; o, 'Kafkaslar'daki Müslümanların mücadelelerini teşkilatlandırmak için..' ayrıldığını söylüyordu.

Böyleyken, Enver Paşa'nın 'Türk Birliği /Turancılık' gibi etnik temellere dayalı emeller taşıdığı iddiası ona haksızlık olur. Onun Turancılığı teyit eden hiçbir sözü yoktur. Enver Paşa üzerine Türkistan yaylalarında öldürülüşünün 100. yılı münasebetiyle, 2022 yılında yayınlanan bir kitap çalışması yapan bu satırların sahibi, Enver Paşa'nın dünya görüşünün İslam Birliği'nden başka bir görüşe nisbet edilemeyeceğini bilhassa belirtmek ister; velev ki bir çok yanlışları olsa bile..

Ama, onunla, aynı yaşta olan M. Kemal ve onu takip eden yardımcıları, Enver Paşa ismi etrafında, Balkanlardan Hint ve Afrika Müslümanlarına kadar, hemen bütün Müslüman toplumlarda yükselen yeni bir heyecan dalgası ve umut ışığı yükselttiği için, onu 100 yıldır hep lekelemeye çalıştılar. Hattâ, sonradan sahte yaldızlı isimlerle parlatılan niceleri, kendi aralarında, o savaş hengamesinde bile, 'Enver'in halk nezdindeki itibar-i maneviyesini yok etmek' konusunda yazıştıklarının belgeleri bir ibret levhası olarak tarihe intikal etmiştir.

Ama, Yeni Akit'teki yazıya yorum yazanların çoğunun tanımadıkları Enver Paşa hakkında ağır ifadeler kullanırken, o dönem sadece Kemalist tarih söylemindeki iddialarıyla değerlendirdiklerini düşünmeyip, yalanları tekrarlamaktan geri durmamaları da ibretliktir.

Evet, Enver Paşa, 1915'in sonu ve 1916'nın başındaki 'Sarıkamış Faciası'nda baş sorumlu olan birisidir. Başlangıçta, 120 bin askerin Allahuekber dağlarında dondurulduğu söylenirken, sonra Sarıkamış'taki bütün askerimizin o zaman, 32 bin civarında olduğu açıklanmıştı. Bunu azımsamak için söylemiyorum. Evet yenilgi olmasaydı, keşke...

Ama, başkalarının yenilgileri asla söz konusu edilmez. Çünkü başkaları yedi düvel'i (devlet'i) yenmiştir, iddiaya göre.. Ama, Eskişehir-Afyon Hattı'nda yaşanan büyük yenilgiden hiç söz edilmez. Ne var ki, en hızlı Kemalistlerden Falih Rıfkı, Çankaya isimli biyografi eserinde '70 binle girdik o savaşa, 30 binle çıktık..' der, ama, hemen hiç birimiz bilmeyiz o faciayı.

Dahası, o ağır yenilgiden sonra, Yunan orduları taa Polatlı'ya kadar gelince Enver Paşa Semerkand ve Buhara taraflarından Batum'a gelmiş ve oradan da Anadolu'ya geçmek istemişti. Ama, Ankara'dakiler buna izin vermemişlerdi.. Çünkü Enver Paşa gelecek olsa, bir başkası gölgede kalabilirdi.. Bunun için Fevzi Paşa'nın bile, askerî birliklere, 'Enver adında birisi yakalanacak olursa, hemen Ankara'ya gönderilmesi' emrini verdiğini de ekleyelim.

Evet, Enver Paşa, Balkan Savaşı'nda Edirne'yi ele geçirip taa Çorlu'ya kadar gelen Bulgar ordularını yarıp, gerideki ana güç merkezleriyle irtibatını kestiği gibi, aynı taktiği Sarıkamış'a giren Rus ordusunun cephe gerisiyle irtibatını kesmek için de tekrarlamak istemiş ve amma, evet, Allahuekber dağları aşılamamıştı.

Ama, Enver Paşa için asıl söylenecek olan hüküm herhalde, Osmanlı'nın son dönemindeki Paşalar içinde İslam'a karşı samimiyetsiz olmayan nadir paşalardan birisi olduğudur. 40-41 yaşında bugünkü Tacikistan'ın Belcivan bölgesinde bir Kurban Bayramı sabahı, Rus kumandanı Frunze liderliğindeki komünist Bolşevik güçlerinin bir saldırısı sırasında dünyaya veda etmişti ve öldürülen kişinin Enver Paşa olduğu da 3-4 gün sonra anlaşılmıştı, 103 sene önce bugünlerde.

O Rus mareşali Frunze'ye, İstanbul- Taksim Meydanı'ndaki heykelde, M. Kemal'in hemen arkasında yer verilmesi nedendir dersiniz?

Üç-Dört farklı konuya bir arada bakış…
8 Ağustos 2025 Cuma

1- İki hafta önce Edirnekapı-Mihrimah Sultan Camiinde dinlediğim 'Çıplaklık, ilkellik ve hayâsızlıktır..' konulu hutbe metni, sanırım cemaatin büyük ekseriyeti tarafından dikkatle dinlendi.. Sonra öğrendim ki, bu hutbe metni, Diyanet İşl. Başkanlığı tarafından bütün camilerde okutulmuş..

'H. Konakçı' ismini medyadan biliyorum ve bazı konuşmalarında sanki C. A. isimli kişi gibi, vaaz adı altında dinleyicileri güldürmek veya en hassas konuları şakalara boğmak gibi hedeflere bilerek veya bilmeyerek hizmet eden kişi ile rekabete girmek istiyormuş gibi bir kanaate kapılmadım değil.. Ancak, evvelki gün, bu zatın sosyal medyada da paylaşılan konuşmasını dinledim ve hem ona, hem de Diyanet'e ve Diyanet'in öyle bir hutbe yayınlaması direktifi veren olduysa, onların her birisine de teşekkür etmek istiyorum. Konakçı Hoca'nın bu ciddî, güzel ve mantıken de son derece tutarlı hassas hutbe metnini hazırlayıp kamuoyuyla paylaştığı için teşekkür ve de şer'î ölçülerin anlaşılması hizmetlerinin her zaman bu ciddiyet ve mantıkî tutarlılıkla devam etmesini ve Konakçı Hoca'nın konuşmasının dikkatle dinlenilmesini dilerim. (Dinlemek isteyenlere linkini yazıyorum: 'https://youtu.be/JypC4XJNA2?si=bWEB7rriWaQ_4Zkg')

*

Bu vesileyle şu konuya da kısaca değinmek gerekiyor:

Nüfus azalmasının, geleceğimizi tehdit edecek boyutlara doğru ilerlemesi üzerine, sık sık tartışmalı programlar yapılıyor, ekranlarda.. Genç insanların işsiz oldukları veya ekonomik zorluklardan çekindikleri veya yaptıkları üniversite tahsilleri sonunda akademik kariyer sahibi olmaya da ağırlık verdikleri için evlenmekten kaçındıkları dile getiriliyor.. Bunlar elbette önemli etkenler.. Ama, bilhassa genç erkeklerin, evlenmekten kaçınmalarındaki bir diğer etkenin de, çıplaklık olduğu unutuluyor. Halbuki, genç erkeklerin, bu gibi konularda en az duyarlı olanlarının bile, evlenmekten korktuklarını; çünkü hiç tahmin edilemeyen evli hanımların bu konudaki şaşırtıcı yönelişleri bir ayrı konu, çoğu muhafazakâr ve İslamî hassasiyetleriyle bilinen ailelerinin gencecik kızlarının bile, bu çıplaklık furyasının içinde dehşet verici şekilde savrulduklarını ve ayrıca anne olmanın kutsiyetinden habersiz olduklarını ve, yarın evlendiklerinde, 'iffet ve namus' konusunda nasıl savrulmalarla karşılaşacaklarını düşündüklerinde korktuklarını ifade ediyorlar. Bu gerekçenin evliliklerden kaçınmakta çok önemli etkenlerden olduğu unutulmamalıdır.

2- Bir diğer hoca.. Hoca sıfatının kullanıp kullanmadığını bilmiyorum, ama, İslamî eğitim aldığı biliniyor.

Bu zat da, Gazze Trajedisi karşısında halklarının ekseriyeti Müslüman olduğu için tam doğru olmayan bir şekilde İslam devleti diye anılan 50'den fazla ülkenin başkanlarının tamamına beddua ediyor gibi, ve onların, başımıza 'kene' gibi yapıştıkları ve bunlardan kurtulmak gerektiğine dair ateşli bir nutuk irat ediyor ve bu ülkelerin başındaki kişi, kadro ve yönetim sistemlerini hedef alarak, çirkin benzetmelerle, topuna birden beddualar ve hakaretler yağdırıyor.

Ama, konuşma Türkçe.. Yani, aslî dinleyiciler Türkçe konuşan kitleler ve böylece de, o dili konuşanların başındakiler de hedefe konulmuş oluyor ve o Hoca'nın okkalı eleştiriler yaptığına dair yığınla yorumlarla, onu sosyal medyada alkışlıyorlar.

Eğer, hedefinde kim veya kimler varsa, hakaret etmeden, yine yapabilir. Ve o kişi, bu yorumlardan elbette haberdardır ve en azından bu suçlamalarının ve beddualarının hedefinde kimlerin olduğunu veya olmadığını açıkça söylemelidir..

Ama, seçimlerde yüzde 1-2'leri geçemeyen malûm particikler, tıpkı, 2.Abdulhamîd'i, 'O giderse, kim gelire gelsin, daha kötü olamaz' diyen kalabalıkların lafını tekrarlayanların önünde o dönemin en seçkin isimlerinden, Mehmet Âkif, Said Halim Paşa, Said Nursî, Elmalılı Hamdi Efendi, (2. Meşrutiyet döneminin en ateşli Müslüman tarihçi ve mütefekkirlerinden ve 1948'lerde laik rejimin başbakanlığına da gelen) Muhammed Şemseddin (Günaltay) gibilerin her birisi de, Sultan 2. Abdülhamid lanetçiliğinde, dinsizliğin ve İslam düşmanlığının en azgınlarından olan Tevfik Fikret'ten geri kalmıyorlardı.

Bu genç ve heyecanlı arkadaş, Gazze konusunda hiç bir şey yapılamamasından hepimiz gibi dertli ve amma, bir farkla ki, o konuşmasını dinleyenlerin kimleri anlayabileceklerini hissettirecek vurgulamalarla, birilerine 'başımıza kene gibi..' yapıştı gibi ağır sözler ediyor.

Gazze Faciası'ndan dolayı hepimizin her dikkatli ve rikkatli Müslüman ve Müslüman olmayan nicelerinin yürekleri bile ağlıyor.. Kimileri de, asıl düşmanın, sadece Siyonist haydutlar çetesi değil, başta Amerika olmak üzere bütün emperyalist güçlerin karşımızda olacağını bile düşünemiyorlar ve 'Neresinden inceyse oradan kopsun..' havasındalar..

Unutulmasın, 1911-13 yılları arasında Balkan Savaşı'nda ağır yenilgiler alarak ve Balkanlar'daki 500-550 yıllık vatan topraklarını yitirerek çıktıktan 1 sene sonra, Birinci Dünya Savaşı patladığında, etrafımızı kuşatan savaş alevlerinin içinde fazla bir tercihimiz yoktu ve amma, o yitirilen vatan topraklarının kurtarılması ümidiyle de savaşa girildi ve savaşın ilk 2 senesinde halk kitleleri evet tam destek veriyorlardı, ama, savaş uzamaya başlayınca.. Sonunda bütün Osmanlı toprakları da kaybedildi..

Savaşı, çelik-çomak oyunu zannedenler, en üst sorumlulara hakaretler ederek nutuk çekenler, buyursunlar, yarın akşam namazı öncesinde, İstanbul'da, Bayezid Meydanı'ndan Ayasofya'ya kadar, 'Gazze'ye umut ışığı ol!' yürüyüşüne, ' Vicdan bile duymaz, sesi çıkmazsa bir âh'ı.. /Sessiz kölelerdir yaratan, bin-bir ilah'ı..' diyerek katılmak çağrısı yapsınlar. '

3- Evvelki gün, 'Burası Türkiye'dir Türklerin yurdudur..' lafını eden bir tarihçi Prof., bazı tepkiler alınca, 'Burada herkes, Ben Kürdüm, Arap'ım, Çerkez'im' vs. diyecek de, ben 'Türk'üm diyemeyecek miyim?' diye çarpıtıyor konuyu..

Halbuki bilirsin ki, Ankara'da toplanan Meclis bile sadece Büyük Millet Meclisi diye anılıyordu, resmî yazışmalarda.. Bu isme sonra Dr. Rıza Nur, 'Türkiye' kelimesini ve bir resmî belgeye bu ismi ilk kez kendisinin yazdığını gururla belirtir, hâtıratında..

Ama, Osmanlı yenilgisinden sonra kurulan 'Anadolu ve Rumeli Müdafaa'yı Hukuk /(hakların savunulması)' Cemiyetleri' kurulurken, 'Türk, Kürt ,Arap demiyordu, coğrafyanın sınırları da 'Anadolu ve Rumeli' diye geniş tutulmuştu ve hedef olarak da 'Ahali'y-i İslam'a yapılan mezâlime son vermek ' gösterilmiş idi.

Biz de diyoruz ki verilen o mücadelede Müslümanlar ve Müslümanlarla birlikte olmayı kabullenen yerli gayrimüslimler, evet bu ülke onların tamamının yurdudur; böyleyken, sadece Türklere ait diyenler asıl bölücülük yapanlardır..

*

Efendi, resmî ideolojinin, 80-100 yıl boyunca, 'Herkes Türk'tür diyecek..' dediğini ve başka kavimlerin varlığını reddettiğini niye hatırlamazlık ediyorsun.. (Ekliyeyim ki, bu satırların sahibi en azından, senin kadar Türk etnisitesinden olsa gerektir.. Çünkü, anadilim Türkçedir, başka hiç bir objektif ölçü de yoktur.. Kemalist dönemde yapıldığı gibi, kafatası ölçmeye kalkışmazsın herhalde..)

*

NOT: 'Zengezur Koridoru' konusuna çözüm olarak, bu koridoru, 100 yıl boyunca işletmek şartıyla açmak isteyen ABD emperyalizminin Kafkaslara bu yolla yerleşmek isteyişindeki emperyal-şeytanî entrika konusuna da Pazar ve Pazartesi günkü yazılarda değinelim, inşallah..

*

Kafkaslar'a, ‘Zeng-i Zûr' bahanesiyle atılan emperyal pençenin hesabı, Alaska'ya kayan görüşmede mi yapılacak?
10 Ağustos 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir 'Hasbihal'e daha sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz...

Önce, dün akşam İstanbul'da Bayezid Meydanı'ndan Ayasofya ve Sultan Ahmed Meydanı'na kadar uzanan ana caddede 'Gazze'ye umut ol!' şiarıyla yapılacağı ilân olunan ve yüzbinlerin katıldığı büyük yürüyüşten bir kaç sahne...

Akşamüzeri on binler Eminönü ve Sirkeci'den elbette tramvay seferlerinin ve her türlü trafiğin bu iki nokta arasında yapılmamasının da etkisiyle, Gülhane Parkı kenarından Ayasofya'ya doğru giderken; Bayezid Meydanı'dan -abarttığım sanılmasın, yüzbinler, aynı mekâna doğru ve tekbîr sadâlarıyla yürüyorlardı. Bu yüzbinler, ortalama olarak, halkın orta ve alt-gelir gruplarından idiler.

Bu konuya ve ayrıca, Azerbaycan ve Ermenistan liderlerinin, Amerikan Başkanı D. Trump'ın yanında, 'Zeng-i Zûr Koridoru' konusundaki ihtilafı ona erdirdiklerine dair bir anlaşmayı imzalamaları ve asıl mühimi, bu zafer havası içinde, bu 'koridor'un işletilmesi yetkisini şimdilik, 99 seneliğine, Amerikan emperyalizmine devretmelerindeki, büyük oyunun içinde kukla durumuna düşülmesine, inşallah yarınki yazıda etraflıca değinelim.

*

Bu haftaki 'Okuyucu Hasbihali'nde daha çok da 6 Ağustos günü, Enver Paşa'yla ilgili olarak ve Kemalist resmî tarih söylemlerinin ve yalanlarının dışına çıkarak yazdığım makale dolayısıyla, maalesef, Kemalist tarih anlayışının malûm yöntemleriyle öğretilenlerin tekrarından ibaret, koklanması bile zor olan zakkum çiçeklerinden olan bir buketi andıran eleştirilere -özetleyerek- değinmeye çalışacağım:

*Zeki Kara isimli okuyucu, 'Selahaddin âbi, bu konuda benden daha çok kitap okumuştur. Bir sorum olacak. Sultan 2. Abdulhamîd, İslamî hedefler açısından yeteri kadar dikkatli değil miydi ki, onu tahtından indiren hareketin ve de 'İttihad- Terakki Cemiyeti'nin içinde, Enver Paşa'nın ne işi vardı?' diyor.

--Hemen belirtelim ki, tarihi ve hattâ sadece tarihi değil, her şeyi yorumlamak isterken, çok kitap okumuş olmak yeterli değildir. Önemli olan, hakikat bulmak dikkat ve hasleti içinde, sadece okumak değil, okunan yığınla kitapların, yazıların içinde anlatılanlar, dinlenilenler ve görülenler arasında bir hükme varabilmek için mantıkî bağı kurabilmek ve ondan da öteye kimseye haksızlık etmemeye çalışmaktır...

Bu bakımdan, bu okuyucu kardeşimizin zannının tersine, onun kadar da çok kitap okumamış olabilirim.

Sultan 2. Abdulhamîd'i, son 300 senenin içindeki sultanlar arasında herhalde, yaşadığı çağı ve dünyayı anlamaya, bu yolda tedbirler almaya çalışan nadir şahsiyetlerden birisi olarak görüyorum.

Ama bu, onun da hatasız olduğu şeklinde anlaşılmamalıdır.

33 yıl en sorumlu makamda iken, kendi tayin ettiği Şeyhulislâm'ın verdirdiği, verilmesine âlet olduğu ve Elmalılı Hamdi Efendi'ye yazdırıp kendi mührüyle tasdik ettiği 'saltanattan azledilmesinin gerekliliği'ne dair fetva'yı, zamanın Meclis'ine, Meclis-i Mebûsan'a gönderip o Meclis'ten de, o fetvâ'yı, Selanik Mebusu Yahudi Emmanuel Karasso ve Ermeni Arâm Efendi ve diğer 3-4 kişi temsilen gelip Sultan'ın kendisine sunduklarında onun boyun eğmesi anlaşılır gibi değil.

Evet, herkesten 15 Temmuz'da Tayyip Erdoğan'ın, önceki hiç bir hükümet darbesi karşısında gösterdiği, 'Ölümse, hoş geldi, safalar getirdi...' diye kararlı bir direniş göstermesini bekleyemeyiz herhalde. Ama Sultan'ın, o Meşrutiyet Hareketi ve hele de '31 Mart 1909 gailesi' sırasında Şazeli Tarikatı'na mensup 'Medineli' diye ünlü bir şeyhe gidip, 'Efendim, ne buyurursunuz?' diye sorması ve devlet işlerinden habersiz bir yaşlı zâtın da, 'Oğlum Hâmid, buraya kadar... 33 sene saltanat yeter... Kan dökülmesin...' demesiyle boyun eğmesi anlaşılır gibi değildi. Eğer mesele sadece saltanat sürmek ise, 33 yıl değil, bir gün bile iktidarda kalmak fazladır.

Bugün de Başkan Erdoğan, iktidarda kalmak için gibi bir hedefi gözetse, 22-23 sene değil, 1 gün bile fazladır. Ama o, bunun öyle olmadığını çok kere ve hele de 15 Temmuz Darbe Hıyaneti'ne karşı gösterdi.

Ama şu konu da unutulmamalı... 'İttihad ve Terakki (Birlik ve İlerleme) ismiyle ortaya çıkan cereyan, maalesef toplumun okumuş kesimlerinin neredeyse tamamını âdeta sihirlemişti...

Abdulhamîd tahta geçtikten sonra dünyaya gelen nesillerden olan bir 'Enver Paşa'nın o teşkilatın içinde işi neydi?' diye sormak kolaydır şimdi, ama sadece o mu? Mehmed Âkif, Said Halim Paşa, Elmalılı Hamdi Efendi, Bediuzzaman Said Nursî, Muhammed Şemseddin (1948'lerde başvekil de olan Günaltay) ve daha nice önde gelen Müslüman mütefekkirler bile o cereyana kapılmışken, elinde silahı, nice subaylardan birisi olan, 25-30 yaşlarındaki ve nicelerine göre daha İslamî heyecan ve fikirleri olan Enver'in de, o hareket içinde bulunmasına şaşmamak gerek. Onun için 'hatasız' demiyorum. Kaldı ki, kendisi de Manastır'da Askerî Mekteb'de iken, 'Bu adam gitse, her şey düzelir sanıyorduk.' diye itirafında bulunur.

Bugün de İslamî hedefleri olduğuna inanılan nice hareketlerin içinde bu emel ve hedeflere uzak kimseleri görüp hayret etmiyor muyuz?'

*Turgay Çınar isimli okuyucu da özetle şöyle diyor:

Kusura bakmazsanız bendeniz Enver Paşa hakkında sizin kadar müsbet düşünemiyorum. Efendim kendisinin 'İslam Birliği' emeli varmış... 'İttihad ve Terakki'nin önde gelen 3 yetkilisinden birisinden bahsediyoruz. Bu kişi, Halife-i Müslimin'i al-aşağı edip sürgüne göndermiş ve Balkan Faciası'na sebep olmuş baş aktörlerden birisi olmuş,

en sonunda İttihat ve Terakki elebaşlarıyla beraber bir Alman denizaltısına binerek bir gece yarısı yurtdışına kaçmış, bilahare yönünü Orta Asya'ya çevirmiş ve orada Ruslara karşı savaşırken şehit olmuş. Allah taksiratını affetsin.'

--Evet, bu okuyucu da böyle söylüyor, 100 yıldır tek taraflı iddialarla yazılan resmî tarih metinlerini tekrarlayarak.. Sadece şu kadarını belirteyim ki, İngilizler İstanbul'u işgal ettiğinde, gizlice yurt dışına kaçan Enver Paşa, kuzu kuzu teslim olsundu da, onlar da onu savaş suçlusu diye; Amerikalıların Nürnberg'de, Tokyo'da kurdukları düzmece mahkemelerde, 2. Dünya Savaşı'ndan sonra en üst derecedeki Alman ve Japon liderlerini ve kumandanların muhakeme edip kurşuna mı dizsinlerdi; ya da, 2006'da Amerikalıların Irak'ta Saddam Huseyn'i devirip idam edişleri gibi?

*Ferhat Karasari isimli okuyucu da diyor ki: 'Selahaddin kardeşim, aydınlatıcı bilgileriniz için teşekkürler. Ankara'ya istemeyenler de iyi biliyor olmalılar ki istemediler. Yazdıklarınızdan anlaşıldığına göre, belki, Enver Paşa'yı olsaydı, laik putperestlerin üzerine titredikleri zorbalıklar yapılamayacaktı. Enver Paşa'ya Rabbim Rahmet ve taksiratını affeyleye...

Karanlık bir zaman... Denize düşen, yılana sarılır misali, çok çırpındılar. Kimin, kimlerin, hem de nasıl azgın bir İslâm düşmanı olduğunu ise, çok geç anlamıştık, belki niceleri hâlâ da anlamadı. Emperyalistler, içimizdeki 'kapıkulları'na istediklerini yaptırdılar.

Bugün yakın tarihimiz anlamaktaki en büyük engelimiz, putperestlik... Diktatörlük uygulamalarını bertaraf etmeden, hiç bir derdimizi iyi ve doğru bir şekilde anlatamayacağız. Selam olsun kardeşim.'

--Evet bu kardeşimizin uzun tespitlerini bu kadarca özetleyebildim ve onun, 'galip gelenlerin kendi istedikleri gibi yazdırdıkları resmî tarih yazışmalarına dayanarak nice seçkin kişiler hakkında hüküm vermesinin Ümmet'e faydalı bir yaklaşım sunmayacağını düşünüyorum.' görüşünü tekrarlıyor ve 'galiplerin resmî tarih iddialarına ve yalanlarına itibar edilmemesi' şeklindeki yaklaşımına riayet etmeye çalışıyoruz. Unutmayalım ki, bir kişi veya kadro, tarihi, kendi istedikleri şekilde anlatmak isterken, diğerlerini yok sayması ve hattâ suçlamasına karşı kendisini savunmak isteyen ünlü bir başka Paşa olan Karabekir'in sandıklar ve çuvallar dolusu belge ve yazıları, evine yapılan baskınla el konulup yaktırılmış ve hattâ kızgınlık içinde, bir başka Paşa'nın, bu Paşa'ya kızgınlığını , 'Bu memleketin akıl doktorları nerede ve niye bu kişiyi akıl hastanesine kapatmazlar?' diye, kendinden geçercesine bağırıp çağırdığını, Uğur Mumcu bile bir kitabında dile getirmişti...

Bu vesileyle, tarihçi Prof. Şükrü Hanioğlu, 'filan resmî ideolojiye aykırı olabilir, o yazılmazsın...' mânasına gelen engellemelerle tarih yazılmaz; General Charles de Gaulle' (Şarl dö Gol)'ün şu hataları yazılmasın şartı konulsa, Fransa tarihi veya George Washington'un şu tarafları yazılmasın diyerek Amerkan tarihi yazılamaz; ama, bizde açılmayan sandıklar dolusu belgeler olmaksızın tarih yazılmaaya çalışılıyor' şeklindeki sözlerini bir daha hatırlayalım...

*Kars'tan Suheyl Beyzâde isimli tarihçi okuyucu da diyor ki: 'Şimdi hayatta olmayan ve bu sahada epeyce yazılar yazmış (M. Ç) isimli bir merhûmun, 18-20 yıl kadar öncelerde, bir TV tartışmasında, Enver Paşa'nın suçlanmaya çalışılması karşısında dayanamayıp, onun karşı noktasında bulunan paşa rütbeli ve meşhur bir şahsın adını (bir takım kanunî engellere rağmen), açıkça anarak, 'Onun gibi 80 tanesini getirseniz, bir Enver Paşa etmez' deyişini unutamıyorum.

Keza, taa Bakü'ye kadar her yeri, Rus ordularının yardımıyla işgal etmiş olan Ermeni milislerini, Kafkas İslam Ordusu'nu kurup, başına getirdiği kardeşi Nuri Paşa aracılığı ile, temizleyen-temizleten de Enver Paşa idi. Keza, Irak'ta, Bağdat yakınlarında, İngiliz ordusundan on binlerin ölümü ve 30 bin kadar askerin de esir alınmasıyla elde edilen Kut'ül Amâre Zaferi'ni kazanan Halil Kut Paşa da Enver'in amcası idi. Yani, Enver Paşa, öyle sıradan bir asker değildi. Ama son 100 yıl o, hep aşağılanmakla anıldı. Kaldı ki, 1. Dünya Savaşı' sırasında da, Selanik'in düşmesi üzerine Sultan 2. Abdulhamîd İstanbul'a getirildiğinde onun görüşlerini de alan birisi idi Enver...

--Evet, bu tarihçi kardeşimiz de bunları bu kadarca yazıyor...

*Burhan Kavuncu dostumuz da 'Adalet, kişinin lehte ve aleyhte sayılabilecek özelliklerini dürüstçe ortaya koyabilmektir.

Nazarımda Enver Paşa, (elbette doğrusunu Allah bilir, ama) şehîdler katında yer alması nasip olan nadir şahsiyetlerdendir. En azından, İslâm'ın izzeti için, inandığı dava için cihad eden ve canını ortaya koymaktan kaçınmayan bir kahramandır. Elbette yanlışları ve faziletleri de vardır. Âdil bir şekilde gerçekleri yazdığınız için teşekkür ederim.' diyor.

--Özellikle Türkistan konularındaki bir ömür boyu çalışmalarını yakınan takip ettiğimiz Burhan Kavuncu kardeşimizin görüş ve temennilerine şahsen de katılırım...

*

Bir Müslüman lider, hizmetlerini, kendi aslî değerlerine göre yapabilirse, başarılıdır
15 Ağustos 2025 Cuma

Adalet ve Kalkınma Partisi'nin kuruluşunun 24. yıldönümü dün törenlerle anıldı.

Bu satırların sahibi, ilk gençlik yıllarından beri ülkede olup bitenleri anlamaya çalışmış birisidir..

Dün AK Parti'nin 24. yıldönümü kutlama sahnelerini ve bizim veya bizden bir sonraki neslin ve İstanbul Belediye Başkanlığı da dahil, 30 yıl boyunca sergilediği yöneticilik kabiliyetiyle, nice emsallerine göre çok başarılı olduğunu rahatlıkla söyleyebileceğim Başkan Erdoğan'ı dinlerken kendi siyasî eğilim ve düşüncelerimin şekillendiği günleri hatırlamadan edemedim.

*

İlk siyasî konulardan, -bizim Samsun köylerinde o zamanlar Adnan ismi pek olmadığından- 'Aslan Menderes' diye anılan bir kişinin, yüzlerce otomobil ile, Ankara'dan Samsun tarafına gidişini uzaktan seyrederken, haberdar olmaya başlamıştım..

Rahmetli babam ise, (halkın anlatımıyla, kısaca, 'Sağır' diye anılan) İsmet Paşa'nın Samsun'a 'beyaz tren'le, (evet, yanlış okumadınız, beyaz tren'le) köyümüzün alt tarafındaki Mert Irmağı vadisi boyunca giderken, Paşa'nın göz zevkinin bozulmaması için, yalınayak, yırtık-pırtık elbiseli kimselerin demiryoluna 2-3 km.'den fazla yaklaşmalarının yasaklandığını söylerdi, kızgınlığını, hışmını yansıtan cümlelerle..

Babamın 'Aslan Menderes'i ise, kendisini karşılayan halkı görünce, arabasından inip insanlarla, güler yüzle el sıkışırmış, tevazu ile.. Babam o davranıştan bile memnun olurdu..

Ben de o ilk siyasî tercihimi, ders kitaplarında ismi ve resmi yer alan Paşa ile, baba'mın 'Aslan'ı arasında o zaman yapmıştım..

*

1957 seçimlerinde orta mektepteydim.. Kavak ilçesinde, okulumuzun 50 metre kadar uzağındaki miting meydanına -dersten gizlice kaçıp- giderdim ve 'Yaşaaa- Varoll!!-' sesleri ve alkışlar arasında kürsüye çıktıklarında, 40 yıl öncelerde, 1917'lerde, -ders kitaplarında okuduğumuz o büyük- Çanakkale Savaşları'nda bir bacağını, gözünü veya elini-kolunu kaybettiklerini söyleyen adaylardan geçilmezdi..

*

1958-60'larda ise, Ankara'da Hacettepe'nin hemen aşağısında, başkentin de merkezi noktasında bulunan Sağlık Okulu'nda okuyordum, yatılı olarak..

1959'da, bazı ağabeylerimiz bizi CHP Genel Merkezi'ne götürmüşlerdi, soğuk bir dinî bayram günü.. İsmet Paşa da gelecekmiş dediler. Paşa biraz sonra merdivenlerden indi, arkadaşlar el öpme yarışına girdiler. Ben nedendir, bilmiyorum; geride durdum, öpmedim.. Ertesi gün Çankaya'ya Köşkü'nü de ziyarete götürdüler.. Okulumuzun her sınıfında, 'Ey... filan.. Seni sevmek bir ibadettir.. ' sözlerinin altında 'Reisicumhur Celâl Bayar' sözlerini okuduğumuz kişi de geldi, bulunduğumuz yere.. Yine el-öpme merasimleri.. Yine geri planda durdum.. Anne-babam ve hürmet beslediğim öğretmenlerimden- hocalarımdan gayrısının elini öpmekten hep kaçındım, ömür boyu..

Peyami Safa, Milliyet'te yazdığı için, o gazete bile, 'gerici' sayılıyordu. İslam düşmanı yazılardan geçilmiyordu matbuatta... 'Hür Adam' adında haftalık bir gazete ise, iki partili ülkede, toplumun bir tarafını 'mümin', karşı tarafını da 'kâfir' diye niteleyen tuhaf manşetlerle arz-ı endam ediyor ve rahatsız oluyordum.

'27 Mayıs 1960 Askerî Darbesi' öncesindeki öğrenci hadiseleri İsmet Paşa ve partisince tahrik ediliyor, Örfî İdare/ Sıkıyönetim ilan ediliyor, askerî yönetimle aşina oluyorduk..

Mart -1960'ın sonlarına doğru, Bediuzzaman Said Nursî Ankara'ya gelmiş dediler..

Anafartalar Caddesi'nde bir otelde kalıyormuş, etraf, yüzlerce 'Risale-i Nûr' talebeleriyle dolu idi. Karşıdaki bir yarım duvar üzerine çıkıp onu görmek istedim.. Otelden çıkarken, talebeleri şemsiye açmışlardı, görünmesin diye.. Başındaki siyah sarığıyla 5-10 saniye görebilmiştim.. Bir otomobile bindirdiler, Ankara'dan ayrılmıştı.

3-4 gün sonra Urfa'da vefat ettiği haberi geldi. Yüzbinlerin katıldığı büyük bir cenaze merasimi yapılmış ve Urfa'nın en ünlü ziyaret mekânlarından olan İbrahim Halil Türbesi civarına defnedilmişti.. Onun mezarı da ayrıca bir ziyaret odağı olmuştu; bu kabullenilemezdi.

Öğrenci hadiseleri diye anılan karışıklıklar zinciri giderek yaygınlaşıyordu.. İsmet Paşa'nın iktidardaki Demokrat Parti'yi, 'Sizi ben de kurtaramam..' gibi tehditleriyle sindirmeye çalışıyordu..

Nitekim, 2 ay kadar sonra, tarihe 27 Mayıs diye geçen Askerî Darbe tezgahlanmış ve Demokrat Parti'nin bütün önde gelenleri ve bütün m.vekilleri ve hatta il başkanları bile Yassıada'ya doldurulmuştu. İşte o günlerden birinde, bir sabah, Urfalılar Said Nursî merhumun kabrini ziyaret etmek istediklerinde, mezarın açılıp, ceset bakiyesinin mezardan çıkarıldığını ve bilinmeyen bir yere götürüldüğünü görmüşlerdi.

*

27 Mayıs Askerî Darbesi, herhalde, sonraki darbelerde görülmeyen şekilde, en zalimane usullerle sahnelenmiş ve Yassıada'da teşkil olunan düzmece bir mahkemede yapılan yargılamalar sonunda, 'Demokrat Parti'li' olmak suçu işleyen yüzlerce siyasetçi çeşitli cezalara çarptırılmış, idâm'a mahkûm 15 kişiden sadece 3 kişi, 10 yıllık iktidarında halk kitlelerini bütün desteğini kazanan Başvekil Adnan Menderes, Dışişleri Bakanı Fatin Rüştü Zorlu ve Maliye Bakanı Hasan Polatkan idam olunmuşlardı. Ve cesetleri, ailelerine ve halkın ziyaretine 30 yıl gösterilmeyecekti.. Büyük kitleler Adnan Menderes'e ağladıklarını göstermekten bile korkarken, malûm bir partinin taraftarlarının ise, -benim o zamanlar bulunduğum Konya'nın bazı mahallelerinde- korkarken davul-zurnayla kutlamalar yaptıklarının bizzat şahidi olmuştum..

15 Temmuz 2016 Darbe Hıyaneti'nden sonra TBMM'de kurulan, 'Darbeleri Araştırma Komisyonu'na çağrılan eski Gen. Kur. Başkanları'ndan İ. H. K.'ya, 'Menderes'in idamı gerekir miydi?' diye sorulduğunda, o kişi, 'Menderes hiçbir suç işlemeseydi bile, Ezan'ı yeniden Arapça okutturduğu için idam edilmeyi hak etmişti..' demişti..

*

Bu tarihi geçmişi hatırlamadan, 12 Mart 1971, 12 Eylül 1980, 28 Şubat 1997 Askerî Darbeleri'nin ve sonrasının anlaşılması mümkün değildir..

Dün, Başkan Erdoğan'ın konuşmasını dinlerken, merhum Erbakan Hoca'nın 1961'de başlayan ve –her birisi arka arkaya kapatılan MNP, MSP ve sonra Refah, Fazilet partilerinin de kapatılmasını, ve sonra da 5. parti olarak SP'yi kurmasını da düşünmekten kendimi alamadım..

*

24 sene önce AK Parti'nin kurulduğu açıklanırken, bu satırların sahibi de 1980'den beri yaşamak zorunda kaldığı yurt dışında, Almanya- Köln'de arkadaşlarıyla, evinde, bir değerlendirme toplantısı yapmış imiş.. Orada bulunan dostlardan Muhammed Sarı kardeşim, dün, o günleri anarken bir notu da sosyal medyada paylaşmış.. Muhammed kardeşimin hatırlattığına göre, 'fakir'e sormuş: 'Menderes'e yaptırmadılar, Özal'a yaptırmadılar, Erbakan'a yaptırmadılar.. Tayyip Erdoğan başarabilecek mi?'

Bu soruya 'fakir de, 'Eğer Tayyip Erdoğan, kelleyi koltuğa almayı baştan göze aldıysa, Allah'ın izniyle başarır.. Çünkü, hele de bizdeki siyasetin geçmişi bunu gösteriyor..' cevabını vermiş..

Bu hatırlatmayı yapan Muhammed Sarı dostum, sonra şöyle diyor: 'Aradan geçen uzun yıllar boyu yaşananlar bize gösterdi ki, bu tespit boşuna söylenmemiş.. 15 Temmuz ihanet gecesinde, kelleyi koltuğuna alarak halkının önünde dim-dik duran bir lider çıktı,..

İşte Allah'a olan o teslimiyet halidir ki, Allah da bu millete lûtfetti..'

*

Bu vesileyle şu hususu da tarihe not düşmek kabilinden belirtelim ki, bir gün, ona, bir yurt dışı seyahatinde, 'Henüz, İBB Başkanlığının 2 yılı bile dolmamışken, başarısının muhaliflerince bile kabul edildiği' hatırlatıldığında demişti ki: 'Ben yaptıklarımın üzerine inandığım değerlerin mührünü vurabilirsem, hizmet etmiş sayarım, kendimi.. Ama bunu yapamazsam, başkalarına hizmet etmiş durumuna düşerim. Ve ben, başkalarına hizmet etmeyeceğim..'

Evet, bu hatırlatma ve tespitlerden sonra Başkan Erdoğan'a, Allah'u Tealâ'dan sağlık-âfiyet içinde ve hayırlı işlerde nice muvaffakiyetler daha ihsan etmesini niyaz ederek..

Vatan, sıradan bir toprak değildir... Alaska nasıl satılmış?'
17 Ağustos 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

*Almanya'dan Turgut Sağlamer isimli okuyucumuz, Putin'le Trump'ın Alaska'daki '15 Ağustos' buluşmalarına değinerek, 'Sizce kim kazandı?' diyor ve bir de 'Alaska'nın 1867'de Rusya tarafından Amerika'ya 7-8 milyon dolara satıldığına inanmak istemiyorum... Vatan parayla satılır mı? Hem koskoca Alaska eyaleti 7,2 milyon dolara nasıl satılmış?' diye ekliyor.

--Bu konuya inşallah yarınki yazıda da biraz daha etraflıca değiniriz, ama şu kadarını belirtelim ki, Trump kendi kamuoyuna, 'Putin'i Amerikan toprağına, ayağımıza getirdik' derken, kendisi de -bilerek veya bilmeyerek- Alaska yerine, 2-3 defa, -157 yıl önceki Alaska'yı kastederek-, Rusya'ya gideceğini söyledi ve sonra Alaska diye ekledi. Belki de 'Eskiden Rusya'ydı, ama parayla aldık...' demek istemişçesine...

Putin de eski bir Rusya toprağına gitmekten kaçınmadı ve üstelik Rusya Dış bakanı Lavrov da üzerinde, 'Sovyetler Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği' diye anılan ve 1991'de dağılan Komunist İmparatorluk dönemi'nin dağılmasından önceki kısa adı olan 'CCCP' harfleri yazılı bir tişört giyerek gitti, Amerika'ya... Yani herkes bir psikolojik savaş atmosferi oluşturmaya çalıştı... Trump da, Putin'i Amerika'nın kimseye vermediği dev bombardıman uçağı ve diğer fantomlarla karşıladı.

Hatırlayalım ki, Putin , '20. Yüzyılın en büyük faciası'nın Sovyetler Birliği'nin dağılması olduğunu açıkça ifade etmişti, defalarca...

(Bizdekiler ise, Lozan'dan sonra Osmanlı'ya, on yıllar boyu hakaretler ederek anıyorlardı geçmişi...)

Putin, Ukrayna'ya saldırıyı başlatırken yaptığı TV. konuşmasında da, gerekçe olarak, Çarlık zamanındaki büyük Rusya sınırları'na dikkati çekmişti ve daha önce de, Kırım yarımadası Ukrayna'nın elinde kaldığında da, o zaman güçsüz olduklarından yutkunmakla yetindiğini ve fırsatı bulunca orayı bir halk desteği görüntüsüyle ilhak ettiğin açıklayıvermişti.

Evet, Alaska bomboş idi satıldığı zaman ve amma yine de vatan toprağı olduğu biliniyordu. Ama Rusya, en başta Ukrayna olmak üzere, o zaman büyük bir açlık içindeydi ve parasızdı. Ayrıca o zamanki 7-8 milyon dolar da bugünkü değerlerden çok fazla bir mâna taşıyordu.

Amerika da uzun vâdeli olarak düşünmüş ve orayı satın almıştı. Ama Putin herhalde, şimdi tekrar yutkunmuştur Alaska'ya gidince...

*Ramazan Cömert isimli okuyucu, son zamanlarda, 'Bu ülke sadece bir ırkın mensubu olanların yurdudur...' gibi kaba bir ırkçılık anlayışıyla TV. ekranlarındaki açıklamalarıyla dikkati çeken bir isim hakkında diyor ki: 'O tarihçi Prof. kişiye, kendi 'sorumluluk alanına giren 'kılıç çeken teğmenler' konusunun hesabı sorulmayınca, aklı sıra, 'Unutuldu-gitti...' sanarak, bildiğini okuyor. Eski ırkçıların bile terk ettiği o ırkçılık hastalığını bu hassas dönemde dillendirmekle, birilerine mesaj vermek istemiş olabilir. C. Başkanının dikkatini mutlaka çekmiştir.'

Yaşar ve Salih isimli iki okuyucu da birbirinden ayrı olarak, aynı konuya benzer yorumlarla değinmişler.

*Fâtima Zehra isimli kardeşimiz de, Sultan 2. Abdulhamîd ve Cemaleddin Afganî, 'Vahdet-i İslamiye' 'İslam Birliği' konusunda niçin anlaşamamışlardı. Dert ne idi? Afganî'nin mason olduğu ne kadar doğru? Rahmetli Ş. Eygi, ona saldırırdı. Ne dersiniz?' diyor.

--Bu hanım kardeşime belirteyim ki, Sultan 2. Abdulhamîd'le Cemaleddin Efganî'nin bir araya gelip de İslam Birliği konusunda anlaşamadıklarına dair bir bilgiye sahip olmadığım gibi, esasen o zamanki hukuk düzeni içinde, Halife-i Müslimîn' sıfatını da taşıyan bir Sultan'la, bir başkasının onun sıfat üzerinde yüz yüze tartışması abes olurdu. Onun, İstanbul'da bulunduğu sırada, bugün Fatih- Çarşamba'da bulunan Murad Molla Kütüphanesi'nde 'İstanbul Dâr'ul-Fünûnu (Üniversitesi) hocalarına 1870'li yıllarda verdiği bir konferansta kullandığı (ve sanıyorum, yanlış tercüme edildiğinden) bir cümle delil gösterilerek, ulema arasında sert tartışmalara yol açtığına dair Sâdık Albayrak kardeşimizin 40 yıl öncelerde yazdığı bir kitap o dönemin fikrî hayatının mahiyetini de yansıtmaktadır.

Kezâ, onun, Halife-Sultan'la zaman zaman görüşmesinin, bazı çevrelerde rahatsızlık meydana getirdiğine ve Sultan Abdulhamîd'in de onu, bu tartışmaları sonlandırmak için malî destek vererek Mısır'a gönderdiği de biliniyor...

Onun Masonluğu konusuna gelince...

Her isteyenin üye olamadığı, yarı açık bir teşkilat olan mason locaları, son 300 yılı aşkın zamandır, başta zenginler ve çeşitli alanlarda isim yapmış seçkin kimseleri bünyesinde toplamaya çalışan bir örgüt olarak, mevcut bütün ilâhî dinlerle açıkça bir mücadeleye girmemiş gibi gözükse de, bu dinlerin yetersizliğini ileri sürerek, barış, kardeşlik gibi yaldızlı sözlerle nicelerine çengel atmıştır. (Biz de kanunen tartışılamayan ünlü bir ismin de, ünlü masonları gösteren bir Almanca kitaptaki fotoğrafını ve hakkındaki övücü değerlendirme yazısını Almanya'da görmüştüm. İstanbul'da, 40 sene öncelerde Sahaflar Çarşısı'nda elime geçen Fransızca bir masonluk dergisinde de, Mısır'da Kahire Büyük Locası'nın 1890'lı yıllardaki üyeleri olarak gösterilen bir fotoğrafta da ulemâ'dan bazıları da yer alıyordu. Ama Masonların kendilerini her tarafta güçlü göstermek için böyle 'numara'lara başvurmaları mümkündür diye durumu geçiştirmeye çalışanların olduğu da olmuştur. Efganî'nin bu konudaki açık bir ret veya kabul beyanını hiçbir yerde okumadım.

*Zerrin Tuğlacı isimli okuyucu da, 'Güney Amerika ülkelerinden Kolombiya'nın başkenti Bogota'da yayımlanan Lahey Grubu'nun Filistin Bildirisi'ne Türkiye'nin imza atmaması konusundaki tartışmalara değinmediniz...' diyor.

-- Doğrudur, değinmedim. Sorup konunun ilginç taraflarını öğrenince de, 'Türkiye bazı maddelere şerh koymazsa, özellikle Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Sözleşmesi'nden doğan bazı haklarını kaybedeceği' anlaşılıyordu.

Yani, hele de ufak-tefek particiklerin iktidarı yere sermek iddiasıyla muhafazakar çevrelere yaymaya çalıştıkları eleştiriler üzerine hemen devletin yetkili kurumlarının uyuduğu veya oyuna geldiği şeklindeki suçlamalara yaklaşmak doğru olmazdı.

Doğrudur, 15-16 Temmuz 2025'te yayınlanan Bogota Bildirisi'nde, Filistin devletinin tanınmasına dair destek çağrısı da yapılıyor ve İsrail'e karşı çıkan maddeler yer alıyordu, ama o maddelerin arasında, 'deniz yetki alanları'na dair teklif olunan iki madde, Türkiye'nin aleyhinde sonuçlar verecekti.

Şöyle ki, kısaca 'UNCLOS' diye anılan BM Deniz Hukuku Sözleşmesi'nde göre Bogota Bildirisi', Ege ve Doğu Akdeniz'de Yunanistan ile Mısır'ın tezlerine üstünlük tanıyabilecek hükümler içeriyor ve kıyıdaş ülkelerin karasularını 12 deniz miline çıkarabileceği kabul ediliyordu. Eğer Türkiye o şerhleri koymasaydı Yunanistan Ege Denizi'nde karasularını 12 mile çıkaracak ve Ege'nin bir Yunan denizine dönüşmesine izin verilmiş olacak ve Türkiye'nin, Libya, Mısır ile yürüttüğü deniz yetki alanı müzakereleri zayıflayacaktı. Görülüyor ki, Filistin hassasiyeti gündeme getirilerek, birleşilirken devreye başka bir entrika da ekleniveriyordu. Sanırım bu izah yeter.

*ABD'den Prof. Necati Manisalı da, evvelki günkü, 'İsrail'in Amerikan emperyalizminin kuduz finosu olduğu'na dair yazımın başlığı ve muhtevasına değinerek, 'Ben tam tersine, Amerika'nın, İsrail elinde kocaman bir öküz olduğuna inanıyorum...' diyor. Ama hemen arkasından da, bizim devamlı vurguladığımız, Amerikan medyası ve ekonomisi ve banka kaynaklarının yüzde 60'ından fazlasının 'samirî / (altın'a tapınan) Yahudiler' olduğuna dair tespitlerimize de, 'Amerika'da her şey Siyonistlerin elinde...' diyerek destek veriyor.

*

Trump bildiğiniz gibi... Dünyayı olmasa da, kendi halkını kandırmaya devam edecek gibi...
18 Ağustos 2025 Pazartesi

Önce esef verici bir konuya değinmeliyim:

İtalyan başbakanı Georgia Melonie, Gazze konusunda, İsrail rejimi denilen Siyonist haydutlar ve katiller çetesi'ni bir hanım duyarlılığıyla ağır şekilde suçlaması ona ne kadar da yakışmıştı.

Ama, Amerikan Başkanı Trump'ın hanımı Melania'nın da, parçalanan yavruları karşısında feryatlar koparan Filistinli çaresiz annelerin, hemcinslerinin ruh halini anlar herhalde diye devreye girmesini bekleyenler, onun ilgi alanının başka yönlere olduğunu gördüler.

Çünkü o hanım, hayat arkadaşının, Gazze'deki 100 bine yakın insanın öldürülmesi için silah yardımı yapmasına engel olacak bir tavır belirtmekten bile uzaktı. Ve o da, tıpkı Trump gibi, insanların öldürülmelerine, insan olarak değil, sadece kendi dünya görüşünden olup olmadıklarına göre değer veriyordu. Nitekim, Trump'ın, Ukrayna savaşını durdurma konusunda Putin'i ikna edemediğini görünce, devreye girip, kendisinin de Putin'e bir mektup yazdığı ve 'Sayın Putin, sen savaşı durdurabilecek güce sahipsin'.. diye onu etkilemeye çalıştığı görüldü.

Haydi , bu davranışına da iyi niyetli bir yaklaşım diyelim.

Ama, 'Mss. Melania', eğer bir inancın varsa, o inancının en kutsal değerinin aşkına, yüreğin niçin sadece Ukrayna Savaşı'nda öldürülen ve çoğu asker olanlar için ve nicelerinin dediği gibi 'İki tarafı da Hristiyan olan insanlar birbirini öldürüyor..' diye yanıyor da; Filistin'de - Gazze'de yıkıntıların altından çıkarılamayanlarla birlikte 100 bini aşkın savunmasız çocuklar, kadınlar ve diğer sivil insanlar öldürülürken, tıpkı Trump gibi, bir vicdan körelmesine müptela olup sessiz kalıyor.. Bunu kendisine sorabilir mi? Ki, Gazze'de, halen de her gün, yüzlerce yavrular bombardımanlar altında parçalanırken, açlık , slah olarak kullanılırken, Mss. Melania, yanındaki adama ve onun baş destekçisi olduğu Netenyahu'ya bir şeyler söylemeyi ve yazmayı da akletmiş midir?

Materyalist, her şeyi maddî değerlerle ölçen dünya görüşünüz, sizi bu kadar mı bir taş duvar haline getirdi Melania hamfendi?

GELELİM, TRUMP'IN KOMİK HALLERİNE...

Güreşlerde pehlivanlar rakiplerine, birden bire dalmazlar; el-ense çekerler, rakibin gücünü, direncini, ânî hareketler yapma kabiliyetlerini anlamaya çalışırlar; bu bakımdan, Putin- Trump görüşmesi de öyle bir güç denemesi şekline geçti denilebilir. Her ne kadar Trump'ın, yüksek iddialı psikolojik savaş taktiklerine tutmadıysa da ve Alaska görüşmelerinden eli boş dönenin Trump olduğu Amerikan kamuoyunda genel bir kanaat halinde ise de Trump yine de başka yöntemler bulmaktaki becerisini sergiledi denilebilir.

Çünkü, Trump'ın Putin'le 'Alaska Buluşması'nın kamuoyuna nasıl yansıtılması gerektiğine dair ilginç bir fotoğraf, 'Beyaz Saray' tarafından özel olarak seçilip verilmişti medyaya.

Bu fotoğrafa bakanlardan, Trump ve Putin'i bilmeyenler yaşlı bir patronun, işine son vermek üzere çağırdığı bir personelini azarladığı ve onun üzerine parmağını dayayıp üstenci tavrını sergilediğini söyleyebilirlerdi. Çünkü, Putin de, o anda patronu karşısında hatasını kabul eden bir personel gibi gözüküyordu, o bir anlık sahnede.

Evet, Trump, hele de Amerikan halkına, 'Görün, Putin'i nasıl da azarladım ve karşımda nasıl da sessiz ve de suçlu gibiydi.' demek istiyordu âdeta.

Halbuki, dünya diplomasi çevreleri ve hatta Amerikan medyasındaki bir çok gözlemci ve yorumcular bile öyle demiyorlar.

Üstelik, Trump'ın her konuda uzun uzun nutuklar çekerek açıklamalar yapması bilinirken, bu görüşme sonrasında, 'Tam bir anlaşma olmamışsa, anlaşma olmamış demektir.' gibi kısa birkaç cümle kurması, Putin'i istediği noktaya getirmediğinin bir işareti sayılıyor haklı olarak.

Hele, Alaska'daki zirve görüşmesine ilişkin ABD hükümetine ait belgelerin bir kamu otelinin yazıcısında bırakıldığının anlaşıldığına dair haber ise, bu başarısızlık yorumlarının üzerine tüy dikti, ABD medyasını dehşete düşürdü. Beyaz Saray Basın Sözcüsü, bu iddiayı "çok komik" diye yalanlasa da... O açıklamada, 'Bu gibi haberlerin, Trump tarafından artık beslenmeyenlerin marifeti olduğu' gibi tuhaf suçlamalar yapılması da ilginçti.

Dahası, 'Kuralları güçlüler koyar' ve 'Bir yere asker girdi mi, oradan müzakere yoluyla çıkmaz.' gibi güçperest kurallar geliştiren Trump'ın, Putin'den, 'Ukrayna'dan geri çekilmesini istemesinin, kendisiyle çelişkiye düşeceği endişesiyle, öyle bir talepten açıkça bulunmadığı anlaşıldı.

Bu yüzden, bugün, Beyaz Saray'a çağırdığı Ukrayna Başkanı Zelensky'den, 'Rus askerlerinin ele geçirdikleri Ukrayna topraklarını, Dinyeper Nehri'nin sol kıyısı ile Rusya arasındaki topraklardan Donbass vs bölgelerin Rus ordusunun kontrolüne geçtiğini kabullenmesi yönünde telkinde bulunacağı bekleniyor.

Bunda muvaffak olursa Trump, bazı nadir elementler açısından zengin Ukrayna bölgelerini yerlerini Amerika'nın kullanımına bırakmak yolundaki anlaşmayı Zelensky'ye dayatmasından ayrı olarak; Putin'e de bazı bölgeleri bıraktıracağı ve böylece 'Bu savaşı da durdurmak başarısı'(?!) nı göstermekle bir kez daha öğüneceği açık ama, başkasının topraklarını başkalarına peşkeş çekerek.

Esasen, Zelensky Washington'a gelmeden, Trump evvelki akşam, Ocak ayında Zelensky'yle Beyaz Saray'daki ve hiçbir diplomatik teamülde yeri olmayan saldırganlığını, 'Rusya büyük bir güç.. Ukrayna zayıf. Bu savaşı sürdüremez.. ' sözünü tekrarlayarak sürdüreceğinin ipucunu veriyordu.

Halbuki daha geçen hafta, 'Ukrayna'yı yedirmeyeceğiz.' manasında açıklama yapan ve 'En gelişmiş silahları NATO'ya vereceğiz ve NATO da Ukrayna'ya... Amerikan halkı hiç bir zarar vermeyecek, çünkü NATO o silahların bedelini bize ödeyecek ve Amerikan halkı hiçbir şey ödemiş olmayacak.' diye halkına müjde veren de Trump idi.

Şimdi ise Trump, Putin'in kendi dişine göre olmadığını denemiş olmanın kıvranışları içinde.

Asıl kıvranan ise, Avrupa'daki NATO ülkeleri. Çünkü, o ülkeler de tıpkı Amerika gibi, Ukrayna'yı yedirmemek kararlılığıyla Rusya'ya üç yıldır her türlü askerî ve malî yardımları yapmışlardı. Şimdi Putin karşısında başları Trump'ınkinden daha da eğik.

VE BİR YILDÖNÜMÜ

Dün, Tâlibân' teşkilatının Afganistan'da 25 yıl aradan sonra, ikinci kez hâkim olmasının 4. yıldönümüydü.

Bu vesileyle belirteyim ki, Yâsin Aktay kardeşimiz geçen ay, Afganistan'a gitmiş ve müşahedelerini, gözlemlerin genelde olumlu bir yönde yazmıştı, Yeni Şafak'ta.. Bundan dolayı, hem de İlâhiyat Prof.'u olan bir kişi, herhalde kendisine de yakışmayan çirkin sataşmalarda bulunmuştu Yasin Bey'e.

Tâlibân'ı beğenmeyebilirsiniz, ama, Afganistan şartlarında, halkın kendisini kabul edebileceği bir anlayışla, bu ülkeyi yöneten o kadroları ve yöntemlerini aşağılayanlar bilmeli ki önce komünist Rusya ve sonra da kapitalist Amerikan emperyalizminin o İslam coğrafyasından kaçırılmasında çetin mücadeleler ve ağır bedeller ödeyen o insanlara saldırmak , Afganistan'ı bilmemektir.

Afganistan'daki bugünkü uygulamanın yerine konulacak olan bir yönetim biçimi, ancak emperyalistleri memnun edilebilir. Aynı durum, İran için de geçerlidir. İran'ı da eleştirebilir ve beğenmeyebilirsiniz ama, bugünkü İran şartlarında, mevcut idare bertaraf olacak olsa, gelecek olan, ancak emperyalistlerin uşakları olan laik, sözde aydınlar olacaktır.

Bu bakımdan Tâlibân yönetiminin, 25 yıl öncelerdeki ilk 4-5 senelik uygulamalarından dersler çıkardıklarını da söylenebilir.

Afganistan İslam topraklarının ve Müslüman halkının, Rusya ve Amerika gibi süper şeytanî güçleri ülkelerinden kaçırmalarının 4. yılında tebriklerimi belirtiyor, daha iyi yarınlara ulaşmaları dualarımı tekrarlıyorum.

Aynı inanca bağlı olanların birlikte hareketlerinin zaruretine, ilginç bir vurgu...
20 Ağustos 2025 Çarşamba

Evet, Amerikan Başkanı Trump ile Rusya Başkanı Putin'in 15 Ağustos'da Alaska'da gerçekleştirdikleri görüşmeden sonra, Trump, Avrupalı liderleri de, karşısında dizdi ve '2. Dünya Savaşı'ndan sonraki en büyük savaş' olarak nitelediği 'Ukrayna-Rusya Savaşı'nı sona erdirmek istediklerini ifade etti..

Bu 'en büyük savaş' nitelemesine dikkat..

'2. Dünya Savaşı'ndan sonraki en büyük savaş iddiası ne kadar doğru?

Ne Kore Savaşı, ne Vietnam Savaşı, ne 1948'deki Filistin ve 1956'daki Süveyş Savaşı ve de 1967'deki '6 Gün Savaşı', ne, Mısır-İsrail arasında cereyan eden ve Mısır'ın açık bir zafer kazandığı, '1973-Ramazan Savaşı', ne Cezayir Savaşı, ne Hindistan ve Pakistan savaşları, ne, '1980-88 arası, İran-Irak Savaşı, ne 'Bosna'da sırf Müslüman oldukları için, 250 bine yakın insanın katledildiği 1992-1997 arasındaki soykırım ve diğerleri..

Evet, Trump için, '2. Dünya Savaşı'ndan sonraki bu savaşların hiç birisi, 'Ukrayna- Rusya Savaşı'ndan büyük değilmiş.. Çünkü, haftada, -çoğu asker olmak üzere- ,6-7 bin insan ölüyormuş; ve bu, böyle devam edemezmiş... Trump'ın, bırakalım, Gazze'de kendi destekleriyle, siyonist kaatiller çetesince öldürülen 100 bine yakın çocuk, kadın ve savunmasız insanların öldürülmesi bir mâna ifade etmez.. Orada ve diğer savaşlarda öldürülenler ve amma kendi inanç dairelerinden olmayan diğer savaşlarda ölenlerin için Trump'ın hayıflanmasını bekleyecek değildik ya..

Anlaşılıyor ki, Trump'ın savaşlardaki büyüklük ölçüsü, insan kaybı ve maddî yıkım değil; aynı inanç dairesi içinde olan toplumlar arası savaşların, bilhassa da, Hristiyan toplumlar arasındaki savaş'ın kabul edilemezliğidir.

Savaşlarda insanlar elbette ölebilir.. Ama, Hristiyan toplumlar arasında savaş olursa, evet, sadece o insanların ölmesine acınmalıdır.

Dünyanın başka yerlerindeki insanların savaşları ve hattâ savaştırılmaları ise, Batı dünyası için hattâ gereklidir de..

Nitekim, 2022 Şubatı'nda Rusya-Ukrayna Savaşı başladığı günlerde, İngiliz Veliahdi de, aynı mantıkla, 'Bu savaşın Avrupa'da ve Avrupa halkları arasında kabul edilemez olduğunu, bu gibi savaşların ancak başka coğrafyalarda normal görülebileceğini' açıkça ifade etmişti.

Trump'ın ve benzerlerinin kendi aralarında hem Birinci ve hem de İkinci Dünya Savaşı'nda en büyük boğuşmaların sahnelendiğini unutmayarak, böyle bir trajedinin bir daha olmaması gerektiği ve Batı dünyasının ortak değerinin ne olduğunun unutulmaması hatırlatmasında bulunuyordu..

Bu vesileyle, ünlü İngiliz devlet adamlarından Winston Churchill'in 'Avrupa'yı anlamak için, Hristiyanlığın, ve Hristiyanlığın anlaşılması için de İngiltere'nin anlaşılması lâzımdır..' sözünü unutmamak ve bugünkü Amerikan emperyalizmi'nin de dünkü İngiliz emperyalizminin bir isim değişikliğinden ibaret olduğunu' hatırlamak gerekir.

Trump, lise öğrencilerinin öğretmen veya müdürleri karşındaki itaatkârlık edâsı içindeki Avrupalı liderleri, kapısında uzun süre bekletti.. Kendi ülkelerinde ve dünyadaki başka görüşmelerle en ince protokol kurallarının bile ihmalini kabullenmeyen o liderler, nasıl da kuzu kuzuydular Trump'ın kapısında..

İngiltere ki, Avrupa Birliği'nden çıktığı halde, Avrupa Avrupa'nın en temel savunma ve güvenlik konularının konuşulması için Trump, İng. Başbakanı Starmer'i de çağırmış ve o da koşarak gitmişti, Washington'a..

Orada, Fransa Başkanı Macron, kara Avrupası'nın liderliğinin Fransa'ya aid olduğunu hissettirecek şekilde bir rahatsızlık sergilemiyor değildi; 'Rusya, barışa yaklaşmazsa, 'Biz, burada Avrupa'nın güvenliği için varız ve gerekli başka güvenlik tedbirlerini ele almalıyız..' diyecek kadar gerilimliydi de.. Buna rağmen, Trump'ın kendisine ve diğer liderlere, lise öğrencileriymiş gibi davranmasından rahatsız olduğunu da hissettiriyordu, baştan sona gerilimli yüz hatlarıyla..

Hele de, Macron'un Trump'a, devamlı, Mr. President/ Bay Başkan diye hitap etmesine rağmen, Trump'ın ona, devamlı, Emmanuel diye hitab etmesiyle, ona aşağılayıcı bir muamele yaptığına dair, Fransız medyasında dün yer alan eleştiri ve yorumlar ilginçti..

Diğer liderlerin ise, Ukrayna'nın Rusya karşısında yenik duruma düşmesinin nerede duracağı belli olmayacağından ve AB ülkelerinin, Ukrayna'ya savaş boyunca yaptıkları milyarlarca dolar yardım ve askerî silahların ve teçhizatın hesabını Putin'e verecek duruma düşecekleri korkusu, yüzlerinden okunuyordu.

Dahası, Trump, Kırım'ın Ukrayna'ya geri verilmeyeceğini ve de Ukrayna'nın NATO'ya da kabul edilmeyeceğini açıkça beyanı, başka toprak fedakârlıklarında bulunması gerektiğine dair sözleri, sadece Rusya'yı memnun etmeye yönelik değil, Avrupa ülkelerine de, 'Bana itaat edin, yoksa, sizleri de fedâ edebilirim..' havası taşıyordu.. Esasen, Trump, 'askerlerin girdikleri yerden barış yaparak çekilmeleri kabul edilemez ve kuralı güçlü olanlar koyar' demiyor muydu?

Trump'ın tüccar kurnazlığı ve 'tâcir-i fâcir' havasında, fırsatını yakalayınca, AB ülkelerine, (NATO savunma sistemi dışında) 100 milyar (evet yanlış okumadınız, bir hamlede, 100 milyar) dolarlık silah atacağını ve paralarının da Amerika'ya aralarında ortaklaşa bölüşülerek ödeneceğine dair 'müjde'si, dehşet vericiydi.. Ve, savaşın durdurulmasının da Zelensky'nin elinde olduğunu söylüyor ve ateş topunu Ukrayna'nın kucağına yeniden atıyordu.

Bu sahneleri Putin'in memnuniyetle izlemiş olması tabiîdir.. Putin, en başta, NATO'ya üye olması ihtimaline karşı savaş açmıştı, Ukrayna'ya..

Yani, kısaca, denilebilir ki, Trump'ın Beyaz Saray'da, Avrupalı 7 liderle yaptığı görüşmenin galibi, tartışmasız, Putin idi.. Ama, Trump, ABD halkına, başka bir başarıyı sunuyor ve '1800'lerden beri böyle, bu kadar Avrupa liderlerinin buraya gelmelerinin ve onları Amerika'nın himayesine almış gibi bir görüntü'nün ilk olduğunu bir zafer havasında ifade ediyordu..

*

Bizim açımızdan asıl düşünülmesi gereken ise, Trump'ın bu dikkati, başkalarını bilmem ama, Müslüman halklarımızı birlik olmaya -dolaylı olarak- çağıran bir uyandırıcı tavırdır.

*

NOT: HAMAS mücahidlerinden merhûm Abdullah Biltâcî'yi uğurlarken: Gazzeli mücahid kardeşlerimizden 42 yaşındaki Abdullah Biltâcî, 4-5 ay önce yakalandığı karaciğer kanseri rahatsızlığı sonunda, dün sabah, fanî dünya hayatına vedâ etti.

Merhûm Biltâcî, Parlamentolar-arası Kudüs Platformu'nun Genel Sekreterliği'ni de yürütüyordu..

Bu kayıptan daha da acı olan şu ki, İBB'nin Mezarlıklarla ilgili bölümünün, merhûm kardeşimize, yabancı muamelesi yapıp, bir mezar yeri vermeyi bile zora sokup, 'Boş yer yok!.' diyerek, taa Kilyos taraflarındaki 'kimsesizler mezarlığı'nı göstermesiydi.

Bereket ki devreye, Türkiye-Filistin Dostluk Cemiyeti Başkanı ve de Kudüs Platformu'nun önde gelen isimlerinden ve TBMM İdare Âmiri İstanbul M.Vekili Hasan Turan kardeşimizin ısrarlı çabalarından sonra, İBB Başkan Vekili'nin ilgisi ile, Büyükçekmece'deki bir mezarlıkta bir yer bulunabildi..

Merhûm Biltâcî, dün İkindi namazından sonra, Kayaşehir'deki Merkez Camii'nde -Mısır'ın ilk serbest seçimle C.Başkanı olan ve General Abdulfettah Sisî'nin yaptığı askerî darbeyle devrilip zindanda can veren - merhûm Muhammed Mursî'nin bakanlarından Âdil Râşid'in kıldırdığı cenaze namazından sonra, çok sayıda mücadele arkadaşlarının dualarıyla toprağa verildi, ebediyet yolculuğuna çıktı.. Bu cenaze töreni sırasında bazı seçkin HAMAS yöneticilerinin hazır bulundukları da görülüyordu.

Merhûm Abdullah Biltâcî'ye ve ailesinden, 2 hafta kadar önce, Gazze'deki siyonist bombardımanları sırasında şehid olan yakınlarına da rahmetler; ve aile efradına ve 4 yavrusuna da sabırlar diliyor, onun kutlu mücadelesinin ve aziz hâtırasının geride kalanlara ışık tutmasını niyaz ediyorum.

Haydi hayırlısı, Trump da, ölüm sonrasını düşünmeye başlamış...
22 Ağustos 2025 Cuma

Amerikan Başkanı Trump, ABD'de bir TV kanalına verdiği mülâkatta, 'Cennet'e gitmek isterim' demiş, ama, bu konuda çok ümitli olmadığını da zımnen ifade ederek.. Annesinin Cennet'te olduğuna inandığını belirtmiş, babası için de o kadar ümidli konuşamamış ve kendisinin de 'iyi birisi olmadığını düşünenlerin bulunduğunu' işittiğine işaretle, -ne demekse-, 'totem (put) direğinin altında oturduğunu' hayal ettiğini de söylemiş.. Çünkü, onun gibi, 'megalomania' (kendisini herkesten büyük görmek şeklindeki) ruh hastalığına mübtelâ bir başka Amerikan Başkanı da var mıydı, bilmiyorum..

Ama, kendisinin bir 'savaş kahramanı' oluşunun Cennet'e gitmesinde müessir olacağını da eklemiş ve bunu söylerken, yanına 'Gazze kasabı, siyonist vampir' Netenyahu'yu almayı da ihmal etmemiş, onu da 'savaş kahramanı' ilân edip, 'evet, birlikte savaştık, o uçakları ben gönderdim..' demiş..

Onun bu sözlerinin yayınlandığı sitelerde yüzlerce yorumlar yazılmış, iğneli eleştiriler ve alaylarla.. Hattâ ünlü bir TV sunucusu, bazıları, Trump'ın 'Vietnam Savaşı'na gitmemek için yollar bulup askerlikten yırttığını ve şimdi de bir 'savaş kahramanı' oluşunu alay konusu yapmış..

Bir TV yorumcusu Yahudi ise, o alaylı yorumlara, "Gerçekten savaşa katılmamış birçok savaş kahramanı başkan var. Reagan, Sovyetler Birliği'ni yendi,". Truman "Savaş kahramanı, Mihver Devletleri'ni yendi. Savaş kahramanı.

Lincoln İç Savaş'ı kazandı. Savaş kahramanı.

Trump, İran'ın nükleer tesislerini ve onlarla birlikte gelen her şeyi yok etti. 41 ve 43 yaşındaki Bush, Clinton, Obama ve Biden bunu engelleyeceklerini söylediler ama başaramadılar. Trump, İran'ın Amerika Birleşik Devletleri'ne yönelik nükleer tehdidini anında durdurdu. Emri o verdi. O başkomutan. Savaş kahramanı." gibi savunma ve de avunma gerekçeleri sunarak, karşılık vermeye çalışmış..

Cumhuriyetçilerden eski bir temsilci olan Kizzinger ise "Açıkçası, görev yapmış birinin kendine savaş kahramanı demesi bile uygunsuz olur. Hiç askerlik yapmamış birinin bunu söylemesi ise, saçmalık!" demiş..

*

Bu konunun düşündürücü daha başka boyutları da var elbette.. Demek ki, Trump, 'Ölümden sonrası hayatın var olduğunu kabul ediyor.. En azından 'ateist değil..' Ama, bu onu kurtarır mı? Hani, Firavun'un da ölmeden önceki on anlarında, 'Ben, Mûsa'nın bildirdiği ilâh'a, Tanrı'ya inanıyorum..' demiş.. Ama, bu şekilde, kişinin dünya hayatındaki davranışlarında hiç bir etkisi olmayan inanca, 'Firavun imanı' denilmiştir.

Söz buraya gelmişken, 20 yıl öncelerde ölen Jean Gittan isimli bir Fransız filozof ve kardinalinin bir yazısında dile getirdiklerini özetle aktarmakta fayda var. O şöyle diyordu:

*Birgün, eski Fransa Başkanı Mitterand telefon etti ve 'üstad, bürondaysan, sana geleceğim dedi..'

Onun kanser hastası olduğunu bildiğim için, 'Mösyö Başkan, zahmet etmeyin, ben size geleyim..' dediysem de kabul etmedi ve geldi..

Biraz soluklandıktan sonra dedi ki:

'-Üstad, biliyor musun, benim şimdi, aslında kemoterapi seansı için doktorda olmam gerekiyor.. Ama, bedenimin acılarına tahammül edebiliyorum.. Ama, ruhumun acılarına tahammül edemiyor ve ancak seninle sohbetle o acıların hafifliyor.. Evet, öleceğimi biliyorum.. Ama, ölümden sonrası ne olacak? '

*Mösyö Başkan, sizi gençlik yıllarımızdan beri takip ediyoruz ve hep bir 'ateist' olduğunuzu düşünüyorduk.. Ama, şimdi söyledikleriniz, ölüm sonrası konuları müzakere etmeniz, beni şaşırtıyor..' dedim..

Mitterand dedi ki:

-Evet, Üstad, beni hep öyle bilirler.. Ama, 7 yaşımdan beri ben Tanrı inancını devamlı terk etmeye çalıştım, ama, Tanrı beni hiç terk etmedi!.'

*

Bu konu gerçekten de düşündürücüdür..

*

Yeri gelmişken bir de Mısırlı ünlü laik yazar ve Nâsır dönemimin Enformasyon Bakanı da olan (müteveffâ) Haseneyn Heykel bir hatırasını şöyle anlatıyordu; özetle:

'Bir gün Kahire'de, bir büyük otelin 30-40'ıncı katının terasından aşağıyı, Kahire'yi temaşa ediyoruz Başkan Nâsır'la, dakikalarca konuşmaksızın, aşağıdan gelen şehrin uğultularını dinliyoruz ve Nil sessizce akıyor..

Başkan Nâsır, bir ara bana sordu:

-'Heykel, Allah'a inanıyor musun?

Hiç beklemediğim bu sual karşısında , 'Bu konuda aynen sizin gibi düşünüyorum başkanım.' dedim.

Nâsır birkaç dakika sustu ve sonra,

'Ama, ölümden sonrası ne olacak' deyince, 'Bu konuda da aynen izin gibi düşünüyorum..' diye cevap verdim..

*

Ve insan oğlunun kendisini anlaması için sorması ve cevabını vermeye çalışması gereken en temel meselelerden birisi, 'Ben neyim ve niçin oldum- yaratıldım ve öldükten sonrası ne olacak?' suali..

Eski Sovyet Rusya liderlerinden Nikita Kruşçef de, 'Stalin'in ölüm yatağı, etrafında toplanmış Komunist Parti Yüksek Prezidyum üyeleri olarak, Stalin'in ölümünü gördüklerini anlattıktan sonra, 'Evet, Tanrı'mız ölmüştü ve hepimiz şaşırmıştık.. Tanrı ölür müydü?' der..

*

Benzer sahneler başka yerlerde de olmadı mı? Hattâ, 'Ona dinî cenaze töreni gerekmez, çünkü, o Tanrımızdır bizim ve onun başka Tanrı'ya ihtiyacı yoktur!.' dememiş miydi 'lider tapıcılığı'nın bağlıları?

Trump'ın da ölümü düşünmeye başlamış olmasının ona, 'firavun imanı' ötesinde bir mevki bahşetmesini , kazandırmasını isterdik; ama, bu gidişle, piramitler veya bazı resmî kabirler içinde mumyalı olarak yatanlardan farklı olmayacak..

Dünya, ‘küresel sisteme savaş açan' değil, ‘küresel sistem, benim!' diyen bir ‘çılgın'la karşı karşıya
24 Ağustos 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

*Amerikan üniversitelerinden birinde akademisyen olan ve âşina olduğum bir okuyucum gönderdiği mesajla, bir yazıyı paylaşmış.

Yazının sonundaki imzadan, yazının sahibinin 'Florida'dan, R.N.' olduğu ve en azından bizim inanç ve kültür dünyamızdan biri olmadığı anlaşılıyor. Yazıda ilginç iddialar var.

'Önemli gelişmeler...' başlıklı söz konusu paylaşımda şu görüşler dile getiriliyor:

'Putin, Rothscild bankacılık kartelini Rusya'dan kovdu ve mal varlıklarına el koydu.

Bu sadece bir finans haberi değil: 'Yeni Dünya düzeni'nin kalbine indirilen ilk büyük darbedir. İlk domino taşı devrildi. Putin, hiç bir küreselcinin kontrol altına alamayacağı bir fırtına başlattı.

Putin, Rus Parlamentosunda, 'Gelecek nesillerimiz Rothschild zincirlerinden kurtulmuş olarak doğacak...' dedi.

Tek başına bu açıklama, on yıllardır süren sessiz küresel boyunduruğu ona erdirdi.

Rothschild ailesi, 200 yıldan fazla bir süre ekonomik fetihlerle hüküm sürdü. Merkez Bankaları kurdular, krizler ürettiler ve IMF köleliğini dayattılar.

Planları mı?

Ekonomileri çökertmek, 'kurtarma kredileri' sunmak ve karşılığında tam kontrol talep etmek.

Putin bunu gördü ve yaktı. Oligarşik kuklalarını kovdu, varlıklarına el koydu. İçerdeki etkilerini yok etti. Sözde 'dokunulmazlar' ağır darbeler aldı.

En sert darbe mi?

Dolarsızlaştırma...

Putin, Rothscild ailesinin en sevdiği silah olan ABD dolarına karşı büyük bir saldırı başlattı.

Dolar bazlı ticareti altın, ruble ve BRIC destekli para birimleriyle değiştirerek IMF'in etkisini azalttı ve küreselci tekeli kırdı.

'Çökeceğimizi söylediler. Ama biz daha güçlüyüz, daha özgürüz ve artık bankacıların önünde diz çökmeyeceğiz...' dedi Putin.

Bu, sadece Rusya ile ilgili değil.

Bu, küresel bir sinyal...'

Bir uyanış çağrısı...

Latin Amerika'dan Afrika'ya, dünya, yükselişini izliyor ve hazırlanıyor.

Putin'in seçkinlere mesajı: DÜNYA SİZE AİT DEĞİL...

Rothscild ailesi, imparatorluklarını yalanlar, hırsızlıklar ve bağımlılık üzerine kurdu.

Putin, onların mekanizmasını ifşa ve yok etti. Artık arka planda iş yok. Artık Rothscild kontrolündeki varlıklar, halkları kana bulayamayacak.

Bu bir savaş...

Ekonomik, manevî, hayatî... Rusya özgür, Rothscild ailesi şokta... Ve Dünya halkları bir kurtuluş planı görmüş oldular.

Sırada, yükselen kim olacak?'

*

Bu ilginç yorumu bizimle paylaşan okuyucumuz, yazıdaki iddiayı bir hayli heyecan verici bulmuş olmalı ki; 'Küreselcilere karşı Trump ve Putin aynı safta.

Bu şu demek: Dünya, Yahudi sistemine karşı savaş açıyor.

Bu, İsrail'in sonunu da getirebilir...'

--İşte burada biraz durmak gerekiyor, herhalde... Çünkü 'küreselcilik'le anlatılan nedir ve bu ne kadar doğrudur? Anlaşılıyor ki, 'küreselcilik'ten, özellikle de Yahudi kapitalistlerin dünya sermaye piyasası üzerindeki egemenlik ve tahakkümü vurgulanmak isteniyor. Ve buna da, yazıda ifade edildiği üzere, Putin bir mücadele veriyormuş. Ama okuyucumuz, Putin'in yanına Trump'ı da eklemiş; ikisini de, 'küreselciliğe karşı mücadele ediyorlar' diye nitelemiş. Putin'in hesabını biraz ayrı tutalım, ama Trump'ın hele de kapitalist imparatorluğun merkezi olan Amerika'da, sermaye piyasasını elinde tutan Yahudi sermayedarlarına karşı mücadele ettiği gibi bir iddia, tebessüm ettirecek bir temenniden ileride bir şey olmasa gerek... Ki, o, küreselcilik siyasetine rakip kabul etmez bir 'çılgın' olduğunu ispatlamaya çalışıyor ve Putin'i de şu anda en ciddî rakibi olarak görüyor.

*

Okuyucumuz, Amerika'dan başka türlü görebilir belki, ama durum, buradan da böyle görülüyor' diyenlere de kulak assın derim...

İsrail'in sonunun geleceği temennisini de, Amerikan emperyalizminden ayrı düşünmemek gerekir. Çünkü İsrail rejimi, Amerikan emperyalizminden ayrı düşünülemeyecek bir vakıadır.

*

*İstanbul'dan Hakan İsmailoğlu, arkadaşları arasında paylaşılan bir kinayeli kutlama cümlesi kurmuş 'Bu Husîler çok ayıp ediyor. İsrail'e rahat vermiyorlar. Taa Yemen'den füzeler atıyorlar.' dedikten sonra, 'kendisini Ümmet'in lideri olarak gören bir devlet adamının ise, Gazze'ye ve İsrail'in cinayetlerine seyirci kaldığını' ileri sürüyor.

--Bu arkadaşın bu kinayeli-mecazlı yaklaşımında, Husî'leri eleştiriyormuş gibi bir havada, alkışlaması anlaşılır bir durum ve evet, biz de alkışlarız. Ayrıca, Hind Okyanusu'nun Kızıl Deniz'e bağlandığı Bâb'ul-Mendeb Boğazı'nı elinde tutmaya çalışan ve savaşçı bir ruha sahip oluşlarıyla şöhretli 'Husî'lerin 2 bin km. uzaktan Siyonist rejimin şehirlerine, askerî mekânlarına füzeler atması elbette alkışlanacak bir durumdur. Ama buradan hareketle, bir devlet adamının eleştirilmek istenmesi bühtan olur. Çünkü söz konusu devlet adamının, ümmetin birliğini istemesine bakılarak, 'Ümmet'in lideri' iddiası şeklinde nitelenmesi, çarpıtma bir durum. Evet İslam Milleti'nin, İslam Ümmeti'nin mutlaka birlik içinde olmasının kaçınılmaz olduğunu basiret ve feraset sahibi her Müslüman tekrarlayabilir, ama bunu söyleyenlerin öyle bir liderlik iddiası taşıdıkları komik olur.

*

*Almanya'dan Süleyman Karacan ise, 'Husîlerin Şii olup olmadıklarını' soruyor.

--Yemenliler 5. İmam şiasından ve Hz. Huseyn'in torunlarından Zeyd'i, 5. İmam olarak kabul eden bir Şia grubudur, İran'da hâkim olan '12 İmam Şiası'nda ise, 5. İmam olarak kabul edilen, (Zeyd'in kardeşi) Muhammed Bâgir'dir ve aradaki ciddî ihtilaf oradan başlamıştır.

Yemen halkının üçte bir kadarı Zeydî mezhebinden sayılır. Zeydîler, 'Hz. Ali'nin, kendisinden önceki ilk 3 Halife'yle hiç bir ihtilafı yokken, biz niye o konuda, İmam Ali'den ileri geçiyoruz?' diye mâkul ve itidal üzere görüş belirtmişlerdi asırlarca... 12 İmam Şiası'nda Hz. Ali'den önceki Halifelere eleştiri getirilirken, 'Hz. Ali' onlara karşı çıkmış mıydı?' sorularına, 'İslam'ın ve Müslümanların maslahatı için karşı çıkmamıştı...' dediklerinde; 'Siz mâdem ki Hz. Ali'ye bağlılık gösteriyorsunuz, niye, Ümmet'in maslahatı için, onun o davranışını bıraktınız?' gibi sualler karşısında söylenecek mâkul bir cevap bulunamadığı da ayrı bir konu...

Bu arada, 'Zeydî'lerin son çeyrek yüzyılda, İran'la yakın direk teması kurdukları da biliniyor.

*

*Ahmet Avşar isimli okuyucu da, 21 Ağustos tarihli yazım üzerine yazdığı yorumda, 'İngiltere'yi tarih sahnesine çıkaran Osmanlı'nın yapmış olduğu hatalardır...' diye kısa görüş belirtmiş. Tarihin uzun tarih devirlerinin böyle cümlelerle izah edilemeyeceği ayrı bir konu, ama o yorumun, benim yazımla ilgisini kuramadım.

*

*Yozgat'tan R. Tahiroğlu isimli okuyucu da, 22 Ağustos tarihli yazıma değinerek, 'Ben, Kahire'de 'El'Ezher Üni'de okudum ve Cemâl Abdunnâsır ile Hasaneyn Heykel arasında geçen sözleri, Heykel'in hâtıratından aktarmışsınız; haberim yoktu. Muğlaklık kaldırmayan inanç konularında onları ve benzerlerini anlatmak için, nefis bir tespit; teşekkür ederim...' diyor.

*Balıkesir'den Mustafa Eryaşa isimli okuyucu da, geçen hafta vefat eden tarihçi Prof. Mete Tunçay'ın özellikle de 'Harf devrimi, aslında yeni nesillerin İslam'la bağını kesmek için yapılmış bir devrimdir...' şeklindeki sözleri dikkatinizi çekmiştir, mutlaka' diyor.

--Mete Tunçay'ın bu sözlerini, daha önce İsmet İnönü ve şefi, 90-100 yıl öncelerde de söylemişlerdi, ama onlar öğünerek... Tunçay ise kendi hükmünü, olumlu veya olumsuz noktada olduğu şeklinde belirtmeksizin, 'nötr' bir ifadeyle ortaya koymuştu ve elbette yine de düşünenler için uyarıcıydı. Aynı konuyu merhûm Prof. Teoman Duralı da çok net şekilde gündeme getirmişti, son demlerinde...

Bu konuya da yarınki yazıda, etraflıca değinmeye çalışalım, İnşallah...

*

.Toplumun ‘kobay' olarak kullanılmasına karşı çıkan iki ismin ardından...
25 Ağustos 2025 Pazartesi

Bu günlerde toplumumuz, iki önemli ismi toprağa verdi..

Birincisi, Prof. Gazi Yaşargil, ikincisi Prof. Mete Tuncay...

İlki, tabâbet alanında; ikincisi, tarih ve siyaset bilimi alanındaki çalışmalarıyla biliniyorlardı.

Yaşargil'in vefatı üzerinden iki ay kadar geçti. İnsan beyni üzerindeki çalışmalarıyla dünyanın en önde gelen beyin cerrahı ve nöro-şirurji doktorlarından birisi idi. Meslektaşlarından bazılarının bir kaç değerlendirmesini gördüm, o kadar.

Gazi Yaşargil, bir ara liseden çıktıktan sonra hocalarından Nurullah Ataç'la karşılaştığını anlatmıştı.

Ataç, ona tahsiline nerede devam ettirdiğini sorup, tıbbiye cevabını alınca, 'Ben senin gibi parlak zekâlı bir öğrencimin tahsilini, Helen (antik Yunan) ve Roma medeniyetleri konusunda devam ettireceğini söylemesini beklerdim' diye hayıflandığını anlatmıştı. (Nurullah Ataç'ın, İslam dini konusunda ne kadar frensiz bir düşmanlık duygusuyla dop-dolu, en azgın laiklerden birisi olduğunu hatırlayabiliriz. Hattâ o kadar ki, Adnan Menderes, irtica söylemlerinin matbuatta köpürtülmek istendiği 1956-57'lerde, Meclis'te yaptığı bir konuşmada, 'inkilap yobazları'ndan söz etmiş, bunun üzerine, Ataç, Meclis'in önüne gelerek, 'Evet, ben bir inkılap yobazıyım!..' diyerek, aklınca meydan okumuştu.)

Yaşargil, ünlü bir beyin cerrahı olarak, kendi sahasında konuşurken, insan beyninin devamlı tek bir fotoğrafla meşgul edilmesinin, beyinde totemist (putçu) algılama özelliklerini geliştirdiğini de söylemişti.

Yaşargil, 27 Mayıs 1960 Askerî Darbesi sırasında yurt dışında olduğundan, o şartlarda ülkeye dönmemiş ve vatandaşlıktan çıkarılmıştı. O, uzun yıllar yaşadığı İsviçre'de, beyin cerrahîsinin dünya çapındaki en büyük üstatlarından birisi olarak anılıyordu. Doğduğu ülkeye, ancak Turgut Özal'ın döneminde özel izinle dönebilmişti.

Ve, Prof. Mete Tunçay...

10 gün önce vefat eden Prof. Mete Tunçay'ın son birkaç yıldır, yaşlılığın etkisiyle, fikrî alanda eski cevvaliyetini yitirdiği ifade ediliyordu. Bu yüzden maalesef, ziyaret etmek imkânı bulamamıştım.

Tunçay, 1923 sonrasına bakışında, klasik resmî resmî ideoloji klişelerini zorlayan yaklaşımlarıyla, çoğu meslektaşlarından ayrılmasıyla ilginçti.

Tunçay, kendisinin yetiştiği çevrenin laik bir çevre olduğunu belirterek, devrim denilen jakobenist/ tepeden inmeci ve millete, darağaçları kurularak giydirilen deli gömleği uygulamalarını değerlendirmekte, yetiştiği çevrenin etkisinde kalarak, o döneme bakışının mülayim olabileceği endişesini bile söyleyecek kadar açık yürekliydi. Harf devrimi diye anlatılan konunun, birilerinin kafasına yerleşmiş olan ne pahasına olursa olsun 'Avrupaîleşmek heyulası'nın bir neticesi olduğunu ve bir milletin 'kobay' olarak kullanıldığını söylerdi. Dahası net olarak Harf devriminin, Müslüman bir milletin geçmiş inanç ve kültür hazineleriyle bağının koparılma ameliyatı olduğunu söylerdi.

(TTK tarafından yayınlanan, Osmanlı'nın Bitlis Valisi Mazhar Müfid (Kansu)'nun hatıralarında, bu konuyu doğrulayan çok ilginç sahneler vardır. Düşünelim ki, henüz, Erzurum Kongresi sırasında, yani Temmuz- Ağustos 1919'larda, Padişah Vahdeddin tarafından, 'Seryâver-i şehriyari' /başdanışman sıfatıyla ve geniş yetkilerle ordu müfettişi olarak Anadolu'ya gönderilen bir isim, bir akşam Mazhar Müfid'e, ileride neler başarılı olurlarsa ilerde neler yapacaklarını yazdırır gece yarılarına doğru. 'Saltanat için gereken yapılacaktır' dedikten sonra, 'tesettür (hanımların örtünmesi) mecburiyeti kaldırılacak, halka şapka giydirilecek ve 'hurûf-i lâtin /Latin harfleri-alfabesi) kabul edilecektir..' der.

Evet, Müslüman millet, varlığını, dinini, namusunu korumak için canla-başla bir mücadeleye atılmaktadır, birileri ise, kendi kafasındaki Avrupaîleşmek ibtilâsını gerçekleştirmek hesabındadır. )

Tunçay'ın, özellikle ıstılahlar- terimler üzerindeki mantıkî hassasiyeti dikkat çekiciydi.

'Millet' teriminin din aidiyeti için kullanıldığını, sonraları, ulus ve nation gibi kelimelerle o aslî mânanın unutturulduğunu belirten Tunçay, 'Osmanlı'nın Millet Nizamnamesi'nde, din mânası o kadar açıktı ki, Ermeniler bile tarif edilirken, 3 ayrı Ermeni milleti vardır, Ermeni Gregorian milleti, Ermeni Katolik milleti, Ermeni Protestan Milleti' gibi mezhebî ayrımlara bile dikkat edildiğini ' belirtiyor, 'yani Ermenice konuşmak, bir tek halk olarak sayılmalarına yetmiyordu.' diyordu.

Tunçay şöyle devam ediyordu: 'Osmanlı'da bir 'millet-i hâkime' vardı, ve bu millet, 'müslüman millet idi. Yani, dillerine, renklerine bölgelerine , kan soylarına vesaireye bakılmazdı. Birliğin temeli, inanç birliğiydi.. Ve diğerleri de , Müslüman Milleti ile birlikte yaşamayı kabullenenler, zimmîler...

Osmanlı'nın, 'millet-i hâkime'nin dini, sünnî İslamlık idi. Ama, alevîler, hattâ şiiîler de vardı.

Ermenilere gelince... 'Millet-i sâdıka' olarak anılırlar ama, Osmanlı'dan ayrılmayı, Yahudiler de istemiyordu. Selanik bir Yahudi merkeziydi.. Hem Yahudiler, hem Sabetaistler Selanikte hâkim idiler. Ve onlar bu şehir Yunanlıların eline düşecek diye korkuyorlardı. Ve Balkan Harbi'nde bu korktukları başlarına geldi ve Selanik Yunanlıların eline düşünce, Yahudilik Selanik'ten silindi.

Ama, biliyorsunuz, bir İstikal Harbi ve Millî Mücadele var. O zaman burada milletin mânasını hatırlamak gerekiyor. Çünkü, Millî Mücadele, İslam Milleti'nin mücadelesi idi.

Ama, sonra bu mücadele Türk halkının mücadelesine dönüştürüldü. Halbuki, o mücadelenin yaşandığı dönemde, bu, İslam Milletinin mücadelesi idi. Bunun delilleri de var. Mesela, Sivas Kongresi'nde kabul edilen 'Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti Nizamnamesi'nde, her İslam vatandaşı, cemiyetin tabiî azâsı sayılır. Yani Osmanlı veya Türk vatandaşı denmez, İslam vatandaşı denilir. Bunu anlamak zor değil..' (Ekleyelim, Anadolu ve Rumeli Müdafa-i Hukuk Cemiyetinin nizamnamesinde, asıl hedef , 'Ahali-i İslâma yapılan mezalime son vermek idi..(SEÇ).

Bu konuların bu gün de çok tartışılması gerekiyor..

Biz, fâni dünya hayatından hem Gazi Yaşargil ve hem de Mete Tunçay için, 'Allah'u Teâlâ'nın kulları hakkındaki her tasarrufunda rahmet olduğu ' hatırlatmasını yaparak, sözü burada şimdilik, bu işaretlerle noktalayalım.

.Emperyalist güçler, Müslüman dünyasının kalbi olan coğrafyada yeni firavun entrikaları peşindeyken
27 Ağustos 2025 Çarşamba

İsrail'in ne yaparsa yapsın, her yaptığına göz yumulan ve Trump'ın kendisi gibi savaş kahramanı da ilân edilen yeni zamanların 'Adolf Hitler mukallidi' durumundaki Netanyahu ve benzerleri, barbarlıkta, azgınlıkta sınır tanımıyor; Adolf Hitler'in yüzünü ak edercesine..

Bir farkla ki, Hitler, tedvin ettiği nasyonal-sosyalist ideolojisinde, 'Germen ırkı, üstün ırktır; Yahudiler ise, zararlı ırktandır ve imha edilmeleri gerekir.. Diğer bütün halklar ise, 'üstün ırk'ın koyduğu kurallara/ kanunlara riayet ettikleri takdirde, insan hak ve özgürlüklerden faydalanabilirler' diyordu, özetle..

Hitler, ideolojisini bu kanaat üzerine kurmuş ve bu konuda kendi tarihlerinden yığınla dayanaklar da bulmuştu..

Yahudiler ise, kendilerini 'en üstün ve seçilmiş ırk' olarak görüyorlar ve diğer bütün halkların kendilerine hizmet ve itaat etmekle mükellef olduklarına inanıyorlar..

Amerikan emperyalizminin büyükelçisi de dün, 'Yahudileri Tanrı tarafından seçilmiş bir halk' olarak niteliyor; 'Tanrı tarafından verilen vazife ve emirleri yerine getiriyorlar..' şeklinde super-semitik açıklamalar yapıyordu..

Bu gibi iddiaları Yahudilerin ellerindeki, ve tahrif edildiğine inandığımız mevcut Tevrat'a dayanarak doğrulayabilirler de.. Çünkü, İsrailoğullarına, sadece, 'Düşmanlarınızı öldürün..' demekle yetinilmiyor, kadınları, çocukları, savunmasız kimseleri de öldürün' diye emirler de veriliyor ve dahası, 'Düşmanlarınızın bütün hayvanlarını da öldürün, evlerini yerle bir edin..' gibi emirler var..

'Netanyahu'lar' da bunu yaptılar ve yapıyorlar hep..

Geçen hafta Netanyahu, kendisinin 'Manevî bir vazifeyle vazifelendirildiğini' ve Büyük İsrail idealine bağlılığını' belirtiyordu. Ve o 'büyük İsrail idealinin içinde Nil'den Fırat'a kadar olan yerler ve elbette Türkiye de yer alıyordu..

(Yanlış anlaşılmasın, Yahudilerin ellerindeki Tevrat'ta bunlara aykırı başka hükümler de var: Mısır'dan Hurûç (Çıkış) bölümünde, 'Siz Mısır'da iken garip idiniz; sizi zâlimlerden kurtarmıştık.. Siz de başkalarına zulmederseniz, sizi cezalandırırım..' mânasında ihtarlar da var, Yahudilere ..)

Bunu yadırgamaya da gerek yok.. Onlar ellerindeki dinî metinlerin doğruluğuna inanıyorlar. Biz ise, onların ellerindeki 'Kitap'ların tahrif edildiğine ve önceki Peygamberler eliyle insanlığa sunulan ilahî mesajların, Kitap'ların aslî hallerine inanıyoruz.

(Bazıları, 'Mâdem ki, Allah, Kur'an'ı koruyor, Kur'an'dan önceki 'Kitap'ları niye korumadı? ' diyebiliyor.. Halbuki, Kur'an'ın, o Kitap'ların aslı tahrif edilmiş olan hükümlerini de tashih ettiği, yine Kur'an'da haber veriliyor.)

*

Siyonist rejimin Savunma Bakanı, evvelki gün de, kendisine Maliye Bakanı'nın, 'Mescid'i (yani, Mescid-i Aksâ'yı) yıkın, yerine mabedimizin yapılması için sana gerekli parayı veririz' dediğini açıkladı..

Kur'an-ı Kerîm ise, 'sinagoglar, Kiliseler ve Mescitler' diye, isim-isim belirterek, 'mabetlere dokunulmamasını' emrediyor ve ayrıca, 'bir insanın haksız yere öldürülmesini bütün insanlığın öldürülmesi ile bir' tutuyor.

*

Ve dün de, Amerika'daki yaklaşan eyalet seçimleri öncesinde, listesinden seçimlere gireceği açıklanan Valentina Gomez isimli bir kadın siyasetçi Kur'an-ı Kerim'i yakmak şeklinde bir eylem gerçekleştirip, o sahneleri, Twitter'dan, (yeni adıyla, X'ten) yayınladı.. Dünyanın en zengin milyarderi olması hasebiyle frenlenemez bir çılgınlığa müptela olan Elon Musk isimli kişi, sahibi olduğu X'te -İsrail'in cinayetlerine dair görüntüleri ve onlara yönelik ağır eleştirileri-, fanatizme destek vermemek adına engellerken, bunu engelletmedi..

Gomez, elindeki Kur'an-ı Kerim'i ateşe vererek, Müslümanları hedef alan tehditlerde bulunuyordu..

"İslam'ın bir an önce durdurulması gerektiğini" iddia eden Gomez, "ABD Hristiyan bir ülkedir. Bu yüzden Müslümanlar, 57 Müslüman ülkeden herhangi birine gidebilir" diyerek Amerika'dan çıkarılmalarını da istiyordu..

Hemen her konuda, bol bol konuşan Amerikan Başkanı Trump, bu konuda suskunluğu tercih etti.. Çünkü kendisi de, 2016-2020 arasındaki ilk dönem başkanlığı öncesinde, siyaset sahnesine, Amerikan siyasetinde ilk kez İslamo-fobik konuşmalar yaparak sivrilmiş ve Müslümanları Amerika'dan kovacağı vaadinde bulunmuştu. Bugün de Valentina Gomez isimli bir başkası, onun 10 sene öncelerdeki sözlerini tekrarlıyor..

Valentine Gomez isimli bu kadının, hem 'Amerika'nın Hristiyan bir ülke olduğu'ndan bahsedip, sonra da, "Tek bir gerçek Tanrı vardır, o da İsrail'in Tanrısıdır" demesi ve Teksas'ta İslam'a son vereceğini iddia etmesi, Mr. Trump'ı 'Takipçilerim de yetişiyor..' dercesine memnun etmiş olmalı..

Gomez, daha önce de Teksas Eyaleti Kongre Binası'nda düzenlenen bir Müslüman etkinliğini basmış ve "İslam'ın Teksas'ta yeri yok" demiş imiş..

*

Amerikan Başkanı, 'barış kahramanlığına ve Nobel Barış Ödülü' almaya soyunurken, Gazze ve Filistin'i bütünüyle yeniden düzenlemeye çalışan Netanyahu'yu, bir de kendisiyle birlikte, 'savaş kahramanı' ilân ederken; Nobel Komitesi', Nobel Ödülleri'ni kutsayan Batı emperyalizminin değerlerine göre, hatta ikisini de ortaklaşa 'barış kahramanı' ilân ederse, şaşılmamalıdır..

Mazlum kanları dudaklarından akan Trump ve Netanyahu isimli 'savaş kahramanları'na, 'Nobel Barış Ödülü' yakışır da..

*

Bir küçük NOT: Sözün sonunda kısaca şu konuya da değineyim ki; Müslüman coğrafyalarının kalbi mesabesinde olan Ortadoğu, Amerikan emperyalizminin yeni hedefidir.. Esasen Amerika'dan ayrı düşünülemeyecek olan İsrail, bir bahanedir..

Bunu, 'Aksâ Tufanı'ndan sonra, 18 Ekim 2023'de Tel Aviv'e gelip, 'Burada İsrail kurulmasaydı bile, biz Batı Dünyası olarak burada böyle bir devleti yine kurardık!' diyen o zamanki ABD Başkanı Joe Biden kendiliğinden mi konuşmuştu sanıyoruz; yoksa, uzun vâdeli bir stratejiden mi haber veriyordu?

Amerika ile savaşılmaz demek istediğim sanılmasın..

Burada bazı iyi niyetli kimseler bile, Türkiye'nin askerî bir müdahalesini teşvik etmekteler, yazılarında, konuşmalarında.. Bu konuda, devletin ve milletin sorumluluğunu taşıyan Başkan Erdoğan'dan ileri geçmemek gerektiğini düşünüyorum.

Onun hüsn-i niyetine güven duymayanlar varsa, o ayrı.. Ama, 'her ne pahasına olursa olsun, bir şeyler olsun!' diyenler, hesapsız-kitapsız davranıldığında, yarınlardaki çok daha büyük gelişmeler karşısında, Allah'a ve gelecek nesillere nasıl hesap verileceğinin de hesabını yapıyorlar mı, bilmem..

Birinci Dünya Savaşı'na girmekten başka çarenin olmadığı bir zaman dilimine, bu günden bakınca hâlâ niceleri, o savaşa girenleri ağır şekilde suçlamıyor mu?

Evet, Gazze'deki bu korkunç barbarlığa karşılık verilmelidir, ama, düşmanın istediği zaman ve zeminde ve de metotlarına göre değil; kendi belirlediğimiz zaman, zemin ve usullere göre olmalıdır bu karşılık..

Önce, bu konulara kafa yoralım..

.Bölgedeki gelişmelere, kan tepeye fırlamadan bakabilmek
29 Ağustos 2025 Cuma

Suriye üzerinde, Amerika'nın Türkiye'deki büyükelçisi ve Suriye özel temsilcisi (ve büyük dedesi Beyrutlu bir Osmanlı vatandaşı olan) Tom Barrack 40 gün öncelerde, Suriye'nin toprak bütünlüğünün korunmasından yana olduklarını net olarak açıklarken, tıpkı lideri Trump gibi, sözlerini değiştirdi ve Suriye'de 'federasyonumsu' yeni bir yapılanmadan söz ediyor ve Siyonist İsrail rejimi de, bu yeni oyunun bir gereği olarak, Suriye içinde istediği her noktaya askerî müdahalelerde bulunuyor ve Türkiye'nin Suriye'ye karşı olan sorumluluk alanları ve konularına da yaklaşmaya çalışıyor.

Başkan Erdoğan, evvelki gün, 'kılıç devreye girerse, kelam ve kalem devre dışı kalır' diyerek, yapılacak müdahalelere seyirci kalınmayacağını net olarak ifade etmiş bulunuyor..

Bu satırların yazıldığı saatlerde, bir an sonrasında, ne'yin ve nasıl olacağı, henüz meçhul..

Ama, oldukça kesin kararlılık ve de soğukkanlılık isteyen bir zaman diliminden geçiliyor..

Allah'u Teâlâ'dan hayırlı olanı niyaz ediyoruz, uyanıklığı asla terk etmeden..

*

Bir yeni sosyal gerilime düşmeden..

Konya'da bir doktor kardeşimiz, iddia edildiğine göre, muayene ve tedavi olmak üzere kendisine müracaat eden bir kadının ileri derecede dekolte kıyafetle oluşunu gerekçe göstererek 'Sen bir teşhir hastasısın, sana bakamam..' demiş; iddia edildiğine göre..

Hele de bu yıl, yaz mevsimi şartları gerekçe gösterilerek sosyal hayatımızda yaşanan hayvanî titreşim ve teşhircilik ortada.. Ancak, bu doktor kardeşimiz gibi, birileri de, -geçmişte olduğu üzere- 'Ben de, tesettürlü olanları tedavi etmem.' demeye kalkışırsa, hele de, bölgemizin içinde bulunduğu yüksek gerilimli durumun neler getireceğini de hatırlamak ve toplum planında ferdî müdahaleler yerine, aileleri sorumluluk içinde davranmaya çalışmak yönünde bir eğitim kampanyasına yönelmek düşünülmeli değil midir?

*

Ve, bir 'müteveffâ rektör'ün düşündürdükleri..

Söz konusu etmek istediğim 'rektör'ün kim olduğunu, İstanbul Süryani-i Kadîm Vakfı'nın 25 Ağustos tarihli açıklamasından öğrenelim:

Deniliyor ki bu açıklamada -özetle-:

'9 Eylül (İzmir) Üniversitesi eski rektörü, hocaların hocası Prof. Dr. Emin Alıcı'nın vefatı bizleri derinden üzmüştür.

Taziye, bugün (25 Ağustos) saat 19.00-22.00 arası Bakırköy Süryani Kilisesi (Küçükyalı sok.) salonunda yapılacaktır.

Cenaze merasimi, (26 Ağustos) Salı saat 17.00'de Kozlu Süryani Kadim Mezarlığı'nda yapılacaktır. (...) Ailesinin isteği üzerine çiçek gönderilmemesi, isteyenlerin Mor Efrem Süryani Anaokulu'na bağış yapmaları rica olunur. Allah rahmet eylesin..'

Evet, ilginç bir açıklama..

İlginç olan, adı geçen müteveffâ kişinin Süryani Hristiyanları'ndan olması ve Süryani Mezarlığı'na defnedilmesi ve öyle bir kişinin, geçmişte, laik TC rejiminde bir üniversiteye rektör seçilmesi de değil..

Bu kişinin, o dönemin Cumhurbaşkanı olan A. Necdet Sezer tarafından rektör seçilmeden önce, mutlaka istihbarat bilgileri kendisine verilmiştir... Çünkü, bu gizli bir konu değilmiş.. Ve YÖK tarafından, rektör seçilmeye müsait şartları haiz olan 3 isimden birisi olarak, en düşük 'oy' ile teklif edilmişken, Sezer'in, o düşük 'oy'a rağmen onu seçmiş olması, o zaman, medyada da söz konusu edilmişti.. Ama, onun mensup olduğu dinine o zaman da, değinilmemişti, tabiatıyla.

*

Peki önemli ve ilginç olan, ne miydi?

Bu kişinin, 'Anadolu keşke Müslüman olmasaydı!' diye bir açıklama yapmış olması ve '28 Şubat 1997 Askerî Darbe Zorbalığı günlerindeki 'laik mütegallibe taifesi'nin veya diğer bir söyleyişle 'taife-i laikus'un azgınlığının zirve yaptığı sırada, bir çok akademisyenlerin de işbu rektörlerini, 'elleri patlayana kadar' alkışlamalarıydı.. Bu müteveffâ kişi, başörtülü öğrenciler şöyle dursun, onların tesettürlü annelerini bile kampüse almıyordu..

Şimdi anlaşılıyor mu, o tesettür yasaklarının ardında, 'laik taife'nin kimlerle ve hangi zihniyetle işbirliği içinde oldukları.. Hayret, o zamanlar bu kişinin, hangi dine mensup olduğuna dair medyaya hiçbir bilgi sızmamış.. Ama, 'Süryani-i Kadîm Vakfı', toplumu bu hususta bilgilendirdi, teşekkürler..

Bu konuda, sosyal medyada yazılan notlardan birinde, 'Bu adam, başörtüsüne savaş açmıştı. Halbuki cenazesinin kaldırıldığı kilisedeki rahibeler bile örtülü..' deniliyordu..

*

Bu arada, bazı kimseler, sosyal medyada Süryani-i Kadîm Kilisesi'nin açıklamasında, müteveffâ için, 'Allah'tan rahmet dilenmesi' de eleştiriliyordu. O konuda, bir başka dinin mensupları da Allah'tan rahmet dileyebilirler elbette.. Bu gibi durumlarda, (Allah'u Teâlâ'nın kulları hakkındaki her türlü tasarrufunda da rahmet vardır) demek, konuyu izaha yeter herhalde..

*

Yarım asrı bulan bir aşinalığımız ve gönül yakınlığımız olan İstanbul Üni. Rektörü Prof. Dr. Bülent Zülfikar Hoca'nın, İstanbul Üni. Rektörlüğü'ne getirildiği 6 Ağustos 2023'den bu zamana kadar, 2 sene geçmesine rağmen 'Hayırlı hizmetler' temennisi ziyaretine gidememiştim. 27 Ağustos Çarşamba sabahı, bu ziyareti gerçekleştirebildim. O konuya da bir ayrı yazıda değinelim, inşallah..

*

.‘Bütün Müslüman halkların, inanç birliğimizin gereği olarak, birlikte hareket etmekten başka bir beşerî çaresi yoktur!'
31 Ağustos 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

*Dün, 'Zafer Bayramı' diye anılan resmî tatil günü dolayısıyla ekranlarda konuşanların, merasimleri aktarırken ya da o merasimleri izleyen halk kesimlerinden konuşturdukları kimselerin tuhaf sözleri üzerine çok sayıda mesajlar ulaştı. Bunlara isim vererek ayrı ayrı değinmeye gerek yok.

Evet, dün bütün gün boyunca, neredeyse sadece tek bir isim vardı, ekranlardaki zafer kutlamalarında... Arada bir, ' gazi ve şehitler'den de rüşvet-i kelâm kabilinden söz edildi ama modern dünyada Kuzey Kore'de bile kalmayan bir 'lider tapıcılığı' ilkelliğini yansıtan sahnelerin ürkütücü olduğunu belirtmeliyim. Ve her tarafta, her vesileyle, tek fotoğraf... (2 ay kadar önce vefat eden dünyaca ünlü beyin cerrahı Prof. Gazi Yaşargil'den 25 Ağustos tarihli yazımda, o'nun, 'kendi sahasında konuşurken, insan beyninin devamlı tek bir fotoğrafla meşgul edilmesinin, beyinde totemist (putçu) algılama özelliklerini geliştirdiğini de söylemişti.' diye bir cümle de aktarmıştım; o teşhisi hatırladım.

Hattâ muhabirlerin anma törenlerini aktarırken kullandıkları ifadeler öylesine komikti ki... Bazı ekranlarda Osmanlı Sultanları'nın, 'saraylarda yaşayıp halktan kopuk oldukları'na değinilirken, Dolmabahçe Sarayı ise, 1938'de ölen bir kişinin 'ev'i olarak ifade ediliyor; insanların o 'tek kişi'nin dünyaya gözlerini kapadığı evini ziyaretten hüzünle döndükleri anlatılıyordu. Hele, küçücük çocuklara sorulan sualler ve onların verdikleri cevaplar traji-komik ifadeleriyle anlatılamayacak ve en ilkel sayılabilecek toplumlarda bile benzer görülemeyecek derecedeydi. Keza, 'Savarona' isimli bir geminin, rejimin ilk şefinin istirahati için satın alınıp getirildiği ve 50 -60 gün kadar onun istirahatine tahsis edildiği, farklı ekranlarda saatlerce anlatılırken, yatağındaki kan lekesinin bile gösterilmesini anlatan bir tarihçi Prof. kişinin derin 'tâzim' ifadesi görülmeye değerdi.

Umulur ki, tarihimizin bir gerçeği olan bu isim de, bir insan-üstü varlık şeklinde değil de; önceki nice büyük sultanlar ve sonraki başkanlar gibi, yanlışlarıyla-doğrularıyla, insan gibi anılmak bahtına kavuşturulur.

Bu temenniden sonra, bir okuyucunun uzuuun bir makalesine geçelim:

*Almanya-Munich'den Yozgat'lı Abdullah Senceroğlu isimli okuyucu diyor ki: 'Biz çocukluğumuzdan beri belli bir kavmin, belli bir dil grubunun, belli bir kan soyunun insanları olarak kendimizi, 'Bizim bir tekimiz bütün bir dünyaya bedeldir' gibi laflarla avutuyorduk. Hoşumuza da gidiyordu bu. Sonraları bu gururlu sahiplenmeye üstelik de, aynı topraklarda asırlarca birlikte yaşadığımız halk kesimlerinden olan ve başka dil ve kansoyu gruplarına mensup olanları aşağılayan ya da onların bize ihanet ettiklerine dair, nifak kokan ve de çoğu yalan-yanlış hikayelerle avunduk da... Allah affetsin, şahsen ben nice Müslümanları, ilk gençlik yıllarımda ülke ekseriyetini oluşturdukları kabul edilen halk kitlesinden olmadıkları için aşağılamışımdır. Sonra köyümdeki dar çevreden çıkıp anne ve babamın işçi olarak çalıştığı Almanya'ya üniversite okumaya gidince gördüm ve anladım ki, yüz milyonlarca insan da birbirlerinden farklı ırk, dil ve renklerdeler ve Avrupa halklarının tarihi, en çok da bu ayrılık ve farklılıklardan dolayı birbirlerini boğazlayan kitlelerin tarihinden ibarettir. Orada bir ağabey, 'Hepimiz Hz. Âdem'le Hz. Havva'nın çocukları olarak halk etti, üstünlük; soyda, malda-mülkte değil, doğulan coğrafyanın özelliklerinden değil, bizi Yaratan'ın koyduğu Hak ve adâlet ölçülerine dayanan takva ve fazilettedir' deyince, kendime geldim. Ve o zaman anladım, aynı lojmanda kaldığım Ugandalı ve derisi siyah olsa bile, benden çok daha iyi bir insan olduğunu gördüğüm ve Muhammed ismini Mamadu diye telaffuz eden kardeşle aramızda insan olmak açısından bir farklılık olmadığını ve onunla aynı inanç pınarından beslendiğimi...

Şimdi memlekete izne geldim. TV tartışmalarına... Geçenlerde Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın 'Türk, Kürt, Arap' ve diğer Müslüman halkların bir arada zaman oldukları güçlü olduklarını ve ama birliğimizi yitirdiğimiz zaman bütün İslam Ümmeti olarak çok acılar ve izmihlaller yaşadığımız' şeklindeki acı hakikati ifade etmesinden sonra, bugünlerde Meclis'teki 'kardeşlik' çalışmalarına katılmamayı, bir tuhaf 'milliyetçilik' adına tercih eden partiden bir kişi, 'yani, herkes kendi kavminin adını söyleyecek de, ben Türk olduğumu söyleyemeyecek miyim?' diye çarpıtıyordu konuyu... Sanki, kavmini söylemesi yasaklanmışçasına... Ve başka kavimlerden olanların bu durumlarını açıklamalarına 100 yıldan fazla bir zamandır âdeta utanılacak bir halmiş gibi bakılan bir resmî anlayış artık terk ediliyordu. Halbuki, biz asırlarca, 'Türk, Kürt, Arap, Çerkez, Gürcü, Boşnak, Pomak, Abaza vs' gibi isimler taşıyan farklı dillerde ve kendileriyle aynı inancı paylaşıp Müslüman olmuş Rum ve Ermeni Müslümanlarıyla veya siyahî Müslümanlarla bir büyük güç idik.

Bir İmparatorluktan elbette onlarca dil grubundan farklı sosyal gruplar kalırdı. Ama sonra o gruplardan sadece birisi, 'Kendimizi tek bir kavmin adıyla isimlendirelim, desek, Kıyamet mi kopar?' diyerek, tek bir sosyal grubun adını kutsarcasına dayatınca, o mantıksızlığın acılarını bugün de yaşıyoruz.

Esasen, Hz. Peygamber (S) de, sizin geçenlerde bir yazınızda belirttiğiniz gibi, neredeyse silme müşrik ve putatapar bir Mekke toplumunun içinde, sadece şeklen değil, ruhen de insan olmayı öğreten bir iman meş'alesini, bir avuç yakınlarıyla birlikte ve nice çetin mücadeleleri göz önüne alarak tutuşturmaya başladığı zaman, kan soyu ve dil birliğini en temel ortak faktör saymadan, yanında saf tutan Yemen'den Ebû Zer, İran'dan Selman, Afrika'dan Bilâl gibi, sonraları İslam Milleti'nin en mümtaz simaları olacak mü'minleriyle, İslam Milleti'nin çekirdeğini oluşturmuştu. Bugün de, insanların Allah'tan başka hiç bir güç önünde eğilmemelerinin 'özgürlük manifestosu' mahiyetindeki 'Lâ ilâhe illallah' sadâsını ve mânasını bütün insanlara ulaştırmak mükellefiyetindeyiz. Çünkü İslam, sadece şu veya bu kavim için değil, bütün insanlar içindir.

--Evet bu okuyucunun uzun makalesini bu kadarca özetleyebildim. İslam Birliği idealimizi, beynimizi devamlı zonklatması gereken temel meselelerimizden birisi olarak algılamadıkça, bugünkü dünyada, yarınlara nasıl bir hazırlanabiliriz?

Elbette, bu konuda ümitsiz olmaya gerek yok. Çünkü her şeyden önce Müslümana, yeis içinde olmak yakışmaz. Ama dünya çapında, Ümmet'in her kesiminde, 'Müslümanlar niye bir şey yapamıyor?' şeklindeki sorulara, yüz akıyla cevap verecek aydınlık yarınlara ulaşmak ve bu konuda başkasından bir şey beklemeden, her bir Müslümanın, kalplerini ve beyinlerin, 'Biz buradayız ve hazırız!' diyebileceği bir idrak noktasında birleştirmesi de kaçınılmazdır.

Elbette ki, hedefimiz, eldeki siperleri kaybetmemek dikkatini de yitirmeden; belli bir coğrafyayı değil, Müslümanların ekseriyet halinde yaşadıkları bütün coğrafyaları inancımızın emrine göre bir dünya düzeni içinde birleştirmek olmalıdır.

Yemen'in ‘inatçı savaşçılıkları'yla bilinen Husî'lerin azmi kırılır mı?
1 Eylül 2025 Pazartesi

Yemen'in 'çetin ceviz' savaşçıları olan 'Husî'lerin yiğit, gözüpek savaşçılarını tebrik edip, Siyonist İsrail rejimince öldürülen yüksek yöneticileri için başağlığı dileyerek...

Yemen Hükûmeti'nin başbakanı Galib 'el-Rehavî ve (Husîlerin Siyasi Büro Direktörü, Başbakanlık Özel Kalem Müdürü, Kabine Sekreteri, Adalet Bakanı, Ekonomi ve Ticaret Bakanı, Dışişleri Bakanı, Tarım Bakanı ve Halkla İlişkiler Bakanı olmak üzere) üst dereceli yetkililerden sekiz kişi öldürülmüş bulunuyor.

Husî yönetiminin önde gelen isimlerinin Siyonist İsrail rejimin tarafından yapılan hava bombardımanlarında öldürüldüklerinin açıklanması, şoke edici bir gelişme sayılabilir.

Çünkü, bu gibi savaşlarda, en üst kadroların ve hele de lider kadrosunun hedef alınmasından, 'mukabele-i bilmisl /aynıyla mukabelede bulunmak' hakkının doğacağı kanaatiyle kaçınılması, genel bir gelenek halindedir.

Aynı şekilde, yarınlarda, Netenyahu ve yakın çalışma ekibi de aynı akıbetle karşılaşırsa, şaşılmamalıdır.

Yemen'in El'Cumhuriye televizyonu, yaklaşık bir yıl önce Başbakan olan ve gelecek hafta Başbakanlığı, Yardımcısı Muhammed Miftah'a devredek olan Rehavî'nin öldürüldüğü sırada birkaç yetkili isimle birlikte bir apartman dairesinde olduğunu bildirdi. Husi Başbakan Yardımcısı Muhammed Ahmed Miftah'ın Rehavî'nin yerini alacağı da belirtildi.

İsrail Savunma Bakanı Katz, İsrail Genelkurmay Başkanı Eyal Zamir ve Netanyahu'nun güvenli bir "kırmızı telefon"dan saldırıyı takip ettiklerini de açıkladı. İsrail Savaş Bakanı, bu şahsiyetleri bir bombardımanda değil, tam hedef belirleyerek öldürdüklerini de belirtti.

İsrail'in bugüne kadar Yemen'e gerçekleştirdiği saldırıların hiçbiri, Husî füzelerini ve insansız hava araçlarını durdurmayı başaramadı; ancak Temmuz 2024'ten bu yana hiçbir Husî saldırısının silahı bir İsrailli yahudiyi öldürmediği de doğrulandı.

Hus, Yemen'de çetin, yalçın dağların bulunduğu bir bölge olup, o yöredeki 'savaşçılık ruhu', sosyal bir gelenek halinde meşhurdur.

Yemen'in Osmanlı yönetiminde, sık sık patlak veren ve kolayca bastırılamayan isyanlarıyla o kadar meşhurdur ki, orduyla gidip, başarısız olan Kuyucu Murad Paşa gibi bazı sadrazamların başını bile yemiştir.

Evet, Yemen, Osmanlı'nın başını en çok ağrıtan coğrafyalardan birisi idi. (Yemen'in o tarih bölümünü daha derinlemesine ve ne kadar baş ağrıtıcı olduğunu öğrenmek isteyenler, tarihçi Prof. İhsan Süreyya Sırma Hocamızın 40 yıl öncelerde yayınladığı, 'Osmanlı'da Yemen İsyanları' konulu kitabını okuyabilirler.)

Kezâ, o dönemleri anlatan ve, 'Ah o Yemendir, / Gülü çemendir, /Giden gelmiyor, Aceb nedendir.

'Burası Muş'tur, /Yolu yokuştur, / Giden gelmiyor, /Aceb ne iştir..' şeklindeki seferberlik ağıtlarında Muş şekline dönüşen mekân ismi, gerçekte Hus idi. Ancak Hus, halkımız arasında bilinmediğinden, o mekan ismi Muş'a dönüşmüştü. (Kaldı ki, Muş, Hus gibi olmayıp, dümdüz uzayıp giden bir ovaya, Muş ovasına sahib bir bölgedir..)

Bugün, 42 milyon kadar nüfuslu ve ekonomik açıdan oldukça fakir olan Yemen halkının üçte birinin Zeydîyye (5 İmam Şiası) olduğu kabul ediliyor. ('5 İmam'/ Zeydiyye' ve '7 İmam Şiası /İsmailiyye', - kendilerini, Hz. Ali Şiası olarak niteleseler bile, İran'daki '12 İmam Şiası'/ Caferîyye, onları Şia'dan saymamakta ve dışlamaktaydı.

Çoğu diğer Arab beldeleri gibi, Yemen de, Osmanlı sonrasında çok acılar çekti. Önce, İmam Yahyâ dönemindeki uygulamalar ve sonra 1960'lı yıllardan sonra arka arkaya gelen hükûmet darbelerinin daha bir şiddetle ortaya çıkardığı kabile ve aşiret savaşları derken...

Yemen, bir iç savaş sonunda, 1970-90 arasında Kuzey ve Güney olmak üzere, ikiye bölünmüş ve Aden şehrini başkent yapan Güney Yemen, Marksist bir rejimin eline düşmüştü. Kuzey ise, yine San'a başkentinde yönetip, Amerika ve Batı ülkeleri tarafından da destekleniyordu. İran da, İran-Irak Savaşı yıllarında Saddam'a karşı çıkan Güney Yemen'i destekliyordu.

Ancak, 1990'da Kuzey Yemen, Güney Yemen'i yenilgiye uğratmış ve Yemen birleşmiş ve güçlü Husî kabilesinden olan Ali Abdullah Salih, 34 yıl sürecek bir Husî hakimiyeti tesis edecekti. Ancak, Ali Abdullah Salih, 2011'de 'Arab Baharı ' denilen, gerçekte ise, diktatörlüklere karşı halk patlamaları olan ve bir çok diktatörlük rejimlerinin zincirleme şekilde devrilmesi esnasında, bir başka Husî Grubu tarafından devrilecek ve öldürülecekti.

Ali Abdullah Salih'in öldürülmesinden sonra, Husî denilen Zeydî şialarının İran'la dirsek teması kurdukları görülüyordu. Husî lider Abdulmelik el'Husî'nin özellikle de askerî silah sanayii alanında, İran'la yoğun işbirliği yaptıkları ve özellikle Suûd rejimiyle İran arasındaki gerilimlerde, Husîler'in Suûd'u uzun menzilli füzelerle vurdukları biliniyor.

Husî silahlı güçleri de, İran liderliğinin etkisiyle 'Ensarullah' adını aldıkları söylenir.. Ancak, Yemen, İran da; füze yapımında teknolojik bilgi alışverişi yaptıklarını belirtmekle birlikte birbirlerinden, silah almadıklarını bilhassa vurguluyorlardı ve Husî'lerin füzelerinde 'İran izi'ne rastlanılamamıştı..

*İran'la Suudî ilişkileri normalleşmeye başlayınca, Husîlerin ellerindeki uzun menzilli füzeleri artık Suûdi üzerine değil İsrail rejimi üzerine atmaya başladıkları görüldü. Özellikle de, Hint Okyanusu ile Kızıl Deniz'i birbirine bağlayan 'Bab'ul-Mendeb Boğazı'ndan İsrail limanlarına giden gemiler vurulmaya başlanmış ve en başta da Amerikan gemileri hedef alınmıştı.

Husîler, sonunda, füze yapmak kabiliyet ve teknolojilerini Gazze Trajedisi'nden sonra, direkt olarak siyonist İsrail rejimine yöneltmişler ve şaşırtıcı başarılarla İsrail rejimini epeyce uğraştırmışlardı.

Husîler, emperyalizme , özellikle de Amerika ve İsrail'e düşman tavırlarından dolayı elbette 'terör örgütü' olarak niteleniyorlardı. (Tabiatiyle, Amerika ve İsrail, Suriye'de kendileriyle işbirliği yapanları terör örgütü değil, 'özgürlük savaşçısı' olarak niteliyorlar.)

Yemen'in büyük bir açlık tehlikesiyle de karşı karşıya bulunmasına rağmen, 'savaşçı ruhu'nu terketmeyişi ilginç bir durum olup, nice emperyalist güçlere korku salmaya devam etmeleri temennisiyle; ve de Hakk uğrunda mücadele ederken öldürülen her Müslüman'ın, Allah'u Teâlâ'nın rahmetiyle kuşatılacağı inancımızı bir daha belirterek...

ABD elçisi Tom Efendi,‘Persona Non Grata' ilan edilmeyi hak ediyor
3 Eylül 2025 Çarşamba

ABD B. Elçisi Tom Barrack, aynı zamanda Amerikan Başkanı Trump'ın Suriye Özel Temsilcisi.

Barrack'ın büyük dedesi Beyrut'ta yaşayan bir Osmanlı vatandaşıydı. Sonra Amerika'ya gitmişler.

İşbu Tom (ya da, Thomas) Efendi, Ankara'da elçilik vazifesine başlayışının ilk zamanlarında, 'Batı'lı güçlerin, Birinci Dünya Savaşı sonunda Orta Doğu (yani o zamanki Osmanlı) topraklarının parçalanması yanlışlığının tekrarlanmaması ' ve de, 'İsrail'in parçalanmış bir Suriye görmek istemesinin de normal olduğunu' eleştiri havasında dile getirerek, TC kamuoyunun ağzına bir parmak bal sürüyordu.

Ama bu kişi 1-2 ay sonra, Suriye'yi parça-bölük etmek yönünde konuşmaya; 'Suriye'de, federasyon değil ama federasyonumsu bir yeni düzen kurulmalı' 'İslamcı cereyanlarının güçlendirilmemesinin esas alınması gerektiğini' söylemeye başladı; 1 asır önce yapılanları suçladığını unutarak...

*

Tom Barrack Efendi, geçen hafta Beyrut'a gidince, Lübnanlı bazı muhabirlerin sualleri karşısında hışımlandı ve 'Buradaki davranışlar kaotik ve hayvanî bir durum gösterdiğinde biz gideriz. Ne olup bittiğini öğrenmek istiyorsanız, biraz sessiz, nazik ve medenî olun; bu bölgede devamlı savaşlar oluyorsa sizin medeniyetsizliğinizden...' demek cüretini bile gösterdi; eski sempatik sözlerini yutarak...

*

Haydi bunları da geçelim... Barrack Efendi, 'PKK yok artık, YPG var ve YPG, IŞİD'le savaşımızda bizimle müttefik idi... Onları düşman olarak göremezsiniz...' mânalarına gelen sözler söyledi geçen hafta... (Halbuki, Amerikalı Pentagon yetkilileri yıllar önce açıkça, PKK'nın YGY'ye dönüşmesi şeklindeki isim değişikliğinin kendilerinin emriyle gerçekleştiğini itiraf etmişlerdi.)

Bu sözlerden de cüret alan ve mart başında Suriye lideri Ahmed Şara ile anlaşma masasına oturup, 'Suriye'nin bütünlüğünün korunması için, Suriye resmî güçleri içinde eriyip bütünleşecekleri'ne söz veren, YPG yetkilisi (ve de İstanbul Teknik Üniversitesi mezunu) Salih Müslim ise, 'Suriye'de kendi ellerindeki bölgede bağımsızlık ilânı'ndan bile dem vuruyor şimdi.

Arkasında da, gayet açık ki, Netenyahu...

Netenyahu geçen hafta, 'Suriye'ye niçin saldırdıkları'nı izah etmeye çalışırken, 'Ben saf değilim. Ben Suriye'de kime karşı mücadele verdiğimi biliyorum' diyerek işaret etmek istediği güç odağının neresi olduğunu, boşuna diplomatik dille açıklamıyordu.

Tablo bu...

Bir elinde, 'ABD'nin Türkiye Elçisi şapkası'; diğerinde, 'Suriye'de Özel Temsilci şapkası' olan ve istediği zaman, şapkalarını değiştiren Barrack Efendi, B. elçi olarak bulunduğu ülkenin en önemli güvenlik ve savunma konusuna dinamit koymak istiyor.

Diplomaside böyle bir durum kabul edilemez ve 'Persona non grata' (istenmeyen kişi) ilan edilerek ülke dışına çıkarılır. (Hatırlayalım, Fransa Devlet Başkanı General De Gaulle (Dö Goll) 1968'de, Kanada'ya resmî bir ziyarette bulunurken, orada Fransızca konuşan Qebec eyaletinin bağımsız olmasını isteyip, 'Yaşasın Hür Qebec!' dediğinde, Kanada Hükümeti, De Gaulle'ü, hemen 'Persona non grata...' ilan edip, 24 saat içinde Kanada'yı terk etmesini isteyip kovmuştu. ('Persona non grata', diplomat statüsünde olanlara, 'Artık burada can güvenliğinizden sorumlu değiliz' mânasını da taşır.)

*

Sen, burada hem büyükelçi olacaksın, hem de Türkiye'nin içeride söndürmeye çalıştığı fitne ateşini, sınırındaki Suriye'de ve -Filistin'deki Hitler taklitçisi- Netenyahu'yla birlikte alevlendirmeye çalışacaksın. Haddini bileceksin, 'Persona non Grata!'; anladın mı?

*

Bir diğer konu

Medrese, Dâr'ul-Fünun ve Üniversite...

29 Ağustos tarihli yazımın sonunda ' Yarım asrı bulan bir âşinalığımız ve gönül yakınlığımız olan İstanbul Üni. Rektörü Prof. Dr. Bülend Zülfikar Hoca'nın, İstanbul Üni. Rektörlüğü'ne getirilmesi üzerinden 2 sene geçmesine rağmen 'Hayırlı hizmetler' temennisi ziyaretine gidememiştim. 27 Ağustos Çarşamba sabahı bu ziyareti gerçekleştirebildim. O konuya da bir ayrı yazıda değinelim, inşallah...' demiştim, ama araya Yemen'deki son trajik gelişmeler de girince konu bugüne sarktı...

*

Önce, 'Üniversite' üzerine bir-kaç söz...

'Üniversite' kelimesi, Latin dillerinden bir terim. Çeşitli tarifler yapılmıştır, ama her birisinin, 'Üniversite' kurumlarının bugünkü yapısını açıklayacak netlikte olmadıkları ve 'galat-ı meşhur' olarak kullanıldığı anlaşılıyor.

Ama her halde 'Aklın yolu birdir...' şeklindeki sözünü, mantık kuralları içinde bu varlık âlemini akıl yoluyla anlamaya çalışmak çabalarının en yoğun şekilde temerküz ettiği eğitim ve öğretim kurumları denilebilir üniversite için.

Genel olarak, üniversite mefhumunun ilk örneklerinin 'akademia' olarak Antik Yunan ve Roma'da ve Mısır'da İskenderiye'de geliştiği kabul edilir.

Ama bugünkü mânada, en mükemmel üniversite örneğinin, Selçukluların ünlü bilge Başveziri Nizâm'ül-Mülk'ün Bağdat'ta kurdurduğu 'Nizâmiye Medreseleri' olduğu, bilim tarihi araştırmacılarının da kenarından teğet geçemedikleri bir vakıa olarak karşımızdadır.

*

İnsanoğlu, önce kendisini tanıyıp, sonra mükevvenatı mı; yoksa önce mükevvenatı tanıyıp sonra kendisini mi tanımalıdır? Bir kimse ne kadar bilgili ve zeki olursa olsun, kim olduğunu tanıyamadan, neyi savunduğunu nasıl idrak edecektir?

Bütün ilâhî mesajlarda, ilmin, 'İblis'in eline geçmesinin sonuçlarına bunun için de değinilmiyor mu? Bunun içindir ki, Mesnevî'deki 'pergel' mecâzında anlatılan, 'Pergel'in bir ayağını sâbit bir noktaya yerleştir, diğeriyle bütün dünyayı dolaş' tavsiyesi düşündürücüdür. Açıktır ki, insanın kendisini kaybetmemesi için, pergel'in bir ayağını sabit bir noktaya yerleştirmekten maksat, 'Tevhid' inancına bağlanmaktır; insanı yalnızca Yaratıcısı olan Allah'a kul olmaya çağıran 'Tevhîd' inancına...

*

Müslüman dünyasında, en üst ilim merkezlerinin geçmiş zamanlardaki karşılığı 'Medrese' idi.

Medrese, yani ders görülen mekân. Ders görülen mekânlarda da elbette ders verecek çapta müderris /muallimler (ilim öğretenler) ve verecek dersleri dinlemeye talip, talebeler.

Müslüman toplumlarda, Medreseler genel olarak şehirlerin büyük Mescid'lerinin etrafında kurulurdu.

'Mescid', yani 'secde olunan mekân.' (Yazık ki, çoğu yerlerde 'mescit' diye yazılıyor.) 'Mescid'lerin etrafında, kütübhâneler, şifahaneler, imaretler / (aşevleri), hamamlar... Yani kalbin ve beynin doyurulması, fakirlerin açlığının giderilmesi, hastaların tedavisi ve bedenlerin temizlenmesi, hep, insanı daha ileriye taşımaya yönelik...

Miladî, 700'lerin başında, Müslümanların, taa Kuzey Afrika'ya uzanıp, oradan İber Yarımadası'na (bugünkü İspanya'ya) geçerek orada 800 yıla yakın bir süre, Endülüs İslam Medeniyeti'ni kurmalarının ihtişamlı tarihi de, sonra yaşanan izmihlal de, ibretliktir.

Selçuklular zamanında, Rey, İsfehan, Tebriz, Erzurum, Konya, Divriği, Kayseri, Urfa, Mardin gibi şehirlerde, her büyük camiinin yanı başında medreseler başta olmak üzere, diğer sosyal kurumlar da sivriliyordu. Aynı durum Osmanlı döneminde de, Erzurum, Bursa, Edirne, Manisa, Amasya, Bosna, Belgrad, Selanik, Filibe, Şumnu, (Kırım'da) Akmescid, ve sonra İstanbul'da Fatih Camii etrafında Sahn-ı Seman Medreseleri, Süleymaniye Camii ile Edirnekapı'daki Mihr-i Mâh Sultan Camilerinin ve Topkapı'da Gazi Ahmed Paşa Camii etrafındaki külliyeler, medreseler... Tunus'ta, Kayrevan ve Zeytûne medreseleri...

*

Osmanlı'nın son 200 yılında ise... İçinde yaşanılan dünyadaki gelişmelerin iyi takip edilememesinin etkileri artık Müslüman toplumunda bir gevşemeyi de beraberinde getirmiştir. Hattâ o kadar ki, Ziyâ Paşa'nın deyimiyle, 'İslam imiş, devlet'e, pâ-bend-i terakki (ilerlemeyi engelleyen ayak bağı) ; 'Evvel yoğ idi, işbu rivayet yeni çıktı...' noktasına gelinir.

Sonrası Tanzimat kafası, Meşrutiyet arayışları. Derken, 'Meşrutiyet isteriz.' diyenlere karşı , 'Biz Meşrutiyet değil, Meşruiyyet, (dinimizin, şeriatimizin temel kurallarına göre bir dünya) istiyoruz.' diyemeyişlerin acı faturaları...

Ve bugüne geldik. Rahmetli Necib Fâzıl'ın müthiş çarpıcı mısraiyle, 'Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu...'

Öyle ki, bugün İstanbul Üniversitesi'nin ana giriş kapısı üzerindeki Osmanlıca metni bile, -dünyada emsali görülmeyecek derecede bir traji-komik durum olarak- öğrencilerin büyük bir kısmı, yazık ki okuyamıyor...

Kur'ân okumayı bilenler, asıl büyük yazının iki tarafında yer alan, Fetih Sûresi'nden, ('Biz sana, doğrusu, ap-açık bir fetih ihsan ettik.' 'İnnâ fetehnâ leke fethen mubinâ' âyetini okuyabiliyorlar. Ama ortadaki büyük yazıdaki Osmanlıca ibareyi, 'Daire-i Umûr-ı Askeriyye' (Askerlik İşleri Dairesi) yazılı, 'Osmanlıca alfabesi'yle yazılı tabelâyı bile, hayır...

Evet burası Osmanlı'nın son dönemlerinde 'Harbiye Nezareti' idi. Yani, 'Harb / Savaş İşleri Bakanlığı...' (Şimdi, Amerikan Başkanı Trump, 'Savunma Bakanlığı ne demek? İnisiyatif sahibi ve aktif olacağız ve bu Bakanlığın adı, Savaş Bakanlığı olacak...' diyor ya... İşte öyle...)

Geçen hafta, İstanbul Üni. Rektörü Prof. Dr. Bülend Zülfikar Hoca'yı, her ikisi de Prof. olan iki akademisyen (Murad Kayacan ve kardeşim Mecid) ile birlikte ziyaret ettiğimizi, ziyaret ettiğimiz bir not olarak 29 Ağustos tarihli yazıda kısaca değinmiştim.

Bir saat kadar süren görüşmemizde Zülfikar Hoca, Rektörlük bölümündeki bölümleri gezdirip bilgi verirken, yakın tarihle temasa geçiyor gibi olduk. Rektör'ün makamındaki çalışma masası da, 115 yıl öncelerde, Başkomutan olan Padişah adına, -Saray'ın damadı olması'- hasebiyle, Osmanlı Orduları Başkomutan Vekili de olan Harbiye Nâzırı Enver Paşa'nın masasıymış.

*

Evet, 1973'de İstanbul Hukuk'tan mezun olduktan sonra, Rektörlük bölümüne hiç gitmemiştim. Aradan 50 yılı aşkın bir zaman geçtikten sonra, gezip gördüğüm bu mekâna, Bülend Hoca'nın elinin değdiği anlaşılıyordu.

Rektörlük bölümünde bizi gezdirdi, Üniversite senatosunun ve diğer toplantıların yapıldığı büyük salona giriş kapısı önünde, kocaman bir yağlı boya tablo yer alıyordu. Bu tabloda, Fatih Sultan Mehmed, dönemin seçkin ulemâsıyla birlikte resmedilmişti.

Bazı duvarlarda da, tefekkür ve ilmin önemini yansıtan hat san'atından örnekler...

İleride, Üniversite ve çevresinin yeniden ve nasıl tanzim edilmesi gerektiğini tasarlayan bir maket vardı. İstanbul Üniversitesi'nin merkez binaları ve çevresi, hattâ bütün o bölgenin, Üniversite ve ona bağlı yüksekokulların ve idarî birimlerinin toplandığı bir mekân olarak düzenlenmesi planlanıyormuş.

1 saat kadar süren görüşmede Bülend Hoca, geçmişten gelen bazı düğümlerin çözülmesi ve geleceğe daha sağlıklı planlarla yol alınması konusunda ümit verici, çok faydalı bilgiler lûtfetti.

Elbette, engelleme çabaları da her zaman olacaktı.

Kendisine teşekkürlerle ve hayırlı hizmetlerini devamı temennilerimizi ifade ederek ayrıldık...

.İnançların, sosyal bünyelerde bir kültür ve gelenek haline gelmesinden korkulmalı mı?
5 Eylül 2025 Cuma

Müslüman halkımız, çarşambayı perşembeye bağlayan 3-4 Eylül gecesinde 'Velâdet-i Nebî'yi kutladılar câmilerde... İlahîler ve mevlidler okundu, konuşmalar yapıldı. Şahsen görebildiğim kadarıyla o gece, hemen bütün camiler tıklım tıklım dolmuştu.

Bazılarının bu ilgiyi, İslam'ın aslî mesajı yerine, zihinlerin bu konularla meşgul edilmesinin yanlışlığı şeklinde değerlendirdikleri de görülüyordu.

Doğru ve yerinde bir yaklaşım mı bu diye düşündüm.

Evet, camiler ailelerle ve çocuklarla da dolmuştu. Camilerin boş buldukları yerlerinde çocuklar koşuşuyorlar, sevinç çığlıkları atıyorlardı.

Bazıları, 'huşû içinde ibadet edilmesinin havasını bozuyorlar' diyerek çocukları azarlamaya bile kalkıştılar ve ama cemaatin ekseriyeti, 'Bırakınız, oynasınlar; onların kendilerini rahatça sergileyebilecekleri yerlerin camiler olmasının ve buradan sevinçle ve hoş hatıralarla ayrılmalarının ne mahzuru var?' diyenlere hak verdim.

Çocukluk yıllarımı hatırladım. 'Mevlid' dinlemek üzere, büyüklerimizle köyümüzün küçücük mescidine giderdik. Babamın dedesinin arkadaşı olan 80-90 yaşlarındaki Molla Ahmed, biz çocuklara

şeker dağıtırdı.

Orada, 'mevlid'in ne olduğunu, elbette çok sonralarda öğrenecektik. İlâhîler okunur ve Rebiulevvel' ayının 12. Gecesi'nde dünyaya gelen bir 'hayr'ul beşer'den (insanların en hayırlısından) söz edilirdi.

Sonraları öğrenirdik ki, o gece okunan bu 'mevlid', Hz. Peygamber (S)'in veladet yıldönümlerinde asırlardır, gelenek halinde okunan ve içinde Allah'u Teâlâ'ya münacaat'ın (yakarmaların) ve Hz. Peygamber'in, derin hürmet, muhabbet ve 'na't' /övgü ile ifade olunduğu bir güzel âdettir.

Ama ölümlerin 40'ıncı veya 52'nci gecesi münasebetiyle de 'mevlid' okunması adedi, hâlâ da devam eder Anadolu'da...

Bu adeti de -hem de Müslüman cenah içinden- bazıları olup da, Kur'an'da olup olmadığı açısından sorgularlar. Halbuki bunlar bir gelenektir ve eğer muhtevasında İslam'a aykırı şeyler varsa, ikaz edilir.

Halbuki, Kur'an'ın hükümlerine ve Sünnet-i Nebevî uygulamalarına aykırı bir şey olmadıkça, yorum farklılıkları olabilir. Kaldık ki, ilk dönemde Mekke, Medine ve çevresinde farklılıklar bugünkü gibi çok uzak değildi herhalde. Bugün Endonezya'dan, Orta Asya'ya, Hint alt kıtasından İran, Anadolu ve Balkanlar'a, Arap dünyasından Afrika içlerine kadar, yüz milyonlardan oluşan toplulukların birbirinden çok farklı kültür ve gelenekleri vardır ve İslam, yeni Müslüman olan toplumların kültür ve geleneklerinin İslam'la zıtlaşmayan şekilleri ile mücadele etmemiştir.

Esasen, herhangi bir inanç veya ideoloji, kendi kültür ve geleneğini oluşturamamışsa, muhatabı olan toplumların geniş kitleleriyle temas kurmakta başarılı olamamıştır.

Ama bizim toplumumuz başta olmak üzere, birçok Müslüman coğrafyalardaki emperyalistlerin manyetik alanına düşmüş yönetici kadroları, kendi halklarının mahallî kültür ve geleneklerini bile kendileri için tehlikeli görüp onlarla mücadelelere girmişlerdir.

Bu hususu bu satırların sahibi, daha ilkokuldayken yaşamış ve derinden hissetmiştir.

Köyümüzde okul olmadığından, her gün çamurlu yollarda, yaya olarak güç-belâ 40 dakika kadar yürüdükten sonra en yakın köydeki okula giderdik 2-3 arkadaşla...

Anam, köyümüzdeki ismiyle 'pıtıl' denen ekmekten 'yarım lahmacun' büyüklüğünde bir parça ve 'ekmek katığı' olarak da 1 adet kesme şeker verirdi öğle yemeği yerine...

Öğretmen bize, sabah jimnastiği yaptırır ve 'ana-babalarınız bu hareketleri bilmediklerinden, namaz kılarlar' diyerek, körpe dimağlarımıza zehir dökmeye çalışır ve hattâ 'mevlid'lere bile laf ederdi.

Amma, kendisi de bir 'resmî ağlama günü'ne dönüştürülen bir günde bizleri de ağlatmaya çalışırdı. Akşam eve döndüğümde babam, 'Bugün neler öğrendin bakayım...' diye sorduğunda, öğretmenden duyduklarımı anlatırdım. Söylediklerimi dinleyen babam çok rahatsız olur ve o öğretmen hakkındaki duygularını, en münasip sözlerle ifade ederdi.

*

(Yıllar sonra, Yahyâ Kemal'in, 'Ezansız Semtler' isimli makalesinde, kendi yetişme şartlarını anlatırken, Üsküp ve İstanbul'da İslam kültür ve geleneklerinin manevî atmosferinin izlerini unutmadığını; ama sonra yaşayış tarzıyla 'anne millet'in manevî atmosferinden çok uzağa düştüklerini; ancak bir zaman geçtikten sonra, bir bayram namazında 'anne- millet'e yeniden döndüğünü ve amma, 'mescidsiz- ezansız, semtlerde büyüyen yeni nesillerin, dönecekleri yeri de bilemeyeceklerini' anlattığı nefis yazısını okuduğumda sarsılmıştım.)

Evet 'mevlid'lerde ve kandil geceleri diye bilinen gecelerde hattâ Müslümanın günlük hayatının ayrılmaz parçası olan bu gibi konulara en ilgisiz ve zayıf olanların bile mescidleri doldurması, inancın bir kültür ve gelenek haline de gelmesinin şevkiyle, insanları derinden derine etkilediğini, bu konulara ilgisiz olanların ise yarınlarda isteseler bile nereye döneceklerini bilemeyeceklerini hatırdan çıkarmamak gerekir.

Bu yüzden, Süleyman Çelebi'nin 8 asır öncelerde yazdığı 'Vesile-t-un'Necat' (kurtuluş vesilesi) isimli eserinde yer alan Mevlid metni ve Hz. Peygamber'in dünyaya gelişini lirik bir şekilde anlatmanın ötesinde ve halkımızın geniş tedkik imkanı olmayan kesimlerini, İslam adına, sınırlı da olsa asırlarca yoğurmuştur- yoğurmaktadır.

Halbuki, yılda 2 kez kılınan Bayram namazında bile olsa, o namazlara katılanlar küçümsenmemesi gereken bir sermâyedir.

Bu bakımdan, bazı kutlamaların bir inanç mihveri etrafında şekillenmiş kültür ve gelenekler haline dönüşmesini, 'İnancın özüyle ne ilgisi var?' diye hafife almak yerine, toplumun ana gövdesinin değerlerine pamuk ipliğiyle de olsa bağlı olanların, bağının daha da güçlendirilmesi imkanı araştırılmalı ve teşvik edilmeli değil midir?

Evet, bir kültür ve gelenek haline gelmemiş inanç sistemlerinin geniş halk kitlerini kendisine nasıl cezp edeceğini düşünmek gerekir.

*

NOT: Furkan Dölen isimli bir fizik bilgini, gönderildiği İsviçre'de tahsilini geliştirirken, ABD tarafından fark edilmiş ve Amerika'ya davet edilince, o da koşa koşa gitmiş... Ve orada, Virginia Teknik Üni'de en hassas merkezlerde çalışmış. Anlaşıldığına göre, bu arkadaşın parlak bir zekâsı var.

Fakat bu zekâyı, normal olarak kullanmış ve çalıştırıldığı o hassas mekanda, neler olduğunu bilmediğimiz bazı noktaların yanlış olduğunu görmüş, bunları sorumlulara bildirmiş.

Onlar da onu işinden hemen atmışlar.

O da uğradığı 'haksız'lıkları protesto etmek için Kanada'ya doğru bir protesto yürüyüşü başlatmış ama sonra ortadan kaybolmuş, günlerce haber alınamamış.

Ve sonra Amerika tarafından gözaltına alındığı açıklanmış. Telefonuna el konulmuş.

'İyi yapmışlar.' demiyleyim, ama bu 'çok zeki ve çok bilgili arkadaş', Müslüman coğrafyalarında o gibi hassas teknolojilerle ilgilenen onlarca araştırmacıların Aselsan'da nice süper uzmanların ve İran'da onlarca nükleer fizik uzmanlarının öldürüldüklerini, bertaraf edildiklerini nasıl olmuş da duymamış?

'Gökte yıldız arayayım der de, nice turfa (yeni yetme) müneccim, /Gaflet ile görmez kuyuyu, rehgüzerinde (yolunun üzerinde)...' diyen Ziya Paşa, 150 sene öncelerde bu gibi durumları anlatmamış mıydı?

Sen Amerika'ya gideceksin, onların en hassas laboratuarlarında, kendine göre yanlış konuları dile getireceksin ve onlar senin hangi ince noktaları keşfetmiş olduğunu gördükten sonra da seni serbest bırakacaklar, öyle mi?

Yazık olmuş...

Şimdi, göz hapsinde olan bu genç bilim adamının ilerde nelerle karşılaşacağını bilmiyoruz ama kendilerine en iyi şekilde hizmet ettirmek için iyi bir fırsat yakalamışlardır. Hatırlatalım ki, büyük ilim adamı rahmetli Prof. Fuad Sezgin, uzuuun yıllar önemli araştırmalar yaptığı Almanya'dan, ömrünün son zamanlarında doğduğu ülkeye dönünce, kitaplarını getirmesine bile izin vermemişlerdi.

.Düşmanı olduğundan fazla büyütmeden ve de küçültmeden...
7 Eylül 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

*İstanbul'dan Sabahaddin Akkiraz isimli okuyucu da 'Filistin ve Gazze trajedisi'nden dolayı öyle çıkmazlara saplanıyoruz ki, inanınız ki gece uykularım kaçtı. Bazı arkadaşlarla konuşunca, suçlayacak birisini arıyor ve kolayca buluyoruz da... Siz bu konuda temkin ve teenni ile hareket edilmesi gerektiğini yazdığınızda, ne diyeceğimizi daha bir bilemez hale geliyor ve kendi başımızdaki en yetkili ismi bile eleştiriyoruz. Ama ben de sizin tespitlerinize gecikmeli olarak da olsa, katılıyor ve konunun İsrail meselesi olmadığını, Amerika'yla savaşmayı göze almadan bu konuda adım atılmasının yanlışlığını düşünüyorum. Evet, ısrarla belirttiğiniz gibi önceki Amerikan başkanı Biden, 'Burada İsrail diye bir devlet kurulmamış olsaydı bile, biz Batı dünyası olarak burada böyle bir devleti yine kurardık' sözü, konunun özünü teşkil ediyor. Yazık ki, bu konu bizim camiamızda pek vurgulanmıyor.

--Evet bu kardeşimizin yakınma ve serzenişlerini anlıyorum. Dün İstanbul- Üsküdar'da, Bağlarbaşı'ndan ta Üsküdar Meydanı'na kadar ana caddenin bir tarafında yürüyen ve orta ve alt gelir gruplarına ait olduklarını rahatlıkla söyleyebileceğimiz ve 'Tekbir' sadâlarıyla ve 'katil İsrail ve Amerika' için temennilerini dile getiren yüz bini aşkın büyük bir kitle vardı. Hattâ kimi pankartlarda 'gemiler ve de Mehmetçik harekete geçirilmeli' diyenler de vardı. Öyle ya, 'kendimizi ve haklarımızı savunmak için beslenen ordu, ne güne duruyor?' diyenler bile görülüyordu.

Belli bir kesim ise maalesef, tıklım-tıklım dolu ve ana cadde kıyılarına kadar taşan 'cafe'lerde, kendi dünyalarından o kitlelere uzaktan, sırıtarak bakıyorlardı. Böylelerine bizim halkımızın bir sözü vardır, 'Bu memleket savaş zamanında bizimdir, barış zamanında ise belli bir kesimin' şeklinde...

Evet, bu da bir acı gerçeğimizdir. Daha 15 gün öncesine kadar HAMAS mücahidlerini, 'terörist' olarak niteleyen ve 'bize ne Gazze'den?' diyen bir kişi, ülkenin ana muhalefet kanadının başında bulunuyorsa... Ve sonra da halkın büyük bir kesiminin acılarından uzak düşmenin kendilerine ağır faturası olacağını tasavvur ederek, Meclis'te, Gazze üzerine bir özel oturum yapılmasını söz konusu edenin de aynı kişi olduğunu görüyorsunuz. Şimdi de bu kişi Sinop taraflarında bir takım hassas füze denemelerinin yapılmasına bile karşı çıkıp 'balıkları korkutuyorsunuz, balıkçılar aç...' diyecek kadar deniz biyolojisi üzerine yüksek (!) fikirler serdediyor.

Belki Meclis'teki Gazze görüşmelerini takip edenler görmüşlerdir, o muhalefet lideri, HAMAS mücahidleri için yakın geçmişe kadar söylediklerini tekrarlayamayacak kadar kurnaz veya siyasî manevra yapan birisi olarak gözüktü. Ama ilginçtir, onun yerine orada AK PARTİ adına konuşma yapan Meclis İdare Âmiri ve Meclis'te, Türkiye-Filistin Dostluk Grubu Başkanı olan Hasan Turan konuşurken, ona karşılık vermeye kalkışan bir kişi, yazık ki küçük particiklerden (üstelik de, Ana Muhalefet partisinin listesinden) m.vekili olarak Meclis'e girmiş olanlardan birisi, Hasan Turan bey'in konuşmasına karşı bağırıp çağırarak karşılık veriyor, Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş'un, 'Burası miting yeri değil, konuşacaksan söz al, grubun adına gel konuş...' demesine bile kulak asmayıp, 'gösteri'sini dakikalarca sürdürüyordu... Ki, o küçük particiklerin içinden bugün, 'iktidarı ne kadar yıpratabilirsek, o kadar kârdır...' mantığıyla eleştirenler, 'Ahh biz olsaydık, öyle yapmaz, şöyle yapardık...' dercesine, eleştirilerini her zeminde tekrarlamaktalar. Böyleleri insana, hem de önde gelen nice Müslüman şahsiyetlerin, 2. Meşrutiyet yıllarında '2. Abdulhamid için 'O gitsin de ne olursa olsun' diye kıyasıya eleştirenlerin, sonra karşılaştıkları felaketler ve hele de milletin inancına savaş açan diktatörlük uygulamaları dönemlerinde bile, geçmişteki hatalarını itiraf edemeyişlerini hatırlatıyor.

*Merzifon'dan Mustafa Titiz isimli okuyucu da, 'Tamam, mesele sadece İsrail değil, Amerika da işin arkasına... Peki bu zamana kadar, o büyük oyuncu denilen Rus lideri Putin'den, 'Gazze trajedisi'ne dair tek kelime söylediğini duyan oldu mu?' diyor, haklı olarak...

--Evet, bu konuya dünya siyasetinin nerelere varacağını hesap etmeden hareket etmek durumunda değiliz.

*Zâkir Elmacıoğlu isimli okuyucumuz, 'Geçen haftalardaki 'Hasbihal'lerinizden birinde N. Ataç'tan bahsetmiş ve -sonraları dünyaca ünlü bir beyin doktoru olacak olan lisedeki talebesi -Gazi Yaşargil'e- 'tahsiline nerede devam ettirdiği'ni sorup tıbbiye cevabını alınca, 'Ben senin gibi parlak zekâlı bir öğrencimin tahsilini, Helen (antik Yunan) ve Roma medeniyetleri konusunda devam ettireceğini söylemesini beklerdim' diye hayıflandığını anlatmıştı.' diyor ve (Nurullah Ataç'ın, İslam dini konusunda ne kadar frensiz bir düşmanlık duygusuyla dop-dolu, en azgın laiklerden birisi olduğunu hatırlayabiliriz. Hattâ o kadar ki, Adnan Menderes, irtica söylemlerinin matbuatta köpürtülmek istendiği 1956-57'lerde, Meclis'te yaptığı bir konuşmada, 'inkilap yobazları'ndan söz etmiş, bunun üzerine, Ataç, Meclis'in önüne gelerek, 'Evet, ben bir inkılap yobazıyım!..' diyerek, aklınca meydan okumuştu.) şeklindeki izahatı ekliyordunuz. Bunlar beni uyandırdı. Teşekkür ederim.

Ben güya edebiyatla ilgilenirim ama onun sizin dediğiniz gibi olduğunu bilmiyordum. Sonra baktım, siz oldukça mülayim bile yazmışsınız. Teşekkür ederim. Meğer, tam... birisiymiş...

-Çorum'dan Rahmi Demirtaş da aynı hasbihalle ilgili olarak diyor ki: Ağabey, Almanya'dayken siz Köln'de ve ben de 70-80 km. kuzeydeki Duisburg'da olduğumda sizinle zaman zaman olsa da görüşürdük. Geçenlerde, Prof. Gazi Yaşargil'in, ünlü bir beyin cerrahı olarak, kendi sahasında konuşurken, insan beyninin devamlı tek bir fotoğrafla meşgul edilmesinin, beyinde totemist (putçu) algılama özelliklerini geliştirdiğini de söylediğini aktarmıştınız. Ben ona takıldım. Ne kadar doğru. Çok doğru bir tespit olsa gerek. Çünkü ağabey, hem de parlak zekâlı, başarılı lise öğrencilerini ödüllendirmek için Almanya'ya gönderiyorlardı o çocuklara, 'Günlerce dolaştınız okullarda, resmî mekanlarda, özel yerlerde... En çok dikkatinizi çeken ne oldu?' diye sorunca, ne cevap verseler beğenirsiniz? Türkiye'de her yerde görmeye alıştıkları bir fotoğrafa Almanya'da hiç rastlamadıklarını söylemezler mi?

Şimdi sizin Yaşargil'den aktardığınız o ilginç tespiti okuduktan sonra bazı konuları daha bir anladım.

*Ardahan'dan Şakir Tereci de diyor ki: 'Prof. Gazi Yaşargil'den aktardığınız cümleyi biz burada tam bir şahısperestlik örneği olarak yıllardır yaşıyoruz. Belli bir günde, bir dağ yamacına düşen karşı dağın gölgesinin kıvrımlarını her yerde gördükleri bir fotoğrafa benzetiyorlar, adamlar güya 'rasyonalist' /akılcı olduklarını iddia ediyorlar. Biz Müslümanlar itibar ettiğimiz geçmişteki İslam büyüklerinin mezarlarına rastladığımızda durup bir 'Fatiha' okumamızı bile çağdışılık olarak nitelerler; ama kendilerinin icat ettikleri 'laik kutsal' mekânları öyle bir huşû içinde ziyaret edişleri var ki, çağdaşlık dediğinde öyle olmalı değil mi?

* İsmini vermeyeceğim bir okuyucu da, 2 Dünya savaşını da 'Yahudiler çıkardı' diyor ve Çarlık Rusyası'ndaki 300 yıllık Romanoflar Hanedanı'nın da Yahudi olduğunu iddia ediyor. -- Romanof'ların Yahudi Hanedanı olduğu iddiasını ilk bu okuyucudan duyuyorum ve sanmıyorum da.

Düşmanı olduğundan fazla büyütmek, olduğundan fazla küçültmekten farksızdır...

Bu manzara, ‘kanun düzeni' adına, ‘düzenbazlık' gösterisidir
10 Eylül 2025 Çarşamba

Evet, müthiş bir 'düzenbazlık..'

Hakları da yok değil..

Çünkü, 'düzenin kurucusu' kendileri.. Partilerinin kuruluşunun 102. yıldönümü imiş..

Önce tarih adına ileri sürülen iddiaya bakalım..

102 yıl önce mi kuruldu CHP?

Önce 'İttihat ve Terakki (Birlik ve İlerleme) Cemiyeti' vardı..

Mayıs-1889'da kurulmuştu.. Kurucularının başında da, o dönemin önde gelen meşhur 'ateist'lerinden ve 'yeni nesiller oluşturmak için Avrupa'dan damızlık erkekler getirmeliyiz..' diyecek kadar aşağılaşan Abdullah Cevdet ve arkadaşlarının bulunduğu bir cemiyet..

Ondan da önce, 'Yeni Osmanlılar Hareketi' vardı. Ama bu hareket Fransız halkının dilinde 'Jeune Turcs'/ Jön Türk /Genç Türkler'e dönüşmüştür. Bu 'Jön Türk' ibaresi, halkımızın dilinde ise, 'Bön Türk'e dönüşmüştür. ('Bön'lük ise, Türkçede 'bir şeye, anlamaktan, şaşkınlık ve hayranlıkla bakmak için, 'bön-bön bakma..' gibi cümleler içinde kullanılmıştır. Avrupa, hele de 18. asrın ortalarından itibaren Sanayi Devrimi'nin kitleleri şaşırtan nice yeniliklerle başka dünyalardaki insanların da dikkatlerini üzerine çevirirken, Avrupa'yı görmekten de öteye, 'Avrupa görmüşlük' ayrı bir sosyal değer haline gelmişti.. Avrupa'nın ürettiği her şey de hayranlıkla izleniyordu..

Anadolu köylerinde, çocukluğumuzda, 60-70 sene öncelerde, 'çerçicilik' denilen bir seyyar ticaret tarzı ve mesleği vardı..

At sırtında, köylere kumaşlar ve tülbentlere kadar her şeyi götüren küçük esnaftan Çerçi diye isimlendirilen kimseler yumurta veya tereyağı vs. karşılığında satış yapar, okuma-yazması olmayan kadınlar bile, alacakları yünlü veya pamuklu dokumaların 'Avrupa malı' olup olmadığını sorarlardı ve bizler, 'Bir şeyin Avrupa malı' olup olmadığı arasındaki farkın ne olduğunu bilmediğimizden, büyüklerimize sorunca, 'Her şeyin en iyisi..' gibi cevaplar alırdık.)

*

Evet, okumuş sınıflarımız sadece ihanet yüzünden değil, ahmakça bir yeni toplum oluşturma zannıyla, oltalardaki yemlere kapılmıştı.. Avrupa'ya gidenler, 'Avrupa görmüş olmanın' aşağılık kompleksinden, duygusundan öteye yeni bir şey getirmemişlerdi, ülkeye..

'Şeyhin kerameti, kendinden menkul' kabilinden, kendi kendilerini 'münevver/ aydın' diye niteleyenler özellikle de o zamanın modası bir eğilimle, Fransa'ya gidiyorlardı. Fransa ve Paris o sıralarda ilk kez diplomatik bir resmî ziyarete çıkan Sultan Abdulaziz'i ağırlarken, Fransız Hükûmeti de aynı zaman diliminde 'hürriyet türküleri' söyleyerek Marsilya limanında gemilerinden inip karaya çıkan -sözde- özgürlük âşığı Osmanlı vatandaşlarına kucak açıyordu..

(Daha sonraki dönemlerde, gizlice Fransa'ya giden Osmanlı vatandaşlarından, sonraların ünlü şairi olan Yahya Kemâl, başında fes ile bindiği bir Fransız gemisi İstanbul'dan ayrılıp Marmara Denizi'nde ilerlemeye başlayınca, güvertede oturup, başındaki 'fes'i çıkarıp, yanında gizlice taşıdığı şapkayı başına geçirdiği zamanı, kendini 'hür bir insan olmanın halet-i rûhiyesine kavuşmuş' gibi hissedişinin gülünçlüğünü itiraf ederek yazar, hâtıratında..)

Ziyâ Paşa'nın o dönemin 'aydıncık'larını çok çarpıcı şekilde resmeden mısraları ne kadar iç acıtıcıdır:

'Mösyö- pardon..' diyerek eylersen, feth-i kelâm (söze başlarsan),

Denilir her sözüne, aynı keramet gibidir..'

*

Osmanlı ile Japonya'nın, dünyanın o günündeki sanayileşme konusuna aynı zamanda kafa yorduğu görülür.. Sultan 2. Abdülhamid, hemen her alanda yüksek mektepler açarken, Japonya da 'Meiji / Işık Hareketi' dedikleri bir yarışla modern teknolojiye ulaşma hamlesini başlatır.. Ama aradan 30 sene geçmeden, Japonya hedefine ulaşırken, kimse, Japon halkının inancıyla, kültürüyle gelenekleriyle uğraşmamış, 'kimono' denilen kıyafetlerine, komik ve kanlı saldırılar başlatmamıştı..

Osmanlı'nın dünya sahnesinden tarihin dehlizlerine gönderilmesi sonrasında bizde yaşananlar ise utanç verici ve milleti adam etmek için, Avrupalılar gibi olmak, onların dünya görüşlerine ve yaşayış tarzlarına ayak uydurmak gibi 'jakobenist / tepeden inmeci' yöntemlerle, bir asrımız heba ve heder edilmeyle sonuçlanmıştır..

*

1914-1918 arasındaki Birinci Dünya Savaşı'nda yenilmiştik.. Savaşın bitmesine 4 ay kala, Halife-Sultan Reşad vefat etmiş ve yerine Vahiduddin geçmişti.. O dönemin iktidarını elinde tutan 'İttihat ve Terakki Cemiyeti' 1 Kasım 1918'de kendisini feshetmiş ve bütün mal varlığını ve hukukî yapısını 'Teceddüt Cemiyeti'ne devretmişti..

Müslüman halkımız, dinini, şerefini, haysiyetini korumak için bir 'olmak ya da olmamak' noktasında bir ölüm-kalım mücadelesine atıldığında 'Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri' etrafında teşkilatlanmaya başlayınca, 'Teceddüt Cemiyeti' de bu hareket içinde erimişti.. İlginç olan şu ki, bu mücadele, herhangi bir kavmin, ırk veya sınıfın değil, Müslüman halkın inancı adına veriliyordu..

O kadar ki, 'Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'nin hedefi, ilk maddesinde 'Ahali-y'i İslâm'a yapılan mezalime son vermek' olarak belirlenmişti..

Rumeli'nin bir kısmıyla Anadolu'nun düşmandan temizlenmesinde mücadele ruhunun tek enerjisi İslam inancından geliyordu..

Ve amma, işte o anda, 'Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyetleri', 'Halk Fırkası'na dönüştürüldü ve sonra ona bir de 'Cumhuriyet' kelimesi eklenerek, 'Cumhuriyet Halk Fırkası' adını aldı.. Ve amma hedefi, 'Ahali-yi İslam'ı ve en aslî değerlerine savaş açarak, ezmek, indirmek, köleleştirmek' isteyen bir teşkilata dönüşerek..

Evet, CHP'nin 102 yıl önceki tarihi böyle şekillendi..

Bu noktaya niye değinmek gereği duydum?

Kaç gündür, ülkenin temel meselesi, milletin ekseriyetinden hiç bir genel seçimde destek alamamış olan bir partinin etrafında gelişen hadiseler imişçesine, kamuoyu onlarla meşgul..

Belediyelerindeki yolsuzluk iddiaları ve kongrelerindeki şaibeli, akçeli entrikalar son bulmak bilmeyen bir siyasî partinin İstanbul İl Başkanlığı yönetimi, mahkeme kararıyla o vazifeden uzaklaştırılıyor..

Onun yerine, geçici olarak kongrelerin yeniden yapılmasının zeminini oluşturması için, o siyasî partinin gedikli isimlerinden G. Tekin isimli kişi ve arkadaşları 'çağrı heyeti' olarak vazifelendiriliyor..

O günden beri, söz konusu partinin 2-3 yıllık lideri 'Ö.Ö' âdeta çılgına döndü..

G. Tekin de ondan geri kalmıyor.. Öyle nutuklar atıyorlar ki, akla ziyan.. '6 Ok' denilen bir takım sıfatları kendilerine öncü saymakla Müslüman halkımızın ne kadar uzağına düştüklerinin hâlâ da farkında olmadıklarını göstermekte, 'Ö.Ö' ve G. Tekin, günlerdir birbirleriyle yarıştılar, yarışıyorlar..

Onların şu birkaç günlük laf yarışında birbirlerinden geri kalmadıklarını-kalmayacaklarını ve 'Kemalist laisizm'i, 'bir temel inanç' olarak belirlediklerini çok net sergilediler..

Bu yolun 'çıkmaz sokak' olduğunu hâlâ da anlamış değiller.. Halkımızın bunlardan çekeceği var..

*

Silahlanmaktan da öteye, İslam Birliği'ne yönelmenin kaçınılmazlığı ortada
12 Eylül 2025 Cuma

Gelişmeler bize, İslam Birliği'nden başka bir çaremiz olmadığını tekrar tekrar hatırlatıyor. Biz ise halâ dünya siyasetinin yeni yönelişlerinden habersiziz.

Tamam, Birinci Dünya Savaşı'nda yenildik. Yenmek-yenilmek savaşlarda kaçınılmaz neticelerdendir. Ama bir yenilgiden sonra, 'Artık her şey bitti' demek, asıl büyük yenilgidir. Müslüman halkımız, o büyük yenilgiden sonra, her şeyin bitmediğini, bir ateş çemberinin girerek atıldığı mücadeleyle ispatladı.

Düşünebiliyor muyuz; henüz 100 yıl öncelerde, o günkü haberleşme ve iletişim imkanları içinde, Müslüman halklar arasında bugün hayal edilemeyecek derecede, dünya çapında bir dayanışma vardı.

O dönemde Ankara'daki Amerikan gazetelerinin gelişmelerini takip eden iki muhabirin tavırları ibretliktir. Bu muhabirlerden birisi, Hindistan Müslümanlarından... Diğeri, Amerikalıdır ve Amerikalı olan muhabirin, Ankara'daki havayı yansıtmak için gazetesine gönderdiği notta, 'Arkadaşım, Hindistan Müslümanlarından... Ama caddeden düzenli geçişle yürüyüş yapan Müslüman askerleri görünce, 'Askerlerimiz!' diyerek öyle bir heyecanlanıyor ki, bunu görünce, Müslümanlar arasındaki bu birlik duygusu şaşırtıyor beni...' diyordu. Öyle ya, taa Hindistan'dan gelmiş ve bir Amerikan gazetesinde muhabirlik yapan kişi, Ankara'daki askerleri görünce 'Askerlerimiz...' diye heyecanlanıyor.

*

Bunu şunun için anlatıyorum: Daha yüz sene öncesine kadar dünya Müslümanları birbirlerine her şeye rağmen böylesine bir 'kalp- gönül beraberliği' içindeydi.

Ama Osmanlı'nın dağılmasından sonra asıl dağılan, Müslüman kitleler arasında olmasa bile, 'İslam ülkesi' diye anılan yönetim sistemleri arasındaki kardeşlik duygusu olmuştur. Halâ o kopukluğu yaşıyoruz. Bunda sadece bizde yaşanan hıyanetler değil, hemen hemen bütün İslam toplumlarında yaşanan benzer körlükler de etkili olmuştur.

Amerikan ve bütünüyle Batı emperyalizmin, Müslüman coğrafyaların kalbi mesabesindeki Filistin'e yerleştirdiği ve her türlü desteği vererek cinayetler işlettiği 'kuduz fino'su Siyonist İsrail rejimi, önüne ve aklına gelen her yere saldırıyor. Başta Trump olmak üzere, koruyucuları onun her cinayetine alkış tutuyor. Bu son Katar Saldırısı'ndan habersiz olduğunu iddia eden Trump, sonunda Netanyahu'ya, 'Çok yaramazlık ettin...' havasında serzenişte bulunduktan sonra anlaşıldı ki Amerika, Katar'ın korunması için işbirliği anlaşması imzalamış. O çok hassas Amerikan sistemleri, Katar'ı savunmak bir yana, haberdar bile etmemiş. Siyonist terör örgütünün 10 kadar uçağı, Katar'ın etrafındaki ülkelerin hava sahalarından da geçmiş. Herkes ya uyumuş, ya da uyur gibi yapmış. ' Bize kimse dokunamaz...' havasında olan başkaları da benzer oyunlarla ve saldırılarla karşılaşırlarsa, şaşılmamalı... Hırsız içeride olursa, kapıya vurulan kilidin ne faydası olur?

Amerika ve İsrail, kendisine problem oluşturamayacak olanları birer- birer sindirerek, problem oluşturabileceklere de gözdağı vermeye çalışıyor.

Ve Amerikan vatandaşı bir Charlie Kirk isimli, 'Filistinlilerin orada yaşama hakkı yoktur, orası bütünüyle Yahudilerindir... İslam'la savaşımız kaçınılmazdır...' şeklindeki ateşli nutukları ve Trump propagandasıyla bilinen bir genç Yahudi, evvelki gün ateşli bir konuşma daha yaparken, 200 metre uzaklıktan atılan bir kurşunla öldürülünce Trump, Amerika'da bayrakları 3 gün boyunca yarıya indirtti. İsrail rejimi de mâtemler tuttu ve Netanyahu bu cinayetin, 'Judo-Chrétien (Yahudi- Hristiyan) medeniyetin işbirliğinin daha da güçlendirilmesi gerektiğini ihtar ettiğinden söz etti.

Evet, o 'Judo-Chrétien işbirliği' sayesinde, Siyonist terör örgütü Lübnan'ı, Suriye'yi vurdu, İran'ı vurdu, Yemen'i vurdu. Son olarak da, Katar Şeyhliği'ni vurdu. Bu mafyatik terör örgütünün başındaki Netanyahu isimli kişi, kendilerine düşmanlık edecek her ülke ve toplumu da cezalandıracakları'nı belirterek herkese gözdağı veriyor. Tel Aviv medyasında ve Meclisi'nde 'sıranın Türkiye'ye de geleceği'ne dair yazılar yazılıyor, konuşmalar yapılıyor. Bu kişi, geçenlerde, 'Suriye'ye niçin saldırdığım soruluyor, ben saf değilim, orada kiminle mücadele ettiğimi biliyorum...' diyor. Bununla kimi kast ettiğini zımnen işaret etmiş evet...

Dünyadaki hadiseler, bütün Müslüman halklara, İslam Birliği hedefine bir an önce yönelmekten başka bir çarelerinin olmadığını ihtar ediyor. Asıl ve en güçlü savunma silahımız bu olacaktır.

*

NOT: Bugün, 12 Eylül 1980 günü, General Kenan Evren'in liderliğinde, TSK'nın ülke yönetimine bir kez daha el koyduğu ve halkımız arasındaki kardeşliği resmî ideolojinin malûm ilkelerine göre yeniden tesis etmeye kalkışmasının ve tam tersine, millet fertleri arasındaki bağları daha da koparan 'askerî darbe zorbalığı'nın 45'inci yıldönümü... Ve hatırlayalım, bir ismin doğumunun 100'ncü yıldönümü münasebetiyle, ülkenin her tarafını, köylere kadar, heykeller ve büstlerle, fotoğraflarla doldurulduğu bir çılgınlık dönemiydi.

Geçmiş askerî darbelerin devamı olan 12 Eylül 1980 Darbesi'nden sonra gelenek devam edecekti. 28 Şubat 1997 Askerî Darbe Zorbalığı, Erbakan'ın Başbakanlığına ancak 11 ay tahammül edecekti. 2007'de Cumhurbaşkanlığı seçimi öncesinde, 28 Nisan 2007'de gece yarısı Genelkurmay Başkanı Büyükanıt tarafından okunan Askerî Muhtıra, Erdoğan iradesine çarpıp geri dönmüştü. O başarısızlığın hıncı da eklenerek; 15 Temmuz 2016'daki, geçmiştekilere nispetle en kanlı şekilde düzenlenen 'darbe hıyaneti' halkın, Erdoğan'ın şahsında liderini bulduğu ve liderin de 'halkının duygularına tercüman olduğu' inancıyla yere çarpılıp bertaraf edildi. İnşallah darbeler tarihine bir sivil halk darbesi vurulmuştur.

İnşallah, Erdoğan'ın o darbe kırıcı tavrı bir tek örnek olarak kalmamalı ve gelenek halinde bundan sonraki siyasî hayatımız boyunca da hep devam etmelidir. Askerimize, hele son üç yüz yıldır musallat olmuş olan 'yeniçeri hastalığı' bir daha hortlamayacak şekilde tarihe intikal etmelidir.

*

Mevlid-i Nebevî' şerefine yazılmış en güzel kasidelerden biri
14 Eylül 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz

*ABD- Sud Caroline-'dan Prof. Necati Engeç Hoca, geçenlerde kutlanan Mevlid-i Nebevî Kandili dolayısıyla 500 sene gerilerden, Fuzûlî'nin ( 1483 - 1556 ) 'Su Kasidesi' etrafında bir değerlendirme yapmış. 'Fuzûlî'nin en muhteşem eseri, muhakkak ki 'Su Kasidesi' diyor. El'Hakk, öyledir.

Hz. Peygamber (S)'e olan aşkı en güzel anlatan bu kasidenin birkaç beytini buraya -teberrüken- alalım...

Su Kasidesi...

'Saçma ey göz, eşkden gönlümdeki odlare su,

Kim, bu denli dutuşan odlare kılmaz çare, su.

(Ey göz! Gönlümdeki ateşlere su saçma.

Çünkü bu kadar tutuşan ateşe, su çare olmaz.)

(...)

Vehm ilen söyler dil-i mecrûh, peykânun sözin

İhtiyât ilen içer her kimde olsa yare, su.

(Yaralı gönül, senin peykânının sözünü korkuyla söyler.

Her kimde yara varsa o suyu ihtiyatla içer.)

Suya virsün bâğban gülzârı, zahmet çekmesün

Bir gül açılmaz yüzün tek, virse bin gülzâre su.

(Bahçıvan, gül bahçesini suya versin, boşuna zahmet çekmesin

Çünkü o bin gül bahçesine su verse bile, senin yüzün gibi bir gül açılmaz.)

(...)

Ârızun yâdiyle nemnâk olsa müjgânum n'ola

Zâyi' olmaz gül temennâsiyle virmek, hâre su.

(Senin yanağını anarak kirpiklerim ıslansa ne olur)

Gül beklentisiyle dikene su vermek, boşuna değildir.)

(...)

İste peykânun gönül hecrinde şevkum sâkin et,

Susuzem, bir kez bu sahrâda benümçün are su.

(Ey gönül, onun peykânını iste, arzumu sakinleştirsin.

Susuzum, bu sahrada bir kez de benim için su ara.)

(...)

Dest-bûsı ârzûsıyla ölürsem dûstlar

Kûze eylen toprağum, sunun anunla yâre, su.

(Ey dostlar! Eğer onun elini öpmek arzusuyla ölürsem,

Toprağımdan testi yapıp, onunla yâre su sunun.) (...)nefîs

Evet, bu kasideden birkaç beyti, gönüllerimizin pası silinsin diye buraya aktardık.

**Özkan Acar isimli okuyucu 6 Eylül tarihli ve 'İnançların kültür ve geleneklere de yansımasından korkulmalı mı?' başlıklı yazıda dile getirilen görüşlere itiraz ederek, 'ilahî vahyin zaman içinde kültüre dönüşüp vahyin sınırlarını nasıl aştığının pek çok örneklerinden bahsediyor ve İslam'la ilgisi olmayan nice davranışlardan söz ediyor ve 'Allah'ın dini, kültüre dönüşmemeli ve gelenek haline gelmemeli...' diyor...

--Bu okuyucu kardeşe belirteyim ki, yazıda, Allah'ın dini, -haşâ- 'bir kültür ve gelenek gibi telakki edilmeli' değil', 'Müslüman bir toplumun kültür ve geleneğinin de inancın temel ölçüleri içinde şekillendirmesi gerektiğine işaret ediliyor, anlatılmak istenen bu...

*Ali Gür isimli okuyucu, 5 Eylül tarihli yazımızda, 'Amerikan B. Elçisinin, diplomat olarak bulunduğu ülkenin iç güvenliğiyle ilgili aykırı görüşler belirtmesinin kabul edilemezliği'ne işaretle, bu büyükelçinin haddini aştığına ve 'Persona non grata / İstenmeyen adam 'ilan edilip, 24 saat içinde ülkeyi terk etmesi gerektiğini hatırlattığım yazımın üzerine, 'Persona non Grata!' Kime söylüyorsunuz bunu, kim yapacak bu işi?' diye soruyor...

--Bu okuyucu kardeşimize belirteyim ki, ülke veya dünya çapındaki gelişmeleri herkes kendi duruş ve bakış açısına göre yorumlamakta serbesttir. Bu satırların sahibi de, bu gibi had bilmez elçilere karşı diplomasi hukukunda var olan uygulamaları hatırlatmaktadır o kadar... Bunu kim yapacak diye, kimseye yol gösteriyoruz değiliz...

*Aydın Ayar isimli okuyucumuz, 29 Ağustos günkü yazımızda değinilen konularla ilgili notunda, 'ağabey devam edegelen siyasi, askeri, ekonomik kuşatmaya karşı Müslümanların öfke ve tepkilerine göre değil, kendi ideal politiğine uygun yeni imkan arayışlarını düşünmek hakikaten kıymetli...

Fakat kendi varlık sebeplerimizden hareketle, tüm ümmet bileşenlerinin içini kavuran bu istilaya karşı kolektif bir salih amel, küresel bir intifada ile cephe hatlarımızı inşa zorunluluğu, izahtan varestedir.' diyor.

*0N. U. isimli okuyucu da, 25 Ağustos tarihli yazımız üzerine serzenişte bulunarak, 'Nasıl yıkıldığımız hakkında bilmediğimiz kalmadı. Mesele, fabrika ayarlarına (İslam'a) nasıl döneceğimizde. YAS İÇİN, YÜZYIL YETMEDİ Mİ? Herkes her şeyden bahsediyor da, Allah Resulü Mekke'de ŞİRK sistemine karşı tavrını nasıl ortaya koydu ve sonra da Medine'de hangi pratiklerle örnek İslam toplumunu oluşturdu? Asıl düşünülmesi, anlaşılması gereken nokta bu değil mi? Mağduru oynamaktan sanki bir tür haz mı alıyoruz, anlamakta zorlanıyorum.' diyor...

--Bu okuyucumuz, 8 Eylül tarihli notunda da, 'Diyelim ki, tüm koruma kanunları kalktı... Ne değişecek?

'Bu ülke Müslümanlarının en büyük hedefi, çocuklarını seküler sisteme memur (emir kulu) yapmak değil mi?' diye soruyordu, haksızlık içerebilecek bir yaklaşımla... Bir kısım olumsuz örnekleri genelleştirmek, kendimizin ne yaptığını ve ne gibi pratik çözümler önerdiğimizi unutturabilir; bize sağlıklı bir çözümü düşünmek yerine yılgınlık ve çaresizlik de verebilir...

*Muallim müstear ismiyle yazan okuyucu da, 12 Eylül tarihli ve İslam Birliği'nin mutlak zaruretine değinen yazımızla ilgili olarak, yorumunda, 'Bütün Dünya Müslümanlarından Uluslararası karar alıcı bir heyet kurulmalı, Müslüman Ordusu kurulmalı, bütün Dünya Müslümanları tek devlet gibi yönetilmeli. Nasıl ki NATO, Avrupa'yı yönetiyor. Aynısı bizde de olmalı... Bu kurumlar İslam Fıkhına göre karar almalı.' diyor da, ismini açıkça yazmıyor!

*Cemal Aydın kardeşimiz de, 'İslam Birliği'ni emperyalist güç odakları 100 yıl öncelerde yok etmişlerdi...' diyor, gösterilmesi gereken direnci hatırlatarak...

--Evet, aynen öyle... Biz de daha bir kararlılıkla, düşen o bayrağı yeniden kaldırmak zorundayız.

*Abdullah Kul isimli okuyucu da,13 Eylül tarihli yazımızda ele alınan konu etrafında, 'Evet, emperyalist ve bütün şer güçlerin Müslüman coğrafyalarında hiçbir kural-kanun tanımaksızın istediği gibi at koşturduğunu' teyit ederken, Müslümanların da gerçekçi bir yol haritası çizmesi gerektiğini, aksi halde, hayal kırıklığına uğranılacağını belirtiyor. Evet, İSLAM BİRLİĞİ ama bu projeyi KİM-KİMLER hayata geçirecek?' diye soruyor. Yakın geçmişte bunun sancısını taşıyan şahsiyetler olmuş ama bir yere varılamadığını ifade ediyor.

Kim bu Nebevi oluşumu sağlayacak, somutlaştıralım: 'Başkan Erdoğan, Suud Kralı Selman, Ürdün Kralı Abdullah b. Hüseyin, Abdulmelik El Husî, Âyetullah Seyyid Ali Khamanei, Mısır lideri A. Fettah Sisî, Suriye'nin yeni lideri Ahmed Şara, HAMAS liderlerinden Halid Meş'al, veya 'Ehl-i hal ve'l-akd Heyeti' vs vs...

Sıkıntı çektiğimiz konu, genelin KABULü noktasında, Nebevi liderliği kim, nasıl üstlenecek ve İSLAM BİRLİĞİ nasıl sağlanacak? Bizi kaosa sürüklemişler, biz içten kaybetmişiz böl-parçala, lokma- lokma yap, sonra istediğin gibi yönet ya da sindir. Bizim zafiyetimizden istifade etmiş düşman güçler... Bir sürü meşrep, ekol grup, cemaat, tarikat; kimse kimseyi beğenmiyor herkes birbirine düşman, ÜMMET paramparça.' diye açıklıyor görüşlerini...

Evet durumumuz bu maalesef...

*Dursun müstearıyla yazan ve bir sosyal bilimler alanında öğretim üyesi olan bir okuyucumuz da 25 Ağustos tarihli notunda, 'Bu yazıyı okurken Balıkesir Avşa adası dönüşündeyim, güya tatil yeri... Bu millet, aslına nasıl dönecek diye düşünüyor ve artık çok mu geç?' diyorum içimden... En laik Avrupa ülkelerinde bile bu kadarına izin verilmez, giyinmek kalkmış. Sahilde baba sakallı, anne başörtülü, kızları mayolu, beraberler...' diyor... Ve ailelerin çöküntüsünün asıl sosyal çöküntü ve izmihlal olduğuna işaret ediyor, haklı olarak...

--Evet, sıradan bir teşhircilik (exhibisyonizm) diye de geçiştirilemeyecek bir ruh hastalığıdır ki, toplumun her kesimini teslim alıyor.

*Ferhat Karasarî isimli okuyucu da, 11 Eylül günkü yazımıza değinerek, 'Şu bir hakikattir ki şu kamalist laik güçlerin sosyal hayattaki etkinlikleri kırılmadıkça bu ülke huzur bulmayacaktır... Ülkemizin halkına zerre kadar bir hayırları yok. Heykeller yapıp sonra da onlara tapınırcasına yönelmekten ve fesat çıkarmaktan başka bir şey bilmiyorlar... Çirkefliklerini gizlemek için de, "Filanın askerleriyiz " diye meydan okuyorlar.' diyor...,

.Bu ne biçim bir muhakeme tarzı, sahi?
15 Eylül 2025 Pazartesi

İBB Başkanı'nın tutuklanmasından sonra o konuda çok az yazı yazdım. Çünkü ortada yığınla iddialar var; ama kanunen iddia seviyesinde. Ama 'E.İ'nin en yakın çalışma arkadaşlarından, geniş yetkilerle donattığı has adamlarından 50'ye yakın arkadaşı, kendilerini kurtarmak için itirafçı oldular.

İtiraflar, kendi aleyhlerinde de olduğu için o konuda da susmayı tercih ettim. Çünkü itirafçılar, cezalarının hafiflemesi ümidine sarıldılar ve 'isnad olunan yolsuzluk eylemleri'nin ortaya çıkmasında yardımcı olacak ciddî itiraflarda bulunan ve itirafçı olmak talebini mahkemeye bildiren bir kimsenin samimî davranacağına kanaat getiren mahkeme, o talep sahiplerini cezaevlerinden tahliye etti ve çıkardı. Çünkü o ve onun gibilerin milyonlarca lira veya dolar rüşvet aldığı şeklindeki itiraflarının gerçek olmaması mantıken de olacak şey değildi. Kaldı ki o itiraflar banka hesaplarında da görülüyordu.

Ama 'E.İ' için de birçok iddia vardı, itirafçı olan en yakın arkadaşlarınca. İddianame, savcılığın aylarca süren savcılık tahkikat ve sorgulamalarından sonra mahkemeye sunuldu. Ancak, 'E.İ' o savcılık soruşturmaları sırasında pek çok soruya cevap vermiyordu.

Mahkeme de savcılıkça hazırlanan iddianameyi kabul etti ve evvelki gün ilk duruşmaya çıktı 'E.İ'.

Ancak 'E.İ', savcılık tarafından sorgulanırken birçok soruya cevap vermemiş, susma hakkını kullanmış, onları ciddiye alınamayacak derecede bulduğu için olmalı ki, bir psikolojik taktikle 'Bu gibi soruların muhatabı ben değilim...' demiş.

Evvelki günkü ilk mahkeme, 'E.İ' ve 'Ö.Ö' tarafından bir siyasî mitinge dönüştürülmeye çalışıldı ve daha önemlisi, mahkeme de bu duruma göz yumuyormuş, izin veriyormuş gibi bir tavır sergiledi. Mahkemenin de bu duruma seyirci kaldığı anlaşılıyor.

Halbuki mahkeme 'E.İ'ye, iddianamede yer alan ve cevap vermediği konulara dair sorular sormalıydı önce. Sanık ise, bu serbestlikten faydalandı, Cumhurbaşkanlığına aday olacağından korkanlarca bir oyun kurulduğu mânasında uzuun- uzuun siyasi nutuklar çekti. Soruşturma yapılması için bir yerlerden yazılı emirler verildiği iddialarında bulunurken bile mahkeme heyeti, bu iddiaya dair belge istemeye bile gerek görmedi.

Ve bugün, (15 Eylül) günü, mahkeme, Kılıçdaroğlu'nun 'Ö.Ö'ye yenik çıktığı kurultayda, parayla satın alınan delege oylarının sonuçta etkili olduğuna dair, yine kendi partisinin mensuplarınca açılan davayı karara bağlayabilir ve mahkeme, yolsuzluk iddialarını kabul edip o kurultayın sonuçlarını, 'mutlak butlan'la geçersiz sayarsa dananın kuyruğu asıl o zaman kopacak. Ya da ana muhalefet partisi içinde 9 şiddetinde bir siyasi deprem meydana gelecek ve bu durum elbette ki ülkenin genel siyasi bünyesinde de sarsıntılar meydana getirebilecektir. Esasen son zamanlarda ana muhalefet partisinden birçok belediye başkanının istifa edip iktidar partisine katılmaları, bu yaklaşan muhtemel sarsıntılara hazırlıksız yakalanmamak için tedbirli olmak isteğinin yansıması olarak da değerlendirilebilir.

Ülke için hayırlı sonuçlar diliyorum.

Bir diğer konu...

Türkiye ve İsrail, askerî olarak karşı karşıya gelir mi?

Önce tekrar edelim, İsrail diye anılan terör örgütü, gerçekte Amerikan emperyalizminin Müslüman coğrafyalarındaki kısa veya uzun vâdeli her türlü plan ve entrikası için, bölgeye sürülmüş, bir 'kuduz fino' konumundadır.

Son zamanlarda Siyonist rejimin gerek resmî makamlarında bulunanlarca gerekse medya kuruluşlarında, Türkiye'yi ve hattâ bizzat Başkan Erdoğan'ı açıkça hedef alan çirkin saldırılar giderek yoğunlaşıyor. Çağdaş Hitler ve hattâ firavun konumunda olan Netenyahu'nun, 'Bana, Suriye'ye niye saldırdığım soruluyor. Ben saf değilim ve ben Suriye'de gerçekte kime karşı mücadele verdiğimi biliyorum.' şeklinde dile getirdiği görüşlerde anlatmak istediği rakibinin kim olduğu tahmin ediliyor.

Bu konu bizim medya organlarında genelde sorumsuzca ve gelişigüzel değerlendirmelerle geçiştiriliyor, 'İsrail rejiminin, Türkiye ile karşılaşmaya cesaret edemeyeceği' gibi gururlu anlatımlar bile sergilenebiliyor.

Düşmanı küçük görmek de, büyük görmek de; ya da, düşmanla karşılaşacak olan tarafın kendisinden çok emin olması gibi durumlar içinde tuzaklar bulunan yaklaşımlardır.

Hele bazı yorumcuların, 'Türkiye NATO üyesidir ve ona saldırmak NATO ile savaşı göze alabilmek demektir.' gibi iddialı lafların kof sözler olmaktan öte bir mânası yoktur. Çünkü NATO'nun beyni, asıl karar mercii ABD'dir ve bu devlet NATO'nun bütün kararlarının, İsrail ile paylaşıldığını yıllar önce açıkça itiraf etmiştir ve Türkiye ile İsrail rejimi karşı karşıya gelecek olsa, sadece Amerikan emperyalizminin değil, Avrupa Birliği'nin büyük çapta ve hattâ daha başka odakların da tercihlerini ortaya, kimin yanında koyacaklarını tahmin etmek zor olmasa gerek.

Netenyahu'nun bu zamana kadar kullanmadığı bir deyimi, Amerika'da Charlie Kirk denilen ünlü kişinin öldürülmesinden sonra, 'Judo-Chrétien/ Yahudi- Hristiyan Medeniyetimizi birlikte savunacağız.' gibi lafları idraki olan herkesi düşündürmelidir.

Hele bazılarının, 'Türkiye, İran değildir.' gibi, kendi iç dünyamızı tezyife yönelik laflarını nereye koymalı? Bu gibi lafları söyleyenler, İran'ın hemen büyün dünya tarafından ve 1979'dan beri 46 senedir, her türlü ambargo ile kuşatıldığını ve hattâ, Türkiye'ye Amerika tarafından Patriot füzeleri verilmeyince, Rusya'dan S-400 füzelerinin alınmasından sonra Amerika'nın Türkiye'ye , 'NATO envanterinde bulunmayan silahları kullanamazsın.' diye karşı çıkmasını unutmamalıdır. Dahası, İran, hava savunma sistemi için Rusya'dan S-400 füzeleri istediğinde, Rusya'nın bile o silahı vermemesi, dünyadaki saflaşmayı göstermektedir.

Bu açıdan, Irak Hükûmeti'nin evvelki gün, 'İslam Birliği Ordusu' kurulması yolunda yaptığı çağrı ve bizim devamlı değindiğimiz bu konu üzerine, umulur ki Türkiye'de dahil halkı Müslüman bütün ülkeler bu konuyu her zamankinden çok daha derinlikli düşünür. Her geçen gün, geç olabilir.

.Vicdanlar giderek daha bir galeyana gelirken, Siyonistlerin vampirlikleri de daha bir artıyor
17 Eylül 2025 Çarşamba

Sadece Müslüman olup olmamak söz konusu değil.. Allah'u Teâlâ, bütün insanlara ve hatta diğer canlılara da müşahede edilebileceği gibi, sadece kendi cinslerine ve yavrularına değil, yardıma muhtaç duruma düşen başka canlılara da merhametle yaklaşma özelliği vermiştir..

Nitekim, çeşitli dinlere, farklı ideolojilere bağlı insanların ve hatta nice Yahudilerin, Direniş ve Kararlılık manasına gelen 'Sumûd Hareketi'ne sadece psikolojik destek vermekle yetinmeyip, hiç beklenmedik alanlarda, Siyonist İsrail rejiminin kan dökücülüğüne karşı çıktığı görülüyor..

Birinci Dünya Savaşı devam ederken, Osmanlı devleti henüz yıkılmadan önce 1917'de İngiliz Emperyalizmi kendi Dışişleri Bakanının adını verdiği 'Balfour Program'ını ilan etti. 'Başkalarının topraklarını, diğer başkalarına peşkeş çekmek' eylemi olan program, Yahudiler arasında elbette heyecan uyandıracaktı.. Çünkü, Yahudiler 2 bin yılı aşkın bir zamandır vatansız yaşayan bir topluluk idi.. İlginçtir, o zamanlar, 1935'lerde, ünlü Yahudilerden olan ve nükleer fizikte ilklerden sayılan Albert Einstein (Aynştayn) ile bir diğer ünlü Yahudi olan psikoloji ve psikiyatri alanında o dönemde en büyük hekimlerden biri kabul edilen Sigmund Freud 'bir İsrail devletinin kurulması' düşüncesi etrafında mektuplaşıyorlardı. Freud, Yahudilerin de bir devletinin olması gerektiğine öncelik ve destek verirken; Einstein ise, 'Yahudiler devlet olunca 2 bin yıl devletsiz olmanın ezikliği ve işbilmezliği ile başka devletlerden daha az kan dökmeyeceklerinden endişe ettiğini ve tarih boyunca, en büyük silahlarından biri mazlumiyetleri olan Yahudilerin kendilerini tanıyamayacak bir duruma gelebileceğine' değiniyordu..

Freud, İsrail devletinin kurulduğunu göremeden 1938'de öldü.. Einstein ise 1955'e kadar yaşadı. Öngördüğü üzere, İsrail devletinin daha ilk kuruluş anlarında bile, Filistin'in mazlum ve devletsiz kalan Müslüman halkının 'Deir Yasin' gibi katliamlarla, korkunç kan dökücülükle ve sair zulümlerle karşılaştığını gördü; ama, öyle olsa bile, 'Madem ki devlet kuruldu, artık bu devlete karşı çıkmanın bir manası yok' kanaatiyle sessiz kaldı. Ne yazık ki tahminleri doğru çıkmıştı..

Sonrasında da İsrail rejiminin kurulması ideali için gençliklerinden beri bir çok Siyonist terör örgütünde çalışan, Menahem Begin, İzak Şamir ve Ariel Sharon gibi ünlü Siyonistler de kan dökmekten kaçınmadı. Fakat, Binyamin Netanyahu'nun vampirliğine hiç biri ulaşamadı.. Öyle ki, 1982'de, 15-29 Eylül tarihleri arasında, 'Sabra' ve 'Şetila' kamplarındaki binlerce Filistinli Müslüman, kadın- çocuk, İsrail rejiminin Savunma Bakanı Sharon'un hazırladığı bir entrikayla, Hristiyan falanjistler eliyle, öldürtülmüştü. Ama, o bile unutuldu..

2. Dünya Savaşı'nın galipleri olan Amerika, Rusya, İngiltere ve Fransa, kendi toplumlarında, mel'ûn / lânetli bildikleri ve bu yüzden kendi toplumlarının içinde barındırmak istemedikleri Yahudileri, başka coğrafyalara sürmek istediler. Silahlandırdıkları Siyonist teröristleri Müslüman coğrafyalarının kalbi mesabesinde olan Filistin'e yerleşmeye teşvik ettiler. 1918'den beri tek devlet halindeki gücünü yitirip parça parça olan Müslüman coğrafyasında o zamandan beri süren bu trajedinin, bu zulmün, kısa zamanda bitmesi ise beklenmiyor..

Özellikle de Siyonist Yahudilerin Gazze'de, karşılarında bir devlet ve ordu yokken, son 2 senedir işledikleri ve bütün dünyayı, 'savaş yapıyoruz..' diye kandırıp, soykırım sözcüğüyle bile anlatılamayacak korkunç derecedeki, Adolf Hitler'i bile geride bırakan barbarlıklarının biteceği yok..

Ama, bu korkunç barbarlık, sonunda dünya kamuoyunda beklenmeyen bir derecede aksülamel, bir tepki, meydana getirmiş bulunuyor. Gazze mitinglerindeki feryatlar, insanlığa seslenişler, en derin uykuda olan toplumları, halkları bile harekete geçirmişe benziyor.. Hatta, kendi alanlarında şöhret yapmış, dünyaca meşhur nice Yahudilerin bile 'Bu yapılanların Yahudilikle ilgisi yok..' diye itirazlar geliştirdiklerini görüyoruz.

Nitekim, bu İsrail protestocularının en ünlülerinden biri, Amerikalı, ünlü bir Yahudi sanatçı olan Hannah Einbinder'in, evvelki gün, ünlü bir yarışmayı kazandıktan sonra 'Filistin'e Özgürlük" dedikten sonra, "Filistin hakkında konuşmanın önemli olduğunu düşündüm çünkü bu benim için çok değerli bir konu," diye söze başlaması ve 'Bir Yahudi olarak Yahudileri İsrail devletinden ayırmanın benim görevim olduğunu düşünüyorum" demesi, dünya medyasında geniş yankı meydana getirdi.. Keza, İspanya Başbakanı Pedro Sánchez'in, İsrail'in uluslararası spor müsabakalardan çıkarılmasını istemesi de büyüyen tepkilere örnektir..

Einbinder, Mart ayında İnsan Hakları Kampanyası için düzenlenen bir etkinlikte de, "İsrail hükümetinin Gazze'de 65.000'den fazla Filistinliyi katletmesinden dehşete düştüğünü" söylemişti. "Bu toplu cinayetin Amerikan vergilerimizle finanse edilmesinden utanıyorum ve öfkeleniyorum" demişti.

Daha da ilginç olan ise Einbinder'in bu konuşmasından hemen sonra , 'özgürlük diyarı' Amerika'da birçok TV kanalının onun konuşmasını sansürlemesiydi..

Hür Dünya'nın ‘fino'su, kendisini, tıpkı ABD gibi, ‘herkesi ısırmakta' özgür sanıyor
19 Eylül 2025 Cuma

Amerikan emperyalizminin, Ortadoğu Müslüman coğrafyalarında 'her şeyi yapabileceği' ruhsatı vererek ve karşısında bir devlet ve ordu olmaksızın, 2,5 milyon Gazzeliyi 2 yıldır ezmesini 'savaş' olarak niteleyip, Siyonist katiller çetesinin günümüzdeki en gözü dönmüş barbarlarından Netanyahu'yu bir de 'savaş kahramanı' ilan eden Trump, coğrafyamıza 77 yıl öncelerden her türlü fitne-fesat planlar için saldıkları bu kişiye şimdi, biraz kızgın gibi gözüküyor. Çünkü, birkaç ay önce bu coğrafyaya gelip birkaç günlük ziyaret sonunda 3 trilyon 200 milyar dolar parayı aldığı kukla ve zalim rejimlerin halklarının hışmına uğrayıp devrilebileceklerinden endişe ediyor ve 'Bakın, BB'ye kaşlarımı çatıyorum, bir daha öyle yaramazlık yapmaz..' havasını vererek, bazılarının gönlünü ve servetlerini daha fazla almak istiyor; en başta da, Katar Emiri'nin.

Netanyahu ise hedefi büyüterek, Türkiye'yi ve Başkan Erdoğan'ı tahrik edip, yeni fitne planlarını kendi istediği zaman ve zeminlerde sergilemekle meşgul.. Suriye içindeki bir takım ayrılıkçı unsurları destekleyerek ve hatta Yunanistan'la oyunlar kurmaya ve de Güney Kıbrıs ve bölgemizdeki başka ne gibi ayrılık ve husumet odakları oluşturabileceklerinin çabaları içinde.. Hatta o kadar ki, Kuds-ü Şerif için, 'Bu şehir bizimdir ve hep bizim olarak kalacaktır ve asla bölünmeyecektir..' gibi laflar ediyor.

Gerçi Başkan Erdoğan 'Kimse bize tarih dersi vermeye kalkışmasın.. Kudüs 1000 senedir bizdeydi..' diyor, haklı olarak.. Ama, o 1000 yıllık süreden de öteye, Hz. Ömer zamanındaki fetihten sonra, Haçlıların eline de geçen Kudüs, 1187'de Selâhaddin Eyyubi komutasındaki Müslümanlar eliyle tekrar kurtarıldıktan sonra.. 1917'lere kadar, Müslümanların elindeydi.. Ne var ki, elimizden çıkışın acı merhaleleri de ders alınacak mahiyettedir, onu da unutmamak gerekiyor.

Bu arada, Ankara'daki Amerikan B. Elçisi Mr. Tom Barrack da boş durmuyor.

Bu acı konulara hele de 1920'lerden sonra nasıl getirildik, nasıl düşürüldük? Bunun acı muhasebesini, 'Ben Müslümanım!' diyen her fert yapmak zorundadır, sadece devlet adamları, yönetici kadrolar değil.

*

Amerikan Başkanı Trump, 2-3 gündür İngiltere'deydi; ve İngiltere'nin Filistin Devleti'ni tanıma kararını değiştiremediğinin ipuçları vardı, karşılama ve müzakereler sırasındaki sözlerinde.

Ve muhabirlerin Gazze konusundaki sorularına ise 7 Ekim 2023'de HAMAS mücahitlerince Siyonist rejime vurulan darbenin, 'son asırlar boyunca görülmemiş bir zulüm olduğunu' iddia etmeyi sürdürdü ve sadece Gazze'de son 2 yıl içinde, çocuk-kadın ve savunmasız sivil demeden katledilen 100 bine yakın insanın acısını görmezlikten gelerek, 'Aksa Tufanı'nda Siyonist rejim tarafındakilerden hayatlarını kaybedenlerin acısını dile getirdi.. Çünkü insan olanlar, sadece kendileri gibi olanlardan ibaret.

Trump da Londra'da birlik olmanın zaruretinden bahsetti.

Evet, Netanyahu da hep, Yahudi temellerine vurgu yaparken, 2-3 gün önce, - asırlarca kendilerini lanetle anan, ezen Hristiyan dünyasına el uzattı, güç gösterisi havası vermeyi de ihmal etmeyerek -belki de ilk kez-, '(Judo- Chrétien) Yahudi -Hristiyan Medeniyeti'nin korunması için işbirliğinden söz etmek gereğini duymuştu.. Bu tavrında, yüreğine oturmuş bir korku kendini hissettiriyordu.

*

Trump ise Londra'dayken, duygu ve düşünceleriyle, kendinin yakın alkışçılarından Charlie Kirk isimli kişinin, geçen hafta Utah Valley Üni.deki konuşması sırasında, 200 metre uzaktan ve boynundan vurularak öldürülmesi ile mantıkî dengesini daha bir yitirmişe benziyordu.

Nitekim, muhtemel 'katil'in yakalandığı açıklanınca, derhal, o kişinin 'idam edilmesi gerekir' diye kükremişti.

Amerikan kanunları eyaletlere göre değişik kararlar veriyor.. Bazı eyaletlerde idam cezası var, bazılarında yok.. İdam cezası verilen eyaletlerden bazılarında, asıl katilin başkası olduğunun DNA teşhisleriyle çok sonradan anlaşıldığı için mirasçılarına büyük tazminatlar ödenmesi gibi durumlarla karşılaşılıyor.. İdam cezası olmayan eyaletlerden birinde, katil diye müebbet /ömür boyu hapis cezasına çarptırılıp 45 seneye yakın süre cezaevinde kalan bir kişi, mahkumiyetinde adlî hata olduğuna karar verilerek tahliye edilmiş ve ileri derecede yaşlanmış olan bu kişiye, 10 milyon doları aşkın bir tazminat ödenmesine karar verilmişti.. İdam cezasının insaniliği tartışılıyor zaman zaman.. Utah eyaleti idam cezası uygulanan eyaletlerden.. Kurşuna dizmek, baş kesmek, asmak, elektrikli sandalyede cereyan verilerek veya zehirli iğne yapılarak idam şekillerinin her birisinin denendiği ve uygulandığı biliniyor. Ancak, idam cezası, adlî hataların telâfi edilmesine imkân bırakmadığından ve dönüşü olmadığından yine de tartışılıyor.

'CHARLİE KİRK' CİNAYETİ AMERİKA'YI DERİNDEN SARSMIŞA BENZİYOR

Eski Kaliforniya valilerinden "Terminatör" diye anılan Arnold Schwarzenegger'in 'muhafazakâr aktivist' olarak nitelenen 32 yaşındaki Charlie Kirk'ün öldürülmesi sonrasında ülkedeki bölünme ve öfkeyle beslenen siyasetin tehlikeleri hakkında yaptığı konuşmada, 'Amerika'nın dikkatli davranması gerektiği' konusundaki uyarısı ABD kamuoyunda derin yankı bulmuş.. "Uçurumun dibine daha fazla yaklaşmamaya çok dikkat etmeliyiz; çünkü uçurumdan aşağı düştüğünüzde, orada bir şey kalmaz. (...) Sosyal medyanın bize insanlığın en kötü yanlarını gösterdiğini biliyorum ve birkaç kişinin bir ölümü kutlaması, yüzlerce saygılı insandan daha fazla ilgi görecektir" diyen Schwarzenegger'in, 'Sosyal medyanın, 'en kötülerimizin, en çoğumuz olduğu'na sizi inandırmasına izin vermeyin. Onlar, öfkenin sizi paylaşım yapmaya, yeniden paylaşım yapmaya ve beğenmeye zorladığı için gereğinden fazla ilgi gören küçük bir azınlık. (...) Eğer öfkeye kapılırsanız, gerçek dünyaya çıkın ve kendinizi yeniden insan yapın." gibi tavsiyelerinden, sosyal medyadan beslenen herkesin de alacağı bir şeyler olsa gerek..

Anlaşılıyor ki, 'Kirk' suikastının ülke çapında hele de 'sosyal medya'da bir savaş rüzgarı estirdiği, bazı kullanıcıların, Kirk'ün ölümü hakkında kutlama veya alaycı yorumlar paylaştıkları görülmüş ve bazıları bu yüzden işten atılmış.. Bu öfke, "Özgür konuşma nerede biter, hesap verebilirlik nerede başlar?" sorusunu yeniden alevlendirmiş..

İlginç bir gelişme de Müslüman bir şahsiyet olan geçtiğimiz seçimlerde New York City'deki belediye başkan adayı olan Zohran Mamdanî'nin geçen hafta suikasta kurban giden Charlie Kirk'ü, geçmişte "aşırılıkçı" olarak nitelendiren bir mektuba imza attığınının gündeme getirilmesi..

Haziran- 2023'te Mamdanî ve taraftarlarının, New York'ta Charlie Kirk'ü susturmaya çalıştıkları, etkinliklerini iptal etmeleri için bazı makam ve mekanlara baskı yaptıkları görmezlikten gelinemez.' denildi.. New York Belediye Başkanı olmak için yapılan yarışta anketlerde açık ara önde olan Mamdanî'nin ifade özgürlüğüne karşı çıktığına dikkat çekiliyordu.

Fox News Digital'a yaptığı açıklamada, Mamdanî'nin muhaliflerinden Blumencranz, "En çarpıcı olan şey Mamdanî'nin çifte standardı: Korumak için acele ettiği konuşma –örnek olarak, Yahudilere karşı şiddet çağrısı olarak görülen 'İntifadayı küreselleştirin'- dediği konuşma bu türden.. V o şöyle diyor:

"New Yorklular, Zohran Mamdanî gibi bir 'Baş Susturucu'nun Belediye Binası'nda olmasının ne anlama geleceğini kendilerine sormalılar. New York, ifade özgürlüğünü savunacak ve insanları bir araya getirecek bir 'Baş Birleştirici'yi hak ediyor; açıkça görülüyor ki Zohran Mamdanî, o lider değil."

Mamdanî, ise, Kirk suikastına ilişkin olarak, X hesabından yaptığı açıklamada, bu saldırının "korkunç" olduğunu, "dehşete düştüğünü" belirterek, "Ülkemizde siyasi şiddetin yeri olamaz..' diyordu.

*

Charlie Kirk'e sahip çıkmak adına Zohran Mamdanî'nin Müslüman oluşunun öne sürüleceği New York'ta birkaç ay sonra yapılacak seçimde nasıl bir sonuç çıkacağı meraka değer herhalde..

*

Yeni bir dünya kurulur'' mu dediniz?
21 Eylül 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

*Ankara'dan Kemaleddin Erginer, özetle; 'Devlet Bahçeli'nin geçen hafta yaptığı açıklamada, Türkiye'nin, Rusya ve Çin'le bir 'T-R-Ç İttifakı' oluşturması gerektiğine ne dersiniz?' diyor.

--Evet, bu kardeşimizin dikkati çektiği konu, oldukça ilginçtir ve bir işaret fişeği mesabesindedir.

Dünya'nın da yeni bir bloklaşmaya ihtiyaç olduğu açık.. NATO bir tarafta..

Diğer tarafta ise.. Eski Doğu Bloku dağıldıktan sonra, bir hayli sendelese de, Putin zamanında yeniden kendisine gelen ve eski Doğu Bloku'nun yüklerinden de kurtulduktan sonra, yine bir güç odağı olarak yükselen Rusya..

Çin ve Hindistan da, birer buçuk milyar nüfusla, yani aynı mikdarda, 3 milyarla, hakezâ..

Amerikan emperyalizminin bir kuklası durumuna düştüğünün farkında olan AB ülkeleri de içten içe kaynıyor.. Hele de, bir NATO üyesi olan Polonya'nın hava sahasını ihlal ettiği bildirilen Rus uçakları ve İHA'larının bütünüyle önlenememesi üzerine,

Müslüman dünyasındaki devletlerin, rejimlerin durumu daha bir facia durumuna..

Müslüman coğrafyalarındaki rejimlerin büyük bir kısmı ise, Amerikan emperyalizminin en kovboy kafalı başkanlarından Trump tarafından, o rejimlerin şeflerine karşı, 'Desteğimizi çeksek, bir haftada yıkılırsınız hepiniz..' şeklinde dile getirdiği ve yanlış olmayan ama, o gibi rejimlerin şeflerine küstahça tehditlerinden sonra, daha bir sus-pus olup, Trump'a bir çırpıda '3 trilyon 200 milyar dolar', evet, ümmetin tamamına aid yeraltı zenginliklerinin hasılâtından böyle bir muazzam meblağı Trump'ın avucuna koyverdiler..

*

Şimdi böyle bir durumda, devlet idaresinde sorumluluk taşıyanların, dünyanın gelecekte alacağı muhtemel şekillenmeleri göz önüne alarak, siyaset planlamalarına kafa yormaları tabiîdir. Ve Devlet Bahçeli'nin dile getirdiği konu da o sahada ilk örnek değildir. Ayrıca, Bahçeli'nin bu teklifinin Devlet'in en üst kademelerinde ele alındıktan sonra dile getirilmiş olduğu da herhalde izahtan vârestedir.

Başkan Erdoğan'ın dünyadaki muhtemel gelişmelere karşı 'iç cebhenin tahkim edilmesi' hatırlatması, sadece ülke için değil, bütün Müslüman coğrafyalarına da yapılmış bir çağrıydı, herhalde..

Bu vesileyle hatırlayalım ki.. 1963-64'lerde Kıbrıs Buhranı sırasında, Türkiye, sınırlı bir askerî müdahalede bulununca, dönemin Amerikan Başkanı Jhonson Türkiye'yi tehdit eden bir gizli mektup yazmıştı.. O mektup, fısıltı halinde, 'Jhonson Mektubu' diye dillere düşmüştü.. Ve sonunda o mektup açıklanınca.. Dönemin başbakanı İsmet Paşa, 'Dünya yeniden kurulur ve Türkiye de yeni dünyada yerini alır..' demişti..

Evet, söz, çok şahsiyetliydi, ama, uygulamasına gelince, o ayrı bir konu.. Ve birkaç ay sonra, İnönü Hükümeti, Meclis'te yapılan bir güven oylamasında verilen bir 'güvensizlik oyu'yla düşürülmüştü.

Çünkü, Türkiye NATO' üyesiydi ve NATO'dan ayrılmak da öyle kolay olmuyor ve üye ülkelerin orduları, Brüksel'deki NATO Merkezi'ne, yani Amerikan emperyalizmine bağlıdır. Üye ülkeler NATO'dan elbette ayrılabilirler.. Ama, 25 senelik üyeliği doldurmak şartıyla.. Ama, ayrıldığını bildirdikten sonraki 1 sene boyunca da mükellefiyetleri devam eder ve 1 sene içinde de ne entrikalar çevrilir. Türkiye NATO'ya da güle-oynaya değil, Stalin Rusyası'nın Türkiye'den toprak talepleri karşısında, Amerikan şemsiyesi altına mecburen girmişti..

Şimdi ise..NATO dünyasının özellikle Müslüman coğrafyalarındaki tasarrufları modern bir Haçlı Seferi havası yansıtınca, Türkiye'nin yeni ittifaklar aramak derdine düşmesi tabiîdir..

Sadece Suriye üzerinde oynanmak istenen oyunlar bile bunun için yeterli.. Daha önce de ifade ettiğimiz üzere, Amerika'nın Türkiye'deki büyükelçisi ve Suriye özel temsilcisi Tom Barrack 2 ay öncelerde, Suriye'nin toprak bütünlüğünün korunmasından yana olduklarını net olarak açıklarken, tıpkı lideri Trump gibi, sözlerini değiştirdi ve bir şimdi, Müstemleke Valisi edasıyla, Suriye'de 'federasyonumsu' yeni bir yapılanmadan söz ediyor.. Siyonist İsrail rejimi de, bu yeni oyunun bir gereği olarak, Suriye içinde istediği her noktaya askerî müdahalelerde bulunuyor ve Türkiye'nin Suriye'ye karşı olan sorumluluk alanları ve konularıyla da ilgilenmeye çalışıyor.

Başkan Erdoğan'ın 'kılıç devreye girerse, kelâm ve kalem devre dışı kalır' diyerek, yapılacak müdahalelere seyirci kalınmayacağını net olarak ifade etmiş bulunuyor..

Ama, oldukça kesin kararlılık ve de soğukkanlılık isteyen bir zaman diliminden geçiliyor..

Böyle bir durumda, Türkiye'nin , Batı dünyası ve Batı Bloku'na karşı, Doğu Bloku'na yaklaşması yadırganmayabilir, ama, bu konuda kendi bölgelerinde güç merkezi oluşturan Pakistan, Mısır, İran ve Endonezya gibi Müslüman ülkelerin dışlanmamasına de azamî dikkat gösterilmeli ve ayrıca, İslam Birliği hedefinin de sözden fiiliyata geçirilmesi çalışmalarına ağırlık verilmelidir.. (Bu konuya inşallah yarınki yazıda da biraz daha teferruatlıca değinelim..)

*

**

*Abdullah Kul isimli okuyucu, 19 Eylül tarihli yazı üzerine özet olarak şunları yazıyor: 'Ben Filistin Devleti'ni Tanımak konusunu anlamakta zorluk çekiyorum " , Bu hangi Filistin , Mahmud Abbas'ın Filistin'i mi, yoksa, HAMAS'ın da içinde olacağı özgür ve bağımsız bir Filistin mi . Yok eğer Abbas'ın Filistin i ise tanıyıp tanımama neyi değiştirecek, şimdiki gibi göstermelik bir devlet bütün giriş-çıkışlar ABD ve siyonistlerin kontrolünde, tanısan ne olur, tanımasan ne olur .

Aynı kukla rejimlerin olduğu Ortadoğu devletçikleri gibi.. Katar , Suudi , Ürdün, Mısır, vs. Ankara'daki Amerikan elçisi Müstemleke Valisi gibi hareket ediyor ve Ortadoğu rejimlerinin yerli işbirlikçi yöneticilerine nasıl davranacaklarını dikte ediyor?

Kime karşı?

Direnen güçlere karşı..

Her şeyi dizayn etmeye kalkıyorlar..'

--Evet, bu okuyucunun dedikleri böyle.. İlk planda haklı gibi sayılabilir, ama, uluslararası hukuk ve BM kuralları içinde devlet sayılınca, o sınırlar içinde verilen mücadelelerle mesafe alınmasına bizzat içinde yaşadığımız ülke güzel bir örnek oluşturabilir.. Elbette, tersi de mümkün..

Nitekim, Fransa Başkanı Macron, dün, Filistin Devleti'ni 22 Eylûl günü tanıyacaklarını açıklıyor ve bunun gerekçesi olarak da, 'Filistin'in uluslar arası kurallar içinde bir devlet olmasını gösteriyordu.

Bir takım hedeflere ulaşmak isterken, tedricî olarak , merhale-merhale ilerlemek de bir yöntemdir, inkılapçı usûlle mücadele etmek de..

Filistin devletinin tanınması meseleyi elbette hemen halletmeyecektir.. Nitekim, halkının ekseriyeti Müslüman olan 56 tane devlet var ve bir şey yapılamadı.. Buna bir yenisinin eklenmesi de hemen çözüm getirmeyecektir. Ama, karşı taraf için, uluslararası planda psikolojik baskı bir mikdar daha arttırılmış olabilir belki..

*İzmir Üni'den emekli bir eski öğretim üyesi de, 'sadece devlet değil, kişiler de laik olmalıdır..' sözüyle zorbalık tarihine geçen A. N S. tarafından başımıza rektör olarak gönderilen bir kişinin sadece laik değil, bir de Hristiyan olduğunu sizin yazınızdan öğrendim.. Önce inanmakta zorlandım , araştırdım ve ama, 'Cenaze merasimi, (26 Ağustos) Salı saat 17.00'de Kozlu Süryani Kadîm Mezarlığı'nda yapılacaktır. (...) Taziye, bugün (25 Ağustos) saat 19.00-22.00 arası Bakırköy Süryani Kilisesi (Küçükyalı sok.) salonunda yapılacaktır.' şeklindeki açıklamaların doğru olduğunu görünce, size teşekkür ediyorum..' diyor..

*Trabzon'dan Turhan Güngör isimli dinleyici diyor ki: 'Yunan Başbakanı Mitoçakis, 'Gazze'de olanlar için soykırım demek ağır bir itham olur, ama, orada büyük bir felaket yaşanıyor..' diye, 'Ne şiş yansın, ne kebap' havasında konuşmuş.. Halbuki, Yunan ordularının Batı Anadolu'daki işgallerinde işledikleri cinayetlere bizdeki 'Venizelos seven' liderler barış adına diyerek unutmuşlardı. Ama, Trabzon'da Pontus ,devleti kurmak için ne alçakça entrikalar ve cinayetler işleyen rumlar, sonunda kaçmak zorunda kaldılar, ama, Mitoçakis'in Dışbakanı Dendia daha geçenlerde Pontus Rumlarına 'soykırım' yapıldığını . Ama, Gazze'de yapılanlara 'soykırım' demek, çok ağır olurmuş..

*Paris'ten Ali Kütahyalı da, 'İkinci Dünya Savaşı sonunda Hiroşima'da 'atom bombası ' kullanılması karşısında ünlü bir Fransız filozofu, 'atom bombası kullanılması, bir medeniyete değil, emsalsiz bir barbarlığa işarettir.' diyordu.

O kişi, Gazze'deki en akıl almaz cinayetleri görseydi, 'acaba ne derdi, diye düşünüyorum..' diyor.

*

Vahşi kapitalizmin ‘çılgın bir aptalı' mı, yoksa, ‘aptal bir çılgını' mı?
22 Eylül 2025 Pazartesi

(Önce bir tavzih: Dünkü yazıda Türkiye'nin NATO'ya üye olmak için çırpınışlarının hikayesini özetleyip, o konuya bugünkü yazıda da değineceğimi belirtmiştim, ama, Amerikan Başkanı olan bir çılgın ve gücetapar kişi, 18 Eylûl günü, Londra'da, İngiltere başbakanı Meir Starmer'le birlikte yaptığı açıklamada, 'Afganistan'ın Bagram Hava Üssü'nü ele geçirmek istediğini' ifade ediverdi.

Danimarka'dan dev Grönland adasını ele geçirmek, Kanada'yı ABD'nin 51. eyaleti yapmak, Panama Kanalı'na el koymak, Meksika Körfezi'nin kendilerine aid olduğunu ilan etmek şeklindeki emellerini bir 'emlâkçi Mafia Çetesi' görünümüyle açıklayınca, bu konuya öncelik vermek gerekti.. Kendi tapındığı gücüne, bütün dünyanın da tapınmasını bekleyen bu çılgın emlâk tâciri kişinin bir de 'savaşları durdurmak' iddiasıyla seçilmesi yok mu, asıl ironik ve trajik olan da o.

Bu 'çılgın kişi'nin sözlerinden bir zakkum demeti sunalım..

*'Kuralları güçlüler koyar.. Güç, haklılık ölçüsüdür.

*Askerler, silah kullanarak girdikleri bir yerden çıkmazlar.

*Bizim ordumuz dünyanın en güçlü ordusudur. Her yerde harika işler yapıyor.

*Ekonomik açıdan da dünyanın en zengin ülkesiyiz.. İşadamlarımız da harika işler yapıyorlar..

*Bu zamana kadar Dünya bizi soydu, şimdi sıra bizde..' Vs.

Evet, karşımızda böyle bir kişi var; şimdi tutturmuş, 'Afganistan'ın Çin'e en yakın ve de dünyanın en gelişmiş hava üsslerinden olan Bagram Üssü bize çok lâzım.. Afganistan orayı bize vermezse, 'çok kötü şeyler' olur..

Zâten oradan çekilmemiz yanlıştı.' diyor..

'Çok kötü şeyler' olur mu gerçekten? Ve 'kötü şey', meselâ, ne olur?

En fazla, İran'a yaptıkları gibi giderler bombalarlar ya da işgale kalkışırlar.

Ya da, Sovyet Rusya komunist İmparatorluğu'nun 1978-1990 arasındaki işgali ve orada komunist bir rejim kurmaya çalışması veya 1997'lerden itibaren Afganistan'a göz diken ve sonra da orada bir kukla rejim kuran Amerikan kapitalist İmparatorluğu'nun işgali..

Ve maddî açıdan, o dönemin her iki süper gücünün de, dünyanın -ekonomik açıdan- en fakir ülkelerinden olan Afganistan'ın Müslüman halkı tarafından, Afganistan'dan kaçmaya mecbur edilişi..

Evet, ABD Başkanı Trump, 18 Eylûl günü Londra'da yaptığı açıklamada, 'Eğer Afganistan, Bagram Hava Üssü'nü vermezse, kötü şeyler olacak." ifadesini kullandı. Halbuki, Şubat 2020'de Washington yönetimi ile, bugün Afganistan'ı yöneten Tâlibân arasında, Katar'ın başkenti Doha'da bir anlaşma imzalarken ABD Başkanı yine Trump idi. O anlaşmada çeşitli güvenlik konularının yanı sıra, ABD öncülüğündeki NATO güçlerinin Afganistan'ı tamamen terk etmesi de yer alıyordu. Nitekim, o anlaşmaya göre Temmuz- 2021'de Bagram Hava Üssü boşaltılmış, son ABD askeri de 30 Ağustos 2021 günü Afganistan'dan kaçarcasına ayrılmış ve 20 yıllık işgal sona ermişti. Ama, Afganistan halkı, elbette yüzbinlerce değil, belki milyonlarca kurban ve şehîd vererek bu sonuca varmıştı.

İki süper güçten hem Sovyet Rusya'yı , hem de USA emperyalizmini, üstelik de, aç, bî-ilaç, fakir ve hele de savaşlarla daha bir harabelere dönmüş olan ülkelerinden kaçmaya mecbur etmek Afganistan'ın Müslüman halkı için elbette bir iftihar kaynağıdır da..

Afganistan, 150 sene öncelerden beri İngilizlerin tasallutu altındaydı.. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, -Enver Paşa'nın Türkistan Yaylaları'ndaki mücadelesinde onun hizmetinde bulunmaktan başka bir özelliği bulunmayan- Beççe-i Saka (Sakaoğlu) Habibullah diye anılan bir yiğit kişinin liderliğinde halk 1925-26'larda ayaklanmış ve Nadir Şah ingilizlerin elindeki Hindistan'a kaçmış ve Beççe-i Saka da 9 ay iktidarda kalmış amma, sonunda Nadir Şah İngiltere eliyle duruma hâkim olmuş ve Beççe-i Saka idâm edilmişti.. (O dönemde Türkiye'de iktidarı ele geçiren 'taife-i laikus' ve onların sözcüsü matbuatta Beççe-i Saka ve tarafdarlarının hareketi, İngiliz emperyalizminden bile daha hışımlı olarak, 'irtica' olarak suçlanıyordu.. Bu da, unutulmaması gereken bir diğer meseledir.

Nadir Şah 1933'de ölünce, yerine oğlu M. Zâhir Şah geçmiş ve tam 40 yıl saltanat sürmüştü.. Ama, Zâhir Şah Roma'da bir resmî ziyarette iken, damadı olan Başbakan Davud Han tarafından tahttan indirilmiş, o zaman tıpkı bizdeki gibi, 'cumhuriyet'le, yani halkın ekseriyetinin iradesi adına kurulmakla ilgisi olmayan bir şekilde Cumhuriyet rejimi kurulmuştu.. Ve amma, 27 Nisan 1978 gecesi, Nur Muhammed Terakî adına bir komunistin liderliğinde ve Sovyet destekli bir komunist rejim kurulmuş ve sadece Herat şehrinde bile o zaman 1 hafta içinde 25 bin insan öldürülmüştü. Ama, Afgan halkı zorbalara teslim olmamış, Allah yolunda, inancı uğrunda şehadeti saadet bilen bir mücahede sergilemişti..

Daha sonra Terakî de duruma hakim olamayınca Babrak Karmal isimli bir diğer komunist lider, Brejnev Sovyet Rusyası tarafından işbaşına getirilmiş, o da başarılı olamayınca.. Necibullah isimli bir istihbaratçı iş başına getirilmiş ve amma sonunda, o da başkent Kabil'i ele geçiren mücahidler ve halk tarafından, -hem de Kabil'deki Birleşmiş Milletler binasına sığınmışken, oradan çıkarılıp- hemen oracıkta idâm edilmişti.

Ve amma, daha sonra pek çok Cihad teşkilat ve grupları, birlik olamadıklarından, ülkede iç karışıklıklar giderilememiş ve güçlü bir liderlik tesis olunamadığından, hele de Ahmed Şah Mesud ve Burhaneddin Rabbanî gibi isimler, bombalı suikasdlerle hayattan çekilince, teşkilatlar arasında bitmek bilmeyen kanlı mücadeleler ülke idaresini eline alan Tâlibân (talebeler) Hareketi duruma hakim olmuşlardı ve halen de onlar hakîm gözüküyor.

Trump'a buradan haber verelim ki, Afganistan'ın Müslüman halkı evet, maddî açıdan zayıftır, fakirdir; ama, onun yüreğindeki zenginliği, Trump'ın idrak etmesi mümkün değildir.. Yine de tehditlerini sürdürmeye devam ederse, Afganistan'dan yeniden kaçmak zorunda kalacaktır Allah'ın izniyle..

*

Yeni bir ‘One minute!' durumu muydu?
24 Eylül 2025 Çarşamba

Başkan Erdoğan'ın New York'ta BM Genel Kurulu'nun Filistin Zirvesi'nde bir konuşma yapacağını biliyordum, ama, yolda olduğum için dinleyememiştim. 30 yıldır Londra'da yaşayan bir arkadaşım telefon etti, 'Erdoğan'ın BM'deki konuşması kesildi galiba.. Eğer bir teknik arıza değilse, bu, küstahça bir saldırıdır ve bu durum malûm Siyonist- emperyalist güçlerin, 'Biz sizin tahmin edemeyeceğiniz her yerde varız..' demek küstahlığı ve gövde gösterisidir..' deyince.. Durumun ne olduğunu henüz bilmesem de, aklıma hemen, Erdoğan'ın Ocak-2009'da Davos'ta konuşurken, sözünün kesilmek ve susturulmak istenmesine karşı, 'One minute..' deyip, o zamanki İsrail Cumhurbaşkanı'na en sert cümlelerle cevap verdiği sahneler geldi.. (O gecenin ertesi günü Cuma idi. İran'ın başkenti Tahran'da, Üniversite bahçesi ve çevresinde yüzbinlerin katılımıyla kılınan Cuma namazını kıldıran (merhum) Hâşimî Rafsancani', Cuma Hutbesi'nde, 'Dün gece dünyayı şoke eden müthiş güzel bir gelişme oldu, Türkiye Başbakanı Tayyip Erdoğan, Davos'taki uluslararası bir toplantıda, Siyonist İsrail rejiminin Cumhurbaşkanının yüzüne ve onların cinayetlerine karşı en sert cümlelerle itirazını bildirdiğini ve bu sahnelerin bütün dünya televizyonlarınca dünyaya yansıtıldığını' söyleyince, yüzbinlerin gözyaşları arasında hançeresinden yükselen 'Allahu Ekber' ve 'Zindebâd (çok yaşa) Erdoğan!' sadâlarını Almanya'dan izleyen bizler de aynı duygular içindeydik..)

Erdoğan'ın o destansı çıkışı içerde ise, -o zamanki- muhalefet lideri -ve hatta içimizde sayılan bazıları- tarafından, 'Eyvah, 80 yıllık dış siyasetimiz mahvoldu..' diye eleştiriliyordu..

*

Evet, evvelki akşam, BM Gn. Kurulu'ndaki durum da zihnimde o, 'One minute!' (Bir dakika!) çıkışını canlandırdı, ama, sonra anlaşıldı ki, BM Genel Kurulu'ndaki o oturum, 'Filistin özel oturumu' için, Devlet Başkanları'na 5, Başbakanlara 3 dakikalık bir süre belirlenmiş ve mikrofonlar buna göre otomatiğe bağlanmıştı.. Yoksa, Başkan Erdoğan'dan bir 'One minute!' çıkışı daha beklerdik.

(Başkan Erdoğan'ın hem o 5 dakika içindeki sözleri ve ayrıca dün BM. Genel Kurulu'nda yapacağı konuşma ve yarın Trump'la görüşmesi konularına da, inşallah bir sonraki yazıda değinmek ümidiyle..)

*

Ve, gelelim yine, Trump'ın hallerine..

ABD Başkanı Trump hakkında konuşmaktan 'gına' geliyor ama, onun hakkında Amerikan medyasında bile yazılan ve çoğumuzun görmediği değerlendirmeler yine de ilgi çekebilir.. Bilindiği üzere Başkan Erdoğan yarın Trump'la görüşecek..

Trump'ın muhataplarından beklediği cevabı alamayınca ne kadar kabalaştığı, Ukrayna Devlet Başkanı Zelenski'ye nasıl sokak ağzıyla hitap ettiği ve ağız dalaşına girdiği ve Güney Afrika lideri Ramaphosa'ya, 'Orada, beyaz insanlara ne büyük zulümler yaptığınızı biliyoruz..' dediğinde, bunu reddeden misafirine, oradan çekildiğini iddia ettiği 'yığınla fotoğrafları gösterdiği' de biliniyor..

Ramaphosa da ona, Batılı emperyalist sistemlerin 'beyaz'larının, Afrikalı siyah insanlara hayvan muamelesi yaptıklarını söylememiş, onun seviyesine düşmemek için.. Ama, Trump'ın, 'Beyaz Hristiyan Nasyonalizmi' hareketine öncelik ettiğini biliyordu, elbette..

Trump'ın nasıl bir 'megaloman' havasıyla ve dünyanın en güçlü ülkesinin en güçlü insanı' olduğunu muhataplarına hissettirdiğini, geçenlerde vefat eden Amerikalı ünlü bir film sanatçısı, 'O kadar megaloman ki, dokunduğu herkesi aşağılamayı meziyet sanıyor..' demişti..

Trump'ın bu hâlet-i ruhiyesi, geçenlerde Utah eyaletinde, bir üniversitede konuşma yaparken, üstelik de 'şahsî silahlanmanın en tabiî bir hak olduğunu ve sınırlamalara gidilmesi yolundaki talepleri de eleştirirken' uzaktan atılan tek bir kurşunla boğazından vurulup öldürülen 32 yaşındaki Charlie Kirk'le ilgili bir anma töreninde, Trump'ın yaptığı konuşmada da görülüyordu..

Trump yaptığı konuşmada, Kirk için, "Amerikan özgürlüğünün en büyük savunucusu ölümsüzleştirildi. O artık Amerikan özgürlüğünün bir sembol ismidir." demiş..

ABD Başkanı, Kirk için yapılan anma töreninde ayrıca "manevi bir uyanış" çağrısında bulunarak "Dini Amerika'ya geri getirmeliyiz çünkü sınırlar, kanun ve düzen ve din olmadan gerçek bir ülke olmaz. Dinin Amerika'ya geri dönmesini istiyoruz. Tanrı'nın daha önce hiç görülmemiş bir şekilde güzel Amerika'mıza geri dönmesini istiyoruz.." demiş..

Charlie Kirk'ün eşi ise on binlerce kişinin katıldığı anma töreninde yaptığı konuşmada, "Kocam, tıpkı canına kıyan adam gibi gençleri kurtarmak istiyordu. Ben o genç adamı affediyorum. Onu affediyorum çünkü Jesus (Hz. İsa) da aynısını yaptı. Nefretin cevabı nefret değildir. İncil'den bildiğimiz cevap sevgidir ve her zaman sevgi olmalıdır; düşmanlarımıza ve bizi zulmedenlere karşı sevgi.." demiş..

Trump ise, Kirk hakkında hanımı Erica'nın dile getirdiği 'Rakiplerinden nefret etmiyordu. Onlara en iyisini diliyordu' şeklindeki sözlerine karşılık onlara, "Bu konuda Charlie'ye katılmıyorum. Rakiplerimden nefret ediyorum ve onlara en iyisini dilemiyorum. Bunun için üzgünüm Erica.." diyordu, rakiplerine karşı "nefretini" dile getirerek..

*

Konunun ilginç yanı şu ki, Trump, rakiplerine düşmanlık derecesinde bir üslubunun olduğunu defalarca sergilediği gibi, geçen hafta da cezaeviyle meşhur Alcatraz Adası'nı gezerken, önceki ABD Başkanı Biden için, 'Beni o 'O ... çocuğu' Biden buraya atmak istiyordu..' dediği o çirkin sözü 2-3 kez tekrarlamış..

Gerçekten de ne kadar ayıp.. Kadın haklarından sık sık bahseden o kültürde, kadınlara hakaret edilmesi, hatta annelere bile en yaygın şekilde böyle küfürler edilmesi günlük hayatta, vaka-ı adiyeden sayılıyor.. Hatta, İkinci Dünya Savaşı sonrasında, dünya savaşın galipleri tarafından yeniden şekillendirildiği Potsdam ve Yalta konferansları sırasında, o zamanki Amerikan Başkanı Truman, annesine yazdığı mektupta, Sovyet Rusya lideri toplantıya bir heyetle çok gösterişli şekilde geldiğini anlatırken, Stalin'den, 'O... çocuğu' diye söz ediyor ve amma hemen devamında, 'Ona öyle dememeliydim; çünkü, o da bana aynı şeyi söyler..' diye bir empati cümlesi ekliyordu..

O dünyanın kültüründe en üst seviyedeki konuşmalarda bile böylesine pespaye ifadelerin kullanılmasının çok sıradan bir durum olduğu; kadınlara ve hele de annelere bile ne kadar saygı duydukları bu çirkinliklerde de görülüyor!!..

(Ama, bu konuda, bizim toplumumuzda da korkunç bir ahlâksızlık giderek yaygınlaşıyor ve büyük şehirlerin ana caddelerinde bile, çocuklardan kocaman kişilere kadar, yanlarındakilerle veya telefonla yüksek sesle konuşurken en galiz, en çirkin kelimelerle, muhataplarına veya başkalarına, anneleri de hedef alan en ahlâksız sözleri sarf ederken, yanlarından ailelerin, çocukların geçip geçmediğine bile aldırmamalarını nasıl yok sayabiliriz?

Bu konuya, nasıl bir çözüm yolu bulunabileceğine kafa yorulmalıdır..)

*

‘Ben İsrail'in yanındayım' diyen Trump, ‘malûmu ilâm'la, ‘abesle meşgul'
26 Eylül 2025 Cuma

Türkçede 'malûmu ilâm, abesle iştigaldir' / (Herkesçe zâten bilineni, tekrar bildirmek, abesle meşgul olmaktır...) diye bir deyim vardır. Öyle ya, herkesçe bilineni, çok önemli bir şey açıklıyormuş gibi sunmaya kalkışmak, 'âlemi kör, herkesi sersem' zannetmektir; böyleyken, öyle davranan kişi, asıl kendi halini ilân ediyordur dünyaya...

Birleşmiş Milletler Teşkilatı'nın 80. Kuruluş yıldönümü dolayısıyla daha bir önem kazanan Gelen Kurul çalışmalarına katılmak üzere New York'a gelenlere hitap ederken de Trump, farklı bir Trump değildi.

'Birleşmiş Milletler ne iş yapıyor?' diyordu da, 197 üyeden 196'sı oy birliğiyle karar alsa bile, Güvenlik Konseyi'nin '5 Daimî Üye'sinden 1'i sıfatıyla, tek başına 'veto' yetkisini kullanarak, o kararı geçersiz kıldığını hatırlatsaydı, daha dürüst konuşmuş olurdu.

Çoğu dünya siyasetini ilgilendirmeyen küçük münakaşaları sonlandırdıysa bile onları 'savaş' diye isimlendirerek, 'Ben 7 ayda, 7 savaşı durdurdum, Birleşmiş Milletler bir teşekkür telefonu bile etmedi.' diyordu. (Azerbaycan ve Ermenistan anlaşmak üzereyken, Erdoğan'dan rol çaldım, Paşinyan ve Aliyev'i Washington'a çağırıp anlaşma metnini imzalattım' diyecek değildi, herhalde...)

*

Ayrıca, Müslüman ülkelerin liderlerinin bazılarıyla bir toplantı yapan Trump'ın oradaki tavrı da ilginçti.

Baştan belirtelim ki, Birleşmiş Milletler üyesi olan devletler arasında bir ast-üst ilişkisi yoktur ve hepsi de, en azından kağıt üzerinde eşittirler. (Her ne kadar BM Güvenlik Konseyi'nin '5 Daimî Üyesi'nin, -Çin ve Fransa bile- İkinci Dünya Savaşı'nın galipleri sayılarak kendilerinde vehmettikleri ve dünya ülkelerine dayattıkları ve bütün BM kararlarının kendilerince 'veto /red edilmemesi durumunda geçerli olacağı şeklindeki kural, maalesef halen geçerli olsa da...)

Evet, uluslararası hukuk kuralları öyle olmasa da bazı devletlerin daha eşit oldukları, '5 Daimî Üye'lerin daha eşit oldukları, ya da 'eşitler arasında birinci oldukları' fiilen kabul edilmiştir.

Buna rağmen, uluslararası irtibatlarda, tarafların müzakerelerde diplomasi kuralları açısından oturma yer ve şekilleri çok önemlidir. Bu yüzden bu gibi toplantılarda, 'yuvarlak masa' usûlü bir oturma düzeni uygulanır ve böylece, hiç kimse ast veya üst durumda gözüküyor olmaz.

(Hatırlayalım, 1995'lerdeki 'Çeçenistan –Rusya savaşları' sırasında, dönemin Rusya Devlet Başkanı Boris Yeltsin, Çeçen liderleriyle müzakere masasına oturmayı kabul etmişti. Ama müzakere salonunda Yeltsin, Devlet Başkanı olarak üst bir statüde olduğunu hatırlatacak ayrı bir yerde oturuyordu. Çeçen heyeti, salona girdiğinde merhum Zelimhan Yandarbeyev, Çeçen heyetinin başkanı olarak bu oturum şeklini kabul edemeyeceklerini ve taraflardan birinin, ast-üst durumu gibi bir görüntü vermeyeceği şekilde oturabileceklerini söyleyince, Yeltsin bu talebi kabul ederek, bir 'yuvarlak masa' getirtmişti.)

Ama Amerikan Başkanı Trump, -üzerinize âfiyet- 'megalomania'nın zirvesinde olduğundan, o her yerde en büyük kendisini görüyor ve 'kuralları güçlüler koyar.' diyor. O öyle 'yuvarlak masa' görüşmelerinde herkesle eşitliği kabul ederek konuşamaz.

Evet Trump, 'Ben İsrail'in yanındayım.' diye 'malûmu ilâm' abesliğinden sonra, Filistin Meselesi'ni konuşmak üzere, Müslüman ülkelerden 10 kadarının liderlerini bir toplantıya davet etti.

Bu arada, 'Burada, şimdiye kadar yaptığım en güzel toplantı oldu.' gibi gönül tavlayıcı laflar da etti. Hani onun, öveceği herkese devamlı 'Harika işler yapıyor' diye iltifatlar yağdırması var ya, bir 'harika' da kendisi yapmış oldu.

Orada Endonezya C. Başkanı Prabowo Subianto, Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif, Ürdün Kralı Abdullah, Katar Emiri, Mısır Başbakanı Mustafa Medbolî ve Suûdî Dışbakanı gibi simalar da vardı.

Bu toplantı 'yuvarlak masa' şeklinde tertip olunsaydı, çok tabiî olurdu.

Keşke bu noktaya dikkat edilseydi.

Orada Trump'ın söyledikleri de, hemen bütün konuşmalarında olduğu gibi, birkaç gün veya birkaç ay sonra tamamen tersini söyleyebilecekleri cinstendi. Gazze'de işlenen bunca cinayetler konusunda onun sözleri sadece 'rehine'lerin kurtarılması konusuna indekslenmişti. Gazze'de 2 milyonu aşkın nüfusun tamamı, 'Amerika'nın 51. Eyaleti durumundaki İsrail' tarafından 'rehine' alınmış ve 100 bine yakın sivil insan katledilmiş; Gazze, 'atom bombasıyla Hiroşima gibi yerle bir olmuş iken... Bunlar Trump'ın umurunda değildi... Başka yerlerdeki canlar konusunda hassas gözüküyordu...

Bu cinayetlerin kendi döneminde daha bir hız kazanması için Netanyahu'ya, 'Ben işbaşı yapmadan, işini bitir.' diyenin de Trump olduğu unutulmamalıdır.

Keza, Trump'ın kendisi gibi düşünmeyenlere veya kendisine aykırı görüş belirtenlere, nasıl en ölçüsüz ve kontrolsüz sözlerle saldırıya geçtiği de unutulmamalıdır.

Hatırlayalım, Trump, 6-7 ay önce Ukrayna Başkanı Zelenski'yi yerden yere vurmuştu. 'Sen kazanılmayacak bir savaşa girdin. Hangi gücüne güvendin de girdin o savaşa. Elinde hiç bir kart yok, hâlâ devam ediyorsun! 'Uykucu Biden'ın bu durumu anlayamaması yüzünden, Amerika'nın parasını ve silahlarını boş hayaller için alıyorsun ama karşılığını ödeyeceksin. Askerler girdikleri yerden çıkmazlar.' diyen de Trump idi.

Aynı Trump, şimdi ise, 'Zelenski'nin ve Ukrayna'nın büyük bir mücadele verdiğini, Zelenski'nin cesur yürekli bir savaşçı olduğunu, büyük iş yaptığını, hattâ Ukrayna'nın Rusya'ya kaptırdığı bütün topraklarını geri alabileceğini' söylüyor. Çünkü Putin'i istediği noktaya getiremedi... Onu, Ukrayna ve diğer bazı ülkeler 'vekalet savaşı' anlayışının içine çekerek Rusya'yı dize getirmek istiyor. 'Rusya için kağıttan bir kaplan bile demiyorum; Rusya sadece 'kağıttan bir ayı!.' lafı da, onun müthiş buluşlarından

*

Konuşmasının bir yerinde, Londra Belediye Başkanı Sâdeq Khan'a da çatmadan edemeyen Trump, "Londra'ya bakıyorum, orada çok kötü bir Belediye Başkanı var. Kent çok değişti, şimdi de Şeriat yasasını getirmek istiyorlar. Bunu burada yapamazsınız." da diyebildi.

4 Kasım 2025'te yapılacak olan New York Belediye Başkanlığı seçimlerinde de anketlere göre rakiplerinden açık ara önde gözüken Müslüman aday Zohran Mamdanî'yi çoktan 'komunist' ilan eden Trump, (İnşallah) Mamdanî'nin kazanması halinde hırs ve kederden patlayacaktır...

**

.Kötüler veya iyilerin ölmesiyle, kötülük veya iyilik son bulmayacaktır...
28 Eylül 2025 Pazar

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

* İstanbul'dan Murad Tuğlacı ve Kayseri'den Battal Temiz isimli okuyucular, ağustosun son günlerinde 'ABD Başkanı Trump'ın öldüğü' şeklindeki iddialar sosyal medyada söz konusu olunca; Trump için 'en iyi dilekleri'ni'- İnşallah kaydıyla ve Gazze'yi istediği noktaya getirmeye fırsat bulamadığı için 'can sıkıntısı çeker mi?' kaygılarını (!) da ekleyerek, dile getiriyorlar...

Antalya'dan Süheylâ Şanlıer isimli okuyucu da, 'Trump, 'dünyaya barış getireceğim...' diyerek seçilip işbaşına geldiğinden beri, -sizin bir yazıda belirttiğiniz üzere-, Roma usulü, 'Teslim olun, barış olsun...' şeklindeki 'Pax Romana'nın Atlantik ötesi versiyonunu, 'Pax Americana' (Amerikan Usûlü Barış) gerçekleştirmek istiyor, galiba diyor.

Aynı konuda Hollanda- Amsterdam'dan Karslı Mehmed Beyzâde isimli okuyucu da diyor ki, 'Belki inanmazsınız, hele de benim ticarî işim gereği sık sık gittiğim Batı Avrupa ülkelerinin büyük şehirlerinde halkların nasıl sevindiklerini, en azından ferahladıklarını gözlemledim; tasavvur edemezsiniz...

Bir insanın ölüm haberiyle arkasından büyük kitlelerin böylesine sevinç hali yaşadıklarını ilk kez görüyorum.

Bu durum, nasıl izah veya tevil edilebilir? Ve o gibilerin ve benzerlerinin ölümleriyle karşılaşsak, bir Müslüman olarak, tepki ve dileklerimizi nasıl dile getirmeliyim?' diyor...

*

--Muhterem okuyucumuza arz olsun ki, ölüm, yaratılmış her canlı için kaçınılmaz bir âkıbettir. Bu açıdan ölmek, öldürmek/ ve öldürülmekte bir çare ya da son derece etkili bir kurtuluş reçetesi aramamak gerekir. Çünkü kötüler ve iyiler ölse de kötülük ve iyilik tamamen yok olmayacak ve hep var olacaktır.

Her türlü kötülük, zulüm ve zorbalığın zirvesinde yaşayan Firavunlar asırlarca önce öldüler, ama o kötülük sembollerinin yolundan gidenler hâlen var ve hep olacaktır da...

Evet kötü olduğuna inanılan birisinin ölüm haberi geldiğinde o gibilerden bîzar olmuş olanlar, onların ölümüne sevinir ya da en azından üzüntü beyan etmezler.

Aynı durum iyi bilinen insanlar için de geçerlidir. İyi birisi vefat ettiğinde ya da öldürüldüğünde, iyilik son bulmaz ve iyi insanlar, toplumlarının, o gibilerin iyiliklerinden mahrum kalacaklarının da düşüncesiyle üzülürler. Ama o 'iyi'ler güzel bir hatıra bırakırlar.

Ve İblis ilâhî emirlere isyan etmenin sembolü olarak, insanları saptırmaya çalışır. Ve Hz. Muhammed'den önceki Peygamberler de elbette İslam Peygamberleridirler ve biz bütün ilahî peygamberleri kabul eder saygıyla anarız.

Ancak Hollanda'dan yazan okuyucunun mesajındaki bir soru da, 'Bu gibi durumlarda tepkilerimizi nasıl dile getirmeliyiz? Biz de bir kötü insanın ölmesi halinde sevinmeli miyiz, ne yapmalıyız; ölçümüz ne ve nasıl olmalıdır?' diye soruyor.

Bu konuda önce şunu belirleyelim kardeşim.

'İyi, doğru, faydalı, güzel' ve 'kötü, yanlış, zararlı ve çirkin' kavramlarının kesin ölçüsü neye göre belirlenir, şekillenir diye sorulduğunda, asıl mesele o zaman başlar. İnsan cemiyet halinde yaşamak zorunda olan bir canlı türü olduğundan, toplum hayatının düzenlenmesi için pek çok ölçüler ve ölçekler vardır, dünya görüşlerine göre...

Bunlar ya sadece akıl ve güç yoluyla, ya maslahat ve menfaat yoluyla ya da haz ve zevk duygularıyla belirlenir. Veya bir takım ideolojilerin belirlemelerine göre şekillenir. Biz Müslümanların ise mükevvenatın, bütün varlıklar alemlerinin yaratıcısı olan Allah'u Teâlâ'nın 'en üstün ve en güzel şekilde yarattığını' bildirdiği insanın başıboş yaratılmadığını ve başıboş bırakılmadığını bildirdiği vahy-i ilâhî ölçüsünü ve bütün insanları muhatap alan mesajı, aslî miyar olarak almamız gerekir... Ve elhamdülillah ki, Hz. Peygamber (S)'e nâzil olan Kur'an-ı Mubîn, ilâhî koruma yoluyla tahrif edilmeden elimizdedir. Ve ona inanan insanlar tarafından da 14 asırdır, 'tevhîd' inancı etrafında milyarlarca insanın yolunu aydınlatmaktadır.

*

Birilerinin ölümü karşısında tek tip tepki vermek, her zaman pek mümkün olmayabilir. Hele de kendi nefislerinin esiri olarak, kendi çaplarında zamâne firavunları ve onların takipçileri olmaya çalışanlar öldüğünde farklı tepkiler olabilir.

Bir dörtlükte, -hâfızamda kaldığına göre- özetle deniliyordu ki:

'Hatırlıyor musun doğduğun zamanı...

Herkes gülerken, sen ağlıyordun.

Nasihatim budur, öyle bir yaşa ki,

Ölürken sen gül, herkes ağlasın...'

Yani, doğarken ağladığın gibi, ölürken de ağlarsan, çok iyi bir hayat yaşamadığının işaretini veriyorsun demektir.

Bu ölçüler Trump için de geçerli...

*İstanbul'dan Lâmî Kerimoğlu diyor ki; 'Ben aslen Diyarbekir'liyim... Bir yakınım, 'Diyarbekir surlarında dev bir Devlet Bahçeli posteri asıldı. 10 yıl öncelerde tasavvur edilmezdi.' diye anlattı... Evet, kardeşlik, böyle karşılıklı sevgi ve saygıyla tesis edilir... Devlet Bey'in, geçen yıl, partisinin Meclis Grubu'nda yaptığı bir konuşmada 'Üstünlük soyda değil, taqvâ ve fazilettedir' sözü Diyarbekir'de de meyvesini veriyor.

Ben de, ona sizin geçenlerde bir yazınızda verdiğiniz ve Hz. Peygamber'in amcası Ebu Leheb'in Kur'an diliyle lanetle anıldığı, Kur'an'ın öngördüğü İslam Milleti'nin temelinin Afrika'dan pırlanta kalpli siyahî Bilal, İran'dan Selman, Yemen'den Ebu Zer gibi isimlerle, atıldığı örneğini tekrarladım...'

Evet, bu kardeşimiz de böyle söylüyor...

İslam Milleti, Allah'a iman birliği üzerine kurulmuştur.

Biz, 14 asırdır yapmadığımız kavmiyet farklılığı belâsına, son 1 asırdır müptela olmuştuk... Ama inşallah, samimî adımlar, samimî karşılıklarla taçlandırılacaktır.

*Trabzon'dan Süleyman Balıkçı isimli okuyucu da diyor ki: 'Tahran'daki Azadî Meydanı'nda, Şah zamanında 50 sene öncelerde yapılmış bir âbide varmış, bu sıralarda o anıt etrafında tartışılıyor. Neymiş efendim, o âbide, Şah'ın babası için yapılmış ve İran rejimi onu hâlâ koruyormuş...

Siz biliyorsunuzdur, bu iddialar doğru mu?

--Hayır kardeşim... O âbide, Şah zamanında, İran'da Şahlık sisteminin 2500. yılı münasebeti adına denilerek dikilmiş olup İran mimarîsinin ve tezyinat san'atının özelliklerini yansıtan bir âbidedir. Orada herhangi birisine atfedilen bir mezar da yoktur. Son Şah M. Rıza Pehlevî'nin babası Riza Khan, sürgünde Güney Afrika'da ölmüş ve yıllar sonra getirilip Tahran'ın güneyindeki uzantısı olan tarihî Rey şehrinde, Şah Abdulazim Türbesi denilen ve Hz. Hasan neslinden büyük şahsiyetlerin mezarlarının bulunduğu mekâna defnedilmiş ve 1979 Şubat'ında İnkılab olduktan sonra kemikleri, o mezardan belirsiz bir mezarlığa taşınmıştır.

Hatırlayalım, ünlü Sovyet Rusya lideri Stalin'in mezarını da ölümünden 3 sene sonra 1956'da, dönemin Sovyet Rusya lideri Nikita Kruşçef Kremlin duvarındaki mezarından çıkarttırıp Moskova çöplüğüne attırmıştı...

Darısı başka zalimlerin başına...

*

''Müslümanlar'', başkalarıyla vakur ve dirayetli olarak irtibat kuramaz mı?
29 Eylül 2025 Pazartesi

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu dolayısıyla Başkan Erdoğan'ın, BM merkezinin bulunduğu New York'a gidişi ve orada Filistin /Gazze Meselesi başta olmak üzere, bütün dünyayı ilgilendiren hemen her konuda, Türkiye'nin yaklaşımlarını çok sarih / net olarak ortaya koyan konuşmalar yapmasını bile görmeyen ya da görmek istemeyenlerin olmasını yadırgamamak gerekir. Her durumda, ne olursa olsun, mantıkî bir temeli bulunsun veya bulunmasın, eleştirecek kişi veya gruplar daima bulunur.

Okuyucuların tahmin edebileceği bazı particiklerde kendilerine bir yer bulmuş bazı tipler, geçmişte, Müslüman halkımızın taleplerinin devlet yönetiminde makes bulmasını, yankılanmasını, siyaset sahnesine taşımaktaki hizmetlerinden dolayı muhabbet besledikleri bazı merhum şahsiyetleri siper edinerek, öyle yorumlar ve suçlamalar yapıyorlar ki, ortaya çıkan tabloyu Erdoğan bilmiyormuş gibi..

Böyleyken, bazıları, hâlâ, 'Gazze Trajedisi'ni baştan sona planlayıp destekleyen Trump gibi biriyle ne diye görüştü..' diye bir takım süflî paylaşımlar yaparak Erdoğan'ı suçlamaktalar..

Gazze cinayetini işleten, Netenyahu'yu, 'Ben işbaşı yapıncaya kadar işini çabuk bitir!.' diye teşvik eden, 2016-2020 arasındaki Başkanlığı sırasında da Amerikan Elçiliği'ni Tel-Aviv'den Kudüs'e taşıyan, Haziran-1967'deki '6 Gün Savaşı' öncesinde, Suriye'nin buğday ve su ambarı olarak bilinen Golan Tepeleri'ni, 'aradan 50 yıl geçti, orası artık İsrail'indir..' diye siyonist rejime bağışlayan ve, 'Yahudilere hiç bir Başkan benim kadar hizmet etmemiştir..' diye gururlanan bir 'Trump ile görüşmek, nasıl kabul edilebilirmiş?!.' gibi değerlendirmeler, savaşın ne olduğundan habersiz bazı safdil kesimler ve kimseler arasında, yazık ki 'geçer akçe'.. O kesimler, diplomasinin 'silahsız savaş' olduğundan; kezâ, dünya siyaset literatüründe, askerî savaşın da silâhlı olarak yapılan diplomasi olarak anlaşıldığından habersizler.. Ve bildikleri sadece, ne pahasına olursa olsun, silahlı bir savaşa girilmesi isteği.. Buna karşı, Başkan Erdoğan'ın tutumu ise, çeyrek yüzyıl önce ilân ettiği 'Dikleşmiyeceğiz, ama, dik duracağız..' ilkelerine göre şekillenmiyor mu? Ve hatırlayalım, beşer planındaki aslî rehberimiz olan Hz. Peygamber (S) de, henüz Mekke ve Medine gibi iki küçük noktadayken, Bizans ve Sasanî İmparatorluğu gibi, o dönemin 2 süper gücüne de elçiler ve mektuplar göndermiyor ve süresi, 10 yılı aşmayan sulh anlaşmaları imzalamıyor muydu?

İslam'ın ilk asrındaki büyük önderlerinden birçoğuna atfedilen ilginç bir söz de var..

Bir mecûsî / âteşperest gelmiş, bir Müslüman önderine.. İslam hakkında bilgilenmek istemiş.. O büyük zât'a, etrafındakiler, 'O, mülhid /Allah inancı olmayan birisidir.. Onu huzurunuza kabul etmeyin..' deyince, 'Biz Allah'ın dinini, İslam'ı , Müslüman olmayanlara tebliğ etmiyeceksek, kime edeceğiz?' der..

Yavuz Sultan Selim'in de, Mısır Seferi'nde mağlub edip esir olarak huzuruna getirilen Memlûk Sultanı Tomanbay'la idamından önceki konuşması sırasında, 'yenilginin sebeplerini düşündün mü? ' diye sorması karşısında, Tomanbay'ın, 'Sizin toplarınız müteharrikti, hareketliydi, her tarafı topa tutabiliyordunuz; bizim toplarımız ise, hareketsiz olduğunda, sizin ordularınız karşısında toplarımız çaresiz kalıyordu..' şeklinde açıklama yaptığı rivayet olunur. O zaman, Sultan Selim de, 'Toplarımızın müteharrik olduğunu bildiğiniz halde, karşımıza nice çıkmıştınız?' dediği zikredilir.. Aynen öyle olup olmadığı ayrı bir konu, ama, mantıken sorulması gereken bir değerlendirmeyi bugüne de tatbik edebiliriz.

Evet, özellikle cami civarlarında, yaşlı insanlarımızın, tarihte kalmış cihad sahnelerini hayal ederek heyecanlandıkları ve ama, bugün neyin, nasıl yapılacağından habersiz , gelişi-güzel konuşmaları , safdil insanları da yanıltabildiğinden, ağır bir vebali de getirir. Bu satırların sahibi, Başkan Erdoğan'ın, attığı her adımda, hele de Gazze Trajedisi'nin başından beri Müslüman halkları ve onların başındaki Hükûmetleri ve Meclis'lerini, 'Bugün birlik olmayacaksak, ne zaman birlik olacağız?' diye feryad edercesine bir uslûb ile uyandırmaya çalışan bir kimse olduğunu defalarca müşahede etmiş birisi olarak, aynı durumu BM Genel Kurulu'ndaki son konuşmasında da gördük. Buna rağmen, o safdilce yorumları yapanların sözde derin sohbetleri karşısında, birkaç cümleden sonra susmayı tercih ve Allah'u Teâlâ'dan hepimize insaf, basiret ve feraset niyaz ediyorum.

*

NOT: Büyük bir fikrî aksiyon eylemcisi ve hele de son 100 yılımızın iç siyasetinde Müslüman halkımızın maruz kaldığı ihanetleri teşhis ve tesbit konusunda cesur beyan ve hitaplarıyla nicelerimizi uyandırmaya çalışan şair Yavuz Bülent Bakiler ağabeyimizin dün sabah, ebediyet âlemine doğru yeni ve sonsuz bir yolculuğa çıktığının haberini aldım. Onun hakkında ayrı bir yazı kaleme almayı ümid ediyorum.

Bugün, İkindi namazından sonra, Üsküdar -Bağlarbaşı'ndaki İlâhiyat Fakültesi Camii'nden ebediyet yolculuğuna uğurlayacağımız merhûm Yavuz Bülent Bakiler'in sanat gücünü hele de son zamanlarda inandığı değerlerin emrine daha bir tahsis ettiğine şahit olarak, ona, 'Rahmet-i ilâhî'nin yoldaş olmasını niyaz ediyorum.

.Bir ‘irfan' ve ‘gönül eri'ni, ‘ârif' bir ‘can'ı ebediyete uğurlarken...
1 Ekim 2025 Çarşamba

29 Eylül Pazartesi günü ikindi namazı vaktinde, yağışlı bir havada, Üsküdar-Bağlarbaşı'nda Marmara İlâhiyat Fakültesi Camii, diğer namaz vakitlerinde az görülen bir yoğunlukta, binlerce Müslümanla dopdolu idi...

Anlaşılıyor ki, bu büyük kitleyi buraya, bir şair, edib ve bir kalem adamı olmanın ötesinde bir irfan ve gönül adamı olan Yavuz Bülend Bâkiler'in ebediyet yolculuğuna uğurlanışı çekmişti. Ancak, bu insanların ekseriyetinin, ebediyet yolculuğuna uğurlamak için geldikleri 'merhûm'un şiir veya nesir yazılarını, edebî eserlerini okumuş oldukları uzak ihtimaldi. Öyleyse, 'merhûm'u böylesine bir muhabbet hâlesiyle kuşatan özelliği ne idi?

Denilebilir ki, onun bu cezzâbiyeti / çekiciliği, bir gönül adamı ve Müslüman halkımızın, pek çoğunun dile getirmekten çekindiği, korktuğu sözleri, özellikle, son 100 yıllık yakın tarihe, Kemalist-laik uygulamalara bakışını yansıtan sözlerini, bazen TV ekranlarından ve konferanslarında, dostane sohbet halkalarında dinlemiş veya işitmiş olmalarından ve onun mazlum ve mahzun gönüllerin duygularını, okuyanların dinleyenlerin yüreğine dokunan mısralarında anlatmış olmasından kaynaklanıyordu.

Sözgelimi, 'Sivas'ta yoksul çocuklar' başlıklı şiir, edebî bir eser meydana getirmek arzusuyla yazılamazdı herhalde... O yürek hassasiyetine sahip olabilmek için, 'yaratılmışların en şereflisi' olarak anlatılan 'insan'ların, çaresiz ve 'hâmi'siz /koruyucusuz kalmış olanları ve zulüm görmüş insanları ve hele de çocukları ve annelerini gördüğümüzde, o mısraları her birimiz yazamayız ama o sözler bizim ruhumuzda da ürpertiler ve fırtınalar meydana getirir, gözyaşlarımızı yutkunuruz.

Buyurunuz, şu şiiri kendi halimizde de olsa, sessizce değil, düşünerek ve kendi sesimizi duyacak şekilde sesli okumaya:

*

Sivas'ta yoksul çocuklar

Sivas'ta Ulu Câmi avlusunda çocuklar,

Yalvaran gözlerle etrafa baka-baka,

Açıyorlar küçük esmer avuçlarını:

-Emmilerim sadaka! Emmilerim sadaka!

Hükümet konağının yanında biri,

Bir kemik kalmış, bir deri...

'Boya-cilâ yimbeş, boya-cilâ yimbeş' diye ağlıyor,

Ve daha fırça bile tutamıyor elleri...

Garipler Pazarı'nda körpe çocuklar,

Yorgunluktan güzelim yüzleri al-al...

Öldüren bir çığlık dudaklarında:

-Boş hamal! Boş hamal! Boş hamal!

Nane satan, su satan yetim çocuklar,

Şarkı söyleyemediler güneşe-aya...

Biliyorum ne masal dinlemeye doydular,

Ne oyun oynamaya...

Bezirci'de, Yüceyurt'ta, Altıntabak'ta...

Çocuklar var, incecik yüzleri nurdan...

Ama toz toprak içinde elleri ayakları,

Oyuncakları çamurdan...

Ve günahkâr çocuklar, suçlu çocuklar

Mahkeme salonunda bakarım dizi-dizi

Bu suç bizim suçumuz, bu günah bizim,

Affedin bizi...

Gökteki yıldızlar kadar sayısız

Ah, yurdumun kimsesiz ve yoksul çocukları

Anladım farkınız yok, koparılmış başaktan!

Alın bu gözleri benden, alın bu yüreği artık...

Utanıyorum yaşamaktan...

**

Şairimiz, 'Sivaslı olduğu için, orada devamlı gördüğü sahneleri şiirlerine konu edinmişti... Yoksa, o da biliyordu ki, bu sahneler Anadolu'nun hemen her tarafında yaşanıyordu...

*

Evet bu yürek yakan mısralara, Yavuz Bülend ağabeyin, 'Ben Anadolu'yum...' şiirini yazdığı dönemde ülkemizin ve Müslüman halkımızın sadece şu son asırda kimlerin elinde, ne hale düşürüldüğünü yansıtan mısralarının bir kısmını da ekleyelim...

Ben Anadolu'yum

Yıllar yılı susuz kaldım, yıllar yılı aç...

Şükrederek, kalktığım sofralarımda

Ya, soğan-ekmek olur, yahut bulamaç.

Hastalarım ölüm yataklarında

Ne doktor yüzü gördüm, ne ilaç.

Zaman zaman nankör çıktı, büyütüp okuttuğum,

Gölge vermedi çok kere diktiğim ağaç...

'Devlet' denince, hep vergi geldi aklıma

Jandarma deyince kırbaç...

(...)

Gittim, yiğitçe döğüştüm gazâ meydanlarında

Ne 'tâk-ı zafer'ler istedim, ne taç...

Savaşta çiğnetmedim 'Hilâl'i düşmanlara,

Barışta düştü üstüme, gölge gölge 'Haç...'

(...)

Ben Anadolu'yum, acılı, mahzûn;

Bende bitmez tükenmez dert, kulaç-kulaç...'

*

Birkaç mısra da, bembeyaz duygularla yazılmış şu kap-karasevdâ şiirinden aktaralım:

'Şaşırdım kaldım işte... Bilmem ki nemsin sen?

Sözde, senden kaçıyorum

Dolu-dizgin atlarla...

Bazen sessiz sevdasın

İpekten kanatlarla...

(...)

Ne olur, bir gün beni

Kapından olsun dinle

Öldür bendeki beni

Sonra dirilt kendinle

(...)

Şaşırdım kaldım işte

Bilmem ki, nemsin?

Bazen kız kardeşimsin

Bazen de öz annemsin...

(...)

Çaresizim, çaremsin

Şaşırdım kaldım işte

Bilmem ki nemsin?'

*

Yavuz Bülend Bâkiler ağabeyin yakın sohbet halkalarında bulunmuşluğum yoktu, onu hep uzaktan takip ederdim. İran'ın edebiyat mahfillerinden önemli bir isim olan Tebrizli şair (merhûm) Asgar Ferdî, 1995'lerde bir İstanbul seyahatine çıkarken ona, 'Yavuz Bülend ağabeyle mutlaka görüşmesi'ni söylemiştim ve o buluşmadan çok hoş hâtıralarla dönmüştü.

*

Yavuz Bülend ağabey bir toplantıda, 'kitap okuma geleneğimizin olmadığı'ndan yakınmış, 'başka dünyalarda insanların ellerinden kitap düşmediği'ni söylemişti, bu yanlış bir tespit de değildi. Ama ne okuyorlardı?

'Fakir'e de söz verilince, 'Ağabey, ben mecburen, on yıllarca Batı Avrupa ülkelerinde de yaşamış birisi olarak, sizi teyiden belirteyim ki, evet, devamlı kitap okuyorlar, ama ne okuyorlar?

Ya, malûm macera hikayeleri ve polisiye romanlar ve emsali konular. Ciddî kitapları da elbette vardır, ama yollarda, yolculuklarda okunanların içinde, fikrî kitaplar çok azdır. Hoşça vakit geçirmek için, kendi kültürlerinden çerez mahiyetinde kitaplardır okunanlar. Bizim halkımız ise ya doğrudan Kitâbullah'ı, ya da 'ezber'den okur, alenî veya sessizce, zikr halinde.

Ama Kur'an'la bağımızın koparılması ve okunmaması için bize latin alfabesi 'devrim' olarak dayatıldı, darağaçlarıyla ve daha nice zulümlerle... Ve bugün, Hacca gidenlerimizin çoğu bile, Mescid'ul-Haram'daki sütunlarda, 'Allah' lafzai celâlinin yazılı olduğu levhaları bile okuyamıyorlar.' dediğimde, teşekkür etmişti, 'taşı gediğine koydun' diyerek. Ve sonra da, 'Beni torunlarımdan ayıracaksınız...' diye nükte yaptıktan sonra, 'devrim diye yapılanları ve yapanları üzerine yaptığı konuşmayı, 'zülf-i yâre dokunmasın' diye, bir takım 'ilkel koruma kanunları'na aykırı sözlerini, meramını zarif cümlelerle ve güçlü mantıkî dayanaklarla yine de anlatmıştı.

Evet, Yavuz Bülend ağabey, her sözünden, içindekini dışa yansıtan ve Yûnus Emre merhûmun, 850 sene öncelerdeki dörtlüğünde dile getirdiği gibi, 'Gönül yüksekte gezer, / Daima yoldan azar. / Dış yüzüne o sızar, / İç yüzünde ne varsa...' derinliğine sahip bir irfan adamı idi.

*

Yavuz Bülend ağabeyin, bir yazısında anlattığı konu da ilginçti. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 2000 yılındaki toplantısına katılmak üzere, dönemin C. Başkanı A. N. Sezer New York'a gitmişti. Orada Ermenistan lideri Koçaryan, '1915 yılında Türkiye'nin Ermenileri kitleler halinde katlettiğini ve soykırım suçu işlediğini' iddia etmiş ve A.N. Sezer'in, orada bu iddia üzerine, 'Bu konuyu tarihçilere bırakalım...' dediğine değinmişti.

(Ki, şimdiki Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan ise 4-5 ay kadar önce, '1915'te işlendiği söylenen Ermeni Soykırımı iddiasının, 35 sene sonra, 1950'lerde uydurulduğunu ve 'yalan olduğu'nu söyleyince, 'Ermeni Ortodoks Kilisesi' Başpiskoposu'nun Paşinyan'a, 'Gizli Müslüman, Sünnetli...' dediğini ve halkı tahrik etmeye çalıştığını hatırlayalım...)

Yavuz Bülend ağabey, o zaman, A. N. Sezer'in, o ağır soykırım suçlaması karşısında susmasını eleştiren yazı ve konuşmalarından dolayı, 'Cumhurbaşkanına hakaret' dâvasıyla karşılaşmış ve 1 yıl hapse mahkûm edilmişti...

*

Yavuz Bülend ağabeyin 2 sene kadar önce de vefat ettiği haberi ulaşmıştı. Resul Tosun kardeşim de dünkü yazısında o haberden bahsetti.

O zaman, Şanlıurfa'nın ünlü eski Belediye başkanlarından İbrahim Halil Çelik dostumla konuşunca, o haberin doğruyu yansıtmadığı anlaşılmıştı.

'Ben Doğuluyum, eteği dumanlı, başı dumanlı dağlarda doğmuşum, dağ çocuğuyum... ' derken sadece Sivas yöresini değil, benim doğduğum Samsun / Kavak yöresinin köylerini ve 'fakir'i de anlatmış olan Yavuz Bülend ağabey, ebediyet yolculuğuna çıkışı münasebetiyle vesile olduğu bu son toplantıda da tabutun içinden, geride kalanlara, yine ders veriyor gibiydi.

Yavuz Bülend ağabeye, hepimizin er ya da geç çıkacağı ebediyet yolculuğunda 'rahmet-i ilâhî'nin kendisine yoldaş olmasını Allah'u Teâlâ'dan niyaz ediyorum. 'İnnâ lillahî ve innâ ileyhi râciûn...' (Biz Allah için varız; dönüşümüz de, ancak O'nadır. /Bakara, 156. âyet meali...)

**

ABD Büyükelçisi, elbette Trump'tan geride kalmamaya çalışıyor
3 Ekim 2025 Cuma

Trump için Amerikan Başkanı değil, Amerikan İmparatoru demek bile yetersiz.. Yeni zamanların Haçlı Kralı..

Özellikle Haçlı Kralı diyorum.. Çünkü dünyanın en uzak köşelerindeki ihtilaflı konuları bile muhtemel bir 'savaş odağı' olarak hayal edip, onları da yatıştırdıysa, '7 savaşı durdurdum' diye böbürleniyor; bu iddiasını her vesileyle tekrarlayarak ve 'Var mı benim gibisi..' diyerek..

Bununla da yetinmiyor, Nobel Barış Ödülü'nün kendisine verilmesi gerektiğinin çeşitli mahfillerde konuşulduğunu da söyleyerek, bu propaganda ile o ihtimale zemin hazırlıyor.. Eğer Nobel Komitesi, bu kişiyi bir de Barış Ödülü'yle taçlandırmazsa, onun sözlü saldırı savaşına şimdiden hazır olsun!

Trump'ın belki Hindistan ve Pakistan arasında ortaya çıkan ve bir nükleer savaşı da tetikleyebilecek gerilimin yatıştırılmasında rolü olmuştur.. Ki, o da şüpheli... Çünkü Hint siyasetçileri ve kumandanları o gerilim günlerinde Pakistan ordusunun kendilerine karşı hiç de beklemedikleri çok etkili silahları kullandığını ve bunların gerçekte Türkiye tarafından üretilip Pakistan'a verilen silahlar olduğunu söyleyerek, hınçlarını Türkiye'ye yöneltiyorlar.

Yani, Hindistan-Pakistan yüksek geriliminin savaşa dönüşmesini engelleyen de Trump değildi.

Ama Trump, geçen hafta, Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif'ten de, isim vermeksizin, 'Pakistan Başbakanı, mareşal' diye söz ediyordu aynı konuşmada, hem de 2-3 kez. O kadar medya muhabirleri de, ya bilmiyorlar, ya da bildikleri halde, Trump'ın yanlışını düzeltecek cesareti bulamıyorlardı. Böylece askerlik mesleğiyle bir ilgisi olmayan Şahbaz Şerif de 'mareşal' rütbesine erişmiş bulunuyor!!

25 sene önceki ABD başkanlarından (Oğul) Bush da, bir TV programında, dönemin Pakistan Cumhurbaşkanı General Pervez Müşerref için, ismini hatırlayamadığından, sadece 'General.. General!!..' diye söz etmişti.. Şimdiki Başbakan ise, Trump'a göre, 'Mareşal'liğe bile yükselmiş bulunuyor!

*

Trump'ın, 'durdurduğunu' söylediği bir diğer savaş'ın da 'Arnavutluk ve Azerbaycan arasındaki savaş' (!!) olduğunu' ve '1 saat içinde bitirdiğini' söyleyiverdi, geçen hafta, Ermenistan yerine, Arnavutluk..' diyerek.. (Dün, Arnavutluk Başbakanı Edi Rama, AB toplantılarından birinde, Trump'ın bu yanılmasıyla dalgasını geçiyor ve, 'Bizi niye tebrik etmiyorsunuz.. Baksanıza, Trump, bizi, Azerbaycan'la farkında bile olmadığımız bir savaş halinden kurtarmış ve barıştırmış.. ' diyordu.) Gerçekte ise, 'Azerbaycan -Ermenistan gerilimi'ni barışma eşiğine Başkan Erdoğan getirmişti, ama, iki rejim arasındaki anlaşma metnini Başkan Erdoğan'dan rol çalarak Trump imzalatmıştı, iki tarafı Washington'a davet ederek.. Meğer, Balkan Yarımadası'nın Adriyatik sahillerindeki Arnavutluk ile, 3-4 bin km. kadar doğuda, Hazar Denizi kıyısındaki Azerbaycan arasında bir savaş varmış da, kendilerinin de bizim de haberimiz yokmuş ve Trump bu savaşı da bitirmiş!.

'Bu gibi şahsî yanılgılar herkes için de söz konusu olabilir' denilebilir, ama, burada sözünü ettiğimiz kişi, hiç bilmediği konularda bile, dünyaya nizâmât vermeye çalışıyor.

Düşünelim ki, Mr. Trump özellikle de Müslüman coğrafyalarının kalbi mesabesinde olan Gazze ve Filistin konusunda yeni entrika planları üretip, âlâ'y-ı vâlâ ile açıklayıverdi..

Gazze, bu programla, aslında, işgalci İsrail için bir daha tehlike teşkil edilemeyecek şekilde, Filistinli olmayan bazı Arap ülkelerinin güçlerinden oluşturulacak (yani, Amerika ve İsrail'in taleplerini gözetecek) bir yönetimce idare olunacaktı.. Sadece bu bile program, her bir toplumun insan özgürlüğü ve hakları çerçevesi bir tarafa bırakılıp, Gazzelileri kendi iradelerine göre yönetilmek için hesaplandığını ortaya koyuyordu..

*

Evet, Trump, bu yeni programını anlatırken, bir de, 'Ortadoğu'da 2 bin yıldır yaşanmamış olan barış dönemini başlatıyoruz..' gibi, sadece iddialı değil, tarihî gerçeklerle de ilgisi olmayan sözleriyle bu planını cilalıyor, parlatıyordu.. Anlaşılıyor ki, Trump'ın kafasındaki savaş durumuyla, kendi inanç tarihinin 2 bin yıllık geçmişinden ve Haçlı hâkimiyetlerine karşı direnmelerden söz ediyor olmalı.. Yoksa, bu coğrafyada Müslümanların hâkimiyetindeki devletlerle, başka inanç gruplarının devletleri arasında, -Haçlı Seferlerinin saldırılarını bertaraf etmeye yönelik savaşlar dışında-, milâdî- 6'ncı asırdan 100 yıl öncesine kadar bir inanç savaşı olmadığı açık bir gerçektir.. Trump, sadece 600 yılı aşkın Osmanlı dönemini bilseydi, öyle bir rakamı telaffuz edemezdi, herhalde..

*

Bu arada Amerikan Büyükelçisi Tom Barrack da tıpkı başkanı Trump gibi, her an ayrı bir laf üretiyor..

Önce, 1918 sonrasında, Osmanlı'nın parça parça edilişinin ve sadece Arap kavminden olanlar arasından bile 24 ayrı devletçik kurulmasının bizim gönlümüzü okşayacak şekilde İngiliz emperyalizmi tarafından gerçekleştirildiğini söyledi..

Sonra da, 'Ortadoğu'da gerçek devletler yoktur, gerçekte birer aşiret ve kabileden ibaret sosyal yapılar vardır' kabilinden laflar etti.

Bir genelleme halinde ifade edildiğinde haddi aşan bu sözler, bir elçinin edebileceği laflardan değildi..

Bir elçi, gönderildiği ülkede kendi ülkesinin her şeyidir, gözüdür, kulağıdır. Ama, orada, haddi aşan sözler söyledi mi, ona haddi bildirilmelidir.

Bu gibi elçiler frenlenmezse, ne gibi inciler üreteceği de ileride görülebilir.

*

Başlangıçta 'Daimî İkamet Elçiliği' şeklinde bir kurum yoktu, diplomaside, beynelmilel irtibatlarda.. Bu usul sonra gelişti.. Sonra ise, Avrupa ülkeleri arasında daimî elçilikler açılmaya başlayınca İstanbul'a da gönderilmek istendi.. Osmanlı da izin verdi. Elçiliklerin anlaşmalı veya kanunî casusluk kurumları gibi çalışması normal görülmeye başlandı ve hatta elçiliklerin bir entrika merkezi haline gelmesi gerçeğiyle de karşılaşıldı..

18. asrın, 1700'lü yılların ilk çeyreğine kadar Osmanlı, mukabil daimî elçilik yöntemine ilgi göstermedi. İlk elçiyi de Paris'e, Lâle Devri'nde, 1725'lerde gönderdi..

Barrack Efendi, geçen hafta da, 'Türkiye'deki ulus devlet modelini İngiltere kurdu..' dedi; yeni bir keşifte bulunuyormuş gibi.

Elbette bu konuyu, başka yönleriyle birlikte bir Amerikan Elçisi'nin dile getirmesi ilginçtir.. Ve de İngiltere'nin entrikalarına işaret eden bu elçi, 'Biz Amerika olarak böyle entrikalardan uzağız..' demek istiyor?

İnanalım mı..

Sadece Türkiye'de, Suriye'de, Irak'ta, İran'da, Afganistan ve Pakistan'da neler yapmaya çalıştıkları ve devreye sokmaya çalıştıkları sosyal düzenlemeler bile, Gazze'de, Filistin'de düşündüklerinden farklı mı sanki..

.Hakkını savunmayanların zillet içinde yaşaması tabiîdir
5 Ekim 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günleri, okuyucularımızın görüş ve eleştirileri etrafında yaptığımız bir

Hasbihal'e daha, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz

Hakkını savunmayanların zillet içinde yaşaması tabiîdir.

*Cuma günü Amasya'da ziyaret ettiğim Kız İmam-Hatib Lisesi'nde, 5-6 kızımızın çıkarmak hazırlığı içinde oldukları bir dergi için sordukları suallerle başlayalım, sohbete..

İlk sual özetle şöyle idi: 'Aksâ Tufanı'nın 2. Yıldönümü'nde Gazze'deki durumu nasıl değerlendirmek gerekiyor? Ve, 'böyle eylemlere hazırlıksız girişilmemeliydi..' diye aykırı görüşler dile getirenlerin haklılığı var mıdır?'

-- Bu suale cevap vermeden önce bir durum muhakemesi yapmamız gerekir.. Şöyle ki, asırlardır nesilden nesile aidiyetinin bize aid olduğu, intikal eden tapu kayıtlarıyla da sabit olan evimizi- barkımızı , bağ ve bahçemizi, her şeyimizi bir takım zorba haydutlar güruhu silah zoruyla gasb ederlerse, 'N'apalım, zorbalar geldiler, yerküre üzerinde her neyimiz varsa, varımızı-yoğumuzu silah zoruyla gasb ettiler, gücümüz olmadığından, haklarımızdan vazgeçtik..' demek gibi bir zilleti kabul eder miyiz?

Filistin Meselesi'nin özünü anlamak için de, böyle bir tabloyu gözümüzün önüne getirmemiz gerekir. Vereceğimiz cevaplara göre, hakkımızı savunmak için mücadele vermeyi kabul edip etmiyeceğimiz ortaya çıkar. O zamandan beri İsevîler / Hristiyanlar , Yahudileri, entrikacı ve lanetli olarak bildiler ve onlar da kendilerini koruyabilmek için her türlü hileyi caiz gördüler.. Bunun için de asırlarca, her türlü felaketlerde, salgın hastalıklar ve depremler ve açlık kıtlık ve hayat pahalılığında Yahudileri aslî sebeb bildiler.

Yahudiler, 3 bin 500 yıl öncelerde Babil Kralı Nabukednazer tarafından Babilonya'dan çıkarıldıktan sonra dünyanın her bir tarafına dağıtılmışlardı..

-Bir Yahudi olduğunu söyledikleri- Hz. İsâ'nın nübuvvetinin kendileri aleyhine düşünerek, onun aleyhinde her türlü entrikayı caiz gördüler ve Roma İmparatorluğu'nun Filistin Valisi Platus'a idâm ettirdiler. (Biz Müslümanlar ise, Kur'an'ın beyanına göre Hz. İsâ'nın, o hengamede Allah tarafından korunduğuna, idâm edilenin, Hz. İsa olduğu sanılan bir başkası olduğuna inanırız.) Platus ise, aslında, o idamdan yana olmadığını, ama, o idam edilmezse Yahudilerin isyan edeceklerini söyledikleri için idam ettirmek zorunda kaldığını söylemişti, tarihî rivayetlere göre..

Ondan sonra da, Yahudiler dünyanın her yanında, devletleri olmadığı için- gayrimenkul almadılar, o altın gücüyle altın ticaretini kendilerine düstur edinerek varlıklarını asırlarca sürdürebileceklerini düşündüler ve kendilerini koruyabilmek için de için, Hristiyan şehirlerinde 'getto' denilen 'iç-kale' türü, surlarla çevrili özel mahalleler geliştirdiler.

Hristiyanlar onları lanetle anarken; Müslümanlar insanların inançları üzerinde baskı kurmayı inançları gereği asla caiz görmediklerinden, Müslümanlar arasında rahat yaşıyorlardı. Ancak, Theodor Herzl denilen bir Yahudi lideri, 1897-Basel şehrinde, Yahudilerin de yeryüzünde bir vatanının olması ideali için, ilk Siyonist Yahudi Kongresi'ni topladı. O zaman düşünülen muhayyel vatan o tarihten 20 sene sonralarda, 1917'de ise, İngiltere Dışişleri Bakanı Balfour, Osmanlı Devleti'nin yenilgisinin artık kesinleşmeye başladığı ve Ordusunun geri çekildiği sırada, Yahudilerin Filistin'e göç etmeleri çağrısını yaptı. Basel Kongresi'nden 50 yıl sonra ise, 2. Dünya Savaşı'nın galip devletleri Amerika, Sovyet Rusya, İngiltere, Fransa tarafından, İsrail adında bir devletin varlığı ilan ettiler. Trump'tan önceki Amerikan Başkanı Joe Biden'ın açıkça, , 'O zaman, İsrail adında bir devlet kurulmamış olsaydı bile, biz Batı dünyası, böyle bir devleti orada yine kurardık..' itirafında bulunmuştur. Bu söyle sıradan bir söz değildir..

Filistin'de yaşanan durum budur. Bu özet bilgiler gözönüne alınmadan, siyonist Yahudilerin devreye nasıl girdiği de anlaşılamaz. Sıkıntı ve savaşların her şekli de göz önünde kararlılıkla alınmadan, haklar savunulamaz.

Zindana atılan ve her an öldürülebilecek ve bir ferd veya toplumun, başını eğerek kaderini öylece beklemesi, elbette ki insana izzet ve şeref kazandırmaz.. Nitekim, Filistin Müslümanları, ölümleri göze alarak direndiler ve direniyorlar ve Müslüman olmayan kitlelerin vicdanlarında bile bir uyanma meydana getirdi..

* Muammer Yıldırım isimli okuyucu da, 29 Eylül tarihli yazımızdaki izah üzerine

B sorumluluk taşımayan insanların atıp tutması ne kolay,. ne de olsa dilin kemiği yok.. diyor...

*Tokat'tan Halis isimli okuyucu da diyor ki, 'Siyonist İsrail rejiminin, hele de son 2 yıl içinde Gazze'de işlediği cinayetler durdurulamıyorsa, buna karşı bu rejimin elçilik ve konsolosluk birimleri de silahsız kitlelerince de, büyük kitleler tarafından kuşatılsa, etkili olmaz mı?'

-Evet, Sumûd Hareketi de benzer bir hareket idi, ve büyük çapta, beklenenin ötesinde başarılı da oldu denilebilir..

,*İstanbul'dan Şermin isimli okuyucu da diyor ki: Sumûd (Direniş ve kesin kararlılık) Hareketi'nin etkisi, başlangıçta beklenenden daha güçlü çıktı denilebilir..

*Ramazan Deynek isimli okuyucu da merhûm Yavuz Bülend'in şiirlerinden aktardığımız kısımların özellikle,

' Zaman zaman nankör çıktı, büyütüp okuttuğum,

Gölge vermedi çok kere diktiğim ağaç...

Savaşta çiğnetmedim 'Hilâl'i düşmanlara,

Barışta düştü üstüme, gölge gölge 'Haç...'

mısraları müthişti.. Teşekkürler.. Şairimize rahmetler niyaz ediyorum.. ' diyor..

*

*Almanya'dan Şafak Soylu diyor ki: '8-10 Müslüman ülkenin temsilcilerinin Trump'la saatler süren bir toplantıdan sonra. Trump'ın orada konuşulanları çarpıtarak açıklaması veya hiç konuşulmamışcasına sunması ilginç.

.Trump, ''Gazze'de çok ileri gittiğini'' nihayet itiraf edebildi!
6 Ekim 2025 Pazartesi

Elbette, Trump, yazının başlığındaki gibi bir cümleyi kendisi için söylemedi; ama, 'Netanyahu'nun Gazze'de çok ileri gittiğini' söyledi, ama, sadece Netanyahu'yu değil, Siyonist rejimin bütün liderlerini ve cinayetlerini başından beri en pervasız şekilde destekliyenin Amerikan emperyalizmi ve liderleri olduğunu bilir ve kendi Başkanlığı döneminde de kimliği açısından herkesten önde olduğunu iftiharla itiraf edişi de meşhurdur...

Kezâ, siyonist İsrail rejimi mevcudiyet ve kuruluşunu 15 Mayıs 1948'de dünyaya ilan ederken, onun varlığını ilk tanıyanın kendileri olması için, Rusya ile rekabete girip, onu tanımakta, Sovyet Rusya'dan 11-12 dakika önce bitirdiğini de Trump biliyordur herhalde..

Bunları hatırlarken, şunu da hatırlamak gerekir..

Gazze konusunda dünyada herkes bir şekilde görüş belirtirken, orada işlenen korkunç cinayetler ve barbarlıklar konusuna Trump da değindi ve 'Gazze'de çok ileri gidildiği'ni söyledi.. Rusya lideri , Putin ise, Gazze konusunda 2 yıldır tek kelime etmedi, pusuda bekliyor.

Neyin pususu?

Çeşitli görüşler ileri sürülebilir.

HAMAS'ın 7 Ekim 2023'deki şanlı eyleminden birkaç ay önce Moskova'ya giden Netanyahu'ya, 'Ortadoğu'da İsrail'in mevcudiyeti bizim için 1 numaralı, en mühim konudur..' demişti..

Ama, aynı Putin, o İsrail'in Gazze'de işlediği barbarlıkları ve cinayetleri konusunda o zamandan bu gün kadar İsrail ve HAMAS bir 'ateş-kes' sağlanması konusunda Trump'ı ötesinde hiçbir görüş açıklamamıştı..

Bu arada Putin, İsrail barbarlığına karşı bir müdahale edilecek olursa, bunun İsrail'e değil, Amerikan emperyalizmine karşı bir savaş açmayı getireceğini biliyor elbette.. Hele de NATO üyesi (meselâ Türkiye gibi) bir ülke devreye girecek olsa, bunun, ânında, hemen NATO'nun beyni olan Amerika'yla bir savaşı getireceği ve böylece bunun diplomatik mahfillerde, NATO'nun çatlamasına vesile olacağı ve böyle bir çatlamayı ise, Putin'in de soğukkanlı bir heyecanla beklediği düşünülüyor. Ama, bunun da, belki 'Üçüncü Dünya Savaşı' demek olacağı, uzak ihtimal görülüyor..

Yani, çorap söküğü gibi bir durum meydana geldiğinde, savaş oyununda, neyin, nerede ve nasıl duracağı da tahmin edilemez..

Hatırlayalım ki, Stalin Sovyet Rusyası, 25 Ağustos 1939'da , (yani, 2. Dünya Savaşı'nın patlamasının bir hafta öncesinde) Avrupa'nın bölüşülmesi konusunda Hitler Almanyası ile anlaşma imzalıyordu. Ve ancak, 2,5 yıl sonra, Stalin Rusyası ile Hitler Almanyası kendi aralarında savaşa tutuşuyor ve komunist ideolojinin büyük ismi Stalin, kapitalist dünyanın lideri Amerika ile müttefik oluveriyor ve savaşın başında Adolf Hitler'le birlikte olduğu unutulup, savaş sonunda dünyanın paylaşıldığı Potsdam ve Yalta konferanslarında sahneye, zafer kazanmış bir güç odağı olarak çıkıyordu..

*

Bunları niçin mi hatırlamak durumunda kalıyoruz?

Çünkü, özellikle büyük şehirlerin büyük camilerinin avlularında yakınlarında yaşlı Müslüman kimseleri daha kolay kandırabileceklerini hayal ederek, Türkiye'nin Gazze konusunda laf üretmeyi bırakıp, artık, askerî açıdan devreye girmesi gerektiğini –sûret-i haktan gözükerek- fısıldayan malûm siyasî particiklerinin müntesiplerin propagandalarına dikkati çekmek için..

*

Halbuki, dünya siyaseti konusunda nice zorluklara rağmen, en üst sorumlu makamda, soğukkanlılığını yitirmeden, dünya çapındaki karar mekanizmalarında ve güçperestler karşısında eğilmeksizin, kendi iradesini Müslüman şahsiyetine yakışır bir tavırla ortaya koyan bir temsilcimiz düşmanlarımız üzerinde de ve hayranlık saygı uyandırıyor.

Ama, niceleri, bu Müslüman şahsiyetin, velev ki, Trump gibi birisi tarafından da olsa, diplomatik hesaplar gereği, 'çetin ve harika bir şahsiyet' diye övülmesinden bile rahatsız oluyorlar.

Hatırlayalım, Hz. Huseyn, Kerbelâ'da şehadetiyle noktalanacak olan hareketine çıkmak üzere Medine'den ayrılmak üzereyken, kendisine daha önceden kesin destek vereceklerini söyleyen seçkin şahsiyetlere haber gönderdiğinde, onların bir çoğu, 'mescid –medrese yaptırmak, yoksulları , başsız kalan aileleri korumak gibi çabalarımız akîm kalır' gibi, zâhiren makûl gözüken hayırlı hizmetlerin duraksamaması gibi gerekçe ve bahanelerle, o çetin yolculuğa katılmaktan ve destek vermekten kaçınmışlardı.

*

Siyasette sözlü saldırı veya muhabbet sözleriyle netice alınabilir mi?
8 Ekim 2025 Çarşamba

Amerikan Başkanı Trump'ın nasıl bir deli-dolu tavırlar sergilediği ve hattâ bazan aptalca ve çılgınca laflar da ettiği, sadece dünya genelindeki iletişim organlarında değil, bizzat Amerikan medya organlara ele alınıyor ve konuda yığınla yazılar yazılıyor.

Onun, sahib olduğu servet ve Başkan olması hasebiyle şimdilerde emrinde olan Amerikan askerî gücüne dayanarak dış dünyadan misafirlerine de en pervasız sözleri, en kaba güç gösterileriyle nasıl söylediğine dair yığınla örneklerin en çarpıcısı olan ise, Ukrayna Başkanı Zelensky'ye, Washington'daki Başkanlık Sarayı'ndaki unutulamaz kaba davranışlarıydı. 'Askerî gücü yokken, büyük bir güce karşı , eli boş olarak savaşa girmekle büyük yanlış yaptığını, askerlerin girdikleri yerlerden çekilmelerinin beklenemeyeceği' gibi zorbaca şahsî görüşlerini, 'Dünyaca genel kabul gören bir realite' gibi sunan bu kişi, 'Rusya'nın da askerî olarak girdiği Ukrayna topraklarından da artık geri çekilmesinin beklenemeyeceği' gibi inciler de üretiyordu, Putin'i mest edercesine..

Ama, aynı Trump, Putin'i ikna edemeyeceğini anlayınca, 'Zelensky'nin büyük bir savaşçı olduğunu ve de 'Rusya'nın askerî olarak girip aldığı ve Rusya'ya kattığını ilan ettiği' yerleri de geri alabileceğini söylemeye başladı.. Buna elbette, Kırım Yarımadası da dahil..

Evet, Trump, gerçekten de tam bir güçperest.. Dün Amerikan kanallarından birinde inanç konularında yaptığı konuşmada, 'teolojik yorumlar da yapmaya kalkışırken, 'İyilik yapmanın bir mânası yok, Cennet'e gitmekten başka..' gibi tuhaf bir yorum da üretiyordu..

Hele de 'Petro-dolar zengini' Arab rejimlerine yönelik ve, 'Biz olmasak ya da üzerinizdeki desteği bir çeksek, bir hafta bile dayanamazsınız ' şeklindeki güç gösterisi yapan ve ondan sonra da o liderlerin Trump karşısında nasıl boyun büktükleri ve 1 haftalık bir Ortadoğu gezisinde, tam 3 trilyon 200 milyar dolar verdiklerini hatırlayalım.. (Bu meblağın büyüklüğünü anlamak için, Türkiye'nin 1 yıllık ihracat gelirinin 270 milyar dolar civarında olduğunu hatırlarsak, Trump'ın o rejimlerden kopardığı mikdarın, Türkiye'nin Merkez Bankası'nda şimdilerdeki 170 milyar dolarlık rezervin yaklaşık 25 katı büyüklüğünde ve işbu Mr. Trump'ın nasıl bir 'yol kesici/ 'uğru' ya da 'eşkıya bozuntusu' olduğu daha iyi anlaşılır.)

*

Bunları şunun için de hatırlamak gerekiyor..

Birkaç gündür Karadeniz kıyılarına kadar uzandım.. Gittiğim hemen her yerde ülkenin durumu hakkında bir bilgi almak isterken, bazı tesbitlerle de karşılaştım:

Şöyle ki, nice aklı başında ve söz dinlenir, tecrübeli kimselerle karşılaşınca, namaz arkadaşlarından nicelerinin bile, bazı malûm particiklerin propagandalarına kapılarak, 'Başkan Erdoğan'ın Trump'la son görüşmesinde onun övücü sözlerine etkisiyle oyuna geldiği gibi iddiaları ısrarla söz konusu ettiklerini söylüyorlar ve bu yüzden, düne kadar namaz arkadaşı olan kimselere bugün selam veremez duruma geldikleri'nden yakınıyorlardı..

Efendim, neymiş; Trump, Erdoğan'ı överek kandırmış!!

Bu hususta bilgi edinmek isteyenlerin görüşlerini dinledim, sorularına açık yüreklilikle cevap vermeye çalıştım.. Hemen bütün dünyadaki siyaset mahfillerinde bilinen gerçeklerden birisi de, Erdoğan'ın bu gibi gönül alıcı sözlere de, saldırı sözlerine de itibar etmeyecek kadar bir hassasiyet, rikkat ve dikkat sahibi olduğudur.

Dün, Samsun'da konuştuğum üst yetkili bir dostun ifadesiyle, Trump, Erdoğan'ı bildiğinden o övgü yolunu tercih etmişti. Çünkü, onun , 2009'da İsviçre- Davos'daki uluslararası forumda, Türkiye'yi suçlamaya yönelik konuşmalar yapan o zamanki İsrail C. Başkanı'na nasıl , bir 'One minute!!' çekip çok sert sözlerle onu susturduğunu Trump da biliyordu elbette..

O halde, dünya siyasetinin son çeyrek yüzyıllık süre boyunca en tecrübeli ve etkili Erdoğan'ın her gelişmeye karşı, Müslüman vakarına yakışan bir tavır içinde davranmak açısında defalarca denenmiş olduğu nasıl hatırlanmaz da, Erdoğan'ı her ne pahasına olursa olsun, yıpratmak için, özellikle aile reisi veya büyüğü konumundaki namaz ehli yaşlı kesimleri etkilemeye çalışmaları, hayret etmemek elde değil.. Tıpkı, 120 sene öncelerde Abdulhamid'i ne pahasına olursa olsun yıpratmaya yeminli gözüken meşhur Müslüman isimleri hatırlayalım desem, yersiz bir benzetme olmaz.. (Elbette, bunda emeklilere az para verildiği iddiasının da etkili olduğu anlaşılıyor)

Evet, Trump, bir gücetapar kişi.. Ayrıca ağzına geleni de frensizce konuşabilen birisi.. Daha geçen hafta, 'bir önceki ABD başkanı olan Biden'a -çok afferdersiniz- 'O....u çocuğu' diyecek kadar tuhaf bir konuşma edebini de unutmayalım.. Bu kişinin, dün de, Amerikan donanmasının bir töreninde eski Başkan Barack Husein Obama aleyhinde bir gösteri yapılmasını istediği, Amerikan medyasında yazıldı..

Bunlar bilinirken, Erdoğan karşısında övücü sözler söylemesinden mi rahatsız olalım? Erdoğan'la tartışsaydı ve cevabını da alınca, bu durum, Türkiye için ve Türkiye ekonomisi için daha mı iyi olurdu?

Hatırlayalım, Trump, 2016-2020 dönemindeki başkanlığı da, bir kardinal'in serbest bırakılması için Erdoğan'a, yazdığı mektupta 'Ekonominizi batırırım.. makûl ol..' gibi laflar etmiş ve Erdoğan da, onun seviyesine düşmeden ve onunla ağız dalaşına girmeden, Washington'a gittiğinde, onun mesajını masasının üzerine, önüne bırakarak, reddiyeci tavrını ve tepkisini son derece dikkat çekici uslûb ile göstermişti..

*

NOT: NİÇİN '7 EKİM'?

7 Ekim tarihi elbette çok önemli bir gün.. Çünkü, on yıllardır kuşatma altında, hapis hayatı yaşayan Gazze halkının kahraman mücahidleri, Siyonist İsrail rejimine o gün, en beklenmedik bir anda ağır darbeler indirmişler ve İsrail rejiminin dokunulmazlığı iddiasının geçerli olmadığını ve istihbarat ve askerî gücünün paçavra gibi atılabileceğini isbatlamışlardı. Ama bu gün, medya kuruluşlarında ve ekranlardaki tartışma programlarında, genellikle sanki bir başlangıç gibi ele alınıyor..

Elbette, 'İslamî Mukavemet Hareketi'/ HAMAS mücahidleri neticede İsrail rejiminin de mukabelede bulunacağını hesab etmişlerdi, 7 Ekim 2023'deki muhteşem eylemlerini sergilerken.. Ama, o mücahidler ve Gazze halkı, düşmanın da şiddetli mukabelede bulunacağını hesap etmemiş değillerdi. Ama, bir gün , bu hareketin ortaya konulması gerekiyordu.. Ne var ki, boyun eğmeyi ilânihaye kabullenemezlerdi..

1948'de ilanına karşı verilen ilk savaş, maalesef yenilgiyle sonuçlanmıştı.. İsrail devletine karşı verilen bu ilk savaşta olduğu gibi, 1956'daki Süveyş Kanalı Savaşı'ndan ve Haziran-1967'deki Mısır, Suriye ve Ürdün ordularının '6 Gün Savaşı'nda da, büyük bozgun yaşanmış ve ağır yenilgiler almışlardı.

Ama, 7 Ekim 2023 tarihi gelişi güzel ve sıradan bir belirleme değildi..

Pekiy , neydi 7 Ekim'in mânası?

Bunu anlamak için 1973'de, Ramazan Savaşı diye bilinen savaş hatırlanmadan ve değerlendirilmeden, 7 Ekim'in anlaşılması 'topal ördek' gibi noksan kalır.

Bu konuyu, bir yıldönümü hatırlatmasının , derinlemesine bakarak anlamak gerekiyor.. O halde, bu konuyu 10 Ekim Cuma günkü yazıda ele almaya çalışalım; inşaallah..

.Emperyal güçler', bilinmesini istemediği doğruları gizliyorlar!
10 Ekim 2025 Cuma

Evvelki günkü yazımın sonuna, 'Niçin 7 Ekim' ara başlığıyla eklediğim notta, '7 Ekim tarihine tekrar değinmek vaadinde bulunmuştum...

Evet 7 Ekim, elbette çok önemli bir gün... Çünkü on yıllardır kuşatma altında, hapis hayatı yaşayan Gazze halkının kahraman mücahitleri, Siyonist İsrail rejimine o gün, en beklenmedik bir anda ağır darbeler indirmiş ve İsrail rejiminin dokunulmazlığı iddiasının geçerli olmadığını ve istihbarat ve askerî gücünün paçavra gibi atılabileceğini ispatlamıştı.

Ve o günkü zafer, geçmişteki 25 yılın nice acılarından sonra, 1973 yılında 7 Ekim'de kazanılan zaferin günüydü.

15 Mayıs 1948'de İsrail adında bir devletin mevcudiyetinin dünyaya ilanına karşı, hemen o anda verilen ilk savaş, maalesef yenilgiyle sonuçlanmıştı.

İsrail devletine karşı verilen bu ilk savaşta olduğu gibi; 1956'da, dönemin Mısır lideri Cemâl Abdunnâsır'ın Süveyş Kanalı üzerindeki 90 yıllık İngiltere gasplığına son verip millîleştirmesi üzerine, 1956'da İngiltere, Fransa ve İsrail'in ortak saldırısına karşı verilen savaş da kaybedilmişti. Ama o zaman, Süveyş Savaşı'nı, Amerika ve Sovyet Rusya, 'Mısır'a saldıranlar geri çekilmezlerse, müştereken müdahale edecekleri' tehdidinde bulunmuşlar ve sonuç, 'Nâsır Mısırı'nı, o askerî yenilgiden diplomasi masasındaki denge oyunlarıyla zafere taşımıştı.

Haziran-1967'de ise, Mısır, Suriye ve Ürdün orduları, İsrail'in ani bir saldırıyla başlayan savaşta büyük bir bozgun yaşamış ve '6 Gün Savaşı' diye anılan facianın psikolojik etkisi daha ağır ve derin olmuştu. Bizdeki matbuat da, o zaman, -her zaman olduğu gibi-, bütün Arapları aşağılayan, onlarla alay eden yayınlara ve 'Bizim ordu olsaydı, İsrail'in işini 48 saatte bitirirdi' iddialarına ağırlık veriyordu günler ve aylarca...

O '6 Gün Savaşı'nda Sina Yarımadası, Siyonist İsrail rejiminin eline geçmişti. Savaş bir BM Güvenlik Konseyi'nin 'ateş-kes' kararıyla durdurulmuştu. Ama bizim matbuat, savaşın kazanan tarafın tek gözlü generali olan Moşe Dayan'ı daha bir yaldızlayan kahramanlık yazılarıyla dolacaktı yıllarca...

*

1952'de, ehl-i keyf hayatıyla bilinen Mısır meliki Kral Faruk'u deviren General Necib liderliğindeki askerî darbenin en parlak ismi olan ve 15 yıl boyunca sadece Mısır'ı değil, bütün Arap dünyasını da derinden etkilemiş olan Nâsır ise, TV karşısına geçip yenildiklerini ve ağlayarak açıklamış ve halk kitleleri ise, 'Sen başımızdan gitme... (En güneydeki) Yukarı Mısır'a, Asyut'a da gidebiliriz. Yeter ki, sen başımızda ol.' sözleriyle istifasına karşı çıktılar. Nâsır, kendisini o ağlayışla kurtarmıştı. Ama Nâsır ondan sonra halkının karşısına eskisi gibi açık alınla da çıkamadı. Ve 1970 yılında vefat etti. Yerine Enver Sedat getirildi.

*

Enver Sedat ilginç bir strateji takip ederek, o zamana kadar Rusya'nın etkili olduğu Mısır'daki bütün askerî ve diplomatik güçlerini ülkeden çıkardı. Sessiz ve derinden bir hazırlığa koyulduğu ise sonra anlaşıldı.

Sedat, 1967 Savaşı'ndaki mağlubiyetin üzerinden 6 yıl geçmekteyken...

1973 yılı Eylül sonlarında, Müslümanlar Ramazan ayındaydı...

Aynı günlerde, Yahudilerin de 'Yom Kipûr (Yevm-i kefaret /Kefaret günü) denilen ve 25 saat süren bir oruç gününüydü. 1967 Savaşı'ndan sonra Süveyş Kanalı boyunca İsrail General Bar Lev'in adıyla anılan bir savunma hattı tesis olunmuştu ki, hiç bir ordunun bu hattı 2 senede bile aşamayacağı belirtiliyordu.

5 Ekim 1973 günü, Yahudilerin oruçlarının tamamlamalarına 5-6 saat kadar kalmış ve Yahudi askerler, oruçlarının 19'uncu saatinde, derin bir uyku durumundayken, Enver Sedat Mısır Ordusuna alarm verip saldırıyı başlattığında 2 senede aşılamaz denilen ve son derece gelişmiş elektronik sistemlerle teçhiz edilmiş olan Bar Lev Savunma Hattı 2 saat içinde geçilmişti. Geride kalan 25 yıl boyunca üç savaşta yenilmiş olan Mısır ordusu, kararlılıkla ilerliyordu İsrail rejiminin sınırlarına doğru... Her tarafta İsrail tankları ve diğer askerî araçları, enkaz yığını görüntüsü veriyordu...

İsrail Rejiminin kadın başbakanı 70 küsur yaşlarındaki Golda Meir, 'İsrail'in kendini korumak için atom bombası kullanmaktan başka bir çaresi yok!' diye bilgilendirmişti Amerikan Başkanı Nixon'u...

Nixon da, Enver Sedat'ı aramış ve 'ateş-kes'i hemen kabul etmezsen, atom bombası geliyor' diye uyarmıştı...

Enver Sedat da, o zaman televizyonda gözüktü ve Mısır halkına hitap ederek, 'Şu ana kadar İsrail'le savaşıyorduk, ama devam edersek, Amerika'yla savaşmış olacağız. Ben Amerika'yla savaşmayacağım...' diyerek, ateş-kes'i kabul ettiğini açıklamıştı. Ve tarih 6 Ekim günüydü... Ve durmayı kabullenmeyen kumandanlar geri hizmetlere alınarak, 'ateş-keş' başlamıştı.

Şimdi ilgi çekicidir, Mısır'ın o büyük zaferi ve İsrail'in bu yenilgisine ilişkin internetlerde, Google'da, doğru-dürüst bilgi verilmez. Çünkü, Siyonist Yahudilerin, halet-i ruhiyelerinde, psikolojilerinde öyle bir yenilginin izi kalsın istenmez.

*

7 Ekim 2023 tarihi gelişi-güzel ve sıradan belirlenmiş bir gün değildi. O zaferin 50. yılı bilhassa kararlaştırılmıştı. Evet, 1973'deki, Ramazan Savaşı diye bilinen savaş hatırlanmadan ve değerlendirilmeden, '7 Ekim'in anlaşılması mümkün değildir.

*

Bu arada bizim kamuoyumuz da Siyonizm hakkında ve ne demek olduğu konusunda bile fazla bir bilgi sahibi değildi. 'Siyonizmle Mücadele Derneği' isimli bir örgüt ortaya çıkmıştı, ama kamuoyundan beklenen ilgiyi görememişti. Bu konuya ilgi gösterilmesi, matbuattaki 'taife-i laikus' kalemşörlerince 'yahudi düşmanlığı' şeklinde suçlanıyordu.

Halbuki, Yahudiler 2500 yıl öncelerde Babilonya Kralı Nabukednazar zamanında dünyanın her bir tarafına sürgün edildiklerinde veya kaçmak zorunda kaldıklarında, Beyt-ul'Maqdis'den, Jerusalem'den çıkarken son terk ettikleri tepenin ismi idi Sion ve o isim, Yahudilerdeki vatan kavramının son sembolü olmuş ve bir gün yeniden vatan sahibi olmak isteyiş hayal ve ideallerinin adı da 'Siyonizm' olarak isimlendirilmişti.

*

Bütün bunlardan sonra bir daha tekrarlayalım ki, 7 Ekim, bir başlangıç değil, geçmişten geleceğe devam eden ve edecek olan sonuçlardan biridir.

Ama bu gün, medya kuruluşlarında ve ekranlardaki tartışma programlarında, genellikle sanki bir başlangıç gibi ele alınıyor.

Bu da, toplumumuzu Müslüman coğrafyalarını da el yordamıyla anlamaya sevk etmeyi hedef ediniyor. Bu bakımdan, geçmişin acıları, yenilgi ve zaferleri üzerine verilmekte olan bir çetin mücadelenin yeni bir merhalesidir ve inşallah devam edecektir.

'7 Ekim'i hâfızamıza doğru şekilde kazımak zorundayız.

.Thanks (teşekkürler) Mr. Trump… Entrikacılığının sınırsızlığını sergiliyorsun!'
12 Ekim 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

Bu haftaki 'Okuyucularla Hasbihal'de, daha çok, geçen bir hafta boyunca Samsun, Amasya, Tokat ve civarındaki yerleşim merkezlerinde sohbetler ve sualler etrafında durmayı gerektiriyor... Çünkü, elbette hemen hemen bütün sohbetlerin mihveri, Gazze ve Filistin idi ve insanlar kalplerinin derinliklerinden gelen ıstırap duygularıyla ve -çoğu çocuk ve kadın- savunmasız 100 bine yakın insanların katledilmesi ve bütün Gazze'de 'taş üstünde taş, omuz üstünde baş bırakmamak' istercesine her yaptığına destek çıkan ve bütün Gazze, en barbarca modern yöntemlerle yerle bir edilirken seyirci kalan ve bütün o korkunç cinayetleri, çocukları ve annelerini ve hamile anneleri bile görmezden gelmeyi marifet sanan, barbarlık karşısında hiç sesini çıkarmayan Trump karşısında, 'Tahammül mülkünü yıktın, / Hulâgû Han mısın bre kâfir!.' Sözünü duyacak olsan, kimseye değil, en başta kendine kızabilir ya da -800 yıl öncelerdeki- 'Mogol İstilâsı'nın çağdaş versiyonu olarak değerlendirildiğin için iftihar edebilirsin, Mr. Trump...

Atlantik'in öte yakasından sanki öz parselin imişçesine, Gazze ve Filistin'e ve hattâ bütün Müslüman coğrafyalarına yeni şekil bir vermeye çalışan zorbalığına, 'kuralları güçlüler koyar...' lafıyla gücetaparlığın bayraktarlığına soyunan sen karşısında 'Yuhhhh!' mânasında, kinayeli bir, 'Teşekkürler Mr. Trump' demekten insan kendini alamıyor...

Ama suçlu sadece, Trump da değil... Bütün emperyalist güçler ve sistemler... Evet, Gazze konusunda Mr. Trump, hepiniz bu kanlı oyunun içindesiniz, Filistin'in bir kısmını Siyonistlere işgal ettirip orada onlara bir devlet kurdurduğunuzdan beri, Siyonist İsrail rejimi hepinizin el birliğiyle orada cinayet işlemek hakkını tekeline aldığınız Birleşmiş Milletler'e zımnen kabul ettirdiniz... Baş rakibiniz Putin'in de, tıpkı senin gibi Mr. Trump, 'Gazze Trajedisi'nde iki yıldır tek kelime etmediğini Müslümanlar görmüyor ve değerlendirmiyor değil...

Bütün emperyal güçlerin elbirliğiyle, bizim dünyamıza, Müslüman coğrafyalarına, mahallelerimize bir 'kuduz fino' olarak saldığı ve saldırttığı Siyonist İsrail karşısında, 'İsrail'in kendisini savunma hakkı vardır ve bu konu tartışılamaz...' diyen ve o cinayetkârlar için bir 'koruyucu melek' rolüne soyunan sizlerin, Filistinlilerin de kendilerini savunma hakkı olduğuna dair tek bir cümle olsun, söylemeyebiliyorsunuz... Çünkü, maksadınız, Müslüman coğrafyalarının kalp nahiyesine zehirli bir hançer saplamak idi...

Halbuki, Yahudileri bir toprak ve vatan sahibi yapmak istiyor idiyseniz, bugün olduğu gibi, o zaman da dünyanın boş yerleri vardı. Ama siz Müslümanları, bin üç yüz yıldır yaşadıkları coğrafyalarından atmak için, her şeyden önce geçmiş asırlardaki Haçlı Seferleri'nin başarısız kalmış hesaplarını kapatmak istiyor ve dahası, kendi Hristiyan toplumlarınızda 'lanetli bir kavim' olarak nitelediğiniz Yahudileri de Filistin topraklarına, Müslüman toplumlarının içine yerleştirmek istiyordunuz.

Ki, Mr. Trump, HAMAS'ın 7 Ekim 2023'te gerçekleştirdiği o muhteşem eyleminden hemen sonra ve yüzlerce bombardıman uçakları taşıyan 2 uçak gemisi ve 43 bin askerle Doğu Akdeniz'e gelip hemen Tel-Aviv'e koşan selefiniz ABD Başkanı Biden, orada, 'Biz buradayız, gidici de değiliz ve bu konuya müdahale eden bir başkası olursa, onu da saf dışı ederiz...' demekle yetinmeyip, 'Burada İsrail adında bir devlet kurulmasaydı bile, biz burada böyle bir devleti yine kurardık...' dememiş miydi?

Mr. Trump, sen de bütün seleflerin gibi o emperyal-şeytanî entrika siyasetlerinin uygulayıcılarındansın. Dahası, yeni başkanlık dönemine başlarken, Netanyahu'ya, 'Ben iş başına geçmeden, işlerini bitir, elini çabuk tut!' diyen sen değil miydin?

Ve şimdi de, Gazze'de, sizin emperyal sisteminizin başlattığı ve karşısında bir devlet ve ordu olmadığı halde, bir örgütle silahlı çatışmaya girmeyi bile 'savaş' diye gösteren mantığınız, orada yüz binleri, milyonları ve dünyadaki milyarlarca Müslümanı, hiçbir şeyi anlamadıklarını sanarak, Gazze'de 'ateş-kes'i sağlamak kahramanlığına soyunuşun yutuldu mu sanıyorsun? Hele, bu -sözde- büyük başarının ardından, 'İsrail, 70 bin kişiyi öldürerek büyük bir intikam aldı...' derken, sayılarını bizzat da itiraf ettiğin o 70 bin savunmasız insanların katledilmesinin ardından bir hayıflanma ifadesi bile kullanmadan ve Müslümanlara, 'Bakınız, İsrail'den 1000 kişi ölürse, sizden 70 bin gider...' dercesine bir gözdağı vermeyi de ihmal etmedin. Kaldı ki, Mr. Trump, o asker kılıklı kudurmuş yaratıkların karşısında, ne bir ordu vardı, ne bir devlet... Orada 25 bin kadarı çocuk, bir o kadarı kadın ve geriye kalanı da savunmasız diğerleri olmak üzere, yıkıntıların altında kalan 10 binlerce mazlum kurbanlardan ayrı olarak, 70-75 bin insanın öldürülüşünde üzüntü beyan etmek yerine, Filistinlilere ve bütün Müslümanlara korku salmaya çalıştın. Ve o kuduz finolarınızın silahları, uçakları, füzeleri hep senin ve devletiniz tarafından gönderilmişti. Bir Gazze'nin Hiroşima'ya dönüştürülmesinin sorumlusu olarak bir yüce mahkemede hesaba çekilmeyeceğini mi sanıyorsun?

Bütün o korkunç barbarlıkları, cinayetleri, daha geçen ay, 'savaş kahramanı' olarak ilan ettiğin kısaca BİBİ diye hitap ettiğin Netanyahu'ya işletenin sen olduğunu sadece Müslümanlar değil, dünya halklarının çok farklı kesimlerinden yükselen itiraz sesleri olsun sana hatırlatmadı ve düşündürtmedi mi, Mr. Trump...

Ki, dünyanın muhtelif yerlerindeki hattâ bazı küçük ihtilafları bile savaş olarak niteleyip, 'tam 8 tane savaşı durdurdum' diye tafra satan ve de Nobel Barış Ödülü'ne kendi kendini lâyık görüp aday göstertmeye kalkışan seni, sonunda Nobel Komitesi'nin bile ciddîye almadığından olsun, bir şeyler düşünemez misin?

Mr. Trump, bir genç okuyucu, senin psikolojik hallerini tahlil etmeye çalışırken, bütün bu oyunlarının, 50 yıl öncelerde ölen ünlü komedyen Charlie Chaplin'in sessiz sinema dönemindeki muhteşem oyunlarından farkının olmadığını ve senin de 'yeni Chaplin' olmaya özendiğini söyledi. Hani, işsiz kalmış bir camcının, sokak çocuklarına para verip evlerin camlarını taşlattıktan sonra, mahallelinin imdadına kurtarıcı olarak yetişen 'camcı' rolü... Ama Chaplin mâsum idi; senin ellerinden ise, mazlum kanları damlıyor, Netanyahu'yla ve diğer cinayet ortaklarınla birlikte.

*

Mr. Trump, bak, sana bir sözüm daha var:

14 asır önce, İslam'ın ilk çeyrek asrı geride kalırken, 1. Halife Hz. Ebubekir zamanında Yemen taraflarında bir kasabada bir grup İslam mübelliğleri/tebliğcileri, İslam karşıtları tarafından katledilmişler ve o civardaki Müslüman askerî birliği o kasabayı bütünüyle cezalandırmış, kaçamayanlar ve hayvanlar öldürülmüş ve evler tahrip edilmiş ve tarlalar yakılmıştı.

Haber Hz. Ebubekir'e ulaşınca, o Yüce Halife, 'O mübelliğleri, o çocuklar, o kadınlar, o koyunlar ve ekinler ve insan emeğiyle yapılan o evler mi öldürmüştü?' diye sormuş ve İslam savaş ahlâkında böyle şeylerin olmadığını beyan etmişti.

Biraz düşünüp ibret alacak kadar mantığın varsa, sadece Gazze'de yaptırdıklarınıza bakarak, bundan senin de, devletinizin de alacağı çok dersler vardır, Mr. Trump...

.Gazze için, ‘Venceremos! / Kazanacağız!' diyen bir şarkıyı ve şarkıcıyı dinlerken..
13 Ekim 2025 Pazartesi

ÖNCE BİR NOT:

Bugün, Trump Kahire'de olacak ve 'ateş-kes'in 'kalıcı bir barış'a dönüşmesi için, resmî bir ziyaretin çok ötesinde, Müslüman ülkelerinin liderlerini, muhtemelen bir kez daha karşısına dizip, dilinden düşürmediği 'harika' sözünü tekrarlayarak bir 'harika' daha sergileyecek. Ancak unutmamak gerekir ki, her anlaşma, taraflardan birini maslahat ve hayatiyet gücüne ağır gelmeye başladığında, o anlaşma metinleri, yırtılıp atılmak içindir de.

Hele de Trump gibi gücetapar ve maslahatperest- pragmatist tiplerin sözlerini her an değiştirebilecekleri dünyaca malûm olduğundan, o gibilerin sözlerine sâdık olacaklarından fazla bir beklenti içinde olmamak gerekir.

Trump, her zaman yaptığı ve yapmayı sevdiği şekilde, bu Kahire buluşmasında da, 2-3'ü hariç, diğer Müslüman olan 20 kadar ülkenin en üst yöneticilerinin davetli olduğu törende, yine en üstün 'tek dünya lideri' havası vermeye çalışırken, müzakerelerin 'yuvarlak masa' geleneğine göre düzenlenmesine dikkat edilmelidir. Aksi takdirde Trump, Kahire'de yeni bir 'Firavunvarî Güç Gösterisi'ne çağrılan bölgedeki Müslüman liderlerini ve dolayısıyla toplumlarını yöneten bir Haçlı Kralı edâsı takınacaktır.

Bu durum gerçekleşirse, o zaman da, bütün devletlerin diplomatik ve uluslararası hukuk ölçülerine göre eşit oldukları iddiasının içi boş ve kof bir faraziyeden ibaret olduğu, yeniden sergilenmiş olur dünya kamuoyuna.

İnşaallah o tahkir edici duruma düşülmez.

Bu temenni hatırlatmasından sonra geçelim asıl konumuza..

Bu günlerde dünya kamuoyunun dikkatini iki hanım çekti.

Birincisi, Trump'ın kendisine verilmesi çok arzu ettiği Nobel Barış Ödülü'nün verildiği Venezuallalı Ms. Mashado...

Bu açıdan Trump yine de, İsveç ve Norveç'teki Nobel Ödülü kriterlerini belirleyen komitelerin, bu tercihleriyle teselli bulmuştur. Çünkü bu ödülle taçlandırılan Mashado, Venezuella'da Trump'ın siyasetine karşı çıkan ve hattâ 'gerekirse Amerika ile savaşırız' diye meydan okuyan Maduro karşıtlığında şimdi daha güçlendiğini düşünmektedir.

Bu arada şunu da ekleyelim ki, Amerikan Müslümanlarının en büyük kuruluşu olan 'CAIR'in yaptığı açıklamaya göre, işbu hanım Mashado, şiddetli bir İslam karşıtı ve de Siyonist İsrail'in ve hele de Gazze'de işlenen o barbarlıkların destekçisi ve savunucusu imiş.

Dikkat çekici ikinci hanım ise...

Bir hanım şarkıcı. İspanyolca şarkılar söylüyor. Ama, bizdeki hemcinslerinden nicelerinin şarkı söylerken, illâ da bedenlerini de 'orta malı' halinde teşhir etmek zorunda oldukları şeklindeki davranıştan uzak mı uzak.

Bir stadyum ya da büyük bir meydan olduğu tahmin edilebilecek bir mekânı gece karanlığında dolduran on binler karşısında vakûr ve kendini okuyacağı şarkının ruhî atmosferine hazırladığı ve hattâ bu şarkıyı okumayı samimiyetle benimsediği bakışlarından ve zaman zaman titreyen ses tonundan da anlaşılıyor.

O hanımın şarkısını dinlemek isteyenler için linkini buraya yazıyorum: http://youtu.be/xANHWhSfk?si=hgYlHisGfD3scRyk

Bu adresi buraya yazdıktan sonra, o karmaşık harf ve rakamlarda bir hata olmasın diye arama motoruna müracaat ettim.

Ama, o da ne?

Karşıma çıkan yazı, 'Bu video artık gösterilmemekte..' şeklinde!..

İsrail isimli terör örgütünün vampirlikte sınır tanımayan başbakanı Netenyahu, daha 1-2 hafta önce, güç gösterisi yaparken dijital iletişim alanındaki üstünlüklerine de değinirken, 'Cep telefonunuz varsa, İsrail cebinizde demektir..' dememiş miydi?

Dünyadaki dijital iletişim imkânlarının büyük çapta Amerikan emperyalizminin elinde ve Amerikan medyasının sermaye kaynaklarının yüzde 60'ı da, Yahudi sermayedarlarına ait. Amerikan medyasında çalışanların yüzde 25'i de Yahudi. (Ki, ABD nüfusunun sadece yüzde 3 kadarı Yahudi iken, medya organlarında çalışanların yüzde 25'i Yahudi.)

Emperyal bir sistemin dünyadaki dijital iletişim ağlarında ne kadar etkili olduğu buradan da anlaşılabilir.

Çünkü, hangi sermayedâr kendi dünya görüşüne ve değerlerine aykırı şeylerin propagandasını yapar ve hangi medya çalışanı, bir haberi, bir fikri, kendi dünyasına zarar vereceğini bile bile dünyaya yayar?

Netenyahu'nun, 'cep telefonu, yani İsrail cebinizde..' demesi vesileyle bir hatıramı da aktarmalıyım:

1990'larda cep telefonları dünya çapında süratle yaygınlık kazanırken.. Müslüman dünyasından inkılabçı bir âlim kişi, bir TV. ekranında , 'Biz cep telefonlarını ülkelerimize sokmamalıyız.. Çünkü, cep telefonu demek, yani, İsrail cebinizde demektir!' demişti de -bu satırların sahibi de dahil- nicelerimiz bu açıklamaya gülmüş ve kızmıştık. Yeniliklere baştan karşı çıkmak yerine, yeniliklerin kendi değerler dünyamız lehine kullanılıp kullanılamayacağı gibi mantıkî hesapların yapılması görüşünde birleşilmişti.

Ve aradan 35 -40 sene geçerken, aynı sözü Netenyahu'nun da bir tehdit olarak, bir vakıyet, bir realite olarak ifade etmesi ilginç.

Şimdi daha iyi anlaşılıyor ki, dijital iletişim cihazlarını kendileri yapamayan halklar ve ülkeler başkalarının elinde oyuncak olurlar.

Ki, bunu HAMAS liderlerinden (merhûm) İsmail Heniye'nin Tahran'da, cep telefonundan takip edilerek, gizli ikametinde drone saldırılarıyla şehit edilişi; keza, Lübnan Hizbullahı'nın lideri (merhum) Hasan Nasrullah'ın katledilişi ve 'cep telefonlarını bırakalım' denilince, eski çağrı cihazlarının Tayvan'dan satın alınması ve amma, bu cihazlardaki hassas düzenlemelerle yerleştirilen patlayıcıların, yüzlerce Hizbullah elemanını hayattan koparması...

Bu tespitlerden sonra yazının baş kısmında sözünü ettiğim şarkıcı hanımın okuduğu kor parçası şarkıdan, bir şarkıdan değil, bir mâtem feryadından, mazlumiyet çığlığından birkaç cümle aktaralım.

'Camaradas / Yoldaşlar' diye başlıyor şarkı.. Ve on binlerden teşvik çığlıkları..

'Yoldaşlar!.

Dünya halkları...

Toprağın ağladığı...

Çocukların isimsiz gömüldüğü günlerde...

Sesimizi barikat gibi yükseltiyoruz.

Öfkeyle ve umutla...

(Ve arada, hafif bir müzik... Filistin bayrakları dalgalandırılmaya başlıyor)

Ağzımda barutun acı tadı...

Ve, sinemde hatıralar...

Geri dönmeyenlerin...

Göğe bakıp isim arayan anneler...

Biz hayaletiz.

Biz ekmeğiz.

İstediğimiz intikam değil,

Adalettir.

Saflarımızı çelikleştirecek olan nefret değildir.

Biz şarkılarız.

Nefret ekenler, yenilginin hasadını biçeceklerdir.

Evet, bu hanımın İspanyolca okuduğu şarkı ve benzerlerinin dünyanın her yanında, insanların vicdanlarını uyandırdığını, harekete geçirdiğini, duygularını, seslerini mazlumlardan yana kullanan, hattâ konuşma gücünü yitirip birkaç damla gözyaşıyla, mazlumların yanında olanların dünya çapında uyandırdığı aksülamelin dünyanın her yanında etkisini gösterdiğini göz önünde bulundurarak, ülkemizde geniş kitlelere hitap eden söz ve saz ustalarının hünerlerini böyle bir sahada da sergilemelerini beklemez miydik?

Mantık fukarası' Trump, daha ne desindi?
15 Ekim 2025 Çarşamba

Kendi zorbaca yöntemleriyle gerçekleşen ve 2 bin öncelerden gelen, 'Teslim olun, Barış olsun!' şeklindeki Pax Romana /Roma Usulü Barış'ın yeni versiyonu olarak, 'Pax Americana'yı (Amerikan Usulü Barış) dayatan ve böylece 'Sonsuz bir barış' tesis ettiği iddiasında bulunan Mr. Trump, o uyduruk ve mantıksızca ve de zorla dayattığı sözde barış projesi'yle Filistin halkını sonsuza kadar İsrail'in, yani Amerika'nın esiri yaptığını sanıyor ama bilmiyor ki, o -sözde- barış projesi büyük ihtimalle daha kendisi hayattayken bile patlayacaktır.

Çünkü, Gazze'de 100 bine yakın sivil insanın katledilmesine, yarım ağızla bile bir hayıflanma ifadesi kullanmayan Trump, karşı tarafta bir devlet ve bir ordu bile yokken, yani bir 'savaş'tan söz edilmesinin abes olacağını bile düşünmeden, o barbarca saldırıları Amerikan silahlarıyla başarılı şekilde yapan Netanyahu'sunu 'büyük savaş kahramanı' ilan etmektedir.

*

Ortadoğu coğrafyasının etrafındaki Ermenistan, Yunanistan ve hatta Macaristan gibi ülkeler de dahil, 20'den fazla ülkenin liderlerini Mısır'da bir araya getiren Trump, 2 tarafına da Tayyip Erdoğan, Mısır lideri A. Fettah Sisi ile Suudi bakan ve Katar liderini de alarak, orada bir nutuk irat etti.

Ama, Mısır'a gitmeden önce, Siyonist İsrail rejiminin Knesset'ine, Meclisine giderek, asıl söyleyeceklerini orada söyledi. Sadece kendisini değil, Ortadoğu meselelerinde özel temsilcisi sıfatıyla vazifelendirdiği Yahudi damadını da, din değiştirip Yahudi olduğunu da bilhassa vurguladığı kızını ve keza, Netanyahu'yu da defalarca ve dakikalarca alkışlattı.. Ve konuşurken, her durumda, İsrail'in sonuna kadar yanında olacaklarını teyit etti, 'malûmu ilâm' eyledi.. Tesis ettiğini ileri sürdüğü 'barış'ın, İsrail rejimine verdiği güçlü silahlar sâyesinde gerçekleştiğini de söyledi.. Hatta, adını kendisinin bile bilmediği silahları, 'BB' (dediği, Netanyahu'nun) her istediğinde hemen gönderdiğini; İran'a da gerekli dersin verildiğini, onların nükleer bilim adamlarını öldürdüklerini; eğer öyle olmasaydı, İran'ın 2 ay sonra nükleer silah sahibi güçlü bir ülke durumuna geleceğini hatırlattı. Ve 'Bu barış, bizim silahlarımız sâyesinde gerçekleşti..' demeyi de ihmal etmedi.. Yani, aklınca, Müslüman dünyasına ve başkalarına da gözdağı verirken, zımnen, Filistin halkının da, 'sonsuz' dediği 'barış projesi' entrikasıyla 'sonsuz bir esarete düşürüldüğü'nü iddia etmiş oldu.

Aslında söyledikleri, devamlı eleştirdiği selefi Biden'ın, 2 yıl önce bugünlerde, 18 Ekim 2023'de Tel Aviv'de, dile getirdiği, 'Burada İsrail diye bir devlet kurulmasaydı bile, biz burada böyle bir devleti yine kurardık..' şeklindeki sözlerinin aynı manada ve amma, değişik cümlelerle tekrarından başka bir şey değildi..

Dahası, Amerika ve İsrail'in asla ayrı sayılamayacağını söyledi.. Bunlar bilinen şeylerdi de, anlamak istemeyenlerin gözüne, parmak batırırcasına tekrarladı.

*

Ve o toplantıya İsrail tarafının temsilcisi olarak da katıldığını söylediğini unutmuş olmalı ki, Mısır'da, 'Şarm'el-Şeyh' şehrindeki toplantıda Netanyahu'nun da olması gerektiğini söylemiş ve Mısır lideri Sisi de hemen Netanyahu'yla temasa geçmiş ve ondan 'okey' alınca, Netanyahu'nun da o toplantıya katılacağını Mısır devleti adına resmen açıklamıştı..

Amma, orada Sisi de, Trump ve Netanyahu da bir hata yaptıklarını fark edememişlerdi.

Ne miydi bu?

Tayyip Erdoğan'ın, Netanyahu'yu, Gazze'de işlediği o barbarlıktan dolayı iki yıla yakın zamandır 'soykırımcı, savunmasız bir sivil halkı ve çocukları katleden bir kan içici katil' olduğunu devamlı ifade ettiği hatırlanmamıştı, herhalde..

Böyleyken, Erdoğan'ın, 100 bine yakın sivil insanın katili olan Netanyahu'yla aynı toplantıda bulunmayı kabul etmeyeceğini tasavvur edememişlerdi.

O haberi görünce, yanımdaki arkadaşa, birkaç saniyelik düşünceden sonra, 'Tayyip Bey bu toplantıya katılmamalıdır ve benim bildiğim Tayyip Bey katılmaz da!.' demiştim..

Ama, bu toplantının dağılması demek olacak öyle bir katılmama durumunun getireceği sıkıntılar ne ve nasıl olur diye de düşünmeye başlamıştım.

*

Çeyrek saat kadar sonra, Erdoğan'ın uçağının 'Şarm'el-Şeyh Havaalanı'na iniş yapar gibi yaptıktan hemen sonra havalandığı ve inmeden pas geçtiği haberi açıklanınca tahmin ettiğimin gerçekleşmekte olduğunu hisseder gibi oldum..

Evet, yanılmamıştım..

Sonradan anlaşıldı ki, Erdoğan, görüşlerini, 'Netanyahu gelecekse ben o toplantıda yokum..' diye sarih olarak Sisi'ye ulaştırmış, ve bu konu Sisi tarafından -muhtemelen- Trump'a da duyurulmuştu. Ama, o durumda, Netanyahu'nun reddedildiği gibi görünümün de ortaya çıkmaması düşünülmüş olmalı ki, yarım saat kadar önce geleceğini söyleyen Netanyahu, bu kez, -zevahiri kurtarmak için-, programının elvermediği gibi gerekçelerle gelemeyeceğini bildirmişti. Ve Erdoğan da uçağıyla Kızıldeniz üzerinde yarım saat kadar tur attıktan sonra inmişti.

Bu tablo, aslında 2009'da, İsviçre-Davos'taki toplantıda, Türkiye'yi ağır şekilde suçlayan o zamanki İsrail rejiminin C. Başkanı kişiye, dünya televizyonları karşısında, yüz milyonların şaşkın bakışları altında, Erdoğan'ın çektiği 'One Minute!' ihtarıyla, muhatabına, hak ettiği cevabı en sert şekilde vermesinden 16 sene sonra, yeni yöntemlerle ikinci bir 'One minute!' çekmek idi.

Açıktır ki, Netanyahu'nun gelmemesini sağlayan yöntem uygulanmasaydı, Trump'ın tesis ettiğini ileri sürdüğü sonsuz barış, patlayacak ve bir balon gibi elinde kalıverecekti..

*

Trump, oradaki 20'den fazla ülke liderinin huzurunda ve kendi adını verdiği 'barış projesi'ni savunurken, gayet açık olarak, her durumda ve sonuna kadar İsrail'in yanında olacaklarını tekrarladı.

Ve HAMAS'ı, kendilerinin İsrail'e verdikleri güçlü silahları sayesinde 'ateş-kes'i kabule zorladıklarını söyledi.. Ama, ne kadar mantık fukarası olduğuna bakınız ki, Trump, o sözlerinin, Gazze'de öldürülen 100 bini bulan sivil savunmasız insanların gerçek katillerinin Amerika olduğunu itiraf etmek olduğunu bile düşünemiyordu..

Ki, bu sütunu takip edenler bilirler ki, bu savaşın, 'mahallemize salınan bir kuduz fino' durumundaki İsrail denilen terör rejimiyle HAMAS arasında değil, Amerika'yla HAMAS arasında olduğunu, taa başından beri yazıyorduk.. İşte şimdi de, o Amerikan emperyalizminin şimdiki Başkanı, tıpkı selefi gibi, İsrail'e bütün silahları kendilerinin verdiklerini söylüyor ve şimdi 'tesis ve ilan ettikleri' bu 'harika' barış projesine uyulmaması halinde, Gazze'dekinden daha da ağır karşılığın verileceğini söylüyor ve bu güç gösterisiyle, o, 'sonsuz barış' dediği projenin daha ilk basamağında bile ayakların kayacağını düşünemiyordu.

*

Nitekim Başkan Erdoğan, Mısır'dan gelirken uçakta gazetecilerin sorularına cevap verirken, 'imzalanan bu 'barış projesi'nin 'ateş-kes'i sağlaması, sivil-savunmasız binlerce insanın daha öldürülmesinin ötesine bir rolü olmayacağını, Filistin Meselesi'nin bu kadar kolay halledilemeyecek kadar zor bir mesele olduğunu ve gelecekte de daha büyük zorlukları şimdiden düşünmek gerektiğini' ifade ediyordu..

*

Biz bu vesileyle 2 yıldan beri bu meseleye kafa yoran ve nice Müslümanlar gibi, geceleri -uyku tutmadığı için- uykusuz geçiren bir insana bir takım particiklerin mensuplarının hele de son aylarda yaptıkları haksız saldırılarından sonra şimdi olsun utanıp da 'Yanılmışız, bu kadar çetin bir konuda, nice çetin diplomasi yollarından giderek bu 'ateş-kes'i olsun sağlayabildi, Allah razı olsun..' derler mi diye sormaktan insan kendisini alamıyor. Ama, Tayyip Bey kendi vicdanında, Kur'an'ın da cevaz verdiği üzere, gücünün yettiğinde yapılması gerekeni yaptığının itminanı içinde, 'Balık bilmezse, Hâlık bilir..' diyordur herhalde.. Ama, ona aylarca haksızca saldıranlar şimdi de, Trump'a 'Dostum..' demesini bile eleştirmekteler.. Kendisine, 'Dostum Erdoğan' diyen Trump'a, Tayyip Bey'in, 'Hayır! Ben senin dostun değilim!' demesini mi bekliyorlar?

Böylesine sığ düşünenler, Hz. Peygamber (S)'in diplomatik mektuplarına, Sasanî İmparatorluğunun Kisrâ'sına, D. Roma İmparatoru Heraklius'a, (Habeşistan'da henüz Müslüman olmamış olan) Necaşî'ye, Mısır'da 'Mukavkıs'a gönderdiği mektupların diline ve muhtevasına baksınlar bir..

*

*

**

*NOT: Evvelki günkü yazımda bir şarkıcı kadının 'Venceremos.. Biz kazanacağız.. Siyonizm'e geçit yok..' nakaratını defalarca kez telaffuz ederek okuduğu güzel bir şarkısından söz etmiştim. Ama, hemen arkasından, bir çok arkadaş ve özellikle de Ekrem Kızıltaş ve Almanya'dan Sami Alphan kardeşlerim bu şarkının 'yapay zekâ' yöntemiyle o kadına söyletildiğini, gerçek olmadığını belirttiler.

Özellikle Sami Alphan kardeşimizin verdiği teferruatlı bilgiye göre, o kadın, '1895-1989 yılları arasında yaşamış Dolorez İ. Gomez isimli birisi imiş.. Şarkısı başka hedeflere ve ideolojilere de uyarlanmış.. İspanya İç Savaşı yıllarında General Franco'ne karşı mücadele etmiş ve kendisi şarkıcı da değil; Komünist Partisi üyesi.. Bu şarkısını da ona 'sunî / yapay zekâ' yöntemi ile söyletmişler.. Başka hedefler için 3-4 uyarlamaları daha varmış..' Şili'de 1973'lerde Salvador Allende'yi kanlı bir askerî darbeyle devirip bir diktatörlük kuran General Pinoşe'ye karşı okunan uyarlamalar da bir hayli meşhur olmuş imiş..

*

Ben konunun o taraflarını bilmediğimden yeni söylenmiş gibi sanarak, kısmen aktarmıştım. Ama, yine de güzel bir tarafı da var.. Çünkü, en azından güzel bir taklit veya zekâ oyunu sergilenmiş..

Güzel bir konu, aslî maksadından çarpıtılarak tam tersi istikamette de kullanılabilirdi..

'Yapay zekâ' denilen yöntem, dünyada yeni bir mesele oluşturacak gibi.. Bilgisayar teknolojisiyle bir insanın yüz hatları ve onun ses tonu ve mimikleri de kodlanarak gerçekmiş gibi yansıtılabiliyor.. Geçen hafta, bir haberde vardı, bizde, halk nazarında en ilgi çeken komedyenlerden sayılan K. Sunal, ölümünden 20 yıl sonralarda, Özbekistan televizyonunda 'Türkistanlı Şaban' diye, oradaki mahallî dille konuşturulmuş.. Bütün mimikleriyle, gülüşleriyle tıpkı o sanki..

Demek oluyor ki, yeni bir 'vakıa' ile karşı karşıyayız.. Ve bu gidişle hiç beklemediğiniz kimselerden, hiç beklemediğiniz konuşmalar ve davranışlar sergilenebilir. Ve bu gibi çarpıtmaların kanunî süzgeçleri şimdiden hazırlanmazsa, nice kişiler, beklenmedikleri yerlerde gösterilebilir veya konuşturulabilir.. Evet, dikkatli olmak gerekiyor.. Bereket ki yol göstericimiz Kur'an bizleri, 'Ey müminler, bir fasık, size bir haber getirdiğinde onu tahkik etmeden, araştırmadan, inanmayınız..' mealinde ikaz ediyor, Hucûrât Sûresinin 6'ncı ayetinde..

*

.‘HAMAS'ın hatası' mı dediniz?
17 Ekim 2025 Cuma

Herkesin ağzında bir 'HAMAS' kelimesi.. Hatta Amerikan Başkanı olan ve her yerde, her vesileyle sadece, ülkesinin karşı konulamaz olduğunu hatırlattığı gücünden söz etmekle yetinmeyip, kendisini de 'en büyük' olarak nitelemekten çekinmeyecek bir tekebbür içinde, bir 'megalomania' tablosu sergileyen kişi de şimdilerde hep HAMAS'tan söz ediyor.

(Ama, bırakınız bu kişiyi, hatta gördükleri sahneler karşısında yürekleri parçalanan Müslümanlardan niceleri bile 'HAMAS' kelimesinin bir örgüt olduğunu bilseler de, hangi manaya geldiğini sormuyorlar ve 'Hareket-ul'Mukavemet-ul'İslâmiyye ' (İslami Mukavemet Hareketi) kelimelerinin baş harflerinden bir kısaltma olduğundan habersizler..)

ABD Başkanı ise, daha iki hafta öncesine kadar 'terör örgütü' dediği HAMAS'la şimdi diplomatik bir taraf olarak görüşüp konuşuyor ve 'silahsızlanmazsanız' diye, 'Biz silahsızlandırmayı biliriz' tehditleri yağdırıp, 'İsrail ordusu benim bir sözüme bakar ve tekrar döner Gazze'ye girer ve yerle bir eder..' diyor; sanki Gazze, -kendilerinin yüksek himayelerinde- yerle bir edilmemiş gibi.. Bu kişi, çok bir barışsever olduğu için, 'Ben biliyorum, İsrail onlardan 70 bin kişiyi öldürdü..' diye de gururla konuşuyor ve 70 bin dediği ve amma, yıkıntıların altından henüz çıkarılamamış olanlarla '100 bin'i geçen ve kendisinin bir sözüyle katledilmiş olan o insanların üçte birinin çocuk, üçte birinin kadınlar, geride kalanların da diğer savunmasız siviller olduğunu; karşılarında bir devlet ve bir ordu olmadığını, bir savaştan değil ancak bir katliamdan söz edilebileceğini hatırlamak bile istemiyor ve bütün o alçakça ve barbarca cinayetleri, soykırımı sahipleniyor.. Başka yerlerde ise, 'savaşa dönüşebilecek bazı gerilimleri durdurmasaydım, milyonlarca insan ölürdü, onları kurtardım' diyerek hümanistlik taslıyor.. Gazze'de öldürttüğü 100 bine yakın insanı ise; o çocuklar bile suçluydular ki öldürüldüler demeye getiriyor.

*

İşbu Amerikan Başkanı'nın bilmediği veya anlamak istemediği bir aslî gerçek şudur ki, 'İslami Mukavemet Hareketi/Hareketleri', belirli bir Müslüman grubun mücadele yöntemi değil, 'Ben Müslümanım' diyen her insanın inancının gereği olarak, bütün zamanlarda ve mekânlarda, bütün zalim ve firavunî güçler karşısında safını iradeli olarak belirlemek zorunda olduğu bir direniş şeklidir..

Ve bu yolda dünya hayatından geçmeyi bir de en yüce makam ve şeref sayarlar.

Evet, ABD veya her türlü 'zer (altın) ve zor' gücüyle bütün insanlığa baş eğdirebileceklerini sanan başka bütün güçler bilsinler ki, 'Müslüman'lar, bütün bir İslam Milleti olarak, 'Lâilâhe illallah' ve 'Allah'u Ekber' derken, Allah'u Teâlâ'nın kanunlarına göre şekillenmemiş bütün güçlere karşı çıkmayı, 'Her nerede ki zulüm varsa, cihad vardır ve her nerede cihad varsa, biz de varız' demeyi ve güçlerinin yettiğince ona katılmayı inançlarının bir vecibesi bilir ve bunu büyük bir şeref sayarlar. Yani, İslami Mukavemet Hareketi veya hareketleri, belirli bir zaman, mekân ve grupla sınırlı değildir.

ABD Başkanı Mister'e bu gerçeğin mahiyetini, Sabra ve Şetila kamplarında katliam yapan ve onunla övünen Ariel Şaron gibi geçmişteki benzerlerine sormasını tavsiye ederim.. Biliyorum, o gibiler hayatta değiller, ama mezarın eşiğine gelmiş birisi olarak, onların mezarlarına gidip sorarsa, onlar oradan da, ona gerekli cevabı verebilirler; kalp gözüyle bakmayı bilirse..

*

Evet, bu konuya bu kadar değindikten sonra, bir diğer noktaya da değinelim:

HAREKETLER, MÜCADELELER NETİCELERİNE GÖRE DEĞİL, BAŞLANGIÇTAKİ KRİTERLERİNE GÖRE DEĞERLENDİRİLİR

İran'da İnkılap rejiminin en ilkeli savunucusu sayılan -ve bu satırların sahibinin de uzun yıllar yazarları arasında yer aldığı- 'Cumhuri-yi İslâmi' gazetesinde geçen hafta yayınlanan bir başyazıda, 'HAMAS'ın mücadele metodunun yanlışlığına ve bu kanaate bugün değil, taa baştan karşı olduklarına değiniliyordu.

Aklıma hemen, şimdi hayatta olmayan ve Müslüman cenaha hitap eden yazılarıyla bilinen bir 'merhum'un iddialarından birisi geldi.

O 'merhum', Sovyet Rusya'nın Afganistan'ı Nisan 1978'de işgal etmesini ve orada komünist bir rejim kurmasını, İran'da Şah M. Rıza Pehlevî'yi ve asırların Şehinşahlık sistemini Ocak1979 başında devirmesiyle dünya sahnesinde yerini alan İslam İnkılabı Hareketi'nin, önceki yıllardan beri Sovyet Rusya tarafından takip edildiğine ve Afganistan'da da benzer bir durumun ortaya çıkabileceği korkusuyla bir tedbir olarak kanlı bir komünist darbenin gerçekleştiğine dair birçok yazılar yazıyor ve İran'da milyonların 'Allah'u Ekber' sadâlarıyla ve silahsız olarak gerçekleştirdikleri İnkılabı eleştiriyor ve başka Müslüman coğrafyalarında halkların bu hareketten etkilenmemeleri gerektiğini söylüyordu.

Ki, daha sonraları, Müslüman dünyasında bazı İslami cemaatler ve hareketler, İran'da sahnelenen hareketi, başta, 1980-88 arasında patlak veren ve 8 yıl süren ve her 2 taraftan 1 milyona yakın insan kaybı başta olmak üzere, nice büyük kayıplara yol açtığı için, İran-Irak Savaşı'nı da benzer mantıkla suçluyorlardı.. Ama, başlangıçta kimin haklı veya haksız, ya da iki tarafın da haksız olduğu gibi değerlendirmelere yönelmiyorlardı..

Kaldı ki, her hareketin içinde veya sonunda bir takım 'keşke'ler daima olabilir ve bir takım taktik ya da stratejik yanlışlar ve hatalardan söz edilebilir.. Ama mutlaka yapılması ve sahnelenmesi gereken mücadeleler öncesinde elbette o mücadelenin neler getireceğinin hesapları da soğukkanlı bir kararlılıkla ortaya konulmalıdır. Ama, karar verildikten sonra bir takım olumsuzluklar ortaya çıkarsa, o zaman taaa başa dönmek ve mücadeleye sonuçlarına göre bakmak gibi 'neticeci' bir bakış açısının yanlışlarını da beraberinde getirir.

Bilmiyorum, 'Cumhuri-yi İslâmi' gazetesindeki kardeşler meselâ bu yaklaşım tarzıyla, (haydi, geçmiş asırlardaki ve yaraları hâlâ Müslüman dünyasında derin sızılar meydana getiren hareketleri bırakalım); yakın zamanlarda ve yakın çevremizde Yemen'de kendi manyetik alanlarındaki Husi'lerin 2 bin km. uzaklardan Siyonist rejimin hassas noktalarını füzelerle vurmasını da, ya da Lübnan Hizbullah Hareketi'nin, Siyonist rejime karşı verdiği nice mücadeleleri de hata olarak görüp, 'şöyle olmasaydı, bugünkü durum olmazdı..' diye de değerlendiriyorlar mı?

Nice doğru mücadeleler de yenilgi ile karşılaşabilir.. O zaman o hareketleri, mücadeleleri hatalı olarak mı görmek gerekir?

Bu açıdan, yarım asır önceki bir İnkılap hareketinin sesi olmak durumundaki bir yayın organında, 'HAMAS'ın mücadele yönteminin hatalı olduğu ve buna taa baştan beri karşı olunduğu' şeklindeki görüşlerin yayınlanabilmesi ilginç değil mi?

Elbette, 'HAMAS veya başka bir hareketin mücadele yöntemleri tartışılamaz ve değerlendirilemez' değildir ama verilen bunca şerefli direnişlerin Müslümanlara uyanış şuuru vermesi ve emperyal dünyanın da topyekun saldırılarla yüklenmelerine rağmen, sadece, İslam milletinin derinden acı çekmesinin ötesinde, illâ da neticeye göre değerlendirme yapılacaksa, Gazze halkına uygulanan soykırım'a karşı dünya çapında uyanan vicdanî tepki büyük bir kazanç olurken, zalimlerin nasibinin ise, dünya çapında utanç verici bir duruma düşmek olması da, bir kazanım değil midir?

Evet, onlar ‘el-Küfru milletun vâhide' olduklarını unutmuyorlar; bir de Müslümanlar kendi kardeşliklerini ve gereğini hatırlayıp yerine getirebilseler
19 Ekim 2025 Pazar

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz

* İlhami Büyükbaş Berlin'den yazıyor ve 'Kim kazandı ve Gazze neyi başardı? diye soruyor ve cevabını vermeye çalışıyor: 'Çok acı kayıplarımız ve yaşananlar oldu. Analar ne yiğitler doğurmuş; cesaret timsali oldular.. En küçüğünden yöneticilerine kadar hepsine selam olsun..' diyor.

*Tebriz'den M. Rıza isimli ve üniversite tahsilini Türkiye'de tamamlayan okuyucu da diyor ki, özetle: 'Geçtiğimiz haftalarda, yapılan 'Müslüman ülkelerin liderleri' toplantılardan birinde, Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan'la İran Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan'ın bir koridorda, yakın çevrelerinde bir tercümana da gerek kalmadan, el ele tutuşmuş olarak sohbet ederken gösteren fotoğrafı gördüm ve benim de içim ısındı. Hele, bir yayın organında, o fotoğrafın altına yazılan, 'Beden dilinin muhteşem güzelliği.. ' şeklindeki tek cümlecik değerlendirme çok güzeldi..'

Evet, bu Tebrizli okuyucunun yazdıkları da böyle.

*K. Kasımoğlu / 13 Ekim tarihli yorumunda 'İsrail diye bir devlet sanaldır. Gerçekte ise, Haçlı dünyasının Müslüman coğrafyalarının merkezine aldığı bir kuduz vardır.. Hiç ekonomik faydası olmasa bile, Haçlı dünyası, Filistin'i rahatsız etmeyi ve kendi toplumlarında lanetli bildikleri Yahudileri Müslüman toplumlarının arasına sürüp, Müslüman dünyasında devamlı bir kanser uru halinde tutmaya çalışacaklardır. Rusya da o dünyanın tarihî bir parçasıdır. Dünyadaki insaf sahibi birçok halklar bunu anladı' diyor.

---Bu vesileyle, bu okuyucunun üzerinde durduğu konuya Netanyahu da işaret ediyor ve daha önce söylemediği şekilde, 'Yahudi- Hristiyan (Judo-Chrétien) Medeniyetini birlikte korumak zorundayız' diyor.

*Faik KAYNAK, 13 Ekim tarihli yorumunda diyor ki: 'Biden ve Trump'ın yalan ve entrika üzerine bina edilmiş, iki yüzlü ,alçakça, sinsi, habis, hile ve desise dolgulu konuşmalarına kimsenin güvendiği yok.. Kendi vatandaşları bile güven duymuyor. Keza, taraf olan GAZZE halkı ve HAMAS üyelerinin hiç mi hiç güven duyması söz konusu olamaz.

Bu süreçte her iki siyasi figürün de, onlarca tezat/çelişki dolu söylemlerini/beyanlarını unutmadık .. Barış sürecinde de HAMAS'ın Türkiye ve Katar'a güvenlerini net bir şekilde ifade ettiklerine şahit olduk.

*Şenel Mutlu isimli okuyucu ise, 12 Ekim tarihli yorumunda, o günkü yazımızın sonunda yer alan, 'Mr. Trump, bak, sana bir sözüm daha var:

14 asır önce, İslam'ın ilk çeyrek asrı geride kalırken, 1. Halife Hz. Ebubekir zamanında Yemen taraflarında bir kasabada bir grup İslam mübelliğleri /tebliğcileri, İslam karşıtları tarafından katledilmişler ve o civardaki Müslüman askerî birliği o kasabayı bütünüyle cezalandırmış, kaçamayanlar ve hayvanlar öldürülmüş ve evler tahrip edilmiş ve tarlalar yakılmıştı.

Haber Hz. Ebubekir'e ulaşınca, o Yüce Halife, 'O mübelliğleri, o çocuklar, o kadınlar, o koyunlar ve ekinler ve insan emeğiyle yapılan o evler mi öldürmüştü?' diye sormuş ve İslam savaş ahlâkında böyle şeylerin olmadığını beyan etmişti.

Biraz düşünüp ibret alacak kadar mantığın varsa, sadece Gazze'de yaptırdıklarınıza bakarak, bundan senin de, devletinizin de alacağı çok dersler vardır, Mr. Trump...' şeklindeki paragrafa dikkati çekerek, 'Hz. Ebubekir'in muazzam uyarısı yüce İslam'ın eşsiz ahlâkî özelliğini yansıtıyor..' diyor..

Evet, aynen öyledir.. Ve diğer dünyalar, İslam'ın savaş ahlâkının ve bütünüyle ahlâk ve adalet anlayışının, hâlâ da fersah-fersah uzağındalar.. Düşünelim ki, ABD Başkanı da, Rusya Başkanı da, maddî ve askerî açıdan güçlü sayılan ülkelerin pek çoğunun liderleri, iki yıl boyunca, Gazze'de en barbarca usullerle işlenen o 'jenosid' /soykırım cinayetlerini bildikleri halde seslerini çıkarmadılar.. Trump da, nihayet geçen gün, 'Biz önceden beri biliyorduk, 70 bin insanın öldürüldüğünü..' itirafında da bulundu ve 'gerekirse, aynı tablonun direkt olarak kendilerince değilse bile, kendi himayelerinde tekrarlanacağı' tehdidini gururla savurdu, 'merd-i kıbtî, şecaat arz edeyim derken, sirkatin söyler' (Hırsızın cesuru, cesaret ve yiğitlik arz edeyim derken, çaldıklarını söyler) misali.. Bu kişi, 70 bin insanın öldürüldüğünden söz ederken, bunların üçte birinin çocuk olduğunu hatırlatmak bile istemiyor ve ondan sonra da, başka coğrafyalarda hatta başlamamış ve başlaması muhtemel bazı gerilimleri yatıştırdığı ve böylece 'milyonlarca insanın hayatını kurtardığı' şeklindeki iddiasını iftihar ederek ifade edebiliyor; bütün dünyayı kör ve anlamaz yığınlar yerine koyarak.. Halbuki aynaya baksa, aslında kimi suçladığını ona, ayna bile söyler.

-Malatya'dan Musa Yerköylü, 'Sn. yazarın Hz. Ebubekir'e nispet ettiği hadise ve rivayetin bir kaynağı var mı?' diyor.

*Bu okuyucu kardeşime arz edeyim ki, yazıları dipnotlarıyla malumat yığınına dönüştürmek hele de gazete yazılarında bir şey değildir. Önemli olan bir doğru yaklaşımın aktarılmasıdır. Bu satırların sahibi olarak bu bilgiyi yeni okumuş değilim ve ilk olarak, 1974 veya 1975'de, İstanbul'da, MTTB Genel Merkezi'nde üniversiteli yüzlerce gence hitaben yapmış olduğum bir sohbet toplantısında bir kaynaktan aktarmıştım ve bunu yeri geldiğinde yazılarımda da belirtmiştim. Kaynağını o zamanlar belirtiyordum. Bugün, aradan geçen 50 yıl sonra, atlatılan nice badirelerden sonra, o kaynağı bulursam elbette belirtirim. Ve bu arada bu konuda kaynak bilgisine erişen okuyucular varsa, göndermelerini istirham ederim.. Ama asıl olan hem o yaklaşımın doğruluğu ve hem de inanç sistemimiz açısından iftihar edilecek bir ölçüyü yansıtmasıdır.

*45-50 yıl öncelerden aynı gazetelerde kalem arkadaşlığı yaptığımız ve değerli yazılarından ilhamlar aldığımız Edip Gönenç kardeşim de, 'Venceremos' /Biz kazanacağız..' başlıklı ve Gazze ve Filistin'deki direniş için uyarlandığı anlaşılan) bir şarkı üzerine yazdığım makale üzerine, o şarkının, Şili'de o zamanlar Allende'yi katleden Pinochet diktatörlüğüne karşı okunan bir direniş marşı olduğunu hatırlattı.. Ancak, telefonumdaki bir arıza üzerine metin silindiğinden, teşekkürle yetiniyor, sağlık ve âfiyetler diliyorum.

*Ahmet E. isimli okuyucu da, 3 Ekim tarihli yazımızda, tuhaf ve diplomatik sınırları aşan faaliyetlerine değindiğimiz ABD Büyükelçisi Tom Barrack konusunda görüşlerini açıklarken şöyle diyor:

'ABD'nin Türkiye'ye gönderdiği büyükelçilerin çoğu radikal Siyonist cenahtan geliyorlar. Yani özel seçilmiş tipler. Amerika elde tuttuğu güçle coğrafyamıza yeniden şekil verme arayışında. Artık çok daha dikkatli olunması gereken bir noktaya ulaştık. Gerektiğinde acil radikal kararlar alabilecek kadar hazır ve cesur olmalıyız.

*Ali Gürel isimli okuyucu da 17 Ekim günü yayınlanan ve HAMAS'ın hatalı olduğuna dair, İran'ın etkili gazetelerinden Cumhuri-yi İslami'nin yorumundan hareketle yaptığımız değerlendirmeyi ilginç bulmuş.

* Zazahan isimli okuyucu da, 10 Ekim tarihli yazımız üzerine, "Nâsır, Mısır'ını, o askerî yenilgiden diplomasi masasındaki denge oyunlarıyla zafere taşımıştı. "

Sahi bu bir diplomasi başarısı mıydı yoksa Amerika ve Rusya'nın kendi çıkarına göre hareket etmesi miydi? Sonuç belki Mısır ve Nâsır'ın işine gelmiş olabilir ama buna diplomasi başarısı demenin kanıtları nedir ki acaba? ABD ve Rusya'nın işine gelmeseydi kıllarını bile kıpırdatmazlardı diye düşünüyorum.' diyor.

--Bu kardeşimize belirtelim ki, elbette ABD ve Rusya Mısır'ı değil, kendi maslahatlarını düşünüyorlardı.. Nâsır da o ihtilaftan faydalanmış oldu.

.AB de, tam ‘Trumpist' oldu, ‘güçlü olana teslim olunmalı' görüşüne baş eğdi
20 Ekim 2025 Pazartesi

Almanya Başbakanı Friedrich Merz, 'Avrupa Birliği (AB)'nin istemesi durumunda bile, Orta Doğu'daki hadiseleri belirli bir şekilde etkileyecek durumda olmadığını- olmadıklarını ' söyledi.

Merz, Almanya'nın etkili gazetelerinden 'Frankfurter Allgemeinen' gazetesinin -dünkü- Pazar baskısına verdiği röportajda, "Trump, Orta Doğu'da, güçlü olanın istediği gibi baskıyı artırdığı bir siyaset izleyerek çok şey başardı' dedi..

'Güç siyasetinin yerine diyaloga dayanan Avrupa dış politika vizyonunun sonunu mu görüyoruz?" şeklindeki soruya da, "Kurallara, uluslararası hukuka dayalı çok taraflı düzenin geçici olarak sonunun yaşandığı" şeklinde karşılık verdi.

'Birçok yerde, güçlü olanın hakkının geçerli olduğu bir dönemde olunduğu'nu savunan Merz, bu durumdan dolayı Avrupa Birliği'nin suçlanamayacağını ve 'İstemiş olsak bile, Orta Doğu'daki hadiseleri belirleyici bir şekilde etkileyemezdik. Avrupa'da kim, İran'ın nükleer silah programını durdurmak için sığınak delici silahlara sahip? Kim, savaşın taraflarını 'ateş-kes'e zorlayacak imkâna sahip? Bizim aramızda, HAMAS'ı sadece silahsızlandırmakla tehditle yetinmeyip, onları gerekirse bunu uygulamaya geçirebilecek imkânlara sahip olan kim var? Gücün yeniden daha büyük rol oynadığı ve kurallara dayalı sözleşmelerin arka plana düştüğü bir geçiş dönemindeyiz." de diyordu röportajında..

Evet, bu sözler gerçekte, zor'a ve zorbalığa karşı tam bir teslimiyet hali ve hattâ çağrısıdır.

Almanya esasen, İkinci Dünya Savaşı'nın suçlusu ve yenik tarafı olarak görülüp güçlü bir ordu kurmasına, savaş sonrasındaki dayatma antlaşmalar gereği, galip devletlerce izin verilmezken, başka türlü konuşamazdı da..

Bu açıdan da bu sözleri , -Merz tarafından söylendiği için-, sadece Almanya'nın görüşü olarak kabul etmek yanlış olur. Nitekim, 20 yıl öncelerde Alman şansölyesi olan Edmund Stoiber, 'Avrupa katarının yükünü evet biz taşıyoruz, bu doğru, ama, AB'nin başarısızlıkla karşılaşıp dağılması halinde en büyük yükü taşıyacak ve enkazın altında en fazla kalacak olan da yine Almanya olacaktır.. O halde, o durumun gerçekleşmesini mi kabul edelim, yoksa, bugün katlandığımız malî yükü taşımayı mı?' diyordu..

Merz, Avrupa'da Almanya'nın, hem İsrail hükümetiyle, hem de Arap ülkeleriyle uyum içinde çalışabilecek tek ülke olduğunu savunduktan sonra, "Burada tarafsız bir arabulucu olmadığımız, aksine İsrail'in yanında kararlı bir şekilde durduğumuz her zaman nettir. İsrail'in güvenliğinin her zaman Alman dış politikasının bir parçası olduğunu ve böyle kalacağını' söylemeyi de ihmal etmedi, günah çıkartırcasına..

Evet, AB'nin lokomotifi, asıl çekici gücü sayılan Almanya'nın vaziyeti, böyle de, diğerleri farklı mı sanki? Hepsi, Amerikan emperyalizminin gözüne bakarak, bir dış siyaset belirliyor..

Hak- hukuk mu?

Hak getire..

Amerikan emperyalizmi, hele de son 80 sene zorba ve dayatmacı Başkan olarak ve ne dediklerine bakarak siyaset yapılamayacak olan H. Truman ve D. Trump gibi isimle yeni bir anlayış geliştiriyor..

Birincisi (Truman), ilk iki atom bombasını kullanarak, 300 bin sivil insanı , o nükleer bombaların radyoaktiv ateşinin içinde kavuran Başkan olarak, artık, Amerika'ya karşı çıkılamıyacağını söylerken; ikincisi de, bütün ihtilafları kendilerinin maslahat hesaplarına göre sonuçlandırmayı barışçılık sanıyor.. Her ikisinin sözleri de, '2 bin yıl öncelerdeki Roma İmparatorları'nın 'Teslim olun, barış olsun!...' şeklindeki düz ve sade 'Pax Romana' mantığına göre şekilleniyor..

Nitekim, Trump evvelki akşam, kaç kere tekrarladığı sözü bir kez daha tekrar ederek, İsrail rejiminin her durumda yanında ve arkasında duracaklarını belirtiyordu. Böylesine bir hâmisi, koruyucusu olan Netenyahu'nun Gazze'de yaptıklarını az bile bulan Siyonist Yahudiler haksız sayılmazlar.

*

Dün sabah, Dışişleri Bakanımız Hakan Fidan Bey'i 2 saate yakın bir toplantıda dinlerken, ne gibi karmaşık ve şeytanî entrikalarla, karşı karşıya bulunulduğunu ve bu durumun, sonunda bize, özellikle Müslüman coğrafyalarına ve toplumlarına neler getireceğini tasavvur ve tahayyül etmekte yeni ufuklar edindiğimi söyleyebilirim. Hamd olsun ki, bu gibi konularda Müslüman dünyasının hemen her konusuna, Müslümanca kafa yormak dikkatinde olan kadrolar iş başında..

Son olarak, Afganistan ve Pakistan arasında yayılma istidadı gösteren savaş ihtimalinin Türkiye ve Katar'ın ortak çabasıyla önlenmiş olması da sevindirici bir haberdi..

*

Bu satırlar yazılırken, Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde yapılan seçimlerde, Türkiye'yle birlikte iki devlet modelini savunan Ersin Tatar'ın, federasyon tezini savunan Tufan Erhürman karşısında açık ara geride kaldığı anlaşılıyordu..

Kıbrıs Meselesinin, Türkiye'nin başını daha çok ağrıtacağı tahmin edilebilir.

Bunun sebeplerine önümüzdeki günler durmak gerekecektir..

*

Bu değinmelerden sonra, bir de New York'tan, 4 Kasım'da yapılacak olan New York Belediye Başkanlığı seçiminden haber verelim..

Zohran Mamdanî isimli Müslüman aday, Trump'ı daha bir delirtecek derecede New York Belediye Başkanlığı'na bir adım mesafede.. Rakiplerini, son tv. karşılaşmasında bir kez daha silip süpürdüğünü yazıyor Amerikan medyası.. Trump ise, 'komunistin biri , ekonomi filan bilmez..' diye aşağılamaya çalıştığı Mamdanî seçilirse, New York eyaletine merkezden , Washington'dan gönderilecek fonların kesileceğini söylüyor ve Mamdanî'ye ateş püskürüyor.

Rakipleri ise, onun tecrübesiz olduğunu söylüyorlar , ama, Mamdanî'nin 'Tecrübesizliğimi, samimiyetimle gidereceğim.. Ama, dürüstlük eksikliğinizi tecrübelerle gideremezsiniz..' sözleri New York kamuoyunda onu daha bir ileriye taşımış gözüküyor..

*

Lozan'da İngilizlere bırakılan Kıbrıs'ın ''iltihak''ı nasıl olur?
22 Ekim 2025 Çarşamba

Kuzey Kıbrıs'ta evvelki gün yapılan 'KKTC Cumhurbaşkanlığı' seçiminde, Rum tarafıyla 'federasyon' teşkili görüşünü savunan Tufan Enhürman'ın -oylamaya düşük bir seçmen katılımı olmasının da etkisiyle- kazanması, açıktır ki, iki devletli bir sistemin kurulmasını isteyen Türkiye'nin hiç istemediği bir sonuçtu.

Ve dün Devlet Bahçeli Bey yaptığı konuşmada, 'KKTC Meclisi'nin Türkiye'ye 'iltihak/ katılma' kararı almasını istedi. Hatırlanacağı üzere, 'Antakya'/ Hatay Devleti'nin, 1937'de Türkiye'ye katılma kararı alması örneği de var.. Ama, o zaman, Antakya'nın Türkiye'ye katılmasına, Suriye'nin işgalcisi olan Fransa, Türkiye'de yapılan laik devrimlerin teşvik edilmesi ve ödüllendirilmesi adına sessiz kalmıştı..

'Bu vesileyle belirtmek gerekir ki, dün üniversiteli kardeşlerle sohbet ederken, gençler, bu 'iltihak' konusunun 'devlet aklı' olabileceğini ve 'Devlet Bey ve partisinin 'Cumhur İttifakı'nda bulunmasının, bu açıklamada etkili olabileceğini söylediler; hemen ardından da, 'Âbi, 'devlet aklı' denilen kararı kim veya hangi organlar oluşturur?' diye sormaktan kendilerini alamadılar.

Bu gibi sorular, hemen hemen her mahfilde de sorulur- sorgulanır.. Ama bundan, sanki, 'devlet aklı' denilen karar, görünmez, bilinmez veya 'derin devlet' lafzıyla anlatılan esrarengiz makamlarca alınıyormuş gibi bir mâna ortaya çıkar.

'Devlet aklı' denilen durumun, hele de zayıf yönetimlerde ve de zayıf yöneticilerin iktidarda olduğu dönemlerde dillere pelesenk olduğu mâlumdur.. Hele de, iktidar ve hükûmet etme organlarının, askerî darbelerle, isyan ya da ayaklanmalar neticesinde el değiştirdiği dönemlerde bu mâna ve isimlendirmeler daha bir gerçek olarak görülür- değerlendirilir.

Ama, bugün, Başkan Erdoğan'ın, hem 28 Nisan 2007'de olduğu gibi, askerî muhtıralarla sarsılmak, hem de 15 Temmuz 2016'daki kanlı askerî darbe teşebbüsüyle iktidardan uzaklaştırılmak istenmesi karşısında, milletin verdiği salâhiyet ve millî irade emanetinin gereklerini yerine getirmekte, -geçmişte örneği görülmemiş şekilde- canını ortaya koyarak, sergilediği şecaat ortadayken, 'devlet aklı'nı şekillendiren nihaî iradenin -beşer planında- kime aid olduğunu söylemeye gerek bile yoktur.

Ama, bu, yine de tek kişi iradesi veya yönetimi değildir. Hele de Allah ve İslam Milleti' karşısındaki mesuliyetinin şuûrunda, İslamî dikkati ve mesuliyeti olan bir kimse için, (Âl-i İmran-159 ve Şûrâ-38'den) 'Onlar, işlerini istişare ile yaparlar' mealindeki Kur'an-ı Mubîn emri devamlı bir kontrol mekanizmasıdır.'

*

Asırlarca Cenevizlilerin ve deniz korsanlarının Akdeniz'deki yatağı olan Kıbrıs adası, Emevîler zamanında birkaç kez fethedilmek istendi.. O seferlerden birinde, Hz. Peygamber (S)'in 'hala'sı da bulunmuş ve o adada vefat etmişti. Bugün, Larnaka'da 'Hala Sultan Türbesi' diye anılan mekân o muazzez 'mücahide'nin kabridir.

Ve Osmanlı İslam Orduları, 1571 yılında Kıbrıs'ı fethetmişler ve 1877-78'e kadar bu ada, 300 yıl, Müslümanların elinde kalmıştı.

Ama, Sultan Abdulaziz'in 1876'da katledilmesi, yerine geçen 5. Murad'ın, henüz sultanlığının 3. ayında, üniformalarıyla Beylerbeyi Sarayı'nın havuzuna atlamak gibi ruhî dengesizlikler göstermesi üzerine Veliahd Abdulhamîd'in -birinciden 100 sene sonralarda- '2. Abdulhamîd' ünvanıyla tahta çıkışının birkaç ay sonrasında patlak veren 1877-78'deki (ve, Hicrî-Rumî, 1293'e tekabül ettiği için, kısaca 93 Harbi diye anılan) Osmanlı- Rusya Savaşı'nda Rus Orduları bütün Balkanları aşıp taa İstanbul önlerine, Ayastefanos'a, /Yeşilköy'e kadar ilerleyince; İstanbul'un Rusya'nın eline geçmesini istemeyen İngiltere, Rusya'ya karşı Osmanlı'ya yardımcı olmak istediğini ve ama bunun için İngiliz donanmasını barınacağı bir limanın kendilerine tahsis edilmesini istemiş ve bunun için en müsaid yerin Kıbrıs adası olduğunu belirtmişti.

2. Abdulhamid, o zaman, Osmanlı Devleti'nin Kıbrıs üzerindeki mülkiyet hakları baki kalmak şartıyla, Kıbrıs adasının intifa / faydalanma hakkını İngiltere'ye bırakmış; bunun üzerine Rusya da kısmen olsa bile, Balkanlar'dan geri çekilmek zorunda kalmıştı.

Ama, Birinci Dünya Savaşı'nda, Osmanlı, İngiltere'ye karşı Almanya'nın yanında savaşa girince, İngiltere, Kıbrıs adasını 'ilhak' ettiğini, kendi topraklarına kattığını açıklayıvermişti..

1914-1918 arasındaki 1.Dünya Savaşı'ndan yenik çıkan Osmanlı parça parça yutulurken, Kıbrıs konusu da, Lozan Andlaşması'nda, (sanırım, 21. maddesinde) 'Ankara Hükûmeti, Kıbrıs'ı bir İngiliz adası telakki eder..' diye, bütünüyle İngiltere'ye verilmişti..

1950'den itibaren ise, Kıbrıs Ortodoks Kilisesi Başpapazı Makarios, Kıbrıs'ı İngiltere'den istemeye başlamış ve burada birkaç İngiliz askeri de öldürülmüştü..

Türkiye ise Kıbrıs konusuna ilgisiz davranıyordu. 1923-1950 arasındaki 27 yıllık 1. ve 2. Şeflikler dönemi, 1950'deki ilk serbest seçimlerle sona ermiş ve Adnan Menderes Başvekil, Prof. Fuad Köprülü de Hariciye Vekili olmuştu.

Ama, Kıbrıs adasında, İngiliz hakimiyetine karşı silahlı çatışmalar genişlerken, Fuad Köprülü, 'Bizim Kıbrıs diye bir meselemiz yoktur..' demişti.. Adnan Menderes, bunun üzerine, Fuad Köprülü'yü Dışişleri'nden almış ve yeni Hariciye vekilliğine Fatin Rüşdi Zorlu'yu getirmişti..

Sonra..

Türkiye'de 27 Mayıs 1960 Askerî Darbesi yapılmış, Başvekil Adnan Menderes ve Fatin Rüşdi Zorlu, düzmece Yassıada mahkemelerinde yapılan -sözde- muhakemeler sonunda idam olunmuşlardı..

Türkiye'deki askerî darbeciler, idamlar sonunda kendi iktidarlarını pekiştirmeye çalışırken, Kıbrıs Cumhurbaşkanı sıfatını kazanan Makarios da Kıbrıs'ta kendi iktidarını muhkemleştiriyor ve Kıbrıs Devleti'ni ortaya çıkaran Londra ve Zurich andlaşmalarını imzalayan Türkiye Başvekili ve Hariciye Vekilinin asılarak öldürüldüklerini, Türkiye rejiminin bu kadar vahşi olduğunu söylüyordu dünya medya organlarına, alenen..

Türk tarafının Hükümet çalışmalarına katılmasını zaten istemeyen Makarios, Türk tarafının da hükümet toplantılarına gelmeyişlerini fırsat bilerek, devletin yürütülebilmesi için, Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun, Kıbrıs Rum yönetimini, Kıbrıs Devleti'nin tamamının temsilcisi saymasını istemesi ve Mart-1964'de de BM Genel Kurulu bu isteği kabul ettiğinden, Rum tarafı Kıbrıs'ın tamamının temsilcisi sayılıyor..

Türkiye ise, Makarios'un Yunanistan'daki 'Albaylar Cuntası'nın desteğindeki bir darbeyle devrilmesini fırsat bilerek, garantörlük hakkının doğduğu kanaatiyle, 20 Temmuz 1974'de Kıbrıs'a çıkarma yaparak belli yerleri kontrolü altına aldı.. Ama, bu durum, BM'nin geliştirdiği uluslararası hukuk kuralları gereğince tanınamıyor.. Tanıyan devletler de uluslararası diplomasinin imkanlarıyla sıkıştırılıyor..

İmdiii..

KKTC Meclisi, yeni sosyo-politik şartlar karşısında, küçük sosyal bir kitlenin, büyük sosyal kitle içinde erimesi neticesini ortaya çıkarabilecek 'federasyon' gibi denemelere fırsat vermeden, öyle bir 'iltihak' kararı alabilir mi?

Bu biraz problemli gözüküyor..

Çünkü, Türkiye, 1950- 60 arasında-, İngiltere ve Yunanistan'la Kıbrıs Buhranı yüzünden birkaç defa savaşın eşiğine kadar gelmişken.. 1959-60'da bu 3 ülke arasında Londra ve Zurich Andlaşmaları imzalanmış ve 1960 yazında, bu 3 ülkenin garantörlüğünde ve Türk ve Rumlardan oluşan 2 toplumlu ve 'Kıbrıs Cumhuriyeti' adında bir 'bağımsız devlet' 'icad' olunmuştu. Ama, o plan da çalıştırılamadı..

Rum nüfusunun 500 bin ve Türk nüfusunun da 180 bin kadar olması göz önünde bulundurularak, başta Cumhurbaşkanı Rum, Cumhurbaşkanı Yardımcısı da Türk olması şartıyla ve bütün diğer devlet organlarında , Ordu ve Emniyet güçlerinde 3'te 2 ve 3'te 1'lik durum korunarak, bütün resmî kurumlar teşekkül edecekti.. Bir uyumsuzluk veya ihtilaf olursa, o zaman da o 3 garantör devlet, o ihtilafları barışçı müdahalelerle halledeceklerdi. KKTC, 1983'de istiklalini ilan etti, ama, kimse tanı(ya)mıyor..

Bu arada şunu da hatırlayalım: Azerbaycan Devleti'nin bir yolcu uçağı, Kıbrıs'ın Türk tarafının Lefkoşe'deki Ercan Havaalanı'na indiği zaman, Uluslararası Hava Meydanları kuruluşu 'JATA', 'Bu durum tekrarlanırsa, hiçbir Azerbaycan yolcu uçağına hiçbir yerde hizmet verilmeyeceğini' açıklayıvermişti..

Yani, 'Bu kadar Müslüman ülkeler var, ama, niye tanımıyorlar?' deniliyor da, konunun bu tarafı izah edilmiyor, nedense..

Çok netâmeli bir konu..

.'N'olacak bu dünyanın hali?'
24 Ekim 2025 Cuma

Bizim halkımızın genel rahatsızlıklarını ifade etmekte kullandığı, çok alışkın olduğumuz bir deyim vardır, 'N'olacak bu memleketin hali?' şeklinde.. Almanya'daki milyonlarca vatandaşımız, orada da sosyo-ekonomik huzursuzluklar artınca, aynı soru cümlesini, bir hayıflanma havasında tekrar ederlerdi, ''N'olacak bu memleketin hali?' diye.. Memleket dedikleri Almanya'ydı ve sonra kendileri sözlerinin manasını düşündüklerinde acı acı tebessüm ederlerdi.

Bu deyimi, bugün, 'N'olacak bu dünyanın hali?' şeklinde telaffuz etmek hiç de yersiz değildir.. Çünkü, Amerika'nın çılgın değil, çıldırmış Başkanı, Amerikan liderliğini çoktan bırakmış, bütün dünyanın başkanlığına soyunmuş durumda.. Ve kendisine karşı gösteri yapan vatandaşlarının üzerine, 'yapay zekâ' yöntemiyle ve pilotluğunu kendisinin yaptığı bir uçaktan, 'fosseptik depoları'ndan alınan tonlarca pisliği boşaltıyor şeklinde gösteren bir videoyu kendi sosyal medya hesabından yayınlayacak kadar çıldırmış bir başkan ve kendisini rakipsiz, tek dünya başkanı olarak görüyor ve kendi halkının protestocularına bile böylesine hakaretler eden ve onların üzerine 'yapay zekâ' yöntemiyle de olsa, 'fosseptik çukurları'nı boşaltacak kadar çılgın olduğunu gösteren bir kişi, dünya halkları için daha neler neler düşündüğünü de göstermiş olmuyor mu?

Dünya halklarının hepsinin başkanı ve kralı edalı bir İmparator.. Bir 'Vampir Empire' (kan içici İmparator..)

Evet, sahi, n'olacak bu dünyanın hali?

*

İkinci Dünya Savaşı'nın sonrasında, Amerika'nın Hiroşima ve Nagazaki üzerine attığı iki atom bombasıyla 300 bine yakın sivil bir anda kavrulabilmiş olmasının dünyada uyandırdığı dehşet havasının dünya halklarına ve devletlerine verdiği bir diğer mesajı da, 'Bundan sonra Amerika'ya, artık hiç bir gücün karşı duramayacağı' şeklindeydi.

Ama, geçmişteki Amerikan başkanlarından hiç birisi bu derece çılgınlıkları hayal ettiğinin mesajını dünyaya vermiş değillerdi..

*

Evet, 2. Dünya Savaşı'nın galiplerinin 1945'lerden itibaren ve bu temel anlayış üzerine kurdukları 'yeni dünya düzeni'nde, Amerika, evet lider durumundaydı, ama, kısa sürede çatlaklar meydana geleceğini tahmin etmek, bir ihtimal olarak bile görülmüyordu herhalde.. Ama, Amerika'dan 5-6 sene sonra, Sovyet Rusya da 'atom silahı'na sahip olduğunu açıklayınca; Amerika, yanına hemen İngiltere'yi de almayı şart gördü..

Arkasından, Fransa da savaş sonrasındaki ağır sosyal şartlar altında, numaralanan şekliyle, '2'nci, 3,üncü, 4'üncü Cumhuriyet'ler arka arkaya devrilirken, galiba 5'ncisiydi ki, o da çıkmaz'a saplanınca, beklenmeyen gelişmeler olmuş ve dönemin C. Başkanı, 1958'in son demlerinde, 'Fransa'nın artık idare edilemez bir noktada olduğunu' ve tek çarenin, 2. Dünya Savaşı'nın ünlü generallerinden 'Charles de Gaulle' (Şarl dö Gol)'ün Fransa'nın başına geçerek, ülkeye bir iyilik daha yapması çağrısını yapmış ve bunun üzerine, -Hitler Almanya'sının işgalinde olduğu yıllarda, 'yurt dışında, Hitler'e karşı 'sürgünde 'Hür Fransa' adıyla ve amma, fiiliyatta olmayan bir hükümet kurarak, Fransız halkına dışarıdan ümit pompalayan- General Charles de Gaulle, geniş kitlelerin sevinç gösterileri altında Fransa'nın başına geçmişti..

Ama, Charles de Gaulle iktidara gelir gelmez, rahatsızlığın temeline teşhis koymuş ve Amerikan emperyalizminin kendisini, dünyaya 'atom gücü'yle ve de 'ülkelerin altın zenginliğine göre belirlenen klasik 'zenginlik' kriteri yerine 'dolar' zenginliği ölçüsünü dayatmasının kabul edilemezliğini açıklayıvermiş ve dahası, Fransız askerlerinin NATO ittifakı içinde de olsa, Amerikan generallerinin emrinde olamayacağını, NATO'dan çıkılması gerektiğini açıklayıvermişti..

Hemen arkasından da Cezayir'de, hele de 1954'de başlayan ve Fransız ordusunun kanlı şekilde bastırmayı şiar edindiği ve 1,5 milyondan fazla Müslümanın hayatına mal olan Cezayir Bağımsızlık Savaşı'na da bir neşter vurup, 'Cezayir, Cezayirlilerindir..' diyerek Fransa'yı başka bir noktaya getirmiş, Cezayir 1961 Baharı'nda istiklaline kavuşmuş, Fransa da o arada, Büyük Okyanus'ta yaptığı başarılı atom bombası denemesi sonunda, 4'ncü nükleer güç sahibi olarak dünya sahnesindeki yerini almış ve hemen ardından da, Fransa'yı NATO'dan çekmişti..

Bu, sadece bir ülkenin mücadelesi değil, hür yaşamak isteyen her bir ülkenin ve halkının karşılaştığı nice iç ve dış müdahaleler karşısında, içine düşürüldüğü dar boğazlar ve labirentlerden bir halkın nasıl kurtulabileceğinin de hikayesidir..

*

Osmanlı'nın, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, tarih sahnesinden tasfiye edilmesi, sadece bir rejimin yok olması değil; Müslüman dünyasının, İslam milletinin başsız kalması idi.. Çare, düştüğümüz, düşürüldüğümüz yerlerden yeniden ayağa kalkmak gücümüzü gösterebilmekteydi.. Emperyal güç odakları, o çareye ulaşılamaması için, içerden beyinleri ve kalpleriyle kendilerine kukla kadroları iktidara getirmenin oyununu oynamakta başarılı olmuşlar ve halkın iradesi adına kurulan ve gerçekte Müslüman halkların iradesiyle ilgisi olmayan yığınla kadroları iktidar makamlarına oturtmuşlar ve emperyalist güçler olarak kendilerinin yapamayacakları zulümlerle, o kukla kadrolara, kendi ülkelerini işgal ettirmişler ve kendi halklarını esir almışlardı.. Ve, yüzlerce yıl birlikte yaşadığımız, aynı milletin, İslam milletinin çocuklarını, etnik/ kavmiyetçi cereyanlarla perişan ve birbirlerine düşman hale getirmişlerdi..

Bütün bu acı yaşanmışlıklar dünya Müslümanları arasında giderek artan bir cereyanı da yükseltmekte bugün.. 2 milyarlık Müslüman halklar, nasıl olur da, 10 küsur milyon görünümlü, ve amma, perde gerisindeki bütün emperyal güçler karşısında bugün çaresiz duruma düşürülmelerinin sancılarını çekiyor.. Ve, bu çare arayışları halkları derinden sarsarken, Netanyahu'nun iki ay kadar önce, 'Osmanlı tekrar kurulamaz, Hilafet geri gelemez..' demesi, bizim toplumumuz üzerinde bile kamuoyumuz tarafından gerektiği şekilde durulmadı..

Ve onun da arkasında elbette, Trump duruyordu elbette.. Gazze'de, 100 bine yakın insanın öldürülmesinden habersiz olmadığını da itiraf ederken, bununla yetinmiyor, Siyonist İsrail'i sonuna kadar da destekleyeceklerini gizlemiyor.

Şimdi de, Gazze ve Batı Şeria ile ilgili konularda son sözü kendisinin söyleyeceğini ortaya koymuş bulunuyor ve Gazze'ye gideceğini söylüyor, bir kurtarıcı ve barış kahramanı olarak.

Halbuki Gazze'de, çocuk, kadın, savunmasız sivil, 100 bine yakın insanın katilinin kendisinin ve sistemlerinin olduğunu elbette biliyor..

Ama Müslüman coğrafyalarındaki kamuoyu oluşturma mekanizmaları, hâlâ sadece küçücük İsrail karşısındaki çaresizliğimizi hatırlatarak, emperyalistlerin moral bozmak taktiğine alet olmayı sürdürüyorlar. Halbuki karşımızda bütün emperyalist güçler vardır ve biz onlardan korkmuyoruz, keza, sadece Siyonist İsrail rejimi karşısında çaresiz kalmış durumda gösterilmenin ezikliğini yaşayabileceğimize umut bağlayan bir dünyanın taktiklerine düşürülmek istemiyoruz.

Bu oyunu bozmamız gerekir, Müslüman halklar olarak..

Düne kadar devamlı nükleer silahlarla korkutuluyorduk, şimdi, Müslüman halkların elinde de, bazı o Müslüman halkların devletleri aracılığıyla da olsa bu silahların varlığı veya var olabileceği korkusu, onları sarmış bulunuyor.. Trump'ın 'dünya başkanlığı' rüyaları bu hakikati değiştiremeyecek onun da, emperyal gücünün defteri de dürülecektir bir gün, inşaallah..

.Emperialist güçler korktukça daha çok öldürüyorlar ve öldürdükçe de daha çok korkuyorlar...''
26 Ekim 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

Pazar günlerini, muhterem okuyucularımızın görüş ve eleştirileri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha sağlık-âfiyet üzere hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz..

*Ankara'dan Tahsin Soylu isimli okuyucu diyor ki; 'Bu Amerikan toplumu gerçeklerden bu kadar kopuk mu ki, aralarından adam gibi birisini çıkaramadılar. Savaş karşıtlığı ve barış türküleriyle her gün dünyanın her bir yanında az-biraz dik durmaya çalışan halkları tehdit ediyor..' diyor.

--Bu okuyucuya belirtelim ki, Amerikalıların içinde herkes vicdanını satmış değil.. Hattâ, Amerikan Kongresinde 86 yaşında senatör olarak bulunan Bernie Sanders hem de bir Yahudi olduğu halde, Trump!'ı en sert şekilde suçlayanlardan birisi.. İki hafta önceki bir konuşmasında, 'Son olarak 22 milyar dolar yardım daha yaptınız İsrail'e..' diyor ve öldürülen onbinlerce çocuk, kadın ve diğer savunmasız siviller'den söz ederken gözyaşlarını tutamıyacak bir noktaya geliyordu..

Aynı şekilde, Trump'ın partisinden olan senatör Rand Paul de, Ukrayna, Rusya, , Venezuela, Çin, İran, Yemen gibi ülkelerin her birine ve hele de siyonist İsrail rejimine çok ser eleştiriler yöneten Agusto Pedro liderliğindeki Kolombiya'ya silah göstermesinin, sonunda Cehennemin kapılarını açacağını hatırlatıyor ve 'Eğer Başkan Trump âniden Venezuela'da rejim değişikliğinin başkanı olursa ve Ukrayna'ya silah ve para verirse, sanırım birçok Amerikan vatandaşı da kendini terk edilmiş hissedecektir. Bazı ülkelerde rejim değişikliği istemek Donald Trump'ın psikolojisinin bir parçası olmamalıdır.' diyordu.

Keza, 25 sene öncelerdeki Başkan Clinton'un şimdilerde 45 yaşlarında olan kızı Chelsea da evvelki gün Amerikan medyasında yayınlanan ilginç yazısında, 'kontrol edilmeyen gücün, tarihte insanlığa ne büyük felaketler getirdiğine ve Trump'ın kontrolsüzlüğünün tehlikelerine' işaret ediyordu.. Ama, Trump, kendi menfaatinden başka bir ölçü tanımayan tüccar mantığıyla, bu eleştirilere karşı, hazırlattığı bir yapay zekâ videosunda kendisinin pilot olarak kullandığı uçaktan, muhaliflerinin üzerine tonlarca 'fosseptik şeyi..' atarak karşılık verecek kadar pervasız..

*

*Almanya'dan Yozgatlı Nuri Eroğlu diyor ki, 'Şu Amerika ve İsrail'in İran'a karşı yürüttükleri 12 günlük Saldırı savaşının sonunda kim ne elde etti, ne kaybetti, pek anlaşılamadı.. İran, evet hava savunma sistemi olmadığı için, ve dünyadan hiç kimse de ona bu savunma sistemlerini vermediği için zorda kaldı, ama, sonunda attığı füzelerle İsrail'i çok zor durumda bıraktığına dair , yarı açık yorumlar Alman medyasında da yer alıyor. bunlar doğru mu?' diyor..

--Muhterem okuyucumuz da takdir eder ki, bu gibi konularda hiçbir ülke, kesin olarak teslim olmadığı müddetçe, kendisinin düşman tarafa ağır darbeler indirdiğinden ve en azından mağlub edilemediğinden söz eder. Bu tabiîdir de..

Biz bu konuda, evvelki gün açıklama yapan bir Amerikalı askerî yetkilinin özlerinden birkaç ipucu aktaralım:

'Amerikalı üst düzey askerî yetkili Albay Scott Ritter, bir röportajında, '12 günlük savaş'a yol açan İsrail'in İran saldırısını, Japonya'nın ABD'deki Pearl Harbour saldırısına benzeterek, "Japonlar bize zarar verdi, ama biz kendimizi toparladık ve neredeyse dört yıl sonra Tokyo Körfezi'ne ulaştık. İsrail de İran'ı vurdu, ancak 12 gün sonra, Netanyahu telefonu açtı ve Trump'ın arabuluculuk edip ateşkes ilan etmesini istedi. Yani o saldırılar İran'ı tamamen yok etmedi." dedi.

Amerikalı albay, "İsrailliler, Suriye ve Azerbaycan semalarından Hazar Denizi üzerinden gelip oradan saldırabildikleri için İran'ı vurabildiler, çünkü savunma yok..' demeyi de ihmal etmiyordu.. Ayrıca, İran'daki İsrail casus ağı hakkında ise, "Mossad casuslarının hepsi ya öldü ya da kafaları kesildi..." dedi. Ritter, İran'a bir daha saldırmama nedenini kendilerinin gelişmiş THAAD füze savunma sistemlerine bağlayarak, "On iki günlük füze savunma sistemimizi on iki günde tükettik." dedi.'

Evet, bu açıklama , her şeyin Amerika ve İsrail kaynaklarının iddia ettiği gibi kolayca olmadığını da gösteriyor..

*İstanbul'dan Mekki Yassıkaya ve Cemal Aydın kardeşlerimiz de, kendilerine ulaşan haklı şikayetleri paylaşıyorlar ve ' kitap yayınlarıyla meşgul olanlar kredi alamazken, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın , bir takım resmî tatil veya bayram günlerinde bir takım şarkıcılara dudak uçuklatan milyonlarca para ödemekteymiş..' diyorlar, korkunç rakamları da aktararak.. Bu konu, gerçekten de insanın içini acıtan bir durum.. Önemli bir büyük şehrin Belediye Başkanı'nın, son yıllarda şarkıcılara , o resmî tatil günlerinde okuttukları şarkılar için 300 milyon lirayı aşan paralar verdiği tartışılırken, bu konu da tartışılmalı değil mi..' demekteler.. Bu önümüzdeki birkaç gün içinde, ilgili Bakanlığın hizmeti diye şarkı okutturacaklara da dikkat etmek gerekiyor..

-Bu haklı itiraza itiraz edecekler bulunmaz herhalde..

*Abdullah Kul isimli okuyucumuz da, 24 Ekim tarihli mesajında, aynı tarihli yazımızda dile getirdiğimiz yazının altına eklediği yorumunda şöyle diyor:

'Maddî- manevî güçlü olmak mı önemli, yoksa kalabalık yığınlar olmak mı ?

İşte 2 milyar civarında bir Müslüman (!) kitle var amma bölük pörçük.. Birbirilerine bağımlı ÜMMET olmaktan çok uzak . Ama buna rağmen İslam düşmanları korkuyorlar.. (...) Gerçekten Allah a inanmış nice az topluluklar Tevhidî özgürlüğü ve adaleti Nebevî bir bilinçle kuşanırsak işte o zaman ilahi vaad gerçekleşir . Nasıl ki, Gazze küfür sistemlerinin desteğini alan siyonist emperyalist şeytanî müstekbirlere direndiyse, ve baş eğmediyse, Müslüman toplumlar da birliklerini sergilemek zorundadırlar..'

--Evet, bu kardeşimizin tesbitlerine katılmamak mümkün mü? Trump, Gazze'de çocuk, kadın, savunmasız sivil, 100 bine yakın insanın perde gerisindeki katilinin kendisi ve sistemlerinin olduğunu elbette biliyor.. Başkanlık makamına tekrar geçmeden, vampirlikte meslektaşı olan Netanyahu'ya, 'Ben Başkanlığa oturuncaya kadar işini bitir, elini çabuk tut..' diyen Trump, öte taraftan da savaşları bitireceğim demekte ısrar ediyor.. 'yangını, yakacak bir şeyi kalmayıncaya kadar alevleri tutuşturduktan sonra , 'Bakınız yangını nasıl söndürdüm..' diyen hokkabaz durumunda değil midir?

Son açıklamalara göre, Gazze'den geriye 180 bin yaralı kalmış bulunuyor ve bunların da 15 bini, yoğun bakım ünitelerinde bakılması gereken ağır yaralılar, ama, o insanların yatırılacağı, bırakınız hastaneyi, sağlam ayakta kalmış bir bina dahi yok.. Yüzlerce doktorun da, diğer binlerce yardımcı sağlık elemanlarının da o ağır bombardımanlar can verdiği gerçeği de cabası..

Ama, Müslüman coğrafyalarındaki kamuoyu oluşturma mekanizmaları, hâlâ sadece küçücük İsrail karşısındaki çaresizliğimizden dem vuruyorlar , ama, o siyonist haydutlar çetesinin arkasında başta Amerika olmak üzere bütün emperial şeytanî güçler olduğu devamlı vurgulanmalı değil mi? Biz bütün emperyalist güçlerden de korkmuyoruz, ama, küçücük siyonist İsrail rejimi karşısında çaresiz kalmış durumda gösterilmenin ezikliğini kabullenmemiz isteniyor.. Biz Müslümanlar bu aşağılık oyunu bozmak ve sadece kuklayla değil, kuklacıyla da hesaplaşmak zorundayız..

*Saadet Ercan isimli kardeşimiz de 20 Ekim mesajında, "elkufru milletun vâhide" sözü çok yaygın, ama gerçekten de tartışılır; Kur'ana göre Ehli Kitab, Müslümanlarla savaşmayan ve bu halleriyle diğerlerinden ayrı bir kategoridir. Kur'an, "Onları bir sanırsın, ama kalbleri şerha şerhadır..' der, diyor..

--Bu kardeşimizin belirttiği husus, evet, hassas bir konudur.. Kafir, sözlük mânasıyla, bir şeyin üstünü örten mânasında kullanılır.. Nitekim toprağa ekilen tohumun üstü örtüldüğünden çiftliklere, tarlalara, 'kefer' denilir. Istılah / terim olarak ise, hakikatin üstünü örten, İslam'a karşı açıkça düşmanlık sergileyenler için 'kafir' kullanılır.. Ama, kendi kitablarına inanmak ötesinde fiilî bir düşmanlık ve saldırı sergilemiyorlarsa, öylelerine, biz de Kâfirûn Sûresinde buyrulduğu üzere, Kur'an diliyle, 'Lekum dinukum veliyedin..'/ Senin dinin sana, benimki de bana..' der geçeriz..

*

‘Geçmişten insan hisse alırmış, ne masal şey..' dememek için...
27 Ekim 2025 Pazartesi

Sadece insanlar arasında değil, diğer canlılar arasında da sevgi ve düşmanlık konularında duygu paylaşımının olduğu bilinen bir gerçektir.

Kezâ, bir çok canlılar da, insanla ünsiyet kurduklarında, onlara yakınlıklarını, davranışlarıyla, korkusuzca yaklaşmalarıyla sergileyebiliyorlar.

Sosyal psikolojinin öğrettiğine göre, karşı taraftan bize sempati ile yaklaşanlar olduğunda bile, duygularımız biraz değişir; 'o uzak dünyanın insanlarının bize yakın durmak istemesinin sebebi nedir?' desek bile, duygu ve davranışlarımızda bir yumuşama parantezi açılabilir.

Bizler de, geçmişte, Gazze trajedisi yaşanmadan önce de, Siyonist İsrail rejimine destek verenleri, hattâ sessiz kalanları bile affetmiyorduk. Ama, o zulümler artık insanlık vicdanının son kertesine kadar gelip dayanınca, dünyanın her bir yanındaki -Müslüman olmayan- toplumlardan bile bir derin tepkinin oluştuğu gerçeğiyle karşılaştık. Geçmişte 'Mavi Marmara' denemesi ve son olarak da ('direnişte kararlılık' mânasına gelen) 'Sumûd' yardım gemilerinden oluşan uluslararası bir filonun Siyonist İsrail zulmünü kırmak için harekete geçmesi; buna mukabil, siyonist rejimin bütün engellemelerinin dünya kamuoyuna yansıtılmaması için, ellerindeki bütün teknolojik ve emperyal engelleme imkanlarını kullanmalarına rağmen, yüzbinlerce mazlumun karşılaştığı nice zulümlerin ve mazlum feryatlarının hassas kalpleri dünya çapında harekete geçirdiğini gördük.

Bunun en müşahhas, en canlı örneklerinden birini de İrlanda'da gördük ve İsrail rejiminin o cinayetlerine karşı, Gazze'nin ve bütünüyle Filistin'in haklılığını savunan Catherine Connolly isimli hanımın, Siyonist güç odaklarının dünya çapındaki perde gerisi baskılarıyla engelleneceği tahmin edilirken, yapılan seçimlerde o çabalar sonuç vermedi ve Connolly hanım, hem de yüzde 63'lük bir oy desteğiyle kazandı.

İddia edebiliriz ki, İrlanda'da halk kitleleri, böylece Gazze trajedisine sessiz kalamayacağını net şekilde göstermiş oldu; Trump'ı her ne kadar üzmüş ise de...

Güney Amerika ülkelerinden Kolombia'nın Cumhurbaşkanı Augusto Pedro'nun da İsrail rejimine yükseltmesi de, Netenyahu kadar Trump'ı da rahatsız etmiş olmalı ki, Trump'ın şimdi Kolombiya'daki rejimin de, Venezuela lideri Maduro'nun rejimi gibi olduğu ve ABD'ye yönelik uyuşturucu kaçakçılığını ve ticaretini birlikte yaptıkları suçlamasıyla her ikinin de üzerine uçak gemilerini gönderdiği ve onları dize getireceğini iddia etmesi ilginç bir 'barışçılık' (!!) olsa gerek.. Bu arada, Trump'ın, İspanya Başbakanı Pedro Sanchez'in AB ülkeleri içinde Filistin ve Gazze konusunda İsrail rejimini şiddetle suçlamasından çok rahatsız olduğu da anlaşılıyor.

Halbuki Trump, Amerikan halkı arasında da, İsrail muhabbetinin dibe vurduğunu bizzat gözlemlediğini daha geçen hafta ilân etmemiş miydi?

Evet, insanlığın vicdanı, şimdi Gazze trajedisi karşısında yeni yeni uyanıyor. HAMAS'ın kahramanca mücahedesinin elbette elde ettiği onca acı kayıplara rağmen, Siyonizmin ve siyonist Yahudilerin insanlığın geçmişte gördüğü nice zulümlere taş çıkartacak kadar barbarca bir yönteminin olduğunu Netenyahu'nun ve cinayet ortaklarının 'anti-semitizm' (yahudi karşıtlığı) dalgalarını dünyaya yeniden yaymaya vesile olduklarını da unutmamak gerekir.

Netenyahu'ya, elbette başkaları da söylemiştir herhalde; ve bu satırların sahibi de, ona ve onun gibilere, bu yaptıkları zulümlerle, işkencelerle, gerçekte çok korktukları ve birçok toplumların duygu ve düşüncelerinde oluşan nefretin, anti-semitizm (yahudi karşıtlığı veya düşmanlığı) denilen cereyanı daha bir yaygınlaştırmakta olduğunu bu sütundan defalarca yazmıştır.

Bu satırların sahibi, benim dinimden olmasalar bile, benim dinimle, inancımla hangi yöntemle olursa olsun, açık bir savaşa girmemiş olanlara, kalben uzak dursam bile, onlara saldırılmasını teşvik edecek bir düşmanlığım yoktur.

Ama, İsrail çetesinin ve arkasındaki kuklacı başının veya başlarının verdikleri desteklerle, mahallemizde, 'ahali kıran- baş kesen' havasındaki efelik taslamanın hep böyle devam edeceğini sanmak var ya, onlar bir gün, başlarının sert bir kayaya toslayacağını hesap edemiyorlar. Karşılarında bir devlet de, ordu da yokken, 2,5 milyonluk Gazze halkına, (İslamî Mukavemet Hareketi) HAMAS isimli direniş örgütünün mevzii bir saldırısını bahane edip, en akıl almaz barbarlıkları Amerikan emperyalizminin ve AB ülkelerinden 1-2'si hariç, hepsi, , 'İsrail'in kendisini savunmak için her şeyi yapabileceği'ni ilan ettikçe daha bir frenlenemez hale gelen bu 'mahalle kabadayısı'na, bir had bildiren çıktığında, 'Ona ve adamlarına acıyın..' diyen de bulunmayacaktır herhalde..

Yeri gelmişken, sözün burasında büyük bir İslam âliminin hikayesinden bir sahneyi aktaralım.

Bir tarihte, medresede öğrenciler ders okuyorlar. Ama, o medreseden rahatsız olan ve 'Bu şehir her şeyiyle benden sorulur.' havasında olan bir zorba vardır. O zorba, her gün, öğle vakti olunca, kendi fedaîlerinden veya uşaklarından birisini medresenin önüne gönderir ve o soytarı da, her gün öğle vakti gelir, medresenin önünde naralar atar, medresedeki öğrencilere ağır hakaretler eder ve 'Varsa yüreğiniz, çıkın meydana..' diye meydan okur ve herkes başını eğer.. Günlerce devam eder bu durum.. Ancak bir öğrenci daha vardır, ama, o sırada izin alarak memleketine gittiğinden, bu kabadayılık gösterisinden haberi yoktur.

O talebe izinden döndüğünde durumu ona anlatırlar.. O da hiç kimsenin itiraz etmemesine şaşırır ve ertesi günü bekler.. O kişi, belirlediği saatte bir daha gelir ve aynı hakaretler, naralar, derken.. Sonraların büyük bir İslam âlimi olacak olan o öğrenci, herkesin şaşkın bakışları arasında dışarıya çıkar, o sokak kabadayısına yaklaşır ve Allah ne verdiyse, tüm gücüyle, o adama öyle bir yumruk atar ki adam yere yıkılır. O talebe, elinden tutup kaldırır ve 'Defol git, bir daha gelirsen, seni buracıkta gebertirim..' der..

Gidiş o gidiştir, o sokak kabadayısı da, onun yerini alabilecek başkaları da oraya gelemez.

Mehmed Âkif merhûm ne demişti?

'Geçmişten adam hisse kaparmış... Ne masal şey!

Beş bin senelik kıssa, yarım hisse mi verdi?

«Târîh»i, «tekerrür» diye ta'rîf ediyorlar;

Hiç ibret alınsaydı, tekerrür mü ederdi?'

Netenyahu ve benzerleri bir gün böyle bir sopa yemek durumunda kaldıklarında, etrafından yardım istediğinde , geçmişte olduğu üzere, yine Müslümanlardan başka kimseyi de bulamayabilirler.

NOT: HAYIRLI BİR GERİ ÇEKİLİŞ: PKK isimli mâlum örgütün, dün yaptığı, 'Türkiye'den tamamiyle çekildiklerine' dair açıklaması, bu ülkede yaşayan her bir etnik unsura veya dinî ve mezhebî farklılıkları olan bütün herkese hayırlı ola, inşaallah.

Hedef, sadece 'terörsüz Türkiye' değil, 'terörsüz bütün bölge' olmalıdır.

İyiniyetli açıklamalar, iyiniyetli kabullerle taçlandırılmalıdır ve o zaman, başımız üstünde yeri vardır.

Ama, burada sadece Türkiye'ye değil, bütün çevre ülkelere de düşen vazife, kendilerini, toplumlarının temel inanç değerlerine göre şekillendirmeleridir. Sosyal bünyelerinde insanların bir kısmını farklı unsurlar olarak dışlayan ülke ve yönetimler, bir takım karşı çıkmaların kaçınılmaz olduğunu unutmamalıdırlar. Bunun çaresi, sadece birilerinin geri çekilmesi değil, bütün bu bölge rejimlerinin de insana bakışlarını mevcut durumlarından geri çekilip, kendi bünyelerini İslamîleştirmeleridir. Müslümanlar ve 'zimmî' statüsünde Müslümanlarla birlikte yaşamayı kabullenenler de, İslam hukukunun sağladığı haklar ve karşılıklı sorumluluklar çerçevesinde yine insanca yaşayabilirler; 14 asırdan beri yaşadıkları gibi.. Ama, ne zaman ki, İslam'ın çizdiği kutsal ölçüleri unuttuk, o zaman , bir çok rahatsızlıkların olması tabiî idi.

(Bu konuya önümüzdeki günlerde yine değiniriz, inşaallah..)

.Cumhuriyet, sadece yaldızlı bir isim mi olmalıydı?
29 Ekim 2025 Çarşamba

102 yıl önce bugün, sahiden de mi Cumhuriyet ilân olunmuştu?

Eğer öyleyse, o zaman, ilkinin 15, ikincisinin 12 yıl süren 27 yıllık ve tam mânasıyla 'tek adam şefliği' şeklindeki ve halen de konuşulamayan-tartışılamayan uygulamaların, binlerce insanın büyük ekseriyetinin, inançlarından dolayı darağaçlarında sallandırılışlarını ve zindanlarca çürütülüşlerini tarihin hangi noktasına koymalıyız?

Evet, üzerinde düşünülmelidir..

Sahi, bu 102 yılın şu son 23 yılını bir kenara koyalım; geride kalan 80 yılın ilk 27 yılı da Şeflik sistemi de malûm, tartışma dışı..

1950 ile 2000 arasındaki yarım asra bir bakalım.. Her 10 yılda bir askerî darbeler, ve millete referandumlarda zorla kabul ettirilen -sözde- anayasalar mı Cumhuriyet idi? Bu açıdan, Demirel'in 1965-70'lerdeki ilk döneminin 5 yılında ve Turgut Özal'ın 1983-88 arası uygulama, halkın iradesini yansıtan uygulamalara baktığımıza, 1950 ila 2000 arasında niteleyebiliriz.. Yani, 2003'e kadar halkın iradesiyle seçilenlerin yönetim süresi, 20 seneyi geçmiyor..

27 Mayıs 1960'da dehşetli bir askerî darbe.. Halkın 1950, 1954 ve 1957 seçimlerinde, severek 3 kez arka arkaya seçtiği Adnan Menderes'in ve 10 yıllık iktidarının sadece iktidardan indirilmekle kalmayıp, Yassıada Mahkemesi olarak tarihe utanç tablosu olarak çıkacak uyduruk bir mahkemenin yargılama usûlünün bile hiç bir temel hukuk kuralını kaale almayışına itiraz edildiğinde, Yüksek Adalet Divanı denilen düzmece mahkemenin başkanı olan Salim Başol'un, 'Ben ne yapayım, sizi buraya tıkan kuvvet böyle istiyor..' diye müthiş bir 'adalet' (?!) anlayışı sergileyerek ve de 'Türk Milleti adına..' diyerek verdiği idam kararları, sahi, nasıl bir Cumhuriyet anlayışını yansıtıyordu?.

Halkın ekseriyetin oyuyla seçilenleri idam edilmesi mi, Cumhuriyet'ti?

Bir ülkede, halkın cumhurunun, ekseriyetinin istek ve iradesiyle oluşturulan yönetim biçimiydi, değil mi? Halkın en temel inanç değerleriyle savaşmak, Kur'an'ının okunmasını tamamen yok etmeyi hedefleyen alfabe değişiklikleri ve ezanlarının 14 asır okunuşun tarzını yasaklayıp,

Öyle ise, '23 Nisan 1920'de Ankara'da, Hacıbayram Camii'nde kılınan Cuma namazından sonra on binlerin göz yaşları ve 'Allahu Ekber!' nidalarıyla Meclis binasına gelen ilk 'mebûs'ları, yolun iki tarafından, halkın yukarıda tuttuğu Kur'an'ı Kerim'ler altından geçirilerek geldikleri ilk Meclis'te, yine Kur'an'lar ve dualar okunarak toplanırken, o ilk Meclis'in Lozan Andlaşma metnini kabul etmeyeceği anlaşılınca, o Meclisin tepeden inmeci bir 'oldu-bitti' oyunuyla feshedilip, yerine, Milletin ekseriyetinin, cumhurunun değil, yukardaki şeflerin, 'Sen, sen, sen..' diye seçtiklerinden oluşturulan 'mebus'larla, 2'nci Meclis'in daha o ilk yıllardan itibaren sergilenen uygulamaları mı, halkın ekseriyetinin iradesi demek olan 'Cumhuriyet' idi?

Aynı şekilde, Şeflik dönemlerinde ve askerî darbelerle dayatılan prensipler adına sergilenen ve 'Halka rağmen, halk için..' gibi zorbalık ilkeleriyle kurulan yönetim biçimleri, ne kadar gerçek bir Cumhuriyet idi?

1789- Fransız İhtilalcileri'nden birisi ölürken, yakınındaki arkadaşlarına, 'O ihtilalle kurduğumuz Cumhuriyet'in diktatörlük günleri ne güzeldi!' der.. Bizdeki malûm 'lider tapıcısı Cumhuriyetçi'lerin hasretini çektikleri dönem de aynı mânayı yansıtmıyor mu?

*

Bu satırların sahibi, bu sualleri sorarken, beni Cumhuriyet karşıtı tekrarlıyayım ki, benim inancıma en yakın yönetim sisteminin İslam kuralları çerçevesinde kurulabileceğini düşünüyorum.

Ben bu Cumhuriyet adına uygulamaların, tepeden inmeci bir dayatmacı, uygulamalar serisi olduğunu ve sahte yaldızlamalarla Cumhuriyet diye gösterilenin yanıltmaması gerektiğini, daha yeni yeni gerçek Cumhuriyet'e doğru yol alınmaya başlandığını söylemeye çalışırken; saltanat sistemlerinin de benim inancıma aykırı olduğunu belirtmek istiyorum. Benim inancım bana, gerçek yönetim şeklinin, 'Cumhuriyet' olduğunu düşündürtüyor..

Çünkü, Hz. Peygamber (S)'in rıhletinden hemen sonra, ilk dört Halife'nin de yönetilenlerin istişaresiyle, belirlendiğini bugün de örnek alabiliriz, almalıyız..

*

**

Keşmir'in mazlumiyetini ve gördüğü ihaneti de unutmayalım

Dün, Keşmir'in Hindistan tarafından işgal edilişinin 78. yıldönümüydü..

Keşmir , Himalaya'nın eteklerinde, 'dünyadaki Cennet' diye tarif edilen bir coğrafya.. İngiltere, eski kolonyalizm / sömürgecilik modellerini bırakıp, bir 'yeni kolonyalizm (new colonialism) modeli geliştirdi, yönetimlerine el koyduğu ülke ve halkları, kafa ve kalbleriyle / düşünce ve duygularıyla İngiltere gibi düşünenlerin eline vermeye öncelikler tanındı.

Yüzlerce yıl, Babürlüler Devleti başta olmak üzere, Müslümanlar tarafından da yönetilen Hindistan, önce, 'Pakistan ve Hindistan' diye 2 parçaya bölündü.. Ama, bu yetmezdi.. Pakistan da bir devlet denilse bile, kendi içinde ileride kolayca bölünebilmesi için bir başka bölünmeye daha uğratılmış ve Hindistan'ın kuzey doğusunda Bengal Körfezi'nde 150 bin km karelik ve üç tarafından da Hindistan'la kuşatılmış bir Doğu Pakistan ve Hindistan'ın batısında ise 882 bin km karelik Batı Pakistan..

Doğu ve Batı Pakistan arasında coğrafi bir birlik yoktu.. İki Pakistan arasında kuşbakışı mesafe olarak 2000 km. aşkın bir Hind alt kıtası vardı.. Kara yolu yok, bir hava yolu da yok..

Ancak, bu ikisi arasında ancak deniz yoluyla, o da, o kocamaan Hind Yarımadası'nın güneyinden 15 günde ulaşılabilen bir tuhaflık..

Ve bu tuhaf ve birbirinden bu kadar uzakta olan ve 2 parçalı 'tek devlet' yapısı, 24 yıl sonra, Doğu Pakistan'da, 1971 Baharı'nda 750 bin kişinin ölümüyle sonuçlanan büyük bir sel felaketi karşısında her bir devlet de çaresiz kalırdı ve Batı Pakistan da çaresiz kaldı ve Doğu Pakistan'daki devlet yönetimi çökecekti, bu ülke parçası muhaliflerin lideri olan Şeyh Mucib'ur-Rahman'ın eline düşmüş ve kanlı bir iç savaştan sonra, 'Bengallilerin ülkesi' mânasına gelen Bangladeş ülkesi bağımsız bir devlet olarak dünya sahnesine çıkmıştı.

*

Kaldı ki, Hindistan'ın içinde de Doğu ve Batı Pakistan'daki Müslümanların nüfusuna yakın bir kitle de Hindistan içinde kalmıştı.. Halkının ekseriyetini Müslümanların teşkil ettiği eyaletlerde, halk, Pakistan'a katılmak isterdi, Hindistan'a mı?

Güya, demokratik bir referandum yapılacaktı ve amma, o bu referandum neticelerinin, İngilizlerin o vilayetlerdeki tayin ettiği Vali tarafından kabul edilmesi gerekiyordu..

İşte bu İngiliz oyunu bir de Keşmir Meselesi'ni ortaya çıkarıyordu.

Keşmir'de yapılan referandumda Müslümanlar tercihlerini tabiatiyle Pakistan tarafında tercih edecek şekilde kullandılar. Ama, İngilizlerin tayin ettiği Keşmir'deki eyalet valisi olan Şeyh Abdullah isimli kişi, Hind istiklal hareketinin ünlü liderlerinden Mahatma Gandi ile dostluğunun da etkisiyle, Keşmir referandumunun sonuçlarını kabul etmedi ve Hindistan'a katılma kararı verdi.. Keşmir'in, kuzeydeki (Azad/Hür) Nara Keşmir denilen (bugün) 6 milyon nüfusu olan bölge, o yörenin valisinin referandum sonuçlarına göre Pakistan'la birleşirken; Keşmir'in güneyinde yer alan e Hindistan'ın kuzey batısında bulunan Jamnu -Keşmir Hindistan'a bağlanıyordu.

Pakistan ve yörenin Müslüman halkı bu durumu kabul etmeyince, iki ülke arasında ilk savaş da patlak vermiş ve Hindistan, (bugün) 18 milyon nüfuslu Jamnu- Keşmir bölgesi, 28 Ekim 1948 günü, (yani, 78 yıl önceki dün) Hindistan'ın işgali alına düşmüştü..

Aradan 78 yıl geçti, bu yüzden Pakistan ve Hindistan arasında bu zamana kadar 3 savaş oldu ve BM. Güvenlik Konseyi'nin Hindistan'ın işgaline karşı çıkmayan, ama, 'ateş-kes' kararlarıyla halledilmeden, Keşmir askıda tutulan bir yara olarak duruyor.

Bu arada, Şeyh Abdullah, sadece Keşmir'in Müslüman halkına değil, İslam'a ve İslam Milleti'nin tamamına ihanetinin mükâfatı olarak ölünceye kadar Keşmir Valisi olarak kaldı ve 1990'li yılların ortasında Hindistan Hükûmeti, ona büyük bir askerî tören yaptı ve kendisini 'Laiklik kahramanı' olarak niteledi..

Zâlimler ve hainler için, 'Yaşasın Cehennem!.'

.Erdoğan, Merz karşısında ‘ev sahipliği adına' susmaya iltifat etmedi
31 Ekim 2025 Cuma

Dün, Almanya Şansölyesi 'Federal Başbakanı, Bundekanzler' Friedrich Merz Ankara'ya geldi ve Başkan Erdoğan kendisiyle görüşmesi sonrasında taraflar muhabirlerin sorularına cevap verdi.

Önce şunu söylemek gerekir herhalde: Merz, kendisinden önceki son 40-45 yılın Alman şansölyeleri içinde en sönük olanı... İkinci Dünya Savaşı yenilgisi sonunda Doğu ve Batı diye ikiye bölünen Almanya'yı, 45 sene sonra ve tek kurşun atmadan, ekonomik ve diplomatik gücüyle birleştirmiş olan bir Helmuth Kohl'ün 16 sene süren başbakanlığı... Sonra da, Madam Angela Merkel...

Sonra yeter artık deyip kenara çekildi ve şimdi F. Merz şansölye oldu... Belki, kendisinin bile beklemediği bir zamanda...

*

Merz, 3-4 ay kadar önce Trump'la görüşürken, o görüşme gününün, Normandiya Çıkarması'nın yapıldığı güne bilhassa rastladığını belirtiyordu. (Hitler Almanyası'nın güçleri taa Hazar Denizi'nin kuzeyine kadar Sovyet Rusya içlerine uzandığı sırada, Amerika, Normandiya'ya 1,5 milyon asker çıkararak Hitler Almanyası'nın ordularını bölmeye mecbur etmişti.) Merz, o hatırlatmayı yaparak görüşmeyi o güne denk getirdiğini açıklıyor, Trump'a ve Amerika'ya teşekkür ediyordu.

Trump ise, 'Evet, o gün sizi yenmiştik...' demiş, Merz ise, 'Biz o sâyede, Hitler rejiminden kurtulmuştuk...' diyerek minnettarlığını tekrarlamıştı. Merz'in bu sözleri, Almanya'da sadece Neo-Naziler arasında değil, sıradan Alman vatandaşları arasında bile soğuk karşılanmıştı.

Yani Merz, böyle zayıf birisi...

Dün sorulara cevap verirken, 'Almanya'nın baştan beri yanında olduğu İsrail'in kendisini savunma hakkının olduğunu' tekrarladı... Geçmişte de, 'İsrail, kendisini savunmak için her şeyi yapabilir' diyenlerden birisi de Merz idi. Dün ise, farklı muhataplar karşısında olduğunu sonradan düşünmüş olmalı ki, 'Elbette İsrail'in her yaptığını kabul etmek gibi bir durumun olmadığını' da söylemek zorunda kaldı. Ama bu sözleri dikkatle dinleyen Başkan Erdoğan, (içimden, inşallah, ev sahipliği nezaketi gibi davranışlara tevessül etmez diye düşünmüştüm ki, aynen öyle yaptı ve) Merz'in HAMAS konusundaki sözlerine ve İsrail'in kendisini savunma hakkı var' şeklindeki görüşüne, itirazının olduğunu belirterek, şöyle dedi:

'Sayın Şansölye'nin bir görüşüne maalesef katılamıyorum. O da şudur: Bir defa, bu süreçte ne yazık ki, 60 bini aşkın çocuk, kadın, yaşlı insan burada öldürülmüştür. HAMAS'ın elinde bombalar yok, nükleer silahlar yok. Ama bunların hepsi İsrail'in elinde var. Daha dün akşam 'ateş-kes'i yine hiçe sayarak Gazze'yi yine bombalamıştır. BUNLARI ALMANYA OLARAK SİZ GÖRMÜYOR MUSUNUZ? ALMANYA OLARAK BUNLARI TAKİP ETMİYOR MUSUNUZ?'

Bunlar Gazze'yi vurmak sûretiyle, açlıkla, soykırımla terbiye etmenin gayreti içindedir. Gazze'ye Kızılay ve Kızılhaç aracılığıyla ulaştırılmak istenen insanî yardımlar bile engellenmektedir. Bu konuda, Almanya'nın Kızılhaç'ı, bizim Kızılay'ımızla işbirliği yaparak, o insanlara yardım yapmamız, bizim insanî vazifemizdir. Bu katliâma son vermemiz gerekiyor. Türkiye ve Almanya bu konuda el ele verebilecek iki ülkedir... (...) Orada bir sıkıntı olmasın diye Dışişleri Bakanı, Savunma Bakanı ve İstihbaratımız devamlı çalışıyorlar. Nasıl ki, 'Rusya- Ukrayna Savaşı bitsin!' diyorsak, İsrail'in saldırıları da son bulmalı... Bu konuda Almanya ve Türkiye el ele verebilecek iki önemli ülkedir.'

Başkan Erdoğan'ın kendisini, ev sahipliği olması yüzünden frenlemiş olarak Merz'e söylediği bu sözler, gerçekte, ikinci bir 'One minute!' aksülameliydi.

Merz'in bu konuda hiç bir tepki vermemesi de ilginçti. Çünkü Merz, bu geziye çıkarken Alman kamuoyuna verdiği mesajda, Avrupa'nın savunması için gücüne muhtaç oldukları Türkiye'nin önemine dair sözler söylemişti. Buradan, eli boş dönmüş bir havayla gidecek olursa, Alman kamuoyunda daha da zayıflayacağını düşünmek zorundaydı.

Ve bir diğer konu:

MİLLETİN YÜREĞİNDE BİR YARA DAHA AÇILDI...

*29 Ekim sabahı saat 7.30 civarında, Gebze'de 7 katlı bir binanın çökmesi değil, -kibrit kutusu gibi- bir bütün olarak yan tarafına devrilmesi sonunda, 5 kişilik 'Bilir Ailesi', anne-baba ve iki çocuk, dünya hayatından koptu, bir kızları ise yaralı olarak kurtarıldı. Bu facia, denilebilir ki bütün ülkeyi derinden sarstı; insanî duygusu olan her bir insanın yüreğini dağladı. Sosyal bünyemizin yüreğinde bir yara daha açıldı.

*

7 katlı apartmanın ilk katında bir eczane varmış ama o gün resmî tatil olduğundan kapalı... 'Bilir Ailesi' ise 2. katta ikamet etmekte... Üstteki 5 kat da tatil günü dolayısıyla, bütün aileler, o gün evde değillermiş...

Ancak bu facia dolayısıyla üzerinde durulması gereken asıl konu, bu faciaya müdahalede sergilenen yöntem...

Türkiye ki, 6 Şubat 2023 sabahı, 04.00 civarında, başta Antakya, Maraş, Malatya, Adıyaman olmak üzere, 11 ili büyük çapta yerle bir eden ve on binlerce insanın hayattan kopmasına neden olan felaketin yaralarını sarmak için ilk günden itibaren olabilecek sür'ati göstermişti.

Sözü, Gebze'de 29 Ekim Çarşamba sabahı yaşanan faciaya getirmek istiyorum...

Apartmanın en üstteki 5 katı zâten boş. Yapılacak iş, yukarıdan aşağı çökmeyip bir kutu gibi devrilmiş duran binaya müdahale edilecek...

Ama o da ne!

*

İlk 8 saat o kadar çabalara rağmen, hiç kimseye ulaşılamadı... O sabah soğuğunda yaralılar değil, sağlam olanların bile yaşama güçlerini yitirmeleri kaçınılmazdı.

Etrafta çok sayıda kurtarma ekipleri... 672 kişi oldukları bildiriliyor... Ama bir ilerleme görülemiyor. Ancak 6 saat kadar sonra, iş makinelerinin facia mahalline gelip yıkılan apartmanın duvarlarını kaldırmaya başladığı görülüyor.

Elbette, hayatta kalanlar olabilir ümidiyle onlara zarar vermemek dikkati önemlidir ama o iş makineleri, o üstteki boş olan 5 katın kesilip ayrılması çaresi kimsenin aklına gelmiyor... Ve ailenin 14 ve 7 yaşlarındaki iki çocuğunun cesetlerine ancak 8 saat sonra ulaşılıyor... Ailenin 16 yaşındaki kızı ise ancak 12-13 saat sonra canlı olarak çıkarılabildi. Anne-babanın cesetlerine ise ancak 16-17 saat sonra ulaşılabildi.

Ancak sual şu: O, yüzlerce elemandan oluşan kurtarma ekiplerinin tek apartman dairesinin yıkıntılarına ulaşamayışları, tabiî bir durum mudur?

Kimseyi suçlamak istemiyorum, ama ortada bir iş bilmezlik veya beceriksizlik yok mudur? Bir apartman katının yıkıntılarını bertaraf etmek, bu kadar mı geç gerçekleştirilmeliydi? Benzer facialarda benzer iş bilmezliklerin veya beceriksizliklerin tekrarlanmaması dileğiyle...

O 'anne-baba'ya rahmet ve yaralı kızımıza da şifalar diliyorum. Vefat eden çocuklar ise... Onlar zâten günahsız idiler; melek gibi gittile

.Bir insanı haksız yere öldüren, bütün insanlığı öldürmüş gibidir.' der, yüce İslam...
2 Kasım 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın görüş ve eleştirileri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

*İstanbul'dan Kerem Engin, 'Sudan'da, Darfur bölgesinde ve El-Faşir şehrinde cereyan ettiği anlaşılan iç savaş benzeri, sivil halktan on binlerce insanın katledildiği ve büyük katliâm yaşanmasını soruyor.

-Bu okuyucuya bu konuda söyleyecek söz bulamıyorum. Gazze trajedisi, kısmen de biraz yatışmış gibi gözükürken, şimdi üstelik de iki tarafın da Müslüman olduğu düşman güçlerin birbirini öldürürken, sivil kitleleri katliâm etmeleri durumuyla karşı karşıyayız. Yazık...

Darfur'da, -14 yıl önce öldürülen Muammer Gaddafî'nin nitelemesiyle-, 'deve otlaklarının paylaşılması' konusunda çıktığı söylenen ve sonra 'Can-Cavid denilen Arapçılık akımına bağlı 'silahlı milis cereyanı' mensuplarının, Darfur'un yerli halkına karşı üstünlük iddiasıyla tahrik ettiği bir düşmanlığın başka sebeplerle de olsa yeniden patlak verdiği anlaşılıyor.

150 sene öncelerde olduğu gibi yeni bir 'Mehdi'y-i Sûdanî' diye anılan ve (1965-1990 yılları arasında birkaç kez Başbakan da olan ve güvendiği generallerden Ömer el'Beşîr'in tertiplediği bir askerî darbe ile siyasî sahne dışına atılan merhum 'Sâdıq el'Mehdi'nin dedesi) Muhammed Ahmed bin Abdullah gibi birleştirici bir zatın ortaya çıkması gerekiyor galiba. 1880'lerde, Sûdan'da, İngiliz emperyalizmine karşı büyük bir özgürlük savaşı veren Mehdi'y-i Sûdanî' üzerine de ayrı bir yazı yazmak gerekiyor.

Biz sadece şu kadarını belirtelim ki, değil on binlerce çocuk, kadın ve diğer sivillerin öldürülmesi; 'Bir kişiyi bile haksız yere öldürenler, bütün insanlığı öldürmüş gibidirler.' diyen bir dine sahibiz; elhamdülillah... (Maide Sûresi, 32. âyet mealinden)

*

-Ankara'dan Hikmet Doğrusözlü isimli okuyucumuz da, 'New York Belediye Başkanlığı'na aday olanlar arasında Zohran Mammadî' isimli bir Müslümanın bulunduğunu ve diğerlerinden açık ara önde olduğunu 2 ay öncelerde ilk olarak sizin yazınızdan okumuş ve fazla bir iyimserlik ve temenni sanmıştım. Ama şimdi anketler de Mamdanî'yi önde gösteriyor. 4 Kasım Salı günü yapılacak olan New York seçimlerinde, Mamdanî kazanırsa, Trump'ın canı çok sıkılırken, biz sevineceğiz, inşallah...' diyor...

Bu kardeşimizin temennisine aynı duygularla katılırken, dolar milyarderlerinin de, Mamdanî'nin kazanmasını engellemek için son zamanlarda, ellerinden geleni yaptıkları ve Mamdanî'nin rakiplerine 25-30 milyon dolar harcadıkları görülüyor.

Hatırlayalım, 2023'te, İngiltere'nin İskoçya eyaletinde Hamza Yûsuf isimli bir Müslüman, İskoçya Eyalet Başbakanı seçilince, İngilizler ona 2 seneden fazla dayanamadılar ve istifaya mecbur ettiler. Ama bu kez de Londra halkı, Londra Belediye Başkanlığı'na Sâdiq Khan'ı seçtiler ve aldığımız haberlere göre, onun çalışmasından Londra halkı genelde memnun imişler...

Bu şahısların Müslüman oluşlarının hakkını ve sorumluluklarını hele de o diyarlarda yerine getirmekte, daha bir başarılı olmaları temennilerimizle...

Yanıtla

*Ahmet Taşdemir isimli okuyucumuz ise 30 Ekim tarihli yazımızda, Müslüman toplumların nasıl yönetileceğine değinirken, 'Yönetim konusunda İslam'ın en temel kuralının 'şûra yöntemi' olduğuna' işaretle, " Hz. Peygamber (S)'in rıhletinden hemen sonra, ilk dört Halife'nin de yönetilenlerin istişaresiyle, belirlendiğini bugün de örnek alabiliriz, almalıyız..." şeklindeki ifademe, 'Bunu cesurca konuşup tartışırsak farklı durumlar da ortaya çıkabilir. Yönetenler ile yönetilenler ne kadar istişare etmiştir, yoksa bir oldubitti ile kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. O dönemi, objektif ve adaletli bir şekilde ele almak gerekiyor. Müslümanlar kendi tarihlerini bütün yönleriyle duygusallıktan uzak adaletli bir şekilde o günün kendi özgün şartları içinde değerlendirmesi lazım...' cümleleriyle parantezler açmaya çalışıyor.

-- Bu okuyucumuza da belirteyim ki: Önce, aynı kökten gelen, istişare, meşveret veya şûra'da alınan kararların bağlayıcılığının nasıl olacağı ve uygulanacağı etrafında asırlarca olduğu gibi, hâlen de farklı görüşler ileri sürülebilmektedir. Ayrıca, Hz. Peygamber(S), irtihalinden hemen sonra, o zamanlar nüfusu 50 bin civarında olan Medine'de, 'Benî Saide Sakifesi' denilen toplantı mekânında, Ensar (yani, Medine Müslümanları) ve Muhacirîn (yani, Mekke'den Medine'ye hicret eden Müslümanların) önde gelenlerince , ümmetin idaresinin kimin riyaset ve hilafetine tevdi edilmesi gerektiği konusunda uzun çetin müzakereler yapılıyor ve Halife olarak Ensar'dan Ebû Ubeyde'nin ismi öne çıkarılıyordu; ki, o sırada, Hz. Peygamber, öyle büyük kalabalıklar tarafından değil, Hz. Ali ve 7-8 sahabe tarafından toprağa verilirken; onun bulunmadığı o istişare toplantısnda, Hz. Ebû Bekr, Hz. Ömer'in elini kaldırmış ve onun seçilmesini istemiş ve amma Hz. Ömer, Hz. Ebû Bekr'in elinin kendi elinde olduğunu görünce, 'Ben sana bey'at ediyorum ya Ebâ Bekr!.' demiş ve orada bulunan diğer bütün Ensar ve Muhacirler de Hz. Ebû Bekr'e bey'at ve itaat etmişler ve o gerilimli havanın zail olmasıyla mesele hallolmuştu. Yani, öyle üzerinde şüpheler uyandırmaya gerek olmayacak derecede çetin tartışmaların yapıldığı bir istişare...

*Tahran'dan Emir isimli kardeşimiz de, ulemâdan birisinin ilginç bir farsça videosunu göndermiş...

O zat, 'Ölüm ve doğum yıldönümleri için çok yaygın ve taşkın merasimlerin yapılmasına işaret ederek diyor ki:

'Emir'el-Müminin, Hz. Ali, 4 küsur yıl hükûmet etti. Bu 4 küsur yıl içinde bir defa bile Hz. Peygamber'in vefat veya sair yıl dönümlerinde bir anma töreni veya bir hutbe okumuş mudur? Asla... Aynı şekilde, Hz. Fatima-t-üz'Zehra da öyledir.

Biz ise envaı çeşit doğum ve ölüm yıl dönümleri için merasimler tertipliyoruz. Bunların hiç biri dinde de, mezhepte de yoktur. Bunlar dini de, mezhebi de gülünç hale getirmek isteyenlerin eklemeleridir.'

Evet, ulemâdan olan bu kişinin yaptığı bu açıklama, üstelik de bir yıl içinde her vesileyle onlarca taşkın merasimlerin inanç gereği gibi icra edilişinin doğru olmadığına dair çok ciddî bir ikaz mahiyetindedir.

Daha önce de Lübnan'dan merhûm Allâme Muhammed Fazlullah da bu konuda çok kesin ve sert ikazlarda bulunduğu için belli kesimlerden, aleyhinde büyük gösteriler yapılmıştı.

*İstanbul'dan, soyadını yazmayan Neriman isimli okuyucu dikkati çekiyor. Kanser hastası olarak tedavi gören hanımını uyurken vurarak öldüren canavar kocanın haberi vardı geçen hafta...

Son 2-3 gün içinde de, İBB otobüslerinden birinde bir kişi yanında oturmakta olan 65 yaşındaki bir kişiyi bıçaklayarak öldürmüş; katilin ruhî sıkıntıları varmış, ilaç kullanıyormuş, haberlere göre...

Sonra da yine İBB otobüsünde, bir diğer kişi, elindeki bıçakla bir kişiyi öldürmüş, duruma müdahale etmeye çalışan şoförü ağır şekilde yaralayıp kaçmış...

17 yaşında çocuklar birbirlerini öldürüyorlar...13 yaşındaki çocuklar birbirlerini bıçakla yaralıyorlar... Ailesinden 7-8 kişiyi öldürenlerin, aile içi ihtilafların mermilerle halledilmesi haberleri başkalarına da kötü örnek oluşturmuyor mu?

N'oluyor, Allah aşkına... Bu dehşet haberlerinin medyada yazılıp çizilmesi yanlış değil mi? Ve haberlerde yaldızlanan gerekçelerle izah olunan bu cinayetlere alkış tutanlar,

eline sağlık diyenlerin olacağı da niye göz önünde bulundurulmuyor? Dünyada, bu gibi haberler olabildiğince küçültülerek verilir. Hattâ, çoğu yaldızlanmış hikayeleriyle anlatılmaz, ve 'Familien drama / aile dramı' diye geçiştirilir.

*

İstanbul'dan Murad Ergin ve arkadaşları diyorlar ki: 'Futbol maçları etrafında 'spor toto' tahminlerini sollayan kararlarla, büyük paralar kazanılıyormuş. Bu durum fark edilmiş ve 120 kadar hakemin hakkında soruşturma başlatılmış. Cumhurbaşkanı Erdoğan da bu konuya dair kararname yayınladı.

Ama ilginç olan şu ki bu, 'yasadışı bahis oyunları' konusundan dolayı haklarında soruşturma yapılan 120 hakemden bu güne kadar medya aracılığıyla, sadece bir hakem, 'Böyle şeylere asla katılmadığını, başka alanlarda da hiç bahis oyunları oynamadığı'na dair açık beyanlarda bulunuyor ve kendi bilgisi dışında adını kullananlar hakkında dava açmak için savcılığa başvurduğunu açıklıyor.

Bu hakemin karşı iddiası doğru da olabilir belki... Ama asıl önemli olan, ötekilerden hiç ses çıkmaması değil mi?'

.Trump, ‘İslâm'a ve Müslümanlara savaş ilân ettiği'nin farkında mı?
3 Kasım 2025 Pazartesi

1 Kasım akşamı, Türkiye saatiyle geç vakitlerde, Amerikan kralı veya imparatoru Trump, yayınladığı yeni bir fermanla, 'Nijerya'ya saldırılması için, Amerikan ordusuna, 'Hazır ol' emri verdiğini' açıkladı. Trump'ın, Savaş Bakanlığı/ Pentagon'a, verdiği talimatta kullandığı şu ifadelere bakar mısınız:

'Eğer saldırırsak, hızlı, acımasız ve tatlı olacak; tıpkı terörist serserilerin sevgili Hristiyanlarımıza saldırdıkları gibi!"

Evet, bu söz, 200 milyonu aşan nüfusuyla Afrika'nın en büyük Müslüman toplumunun yaşadığı Nijerya'da bir takım iddiaları esas alarak, 'ordularıyla oraya saldırmak' şeklindeki bir histeri nöbeti içinde olan ve de 'barış kahramanı' iddialı Trump'a ait.

Trump, 'İslamcı teröristler' dediği ve Nijerya'da yıllardır, hükümetlerin bertaraf etmeye çalıştığı ve 'Kutsal Kitap' mânasına gelen 'Buuko Haraam' isimli ve İslamî hedefler adına silahlı mücadeleler veren bir silahlı mücadele grubunu, Hristiyanların "toplu katliâmından" sorumlu tutuyor ve 'silahların patlayacağı'ndan söz ediyordu. Ki, bu söz konusu grup, belki bazı Hristiyanları da öldürmüş olabilir.

Ama, bu grubun, yıllardan beri Nijerya'nın Müslüman halkının başına ne çetin musibetler getirdiği, hattâ, Kız öğrencilerin okuduğu bir Kur'ân Mektebi'nden yüzlerce öğrencinin kaçırılıp, aylarca değil, hattâ iki yıla yakın bir süre kurtarılamayışları hatırlanacak olursa, konunun, sadece Hristiyanlara yönelik bir katliâm olmadığını ve esasen, silahlı mücadeleye girmeyen gayrimüslim insanların -sırf Müslüman olmadıkları için- öldürülmelerinin İslam dininde asla caiz olmadığını bu Trump efendinin her konuyu karıştıran ve sadece silah gücüyle her şeyi halledeceğini sanan kafasına nasıl sokmalı?

Trump, Truth Social platformunda yaptığı açıklamada da, "Nijerya Hükümeti Hristiyanların öldürülmesine izin vermeye devam ederse, ABD Nijerya'ya yapılan tüm yardım ve desteği derhal kesecek ve artık rezil olmuş bu ülkeye 'silahlar patlayarak' girebilir" ifadelerini kullanıyordu.

Trump Efendi, Nijerya'ya saldırı emri için hazır olmaları talimatını verdiği o saatte Nijerya'nın yerini haritadan gösterebilir miydi, bilmiyorum. Hattâ, sanmıyorum da diyebilirim.

Çünkü, henüz iki hafta önce, sona erdirdiğini iddia ettiği, çoğu hayalî savaşları sayarken, Ermenistan ile Albania (Arnavutluk) arasındaki savaşı da durdurduğunu açıklamıştı.

Evet, evet; Türkiye'nin doğusundaki Ermenistan, Balkanlar'ın batısında, 3-4 bin km. uzaktaki Arnavutluk'la savaş halindeymiş de, Trump o savaşı da durdurmuş imiş..

Arnavutluk Başbakanı Edi Rama da, o günlerdeki bir Avrupa Birliği toplantısında, 'Ermenistan ile savaşı sona erdirdiğimiz için beni tebrik edebilirsiniz.' diye gırgırını geçmişti, Trump'la..

Ama, Trump bu.. Altta kalır mı?

Durdurduğu savaşları sayarken, bu kez de, Ermenistan- Kamboçya Savaşı'nı durdurduğunu söylemez mi! Güney Doğu Asya ülkelerinden Kamboçya ile, 10 bin km.'yi aşkın mesafedeki Ermenistan'ın savaşını da durdurmuş imiş, meğer..

Bu 'tuhaf' kişi, kendisinin yaptıklarını sık sık zikrederken, Biden, Obama, Clinton, Bush gibi geçmişteki hiçbir ABD Başkanı'nın yapamadığını kendisinin yaptığını' ileri sürebilmekte...

'Hristiyanların öldürüldüğü' iddiasını ileri sürerek, Nijerya'nın cezalandırılacağını vurgulayıp, 'Bizim Hristiyan değerlerimize saldırıya seyirci kalamayız' diyen Trump isimli bu 'tuhaf' kişiye, bizim de Müslümanlar olarak 'İslami değerlerimize saldırılmasına seyirci kalamayacağımızı' kimse söylememiş mi?

Evet, Trump'ın kafasına göre, başka insanlar, kitleler halinde öldürülebilirler. Yeter ki, onun inancından olmasınlar. Bu yüzden de, 'Siyonist kuduz fino Netenyahu'suna, yerle bir ettirdiği Gazze'de, 70 binden fazla çocuk, kadın ve savunmasız sivilleri öldürten ve o konuda her desteği veren , üstelik de Hz. İsâ Mesih aleyhiselam'ın dinine mensubiyet iddiasıyla, şimdi, 'Hristiyanlığın değerleri'ni korumak adına, Nijerya'nın Müslüman halkını, 'İslamcı terörist'ler' diyerek ezmekten, yok etmekten söz ediyor; hem de, 'Eğer saldırırsak, tıpkı terörist haydutların sevgili Hristiyanlarımıza saldırdığı gibi hızlı, vahşi ve tatlı bir saldırı olacak!" ifadelerini kullanmayı öğünülecek bir savaş tarzı sanarak.

Bu açıdan, Trump'ın, Netenyahu ve etrafındaki Siyonist Yahudi barbarlardan farklı bir düşünce yapısının olmadığı ortaya çıkmıyor mu?

ABD Savunma Bakanı Pete Hegseth de aynı şekilde, X'te yaptığı açıklamada, "Savaş Bakanlığı harekete geçmeye hazırlanıyor. Ya, Nijerya Hükümeti Hristiyanları koruyacak ya da bu korkunç vahşeti gerçekleştiren İslamcı teröristleri öldüreceğiz" ifadelerini kullanıyor.

Bu tehditler karşısında Nijerya Devlet Başkanı Bola Ahmed Tinubu, Nijerya'da, "din özgürlüğünün, anayasa garantisi altında olduğunu' ve "Nijerya'nın dinî hoşgörüsü olmayan bir ülke olarak nitelendirilmesinin gerçeği yansıtmadığını, Nijeryalılar için din ve inanç özgürlüğünü korumanın vazgeçilmezliğini' belirten bir açıklama yapmış bulunuyor.

Trump, bugün geldiği noktaya yeni gelmedi. Seçim propagandası sırasında, kendisinin Başkanlığı döneminde bir taraftan, 'Hristiyanlığın güçleneceği'nden söz ediyor; bir taraftan da 'savaş karşıtı!' nutukları ve barış türküleri' söylüyordu. Amma, anlaşılıyor ki, onun 'barış'tan anladığı, 'Bütün dünya ABD'ye teslim olsun, barış olur.' şeklindeki 'Pax Americana..' saçmalığı.

Dahası, o, daha önce bu sütunda değindiğimiz , 'Beyaz Hristiyan Milliyetçiliği' dediği bir hareketi de güçlendirmeyi hedef edinmiş. Bunun içindir ki, 2 ay kadar önce, Güney Afrika Başkanı'nı Beyaz Saray'da ağırlarken, Güney Afrika'daki Beyaz Hristiyanlara zulmedildiğinden yakınıyordu, fotoğraflar göstererek. Ama, suçladıklarının büyük ekseriyeti, 'Siyah Hristiyanlardan oluşuyordu.

O halde bu durum, siyah derili insanların beyaz derili insanlara baskı yapması kabullenilemezdi. Çünkü, kendisi beyaz derili...

Yani, adam, tipik bir ırkçı. Ve o kadar ki, emlâk krallığını kazanıncaya kadar, hiçbir şey bilmese, sadece Güney Afrika'da, beyaz iktidarların, yüzlerce yıl, siyah insanlara nasıl davrandığını hiç düşünemediyse de, en azından, Güney Afrika'nın siyah derili halklarının, Nelson Mandela' liderliğinde 40 yılı bulan çetin hak ve özgürlük mücadelelerinden biraz haberdar olsaydı, belki bu kadar dar kafalı olmazdı.

Daha ilginç olanı söyleyelim.

İşbu Trump Efendi yarınlarda, Başkan olarak ölecek olsa, yerine geçecek olan Başkan Yardımcısı Vance'ın da ondan geri kalır tarafı yok. Çünkü, dünkü Amerikan medyasından yansıyan haberlere göre, Vance, Hint asıllı ve Hindu olan bir hanımla evliymiş ve bir Amerikan Üniversitesi'nde yaptığı bir konuşmada, kendisinin de, 'ateist' / (tanrı inancı olmayan) bir geçmişinin olduğunu ve evlenirken Katolikliği seçtiğini ve vaftiz edildiğini; hanımı Usha Vance'ın da kendisi gibi Hristiyan olmasını istediğini söyleyip, 'Hristiyan müjdesine inanıyorum ve sonunda eşimin de aynı şekilde düşünmesini umuyorum" demiş.

Usha Vance ise, 'Din değiştirmeyi veya buna benzer bir şeyi düşünmediğini, Katolik olmayı planlamadığını ve Hindu geleneklerinin çocuklarının hayatlarının bir parçası olduğunu' söylemiş. Ama, Başkan Yardımcısı, eşiyle birlikte, 'üç çocuğunu Hristiyan olarak yetiştirmeye karar verdiklerini ve en büyük ikisinin Hristiyan okuluna gittiğini' de açıklamış.

İnsanlara bir inancı dayatmanın ilahî kanunlara aykırı olduğunu, haydi Kur'an'ın, 'Dinde zorlama yoktur...' mealindeki saf özgürlükçü ve kurtarıcı 'Lâ ikrahe fi'd-dîn' mesajından habersiz; Hz. İsâ aleyhisselâm'ın aynı mahiyetteki ilahî hükmü ifade eden sözlerinden de mi öğrenememiş?

Bütün bunlardan sonra belirtelim ki, Mr. Trump, 'Sizin dininiz sana, benim dinim de bana..' /Lekum dinukum veliyedin..'

Ama, sadece senin dininden olanların koruyuculuğu adına, Haçlı mantığıyla meydana çıkıp, İslam'a ve Müslümanlara savaş ilan ediyorsan; biz de, 'Siz varsanız, biz de varız..

Allah'u Ekber!' deyip kendi inancımızın ölçüleri içinde, 1400 senedir olduğu gibi ve daha önceden de, bütün 'Enbiyaullah'ın sünnetinde olduğu üzere, zulme, zorbalığa, firavunluğa teslim olmayız.

.Sadiq Khan ve Mamdani'ler, kapitalist dünyada yeni bir değişimin habercisi mi?
5 Kasım 2025 Çarşamba

Bugünkü yazıda, her birisi de önemli olan birkaç gelişmeye değinmek gerekecektir.

Yazının ilk bölümüne, İnşaallah, bir -çok özel- 'son dakika' gelişmesiyle girmek yerinde olacaktır.

Çünkü okuyucularımız bu satırları okumaya başladıklarında, New York'ta dün yapılan belediye başkanlığı seçimlerinin sonuçları belli olacaktır. Anketlere göre, aylardan beri, diğer rakiplerinden yüzde-15-20 gibi oranlarla açık ara önde gözüken Uganda'da doğmuş, Hint-Pakistan taraflarından bir ailenin 34 yaşındaki oğlu olan Zohran Mamdani isimli Müslüman adayın seçilmemesi için, dolar milyarderleri seferber oldu. Onlardan biri olan ABD Başkanı Trump'ın, İslam ve Müslüman denilince, nasıl, 'histeri krizlerine girip, 'komünistin, delinin birisi, cahil, hiç bir şeyi bilmiyor..' gibi alerjik düşmanlık gösterilerinden sonra da bu Müslümanın seçilmesini önleyemeyeceğini anlayınca, Amerika'nın en yüksek nüfuslu şehri olarak bilinen New York'a, federal bütçeden ayrılan fonları keseceğine varıncaya kadar; her yola başvurduğu görüldü.

Bu satırları okuyanlar, neticeyi öğrenmiş olacaklardır. İnşaallah temennimiz boşa gitmez.. Temenni olunur ki, kapitalist dünyanın Londra ve New York gibi en büyük merkezlerinde bu gelişmenin daha güçlenmesi için Müslüman adayların bu derece etkili şekilde ve gayrimüslim halkların kalbinde bu gibi isimlere itimat ve temayülün ortaya çıkması, o büyük merkezlerde bir hayırlı gedik açılmasının da nişanesi olarak değerlendirilmeyi hak edecektir.

Daha önce, Pakistan asıllı Sadiq Khan'ın Londra Belediye Başkanı seçilmesinden sonra, Trump'ın, 'Londra'ya bu başkan yakışmıyor, çok kötü...' demesi üzerine, 'Sadiq Khan'ın da, Trump'ın Londra ziyareti sırasında onu karşılamayışı ve yoluna kırmızı halılar sermeyişini hatırlayanlar, şimdi, (inş.) Mamdani kazanırsa, Trump'ın, New York'a hangi yüzle gideceğini ve orada, Mamdani tarafından nasıl karşılanacağını ve o zaman nasıl bir güç yarışı yaşanacağını, ve Mamdani'nin Trump tarafından tehdit bile edileceğini şimdiden tasavvur ve tahayyül edebilirler..

Bu arada, Mamdani de kazanırsa, tekrar belirtelim ki, bu seçim zaferinin ona da dünya karşısında asıl kimliklerini oluşturan İslami kimlik ve sorumluluklarını hatırlatacağı ve unutturmayacağı ümit olunur.

*

Gelelim diğer bir konuya..

Gazze, Ukrayna-Rusya, Afganistan-Pakistan, Sudan, Nijerya, Venezuela, Kolombiya ve..

Sıralanan bu yığınla coğrafî isimleri bir araya getiren faktörün, düşünce tarzının, Trumpist cereyanın tahayyülü olduğunu baştan belirtelim.. Bu anlayış çerçevesi, Grönland'ın ABD'ye eklenmesi arzusuyla başlamış, Kanada, Meksika ve Panama'yla devam etmiş, sonra Güney Amerika'da Venezuela ve Kolombiya gibi ülkelerin dize getirilmesi tehditleriyle devam etmişti.. Ama, bu yetmezdi, Trump'a...

Nitekim, Ukrayna- Rusya Savaşı'nı sonlandırmak için el attığında ilk isteği, -o savaşın başından beri Amerika'nın ona verdiği o kadar silahların ve 100 milyar doları aşan malî yardımlarının karşılığının ödenmesini ve bunun için de, o zaman kadar da pek bilinmeyen 'nadir toprak elementleri' açısından çok zengin olduğunu belirterek, Ukrayna'nın o bölgelerinin Amerikan kullanımında olması için antlaşma imzalanmasını dayatmıştı..

Ama, ilginç olan şu ki, birçok ülke, o 'nadir toprak elementleri'ni sahip olduklarını yeni yeni anlamaya ve o kaynakları Amerika'ya kaptırmamak için tedbirler almaya başlıyorlardı..

Bütün bu ve benzeri daha nice önemli kaynaklar varsa, onların yerlerini biliyor edasıyla ABD emperyalizmi ve onun başındaki kişi, kendisine, - halkımızın böyle durumlarda kullandığı -Gözünü toprak doyura..' temennisini herkese söyletecek bir doymazlıkla,- dünyanın neresinde bir menfaati varsa, hemen o ülkelerdeki menfaatlerini elde edebilmek için, o ülkelerin içindeki bir takım olumsuzlukları veya iddiaları gerekçe olarak göstererek, hatta tahrik ederek ve sonra da oraları yatıştırmanın bedeli olarak, taleplerini gerçekleştirmek istemektedir.

Ortadoğu'daki her bir ülkeye ve özellikle de Irak, Yemen, Suriye, Libya, Mısır ve hele de Filistin'deki stratejik veya taktik ne gibi hedefleri varsa, o hedeflere ulaşabilmek için, kendilerinin 'kuduz fino'su durumundaki Siyonist İsrail rejimini de hemen o noktalara yönlendirerek, istediğini elde etmeye çalışmaktadır..

Bunun zaman ve mekânlarını ve gerekçelerini de Trump ve ABD emperyalizmi belirlemekte tecrübelidir.

Şimdi, haftalardır kanlı bir şekilde ve Müslüman halktan on binlerce sivil insanın, üstelik de iki tarafı da Müslüman olan güç odaklarının kapışması sırasında öldürülmesinin altında da, Sudan petrollerini işleten Amerikan şirketlerinin entrikalarıyla ve de Sudan'ın zengin altın kaynaklarına daha güçlü şekilde el koymak hırsıyla, hepsinin üstünde de, Trump'ın fiilî liderliğini ve koruyuculuğunu üstlendiği havasını verdiği 'Hristiyanlığın üstünlüğü'nü ispatlamak adına, daha ne gibi entrikalar yapacağını söylemek kehanet sayılmamalıdır. ,

Nitekim, tahakküm hırsına gem vuramayan Trump, o sevda ile yüzde 80'inden fazlası Müslüman olan ve Afrika'nın en zengin petrol ülkesi Nijerya'nın zenginliklerine el uzatabilmek için, Nijerya'da Hristiyanların öldürüldüğü gibi bir iddiayla oraya da ABD ordusunu göndereceğini açıklaması ilginçtir..

*

Birileri avuçlarını yalamışlardır, herhalde..

Evet, birazcık da, İç siyaset dalgalanmaları üzerinde birkaç söz edelim:

29 Ekim resmî törenlerine 'Cumhur İttifakı'nın ikinci kanadı Devlet Bahçeli Bey'in katılmamasının, ülkede, hükümet buhranlarına hasret kalan ve hayalî senaryolar yazmaya alışmış medya kesiminde yeni bir heyecan dalgalanmasına yol açtığını söylemeye gerek bile yok..

Anlaşılıyordu ki Cumhur İttifakı'nın tarafları arasında küçük bir rahatsızlık bile olsa, birileri, çok sevineceklerdi.. Halbuki, o gün Devlet Bey'in Başkan Erdoğan'a gönderdiği bir tablo bile, o törenlere katılmayıştan olumsuz siyasî sonuçlar çıkarılamayacağını hatırlatmış oluyordu ve bu satırların sahibi de konuya öyle baktı..

Ama, bazıları yorumlarını, -daha doğrusu - bir takım duyumlara veya dedikodulara dayandırmakta ısrarlıydılar.. Ama o taife, Devlet Bey'in dün, partisinin Meclis Grubu'nda yaptığı konuşmadan sonra, avuçlarını yalamış olmalıdırlar. Çünkü Devlet Bey, o felâket tellâllığı peşinde olanların hayallerinin üzerine bir iptal çizgisi çekiyordu.

Bu arada, -bizim daha önce, birkaç kez eleştirdiğimiz ve hatta, diplomaside gerektiğinde başvurulan 'Persona non grata / İstenmeyen adam' ilan edilerek ülkesine gönderilmesi gerektiğini ifade ettiğimiz Amerikan B. Elçisi Tom Barrack'ı, Devlet Bey'in de oldukça sert sözlerle eleştirmesi, cesur ve kararlı bir dış siyaset açısından yerindeydi..

Tayyip Bey'in 26 Ağustos'taki Malazgirt Zaferi'nin yıl dönümünde yaptığı konuşmada, o zaferi, tek bir etnisiteye dayandırmayıp, o coğrafyadaki bütün Müslüman halkların ortak zaferi olduğunu ifade etmesi ve ayrıca dünyadaki karmaşık gelişmeler karşısında iç cepheyi tahkim etmek gerektiğine dair sözlerinden hemen sonra, Devlet Bey'in de DEM Parti'ye sıcak mesajlar vermesi ve etnik farklılıklar konusuna değinirken, bir konuşmasında 'Üstünlük soyda değil, takva ve fazilettedir..' demesi ve İslami vahdetin temel harcına işaret etmesi, Müslüman coğrafyalarında ve Müslüman halklar üzerinde oynanmak istenen emperyalist entrikalara dikkat çekmesi, 'Cumhur İttifakı'nın nasıl bir anlayış birliği temeli üzerinde olduklarının bir diğer göstergesiydi..

Devlet Bey'in dünkü konuşmasında değindiği konular da, 'Terörsüz Türkiye' hedefi için atılması gereken olumlu bir çok adımın düşünüldüğüne de işaret ediyordu denilebilir.. Hem İmralı görüşmelerinin yapıcı şekilde ilerlemekte olduğuna, hem Öcalan'ın çağrılarının somut sonuçlar verdiğine ve PKK'nın, Türkiye coğrafyasından bütünüyle çekildiğini açıklamasına değindikten sonra, Devlet Bey'in, 'Selahaddin Demirtaş'ın tahliye edilmesinin hayırlı olacağını' söylemesi de ilginçti.. Ve aynı günlerde, Kürt siyasetinin gediklilerinden Ahmet Türk'ün, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın aldığı kararları ve kararlılığını övmesi; keza, DEM Parti ve ayrıca hassas bölgelerdeki bazı kesimlerin de bu gelişmeler karşısında aynı güven verici açıklamalarda bulunmaya özen göstermeleri ülke ve halkımız için de inşallah hayırlı gelişmelere vesile olacaktır..

*

NOT: 1- Gerek maddî gücüyle, gerekse elinde bulunan ve hele de Arap dünyasında etkili 'El-Cezire' gibi medya yayınlarının propagandalarıyla Sudan'daki bu korkunç dahili fitne ateşini tutuşturmakta, -elbette ABD emperyalizmi ve hassaten Trump'ın izni olmaksızın asla, kılını bile kıpırdatamayacak durumda- aslî azmettirici-suçlu olarak gösterilen Birleşik Arap Emirliği'ni protesto etmek için, bugün saat 16.00'da, 4. Levent'te bulunan İstanbul Başkonsolosluğu önünde 'İslami Dayanışma Platformu' sorumluluğunda, 'Katil BAE, Sudan'dan çek elini!.' şiarıyla bir ikaz ve ihtar gösterisi yapılacaktır. Katılmak isteyenler, 'Aksaray/ Yenikapı- Hacıosman arasındaki metro hattından kolayca erişebilirler.

2-İslamî kimliği ve bu çizgideki çabalarıyla da bilinen 'Dr. Bahadır İslam' kardeşimiz, Bosna- Mostar'da 4 gün önce geçirdiği kalp krizi üzerine, uçakla İstanbul'a getirildi ve Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tedavisi devam etmektedir. İnşaallah, en kısa zamanda sağlığına kavuşur ve sevenleri mutlu olurlar. Bu aziz kardeşimiz için, dualı dudakların niyazları dileğiyle..

Evet, hayallere dalmayalım; ama, Trump'ı daha bir çıldırtan Mamdanî'ye dualarımızla olsun, destek verelim!
7 Kasım 2025 Cuma

Önce bir acımızı belirtelim: 'Osmanlı, Vahh Osmanlı' diye yakınacak değiliz, olan olmuştur; ama, Müslümanların elindeki büyük bir gücün korunamamış olması, nice felaketlerimizin habercisi oldu..

Müslümanların birliği ve gücünü temsil eden Osmanlı çökerken bile, dünya siyasetinde hesab edilmesi gereken bir güç merkezi idi..

Kalbler ve beyinler birleştirildiğinde Müslümanlar'ın ne büyük bir gücü olduğunu göstermesi bakımında bir tabloyu gözümüz önüne getirelim:

2014 yılında, Viyana'da, şehrin ana meydan ve caddelerinde karşımıza, 28 Haziran 1914'de patlak veren Birinci Dünya Savaşı'nın 100. yıldönümünde tertiplenen bir sempozyumunun ilanları ve o günün 'Kara Avrupası'nın güç dengeleri ve önde gelen etkili liderlerinin büyük boy posterlerinde yansıyordu.. O posterlerde, Avusturya-Macaristan İmparatoru, Rusya Çarı, Almanya İmparatoru ve Osmanlı Padişahı.. Diğerlerinden ayrılan kılık-kıyafetiyle, Sultan Reşad'ın görüntüsü -son dönem sultanlarının en beceriksizi sayılsa bile- yine de bir büyük güçlü devletin lideri havasını veriyordu..

(Bu arada belirtelim. 1979 başında İran'da gerçekleşen İslam İnkılabı Hareketi'nin lideri olan 'İmam Ruhullah Khomeynî', 60 sene öncelerdeki bir yazısında -özetle-'Osmanlı Devleti, Müslümanların elinde bir büyük güç idi ve elbette yanlışları olsa bile, kendi hatası olarak yapıyor ve dünyanın müstekbir güçlerinden, emperyalistlerden emir almıyor ve onlara korku salıyordu. Maalesef, onu da parça parça ettiler ..' diye hayıflanıyordu..)

Bunu şunun için söylüyorum: 'Ben Müslümanım' diyen her bir ferd veya 'Biz Müslümanız..' diyen bir topluluk hakkında, yakından tanımıyorsak, tahkik etmeksizin, delilsiz olarak, onların iman noktai nazarından, İslam inancı dışında gösterilmeleri İslam hukuku- şeriati açısından kabul edilemez ve açık deliller olmadıkça şahsî kanaatlerle ya da, demokratik akrobasi hareketleri içinde üretilmiş yöntemlerle propagandalarla daha baştan yıpratılmak için , ne derece sağlıklı olduğu bilinmeyen iddialarla 'tekfir' edilemezler. Nitekim, Hz. Peygamber (S)'den gelen bir hadis rivayetinde de 'Ben kalblerde olanı okumak için gelmedim..' buyurulmuştur.

2 sene kadar önce, Londra Belediye Başkanlığı'na seçilen Sâdiq Khan'dan sonra, şimdi de Zohran Mamdanî isimli bir diğer Müslüman adayın rakiplerini eze-eze, New York Belediye Başkanlığı'na seçilmesi ve Batı dünyasının bu iki büyük ve etkili şehirlerin halklarının şehirlerinin, toplumlarının geleceği açısından güvenecek şahsiyetler bulmakta sıkıntı çektikleri için, kendilerini gizlemeksizin, açık alınla 'Biz Müslümanız' diyen kimselere yönelmeleri, sıradan bir hadise olmayıp, Batı dünyası denilen materyalist-kapitalist dünyada da şaşkınlık ve ilgiyle izlenmiştir..

Elbette seçilen o şahsiyetlerin de, söylemlerinin kendilerine yüklediği sorumlulukların idraki içinde olmaları beklenir, ama, her şeyin bir anda düzeleceği beklenemez.. Elbette, kimsenin elinde sihirli değnek yoktur ve her şey bir anda düzelecek değildir.

*

Bu vesileyle bir hatıramı nakledeyim..

'Ekim-1973 yılında , yani Demirel'i Başbakanlık'tan ve iktidardan düşüren '12 Mart 1971 Askerî Darbesi'nden 2,5 sene sonra genel seçimler yapıldığında Ecevit liderliğindeki CHP, Meclis'te, 185 sandalye ile birinci parti, Demirel liderliğindeki Adalet Partisi 150 sandalye ile ikinci ve Erbakan liderliğindeki Millî Selamet ise, 48 sandalye ile 3. Parti olmuşlardı.. Geride kalan sandalyeler de, ufak partiler arasında dağılmıştı.. Bu durumda, Meclis'te 450'nin yarıdan 1 fazlası olan nisabı, çoğunluğu sağlamak için, ya Ecevit ile Demirel büyük koalisyon hükûmeti kuracaktı, ya da Ecevit ile Erbakan.. Ya da, seçimler tekrarlanacaktı..

Demirel, o tablo karşısında, 'Millet bize muhalefet vazifesi verdi!' diyerek, koalisyonlara girmeyeceğini açıklamıştı..

O sırada, -seçimlerde beklenmeyen şekilde- 48 m.vekili çıkararak Meclis'e giren Erbakan'ın İslamî kimliği bilindiğinden, laik rejimin askerlerle birlikte aslî bekçisi durumunda olan CHP'nin, Erbakan'la koalisyon hükûmeti kurması imkânsız görülüyordu.. Bundan gayrisi, seçimlerin tekrarlanması idi..

İlk kez birinci parti durumuna gelen CHP, bir daha öyle bir fırsatın ele geçmeyeceğini düşünerek Erbakan'la istemeye-istemeye de olsa koalisyonu düşünmeye başlamıştı ..

Bu satırların sahibi o zaman, 'Bâb-ı Âli'de Sabah' gazetesinde, (ve İstanbul Hukuk'ta 3'ten 4. Sınıfa yeni geçmiş birisi olarak) yazılarımda Erbakan-Ecevit Hükûmeti'nin kurulmasına karşı idim; 'laik rejimin oyuncağı olunacağı' endişesiyle..

Erbakan Hoca, 'Bu kardeşimiz niye karşı çıkıyor? Getirin de onu şifalandıralım..' demiş.. Fatih'te MSP'nin merkezine götürdüler..

Hal -hatır sormalardan sonra, Erbakan Hoca, -özetle- 'Muhterem kardeşim, 1923-1973..Tam 50 yıl.. Biz Müslümanlar olarak siyasî sahnede yoktuk; ezilmiştik.. Elbette diğerleri de Müslüman idi, ama, bütün bu 50 yılın yapılmış olan bütün baskı ve zulümlerini kabul ediyorlardı. Biz ise, İslamî kimliğimizi gizlemeden, bize İslamcı denilmesini de reddetmeden, 50 yıl sonra ilk kez, sistemin içine gireceğiz. Her şey bir anda düzelmez, elbette, ama, bir yerden başlamak gerekiyor. Biz şimdi bu koalisyona girmekle, sistemin içinde yer alacağız.. ' dedi ve ikna oldum..

Bunu niye mi anlatıyorum.. Kapitalist -emperyalist dünyanın asırlar süren oyunlarına karşı; direnme metodlarını geliştirmeye çalışıyorduk, ilk olarak...

Aradan geçen yarım asırlık bir zaman dilimine bakınca görüyorum ki, bir çok eleştirilere rağmen, bir yerden başlamak gerekiyordu, acı-tadlı çook tecrübeler kazandık, dünya çapında yeni metodlar aramaya, geliştirmeye kafa Müslüman beyinler daha bir arttı.. Ve sadece bu ülkede bile, onca tökezletme çabalarına rağmen, yarım asır öncelerde hayal edemeyeceğimiz mesafeler de kat'ettik.

Şimdi.. Kapitalist dünyanın en önemli merkezlerinde, onların metodlarıyla da olsa, onların surlarında bir gedik açmaya başladığımız görülüyor.. Bu durumu daha baştan basit görmeye gerek yok .. Bu ilk adımlar, belki daha ileride daha büyük ve tecrübelerle donanmış yeni adımların atılmasına ve dünyanın başka yerlerindeki halklara da mesajlarımızı ulaştırmak hedeflerimize yardımcı olacaktır, inşaallah..

New York'taki son seçimden sonra, Zohran Mamdani'nin, seçim konuşması sırasında kendisini heyecanla bekleyen New York'lulara, hitab ederken, kendi kimliğiyle ilgili ilk cümleyi 'I am (ay em) Muslim!.' (Ben bir Müslümanım..) şeklinde telaffuz etmesi ve orada bekleşen büyük kalabalıkların alkışıyla karşılanması bir kaç yıl önce bile hayal idi..

En basitinden, ABD Başkanı Mr. Trump'ın bu netice karşısında, daha bir çılgına dönüp, Mamdanî için, 6-7 dakikalık konuşma esnasında, 20'den fazla, tekrar tekrar 'komünist deli.. ' demesi, ve Mamdani'nin de, 'Trump, biliyorum ki şimdi ekrandan izliyorsundur, tv.'nin sesini de aç, iyi dinle..' şeklinde bir cümle kurmasına çok bozulduğu anlaşılan Trump'ın, 'Bana karşı saygılı davranması gerekir.. Ben onun icraatının son onaylama makamıyım; bu unutulmamalı..' diye üstü kapalı , aba altından sopa göstermeye kalkışması... Mamdani'ye dualarımızla olsun, desteğimizi göstermeliyiz..

*

'Siyonist -vampir Netanyahu'nun, 'Judo-Chretien /Yahudi -Hristiyan Medeniyeti tehdit altındadır, onu korumalıyız..' sözlerini yeni yeni dillendirmeye başlaması, boşuna değil..

Müslüman, masivânın, kötülüklerin, firavunlukların kölesi değildir!
9 Kasım 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal:

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın görüş ve eleştirileri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

*İsmini vermeyeceğim bir okuyucu, New York Belediye Başkanlığına seçilen ilk Müslüman olan Zohran Mamdanî konusunda bu köşede 7 Kasım günü yazdığım, 'Evet, hayallere dalmayalım; ama Trump'ı daha bir çıldırtan Mamdanî'ye dualarımızla olsun, destek verelim!' başlıklı yazıma cevap hattâ reddiye mânasında yazdığı yorumda, 'Ne Trump, ne Mamdani... Kahrolsun küresel çetenin lideri büyük şeytan ABD...' demiş. Trump tamam da, Mamdani'nin o seçim zaferinden sonra daha bir çıldıran Trump'ın, 6-7 dakikalık bir konuşmasında Mamdani'yi 20'yi aşkın şekilde 'komünist!' diye nitelemesi ortadayken, bu okuyucunun, her ikisini de bir kefeye koymasını nasıl izah ya da tevil etmeli?

Bu okuyucu, daha önceki bir yorumunda da 'Kâh demokrat, kâh sosyalist, azıcık da Müslüman olan... 'Omurgalı' bir şahsiyete sahip olmadığı anlaşılan... (...) kısacası 'karışık' birisi... '(...)'Bu güne kadar hiçbir işte çalışmamış, alın teri dökmemiş, siyaset arenasına da birilerinin tavsiyesi ile adım atmış birisi...' gibi... Gerçek bile olsaydı, sadece New Yorkluları ilgilendiren laflarla başlayan suçlamalar... Nedir bu 'husûmet ilâmı' mahiyetinde laflar?

Bilmiyorum, seçilmesinden sonra hemen bütün dünya TV. ekranlarından yayınlanan ilk beyanatında, 'I am (ay em) Muslim...' (Ben Müslümanım) diyen ve New York Camiinde evvelki gün katıldığı cuma namazında da, yaptığı konuşmada söyledikleri ve Hz. Peygamber (S)'den okuduğu Hadis ortada iken, böyle bir kişi hakkında, nasıl, hangi delillerden hareketle, o kadar reddedici-yıpratıcı acımasız değerlendirmelerde bulunulur? Hele de 'Müslümanlığı konusunda Mamdani'ye alerjisini frenleyemeyen Trump'ı bile geride tutmak istercesine ağır laflar...

Ben o okuyucunun, yanlışını görür umuduyla ismini vermeyeceğim... Ancak benim o yazımdaki bazı cümleleri bir daha tekrarlayayım:

'Ben Müslümanım' diyen her bir ferd veya 'Biz Müslümanız...' diyen bir topluluk hakkında, yakından tanımıyorsak, tahkik etmeksizin, delilsiz olarak, onların iman nokta-i nazarından, İslam inancı dışında gösterilmeleri İslam hukuku- şeriati açısından kabul edilemez ve açık deliller olmadıkça şahsî kanaatlerle (...) ne derece sağlıklı olduğu bilinmeyen iddialarla 'tekfir' edilemezler. Nitekim, Hz. Peygamber (S)'den gelen bir hadis rivayetinde de 'Ben kalplerde olanı okumak için gelmedim.' buyurulmuştur.'

Evet, bu sözleri tekrarlıyorum.

İlginç olan şu ki, benzer suçlamalarla karşılaştığı anlaşılan Abdullah Kul isimli bir okuyucu da 'Bir kavme olan kininiz sizi ADALETten alıkoymasın' mealindeki Kur'an emrini hatırlatmış...

*

Bir diğer konu:

Biz var oluşumuzu Allah'a borçluyuz; hiçbir beşerî güce değil!

Aman Allah'ım. Yine bir putlaştırma ve köleleştirme ameliyesi... Hele de belli bir günde, en frensiz, kontrolsüz laflarla. Bir fâni kişiye minnettar ve borçlu olduğumuzun ve 'O olmasaydı, biz olmazdık...' gibi lafların zihinlere kazınmak istendiği yeni bir resmî ağlama günü.

Birçok arkadaştan, yarın yapılacak olan bu resmî ağlama töreni -ağlatma törenleri konusunda ilginç cümleler geliyor.

'Komik değil mi?' diyorlar. 80-90 yıl önce ölen büyük dedemizin bırakalım, ölüm gününü, isimlerini bile bilmiyoruz.

Hepimizin atası, inancımıza göre Hz. Âdem'dir. Ondan ayrı olarak da, kendi biyolojik ana ve atalarımız vardır.

Birilerini dayatmasıyla, sahte ata'lar icad edilmesi ne demektir?

Bunun dışında kendi inanç dünyamızın büyük isimlerini Sultan Alpaslan, Selahaddin Eyyubî, Tarık bin Ziyad, Fatih Sultan Mehmed gibi öncü liderlerimizi de atalarımız sıfatıyla anabiliriz. Ama 625 yıl kadar hükmetmiş olan Osmanlı Devleti'nde yaşayanlar, Alpaslan'ları, Osman Gazi'leri, Fatih'leri ata diye isimlendirip onların vefat yıldönümlerinde, -yarın ölümüne yeniden ağlatılacak olan da dahil-, tuhaf resmî ağlama törenleri yaşamışlar mıydı?

Hele bir diğer konu var ki...

'Hiçbir dine inanmadığı'nı söyleyen birisine, 'dinler adına tören istenmesi, ne demek?

Evet hele de, 'Ben hiçbir dine inanmam, bütün dinlerin canı cehenneme...' dediği belgeleriyle bilinen bir kişiyi, birileri 'laiklik dini'ne göre ikonlaştırmış /putlaştırmış ise o gibilerin, mâbedlerde anılması için hem de bir takım Müftülerin yazılı emirnamelerine ne demeli?

'Vahy-i İlâhî' kaynaklı ve Peygamberler eliyle, insanlığa sunulduğuna milyarlarca insanın inandığı 'Kitab'ları, 'Gökten indirildiğine inanılan kitaplar' gibi hafife alan ve yol gösterici olarak sadece kendilerinin kurdukları siyasî partinin ilkelerini ve o ilkelerin özünü de, yine kendisinin belirlediğini açıkça ifade eden bir kişinin ölüm yıldönümlerinde mabedlerde anma törenleri yapılması, Kur'ân ve Mevlid okutulması gibi talepleri hem de İslam adına dayatmak isteyenler, ne yaptıklarını biliyorlar mı?

90-100 yıl öncelerde, Kur'an okuttukları, öğrettikleri için veya 13-14 asırdır okunan Ezân-ı Muhammedi'yi okudukları için darağaçlarında can veren veya topluma 'akıl hastası' diye tanıtılan, asıl kitabımızın ve asırların İslam kültürünün anahtarı olan alfabeyi bile şiddet yoluyla yasaklayıp ve sosyal hâfızamızın DNA'sıyla oynayanları Müslümanlara tezkiye ettirmenin adı, diktatörlük değilse, nedir?

Ve hele de küçücük, 6-7 yaşındaki çocuklara, altın kaplama bir büstü 'atamız' diyerek öptürtmeleri, putperestlik değilse putperestlik nasıl bir şeydir?

*

Bir öğretmen okuyucunun tespiti ise daha ilginç...

'İlkokul, ikinci sınıfta olan bir çocuğun sorusuna nasıl cevap vereyim, bilemedim' diyor. Anlattığına göre, 7 yaşlarındaki çocuk demiş ki, 'Öğretmenim, atamız dediğimiz kişinin atası yok muydu?

-Vardı evlâdım.

-Peki, o Türk müydü?

-Evet.

-Peki, o oğlunu görseydi, o baba da, oğluna 'atam' mı diyecekti?

*

Geçelim...

Böylesine komik ve saçma şeyler.

*

Bir diğer konu...

Kafkas İslam Ordusunun kurucusu Enver Paşa ve kardeşi Nuri Paşa'nın hatırlanması...

Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Karabağ Zaferi'nin 5. yıldönümü dün Azerbaycan'da törenlerle kutlandı.

Sovyetler Birliği, 1991'de dağılınca, ortaya 15 devlet çıkmış ve bunlardan Azerbaycan'ın topraklarının yaklaşık dörtte biri, ilk anda Ermeniler tarafından işgal edilmişti. Evet dün, 29 yıl süren Ermeni işgalinden kurtuluşun 5. yıldönümüydü.

Bu zafer yıldönümü dolayısıyla Türkiye'deki TV programlarının hemen hemen hiç birisinde, Ermenilerin Birinci dünya savaşı yıllarında Bakü'ye kadar her tarafı işgal ettiklerine hiç değinilmedi. Hele o zamanlar Kafkas İslam Ordusu'nu kuran Enver Paşa ve Ermeni güçlerini ağır bir yenilgiye uğratan kardeşi Nurî Paşa'yı anmaktan uzak durulması düşündürmeliydi, ama olmadı... O zaferle ve Azerbaycan'la hiç ilgisi olmayan 'ikon'laştırılmış kişinin adı sık sık vurgulandı...

Halbuki, Şark Cephesi'nin kumandanı Kâzım Karabekir Paşa'nın isminin anılması gerekmez miydi?

Diyordum ki...

Dün Başkan Erdoğan Bakü'de yaptığı konuşmada, bütün o çetin mücadelelerde kan ve can veren kahramanları anarken... Bir tarihî noksanı da giderdi ve 'Kafkas İslam Ordusu'nun kurucusu, 'Şehid-i Âlâ (yüce şehid), Namdar Enver Paşa ve kardeşi Nuri (Killigil) Paşa'yı rahmetle anması, yakın siyasî tarihi bundan yazacak olanlara, 'Gerçekleri dosdoğru yazın!' şeklinde bir ikaz mahiyetindedir de...

Bu ince noktayı belirtiği ve 'Şehid-i âlâ (Yüce şehid) 'Namdar (şanlı) Enver Paşa ve kardeşi Nuri Paşa'ların hizmet ve kahramanlıklarını anması ve topluma hatırlatması dolayısıyla, Başkan Erdoğan'a -hassaten- teşekkürler...

*

Kalplerin, idrak ve değerlerin ölümü üzerine bir ‘Endülüs ağıtı'/ mersiyesi'nin anlattıkları...
10 Kasım 2025 Pazartesi

Geliniz, bugün söze, herkes kendi yolunda gider, biz de 'Yolcu yolunda gerek' diyerek Endülüs'le ve 'Endülüs'e Ağıt' mersiyesi ile başlayalım; fizikî bedenleri milyonlarca yıldır akıp giden hayat ırmağının içinde yok olanlar için değil, ezelden ebediyete kadar hep var olacak zıt kutuplar dünyasında sahip olduğumuz kendi aslî değerlerimizin meselelerini , bu Endülüs Mersiyesi'nin mesajlarından da anlamaya çalışalım.

***
Ancaak, önce Müslümanların 8 asra yakın bir süre devam eden Endülüs hâkimiyeti ve medeniyeti üzerine birkaç kelâm edelim. Tarih, ezelî bir tekerrürdür, nice firavunlar geldi geçti; yine de ders alınsaydı, tekerrür mü ederdi?

Ebu'l-Beqâ Salih bin Şerif isimli bir Müslüman'ın 1490'lı yıllarda yazdığı ve (Sultan Fatih'in oğlu) Padişah 2. Bayezid'e gelip imdat isteyen Endülüslü Müslümanlardan oluşan bir heyet tarafından Padişah huzurunda okunan ve (merhûm Sezaî Karakoç tarafından da) 'Endülüs'e Ağıt' adıyla Türkçeye çevrilip idraklerimize bir kor parçası gibi bırakılan 'Endülüs Mersiyesi' bir 'ağıt' ile başlayalım.

***
Ekleyelim ki, o zaman, Bizans'ı tarih sahnesinden silecek kadar güçlü olan Müslümanların elinde Akdeniz'in Batı ucundaki Endülüs'ün imdadına yetişecek güçte bir donanması yoktur, henüz...

Bu noksan görülür ve güçlü bir donanma yapılmasına başlanır ve 45 sene kadar sonralarda, Milâdî-1538'de Preveze Deniz Savaşı'nda, Haçlıların güçlü ortak donanması, Barbaros Hayreddin Paşa komutasındaki bu yeni donanma gücü tarafından ağır bir yenilgiye uğratılır.

Ama, iş işten geçmiş, Müslümanlar, İspanya ve Portekiz'i bünyesinde barındıran ve ilk kez 780 yıl kadar önce geldikleri İber Yarımadası'ndan ve hattâ Milâdî -710'larda Paris yakınlarındaki Puvatya bölgesine kadar ilerlemişlerken; katledilmekten kurtulup Kuzey Afrika'ya, geldikleri topraklara geri dönebilen Müslüman halkların yürek dağlayan Endülüs hâtıraları, sadece o zamana, mekâna ve coğrafyaya değil, dünyadaki bütün Müslüman ve de mazlum, hele de iç ihanetlerle mustaz'af (zayıf değil, zayıflatılmış) durumuna düşürülen halkların ortak kaderi olarak, Afrika'dan, Avrupa ve Asya'ya, Balkanlar'a, Türkistan'a, Arakan'dan Hindistan ve Çin'e kadar her yerde hâlâ da tekrarlanıyor; tekrarlanmak isteniyor.

Endülüs'ten Kuzey Afrika'ya, geri çekilişimizin ise ne büyük felaketlerle gerçekleştiği bir yana, bir ayrıcalığı daha olup, Haçlı Dünyası tarafından, İstanbul'un Müslümanlarca 1453 yılında fethedilişinin ve Bizans'ın çökertilişinin 40 yıl sonra alınan rövanşı olarak görülmüştür.

Müslümanlar Endülüs ve bütünüyle İber Yarımadası'ndan geri çekilirken, 780 yıl kadar kaldıkları o topraklara, Endülüs diyarlarına, bir daha göremeyecekleri bir dağ burnundan, son kez bir daha ve elbette ağlayarak bakmışlar. O yüzdendir ki, o dağ burnuna, İspanyolca'da 'Arap'ın son gözyaşı dağı' mânasına gelen bir deyim olarak kullanılmış, uzun süre. (Belirtmek gerekir ki; elbette, İspanyolların farklı etnik unsurlardan olan o Müslümanlara 'Arap' demesi, Balkanlar'daki Müslümanlara da hangi etnik unsurdan olurlarsa olsunlar, topluca, 'Türk' denilmesi, dünyaya bakış açılarındaki sağlıksız bakışlardan kaynaklanıyordu.)

***
Emevîler döneminde Müslümanların muhteşem kumandanlarından Tarık bin Ziyad'ın emrindeki Müslüman ordularının 'İlâ'y'ı Kelimetullah (Allah'ın hükmünü, dinini yüceltmek ve hâkim kılmak) dâvası için, miladî -710-718'li yıllar arasında Vizigot Krallığı'nı yenilgiye uğratarak (bugün, İspanya ve Portekiz'i bünyesinde taşıyan) İber Yarımadası'na hâkim oldukları zaman dilimini ve o diyarlardan, 780 yılı bulan maceramızdan sonra 1492 yılında Haçlı Orduları tarafından yenilgiye uğratılışımızı göz önüne getirelim. (Akdeniz'in batı ucunda, Atlas Okyanusu'na açılan, Kuzey Afrika'dan İber Yarımadası'na geçilen boğazı Müslümanlar hep Cebel-ut-Târık Boğazı , Hristiyanlar ise, Septe Boğazı olarak anarlar.)

Müslümanlar bu ric'at/ geri çekiliş esnasında çok felaketler yaşadılar, katledildiler. Kadın ve çocukların köleleştirilmesi faciası ölümden de beterdi. Hele de, Hristiyanlaştırılmak istenmeleri ve o baskılar karşısında, ölmemek adına, Hristiyanların değerlerine teslim olunmasını isteyen bazı hainlerin ortaya çıkması, daha da tahammül edilmez felaketlerimizdendi ve o gibi hıyanetleri kurtuluş sanan yaklaşımlar, nice Müslüman toplumlarının kalp ve beyinlerini hâlâ da meşgul etmektedir..

Ve bu girizgâhtan sonra, gelelim, 'Endülüs Mersiyesi'ne..

Endülüs'e Ağıt

Çıkan iner, kalkan düşer, her yükselişin var bir sonu...

Niçin bunca gurur; maldan, mülkten, ad'dan-san'dan insanoğlu?

Oluşta ne var ki, olduğu gibi dursun, hiç değişmesin...

Sen de gök gibisin, bir gün masmavi güneşli, bir gün bulutlu...

Bu dünya kime kalmış, yaramış ki; kalsın, yarasın sana da...

Yok hiçbir çizgisinde bu yeryüzünün ölmezlik rengi ve ölmezlik kokusu...

Zaman değişmek bilmez, kesin ölçülü ve hükümlüdür,

Geri döner, paralar sahibinin zırhını; kılıçlar ve kargılar iIeri doğru işlemez oldu mu...

Zaman bu, ona ne kılıç kını dayanır, ne meşhur kaleleri sultanların.

Kınlar eskir, kaleler çürür, o kaleler dünyanın en sarp yurdu,

'Gımdan' (şehri) olsa da.. Gımdan, o şahin bakışlı ve kartal duruşlu...

Nerede? De bana, o tâclı hükümdarları Yemen'in?

De bana, onların tâclar içinde bile tâc olan tâcları ne oldu?

Şeddâd'ın cennet diyerek kurduğu saraylar ülkesi İrem,

Sasânî'lerin ebedî sanılan devleti ne oldu?

Altınları yığdı -yığdı da bir dağ yaptı Kaarun, hani o dağ?

Hani 'Âd', hani 'Adnan', hani 'Kahtan', dünya nimetlerinin köpüren yurdu?

Reddi mümkün olmayan bir hâle uğradılar.

Bir masal oldu onlar. Bir varmış-bir yokmuş... Bir toz toprak bulutu...

O tâclar, o devletler, o mülkler, saltanatlar, bir rüyadır artık...

Her biri, hayalden geçen gölge gibi zamandan geçip durdu..

Gün oldu, 'Zaman' denen yaman er, sağa döndü Dâra'yı uçurdu bir vuruşta;

Sola döndü Kisrâ'yı; Kisra'yı ne tahtı, ne Saray'ı kurtarabildi, korudu.

Saltanatının yeller esti yerinde, yellere hükmeden Süleyman'ın;

Şiddetinden ötürü Sâ'b denen Munzir'se, don vurmuş ağaçleyin kurudu.

Zamanın fâciaları çeşit çeşit, türlü türlüdür: O, ne zengin fâcia bezirgânı!

İki burçlu bir kaleyse o, sevinç bir burcu, hüzün bir burcu.

Her fâciayı unutmak mümkün, olup biten bütün bunları unutmak olabilir.

Ama, İslâm'ın başına geleni avutacak ne bir neşe olabilir, ne unutturacak bir korku.

Endülüs'e öyle bir felâket çöktü ki, yok bir eşi.

Dehşetinden Medine'de Uhud, Necid'deki Şehlan Dağları yerinden oynadı,

Bir deprem ki, yer yarıldı, arz boyu...

Ah! Yarımada'da İslâm'a göz değdi. Yağdı belâ yağmur gibi..

Şimdi o canım Endülüs şehirlerinde, İslâm'ın ne nâmı var, ne nişanı!

Sanki hiç olmamıştı, sanki baştan beri yoktu.

Belensiye'ye bir sor, Mursiye'nin hali nicedir?

Şatibe'nin başına gelenler? Ceyyân ne oldu?

Toprağı buram buram bilgi tüten Kurtuba..

Bilginlerinin adı taa uzaklarda çınlayan Kurtuba'ya ne oldu?

Nerede Hıms'ın o ışıklı, o aydınlık bahçeleri, güneşi tazeleyen bahçeleri.

Tükendi mi çılgın çılgın akan şeker gibi tatlı nehirlerinin suyu?

Endülüs binasının temelinde birer köşe taşıydı bunlar.

Bu güzelim vatan köşeleri kül hâline geldikten sonra; yaşamak, boşun boşu,

İnsan yaşamaya ne borçlu?

Yüce Şeriat, yârinden ayrılmış bir genç gibi..

Güçlü bir genç gibi sessiz fakat gözünde gözyaşı dolu.

İslâm'dan boşalıp inkâr karanlığıyla dolan Endülüs için,

Ulu Şeriat; karalar bağladı, gece-gündüz yas tuttu.

Cami, Kilisedir artık, Hilâl yerine Haç asılı.

Nur kaynağı Ezan yerine, bitmeyen bir çan sesi, bir baykuş uğultusu...

Mihrablar ki taştandır, minberler ki ağaçtan,

Canlı-cansız ne varsa, bu hâle inledi durdu.

Ey ibret dolu geçmişten ibret alacak yerde, günü birlik işlere, dedikodulara batmış kişi!

Sen uyu bakalım; ama zaman için ne demek dinlenmek, ne demek uyku!

Ey göğsünü gererek, 'Benim ülkem, saltanatım..' diye kurumundan geçilmeyenler!

Siz Hıms'ı gördünüz mü?

Hıms'tan sonra hangi vatan verir insana vatan fikrini, duygusunu?

Endülüs'ün başına gelen felâket, tarihin bütün felâketlerini unutturdu;

Ama, dünya durdukça unutulmayacak, yâd edilecek bir felâkettir bu!

Ve siz, ey yarış yerlerinde şahin gibi uçan,

Yay gibi gergin Arab atlarının üstüne kurulu süvariler!

Ve siz, savaşın karanlığı, toz dumanı içinde,

Pırıl -kılıçlarını savuran kahramanlar ordusu!

Ve hele siz denizaşırı ülkelerde, bin nimet içinde,

Saltanat içinde, muhteşem bir hayat sürenler;

Bir hayat; kesintisiz, bir ömür boyu!

Endülüs'ten, Endülüs'ün zavallı halkından var mı haberiniz?

Her yer onların felâketini duydu, sizin kulağınız sağır, gözünüz kör, kalbleriniz meflûç mu?

Ölen asker, esir kadın, ufuklara bakıp bizden,

İmdat ummuş, beklemişti; son âna dek.. Hiç düşündünüz mü bunu?

Onların sesi, insan olanın yüreğini eritirken

Siz Müslümanlar, onların kardeşi, kayıtsız, halinden memnun ve haz maymunu!

Yürekli, utanan, alçalmaktan korkan,

Kardeş için can veren kimse kalmadı mı yeryüzünde?

Hakk'ın yardımcısı, Hak peşinden giden, kendini Hakk'a adamış tek kişi yok mu?

Dünyanın efendisiydi bu millet, şimdi dünyanın kölesi.

Neler çekiyorlar? Yüzleri bile tanınmaz hâle geldi. Ya Rabb! Ne kaderdir bu!

Kendi yurtlarında bey idiler, şimdi küffar ülkesinde uşak..

Ululuğun doruğundan eziliş uçurumuna yuvarlanan bu halka acıyan yok mu?

Alçalışın örtüsü, kalın bir gece gibi sarmış dört yanlarını.

Başsız, şaşkın, olup bitene hayrette, gözleri büyümüş, bakışları korkulu.

Sen de şahit olsaydın benim gibi,

Onların yurtlarından koparılıp satılışlarına pazarda, ey insanoğlu.

O hıçkırıklar senin de aklını koymazdı yerinde benim gibi.

Canı vücuttan çeker gibi ayırdılar, anadan yavrusunu..

Ya, o kızlar ki yakuttan ve mercandan dökülmüşlerdi sanki. Ve bir sabah;

Dağ ucundan yeni çıkan bir güneşin mâsumluğu içindeki

O Meryem yüzlü kızları da saçlarından sürükleyip götürdüler,.

Yürekleri parça parça, babalarsa kan kustu.

Daha ne anlatayım, yüreklerin erimesi için bir tanesi yeter anlattıklarımın,

Eğer o yüreklerde, İslâm'dan ve imandan bir eser varsa elbette, ey insanoğlu!'

***
Evet, 550 sene öncelerde yakılmış olan bu 'ağıt'ın dünyanın her tarafındaki mazlum Müslümanların ve mustaz'af (hele de içerden yetişen hainler ve emperyalizmin kuklaları eliyle daha bir zayıflatılmış) halkların kurtarılması dâvasına ve yüreklerimizi daha bir diriltecek çetin mücadelelere hazırlamasında bir nebzecik de olsa tesiri olsun niyazıyla...

‘İlkelin de en ilkelliği' olan bu ‘ilkellik'ten kurtulmanın yolu yok mudur?
12 Kasım 2025 Çarşamba

Bir 'resmî ağlama günü', - daha doğrusu- 'günü değil, günleri' daha geride kaldı.. 'Günleri..' diyorum, çünkü o 'Ağlama Günü'nün karşılanması için 2-3 gün öncesinden beri gerekli hazırlıklar yapılmıştı ve o günlerin geçişinden sonra da..

Özellikle de gözleri yaşlı küçücük yavruların, ekranlarda, altın yaldızlı büstler öptürülerek 'atamız' diye ağlatıldığı sahnelerin toplumun bütün kesimlerine yansıtılması ilkelliği..

(Halbuki, 'talim-terbiye' konularında geçmişi olan Kamil Yeşil kardeşimin gönderdiği yazıda, 1980'li yıllarda, söz konusu günün bir 'mâtem' havasında değil, bir 'anma' çerçevesi içinde olması gerektiğine dair kısa süreli de olsa uygulamalardan söz ediliyordu.)

Sonra da, hem öncesinde, hem o ağlama günü ve hem de yazılıp çizilenlere bakıyorum.. Hele bazıları, tarifler yapıyorlar..

'Gerçek filancı'lar,

'Filancacı' gözükenler,

'Filancacı' gözükmekten geçinenler..' vs.

Bu gibi tarifleri yapanlardan birisi de, 'Filancacı geçinenler'den söz ediyor, devamında da, 'filanca'yı kıyısından köşesinden tırtıklatmaya, yıpratmaya çalışanlar'dan yakınıyordu.. Ama, kendisi hangi taifeye dahildi ve neredeydi, onu düşünmeden..

Dünkü köşe yazılarından birinde de, 'Batı dillerinde, özgürlük, eşitlik ve kurtuluş yerine kullanılan bir 'emansipasyon'dan söz ediliyor ve bu kavramın, 'insanın insana kulluğunu yok etmek' olduğunu belirttikten sonra; 'filanca'nın da 'bizim toplumumuzu padişahlara kul ve emperyalizme köle olmaktan kurtarıp özgür vatandaşlar haline getirdiği'nden bahsediyordu..

Padişahlar mı halkı emperyalistlere köle yapmışlar? Emperyalistler, halkını kendilerine köle yaptığı için mi, asırlardır, Osmanlı'yı tarih sahnesinden yok etmek için uğraşıyorlardı? Yoksa, Osmanlı tarih sahnesinden çekildikten sonra, bir Müslüman halk'ın başına geçen birileri, emperyalistlerin alkış ve desteğine dayanarak daha bir frenlenemez uygulamalara mı girmişlerdi?

*

Bu gibi kişiler, Padişahların Cuma Selâmlığı'na geldikleri zaman, resmen vazifeli bir grup insanların öncülüğünde, halkın da onlara katılmasıyla, 'Gururlanma Padişahım, senden büyük Allah var!' diye yüksek sesle, Padişah'ı ikaz ettiklerinden habersiz olduğu da anlaşılıyor.. Ya da, nice büyük İslam uleması veya emsali kimselerin, makamlarından dolayı övüldükleri zaman, o övgücüleri, 'Susun bakalım.. Siz bizi Firavun ve takipçilerinden mi sanıyorsunuz?' diye susturduklarından da habersiz..

Bu zavallı bakar-körler, Padişahlara kulluk edilmekten söz ederken, bir milletin, 10 yıla yakın bir zamandır, görüşlerine karşı çıkılması, eleştirilmesi kanunen yasaklanmış olan bir siyasî liderin hangi ülkede olduğundan habersizler herhâlde.. Dünyada, ne Lenin ve Stalin kaldı, ne Mao, ne Kuzey Kore'nin ilk lider Kim İl Sun kaldı.. Ne de Arnavutluk'ta 45 yıla yakın süre hükmeden Enver Hoca..

Ve daha niceleri..

Kalem erbabı olan bu gibi kişiler, içinde yaşadıkları toplumda, kimlerin topluma, âdeta bir 'tanrı' gibi, bir 'put' haline getirildiğinden, gösterildiğinden sahiden de mi habersizdirler? Eğer habersiz iseler, onlar kendileri de o taifeden olmalılar ki, bu ülkede son 70-80 senedir, o söz konusu resmî ağlama günlerinde olan-bitenleri görmemişler, dile getirilenleri işitmemişler..

B. Kemal denilen bir 'müteşair' (şair geçinen) ve en ileri 'filancacı' olmakta, 'Seni sevmek bir ibadettir' diyen 3. C. Başkanı Celâl Bayar'la yarışırcasına, 'Rabbim de gözyaşı dökmezse ayıp..' diyecek kadar, mantıken de tam bir hezeyan ifadesi olan sözler ettiğinden bahsediyordu..

Şevket Süreyya Aydemir ise, o 'resmî ağlama günü'nün icat olunmasından 37 yıl sonralarda, 1975'lerde, (yani, kendi vefatından birkaç ay önce) Milliyet gazetesinde yayınladığı uzuuun bir yazısında, -ve âdeta, bir daha böyle bir 'itiraf'ta bulunmak fırsatını bulamayabilirim..' dercesine-, 'Kahraman putlaştırıldığı zaman ölür..' başlığıyla ilginç bir yazı yazmış ve, 'Biz, (... filanı,) öldürdük, çünkü putlaştırdık..' diye yazmıştı.. Onun bu sözlerini başkaları yazamazdı; yazsaydı, hemen mahkeme ve kodes yolları açılırdı.. Ama o yazınca, birkaç kişi, 'münasebetsizlik' yapmış.. ' demekle yetinmişti, özel sohbetlerinde..

*

Sadece geçmişte, çok geride kalmış olan zamanlarda söylenenleri tekrarladığımız sanılmaya..

Şu son günlerde ekranlarda sergilenen bazı sahneler veya dile getirilen bazı makaleler, insana ister istemez, 'putlaştırmak ve puta tapmak' bu değilse, 'puta tapmak nasıl oluyor ki?' dedirtecek cinsten..

*

Ama artık en iptidaî sayılan toplumlarda bile, bir siyasî lideri, bizdeki kadar ilkelce anan başka ülke kalmadı dünyada..

Ülkemize ve halkımıza reva görülen bu komik ve ilkel putlaştırma örneklerinden kurtuluş hiç mi olmayacak?

Her halde, bu putlaştırmacılık ve puta tapıcılık örneklerini, o siyasî liderin de istediğini, onun takipçileri olduklarını söyleyenler iddia edemezler..

*

Bu gibi durumlar dünyada da zaman zaman yaşanmıştır.. 1971'de, Bangladeş'in kurucusu olan ve kendisine 'Bengallilerin atası' manasına gelen 'Bangabandu' isminin verilmesini (büyük bir tevazu ile!!!) kabul eden Şeyh Muciburrahman, aradan 4 sene geçmeden, katledilmişti..

*

Bu vesileyle, belirtelim ki, Stalin öldüğü zaman, onun ölüm yatağında ve ölümü esnasında, etrafında dizilen Rusya Komünist Partisi Yüksek Presidium üyelerinin hemen her birisi; hem de korkunç 2. Dünya Savaşı'ndan Rusya'yı, Amerika'nın yanı başında ve ona denk ikinci bir dünya lideri olarak ortaya çıkarmış olan Stalin'in ölümünü hatıralarında anlatırlarken, 'Evet, tanrı ölmüştü.. Hepimiz şaşkındık..' yazmışlardı.

Bunlardan birisi de Stalin'den sonra Sovyet Rusya liderliğine geçen Nikita Kruşçev idi ve 'tanrı'larının ölümünün üzerinden 3 sene sonra, 1956'daki Komünist Parti Kongresi'nde konuşurken, beklenmeyen bir şekilde, bütün kötü sıfatları kendisine nispet ederek, 'Tarihimizin gördüğü, En...! En...! en!.. Evet , o'dur!!..' diyerek Stalin'i lanetlemiş ve ama birisi ona seslenmişti, 'Sen neredeydin o zaman?' diye.

Öyle ya, Kruşçev de Stalin'in yanı başında olanlardan biriydi.. Ama, şimdi onu lanetliyordu.. Kruşçev, 'Kimdir o?' deyince, kimse ortaya çıkmamıştı..

Kruşçev o zaman, 'Sen kim isen, senin şimdi bulunduğun yerdeydim..' diyor ve Stalin'in Kremlin Sarayı'nın duvarına defnedilmiş olan ceset artıklarını oradan çıkartıp, Moskova Çöplüğü'ne attırıyordu..

‘Biz Müslümanlar olarak varlığımızı sadece Allah'a borçluyuz; filan liderlere değil!'
14 Kasım 2025 Cuma

Evet, Müslüman dünyasından, yani halklarının ekseriyetini Müslümanların teşkil ettiği coğrafyalardan bahsederken yürek sızısı çekmeden bir değerlendirme yapmak mümkün olamamakta. Ama elbette iftiharla anılacak bir geçmişimiz de vardır. Ama realiteye göz kapamadan ve çaresizlik duygusuna da kapılmadan dertlerimizi, meselelerimizi ele almak isterken, Müslüman olarak o kadar meselelerimiz var ki, her birisi, bir ayrı dert.

*

Müslümanların temel meselelerinin Filistin'de 80 yıldır yaşanan trajediye bakıp da sadece o coğrafyayla sınırlı sanılmaması gerektiğini tekrarlamaya hâcet bile yok. Sadece Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra yaşananlar, parça parça oluşlar, tarih sahnesinden buharlanmalar, o büyük hadiselerin içinde, hele de -emperyalistlerin bile hayal edemediği derecede, onları büyük sevinçlere gark eden kanlı diktatörlüklerle ve iç ihanetlerle yaşadıklarımızın hikayesini evet devamlı hatırlatmak hoş değil, ama unutulması daha bir facia...

Buna rağmen, Müslüman halklar, inançlarından kaynaklanan iç dinamiklerle, yine de ayağa kalktılar... Anadolu'da, Cezayir'de, Pakistan, Hindistan ve Keşmir'i içine alan Hint alt-kıtasında, Afganistan'da ve İran'da, 'bilâd-ı Arab'da (Arap beldelerinde), Orta Asya'nın Müslüman coğrafyalarında ve Bosna'da ve Afrika'nın birçok bölgelerinde yaşanan derin sosyal çalkantılar içinde Müslüman halkların direnişleri bunlara birer örnektir. Böyleyken, birilerinin, 'Filanca kişi olmasaydı, sizi kim kurtarırdı? Camilerinizden neler dinlerdiniz, bunu unutmayın...' diye Müslüman kitleleri, emperyal güçlerin alkışıyla büyümüş -büyütülmüş kimselere minnet borçlu gibi gösterilmemiz çiğliği karşısında söyleyecek söz bulamıyoruz... Ki, böyle minnet bekleyen lafları zâten İslam terbiyesine sahip kişiler edemez.

Bir yangın ânında, evimizdeki, mahallemizdeki yangını söndürmekle mükellef olan ve cansiperâne çabalarla yangını söndüren itfaiyecilere, 'Her ne yaptılarsa, zâten yapmakla mükellef olduklarını yapmışlardır' deyip geçmeyiz ve elbette teşekkür ederiz, ama bunun ötesinde, 'Ben olmasaydım veya filan olmasaydı, evsiz-barksız kalırdınız. O halde, bizim kadrimizi biliniz...' diyenler ortaya çıkıp 'Bundan sonra evinizin içinde ve dışında, benim/ bizim ilke ve kurallarımıza göre yaşayacaksınız, hattâ giyim-kuşamınızı ve de neleri nasıl okuyacağınızı veya okuyamayacağınızı ancak biz belirleriz...' demeye kalkışırsa işte o zaman, 'Haydi oradan... Biz düşmanların kölesi ve esiri olmamak için verdik onca mücadeleyi... Senin kölen olmak için değil!' deriz...

Bu sözleri son günlerde bir 'kişi tapıcılığı' şeklindeki histeri nöbetinin hecmelerine yeniden tutulanlara, her kim olurlarsa olsunlar, açıkça söylemeyi de İslamî kimliğimizin gereği olarak biliriz.

Çünkü hiçbir şuurlu Müslüman, 'İslam'la savaşanlara, Müslümanlara kan kusturmaya yemin etmiş dış düşmanlara ve de kendi içlerinden çıkmış hainlere hiçbir şey borçlu değildir.'

Müslümanlar her namazın her rekâtında, okudukları Fatiha Sûresi'nden, (Yalnız Sana kulluk eder ve yalnız Senden yardım dileriz) meâlindeki 'İyyake na'budü ve iyyâke nestaîn...' âyetini daha bir düşünmek zorundadırlar.

*

Bu genel hatırlatmadan sonra, kısa kısa birkaç konuya da değinelim:

*

Bir kazâ, ne kadar da 'çok bilmiş'lerimiz olduğunu gösterdi.

Fecî kazâ oldu, Azerbaycan'dan dönen TSK'ya ait bir kargo uçağının Gürcistan üzerinde düşmesiyle, en üst rütbeli bir yarbay olmak üzere, binbaşılar, üsteğmenler, Astsubay başçavuşlar ve diğer askerler, topyekûn 20 kişi hayatlarını kaybetti. Allah rahmet eyleye ve devletin bütün sorumlularına, halkımıza ve ailelerine de sabırlar diliyorum.

Elbette büyük bir facia... Ama TV. ekranlarından yapılan yorumlar ve hattâ bazılarının, 'Olabilir, mümkündür...' ihtimaliyle söylenebilecek hususlarda bile öyle bilgiççe yorumlar yaptılar ve yapıyorlar ki, bu gibi teknik konuları bu kadar biliyor gözüken yorumcuların o sorumluluk noktalarına getirilmesini teklif etmek yanlış olmaz.

'Arkadaş, kazâ her yerde ve her zaman olabilir... Kesinlikle kazâ olmaz diye bir şey söylenemez. Hemen niye en uç noktalara kadar acayip yorumlar yapıyoruz?' diye ikaz eden de olmadı.

*

Hatırlayalım, 1977-1988 arasında 11 yıl Pakistan Devlet Başkanı olan General Muhammed Ziya'ul Haq', 1988'de, Pakistan içinde uçakla bir yere giderken, bir bombanın patlamasıyla dünya hayatından koparılmıştı. Uçakta, yanı başında, Amerika'nın Pakistan'daki Büyükelçisi de bulunuyordu. Bunun başka bir ihtimale yer bırakmayacak kadar ap-açık bir tuzak olduğu meydanda idi. Yorumculara fazla bir şey bırakmamıştı.

Mayıs 2024 ortasında da, İran Cumhurbaşkanı İbrahîm Reisî ve yanındaki üst dereceli yetkililerden 10 kadarı, Hazar Denizi kıyılarından Tahran'a dönmek üzere bindikleri bir helikopterin düşmesiyle o 'kazâ' üzerine bizdeki TV. ekranlarında günlerce, hattâ İran'ın iç zaafını hemen keşfedip ne müthiş yorumlar yapmışlar; hattâ düşen helikopterin yerini, İran'ın, kendi imkânlarıyla bulamayıp Türkiye'nin gönderdiği İHA ve 'dron'larla bulunduğunu bir komşuluk ve insanî yardımlaşma yerine, üstünlük gösterisi şeklinde yansıtmışlar ve bunun üzerine, İran Kızılayı'nın, 'Hilâl-i Ahmer'inin başındaki zat da, bir iyiliğin ve komşuluk hukukunun bu şekilde anlatılmasını yakışıksız bulduğunu açıkça ifade etmişti, hoş olmayan bir uslûb ile...

Son iki gündür, bu kazâ üzerine İran medyasında bu facianın 'haber çerçevesi' içinde verilmesinin ötesinde bir yoruma rastlamadım.

Karabağ Zaferi'nin yıldönümü için yapılan törenlere katılmak üzere askerî bir kargo uçağı ile Bakü'ye giden 20 kişilik TSK heyetinin geri dönüş yolunda asıl üzerinde durulması gereken nokta, her halde şu olmalı: Söz konusu kargo uçağı, Bakü'den, yaklaşık 400 km'lik mesafede, batıdaki Ermenistan sınırında bulunan Gence'ye geldi ve orada, kuş uçuşu bir hava hattı ile Ermenistan üzerinden, 600 km. kadar mesafede olan Erzurum'a uçabilirdi... Ama Türkiye ve Ermenistan kara ve hava sahasının karşılıklı olarak kapalı olması yüzünden bu uçak, kuzeyde Gürcistan üzerinden uçmak zorunda kaldı ve Erzurum'a kadar olan uçuş mesafesini yaklaşık 2 misline, 1000- 1200 km'ye çıkarmış oldu.

Halbuki Paşinyan ilk olarak, 1915'lerdeki 'Ermeni Soykırımı' hikayesinin gerçek olmadığını ve 1950'den sonra kendilerince uydurulduğunu ve kezâ, Türkiye'nin Ağrı Dağı'nın fotoğraflarının Ermeni resmî belgelerinde ve medyasında Ermenilere ait imiş gibi gösterilmesini de 2 hafta önce yasakladı... Bu gibi iyiniyetli yaklaşımların Türkiye'den de karşılık görmesi gerekmez mi?

*

Karabağ Zaferi'nin 5. yıldönümünde, Azerbaycan'ın yaklaşık dörtte birini Ermenistan işgalinden 29 sene boyunca kurtaramamış olan Haydar ve İlham Aliyev'in, sadece Başkumandan değil, 'Âli (Yüce) başkumandan diye yüceltilerek anlatılması ve hele de Azerbaycan ve Türkiye konusunda son 2 senedir, aklı başında bir devlet adamlığı tavrı sergileyen Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan'ı, küçük düşürücü şekilde, Karabağ Zaferi'nden sonraki ekran görüntülerinin 'N'oldu, Paşinyan?' diye aşağılamaya çalıştığı sahnelerin tekrar tekrar gösterilmesi, sağlıklı bir sulh siyasetini temelden zehirleyen yadırgatıcı bir yaklaşım değil mi?

Kezâ, bir makama gelenler, hele de siyasetçiler, kendilerini, o ülkenin resmî sıfatlarının ötesinde, kendilerini halkı ve ülkesi için bulunmaz, emsali olmayan bir hazine gibi göstermek komikliğinden uzak durmalı değil midirler?

Sûdan trajedisinin dünü ve bugünü...
16 Kasım 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz..

Ancak, bu haftaki 'Hasbihal'de pek çok okuyucunun Sûdan'da yaşanan içsavaş trajedisiyle ilgili mesajlarına cevap vermek isterken, tek bir konuyla yetinmek zorunda kaldık.

*35-40 kadar okuyucuların mesajlarından ayrı olarak, Sûdan konusuna daha yakın ilgi gösterdiği anlaşılan Levent AKINCI isimli okuyucu diyor ki: 'Sizden Sûdan'da yaşanan büyük iç boğuşma konusunda etraflı bir yazı bekliyorum.. Ben, 'Sûdan' deyince direk iki ismi hatırlıyorum. Sûdan Sultanı Ali Dinar; diğeri, Sûdan'lı Mûsa..

Sultan Ali Dinar, 1. Cihan Harbi'nde 'Hilâfet-i İslamiye'nin merkezi olan İstanbul'da, 'Cihad' fermanı ilân edildiği zaman, İngiliz emperyalizminin güçlerine karşı mücadele ederken, 1916'da şehîd olmuştu..

Ve Sûdan'lı Mûsa ise... Ömrü, Osmanlı'nın (istihbarat teşkilatı olan) 'Teşkilat-ı Mahsusa'nın ünlü ismi Kuşçubaşı Eşref'in fedaîsi olarak geçen bir yiğit, Müslüman.. Sûdanlı Mûsa, cepheden cebheye koşan, Trablusgarp, Balkan, Filistin, Yemen ve Çanakkale muharebelerinde bulunmuş ve 1919'da, yeni bir mücadeleye hazırlanırken İstanbul'da hastalanıp vefat etmiş idi..

Ümmet kardeşliğine ve birliğine dair hiçbir şey anlatmayan laik rejimin tarih kitaplarında anlatılmaz bunlar..'

*

--Evet, bu kardeşimizin yazdıklarını bu kadar özetleyebildim..

Sûdan'da son olarak yaşanan iç-savaş sahneleri ve yaklaşık 60 bin civarında sivil halkın katledilmesine de yol açan felaket karşısında konuşmak zor..

Anacak, bundan da önce belirtelim ki, laik sistemin tarih kitaplarında çok matah bir şey gibi ele alınan Lozan Andlaşması'na değinmeden bu konulara yaklaşmamızın mantığını izah edemeyebiliriz..

Düşünelim ki, Lozan Andlaşması'nda Ankara Hükûmeti, Kıbrıs adasını bile, (21. maddede) 'Ankara, cezire-i Kıbrıs'ı / (Kıbrıs adasını) bir İngiliz adası telakki eder..' diye bağışladığı gibi; 17. maddede de 'Ankara Hükûmeti, , Mısır ve Sûdan üzerindeki bütün haklarından vazgeçer..' denilmişti.

Mısır ve Sûdan üzerindeki haklar neydi?

Osmanlı oralarda sömürgeci miydi ki, oraları bir başka sömürgeci ülkeye, İngiliz emperyalimine bırakıyordu?

Elbette hayır!.. Sûdan'daki, halk kitleleri, İstanbul'u, 'Hilâfet merkezi' olarak kabul ediyor ve oradan gelecek emirleri, fermanları, şer'an 'Vâcib'ür-riayeh..' (itaat olunması vâcib/ farz olan bir kanun) olarak kabul ediyordu.. İşte o haklardan vazgeçiliyordu..

Ne de olsa, Hilâfet-i İslamiye makamının ileride müsaid bir zamanda bir punduna getirilip buharlaştırılacağı da planlanmıştı..

Şimdi, Amerikan Başkanı Trump, nasıl ki, 'Nijerya'da sevgili Hristiyanlarımız katlediliyor, öyleyse biz de onları korumak için, ordumuza , 'hazır ol!' emri verdik' diyorsa, dünlerde de İstanbul'daki Halife, uzak diyarlardaki Müslümanları ve hattâ Müslüman olmayan ve kendilerinin kurtarılmasını, korunmasını isteyen sivil halk kitlelerinin yardımına da ordular gönderiyordu. Dünya devleti ve dünya çapında bir güç odağı olmanın tabiî neticesi olarak o yardımlar isteniyordu.

Lozan Andlaşması ile ise, artık, o bölgelerdeki mahallî güçlerin meşru olup olmadığını teyid etmek için İstanbul'daki Hilâfet merkezinden bir tasvib / onay gelmesinin beklenmesine son veriliyordu..

Okuyucumuzun sözünü ettiği Sudan konusunu anlamak için, Sûdan Sultanı Ali Dinar'dan da önce, 1875'lerdeki ünlü 'Mehdi'y-i Sûdanî'yi (Sûdan Mehdisi olarak ünlenen Ahmed Muhammed'i) de hatırlamak, tanımak, anlamak gerekir.. Mehdi-^y-i Sûdanî, , 'Sûdan Mehdisi' olarak bilinen ve İngiliz emperyalimine karşı halkı teşkilatlandırmış bir yiğit mücahid lider vardı.. Bir gece, Omdurman yakınlarında, Nil Nehri üzerindeki bir adada Omdurmann Kalesi olarak korunan ve General Gordon komutasındaki 12 bin kadar İngiliz askerinin barındığı mekâna, Mehdi'y-i Sûdanî binlerce müridiyle ve kayıklarla ulaşıp, orada bulunan bütün İngiliz askerlerini kılıçtan geçiren ve General Gordon'u da öldüren bir baskın gerçekleştirmiş ve haber, o zamanki ünlü İngiliz kraliçesi Viktoria'ya bildirildiğinde Kraliçe üzüntüden felç olmuştu.. (İlginçtir, General Gordon, bir İngiliz filminde, dünyaya medeniyetin temsilcisi olarak tanıtılırken, Mehdi ve askerleri de elbette ki vahşi barbarlar olarak gösterilmiş ve o film, 1990'lı yıllarda Türkiye'de televizyonlarda da gösterilmiş, o 'nazik ve medenî' (!?) General Gordon'un (Sûdan halkının telaffuzuyla, Gordon Başa'nın) vahşice öldürülmesine, Müslüman halkımızdan nicelerinin de gözyaşı dökmesi sağlanmıştı..)

Konunun bir başka yönü daha vardı.. 1877-78'deki Osmanlı- Rusya Savaşı'nda Osmanlı ağır yenilgiler alıp, Rus orduları hem Kafkaslar'dan Erzurum'a, hem de Balkanlar'dan (bugün üzerinde Moldavia (Buğdan) , Romanya ve Bulgaristan gibi ülkelerin yaşadığı ) Osmanlı topraklarını geçip İstanbul önlerine, tâa bugünkü Yeşilköy'e (Ayastefanos'a) kadar dayandığı zaman.. Osmanlı çaresiz kalmış ve o zamanın dünya lideri kabul edilen İngiltere de, İstanbul'un Rusya eline düşmesini kendi dünya siyaseti ve stratejisine aykırı bulduğundan, Osmanlı'ya yardım teklif etmişti..

Amma, elbette bazı şartlarla.. Bunlardan birincisi, Mehdi'y-i Sûdanî'nin suçlanması ve diğeri de, İngiliz güçlerini konuşlandırmak için Doğu Akdeniz'de müsaid bir yer tahsisi.. Bunun için en müsaid yer de Kıbrıs adası olarak belirtilmişti.. Osmanlı ulemâsı, o şartlarda, İstanbul'un kurtarılması için, Mehdi'yi Sudanî'nin inancının İslam'la ilgisinin olmadığı yönünde suçlayıcı açıklamalarda bulunmuş ve Kıbrıs'ın da 'intifa (faydalanma) hakkı'da, -mülkiyeti Osmanlı'da kalmak şartıyla- saltanat makamına yeni geçmiş olan Sultan 2. Abdulhamîd tarafından İngiltere'ye bırakılmış ve Rusya da, daha ileri gidecek olursa, İngiltere ile karşı karşıya geleceğinin endişesiyle İstanbul önlerinden geri çekilmişti.. (Elbette , 1884'de, o dönemin ünlü Alman lideri Bismarck'ın çabalarıyla tertip olunan Berlin Kongresi'nde, 550 yılı aşkın zamandır, Osmanlı'nın elinde olan Balkanlar'daki vatan toprakları (bugünkü Bulgaristan ve Romanya gibi yerler) de elden çıkacaktı.)

*

Daha sonra, 1914'de, Birinci Dünya Savaşı patlayınca, Osmanlı, Almanya ile müttefik olup, İngiltere ile savaşa girince.. İngiltere, Kıbrıs adasının ilhak ettiğini, kendi topraklarına kattığını açıklamış, Osmanlı bu ilhak'ı kabul etmese de, Lozan'da, bu adanın İngiltere'ye aidiyeti kabullenilmişti..

Tabiî bu arada, İngiliz emperyalizmi Mısır ve Sudan üzerindeki tahakkümünü güçlendirmiş ve Mehdi'y-i Sûdanî'nin 1885'de vefatından sonra.. Afrika'da daha bir azadâne , dilediği gibi at koşturmuştu.. (Bu arada,1980'li yılların ortalarında Sûdan'da serbest seçimle iktidara gelen Sâdıq el'Mehdî'nin Mehdi'y-i Sudanî'nin torunu olduğunu da belirtelim..)

Bu tarihî acı tarihî hadiselere biraz baktıktan sonra..

*

Gelelim, Sudan'daki son iç-savaş'a..

Ancak, önce, Müslüman halkların güçlenmesini elbette istemeyen emperyalist güçlerin, kendi adamları olan kişi veya kadrolar eliyle özellikle de askerî darbeler yaptırdıklarını bir kez daha hatırlayalım.

Bu cümleden olmak üzere, Sûdan'ın güneyindeki halkın yüzde 60 kadarının Hristiyan olduğu biliniyordu.. Sûdan'ın zengin altın ve petrol yataklarının ele geçirilmesini isteyen emperial güç odakları, 'Sâdık 'El'Mehdî'yi en güvendiği komutanlardan Ömer el'Beşir eliyle 1980'li yılların sonunda iktidardan uzaklaştırmışlardı. Bu arada, Güney Sudan diye ayrı bir devlet kurulmuş, Sûdan bölünmüştü..

Sonraki yıllarda da, Sûdan'ın batısındaki Darfur bölgesinde Afrika'nın yerli halkına karşı 'arab kavmiyetçiliği'ni temel ilke kabul eden 'Can-cavid'ler denilen milis güçlerini Batı'daki Darfur bölgesindeki yerli halka yaptıkları ağır baskılar bir iç-savaşı beraberinde getirmişti ve sonra da 'Canjavid milisleri' ve Darfur bölgesindeki otoriteyi sağlamak oluşturulan Hızlı Destek Güçleri denilen bir askerî güç, başkent Hartum'daki hükûmete de baş kaldırdılar.. Bu arada, 'Arab Baharı' denilen sosyal patlamaların Sûdan'ın nasibine düşen kısmında Ömer el'Beşir'in, çeyrek yüzyılı aşan iktidarı devrilmiş ve General Burhan idareyi ele geçirmişti..

1. Ancak, başlangıçta Darfur Buhranı için teşkil olunan 'Hızlı Destek Güçleri'nin kontrolü de ayrı bir problem olmuştu ve onları itaat altına almak istendiğinde , işte şu son ylardaki çatışmalara kadar gelinmiş ve Hartum'daki merkezî hükümete karşı çıkan 'Hızlı Destek Güçleri' denilen askerî birlikler, hele de arab kavminden olmayan halkları kanlı şekilde ezmekten medet ummaya başlamışlardı.. Bu arada 5 milyon kadar Sûdan'lı Mısır'a sığınmıştı.. Son 1 ay içinde, öldürülen sivillerin sayısının 80 bine ulaştığı belirtiliyor..

Şimdi, durumunu nereye varacağı kestirmek zor..

Hartum'daki merkezî hükûmetin başında bulunan General Burhan, 'Bu konuda Sûdan'a yardımcı olmak isteyenler, sakın bizden ateş-kes talebinde bulunmasınlar, isyancı güçler silahlarını teslim etmedikçe, savaş devam edecek..' demektedir.

Meselenin kördüğüm olduğu bir diğer nokta da burası.. Çünkü, Türkiye'nin konuyla ilgilenmesinin yolu da, böylece en azından kısıtlanmış oluyor.

Sûdan halkının yeni bir 'Mehdi beklentisi' içinde olduğunu söyleyen bir kısım Sûdanlıların iddiasının, yaşanan bu trajediler içinde kolayca reddedilemiyeceği de bir diğer bir çetin mesele..

.Bilgi, ‘kılıç' gibidir; ‘mücahid'in elinde de, ‘eşkıya'nın elinde de, düşman tarafı etkisiz hale getirmede iş görür!
17 Kasım 2025 Pazartesi

40 sene öncelerde 'DNA' diye bir şey, belki araştırma laboratuarlarında biliniyordu, ama dünya kamuoyuna henüz yansımamıştı. Bugün ise 12-13 yaşın üstünde ve dünyada neler olup bittiğini az-çok anlamaya çalışan hemen herkes, bu 3 harften oluşan 'DNA' ile neyin anlatıldığını tam olarak bilmeseler bile, gizli kapaklı pek çok şeylerin onunla çözülebileceği konusunda bir şeyler biliyor.

Bizim çocukluk veya ilk gençlik yıllarımızda da, bakkallarda bile 'DDT' diye satılan bir beyaz toz/ pudra vardı; yeni nesiller o ismi bilmiyorlar artık.. O zamanlarda ise, DDT, her yerde bir 'kurtarıcı' gibiydi..

Hele de 1. ve 2. Dünya Savaşı cephelerinde büyük kırıma yol açan tifüs ve benzeri hastalıkları, 'bit-pire' gibi küçük haşeratın herkese bulaştırmasına karşı bir çare olarak bulunmuştu bu kimyevî terkip.

Bu üç harfli ve müthiş etkili 'beyaz toz'un isminin, 'Di chlore- Di fenil, Tri chlore-metan ' kelimelerinin başharflerinden geliştirildiğini sonradan öğrenecektik. Bu kimyevî terkib, evet, müthiş etkili idi, ama, suda erimediği ve ırmaklarda, denizlerde dibe çökerek, bütün denizdibi mikro-organizmalarını yok ettiği anlaşılınca, kullanılması dünya çapında yasaklanmıştı.

Dahası sonra, tıp dergilerinde yayınlanan makalelerden öğrenmiştik ki, 2. Dünya Savaşı'nın son demlerinde Alman bilim adamları 'beyaz fosfor asidi' isimli bir zehir icad etmişler ve bu zehir bombaları atıldığı yerde, yarı çapı kilometreleri bulan daire içindeki bütün canlıların sinir sistemlerini dünyalarını tamamen ters yönde çalıştıracak ve çıldırtacakmış. Almanya, savaşta, cephelerde gerilemeye başlayınca, bu zehir bombasının düşman tarafın, Amerika ve müttefiki olan Sovyet Rusya güçlerinin cephelerine atıldığında, savaşın gelişim çizgisi tamamen, Almanya lehine değişebilecekti. Zafer elde edilmesi kesin olacaktı.
Ama, tam o sırada, savaş cephelerindeki ajanlar, Amerika tarafından cephelere çok gizli kutular içinde, ne olduğu açıklanmayan gizli bir silah gönderildiğini bildirince, Alman yöneticiler, 'Eyvah, bizim icat ettiğimiz ve bütün canlıları çıldırtan o 'beyaz fosfor asidi', Amerika tarafından da yapıldı!' diyerek, aynı silahın Alman cephelerine, kendilerine de kullanacağı' korkusuyla vazgeçiyorlar!

Ama, savaş bittikten sonra anlaşılıyor ki, Amerikalıların icat ettikleri ve cephelere kutular içinde gizlice ve bol miktarda gönderilenler, 'cepheleri mahvetmekte olan 'bit-pire' gibi haşeratı yok etmek için kullanılmak üzere icat olunan 'DDT' imiş.

Yeni nesiller de yeni esrarengiz buluşları sembolize eden birkaç harfli nice buluşlarla karşılaşacaklardır belki.

Sözü DNA'dan açmıştık.

Ne demekti bu?

'Deoksiriboz nükleic asit' kelimelerinin, kısaltılmış şekli...

Bütün canlı organizmaların biyolojik gelişmeleri için gerekli olan 'genetik' programın adı...

DNA'nın yapısını ilk olarak fark ve keşfeden bilginlerden birisi ve İrlanda asıllı olan James Watson geçen hafta 97 yaşında öldü.

'DNA'nın çift sarmal yapısını keşfederek 'genetik çağ'ı başlatan James Watson isimli biyolog 1953'te gerçekleştirdiği devrim niteliğindeki keşfiyle, 1962 Nobel Tıp Ödülü'nü kazanmıştı. Ancak, bu kişi, 2007'de, Times of London gazetesine verdiği bir röportajda, 'beyaz olmayan insanların zekâsının "kendilerininkiyle aynı olmadığını" söylemişti. Yani, ırkçı bir teori ileri sürüyordu.

Watson, bir ara, özür dilese de, 2019'da yayımlanan bir 'belgesel'de önceki iddialarını, ırklar arasındaki IQ (denilen zekâ ölçüm) birimlerini "genetik" bir gerçek olarak tekrarladı. Son yıllarda ırk ve genetik üzerine yaptığı açıklamalarla tam bir ırkçı kafa yapısı sergilemeye başlamıştı. Yani, ona göre 'beyaz insan'ların, genetik yapılarından gelen bir özellikle, diğerlerinden daha üstün olduğunu iddia etmiş ti; 1930'larda, bizdeki malûm yöneticilerin ırkçı kafatasçıların iddialarından ilham almışçasına...

Ama, tekrarlayalım, Watson'un keşfi, 'genetik mühendisliği, gen terapisi' gibi DNA temelli tıp ve teknolojilerde dev adımlar atılmasının; dahası, genetik materyalin bir kopyalama mekanizmasının yolunu açıyor ve genetik mühendisliğinin ve pek çok DNA tekniğinin yolunu da açıyordu.

Watson 1990'da, insanların DNA dizisini oluşturan 3 milyar kimyasal birimin sırasını belirlemeyi amaçlayan 'İnsan Genomu Projesi'nin başına getirildi. 2007'de, genetik mahremiyetine karşı çıkarak, kamuya açık hale getirilmesini de savundu. Ancak, Alzheimer riskini artıran 'gen'i bilmek istemediğini belirtti ve 2007'de yayımlanan kitabı "Avoid Boring People" (Sıkıcı İnsanlardan Kaçının) ile bu tavrını pekiştirdi. Watson, kamuya açık konuşmalarında kadınları aşağılayan sözler etmesiyle de eleştirilerin hedefi olmuştu.

Bu konuya nereden mi geldim?

Adolf Hitler'in DNA'sının incelendiği ve ilginç ipuçları elde edildiğine dair ilmî analizler yapıldığı haberleri üzerine...

Evet, bir 'belgesel ekibi', Adolf Hitler'e ait olduğu doğrulanan DNA örneklerini analiz etmiş ve Hitler'in nadir bir hormonal bozukluğa işaret eden genetik mutasyon taşıdığını öne sürmüş. Ancak bulgular henüz ilmî komisyonların teyidinden geçmese de, bilim dünyasında büyük yankı uyandırmış. Analiz, 1945'te Hitler'in intihar ettiği Berlin'deki sığınağında kanının bulaştığı koltuktan alınan kumaş parçası üzerinde yapılmış.

Kumaştaki DNA, Hitler'in erkek akrabasıyla karşılaştırılarak doğrulanmış. Belgeseli hazırlayanlardan Prof. King, bu eşleşmenin/"örneğin', Hitler'e ait olduğunu güçlü şekilde teyit ettiğini" belirtiyor.

İngiltere'de Bath Üniversitesi'nden genetikçi Prof. Turi King'in dört yıldır yürüttüğü Belgeseldeki en çarpıcı iddiaya göre Hitler, PROK2 genindeki bir mutasyon nedeniyle nadir görülen bir 'hormonal bozukluk' olan Kallmann sendromu taşıyormuş. Bu sendrom bazı erkeklerde ergenliğin gecikmesine, düşük testosterona yol açabiliyor.

Ama, en büyük sonuç, Hitler'in babası üzerinden Yahudi soyundan geldiği yönündeki spekülasyonlar da DNA karşılaştırmasıyla reddedilmiş.

Prof. King, 'Y' kromozomunun Hitler'in akrabasıyla birebir eşleştiğini belirterek "Eğer bahsedildiği gibi babası üzerinden Yahudi bir soy bağı olsaydı, bu eşleşme mümkün olmazdı" da demiş.

Ancak belgesele sunulan tüm bulgular henüz ilmî makalelerin yayınlandığı bir dergide yayımlanmadığından, dada seti ve analiz yöntemi paylaşılmadıkça iddiaların doğruluğunun değerlendirilemeyeceği de ileri sürülüyor.

Bazı uzmanlar ise, Hitler gibi tarihte geniş şekilde belgelenmiş kişiler için genetik analizlerin "ilmî değerden çok popüler spekülasyon riski taşıyabileceğini" savunuyor.

Belgeselde Hitler'in DNA'sı üzerinden şizofreni, otizm ve bipolar bozukluk için yüksek poligenik risk skorları hesaplandığı da belirtilmiş.

Ancak bu skorlar tıbbî teşhis niteliği taşımıyormuş.

Ama, Danimarka Aarhus Üniversitesi'nden Prof. Ditte Demontis, "Bu sonuçlar yalnızca araştırma amaçlı kullanılabilir. Bir kişinin bu hastalıklara sahip olduğunu göstermez" diyor.

Prof. King de bu noktaya dikkat çekerek, "Hitler'in yaptıkları genetikle açıklanamaz. Kendisine hizmet eden yüz binlerce insan vardı; hepsinin aynı genetik yapıda olması mümkün değil" diyor.

Bu yoldan geçmişin değerlendirilmesi yapılabiliyorsa, Adolf Hitler'in çağdaşı olan dünyadaki çoğu diktatör olan pek çok liderlerin, Lenin, Stalin, Mussolini, Churchill, ve sair benzerlerinin DNA'larından da karakterlerine ulaşılabileceği düşünülebilir. Ne de olsa, Hitler'in bedeni yakıldıysa da, diğerlerinin pek çoğunun kemikleri duruyordur ve o dönemin ünlü liderlerinin hepsi için bir 'özel koruma kanunları' da henüz yok.

'Büyük bir köy'' olan dünyada, ''megalomaniac'' bir ''köy ağası'' ve...
19 Kasım 2025 Çarşamba

Köyümüze, -hiç kimsenin dur diyemediği ve kontrol edemediği- bir zorba 'maniac'ın ve diğer köylerde de çok mal varlığının olması hasebiyle bu 'emlâk kralı' diye anılan ve bizim köyler arasında bir benzerinin olmadığı söylenen bir kişinin musallat olduğunu düşünelim.

Bizim köy, böyle bir köy işte..

Dünyanın -hele de bugünkü iletişim teknolojisinin geldiği nokta itibariyle- büyük bir köye dönüştüğünü de gözden uzak tutmayalım..

Bu 'megaloman', 'Bu köyde benden büyük, benden güçlü kimse yoktur ve olmamalıdır. Bu gerçeği herkes kabul ederse, köyde barış ve huzur olur. Bakınız, buraya gelirken, 'Köydeki bütün huzursuzlukları sona erdireceğim' dedim, sözümü tuttum. Şu 8-10 ay içinde bile, 7-8 kavgayı sona erdirdim; 9'uncusu da yolda.. Ben böyle söylediğimde bazıları anlamıyorlar. 'Olmayan kavgaları, bitirdiğim' iddialarında bulunanlar bilmiyorlar ki, ben biraz gerilimli olanları, biraz daha kışkırttığımda kavgaya hazır oldukları anlaşılanlara ağır vergiler koyuyor ve savaşma gücünü yok ediyorum. Bu da, olabilecek savaşları durdurmak değil midir?' diyor.

Ama, 'zorba'mız, köyümüzden kimin bağını-bahçesini ele geçirmeyi gözüne kestirirse ve zenginliklerine el koymayı düşündüklerinin karşı koyma gücünün olmadığını düşünüp, sınır tanımazlığını bütün köy halkına meydan okurcasına haykırıyor; 'Ölümlerden ölüm beğen!..' dercesine..

Hattâ, çok uzaklardaki, 'karalar diyarı'ndaki köylerde, 'kendi dünya görüşünü paylaşan bazı arkadaşlarının öldürüldüğü' ve orada da istedikleri düzeni sağlamak iddiasıyla fedaîlerini ve kiralık kaatillerini de oralara da göndereceğini açıklıyor..

Son olarak da, komşu köylerden birinin muhtarına takmış kafayı.. Niye mi?

Kendisi, çok zengin ve o ise, otobüs şoförlüğünden köyünün muhtarlığına geçmiş birisi.. Ayak takımından..

Böylesine zengin ve gücetapar birisinin, öyle birisini muhatap kabul etmesi, olacak şey mi?

Nitekim, 'zorba'mız, onu sevmediğini de açıkça söylüyor.. O köye düşmanlığının sebebi de bu..

Bu sözler üzerine, bazılarının, 'Deseniz ya, Amerikan Başkanı Trump'a benziyor sizin köyün zorbası..' dediklerini tasavvur edebilirsiniz..'

*

Bu çağrışım, hiç de yersiz değil..

Washington Post'un haberine göre, Trump, şimdi de, Latin Amerika'nın Brezilya'dan sonraki en zengin ülkesi sayılan Venezuela'nın lideri Maduro'yu iktidardan indirmek istiyor ve bunun için de Amerikan Donanmasını Karaibler'e göndermiş bulunuyor.

ABD'li askerî yetkililer, Trump'ın planının sınırlı hava saldırılarından Maduro'nun doğrudan devrilmesine kadar uzandığını belirtiyorlar. Hatırlayalım ki, Trump, geçen ay, 'CIA'in Venezuela'da faaliyet göstermesine izin verdiğini' söylemişti. Trump'ın tek gerekçesi ise, uyuşturucu ticareti yapanların bir çoğunun Venezuela'dan geldiği iddiası.. Ama, Trump, uyuşturucu ticaretinin Amerika içindeki patronlarını engellemek ve haz almayı hayatın hedefi olarak bilen materyalist anlayışla, toplumunu uyuşturucu alışkanlığından kurtaramayacağını anlamıyor.

Bu yüzden de, ABD'nin Venezuela'ya ve diğer ülkelere müdahalesi,

Güney Amerika'ya 21. Yüzyıl'da yaptığı en önemli askerî yığınak olarak niteleniyor. Benzer örnek, ABD'nin 1989'da Orta Amerika ülkelerinden 'Panama işgali'ni ve o zamanki Panama lideri Nuriyega'nın iktidardan indirilip ABD'ye götürülüp hapsedilmesini hatırlatıyor..

*

ABD'li siyasî gözlemciler, Venezuela'da rejim değişikliğinin yüksek risk içerdiğini, ancak başarılı bir operasyonun Trump yönetimine önemli bir diplomatik üstünlük sağlayabileceğini değerlendiriyorlar.

ABD, 2019'da Maduro'ya karşı başarısız bir darbe girişiminde bulunan Juan Guaido'yu, hâlen de Venezuela'nın legal /kanunî lideri olarak tanıyor.

Maduro, bu gelişmeler karşısında başkent Caracas'ta yaptığı açıklamada, 'ABD'nin askerî müdahalesinin 'başka bir Gazze', "yeni bir Afganistan" ya da "yeniden bir Vietnam" olabileceğini söyleyerek, "Güney Amerika'ya, Karaibler'e bombalama, ölüm ve savaş getirme emri verenlerin çılgın elini durdurun. Savaşı durdurun!. Savaşa hayır!" diyerek, binlerce tarafdarlarıyla birlikte 'barış' şarkıları okudu.

İlginç olan bir diğer nokta ise, 2025 yılında, Nobel Barış Ödülü'ne, "Venezuela halkının demokratik haklarını desteklemek için yorulmak bilmez çalışmaları ve diktatörlükten demokrasiye barışçı bir geçiş sağlamak için verdiği mücadele" dolayısıyla lâyık görülen Venezuelalı bir yazar olan Ms. Maria Corina Machado'nun, Maduro tarafından, onbinlerin katıldığı mitingde, 'Venezuela'nın işgali için Amerika'ya çağrıda bulunan bir 'siyonist' olarak nitelenmesi idi.

*

Bu arada Amerikan emperyalizminin Venezuela'ya müdahalesi halinde, bunun, Ukrayna'yı bir haftada yenilgiye uğratacağı sanılan Rusya'nın 3 senedir bir netice alamayışının Venezuela'da da ABD tarafından tekrarlanması uzak bir ihtimal olmayabilir.

Ayrıca, ABD'nin Venezuela'ya yaklaşımı bölgedeki bazı hükümetlerle ABD ilişkilerinde de gerilimlere yol açmış bulunuyor. Nitekim, toplanması planlanan 'Amerika Ülkeleri Zirvesi'nin, Trump'ın soğuk karşılanacağına dair ipuçlarından sonra ertelenmesi, bu yöndeki önemli bir gelişme.. Esasen, Trump'ın bölgeye yönelik politikalarının Latin Amerika ülkeleri arasında uzun süredir rahatsızlık oluşturduğu biliniyor..

Trump, geçen hafta da, orta-batı Afrika'nın en zengin ülkelerinden ve halkının yüzde 80'den fazlası Müslümanlardan oluşan Nijerya'da, 'Hristiyanların öldürüldüğü'ne dair dünyaya yansımış büyük bir hadise yaşanmadığı halde, 'Hristiyanları korumak' gerekçesiyle, ABD ordusunu bölgeye göndereceğini de açıklıyor ve Nijerya Başkanı Ahmed Bola Tinubu ise bu iddiayı reddediyordu.

*

Trump, dünyanın en büyük emlâk kralı ve Amerikan Başkanı gibi sıfatlarla yetinmeyip, ismini ebedîleştirmek ister gibi bir eğilim içinde olduğunu göstermek istiyor olmalı ki, bazı ülkeler arasındaki gerilimleri dayatmalarla halledip anlaşma metinlerini bizzat dikte ederek yazdırıyor ve bu anlaşmaların adını da, 'Trump Mutabakatı' olarak kaydettiriyor. Trump'ın, geçen hafta da, ABD'de yapılacak ve 3,5 milyar dolarlık bir 'Spor Kompleksi'ne federal bütçeden yardım yapılması için bu tesislere 'Trump Tesisleri' adı verilmesini şart koştuğu haberi yer alıyordu, Amerikan medyasında.. Görüleceği gibi kendi ismine, nefsine ve gücüne meftun olmanın ötesinde, tapınan birisi..

*

**

Ama, 'adl-i ilâhî'nin takdirine bakınız ki, Trump denen bu kişi, Amerikan toplumunu yıllardır derinden sarsan ve J. Epstein isimli ünlü bir Yahudi'nin kurduğu ahlâksızlık ve sapıklık şebekesinin, (küçük yaştakilere yönelik) 'pedofili sapkınlığı'nın içinde yer aldığına dair görüntüleri de, ortalığa döküldüğü halde, o hâlâ, 'Bu iddia, benim büyük başarılarımı gölgelemek için muhaliflerimizce, Demokratlar'ca uyduruldu..' diye karşılamaya çalışırken, (ABD'nin eski 'Başkan'larından) 'Clinton'a gidin..' diyor; onun skandallarına işaretle..

Trump, bu arada eski dostluklarına rağmen, Epstein için, dün, Suudî Veliahdi Selman'la Washington'daki görüşmesi esnasında 'hasta ruhlu, sapık' gibi nitelemelerde bulunuyordu..

Epstein, 2019 yılında yargılanmaya başlanmış ve azamî 45 yıl hapis cezası öngörülmüştü. Bir ay sonra, duruşmayı beklerken hapishanede intihar ettiği açıklanmıştı. Ama, geride bıraktığı yığınla belge ve notlarından o kadar yaygın ve belgeli iddialardan Trump'ın ne olduğu veya olmadığı anlaşılabilir. Biz şu kadarını belirtelim ki, Epstein'in notlarından birinde, Trump için, 'Havlamayan k....' dediği, Amerikan medyasında yayınlandı geçen hafta.. (Noktalı kelimeyi yine de, açıkça yazmadık..)

*

Trump, dün Suudî Veliahdi Selman'la görüşürken, ondan büyük, övgülerle 1 trilyon Dolar (yani, Türkiye'nin bir yıllık ihracat gelirinin tam dört misli, 1000 (bin) milyar Dolar) haraç koparmanın mestliği içindeyken, Trump ve Jeffrey Epstein'ın yer aldığı "Sonsuza Kadar En İyi Arkadaşlar" heykeli de, Washington DC'deki 14. Caddesi'ndeki Poets (şairler) kafesinin önünde sergileniyordu. Heykel daha önce 'National Mall'a asılmış, sonra kaldırılmış ve ardından tekrar asılmıştı. (Suudî Veliahdi Selman'dan, İslam Milleti'nin tamamına aid o muazzam servet ve zenginlikleri kimlere peşkeş çektiğinin hesabı, bir gün, sadece Mahkeme-i Kübrâ'da değil, bu dünyada dahi sorulur, inşaallah!)

Trump'ın, ‘Sus, defol! Domuzcuk!' sözü, kendisini vuruyor
21 Kasım 2025 Cuma

Bir Devlet Başkanı'nın, hem de kendi vatandaşlarına, hele de gazeteci bir hanım kıza, velev ki, kendisine ne şekilde bir soru sormuş olsa bile, 'Sus! Defol Domuzcuk! diye hitap edilebileceğini tahmin ve hatta tasavvur edebilir miydiniz?

Edemezdiniz herhalde.. Ama, gördünüz işte.. Yarınlarda daha fazlasını da görebiliriniz..

Daha bir ay kadar öncelerde, ünlü bir hapishanenin bulunduğu 'Alcatraz' adasını ve oradaki cezaevini gezerken, selefi Biden'a olan kızgınlığını bastırmak için, (kapalı şekilde ifade etsem bile, okuyuculardan özür dileyerek,) 'O.... çocuğu.. Beni bu hapishaneye atacaktı..' dediğini unuttuk mu?

*

İlginçtir, bu Amerikalılar arasında böylesine en yüksek mertebedeki kişiler arasında bile, muhatabını küçük düşürmek için, onların 'annelerine böylesi çirkin hakaretler etmek' bir gelenek halinde olmalı ki, 2. Dünya Savaşı'ndan sonra, savaşın galipleri tarafından yeni bir dünya düzeni kurmak için, Yalta ve Potsdam gibi uluslararası konferans tertip edilirken, toplantılara oldukça muzaffer bir lider olarak, gösterişli bir şekilde katılan Sovyet Rusya lideri Joseph Stalin'in o havalı tavrına dönemin Amerikan Başkanı Truman bozulmuş olmalı ki, kendi annesine yazdığı mektupta, 'Anne o, o... çocuğu'nun öyle bir gösterişli gelişi vardı ki..' diye yazdıktan sonra, pişman olmuş olmalı ki, 'Anne ona öyle söylememeliydim, yoksa o da bana aynı şekilde hakaret eder değil mi?' demekten kendisini alamaz.. Yani, bunlar arasında böyle bir gelenek var..

*

Bu bakımdan zaten devamlı aşağılamaya çalıştığı Biden'la yetinmeyen Trump'ın ağzının bozukluğu bilinmiyor değil..

Geçen ay da, kendisini ABD'nin muhtelif şehirlerinde protesto eden göstericilere karşı, 'yapay zekâ' yöntemiyle oluşturulmuş bir videoyu kendi sosyal medya hesabından kamuoyuyla paylaşmamış mıydı? O videoda Trump uçağı kullanan pilot olarak gösteriliyordu. Ve o uçak aşağıdaki kalabalık göstericilerin üzerinden geçerken, onların üzerine uçakta depolanmış olan fosseptik çukurlarının tonlarca artıklarını, o kalabalıkların üzerine boşaltıyor şeklinde hazırlanmamış mıydı video?

Tamamıyla 'yapay zekâ' mahsulü olarak hazırlanmış olsa bile, Trump'ın o videodaki iğrenç görüntüyü, kalabalıkların üzerine boşaltmak isteyiş muradını yansıtması bile şaşırtıcı idi..

Ve işbu Trump, evvelki gün de, son birkaç yıldır, içinde bizzat bulunduğunu yansıtan ve 'pedofili' diye isimlendirilen 'cinsî sapıklık cereyanı' etrafında J. Epstein isimli milyarder bir Yahudi tarafından geliştirilmiş olan iğrenç dosyaların açılması-açılmaması yolunda tartışmalar sürerken, Trump da önce o tartışmalara, 'Ben Başkan seçilirsem o dosyaları açacağım..' diye rakibinden geride kalmamaya çalışırken, Başkan seçilmişti ve amma Trump bu dosyaların açıklanmasını aylardır engelliyor, ayak sürüyordu; o dosyanın, kendi partisi olan 'Cumhuriyetçiler'i karalamak için, rakip Demokratlar'ca düzenlendiğini iddia etmekte daha bir ısrar ediyordu.. Ne de olsa, J. Epstein cezaevindeyken ölmüş veya öldürülmüştü.

Ama, evvelki gün, Epstein'in kardeşi Mark yaptığı açıklamada, o dosyalarda Trump'ın da olduğunu bildiğini söyledi..

Ve daha ilginç olan ise, 3-4 gün önce yayınlanan ilginç bir yabancı karikatürün verdiği mesajdı.. Makaleler dolusu yazılanları birkaç çizgiyle anlatıveriyordu. Çünkü, Siyonist İsrail rejiminin 'Gazze soykırımcısı' Netanyahu, Trump'la görüşürken, Trump ne zaman direnecek 'Hayır!' diyecek olsa, ona, Epstein dosyalarını göstererek, Trump'ı çaresiz durumda düşürüyor, teslim alıyordu..

*

Şimdi, evvelki akşam, genç bir hanım muhabir, 'Epstein dosyaları'yla ilgili olarak, o dosyaların içinde Trump'ın da bulunduğuna dair görüşlerini sorunca..

İşte o zaman, Trump'ın ağzı fren tutmadı, ve o kıza, 'Queti!.. Queti! Piggy..' (Sus! Defol! Domuzcuk..) diye hakaret etmez mi? Ve devamında söyleyeceği sözler hep aynı: 'Ben ne büyük hizmetler yapıyorum, bunlar ise beni karalamak için uğraşıyorlar..'

*

Ama, bu hakaret, Amerikan medyasından alışılmadık bir tepki aldı ve Trump'ın kafasının yerleştirildiği kocaman domuz gövdesi ve benzeri ilginç karikatürler yayımlandı..

Ve daha ilginç olan, bu karikatürlerin, Trump'ın o kıza söylediği 'Quite! Quite! Piggy!' ('Sus! Defol, Domuzcuk!') şeklindeki sözle birlikte sunulması.. Yani, Trump, şimdi, kendi sözüyle vuruluyor..

*

Ve, sözün bu noktasında geçmişten bir anekdot..

'Şehvet yüzünden düşen kalkmamıştır!'

Clinton 1998'lerde ABD Başkanı iken, bulaştığı bir çirkinlik karşısında, bu iddiaları reddetmişti.. Ama Amerikan Kongresi'nce azledilmek üzereyken, 'yalan söylediği'ni itiraf etmişti ve bunu, ailesinin dağılmaması için yaptığını ağlayarak anlatmış ve azledilmekten kurtulmuştu..

O günlerde Almanya'daydım ve Millî Gazete'nin Avrupa baskısında yazıyordum ve 'Clinton, Mesnevî okusaydı, bunlar gelmezdi başına..' başlıklı bir makale yazmıştım..

Mesnevî'deki o hikayeyi burada kısaca tekrarlayayım..

Mesnevî'de Celaleddin Rûmî diyor ki: 'Erkek dağ keçisinin kürkü çok makbuldür.. Ancak avlanması sırasında 'kürk'ünün hiç delinmemesi gerekir..

Bunun için, iki dağ arasında 15-20 metrelik bir uçurum aralığı olan bir yer vardır.. Avcılar, 'dişi dağ keçisi'ni uçurumun karşı tarafına getirirler.. Uçurumun alt tarafında da gerekli hazırlıklar yapılmıştır..

'Erkek dağ keçisi', dişi keçiyi karşıda görünce gelir uçurumun kenarına bakar ve bu mesafeyi atlarım diye hesap ederek, geriye 8-10 metre çekilip var gücüyle atlar ama 2-3 metre sonra aşağıya düşer. Aşağıda avcılarca hazırlanmış yumuşacık yatakların üzerine düşer ve böylece kürkü hiç zedelenmemiş olur..

*

Celâleddin Rumî, bu hikayeyi anlattıktan sonra, asıl dersi verir:

'Ey oğul, şehvet yüzünden düşen, kalkmamıştır..'

Evet, asıl ders bu cümlededir..

Trump'ı da çok ağır tartışmalar bekliyor ve belki de Amerikan toplumuna başkanlık yapamayacak kadar.. O da, belki, 'Ailem dağılmasın diye yalan söyledim..' mazeretine sığınırsa, şaşılmamalıdır..

Emperyalistler, şimdi de, ‘Hz. İbrahim' adını kullanarak, ‘İbrahim Anlaşmaları' tuzağıyla, yeni firavunluklar peşindeler…
23 Kasım 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal

Pazar günlerinde, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında yaptığımız bir Hasbihal'e daha sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selamlarımızla başlıyoruz.

*Manisa'dan İbrahim Sancaktar isimli okuyucu; 'Bu son aylarda Orta Doğu Meseleleri etrafında sık sık, bir 'İbrahim Anlaşmaları' terimi kullanılıyor. Bunun tam olarak ne mâna ifade ettiğini pek anlayabilmiş değilim.' diyor.

-- Hemen belirtelim... Bu terim, Siyonist Yahudilerin, zâhiren doğru bir sözü, eğri bir murad ve maksad için kullanmak taktiklerinden kaynaklanan ve kendilerine uluslararası hukuk alanında bir alan açmaya yönelik bir tuzaktır. Ve bu tuzak için putkıranların pîri olan Hz. İbrahim aleyhisselam Peygamber'in aziz ismi ve hatırasından faydalanmak istiyorlar.

5 sene kadar önce, Siyonist İsrail rejiminin uzattığı oltadaki yeme takılan 'alık balıklar' durumundaki Birleşik Arap Emirliği ve Bahreyn gibi ülkeciklerin imzaladığı bir anlaşma olup buna teşne olmuşcasına, halkı Müslüman olan başka ülkecikler de, Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam dinlerinin ortak Peygamber olarak andıkları Hz. İbrahim'i birleştirici sembol isim olarak kabul etmek iddiasıyla, 'İbrahim Anlaşmaları' adını verdiler. İlginçtir, bu zamana kadar bu ihtilaflara kıyısından köşesinden hiç yaklaşmamış olanların Hz. İbrahim'e atıfta bulunarak, "üç din ve mensupları arasında barış ve ortak miras" mesajı taşıdığını esas alıyorlar. ABD Başkanı Trump bile, bu anlaşmalara tutunmaya çalışırken, 'İbrahim' ismini de, 'Onlar Ebrehem diyorlar, biz Abraham diyoruz, ben de Abraham diyeceğim.' diyerek, halkı Müslüman ülkelerin liderlerine, bu anlaşmaya katılmasını dikte etmeye çalışıyor.

Ki, bu konuda bu zamana kadar, Siyonist İsrail rejimi konusunda, hattâ Gazze'de işlenen o korkunç barbarlık konusunda hemen hemen hiç bir görüş açıklamamış olan Kazakistan bile geçen hafta bu anlaşmaya katıldığını açıkladı. Netenyahu ise bu anlaşmaya Endonezya, Malezya gibi ülkelerin de katılmasını beklediklerini ifade ediyor. ABD'li diplomasi yorumcuları, Kazakistan'ın katılmasıyla 'İbrahim Anlaşması'nın kan tazelediğini belirttiler.

Şurası açıktır ki, sadece Hz. İbrahim aleyhisselâm değil, bütün enbiyaullah, yani Allah tarafından vazifelendirilmiş gönderilmiş olan bütün peygamberler biz Müslümanların Peygamberleridirler. Bu yeni bir şey değildir.

Ama Siyonistler ve diğer emperyalistler, Musevîlik/Yahudilik ve İsevîlik/ Hristiyanlığın temelindeki inançlarında gerçekleştirdikleri sapmalarını bize de bulaştırmak istercesine, 'Hz. İbrahim'in etrafında birleşme çağrıları yapıyorlar.

Biz Müslümanlar zâten o noktadayız.

Ama onlar neredeler?

Asırlarca, peygamber farklılıkları üzerine birbirlerine karşı oluşturdukları düşmanlıkları kendi aralarında yapabilirler ama Müslümanlar zâten bütün ilâhî peygamberlere bağlılığı, imanlarının temeli olarak bildiklerini, 'Amentü'lerinde devamlı okurlar. Ve biz Müslümanlar 14 asır boyunca Müslüman olmayanlara, inanç baskısı yapmamaları, 'Dinde zorlama yoktur' mealindeki 'Kur'an hükmü olan (Lâ ikrahe fi'ddîn) âyetini zaten inançlarının temeli bilirken, ayrıca, hiç bir Yahudi'ye Hz. Mûsa ve hiç bir Hristiyan'a da Hz. Îsa aleyhiselamlara bağlı oldukları için düşmanlık yapmış değilizdir ve değişmez bir ilahî kuraldır.

Bizim onlarla olan ihtilafımız, o yüce Peygamberlerin taraftarları olmak adına sergiledikleri zulümler yüzündendir.

Bu bakımdan da, Hz. İbrahim'in muazzez ismi etrafında kurdukları tuzakları, bizzat Hz. İbrahîm'in, puthanelerdeki putları baltayla kırıp sonra da elindeki baltayı en büyük putun boynuna asmasındaki hikmetli tavra uygun olarak, biz de bugün, her türlü putlara ve putçuluklara karşı çıkıyor, baltamızı en büyük put durumunda olanların boynuna asıyoruz.

*Yozgat'tan, tarihçi olduğunu belirten Celâl Yiğitoğlu diyor ki: Benim adaşım da olan C. Şengör isimli arkeoloji Prof'unun bir videosunu izledim. Enver Paşa ile M. Kemal'den söz ediyordu. Onun anlattığına göre, Birinci Dünya Savaşı' esnasında müttefikimiz olan Almanya'nın Osmanlı Ordusu'ndaki temsilcisi olan General Liman von Sanders'in, Başkomutan olan Padişah'a vekaleten Osmanlı Ordularının Başkomutan Vekili de olan Harbiye Nâzırı Enver Paşa'ya, M. Kemal'in albay rütbesinin paşalığa yükseltilmesi için teklifte bulunmuş. C. Şengör'ün iddia ettiğine göre Enver Paşa da bu talebe sıcak bakmayıp 'Ona paşalık verseniz, Sadrâzam olmak ister, sadrazamlık verseniz Padişah olmak ister, padişahlık verseniz, o zaman da tanrı olmak ister...' diye reddetmiş... (Elbette C. Şengör o videoda M. Kemal'in Padişah olması halinde onunla da yetinmeyip tanrı olmak isteyeceğini söylerken, tanrı demesi gerekirken, 'Allah olmak isteyeceği'nden söz ediyor.) Ama Enver Paşa'nın o nitelemelerinin aynıyle vâkî olduğunu, her halde bizim nesillerimiz tartışmaya gerek kalmayacak derecede gördü. C. Şengör'ün o sözlerini yeni nesillerce anlaşılmasına çok ihtiyaç var.

Bu bakımdan, 8 Kasım günü, Bakü'de yapılan Karabağ Zaferi'nin 5. yıldönümü törenlerinde yaptığı konuşmasında Başkan Erdoğan'ın, 'Kafkas İslam Ordusu'nun kurucusu olarak Enver Paşa'yı 'şehid-i âlâ, Gazi'y-i Namdar Enver Paşa' olarak zikretmesi ve Bakü ve bütün Azerbaycan'ı istila etmiş olan Ermenileri ağır bir yenilgiye uğratan kardeşi Nuri Paşa'yı da anması ilgimi çekti. Çünkü Enver Paşa, Türkistan yaylalarında Bolşevik ordularınca, inşallah şehit edildiği 4 Ağustos 1922'den bu zamana kadar, ilk kez bir Cumhurbaşkanı tarafından böylesine saygı ve rahmetle anılıyordu...

*ABD'den Necati Engeç hoca, bir mevlid okuma sahnesini yansıtan bir video göndermiş. Orada, bir kişinin 'Zübeyde'nin oğlu.....'nun ruhunu da şâd eyle Ya Rab.' şeklinde okuduğu birkaç cümle...

Gerisini yazmaya gerek yok... 'Ben hiç bir dine inanmam, bütün dinlerin canı Cehenneme...' diyen ve öldüğünde, sırf kız kardeşinin , 'Ben âbimin namazsız gitmesine müsaade etmem' diye tabutun üstüne kapanması üzerine, 7-8 kişinin cenaze namazı kılması dışında, bir ülkenin yönetimine el koyduktan sonra, İslam'la ve Müslümanlarla ilgili uygulamalarında o sözünün gereğini yerine getirmiş bir kimse için 'Bu dua ne içindir? demeye getiriyor.

*İstanbul'dan Mücahid Yılmaz isimli okuyucu da, geçen hafta, Suudî rejimi veliahdı M. Selman'la görüşürken, "Trump'ın önce 500-600 milyar dolar isteyip sonra 1 trilyon da olabilir demesi üzerine, Selman Efendi'nin 1 trilyon doları verdiğini açıklaması gerçekten de İslam Milleti'nin tamamının hakkı olan o servetlerin peşkeş çekilmesi bir faciadır." diye yazdınız, teşekkürler... Nedence bu konuya çok az değinildi... Halbuki, sizin de yazınızda işaret ettiğiniz üzere bu rakam, Türkiye'nin 1 yıllık ihracat gelirinin 4 misli!!..

--Evet bu aziz kardeşimize de, Yunus Emre'nin, 800 sene öncelerdeki, 'Yedikleri yoğsul eti, içtikleri kan...' mısralarını hatırlatalım.

*

'İmralı kördüğümü'', emperyalistlerin ''ulus-devlet'' tuzaklarını kırmakla çözülebilir...
24 Kasım 2025 Pazartesi

Önce, konumuzla ilgili bir not aktarayım:

*

'İmralı' adını ilk kez, ortaokulda iken, bir kişinin babama üstü kapalı tehditler içeren bir sataşması sırasında, babamın da, ''Git kardeşim başımdan... Zâten İmralı'dan yeni gelmişim; başımı tekrar belâya sokma..' şeklindeki, mukabil bir sert konuşmasından duymuştum.

Ne olduğunu bilmediğim için 'İmralı'nın ne demek olduğunu' sorduğumda babam, 'Oğlum, İmralı, birçok cinayetlere karıştığı için, ömür boyu hapis cezalarına çarptırılmış olanların Marmara Denizi'nde atıldığı bir adadır ' demişti .

Ama, cevapsız kalan soru, 'Babamın İmralı ile ilgisi var mıydı' sahi..

Üstelik, bir cinayet konusu ve İmralı adasına atılmak, evimizde hiç sözü edilmemişken, şimdi neler duyuyordum.

Babam ise, 'Görmedin mi oğlum, o kişi, 'Belâlı bir adammış!' dercesine, nasıl çekilip gitti!' diyordu.

*

Evet, ben de o sahneyi görmüş ve rahmetli babamın gücünden belki veya herhalde gurur da duymuştum.

Çocukluk yıllarımda hâfızama kazanan İmralı adını, daha sonra, cinayet çapında büyük bir millî facia vesilesiyle duyacaktım.

Şöyle ki, 1950-60 arasında, 1950, 1954 ve 1957 yıllarında yapılan 3 genel seçimde de milletin büyük teveccühüne mazhar olan 10 yıllık Başvekil Adnan Menderes ve iki Bakanı olan Hariciye Vekili Fatin Rüşdü Zorlu ve Maliye Bakanı Hasan Polatkan'ın 27 Mayıs 1960 Askerî Darbesi'ni müteakib Yassıada'da kurulan uyduruk bir mahkemede yargılanmasından sonra idâm edilmek üzere İmralı adasına götürülmeleri sırasında tekrar duymuştum.

Evet, onlar orada, en mazlumâne şekilde idam edilmişler ve cenazeleri de ailelerine bile verilmeyip, 30 yıl orada tutulmuştu. Çünkü, zâlim darbeciler idam ettirdikleri o Başvekil ve iki Bakanı'nın cenazelerini verselerdi, milletini onların mezarlarını ziyaretgâha dönüştürerek, kendilerine sonu gelmez silleler indireceklerinden korkuyorlardı. Ki, onların kemikleri, idamlarının 30 yıl sonralarda, Turgut Özal zamanında nihayet İmralı'dan getirilmiş, bugün Adnan Menderes (Vatan) Caddesi'nin surlarla kesiştiği noktanın 300 metre kadar uzağındaki yeni 'mekan'larına taşınmışlardı.

*

Artık İmralı gündemimizden çıktı diyebilirdik ki, 25 yıldır, İmralı tekrar ülke gündeminde...

Çünkü, PKK isimli silahlı mücadele örgütünün lideri olan A. Öcalan, bir 'etnik unsur'un, kürd halkının haklarının verilmesi adına silahlı mücadele başlattığını 1984'de ilan ettiğinden, ülke bir terör sarmalına girmişti. Ve Türkiye'nin bu yolda harcadığı 100 milyarlarca dolarlık maddî kaybından ayrı olarak, bir örgütle mücadelede bile zafiyet gösterdiği gibi bir görüntü en büyük kayıplarından birisi olmuştu.

Bir dert varmış ki, bizim yaramıza parmak basıldı dercesine, kürd halkının içinden de gizli-açık bir destek bulmuştu.

Nasıl bulmasın ki, 1923'lerden 1990'lı yılların ortasına kadar isminin söylenmesinden bile çekinilen bir etnik unsurun varlığını, S. Demirel'in, 'Kürd gerçeğini kabul ediyoruz!' deyişine kadar, 70 yıl boyunca böyle bir etnik unsur; diliyle, kültürüyle yok sanılıyordu. Halbuki, müslüman halkımızın arasında ve anlayışında insanların etnik kökleri üzerinde bir tartışma da yoktu, aşağılama veya yüceltme de... Çünkü sosyal hayatımızın temelleri İslam kardeşliği üzerine atılmıştı.

Ama, 1923'ten sonra, ülke, tam da emperyalistlerin tavsiye ettikleri gibi, 'ulus-devlet' modelini esas almış ve herkes temel kabul edilen bu etnik unsurdan sayılmaya başlanmıştı.. . Asırlardır kardeş olarak, gönül ve iman birliği içinde birleşmiş olan Müslüman halkları, temelinden akıl dışı olan bir ırkçılıkla ve birbirine düşman eden emperyalist odaklar, hattâ, 1930'larda yeni rejimin en üst kademelerinde bulunanların ağzından, 'Bu ülke Türk ülkesidir, burada Türk olmayanların, Türk'e hizmet etmekten başka bir hakkı yoktur' gibi en faşist laflar ediyorlardı. Biz Müslüman halk kitleleri olarak bu zehirli dili, on yıllar boyunca açıkça reddedemedik. Ancak, 1970'li yıllardan sonra, inanç birliğimizin dinamitlenmek istenmesine seyirci kalamıyacağımızı ifade etmeye, itirazlarımızı yavaş yavaş da olsa, dile getirmeye başlayabilmiştik.

Ama, bu ayırımcı zihniyetleri kendi ayrılıkçı fikrileri için besleyici etkenler olarak görenler de olacaktı ve elbette bu iç çelişkilerimizi daha bir ateşlemek isteyen emperial odaklar da bulunacaktı.. Esasen, 1923 sonrası rejimin ideolojik yapısı, emperial odakların planlarına aykırılık teşkil etmeyecek şekilde ve bir tahakküm mekanizması halinde dayatılıyordu halkımıza..

*

İmralı isminin benim gibi çoğu sıradan halk kesimleri arasındaki çağrışımlarına da değinmek gerekti..

Bugünlerde İmralı adası yine ve daha bir ülke gündemindeyken, ..

Meclis'te temsilcileri bulunan partilerin M. Vekillerinden oluşacak bir heyetin, İmralı'ya gidip, A. Öcalan'la doğrudan görüşerek düşüncelerini öğrenmek teklifi, AK Parti, MHP ve DEM Parti'nin oylarıyla kabul görürken..

Ülkemize, ırkçılık belâsını, bir etnik unsurun diğerlerine üstünlüğü adına tebelleş edenlerin bugünkü siyasî arenada temsilcileri olan Ana Muhalefet Partisi'nin Meclis'i temsilen bir heyetin İmralı'ya gitmesine karşı çıkması, gerçekte 100 yıl öncelerdeki ilkelerine karşı bir tavır geliştirileceğine duydukları korkudan kaynaklanıyor olsa gerek..

CHP'nin bu karşıtlığı, çok basit bir ilgisizlik değil, temellerini 100 yıl önce attıkları 'ulus devlet'in yerine, aynı inanç birliği içinde asırlarca birlikte yaşamış olan halkların kardeşlik üzerinde bir anlayışla, bir çok şeytanî ve laik uygulamaların yolunun tıkanacağına duyulan korku, onlar açısından küçük bir mesele değildir.

26-27 sene öncelerini hatırlayalım.. Öcalan, gittiği her ülkede Suriye'de, Yunanistan'da, Rusya'da ve İtalya'da Türkiye'nin ağır diplomatik baskısıyla büyük sıkıntılar meydana getirirken, onu Kenya'ya götürdüler ve 1998'in son demlerinde de ABD'nin, onu beklenmedik bir zamanda Kenya'dan alıp idam olunmaması şartıyla Türkiye'ye teslim etmelerini anlayabilen, izah edebilen çıkmadı.. O zaman Başbakan olan Ecevit bile, bizzat, 'Amerika'nın Öcalan'ı bize teslim etmesinin sebebini anlayamadık..' itirafında bulunmuştu.

Aradan bunca yıl geçti.. Öcalan, 26-27 yıldır içerde..

Öcalan da, zaman zaman kendisini süzgeçten geçiriyor olmalı ki, bazan birbiriyle çelişkili olsa bile bazı izahları, tamamen reddedilmesini gerektirmeyecek derece açılımlar taşıyor..

Yargılanırken, 'Osmanlı zamanında olsaydı, beni ya bir şehre vali yaparlardı, ya da idam ederlerdi..' diyen Öcalan'ın o sözler içindeki beklentilerinin ikisi de olmadı, ama, tesbitleri tamamen yanlış da değildi.. Hele de, Osmanlı'nın son demlerinde, Sultan 2. Abdulhamîd zamanında kurulan 'Hamidiye Alayları'nın başına getirilen Kürd beylerinin-paşalarının, yetkilerini kötüye kullanıp, kürd halkına daha önce görülmemiş derecede ağır baskıcı uygulamaları olduysa bile; devletin, dış etkenlerle bağını kopardıklarına inanılan lider durumundaki kimseleri kazanmaya çalışması, eski bir geleneğe da dayanıyordu.

Bugün de devlet, Öcalan'ı daha yakından dinlemek için adımlar atarken, Kemalist-türkçü reflekslerle hareket etmekten kopamayan Ana Muhalefet Partisi'nin bu çabayı engellemeye çalışması bile, iyi bir yolda olunulduğunun bir işareti sayılabilir.

Türkiye'nin 'İmralı kördüğümü'nü çözmesi, 'terörsüz Türkiye idealinin de daha başarılı olmasının yolunu açabilir.. Bu da, ancak, Kürd, Türk, ve sair bütün Müslüman unsurların inanç birliği ve kardeşliği ile mümkün olabilir.

ABD ‘kabile kralı' Trump ile ‘Rusya Çarı' Putin'in müthiş satrancı…
26 Kasım 2025 Çarşamba

Amerika'da 'modern bir kabile kralı' var, biliyorsunuz. Bir gün Panama'yı ister, bir gün Grönland... Bir gün de Kanada...

Sonra Nijerya'da Hristiyanların öldürülmekte olduğu gibi iddialarla, Amerikan güçlerini orta-batı Afrika sahillerine göndereceğini söylüyor; onunla yetinmeyip, Sûdan'daki iç-savaş'a Amerika olarak müdahale edeceklerini ilân ediyor.

Hele, 10 ay kadar öncelerde Ukrayna Başkanı Zelenski'yi nasıl azarladığı, daha bir unutulmaz sahnelerdi...

Dünyadaki bütün liderleri hizaya getirebileceğini sanıyor. Kimilerini azarlıyor, kimilerini alkışlıyor. Kimilerine hayranlığını da belirtiyor. Ama bugün saldırdıklarını yarın dost, övdüklerini ise yarın yere vurmaya çalışan birisi olabileceği, yığınla örneklerle ortada...

İkinci dönem Başkanlık için, geçen seneki propaganda konuşmalarında, Amerika'nın sırtındaki büyük iç ve dış borç yükünü hafifletmek için, 'Arap ülkelerindeki iktidar sahiplerine, 'Biz olmasak, siz oralarda bir hafta bile oturamazsınız!' dediğimizde onlardan istediğimizi alırız.' şeklindeki sözleri sanki şaka gibi gelmişti bazılarına. Ama bunun basit bir iddia olmadığını, aynen dediği gibi çıktığını, Körfez Ülkeleri'ne yaptığı 2-3 günlük bir gezide görmüştük.

Kezâ, (babası öldüğünde onun yerine Suûdî meliki olacağı kanunen belirlenmiş olan) Suûdî rejimi Veliahdi Muhammed b. Selman'ın geçen hafta Washington'a yaptığı ve Trump tarafından görkemli törenlerle karşılandığı resmî ziyarette, ekranlardan da yayınlanan bir müzakere sırasında Selman Efendi, tam 1 (bir) trilyon Dolar'ı, Amerika'ya kredi ve yatırım olarak vereceğini açıklayarak Trump'ı mest etmedi mi?

İşte bu Trump, savaşları durdurma adına, Rusya- Ukrayna Savaşı'nı bitirmek için geçen hafta 28 maddelik bir program açıkladı. Bu 28 maddenin özeti kısaca, 'Rusya'nın Ukrayna topraklarında işgal ettiği yerlerin Rusya'ya bırakılması' idi.

Ukrayna Başkanı Zelenski, 'Ya, şerefimizi bir kenara bırakacağız, ya da en büyük müttefikimiz olan Amerika'yı...' diyerek içinde bulunulan durumu çok net şekilde ortaya koydu.

*

Avrupa Birliği ve Amerika, Rusya'nın Ukrayna'da bir üstünlük elde edememesi için Ukrayna'ya en gelişmiş her türlü silahı ve yüz milyarlarca dolarlık malî yardımları vermişlerdi. Ama Sovyetler Birliği'nin 1991'de dağılmasını görmüş ve o tablo karşısında, zayıf oldukları için yutkunmakla yetindiklerini açıklamış olan Putin, 'Avrupa ve Amerika'nın, kendi bağrına -NATO ve AB üyesi olarak- saplamak istedikleri Ukrayna'yı kabul etmeyeceklerini' açıklayarak, sonunda askerî saldırısını başlatmıştı 24 Şubat 2022 gecesinde... Saldırıyı başlatmadan önce, 'Çarlık Rusya dönemindeki büyük coğrafyaların ellerinden çıkışı'nın acısını yansıtan bir TV. konuşması da yaparak...

Tamam, o zaman, Amerika'da Joe Biden vardı. O türlü yardımlar o zaman verilmişti. Ama 'Ben Başkan olsaydım, o savaş başlamazdı ve Başkan olursam, o savaşı da bir haftada da bitiririm!' diyen Trump, istediği gibi 4 yıllık bir aradan sonra tekrar seçildi ve aradan 1 yıl geçtiği halde, savaş durmadı. Ve 'Putin'in kendisini hayal kırıklığına uğrattığını' açıkça ifade etti.

Ve Trump yönetimi de Ukrayna'ya, Rusya'nın her tarafını vurabilecek 2.500 km. menzilli 'Tomahawk' füzelerini de verdi geçen ay... Ama bunun karşılında; Putin de Amerika'yı vurabilecek ve önlenmesi mümkün olmayan 'Poseidon' füzelerini gösterdi dünyaya.

Şimdiii... Trump, ne pahasına olursa olsun, kaybetmemesi ve kazanması için her entrikayı devreye sokan kurnaz tâcirler gibi Venezuela'ya saldırı planlarını açıkladı ve asıl kendisi başka bir şeymiş gibi Venezuela lideri Nicolás Maduro'yu bir terör örgütü lideri olarak ilan edip başına da 50 milyon dolar koyduğunu dünyaya duyurdu; Amerikan Kongresi'ni de bir 'kabile kralı' edasıyla devre dışı bırakan bir yöntem icat ederek.

Trump şimdi Putin'e demek istiyor ki, 'Ben sana Ukrayna konusunda karışmayacağım askerinin girdiği yerler senin, sen de bana Venezuela konusunda karışma.'

Asıl denklem, bu satranç oyununun sonuna göre belirlenecek gibi...

**

Bir-kaç NOT:

1- Geçen hafta Amerikan Kralı'nın kendisine, J. Epstein isimli (ve hapisteyken intihar ettiği açıklanan veya öldürülen) bir Yahudi milyarderinin Amerika'yı derinden sarsan bir cinsî sapıklık dosyası içinde olduğunun yığınla belgeleri ortaya çıkmış olan konuda, bir gazeteci kızın sorusu karşısında, itidalini tamamen yitirerek, 'Sus... Defol... Domuzcuk...' diye tepki vermesine dair 21 Kasım günü yayınlanan Trump'ın o sözlerinin İngilizce asıllarını da başlığa çekerek ve makale içinde de, Trump'ın o sözleri üzerine, ona rakip olarak hazırlandığı anlaşılan ...... 'un, bürosu tarafından hazırlanan veya paylaşılan ve Trump'ın o 'peggy /domuzcuk' sözü etrafında hemen medyada devreye sokulan karikatürleri de ekleyerek) makalemi gazeteye gönderdikten hemen 1-2 dakika sonra bilgisayarıma bir not geldi... 'İletinizde bir sorun oluştu...' gibi bir ifadeyle...

Gönderdiğim yazım ulaşmış mıydı, ulaşmamış mıydı, anlamamıştım.

Yazıyı tekrar göndermek istediğimde ise, 'hesabınız kapatıldı' notuyla karşılaştım.

Yeniden bir internet hesabı açıncaya kadar saatlerce uğraştım... Ve nihayet, 'secakirgil@yahoo.com' hesabım kapatıldığı için, 'selahaddincakirgil@gmail.com' üzerinden yeni bir hesap açabildim ve 25 yıla yakın zamandır kullandığım irtibat adresim buharlaşmış oldu.

Bu nasıl ve niçin oldu, bilmiyorum. Sadece, bütün bu bağlantılar Amerika üzerinden geçtiğinden, yazımın başlığında, Trump'ın kendi sözlerinin İngilizcesini aynen manşete çektiğim için, 'Birilerinin işgüzarlığıyla olsa gerek' demekten başka bir izah bulamadım.

Bu vesileyle yeni 'e-mail' adresimi de bildirmiş oluyorum.

2- 50 yıl öncelerde, Millî Gazete'de yazdığım günlerden beri tanıdığım ve gazetenin Ankara'daki bürosunda ve daha sonraki yıllarda da yurt dışında ve yurt içinde, zaman zaman karşılaşıp kendisine özgü anlatım tarzıyla, sınırlı katılımlı dost sohbetlerine ayrı bir renk ve neşe katan Abdulkadir Özkan kardeşimin 'ebediyet yolculuğu'na çıktığı ve dün Ankara'da Karşıyaka Mezarlığı'nda defnedildiği haberini aldım. Ailesine, yakınlarına ve dostlarına başsağlığı dileklerimi sunuyor ve merhûm'a da, Allah'u Teâlâ'nın rahmetinin yoldaşlık etmesini niyaz ediyorum.

3- Bugün, Bursa'da olup, 40 yıllık dostum tarihçi Dr. Selâmi Saygın'ın tertip ettiği bir programda buluşacak ve bu fırsattan istifade ederek, Bursa'daki diğer dostlarla da sohbet imkânı bulacağım, inşallah...

Papa 14. Leo'nun ziyareti ve...
28 Kasım 2025 Cuma

7 ay öncelerde, Nisan 2025 ortasında ölen Papa Francis'in yerine, Katolik Kiliseleri yüksek konseyi tarafından Kuzey Amerika doğumlu ve ilk ABD vatandaşı olarak Papa seçilen ve Katolik Kilisesi geleneklerine göre doğumdan beri taşıdığı 'Robert F. Prevost' ismini bir kenara bırakıp 'Leo' adını alan ve bu zamana kadar aynı isimle anılan 13 Papa'dan sonra geldiği için '14. Leo' olarak anılan 'Papa', dün, -Roma'da 100 dönümü bile bulmayan bir arazi üzerinde-, dünyanın coğrafî olarak en küçük devleti olan Vatikan Devleti'nin başkanı olarak Türkiye'yi ziyarete geldi ve Başkan Erdoğan tarafından törenle karşılandı.

Bu ziyaretin, Hristiyanlık tarihinde özel bir yeri olan ve Miladî- 325 yılında Hz. İsâ Peygamber Aleyhisselâm'a nâzil olan İncil'den bazı bölümlerin sonradan eklendiği veya çıkarıldığı iddiasıyla toplanan 'İznik Konsülü'nün 1700. yılına rastlatılması ilginçti.

*

Bu vesileyle, -önceki- Papa Francis'in ağır hasta olduğu ve ölümünün beklendiği günlerde, Nisan-2025 ortalarında Trump, en dindar konuşmalarından birini yapmış ve Paskalya Yortusu mesajında Hristiyanların inancında var olan Hz. İsâ'nın 'mucizevî dirilişi'ni anlatarak, -özetle- "Okullarımızda, ordumuzda, işyerlerimizde, hastanelerimizde ve hükümet binalarımızda Hristiyan inancını savunacağız. (...) Hristiyan inancını, din özgürlüğü hakkını ve kamu alanında Tanrı'nın hükümlerini korumaktan asla vazgeçmeyeceğiz. (...) Mesih'in kurtarıcı fedakârlığına odaklandığımızda, O'nun sevgisi, alçakgönüllülüğü ve itaati hürmetine Tanrı bu özel dönemde hepimizi ve Amerika Birleşik Devletleri'ni kutsamaya devam etsin... Bu Paskalya'nın ihtişamının İsa Mesih'in çarmıhta yaptığı fedakârlık olmadan gelemeyeceğini kabul ediyoruz. (...) Dünyadaki son saatlerinde, Mesih, Tanrı'nın yaratışına duyduğu derin ve kalıcı sevgiden dolayı çarmıhta dayanılmaz acılara, işkenceye gönüllü olarak katlandı. Onun çektiği acılar sayesinde kurtuluşa kavuştuk, günahlarımız bağışlandı. (...) Paskalya sabahı taş kaldırılır, mezar boş olur ve ışık karanlığa üstün gelir; bu da ölümün son sözü söylemediğinin işaretidir. (...)" mealinde konuşmuş, sonra da 'Beyaz Saray İnanç Ofisi'nin kurulması' emrini imzalamıştı.

Hattâ o günlerde Trump, 'Keşke Papa olabilseydim...' diyerek bir arzu veya hayalini de dile getirmişti.

'Papa XIV. Leo' ise, 'Katolik Kilisesi'nin yeni lideri' olarak, verdiği ilk vaazında, "Bu zamanda hâlâ çok fazla anlaşmazlık, nefret, şiddet, önyargı, farklılık korkusu ve dünya kaynaklarını sömüren ve en yoksulları dışlayan bir ekonomik paradigmanın açtığı çok fazla yara görüyoruz." diyerek kapitalist sisteme ince eleştirmeler yapmış, 'insanların dikkatini çekmenin ideal yolunun sevgi olduğunu' söylemiş ve Trump yönetiminin göçmen karşıtı politikalarına göndermelerde bulunmuştu. Yeni Papa, şunu da ekleyelim ki, ilk vaazlarından birinde 'Gazze'deki çocukların ve ailelerin "açlığa sürüklendiğini" ve Myanmar'daki çatışmaların "genç ve masum hayatları" hayattan kopardığına da değinmişti. Ama artık bu konulara değinmiyor... Kezâ, Trump'ın saldırganlıkları konusunda da suskunluğunu koruyor.

Trump'ın kendisine karşı çıkan dünya liderlerinden medyaya ve hukuk firmalarına kadar neredeyse herkese saldırması, göçmenleri aşağılaması ve açıkça Grönland, Meksika, Kanada gibi başka ülkelerin coğrafyalarındaki topraklara ve nadir element kaynaklarına el koymayı düşünmesinin ardından gelen bu eleştiriler Trump'ı biraz olsun frenleyip düşündürmeye yetmiş midir?

Bu uzak bir ihtimal gözüküyor...

Çünkü bu Trump, Siyonist İsrail rejiminin mazlum kanı içmeye bir türlü doyamayan Netanyahu'sunu 'savaş kahramanı' ilan etmekle de yetinmeyip hassaten Gazze'de her tarafı yakıp yıkmasının ve çoğu çocuk ve kadınlardan oluşan 70 bini aşkın savunmasız -sivil insanın öldürülmesinin 'şerefi(!) ile bir de gurur duyuyor ve her fırsatta 'İsrail'e ihtiyacı olan bütün o güçlü silahları biz verdik!' diyor, sanki bilinmeyen bir ifşaatta bulunuyormuş gibi...

Ve sonra da Nijerya'da Hristiyanların öldürüldüğünden söz ederek, Amerikan askerî güçlerini Orta-Batı Afrika sahillerine göndermekten ve sonra da Sûdan'daki korkunç kanlı iç-savaş'a bir 'iyilik meleği' ve 'kurtarıcı' edâsı ve hattâ Müslüman toplumlara bile 'barış' mavalları okuyarak, kol-kanat germek ve güyâ insanî yardımda bulunma görüntüleri verirken; Latin Amerika'yı da ihmal etmiyor ve dünyanın en zengin petrol ülkelerinden birisi olan Venezuela'yı istediği şekilde hizaya getirmeye çalışıyor.

Papa 14. Leo'nun bu konulara değinmesi ona da yakışır, eğer bilirse... Hz. İsâ Mesih Aleyhisselâm'ın takipçileri olduklarını söyleyen yüz milyonlarca insana, Hz. İsâ'nın mesajlarını dosdoğru anlatabilirse, elbette insanlığa hizmet etmiş olur ve Kur'an-ı Kerîm, 'Yahudi ve Hristiyanlardan hayırlı işler yapanlar'ın karşılıksız bırakılmayacağını, 'ecir'lerinin verileceğini de belirtir.

*

Ve Bursa'dan kesitler

Bir program gereğince evvelki gün Bursa'ya gidip döndüm.

Bursa'yı yakînen bildiğim için yeni bir şeyler göreceğimi düşünmemiştim.

Ama yanılmışım...

Aman Allah'ım...

Belediye muhalefetin eline düştü ya, bunun her yerde hissedilmesi için büyük çabalar harcanmış.

Halkın temel ihtiyacının aslında, resmî ideolojinin 'ikon'laştırdığı bir isim ve resmin her yerde görünür kılmak istenircesine ve hiç beklenmeyen yerlerde bile, Mudanya'dan Bursa'ya kadar uzanan yol boyunca ve Bursa içinde de Belediye hizmetleri cümlesinden olmak üzere cadde kenarlarında çarşaf çarşaf fotoğraflar- fotoğraflar...

İslam öncesi 'Cahiliye' zamanından aktarılan bir tablo canlandı gözümün önünde... Halk kitleleri hurma, un, süt ve sair malzemelerden yoğrulmuş kocaman heykelleri, 'ilâh'ları /putları olarak dikip kuruturlarmış...

Amma, büyük kıtlık zamanlarında, aç kalan kitleler, o putları yerlermiş...

Merhûm Muhammed Hamidullah, 50 yıl öncelerdeki derslerinden birinde, 'aç kalan kabilelerin, o put heykellerini yediklerini ve bu durumu, karşı kabilelerin şairlerinin, 'Filan kabile, kıtlık zamanı diye, ilâhlarını yediler, ilâhlarından korkmayarak!.' diye hicvettiklerini anlatmıştı...

Onu hatırladım...

Darısı, akılları yetmeyince hemen var güçleriyle putlaştırdıkları, ilâhlaştırdıkları özel korumalı isim, resim ve heykelleriyle, mantıkî ve ideolojik açlıklarını gidermeye çalışan 'modern Cahiliye kabileleri'nin başına...

*

Fas'ta Almanya büyükelçisi iken 40-50 yıl öncelerde Müslüman olan merhûm Murad Hoffman, bir İstanbul seyahatini anlattığı yazısında, her tarafta ve hele de Beşiktaş'tan Dolmabahçe'ye kadar uzanan yol boyunca, tek kişinin yüzlerce farklı fotoğraflarının, milyonlarca insana devamlı gösterilmesinin ve kezâ, İzmir seyahatinde de, Bornova civarında, bir dağın yamacındaki kocaman bir kaya üzerine yontulmuş bir insan kellesinin saygıyla korunması sonunda, 'putperestlik' üzerine bina edilmiş 'yeni bir din'in tesis edilebileceği endişesini dile getirmişti.

Bir topluma musallat olan putçuluk anlayışlarına karşı çıkmakta herkes sorumludur!
30 Kasım 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşlerine tahsis ettiğimiz bu sütunda bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

*Şenel Mutlu isimli okuyucu kardeşimiz 28 Kasım tarihli yazımda Bursa'dan aktardığım sahnelerle ilgili olarak özetle şöyle diyor: 'Selahaddin abi, geçmiş dönemlerde halkın inancına yönelik laik müdahalelerin nerelere vardığını hatırlatmak açısından belirteyim ki, 'Dedemin, Ezân-ı Muhammedî'nin 14 asırdır okunduğu şeklini zorla değiştirmeye yönelik laik rejim dayatmasına karşı çıktığı için bile, defalarca dövülerek öldürüldüğü'nü (ninem, anne-annem) anlatmıştı..

AK Parti döneminde, 'filan '...izm' mi dersiniz, putperestlik mi dersiniz; her ne ise, gırtlağımız daha bir sıkılıyor. Bu zorlamaların, bu putperestliğin geriletilmesi konusunda neler yapılması gerektiğini, sadece yöneticilerin değil, herkesin sorumlulukları olduğundan, neler yapılabilir konusunda, kamuoyu planında daha fazla yorumlara ağırlık vermek gerekiyor.

--Evet, bu kardeşimizin yazısını, katılarak aktarmakla yetiniyorum. 'Vicdan bile duymaz, sesi çıkmaz ise bir âh'ı/ Sessiz köleler çıkarır, binlerce put'u, 'ilah'ı..' sözünü bir daha hatırlayalım.

*Saadet Ercan isimli kardeşimiz de, 10 Kasım tarihli mesajında aynı konuya değinmiş..

*Hakan Pakdil isimli okuyucumuz da 10 Kasım yayınlarına işaretle, 'İktidar, doğru tarihi insanlara bir şekilde açıklamalıdır. Bu yapılmadıkça her sene bu tartışmalar devam edecektir' diyor..

*Bursa'dan Şahin Ergül, 'Papa hangi niyetleri için geliyor?' diyerek, istendiğinde, oldukça geniiiş bir alanda tahminler yürütmeye yol açacak 'Acabâ?'ları da soruyor.

--Korkmaya, niyet okumaya gerek yok kardeşim.. Yani, Papa'nın buraya gelmesiyle insanlarımız hemen onun dinine geçecek diye korkuluyorsa, asıl düşünülmesi gereken konu, kendi toplumumuzu aslî inanç değerleri açısından çok zayıf bir yerde bıraktığımızı fark etmeli ve ıslah tedbirlerini düşünmeli değil miyiz?

Bu Papa, birkaç ay öncesine kadar, Amerika'da bir kardinal idi.. Önceki Papa'nın 7-8 ay önce ölümü üzerine, dünyadaki sayıları 1,5 milyarı geçen Katolik Hristiyanlar adına, Katolik Kiliseleri'nce hemen yenisi seçildi.

Asıl ders alınacak ve düşünülecek tarafı budur konunun.. Hristiyanların da başında Patrik bulunuyor ve İstanbul'un fethinden önce olduğu gibi, fetihten sonra da İstanbul'da kalmaya devam ettiler, çünkü Fatih Sultan Mehmed, bütün başka dinlerden olanlara olduğu gibi, onlara da dokunulmazlık tanıdı.

Bu, sadece Fatih'in şahsî meziyetinden kaynaklanmıyordu; İslâm'ın gereğiydi, bu..

Çünkü, başkalarına bir inancı zorla dayatmak yolu, (Lâ ikrahe fi-d'dîn) / 'Dinde zorlama yoktur' hükmüyle, yırtılıp atılmıştır İslam ile..

Bundan ayrı olarak, şunu da ekleyelim: Bu topraklara Hristiyanlık İslam'dan 1400-1500 yıl öncelerde geldi.. Ama o 14 asırlık geçmişin tortularına rağmen, kalpler ve beyinler İslam tarafından fethedildi.

Sonra, yüzlerce yıl devam eden bir saldırganlıkla, Haçlı Seferleri düzenlendi, yenilenler yine İslam'ı engellemeye çalışanlar oldu..

Bu bakımdan, 'Papa buraya niye geldi?' diye endişeye kapılmaya, mukaddes veya tarihî bir kalkış noktası olması hasebiyle, İznik'e veya Efes'e ve diğer yerlere kendi inançları açısından bir kutsallık atfederek gelirse, bundan yine de korkmaya gerek yok.. Keza, 2 bin yıllık Ortodoks ve Katolik inançlarından dolayı kendi aralarında olan ihtilafı sona erdirmek ihtimali varsa, bundan mı korkacağız? Kendi gücümüze güvenmek yerine, rakiplerin zaaflarına umut bağlamak, yanlış değil midir?

Biz inancımızın gereği olan şekilde, örgütlü, sistemli şekilde sadık ve güçlü olduğumuz bu topraklarda asırlarca direnip inancımızın muhafızlığını yapabildik, ama, içimizden bazı kişi ve kadroların laiklik adına ve bütün dinlere özgür davranılacak iddiasıyla girdikleri savaştan bizler yenik çıktık.. Bizim sıkıntımız içimize sızmış olan cereyanların ve onlara bağlı olanların etkisini kıramamak idi..

Böyleyken, Papa gelmesin'le meşgul olmak yerine, alınacak derslerle meşgul olmalı değil miyiz.. Çünkü, 2 milyara yakın Müslüman dünyasının, İslam milletinin bu kocamaaan gövdesi başsız..

*Suyûtî isimli okuyucumuz da, 12 Kasım tarihli mesajında, 10 Kasım tarihli yazımızda aktarılan 'Endülüs'e Ağıt' için duygularını dile getirerek, şöyle diyor: Endülüs'ün kaybı İslam dünyası için hala sızlayan bir acıdır.

Ama, Endülüs'e üzüldüğümüzden daha fazla ders çıkarmalıyız.

Endülüs'ü yıkan Haçlı gücü değildi.

Endülüs'ü yıkan bölünmeler, iç çekişmeler ve ihanetlerdi.

Kurtuba Emirliği'nden sonra 30'a yakın küçük emirliğe bölündüler. Her biri diğeri ile kavgalı.

Sevilla, Toledo'ya karşı Haçlı Alfonso ile iş birliği yaptı,

Zaragoza Emiri rakibine karşı Haçlı Aragon kralı ile ittifak yaptı.

Dünyevileşme ve lüks hayat Müslümanları zayıflattı ve İberya'dan tamamen silinmelerine yol açtı.

Yoksa Haçlı Isabella'nın gücü yetmezdi.'

*Sinan Tetwanî isimli okuyucu da, Endülüs'e Ağıt'ta anlatılan tabloyla ilgili olarak,

'Hiç bir şey değişmemiş

Dün Endülüs

Bugün Gazze

Dün ırak

Bugün Sudan

Dün Şam

Bugün Arakan

Dün ve bugün devam ediyor

Herkes yarına ne hazırladığına baksın' diyor..

Dünya yeniden şekillendirilirken, daha bir uyanık olmak zamanı...
1 Aralık 2025 Pazartesi

-Suriye'deki gelişmenin daha aydınlık yarınlara kavuşması temennilerimizle..-

Dün, Suriye'deki büyük sosyal hadisenin, 53 yıllık (Baba-Oğul,Hâfız ve Beşşâr) Esed Hanedanı'nın tarihin karanlık dehlizlerine gönderilmesinin en önemli habercilerinden olan Haleb'in kontrolünün birinci yıldönümüydü.. 'Baba' Hâfız Esed, esrarengiz birisi idi ve Arab rejimleri kendisinden çekinirdi. Bu yüzden, Arab Birliği içindeki tutumuyla ilgili olarak, Arab medyasında, 'poker masasına, elleri boş olarak oturur ve bütün kartları elinde toplayarak kalkar..' gibi değerlendirmeler yapılırdı..

'Diriliş / Rönesans/ Yeniden doğuş..' gibi mânalara gelen 'Baas İdeolojisi'ni aslî mihver kabul eden ve 1952'lerde, Ekrem Horanî, Salâh Bitar, Mişel Eflak gibi isimlerce kurularak Arab toplumlarını, özellikle de genç nesillerini derinden etkileyen Baas Partisi, önce Irak'ta, General Hasan el'Bekr ve yeğeni Saddam Huseyn liderliğindeki askerî darbeyle iktidara gelmişti.

'Baas ideolojisi', 'bütün arab rejimlerinin ve halklarının tek bir hükûmet otoritesi altında birleştirme hayali'ni telkin ediyordu, Arab toplumlarına.. Ve Saddam mağrur bir adamdı.. Hâfız Esed de 1971'de yine bir Baasçı olarak askerî darbe yapmıştı, ama, daha ilk anda, Baas Hareketi'nin liderliğini üstlenmek konusunda Saddam'la ihtilafa düşmüştü.. Saddam , Irak'ın petrol zenginliğini de silah olarak kullandığı için, Baas ideolojinin lider ülkesi olarak Irak'ı ve dolayısıyla kendisini öne sürüyor ve Hâfız Esed ise, buna yaklaşmıyordu.. Lazkiye doğumlu Hâfız Esed'in en büyük gücü ise, Suriye'de (Lazkiye'yi merkez edinen İsmailiye cereyanının) 'Nusayrî/ alevî inancına sahib kesimler içinden çıkan bir general olması idi ve halkın yüzde 10 kadarını teşkil eden bu kesim, Hâfız Esed'in çevresinde ve bütün Suriye'de hâkim bir unsur ve sosyal sınıfa dönüşmüştü..

Fransa ve İngiltere'de tababet okuyarak, 'göz doktoru' olan Beşşâr, Hâfız Esed'in 2000 yılı başında ölmesi üzerine, babasının yerine getirilmişti, Baas Partisi kadrolarınca..

Ama, Baas Partisi ve ideolojisi, hâkimiyeti elde etmek ve korumak için her şeyi caiz bildiğinden, bir korku mekanizmasına dönüşmüştü, Osmanlı'nın yerine kurulan hemen hemen bütün rejimlerde görülen uygulama örneklerinde olduğu gibi... Ve, 'Ben kandan hoşlanmadığım için, kan dökmenin en az olduğu göz doktorluğunu seçtim..' diyen Beşşar da, başında bulunduğu Baas Partisi kadrolarının bütün zorbalıkları ve cinayetlerinde, babasından da, Irak'taki Baasçı Saddam'dan da geri kalmamıştı..

*

Evet, dün, Ahmed Şara liderliğindeki direniş güçlerince Baas rejimi güçlerinin elinden alınmasının birinci yıldönümüydü.. Haleb'de Suriye'nin, 'çiçeği burnunda' yeni lideri Ahmed eş'Şara, Haleb Kalesi önünde toplanan binlerce insana hitaben ediyordu..

Bu hadiseyi daha iyi anlamak için önemli bir noktayı belirtmekte fayda var.

Beşşar Esed, Haleb'in direniş güçlerinin eline düşmesi üzerine, hemen Moskova'ya gidip Putin'den, , Haleb'in bombardıman edilmesini istemişti. Putin ise, -Moskova kaynaklı yorumlarda yapılan açıklamalardan anlaşıldığına göre- Esed'e, 'Erdoğan'la görüşmesini' tavsiye etmişti.

Esed ise, 'Erdoğan'la ancak Haleb'in kurtarılmasından sonra görüşebilirim, ama, bugünkü durumda olmaz...' demişti..

Elbette öyle bir durumda , Esed'in Erdoğan'la görüşmeyi kabul etmesi, psikolojik açıdan, Erdoğan'ın iradesine teslim olması ve yenilgiyi kabul etmesi olarak algılanacaktı..

Çünkü, Türkiye Başkanı Erdoğan, hele de Arab Baharı diye nitelenen ve son 15 yılı aşkın bir süre çoğu Arab ülkelerinde derin sarsıntılar meydana getirmiş olan çalkantı boyunca, Suriye'den Türkiye'ye sığınmış olan 4-5 milyonu bulan Suriyelilerin ağır sosyal şartlarının sevketmesiyle, o son aylar içinde birkaç defa, Suriye lideri Esed'i, 'Gel konuşalım..' diye müzakere masasına çağırmıştı.. Bazı çevreler Başkan Erdoğan'ın bu çağrılarını yapmasının sebebini anlayamadılar.. Esed de anlamamıştı ki, bunlara cevap vermekten kesinlikle kaçınıyordu.. Hattâ Putin de anlayamamıştı, bu durumu..

Esed, Erdoğan'ın çağrılarına cevap vermeyi, yenilgiyi kabullenmek mânasına geleceğini düşünüyor olmalıydı herhalde.. Ve amma, bu korkular, onun, Suriye'deki sonunu getirmekten kurtaramadı.. Ve sonunda olanlar oldu..

Ki, , Haleb'in düşmesini takiben, 1-2 hafta içinde Hama, Humus ve sonunda 40 bine yakın güçlü bir askerî birlik tarafından korunan Şam'ın düşmesini, hayretle karşıladığını belirtmekten Putin de kendisini alamamıştı.

Bu vesileyle, İran Meclisi'nin 'Dış Siyaset ve Millî Emniyet Komisyonu'nun evvelki başkanı olan 'Haşmetullah Felahatpişe'nin, 'Suriye'de Esed rejimine yardım yapmayın, dedik, ama, 30 milyar dolarımızı yine de verdiler!' diye İran medyasında feryad edercesine yaptığı bir iç tartışmayı da hatırlayalım..

*

Bir diğer konuya da kısaca değineyim..

Bu çağın şartlarına göre değerlendirmeler yapmaktan gereği..

29 Kasım Cumartesi sabahı İstanbul Boğazı'na hâkim tepelerden bir mekânda, yüzlerce kişinin katıldığı kahvaltılı büyük bir toplantı vardı.. Davet edenin İslamî kimliğini bildiğim için ve davet ettiklerinin de genel eğilimlerine yabancı olmadığımı düşünerek, İstanbul'da üniversitede okuyan Afganistanlı bir genç ve bir de üniversiteden, yakından tanıdığım bir Prof. arkadaşla birlikte katıldım.

Hava hafif yağışlıydı.. Boğaz'ı yer yer sis kaplamıştı.. Yani, şairlere ilham verecek bir romantik bir hava vardı..

Kur'an okunarak başlayan programda, müslümanların riayetle mükellef oldukları temel ilkelere ve sadeliğe riayet çerçevesinde kahvaltı yapıldı. Davet sahibinin İslamî hassasiyetlere ve vazifelerimize işaret eden muhtevalı konuşmasından sonra, kendi sahalarında başarılı oldukları anlaşılan bir çok müteşebbislere 'başarı plaketleri' takdim edildi ve onlar da kendi alanlarındaki çalışmalarını anlattılar.

*

Buraya kadar serzenişti gerektiren bir durum yok..

Ama, gönlüm isterdi ki, yüzlerce davetlinin geldiği o kadar büyük bir toplantıda, daha başka konulara, İslam Milleti'nin en azından bugünlerdeki dünya siyaseti içindeki temel meselelerine de değinilsindi. Öyle, umumî dertler pek dile getirilmedi.. Hattâ, bir kısmının dünyada olup bitenlerden haberi bile yoktu. Dar çerçevedeki sohbetler genelde, hal-hatır sormalar etrafında yapılıyordu. Halbuki, bu gibi küçük konular yerine, 'Bais-i şekvâ bize hüzni umûmîdir Kemâl, / Kendi derdi gönlümün, billah gelmez yâdıma..' diyen Nâmık Kemal gibi, şahsî konuların dışında, dünya siyasetini yeniden şekillendirmeye çalışan şeytanî odakların entrikalarına dikkat çekilmeli değil miydi..

*

Meselâ, modern zamanların Amerikan kralı durumunda olan Trump'ın, Afrika kıtasında, yüzde 70'inden fazlasının Müslümanlardan oluştuğu en büyük nüfus kitlesine sahip olan 200 milyonu aşan Nijerya'da, 'Hristiyanların öldürüldüğü ve bu cinayetlere seyirci kalınamıyacağı' gerekçesiyle Amerikan donanması ve savaş uçaklarından oluşan filoları bölgeye göndereceğini açıklamasından, bir çoğunun haberi bile yoktu..

*

Kezâ, Türkiye'ye yatırım yapmaya gelen bazı yabancı devlet veya şirket, medya organlarınca bile Türkiye'ye 30-40 milyar dolarlık bir yatırım imkanı.' diye müjdeler verilirken, Müslüman dünyasının zenginliklerinin 100 -200 milyar değil, 1 trilyon dolar halinde Amerikan emperyalizmine peşkeş çeken Suûdî rejiminin Veliahd görünümlü, gerçekte ise, fiilî kralı M. bin Selman'ın son 'cömertlik'(!) gösterisinden bile habersiz olan nicelerine, bu konuda birkaç cümle edilmeli değil miydi?

*

Aynı şekilde, 1,5 milyarı aşkın Katolik Hristiyanlar'ın ruhanî lideri Papa 14. Leo'nun ülkemize ziyarete gelmesinin altında, -kaldı ki, Başkan Erdoğan Hükûmeti'nin kabulüyle gerçekleşen bu ziyaret üzerine-, bir takım kurnazlıklar ve hileler olup olmadığı etrafında konuşulurken; içerde İslamî kimliğimizin nasıl daha bir güçlendirilmesi gerektiği üzerine konuşulmalı değil miydi?'

*

'Muslim News Nigeria' (Nijerya Müslüman Haberleri) gazetesince düzenlenen "Müslüman Şahsiyet Ödülü"nün bu yılki kazananı, Gazze halkı oldu.

'Muslim News Nigeria'nın sorumlu müdürü Râşid Ebubekr, Gazze'nin sesini ve direncini dünyaya duyurma sorumluluğunu taşıdıklarını anlatarak, "Bu ödül hem hayatta kalanlara, hem de İsrail'in saldırıları sırasında hayatını kaybeden 68 binden fazla şehide saygının gereğidir.' ifadesini kullandı.

Gazze halkının açlık, bombardıman ve yerinden edilme gibi ağır baskılara rağmen haklarından vazgeçmediğini belirten Ebubekr, Filistin halkına desteklerini sürdürecekleri değerlendirmesinde bulundu.

Nijerya gazetesince, geçen yıl Gazze'de bir bacağını kaybeden 'TRT- Arabî kameramanı Sami Şehadeh, Filistinli plastik cerrah Dr. Ghassan Ebu Sittah, sporcu Osman Dembele, Doç. Ziyaad Mahomed, ödüle lâyık görülürken, Filistinli eğitimci Naglaa (Neclâ) Weshah, 'Yılın Öğretmeni'; Güney Afrikalı insan hakları savunucusu Dr. Fatima Hendricks de "Barış ve Adalet Savunucusu" seçildi.

Bu gibi teşviklerin üzerinde durulması gerekir herhalde..

‘Beyaz Saray' saldırganı, ‘CIA ajanı' çıktı; ayağını ‘denk al' Mr. Trump!
3 Aralık 2025 Çarşamba

Birleşik Amerika'nın başkenti Washington'da 'Başkanlık Sarayı' olarak kullanılan ve Beyaz Saray olarak anılan binanın önündeki muhafızlardan iki asker, geçen hafta vuruldu ve hemen arkasından saldırgan da diğer muhafızlar tarafından ağır şekilde yaralı olarak yakalandı, henüz de tedavi altında..

Vurulan iki askerin önce öldükleri; daha sonra ise, ağır yaralı olarak tedavi altında oldukları bildirildi.

Amerikan Başkanı Trump, o sırada 'Beyaz Saray'da değil, başka bir yerdeymiş ve haberi alır almaz, o (ilk anda öldükleri açıklanan) 'yaralı askerler' için yayınladığı mesajda, övgü dolu cümleler sarf etti, tabiatıyla..

Saldırgan için ise, 'hayvan' sıfatını kullandı; hınçla; ve, 'En ağır şekilde cezalandırılacak..' demeyi de ihmal etmeyerek..

*

Ama saldırganların Amerikan Başkanı'nın bulunduğu Saray'ın önüne kadar ulaşılabilmiş olması, hele de tedirginlikleri davet edicidir elbette...

Hatırlayalım, Temmuz-2024'te, bir seçim mitingi sırasında keskin nişancı olduğu anlaşılan bir suikastçının, uzak bir noktadan Trump'a sıktığı kurşun, 1-2 milimlik bir sapmayla Trump'ın kulağını yaralamıştı.. Yani, o kurşun beynine de ulaşabilirdi.. Bu dakik vuruşun hemen ardından, Trump'ın, 'Orada, beni koruyan birisi vardı.. O, Tanrı idi.. Amerika'ya daha fazla hizmet etmem için korudu beni.. Tanrı'nın koruduğu beni, siz de destekleyin..' şeklinde konuşmuş, kitleleri bu yönden etkilemeye çalışmış ve o taktiği tutmuştu da..

Bu son saldırıda da, Trump, Beyaz Saray'da olsaydı, herhalde, benzer bir konuşma yaparak, kendisini Tanrı'sının koruduğunu tekrarlardı..

*

Amerika'da Başkanların öldürülmek istenmesi ilk değildi..

1860-63'de, 3 yıl süren ve on binlerce Amerikalıyı yutan Kuzey-Güney İç Savaşı'nın, o zamanın Amerikan Başkanı Abraham Lincoln'ün başında bulunduğu Kuzeyli güçlerin galibiyetiyle sona ermesi üzerine, bir tiyatroda yapılan bir zafer toplantısı sırasında, Başkan Abraham Lincoln, tiyatro sanatçılarının arasında bulunan (ve yenik düşen taraftan olan) bir Güneyli tarafından vurularak öldürülmüştü.

Amerikan tarihinin ilginç ve önemli tiplerinden olan Lincoln'ün öldürülmesinden tam 100 sene sonra, 22 Kasım 1963 tarihinde, Amerikan Başkanı J. F. Kennedy, çelik zırhlı özel bir otomobille ve üstü açık bir şekilde Texas şehrinin ortasında, hareket halinde ilerlerken, bir kitaplıkta pusu kuran LEE. Harvey Oswald isimli keskin nişancı bir suikastçı tarafından ve hareket halindeki otomobile açılan ateşle, Kennedy ensesinden yediği tek bir mermi ile öldürülmüştü.. (Ancak, yakalanan katil Oswald da, onlarca polis arasında korunurken, Jack Ruby isimli bir başka suikastçı tarafından öldürülmüş; yakalanıp hapsedilen Ruby'nin ise, 2 ay kadar sonra, cezaevinde, -akciğer üşümesinden kaynaklanan- 'zatürre' hastalığından öldüğü açıklanmış, böylece o cinayetin bütün failleri ortadan kaldırılmıştı.. Ki, Kennedy Suikastı, -bütün delilleriyle açıklanacak olursa, Amerikan sosyal bünyesinde rahatsızlıklara sebep olacağı endişesiyle- henüz de açıklanmadı ve ancak, hadisenin üzerinden 66 yıl geçtikten sonra (yani, 22 Kasım 2029 tarihinden sonra açıklanabilecek..)

*

1984 tarihinde de, o zamanki Amerikan Başkanı (ve eski bir film aktörü) Ronald Reagan, göğsünden vurulmuş, ama öldürücü olmayan o yaralanma sonunda sağlığına yine kavuşmuştu..

*

Evet, son 'Beyaz Saray' saldırısında Trump'a ulaşılamamış, demek ki.. Ama, saldırganın oraya kadar yaklaşabilmesi ve askerleri vurması yine de ilginç..

Ölümle, öldürülmekle, evet, kişilerin hayatı son bulur ama, zihniyetleri öldürülemez, tam tersine, o zihniyetler daha da güçlenebilirler. Nitekim, Firavunların ölümü üzerinden binlerce yıl geçti, ama modern firavunluk cereyanları, hâlâ devam ediyor. Bu açıdan, Trump'ın başına da bir şeyler gelse, bu, onun bir kötülüğünü yok etmez..

İyisi mi, elinde imkân varken, doğru olan bir yola yönelmeli..

*

Konunun daha da önemli olan tarafı, Beyaz Saray önündeki bu son saldırının failinin, Rahmanullah Lakamal isimli bir Afganistanlı olduğunun ABD resmî makamlarınca açıklanması oldu..

Trump, daha bir küplere bindi, bütün Afganlıların sıkı kontrolden geçirilmesini istedi ve Biden yönetimini beceriksizlikle suçladı.

Ama, bu kişinin ABD'den 'ikamet hakkı' kazanması, Trump zamanında gerçekleşmiş..

Dahası, bu Afganlı kişi meğer, 2011'den beri, (Amerikan Gizli İstihbarat Teşkilatı) CIA ajanı olarak Amerikalıların hizmetinde çalışmış ve Amerikan askerleri Afganistan'dan da kaçarken, kendilerine uşaklık eden bu 'ajan'ı da birlikte götürmüşler.. Bu açıklamayı, bizzat Amerikan makamları resmen yapıyorlar..

Ve sonra bu kişi, nasıl olmuşsa, Beyaz Saray'a saldırmak noktasına da gelmiş.. Bunalım mı geçirmiş, emperyalistlere uşaklık yapmaktan ruhen azap mı çekmiş; yoksa, Trump'a kurşun sıkması için bir takım güç odakları tarafından mı 'kurulmuş', bu konu henüz meçhul..

Trump'ın 'hayvan' diye nitelediği ve en ağır şekilde cezalandırılacağını söylediği kişinin kim olduğu ortaya çıktığına göre, şimdi Trump'ın hayvan dediği kim ve bizzat kendi emirlerinde cehennemî usullerle çalışan ünlü istihbarat örgütleri değil mi? Bu durumda Amerikan sistemi, kimleri nasıl cezalandırabilecek? Daha doğrusu, Afganistanlı Rahmanullah, 15 sene kadar CIA'ye 'ajanlık' hizmeti sunduğuna göre, sonunda, işin içinden CIA da çıkmaz mı dersiniz?

**

Papa gitti, ama, tartışılması hâlâ devam ediyor..

Birkaç aylık olan yeni Papa 14. Leo'nun Türkiye'yi ziyaret etmesi ve İstanbul ve İznik'te ayinler idare etmesi, bu ayinlerin TV. ekranlarından günlerdir yansıtılması bazılarını rahatsız etmiş gibi..

Kaldı ki, Türkiye'yi ilk ziyaret eden Papa bu değil..

Bunu fırsat bilerek bir de bazı kişi veya çevreler, siyasî açıdan bir yerleri eleştirmeye çalışıyorlar; 'O kişiye niye itibar ediliyor, onun ne olduğu bilinmiyor mu? Modern bir Haçlı lideri değil mi o? Bu durumu nasıl yorumluyorsunuz?' diye mesajlar, bir hayli..

Bu gibi soruların bazılarına telefonla cevaplar verdim.. Hatta bizzat Hz. Peygamber (S)'in, dönemin Sasanî Hükümdarı Kisrâ'ya, Mısır Hükümdarı Mukavkıs'a, Habeş meliki Necâşî'ye ve Bizans İmparatoru Justinyanus'a mektuplar gönderdiğini hatırlattım..

Kaldı ki, bugün, hangi dinden veya dinsizlik dininden, ateist cereyanlardan olursa olsun, onların her birisine, fert veya toplum ya da devlet planında söyleyecek bir sözümüz ve gösterebileceğimiz bir örneklik durumumuz olmayacak mıdır?

Evet, ülkemize gelmek isteyen her kim olursa olsun, düşmanca açık beyanları veya eylemleri olanlar dışında, herkese buyur edilebilir. Sadece, ülke güvenliğini tehdit edebilecek bir takım tepkiler ihtimali, ya da ülke içinde bir takım karışıklıklar olursa, o zaman müsait zamana bırakılır.. Böyle bir çok örnekler vardır..

Evet, Papa, kiliselere gitti, yoğun şekilde 2-3- gün boyunca görkemli karşılama törenleri yapıldı.. Kiliseleri içinde yapılan ayinlerden, okunan ilahîlerden örnekler sergilendi..

Biz de, Papa'ya, Hz. Peygamber'in Mekke'den Medine'ye gelişi sırasında, onu karşılayanlarca, bir ilâhî formatından okunan 'Taleal bedr'u aleynâ..' örneğini göstermekle, o ilahî'deki sözlerin Papa'ya söylendiği gibi laflar edilmesini söyleyenlere, 'Bu kadarına da pess..' diyorum..

Halkımız günler boyu, Papa'nın ziyaret ettiği kiliselerdeki ayin ve ilahîleri ekranlardan dinledi..

Bizim de, misafirimiz Papa'ya, Hz. Peygamber'in Medine'de karşılanışı sırasında okunan ilahîyi dinletmemizde ne yanlış vardı?

Bu vesileyle yakın geçmişten ilginç bir örnek aktarayım..

2005'lerdeydi galiba.. Erdoğan Hükûmeti'nin ilk yılları.. İstanbul'da bir NATO liderleri toplantısı vardı.. Orada, Tayyip Bey'in tercihi ile bir ilahî grubunun okuduğu nefis bir 'Yunus Emre nefesi' vardı..

'Tur Dağında Mûsa ile,

Gökyüzünde Îsa ile..

Seherlerde Muhammed Mustafa ile,

Çağırayım Mevlâm seni...'

'nefes'i o kadar nefîs icra olunmuştu ki, dinleyen yabancı liderlerin her birisi de, kendi inançlarından bir şey buluyorlardı, o ilahînin içinde

.Oynanan bu ‘şeytanî entrika'yı mutlaka bozmamız gerekiyor!
5 Aralık 2025 Cuma

Irak'ta, Kürdistan bölgesinde resmen olmasa da fiilen asıl beyin durumunda olan Mesud Barzanî'nin Cizre'ye gelişi ve geliş şekli de değil, o geliş şekline her türlü kanunî gerekleri yok sayarak izin veren TC iç yönetimindeki Vali, Emniyet Md. ve sair diğer makamların hatalarından kaynaklanan bir tablo, bir anda ülke gündemine oturdu.

Tartışma, Barzanî'nin, Şırnak'ın Cizre ilçesinde tanıdığı bir arkadaşının davetine icabetle ülkeye gelmesinden dolayı değil..

Hatta, yanında özel korumalarını da getirmesinden dolayı değil.. O 'özel korumaları'nın uzun namlulu silahlarla ve adeta bir güç gösterisi yapar gibi bir hava veriliyormuşçasına gelmesinden dolayı idi.

Komşuna güvenmiyorsan, gitmezsin; olur- biter.. Son derece basit..

Güveniyorsan, o zaman da adeta bazı hassas güç odaklarına karşı bir güç gösterisi havası vererek gitmenin manası ne? Diyelim ki, onun böyle bir güç gösterisine ihtiyacı vardı.. (Ama, Türkiye'nin de bilhassa o bölge başta olmak üzere terörsüz bir döneme geçmek çabaları içinde olduğu ve epeyce bir mesafe alındığı da ortada iken.. ) Ve dahası Türkiye, bu terör belâsından kurtulmak için, ağırlaştırılmış müebbet / ömür boyu hapis cezasına çarptırılan bir vatandaşıyla bile görüşmeler yapmak üzere, hapiste olan o kişiye, Meclis'ten bir heyeti bile göndermekten kaçınmadı..

Kaldı ki, Türkiye ile arasında yıllardır süren dostane bir ilişkinin olduğu, gizli bir şey değil.. Hatta o kadar ki, kendi bölgesindeki kamu personelinin maaşlarını ödemekte sıkıntı olduğu zaman, -elbette karşılığında petrol gösterilerek-, ama, acilen ihtiyaç duyulan o yüksek meblağı Türkiye'nin hemen ve toptan, bir çırpıda göndermesi gibi sıcak ve dostane bir yaklaşım içindeyken..

Sanki Barzanî, 'hükümet gücü' filan olmayan bir diyara sefere çıkıyormuş da, onu korumak için, uzun namlulu silahlar.. Halbuki uzun namlulu silahlar, gerektiğinde uzak yerlere ateş açmak içindir.. Yakın korumalarda bu silahlar kullanılamaz..

'Özel koruma elemanları'nın ellerinde o uzun namlulu silahlar ve de, kılık-kıyafetleriyle, ne olduklarını ayrıca sormaya gerek yok..

Bir defa, bu yöntem tartışılabilir.. Devlet başkanların da başka ülkelere giderken, yakın koruma ekibini yanında bulundurabilir; ama, bunların özel koruma oldukları bile anlaşılmaz.. Kurulu yay gibi tetikte bekler vaziyetteki bakışlarından az çok anlaşılabilir..

Barzanî'nin Türkiye'ye gelmek istemesi halinde, buna engel olunmayacağı açıktı herhalde.. Silahı olan resmî kişiler olursa, onların silahları da, 'emanet'e alınır; çünkü, o gibi kimseler, güvenliklerini, davet eden veya gidilmek istenen devlete bırakırlar; ona itimat edilmezse, gidilmez..

Meselenin normal teamül ve kuralları bu iken, az oksijenli bir atmosfer oluşturmaktan murat olunan nedir, anlaşılır gibi değil.. Bir özel tahrik planlanmış demek istemiyorum ama bu gibi davranışların öyle anlaşılabileceğini Barzanî Ailesi'nin hemen her bir yetişkin ferdinin, 60 yılı aşkın bir geçmişten gelerek, yeteri kadar tecrübeler kazanmış olduklarını düşünmek isterdim.. Barzanî kendi elleriyle ve bir takım resmî zevatın da hatalarıyla , sosyo-politik atmosfer daha bir, 'az oksijenli' hale geldi..

*

Bu satırların sahibi, Samsun köylerinden bir ailenin çocuğu olarak, çocukluk yıllarında bazı kimselere Kürt denildiğini duyardı.. Aynı şekilde, üç kıta üzerine asırlarca hükümferma olmuş bir cihan devletinden geriye böyle bir 'bakıyye'nin kalması da tabiî idi.. Her tarafa dağılmış olarak Çerkezler, Lazlar, Arnavutlar, Gürcüler, Abazalar, Araplar ve sair etnik kökenli kimseler de vardı; ve aralarında bir ayırım yapılmazdı..

Daha sonraki yıllarda, başta Diyarbekir olmak üzere, sağlık teşkilatındaki memuriyetim sebebiyle 7 yılı aşkın süre boyunca bütün Güneydoğu'nun her tarafını gördüm, tanıdım.. Zaman zaman yanıma gelen rahmetli anam bile, hiç Kürtçe bilmediği halde, onlarla aylar boyunca sohbet eder ve 'bu yörenin insanlarının bizim köylerdekilerden hiçbir farkının olmadığını' söylerdi.. Çünkü aynı inancın insanları olarak, ağız diliyle değil, gönül diliyle konuşurlardı..

*

Esasen Alpaslan Türkeş de vefatından 6 ay kadar öncelerde bir TV. kanalında yaptığı açıklamada, 'Bir İmparatorluktan geriye elbette bir çok etnik unsur kalacaktı. Biz bunların hepsinin kendilerine Türk demelerini istedik, 'Türk'üz demekle Kıyamet mi kopar?' kabilinden görüşler beyan etmişti de, bu satırların sahibi, o zamanlar, 'Elbette kıyamet kopmaz ve kopmadı da, ama, aynı durum öteki etnik unsurlar için de geçerlidir..' kabilinden bir makale yazmıştı.

*Ama resmî ideoloji, bir 'üniter (yani, tek bir kavimden oluşan bir nüfus kitlesine dayandığı iddiasına dayalı) devlet' yapı üzerine kurulmuştu.. Halbuki, Osmanlı sisteminin yenilgisi ve tarih sahnesinden silinmesinden sonra, Anadolu'daki Müslüman halklar, 'Anadolu ve Rûmeli Müdafaa'y-ı Hukuk Cemiyetleri'ni teşkil ederek, olmak veya olmamak ya da bir ölüm-kalım mücadelesine atılırken, 'İslami ahaliye yapılan mezalime son vermeyi temel hedef olarak' belirlediğini ilan etmişti; şu veya bu kavmin üstünlüğü ve diğerlerinin de ona tâbi olduğu gibi iddialar asla söz konusu olmamıştı..

Ama, etnik tartışmaların ve Meclis'e bir grup m.vekilinin kendi etnik grupları adına girdikleri ve sosyo-politik planda şiddetlendiği 1994-95'lerde, Erdal İnönü dönemin CHP'sinin lideri olarak, gazetecilere verdiği bir beyanatta, 'Bu ülke, üniter devlet anlayışı üzerine ve kanla kurulmuştur..' diyecek kadar meydan okurcasına konuşmalar yapıyordu..

Geçen hafta, Erdal İnönü'nün günümüzdeki haleflerinden 'Ö.Ö', halkın belli bir kesiminin kendilerine destek vermeyişlerini, celladına âşık kimseler yerine kullanılan Stockholm Sendromuna düşmekle suçlayınca, Başkan Erdoğan da, o 'ÖÖ. Efendi'ye partisinin geçmişini hatırlatarak, 'Aynaya bak, orada görürsün, kimlerin nasıl zulmettiğini..' şeklinde cevap vermişti haklı olarak.. Çünkü, söz konusu parti, kuruluşunun ilk 1-2 yılından hemen sonra Müslüman halkın inanç değerleriyle nasıl bir ırkçı ve de laik mücadeleye başvurduğunu ve bunun 100 yılımızın zehirlenmesine müncer olduğunu hatırlatmıştı..

Evet, aynen de öyle.. 1925'lerdeki Şeyh Said Hareketi de, 1937'de Dersim'deki Seyid Rıza Hareketi de, 'Devlete karşı gelmek değil', devlet adına denilerek Kemalist-laik çevrelerin uygulamalarına karşı bir itiraz hareketiydi.. O hareketlerin hangi dayanılmaz baskılara karşı bir sosyal patlama olduğu görülmeden, dün de anlaşılamaz, bugün de..

*

Şimdi, Barzanî'nin son hareketi ve ona karşı Devlet Bahçeli'nin bir tavır takınması ve bunun üzerine Barzani'nin adına yapılan açıklama, hiç de hoş olmayan bir polemik havasıyla sataşmalara yer vermesi, evet, havanın zehirlenmesine yönelik çabalara hız kazandıracak çaptadır.

Hatırlayalım..

1993-94'lerde Başbakan Demirel açıkça, 'Kürt gerçeğini tanıyoruz..' demek noktasına gelmişken ve bu konunun tam da Meclis'te görüşülmeye başlanacağı gün, El'Aziz yolunda '33 askerin katledilmesi', her şeyin sil baştan yapılmasına yol açmıştı.. Ve sonra anlaşılmıştı ki, o askerler, bir otobüsle ve -en olmayacak şekilde- silahsız olarak taşınıyorlardı..

Görülüyor ki, oynanması en olumlu havaların bile zehirlenmesi için birileri her daim pusudadır.

Biz halk ve devlet olarak bütün bu tahriklere, şeytanî entrikalara karşı kesinlikle her zamankinden daha bir uyanık olmak zorundayız..

Biz Müslümanlar tek bir milletiz.. Acılarımız, sevinçlerimiz dualarımızda birleşir
7 Aralık 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günleri, muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşlerine tahsis ettiğimiz bu sütunda bir Hasbihal'e daha, sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

* Üç gün önce, Filistinli kardeşlerimizden bir grup, Üsküdar'da Fütüvvet Vakfı'na bir konuk getirdiler; Filistinli 'şaire'lerden 'Maali Beşaret' hanım kardeşimizi..

Bu vakıf, taa Endonezya ve Kırgızistan'dan, Afganistan, Pakistan ve Hindistan'a, Balkan ve Afrika ülkelerine kadar, İstanbul'sa üniversite tahsili yapan öğrencilerin yalnızlık duygusu çekmemeleri için hizmet veren bir hayır kuruluşu..

Beşaret Hanım kardeşimiz, Filistin şiirlerini bir kitapta toplamış.. Bize şiirlerini okudu, kalabalık bir davetli huzurunda..

Derler ki, 'şiir nedir?' sorusuna, bazı büyük edebiyatçılar, 'Tercüme edildiğinde mânasını kaybeden sözdür..' diye cevap vermişlerdir.. Ama, Beşaret Hanım Arapça şiirlerini okurken, sadece kendisi değil, hepimizi de duygulandırdı..

Her ne kadar yazıldığı aslî lisanındaki 'mezak'ı vermese de, onun okuduğu birkaç şiirinden, ağıtımsı bir kaç mısrayı aktaralım..

*

'Issız acılar çölünde':

Burada acılar çölünde,

Feryatlar kaburgalarımı titretiyor.. (...).

Ve gözyaşı bulutları

Acılarımın üzerine yağıyor..

Kısıldıkça kısılan sesimi

Ağlayarak yudumlayacağım bu diyarlarda..

Çünkü çocukluğumuzu yaraladılar..

Bizi boyun eğmeye zorladılar (...)

Ve ne çok gurbet, geceme hücum etti de

Söndürdü gülüşümü..

Bir ağlayış yerine yükselen tek şey,

Yeni bir ağlayış oldu..

**

Katliam büyüklüğünde bir sabır..

Bütün her taraf yıkılmış..

Hayallerimiz mezarlığa gömülmüş..

Kardeşlerimiz Gazze'de..

Uzuvları parçalanmış, dağılmış halde..

Ama yine de direnişin

Şeref hikayelerini anlatıyorlar..

Katliam kadar büyük bir sabırla..

Kaç kez yardım istedi o yaşlı, çaresiz kadın..

Her defasında hayal kırıklığıyla döndü..

Enkazın, yıkıntıların altında abdest aldı,

Mezara hazırlanır gibi..

Nice ruhların çoraklaştığını gördü..

Ve oğlunun sesini derinlerden işitmiş gibi oldu..

Ama ey gönlümün nabzı olan Ana, sabret,

Zira ben Rahman'ın himayesinde bir şehidim..

Soylu bir adam görüyorum.. Hayırla uzatır elini, fiilen..

Cennet'te binlerce köşk inşa eder, asaletle süslenmiş cömert bir kimse..

Ve kötülük ondan korkar; o ise güneş gibi yükselir..

*

Beklenen efsane adam..

Ey efsane adam, beklenen sensin;

Rahman'dan bir hediyesin..

Yarın yıldızlara basacak, hüznü gidereceksin.

Tarihte senin adın da yerini alacak..

Gökyüzünde bir renk ki, çiçeği solmayacak..

*

Evet, bu mısralar, tercümeyle asıl lezzetini kaybetse de, yine de Gazze mazlumlarının, feryat eden anaların, bebeklerin halini bir nebze de olsa yansıtıyor.

**

*İstanbul'dan Fâzıl Mengücekoğlu isimli okuyucumuz da diyor ki:

'Magazin tarihçiliği konusunda ülkenin en önde gelen bir ismi, dün, CNN Türk'te kendisiyle yapılan bir sohbette, gelecek haftalarda Viyana'da yapılacak olan Eurovision yarışması öncesinde bazı Avrupa ülkelerince, bu yarışmalara İsrail adına katılacak olan musiki ekibini protesto etmesinin sorulması üzerine, o kişi, 'sanatkârların reddinin mantıksızlık olacağını' söylüyordu. Bu kişi, bu sözleriyle Siyonist İsrail rejiminin yanında yer almıyor muydu ki, öylesine kan içici bir vampir görünümlü o rejimi temsilen katılanlara karşı çıkılmasına tahammül edemiyordu.. Ne dersiniz?

--Evet, bu okuyucumuzun mesajının ulaştığı sırada, İspanya, Belçika, Hollanda, İrlanda, Slovenya ve İzlanda'nın, yani Avrupa Birliği üyesi 6 ülkenin Viyana da yapılacak olan Eurovision yarışmasından çekilme kararı aldıkları haberi de düştü, ajanslara.. Bu protesto, açıktır ki, o yarışmaya katılacak olan ekipteki sanatkârlara değil, Siyonist İsrail rejiminin Gazze'de ve bütün Filistin'de işlediği cinayetlere karşı bir protestodur.. Eğer, o yarışmacılar da, o kan içici rejimin cinayetlerine karşı iseler, o yarışmaya o katil şebekesi adına değil, kendi şahısları adına katılacaklarını açıklasalar, asıl büyük alkışı peşinen kazanmış olurlar. Eğer o musiki yarışmasından maksat, insanların iyi ve güzel duygular etrafında birleşmesine hizmet etmek ise, gerçekten sanatkâr olanlar o cinayetkârlığa, o soykırıma karşı olduklarını açıklayacak olsalar, daha da sıcak karşılanırlar.. Çünkü o protestodan maksat, o yarışmaya katılacak sanatkârların reddi değil, Siyonist rejiminin işlediği cinayetlere dikkati çekmektir.

Bu arada biz ekleyelim ki, Siyonist İsrail rejiminin protesto edilmesi adına o programdan çıkarılması taleplerine karşı, o ünlü 'tarihçi'miz 'mantıksızlık' suçlaması yapmakla yetinmeyip, o röportajın devamında, 'İsrail oradadır ve orada kalacaktır!' diyecek kadar, geleceğe dair ve Siyonist katilleri himaye edenleri sevindirecek kadar güya 'mantıklı' hareket ederken, aslında, kimlerin emrinde olduğunu da net olarak ortaya koymuştur..

Siyonist katiller şebekesinin böylesi kan içiciliğine dünyada nice toplumlar bile karşı çıkarken, o Prof. kişinin hâlâ da o cinayetlere zımnen sahip çıkmasından sonra, utanacak bir yüzünün kalmaması gerekirdi; ama o, sohbetlerine renk katan gevrek-gevrek gülüşüyle, ancak Netanyahu ve Atlantik ötesindeki efendilerini memnun edebilir.

*Özkan Acar isimli okuyucumuz da, 'Rabb'imiz, insanı iradesini özgürce istediği yönde kullanabilme (ölçüsüne) göre yaratmış ve "Siz yaptıklarınızdan sorguya çekileceksiniz" diye bildiriyor, (İbrahim S. 4.âyet'te). İnsanlar istediğine inanmakta ve kulluk etmekte serbest bırakılmış. Ama Hesap Günü'nde her ne yaptıysa karşılığını alacağını da vaat etmiş.

'Kim kime sevgi ve saygı duyarsa, ona göre muamele göreceği de belli.' diyor..

*Hakkı Varyemez isimli okuyucumuz da Amerikan Başkanı Trump'ın hele de hanım muhabirlere 'aptal, domuzcuk, seni hemen işten atmalılar..' gibi hakaretleriyle hitap etmesine değinen yazımıza işaretle, 'Amerika'da insanların, bahçelerinin duvarlarına, arabalarının arkasına ve camına vs. yerlere, bel altı hakaretler içeren yazılar görmek şaşırtıcı değil. Başkanlara varıncaya kadar, en galiz küfürler.. Farklı bir kültür...' diyor..

*Niğde'den Süleyman Sarmaşık isimli okuyucu da, 'Geçenlerde, bir yazınızda, bir hanım muhabirin sorusu hoşuna gitmeyince, Trump'ın ona hemen, 'Sus, defol domuzcuk' demesi etrafında, Amerikan medyasında yayınlanan ve Trump'ı domuz şeklinde gösteren karikatürlere çok güldük.. Bizi dünyanın o yönünden de haberdar ettiğiniz için teşekkürler..' diyor..

*Antalya'dan İkram Değirmenci isimli okuyucu da diyor ki: 'Ağabey, memleketin her tarafını heykellerle, büstlerle donatmanın sonu gelmeyecek mi? Bakınız, daha dün, filanca kişi'nin beğendiği Osmanlı Padişahlarının heykellerinin dikilmesi gündeme getirilmek istenmiş, bir takım heykelseverler ve hatta daha da ilerisinde 'ikonperest'lerce..

--Bu kardeşimizin hassasiyetine katılırken, merhum Mehmed Âkif'in Mısır'da, 'Luksor'daki firavun mezarlarını ziyareti ve orada firavunların mumyalanmış cesetleri karşısında, bütün bunların, sonsuzluğa ulaşmak, sonsuza kadar kalmak düşüncesiyle yapıldığını hatırlatarak söylediği bir beyti vardır. O beytinde der ki Âkif: 'Evet, bütün beşerin hakkıdır beqa emeli, / Lâkin bunu ne 'leş'ten, ne de taştan beklemeli..'

Evet sonsuzluğa ulaşmak isteyenler için, Cennette ve Cehennemde yeteri kadar yer hep vardır; kimse dışarıda kalmaz..

Bu vesileyle bir de Âşık Veysel'den son derece güzel bir nükte aktaralım:

Âşık Veysel, ölümünden 1 yıl kadar önce, 12 Mart 1971 Askerî Darbesi'nden ve Nihat Erim'in başbakanlığa getirilmesinden sonra, Amerika'dan getirilip Turizm ve Kültür Bakanı yapılan Talât Said Halman, Veysel'in Sivas- Şarkışla'daki köyüne gider.. Veysel, bir taş üzerinde, ılık bir ikindi vaktinde güneşlenmektedir.. Bakan Halman, 'Bu köye, Âşık'ın bir heykelini dikelim.. Şöyle 2 metre yükseklikte bir kaide üzerinde 3 -4 metrelik bir heykel..' der ve etrafındaki yardımcılarına, 'Böyle bir heykelin kaça mal olacağını' sorar.. Onlar da hemen hesap ederler ve Bakan Bey'e, o zaman, üniversite mezunu 10 yıllık bir memurun maaşının 4-5 bin lira kadar olduğu bir sırada, Veysel'in heykeline, bütçeden 250 bin lira kadar bir meblağın ayrılması gerektiğini bildirirler..

Gözleri görmese de, gönül gözü açık olan Veysel, bu lafları ve heykeline harcanacak muazzam parayı duyunca, Sivas şivesinin güzelliğiyle, 'O parayı bana verin, ben kendim dikilirim..' der.

Açıktır ki, şu 'heykelperest'lerin kafaları, 'merhum' Âkif'in ve Âşık Veysel'in idraklerine yetişemez.

Engin bir iman ve tefekkür hazinesine sahip bir ‘insan'ı dinlerken..
10 Aralık 2025 Çarşamba

Okuyucuların dikkatini elbette çekiyordur; bu satırların sahibi, yazılarında günlük siyasî tartışma konularına veya siyasî liderlerin karşılıklı atışmalarına değinmekten mümkün olduğunca kaçınıyor.

Hele de bir muhalefet lideri var ki sergilediği seviyesiz çukur siyaseti açısından ismini telaffuz etmek bile mide bulantısı yapıyor insana, 'ÖÖöööö' dedirtiyor.

*

Bu günkü yazımda, - Suriye'nin hele de son 60 yılını takip etmeye çalışan birisi olarak- 1 yıl önce, 8 Aralık 2024 günü, bir kanlı diktatörlüğün, beklenmeyen büyük sosyal değişimle yok oluşuna değinecektim. Ama, o konulara Başkan Erdoğan dünkü konuşmasında da değindiğinden, bu önemli konuşmayı geciktirmeye gönlüm el vermedi.

*

Tayyip Bey'in, 'İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin kabulünün 77. yıl dönümü olan '10 Aralık İnsan Hakları Günü' dolayısıyla 'AK Parti Kongre Merkezi'nde 'İnsanlık İçin Güçlü Türkiye' konulu olarak dün düzenlenen programdaki hitabı, ondan beklenmeyecek bir konuşma değildi..

Ama, ikinci bir örneği olmadığından, taraftarlarına gurur verecek ve günümüz dünyasında emsaline kolay rastlanamayacak bir durumdur.

Bunun içindir ki, Başkan Erdoğan'ın, "asırlarca adaletin sancaktarlığını yapmış necip bir milletin Cumhurbaşkanı olarak; buradan, kalbi bizimle atan bütün mazlum ve mağdurlara dayanışma mesajlarımı gönderiyor, (...) Afrika'dan Asya'ya, bizden uzakta olsalar da acılarını acımız bildiğimiz tüm mazlumları yürekten selâmlıyorum. Bilhassa savaşların, çatışmaların, yokluk ve yoksulluğun bütün yükünü minik omuzlarında taşımak zorunda kalan masum çocukları ve onların cefakâr annelerini, babalarını kalpten selamlıyorum. Filistinli kardeşlerimi, Filistin halkının onurlu, gururlu, kararlı, izzetli mücadelesini bugün bir kez daha saygıyla selamlıyorum" diye yaptığı bu nefis konuşmasını özetlemeye çalışacağım..

*

Başkan Erdoğan, söz konusu beyannamedeki, "Bütün insanlar; özgür, onur ve haklar bakımından eşit doğarlar. (...) Herkes ırk, renk, cinsiyet, dil, din, siyasî veya başka bir ayrım gözetmeksizin bu bildirge ile ilan olunan bütün haklardan ve bütün özgürlüklerden yararlanırlar." ifadeleri hatırlattıktan sonra, 'Beyannamede kayıtlı yüksek insanî değerlerin özellikle vesâyet dönemlerinde ne kadar tatbik olunduğu'na işaret ederek, 'millete ve milletin değerlerine yönelik husûmeti herkesçe bilinen Tek Parti faşizminin ilk günden itibaren, insanî değerlerin altını oyduğunu, kimi zaman bürokratik oligarşi, kimi zaman anti-demokratik güç odakları olarak kendini deşifre eden bu zihniyetin milletin hâfızâsında derin yaralar açtığını, demokrasiye -telafisi uzun yıllar alan- zararlar verdiğini, 27 Mayıs 1960'dan 28 Şubat 1997'ye kadar her 10 yılda bir tekrarlanan müdahalelerin arkasında bu zihniyetin siluetinin bulunduğunu' belirterek sözlerini şöyle sürdürüyordu: "(27 Mayıs 1960 Askerî darbesi sonrasındaki) Yassıada Faciası'nı, 12 Mart 1971 sonrası olanları, 12 Eylül 1980 ve sonrasında, adeta işkence kampına dönüşen Mamak'taki C5'leri, Diyarbakır Cezaevi'ni, (Faili meçhul cinayetlerin sembolü haline gelen) Beyaz Toros'ları anlatmaya gerek yok.

2002'den bu yana mesaimizin mühim bir kısmını bu ihlâllerin bıraktığı tortuları temizlemeye, travmaları iyileştirmeye harcadık. (...) Adına 'sessiz devrim' dediğimiz reformlarla hamdolsun bu yolda önemli mesafeler aldık. Ancak insan hakları cellatlarının ülkemize, milletimize, demokrasimize ve sosyal barışımıza çıkardığı faturaları hâlen de ödüyoruz. (...)

CHP Genel Başkanı her köşeye sıkıştığında hep, ya topu taca atıyor ya saldırganlaşıyor, ya saçmalıyor. Yine aynısını yapmış.

Haddini de aşarak 'Sarıkamış'ta şehit düşen rahmetli dedemin bir asır önce nerede olduğunu' sormuş.

(...) İstanbul halkının kaynaklarını yağmalayan suç örgütüne posta güvercinliği yapmayı marifet zanneden bu şahıs için, daha fazla nefes harcamayı israf görüyor, Allah'tan kendisine akıl ve iz'an vermesini niyaz ediyorum."

*

Başkan Erdoğan, şöyle devam ediyordu: "Bizim ne tarihimizde, ne de kültür ve medeniyet kodlarımızda insan hakları konusunda mahcubiyet duyacağımız hiçbir leke yoktur. Tam tersine bugün bize hak ve özgürlük dersi verenlerin hepsinden daha temiz bir sicile, daha kuşatıcı bir zihniyete sahibiz. Bunun altını bugün bir kez daha çizmekte fayda görüyorum. (..)

İnsana saygı göstermek, insanın onurunu korumak, onun yaratılıştan gelen haklarının kullanılmasını temin etmek, sahip olunan medeniyetten tevarüs eden ulvi değerlerimizdir (...) "Peygamber Efendimiz Aleyhissalatü Vesselam, 1400 yıl önce Vedâ Haccı Hutbesi'nde şöyle seslenmişti:

'Ey insanlar, biliniz ki Rabb'iniz birdir, atanız da birdir. Bütün insanlar Âdem'den gelmiş ve Âdem de topraktan yaratılmıştır. Arap'ın Arap olmayana, Arap olmayanın Arap'a, beyazın siyaha, siyahın da beyaza hiçbir üstünlüğü yoktur. Allah katında üstünlük ancak takvâ iledir. Biliniz ki bu şehriniz Mekke, bu gününüz arefe ve bu ayınız Zilhicce, nasıl mukaddes ve dokunulmaz ise, mallarınız ve canlarınız da aynı şekilde dokunulmazdır. Ey insanlar, kadınların haklarına riayet etmenizi ve bu hususta Allah'tan korkmanızı tavsiye ederim. Sözümü iyi dinleyin ve belleyin.'

*

Evet, Başkan Erdoğan, Hz. Peygamber (S)'in Vedâ Haccı Hutbesi'nden bu aziz ölçüleri aktarıp sözlerine öyle devam ediyordu: 'Bu emir ve tavsiyeler asırlar boyunca siyasî, sosyal ve beşer hayatında milletimize rehberlik etmiştir; değerler sistemimiz, sadece insanın değil, her canlının da hakkını gözetmesini emreden dünya görüşü inşa etmiş; Ahmed Yesevî'den Yunus Emre'ye, Mevlâna'dan Hacı Bektaş-ı Veli'ye ve Şeyh Galib'e kadar bu toprakları muhabbetle yoğuran nice gönül sultanlarımız öğütleriyle milletimizin tasavvurunu şekillendirmiştir.

Mevlâna'nın, "Biz bu dünyaya kalpleri kırılmış, gamlara düşmüşlere dost olmaya, onların gamlarını, kederlerini paylaşmaya gelmişiz. Hor görülenleri, toprağa düşenleri, ayaklar altında ezilenleri gül bahçesine getirelim, onlara neşeler bahşedelim' diye gelmişiz.' sözlerini aktaran Başkan Erdoğan, Divan edebiyatının büyük şairlerinden Şeyh Galib'in 'Hoşça bak zatına kim, zübde-i âlemsin (âlemlerin özüsün) sen. Merdüm-i dide-i ekvan (yaratılmışların gözbebeği) olan Âdem'sin sen!' mısralarını hatırlatarak; (...) 'Şurası bir gerçek ki bizler insanı, yaratılmışların göz bebeği olarak gören bir medeniyetin mensuplarıyız. (...) Bunun için köklerimize vurgu yaparken, (...) idare anlayışımızın da pusulası olan Şeyh Edebali'nin 'İnsanı yaşat ki devlet yaşasın' tavsiyesini sık sık hatırlatıyorum. (...)

Başkan Erdoğan, şöyle devam ediyordu: "Nerede bir zulüm varsa, mazlumun yanında, zalimin karşısında dimdik duruyoruz.. Hakkı, adaleti, barışı, insanlık onurunu sadece bölgemizde değil, tüm dünyada cesaretle savunuyoruz. Gururla söylemek isterim ki Türkiye denilince, akla sınırlarını korumakla kalmayıp, artık, barışı kuran ve diplomasiyi de şekillendiren bir ülke geliyor. (...) Düzen inşa edici bir devlet olarak Türkiye'nin varlığı başta dost ve kardeş ülkeler olmak üzere Orta Doğu'dan Kafkasya'ya, Afrika'dan Güney Asya'ya kadar birçok bölgede 100 milyonlara güven aşılıyor..'

"Türkiye'nin Suriye ve Gazze'de yaşananlar karşısındaki vicdanlı duruşu, bir insan hakları dersidir, insan hakları destanıdır. Her iki meselede de ilk günden itibaren tavrımızı çok net ortaya koyduk. Baskılara, tehditlere, farklı sebeplerle zalimlerin yanında hizalanan insanlık fukaralarına prim vermedik. Elimizle, dilimizle, kalbimizle zulmü durdurmanın çabası içinde olduk."

*

8 Aralık'ın Suriye halkının Hürriyet Günü olduğunu hatırlatan Başkan Erdoğan, '13,5 yıl boyunca zalime direnen kardeş Suriye halkını tebrik ediyorum.. O direniş günlerinde hayatlarını kaybeden Suriyelileri rahmetle yâd ederek, "Devletimizin güvenliğini, aziz milletimizin huzurunu temin etmek amacıyla uluslararası hukuk çerçevesinde gerçekleştirdiğimiz sınır ötesi operasyonlarda şehit düşen kahramanlarımıza da Allah'tan rahmet diliyor, Rabb'im ruhlarını şâd, mekânlarını Cennet eylesin..' diyorum. Şehitlerimizin ailelerine hürmetlerimi takdim ediyorum. Bugün milletçe 'Terörsüz Türkiye' hedefinden, 'Terörsüz Bölge' idealinden bahsedebiliyorsak, bu en başta kahraman şehitlerimizin sayesindedir." diyordu.

Başkan Erdoğan, "Rabb'imizin müjdesi Suriye'de de tecelli etmiş, 60 yıllık dikta rejimi sadece 7- 8 gün içinde yerle yeksan olmuş, kendi halkını acımasızca katleden diktatör, korkakça kaçmış, mazlumların sabrı, mücadelesi ve kıyamı zaferle neticelenmiş, Suriyeli kardeşlerimiz, uğrunda 100 binlerce şehit verdikleri hürriyetlerine hamdolsun sonunda kavuşmuşlardır. Suriye halkının son 1 yılda onca zorluğa, sıkıntıya, Esed diktatörünün bıraktığı enkaza rağmen, ülkelerini yeniden ayağa kaldırma mücadelesi verdiklerini memnuniyetle görüyoruz.

Başkan Ahmed Şara, Şam'da Emevî Camisi'nde, dün televizyonlardan izlediniz, hem sabah namazını kıldırıyor, hem de orada verdiği hutbe ile Suriye'nin geleceğine yönelik müjdesini irat ediyordu. (...) Suriye'nin ve Suriyeli kardeşlerimizin inşa, ihya ve toparlanma çabalarını tüm imkânlarımızla destekliyoruz."

Başkan Erdoğan, (Esed diktatörlüğü devrildikten sonra, Şam'da Ahmed Şara ile Suriye'deki muhtelif sosyal kesimler arasında imzalanan) '10 Mart 2025 Mutabakatı'nın, altında imzası olanlar tarafından 'ahde vefâ' ilkesi gereğince hayatı geçirilmesi, önemli bir düğümü çözecek; o 'mutabakat'ın suhûletle uygulanması, (...) şer odaklarının hesaplarını altüst edecektir.

Biz de nasıl Suriye'den gelen mazlumlara Ensar ruhuyla sahip çıktıysak, nasıl Suriye'nin kuzeyinde mazlumlar için güvenli alanlar inşa ettiysek, nasıl 13,5 yıl boyunca bir yandan uluslararası baskılara, diğer yandan içeride Türkiye'nin her köşesini 'Suriyelileri göndereceğiz' afişleri ile donatan Beşinci Kol aparatlarına karşı sabırla direndiysek, yeni dönemde de kardeşlerimizi yalnız bırakmayacağız. Bu ana muhalefet öyle demiyor muydu? 'Biz Suriyelileri geldikleri yere göndereceğiz' demiyorlar mıydı. Onlar bunu söylerken, bu kardeşiniz ne diyordu, 'Asla gönderemezsiniz, gönderemeyeceksiniz' diyordu."

Başkan Erdoğan, "Filistin'de de mazlumların sabrı zaferle taçlanacak, oraya da özgürlük ve barış gelecek, 1967 sınırlarında, başkenti Doğu Kudüs olan egemen bir Filistin Devleti muhakkak Allah'ın izniyle kurulacak.

Türkler, Araplar, Kürtler, Türkmenler, Sünniler, Nusayriler omuz omuza verip, Suriye'yi birlikte ayağa kaldıracaklarını, birlikte imar ve inşa edeceklerini ' belirtiyor ve 'Eğer biz korkaklara kulak verseydik, korkunun esiri olsaydık, şimdi yanı başımızda bir kan gölü oluşurdu." ifadelerini kullanıyordu.

Başkan Erdoğan, "Hatırlayın, Suriye devriminden önce bize neler söylediler? 'Orta Doğu bataklığına girmeyin' dediler. Kim? CHP'nin başındakiler. 'Size ne Suriye'den' dediler. 'Akan kana sırtınızı dönün' dediler. Buradan tur'lar düzenlediler, gittiler, Esed'in elini sıktılar, sırtını sıvazladılar. En son ana kadar Baas diktatörlüğünün muhipliğini (sempatizanlığını) yaptılar. Ama biz Allah'a inandık, kendimize güvendik, cesaretle hareket ettik ve tuzakları, kumpasları, oyunları bozduk. (...) Bizim şuna inancımız tam, zulüm ile âbad olanın akıbeti berbat olur. Bunu elhamdülillah, Suriye'de bizzat gördük.

Şimdi sıra inşaallah Filistin'de.. (...)'

.Kırılganlıkla malûl bir narsistik kişilikteki ‘İslamic allerji'
12 Aralık 2025 Cuma

Amerikan Başkanı Trump'ın aklî bünyesinde ciddî müşküllerinin olduğu anlaşılıyor. 2-3 gün içinde söyledikleri arasında birbiriyle çelişen, öncekileri reddeden sözleri, kendisini eleştirenlerin 'vatan haini oldukları'nı söyleyecek kadar tuhaf görüşleri... Kendisini her vesileyle övmesi ve karşılaştığı olumsuzlukları ise hemen selefi Biden'ın üzerine atması ve kendisinin iktidara geldiğinden beri ülkeyi nasıl büyüttüğüne dair öğünme nutukları vs... Ve başka ülkelere göz diktiğinde en olmayacak yaklaşımlarla o ülkeleri ele geçirmek için uydurduğu bahaneler...

Bunlar bitmiyor.

Ama Trump'ın son zamanlarda daha bir nükseden rahatsızlığı, 'İslamofobi' (İslam korkusu) olsa gerek.

Çünkü İslam ve Müslüman söz konusu olunca, bütün mantıkî söylemlerini yitiriyor ve sözlerini hezeyan derecesine vardıracak konuşmalarla süslüyor.

Nijerya'da Hristiyanların öldürüldüğü iddiasına tutunarak, Amerikan ordusunu gönderip kendi deyimiyle 'sevgili Hristiyanlarını ve Hristiyanlık değerlerini koruyacağına' dair laflar ediyor.

-Ki, öyle, kitlevî bir Hristiyan düşmanlığı veya öldürülmesi iddiasını, Nijerya Devlet Başkanı Ahmed Tinubu, kesin bir dille reddediyor. Münferid vak'alar varsa, o zaman, özellikle 'Buuk-u Haram' isimli örgütün, 'yüzlerce Müslümanı öldürdükleri' dünya medyasına da yansıyor yıllardır...

Trump, sadece Nijerya'ya ilgi duymuyor.

Diğer birçok Müslüman coğrafyalarına, ülkelerine ve halklarına da ağır şekilde hakaretler yağdırıyor.

*

Bir örnek olarak, 'Yahoo-News'in haberlerinden 10 Aralık 2025 tarihli ve '79 yaşındaki Trump, akıl almaz bir hakaretle "cehennem çukuru" ülkeleri hedef aldı.' başlıklı habere bakmak yeterlidir.

O haberde şöyle deniliyordu.

'Donald Trump 4 Aralık Perşembe günü seyahat yasağı listesindeki bazı ülkeleri "cehennem çukurları" olarak nitelendirdi ve ilk başkanlık döneminde özel olarak kullandığı sert bir hakareti yeniden gündeme getirdi.

Trump, Pensilvanya'da, 9 Aralık günü yaptığı bir mitingde de, Orta Doğu, Karayipler ve Afrika'dan üç ülkeyi hedef alarak eleştiriyi hak eden ülkeler olarak gösterdi.

79 yaşındaki Trump, "Afganistan, Haiti, Somali ve diğer birçok ülke gibi cehennem çukurlarından gelenler de dahil olmak üzere, üçüncü dünya ülkelerinden gelen göçü kalıcı olarak durdurduğumu da açıkladım" dedi. (Listede yer alan diğer ülkeler ise Myanmar, Çad, Kongo Cumhuriyeti, Ekvator Ginesi, Eritre, İran, Libya, Sudan, Yemen, Küba, Burundi, Laos, Sierra Leone, Togo, Türkmenistan ve Venezuela olarak açıklandı; ABD -İç Güvenlik Bakanı Kristi Noem tarafından...)

Trump, Pensilvanya'daki mitingde, ekonomi politikalarını övdü ve 2018'de milletvekillerine ABD'nin Haiti gibi "berbat ülkelerden" daha fazla göçmene ihtiyacı olmadığını, bunun yerine Norveç'e ihtiyacı olduğunu söylemişti. Salı günü bu hikayeyi gururla tekrarladı ve İsveç ile Danimarka'yı da ekledi.

"Bize biraz iyi insan gönderin, sakıncası var mı? Ama biz hep Somali'den insan alıyoruz; orası felaket bir yer, değil mi?" dedi. "Pis, kirli, iğrenç, suç dolu. Tek iyi oldukları şey gemilere saldırmak." (Trump, bunları söylerken, Amerikan ordusuna, Venezuela bandıralı gemilere açık denizlerde saldırmaları emrini verdiğini gururla söylediğini hatırlamazlıktan geliyor...)

Trump, Haiti ve Afrika ülkelerini aşağılamak için "b... çukuru ülkeler" ifadesini kullandığını itiraf etti ve bu yorumuyla övündü. Somali'yi "pis, kirli, iğrenç, suç dolu" olarak nitelendirerek daha da aşağıladı.

Trump konuşmasında geçen hafta "Afganistan, Haiti, Somali ve diğer birçok ülke gibi cehennem çukurlarından gelenler de dahil olmak üzere Üçüncü Dünya ülkelerinden göçü, kalıcı olarak durdurduğunu" övünerek anlattı.(...)

Trump miting katılımcılarına, 'Neden sadece berbat ülkelerden insan alıyoruz?'

'Neden Norveç'ten, İsveç'ten de insan alamıyoruz?' diye konuştu.

"Ama biz her zaman Somali'den insan alıyoruz," diye devam etti. "Felaket yerler. Pis, kirli, iğrenç, suç dolu yerler."

Beyaz Saray Trump'ın açıklamalarını yalanlamadı, ancak başkan haberin duyulmasının ertesi günü "Haitililer hakkında asla aşağılayıcı bir şey söylemedim" diye ekledi.

Ama Trump'ın bu sözlerinden sonra, 2000 yılında Somali'deki İç Savaş'tan dolayı Amerika'ya göç eden 2016'da siyasete girip Amerikan Kongresi'nde Demokratların listesinde 2019'dan beri parlamenter olarak bulunan İlhan Ömer isimli hanım da Trump'ın saldırılarına hedef oldu, 'Başında bir örtü bulunan ve ismi de tuhaf birisinin Somali'den geldiğini ve ABD'de yasadışı olarak bulunduğunu' iddia etti ve "onu hemen sınır dışı etmeliyiz, atın bunu Meclis'ten... ABD'ye girebilmek için 'erkek kardeşi ile evli gözüktüğü' iddiasında bulundu.

İlhan Ömer ise bu çirkin iddiayı, 'kesinlikle yanlış ve saçma" olarak niteledi.

*

Başkan kendisini Amerikan tarihinin en çalışkan lideri ilan etti, "8 savaşı" durdurduğunu iddia etti, "Hakkında verilen MÜKEMMEL" tıbbî raporlarla' övündü. Ama eski Cumhuriyetçi Kongre üyesi Justin Amash, X'te yaptığı yorumla tartışmayı kızıştırdı ve "Bunu başka biri yazsaydı, o kişinin akıl sağlığının yerinde olmadığı herkesçe kabul edilirdi" dedi.

Bu durumu netleştirmek için önde gelen üç 'yapay zekâ' modelinden (ChatGPT, Grok ve Claude)' Trump'ın konuşma ve yazılarının psikolojik analizi istenmiş.

Verilen raporları burada tekrarlamaya gerek yok.

Farklı eğilim ve eğitim verilerine ve kurumsal kökenlere rağmen, üç ayrı sistem de aynı teşhise ulaşmış ve özet olarak, 'Yapay Zeka Modellerinden Trump'ın Son Tuhaf Söylemlerini Analiz Etmelerini İstedik. Sonuç: 'Derin Narsisistik Kırılganlık. Büyüklenmeci öz-inşaat. Kırılgan ego yapısı. Zulüm ve mağduriyet. Otoriter çerçeveleme. Yaşlanma ve gerileme korkusu...'

Evet, çıldırmanın eşiğinde bir dünya liderliği iddiası...

*

Biz nerede zulüm varsa karşı çıkıp o mazlumun yanında yer almakla mükellefiz!
14 Aralık 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Muhterem okuyucularımızın eleştiri ve görüşleri etrafında pazar günleri yaptığımız bir Hasbihal'e daha sağlık-âfiyet üzere, hayırlı çalışmalar dileği ve selâmlarımızla başlıyoruz.

*Samsun'dan Kerime Aslan ve Ayşe Kemerci isimli hanım kardeşler birlikte yazdıkları mesajda, 2000 yılında Somali'den Birleşik Amerika'ya göç edip orada siyasete de atılarak Amerikan Meclisi'nde, Minnesota temsilcisi olarak bulunan Ilhan Omar (İlhan Ömer) isimli Müslüman hanım hakkında Amerikan Başkanı Trump'ın 3 gün önce yaptığı çirkin iddialarla dolu, saygısız konuşmasını okuyunca, 'Bizi o dünyadaki İslam hazımsızlığından haberdar ettiğiniz için size teşekkür etmekle birlikte, o konuyu, sizin gibi nezaketli cümlelerle geçiştirmek yerine, esaslı bir 'Yuhh ulan koca coni!' demenizi beklerdik...' demişler...

--Bu konuda şu kadarını belirteyim ki, Trump'ın geçen seneki seçimlerde en büyük destekçisi olup şimdilerde onunla arası biraz soğuk olan ve 500 milyar doları bulan servetiyle dünyanın en zengin kişisi olarak anılan Elon Musk isimli kişi, şimdi Trump'a yaklaşarak; Trump'ın, salı günü Pensilvanya'da yaptığı ve İlhan Ömer'in hakaretler ettiği mitingde, "Onu geri gönderin!" diye bağırttırdığı kitlelerin yanında yer alıyor. İlhan Ömer'i, Minnesota'daki seçmenlerine bir seçim mitinginde, ' Somali'nin haklarını korumak için çalışacağına dair verdiği sözler dolayısıyla 'Amerika'ya, yönelik vatana ihanetle suçladı.

Niyeymiş...

Efendim, Etiyopya ülkesi, - Kızıl Deniz sahilindeki Eritre eyaletinin uzun bir silahlı mücadeleden sonra ayrılıp ayrı bir devlet kurmasından sonra-, tek deniz bağlantısı olan sahillerden – deniz'den mahrum kalmış... Amerika şimdi, Somali'ye baskı yapıp Etiyopya'nın denize açılması için bir üs, ona bir liman vermesini dayatıyor. Somali de bunu kabule yaklaşmıyor. İlhan Ömer de, Amerika'da bulunan Somalili hemşehrilerine, 'hemvatan'larına, Amerika'nın Somali'ye böyle bir baskı yapmasına karşı çıkacağını söylemiş.

Evet, meselenin aslı bu konuya dayanıyormuş ve ama o konuyu bahane ederek, bu Müslüman ülkesine baskı yapıp 'filanca sahillerinden Etiyopya'ya bir çıkış ver.' diye bir ferman veriyor. Evet bu Amerikan talimatına Amerika'ya göç etmekle Somali'yle ilgisini tamamen kesmesi lâzımmışcasına-, İlhan Ömer isimli bu Müslüman hanıma ağır hakaretler ve baskılar yapıyor.

İlhan Ömer ise, 'Trump'ın bana olan takıntısı son derece tuhaf. Ciddî şekilde yardıma ihtiyacı var. Bir utanç kaynağı olmaya devam ediyor" diyor.

İlhan Ömer

*

*Emine İlyas ve Şerife Kaya isimli hanım kardeşlerle, ayrı ayrı ve ama aynı konu etrafında bir kaç kez görüştük. Bu kardeşler farklı derneklerde olsalar da, 28 Şubat 1997'deki zorbalık ve dayatmaların mağdurları olan yüzlerce hanım kardeşlerimizin bir kısmının öğretmenlik halkları tanınıp mağduriyetleri giderilmişse de, sayıları yüzleri bulan pek çok kardeşlerinin mağduriyetlerinin henüz de giderilemeyişinden ve de bu konuda hassasiyetini bildikleri 'en üst sorumlu'ya seslerinin ulaştırılmadığından yakınıyorlar. Ve 'en üst sorumlu-yetkili'ye durumu bizzat anlatsalar, bu problemlerinin bir çırpıda çözüleceğinden de eminler. Evet, geride daha yüzlercesi 28 yıldır bu haksız uygulamaların giderilemeyen yüzlerce 'mağdure'nin bulunmasından yakınıyor.

-Bu durumu, bu problemi çözmek ve ilgilenmek durumunda olan her makama bu şekilde buradan da duyurmuş olayım.

*İstanbul'dan Sırrı Toprak isimli edebiyat öğretmeni olduğunu bildiren okuyucumuz da 'sizin yazılarınızdaki tarzınız dikkatimi çekiyor. Virgül, noktalı virgül ve (^) şapka işareti kullanılmasına oldukça dikkat ediyorsunuz. Sizi tebrik ediyorum...

Ancak bazen, sizi yazdığınızda yanlış olduğu açık olan ve size ters geleceğini düşündüğüm bazı kelimelerin yazılımında bazen şaşırtıyorsunuz beni. Çünkü siz meselâ 'Halid, Ahmed, Mahmûd, Necib' gibi isimlerin yazılışına veya 'şehid', kelimesinin yazımına dikkat eder ve bu gibi kelimelerin sonlarını (t) değil, (d) harfi ile yazarsınız doğru olarak ve şehit yazmasınız. Hattâ bir yazınızda, Abdulhak Hamîd'in, isminin Hamit olarak yazılmasına tepki olarak, 'Ömrümün sonunda 'ham it' de oldum...' diye yakındığını yazmıştınız.

Ama biliyorum ki bunları bugünün bilgisayarları, TDK'nın yazılım kurallarının dayatması olarak, onları o programlara göre yazmadığınızda, altına hemen kırmızı çizgi çekiyorlar. Bu yazışmalara dikkat edilmediğinden, Peygamberimizin adı bile giderek Muhammet diye yazılıyor, sonu (t) harfi ile ve bilinmediğinden değil, inadına bozmak hedefinden olsa gerek. Keza, Abdullah ismi de bazı yerlerde Aptullah diye b yerine p ile yazılması gibi.

--Evet bu kardeşimin haklı tesbitlerini aktarıyorum.

Dün öğleden sonra, Birlik Vakfı'nın Çemberlitaş'taki merkezinde dil üzerinde bir program vardı. Dil ve Edebiyat Derneği Gn. Başkanı ve beş dönem milletvekilliği yapmış olan Ekrem Erdem bey bu konuda yapılan yanlışların, adım adım, dilin aslî kültür yatağından koparılması gibi bir sonuç ortaya çıkarmakta olduğunu anlattı uzun uzun. Sonra de eski Meclis Başkanı İsmail Kahraman ağabey de, benzer eleştirileri dile getirdi.

Evet bu konular 'Önemli değil...' deyip kenarından teğet geçersek, bozulmadık kelime kalmaz ve hele de İslamî ıstılahlar -terimler...-

*Ankara'dan Neriman Demirci kardeşimiz de, '12 Aralık tarihli ve Trump'la ilgili yazınızın başlığında 'narsist' demeyip 'narsistik' ifadesini kullanmıştınız. Orada bir yanlışlık yok muydu?' diyor.

--Doğrudan doğruya 'narsist' denilirse, bu tıbbî açıdan bir hükümdür; bir hüküm ifade etmiyor ve 'narsizm'i hatırlatan bir durumdan veya benzerlikten haber vermek için 'narsistik' ifadesini kullanıyoruz; yani, bir ihtimalden söz edilmiş oluyor. O açıdan, bir yanlışlık olmadığı düşünülerek öyle yazılmıştır.

· * Hakan Pakdil, isimli okuyucumuz da, 'İnşaallah Trump daha da iğrençleşir de ondan daha iğrenç olan Amerika'nın ne olduğunu dünya hiçbir zaman hatırdan çıkarmaz.

Belki de petrol kralları bu iğrençlik sayesinde yıkılacak!' diyor.

*İstanbul'dan Cemal Aydın bey de, Trump'ın tuhaf konuşmalarına değindiğim son yazıdan sonra 'Bu kişi'nin durumu aynen dediğiniz gibi de, herkese saldırırken, Reis'i niye övüyor?' diyor.

*Reis'in böyle sözlerden etkilenemeyeceğini o da biliyor herhalde. Ayrıca, başkalarına yaptığı gibi bir de saldırgan tavır mı takınsın?

· *Özkan Acar isimli okuyucumuz da bir internet sitesinde 10 Aralık 2025 günü, şöyle yazmış...

Yazılarıyla bizi yıllardır aydınlattığı için sayın büyüğüm Selahaddin abimden Rabb'im razı olsun.

Yalnız yıllardır yazılarının iyi niyetle olduğuna eminim fakat bu konuda bilgisinin olmadığına pek ihtimal de veremiyorum ancak yazdıkları şiirler olsun veya divan-ı kebir ya da mesnevi isimli eserlerinde açıkça görüldüğü üzere "hululiye "inancının müntesipleri olan Yunus Emre, Mevlana Celaleddin Rumi'den alıntılar yapması onların öğretilerini sanki İslamın öğretileri imişcesine yazılarında örnek göstermesi kendisinin çizgisiyle bağdaştıramıyorum.

Takdir edersiniz ki "hululiye" inancının İslamla asla bağlantısı yoktur.

Kanaatimce durum şunu anımsatıyor. Haşr 16 ve Enfal 48 de şeytan-ı aleyhi lanenin "...Ben alemlerin Rabbi olan Allah'tan korkarım " demesine rağmen gittiği yolun Allah'a asi olması gibi.

Evet tamam bunlar ve benzerlerinin hoşa giden sözleri var fakat asla yolları yol değil.

Bunların yolunu takip edip de "sıratı müstaqim" üzere olduğunun kabul edilmesi mümkün değil.

Keza aynı yolun üzerinde, insanları "o" yoldan (sıratı müstaqim) saptırmak için şeytan da oturmuş bulunmaktadır.

Selam ve sevgilerimle efendim...

--Özkan Acar Bey'e... Yazımda geçen şiirlere takılmışsınız, o şiirleri nakleden ben değil, Başkan Erdoğan idi. Esasen o yazının büyük bir kısmı Tayyib Bey'in sözlerinden bir özetlemeydi. Ama ben o şiirlerden daha fazlasını da yeri geldiğinde naklederim. Yûnus Emre ve Celâleddin Rûmî, mezheb imamı veya fıkıh âlimi değildirler.

Bana doğru gelen ve asırların içinden süzülüp gelmiş sözlerini alırım. Kaldı ki piyasada, Yunus'tan da, birbirinden farklı defterler vardır, Mesnevî defterleri de... Ben bilmesem bile, bu konularda uzmanlaşanlar bunu bilirler.

Onların, 800 küsur yıldır sevenleri de vardır, eleştirenleri de... Şahsen istifade ettiğim yerleri olur, katılmadığım yerleri de... Ama onları veya başkalarını, bana yanlış gelen görüşlerinden dolayı, hemen toptan reddetmem.

*

‘Esed Hanedanı ve Baas diktatörlüğü'nün devrilmesinden bir yıl sonrasına bakmaya çalışırken...
15 Aralık 2025 Pazartesi

Darısı, bütün heykellerin ve heykelperestlerin başına, İnşaallah..

(Ama, asıl konuya girmeden, Suriye'nin son 500 ve hele de son 100 yılına kısaca bakmak gerekiyor..)

Arap diyarlarında 'Bilâd-ı Şâm' (Şam beldeleri) olarak anılan Suriye, daha önce Mısır'daki Memlûk Sultanlığı'nın hakimiyetinde iken Ağustos-1516'da Osmanlı sultanı Yavuz Selîm'in Memluk Sultanlığı'nın ordularını Mercidabık Meydan Savaşı'nda yenmesiyle Osmanlı'ya katılmıştı.. Bu durum tam 402 sene sürdü. Ama, özellikle Birinci Dünya Savaşı sırasında, Suriye'deki karışıklıkları önlemek için, 'İttihad-Terakki' döneminin 3 ünlü paşası olan 'Enver-Talât - Cemâl'den -ayyâşlığıyla da ünlü- Cemâl Paşa'nın Suriye Genel Valiliği'ne getirilmesi ve oradaki çok sert uygulamaları, onun bugün bile, halk arasında 'Saffâk (Kan İçici) Cemal' diye anılmasına yol açtı ve 'ayrılıkçı cereyanlar' daha da güçlendi.. Bu arada, İngiliz orduları 1917-18'lerde Filistin ve Suriye'ye girdiler ve Mustafa Kemal Paşa'nın, komutasındaki 7. Ordu'yu, savaşa sokmayı tehlikeli görüp, önce Halep'e ve sonra da Adana'ya çekmesiyle; Suriye, fiilen İngilizlerin hâkimiyetine geçti.

Suriye artık İngilizlerin elindeydi, ama, kendileriyle o savaşta müttefik oldukları Fransa'nın payına da bir şey vermek isteyen İngiltere, kendi cephesini güçlendirmek için, Suriye ve Lübnan'ı bütünüyle Fransa'ya savaş ganimeti olarak sundu..

Suriye 1918'den 1945'e kadar 27 yıl Fransa'nın sömürgesi olarak kaldı.. Ve 1945 yılında bağımsız bir devlet olarak kabul edildi.. İlk Devlet Başkanlığı'na da 'Şükrî el'Kuvvetli' getirildi.. Daha sonraki dönemlerde, Devlet Başkanlığı'na gelen Edib Çiçekli (ki, arabçada 'ç' sesi olmadığından, 'Şişekli' diye telâffuz olunurdu) ve Nâzım el'Quddûsî gibi isimler, Osmanlı sonrasında sınırlar çizilirken, gerçekte ailelerinin yarısı Suriye'de ve diğer yarısı da Türkiye'de kalmış kimselerdi..

Suriye, Mısır'ın ünlü lideri Nâsır'ın 'Arap Birliği' idealine uygun olarak, Şubat-1958'de, ilk adımı, Mısır- Suriye Birliği'nden oluşan 'Birleşik Arap Cumhuriyeti' (BAC) bünyesi içinde yer aldı ve birliğin o dönemdeki Devlet Başkanlığı Nâsır tarafından üstlenildi.. Ama, o Birleşik Arap Cumhuriyeti', yeni bir ülkeyi daha bünyesine ekleyemediği bir yana; çok sağlıklı şekilde sürdürülemediğinden, 4 yıllık bir süreyi bile tamamlayamayıp, Ekim-1961'de sona erdi ; Suriye ve Mısır devletleri yeniden eski uluslararası statülerine döndüler..

Suriye ondan sonra bir hayli iç sarsıntılar yaşadı, hattâ öyle bir durum oldu ki, her 6 ayda bir askerî darbe yapılır hale geldi.. Artık, 'Suriye'de yeni bir darbe daha oldu..' haberleri çok sıradan ve vak'ayı âdiyyeden sayılmaya başlandı.. Halk, darbecilerin arka arkaya sahneye çıkışlarını bir piyes sahnesi gibi seyretmekle yetindi.. Ama, bu olumsuzluklar sonunda Şubat-1971'de General Hâfız Esed bir askerî darbe yapınca durum değişti.. Çünkü bu darbecinin arkasında, nüfusun en azından yüzde 10'unu teşkil eden ve Nusayrî alevîleri denilen ve de Lazkiye yöresinde etkili olan kesim, Hâfız Esed'in arkasındaydılar.. Çünkü, Hâfız Esed hem o yörenin ve hem de o azlık kesimin içinden çıkmıştı. Ayrıca, 'Arap kavmiyetçiliği temeli ve Sosyalizm prensipleri' etrafında şekillenmiş olan 'Baas (Yeniden Doğuş /Rönesans) Partisi'nin organizasyonu içinde de etkiliydi. Ve bu sâyede, ülkenin kamu kuruluşları ve mahallî idareler açısından her kademesinde hem Baasçılık ve hem de Nusayrîlik en büyük silahı idi.. Yani, bir noksanıyla, diğer bütün kartlar Hâfız Esed'in elindeydi.. Hâfız Esed'in elinde olmayan tek kart, Baas Partisi'nin Arap dünyasındaki beynelhalk/ halklar arası ortak liderliği' kartı idi.

Çünkü, Irak'taki Baas Partisi'nin lideri olan Saddam Hüseyin, dayısı General Hasan el'Bekr'in, Irak'ta hâkimiyeti bir askerî darbe ele geçirmesi sâyesinde, Irak'ın petrol zenginliği imkânlarının da yardımıyla, Arab dünyasındaki bütün Baasçı hareketlerin lideri havasında imiş gibi hareket ediyordu..

Ama, Suriye'yi eline geçirmiş olan Hâfız Esed de, bütün Baas hareketleri'nin liderliğini öne sürüyordu. Ancak, Esed'in 'Baas liderliğinin Saddam tarafından kabul edilmesi düşünülemezdi..

Bu ikisi arasında, Baas liderliği açısından ilan edilmemiş bir psikolojik savaş sürerken..

Saddam, 22 Eylûl 1980 günü, âniden İran'a saldırıverdi.. 8 yıl sürecek ve iki taraftan da 1 milyondan fazla insanı yutacak olan bu saldırı ilk günlerde İran'ı bir hayli zorlarken, Arap Birliği'nin liderliği fikri de Saddam lehine, giderek daha bir güçleniyordu.. Hattâ, o zamanki Mısır lideri Hüsnü Mübarek ve Filistin lideri Yâsir Arafat başta olmak üzere- bölgedeki bütün arap rejimlerinin liderleri veya en üst derece temsilcileri, Saddam'la birlikte İran cephesine gelip, İran güçleri üzerine fırlatılacak olan top mermilerini birlikte ateşliyorlardı. Onlar arasında Hâfız Esed ve Libya lideri Muammer Kaddafî yoktu.. Böylece, İran da yanında, aktif olarak savaşa katılmasalar bile, Saddam'a karşı bir tavır koymak açısından iki önemli müttefik bulmuştu..

Kaddafî zengin olduğu için, İran'a bir yük teşkil etmiyordu; ama, petrol zenginliğine sahip olmayan istisnaî ülkelerden olan Suriye'de durum farklıydı ve Saddam Irak'ına karşı İran'a verdiği psikolojik desteğin bedelini bekliyordu İran'dan.. Ayrıca, Irak petrollerini Suriye üzerinden Doğu Akdeniz limanlarına taşıyan Irak'a ait petrol boru hattı da Hâfız Esed rejimi tarafından kesilmişti..

Tabiatıyla bu durum, İran için büyük destek oluyor ve karşılığını da veriyordu, Esed rejimine.. Hâfız Esed rejimi de, başta 'İhvan'ul Muslimîn' (Müslüman Kardeşler) Teşkilatı olmak üzere, bütün İslamî cereyan ve grupları var gücüyle ezmeye çalışıyordu.. Bu arada, Hâfız Esed'in bölgedeki diğer Arap rejimlerinden de önemli haraçlar kopardığı ve nazlananlar olursa, onları iç güvenlikleri açısından sıkıntılarla karşı karşıya bırakması taktiği de biliniyordu..

Hâfız Esed'in başta Halep ve sonra da Hama'da uyguladığı ve on binlerce Müslümanın dünya hayatına mal olan cinayetleri ise bir başka korkunç ve trajik fasıldı.. Esrarengiz bir kimse olarak bilinen Hâfız Esed, 1971'den öldüğü Haziran-2000 yılına kadar 29 yıl, kamalizm benzeri bir korku düzeni oluşturmuştu.. Baas Partisi tarafından yerine geçirilen oğlu Beşşar Esed ise babasına nispetle daha mülayim bir görüntü vermeye çalışıyor idiyse de, Temmuz-2000'den 8 Aralık-2024 tarihine kadar 24 yıl boyunca da ülkenin asıl hâkim gücü, Baas Partisi teşkilatları, bizdeki tek parti diktatörlüğünün kalıntısı olan malûm muhalefet partisi gibi, her fırsatta kendi ideolojilerinin devlet demek olduğu havasıyla tahakkümlerini sürdürmekte, tavizsiz çalışıyorlardı..

Evet, bu zulüm saltanatı da nihayet, 8 Aralık 2024 günü beklenmeyen şekilde noktalandı ve tarihin karanlık dehlizlerindeki yerini aldı..

Suriye'de, geride kalan 1 yılın muhasebesini ve geleceğe dair tasavvurlarımızı da, İnşallah, Çarşamba günkü yazıda ele almaya çalışalım..

Suriye'de 1 yıl önce olanlar, geleceğe dair ihtimal ve temenniler...
17 Aralık 2025 Çarşamba

15 Aralık Pazartesi günkü yazımızda, Osmanlı döneminde 400 yıl birlikte yaşadığımız ve son 100 yıldır da sınırın iki tarafında kalmış on binlerce ailenin birbirinden 'Sykes-Picot' (Sayks-Piko) ve Lozan antlaşmalarıyla koparıldığı o bölünme sonrasında, Suriye'de özellikle son 100 yılda yaşananların kısa bir tarihçesine değinmeye çalışmış ve Suriye'nin bugününe değinmeyi de bugüne bırakmıştık.

Aslında, o yazının girişinde bir de Suriye'de 1970'lerden beri devam eden (Baba) Hâfız Esed ve (Oğul) Beşşar Esed'in diktatörlüğünün 55 yılı bulan döneminin sona ermesini takiben, halk kitlelerinin hemen Şam'ın en büyük meydanlarından birinde bulunan dev bir 'Hâfız Esed' heykelini yıktığına da değinmiş ve o yıkık heykelin fotoğrafını da yansıtmak istemiştik; 'Darısı bütün heykellerin ve heykelperestlerin başına...' temennisiyle vermiştik, ama o fotoğraf teknik bir ârıza ile ulaştırılamamıştı. Unutulmamak adına dikilen o Hâfız Esed heykelinin de ibret verici fotoğrafını bugün buraya alalım...

(8 Aralık 2024 günü, (Oğul) Beşşâr Esed iktidarı ve yarım asrı geride bırakan 'Esed Hanedânı' devrildiğinde, halk kitlelerinin ilk devirdikleri de (Baba) Hâfız Esed'in, Şam'ın en büyük ana meydanlarından birinde bulunan heykeli olmuştu. Darısı, bütün heykellerin ve heykelperestlerin başına, inşallah..)

*

Bu hatırlatmalardan sonra konumuza devam edebiliriz.

Trump, yeni entrikalarla devreye girmek istiyor...

Ancak, bu konuda ortaya çıkan son bir duruma da kısaca değinmek gerekiyor. Şöyle ki,

geçen haftanın son gününde, Suriye'de güvenlik devriyesinde oldukları açıklanan Amerikan askerlerine açılan ateş sonunda 3 Amerikan askeri öldürülünce, Amerikan Başkanı Trump, küplere bindi.

Suriye'de öldürülen bu askerleri 'kahraman vs. ' emsali sıfatlarla öven Trump, 'Bu cinayetleri işleyen kimler ise onlara, misillemede bulunacağız.' dedi; Ahmed Şara hükûmetinin bu konuda dahlinin olmadığını belirterek... Ama Amerikan emperyalizmi, 'faili meçhul bir saldırı' için, nasıl bir 'misilleme'de bulunacak. Ancak, kesin olan şu ki, Trump'ın sözünü ettiği 'misilleme'nin bedelini Suriye halkının tamamı ödemiş olacak; İran rejimini cezalandırmak adına, İran'a 25 Haziran'da yapılan 'Amerikan-İsrail ortak saldırısı'nda olduğu gibi... Böyleyken, Amerikan Kongresi'nde, Trump'a, 'Mr. President, bu 'kahramanlar'ınız niçin oradaydılar ve ne yapıyorlardı?' diye sormayı kimse akledemedi veya kendisinde o cesareti bulamadı.

*

Dahası aynı gün, Trump'ın Amerikasında bir okulda öğrencilere ateş açan bir başka Amerikan vatandaşı, öğrencilerden 3'ünü öldürmüş ve 7'sini ise yaralamıştı. Ama Mr. Trump, 'o saldırganlıktan dolayı misillemede bulunacağını ve kimden intikam alacağını' söylemedi. Keza aynı gün, Karayipler Denizi'nde, hiçbir devlete ait olmayan, 'açık deniz'de, Venezuela'ya ait bir tekne, içindeki 8 kişiyle birlikte, Amerikan Ordusu'nca batırılmıştı; elbette Trump'ın emriyle. Ama Trump, bu cinayetlerdeki payına düşen sorumluluğu aklına getirmeden, sadece Suriye'de öldürülen 3 Amerikan askerinin intikamının alınacağının hesabını yapmakla meşguldü.

*

Dahası, aynı günlerde, Yahudilerin, 2 bin 200 yıl önce Jerusalem'i (Kudüs'ü) düşmanlarından geri almaları münasebetiyle tertip ettikleri 'Hanuka' diye anılan dinî bayramlarında Avustralya'daki Yahudilerce yapılan bir kutlama toplantısına, baba-oğul, 2 kişi tarafından açılan ateş sırasında, 15 kişi öldürülmüştü. Saldırganlar ateş açmaya daha da devam ediyordu ki, Avustralya'da göçmen olarak bulunan ve bir manav dükkanı işleticisi olan Suriyeli 'Ahmed el'Ahmedî' isimli Müslüman, kendisi de yaralanmak pahasına, o saldırganlardan birisinin üzerine arkasından atlayarak, elinden tüfeğini alıyor ve o katliâmı durduruyordu.

Eğer öyle olmasaydı, kurbanların sayısının çok daha fazla olacağı açıktı. O kişinin o saldırı karşısında gösterdiği kahramanlık sahnelerinden dolayı Ahmed el'Ahmedî'yi 'Avustralya'nın gururu olan bir kahraman vatandaş' olarak niteleyen Avustralya Başbakanı başta olmak üzere, dünyanın hemen her kesimden övgüler yükseldi... Aynı şekilde Trump'tan da... Ama Trump, o saldırganları engelleyeni, bir 'kahraman' olarak nitelemekle birlikte, o kişinin adını ve Müslüman olduğunu belirtmekten dikkatle kaçındı.

Evet, böyle bir dünyadayız.

Biz yine, dönelim Suriye'ye ve pazartesi günkü yazımızda kaldığımız yerden devam edelim:

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, 15 Aralık'ta düzenlenen Büyükelçiler Konferansı'nda yaptığı konuşmada: Suriye'de işimiz aslında yeni başlıyor. Biz inanıyoruz ki; dış müdahalelerden arınmış, istikrarlı bir Suriye, bölgemiz için büyük bir 'artı değer' olacaktır" diyor ve "Esed rejiminin devrilmesinin yıldönümünde Türkiye, tarihin doğru tarafında durdu... Geriye dönüp baktığımızda, son 15 yılda Suriye sahasında tarihin en zorlu sınavlarından birini verdik. Bunun siyasî ve ekonomik maliyetini ödedik; ancak insanlık onurundan taviz vermedik. (...) Ve nihayetinde tarih kendi hükmünü verdi. 8 Aralık 2024, Suriye halkı için yeni bir umut sayfasının açıldığı bir milad oldu. Ancak, Suriye'de işimiz aslında yeni başlıyor. Biz inanıyoruz ki; dış müdahalelerden arınmış, istikrarlı bir Suriye, bölgemiz için büyük bir 'artı değer' olacaktır. Türkiye, bu süreçte dost ve kardeş Suriye halkının yanında olmaya kararlılıkla devam edecektir" açıklamasında bulunuyordu.

*

Aslında Hakan Fidan Bey'den özetle aktardığımız satırlar bile, özellikle 2011'de Tunus, Libya, Sudan, Mısır gibi ülkelerde, her birisinin 30-40 yılı aşan iktidarlarının arka arkaya devrilmesine yol açan ve 'Arab Baharı' diye anılan sosyal patlamalar Suriye'ye de ulaşınca, sadece (Baba-Oğul Esed)'lerin ve öncekilerin idaresindeki 'Baas rejimi'nin 60 yılı bulan iktidarının tehlikeye girdiğini görünce, Baas ideolojisine dayalı Hanedan rejimi, 'devleti kurtarmak adına' diyerek kitlevî ve en acımasız cinayetlere başladı.

Sadece Türkiye'ye 4 milyonu aşkın ve bir o kadarının da Lübnan'a sığındığı ve diğer ülkelere de göç etmesi ve böylece ülke nüfusunun yaklaşık yarısının terk etmek zorunda kaldığı Suriye'de, halkın tepkilerini ve o Baasçı diktatörlüğün bir noktadan sonra tökezleyeceğine dair beklenti daha bir güçlenmişti.

Ayrıca, sınırındaki Afrin, El'Bâb, İdlib ve emsali şehirlerin idaresine el koyan Suriyeli halk kitlelerinin ihtiyaçlarını ve mahallî idarelerin otoritesini de Türkiye karşılıyordu. Ve o halk kitlelerinin içinden yetişmiş mücadele ekipleri de Suriye Baas rejiminin güçlerine ciddî darbeler vuruyordu.

Ve Suriye rejimini denilebilir ki, sadece Rusya ve İran destekliyordu. Arab Birliği de, Beşşar'a kapıyı yarım da olsa kapatmıştı.

Ama Rusya'nın desteği, resmî güçlerinin ötesine taşmıyordu.

İran'ın ise Suriye'de (12 İmam Mezhebi olarak da bilinen) Caferî şiasına mensub olanlar 300 bini geçmezken, Caferîler'in hattâ İslam-dışı saydığı 2 milyonu aşkın Nusayrî topluluğu da, İran tarafından yakın müttefikler olarak destekleniyor gibiydi.

*

Ayrıca, Irak'ta da Halk Gönüllüleri denilebilecek 'Haşd-i Şa'bî' birlikleri Suriye'de de yapılanmaya başlamıştı ve bu güçler, kendi mezhebî inançlarını, fırsattan istifade ederek Suriye'de de devreye sokmaya çalışan mezheb mübelliğleri ve gönüllüleri de ve İran'ın sağladığı askerî, mâli ve psikolojik desteklerle daha da güçleniyordu. Kezâ, İran tarafından da halk kitlelerine de, 'Tarihte ilk olarak Doğu Akdeniz'e ulaştık...' diye gururlandırıcı sözler dile getiriliyordu; etkili resmî sıfatlı isimlerce...

Sadece 3-4 milyonluk Haleb şehri bile silahlı elemanlarınca işgal edildiği zaman, yazık ki, Türkiye'de çok ünlü bazı isimler bile, o zaman, sosyal medya hesabından, 'Bugün Haleb'in şenlik günüdür...' diye tuhaf bir sevinç ifadesi yazılabiliyordu. Bir başkası da, İstanbul'da bir özel camide verdiği vaazında, 'Esed'in askerlerinin ellerini öpeyim...' diyor ve bu ses kaydı kendi taraftarları arasında paylaşılıyordu.

Bu muğlak gelişmeler sırasında, Türkiye de, kendi sınırlarının ötesindeki Afrin, İdlib, El'Bâb gibi sınır boylarındaki yerleşim birimlerine Suriye topraklarına yığışan Suriye halkının mahallî idareler tarafından yönetilmesi için bir otorite desteği sağladığı biliniyor ve bu durum Beşşar rejimi tarafından kendi ülkesinin iç işlerine karışmak şeklinde değerlendiriliyordu. Türkiye ise, sadece Türkiye'de yaşıysan milyonların değil, ülke nüfusunun yarıdan fazlasının kaçmasına sebep olan milyonların sorumluluğunu da hatırlatıyordu.

İran'dan ise...

Anlaşılıyor ki, Beşşar rejimine İran'ın verdiği büyük destek, Beşşar rejimini halk nazarında daha bir istenmez duruma düşürmek rolü de ifa etmişti.

Ve Beşşar rejimine karşı gizli veya açık, silahlı-silahsız mücadele veren grupların İran'a bakışları da tabiatıyla oldukça sert olacaktı. Bu sonucu, İran'ın fark edememiş olması ilginçtir. Nitekim Beşşar rejimi kısa sürede devrildikten sonra, Tehran Belediye Başkanı, bu sonucun, herkes için ve kendileri için de bir uyarıcı etkisine değiniyor ve o rejimin, halk ile hiçbir bağının kalmadığından kaynaklandığını ifade ediyordu.

Şimdi 'milyarlarca dolarımız peşkeş çekildi...' diye eleştiriler yükseliyor, halk kesimleri arasında... İran şimdi, Suriye'de, Beşşar rejimine verdiği 30 milyar doları aşkın yardımları, Ahmed Şara Hükûmeti'nden istiyor. Şara Hükûmeti ise 'Hangi hükûmete verdiyseniz, onlardan isteyin...' diyor. Ve Suriye halkından yükselen itirazların başında, İran'dan gelen güçlerin, o dönemde halk arasında ağır baskılarla mezhebî propaganda yaptıkları şeklindeki yaygın iddialar geliyordu.

Hele de Beşşar rejiminin son iki yılında, Başkan Erdoğan'ın, Suriye liderliğine, 'Geliniz, bölgenin tamamına zarar verecek gelişmelerin yolu açılmadan görüşelim...' çağrıları karşılıksız kalıyor ve 'Türkiye, önce sınır boylarındaki askerlerini geri çeksin...' gibi cevaplar veriliyordu.

Böyle bir durumda Beşşar Esed ise, kendisini Rusya ve İran'ın himayesinde görüyor olmalıydı. Ama o kanaatinin güçlü olduğu bir sırada, mücadele gruplarının en güçlüsü olduğu daha sonra anlaşılan Ahmed Şara liderliğindeki mücadele grubu, Kasım-2024'ün son haftasında, Suriye'nin ikinci büyük şehri olan Haleb'i ele geçirivermişlerdi.

Beşşar Esed, beklemediği bu durum karşısında hemen Moskova'ya gitti ve -Moskova medyasında da yayımlanan yorumlarda da anlatıldığı üzere- Putin'den, 'Haleb'i bombardıman etmesini' istiyor ve Putin ise Beşşar'e, 'Sen bu konuları Erdoğan'la konuş...' diyor; Beşşar de, 'Türkiye'nin önce Haleb'deki güçlere desteğini' çekmesini istiyor, 'Bu olmadan, Erdoğan'la görüşmek olmaz...' diyordu. O zaman, Putin, 'Suriye'deki güçlerini geri çektiğini ve hattâ İran'ın isteği üzerine, İran güçlerini de uçaklarla Suriye'den geri çektiklerini' açıklıyordu.

O sırada Ahmed Şara' liderliğindeki güçler ise bir hafta içinde Haleb'den sonra, Hama, Humus ve oradan da Şam'a ulaşıyor ve Şam'ı savunmakla vazifeli 38 bin kişilik bir ordu, hiç bir mukavemet göstermeden silahlarını bırakıyordu... Ki, bu durum, Putin'i bile -kendi ifadesiyle- daha bir şaşırtmıştı...

Ve Beşşar Esed de bir daha Suriye'ye dönemedi...

Ve 8 Aralık 2024 günü, büyük acılardan sonra Suriye yeni bir güne uyanıyordu. Ama bu arada, Amerika da, 'Suriye Demokratik Güçleri' (SDG) denilen ve 'Ayrılıkçı Kürt Etnisitesi'ne mensup bazı güçleri silahlandırdığı örgütlerle ve bazı bölgeleri kendi kontrolünde tutmaya halen de çalışmakta...

Ama hem Türkiye'nin desteğiyle, hem de kendi cesur- kararlı mücadelesiyle de, İslamî kimliğiyle de halkına güven veren Ahmed eş'Şara ve yönetimi, elbette çok büyük problemleri olan Suriye'de Müslüman halkın beklediği yönetimi başarıya ulaştırmak açısından ağır bir yük altındadır ve İnşallah başarılı olacaktır.

*

Deliler köyünden bir menzil aşkın'' bir noktadaki bir Neron...
19 Aralık 2025 Cuma

'Amerikan Kralı' Trump'a 'Amerikan Başkanı değil, Kralı' deyişim karşısında bazı okuyucular, 'Amerika'daki yönetim tarzının, 'Krallıktan farklı olmadığını söylemek istiyorsunuz galiba' diyorlar..

'Evet, aynen öyle.. Çünkü, Trump'ın başında bulunduğu yönetimin kullandığı yetkiler, günümüzde, hele de Batı Yarımküresi'nde krallıkla idare olunan mevcud ülkelerde, Trump'ın sergilediği yönetim tarzı ve otorite kullanımı kadar 'Dedim dedik..' tarzı yok.. Tam bir kral.. Diğer krallıklardan tek bir fark var, o da, yönetimin başına, halklarının irade ve oyu ile gelip gitmesi...'

İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki Amerikan başkanlarının hemen herbirisine dair bir şeyler okuyanlar bilirler ki, Ağustos-1945'de, yani Japonya'nın Hiroşima ve Nagazaki şehirlerine insanlık tarihinin ilk iki Atom Bombası'nın atılması emrini veren Truman'dan sonraki hiçbir ABD Başkanı, Trump kadar , Truman'ı hatırlatacak bir tuhaf mantık savrukluğu ve gücetaparlık içinde değildi, herhalde.. Onun hakkında yazılan ve çok ciddî yazılar derlenecek olsa herhalde cildler dolusu kitaplar olurdu.. Ki, en sonunda, Trump'ın Özel Kalem Müdürü Mss. Susie Wiles'in, 4 gün önce, Trump'ı, "alkoliklerin kişiliğine sahip biri olduğu'nu söylediği medyaya yansıyıverdi..

Wiles, Trump'ın alkol kullanmadığı biliniyor, bu yüzden, ona doğrudan 'alkolik' demiyor; 'Alkoliklerin kişiliklerindeki zaafın onda da olduğu'nu ifade ediyor..

'Vanity Fair' yazarı Chris Whipple, Trump'ın Özel Kalem Müdürü Susie Wiles ile yaptığı görüşmelerden notları açıkladı. Whipple'ın aktardığına göre Wiles, Trump'ı "alkoliklerin kişiliğine sahip birisi' olarak tarif ediyor; onunla çalışabilmesini, alkolik bir babayla büyümüş olmasına bağlıyor. Wiles, Trump'ın Başkan Yardımcısı Vance için de, "komplo teorisyeni" diyor. Elon Musk'ın da, "ketamin kullandığını açıkça kabul eden, çok, ama çok tuhaf bir adam" olduğunu söylüyor..

Wiles, Amerika'yı aylardır derinden sarsan cinsî sapıklık tezgâhçısı milyarder yahudi Jeffrey Epstein belgelerini okuduğunu ve bu belgelerde Donald Trump'ın da adının geçtiğini kabul etmiş; ama, Trump'ın iddialarının aksine, Bill Clinton'ın Epstein'ın özel adasına gittiğine dair "hiçbir kanıt olmadığını" söylemiş..

Wiles, Trump'ın siyasî intikam arzusundan da yakınmış.. Trump'ın bu özelliği, zâten onun hemen her konuşmasında, selefi Biden'i suçlamasından da anlaşılıyor.. Trump'a bakılırsa, 'Biden zamanında Amerika bitmiş imiş ve kendisi gelince, yeniden dirilmiş..'

Röportajda Wiles'ın, Trump'ı 6 Ocak 2000'deki Kongre Baskını'na katılan en şiddet yanlısı isimleri affetmemesi için uyardığı, ancak Trump'ın bu tavsiyeyi dikkate almadığı', Trump'ı "alkoliklerin kişiliğine sahip" biri olarak tanımladığı da bilhassa vurgulanıyor.. Wiles, Trump'la bu zamana kadar tahammül edip çalışabilmesini, 'alkolik bir baba'yla büyümüş olmasına bağlamış..

Wiles'ın Başkan Yardımcısı JD Vance için kullandığı "on yıldır komplo teorisyeni" ifadesi de ilginç..

Wiles, Adalet Bakanı Pam Bondi'nin Epstein Dosyası'nı ele alış biçimini de sert şekilde eleştirip, "Önce içi boş klasörler verdi. Sonra tanık listesi ya da müşteri listesinin masasında olduğunu söyledi. Ortada müşteri listesi yok ve kesinlikle masasında da değildi.." diyor.

Wiles, Trump'ın yönetim anlayışını ise şu sözlerle özetliyor:

"Yapamayacağı hiçbir şey olmadığına inanıyor.

Hiçbir şey!.

Sıfır. Hiçbir şey!"

*

Evet, sadece Amerika değil, bütün dünya , Trump'ın yıllardır Özel Kalem Müdürlüğü'nü yapan onun başarılı olmasında etkili olduğu , Amerika'lı ünlü siyasetçilerce de belirtilen Mss. Wiles'ın bu ifşaatında da ortaya koyduğu üzere, bir 'gücetapar'la karşı karşıya..

Denilir ki, Roma, 2000 yıl öncelerde, büyük bir yangın geçirdiğinde, İmparator Neron, o sırada artık tebliğ gücünü Filistin'den taa oraya kadar ulaştırmış olan ilk İsevî'lerin, /Hz. İsâ aleyhisselâm'ın ilk müminlerinin yaktığını iddia etmişti.. Neron'un o yangın sırasında, Roma etrafındaki surlardan birinin üzerinden, elinde 'lyre' denilen çalgısı ile, 'Ben öldükten sonra alevler isterse, bütün Roma'yı yaksın..' diye şarkılar söylermiş.. İnsanlık tarihinde böyle 'Neron'lar az değil..

Neron, bugün de Atlantik'in öte yakasında, yeni benzerlerinin zuhûr ettiğini de tedai ettiriyor, çağrıştırıyor..

Trump'ın 'Amerika'yı tekrar en büyük yapalım..' sözlerinin kısa ifadesi olan MAGA yazılı şapkasıyla devamlı konuşurken, dünya halklarını aptal yerine koyarcasına, 'Bu zamana kadar 8 savaşı durdurdum' yalanıyla öğünmesi ve istediği neticeyi alamayınca da, 'Amerika için İsrail dışında fedâ edemiyeceğimiz hiç bir şey yok dercesine, Avrupa'yı da tehdit etmesi, 'NATO'dan çıkarım, haa..' diyerek, aba altından sopa göstermesi ve Rusya'nın Avrupa'yı istilâ edebileceği tehditlerini de medyada sözkonusu ettirip, devamlı, 'Dünyanın en büyük gücüne, ordusuna sahibiz, bize kimse yan bakamaz' diye böbürlenmesi..

Bütün dünyayı ateşe vermekte asla tereddüt etmeyecek bir çılgın..

Halbuki, insanlık tarihine bir bakış bile, ne firavunların gelip geçtiğini göstermeye yeter.. Onların her birisi de Trump'tan farksız idiler..

Ziya Paşa 150 yıl öncelerde ne güzel söylemişti:

'Seyretti hava üzre denir, taht-ı Süleyman..

Ol saltanatın yeller eser şimdi yerinde..'

Evet, 'Trump'ın tehditlerinden o kadar ezik duruma geldik ki, Trump'sız bir dünyanın daha kötü olamayacağına inanmak istiyorum' diyen bir Fransız gazeteciye hak vermemek elde değil..

*

Ve.. İki NOT:

'Akit TV.'de geçen akşam, Muharrem Coşkun'un sunduğu 'Kırmızı Koltuk' programında, 50 yıl öncelerden beri tanıdığım ve 1980 öncesindeki yayın organlarında yıllarca birlikte olduğumuz Ali Bulaç'ı dinledim. Ali'nin o programda yaptığı değerlendirmeler ve hassas sorulara verdiği cevaplar, kanaatimce, izleyiciler için de faydalı olmuştur. Hele de, Ali'nin, 1990'lardan sonra, özellikle 'F.G.'nin kontrolüne giren bir gazetede yıllarca yazdığı dönemlerde, kendisini tanıyan eski arkadaşlarını rahatsız eden bazı tavırları konusunda suallere açık yüreklilikle cevap vermesi ve o 'cemaat' tarafından, '15 Temmuz 2016'daki o askerî darbenin yapılabileceğine dair hiç bir duyumunun olmadığını ve öyle bir şeye önceden hiç ihtimal de vermediğini ifade etmesi ilginçti..

Herhalde o konudaki sorular etrafında Ali'nin verdiği cevaplar yeteri kadar açıktı.. 'Onu ilk tanıdığımız yıllardaki 'aslî ayarlarına dönmekte olduğu' gibi umutlara kapıldıklarını söyleyenlere, 'inşaallah..' dedim..

Bu vesileyle Ali'ye sağlık- âfiyet ve hayırlı hizmetler niyaz ediyorum.

2-Bir tv programcısını, yıllarca hele de Arab dünyasından yaptığı zengin muhtevalı ilginç haber ve yorumları sebebiyle severek izlerdim. Dikkatimi çeken o genç tv programcısının, uyuşturucu konularına bulaştığı veya bulaştırıldığı etrafında günlerdir yapılmakta ve yazılmakta olan haber ve yorumlar karşısında kanaatimi soran dostlara belirteyim ki, bu tv. programcısı genç şahıs ile yakın bir âşinalığım olmamıştı, ama, bir yerde, babası ile tanıştırmışlardı ve ona, oğlu hakkında, 'sunduğu programları beğenerek izliyorum..' kabilinden olumlu kanaatlerimi ifade ettiğimi hatırlıyorum. Şimdi onun, oğluyla ilgili sözkonusu iddiaları doğrusu hiç beklemezdim.

Şimdi, o babanın, oğlunu babalık duygusuyla sahiplenmesini de bir yere kadar anlamak olabilir. Ama, -boynuna Filistin atkısı bağlayıp-, hazırladığı bir videoda, Filistin ve Gazze'ye dikkat çekmeye çalışmasından sonra, sözü hiç ilgisiz şekilde, oğluna getirip, onun hapisten , tıpkı Hz. Yûsuf gibi çıkacağına dair sözlerini; kimi, kiminle mukayese ettiği açısından hayretle dinleyerek, o tavrı, babalık hassasiyeti olarak da mazur göremedim..

Üstelik de, 'saç teli'nden yapılan tahlillerde, bir kişinin uyuşturucu kullanıp kullanmadığına dair kesin netice veren laboratuar tahlillerinin , o babanın oğlu konusundaki suçlamaları doğrulayacak şekilde çıkması, ilginçti.. İslamî camianın içinde tanındığı söylenen o babanın, bu konulara yaklaşımını gözden geçirmesini, oğlu suçsuz ise, çetin bir imtihandan yüz akıyla çıkacağını düşünmesini tavsiye ederim.

Ârif insanlar, 'Yarab, beni bir an bile nefsimin eline bırakma..' diye dua ederlermiş..

*

Bu vesileyle ekliyeyim ki, bu satırların sahibi, 1973'te, 'Bâb-ı Âli'de Sabah' isimli gazetedeki günlük yazılarından birinde, 'Halkın büyük ekseriyetinin Müslüman olduğu bir ülkede Devletin idaresinin İslamî esaslara göre olmasını istediği' iddiasıyla, T. Ceza Kanunu'nun o zamanlardaki meşhur 163.maddesine aykırılıktan mahkûm olup 1977-78'de hapse atıldığında, (rahmetli) babası, Samsun'dan gelip, 'Üsküdar- Paşakapısı Cezaevi'nde oğlunu görmeye tahammül edemediğinden, 'Ankara'ya gidip, Çankaya Köşkü'nün kapısı önünde, Cumhurbaşkanı F. Korutürk'ten, seni affettirinceye kadar ayrılmayacağını' söylediğinde, 'Baba, öyle bir şey yaparsan, oğlunu bir daha göremezsin..' diye engellediğini de hatırladı..

2500 yıl öncelerde, Roma Hukuku tedvin olunurken / hazırlanırken, 'Errare humanum est...'(Hata insanlar içindir..) sözünü temel kabul eden anlayışı da hatırlamakta fayda var. İnsanın ayağının kayması, şeytanın iğvalarına yönelince, hiç de zor değildir..

-Allah'u Teâlâ tarafından korunmuşluk dışında-, her insan hata yapabilir. Çocuklar mâsumdur, onların hesabı ayrı.. Ama, hiç kimse rüşd yaşına ulaşmış olan çocuklarının ve çocuklar da anne- babaların yaptıklarından dolayı suçlanamaz.

*

Fuzulî, ''Lânet ola, ol 'bed kâtib'e ki, bir nokta ile 'göz'ü 'kör' eyler..'' demişti..
21 Aralık 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal..

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bu sütunda bir Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selamlayarak başlıyoruz.

*Turhal'dan Mehmed Kilimci isimli ve Muammer Kaddafî zamanında bir kaç yıl, Libya'da da işçi olarak bulunduğunu belirten okuyucu, geçenlerde haberlerde geçen bir iddianın doğru olup olmayacağını soruyor. Aktardığı habere göre, bugünkü Libya sahillerini işgal eden İtalyanlara karşı mukavemet hareketlerini teşkilatlandırmış ve sonra da esir düşüp, 1931'de İtalyanlar tarafından idam olunan büyük mücahid Ömer Muhtar'ın 90 yaşlarında olduğu bildirilen oğlu 'El'Muhtar', 'Libya'da Kaddafî'nin Türkiye'nin yardımıyla devrildiğini' iddia etmiş..

'Ne dersiniz' diyor..

--Bu okuyucumuza belirteyim ki, bu iddianın bütünüyle ve tamamen yanlış olduğunu sanıyorum. Çünkü Türkiye, Kaddafî'nin Türkiye'ye 1974- Kıbrıs Çıkarma Harekatı sırasında yaptığı yardımı unutmamıştı.. Çünkü, Amerika, 'Türkiye'nin Kıbrıs Çıkarma Harekâtı' sırasında, 'NATO silahlarını kullanamayağını' söyleyince, Türkiye'nin ihtiyacı olan savaş uçaklarına kadar bütün silahları, Kaddafî vermiş ve böylece Türkiye bir fiyaskoyla karşı karşıya gelmekten kurtulmuştu. Ve o yardımların üzerinden 4 yıla yakın bir zaman geçse bile, on yıllar boyunca iktidarda olan yönetimlerin arka arkaya devrilmesine yol açan 'Arab Baharı' denilen sosyal patlamalar Libya'ya da sıçrayıp, Kaddafî de tehlikenin yaklaştığını görünce.. Türkiye, kendisine geçmişte o dar zamanda yapılan iyiliğin karşılığını göstermenin zamanının geldiğini de görüp, -benim bildiğim kadarıyla-, Kaddafî'ye, onu Libya'dan çıkarıp, uzak bir yere, meselâ Güneydoğu Asya ülkelerine götürebileceğini ve orada onun can güvenliğini korumak taahhüdünde bulunmuştu.. Kaddafî bu teklife başlangıçta sıcak bakmıştı, ama, o günlerde Trablusgarb şehrinde Kaddafî'ye destek verdiklerin göstermek için yapılan ve o şehrin nüfusunun birkaç misli, yüzbinlerin katıldığı büyük bir mitingi görünce, bu kadar güçlü halk desteği karşısında 42 senedir yönettiği ülkeyi terketmenin mânasız olduğunu düşünmüş olmalı ki, Libya'da kalmak kararını verdi ve sonra da, Kaddafî, hiç bir ahlâkî ölçüye riayet etmeyen muhalifleri tarafından ve 'Yapmayın, ben de Müslümanım..' diye yalvarmasına rağmen alçakça yöntemlerle öldürülmüştü..

*İstanbul'dan Nahid Zirekoğlu diyor ki: Geçen haftaki bir yazınızı sesli olarak dinlerken birkaç kez 'beşer rejimi' ifadesini kullandığınızı dinledim ve hayret ettim. Çünkü, sizin isimler konusunda da dikkatli olduğunuzu biliyordum. Size yazdım ve sonra anlaşıldı ki Suriye'den kaçan 'Esed Hanedanı diktatörlüğü'nün son temsilcisi 'Beşşar' isminde düzeltme yapmak adına yanlış yapılmış ve Beşşar rejimi, olmuş 'beşer rejimi..' yani, düzeltme yapılırken, 'beşer' denilmiş..

--Evet, dikkatli okuyucuların durumu fark edip hemen yazmalarıyla biz de gereken düzeltmenin yapılmasını sağladık.

Bu vesileyle belirteyim ki, böyle harf düşmeleri veya yanlış yazılmış sanılarak yapılan sözde düzeltmelerin örnekleri hep görülegelmiştir..

1930'larda, Samsun'da yayınlanan bir gazete, Samsun'a gelen bir 'Paşa'nın haberini manşetten, 'Gazi Paşa, şehrimizi teşrif ettiler..' başlığını atarken, 'Gazi' yerine 'Mazi' yazılıvermiş..

Sözkonusu Paşa, bunda bir kasd olup olmadığını ciddî sûrette tahkik ettirmiş; kasd olmadığı anlaşıldığı halde, bazı kişiler işlerinden yine de uzaklaştırılmış..

Bir yazısındaki, 'Şeyh Galib'den, 'Hoşça bak zatına ki, zübde-i âlemsin (âlemlerin özüsün) sen..' / Merdüm-i dide-i ekvân (yaratılmışların gözbebeği) olan Âdem'sin sen..' mısralarını aktardığı yazısında, 'musahhih' (düzelten), bu mısraların yazılışında yanlış yapıldığını düşünerek, 'zübde-i âlemsin sen..' şeklindeki kısmı, 'züppe-i âlemsin sen..' yayınlanınca; (5 Temmuz 1980'de İstanbul'da vurularak katledilen) rahmetli kardeşimiz Sedat Yenigün de, haliyle, 'Bu kadar tuhaf bir yazının benim imzamla çıkmasına nasıl kızmam?' derdi..

Tabiatiyle, buna benzer örnekler çoktur.. 100 yıl öncelerde , bir şair de 'Ben bu vatanın öksüzüyüm..' diye yazmıştı bir şiirinde .. Ama, 'öksüz' kelimesindeki (s) -veya o zamanki aslî alfabemizle- (sin) harfi düşünce, o mısra çok farklı bir mânaya bürünmüştü..Tabiî, o şairin atıştığı rakibi, o şiiri okuyunca, 'Nihayet kendin itiraf ettin ne olduğunu, üstelik kendi derginde..' deyince, o şiirin sahibi bir de bakmış ki, 'öksüz' başka bir şey olmuş.. Bunun üzerine, 'Aman efendim, musahhih hatası..' deyince, rakibi, 'Yok efendim, ona musahhih hatası değil, musahhih sevabı..' denilir' karşılığını verir.

Matbuat âleminde bu gibi konularda pek çok ince ve zarif nükteler yapılmıştır.

Fuzulî de, 500 sene öncelerde, 'Lânet ola, ol 'bed kâtib'e /(kötü kâtib'e) ki, bir noktayla göz'ü kör eyler' demiş, bir mısraında.. Çünkü arab elifbası'nda, göz ve kör aynı harflerle yazılıyor, ama, 'göz'deki (z) harfinin üstünde bulunan nokta unutulursa, o kelime (kör) olarak okunuyordu.)

Bu arada, soyadınızla ilgili son sorunuza da cevap verelim: 'Zirek' kelimesini 'kurnaz' mânasında kullananlar olsa da, 'ince fikirli, derin düşünceli' mânasına da gelir; siz de bu mânaya ağırlık verirsiniz..

*

50 *60 yıllık Esed Devlet Başkanı Beşşar Esed Bu arada belirtelim ki, İngiliz alfabesine göre, ASAD olarak yazdığı Esed ve Esad isimlerinin yazılışında derin mâna farklılıkları vardır. Hâfız ve oğlu Beşşar'ın soyadı Esed'dir, 'Esad' değil.. Esed , 'Aslan' demektir; Es'ad ise , 'mutlu' mânasına gelir; 'mes'ud kelimesiyle aynı kökten..

*-Fransızcadan yaptığı bir çok faydalı tercümelerle tanıdığımız- Cemal Aydın bey de, 'mahzur' ile 'mahsur' arasındaki farkı bilmeyen, anlamayanların matbuatta, ekranlarda yorumlar yapmalarına, hayretle işaret ve 'bir dil ile oynanmasının facia çapında zararlarını' ifade ediyor. Çünkü, Devlet Bahçeli bey, Parti'nin yapacağı bir mitingi için 'mahzur yok' derken, bu mahzur kelimesi, medyaya, 'mahsur yok!.' şeklinde yansıdı.. Bu iki kelime arasındki ilgisizliği anlamayan-bilmeyenlerin yaptığı yorumlarla kim neyi nasıl anlayacak ?' diyor, özetle..

Cemal Bey, haksız mı?

*Ankara'dan Kâmil Yeşil'in yazısı: Matbuat ve ekranlarda, 'Akran zorbalığı ve öğretmene şiddet ya da öğretmen şiddeti..' konularına dair pek çok haber ve yorumlar göze çarpıyor.. Bu konularda seçkin bir eğitimci olan Kâmil Yeşil hoca, 'https//www.maarifin sesi.com'da ilginç ve uzuun bir makale yazmış, 'okullarda şiddet, akran zorbalığı ve öğretmelere şiddet yolunun kesilmesine karşı' ilgi duyanlara, özellikle MEB 'nin ilgili bölümlerinin dikkatine sunulur..

*Prof. N. Manisalı diyor ki: 'Osmanlı Devletini türlü ayaklanmalar suikasdler, ve kargaşalarla yıkan isimler 1905'de Selanik'te bir ing. casusu olan Aurbey Herbert'in evinde çekilen fotoğraftakilere bir baksınlar, o fotoğraf her şeyi anlatıyor' diyor ve daha sonra da, '1923'dan sonraki yönetici kadrosunun ve liderin etrafındakilerin hepsinin de mason olduğuna dair, 35527228 sayılı Y.Ş.ta yer alan 'Türkiye'yi masonlar yönetti..' başlıklı bir yazıdan özetleme sunmuş..

*

Vurulmak istenen asıl hedefin inancımız olduğundan gafil olmamak..
24 Aralık 2025 Çarşamba

Fransız tv kanallarından birinde geçen hafta, kıyasıya bir tartışma sahnesi.. İki tarafı da Fransa vatandaşı olabilir ama, 2 ayrı dünyanın 2 ayrı temsilcileri..

Hani, Fransızlar kendi ülkelerini ve '1789-Fransız İhtilali'nden beri geliştirdikleri hürriyet anlayışlarını, en azından Avrupa'ya kendilerinin öğrettikleri iddiasına sımsıkı sarılmışlardır ya, o açıdan bakıldığında, taraflar hür bir şekilde tartışıyorlar diyebilirsiniz..

Ama, mesele öyle değil..40-45 yaşın üstünde erkek bir Fransız vatandaşı ile 20-25 yaşlarında, başı örtülü Müslüman bir kız..

Rahatlıkla 'fransız gâvuru' denilebilecek olan zorba kişi, 'Burası Fransa, Fransızlar gibi giyineceksin' diye saldırıyor Müslüman kıza.. O kız da hür bir insan olarak, 'kendi değerlerine göre giyindiği ve kimseye rahatsızlık vermediği' gibi makul cevaplar veriyor.. Hanım kızımız, sade giyimiyle, tartışma edebiyle bizim burada gördüğümüz pek çok örneklerden birisi gibiydi..

Muhatabı saldırgan kişi ise, 'sizin görüntünüzden, giyiminizden rahatsız oluyorum..' diyordu.. Hani, Fransızca telaffuzundan 'yabancı' olduğu anlaşılsa, bu zorba- laik kişiyi, yoksa bizim buralardan kamalist-laik zorbalarca özel olarak gönderilmiş; bizdeki, 28 Şubat 1997 Zorbalığı günlerinden kalma birisi mi dedirtecek cinsten tipik bir zorba..

Neyse ki, o gibi zorbalar ve zorbalıklar, burada hamdolsun hem Müslüman halkımızın psikolojik bir ezikliğe düşmeden sergilediği mukavemet ve hem de Tayyib Bey'in iktidarı döneminde nice entrika ve baskılara aldırış etmeden o zorbalıkların yolunun tıkanmasıyla, tarihin karanlıklarına, dehlizlerine gönderilmiş bulunuyor..

Diyecektim ki birde ne göreyim..

Tesettürlü olan bir hanımefendi, bir 'dijital içerik platformu'nun Genel Müdürlüğü'ne getirilince, yazının başında sözkonusu ettiğim o 'fransız' için kullandığım 'sıfat'ı hak eden tipler de sosyal medya yazışmalarıyla 28 Şubat Zorbalığı günlerini hortlatmaya kalkışmışlar. Ama, bu gibi şeytanî entrikalara, Müslüman halkımız, bir daha düşmeyecek ve o gibi zorbalıklara teslim olmayacak ve de seyirci kalmayacaktır, inşaallah..

*

**

Ve gelelim, tahrik ve çarpıtmaya müsaid olan bir konuya..

CHP'nin Mersin m.vekili Ümit Dikbayır isimli kişi, 20 Aralık'ta sosyal medya hesabında, 'Devlet; terörle pazarlık yaparak değil, Üniter yapı altında milletin tamamını koruyarak güçlü olur.' cümlesiyle bitirdiği ve aklınca, Hükûmet'in 'Terörsüz Türkiye' hedefine hizmet etmesi ümidiyle yürüttüğü müzakereleri dolaylı olarak eleştirdiği açıklamasına, "Türkiye'de 'Kürt halkı' diye ayrı bir siyasal özne yoktur. Türkiye'de Kürt kökenli vatandaşlarımız vardır" diye yazmış.. 'Nasıl ki: Gürcü kökenli, Laz kökenli, Çerkez kökenli, Arnavut kökenli, Boşnak kökenli vatandaşlarımız varsa, Kürt kökenli vatandaşlarımız da bu milletin ayrılmaz bir parçasıdır.' demiş..

Bu gibi sözleri çok işittiğimiz için kenarından teğet geçebilirdik; ama, m.vekili sıfatını kullanarak ettiği bu laflar, toplum kesimlerine, ister istemez yansıdığına göre, üzerinde biraz düşünmek gerek..

Evet, bu sözlere bir yere kadar doğru denilebilirdi; ama, bütün o saydığı etnik unsurlar için , 'Bu milletin ayrılmaz parçasıdır' dediği sosyal kesimin adını söylemeyişi, herhalde o sosyal kesimin adını bilmediğinden değil, mantıken kendisiyle tezada düşeceğinden, çelişeceğinden olsa gerek...

Sonra da, 'asıl mesele'nin ne olduğunu açıklamaya çalışarak, 'Kürt kökenli vatandaşların gerçek talebi nedir?' sorusuna kendince cevaplar veriyor: '(...)Kürt kökenli vatandaşlarımızın; 'Ayrı bir devlet, ayrı bir bayrak, ayrı bir ordu, ayrı bir vatan, üniter yapının dağıtılması gibi bir toplumsal ve yaygın talebi var mı?' dedikten sonra, 'Cevap nettir.. Yoktur!' noktasını koyuyor, kendi tartışmasına..

Bu m.vekili zat, daha sonra da, 'Asıl mesele: Kürtler üzerinden kurulan emperyalist hesap.. Bugün "Kürt meselesi" diye önümüze konan tablo, Kürtlerin kendi iradesinden doğmuş bir tablo değildir. Daha çarpıcı bir gerçeği söyleyelim: kurucuları Kürt değildir. Bu da tesadüf değildir. Bu, Kürtlerin özgürlüğü için değil, Kürtler üzerinden bölgesel hesap görmek isteyen emperyalist bir aklın ürünüdür.' (...) Emperyalistlerin çizdiği senaryoyu, onların istediği biçimde uygulamak ve yine onların istediği biçimde sonlandırmak..(...) Son söz olarak; Bu mesele (...) Kürt kökenli vatandaşları araçsallaştıran, Kürt kökenli vatandaşları öne sürüp bedeli onlara ödeten, bölgeyi ve Türkiye'yi hedef alan emperyalist bir projedir. Kürt kökenli vatandaşlarımız bu projenin öznesi değil, en büyük mağdurudur.' Diyor.

*

Bu yorumları sadece kürtler için değil, bütün Müslüman kavimler arasında uyandırılan kavmiyetçilik cereyanları açısından da aynen kabul ediyorum, şahsen..

Ve, bu 'm.vekili' sıfatlı arkadaşa, kimsenin vekaletine sığınmadan, milletin bir ferdi olarak, sadece inancımın gereğince birkaç cümle de ben etsem, ne der acaba?

Meselâ, son 100 yıldır, bütün etnik unsurları, tek bir kavmî-etnik unsurun içinde saymak şeklindeki 100 yıldır tekrarlanan başka bir kavmiyetçilik de, bu m.vekili arkadaşın Kürtçülük için belirttiği çerçevede, emperyalistlerce sahnelenen bir senaryo değil miydi? Ve o etkin kavmiyetçiliği de o kavimden olmayanlar hâkim kılmak için nice zulümlere baş vurmamışlar mıydı?

*

Biz Müslümanlar, Anadolu'daki 900 yılı bulan varlığımız boyunca, (Selçuklular ve Osmanlılar döneminde) 150 yıl öncelere kadar kendimizi sadece İslam Milleti olarak adlandırıyorduk.. Ve Miladî takvimle, 640'lardan itibaren; yani, Hz. Ömer'in Halife olduğu dönemde Müslümanlığı kabul eden kürt kavmi de Anadolu yarımadasının bugünkü bölgeleri başta olmak üzere, bu topraklardaydılar ve ama Müslüman olanların, kendi aralarında etnik kökenlerini sorgulamalarının yolu, ilâhî ve nebevî emirlerle kapanmıştı.. Ne Arap'ın Arap olmayana, ve ne de Arap olmayanların Araplara üstünlüğü kesinlikle söz konusu edilemezdi.

Ve hattâ miladî-1920'lerde, elde kalan son toprakları kurtarmak için silaha sarılanlar da, 'Anadolu ve Rumeli Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti'ni kurduklarında, ilk maddede hedefe, -şu veya bu kavme değil- 'Ahali'y-i İslam'a yapılan mezalime son vermek' yazmıştı..

Evet, Müslüman olan bütün insanlar, hangi etnik kökenden, hangi dil grubundan veya ve ırktan gelirlerse gelsinler ortak nitelikleri, 'İslam Milleti'nden olmalarıydı..

Evet, Müslümanların millet anlayışı, kan, sülale , soy-sop üstün veya aynı coğrafyadan olmaya değil, aynı inançtan olmaya dayalı bir kardeşliğe göre tesis olunmuştu ve bu kardeşliği, bir takım beşerî anlayışlarla bozmak haram idi.. Hatta o kadar ki, bir sahabenin, Necaşî'nin diyarından gelip İslam Milletine dahil olan Hz. Bilâl'e, derisinin renginden dolayı 'siyah kadının oğlu..' diye hitab ettiğini duyan Hz. Peygamber (S)'in, o sahabeyi, 'Ey.... (filan), senin beyninde hâlâ cahiliyet kalıntıları olduğun görülüyor, onlardan temizlen!' diye uyardığına dair, son derece önemli 'nebevî rivayet'ler yolumuzu halen de aydınlatmaktadır.

Ve 14 asrımızın ilk 13 asrı böyle geçti.. 'Millet-i İslam' tek idi. Müslüman olmayanları ise, Müslüman hâkimiyetinde yaşamayı kabul ederlerse, 'din'lerinde aynen Müslümanlar gibi 'masun' /dokunulmaz haklara sahip idiler, İslam hukukunda 'zimmî hukuku' denilen statü içinde yer alıyorlardı..

Bunun dışında hangi renkten, ırktan, kavimden olurlarla olsunlar, Müslümanlar, evet, 'tek millet' idiler ve bugün ve taa ebediyete kadar da hep bu ölçü içinde kalacaklardır.

Yani, 'Millet-i İslam.., Tevhîd inancının, 'Lailaheillallah- Muhammedun Resulullah' şeklindeki en aslî temel ilkesinde birleşenler topluluğu..

*

Ama, özellikle son 150 yılımızda, -İslam'ın haram bilmesine rağmen- bazı ırk ve kavimler, yüceltildi, bazıları aşağılandı; aramıza şeytanî güçler, emperyalistler, ırkçılık fitnesini saldılar, her bir ırk, kavim, topluma, sahte fazilet iddialarıyla üstünlük havası şırıngaladılar..

Düşünelim ki, bir etnik unsurun üstünlüğüne dayalı esasları belirlemek adına yazılan bir kitabı, masum bir sosyoloji eseri gibi yazanın kendisi bile, o yücelttiği etnik unsurdan değildi.

Ve böylece burada son açıklamalarına değindiğimiz m.vekili olan iddia sahibinin mensubu olduğu siyasî teşekkülün kurucularının dayattığı ve emperyalistlerin de alkışladığı, resmî ideoloji kavmiyetçiliği ve bölgecilik telakkilerinin de yolu daha bir açıldı ve tek bir etnik unsur adına bir rejim tesis olundu.. Halbuki, biz bütün Müslümanlar 100 yıl öncesine kadar, bu topraklarda da asırlarca tek bir millet olarak, yekvücud halde, bütün emperyalist güçlere ve projelere karşı bir idik ve bütün çarpıtma çabalarına rağmen Müslüman halk olarak yine de, bir inanç etrafından kenetlenmiş bir 'İslam Milleti'yiz. Ve bu milletin içinde üstünlük ancak takvâ ve fazilete göre söz konusu olabilir; şu veya bu kavme, kan soyuna ve ülkeye göre değil..,

Pompei' veya ‘Sodom-Gomore'nin Amerikancası
26 Aralık 2025 Cuma

Amerikan kamuoyu aylardır, 'Epstein Dosyaları' diye anılan ve Epstein isimli, dolar milyarderi bir Yahudi'nin kurduğu ve Amerikan toplumunda, başta siyaset olmak üzere, kendi alanlarında söz sahibi olmuş pek çok kimseleri düşürdüğü 'cinsî sapıklık' tuzağı tartışmalarıyla meşgul.

Bu dosyalarda, şimdiki Amerikan Başkanı Trump'ın da adının geçtiği, fotoğraflarının bulunduğu yüzlerce belge varmış. Trump, işbu dosya tartışmalarına başlangıçta umursamaz gibi yaklaşmıştı.

Kendisine de bir şeylerin bulaşacağını anlayınca da, bu konuyu alevlendirenlerin rakibi 'Demokratlar' olduğunu ve onların Başkanlarına ve özellikle 1992-2000 yılları arasında ABD Başkanı olan Clinton'a bakmalarını söylüyordu.

Sonra bu dosyalarda Trump'ın da bulunduğuna dair bazı fotoğraflar da yavaş yavaş medyada yer almaya başlayınca Trump, bu dosyaların -kendisinin de mensubu olduğu- 'Cumhuriyetçiler'i vurmak için 'Demokratlar'ın uydurduklarını söylemeye başladı.

Bu tartışmalar aylardır devam ederken, sonunda Trump'ın da Epstein'in tuzağına düştüğüne dair fotoğraflar medyada yayılmaya başlayınca...

Amerikan toplumunun hemen her kesimine sızmış bir sapkınlığın olduğu ve bu konuda binlerce dosyanın açılmasının engellendiğine dair iddialar kamuoyunu zehirlemeye başladı.

Derken...

ABD Adalet Bakanlığı, bir takım baskılar altında olduğunun işaretlerini veriyordu. Bazı dosyalar açılıyor ve o dosyalarda sadece eski Başkanlardan Clinton'un fotoğrafları yayınlanıyordu.

Ama bu fotoğraflar hem kamuoyunu tatmin etmiyor, hem Başkan Trump'ın zayıflatılmasının Amerika'yı zayıflatmak olacağı kanaati yayılıyor; bir taraftan da, bazı müstehcen sahnelerin fotoğraflarının yayınlanmasının mümkün olmadığı iddiaları, o dosyaları resmî vazifesi gereği görmüş olanların iddiaları olarak medyaya yansıyor.

Anlaşılıyordu ki Trump, bir cenderede iyice kıstırılmışlık durumuna düşmüştü.

Ve nihayet, ABD Adalet bakanlığı, aylardır süren direnmelerden sonra dosyaların bir kısmını açıklamaya başladı.

Ama Amerika'da değil de başka bir ülkede yapılmış olsaydı, 'işte tipik bir diktatörlük ' manzarası denilebilecek şekilde, üstü siyah bandlarla kapatılmış yığınla fotoğraflar, isimler ve sözler...

Bizde, - tabiatıyla yeni nesiller bilmezler - askerî darbelerden sonra veya sıkıyönetim ilan edildiği sıralarda, vazifeli subaylar gazetelere gelip yayınlanacak gazetenin bütün sahifelerini gözden geçirirler; istemedikleri yerleri çıkarırlar ve gazeteler ertesi gün okuyucunun eline, irili -ufaklı bir takım boşluklarla verilirdi.

Amerika'da son 3 gündür yayımlanan belgeler de şimdi aynen öyle. Bu gibi gizlemeler başka ülkelerde yapılsaydı, Amerika'nın herkese, 'basın-yayın özgürlüğü' dersi vermeye pek hevesli resmî kurumları bildiriler yayınlarlardı.

Ama aynı durum kendi ülkelerinde olunca, elbette, 'Amerika'nın yüksek menfaatleri...' devreye girer ve susarlar.

Son olarak, 3 gün önce salı günü yayımlanan yeni Epstein belgeleri, arasında yer alan bir New York savcısının e-postasına göre, Trump, Epstein'in özel jetini "daha önce bildirilenden çok daha fazla kez" ve defalarca kullanmış, onun söz konusu sapkınlıkları tezgahladığı adaya gitmek için... Ve o kayıtlarda reşit olmayan kız çocuklarının bile olduğu anlaşılıyor.

Halbuki Trump, 2024'te sosyal medyada yaptığı bir paylaşımda, "Epstein'in uçağında ya da onun 'aptal' adasında hiç bulunmadığını" söylemişti. Ama Trump, şimdi, durumunu kurtarmak için "Bill Clinton'ın fotoğraflarının gösterilmesinden hoşlanmıyorum. Başka insanların fotoğraflarının gösterilmesinden de hoşlanmıyorum. Bence bu korkunç bir şey. Bill Clinton büyük bir adam. Bununla başa çıkabilir, ama muhtemelen yıllar önce, mâsum bir şekilde J. Epstein ile tanışmış diğer insanların da fotoğrafları ifşa ediliyor. Çok uzun yıllar önce. Ve bunlar, biliyorsunuz, son derece saygın bankacılar, avukatlar ve diğerleri..." gibi laflar ediyor. Dahası, Epstein dosyaları'nda Melania Trump belgeselinin yönetmeni B. Ratner de varmış.

Biz açıklanmaya başlanan bu belgelerin muhteviyatını sınırlandırarak bile aktarmaktan 'teeddüb' ediyoruz...

*

Epstein'le ilgili 'bir milyon' yeni belgenin daha bulunduğu açıklandı 24 Aralık günü... Yani, Adalet Bakanlığı'nın açıklamaları haftalarca sürecek. Başsavcı Pam Bondi, yayınlanmanın "birkaç hafta daha sürebileceğini" söylüyor..."

Trump'ın, örtbas operasyonu yürüttüğü ve Başkanlık'tan azledilmesi gerektiği, artık ABD kamuoyunda da konuşuluyor.

*

Hani, Hz. İsa Aleyhisselam'a atfedilen bir rivayet vardır.

Haram ilişkilere bulaşmış bir kişiye, 'recm' cezası verilmiş. Hz. İsâ, 'ilk taşı, içinizden bu işlere bulaşmamış kim varsa, o atsın...' demiş ve 'kimse ortaya çıkamamış...' denilir... Trump da öyle bir savunma yapabilir...

*

Ama asıl üzerinde durulması gereken konu, herhalde, hem önceki İncil ve Tevrat gibi 'ilâhî kitab'ların aslî kaynaklarında, hem de Kur'an-ı Kerim'de yer alan nice ikazlar, ihtarlar ve ibretlik kıssalar vardır ki, insanlığın asırlardır karşılaştıkları nice çürümelerin ve sosyal çöküntüleri, o anlatılanlardan daha kolay anlamak mümkün olur.

İnsanlık tarihinde 'Pompei'nin Son Günleri' veya 'Sodom ve Gomora' kıssaları, ahlâkî çürümenin davet ettiği bir 'ilâhî gazab' olarak adlandırılır.

Pompei halkının ve şehrinin Vezüv Yanardağı'nın patlaması sonucu lâvlar ve küller altında kaldığı bildirilir. Hattâ, Lût Kavmi'nin içine düştüğü ahlâkî çöküntüden dolayı olduğu benzer kıssalar hemen bütün toplumların geçmişinden haberler verir.

Kur'an'da, Ad kavminin, Allah'ın verdiği nimetlere nankörlük etmeleri ve peygamberi yalanlamaları, inkar ve isyanları sebebiyle helâk edildikleri anlatılır... Onların yerine gelen Semûd kavminin helâk ediliş biçimiyle ilgili olarak Kur'an'da da, Sâlih peygamber ve ona tâbi olan küçük bir grup hariç onların, şiddetli sarsıntı korkunç bir ses, gök gürlemesi (sayha) ve yıldırımla (sâika) cezalandırıldıkları anlatılır.

İrem, Âd ve Semûd kavimlerinin başına gelenlerden, İslâm öncesi eski kaynaklarda da bahsedildiği bilinir.

Kur'an'da yirmi bir sûrede Semûd kavminden ve kendilerine gönderilen Sâlih peygamberin tevhid mücadelesinden bahsedilmekte, bağ ve bahçelerin, pınarların, ekinlik ve hurmalıkların bulunduğu bir yerleşime sahip olduğu; Semûdluların dağlarda kayaları yontarak yaptıkları evler ve düzlüklere kurdukları saraylar ve bu kavmin mensuplarının, taş oymacılığı ve nakkaşlık sanatındaki maharetleri; ve kezâ bu kavim, başlangıçta tevhid inancına bağlı iken daha sonra kendilerine verilen nimetlere karşı nankörlük ederek Allah'tan başka ilâhlara tapmaya ve yaşadıkları yerde bozgunculuk çıkarmaya başladıkları ve onlara, tek bir Allah'a kulluk etmeleri ve aşırılıkta bulunmamaları, peygamberlerini yalanlamamaları, büyüklük taslamamalarının ikaz edildiği ama bu ikazlara kulak tıkamaları yüzünden helâk edildikleri hatırlatılır...

Sodom ve Gomora'ya ise, Ahd-i Atiq'de Tekvin bölümünde de değinilir ve işledikleri günahlardan ötürü gökyüzünden yağan ateşle, Allah'ın gazabıyla yok edildikleri bildirilir...

Matta İncili'nde, Hz. İsa: 10/14 ve devamında şöyle diyor: 'Size doğrusunu söyleyeyim, yargı günü o kentin hali, Sodom'la Gomora bölgesinin halinden beter olacaktır."

Luka İncili, 17:28–30'da Hz. İsa şöyle der: 'Lut'un günlerinde de durum aynıydı. İnsanlar yiyip içiyor, alıp satıyor, tohum ekiyor, ev yapıyorlardı. 29. Ama Lut'un Sodom'dan ayrıldığı gün gökten ateşle kükürt yağdı ve hepsini yok etti.

Yahuda 1:7, hem Sodom hem de Gomora'nın " ahlaksızlığa düştüklerini ve tabiî olmayan şehvetler peşinden gittiklerini, sonsuz ateş cezasına çarptırılarak örnek teşkil ettiklerini" kaydeder.

**

Evet, bir toplumun içinde iyi kesimler olsa bile, çürüme, en baştan başlayan, o çürümeyi atamayan toplumların, bütünüyle tefessüh ettikleri, hayatiyetlerini yitirdikleri ve bütün insanlık tarihi için olduğu gibi, bugün sahib olduğu servet ve silahlarla dünyayı esir almaya kalkışan Trump'a ve Amerika'sına da, içine düştükleri ahlakî çürümeyi en üst seviyeye eriştirdikleri için yeterli ikaz ve ihtarlar vardır.

Kur'an, ‘Sinagog, Kilise ve Mescid'lerin dokunulmazlığı'nı bildiriyor açıkça...
28 Aralık 2025 Pazar

Okuyucularla Hasbihal...

Pazar günlerini 'okuyucu görüş ve eleştirileri'ne ayırdığımız bu sütunda bir Hasbihal'e daha; okuyucuları, hayırlı çalışmalar dileğiyle selamlayarak başlıyoruz.

*Trabzon'dan Raziye Sarıalioğlu isimli hanım kardeşimiz, evvelki gün Suriye'nin Humus şehrindeki bir Cami'de, Cuma namazı kılınırken, 8 insanın parçalanmasına ve 30 kadar insanın da ağır şekilde yaralandığı bombalı saldırıya ve cinayete gözyaşı döktüğünü belirtiyor; 'Böyle alçaklık görülmüş müdür, bu ne barbarlıktır? Amerika ve Avrupa'da bir kiliseye böyle bir saldırı yapılsa, dünya ayağa kalkar; Müslüman dünyasında ise sanki olmamış ya da basit bir saldırı imiş gibi kenarından geçiliyor..' diyor.

--Bu kardeşimize belirtelim ki, bu gibi saldırılar Hindistan, Pakistan ve İran gibi ülkelerde son 40-50 yıl içinde de yüzlerce Müslümanı camilerde veya türbelerde parça parça etti ve dünya hayatından kopardı. Afrika'da, nice İslam mâbedlerine de saldırılar yapıldı..

Miladî-1987 Ağustos ve Eylûlü'ne denk gelen Hac Mevsimi'nde ise.. Mekke'de, (1980-88 arasında cereyan eden ve iki taraftan 1 milyona yakın insanı yutan İran-Irak Savaşı'nın 7'nci yılında), 150 bini İranlı olmak üzere, diğer coğrafyalardan da 200 bin kadar hacıların, bir öğle-ikindi arasında, Mekke'de Muabede Meydanı'ndan Mescid'ul Haram ve Kâbe'ye kadar yapılacağı açıklanan güzergâhta ve yüzbinlerin hançeresinden yükselen 'Allah'u Ekber' nidaları ve devamında da, sadece 'Amerika'ya, Rusya'ya ve İsrail'e ölüm!' feryadlarıyla yaptıkları dev yürüyüşe baskın Suûdî güvenlik güçlerinin müdahalesini bizzat yaşamış birisi olarak belirteyim ki, o saldırıda, kadın ve erkek, 432 hacı can vermişti..

Son 10-15 yıl içinde de Pakistan'da hemen her 2-3 haftada bir, camilerde bombalar patlatılıyor, yüzlerce insan can veriyordu; aynı şekilde Mısır'da da.. Ama hele de son birkaç senedir, saldırganlar hedeflerine varacaklarına dair ümidlerini artık yitirdiklerinden ya da sıkı güvenlik tedbirlerinden dolayı yolları kesilmiş olmalı ki, bu patlamalar durmuştu.. Humus'ta yapılan o alçakça saldırı geleneği de bir daha canlandırılmaz, inşaallah..

Bir takım hedeflere varmak için böyle alçakça saldırılar, özellikle Müslümanların çokça olduğu Almanya, Hollanda ve Fransa gibi ülkelerdeki İslam mâbedlerine de bombalı saldırılar zaman zaman tekrarlanıyor ama o dünyanın medya organları bu saldırıları duymazlıktan geliyor.. Halbuki, Mısır'da birkaç yıl önce bir kiliseye yapılan ve 18-20 kadar Hristiyanın öldüğü baskına da biz Müslümanlar yine kesinlikle karşı çıkmıştık..

Bu vesileyle ekleyelim.. Hindistan'da 1992'de, Uttar-Pradeş eyaletinde, Bâbür İmparatorluğu zamanından kalma 400 yıllık Mescid-i Bâburî, tahrik edilen on binler halindeki Hindu sürülerinin saldırılarıyla ve kazma-küreklerle, 1-2 saat içinde yerle bir edilmiş ve 2 binden fazla Müslüman da o saldırılarda katledilmişti..

Kur'an-ı Mûbîn'de, Hacc Sûresi'nde, 39-40'ıncı âyetlerde, Sinagog, Kilise ve Mescid'lerin, 'Allah'ın adının ve hükümlerinin anıldığı-anlatıldığı mekânlar olduğu' ve böylece o mekânların dokunulmazlığı hatırlatılır.

*Almanya'dan Râsim Erginer diyor ki: 'Yazılarınızı dikkatle okuyorum ve arkadaşlarla da okuyup değerlendiriyoruz.. Biz burada, üniversite sosyoloji ve Avrupa tarihi üzerinde okuyan öğrencileriz ve Almanya'da doğmuşuz.. Ve burada hem okuyor, hem de çalışıyoruz fabrikalarda.. Ailelerimiz Anadolu'nun çeşitli yörelerinden gelmişler.

Buradaki Alman arkadaşlar, sadece Trump değil, Amerika hakkında da serbestçe konuşamıyorlar.. Trump isimli kişi de, 'Bütün dünyanın tek ve rakipsiz kralı' ve 'Dünyada her şey benden sorulur' havasında..

Doğrusu, Alman medyasında da insanlar, Amerika ve İsrail lehinde konuşmak isteseler bile, onların aleyhlerinde konuşmaktan çekiniyorlar.. Çünkü, siyonist Yahudiler özellikle 2. Dünya Savaşı'nda Almanya'nın ağır şekilde yenilmesinden ve de, , -sizin bir yazınızdan aldığım cümleyi aynen tekrarlayarak belirteyim ki- 2 bin yılı aşkın bir zamandır devletsiz ve dünyanın her bir tarafında asırlarca dağınık olarak yaşamak zorunda kalan Yahudiler için, savaşın galipleri tarafından, Almanya'da gördükleri acıların tesellisi bâbında, Mayıs -1948'de Filistin topraklarında bir İsrail Devleti kurulmasından sonra, Almanya, özellikle Adolf Hitler'in 1933-1945 yılları arasındaki Nasyonal Sosyalizm 'Nazi' döneminde Yahudilere yapılan baskı, sürgün veya diğer zulümleri gerekçe göstererek, Almanya'dan, 100'lerce milyar, hattâ trilyonlarca dolar savaş tazminatı aldı.. Ve oluşturulan kamuoyu baskısıyla da, her Alman, o dönemdeki bütün uygulamaların faili imiş gösterilerek, başlarına yeni bir belâ gelmesin diye, kendi aralarında açıkça konuşmaktan hâlâ bile çekiniyorlar..

Ama insanın ferd olarak bazen konuşma ihtiyacı hissetmesi gibi toplumlar da o ihtiyacı hissediyor olmalı ki, bizim gibi Alman kökenli olmayanlarla konuşurken, üstü kapalı ifadelerle de olsa, hınçlarını yine de belirtiyorlar.. Yani, bu açıdan, fikirler güya hür, ama zihinler kelepçeli; bilhassa, Yahudiler ve siyonist İsrail konusunda..

İşyerlerinde yıllardır birlikte çalışıp, birlikte yemek sofralarına oturduğumuz iş arkadaşlarımız bile, fikirlerini hele de İsrail konusunda açıkça belirtecek olsalar başlarına bir sıkıntı gelebileceği korkusundalar.. Bizim siyonist İsrail rejimine sert cümlelerle karşı çıkmamıza da bir mâna veremiyorlar.. Ve 'Yahudilerin de yeryüzünde yaşama hakları yok mu?' diyorlar. Kendilerinin, Yahudilere karşı çıkışlarının inanç köklerini bilenler de var elbette.. Ama çok azlar.. Hz. İsâ'yı Roma İmparatorluğu'nun Filistin'deki valisi Platus' eliyle, çarmıha gerdirtenin de Yahudiler olduğunu anlatıyorlar.. Ama -sizin geçmişteki bir yazınızda-, 2000'li yılların başında ölen Papa 2. Yuhannes Pavlus'tan naklettiğiniz ve 'Amerika'yı zayıflatmak, Hristiyanlığı zayıflatmak olur..' şeklindeki cümlesi de zihinlerde fiilen hükümfermâ.. Ve 'Bugün, Yahudilerle Hristiyanların 2 bin yıl öncelerdeki kavgaları unutup, dünya hâkimiyetinde elbirliği yapmaları gerektiğini' açık ya da dolaylı şekilde anlatıyorlar.. Hattâ, en 'ateist' / tanrı tanımayan' olanları bile, kendi dünya görüşlerinin tarihî temelleriyle oynanmaması gerektiğini de belirtiyor ve inançsız olsalar bile kendi medeniyetlerinin temellerini reddetmiyorlar..

Biz de onlara; 'Doğru söylüyorsanız, Yahudileri öldürtenler de el birliğiyle, sizin geçmişteki ecdadınız ve toplumlarınız ve devletleriniz değil miydi? Biz Yahudilere Yahudi oldukları için düşman olmadık, onları 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Filistin'e, Müslüman topraklarına yerleştirenler sizlerin cedleriniz ve devletleriniz değil miydi ve onlar bunu yaparken, Filistin'deki Müslüman halklardan milyonlarca insanı da öldürttüler- kaçırttılar.. Hâlâ da onları orada her türlü cinayetlerinde koruyorlar.. En son örneğini Gazze'de görmediniz mi?' dediğimizde, anlıyoruz ki, 'İspanya'da Endülüs İslam medeniyetinin ve Müslüman devletlerinin her birinin 1490'larda yenilgiye uğramasından sonra, Yahudilerin hemen tamamının Osmanlı'ya sığındıklarını pek bilmediklerinden, 'O insanların da yeryüzünde bir toprak parçasına ihtiyacı yok mu?' diyorlar..

O zaman, biz de, 'Eğer öyleyse, Almanya'nın kuzey bölgelerindeki geniiiş Pomeranya denilen ve neredeyse tamamen boş bölgeleri Yahudilere verseydiniz ve de verseniz ya..' dediğimizde, 'Ama, oraların bizim memleketimizden ayrılması kabul edilemez bir parçası..' deyip çıkıyorlar..

Filistin ve İsrail konusu, Almanya'da, sizin Amerikan medyasından aktardıklarınız kadar bile ele alınmıyor.. Müslümanlar denilince de hemen 'terör' hatırlara getirtilecek şekilde bir 'şartlandırma' çabası devreye giriyor..

Evet, Almanya'dan birkaç arkadaşı adına da yazan Râsim Erginer'in yazdıkları etrafında bu kadar uzunca durduktan sonra gelelim diğer okuyucularla hasbihale..

*Ahmet Taşdemir isimli okuyucu, 'Pompei ve Sodom ve Gomore' konularına değindiğimiz 26 Aralık tarihli yazımızla ilgi olarak diyor ki, özet olarak: 'Kâfirler, münafıklar ve zâlimler zâten bozuk ve her türlü sapkınlıklar içerisinde olduklarından, bozuk bir temelden düzgün bir şey beklemek olmaz.. Ama bir de kendi mahallemize de bakalım, çuvaldızı kendimize de batıralım.. Toplumda uyuşturucu kullanma yaşı orta veya lise çağındaki çocuklara kadar düşmüş.. Halkının büyük ekseriyeti olan Müslüman bir ülkede bu, nasıl olur? Kur'an-ı Kerîm'de, (Tekvir-26'da) buyrulduğu üzere, "Nereye bu gidiş?."

*Zazahan isimli okuyucu da, 'Bu Epstein aracılığıyla Trump veya diğer ünlü siyasetçilere karşı benzeri tuzaklar bütün ülkelerde de vardır ve olabilir.. Bütün dünyaya hâkim olmak isteyen güç odakları, (siyonist yahudiler ve daha niceleri) dünyada etkin olmak isterken, toplumların ortak zaaflarını kullanmak isterler..' diyor..

--Evet bu okuyucu da böyle yazıyor, hile ve entrikaları 'Yahudi Planı' olarak isimlendiriyor.. Şu kadarını belirtelim ki, düşman kim olursa olsun, o düşmanın entrika, hile ve desiselerini karşı konulması çetin diye büyütecek olursak, o zaman, kendi güçsüzlüğümüze de bir kılıf hazırlamış olmaz mıyız? Evet, bunu da düşünmeliyiz.. Aksi halde, 'Biz her ne yaparsak yapalım, bizim bütün çabalarımızı şeytanî güçler etkisiz hale getirir' dersek, mantık çıkmazına sürükleniriz.. Başkaları da, kendi dünya görüşlerinin, inançlarının gereğini yerine getirmek isteyeceklerdir elbette.. Bizim de en azından aynı dikkatle, kendi inancımızın ölçüleri içinde bir mücadeleye daima ve şuûrlu olarak hazır olmamız gerekir..

*Faik Kaynak isimli okuyucu da, aynı konulara değinip, 'ABD ve AB ülkeleri boğazlarına kadar pislik bataklığına sürüklenmişler.' diyerek şöyle diyor özetle: 'Devlet başkanları, hükümet yetkilileri, medya sahipleri, her kesimden kişilerin yolu (Yahudi dolar milyarderi) Epstein isimli kişi ile kesişmiş..

Hedef açık, her etkili ferd veya odağı, Siyonizm'e hizmetkâr olmaya yönlendirmektir. Epstein'in, hapiste intihar ettiği iddiası kadar, bütün hikayesini medya organlarına anlatmasından korkulduğu için de ortadan kaldırılmış olması ihtimali de söz konusu..'

Milâd'ı, -yani, Hz. İsâ Peygamber'imizin doğumunu- esas alan takvim, ve...
29 Aralık 2025 Pazartesi

Yazının başlığına bazıları takılabilir. Bu yüzden hemen belirtelim ki, biz Müslümanların, 'Amentü/İman ettim..' diye bilinen ahdnameyi okurken, Allah'u Teâlâ'nın seçip insanları aydınlatmaları için gönderdiği bütün meleklerine, 'Kitab'larına, Resullerine iman ettiğimizi devamlı tekrarlarız.

Ve onların gerçek maiyetlerini biz Kur'anın verdiği işaretlerle Yeni bir miladî yıla daha girmenin eşiğindeyiz..

Evet, biz Müslümanlar bütün gerçek peygamberler, 'enbiyaullah', arasında bir fark gözetmeyiz.. Onların dereceleri Allah indindedir. Bizim onlar arasında bir fark gözetmememiz, Bakara Sûresi'nde 285. Âyet'te, '...O'nun peygamberleri arasından hiç birini tefrik /ayırt etmeyiz..' hükmü çok net olarak bildirilmiştir. Ve, onların insanlara sundukları 'ilâhî Kitab'ların hepsi de, Tevrat, Zebur, İncil ve Kur'an, hepsi de aynı 'vahy-i ilahî' kaynağından gelmiştir ve biz sadece Kur'an-ı Kerim'den öncekilerin zamanla tahrif edildiğine ve onların aslî halinin Kur'an'la tashih edilerek bildirildiğine de inanırız.

Ve namazlardan sonraki salat-u selâmlarda da, -önceki ümmetlerin düştüğü hataya düşmemek için-, Hz. Peygamber (S)'in, 'abd ve resul' -insan olarak- kul ve (elçi) Resul' olarak gönderildiğini de devamlı okuruz..

Yani, Peygamberimizin, asla ve haşâ, 'ilâhlık' vasfı olmadığına, yaratılış itibariyle bizim gibi bir insan olduğuna inanır; amma, seçilip vazifelendirildiği büyük 'vahy-i ilâhî' mesajı dolayısıyla Resul (elçi) ve 'Peygamber -yâni, bize peyâm /haber getiren- olduğuna iman eder ve bunu devamlı tekrarlarız..

Ve, bütün önceki Peygamberlere de, asla 'ulûhiyet' (ilâhlık) nisbet edemeyiz ve bunun için, her namazda, selâm verdikten sonra, bütün enbiyayı salat'u selâm'la anarken, 'putkıranların pîri' olan Hz. İbrahim'e ve 'âl'ine, onun gerçek takipçileri olanlar mânasındaki nesillerine de salât-u selâm eyler, onlarla daimî bir barış halinde olduğumuzu beyan ederiz.

Ama, onlar kimlerdir?

Mesele de orada başlıyor..

Çünkü, önceki ümmetlerin pek çoğu, Kur'an'ın açık beyanıyla, peygamberlerine ulûhiyet nisbet ettiler. *

Evet, bu münasebetle 'Milâd' konusuna değinelim.. Milâd, 'doğum' demektir.. (Mevlid kelimesi de aynı kökten gelir..

Milâdî takvimle Hz. İsâ Rûhullah'ın doğumu esas alınır.

Yahudilere gelince.. Hz. Mûsa Kelimullah'ın, sinagoglarda ve diğer yerlerde, Hz. Mûsa'ya atfedilen herhangi bir resmi bulunmamakta ve hattâ mezarı da bilinmemekte.. Esasen, Müslümanların, Yahudilere asırlarca kol-kanat germesinde onların heykelsiz bir inanç sistemlerinin oluşunun da rolü olduğu ifade edilir.. Ama, 130 yıl öncelerde 'Siyonist Yahudiler'in ortaya çıkışından ve Müslümanları asırlarca yaşadıkları topraklardan kovarak oralarda kendilerine bir yurt edinme mücadelesine girmelerinden iki taraf arasındaki münasebetler zehirlenmiştir..

Hz. İsâ ise, Hristiyanların büyük bir kısmı tarafından 'yarı ilâhlaştırılmış'tır.

(Gerçi, Mesihîler arasında da Arius Mektebi olarak anılan eğilimde, bu ilâhlaştırma reddedilmiştir ama onlar azlıkta kalmışlardır.. Katolik ve Ortodoks mezhebleri arasında ise, birbirlerini kiliselerine gitmeyecek kadar bir soğukluk varsa da, Hz. İsâ'ya ulûhiyet nisbet etmek konusunda aralarında fazlaca bir fark yoktur.

Evet, Hz. İsâ aleyhisselam'ın milâdının, velâdetinin kutlanması biz Müslümanları asla rahatsız etmez. Ama, bizi rahatsız eden, bir ilâhî peygamber'in veladet yıldönümü adına, dünyayı, bir yeni yılbaşı olduğu gerekçesiyle de olsa, bir tımarhaneye çevirmelerinedir.

Evet, Hz. İsâ'nın 2026 sene önce 1 Ocak gününde dünyaya geldiği ileri sürülür. Milad günü olarak Katolik Hristiyanlar genelde, 24 Aralık' kabul ederler. Bunun için de büyük merasimler yapılır..

Ortodoks Hristiyanlar ise , o doğum gününü 0cak ayının ilk haftasından sonra kutlarlar.. Yani, arada 15 günlük bir fark vardır..

Bu, elbette kesin olmayan bir tarih kabulüdür.. Çünkü, Hz. İsâ'nın dünya hayatının 33 yıl kadar olduğu kabul edilir ve bazı hesaplamalara göre, o veladet günlerinin değişik olması ihtimalinden de söz edilir.. Gregorian denilen takvimin bu kabullerinin kesin olmadığı da söylenir..

Bir doğumun, bir îlâhî lûtuf olarak bir hamd ve şükür ifadesi olarak kutlanması tabiîdir. Ama, biliyoruz ki, bu anmalar, o yüce Peygamber'in getirdikleriyle ilgisi olmayan yığınla saçmalıklar..

Müslümanlar da Hz. Peygamber'in veladetini kutlarlar. Ama, bu bile geçmişteki ulemâ arasında müzakere edilmiş ve hattâ, Kur'an'da açıkça zikrolunan Kadir Gecesi dışında bazı gecelerin kutlanması da tartışılmıştır..

Evet, biz de, Hz. İsâ aleyhisselam'ın ve bütün 'enbiyaullah'ın veladetini hamd ve şükürle karşılayabiliriz ve karşılarız. Ama, saçmalıkları izah etmek veya mazur görmek, nasıl olabilir? Hele, Hz. İsâ adına hemen her yerde yapılan yığınla heykeller, resimler. Ki, Kiliseler de o gibi heykel ve resimlerle dop-doludur.. (Gerçi, Bizans'ın bir döneminde kiliseler bu heykellerden temizlenmişti, ama, 30-40 yıldan fazla sürmediği biliniyor, o temizliğin..)

Bu vesileyle, Amerikan Kralı edâsıyla hareket eden Trump'ın evvelki gün, yayınladığı Noel kutlaması, muhaliflerine ikaz ve ihtarda bulunuyor gibiydi, 'Bu son Noel'iniz olabilir' diyerek.. Şöyle diyordu, Trump:

"Herkese mutlu Noeller, özellikle de Jeffrey Epstein'ı seven, ona tomar tomar para veren, adasına giden, partilerine katılan ve onu dünyanın en harika adamı sanan, ancak işler çok kızışınca onu 'köpek gibi terk eden', onunla hiçbir ilgilerinin olmadığını, onu tanımadıklarını, iğrenç bir insan olduğunu iddia eden ve sonra da elbette Epstein'ı terk eden tek kişi olan ve bunu moda haline gelmeden çok önce yapan Başkan Donald J. Trump'ı suçlayan birçok ahlâksız kişiye," hitaben yazmış mesajını..

Bu esrarengiz ifadelerden ne'yi ve nasıl anlamak gerektiği üzerinde görüş belirlenemediğinden, yaşlı bir beynin 'üşütük' bir beyanı mânasına gelen ifadeler de olmadı değil..

Trump uzun mesajını şu tehditkâr sözlerle bitirdi: "Belki de son Noeliniz olacak olan bu bayramın tadını çıkarın!"

Başkanın notunun, Adalet Bakanlığı'nın Epstein Dosyaları ile ilgili "bir milyondan fazla" belgenin varlığının açıklamasından bir gün sonra gelmesi dikkat çekiyordu.

Daha önce Epstein'ın en yakın arkadaşlarından biri olarak kabul edilen Trump'ın, "Herkese, özellikle de Jeffrey Epstein'ı seven, ona tomar tomar para veren, adasına giden, partilerine katılan ve onu dünyanın en harika adamı sanan birçok ahlâksız kişiye mutlu Noeller" diye yazması ilginçti.

Şöyle devam ediyordu, Trump:

'(...)tıpkı Rusya, Rusya, Rusya Aldatmacası'nın uydurma bir hikaye – tam bir dolandırıcılık – olduğu ve "TRUMP" ile hiçbir ilgisinin olmadığı ortaya çıktığında olduğu gibi, çok fazla açıklama yapmak zorunda kalacaklar. (...) Şimdi aynı kaybedenler yine iş başında, ancak bu sefer dostlarının çoğu, çoğunlukla mâsum olanlar, ağır şekilde zarar görecek ve itibarları zedelenecek. Ama ne yazık ki, yozlaşmış Demokrat siyaset dünyasında işler böyle yürüyor!!!'

Evet, bu çok kızgın Trump'ın, başka bir Noel'i kendisinin de kutlayamayacağından şüpheye düşmüş olabileceği' yorumları yapılıyor şimdi..

6 Şubat 2023 depreminin ‘Muhteşem Süleyman'ı ve ‘Mimar Sinan'ı
31 Aralık 2025 Çarşamba

ÖNCE BİR HATIRLATMA: İstanbul'da bulunan 'rûşendil' -gönül gözleri ve şuurları açık- olan Müslüman halk kitleleri, yeni miladi yılın ilk gününün sabahında, -yarın sabah-, Eminönü'nde, Galata Köprüsü ve çevresinde, -tıpkı, 1 Ocak 2025 sabahı olduğu gibi- Gazze ve bütün Filistin'de, Doğu Türkistan'da, Keşmir'de, Arakan'da, Sudan'da ve Nijerya'da ve de dünyanın her yanındaki mazlumların yanında olduklarını dünyaya haykırmak için buluşacaklar ve böylece nicelerinin, yeni bir 'yılbaşı' diye yaptıkları ve dünyayı o gece büyük bir tımarhaneye döndürmek istercesine sergiledikleri çılgınlıkların mahmurluğu veya ruh çöküntüsü içindeyken; 'rûşen-dil' ve idrakleri uyanık olanların her yerde olduğu gibi İstanbul'da da 'İlâ'y-ı Kelimetullah / Allah'ın Dininin Yüceltilmesi' dâvasının bayraktarlık ve muhafızlığını en güçlü şekilde yapmaya hazır olduklarını bir daha ilân edeceklerdir, İnşaallah... 'Vicdan bile duymaz sesi çıkmazsa bir Âhh'ı..'

*

'Yarın 'bayram' dedin, 'yortu'ymuş meğer..'

Evet, bugün ve yarın, 'Hz. İsâ Rûhullah aleyhisselam'ın 'veladet/doğum yıldönümü' olduğu iddiası adına dünya çapında sergilenecek olan çılgınlıkları; sadece Müslüman değil, az biraz mantık seviyesi olan her bir insan bile, -Yüce Yaratıcı tarafından insanlığı doğru yola hidayet etmeleri, yönlendirmeleri ve karanlıktan aydınlığa kavuşturmaları için gönderilen, Ûl'ûl- azm' sahibi/ Şeriat ve Kitap getiren bir Yüce Peygamber'in veladet yıldönümünü kutlamak adına çılgınlıklardan uzak durulması gerektiğini bilir..

150 yıl öncelere bir Osmanlı şairi şöyle demişti:

'Küpünde 'pekmez'in, 'tortu'ymuş meğer,

Uçan 'bülbül' dedin, 'martı'ymış meğer..

Yarın 'bayram' dedin, 'yortu'ymuş meğer,

Böyle hokkabazca fal olur mu ya!'

*

6 Şubat 2023 Depreminin 'Muhteşem Süleyman'ı ve 'Mimar Sinan'ı..

3 sene kadar önce, 6 Şubat 2023 gecesinin sabahında, o gece yaşanan ve 50 binden fazla can kaybına yol açan 'Büyük Deprem' felaketinin Maraş, Malatya, Adıyaman, Antep ve Hatay illeri başta olmak üzere '11 ili yerle bir ettiğini öğrenince derinden sarsılmamak mümkün değildi. Depremin çok büyük olduğu, daha ilk saatlerde, Başkan Erdoğan'ın, hemen o saatte, deprem illerine tam yetkili Deprem Valileri tayin etmesinden anlaşılıyordu. Demek ki, o ilk saatlerde bir kısım Valilerle bile irtibat kurulmamıştı.. Deprem felaketi o kadar büyük idi..

O büyük felaketi sabahın o ilk saatinde Tayyip Bey'den dinlerken, 'Bu felaket, hamdolsun ki, Tayyip Bey'in, ülkenin en üst sorumlusu olduğu bir sırada meydana gelmiş bulunuyor' diyenlerdenim. Çünkü, geçmişte, 1966 Ağustosu'nda Muş'un Varto ilçesinde meydana gelen ve binlerce can kaybına yola açan büyük depremi, Sağlık Teşkilatı'nda vazifeli bir 'sağlık elemanı' olarak, Diyarbekir'den Varto'ya intikal ettirilen yardım ekiplerinin içinde yer almış birisi olarak, idare mekanizmasının nasıl hantallaştığına dair yığınla örnekleri bizzat yaşamıştım.

Çocukluğumda ise, 1955'lerde mısır tarlalarında çalışan analarımızın, kendi aralarında, (neresi olduğunu bile doğru dürüst bilmedikleri Ezirgân Zelzelesi' (Yani, 1939- Erzincan Depremi) üzerine, mahallî şiveyle-yakılmış ağıtları okuyup ağlayışlarına şahit olmuştum; henüz köylerimizde radyonun bile olmadığı ve halkın bu gibi felaketlerinden ve ağıtlarından sadece gramofonlar aracılığıyla haberdar olduğu bir dönemde..

*

Ağustos-1999'daki Büyük Marmara Depremi sonrasında da, dönemin başbakanı Ecevit dahil, Hükûmet edenler, Ankara'dan kalkıp, Bolu'ya, Düzce'ye, Sakarya ve Kocaeli'ne, Gölcük'e kadar 3-4 gün boyunca bile gidememişlerdi. (O zaman, yurt dışında idiysem de, yaşanan idarî yetersizliklerin ve hatta kahredici yönetim bozukluklarının hikâyesini yıllar boyunca dinleyecektim.)

Ama, Şubat- 2023'te, ülkede o zamana kadar yaşanan depremlerin en büyüğü olan son büyük depremde, Tayyip Erdoğan'ın başında bulunduğu yönetimin öyle davranamayacağına kesin kanaatim vardı.. Çünkü onun, içinden geldiği yoksul halk kesimlerini, onların değerlerini, acılarını, duygularını unutmadığını; asla unutmayacak bir Müslüman hassasiyetine ve asaletine sahip bir farklı sima olduğunu biliyordum..

O çetin kış şartlarının ortasında, o depremden 3 hafta kadar sonra 3-4 arkadaşla o 'deprem bölgesi'ni gezip gördüğümüzde, baştan başa tamamen yerle bir olmuş o şehirlerin sadece enkazlarının kaldırılmasının bile yıllar alacağını söyleyenlere umut verecek bir söz söylemenin zor olduğu o dönemde, konuşamıyorduk bile..

Çünkü, -bizim görebildiğimiz yerlerden- Antakya ve İskenderun ve çevresi, Maraş, Elbistan ve çevresinin, Antep, Nurdağı, İslâhiye'nin ve Malatya ve çevre ilçelerinin, Adıyaman ve etrafının sadece evleri, binaları değil, karayolları, demiryolları, hava alanları tamamıyla harap olmuştu.. Kimsenin kimseyi teselli edecek bir hali kalmamıştı.. Ama, Müslüman halkımız, ülke çapında öylesine büyük bir yardım seferberliği sergilemişlerdi ki, ancak o kadar olabilirdi..

O büyük facia karşısında, Tayyip Bey ve çalışma arkadaşlarının, devletin yönetim mekanizmasını nasıl cansiperane bir şekilde çalıştırdıklarını ve keza bütün resmî dairelerin, câmilerin, okulların, kışlaların evsiz kalanlar için bir barınak haline getirildiğini; keza, Anadolu'nun çeşitli bölgelerinden yardım için deprem bölgelerine koşan binlerce insanın, Allah rızasını gözeterek ve mahallî belediyelerinin yardımlarıyla birlikte, nasıl çalıştıklarını müşahede etmiş birisi olarak ve hele de...

Fazlaca söz konusu edilmeyen özel bir yardımlaşma alanı olarak, dahasını belirtmeliyim, felaket bölgesine, kocaları veya çocuklarıyla gelmiş 50 yaşın üstündeki binlerce hanımların da, çaresiz kalmış ve bakıma muhtaç ve hastanelerin de yetersiz kaldığı yerlerde, o felaketi yaşamış olan ailelere bir ibadet aşkıyla, nasıl kol-kanat gerdiklerine dair pek çok örnekler görmüştüm..

*

Bütün o acıların dindirilmesinin, yaraların sarılmasının ve enkaz yığınlarının kaldırılmasının kolay olmayacağını biraz idrak ve dikkat sahibi olan hemen herkes anlayabiliyordu..

Ve dile kolay, 455 bin konut yapılmış, 2,5 senede..

6-7 katlı, 25-30 daireli bir apartmanın inşaatının tamamlanması bile 2 yıldan fazla zaman isterken..

Devletin imkânlarının o kadar dikkat ve rikkatle kullanılması, evet, bir savaşı kazanmaktan daha kolay değildi.. Ama, şimdi, 455 bin konutun yapılmasını küçük göstermeye çalışan ve yalanlardan medet uman birilerinin, halk kitlelerinin muhabbetlerini kendilerine çekebilmek için çırpınışları ve eleştiriler alınca da, 'Siyaset yapıyoruz ve muhalefetiz.. Hükümeti alkışlamak gibi bir vazifemiz yok..' diyenlerin kararmış vicdanlarına söyleyecek bir söz bulmak zor..

*

Ve bugün görülüyor ki, Devlet'i, o büyük felaketlerin ve sosyal rahatsızlıkların üzerine, 'hâzık bir hekim' hassasiyetiyle hareket ettirmek ustalığını sergileyen Başkan Erdoğan'ın hakkını, hakperestlik hatırına teslim edelim; sadece bu büyük deprem konusunda bile, gerçekten de emsaline az rastlanır büyük işler başardı.. Bugün ülkede bir çok ekonomik sıkıntılardan söz edenlerin bir kısmı, bu felaketler ve sonra yapılan büyük işler hatırlatılınca, 'Elbette yapacaklardı, vazifeleriydi.' diye geçiştiriyorlar; tam o gibilerden beklenen, sözde mantıkî savunmalarıyla.. Elbette, ülkenin yönetimine 'hasb-el'kader' veya kendi çabalarıyla gelmiş olanların niceleri için de aynı gerekçeyi dillendirmiyorlar? Daha öncekiler ve hele de ülkeyi şeflik sistemleriyle, diktatörlükle yönetenler için..

Allah'ın kullarına, her şeyden önce, Allah rızasını gözeterek hizmet etmeyi ve gerekirse 'fedâ'y-ı cân' eylemeyi şiar edinenler bu inceliği bildiği için, 'İyilik yap, at denize; balık bilmezse, Hâlîk bilir..' irfanına sığınırlar. Ki, Tayyip Bey de bu irfandan beslenenlerdendir..

Bu açıdan, MHP lideri Devlet Bahçeli'nin, Hatay ve diğer deprem bölgelerini gezdikten sonra, Safahat şairi Mehmed Âkif'ten okuduğu,

'Yıkmak, insanlara yapmak gibi kıymet mi verir?

Onu en çolpa herifler de, emin ol, becerir.

Sâde, sen gösteriver "İşte budur kubbe" diye,

İki ırgatla iner şimdi, Süleymaniye.

Ama, "Gel kaldıralım" dendi mi, heyhat o zaman,

Bir Süleyman daha lâzım, bir de Sinan..'

mısralarını okuyup, "Hamdolsun milletimizde ne Süleyman biter, ne de Sinan... Günümüzün Süleyman'ı, Cumhurbaşkanımız Tayyip Erdoğan'dır; günümüzün Sinan'ı da, Bakanı'mız Murat Kurum Bey.." demesi, sadece Devlet Bahçeli Bey'e değil, ülke ve halkımıza hele de siyaset yoluyla hizmet etmek isteyen herkese daha bir yakışan soylu bir tavırdır; her ne kadar, Ö.Ö. gibi siyaset madrabazlarından böyle bir beklenti, 'abesle iştigal' gibiyse de..

...
. .
.

Bugün 432 ziyaretçi (758 klik) kişi burdaydı!

Bu web sitesi ücretsiz olarak Bedava-Sitem.com ile oluşturulmuştur. Siz de kendi web sitenizi kurmak ister misiniz?

Ücretsiz kaydol