Arif Altunbaş

Halkın kendi kendini yönetmesi denilen (yönetim, denetim ve kontrol) sisteme demokrasi denilmektedir. Müslümanların ve az gelişmiş ülkelerin demokrasileri o halk ve milletler tarafından o milletin (dini, kültürü, tarihi, örfü ve geleneği) medeniyet ve hayat tarzına göre -o millet tarafından değil- batılı emperyalist sömürgeci güçler tarafından ülke ve insanını kendi kontrol etmek ve yönetmek için kurgulanan planlanan, hazırlanan ve dayatılan bir kurt kapanıdır.

Böyle demokrasilerde (!) millet millet adına dibine kadar sömürülmektedir. Kendi vatanında esir ve köle gibi yaşamaya mahkûm edilmektedir. Halk adına halkın, millet adına milletin insan yerine konulmadığı bu rejimler batılı emperyalist ve işgalci güçlerin denetim ve gözetimi altında eli kolu bağlı kolonyal bir ülke durumundadır.

Orada ancak işgalci güçlerin ve onlara taşeronluk yapan vesayet yönetimlerinin borusu öter. Hak ve hakikat adına, adalet ve özgürlük için öten bütün horozlar gecenin zebanileri tarafından demokratik demokratik en vahşi ve barbar yöntemlerle boğazlanarak putperestlerin ve çağdaş paganların tapınaklarına kurban edilir.

Süper güçler tarafından o ülkelerin başına atanan, yerleştirilen yöneticiler bir anda oralarda parlatılarak vatan kurtaran kahramanlar, milletin aslanlar olur, çıkar. Onların putlaştırılması yetmez, boş bulunan her alana putları ve tapınakları dikilerek milletin kabesi ve kıblesi o tarafa doğru çevrilir. Her cadde ve meydana, boş bulunan her yere onların isimlerinin verilmesi yalakalıktan kaynaklanan bir öykünme tipidir.

Ardından tek adam, milli şef, kurtarıcı kahraman, eşsiz lider, ulu önder hatta tapılacak adamlar listenin başına yerleştirilir. Bin yıllık Müslüman bir ülke ve insanları bir anda putperestleştirilmek istenir. Dini eğitim görülen mekânlar yobazlık, çağdışılık, gericilik merkezi olarak suçlanır. İnkârın sığ sularında bir millet ve medeniyeti boğulmaya çalışılır.

Baskı, katliam ve ihanetlerin adları batı standartlarında ve oradan referanslı torna ve frezelerle yontularak ‘’leyleğin kanatlarını, gagasını, ayaklarını kesen’’ Hoca Nasreddin’in deyimiyle din, kültür, tarih ve medeniyet adına yapılan cinayetlerin adına devrim, değişim, modernleşme, aydınlanma ve batılılaşma denilir.

Devrimlerle devrilmek istenen o ülkenin binlerce yıllık tarihi, kültürü ve medeniyetidir. Değişim denilen şey yozlaşma, yabancılaşma ve Yahudileşmenin ta kendisidir. Batılaşmakla kast edilen de bir milletin top yekûn kendi kimlik, benlik ve şahsiyetinden sıyrılarak düşmanlarının karakter ve ahlakına, hayat tarzı ve sistemine teslim olup mankurtlaştırılmasıdır.

O mazlum millet ne kadar mankurtlaşırsa o kadar Batılılaşmış sayılır. Kendisi olmaktan çıkar, başka bir renge, kişiliğe, benliğe ve karaktere bürünür. Her hal ve hareketiyle, her eylem ve söylemiyle düşmanına benzediğinde medenileşmiş sayılır. Aslında ‘’Batılılaşmak’’ adına olan biten her şey “BATILLAŞMAK” dinden, imandan uzaklaşmak ve zıvanadan çıkmaktır.

Değişimle hedeflenen; Allah’ın insan üzerinde değişmesini istemediği hususların değiştirilmesi, değiştirilmesini istediği hususların değiştirilmemesidir. Kısaca; yapılmak istenen Allah’la savaşmaktır. Bu tip değişim hareketlerinin özünde özsüzlük, yüzünde yüzsüzlük, ruhunda ruhsuzluk vardır. Batılı demokrasi anlayış ve dayatmalarında bir toplum soysuzlaştığı kadar soyu ve sopuyla övünür. Kendi felaketi ve perişanlığına, vahşet ve barbarlığına sebep olan içine düşürüldüğü tuzakla gurur ve iftihar eder. Bir nevi Stockholm Sendromudur. Ona öykünmeye, onu ululaştırmaya ve kutsamaya başlar. Rezaletleri fazilet sayan bir sapıklık ve sapkınlığın figüranıdır.

Vahyi esas ve ölçü almayan her değişim ve dönüşüm hareketi Allahtan ve İslam’dan uzaklaşır. Zamanla büyük bir fitneye dönüşür. Bu fitne o toplumu inkâr değirmeninde öğüterek onu haktan batıla yönlendirir. Kimlik bunalımı o toplumun tüm milli ve yerli değerlerini bir ateşin saman yığınını yakıp kül ettiği gibi ortadan kaldırır.

Bir ülkede insanların öküz gibi ekim, eşek gibi çekim, oy istemek için seçim zamanında hatırlanmasına, insan olduklarının farkına varılmış gibi davranılmasına sömürge tipi demokrasi denir.

Müslüman bir şahsiyetin kalbi Allah ile şeytani düzen ve sistemlerin savaş alanıdır. Allaha hakkıyla teslim olmuş bir kalpte Allah’ın nizam ve ölçülerinden başka hiçbir düzen ve sisteme yer yoktur.

Batının savunduğu ve yıllarca da milletimize dayattığı demokrasi ve özgürlük (!) anlayışı bizim medeniyet ve kültürümüzün nazarında tenekeden tayyaredir. Her türlü işgali, inkârı, sömürüyü ve zulmü bu sahte tayyareye inanıp bindiğimiz için yaşadık. Söyleyin! “Özgürlük, bağımsızlık, adalet, insanca yaşamak, milletin kendi kendisini yönetmesi” hikâyesi bu tayyarenin neresinde?

Gazze’de 90 gündür süren katliamlar ve soykırım karşısında gözleri kör, kalpleri kararmış, insaf ve merhametleri kurumuş ‘’Özgür ve demokratik ülkeler’’ denilen vahşet medeniyetinin barbarlarına bir bakın! İnsanlık bunun neresinde! Hepsi de Tenekeden tayyare, İsrail faşizmine seyyare…

Arif Altunbaş / Haber 7

.

İsrail Fitnesi II

Arif Altunbaş 12 Ocak 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 1,041 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Yahudiler kibir, ırkçılık ve çıkarcılıkları yüzünden tarih boyu kendi başlarına örmedikleri çorap kalmamıştır. Daima güçlü bir devletin koruması altında yeryüzünde lanetli bir kavim olarak sürekli var olma mücadelesi vermişlerdir. Omurgasız ve sürüngen olarak sürgünlerde geçen hayatları onları insanlığa karşı düşman etmiştir. Yalnız M.Ö. 1000’lerde Hz. Davut ve Süleyman döneminde 70 yıl, M.Ö. 163-63 Makabiler döneminde 100 yıl süren iki devlet kurdukları bilinir.

Kendilerini tanrının seçilmiş kulları olarak görme saplantıları toplumsal bünyelerinde çaresi bulunmaz hastalıklara sebep olmuştur. Bu yüzden her gittikleri yerden kovulup sürgün edilme ateşini kendi elleriyle kendileri yakmış ve körüklemiştir. Fırsat buldukları zaman da birlikte yaşadıkları milletlere zarar vermeye ve onlara tehdit oluşturmaya başlamışlar gerilim, bu da çatışma ve savaşlara sebep olmuştur.

Babil’den sürgünlüğü, Mısırdan kaçışı, Filistin’den uzaklaştırılması, İspanyadan kovulması, Almanya, Polonya ve Avrupa’nın kendilerine dar edilmesinin ana nedeni kendi taşkınlıkları, azgınlıkları ve işledikleri hatalardır. Tarih şahittir ki hiçbir devlet ve millet kendilerine zarar vermeyen bir topluma karşı topyekûn savaş ilan edip onları yurtlarından kovmamıştır.

Bu gün bile Yahudi lobilerinden çekindikleri ve korktuklarından dolayı hiçbir devlet ve aydın Yahudi karşıtlığının ‘’Niçinleri, nedenleri, sebepleri, onu meydana getiren etmenler ve sorunların nasıl ve neden meydana geldiği’’ üzerine konuşamaz. Yahudi sürgünlüğünün neden ve sebepleri üzerine akademik araştırma yapmak, bilimsel olarak bu olayları tartışmak bile yapamaz. Her şeyin tartışıldığı bir dünyada neden Yahudilerin çıkardığı bela ve musibetleri, taşkınlık ve zulümleri, sürgünden sürgüne kovulma nedenleri, insanlığa verdikleri zararlar ve ziyanlar asla tartışılamıyor.

Tanrının varlığı, dinin gerekliliği veya gereksizliği, uzayın derinliklerine, yeryüzünün merkezine kadar uzanan her şeyi araştıran, eleştiren, sorgulayan, inkâr veya reddeden bilim insanları neden bu önemli tarihi konu ve sorun karşısında susarlar?

Her yerde istenmeyen, nefret edilen, lanetlenen ve kovulan, toplum ve cemaat olarak hep Yahudiler mi haklı ve hep onlardan kurtulmak isteyenler mi suçlu. Onları göçmen olarak bağrına basan ve daha sonra da yurtlarından kovup çıkarmak zorunda kalan toplumların hiç mi haklı sebep ve nedenleri yoktu? Bunların hiç mi hataları, suçları ve günahları yok?

İnsanlar arasında din, dil, ekonomik, sosyal ve kültürel ayrımcılık yapan, üstünlük taslayan, onları sömüren, ezen, iki ayaklı hayvanlar olarak gören Yahudiler bu yüzden neden kınanıp lanetlenemez. Onları eleştirenler neden ‘’Anti semitist ve Yahudi düşmanı’’ diye damgalanır? Her ülkede insanlar herkesin ve her şeyin aleyhinde, karşısında eleştiri yapabilir, olumsuz yönlerini konuşabilir ve yazabilir bir anlayışta iken, konu Yahudilerin sorun çıkaran damarlarına gelince neden herkes suskunluğa bürünür?

Kendilerine gönderilen birçok peygamberi inkâr eden, öldürmeye kalkan, çarmıha geren, kendi dinlerini bozan, kendileri dışında kalan tüm insanları kendilerine hizmet etmekle görevli gören bu sapık ve ilkel anlayış neden eleştirilemez? Böyle bir din anlayış, kültür, mantık, felsefe ve akıl insanlığı kucaklayan ve kuşatan bir din ve ahlak olabilir mi? Kulları arasında ayrımcılık ve adaletsizlik yapan, efendi ve köle sistemi oluşturan bir inanış ve anlayışı, sapıklık ve sapkınlık, adaletsizlik ve saçmalık değil de ya nedir?

İsrail ile Hıristiyanlar arasındaki ilişkilerde Yahudiler hiçbir zaman kendi başlarına bağımsız bir güç olmamışlardır. Geleneksel çıkarcı, ikiyüzlü ve korkaklığı nedeniyle bunlar hep başkalarının himayesi ve koruması, desteklemesi ve gözetimi altında sığındıkları devlet ve toplumlara ihanet ettiklerinde ne huzur bulmuşlar nede kimseye huzur vermişlerdir.

Hz. Musa Yahudileri Mısır’dan çıkarıp Firavunun zulmünden kurtararak Kenan illerine gideceklerini söylediğinde; onlar, Hz. Musa’ya korktuklarını ve oraya gitmeyeceklerini söylemişlerdi. Ve Musa’ya; ‘’Orada güçlü ve korkunç bir kavim var, biz onlardan korkarız ve onlarla karşılaşmak, savaşmak istemeyiz. Ey Musa sen ve Tanrın -gidin- onlarla savaşın, onları yenin, biz ondan sonra sizin peşinizden geliriz’’ diyecek kadar alçalmışlardır. Bu isyanlarından dolayıdır ki Tanrı tarafından kırk yıl Tih çölünde serseri serseri dolaşmakla cezalandırıldılar. Ta ki, içlerinden Allaha inanmış ve bağlı bir topluluk çıkıncaya kadar Sina çölünde dolaşıp durdular.

Ortadoğu’nun bağrına paslı bir hançer gibi saplanan İsrail terör devleti Yahudilerin kendi alın terleri ve bilek zorlarıyla kurdukları bir devlet değildir. 1917 yılında İngiltere’nin sömürü ve işgal projelerini korumak ve kollamak için kurduğu terörist bir devlet olarak İslam dünyasının sırtında paslı bir hançer gibi durmaktadır.

İsrail bir yandan Amerika, AB ve İngiltere’nin çıkarlarını koruyan vesayet savaşçısı, bir yandan da sessiz ve derinden Arzı Mevut’ u ( Vaat edilen toprakları) ele geçirmeye çalışan barbarlar çetesi ve terör devletidir. Ortadoğu’da emperyalist senaryoların yazılıp oynatılmasındaki etkin rol oynaması münasebetiyle tüm Hıristiyan batı âlemi ile beraber hareket etmektedir.

Kuruluşundan bu yana meşru bir devlet olmayan İsrail yok edilmedikçe Müslümanlar ve insanlık için yine bir tehdit unsuru olarak kalacaktır. Eninde sonunda onu bekleyen son yine dünyanın bir yerine kovulmak ve sürülmek olacaktır.

.

Müslüman hangi taraftasın?

Arif Altunbaş 26 Ocak 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 958 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Güney Afrika Cumhuriyetinin girişimiyle Uluslararası Adalet Divanın (UAD) da yargılanan Siyonist İsrail Gazze’de işlediği soykırımın belgelerini mahkemeye delil olarak sunan Türkiye’ye karşı, Yahudilere Filistin topraklarından bir karış toprak vermeyen yüce Hakan Abdulhamithan’dan bu yana içlerinde biriktirdikleri kin, nefret ve düşmanlığı uluorta çemkirerek kusmaya başladı.

Gözlerini dünyaya yeni açmış Gazze’ li masum bebeklerin İsrail zulmüne açıktan ve gizli destek veren, ona yardım eden, onu alkışlayan batılıların evlerindeki süs köpekleri kadar bir değeri olmadığı ortaya çıktı. Batılıların vicdanı bu kadar kurumuş, insani değer ve duygulardan da bu kadar uzaklaşmış, vahşi bir hayvan haline gelmiş durumda. Bütün dünya bu zulüm ve katliam karşısında dilsiz şeytan gibi susuyor.

Batıda bir avuç duyarlı insanın ‘’Özgür Filistin’’ çığlıkları demokrasinin(!) beşiği denilen Batı şehirlerinde barbarca boğulmaya çalışılıyor. Tüm batılı medya, basın ve yayın organları hep birlikte üç maymunu oynama yarışında.

İsrail ve Siyonist Yahudiler tarih boyu kendilerine yapılan baskı, zulüm, işkence, katliam, sürgün ve soykırımlardan ders ve ibret çıkarmış değiller. Kendilerine yapılan, yapılmak zorunda bırakılan saldırıların acısını ve intikamını ‘’Bağımsız, özgür ve demokratik (!)’’ dünya ülkeleri ve halklarının gözleri önünde soykırımı yapıyor.

Daha da ileriye giderek, ‘’Fırat’ tan Nil nehrine kadar…’’, Güneydoğu illerimiz de kapsayan Mekke ve Medine’ye kadar olan toprakların kendilerine tanrı tarafından verildiği saçmalığına inanıyorlar. Bu toprakları mutlaka alacaklarını söyleyerek adeta Dünya’ya kafa tutuyorlar.

Türkiye ve Ortadoğu ülkeleri işgalci, istilacı ve vahşi bir ortaçağ barbarlığıyla karşı karşıya olduklarının ne kadar bilincindedir acaba? İngilizlerin işgal edip kurdukları İsrail fitnesi, bugün Amerikan emperyalizminin etekleri altına sığınarak tüm Müslüman ülkeleri açık açık tehdit ediyor. Hatta bazılarına parmak sallayıp, ‘’Oturun oturduğunuz yerde, yoksa tahtlarınızı ve saraylarınızı başınıza geçiririm’’ diyerek onları it gibi azarlayabiliyor.

Hani nerede kendi Müslüman halklarına kabadayılık eden, onları asıp kesen, kendi öz vatanlarından kendi vatandaşlarını kovan Arap Milliyetçileri liderler? Amerikan dostu Krallar, Emirler, Sultanlar, Diktatörler ve onların kibir heykelleri devlet adamları, bürokratları, asker ve sivilleri şimdi hangi Kertenkele deliğindedirler?

Müslümanlara kan kusturmakla ünlü halkları Müslüman olan İslam düşmanı rejimler neden dillerinizi yutmuş susuyorsunuz? İsrail Gazze’de, Filistin’de, Lübnan’da, Suriye’de 7/24 istediği an, istediği yeri ha bire bombalıyor. Sizin kabadayılık ve kahramanlığınız sadece kendi halkınıza karşı mıydı? Hangi cehennemdesiniz? Başörtüsü ve fistanlarınızı atıp, adam gibi çıkın ortaya…

‘’Gönlümüz Gazze’nin yanındadır’’ diyorsunuz, amma kılıcınız Yezit’ in tarafında. Bol keseden palavra sıkmak ve kuru tehditler yağdırmakla ne Amerika, ne İsrail, ne de onların dostları ve sizlere dost görünen düşmanlarınız olan müttefikler kahrolmuyor.

İngiliz ve Amerikan emperyalizminin boyunduruğu altında yıllarca kullanılan, sömürülen kimliği ve benliğinden, tarih ve coğrafyasından koparılmak istenen garip ülkem! Ve sen ey Türkiye’m! Can düşmanın, kan düşmanın Haçlı- Siyonist ittifakı Sevir’de ve Lozan’da elini kolunu bağlamış ve sonra da; ‘’Bizden aferin! Almak için, -yurtta sulh cihanda sulh- diyecek ve uslu uslu oturacaksın! ’’ diyenleri ve onların ağzına bakarak uyutulan, avutulan ve uyuşturulanları unutma!

Sen ey Müslüman! ‘’Hayaller kurup rüyalara durmaktan, çok bekleyip gecenin yarasa ve baykuşlarıyla boğuşmaktan, güneş doğacak diye şafakları gözlemekten’’ ne zaman yorulduk artık diyecek ve kuşlukla Kıyama duracaksın!

Neredesin ilan et, dünyaya haykır? Gâvur ABD; İsrail ve yandaşlarının yanında mı, Müslümanların tarafında mısın?

Arif Altunbaş / Haber 7‘ den alıntı.

.

Cumhur Cumhuriyet ve ihanet cephesi

Arif Altunbaş 2 Şubat 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 929 Görüntüleme

Günlük yaşantımızda millet kelimesi; memur milleti, esnaf milleti ve Türk- Kürt- Arap milleti gibi bir kesimi, mesleği, gurubu, toplumu ifade eder. Cumhur ise; adı geçen toplumların hepsini ve daha fazlasını içine alan bir bütünlüğün genel anlamını kuşatan bir kavramdır. Cumhurun belirlediği, seçtiği, onayladığı ve kendine benzeyen sisteme o ülkenin cumhuriyeti denir.

Cumhurun dinine, tarih ve kültürüne, örf ve geleneğine, ruh dünyası ve DNA’ sına uymayan, onunla uyuşmayan bir düzen ve sistemin adına cumhuriyet dense bile o suni, hormonlu bir cumhuriyettir. Cumhurdan kopuk bir cumhuriyet gerçek bir cumhuriyet değildir.

Siyaseti ve duruşuyla sırtına cumhura kıblesini batıya dönmüş, batıcılığı esas, ana eksen gidilecek yol ve sistem olarak benimsemiş, batıyla karılmış ve kavrulmuş, ondan kopamaz ve yaşayamaz hale gelmiş tepeden inme türedi bir cumhuriyet anlayışı sömürge tipi bir cumhuriyettir.

Hıristiyan blok ve sistemine yamanmış, dünya görüşü ve her şeyi ile kendi halkını değil de yabancıları taklit eden, bir avuç mutlu azınlığı memnun ve mutlu eden batı emperyalizmi ve sömürü düzenine bağlı siyasi bir anlayış ve dünya görüşü Müslüman bir milletin Cumhuriyeti olamaz.

Böyle bir siyaset, devlet ve millet anlayışı batıya mecbur ve mahkûm, ona bağlı ve tutuklu kör, şaşı ve sakat bir devlet anlayışı olarak batının menfaat ve çıkarlarını korumak ve kollamaktan başka bir siyasi, ekonomik, diplomatik, kültürel bir yol izleyemez.

O ülkede batılılar bir şeyin olmasını istiyorlar ise, o mutlaka Cumhurun özgür iradesine rağmen olur veya oldurulur. O ülkenin veya kölelerin menfaat ve çıkarları değil güçlülerin veya patronlarını istek ve arzuları yerine getirilir. Tabii ki cumhur ve cumhuriyet, halk ve halkçılık adına.

Batı emperyalizminin kontrol ve güdümündeki sistem ve düzen böyle işlemiş ve işletilmiştir şimdiye kadar. Cumhur ve Cumhuriyet sadece konu mankeni olarak kullanılmış, kutsanmış ve oynanan oyun batılıların kendi demokrasi anlayışına göre sahneye konmuştur. Oyunu yazan ve oynatan kuklacılar, oynayan o ülkenin kuklaları, seyreden veya seyretmek zorunda kalanlar ise milletin kendisi olan Cumhurdur.

Türkiye’nin modernleşmesi, teknolojik ve bilimsel olarak ilerlemesi, sanayi ve ekonomik alanlarda kendi ayakları üzerinde durup, rakipleriyle yarış yapması, hatta onlara rakip olması, dünya pazarlarında hak ettiği seviyeye ulaşması hep bu sahte cumhuriyetçi mankurtlar tarafından önlenmiştir

Sömürge tipi demokrasiyi ve sahte cumhuriyeti temsil eden bu kokuşmuş çürümüş halkçı anlayış bugün, millete rağmen millete karşı halkçılık kamuflajı altında milli, yerli, tarihi ve dini değerlerimizi yok saydıklarından dolayı iki yakaları bir yere gelememektedir.

Batıyı satılmış ve emperyalistlerce kurulmuş ve ayarlanmış kafaları temsil eden bir taraf ve zihniyet ülkemizde emperyalizmin taşeronluğun yapmaktadır.

İslam ve Müslüman düşmanı bu gayri milli ve yerli bu cephenin eteğinin altında birkaç belediye başkanlığı ve milletvekilliği kapma ihtirasıyla piyasada rol yapan, racon kesen bu muhterislerin durumu Abdulhamithan’ı Ermeni, Rum, Yahudi, Sebataist ve dönmelerle birlikte tahtan indiren, koskoca imparatorluğu 11 yılda batırıp çökerten ittihatçı ahmaklardan farksızdır.

Bu harekete gönül veren ve destekleyen vatandaşlar, bu yozlaşmış ve yabancılaşmışlara sahip çıkanlar büyük bir dalalet, hıyanet ve ihanet hareketinin ortağı olduklarını acaba ne zaman fark edeceklere.

Osmanlının son dönemini gerçek tarihçilerden dinleyen veya onların kitaplarından okuyanlar dış güçler ile birlikte hareket eden yerli münafıkların devletimize ve milletimize yaptığı ihanet ve düşmanlığın devleti çökertecek ve milleti esir edecek alçaklığa ve ihanete vardığını göreceklerdir.

Dün, İttihat ve Terakki cephesi adına Abdulhamithan’ı tahtan indiren Yahudi; Emenuel Karasu, Ermeni; Aram efendi, dönme; Esat Toptani yerli münafık; Arif Hikmet Paşa ve arkalarındaki bir sürü devşirmelerin yerine bugünde onların izini takip eden çağdaş temsilcileri olan ittifaklar ve ihanet ocakları, fitnenin çocukları var. Bunlar, bundan sonra da var olacaklar.

İttihat ve Terakkinin çizgisinde hareket eden ve Amerika ve müttefiklerinin etekleri ve masalarının altına gizlenen çeyrek porsiyonluk teferruat partiler karanlık tarihin tekrar etmesi için ellerinden ne geliyorsa yapmaktan geri durmadıkları milletimizin malumudur.

Bunlar hep birlikte Abdulhamid’i suçlayan, kötüleyenler ve ona diktatör diyen hainler, çetesi gibi Tayyip Erdoğan’ı baştan indirip batılıların istediği şekilde cezalandırmak ve Türkiye’yi yeniden batılı emperyalizme kul köle ve teslim etmek isteyen mankurtlardır.

Aslında cezalandırılmak istenen sadece Tayyip Erdoğan değil, milletimizi batılı haçlı ittifakının baskı ve esaretinden kurtarmak, kendi kimlik ve benliğine kavuşturmak isteyen Cumhur ittifakının bileşenleri olan ‘’söz konusu olan vatan ve milletse gerisi teferruattır’’ diyen tüm Türkiyeli vefakâr, cefakâr, samimi yiğit Müslümanlardır

.

Depremin öğütleri

Arif Altunbaş 9 Şubat 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 785 Görüntüleme

Arif Altunbaş

İnsanlık imanla inkâr, itaatle isyan, iyilikle kötülük, Hak ile batıl, hakikat ile yalan arasında bocalayıp durmaktadır. Yeryüzünde kıpırdayan hiçbir yaprak, meydana gelen hiçbir olay kendiliğinden olmaz/oluşmaz. Onu hareket ettiren ve ettirecek olan sebepleri yaratan bir Allah vardır.

O, insanları uyarmak, düşündürmek, imtihan etmek bu dünyanın geçici, kalıcı olanınsa öte dünya olduğunu hatırlatmak için peygamberler ve kitaplar göndermiştir. İnsanları sapkınlıktan, saplandıkları kötü ahlak ve yollardan kendi yolu olan İslam’a yönelmeleri için insana iyi kötüden ayırma melekesi vermiştir.

İnsan ne yaparsa, nasıl yaparsa, kimin için ve kimlerle birlikte yapar ve hareket ederse niyetlerine ve yaptığı işlere göre rabbimiz katında değerlendirilir. ‘’ Kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse onun mükâfatını, kim de zerre ağırlığınca bir kötülük işlerse onun cezasını görecektir.’’ (Zilzal,7-8)

İnsan ne yaptı ve yapacaksa; mutlaka onun iyi ve kötü olarak karşılığını görür veya görecektir. Kimsenin yaptığı kendi yanına kalmaz. Mutlaka ondan hesaba çekilecek, sorgulanacak ve yaptığının karşılığı iyilik ve kötülük olarak kendisine dönecektir.

İnanan düşünen, tefekkür edenler için depremler gibi tüm felaketler insanlığa ders ve öğüt ve ibrettir. Onu sadece yıkım, felaket, acı, ıstırap, karşı konulmaz bir felaket karşısında insanın düştüğü acizliği, çaresizliği olarak görmek yeterli ders değil. Birçok uyarıcı, uyandırıcı, düşündürücü meseleleri bize hatırlatan bir ders olarak anlamak depremin sebep ve neticelerini daha iyi kavramak demektir.

Allah her vesile ile güç sarhoşluğunun rüzgârına kapılıp ona teslim olan insanın inandığı ve teslim olduğu gücün üzerinde bir de ilahi bir gücün olduğunu çeşitli vesilelerle hatırlatır insana. Deprem de onlardan birisidir. O gücün insanı ve kâinatı yoktan var eden Allah olduğuna insan ancak güvendiği dayandığı güçlerin acizliğini gördüğünde anlar onu.

Çaresizlik ve tükenmişlik; mağlubiyeti, mağlubiyet de teslimiyeti, inkâr ve isyanı öne çıkarır. İnanan insan acizliğini her zaman bilir ve anlar. İnanmayan da acze düştüğünde tükenmişliğin içinde bocalar durur. Birisi kul olarak tabii bir anlayışın eseri, diğeri çaresizliğin faturası olarak insana yansır.

İnanan insan şükür ve tevekkül peşinde koşarken, inanmayan insan da küfür ve inkârında kâfirleşir. İnsan, her dem felaketler ve belalar karşısında insan olarak sınanıyor, deneniyor ve imtihan oluyor.

Bu imtihanların olmasına zemin hazırlayan da insanlar olarak biziz En çürük zeminlerde, en kötü malzemelerle, inşaat yapan, doymak bilmeyen aç gözlülükle kazanma hırsına kapılan, İslami ve insani değerleri hiçe sayan insan böylece kendi kaderini de kendisi yazıyor. Kendi yaptıkları hata ve yanlışlarla kendi eliyle kendi ayaklarına sıkıyor. Kendi eliyle kendi mezarını kazıyor, kendi cehennemine yakıt taşıyor.

Dere kenarlarında su baskınları olacak yerlere, heyelan bölgelerine, depreme dayanıksız yumuşak zeminlere, felaketlere davetiye çıkaran yerlere ve zeminlere yapılaşma yaparak bizzat insan kendi kendine düşmanlık yaptığını başına felaketler yağınca anlıyor. Ama iş işten geçtikten sonra.

İnancı zayıf, doğruluk ve dürüstlükten uzak olan insanlar kendi eksiklik ve hatalarını göremeyen, görmek istemeyenler de başlarına gelen musibetlerden kendilerini değil, devleti ve başkalarını suçlayıp sorumlu tutarak hata üstüne hata yapıyorlar.

Düşünen insan için bu felaketler bize; ‘’dünya kadar malın mülkün paran pulun servetin olsa da; onlara güvenip şımarıklık yapma, haddi aşma, kibirlenip böbürlenme, fakiri fukarayı, göçmeni, yoksulu, çaresizi hor görme, horlama bütün servetini otuz saniyede bir anda bir depremle kaybedebilir, sen de göçmenler gibi hor ve hakir gördüklerin gibi çadırda yaşayan bir mülteciye, sokakta evsiz barksız gezen bir garibana dönebilirsin’’ gerçeğini hatırlatıyor. Anlayan insana.

En lüks evlerde kalan, en pahalı arabaya binen, en zengin sofraya oturan, yine de karnı doymayan veya yiyecek beğenmeyen, malının mülkünün hesabını bilmeyen bir insan bir anda cami önünde veya sokakta dilenen bir yoksulun durumuna düşebileceği konusunda bizleri rabbimiz felaketler ve deprem dersiyle uyarıyor.

Böyle kesat bir zamanda hırsızların, yalancıların, menfaat avcılarının, şeref ve namus yoksunlarının bu felaketleri fırsat ve ganimet bileceğini de rabbimiz bize ders ve ibret olarak yaşatıyor. Herkes can derdinde iken bazı şerefsizler de bir şeyler çalma derdinde olabiliyor. İnsan böyle aciz ve böyle adi bir mahlûk işte…

Depremlere ve diğer felaketlere felaket tüccarı gözüyle değil de; ibretler, öğütler, nasihatler ve dersler çıkarmamız gereken hadiseler olarak bakmak en doğru ve akıllı bir bakış olur. Kendimizden kaynaklanan hata ve eksiklerin acı faturalarını başkalarına yüklemek kadar aymazlık ve mesuliyetten kaçmak kadar sorumsuzluk olmaz.

İnsan, ne yaparsa kendisine yapar. İnsanın, en büyük düşmanı kendi eliyle kendine verdiği zarar ve ziyanlardır. Allah hiçbir kuluna zulmetmez ve zarar vermez. Maalesef insan, kendi cinsinin ve yaratılan her şeyin kurdu ve düşmanıdır.

.

CHP Gerçeği

Arif Altunbaş 18 Şubat 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 1,035 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Bir parti düşünün; kuruluş amaç ve hedeflerine varmak için kendi halkıyla dövüşen ve didişen. Milletin dinine, diyanetine, ahlakına, tarihine, coğrafyasına, kültürüne ve medeniyetine düşmanlık yapan ve bunu görevi sanan.

Milli ve yerli örf, adet, kültür ve değerlimizi yok sayan, onları hor ve hakir gören, yabancılara ve düşman devletlere her fırsatta Türkiye’yi şikâyet etmeyi muhalefet yapmak sayan. Milletimize ve devletimize karşı 40 yıldır savaşan bir terör örgütüyle üç beş milletvekilliği ve belediye başkanlığı kazanma uğruna katiller ve hainlerle gizli açık ittifaklar kuran.

Yabancılaştıkça yabancılaşan, yozlaştıkça yozlaşan, mankurtlaştıkça mankurtlaşan. Batının kuklası oldukça ve köleleştikçe özgürleştiğini zanneden.

Milletimizin özgürlük ve bağımsızlığına kast eden emperyalist devletlere uşaklık ve taşeronluk yapmakla tescillin. Halk için Halka karşı savaşan. Müslümanla dövüşen gâvur ile birleşip İslam ve Müslüman düşmanlığı yapan.

‘’Cumhuriyeti biz kurduk’’ deyip cumhura karşı öfke, aşağılama, fitne cephesinin başını çeken. Demokrasiyi koruma ve kollama adına diktatörlerden, darbecilerden taraf olan, medet uman.

Vatan, millet ve cumhuriyet düşmanlarına yardım ve yataklık yapan. Cumhura karşı savaşan, halka karşı çemkiren, millete karşı tuzak kuran, devleti kendi İslam düşmanı ideolojisi için halka karşı zulmün kamçısı, sopası ve tokadı olarak kullanan.

Yalan söyleyen tarih kitapları yazdıran. Millet ve devlet hainlerden sahte kahramanlar üreten. Darbecileri destekleyen, mankurtları besleyen ve büyüten, milletin ve devletin başına bela eden.

Bütün bunlar ve bunlar gibi ihanet çapında yanlışlıkları görmeleri, bilmeleri ve yaşamalarına rağmen, ‘’CHP cehenneme gitse, biz de onunla birlikte koşa koşa cehenneme gideriz’’ diyen, bilinçli bilinçsiz bu partiyi destekleyen bir taban gerçeği var ülkemizde.

Birçok aydının, vatan ve millet sevdalısı insanın anlatamadığı doğru ve gerçekleri, hayatını CHP’ ye adamış, üst düzey parti görevlerinde bulunmuş ve şimdi CHP’ den istifa eden İstanbul Milletvekili Gürsel Tekini dinleyin! Bakın ne diyor;

‘’Cumhuriyet Halk Partisi’nin temel ilkeleri tüzük ve programında yer almaktadır. Ne yazık ki geçen zamanda CHP çağdaş uygarlığı hedefleyen, Türkiye’de iktidar olma ve halka hizmet etme amacına sahip Atatürkçü ve sosyal demokrat bir parti kimliğinden uzaklaştırılmıştır.

Hiçbir objektif koşul, liyakat ve ehliyetin olmadığı, Parti içi hemşericilik, gruplaşma, ekipleşme ilişkileri ile makam ve mevkilerin dağıtıldığı, Partiye emek veren, partinin iktidar olması için çalışan insanların dışlandığı, Türkiye’de iktidar mücadelesi yerine parti içi hâkimiyet kavgasının yeğ tutulduğu, parti hukukunun ve partimiz emekçilerinin haklarının yok sayıldığı, Genel Merkezin kendi açıkladığı kural ve talimatlara bile uymadığı, parti hukukuna ve açıklamalarına güvenerek emek sarf eden insanların emeklerinin gasp edildiği, ideoloji, ilke veya düşünce ile oluşan yoldaşlık ruhu yerine ahbap – çavuş, eş, dost, akraba ilişkilerinin her düzeyde belirleyici olduğu bir yapı haline dönüşmüştür.’’

Günaydın Sayın Tekin!

Öte taraftan Memleket Partisi Başkanı eski CHP’ li Muharrem İnce, Tekin’ den daha yürekli itiraflara bakalım bir de; “CHP’ye bakın, partisinin genel sekreterine Esenyurt’u veremiyor, öbür genel sekreterine Beykoz’u veremiyor, ama 30 yaşındaki avukatına Çankaya’yı veriyor. Arpalık çünkü her yer. Adalet yok, vicdan yok, liyakat yok, çürümüşlük tepeden tırnağa herkesi etkiliyor’’. “Sizi kandırıyorlar.” ‘’ Oy verenlerin vicdanına, bırakıyorum bunu’’ diyor Sayın İnce.

Ölümüne CHP’ ye oy verenler, duyuyor musunuz bu çığlıkları? Hala üç maymunu oynamaya devem mı? Kör ebeler! Tonton nine ve dedeler! Nesli tükenmekte olan çağdaş (!) dinozorlar…

Biz ve bizim gibileri bu saydıklarınızı yüzlerce kez yazdık, çizdik, söyledik, haykırdık ve eleştirdik. Siz o zaman şimdi eleştirdiklerinizin yanında, tarafında, cephesinde onlarla birlikte ‘’Her şey güzel olacak’’ diye çemkiriyordunuz. Aynı parti çatısı altında ikiniz de Dut yemiş bülbüller gibi susuyordunuz Sayın Tekin’ ler ve İnce’ ler.

Hayrola! Eşekten düştünüz ve kafanız taşa vurdu da, aklınız başınıza yeni mi geldi?

Hayırlı traşlar arkadaşlar!

.

Uşaklar ve Kavşaklar

Arif Altunbaş 23 Şubat 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 799 Görüntüleme

Arif Altunbaş

‘’BİR bilim insanının dinci olabilmesine bir türlü akıl erdirememişimdir. Dindar olabilir. Ama dinci olamaz. Erbakan dinciydi. Profesördü ama torpilli takımından değildi. Öğrencileri onun çok iyi bir hoca olduğunu söylerlerdi. ’’(*) diyor batının kuyruğuna takılıp giden bir köşe yazarı. Adını anmak bile kötüyü reklam sayılacağından adı lazım değil.

İslam dininde ‘’Müslüman, Münafık ve Kâfir’’ diye üç insan tiplemesi vardır. ‘’Dinci’’ veya ‘’Dinsiz’’ gibi kavramlar sadece ateistlerin edebiyatında kullanılır. Ülkemize batı medeniyetinden getirilen bu ve bunun gibi birçok kavram kültür emperyalizminin dilimizi, dinimizi, anlayış ve kültürümüzü bozmak için kullanılır. İslam ülkelerinde Müslümanları aşağılamak, karalamak ve olduğundan farklı göstermek esas amaçtır.

Şu lafa bakın ve düşünün! Bir insan, ‘’Dinci’’ olamaz, ama ‘’Dindar’’ olabilirmiş.

Peki dinci ne demek? ‘’ TDK’ daki sözlük anlamı: Dinî görüşleri her alana yaymak isteyen kimse dinci.’’ ‘’Dininin buyruklarını, kurallarını eksiksiz olarak yerine getiren, dinine çok bağlı (kimse). İnandığı dinin emir ve yasaklarına uyan kişilere dindar denir. ‘’

‘’Bir insan Müslüman olabilir ama namaz kılamaz. Kur’an okuyabilir ama Kur’ ana inanamaz. Allaha inanır ama O’nun emir ve yasaklarını yerine getiremez.’’ Manasına gelen din tahribatcısı zır cahil bir yazarın sefaleti.

Batı medeniyetini kuran bilim insanlarının yıllarca üniversitelerinde ders kitabı olarak okuttukları İbni Haldun, Farabi, EL Cabir, İbni Arabi, İbni Sina, İbni rüşt, El Cezeri ve benzerleri dindar Müslümanlardı. Hıristiyan din adamlarından ve dindar Hıristiyanlardan da birçok bilim adamı var. Geride ne kaldı? Antik Yunan’ ın düşünürleri Aristo ve Eflatun mu, Aristoteles Arşimet, Platon ve Pisagor mu?

Kim ve hangi dinden ve milletten olursa olsun, insan inandığı ve iman ettiği şeyin en iyisi o olduğuna bilerek ve ona inanır. Bunun için onu kendisine din, düşünce ve hayat rehberi olarak seçer. İman edip inandığı dine başkalarının da inanması ve doğruyu bulmasını istemesi gayet doğal ve insani bir tavırdır.

Balata sıyırmış bazı batı imalatı merdiven altı kafalar hala zannediyorlar ki, ‘’din, dindarlık, dincilik’’ her türlü ilerlemeye ve gelişmeye karşı ve düşman. Onlar bir asırdır Türkiye de Mozart’ ı Beethoven’ ı, Çaykovski’ yi dinlediler ama hepsini toplasan bir Neşet Ertaş veya Aşık Veysel ruh inceliği çıkmaz. Bu ilerici (!) Ortaçağ kafalı aydın taslakları senfoni orkestrası ve bale izlediler, opera seyrettiler Hacivat Karagöz oynatıcısı bir ustanın zeka, espri yeteneğinden çok uzaktırlar. Yaşadıkları trajedi tam bir uyuz kibarı Hanzo sendromudur.

Bunlar gibileri süper aydınlar (!) bir ara, ‘’Anıtkabir’in bayrak direği ipini kendimiz ürettik’’ diye düğün bayrak etmişler, neredeyse bundan dolayı kendilerini NOBEL ödülüne layık bile göreceklerdi. Milletin evinde tuvalet, banyo, içme suyu ve kanalizasyon yokken bu kiralık sıyırmış kafalar her yeri heykellerle donatarak çağdaş ve medeni olacaklarına inanıyorlardı.

Seksen sene sonra ülkenin başına beğenmedikleri dinci (!) Erdoğan geldi. Dünyadaki ilk SİHA gemisi ile insansız savaş uçağını, en yüksek teknoloji ile donatılmış Kağanı, Kızılelma’yı, Hürkuşu yaptı. Güneş, rüzgâr ve nükleer enerji santrallerini ve daha birçok ileri teknolojik eser ve ürünleri hayata geçirdi. Uzaya İMECE uydusunu fırlattı. Lazer güdümlü 1000 km menzilli nokta atışıyla vuran füzeler yaptı Hızlı tren, elektrikli araçlar, denizaltılar, elektronik harp sistemleri ve daha neler neler yaptı. Bunları dünyada 170 ülkeye satmayı başardı. Evet, o dinci deyip beğenmediğiniz Müslüman liderin yönetiminde yapıldı ve başarıldı tüm bunlar?

Yer sofrasında yemeği sağ eliyle yiyen, ayakkabısını evinin dışında çıkaran, namaz kılan oruç tutan, özbe öz Anadolu çocukları onların uyuz itler gibi peşinden dolaştıkları batılı emperyalistlere kafa tuttu. Yıllardır istedikleri her şeyi, yaptılar veya yapmaya devam ediyorlar.

Erkek kız birbirinin mahrem yerlerini seyretmeyi çağdaşlık, aynı banyoda birlikte çırılçıplak yıkanmayı modernlik, aynı tuvalette ihtiyaç gidermeyi ilericilik zanneden Ortaçağ kafalı laik gericiler ne yaptılar acaba? Milletimize ve devletimize zarar vermek ve kötülük yapmaktan, hainlerle el ele tutuşmaktan başka ne yaptılar?

Batının gönüllü ilerici (!) yurttaşlar ve nesilleri deizme kaydılar. X – Y kuşağıyız diye inkâr, isyan ve tuğyanın, batı sömürgeciliğinin bataklığında onların ücretsiz kölesi olarak çakılıp kaldılar. Geziciler, 15 Temmuz darbecileri, yuvarlak masanın yamuk taşeronları, PKK ve DEM ‘in zehriyle demlenmiş ittifak sarhoşları…

Ülkemin yol ayrımındaki kavşaklarının sefillerini oynuyorlar. Kuklalar batılı kuklacıların elinde hala oynatılıyorlar. Bunlar sahte kahramanların izindeki tenekeden vatan kurtaran uyuz aslanlar, yalan alıp sattıkça burunları uzayan pinokyolar…

Arif Altunbaş, Haber 7

.

ÜNİFORMALI TERÖRİSTLER

Arif Altunbaş 28 Şubat 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 905 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Tarih boyu en büyük terör illegal örgütler veya isyancılar tarafından değil üniformalı teröristler tarafından gerçekleştirilmiştir.

Terör ve terörizmden bahsedilirken daha çok illegal, kurulu düzene karşı isyan eden örgütlerden bahsedilir. Teröre zemin hazırlayan, terörün kaynağı olan terör devletlerinden asla söz edilmez.

Örneğin; İsrail Filistinlilere karşı her gün, her hafta, her ay, her yıl binlerce terör saldırısı gerçekleştirir. Uluslararası hukuku ihlal eder, işgal ve katliamlarda bulunur. Birleşmiş Milletler kararını tanımaz. Bütün dünya ile adeta alay eder, insanlığın onurunu çiğner batı dünyası ona hiçbir zaman terörist, katlim ve vahşetlerine de terörizm demez.

Filistinlilerin vatanları İsrail tarafından işgal edilmiş, yer altı ve yerüstü kaynakları yağmalanmış, milyonlarca insan evinden ve yurdundan zorla çıkarılmış, yabancı ülkelere göç etmeye zorlanmıştır. Yurtlarında kalanlar ise her gün ateş çemberi içinde farklı bir cehennemi yaşıyorlar.

Bu mazlum millet kendi can ve mallarını savunduklarında Hıristiyan batı dünyası tarafından terörist ilan ediliyor. Dünya kamuoyu önünde suçlu olarak gösteriliyor. İsrail’in üniformalı teröristleri ise teröristlere karşı savaşan kahramanlar olarak görülüyor.

Terörün tarihi kökleri insanlıkla başlar. Hz. Âdem’ in oğlu Kabil’in kardeşi Habil’i katletmesiyle başlayan kan ve şiddet, zaman içerisinde dünyaya korku salan terör devletleri ve örgütlerine dönüşmüştür.

Tarih boyu dünyada ki tüm savaş ve mücadelelerin ana nedeni güç’e ve paraya hâkim olma güdüsü ve hırsıdır. Eski Yunan, Mısır, Hint, Çin ve Romalılar gibi kadim medeniyetlerin kuruluş ve yıkılış sebepleri de bir devlet ve medeniyetin ötekisine uyguladığı devlet terörüdür. Vahşi batı uygarlığı güce boyun eğen ve aynı zamanda güce tapınan bir medeniyettir. Kendinden olmayanı dışlayan ve ezen terörist bir kültürün meyvesidir.

Terörden en büyük zararı gören ulusların başında gelmekteyiz. Terörle tanışmamız 11. Asırda Selçuklular döneminde başlar. Yeryüzündeki ilk siyasi terör hareketi olan Haşhaşiler 200 yıl düzenledikleri suikastlar ile Selçuklu devletine büyük zararlar vermişler, birçok devlet adamıyla birlikte ünlü devlet adamı Nizamülmülk’ü bile katletmişlerdir.

Liderliğini Hasan Sabbah’ ın yaptığı bu örgüt 13. yüzyılda Moğollar İran ve Anadoluyu istilasıyla ortadan kaldırılmıştır. Belki de Moğol istilasının en hayırlı işi budur.

Cumhuriyetin kuruluşundan bir müddet sonra 1. Meclisi Meb’usan’ın kapatılıp dağıtılması, iktidarı ellerinde tutan güçlerin orduyu siyasete alet ederek milletin üzerinde bir baskı ve terör unsuru olarak kullanmasıyla kara bir leke olarak Cumhuriyet tarihimizde üniformalıların terörü başlamış oldu.

Daha sonra devrim denilen değişimlerin millete dipçik ve süngü zoruyla kabul ettirilmesi ve ardından da tek parti diktatörlüğünün baskısı, zulmü ve işkencesi geldi. Üniformalı teröristlerin milletimize yaptığı kötülük ve tahribatı Moğol istilacılarının barbarları bile yapmamıştır.

1960 darbesi, 12 Mart ayaklanması, 12 Eylül darbesi, 28 Şubat darbesi ve 15 Temmuz ihanet darbesi maaşlarını milletin verdiği vergilerinden alan asker kılığındaki üniformalı teröristler tarafından yapılmıştır.

Türkiye kendi üniformalı teröristlerinden kurtulmadıkça ne terörle mücadelede, ne de iç ve dış düşmanlarımıza karşı başarılı olması mümkün değil. Çünkü teröre ve teröristlere karşı başka bir terörist mücadele ederek başarı elde edemez.

Ordu, emniyet ve istihbarat güçlerimiz diniyle imanıyla, tarihiyle kültürüyle, eylem ve söylemiyle, emir ve komuta zinciri ile milletin kendisi gibi olmadıkça hiçbir alanda başarılı olmamız mümkün değildir.

.

İstanbul’un Kaderi

Arif Altunbaş 1 Mart 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 902 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Tarih 28 Mart 1989 – 27 Mart 1994 yılları arası. CHP zihniyetini temsil eden Sosyal Demokrat Halkçı Partili Belediye Başkanlığı dönemi. Elektrik kesintilerinin dini imanı yok. Çöp dağları cadde ve sokaklarda dağ yığınları oluşturmuş. Sahipsiz köpekler ve kediler yuva kurmuş çöp yığınlarına.

Belediye otobüsleri kırık dökük, çarpık, tamirci çırakları gibi kir pas içinde. Üçüncü dünya ülkelerini andıran otobüs duraklarıyla perişan, utanç verici manzaralar şehri İstanbul. Sokak, cadde, seyyar satıcıları ve dilencileriyle Avrupa ülkelerinin gazete ve TV’ lerinde alay, eğlence konusu ve karikatürize edilmesi için tükenmez sermaye kaynağı. Bir oyana bir buyana koşuşturan yorgun, bıkkın ve umudunu yitirmiş kalabalıklar…

Şehrin her yerinde rast gele serpilmiş araba tamircileri. Sokaklar ıskartaya çıkmış döküntü motor parçaları, araba lastikçileri pislik ve kirliliklerin işgali altında. Her yerde simsiyah kullanılmış motor yağları ile kirletilmiş caddeler, kaldırımlar. Kullanılmış karton ve malzeme artıkları, plastik parçaları, ağzına kadar dolmuş taşmış çöp bidonları. Çalı süpürgelerinin ucuyla kaba pislikleri toplayan çöpçüler. Artık plastik, şişe ve kâğıtları toplayan köprü altı insanları. Toz, toprak, hava kirliliği egzoz ve kömür dumanları içinde boğulmakta olan bir İstanbul şehri.

Bütün bunların üzerine tuz biber olan süresiz su kesintileri. Musluğu açar açmaz dışarıya fırlayan kirli, bulanık ve kokar suyun lavaboya fışkıran höykürmeleri. Ara ara sokaklarda su tankeriyle, ‘’sucu geldi sucuuu…’’ diye bağıran su satıcıları. Birkaç litre içecek veya yemek yapmak için su satın alma kuyrukları. Koşmalar koşuşturmalar, kuyruğu, sen önce ben önce geldim kavgaları, saç baş yolmalar…

İSKİ su şebekesindeki % 30’ a varan su kaçakları, bu kaçaklardan içme suyuna karışan kirli sular. Susuzluktan Gusül abdesti alamayacakları korkusuyla eşiyle kardeş kardeş yatan karı koca gerilimleri, gergin beden stresleri. Okullardaki musluklardan su yerine nefreti makamda ıslık çalan kurnalar. Pis kokudan girilemeyen okul tuvaletleri.

Şehre su temin etmek için yağmur bombası atmalar, abdestsiz yağmur duasına çıkmalar, susuzluktan kırılan 10 milyonluk bir şehrin rüyasında her gün gürül gürül akan çağlayanlar gören insanları. Vaatler, söz vermeler, rüşvetler, çalmalar, deveyi havuduyla birlikte yutmalar. ‘’Çağdaş batı uygarlığına ulaşacağız’’ iddiasıyla şehri diri diri Ortaçağ karanlığına gömmeler. Tek parti diktatörlüğünden kalan ‘’Sefiller’’ tiyatrosu.

İstanbul’da bu günleri bizzat gören ve yaşayan birisi olarak yazıyorum bunları. Hepsini anlatmaya kalksam birkaç roman olur. Ehli vicdan ve akıl sahipleri olanlar anlayacak ve onaylayacaklardır beni. Yazdıklarım ne hikâye ne roman, ne masal ne de destan. O zamanki İstanbul’dan sadece birkaç fotoğraf.

Saydığım ve sayamadığım bütün bu karanlık ve puslu tablo CHP zihniyetinin ülkemiz, şehrimize ve insanımıza yaşattığı acı, verdiği tahribatlardan sadece ufak bir kesitti. ‘’Her şey güzel olacak’’ sloganıyla CHP-İYİ Parti- RP ve PKK uzantılı koalisyonun İstanbul Belediye başkanı Ekrem İmamoğlu’nun AK Parti belediyelerinin 20 yıllık yaptığı güzel her şeyi berbat etmesi, Nurettin Sözen dönemi cehennemini hatırlatıyor. Utanmak, sıkılmak, arlanmak diye kelime yok sözlüklerinde. Manda derisi surat, kırık dökük yamuk manzara…

Yolda kalan otobüs kuyrukları, durdurulan metro inşaatları, duraklarda vasıta bekleyen insan yığınları, bu yüzden iş yerlerine geç kalmalar, işçi patron- memur amir arası gerginlikler, yine rastgele yığılan çöp dağları, şehrin kirli ve kokan dereleri, denizin ortasında susuzluğun dibe vurduğu 15 milyonluk bir dünya şehri İstanbul’dan söz ediyorum. Belediyeden haksız yere atılan binlerce işçi, memur ise İmamoğlu yüzkarası hatırası.

İnsanların, milletlerin, devletlerin bir ruhu olduğu gibi şehirlerin de bir ruhu vardır. O şehre o ruhu veya ruhsuzluğu kazandıran şehrin yöneticileridir. Türkiye ve birçok Müslüman ve mazlum ülkelerin umudu sevilen lider Cumhurbaşkanımız R. Tayyip Erdoğan ve onunla birlikte İstanbul’ a ve Türkiye’ ye yeniden hak ettiği ruhu kazandırmak isteyen kadrolara selam! Hangi partiden olursan ol! Ama sakın İstanbul ve Türkiye’ye yapılan ihanetin bir parçası olma!

Küçük partilere oy verip bölünüp parçalanma! Vatan millet ve İslam düşmanlarına dolaylı da olsa yardım etmeyin! Bir oyla ne olur, deme! Onun bedeli ödenmeyecek kadar büyük bir vebaldir. İki taraf var bu seçimde de. Sen, Allaha hesap verebileceğin tarafı seç! İstanbul’u kazanan Türkiye’yi kazanmış demektir. İstanbul Türkiye’dir unutma!

.

Kimin ve neyin savaşı

Arif Altunbaş 8 Mart 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 1,035 Görüntüleme

Arif Altunbaş

NATO’ ya ait gemiler Basra Körfezi, Kızıldeniz, Doğu Akdeniz ve Ege sularında aç köpek balıkları gibi kol geziyor. Leş kokusu almış çelik kanatlı akbabalar havada kavisler çizerek dönüp duruyor mazlum ülkelerin tepesinde. Hepsi de kendilerine düşecek ganimetlerden pay kapma hevesinde. Dilleri bir karış dışarıda, ağızlarında köpüklü salyalar, gözleri birer kan çanağı saldırıya hazır vahşi canavarlar… Saldırmak ve kan dökmek için sabırsızlanıyorlar.

Emperyalistlerin gözleri işgal, istila, sömürü ve zulümden başka bir şey görmüyor. Bunların taraftarları, yaltakçıları, taşeronları, düşmanlarımıza yardım ve yataklık etmek için birbirleriyle yarışıyor. Mevcut siyasi partilerin birçoğu birkaç oy, milletvekilliği ve belediye başkanlığı çıkarmak adına dibe vurmuş bir ihanetin içinde can çekişiyor.

Millet olarak verdiğimiz mücadele basit bir iktidar sevdası ve kavgası değil. Haçlı savaşlarının devamı niteliğinde olan bir Hilal ve Haçlı kavgasıdır. Milletimize karşı bizim gibi görünüp kılıcı düşmanların tarafında savaşan ikiyüzlü, karaktersizlere karşı adı konmamış bir savaşı sürdürüyoruz.

Bizdenmiş gibi görünen, adı sanı şekli bizim gibi fakat kılıcı düşmanın tarafında olan içimizdeki ahmak ve aptallar yüzünden zayıf düşürülmüş ve nihayet yıkılmış bir imparatorluğun varisleri olarak yeniden ayağa kalkmak ve dik durma mücadelesi içindeyiz. Bu bizim tarihimizin gerçeğidir. İnsana ne gelirse kendisinden ve kendisi gibi görünenden en yakınındaki ikiyüzlülerden geldiğini asla unutmamalıyız.

Çağlar öncesi başlayan bu savaş bugün de çağdaş Alpaslan, Kılıçaslan, Nureddin Zengi, Salahattin Eyyubiler ile ABD, Fransa, İngiltere, Yunanistan, İsrail, Ermenistan gibi modern Haçlılara karşı devam ediyor. Bizans’ın çocukları ile atalarımız Selçuklu ve Osmanlının evlatları olan bizleriz bugün düşmanla karşı karşıya gelen ve savaşan.

Hilal ile Haççın savaşıdır bu. Amerika, Avrupa ve Onların müttefikleri Haçlı ordularına karşı verdiğimiz inanç ve iman savaşının bir devamıdır bu. Haçlı haydutlarına karşı İslam yiğitlerinin mücadelesinin devamı…

Bu savaş; Habil ve Kabille başlar, Nemrut ile Hz. İbrahim arasında sürer, Firavun’ la Musa arasında devam eder, Ebu Cehille Hz. Muhammed arasında zirveye ulaşır. İman ile Küfrün, Hak ile batılın savaşı olarak anılır ve bilinir. Bu mücadele mazlum ile zalimin, milletimizin asil evlatları ile emperyalizmin yerli ve yabancı uşakları ve taşeronları arasında bugün de en açık ve net olarak sürmektedir. Ülkemizin bu gününü, yarınını ilgilendiren bir beka sorunu, dünya Müslümanlarının da var olma ve yok olma mücadelesidir bu.

Keşmir’den Karabağ’a, Filistin’den Filipin’e, Somali’den Mali’ye, Libya’dan Senegal’e Fas’tan Güney Afrika sahillerine, Pakistan, Bangladeş, Malezya’dan Endonezya’ ya, Kafkaslardan Bosna’ya Kazan dan Yemen’e, Doğu Türkistan’dan İspanya’ya kadar duaya kalkan ellerin, Müslüman yüreklerin ve coğrafyaların varoluş mücadelesidir bu.

Bizim Kur’an ve Sünnet’ e olan bağlılığımız, Hakka ve hakikate yönelişimiz, adalet ve kardeşlik peşinde koşuşumuz, mazlumları ve ezilenleri savunmamız devem ettikçe sürecek bu koşu, bu mücadele, bu kavga.

Millet olarak; vahyin pınarlarından sulanan Horasan ellerinin, Anadolu bozkırlarında savaşan Selçuklu ve Osmanlı kahramanlarının yolunda mücadele eden bu vatanın ve toprağın asil kanı ve çocuklarıyız. Bize saldıranlar inkâr ve tuğyanın kara bayrağı altında toplanan dost ve müttefik sandığımız ikiyüzlü sahtekârlar, yerli ve milli münafıklar, çağdaş Roma ve Bizans ordularıdır.

Dün; İslam askerlerinin kazandığı gibi, yarında Allah’ın tarafında olan ve savaşan Hakkın, adaletin, kardeşliğin bayraktarlığını yapan gönül erleri ve İslam mücahitleri kazanacaktır Allah’ın izniyle…

Tarihte olduğu gibi Haçlı çapulcularına, onların yandaş ve müttefiklerine bu topraklar yine mezar olacak, bundan önce kaybettikleri gibi onlar yine kaybedeceklerdir. Bundan sonra da kaybedecekleri gibi… ‘’Kim Allah’ı, O’nun peygamberini ve inananları dost edinirse, bilsin ki şüphesiz Allah taraftarları galiplerin ta kendileridir.’’ (Maide; 56) Vesselam!

.

Siyonizm’in uşağı kim’ miş?

Arif Altunbaş 15 Mart 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 1,206 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Ölen bir Müslümanın arkasından ‘’Allah rahmet eylesin’’ deyip onu iyilikle anmak dini hassasiyetimiz ve ahlakımızın gereğidir. Ama bu insan topluma mal olmuş biriyse, onun yaptığı hata ve yanlışlarının etki ve tesiri hala tekrar ediyorsa, o yanlışın yanlış olduğunu söylemek her Müslüman için hakkı sahibine teslim etmek bağlamında İslami bir görevdir.

Kim olursa olsun elinde kesin bir delil olmadıkça bir Müslüman diğer Müslüman ayrı bir parti kurdu diye Siyonizm’in uşağı olarak ilan edemez. (1) Edilirse eğer kendisi de aynı durma düşer. Bu söylem sahibini iftira ve yalana kadar götüren tehlikeli bir durumdur.

İslam her türlü puta ve putçuluğa karşıdır. Müslümanın hüküm ve referans kaynağı Kur’an ve sünnet ile Kur’an ve sünneti esas alarak ulemanın ittifakla verdiği kararlardır. Kim, ne zaman, nerede, ne derse desin yanlış ve hata Müslümanlar için örnek olmaz ve referans teşkil etmez. Hiçbir parti lideri ve insanın sözleri ne ayet, ne de hadis gibi hatasız kabul edilemez. Onların her sözünü kendileri için delil ve referans kabul edenler o insanı tabulaştırıp putlaştırmış olur.

Herhangi bir insanın söylediği sözler kendisini bağlar. O konuda geçerli olan ve kabul edilecek ölçü onun o konuyla ilgili söylediği son sözlerdir. En son söylenen ifadeler daha önceki söylenenleri geçersiz kılar.

‘’Suçu iddia eden (Müddei-i ) iddiasını ispat etmekle görevlidir. İddia ettiği şeyin delil ve ispatlarını ortaya koymakla yükümlüdür. Bir kişinin diğeri hakkındaki iddiası ispat edilmediği sürece iddia eden yalancı ve müfteri muamelesi görür. Suçlanan kişi de suçlu sayılmaz. (2) Onun için ispat edilemeyecek, sahibini zora sokacak sözler söylenmemelidir.

Demokratik ilkeler içinde kurulan ve faaliyet gösteren bir partiye ve liderine İslami olarak biat etmek, oy vermek İslam’ın 5 şartından birisi değildir. Allah düşmanı parti ve liderler hariç isteyen istediğine oy verir. Verdiği o oydan da -hesap gününde- bizzat kendisi sorumludur.

Bir kişi veya parti lideri, ‘’bize oy vermeyenler patates çuvalı, onların dini de patates dinidir’’ (3) gibi saçma sapan bir iddia da bulunursa bu baştan sona sorumlu/sorunlu bir meseledir. Bu anlayış ve mantık insanı itikadi bir sapıklığa ve uçuruma kadar götüren karanlık çıkmaz bir sokağın ve yolun başlangıcıdır.

Bu seçimde de İslam’dan ve İslami siyasetten bahseden bazı muhafazakâr parti, parti lideri ve taraftarlarının direkt veya dolaylı olarak İslam düşmanı partileri güçlendirme ve onlara oy kazandırmalarının İslami ve ahlaki bir tarafı ve kılıfı yoktur.

Müslüman direkt veya dolaylı olarak İslam düşmanı bir kişi, gurup, parti ve ideolojiye oy verme usulüyle de olsa yardım ve destek veremez. Onu bir oy ile de olsa destekleyemez. Bu konuda Allah’ın hükmü ve İslam’ın tavrı net ve kesindir. (4)

Yerel seçimlerde SP ve YRP gibi dindar bilinen partilerin Belediye Başkanlığı çıkaramayacağı 100’ de yüz belli ve kesin olan yerlerde aday çıkarmaları ve bu o adaylara oy vermeleri İslam düşmanı partileri güçlendireceğinden hem ahlaki, hem de İslam’ ın ve Müslümanların maslahatına ters düşmektedir. İktidar olan büyük bir Muhafazakâr kitlenin tabanını oymaktan, Ezan ve Kur’an düşmanlarına oy kazandırmaktan başka hiçbir işe yaramaz. Bu durum İslam Medeniyet ve Kültürü düşmanı ve bir Milli Güvenlik sorunu haline gelen partileri dolaylı olarak da olsa desteklemek anlamına geliyor. Bunun İslami, ahlaki ve vicdani bir tarafı yoktur. Siyasi parti liderlerinin sözlerini ayet ve hadis gibi delil ve kıstas alıp, algılayıp İslam ve Müslüman düşmanı partileri dolaylı da olsa desteklemek büyük bir yanlışlıktır. Ayrıca; hiçbir kimse soyundan, babasının soyadından veya onun partisinden dolayı kutsallaştırılacak birisi değildir. (5)

Dünyanın neresinde olursa olsun ‘’Müslümanın dini siyasetidir, siyaseti de dinidir.’’ Onun dışındaki bir eylem, söylem ve yol İslam’ i değildir. Hiçbir parti ve lideri ‘’ La yüs’el’’ değildir. Oy verilirken izlenecek ölçü ve yol küfre ve emperyalizme hizmet etmemeleri, milletin ve ümmetin çıkar ve menfaatine uygun karar verip hareket etmeleridir.

Dün; ‘’Bunlar dünkü çocuklar’’, ‘’Siyonizmin uşağı’’, ‘’ O partiyi Siyonizm kurdurmuştur’’ denilen parti şimdi milletin umudu ve geleceği olmuş, dimdik ayakta Siyonizme ve emperyalizme geçit vermemektedir. Onlara bu sözleri yakıştıranların kurdukları partiler batının mayın eşeği olan İslam düşmanı partilerin ortakları, yandaşları, dolaylı da olsa; yardımcıları, destekçileri ve yaltakçıları durumunda omurgasız ve sürüngen bir duruş sergilemektedirler.

‘’Libya’da, Somali’de, Suriye’de, Irak’ta, Gazze’de ne işimiz var’’ diyen Siyonizm’in uşakları ile ABD ve İsrail’in safında duranlarla koalisyon kuran, beraber hareket eden, kuzu sarması olanlar kime oy veriyorlar ve kimlere hizmet ediyorlar acaba?

Haber 7′ den alıntıdır.

Not;

1) ‘’AKP’ yi Dünya Siyonizm’i kurdurttu. AKP ‘yi iş başında tutmak dünya Siyonizm’inin ana vazifesidir. AKP’ ye oy vermek Amerika ve İsrail’e oy vermektir.’’ N.E

2-) Hoca 1970-78 MSP zamanındaki konferanslarında, ”bize oy vermeyenler patates çuvalıdır. Onların dini patates dinidir” diyordu. O dönemi yaşayanlar bu sözleri de hatırlarlar. Hâlbuki İslam akidesinde ve dinler tarihinde patates dini diye bir inanışa, itikada ve din anlayışına rastlanmaz. N. E

3-)‘’Bize biat etmeyen, bizim partimize oy vermeyen, politik çizgimizi kabul etmeyen’’ veya bizim partimizden olmayan, ‘’Siyonizm’in uşağıdır, Amerika’ya, İsrail’ e hizmet eder’’ Bazı M.G’ cüler

4-) ”Ey iman edenler, (sakın) Benim de düşmanım sizin de düşmanınız olan (kişileri, çevreleri ve ülkeleri) evliya (dost ve müttefik) edinmeyin. (Zalim ve kâfir güçlerin hükmüne ve himayesine girmeyin. Bu uyarılarıma rağmen hangi sebep ve beklentiyle) Siz hâlâ onlara karşı meveddet (yaranmak için muhabbet ve destek çağrısı) yöneltmekte (ve onlara yakınlık mesajı ve tavrı iletmekte) siniz; oysa onlar size Hakk’tan gelen (Kur’ani emir ve hükümleri) inkâr etmişler, Rabbiniz olan Allah’a imanınızdan dolayı, Elçiyi de, sizi de (ülkenizden, hak ve hürriyetlerinizden) çıkarmaya girişmişlerdir. Eğer siz, Benim uğrumda (Kur’an’ın adalet kurallarını hâkim kılmak ve herkese temel insan haklarını sağlamak üzere) CİHAD etmek ve Benim rızama erişmek (niyeti ve gayretiyle yola) çıkmış iseniz; (nasıl oluyor da hâlâ kalbinizin içinde zalim ve kâfir güruhuna) onlara karşı meveddet (sevgi ve destek) gizliyorsunuz (ve Müslümanların sırlarını onlara veriyorsunuz? Oysa) Ben sizin gizli tuttuklarınızı da açığa vurduklarınızı da bilirim. Sizden kim bunu yaparsa (zalim ve kâfir güçlere yaranmaya ve sığınmaya çalışırsa), artık o kesinlikle (Hakk) yolun ortasından şaşırıp-sapmış birisidir.” (Mümtehinne Suresi, Ayet 1.)

5) Allah rahmet eylesin Hoca İslam’ı anladığı biçimde ve anladığı kadarıyla elinden gelen ve gücü yettiğince bu ülke ve Müslümanlar için kendi siyasi anlayışı çerçevesinde mücadele etmiş ve şimdi da nehrin öteki yakasına hicret etmiştir. Çalışan herkes gibi onun da hatası olabilir. Nihayette insandır. Örnek alınacak şey onun yaptığı İslam’a uygun sözler ve işlerdir. Kötüden ve yanlıştan örnek ve referans olmaz. Ama Allah’ın dini ve hükümleri kıyamete kadar bakidir. Örnek alınacak ve taklit edilecekler de onlardır. İslam ölülerimizi kutsallaştırma dini de değil, hayatı ve dirilerimizi İslamlaştırma, Kur’an ahlakıyla yetiştirme, yaşama ve hayata hâkim kılma dinidir. A.A

.

ÇANAKKALE ÇANAKKALEDEN İBARET DEĞİLDİR

Arif Altunbaş 18 Mart 2024 Arif, Güncel, Tarih, Yazarlar Yorum yap 877 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Çanakkale savaşı ümmetin var oluş ve yok oluş mücadelesinin destenıdır. Orada kazanılan savaş bir kişinin, milletin, ırkın savaşı değil İslam ümmetinin batı emperyalizmi, baskısı, zulümü, işgal ve istilası, sömürü ve otoritesine karşı verilen bir kurtuluş savaşıdır.

Orada kazanılan zafer bir kişi, millet ve devlete mal etmek o şanlı mücadeleye leke düşürür.

Zafer; o savaşa katılan Türk, Kürt, Arap, Çerkes, Abaza, Laz, Gürcü, Boşnak …Müslümanların ortak alınteri, kanı ve göz yaşıyla kazanılmış bir başarının öyküsüdür.

Onun için Çanakkale savaşı sadece Çanakkaleden ibaret değildir. Top yekün Milletimizin ve ümmetin omuz omuza verip mücadele ettiği , gazi ve şehit olduğu ortak bir cephedir.

Çanakkale; İslamabat’tır, Şam’dır, Halep’tir, Hicaz’dır, Bağdat’tır, Kahire’dir, Amman’dır, Libya’dır, Bakü’dür, Kırım’dır, Saraybosna’dır, Üsküp’tür, Sanacak’tır, Anadolu ve Trakya ile Tüm İslam coğrafyasıdır.

Bu topraklarda İslamın zaferi, müslümanların izzeti ve varoluşu, İslam topraklarının özgür ve bağımsızlığı için savaşırken şehir olup alkanlar içinde şimdi yanyana yatan kardeşlerimizin tümünün ruhları şad, makamları Hz. Peygamberin yakınında olsun.

Şehit olma fedakarlığında yarışan bir millet ve ümmet asla emperyalistlerin ve İslam düşmanlarının emri ve boyunduruğu altına girmez.

Bir millet şehadeti mutluluk kabul ettiği sürece o millet ölmez.

.

Güç zehirlenmesi

Arif Altunbaş 29 Mart 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 1,518 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Tarihimize bakın! Her devirde babası ve kardeşiyle boğuşan ve savaşan, gâvura veya düşmana yardım ve yataklık eden bir Cem Sultan görürsünüz. Partiler tarihimiz de hemen hemen öyle. Baş olmak, kafasız insanların başını döndürüyor her zaman.

Oy oranları, yüzde 1 ile % 5 lik partilerin Büyükşehir Belediye Başkanlığı seçimlerini kazamayacağı % 100 belli olmasına rağmen, babasına ve davasına düşman olan partilere kazandıracağını bile bile, kritik bazı şehirlerde inadına aday çıkarmak kime hizmet eder acaba? CHP ve DEM kardeşlerin demlenmesi kimin işine yarar?

Şimdiye kadar Türkiye’ ye büyük hizmetler ve eserler kazandıran, milletimizin 100 yıldır kangren olmuş bir sürü sorunlarını çözen veya çözmeye çalışan, Başörtüsü meselesi, Meslek liselerinde katsayı sorununu halleden, haksızlık ve hukuksuzlukları ortadan kaldıran, Ayasofya’yı açan, ağır Sanayii kuran üretime geçen, Türk ve İslam ülkeleriyle şimdiye dek olmadığı kadar güzel bağlar kuran, Siyonist ve Amerikan emperyalizmine başkaldırıp direnen Erdoğan, AK Parti iktidarları ve Cumhur ittifakını zayıflatmak kimlerin işine yarar ve hoşuna gider acaba?

Ezan, Kur’an, İslam ve Müslüman düşmanı inkârcı bir cepheyi güçlendirmek, Türkiye’yi bölmek parçalamak isteyenlerin ekmeğine yağ sürmek en çok kimleri memnun eder? Firavuna şirin görünmek ve yandaşlık etmek Musa’ya ihanet değil midir?

Bu şaşkın ve şaşı bakış, bu ölçüsüz yantiri gidiş Cumhur İttifakına kaç belediye’ ye mal olacak? Bu arada acaba kendileri ne kazanacak, milletimize ne kazandırıp kaybettirecekler göreceğiz. Kazanacakları belediyelerden daha çok milletin gözünde ve gönlünde kaybedeceklerini acaba kaç kişi hesap ediyor? Müslüman bir milleti kurulmuş ahmak bir oy makinesi sanmak kadar saflık olur mu?

Cumhurbaşkanı adayı olmak için 70 bin imza toplayan Fatih ERBAKAN’ ın, Cumhurbaşkanı ERDOĞAN’ ın olgun ve kararlı duruşu sayesinde, Cumhur İttifakı listelerinden 5 Milletvekili çıkardıkları onların ayağını yerden kesip havalandırmış görünüyor. Cumhur ittifakıyla birlikte olmasalardı bile, Erdoğan yine de Cumhurbaşkanı seçilebilecek oyu almıştı. Kim kaybetti, kim kazandı o zaman? YRP kendi oylarıyla mı 5 Milletvekili çıkardı? Tek başına seçime girseler idi kaybetmenin dayanılmaz ağırlığı, moral bozukluğu ellerindeki biricik kazançtı. Ama yine de, ‘’Biz kazandık yalanları ve avuntularıyla kendilerini oyalayacak ve tatmin edeceklerdi. Öyle ya, ‘’Bu yolda galipti mağlup olan’’ değil mi?

Kendi gücünü abartıp şımarık bir duruş ve yanlış bir strateji izleyen bu gözü dönmüş insanlar seçim sonrasında eşekten düşmüşe dönecekler muhakkak. O zaman da kendilerine kardeşçe akıl, fikir veren, yol yordam ve usul gösteren samimi insanlara verecekleri cevaplar şimdiden hazır ve bellidir; şaşkınlık ve kızgınlıkla karışık, ‘’Zaten eşekten inecektik’’ pişkinliği olacak.

Saadet’in geçen mahalli ve genel seçimlerde yaptığı gibi, CHP, Sol Blok ve PKK’ nın ekmeğine yağ süreceklerini bu insanlar hiç mi anlamıyor? Bal gibi anlayıp biliyorlar. Parti tutuculuğu, lider taassubu insanın gözünü kör, kulağını sağır, kalbini duyarsız ediyor. Hemencecik havalara girip ayakları yerden kesiliveriyor. SP ile YRP arasındaki fark nerede kaldı o zaman?

Hırs, kin ve nefret dağı bu dünyada insanların aşması gereken en büyük engel. Yanlış politik ve siyasi mantık, çarpık anlayış, sakat yaklaşım Milli Görüşün hangi prensip, kaide ve dünya görüşünde var? Hani, ‘’Hak gelince batıl yok olacaktı… ’’ Batıla yardım ve yandaşlık etmekle Hakkı getirmek, batılı yok etmek mümkün mü? İslami anlayış ve duruş, bakış ve gözle Murat Kurum’ la İmamoğlu, Erdoğan’la Özgür Özel aynı kefede bir tutulabilir mi? Dava sadece milletvekili veya Belediye Başkanı çıkarmaktan mı ibaret?

Nerede kaldı Milli Görüş’ün ‘’Önce ahlak ve maneviyat’’, ‘’Tek yol İslam’’ teorisi ve ‘’Çağımız buhranda kurtuluş İslam’da’’ çağrısı? Öyle ise, dolaylı da olsa neden yardım ve yataklık yapıyorsun Ezan, Kur’an ve İslam düşmanlarına?

Bazı samimi insanların YRP’ ye, onun başkanına olan umutları da böylece öldüm fiyatına harcamış oldu. Şimdi o da, sisteme alternatifi değil, sistemin emniyet sibop’ u partilerinden bir parti imiş, anlaşıldı. Bu inat ve kör gidişle ne Milli Görüş, ne İslam, ne de milletimiz ve İslam âlemi bir şey kazanır bu kafayla. Kazanan küresel Siyonizm ve emperyalizm ile Haçlıların vaya onların taşeronları olur sadece.

SP’ li, YRP’ li Müslümanlar, ‘’CHP ile gemlenme, DEM ile demlenme’’ diye, mü’ min’ ce sizleri uyarma görev ve hakkımı kullanıyorum. Her insan, ‘’zerre miktarı da olsa iyilik veya kötülük olarak’’ kendi hesabını kendisi verecek. Karar bizde; doğru ve yanlışı seçmekse elimizde.

.

Bir Seçim Fırtınası ardından…

Arif Altunbaş 5 Nisan 2024 Güncel, Yazarlar Yorum yap 897 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Milli Görüş Hareketi, AK Partiyi doğuran ocaktır. Bu Partiyi kuranların kahir ekseriyetinin geldiği yer orası. Ne kadar ‘’MG gömleğini çıkardık’’ deseler veya öyle hareket etseler de hataları ve sevaplarıyla oradan aldıkları ahlaki kotları bir türlü terk edemezler. Onlar, din ve iman kaynaklıdır.

Bütün Türkiye’yi kucaklayan ve kuşatan bir parti hareketi olarak AK Parti kurucuları meydana çıkıp Erbakan gibi efsane bir liderden ve partisinden ayrılmaları, inanç ve yürek isteyen bir durumdur.

Elli yıllık marjinal siyasi bir hareketin dar kalıplarını ve zincirlerini kırmak, bağımsızlığını ilan ederek ayrı bir parti ve yapılanma kurmak AK Partiyi 20 yıl üst üste iktidar, lider ve en büyük parti eden bir çıkış ve duruştur.

Dün Cumhurbaşkanlığı seçiminde, ‘’yalan, iftira, nefret’’ söylemleriyle, bir sürü yandaş ve candaş’ıyla Erdoğan fırtınası karşısında tutunamayan CHP nasıl oldu da şimdi 31 Mart 2024 mahalli seçiminde oyları sildi süpürdü? Ne hata ve yanlışlıklar yapıldı? Hangi sorunlar çözüm bekliyordu? Bu konjonktüreler depremin fay hatlarını oluşturan sebepler nelerdi?

Önce AK Parti içindeki teşkilat içi yapısal sorunlara bakmak lazım.

1- Samimiyet ve İhlas’ın yerini zamanla yağcılığa, ikiyüzlülüğe, çıkarcılığa ve popülizme bıraktı.

2- İslami duruş ve siyasi ahlak yozlaştı. Çıkarcı, menfaatçi, ihaleci, rüşvetçi ve kayırmacı guruplar teşkilatlara ve partiye hâkim olmaya başladı.

3- Helal ve haramın sınırları çiğnendi. Önceden eleştirilen diğer parti ve partililerin durumuna düşüldü.

4- AK Partili olma seçiciliği ve çekiciliği yerine, kim olursa olsun, nereden gelirse gelsin, ama çok oy getirsin, bol parası olsun anlayışına teslim olundu.

5-Partinin kuruluş ve yola çıkışta ana çekirdeğini oluşturan İslami hassasiyetleri olan dürüst ve samimi AK Partiyi kuran o taban o veya bu sebepten dolayı yolda terk edilip, yolda bulunan (devşirmeler) partiyi kuranlara tercih edildi. Böylece parti kuruluş amaçlarından saptı ve uzaklaştı. AK Parti ANAP’laşmaya, Adalet ve Kalkınma Partisi Adalet Parti olmaya doğru yamuldu. ‘’Şapkamı koysam seçilir’’ mantığının kurbanı oldu.

6- Başkan Erdoğan’la birlikte samimi olarak gece gündüz çalışan, uğraşan ve mücadele eden insan sayısı her yıl gittikçe azaldı, defolu AK Partililer çoğaldı. Partideki yozlaşma yerini ikiyüzlülüğe, sahtekârlığa, ihanete ve partiyi terk edip karşı rakip partilere geçmeye ve oradan nişan ve siper almaya kadar bu iş gitti. Partide, partinin nimetlerinden faydalanıp sömürenler ve semirenler çeteleri oluştu.

7- AK Partili olmak, AK partiye yakın olmak; iş, aş ve ihale kapma durağı ve yolgeçen hanına döndü. Bunlar da kendi aralarında sömürgen ve semirgenler sınıfını oluşturarak havalarından, alım ve çalımlarından, kibir ve gururlarından yanlarına yaklaşılamadı. Ruhsuz balon devler oluştu. Parti atananlar, dadananlar ve kazananların imkân ve güçleriyle parti kuşatıldı. Halk içinde AK Partinin imajı, ‘’helale haram katanlar, öldüm fiyatına davayı satanlar’’ diye anılmaya başlandı.

8- Gerek devlet bürokrasisinde gerekse Belediyelerde israf ve aşırı harcama yapmak itibar kazanma ve hava atma ritüellerine dönüştü. Fakir, fukara, emekli, yoksul, yetim kendi kaderlerine terk edilirken, yüzbinler harcanarak lüks otellerde eğlence ve şarkıcılarla moral geceleri tertip edildi. İsraf diz boyunu aştı.

9- Milli Eğitimde başarısızlıklar üstüne başarısızlıklar yaşandı. Ahlak dersi moral dersi haline getirilerek gayesiz, amaçsız ve idealsiz boş bir gençlik türedi. AK Parti iktidarlarında yetişen X-Z-Y kuşağı gibi bu tipler AK Partiye karşı oy verdiler. Allahtan, dinden, imandan, Kur’an’dan uzaklaşıldı ve hala uzaklaşılmakta…

10- Tepeden bakan milletvekilleri, belediye başkanları, halktan kopuk ve uzak antipati yayan, üslup sorunu yaşayan, kabalıkta şampiyonluğu kimseye kaptırmayan kravatlı, dar paçalı, karga burun ayakkabı’ lı, kibirli ve havalı bir AK Parti kuşağı türedi. Yıllarca Parti’nin kahrını çeken ve ona emek, gözyaşı ve alın teri verenler derkenar edildi.

Parti silik, şahsiyetsiz kişilerden arındırılmadı, ehliyet ve liyakat gözetilmedi, ilk kuruluş ayarlarına dönülmedi. Bu konu ve durumlara teşkilat içinde özeleştiri getirenler haşlandı, hoşt’ landı ve dışlandı.

11- Erdoğan demek AK Parti demekti, AK Parti demek Erdoğan demekti. Daha Erdoğan yaşarken geleceğin aktörleri şimdiden belirlenmeli, öne çıkarılıp yetiştirilmeliydi. Partide, ‘’İnsanlar fani dava bakidir’’ anlayışı hep pas geçilerek günü kurtarmanın ve gönle hoş gelen tek adam liderliğinin heves ve hesaplarında boğuldu.

12- AK Parti CHP’lileşme, CHP ise AK Partileşme yolunda büyük mesafeler aldı. AK Parti İslami damara ve Müslüman tabanı ihmal etti. O yüzden ANAP gibi kan kaybetmeye devam etti. Bunun yüzden büyük bir samimiyetle, cesaretle kendi otokritiğini, özeleştirisini ve iç hesaplaşmasını vakit geçirmeden yapmak, hata ve yanlışlardan süratle dönmek zorundadır.

13- AK Parti, devletin gücüne değil Hakkın ve haklının gücüne güvenmeli ve dayanmalıdır. AK Parti’yi AK parti yapan Hakkın ve Halkın gücüdür. ‘’Haktan kopuk her kim ve hareket olursa olsun haklıdan da, halktan da, hukuktan da kopar’’ anlayışı parti taban ve tavanında yeniden inşa edilmelidir.

14- Siyaset yolunda atanmışlar ve dadanmışlarla değil, yolda bulunanlarla değil adanmışlar ve eğitilmiş hasbi fedai kadrolarla yürünür. Yol, birlikte yola çıkanları yolda bırakmak, atmak ve satmakla değil, gönül ve adamlarıyla birlikte yürünür.

14- ‘’Araba devrildikten sonra akıl veren ve yol gösteren (elbette) çok olur’’, biliyorum. Ama bu saydıklarımız ve sayamadıklarımız araba devrilmeden önce konuşulması, tartışılması eksik ve aksakların yerine getirilmesi gerekli değil miydi? Peki hangi zafer ve güç sarhoşluğu bunları konuşmak ve tartışmaktan AK Partiyi engelledi? Sağda solda suçlu aramaya gerek yok. Suçlu bu hata ve yanlışları bile bile yapanlar, bunları görüp de yiğitçe onlara engel olmayanlar, haksızlığın ve hukuksuzluğun karşısında susanlardır.

Özetle; AK Parti teşkilatları, bu partiyi kuranların dışındaki çıkar ve menfaat gruplarının ahlaki, fikri ve fiili işgalinden kurtarılmalıdır. Adananlar dadananlar tarafından çeşitli vesileler ve ayak oyunlarıyla kendi yuvaları olan AK Partiden uzaklaştırılmasına müsaade edilmemelidir. Sorunlar insan kaynaklı ve ahlaki bir yozlaşmanın neticesi ve acı meyvesidir. Parti teşkilatları ve belediye başkanları arasındaki güç çekişmeleri, didişmeler, ayrılıklar, zıtlaşmalar, anlaşmazlıklar ve birbirlerini adam yerine koymama ve kabullenememe gibi sorunlar halledilmelidir.

Tüm bu sorunlar ve çözümler her bölge ve teşkilata karşı özeldir, şahsidir, nefsidir. Tabanın, belediye ve parti teşkilatlarındaki sıkıntılarının özüdür, özetidir ve öznesidir. Parti tabanını umutsuzluğa, kırgınlığa, dargınlığa ve yorgunluğa sevk edenler değiştirilmesi gereken ehliyet ve liyakatsiz tecrübesiz ve kifayetsiz muhterislerin derhal değiştirilmemesidir.

https://www.haber7.com/yazarlar/arif-altunbas/3412676-bir-secim-firtinasi-ardindan-1

Arif Altunbaş, Haber 7 ‘den alıntı.

.

Bir Seçim Fırtınası ardından… (2)

Arif Altunbaş 6 Nisan 2024 Emin, Güncel, Yazarlar Yorum yap 1,219 Görüntüleme

Arif Altunbaş
AK Partinin 31 Mart 2024 mahalli seçimi kaybetmesinin nedeni karşısındaki rakipleri
ve bu blokun Hakkı, hukuku ve adaleti temsil ettiklerinden, çok çalışmalarından, her
alanda mükemmel ve güçlü oluşlarından değil, kendi sayısız kusurlarının bir
kısmından dönmesinden, kendine çeki düzen vermesinden ve o günkü siyasi,
ekonomik, sosyal konjonktürü zamanında ve en iyi bir şekilde kullanması ve
değerlendirmesindendir.

31 Mart yerel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisinin 47 yıl sonra en büyük 5 şehrin
belediye başkanlığını kazanması, Türkiye’nin birinci partisi olması, onların aranan ve
milletin derdine merhem olacak bulunmayan Bursa kumaşı bir parti ve düşünceye
sahip olmalarından değildir. O partiyi bu duruma getiren sebeplerin başında iktidar ve
Cumhur ittifakının hataları, eksikleri, gevşeklikleri, iç çekişmeleri, birbirine olan
güvensizlikleri, yorgunlukları, dargınlıkları, tembellikleri, aralarındaki kibir gurur ve
halka yüksekten bakıp onlara kulak vermeyişleri, halkın sorunları karşısında
aymazlıkları, Haktan ve halktan kopukluklarından ileri gelmektedir.

CHP bu seçimde izlediği stratejiler kan, renk ve taktik değiştirmesi
1- Yola beraber çıkıp yolda ter ettikleri insanları yine o yollardan topladılar.
Vefasızlıkların ve mağduriyetlerin önüne geçmeye çalıştılar.
2- ‘’Radikal sol, laik, militan Kemalist, darbeci, din düşmanı’’ eylem ve
söylemlerden uzak durarak dine ve dindara karşı yaklaştılar.
3- Dindar ve mütedeyyin insanlara yaklaşan ve onları kucaklayan bir anlayışa
yelken açtılar. Camiye cemaate bayramdan bayrama uğrayanlar seçim
sırasında sabah namazlarını cemaatle kılmaya, iftar vermeye, telli baba, oruç
baba, bilmeme baba türbelerini ziyarete ederek güya din düşmanı olmadıklarını
ispat etmeye çalıştılar.
4- Cumhur ittifakının tabanı olan dar gelirli, kenar mahalleli (teneke kafalı,
göbeğini kaşıyan adama) değer verecek eylem ve söylemlerde bulunarak
gidişattan, özellikle pahalılıktan muzdarip olan geçim sıkıntısı çeken halk
kitlelerinin sesi ve kimsesi oldular.
5- Emanete ehil olmayan çıkarcı, egoist, dar görüşlü, içi boş, kifayetsiz muhteris
tipleri içlerinden her ne pahasına olursa olsun uzaklaştırabildiler.
6- Kürtlerin kimlikleriyle ilgili doğal, kültürel haklarının haklılığına yeşil ışık
yakarak, ‘’Türkiye Türklerindir, Türk öğün çalış, ne mutlu Türküm diyene’’ gibi
söylemlerin inat ve ısrarında bulunmayarak halkların kardeşliğini öne çıkardılar.
Herkesimi kucaklayan kuşatan bir politika izleyip, ırkçı şovenist söylemlerden
uzak durdular.
7- Yıllardır en tabi istek ve haklarını bile kabul etmeyip dışladıkları Kürtleri hayal
kırıklığına uğratacak her yaklaşımdan uzak durdular. Devlete ve millete karşı
olma pahasına sandık başında bir ve beraber olmak için yemlendiler ve
demlendiler.
8- Türkiye genelinde ‘’adaletin sağlanmamasının, ayrımcılığın, şovenizmin,
yoksulluğun’’ en büyük sorumlusu CHP iktidarları ve ideolojisi olmasına
rağmen, bu seçimde o at gözlüklü kafayı değiştirmiş göründüler.
9- İleri görüşlü ve cesur kanaat önderlerinin görüş ve düşüncelerinden istifa
ederek, onları dışlama yerine içlerine alma, ötekileştirme yerine fikir düşünce
ve farklılıklarını zenginliğinden faydalandılar.
10-Her nedense küskünlük ve kırgınlıktan dolayı sandığa gitmeyen AK Partili olan
seçmenlerin sorunlarına yoğunlaşıp onlara yaklaştılar.
11-31 Mart yerel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi en büyük 5 şehrin belediye
başkanlığını elde etmedi, yıllar sonra Türkiye’nin birinci partisi olma konumuna
kendiliğinden gelmedi. Onu bu duruma gelmesi Türkiye’nin güncel sorunlarını
sonucudur.
12-‘’Kağan, Kızılelma, Bayraktar, yapılan sayısız barajlar, yollar, köprüler
viyadükler, hızlı trenler, Teknofestler, uzaya adım atmalar… vs.’’ elbette güzel,
harika, mükemmel ve olması gereken şeyler bunlar. Ama unutmayalım ki, ‘’Aç
köpek fırın deler’’, ‘’Kaynamayan boş tencere hükümeti devirir’’ ‘’Aç insan
vahşi bir kurt gibidir’’, ‘’ Aç kedi yavrusunu yer’’, ‘’Aç ayı oynamaz’’. Sabır sabır
da, ne zamana ve nereye kadar?
13-Hep almaya alışmış çalışmayan üretmeyen ve tüketen emekli, sosyal yardım
alıp yan gelip yatan insanlar, vergi kaçırmak için bin dereden su getirenler, hap
yapıp para kazananlar, vergi kaçırma şampiyonu olanlar, Haktan hukuktan
nasibini almamış yüzsüz, arsız kayırmacı, ayırmacı, deveyi amuduyla birlikte bir
lokmada yutan insanlar bir iktidarın etrafını sardıkça bu ülkede ne sosyal barış,
ne ekonomik istikrar, adalet, ne de huzur ve refah olmaz.
14-Son yıllarda emekli, dar gelirli, işsiz, yoksul, kimsesiz, garip guruba- ki bunlar
Türkiye nüfusunun yarısından fazladır- sofrasına ekmek ve yiyecek
götürmekte, elektrik ve su parasını ödemekte, evini geçindirmekte
zorlanmaktadır. Millet zor durumda, kimse karın doyurmayan kahramanlık
şarkılarını ve başarı hikâyelerini dinlemiyor. Çünkü zor durumda. Denize düşen
ve çaresiz kalan bir umutla yılana sarılıyor. AK Partiye oy verdiğinden dolayı
vatandaş utancından İMDAT! bile diyemez halde.
15-Son yıllarda ‘’Pandemi, Ukrayna savaşı, su taşkınları, sel baskınları, devasa
deprem felaketleri, seçim üstüne seçim masrafları, terörü bitirmeye yönelik
devasa harcamalar, yatırımlar, istihdamlar ve enflasyon baskısı, dış güçlerin
ekonomik ve siyası baskılarından dolayı devlet ve bütçesinin aşırı zorlandığını’’
herkes biliyor. Ama millet aç susuz olunca tarlada, bağda, pazarda, çarşıda
çaresiz kalınca nevri dönüyor, gözü hiçbir şeyi görmüyor, olumlu hiçbir şeyi
düşünemiyor. Kimisi AK Partiye ders vermek için, kimisi alternatif bir çıkış ve
çare bulmak için, kimisi kızgınlık ve öfkeden umut diye önüne gelene sarılıp
işte böyle sandığı deviriyor.

Kanaatimce, CHP 31 Mart 2024 seçimlerinde karambolden böyle kazanmıştır.
CHP’ nin bu ülkede kemikleşmiş oyu % 25 ler’ de. Geri kalanı yüzer oylar
iktidarın eksikleri, aksaklıkları, yapması gerekip de yapamadıkları- milletin AK
Parti ve Cumhur ittifakına kestiği faturadır.

.

Bir Seçim Fırtınası ardından… (3)

Arif Altunbaş 9 Nisan 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 1,214 Görüntüleme

Arif Altunbaş
İlk defa yarım asır sonra CHP nasıl Türkiye’ nin en büyük partisi olarak kara bir kâbus
gibi sandıktan çıkmıştır? Bu kâbusu doğuran sebepler nelerdir. Neden Cumhur İttifakı
tabanının bir kısmı ve milyonlarca vatandaş tercihini CHP’ den yana yapmıştır?
Mahalli seçimler genel seçimler gibi hükümete, iktidara, devlete talip olan seçimler
değil bölgeye hizmet getirme ve bölge mahallini yönetmeye dönük seçimlerdir.
Burada en çok rol oynayan unsur belediye başkan adaylarının şahsı, ahlakı,
çalışkanlığı, tanınmışlığı, dürüstlüğü, Hak severliği, adaleti, insanlığı, halkla iç içe
olması ve mütevazılığıdır.
1- CHP mahalli seçimlerde halkın içinden birsi olan, kibir ve gururdan uzak, halkla
barışık, bilinen, halkın sevdiği tanınmış, siyasi tecrübesi olan tipleri belediye
başkan aday adayı olarak ilk defa milletin karşısına çıkarmıştır. Buna karşı AK
Parti popülaritesi yüksek, halkın tercihi olmayan genel merkezin tercih ettiği
fakat halkın benimseyip onay vermediği insanları aday adayı olarak göstermiş
ve onlar da halk tarafından tepki görmüştür. AK Partinin güç zehirlenmesinden
kaynaklanan politikası, ‘’Şapkamızı aday koysak alırız’’ mantığı olmamalıydı.
2- CHP, milletin mevcut ekonomik sıkıntılarına yoğunlaşmış ve AK Partinin en
yumuşak karından vurmuştur. AK Parti ise, bu sorunlara geçici ve pansuman
tedbirler, dik duran ve taviz vermeyen ekonomik politikalarla karşılık vermiştir.
Vatandaşın AK Partinin birkaç yıl sonra Türkiye’ yi ekonomik düzlüğe çıkarma,
enflasyonu düşürme, paranın değerini koruma, finans, güvenilirliği ve oturmuş
bir ekonomi politikasından haberi yoktur. An itibariyle sorunlarına bir nebze de
olsa çare olabilecek cebine girecek parayı düşünmektedir. Yarınları düşünecek
bir bilgi birikimine, anlayışına, kavrayışına ve durumuna hâkim değildir. Öyle
olması da beklenemez.
3- AK Parti Hakka ve halka güvenme ve dayanma gücünden uzaklaşarak devlete
ve iktidara dayanma ve güvenme yanılgısının mağlubudur. CHP ise, devletten
ve darbeci güçlerden umudunu kesip Cumhur ittifakından daha çok halka
yanaşıp yaklaşarak, halkın değer ve kutsallarını, çıkar ve menfaatlerini öne
çıkaran politikalar üretmiş ve izlemiştir.
4- Hangi çağda, zamanda millette ve ülkede olursa olsun devlet yöneticisine göre
halka iyi veya kötü davranır. Devlet halkın hizmetinde oldukça sevilir, sayılır,
hürmet ve izzet görüp uğruna kurbanlar verilir. Millete hizmetten uzaklaştıkça,
millete tepeden baktıkça halktan küskünlük, kırılganlık, sitem, öfke ve tepki
görür. AK Partinin kibir budalası bazı Belediye başkanları, il başkanları,
milletvekilleri ve ileri gelenleri lüks siyah çakar arabalarla milletin yanından
hızla kara bulut gibi geçerse, bir anlık durup halkın dertlerini dinlemez ve
onlara çare aramaz veya olmazsa, onların bir bardak çaylarını içmeden oradan
jet gibi geçerse, halkta onları cezalandıracağı gün gelip çattığında sandıkta işte
böyle yıldırım gibi çarpar. O zaman sağda solda suçlu aramaktansa, boy
aynasına bakıp herkes kendini gözden geçirmelidir.
5- Haktan kopuk her hareket, halktan da kopar. AK Partinin en büyük sorunu
ahlaktır, maneviyattır, halkın değer ve ölçülerinden uzaklaşmasıdır. Yani; her
alanda Allah’ın kural kaide, emir ve yasaklarından uzaklaşmak, vahyin
mizanından kayması ve sapmasıdır.
6- Gayri İslami, ahlaki hareket adet, gelenek, görgü ve asalet kurallarını
benimseyerek İslami duruş ve ölçüden uzaklaşan toplumlar nerede, ne zaman
kim olursa olsun Hakkı ve hakikati temsil yeteneğini kaybederler. Hakkı ve
hakikati temsil yeteneğini kaybeden bir toplum halkı da kaybeder, sandığı da,
aklını da kaybeder.
Tarih Hak ve hakikatten uzaklaşan toplum ve milletlerin çöplüğü olan bir ibret
aynasıdır. Hakkın ölçü ve kurallarına göre hareket etmeyen bir davası, kavgası
ve mücadelesi olmayan Müslüman toplumlar bile, bugün ak olsa veya
görünseler bile, yaptıklarından dolayı yarın kara, bugün var olsa bile yarın yok
olabilirler. Allah’ın hükümleri kesin ve adalet kılıcı da keskindir.
AK Parti ve Cumhur ittifakının çıkış yolu İslami, milli, yerli asaletli bir duruş,
düşünce ve ideallerimize sımsıkı sarılmak, onları önce şahıslarımız ve
teşkilatlarımızda, sonra vatanın ve coğrafyamızın sathında yaymak, zamana ve
mekâna hâkim kılmaktır.
Umulur ki yanlış, hata ve günahlarımızdan ders ve ibret alınmış olunur. Her
şeyin doğrusunu Allah söyler ve O bilir. O, kendisine inanan ve iman edenler
için en büyük kefil ve vekildir.
Vesselam!
Arif Altunbaş

.

Ne kadar Rahmani isen, o kadar insanisin!

Arif Altunbaş 12 Nisan 2024 Arif, Eğitim, Güncel, Yazarlar Yorum yap 919 Görüntüleme

İnsana ‘’şöyle yap, böyle sahip çık, onu böyle koru, bu şekilde hareket et, şuna oy ver, hayatı böyle kazan, böyle koru ve tanın’’ dersleri ve eğitimi vermeden önce ona; Rabbini, dinini, imanını, Kur’ anını, vatanı ve milletini nasıl koruyup muhafaza edeceğini öğretmeli! İslami, ahlaki ve insani sorumlulukları, vicdanı ve insanlığı kazandırmalı her şeyden önce.

Hakkı, hukuku, adaleti, kardeşliği, paylaşmayı, emeği, emeğin hakkının ve karşılığının nasıl, ne şekilde ve ne kadar verileceğini anlatmalı ve öğretmeli insan insana.

Ülkemizde siyaset mazlum, temiz ve samimi insanları kandırmak için uçarı vaatler ve yerine getirilemeyecek boş hayal ürünü sözler, Hak veya halk adına milleti kandırmak, aldatmak ve oyalamak üzerine kurulmuş bir tezgâh, her seçimde tekrarlana gelen kullanılmış kirli Bizans oyunları olmaktan bir türlü kurtulamadı.

Kıyıda köşede, sorunların varoşlarında eğlenip duracağına işin özüne, merkezine yaklaş, ruh ve bedenine gir. On ikiden nişan al. Kesin çözüme odaklan! Bedene ruha yerleş! O zaman içinde ve etrafında ne kalpazanlar, ne hainler, ne de ahlaksızlar, kalleş kalır. Kara ile ak belli olur meydan Allah için ortaya çıktığında.

Sen ne yapıyorsun ama? Batılın usul ve üslubuyla, teknik ve taktikleriyle Hakkı savunduğunu veya mücadelesini verdiğini sanarak avunuyor ve avutuyorsun insanları. Ötekilerden farklı olduğunu söylüyorsun ama öteki dediklerinden belli bir farkın yok!

Kıytırık oy hesapları, demokratik ayak oyunları, vatan millet Sakarya… Söylemleriyle yıllardır havanda su dövüp yalan ve iftira atına binip, öç ve nefret kılıcını kullanarak iktidar koltuğuna oturmak için önce halka yalvarıyorsun, sonra da iktidar olduğunda da onları kendine yalvartıyorsun. Politika karşılıklı yalvarma ve yalvartma mücadelesine dönüşüyor kısaca.

Ama şunu iyi bil ki, boş yeregeçen zamanın ve imkân’ ın, makamın ve otoritenin intikamı çok ağır ve acı olur. Zaman da imkân da Allah’ ın kullarına geçici olarak verdiği bir sınanma ve denenme süresidir. Her şeyde olduğu gibi, onlar da Allah tarafından kullarına bir müddetliğine emanet olarak verilir. Kim bu emanetleri yerli yerince ve Allah’ın rızası istikametinde kullanmazsa onun hesabı çok çetindir. Allah her şeyi görendir, duyandır, bilendir.

Göz göre göre, ‘’Yapacağız, edeceğiz’’ deyip milleti kandırma mukaddes davayı ite, çakala, namussuza, şerefsize boğdurma, he4va hevesinle nesilleri kuşakları oyalama ey seçen ve seçilen insan! Seç ve seçil ama seçkin insan ol önce. Varlığında boşluk dolduran, yokluğunda aranan insan ol.

Saf ve temiz insanları kandırmaktan ve haklarını yemekten/ yedirtmekten, Hak ve hukuklarını çiğnemekten ve çiğnetmekten, gasıplardan ve fasıklardan Allah’ın alacağı intikamı çok çetin olur unutma!

Kazanmak her şeyin başlangıcı, kaybetmekse her şeyin sonu değildir. Veren de, alan da bir sınanma içindedir. Herkes topyekûn bir imtihanla yüzyüzedir. Hiçbir şey boş yere yaratılmış değil, hiçbir şey boşuna ve anlamsız değil. Her yaratılan kendine ait bir boşluğu doldurmakla görevlidir.

Ey insan! Sen, milleti değil de, bir avuç menfaatçi çıkarcı sahtekârların kaderini değiştiriyor, onları zenginleştiriyorsan ülken fakirlik ve yoksulluktan kurtulamaz

‘’Eğer bir millet iktidarda bulunan kişilerin şereften, onurdan, ahlaktan yoksun davranışlarını, hırsızlığını sadece kendi siyasi görüşünden olduğu için görmezlikten geliyorsa, o millet erdemini yitirmiş demektir. Erdemini yitiren bir millet bir gün vatanını da yitirir.’’ ( Niccola Machiavelli )

İnsan ve toplumlar eylem ve söylemleriyle kendi kaderlerini kendileri yazarlar, kendi resimlerini kendileri çizerler. İnsan, kendi yaptıklarının faturasını öder, kendi başarılarının kahramanıdır. Ne kadar insani ise, o kadar insandır.

İnsan, ‘’Esfeli Safilin’’ kadar aşağı, ‘’Alayı illiyin’’ ve ‘’Ahseni takvim’’ kadar yücedir. Bu iki nokta arasında gelip giden bir gel git gibidir. ‘’…İnsan zalim ve cahildir’’ (*) unutma!

Arif Altunbaş, HABER 7

* ’’Gerçek şu ki, Biz emaneti (İslamiyet’i ve Allah’a Hilâfet görevini) göklere, yerküreye ve dağlara (ve bunlardaki mahlûkata) arz ve teklif ettik de; onlar bunun (sorumluluğunu) yüklenmekten çekindiler ve ondan (gereğini yapamadıklarında gelecek azaptan) korkuya kapılıp titrediler. (Ama) Onu (yeryüzünde Allah’a halifelik ve adaletle yöneticilik sorumluluğunu) insan yüklendi. Gerçekten o, pek zalim ve çok cahildir (ki Rabbinin emri ve isteği yerde kalmasın diye çok riskli bir cesaretle böyle bir mesuliyetin altına girmiş ve bir nevi çok tehlikeli kahramanlık göstermiştir).’’ Ahzap;72

.

Edep ve ahlak sınırları aşılınca

Arif Altunbaş 19 Nisan 2024 Arif, Eğitim, Yazarlar Yorum yap 877 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Tarih boyu insan, kendi kendisinin kurdu olmuştur. İnsana en büyük düşman kendi nefsi ve bitmek tükenmek bilmeyen sınırsız arzularıdır. Bir türlü doymak bilmeyen egosu, ayakları yerden kesik şımarıklığı, gökyüzünden yeryüzüne inmeyi hazmedemeyen kibri, insan gibi milletin arasında yaşamayı, dolaşmayı beceremeyen ayaklarına pranga, ellerine kelepçe olan bağ kendi nefislerimiz ile haksız hukuksuz gayri meşru çıkarlarımız olmuştur.

Nefsi ve çıkarlarına esir düşen bir insanın veya toplumun en büyük kaybı hak etmeden kazandıklarıdır. Hırsızlık’ la, rüşvet’ le, milletin malını gasp etmek’ le, helal’ a haram ihaleye fesat karıştırmakla, makamı ve devlet gücünü yanlış kullanmakla, mazlumun hakkını yemek ve gasp etmekle, hak hukuk, adalet ve kalkınma, toplumsal barış ve huzur olmaz ve sağlanamaz. Adaletin sağlanamadığı bir toplumda dirlik düzenlik, kardeşlik, huzur ve esenlikten bahsedilemez.

Gerek; sosyal ve kültürel yanımızda, gerekse; siyasi ve ticari hayatımızda eylem ve söylemlerimiz birbirine uymuyor, uyuşmuyor ve benzemiyorsa; doğru ve dürüst bir insan ve toplum değiliz demektir. Fert ve toplum olarak ikiyüzlülüğü mutlaka terk etmek, ya olduğumuz gibi görünmek veya göründüğümüz gibi olmak zorundayız Müslüman bir toplum olarak. Bir gün Müslüman gibi, diğer gün kâfir ve münafık gibi görünmek ve yaşamak ikiyüzlülüktür, samimiyetsizliktir.

İnsanın en büyük düşmanı kendisi olduğu gibi, en büyük yalancısı da kendisidir. Karakter ve huy haline getirdiği kendi yalan, iftira eylem ve söylemlerine önce kendisi inanır, sonra da diğer insanlardan kendi sahtekârlıklarına ve yalanlarına inanmasını bekler.

Bu yüzden insan, kendisine, hemcinslerine ve yaratılan her şeye karşı acımasız ve zalimdir. Kendi sonunu hazırlayan cahil, kendi cehennemine odun taşıyan hamal, kendi cezasını kesen hâkim ve kendi zindanını inşa eden zalim bir yaratıktır.

Ne kadar hududulahı çiğnerse, insan o kadar azgınlaşır, palan koparan, dizgin kıran vahşi bir hayvana dönüşür. Kendisine verilen imkân ve fırsatları en hoyrat bir şekilde harcar. Kanun hukuk, ölçü, sınır ve sistem tanımaz. Sistem adına yaptığı ve yapacağı her şey baştan sona düzensizlik ve bir kargaşa mimarlığıdır.

İnsanı, insanın tekeline veren sistem ve düzenlerde hiçbir zaman dirlik, düzenlik, Hak, hukuk ve hakkaniyet olmaz. Hak, güçlülerin ve gücün elinde milletin gasp edilmiş malı, millete karşı dayatılan ve en hafif ifadeyle millete karşı tehdit ev zorbalık silahı olarak kullanılır.

‘’Hak haklının en mukaddes malıdır’’ evet ama Hakkı ancak güçlü olabilirsen zalim ve gasıplara karşı savunabilir, elde tutabilir ve hayata hâkim kılabilirsin. Mademki, müminler izzet ve şeref sahibidir. Mademki, “Hak daima üstün gelir; ona karşı galebe edilmez” peki neden Mü’min’ ler kâfir ve münafıklara karşı yenilir?

Her yerde ve her zaman galip gelen; Allah’ın hükmüdür, insanların gücü, saltanatı, gürültüsü ve şamatası değil.

Allah’ın ölçü ve hukukunu savunmak ve yaşamak güzel ahlaktır. Peygamberimiz, ‘’Ben güzel ahlakı tamamlamak üzere gönderildim’’ buyurur. ‘’Hak ve hukuka riayet etmek, yalan ve iftira etmemek, ölçü ve tartıya helal ve harama dikkat etmek, Hukukullahı korumak…’’ Mü’minin ziyneti olan güzel ahlaktır.

Utanmayalım, sıkılmayalım, sık sık tekrarlayalım. Hepimiz cesaretle kendi boy aynamıza bakalım! Kendi iç muhasebemizi yapıp kendimizi hesaba çekelim! Suçu, hatayı, başarısızlığı başkalarında değil, kendimizde arama yiğitliğini ve mütevazılığını gösterelim. İşte o zaman; aynada gördüğümüz veya görmek istemediğimiz resim kendimiz olduğuna şahit olacağız. Dert, sorun, problem, çözüm kendi elimizde ve irademizdedir.

Hala hatalarımızı göremiyor, söyleyemiyor isek kaybedenlerden oluruz. Hem bu, hem de öbür dünyadan kaybedenlerden. Hakkı hakikati, Allah ve kitabını kaybedenlerden. Edep ve ahlakımızı kaybedince (Allah korusun) kendimizi de, ülkümüzü ve ülkemizi kaybedenlerden olacağımızı asla unutmamalıyız.

Mıh, nal, at, komutan, savaş, ülke ve esaret örneğinde olduğu gibi bir kıvılcım bütün ormanı ve ülkeyi yakabilir. Edep; Allah’ın emrettiği sınırlarda kalmak, Ahlak; o sınırlar içinde ona göre yaşamaktır. Vesselam

.

Kardeşlik manifestosu

Arif Altunbaş 26 Nisan 2024 Arif, Eğitim, Güncel, Yazarlar Yorum yap 846 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Gurur, kibir ve her hususta aşırıya gitme! Hepimiz Âdem ve Havva’nın çocukları olan kardeşleriz. Aramızda iyilik yapmaktan ve Allaha yakın olmaktan başka hiçbir üstünlük yok.

Hep havalarda, zirvelerde gezip, esip tozma! Yukarılardan aşağılara in! İnsan ol, insanlara karış! Yaratılanları hoş gör! Onlarla barışık yaşa! Onlardan bir farkın olmadığını, aralarından birisi olduğunu bir an bile unutma! Yoksa kendi içinde kendin için bir zindan örer, orada Hakkı hakikati, aydınlığı ve kendini kaybedersin!

Toprak gibi aziz ve alçak gönüllü ol ki, insanlar seni adam (Âdem) sansın, insan olarak sana saygı duysun, yaklaşsın yakınlaşsın! Yaratılan her şey senden faydalansın! Sen de onlardan faydalan! Allah âlemi ve insanlığı her biri diğerinden faydalansın diye yaratmıştır.

Kimse kimsenin kölesi veya efendisi değildir. Herkes herkesin kardeşidir. Kardeşliğin en büyük düşmanı hasetlik, fesatlık ve çekememezliktir. Onlar da insanın içinde yuvalanmış mikrop gibi ahlaki bir hastalıklardır. Onlardan kurtulmanın yolu, ilacı ve kurtuluş reçetesi İslam’a inanmak, onu öğrenmek, onu yaşamak ve yaşatmaya çalışmaktır. Bunlar da İslami bir cemiyet ve toplum içinde öğrenilir ve yaşanır. Pisliğin içinde temizlik, cehennemin içinde cennet aranmaz.

İslam her türlü beşeri kirlilik ve çirkinlikten uzak, onlarla mücadele etmek ve yok etmek için Allah tarafından gönderilen peygamberler vasıtasıyla insanlığa müjdeleyici, kurtarıcı ve yol gösterici bir din olarak gönderilmiştir.

Her sahip olmak istediğin şeye helalinden ve temizinden sahip ol! Hep temiz ve helal kazan, adil bir hayata ve işlere talip ol ki, için ve dışın temiz olsun ve temiz kalsın! İnsanlar aynaya baktığı gibi sana bakıp kendine bir çeki ve düzen versin!

Toprağa yakın ol ki, eşrefi mahlûkat olan insan olarak hep yükseklerde kalasın! İnsan olarak doğdun, insan olarak kalıp yaşayıp insanlığa örnek ve rehber olduğun sürece insanlık huzur, barış ve kardeş olarak yaşayacaktır. Ne kadar vahşileşir, hayvanileşir ve barbarlaşırsan o kadar insansın.

Âdem de topraktan yaratılmış ve sonunda toprak olmuştur. Hayat bu dünya ve öbür dünya arasında imtihan yolu üzerindeki köprüdür. Bir Müslüman olarak görev ve sorumluluklarını unutarak köprü üzerinde ev yapıp eylenme! Sen dursan da dünya dönüyor, zaman daralıyor, gelecek olan son gün sana biraz daha yaklaşıyor. Hiçbir zaman topraktan geldiğini, sen de bir gün toprak olacağını unutma!

Ümit var ol! Umut bitmez tükenmez bir hazinedir. Umut devşir! Umut inşa et! Umudun rehberi ol! Herkeze umut dağıt! Nihayet umutla yaşa! İman ve umut Müslüman kişinin sıfatıdır. Onu nerede görse, bulsa, duysa, ona ulaşsa onu pusula olarak alır ve kullanır. Umudunu yitiren kişi ve toplumlar hayat mücadelesini de kaybeder. Umutsuzluk, inançsızlık ve imansızlığın çıkmaz sokağıdır. Umudunu yitiren kişi çölde devesini kaybeden bir bedeviye döner.

Kardeş olanlar et ve tırnak, kemik ve beden, kalp ve ruh gibi birbirinden ayrılmaz bir bütündür. Biri diğerinden ayrıldığında ortada tükenmez bir acı, dar çıkmaz sokak ve karanlık bir dünya kalır.

Kardeş olmak, kardeş kalmak, bir kardeşlik yurdu ve dünyası kurmak Müslüman her kişinin iman ve inancının gereğidir. Bu inanç ve ideal millet olarak bugün ve yarınımızın garantisidir. İslam, kurallar ve ilkeler dinidir. İlkesizlik ve kuralsızlık imansızlıkla eş değerdir.

‘’Müslüman Müslümanın kardeşidir. Ona yardım eder, ona yalan söylemez, ona zulmetmez. Her bir Müslüman, kardeşinin aynasıdır, onda bir rahatsızlık görürse bunu ondan gidersin.” (1) “Sizden biriniz kendisi için sevdiğini mü’min kardeşi için de sevmedikçe gerçek mü’min olamaz.” (2)

“Mü’minler birbirlerini sevmede, birbirlerine karşı sevgi ve merhamet göstermede tek bir beden gibidir. O bedenin bir organı acı çektiğinde, bedenin diğer organları da uykusuzluk ve yüksek ateş içindedirler.” (3)

“Müslüman, Müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu (zalimlere) teslim etmez. Kim din kardeşinin bir ihtiyacını giderirse, Allah da onun ihtiyacını giderir. Kim bir Müslümanın bir sıkıntısını giderirse, Allah da onun kıyamet sıkıntılarından birini giderir. Kim bir Müslümanın (kusurunu) örterse Allah da kıyamet günü onun kusurunu örter.” (4)

Müslümanlar bir binanın yapı malzemeleri gibi iç içe geçmiş ve birbiriyle kenetlenmiş bir beden ve ruh gibi kardeş bir millet ve ümmettir. Kim bu bedenden kopar veya ayrılırsa bu onun için en büyük zillet ve külfettir.

Arif Altunbaş

NOT;

Tirmizi, Birr 17,18, (1927, 1928, 1930);
Müslim, İman 95, (55)
(Müslim, “Birr” 66)
(Müslim, “Birr” 58; Tirmizî, “Hudud”

Emperyalizme karşı

Arif Altunbaş 3 Mayıs 2024 Arif, Eğitim, Güncel, Yazarlar Yorum yap 763 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Tüm insanlık kendi durum ve konumuna göre ailevi ve toplumsal, iç ve dış sıkıntıların baskısı ve sarmalıyla boğuşuyor. Bunları neden ve niçinlerini gören veya anlayan çok az sayıda insan var. Tüm bu yaşadıklarımıza at gözlüğü ile bakmak, bunları bir veya birkaç nedene, iktidara veya muhalefete bağlamak doğru ve adil bir tespit ve teşhis değil. Bu durum kökleri tarihin kılcal damarlarına kadar uzanan uzun bir süreç ve sorunlar yumağının sonucu oluşmuştur.

İnsanlar tarağın dişleri gibi aynı inanç, fikir, siyaset ve anlayışa sahip olmadığından sorunların tespitleri, teşhisleri ve çözümleri de farklı olarak görülüyor. Her birey ve toplum inandığına sarılıp kurtuluşu onda buluyor. Kim neye inanıyorsa huzur ve mutluluğu orada arıyor.

Millet olarak yaşadıklarımızı sadece birilerinin başarılarına veya hata ve yanlışlarına bağlamak yaşadığımız ve çözüm bekleyen sorunları anlamamaktır. İçinde yaşadığımız en büyük sorun batı güdümlü inançsız, milli ve yerli değerlerimizle uyuşmayan içinde yaşamak zorunda olduğumuz sistemdir. Yalan ve yanlış üzerine kurulmuş bu batı patentli sistemden kurtulmadan, bizi kendi özümüze ve benliğimize kavuşturacak, ülkemize barış ve huzur getirecek bir hayat tarzına sahip olamayız.

Millet ve devlet olarak sivrisinek avlamakla uğraşmak yerine bataklığı kurutmaya yönelmek tek çözümdür. Milletimizin çektiği acılar ve sıkıntılar beş on yıllık bir zaman diliminin eseri ve birikimi değil, yüz yıllık bir zamanın sürecinin faturasıdır.

İçinde yaşadığımız ideolojik kargaşalıklar, siyasi çekişmeler, ekonomik dalgalanmalar, enflasyon ve fiyat artışları, dış ve iç düşmanlıklar asırlardır içteki yerli münafıklar ve dış güçlerle olan mücadelemizin eseridir. Bu mücadele, dün değil 200 yüzyıl önce batılılaşma adına kurtuluş reçetesi olarak körü körüne sarıldığımız yabancılaşma ve yozlaşma hareketiyle başlar. Bu tahribat ve yıkım Jön Türkler, Tanzimat Fermanı, İttihat ve Terakki Hareketi ile kendi din, kültür, tarih ve medeniyetimize karşı savaşan kendi değerlerimizden kopuk, laik Kemalist batı taşeronu bir anlayış tarafından milletimize ciro edilen bir faturadır.

Tek sorumlu olarak bir iktidarı veya birilerini günah keçisi yapmak soruna doğru bir tespit koymak ve çözüm bulmaktan çok uzakta zamanın değirmeninde vakti öğütüp boşa harcamaktır.

Asırlardır Haçlı istilalarına ve emperyalizmine karşı millet ve ümmet olarak bir savaş halinde olduğumuzu iyi anlamalı ve hesap etmeliyiz. Ekonomik, siyasi, askeri, kültürel bir bağımsızlık ve özgürlük savaşı vermeden ayaklarımızdaki prangaları ve ellerimizdeki zincirleri kırmamız mümkün değil. Bu bir parti, gurup, cemaat ve hareketin dar kalıpları içinde verilebilecek olan bir savaş değil, top yekûn milletimizin vermek zorunda olduğu bir kurtuluş savaşıdır.

Dün bizden önde zaman nehrinin öteki yakasına geçen beyaz atlı süvarilerimiz verdi bu savaşı. Bu gün, günahıyla sevabıyla bizimle devam ediyor ve edecek Allah’ın izniyle. Yarın da evlatlarımız ve torunlarımıza miras bırakıp emanet edeceğiz bu süregelen mücadeleyi. Öyle düşmanın atı ve kılıcıyla düşmana karşı savaş verilmiyor. Ölmeyi göze almayan hiçbir kişi ve toplum yaşama hakkına da sahip olamıyor. Ellerimizdeki kelepçe ve zincirler, ayaklarımızdaki pranga ve tuzaklar kırılmadan özgürlük ve bağımsızlığa da kavuşulmuyor.

Haklı isen dik dur eğilme! Pusulayı şaşırma, kıbleni değiştirme! Daha önceleri kaç defa yaşadığımız ekonomik, siyasi, askeri krizleri ve darbeleri hatırla! Bu ülkede illa 27 Mayıs, 12 Mart, 12 Eylül, 28 Şubatlar ve Batı çalışma gurubu, Ergenekon yapılanması, 15 Temmuz darbesi gibi batılı emperyalistlerin baskıları ve zulümlerini mi yaşamak zorundayız.

Türk, Kürt, Arap, Pakistan, Afgan, Malay, Boşnak milletinden, İslam ümmetinden olduğumuz, Haçlı batıya ve emperyalizmin çocuklarına teslim olmadığımız, onlara karşı her an, her alanda direnip kendimizi savunmak zorunda olduğumuz artık anlaşılmalı. Dün Nurcu’su, Tarikatçısı, Büyük Doğucu ’su, Diriliş ‘çisi, MTTB’ lisi, Akıncısı, Nizamı âlemcisi, Ülkücüsü top yekûn Müslüman milletimiz bu ülkede kendi vatanımızda vatansız, ülkemizde esir ve köle gibi baskı ve zulüm içinde köle gibi yaşatılmaya zorlandığımızı ne zaman unuttuk?

Sorun o zaman da Nurcu, Süleymancı, Tarikatçı, İslamcı, ülkücü Abdülhamit, Erbakan, Türkeş, Özal ve Tayyip sorunu değil Türk-İslam Medeniyeti tarihi ve kültürü düşmanlığı ve onu yok etmek meselesiydi. İslam’ın ve Müslümanların yeniden uyanması, ayağa kalkması her türlü inkâr ve emperyalizme karşı mızrak gibi dik ayakta durması, her çeşit köleliği ve esareti ret etme, onurlu ve şerefli bir duruş meselesiydi.

İçte ve dışta münafıkların kâfirlerle birlik İslam’a ve Müslümanlara karşı ittifak ettiklerini, ülkeni ve coğrafyanı işgal ve istila, seni ve kardeşlerini esir ve mahkûm etmek istediklerini ve isteyeceklerini sakın unutma!

Her türlü emperyalizm, işgal, istila, soykırımı hareketi Firavun düzen ve sisteminin bir şubesi ve koludur. Müslüman her Firavuna ve şubelerine karşı bir Musa olmalıdır

.

Haçlı Barbarlığı ve Siyonist Vahşet

Arif Altunbaş 10 Mayıs 2024 Arif, Eğitim, Güncel, Yazarlar Yorum yap 848 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Tarih boyu dünyanın şahit olduğu bütün barbarlıkların, acıların, vahşetin her türlüsü ve tipini bugün Haçlı emperyalizmi ve onun ortağı Siyonist İsrail tarafından bugün Gazze’de işleniyor. Beni İsrail Firavundan ve Hitler Faşizminden yaşadığı ve öğrendiği zulmü fazlasıyla Gazze’de Müslümanlar üzerinde uyguluyor.

Emperyalist Amerika, Avrupa ve Siyonist ittifakının özellikle İslam ve 3. Dünya halkları üzerinde gerçekleştirdikleri baskı, devlet terörü, işgal, istila, sömürü, işkence, katliam ve soykırım hareketleri hiçbir sınır, hukuk, ahlak ve kural tanımıyor. Dünya çağdaş ve medeni (!) barbarların kin, nefret ve intikam hırsıyla ateşledikleri cehennemde kanıyor.

İnsanlığa ‘’demokrasi ve insan hakları dersi veren’’, ‘’özgürlük ve bağımsızlık(!) sevdalısı’’ olduklarını söyleyen, ‘’dünya barışı ve huzurunu sağlamak’’ için ‘’BM’’, ‘’IMF’’, ‘’NATO’’, ‘’Uluslararası adalet divanı’’ ve ‘’Af örgütü’’ gibi suni kuruluşlarla âleme nizam ve intizam vermek isteyen kerameti kendilerinden menkul batının barbarları Nemrut ve Firavundan bu yana insanlık tarihinin yüz karası ikiyüzlü oyun, hile ve sömürülerine devam ediyor.

Bugünün en büyük askeri, siyasi, ekonomik gücü olan ABD, Rusya, Çin, İngiltere, Fransa gibi devletler Birleşmiş Milletlerde alınan kararların belirleyicisi 5 leşçil ailesi olarak zulmün, sömürünün, işgal ve istilanın, soykırım ve katliamın en önde giden failleri ve katilleri konumundalar. Zulüm, katliam ve sömürünü olarak bunlar insanlık tarihinin kara listesinin en başında ve en aktif rol oynuyorlar.

Bu çağdaş sömürgeci güçlerin sahada parmaklarında oynattıkları kuklalar, vitrinlerde sergiledikleri mankenler, oyun sahasında kullandıkları kurşun askerler ve vesayet savaşçıları ve taşeronları olan zavallılar onlara sadece figüranlık, maşalık ve kölelik yapmaktadırlar. Özellikle az gelişmiş üçüncü dünya ülkelerinde ve halkı Müslüman olan ülkelerde birçok yerli münafık bu zulüm, işkence, sömürü ve katliam imparatorluklarının hesabına çalışıyor.

Emperyalist vahşet adına ve hesabına çalışan, rol oynayan, kölelik ve hizmetçilik yapan, vatan kurtaran ikiyüzlü kahramanlar, yanardöner münafık fırıldaklar, aklını, ruhunu ve bedenini öldüm fiyatına satmış mankurtlar ne yazık ki en çok Müslüman ülkelerden çıkıyor. Hangi zirveye vadiye, dereye tepeye, yola yolcuya bakarsanız bakın orada düşmandan önce insanlığın önüne deve dikeni gibi dikilen, sizden olan ve sizden görünen yerli münafıklardır.

Bir asır önce olduğu gibi artık başarılar ve zaferler kanlı savaş cephelerinde değil, yuvarlak masa başlarında oynanan siyasi ve diplomatik kartlarla kazanılıyor. Güce tapan ve güçlüye öykünen batı toplumunun kurduğu ve yürüttüğü kanun, nizam ve hukuk tanımaz adaletsiz despot zulüm ve sömürü düzen ve sistemlerine göre siz ne kadar haklı olursanız olun yine de suçlusunuz, haksızsınız. Devamlı haklı olan ve olacak olan askeri, siyasi, ekonomik olarak güçlü ve muktedir olanlardır.

Hak, hukuk, adalet, eşitlik, insanlık, paylaşım, özgürlük ve bağımsızlık, adil bir eğitim kazanç, seçme ve seçilme hakkı hukuk metinlerinde yazılı bulunan, uygulaması olmayan, boş bir söylemden ve fantezilerden ibaret pratiği olmayan kandırmaca ve aldatmaca oyunudur.

Nereye baksan zulüm, nereye baksan kan, nereye baksan haksızlık ve hukuksuzluk, nereye baksan yalan iftira ve kalpazanlık, nereye baksan anarşi terör ve düzensizlik olimpiyat halkaları gibi iç içe geçmiş adeta kutsallaşmış, dokunulmazlık kazanmış bir kargaşa sisteminin temelleri, sütunları ve kirişleri olarak haksızlık ve hukuksuzluğun bedeni ve ruhunu oluşturuyor.

Batı medeniyeti kendi koyduğu insani kural ve değerlere değer vermeyen ve o kural ve kanunları çiğneyen bir avuç azınlığın çoğunluk üzerinde zor ve zorbalıkla hâkimiyet kurduğu bir zulüm düzeni olarak çağdaş bir Firavun sistemidir. Haklıya değil güçlüye hizmet eden, insani olana değil hayvani olan için çalışan, insanlık duygu ve duyarlılığından kopmuş bir vahşet medeniyeti olarak kendi kıyametini ve sonunu hazırlıyor.

İnsanların çoğu bu vahşet medeniyetine teslim olmuş, ona kulluk edip öykünen acınası mahlûklar ve mahkûmlar olan celladına âşıklar olmuş kuklalar olduklarının farkında bile değiller. İnsanlık derin uykuların şehvet ve şöhret panayırında, pembe rüyaların güce öykünme tapınağında Nemrut ve Firavuna kul olmuş durumdalar. Gazze’de işlenen katliam, soykırım ve vahşetler bunun en sıcak ve yakın örneği.

İnsanlık acılar içinde diken üzerinde yorgun ve tedirgin vahyin aydınlığında gelecek her çağın bir İbrahim’i, bir Musa’yı ve bir Muhammed’ i beklediği gibi bir kurtarıcıya muhtaç. Çağ ve zaman ölümsüz hakikat ve sönmeyen sönmeyecek güneş İslami bir akideyi, nizamı, hareketi ve toplumu beklemektedir.

.

Allah’ın tarafında olmak

Arif Altunbaş 17 Mayıs 2024 Arif, Eğitim, Güncel, Yazarlar Yorum yap 698 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Siyaset kurumu insan ve toplumları fıtrata uygun şekilde yönetme ve yönlendirme sanatıdır. Bu sanatı yaratanı dışlayarak aklın, hissin, heyecanın, ırkın, mesleğin veya herhangi bir otoritenin, yani beşeri olanın dar kalıplarına sıkıştırarak icra etmeye kalkarsanız Rabbani olan ile şeytani olan mutlaka bir kavşakta kesişir ve çatışmaya başlar.

Rabbani olan insanı vahye, aklı putlaştıran akıl ve mantık ise insanı vahiyden kopuk düşüncelere, eylem ve söylemlere yönlendirir. Nemrut’ un isyanı, Firavun’ unun başkaldırısı vahiyden kopuk sınırsız ve ölçüsüz akıl ve düşüncenin ilahi olana meydan okumasının taşlaşmış, heykelleşmiş ruhsuz bir örneğidir.

Akıl ve düşünce vahyin ölçü ve sınırları içinde hareket ederse bir değer ve kıymet kazanır. Mutlak akıl her zaman doğruyu bulabilse idi Allah’ın insanlığı Hakka ve hakikate, barış ve huzura davet etmek ve yönlendirebilmek için gönderdiği peygamberlerine gerek kalır mıydı? Yalnız başına tek olarak akıl her derdin devası, her sorunun çözümü, her karanlığın aydınlığa açılan kapısı değildir. O zaman kutsal kitaplara ve bunca gönderilen peygambere ne gerek vardır?

Tüm kutsal kitaplar ibadethaneler ve tapınaklarda ayin, dua, yalvarmak ve yakarmak için gönderilen kılavuz kitaplar değil, hayatı anlamlandırmak ve şekillendirmek üzere gönderilmiş ve tavsiye edilmiş metinlerdir. Kur’an insanın bu dünyada insana yakışır bir hayat tarzı, nizamı, biçimi, ilişkisi ve yaratılan her şeye karşı bakışını, tutumunu ve duruşunu belirlemesi için insanlığa gönderilmiş bir edep, ahlak ve hukuk da içine alan bir hayat kitabıdır.

İslam nasihat, öğüt, güzel ahlak ve muamele dini olarak peygamberimiz vasıtasıyla tüm âleme gönderilmiş ilahi emir ve yasaklar bütünüdür. Bu inanış, mantık, anlayış ve kavrayışın dışında hareket eden herkes, her eylem ve söylem, her sistem ve düzen insani ve İslami değildir. Müslümanın yeri yurdu, mekânı ve cephesi İslam’ın ve Müslümanların tarafında olmak üzere belirlenmiştir. Müslüman fert ve cemiyetin, toplum ve milletin tarafı; Allah’ın, Resulü’ nün, Kur’an’ ın, Müslümanların ve ümmetin tarafı olmak zorundadır.

Gövdesi düşmanın tarafında, gönlü dostunun yanında, silahı düşmanın tarafında kalbi sevdiklerinin yanında olan bir insan ve dostluk anlayışı yoktur. Vardır diyenler korkaklar, ikiyüzlüler, münafıklar, alçaklar ve yalancılardır. Müslüman olarak olduğun gibi görünmek, göründüğün gibi olmak İslami olan klas bir duruştur. Bu duruş yoksa Müslüman fert ve toplum yok olmaya mahkûmdur.

Allah’ın tarafında olmak; dinsizin, imansızın, İslam, vatan ve millet düşmanlarının, namussuzun, şerefsizin cephesi karşısında aslan gibi dimdik durmak ve onlara karşı savunma ve savaş pozisyonunda olmak demektir.

Korkakların, ürkeklerin, imansızların, şuursuz ve nemelazımcı, kaygısız ve mesuliyet taşımayan ruhsuzların tercih ettiği ve edeceği yol Rabbani olmayan yollar ve çizgilerdir. Bu yollar ve çizgiler makam mevki, şan, şöhret, övünme, böbürlenme, kibir, gurur ve büyüklenmek gibi insanı Allah’a giden yoldan saptıracak yanılma ve sapmalarla doludur. Bu yollar şahsi, nefsi çıkar ve menfaat devşirilecek imkân ve fırsatlarla süslenmiş, çekiciliği ve cazibesi bol insanı ruh ve beden olarak yok oluş girdabına çağıran şaibeli yollardır.

İslami inanç ve iman, amel ve itikat, eylem ve söylem, pratik ve teori yolu olan vahiy yolu fedakârlıklar ve fedailikler, çile ve zorluklara göğüs germe, hayatı iman ve cihattan ibaret bilme, sayma ve kabullenme yoludur. Evet; zordur, çetindir, fedakârlık, cefakârdık ve fedailik isteyen bir yoldur Allah’ ın tarafında olma yolu.

Allah’ın tarafında olmak; tüm Nemrudi ve Firavuni düzen, sistem, ideoloji ve hareketlere karşı Hz. İbrahim’ in, Hz. Musa’ nın ve Hz.Muhammed’ in yolunda, çizgisinde ve cephesinde olma yoludur. Allah’a, peygamberine, Kur’an ve sünnete düşmanlık eden ve onlara karşı savaşanlar karşısında dik durma ve omurgalı olma yoludur.

Allah’ın yolunda olmayı akıl dışı sayan ve gören akılsızların, dik durmayı beceremeyen sürüngenlerin Hak ve hakikat yolunda olmaları ve durmalarına imkân yoktur. Vahyin çizgi ve ölçüleri dışında kalan, Allah’ın tarafında olmayan her akıl kendi başına apayrı bir sapkınlık, şaşkınlık, isyan ve tuğyandır.

Arif Altunbaş / Haber 7

.

Neden yeni bir Anayasa

Arif Altunbaş 24 Mayıs 2024 Ak forum, Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 922 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Abdulhamit Han’a diktatör diye çemkiren ve aleyhinde birçok makale ve şiirler yazan Tevfik Fikret ve Namık Kemal İttihatçıların beceriksiz yönetiminden dolayı düşman donanmasının İstanbul önlerine demirlediğini görünce, o zamana kadar yaptıklarına pişman olarak N. Kemal şöyle der;

‘’Vatanın bağrına düşman dayadı hançerini

Yok imiş kurtaracak bahtı kara maderini’’ (1)

Bu duurum karşısında Tevfik Rıza Bölükbaşı ise;

Nerdesin şevketlim, Sultan Hamid Han?

Feryâdım varır mı bârigâhına?

Ölüm uykusundan bir lâhza uyan,

Şu nankör milletin bak günahına. (2)

Batıya bağlanarak, ona teslim olarak özgür ve bağımsız bir yönetim olamaz. Özgürlük ve bağımsızlığını elde edemeyen bir toplum, millet ve devlet de gerçek bir cumhuriyetle yönetilemez.

Gerçek bir cumhuriyet o topraklarda , aynı bayrak altında yaşayan herkesin eşit şartlar ve imkanlar altında adalet ve kardeşlik içinde, devletin ve yasaların koruması ve çatısı altında olur. İnsanın özgürce inandığı gibi emniyet ve güven içinde hayatını sürdürmesi özlenen ve beklenen bir yönetim tarzıdır. Bir devlet çatısı ve koruması altında yaşayan insanlar o devletin ve o ülkeninin vatandaşı sayılırlar.

“Türk vatandaşı İsviçre medeni kanununa göre evlenen, İtalya ceza yasasına göre cezalandırılan, Alman ceza muhakemeleri yasasına göre yargılanan, Fransız idare hukukuna göre idare edilen ve İslam hukukuna göre gömülen kişidir.” (3) anlayış ve tarifini ortaya koyan tek parti diktatörlüğünün dayattığı sömürge tipi bir sistem ve anlayışa gerçek bir cumhuriyet denilemez.

Seçim meydanlarında cumhurdan oy dilenerek renkten renge giren, şekil ve kulvar değiştiren parti ve ideolojilerin milletimize bakışı tek parti döneminin Haçlı batılı zihniyet ve anlayışını yansıtır. Amerikan, İngiliz, Fransız, İtalyan ve Alman karışımı melez bir darbe anayasasıyla özgür ve bağımımsız Müslüman bir ülke yönetilemez.

Haçlı yanaşması dönmelerin, döneklerin, fırıldakların ortaya koydukları batı dayatması ve patentli bir Anayasa, yönetim sistemi, düzen ve devlet anlayışıyla örnek ve lider bir ülke ve devlette olunamaz.

Türkiyenin kendi milli ve yerli inanaç, hukuk, tarih, coğrafya, kültür ve genlerine uygun yapılacak bir anayasa ihtiyacı her ihtiyaçtan daha önemli ve önceliklidir. Böyle bir Anayasa ülkemiz ve milletimizin şahsında Ortaasyanın, Ortadoğunun, Kafkasyanın, Balkanların, Afrika ve tüm mazlum İslam coğrafyasının da şafaklarında yeni umutlar yeşertecek ve yeni ufuklar açacağı muhakkaktır. Türk-İslam medeniyet ve kültürünün, Selçuklunun, Osmanlının bakiyesi olan topraklar ve coğrafyalarda bu anayasay ile Türkiye ile birlikte onlar da kazanacaklardır.

Kaybedenler batının taşeronları, emperyalizmin yerli ve yabancı uşakları sömürgeciler olacaktır. Bir de sözde ve özde, eylem ve söylemde, dost ve düşman algılamasında pusulasını şaşıran, sapla samanı birbirine karıştıran batı patentli şaşkınlar kaybedecektir.

Ülkemizi, ülkümüzü ve milletimizi üç beş oy’a ve milletvekilliğine satan ahmaklar, millet adına politika meydanlarında birbirini yiyen batının taşeronları da kaybedeceklerdir.

İslam medeniyetini yeniden bu topraklarda ve coğrafyada ihya etmek isteyen bir milletin kale gibi vicdanı karşısında direnen her gurup ve hareket kaybedecektir.

Millet ve millilikle uzaktan yakından alakası olmayan bize ait kelime ve kavramları sağdan soldan tırtıklayan kemirgen ve sürüngen tırtıllara dönüşen kanı ve dini bozuk inkar ve tuğyan cephesinin içimizdeki ve dışımızdaki tapınak şovalyeleri de kaybedecektir.

Milli ve yerli, kendi DNA ve genetik kotlarımıza uyumlu yeni bir Anayasa ‘’Yeniden Büyük Türkiye’ ye açılan kapı demektir. Bu Anayasa Hak ve hakikat çizgisinde ezelden ebede doğru koşan milletimizin ufkunu ve bahtını açacak bir Anayasa olacaktır.

Aksi takdirde kendi ellerimiz ve ayaklarımızdaki batının paslı pranga ve zincirleriyle, sırtımızdaki paslı hançeriyle yaşamaya devam edeceğiz demektir.

.

Vahşetin köpekleri

Arif Altunbaş 31 Mayıs 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 790 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Yabancılaşma her çağ ve zamanda, her ülke ve toplumda insanı kendi özünden ve değerlerinden, kendi ruh ve mana âleminden uzaklaştırmakta önemli rol oynar.

İnsanın din tarih, kültür ve medeniyetinden kopması kendi özünden ve kimliğinden uzaklaşmasına yol açar. Kendisini kendisi yapan, onu değerlerinden koparan, kalabalıklar içinde yalnızlaştıran insanın kendine ait öze ve ruha yabancılaşmasıdır.

Medeniyetten ve insanlıktan uzaklaşmaya başlayan insan yozlaşma yabancılaşma vahşileşme ve barbarlaşmaya başlar. Kalabalıklar içinde yalnızlaşır, ürkek ve çekingen bir yaratık haline gelir. Egosuna yenik düşer. Kendi doyumsuz arzu ve isteklerinin, çıkar ve menfaatlerinin girdabında hayalleri ve ütopyalarının esiri haline gelir.

Çağdaş medeniyet anlayışının doyuma ulaştığı toplumlar ve ülkelerde insanın içindeki insanın her gün biraz daha can çekişmesinin asıl nedeni insanın kendi iç dünyasından uzaklaşması dış dünyasına mahkum olmasındandır.

Medeniyetin en çok geliştiği zannedilen batı toplumlarında insanın içindeki insanın ve insani değerlerin az geliştiği, hatta eskisinden daha da gerilediği onların vahyin aydınlığından uzaklaşması inkarın ve taşkınlığın sınırlarını aşmasındandır.

İnsan adalet ve barış adına yalana teslim olduğu, yalanı doğru bulduğu, yalanla içli dışlı olduğu sürece o toplum ve ülkedeki siyaset ve onun kurumları da tehlikeli ve saldırgan bir hal alır. Kendi kutsalına, dava ve düşüncesine kendi kardeşine yoldaş ve arkadaşına sorun çıkaran insan, düşmanlarına umut veren, moral ve motivasyon sağlayan fikir, düşünce, eylem ve söylemlerin kuklası haline gelir.

Bir toplumda bir gurubun ak dediğine, diğeri inat ve ısrarla kara demek için çırpınıyorsa, her alanda kutuplaşma ve zıtlaşma en son sınıra dayanmışsa o ülkede din, iman, insan ve milletin geleceği adına düşünmek politika bezirgânlarına, söz söylemek şehir eşkıyalarına kalmıştır.

O ülke ve millet düşman saldırılarından daha çok kendi içindeki terörist, hain ve düşmanların taşeronluğunu yapan politikacı saldırılarının hedefi olur. Bir ülkede milletvekillerinin dokunulmazlık zırhı terörist ve hainlerin korunağı ve yuvası olmuşsa ortada güven diye bir şey kalmaz. Onlar bu dokunulmazlık zırhı gölgesinde her gün ağızlarına geleni söyleme akıllarına geleni yapma hakkını ve cüretini kendilerinde bulurlar. Orada adaletin kılıcının gücü sadece zayıfları, mazlumları, kimsesizleri cezalandırıp ıslah etmek ve yola getirmeye yarar.

Nasıl ve ne zaman beklenen adalet, hukuk, kardeşlik ve barış içinde yaşayacağımız günler gelecek diye insanlar beklemekten yorulur. İki asırdır batı emperyalizmi ve sömürgecilerinin bize dikte ettirdiği yabancı bir düzen ve sistemle yönetiliyoruz. Ne zaman milletimizin kendi din, kültür, tarih, ahlak, yaşam tarzı ve medeniyet anlayışıyla barışık bir sistem ve düzenle yönetileceğiz.

Daha ne zamana kadar sürecek yerli münafıklar ve çağdaş köleler üreten batı yanaşması bu kukla eğitim sistemi, hukuk ve taklitçi anlayış? Bu bozuk inkârcı düzen, bu çarpık ve yamuk politikalar, bu milletten ve milletin değerlerinden kopuk batının taşeronu derin devlet anlayışı ve bu Haçlı işgali daha ne zamana kadar sürecek?

Kendi milli, yerli, dini, ahlaki, medeniyet değerlerimizden kopuk batı yanaşması bir düzen, sistem, hukuk, eğitim, yönetim, denetim ve kokuşmuş siyasi anlayışla nereye?

Türkiye’de artarak gelişen ve tehlikeli sınırlara ulaşan birçok maddi ve ahlaki sorunlar var. Artık bunları açık açık konuşmak, tartışmak, tabuları yıkmak, putları kırmak, milletin ihtiyacı olan bir Anayasa yapmakla mümkündür. Özgürlük ve bağımsızlıktan, Hak ve hakikatten bahsetmenin yasak olduğu bir ülkede hangi siyaset ve kalkınma yapılabilir?

Bir ülkede sokaklar, caddeler, meydanlar sahipsiz köpeklere bırakılırsa, orada özgürlükten ve hukuktan bahsedilemez. Kaldırımlar işgal olur, taşlar bağlanır, meydanlar ve ülke siyaset arenasında ölçü, sınır ve hukuk tanımayan insan kılıklı aç ve vahşi köpeklere kalır.

Emperyalistlerin kontrol ve denetimindeki ülkeler ve onların kukla yöneticileri güç sarhoşu ve piyonu devletler Filistin, Keşmir, Irak, Suriye ve Afganistan’da olduğu gibi ölüm kalım mücadelesiyle hayatta kalmaya çalışan çaresiz mazlum insanları barbarca katledip evlerinden yurtlarından eder. Saldırılar, işgaller, katliam ve soykırımlar kapımıza kadar dayanır.

Batı medeniyetinin izlediği barbar politikalar, ürettiği vahşi insan örnekleri ve toplumu Nemrutlaşır ve Firavunlaşır. Güce tapınan batılı insan profili insan eti yiyen yamyamlara dönüşür. İnsanlık daha tehlikeli ve yabani bir ruh haline bürünür. Kıbrıs, Filistin, Karabağ, Afganistan, Irak ve Gazze’ de yapılan işgal ve istilaların, soykırım ve cinayetlerin failleri ne yazık ki İslam ümmetinin çoğunun örnek almaya çalıştığı medeniyetin rejimleri, yönetimleri ve toplumlarıdır.

Düşmanına âşık olma yanılgısının, mankurtlaşmanın zirvesinde kendi medeniyetine düşman edilmiş bir milletin ve ümmetin evlatları, siz ey peygamber aydınlığının güneş yüzlü çocukları kendinize gelin, kıblenize yönelin!

Neredesin ey eşrefi mahlûkat olan insan?

Nerede kaldın yeryüzünün yüzakı Müslüman?

.

Özeleştirinin ilk muhatabı kim

Arif Altunbaş 7 Haziran 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 864 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Sızlayan duvarlardan gelen iniltiler dalga dalga çoğalıp, bir yas ve ağıta havasına dönüşür zamanla.

Hep eleştirmek, sürekli birilerini hatalı ve suçlu görmek/ göstermek kendini o konuda ıskartaya ve temize çıkarmak sorumsuzluk, nemelazımcılık ve aymazlık bataklığında boğulmaktır.

Bir derdin ve sıkıntın mı var? Onun sorumluluğunu, çözümünü, çaresini önce kendinde arayacak ve kendinde bulmaya çalışacaksın! Başkalarını muhatap almadan önce aynaya bakıp kendini hesaba çekecek, kendinle yüzleşecek cesaretin olmalı. Bu konuda hangi yanlışları ve hataları yaptım, hangi sorumlulukları yerine getirdim veya getirmedim, ne yaptım veya yapmadım da bu sorunlar yumağıyla karşı karşıya kaldım ve onlarla baş başayım? Neyin eksik, neye ihtiyacım var ki başkalarından yardım ve destek bekliyorum?

İnsanın kendisini tanıması cihanı tanımasının kapısıdır.

Başkalarından beklediğin ve umduğun yardım, destek senin amaç ve gayelerini ne kadar, ne zamana kadar gerçekleştirebilecek? Ve sen bu yolda ve mücadele sırasında nesin, necisin ve ne işe yararsın bunu düşüneceksin önce kendini tanımak için?

Her şeyi devletten veya başka birilerinden beklemek ve ummak ne kadar doğru ve gerçekçi bir anlayış? Sen kendini harekete geçirmedikçe başkalarından bir işin yapılmasını istemen ve beklemen ne kadar anlamlı ve ne kadar doğru? Her şeyi devlet adamlarından ve siyasetçilerden beklemek kadar bir acizlik, zafiyet ve çaresizlik olmaz.

Evet devlet büyük bir güçtür. Ama güçlü olanların rakip ve düşmanları da güçlülerdir. Güçlüleri taklit eden ve onların izini izleyerek büyümek isteyen küçükler güçlülerin gölgesinde kalarak hiçbir zaman büyüyemezler. Taklit edilenlerin hiç hoşlanmayıp sevmediği tipler kendilerini taklit edenler güçlülerdir.

Her çağ ve dönemde, her ülkede güce tapanlar muktedirler ısırgan bir köpek gibidir. Onu kontrol altında tutan, dizginleyen ve ona sahip olanın emrine girer ve ona hizmet eder. Aksi takdirde iktidar olsan bile muktedir olamıyorsan güçlünün mahkûmu olursun. Çünkü hâkim olan veya olacak olan güçlü ve kuvvetli olandır. Devlet ve toplumlarda adaleti hâkim kılabilmek için her alanda güçlü ve kuvvetli olmak ve doğrunun mücadelesini vermek için güçlünün de güçlüsü olmak şart. İç siyaset ve uluslararası siyaset ve diplomaside de olmazsa olmazdır bu.

Herkes güçlüye bakarak, onu taklit edip izini izleyerek, ondan korkarak hareket eder. Toplum içinde rol model olanlar din adamları, öğretmenler ve toplumun liderleri ile aydınlardır. Bir cemiyet, cemaat ve millet kendilerine benzeyen ve örnek olan rol modellerine bakarak hareket eder. Her şeyi devletten ve yöneticilerden beklemek tüm sorumluluğu ona yüklemek gibi yanlış bir anlayış ve beklentidir. Muktedir olamadığınız bir iktidar sahibi olmak her istediğinizi ve planladığınızı istediğiniz gibi yapamayacağınız anlamına gelir. Bu hal ancak birilerinin kör taklitçisi, kuklası, uşağı ve ücretsiz kölesi olmanın kapılarını açar.

Devlet yönetmek zor ve zorlu bir sanattır. Onun başında olanları suçlamak veya sorumlu görmek/göstermek en basit ve kolay bir iştir. İşaret parmağınızın suçlu veya mesul gösterdiği kişiye değil diğer üç parmağınızın işaret ettiği kendinize bakın! Gerçek suçlu ve sorumlunun kendiniz olduğunu göreceksiniz.

İslami cemaat ve cemiyetlerde, Türkiye Milli Eğitiminde en büyük sorun bulunduğu ortamda, okulda insan yetiştiremeyen veya yetiştirmeyen kötü rol model kanaat önderi, öğretmen ve eğitim kurumlarındadır. Elbette at sahibine göre kişner. Atlar yeri ve zamanı geldiğinde kişnemiyor ve koşmuyorlarsa suçlu atlar değil onları eğiten, yetiştiren seyislerdir.

Müslümanların ebedi ve ezeli rol modeli, ulu önder Hz. Muhammet’tir. Bir ülkenin örnek ve önder olamayan cumhurbaşkanı, başbakanı, üstatları, ağabeyleri, hacıları, hocaları, tekkeleri ve dergahları değildir.

Müslümanlar olarak bizim Referans kaynağımız Allah’ın emir ve yasakları ile vahyi bize getiren, tebliğ eden, uyaran, alemi kurtarıcı olarak gönderilen son peygamber Hz.Muhammettir.

Ona ve onun ölümsüz ve ödünsüz yolunda yürüyen yeryüzü Müslümanlarına selam olsun!

Yorum yap

.

GAZZE VE HALKI NEDEN YOK EDİLİYOR?

Arif Altunbaş 11 Haziran 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 573 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Bütün dünyanın gözü önünde bebek çocuk, genç yaşlı, asker sivil, kadın erkek, suçlu suçsuz demeden Gazze halkı neden gazaba uğrayan bir topluluk (kavim) gibi toptan linç ediliyor?

Bu apaçık soykırım karşısında birçok Müslüman ülkenin liderleri neden kılını bile kıpırdatmadan bu vahşi katliamı sessizce seyrediyor?

Barış ve özgürlük çığırtkanlığı yapan papalık ve miyarlarca Hıristiyan bu barbarca cinayetler karşısında Hamas’ı suçlu ilan edip Siyonist İsrail’i rejimini ve onu destekleyen Yahudileri haklı görüyor veya gösteriyor?

Özgür dünya denilen kolonyalistlerin ve sömürgeci batı medeniyetinin evlatları katiller ve eşkıyalar sürüsü Netenyahu hükümetine katliam ve soykırım yapması için milyarlarca dolar silah, cephane ve lojistik yardım ve destek veriyor?

Budanın barışsever (!) Hinduları, Konfüçyüs’ ün ahlak öğretisiyle (!) yetişen Çinliler neden bu barış ve insanlık düşmanı ahlaksız Siyonistlerin işlediği cinayetler karşısında suskun ve ilgisiz?

Siz, ‘’Tanrının seçilmiş evlatları olduğunuza inanan’’ Yahudiler neredesiniz? Tanrı kendi evlatlarını, yarattığı tabiatı ve evreni yakıp yıkan yok eden vahşi ve barbarlara seçilmiş millet der mi?

Kendi yarattığı evlatlarını katleden katillerin tarafında olan bir tanrı olur mu?

Siz ey Müslümanım diyen ve Müslümanlık söz konusu olunca mangalda kül bırakmayan sözde Müslümanlar, siz hangi Tanrı’ya inanıyor, ibadet ediyor ve ona teslim oldunuz?

Sizi inandığınız Allah ‘’zalimlere karşı çıkın, mazlumlara yardımcı ve destek olun’’ diye emretmiyor mu?

‘’Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır’’ diye tüm âleme hitap eden peygamber sizin peygamberiniz Hz. Muhammed değil mi?

Filistin ve Gazze şeridinde, tüm insanlığın gözü önünde, Siyonist İsrail faşizmi Hiroşima ve Nagazaki’ye atılan Amerikan bombalarından daha çok tahribat yapan bir zulüm uyguluyor. Hitler faşizmine rahmet okutacak cinayetler ve barbarlıkta sınır ve ölçü tanımıyor.

Haçlı ve Siyonist barbarlık bir avuç Gazze’ li Müslümanı yok etmek için ant içmiş, yemin etmiş, ittifak içinde hareket ederek Hamasın şahsında orada kurulmak istenen İSLAM DEVLETİNİ Firavun mantığı, anlayışı ve siyaseti ile yok etmeye çalışıyor.

Tüm mesele, orada küçükte olsa İSLAMİ BİR DEVLET kurulmaması. Samimi olarak inanıp iman ettikleri din İslam’la yönetilmek istenen bir toplumun linç edilip haritadan silinmesidir.

Sonra; doğu Akdeniz’in gaz rezervleri, Stratejik deniz yollarının Amerikan ve Siyonist emperyalizmin kontrolünde olması, İslam âleminin Basra körfezi, Hint Okyanusu, Aden Körfezi, Kızıldeniz, Süveyş kanalı, Akdeniz havzasında boğulması. Buraların ele geçirilerek ‘’arzı mevut’’ denilen Siyonistlerin inandığı ütopyaya hâkim olmak ve inandıkları dünya Yahudi hâkimiyeti efsanesi.

Herkesin bir hesabı var. Allah’ın da bir hesabı var. Rabbim millet ve ümmet olarak bizleri kendi hesabını görmek için memur etmesi dileği ve zalimlerden mazlumların haklarını söke söke almamız özlemi ve duasıyla…

Unutmayın! Türkiye’nin savunması Orta Asya’dan, Basra Körfezinden, Hint Okyanusu’ndan, Babul Mendep ve Afrika’dan, Kırım ve Balkanlardan, Hazar denizi ve Kafkaslardan başlar.

Mazlumun öç alma günü zalimin zulmettiği günden daha korkunç olur.’’ (Hz. Ali)

Muntakim olan Allah’ın elbette zalimlerden intikam alacağı bir gün gelecek ve kendine gerçekten samimi olarak inananları insanlığın düşmanlarına karşı bu yolda memur edecektir.

‘’Allah zalim toplumlara doğru yolu göstermez.’’ (Ali İmran: 186)

.

Peygamber çizgisi

Arif Altunbaş 14 Haziran 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 741 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Kur’an-ı Kerim Müslümanların inanç itikat ve hayat tarzlarını Allah’ın istediği ve emrettiği gibi yaşanması, öğretilmesi ve tatbik edilmesi için tüm insanlığa rehber, örnek ve ölçü olarak gönderilmiş ilahi bir kitaptır. Bu kitaptaki emir ve yasaklara uymak iman, inanç ve itikadımızın gereğidir.

Allah’ın kural, kaide ve esaslarını açıklamak ve ne anlama geldiğini izah ve pratik edip göstermek için Peygamberimiz Hz. Muhammet tüm insanlığa tebliği edici, müjdeleyici ve uygulayıcı olarak gönderilmiş bir elçidir.

O, peygamberlik görevini yaparken ‘’Allah’ın kendisine emrettiği…’’ gibi yapar ve yapmak zorundadır. ‘’ Onun her söylediği (Vahyi ilahi) Kur’an’ın ölçüleri dairesinde ve Kur’an’ın metnine, lafzına ve ruhuna uygundur.’’ ‘’O, kendi heva ve hevesine göre bir şey yapmaz ve hareket etmez.’’

Müslümanlar olarak peygamberimizin çizgisini ve yolunu takip ve taklit etmeye sünnet denir. Sünneti inkâr etmek itikadi ve ameli bir sapıklıktır.

Müslümanlar olarak biz sünnete uymak için sakal, cübbe, sarık, şalvar, (hicap) İslam’a göre giyim kuşam, davranış ve sosyal ilişkilere uyar, suyu içerken, yemek yerken, camiye sağ ayakla girerken sünnete dikkat eder, fakat aynı peygamberin ‘’Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır’’, ‘’Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir’’ gibi ve Allah’ın emrettiği ve yasakladığı diğer kuralları kendi nefsimizde, ailemizde çevremizde uygulamaz ve bu konu da inanmayanlarla aramızda hiçbir belirgin bir fark olmamaktadır.
‘’Ben güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim’’, ‘’ Güzel ahlak mü ‘minin ziynetidir’’ ve buna benze daha birçok edep ve ahlak ölçülerinin örneği olan peygamberimizin yaşantısı ve çizgisini her yerde, her zaman, herkese anlatır ve örnek gösteririz. Ama kendi ailemizde, komşuluk, iş, eş ve günlük hayatta bu kurallara önce biz kendimiz uymayız.
‘’Şefkat ve merhamet, tevazu, cömertlik, sabır, huzur ve barış, kardeşlik ve dayanışma ruhu’’ peygamber ahlakı ve çizgisi olduğunu bilmemize rağmen her türlü kuralsızlık, kanunsuzluk, merhametsizlik, zulüm, haksızlık karşısında ‘’Bana dokunmayan yılan bin yaşasın’’ modunda hareket eder etliye sütlüye karışmak istemeyiz.

Özel ve toplum hayatımızda, ekonomide, hukukta, ailede, miras ve nafakada, eğitim ve öğretimde, adalet ve özgürlükte, ahlak ve maneviyatta, insani ve ticari ilişkiler ve ahlak anlayışında İslami davranmıyor isek biz peygamberi ve peygamber çizgisini anlamamışız demektir.
Kur’an’ ın emir ve yasaklarını ve peygamberi anlamadıktan, Allah’ın emrettiği ve rasulullahın açıkladığı gibi İslam’a inanıp iman etmedikten sonra, her gün milyon kere milyon zikir ve salavat getirmekle İslami sorumluluğumuzu yerine getirdiğimizi mi sanıyoruz.

‘’Beni bol bol zikredin’’ diyen Allah önce kendisine nasıl iman edilmesi gerekiyorsa öyle iman edip, o imanın gereklerini yerine getirmemizi, tüm eylem ve söylemlerimizde iman esaslarına göre hareket etmemizi emreder.

Eğer Müslümanlar sadece peygamberin ‘’boyu, kilosu, şemaili, sakalı şerifi, saçını nasıl taradığıyla’’ ilgileniyor içkiyi, kumarı, faizi, uyuşturucuyu, sömürü ve köleliği, putculuğu ve putperestliği, israfı ve yolsuzluğu, haksızlığı, adaletsizliği ve kötülükleri nasıl kaldırdığıyla ilgilenmiyorsa o toplum ne Kur’ anı, ne de peygamberi ve peygamber çizgisini anlamış değildir.

Yalan söyleyen, iftira ve gıybet eden, haram yiyen ve harama bakan, kalp ve gönül kıran, zulüm ve işkence yapan, komşuluk ve kardeşlik hukukunu ile egosunu tatmin için sınır ve ölçü tanımayan bir insan Hz. Peygamberi ve onun getirdiği din olan İslam’ı tanımamış demektir.

Bir tarafta nafile namazlar ve oruçlar, umre yarışları ve gösterişli ibadetler, diğer tarafta serpme kahvaltılı 5 yıldızlı hoteller, villalar ve devren mülklerde ıkınıncaya tıkınıncaya kadar israf ve lüks içinde bir yaşantı. Camiler ve dergahlardaki sohbetlerde ‘’Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir’’ vaaz ve nasihatleri, peygamberimiz ve sahabelerinin üç hurma ile örnek yaşantıları ve İslam edebiyatı…

Yüzlerce çelişkili eylem, söylem, ikiyüzlülük, haksızlık, hukuksuzluk, israf, arsızlık yüzsüzlük ve pişkinlikle yoğrulmuş sahte bir hayatla ne Allah’ı ve Kur’an’ı, ne peygamberi ve sünnetini anlamış değiliz. Kendi kendimizi kandırarak, gösteriş ve artistlik yaparak, suni ve sahte bir yaşantı ile neye ve nereye ulaşabiliriz?

Kendi kendimizi, ailemizi, çevremizi Allah için sorgulayabiliyor muyuz? Cesaretimizi toplayıp dürüstlük ve samimiyet gömleğimizi giyerek içinde bulunduğumuz, yaşadığımız çelişkilerle yüzleşebiliyor muyuz ?

İbrahim’i bir inanç ve iman, İsmail’i bir teslimiyetle Kurban Bayramınızı kutlar, sağlık ve esenlikler dilerim.

.

Kadrolar ve elemanlar

Arif Altunbaş 21 Haziran 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 798 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Hayatın içindeki mücadelede, diplomaside, ticaret ve savaşta olduğu gibi arkamızdan esen rüzgâr her an yön değiştirebilir. Sürdürülebilir bir başarı grafiği yakalayabilen toplum ve hareketler, cemaat ve milletler rüzgârın yön değiştirmesi, beklenmedik olumsuz olaylar karşısında fazla etkilenmezler. Dik ve omurgalı durmaya devam ederler. Çünkü her başarı ve zafer sonsuz değildir. Başarı ve zafer onu sürdürülebilir bir hale getirmektir

Toplum ve teşkilat yapısının oluşmasında kullanılan malzemeler ve donanım kaliteli, standartlara uygun olursa millet ve devlet yapısı ufak tefek sarsıntı, bela musibet, afetler ve yan etkiler karşısında yıkılmaz. Tekrar ayağa kalkar, tekrar mücadele pozisyonu alır ve yürüyüşüne devam eder.

Niyeti halis, duruşu düzgün, mücadelesi Hak olanların karşılaştıkları her bela, musibet ve badireler böylece çabuk atlatır. Hafif rüzgârlar önünde kuru yapraklar gibi sağa sola savrulmazlar. Hedef ve istikametlerinden onları kimse alıkoyup çeviremez.

Cumhur İttifakı ve bileşenleri birkaç milletvekili ve belediye başkanlığı fazla kazanmak hırsı ve açgözlülüğüyle geleceğe bakmamalıdır. İnandığı din ve itikadın, ahlak ve ilkelerin çizgisinde, vatan ve milletinin çıkar ve faydaları doğrultusunda karar verip hareket etmelidir. İslami kuruluşlar güçlerini ve becerilerini genç kuşakları eğitmek, yetiştirmek ve kazanmak için seferber etmelidirler. Gerçek ittifak ve samimiyet ortak çıkarlarda değil müşterek değerlerde buluşmak ve kucaklaşmakla olur. Bunun için gayret etmeyenler ne kadar ittifak ederlerse etsinler, ne kadar iktidar olurlarsa olsunlar millete hizmet yolunda hiçbir zaman başarılı olamazlar.

Milleti ve devleti yönetmeye talip ve istekli olan oluşumlar önce kendi cemiyet, cemaat ve toplumlarını çok iyi yönetmek, yönlendirmek ve eğitmek zorundadırlar. Eğitimsiz bir toplumla hiçbir hedefe ulaşılamaz. Eğitimsiz bir ordu ile hiçbir savaşı kazanamazlar.

Başardık zannettikleri her olayın sonu başarısızlık ve hezimetlerle dolu bir mağlubiyettir. At gözlüklüler, egoistler kazandıklarını düşündükleri kadar kaybettikleriyle yüzleşirler. Varlık içinde yokluğu, iktidarda iken muhalefeti yaşarlar. Mücadele arenasındaki rakipleri, düşmanları olan guruplar, partiler ve hareketlerden farklı ve doğru eylem ve söylem geliştiremeyenler eleştirdiklerinden daha kötü bir hale düşerler.

İnsanı kazanmak eğitim ve öğretimle olur. Hayatın her alanında insanı kazanamayan toplumlar ve hareketler girdikleri tüm yarışlar ve mücadelelerde kaybetmeye mahkûmdurlar. Her başarı veya yenilginin, her zafer veya hezimetin temel dinamiği yetişmiş/ yetiştirilmiş insanlar olan kadrolardır. Kadroları olmayan hareket ve toplumların rakipleri karşısında başarılı olma şansları yoktur.

Yönünü ve istikametini rüzgâra (Konjonktüre) göre tayin eden fikir, düşünce ve hareketlerin ulaşacağı hedefler ve limanları belirlemek hareketin kaptanı veya karar organlarının iradesinde ve elinde olmalıdır. Aksi takdirde gemideki dümenin de dümencinin de bir faydası olmaz. O gemi ve yolcuları arzu edilen liman ve sahile ulaşamaz. Onların hayatları azgın dalgalarla boğuşmakla geçer.

Müslüman yönünü ve istikametini siyasi, ekonomik, konjonktüreler gelişme ve olaylara göre değil kendi inancı ve hedeflerine göre belirler. Teşkilat ve toplumunu kendi idealleri şekillendirir ve yönetir. Her zaman, her yerde ve her hususta Müslümanın işi İslami usul, üslup ve kriterlere uygun olmalıdır. İnsan bir kere doğru çizgiden saparsa onu bir daha derleyip toparlanmak onu yeniden oluşturmaktan zordur.

Bir kere tökezlemeye ve düşmeye görsün insan ve milletler. Onu o perişan halde görmek ve zevkten dört köşe olmak için bekleyen o kadar çok haset, fesat, kıskanç, sahte dost, münafık ve düşman olduğunu düşünce anlar.

Müslüman kişi, aile, cemiyet, cemaatler, toplum ve hareketler farklı düşünceleri, projeleri eylem ve söylemleri olsa da inanç ve imanlarının ortak noktasında bir araya gelebilmelidirler. Aksi takdirde düşman ve rakiplerinin değersiz değerlerine boyun eğmek ve onların boyunduruğu altında yaşamak zorunda kalırlar.

Bir hareketin başarısı veya başarısızlığı onu yöneten eleman ve kadroların eseridir

.

ABD ve Rusya gerilimi nereye

Arif Altunbaş 28 Haziran 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 668 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Rusların yayılmacı politikaları Abhazya ve Kırım işgalinden sonra peşinden Ukrayna krizini tetiklemiş, bu durum hem Avrupa’daki, hem de Rusya’daki iç ve dış dengeleri sarsarak devlet arası güvenlik politikalarının yeniden dizayn edilmesine sebep olmuştur.

Rusya’nın Suriye, Libya, Baltık ülkeleri ve Afrika’nın bazı bölgelerinde boy göstermesi Batı cephesini iyiden iyiye rahatsız ettiğinden onlar da Rus saldırganlığı ve işgalciliği karşısında kendilerini Amerika’nın eteği altına sığınmışlardır.

Ukrayna krizinin 1. Derece sorumlusu Ruslardan önce Amerika’nın hegemonyal despotizmi doğrultusunda faaliyet gösteren NATO kuşatmasının Rusya’ nın sınırlarına kadar genişleme politikalarıdır. Eski Varşova Paktı ülkelerinin Baltık denizinden Gürcistan’ a kadar NATO’ ya alınması, NATO’ nun Rusya’ ya karşı olası bir savaşı bu devletler üzerinden yapacağı anlamına gelmektedir.

Böylece NATO savaşı eski Varşova Paktı, (yeni NATO üyesi) devletler üzerine kaydırmış durumdadır. Soğuk savaş döneminde ağır ve acı Sovyet işgalleri yaşayan bu ülkeler Rus saldırganlığından emin olmak için kendilerini güvende hissedecekleri ABD güdümlü NATO’ nun kucağında bulmuşlardır.

Ukraynanın bugünkü savaşa ABD ve İngilizler tarafından önceden hazırlanmasından elbette Rusya’ nın haberi vardı. O da bunlara karşı boş durmadı. Askeri ve lojistik güçlerini Ukrayna sınırına kaydırdı. Sınırlarını savunmak için ne yapması gerekiyorsa onları yaptı.

Her iki tarafta da savaş, yıkım ve ölümle gelen nefret ve düşmanlık ABD’ nin oyunu idi. Batının Ukrayna’ya verdiği sınırsız destek bu oyunun bir parçası. Rusya’nın İran, Kuzey Kore, Çin, Küba, Vietnam gibi geniş bir coğrafyada kurduğu stratejik ortaklıklar ve bağlantılar NATO’ ya karşı yeni bir blok ve ortak cephenin habercisiydi.

Ardından dünya kamuoyunda kopan 3. Dünya savaşı söylentileri ile nükleer silahların gölgesindeki karşılıklı meydan okumaların toz dumanı içinde dünya stres nöbetlerine girdi.

Batı ittifakı Ukrayna’daki mağlubiyetini asla içine sindiremiyor. Ukrayna’ya durmaksızın destek çağrıları yapılması da Rusya için bir beka sorunu haline getiriyor. Karşı karşıya gelen ABD ve taraftarları ile Rusya Çin ve yandaşları olmak üzere dünya yine iki bloklu eski günlerine dönüyor.

Dağıstan’daki kilise ve sinagog baskını, Orta Asya ve Kuzey Kafkasya hattında dini hassasiyetlerin kaşınması, Abhazya ile sınır gerilimleri, Japonya Güney Kore ABD Avusturalya hattında batı ittifak ve dayanışmasının günden güne güçlenmesi, Baltık ülkeleri, Polonya, Romanya ve Bulgaristan’ ın Rus saldırganlığına karşı dayanışma içinde olması Rusya Amerika arasındaki gerginliği iyice geriyor.

ABD dünya kabadayılığını kimseye kaptırma niyetinde değil. Rusya’ nın da asla bu kabadayıya boyun eğme niyeti yok. Çin ise bu savaşta sessiz ve derinden ilerleyerek sinsice kendi planını oynamakta ısrarlı. Hindistan milyarları aşan nüfusunun karnını doyurmak için her telden oynamaya razı. ‘’Aç köpek fırın delir, aç insanlar devleti devirir ’’ gerçeğiyle yüzleşmeyi istemiyor. Dünya çaresizlik ve çözümsüzlükler içinde çıkmaz bir sokakta bir çıkış yolu arıyor.

Ukrayna’da istediği neticeyi alamayan Batı ittifakı şimdi Müslüman etnik gurupları kullanarak Rusya içinde bir kargaşa fırtınası oluşturarak Ukraynadaki gücünü kırmak istiyor.

Rusya için bu savaş bir ölüm kalım meselesi haline geldi. Rusya’ yı geri adım atmaya zorlayan Batı İttifakı bu arada en az Rusya kadar kendisi de zorlanacak. Aralarındaki gerilim azalmayacak, gittikçe yükselme ve genişleme riskini beraberinde taşıyacaktır.

Gelecek veya gelmekte olan 3. Dünya savaşı mıdır? Yoksa (Doğu ve Batı ittifakının) fillerinin tepişmesi mi olacak onu gelecek zaman gösterecektir. Ama her halükarda bu işten en zararlı çıkacak olanlar zavallı kuklalar, birilerinin piyonları olanlar ve suçsuz günahsız güzelim çimler olacaktır.

.

Haydut devletler ve mazlum milletler

Arif Altunbaş 5 Temmuz 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 635 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Hergün üzerimize katran gibi yağan binlerce yalan, iftira, karalama, algı operasyonu, kışkırtma, sosyal ve siyasal kara propagandalara karşı direnen ve savaşan bir milletiz. Her çeşit emperyalist baskı, terör ve ikiyüzlülükle karşı karşıyayız.

Sahtekârların saltanatı bütün doğruları ezip geçmekte. Hak ve hakikate karşı zalimlerin kanlı, kirli çirkin tiyatroları ‘’Çağdaş medeniyet, demokrasi, özgürlük, bağımsızlık ve adalet’’ adına sahnelenmekte.

Haklıları haksız, suçluları suçsuz, mazlumları zalim, zalimleri mazlum yapan ve gören gösteren haydut devletler Birleşmiş Milletlerin tepesinde ezilen milletlere karşı baskı, terör, işgal, sömürü ve despotizmi temsil etmekte.

Güç sahipleri ve güce tapanların engizisyon mahkemelerinde insanlık bir avuç mutlu azınlığın elinde sindirilmekte, sündürülmekte, süründürülmekte. Batının çağdaş barbarlığı Ortaçağ karanlığı, zulmünü ve vahşetini geçmekte.

BM’ nin beşli çetesi koruması ve gölgesi altındaki çok uluslu şirketler ve ceberut devletler dünyayı en modern gelişmiş sistem ve düzen denilen demokrasi (!) mucizesiyle yönetmekte. İnsanlık demokrasi eşkıyalarının elinde ve kontrolünde yeni bir dünya savaşına doğru sürüklenmekte.

Fransız düşünür Alain Minc ‘’Batının Orta Çağ’a geri döndüğünü’’ söylemekte.’’ Bu Orta Çağ; aklın kurucu bir ilke olarak uzun süredir kaybolduğu sanılan ilkel inançlar tarafından gerilediği bir dönemi tanımlıyor’’ . “İyimserlik dönemi bitti, karamsarlıkla birlikte gözü pek olmak zorundayız. Pek çok riski içeren ve özellikle kontrol dışı alanlar doğuran yeni Orta Çağ gaddarlık ve acımasızlıkta eskiyi aratmayacağa benziyor…” diye alarm çanları çalmakta.

Alev Alatlı ise: “Anlamamız gereken şey savaşların artık bol yıldızlı generallere ihale edilmediğidir. Savaş onların işi olmaktan çıkıyor. Bugün savaşın tanımı değişti. Tarihi savaşlara göre ayıran tarihçiler de var. Diyorlar ki; birinci evrede 1945’e kadar gelen süreçteki savaşlar ‘fetih’ için yapılıyordu. Bu sürecin bir döneminde ideolojiler de etkili oldu. İkinci evre caydırıcı savaşlar çağı… Bu da 1945’ten duvarın yıkılışına, 1990’a kadar olan süreci kapsıyor. 1990 sonrası tecrit savaşları çağı… Bu tecrit savaşları haydut devletleri ortaya çıkardı…” ğını söylemekte.

Dünyada insanı en can acıtan, bedel ödeten eylem ve söylemler kişi veya toplumun korkusuzca inandığını söylemesi ve yapmak istemesi haline geldi. ‘’Gerçeğin tarafında olmak, Hakkı hakikati söylemek insanın kendi malına, canına, ailesi ve akrabasına kadar uzanan bir vahşeti göze almak’’ anlamına geldi.

‘’Basın özgürlüğü’’, ‘’bağımsızlık’’, ‘’insan hakları’’, ‘’Hak hukuk adalet’’, ‘’adil ve tarafsız yargı’’, ‘’insanın hayatı, fikri ve düşüncesinin dokunulmazlığı’’ çağdaş Firavun imparatorlukları ve düzenlerinin hâkim olduğu dünyada parlak ve içi boş laflardan ibaret bir kandırmaca ve aldatmacadan ibaret kalıyor.

Şer güçlerin kontrolündeki devletlerin Ortaçağ barbarlığına geri dönüşleri, dünya çapında meydana getirdikleri mağdurlar ve mağduriyetler, zulme uğrayan toplumlar ve milletler Romalıların arenalarda aslanlara parçalattırdıkları esirler durumunda. İnsan, insanın kurdu olmakta. İnsan insanı yemekte.

Bütün bu haksızlıklara ve hukuksuzluklara karşı zulme uğrayan mazlumlar esirler şuursuzca arena türbinlerinden aslanları alkışlayan seyircilere âşık olmaktan ne zaman vazgeçecekler? Ne vakit aslanların pençelerinde can veren esirlerin kendileri olduğunu anlayacaklar? İnsanlar ne zaman çağdaş vahşetler, barbarlıklar, düşünce tarzları ile bir türlü değişmeyen sömürü düzenlerine başkaldırıp kafa tutacaklar?

Mazlumlar zalimlere başkaldırmadığı sürece ellerindeki kelepçeleri ve ayaklarındaki prangaları kıramayacaklarını ne zaman anlayacaklar? Haksızlığa, hukuksuzluğa, teröre ve baskıya boyun eğdikleri sürece enselerinde daima zulmün kılıcının eksik olamayacağını fark edecekler.

Her an bedel ödemeye hazır olamayan korkaklar her zaman bedel ödemeyi hak ederler. Her özgürlüğün ve bağımsızlığın mutlaka ödenecek bir bedeli vardır. O da, insanların kendi kutsalları ve idealleri uğrunda İbrahim ve İsmail olmaktır. Mazlumlar bunu anlayıncaya kadar hep mazlum ve mahkûm kalacaktır.

.

İran’da ve Türkiye’ de kaybeden kim

Arif Altunbaş 12 Temmuz 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 590 Görüntüleme

Arif Altunbaş

İran İslam Cumhuriyeti (1979) devriminden sonra yapılan tüm seçimlerde Cumhurbaşkanı adayı olabilmek dini liderin onayına bağlıydı.

Son seçimlerde eski Sağlık bakanı Mesut Pezeşkiyan’ ın Azerbaycan Türk’ ü olması, Azeri Türklerinin kahir ekseriyetinin onu desteklemesi, rejimle açık gizli çekişme içinde olan muhalefet kanadının oylarının da ona gitmesine sebep oldu.

Seçimin ilk turunda kazanan Pezeşkiyan’ ın dini lider tarafından engellenmesi akıl tutulması ve büyük bir hata olurdu. İç muhalefeti sokaklara dökebilir, rejimin temellerini sarsabilirdi. Olmaması gereken şey oldu. Beklenen şey olmadı.

Seçimin 2. Turunda Pezeşkiyan’ ın % 53,7 çoğunlukla sandıktan İİC 9. Cumhurbaşkanı olarak seçilmesiyle hem dini lider, hem muhalefet ve devrim muhafızları olan silahlı zinde güçlerin itiraz edip karşı çıkacak bir bahaneleri kalmadı.

Böylece Cin şişeden çıktı. Artık elde yapılacak bir şey yoktu. Ancak Pezeşkiyan iktidarının iç çekişmeler, gerginlikler ve birçok sürprizlere gebe olduğunu ve İran’ı sancılı günler beklediğini söylemek kehanet olmaz.

Halkla rejim arasındaki kırmızıçizgilerden oluşan sınırlarda ya belirli esnemeler ve gevşemeler veya rejimle iktidar arasında sert restleşmeler meydana gelebilir. Her iki tarafın birbirlerine bakışları, toleransları, empatileri ve antipatileri belirleyici rol oynar.

Adem’ in Kabil soylu ve Habil soylu iki oğlunun karakteristik özelliğini taşıyan insanlar zıt kutuplara olmaya müsait bir fıtrata ve akla sahiptir. İnsan fitnenin veya iyiliğin ocağı olarak tarihin her döneminde ölçüsüz zıtlaşmalar, aşırı gerilimler, ayrışmalar ve çatışmalar yaşamışlardır

Baskılar, dayatmalar, zorlamalar karşısında insan fıtratı sürekli direniş tavırı içinde olmuştur. Din, dini otorite veya devlet zor ve zorbalıkla bir şeyi yaptırmak istediğinde insanın ona itirazını, reaksiyonunu ve başkaldırısını da hesap etmek zorundadır.

İnsanlar eğitilip bilinçlendirilmeden, ona rejimin veya dinin Hak ve hakikat bilinen hükümlerin zorla uygulatılması o toplumda huzursuzluklara yol açar. ‘’Din de zorlama yoktur’’ (Bakara; 256) emri insanın kendi dini de olsa, milli ve ahlaki değerleri de olsa iç kabul ve istekle olması gerektiği göz önünde tutulmalıdır. Aksi takdirde bir gurubun hak, gerçek ve doğru bildiği bir şeyin diğerleri için hiçbir özelliği ve anlamı olmayabilir.

Din: inanç ve iman, kabul ve tasdik, teorik ve pratik, eylem ve söylem olarak kişinin özgürce kabullenmesi gereken, kendi iradesine bağlı gönül meselesidir. Zorla zorbalıkla gönüllere girilemez. Bu yolda yapılan her zorlama karşı bir mukavemet ve direnişi doğurur.

Bu sadece İslam dini ve Müslümanlar için geçerli bir kural değil bütün din ve inançlar için geçerlidir. Zorla dine girdirilmez, zorla dinden çıkarılamaz. Gönül her insanın kendisinin hâkim olduğu fildişi kulesidir. Oraya bazen kendisi bile hükmedemez. Çünkü gönül ferman dinlemez.

İslami örgütlerin, toplumların, devletlerin temel yanılgı noktası kendi cemaat ve taraftarlarına dini öğretmeden, onu onlarda içselleştirmeden, onun kural ve kaidelerini uygulatmaya kalkmasıdır. Bu yüzden tüm İslam ülkeleri ve milletleri olarak İslam düşmanlarının ya emri ve kontrolünde veya onların ücretli ve ücretsiz köleleri durumunda İslam düşmanı rejimlerinin bekçiliği ve savunmasını yapmaktadırlar. İnanmadıkları, beğenmedikleri bir sistem, düzen ve rejim içinde esir gibi yaşamak zorunda kalmaktadırlar.

İran’da Pezeşkiyan ve dini lider Hameney’ i bekleyen sorunlar ve çözümlerin başında dini otorite ve ekonomi gelmektedir. Bunun da sebebi halkın gerçek İslam’ı, dini, siyaseti ve itikadına göre eğitilememesi ve ekonominin iyi yönetilememesi görünmektedir. İİC devrimi olalı 44 yılı oldu. Bir nesil göçtü yeni nesiller geldi. Gençler sistem ve rejimin okullarında yetişmesine rağmen çoğunluğu o sistem ve rejime karşı. Düzen kendi celladını mı yetiştiriyor. Bu yaman çelişki neden, kimden, nereden kaynaklanıyor?

Bu ve buna benzer sorulara 20 yıldır iktidar olup son yerel seçimde kaybeden AK Partinin de kafa yorması, çözüm araması gerekir. Bugün kendi karşılarında olanlar AK Parti iktidarında eğitim gördüler. Hata ve çözüm nerede? Burada kazanan kim, kaybeden kim? Kimler ayağımızın altındaki zeminin kaydığının, bu zeminin de kendi evlat ve nesillerimiz olduğunun farkında.

Her baskı ve zorlama karşı bir direnişin habercisi ve tetikçisidir. İnsanların rızası olmadan onları bir kalıba sokmak ve orada şekillendirmek isterseniz sonuçta olacak olan başlangıçtaki beklentiler değil tam tersi olabiliyor.

Gönüllülük ve rıza dinin ve hayatın insana dönük temel unsurlarındandır. Usulü ve üslubu terk ederek zorlayan zorlanır.

Arif Altunbaş, Haber 7

.

Kırk yıllık hazırlığın bir gecede devrilmesi

Arif Altunbaş 15 Temmuz 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 808 Görüntüleme

Hasan Kuloğlu

Darbeciler ve darbeler mevcut veya meşru hükümetleri devirme operasyonları olarak meşruiyetlerini keranmetleri kendilerinden menkul gayri meşru isyan hareketleridir.

Her hukuksuz hareketin meyvesi acıdır. Ayrıca karşı bir direniş veya başkaldırının da fitilini ateşleyen yakıcı yıkıcı bir bir aksiyon olarak tarihe geçer.

Daha çok kendi haklılığı başkalarının da haksızlığı üzerine inşa edilen haksızlık ve hukuksuluğun bayraktarlığını yapan bu hareketler diğer insanların hak ve hukukuna tecevüz eden baskınlar olarak hatırlanır. Kimileri başarılı olur zor ve zorbalıkla yönetimleri ayakta tutmaya çalışır, kimileri de darbe yapayım derken darbelenerek kalkışmaları hezimete dönüşen bir sonun başlangıcıdır. Ava giderken avcı bazen av olur ve avlanır.

15 Temmuz darbesi 40 yıllık dini bir kimliğe büründüğü sanılan din simsarı sinsi bir çalışmanın Amarikan emperyalizminin kontrolüne girerek milletimize karşı yapılan adi bir kalkışma ve başkaldırıdır.

Amerikanın piyonları, kuklaları ve uşakları tarafından yapılan bu gece baskını milletimizin uyanık, fedakar, vefakar ve cesur direnişi karşısında geri teperek darbecilerin niyetlerini boşa çıkarmıştır.

”Kırk yıllık ördükleri kazağı kimseye giydirmeyiz” diye nefret atına binip kan ve kin kusarken, tankların ve savaş uçaklarının ateşi altında yüzlerce masumu katledip binlercesini de yaralar haset anlayış kendilerini de milletin nazarında ebedi olarak linç ettirmiştir.

Önceleri şirin, sevimli, barışçıl, sadece insanımızın iyi eğitim alması üzerine kurgulanmış görünen bu sinsi yapı kan döken, nefret kusan ajanlık ve provakatörlük yapan darbeci bir kimliğe bürünmüş, ABD emperyalizminin uşağı ve piyonu olarak zihinlere kazınarak 15 Temmuz darbesi ile kendi ölüm fermanlarını yazmışlardır.

Önceleri bir barış hareketi gibi görünen cemaat 15 Temmuz darbe kalkışmasıyla batı emperyalizmine hizmet eden ABD’ nin piyonu olarak gerçek yüzüyle milletin nazarında tescillenmiş kötü bir marka olmuştur. Artık insanımızın hafızasında bir eğitim gönüllüleri hareketi değil anarşistlerle omuz omuza hareket eden ABD yandaşı ve batı uşağı bir FETÖ Terör hareketi vardır.

Darbeciler milleti darbeleyeyim derken, milletin ayağa kakmasıyla işte böyle darbelenirler. Niyetleri samimi olmayanların gerçek yüzleri eninde sonunda işte böyle pişmiş kelle gibi sırıtır.

”Allah, herkese kazandığının karşılığını vermek için böyle yapar. Şüphesiz Allah, hesabı çabuk görendir.” (İbrahim. 51)

.

Almanya örtülü bir Yahudi devleti midir

Arif Altunbaş 19 Temmuz 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 685 Görüntüleme

Arif Altunbaş

20. Asırda Yahudilerin kökünü kazımak için onları erkek kadın, çoluk çocuk, yaşlı genç, suçlu suçsuz ayırt etmeksizin gaz odalarında boğan, ölüm fırınlarında yakan, açlık susuzluk ve hastalıklar içinde telef eden Alman aklı şimdi de Gazze’de kendileri gibi soykırımı yapan 2. Dünya savaşındaki kurbanları Siyonistlere her türlü destek ve silah vererek örtülü bir Yahudi devleti olduğunu mu onaylıyor?

Avrupa’da Cermen ırkı tarih boyu Avrupa’nın hem kurucu hem de yıkıcısı unsuru olarak öne çıkmıştır. Cermen ruhunu en çok temsil eden millette Almanlardır. Avrupa Birliğinin kurucu lideri, onun ayakta durmasını sağlayan, zaman zaman onu uyaran, hatta tehdit eden de Almanlardır. Almanlar olmadan Avrupa Birliği düşünülemez. AB’ ın başşehri Brüksel olsa bile, esas merkezi Berlin’dir. Brüksel göstermeliktir.

Avrupa’yı var eden diyalektik güç onu yok edecek olan silahın da gücüdür. Batının çıkmaz sokağı onun çıkış yolu olarak ortaya koyduğu diyalektik düşünce, mantık, anlayışın metaforunu oluşturur. Doğruyu ve gerçeği karanlık çıkmaz sokaklarda arama döngüsünün paradoksal yanılgısının dinamiğidir o.

Dünya savaşlarını çıkaran Cermen ruhu ve aklıdır. Yakıp yıktıkları Avrupa’yı onarmak ve ayağa kaldırmayı da kendi görevleri bilen onlardır. Cihan savaşlarını çıkaran bu ruh dünyayı onarma ve inşa etme işini de yüklenir. Kısa zamanda savaş yıkıntıları içinden bir mucize çıkarır. Tekrar düştüğü yerden alelacele kalkar. Sonra yine yakmanın, yıkmanın ve yok etmenin peşinde koşmaktan geri durmaz. Genetik bir özürlülük döngüsü böylece yuvarlanıp gider.

Avrupa cihanı kuşatan büyük savaşlar ve afetlerle yeniden buluşmak için adeta çılgına dönmüş, aklını yitirmiş ve yerinde duramayan vahşi bir at gibi şimdilerde de. Yeniden dünyayı kapsayan ve etkileyen savaşlar başlatmak, sonra yeniden derlenip toparlanmak için yerinde duramıyor, kaşınıyor adeta. Hiç tarihten ders aldıkları yok. Yeni bir meydan okuma, yeni bir kör döğüşü, yeni bir küresel yıkım savaşı onların dolap beygiri gibi yaptıkları en başarılı iş. Üçüncü dünya savaşını nasıl ve nerede çıkaralım derdinde silahlanıyorlar. Acaba Ukrayna mı, Tayvan mı?

Tanzimat’tan bu yana bizdeki aşağılık komplesi altında ezilen batı kuklası karanlık aydınlar ve devlet adamlarımızın model alıp örnek gösterdikleri, taklit ettikleri Avrupalı ve Batılılar soykırımcı emperyalist despotların kuklalığını yapıyor. Bunun için millet ve devlet olarak batılılaşma adına yıllarca çıkmaz sokakların kör girdaplarında bir akıl tutulmasıyla aynı yerde dönüp dolaşan dolap beygirleri haline geldik/getirildik.

Vahiyden uzaklaşmanın ve aklın kölesi olmanın çıkmazı sokaklarında Hakkı ve hakikati arama yanılgısı içinde çırpınmanın, bir türlü uyanamamanın saplantısında boşa giden bir yüzyılımızın günahını taşıyan bir milletiz. Ne yaparsak yapalım batıyı taklit etmemizin, onun tarafından reddedilişimizin, düşman görülmemizin, sevilmeyişimizin hazin öyküsünün muhatabı ve aktörleri biziz.

Almanya’dan önce Avrupa’daki örtülü ilk Yahudi devleti İngiltere’ dir. Osmanlıyı yıkan, onun yerine kendi güdümünde bir devlet olarak Ortadoğu’da çıbanbaşı olarak İsrail’i kurduran İngiltere’dir.

Hangi akıllı Almanya’nın bağımsız bir devlet olduğunu, Alman ekonomisi, aklı ve siyasetinin Yahudilerin elinde ve kontrolünde olmadığını söyleyebilir? Alman devleti ve otoriteleri inandıkları dinden, iman ettikleri tanrıdan, kurdukları devletten önce İsrail’ den korktukları acaba neden?

Yahudiler Almanya’daki yatırımlarını geri çektikleri an Alman devinin bir ay içinde büyük bir balondan ibaret olduğu görülür. Cermen aklı, ruhu Siyonistlerin önünde diz çökmüş, onun gözünün içine bakarak ona yalvaran, dişleri sökülmüş, pençeleri çalışmayan zavallı bir aslandır. Almanlar her taraftan kendilerini saran ve esir alan bu Siyonist örümcek ağından kurtularak Avrupa’daki modern düşünceyi kuran Kant ve Hegel’ i yeniden okumak, anlamak ve bugünkü durum ve pozisyonlarını anlamlandırmak zorundadır.

İkinci dünya savaşından önce ve sonra Almanların yaşadıkları ya da Almanlara yaşatılan ve unutturulmak istenen trajedileri yok sayan, bir Almanya nasıl özgür ve bağımsız bir devlet ve millet olabilir? İyi veya kötü milletler kendi tarihleriyle birlikte yaşarlar.

Dünya hep Almanların Yahudileri yakıp yıkıp yok ettiklerinden bahseder. Bu işte ölenin, öldürülenin hiç mi hiç suçu, günahı, hatası, ihaneti ve bozgunculuğu yok? Yahudi (Siyonist) inancı, aklı, mantığı, vahşeti, dehşeti ve itikadının Hitlerin Yahudi kırımından farklı bir yanı yönü tarafı var mı? Siyonist Yahudi faşizminin delillerinin Filistin ve Gazze’de hala kanı akmakta. Dünya da ahmak ve aptalca bu zulme ve soykırımına çaresizce bakmakta.

Dünyanın gözü önünde Gazze’de Hitleri taklit eden Netenyahu’ nun Hitlerden farklı bir yönü var mı? Peki, ‘’özgür, bağımsız, çağdaş, modern dünya’’ denilen ruhsuz duygusuz batı ittifakı ve dünyası neden Filistin’deki soykırım karşısında susar?

Çünkü batı medeniyeti ve emperyalist güçler Siyonist derin dünya devletinin emri ve kontrolündedir. ‘’Evet’’ veya ‘’Hayır’’ demeleri için Siyonistlerin onayı gerekir. İsrail herhangi bir konuda NEİN derse neden Almanlar/Almanya hemen nezle, grip ve kabız olur ve sancılar içinde kıvranır.

Almanya başta olmak üzere Avrupa ülkelerinde yükselen aşırı sağ hareketlerin baş nedeni Siyonist güçlerin kontrolündeki AB kuklası ile Amerikan kuşatması altındaki Avrupa’dır.

Başta Almanlar ve Avrupa’daki devletler bir güç veya devletin baskısı altında değil, özgür ve bağımsız olarak kendileri olmak istiyor. Batıdaki sağın yükseliş sebebinin özü özeti budur. Batıda yükselen sağ Amerikan emperyalizmi ve Siyonist kuşatmanın kölelik zincirlerini kırmak için yükseliyor.

Ne yazık ki bizdeki at gözlüklü ahmak batıcılar hala batıya, ABD ve Siyonist emperyalizmine kölelik ve uşaklık yapıp öykünmeyi çağdaşlık, medenilik ve ilerleme olarak pazarlamaya devam ediyor. Omurgasız, sürüngen ve dibe vurmuş bir Mankurtlaşma örneği olarak.

.

Değişimin değişmeyen kanunu

Arif Altunbaş 26 Temmuz 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 627 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Değişim daha güzele, mükemmele, ideale Hak ve hakikate ulaşmak için yapılan hareketin adıdır. Bunun önce kişi ve toplumun niyet, düşünce ve fikrinde, sonra eylem ve söyleminde, kalp ve gönül dünyasında mayalanıp olgunlaşması gerekir. Yaratılışa en uygun olana yönelmeyi amaçlayan ferdi ve toplumsal değişimin adıdır.

Değişmek insanlığın varoluşundan bu yana değişmeyen bir kuralıdır. Bu güne ve yarına ait ne olacaksa tarihten ders ve ibret alarak değişime uğrar. Zaman, tarih, mekân, anlayış, düşünce, bilim, teknoloji ve tasavvurlarımız değişe değişe gelişir. O geliştikçe değişim devam eder. Değişmemek için direnenler yerinde sayar, bir karış yol alamaz ve kaybeder. Değişim rüzgârı az çok herkesi ve her toplumu etkiler. Bu rüzgârı kendi idealleri ve hedefleri lehine döndürenler kazanır. Değişmeyen gelişemez gelişmeyen değişemez.

İnsanlığın tarih boyu izlediği değişmeyen tek yol vahiy yoludur. Su ve hava, atmosfer ve tabiat, yer ve gök, ay ve güneş, yıldızlar ve uzay, hücre ve atom kendi hareket sistem ve alanları içinde kendilerine çizilmiş ilahi sınırlar ve ölçüler içinde sürekli hareket halindedirler. Hareket etmeyen her şeyin fıtratı bozulur. Canlılar ölünce ölen cesedi bile hareket eder ve toprağa karışarak aslına döner.

Su akmaz ve hareket etmezse kokar. Tabiat değişmezse kendini yenileyemez. Yeryüzü ve gökyüzü Allah tarafından belirlenen sistem, çizgi ve rotada değişim halinde olmazsa evrenin düzeni bozulur. Evrende var olan her şeyin kendine ait bir hayat sistemi, hareket tarzı ve düzeni vardır. Âlemi ayakta ve hayatta tutan sistem adetullah ve sünnetullahtır.

İnsanlık sürekli değişime ve dönüşüme ayak uydurarak hareket halinde bu günlere gelmiştir. Doğar, gelişir, büyür ve nihayet ölür. Öldükten sonra da beden toprak olarak değişim ve dönüşüme ulaşır. Değişmeyen tek şey Allah’ın evrensel kurallarıdır.

Âlemde hiçbir şey kendiliğinden olmaz. Kendiliğinden bir yaprak bile kıpırdamaz. Değişim yaratanın belirlediği kurallara göre meydana gelirse yeni bir hayatın başlangıcıdır. Doğum ve ölüm, bahar ve kış, gündüz ve gece, dün ve bugün, bugün ve yarın, yerdeki ve gökteki asırlardır devam edip gelen değişim ve dönüşüm hareketleri ilahi kanunun gereğidir. ‘’Sen (yeryüzündeki) dağları görürsün de, onları donmuş (yerinde sabit durur) sanırsın; oysa onlar bulutların sürüklenmesi gibi yürümektedir ve hareket halindedir. (Süratle geçmekte, yani Dünya sürekli dönmektedir. Bu) Her şeyi “sapasağlam ve yerli yerinde yapan” Allah’ın sanatı (yapısı)dır. Şüphesiz O, işlediklerinizden Haberdardır.’’ (Neml:88)

Değişim yaratanın yaratılış gayesine uygun olursa değişimdir. Sünnetullaha uymayan her kıpırdanma ve devinim amaç ve gayesinin dışına çıkar ve bir yerlere savrulur.Tabiatta gelişigüzelliklere ve tesadüflere yer yoktur. Varlıklar ve âlem bir sistem ve nizam içinde kurulmuş ve ona göre hareket ederler. Var olan her varlık, kendine çizilen bir alan ve kurallar içinde hareket ederek kendisini yeniler. Âlemin değişimi âlemlerin rabbi olan Allah’ın belirlediği kural kaide ve çerçevesinde olur. İnsanın değişim ve dönüşümü de aynı kural ve kaidelerin bir parçasıdır.

Sınır ve ölçülerini yaratanın belirlemediği bir değişim insanlığa saadet, mutluluk ve huzur değil yıkım, felaketler ve huzursuzluk, getirir. Kişi ve toplumların (Sünnetullahın haricinde) değişim ve dönüşümü, o kişi ve toplumun faydası ve çıkarına değil felaketine yol açar.

İnsanın her şeyi yapacağını ve başaracağını zannetmesi ve buna inanması kadar dibe vuran bir cehalet yoktur. Güneş doğudan doğar batıdan batar. Su H2O den meydana gelen canlıların olmazsa olmaz ihtiyacıdır. Gökte ve yerde var olan her şey insanlığın faydası için yaratılmıştır. Her canlı ölünce kan su, et ve kemik aslına dönerek toprak ve suya karılır. Bunlar Allah’ın koyduğu kurallar ve kanunlardır. İnsanın bu kural ve kanunlar dışında ve karşısında hareket etmesi ve konumlanması ata et, ite ot yedirmek istemesi gibi bir garabettir.

İnsana yönelik siyasi, sosyal, kültürel, ekonomik değişim hareketleri ve projeleri de mutlaka insanı yaratan Allah’ın yaratılış felsefesinde belirlediği kural ve kaidelere uygun olması gerekir. Yoksa beklenen bir değişim ve dönüşüm bir felaketin başlangıcı olur. Bu bağlamda devrimler bir değişim hareketleri değil Allaha ve yaratıklarına yönelik bir isyan, tuğyan ve yıkım hareketleridir.

Âlemin en üstün ve mükemmel varlığı olan insanın düşünce ve hayal dünyasına, bu günü ve yarınına dair yapılmak istenen plan, proğram değişim ve dönüşüm hareketleri Sünnetullahın çizdiği sınır, koyduğu ölçü, kurallar ve kanunlara ters ve zıt düştüğü sürece, o değişim ve dönüşüm hareketi insana, çevreye ve âleme fayda değil zarar getirir. Allah’ın kanununa zıt olan herşey insana ve tüm yaratılana zarar getirir. Hava, su, toprak, çevre kirliliği ve kontrolsüz bilim ve teknoloji gibi…

İnsan; iyilik ve kötülük, su ve ateş, doğum ve ölüm arasında gidip gelen bir varlıktır. Yaratıcısının kural ve kaidelerine uyar, ona göre hareket eder ve davranırsa barış ve huzur içinde yaşamayı tercih etmiş olur. Aksi bir durum; ateş ve tufandır.

Değişim; renk ve konum cephe ve mevzi değiştirmek değil insanlığın huzur ve barışı, evrenin düzen ve işleyişi, aklın mantığın, ruhun düşüncenin, bu günün yarının geleceğini sünnetullaha göre uyarlaması ve ayarlamasıdır. Değişimin değişmeyen tek kuralı Allah’ın değişmeyen emir ve yasaklarına uyarak insana emanet olarak verilen canı, bedeni, malı, eşyayı, dünya’ yı ve tüm yaratılanı en iyi şekilde onun rızasına uygun kullanmak, korumak ve muhafaza etmektir.

.

Kutsal inekler ve atlar

Arif Altunbaş 2 Ağustos 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 675 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Ummadığın kişiden, ummadığın bir anda sana en büyük darbe en yakın bildiğin birinden gelirse şaşma! Habil ve Kabilden bu yana insanların en büyük düşmanları en yakınları ve dostları olduğunu unutma!

Emeklerken yürüttüğün, elinden tutup büyüttüğün, en sevdiğin veya umut bağladığın kardeşin, oğlun, kızın, yeğenin gibi sana kandan ve candan yakın insanlar bile mesele çıkar ve menfaat olunca, seni bir anda unutur. Bir bakarsınız en azılı bir düşman haline gelmiş ve seni sırtından vurur.

İnsana bunun için ‘’Çiğ süt emmiş’’ denilir. Çiğ insanın herkese istediği her şeyi demesi, yapması onun çiğ karakterinin eseridir. O insanın kural, kaide, örf adet, gelenek, ahlak ve hukuka uymaması cahilliğinin, ölçüsüzlüğünün ve sınır tanımazlığının eseridir. Bu hafif meşrep tiplere yakınlığın faturası her zaman çok ağır olur. Gölgesinde bile oturulmaması gerekir böylelerinin.

Aile, cemiyet, cemaat ve toplum içinde liderlik sevdasına tutulan insanların da durumu çıkar ve menfaatini putlaştıran bu putperestlerin durumundan farksızdır. Bunların da gözlerini koltuk sevdası bürür ve karartır. Gözleri yükseklerden başka bir yeri görmez. Bu insanların leyla’ sı mecnun’ u, şirin’ i Ferhat’ ı makam ve mevkiisi, şan ve şöhretidir. Aşık maşukunun bunlarda menfaat ve çıkarlarının kölesidir. Millete efendi olmak isteyenlerin birçoğu kendilerinin azatlı köleler olduğunun farkında bile olmayanlardır.

Birisi sizi koyunlarının başına çoban, işinin başına memur, amir ve müdür yaparsa; siz onun menfaatlerini koruduğunuz, çoğalttığınız, güçlendirdiğiniz ölçüde onun nazarında değerli ve onun vazgeçilmezisinizdir. Kimse kendisine kusursuz saygı gösteren ve hizmet eden insanı kaybetmek istemez. İslam’a ve insan’ a değer vermeyen rejimler, iktidarlar veya emperyalist sömürgeci ülkeler de böyledir. Asla kölelerini kaybetmek istemezler.

Bu yüzden bazı insanlar çıkar ve menfaatleri, koltuğu ve makamları için her şeyini feda edebilecek hırs ve körlük içinde en akıllı zanneden cahiller olarak kendi cehaletlerinden habersizdirler.

Ne yazık ki insanlığı yöneten, dünyayı dizayn etmeye çalışan, âleme adalet ve nizam (!) dağıtmak için savaşanların birçoğu kendi nefislerine bile hükmedemeyen liderlerdir. Bunlar batı uygarlığının yüz karası ve utancı olan vahyin aydınlığından ve peygamber izinden sapan modern putperestler, çağdaş paganlar ve kölelerdir.

Kur’ andan ve Sünnetten kopan her fert ve toplum, her rejim, her düşünce ve mantık, her felsefe ve yol karanlık çıkmazlara açılan bir kapıdır. Kur’an ve Sünnet aydınlığına koşan her fert ve aile, her cemiyet ve cemaat, her toplum ve millet çağdaş firavunlara karşı savaş açmış, dağlar gibi dalgalarla boğuşan bir gemi kaptanıdır.

Sen, kul olarak Allah’a bir adım yaklaştıkça, Allah da sana on misli yaklaşır. Sen, Ona doğru yürürsen, O sana doğru koşarak gelir. Sen, yeter ki, O’nu yürekten çağırmasını bil. Ondan yardım istemesini ve dilemesini becer. O, senin kalbinden geçen her şeyi duyar ve bilir. O’na yakınlaşmaya çalış yeter ki sen, göreceksin o sana senden daha yakındır.
Senin doymak bilmeyen nefsindir seni yarı yolda koyan, yolu ve yolcuyu yoldan çıkaran! Allaha itaat etmenin aydınlığından korkan yüreğindir seni karanlık korkular içinde boğan. Vahyin izine uyan insan yol alır. Nefsin çağrısına uyan yolcu yolda kalır!

İnsanın kalbi rahmani ve şeytani cazibelerin savaş meydanıdır. Nefis insanın içine pusu kuran dost görünen bir düşmandır. Onun senin için bütün düşman ve pusulardan daha tehlikeli olduğunu kendi ellerinle inşa ettiğin nefis zindanına düşünce anlarsın.

İnsanın içindeki rabbine teslim olan insan ile nefsine teslim olan insan her zaman ve çağda hep mücadele halinde olmuştur. Bundan sonra da bu kavga sürecektir. Müslüman olarak sen, içindeki ve dışındaki düşmanlara karşı her zaman uyanık, donanımlı ve tetikte olmak zorundasın.

Unutma! Nefis atına binen çabuk iner. Ona gem vuran, onu dizginleyen, kontrol altına alabilen yol alır ve menziline varır. Müslüman atı sırtında taşıyan ahmak bir hamal değil, atın sırtında hedeflerine koşan Allah yolunun askeri ve fedaisi bir akıncıdır.

Ey dost, kardeş ve akıncı! Derneğin vakfın, cemiyetin cemaatın, hareketin partin vs. seni istediğin hedeflere götürecek bir araç ve vasıtandır. Sakın araçları amaç edinip nefis atına binme! Atı sırtında taşıyınca değil, at seni sırtında taşıdığı ve hedeflerine götürdüğü sürece değerlidir.

Baki olan davadır at (vasıta) ve süvarisi ( lider) değil. Davayı sırtında taşıdığını zanneden kutsal (!) ineklerle ve (yoz) atlar arasında hiçbir fark yoktur.

Arif Altunbaş / Haber 7

.

Amerikan Emperyalizmi İsrail Faşizmi

Arif Altunbaş 9 Ağustos 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 510 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Yıllardır dünyanın gözü önünde İsrail istediği yer ve zamanda, istediği şekil ve oranda İran, Irak, Suriye, Lübnan, Filistin, Somali, Tunus gibi İslam ülkelerine saldırıyor. Bu saldırılarda binlerce masum insan yaralanıyor, katlediyor, ortalığı kan gölüne ve harabeye çeviriyor. Birçok sivil ve askeri hedefleri bombalıyor, ortalığı yakıp yıkıyor.
Suriye’deki İran Büyük Elçiliğini vuruyor. Bu saldırıda üst düzey birçok diplomat, asker ve elçilik görevlisini katlediyor. Katil İsrail askerleri elini kolunu sallayarak ülkesine geri dönüp ‘’bütün bunları ben yaptım, yaparım ve yapacağım’’ diye de böbürleniyor.
Lübnan Hizbullah’ ının ikinci adamı Güney Lübnan’ da katlediyor, 7 saat sonra Tahran’da Hamas İslami Hareketinin lideri İsmail Haniye Tahranda füze saldırısıyla canice katlediyor. Dünya bu saldırılar karşısında bir tek söz söylemiyor.

Doğu Akdeniz bölgesinden başlayıp tüm Güneydoğu ve Doğu Anadolu bölgemizi kendi toprakları olarak gören, gösteren İsrail ‘’milli sınırlarının buralara kadar uzandığını, her ne pahasına olursa olsun buralarını kendi sınırları içine alacağını’’ tüm dünyaya ilan ediyor. Buna göre planlar, programlar yapıyor, stratejiler üretiyor, buraları zor ve zorbalıkla ele geçirip gasp etmeye devam ediyor.

İsrail’in faşist zorba lideri Netenyahu Amerika’ yı son ziyaretinde işledikleri cinayetlerine karşılık olarak ABD meclisindeki konuşması sırasında 72 defa ayakta alkışlanıyor. Alkışlanan günümüzün Hitleri Netenyahu. Alkışlayanlar dünyaya adalet ve huzur getirme iddiasında bulunan Siyonist emperyalizmin ocağı ve savunucusu çağdaş roma imparatorluğunun temsilcisi ABD.

Netenyahu Firavunu Gazze’de katlettiği masum çocuklar, kanlarını döktüğü yaşlı kadınlar, evlerini yıktığı, yurtlarından ettiği, aç susuz bıraktığı Gazze halkının katili olarak ayakta alkışlanıyor.

Gazze soy kırımı, zulmü ve katliamları karşında suskun kalan, bu barbarlık karşısında sinsice gülen tüm insanlar, özellikle Hitler faşizmini yaşamış yahudilerin çocukları, bu zülmün mimarları Amerika ve İngiltere bu bölge ve dünyadaki çıkarılan fitnelerin başları olarak meydana gelen tüm bu cinayetlerden birinci derece sorumludurlar.
Müslüman ülkelerin başlarında bulunan yöneticiler, askerler, bürokratlar, din adamları ve bu zulümler karşısında suskun kalan tüm insanlar bu dehşetli vahşetin sorumlusudurlar.
Müslümanlar olarak kendi oylarımızla seçtiğimiz ‘’Gece kurtla sofraya oturup, gündüz çobanla canice öldürülen kuzuların yasını tutan’’ kendilerini adam sanıp seçtiğimiz ülkemizdeki ve İslam dünyasındaki batı uşakları, emperyalizmin lejyonerleri çifte standartlı milletvekilleri, yöneticiler, siyasetçiler bu zulme karşı çıkmayan, ona karşı mücadele vermeyen herkes suçludur. Şu şu ülkeler neden susuyor bir şeyler yapmıyor, söylemiyor diye topu taca atmanın bir anlamı yok. İnsan olarak bu katliamlara sessiz kalan hepimiz suçluyuz.

Ülkemin söz ve kalem ustaları. Alkışların büyüttüğü sanatçıyım diye gâvurun borazanını çalan küçük insanlar, kendi tarih kültür coğrafya ve medeniyetine düşman batı uşakları, inkâr cephesinin ücretsiz köleleri, İnsanlıktan çıkarak (Belhum adal) seviyesizliğine düşen Amerikan emperyalizmi ve İsrail faşizminin bombaları altında katledilen masum insanlara saldırgan sokak köpeklerine verdikleri değer kadar değer vermeyenler insanlıktan çıkmış insanlar hepiniz suçlusunuz.

Ölüm kusan canavarları, dünyayı cehenneme çeviren silahları, kıtalararası füzeleriyle kendi kimlik ve benliklerini oluşturan katliam, soykırım, sömürü ve vahşetleriyle tarihe geçecek olan medeniyetin barbarları Haçlı Siyonist ittifakı katiller, suçlusunuz.

Tanzimat’tan bu yana bize öve öve bitiremediğiniz Haçlıların, özendiğiniz ve özendirmeye çalıştığınız batı demokrasisinin, vahşi laikliğin gerçek çirkin yüzünden bize hiç söz etmediniz. Medeniyetin barbarları ve katillerine milletimizi benze/t/mek için bunca devrimler, değişimler yaptığınızdan, bunun için on binlerce masum insanların canlarına kıydığınızdan, bizi bu cani katillere benzetmek için gavurlaştırmak istediğinizden hiç, ama hiç bahsetmediniz. İkiyüzlüler! Sahtekârlar! Münafıklar! Tarihimin yüz karası alçaklar… Nemrut soylu ateşin çocukları!

Ey Firavun düzeninin alçak Hamanları, Samirileri, Bel’amları… Bize dost ve müttefik diye yutturmaya çalıştığınız Siyonist, kapitalist, emperyalist ve faşist katillerin şerefsiz düşmanlarımız olduğundan hiç bahsetmediniz.

.

Müttefik rakipler veya dost görünen düşmanlarımız

Arif Altunbaş 16 Ağustos 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 568 Görüntüleme

Arif Altunbaş

İngiltere, Fransa, Almanya, İspanya, Yunanistan gibi Avrupa Birliği ülkeleri Türkiye’nin neyi oluyor? Bunların ikiyüzlülükleri, alçaklıkları, dost görünen düşmanlıları ve bizi her zaman arkamızdan vurduklarını defalarca görmemize ve bilmemize rağmen hala bu ihanet ittifakının kapılarında dilenci gibi bekleyip bizi de birliğinize alın diye daha ne kadar bekleyeceğiz?

NATO’ nun ana kurucusu bu devletler Türkiye’nin müttefikleri mi, rakipleri mi, düşmanları mı? Bu ittifakta onlar mı bizi kullanıyor, biz mi onları? Onlar mı bize hizmet ediyoruz, biz mi onlara? NATO şimdiye kadar kime ve kimin amaçlarına hizmet etti ve ediyor?

Türkiye’ye karşı açılan bir savaş durumunda NATO bizi tutar mı, yoksa en zor anımızda satar mı? Bu devletler bizim ne kadar müttefikimiz veya dostumuz, ne kadar rakiplerimiz veya düşmanlarımızdır hususunda ne hesaplar yaptık ve ne önlemler aldık?

Neden biz Türkiye olarak kendi öz aklımız gücümüz kuvvetlerimiz ve dinamiklerimizle harekete geçerek dini, milli, sosyal, kültürel ve medeniyet değerlerimiz bağlamında güçlü bir birlik ve ittifak oluşturamadık şimdiye kadar? Sorun ve çözüm nerede?

Bunlar ve bunlara benzer sorularla kendi otokritiğimizi ve eleştirimizi ne zaman yapacak, ne zaman batının kuyruğundan ayrılarak kendi yolumuzu çizecek, kendi usul ve üslubumuza göre geleceğimizi planlayıp kurgulayacak ve inşa edeceğiz?

Düşmanın atıyla yola çıkmayı, silahıyla savaş yapmayı, sözüyle harekete geçmeyi, çifte standartlı NATO ittifak ortaklarıyla hareket etmeyi ne zaman terk edeceğiz. Ne zaman kendi benliğimize, birliğimize, özümüze değerlerimize sahip çıkarak insanlığın huzuruna kendi yol yordam, amaç, hedef ve çıkarlarımız doğrultusunda bağımsızca hareket edeceğiz.

Körü körüne içine düştüğümüz/düşürüldüğümüz batı tutkusu, sevdası, aşkı ve belasından ne zaman ve nasıl kurtulup Müslüman bir millet olarak önce kendi kimliğimizle milletimizi, sonra kardeş ve dost bildiğimiz milletlerle el ele, gönül gönüle vererek önceden olduğu gibi Hak ve hakikat, adalet ve özgürlük, dostluk ve kardeşlik bayrağının altında birlikte yaşamaya yürümeyi öğreneceğiz.

İçinde bulunduğumuz ittifakın oyun ve hilelerini, sahtekârlık ve ikiyüzlülüklerini görüp, ihanet ve düşmanlıkların farkına vararak, ‘’Yeter bu cadde çıkmaz sokak’’ diyerek ne zaman irkilip kendimize gelecek, iyiye güzele mükemmele ve doğrulara sahip çıkacak kendimizle birlikte tüm insanlığı kurtuluş yoluna çağıracağız.

Bugün dünya yine yeni bir savaşın eşiğine doğru sürükleniyor. Haksızlık hukuksuzluk adaletsizlik, Nemrut ve Firavun zulümlerini çoktan geçmiş durumda. Her günümüz geçmiş günümüzü mumla aratıyor. Ona göre acil tedbirler almamız, hazırlıklar yapmamız kendimizi ailemizi milletimizi ülkemizi dost ve kardeşlerimizi zor ve sıkıntılı günlere hazırlamamız gerekmektedir. Lüzumsuz iç çekişmeler tartışmalar ve didişmelerle geçirecek vaktimiz yok. Dört yanımızda düşmanlar tepemizde kara bulutlar dolaşıyor.

Dünyada ve çevremizde gelişen siyasi, askeri, ekonomik olaylar, gerginlikler, savaşlar, işgal, istilalar, tehditler ve meydan okumalar tarihte başımıza gelen binlerce bela musibet ve ihanetlere benzediğini ne zaman hatırlayıp tarihin tekrardan ibaret olduğunu, aynı yanlışlar yapılmazsa tarihin tekrar etmeyeceğini anlayacağız. Bu uyuşukluktan vurdumduymazlık ve aymazlıktan ne zaman kurtulacağız?

Müttefik rakipler veya dost görünen düşmanlara güvenerek yol almak, geleceğimizi kurgulamak akreple yolculuk yapmaya, ayı ile aynı çuvala girmeye benzer. En zayıf ve zor zamanımızda en yakın dost bildiğimiz düşmanlar tarafında sırtımızdan hançerleneceğimizi asla unutmamalıyız.

Sırtımızı düşmana dayayıp, gâvurun silahı, askeri ve aklıyla savaşamayacağımız göre kendi birlik ve beraberliğimizi koruyacak kardeş ve dost millet ve devletlerle el ele omuz omuza vermenin zamanı çoktan geldi ve geçti.

Her geçen zaman zararımıza işliyor. Daha neyi bekliyoruz? Ne ve nasıl yapılması gerekirse onlar acilen yapılmalı. Mevcut silah sistemlerimiz daha da güçlendirilmeli, ekonomimiz düzlüğe çıkarılmalı, aramızdaki kardeşlik ve yurttaşlık bağları güçlendirilmeli ülke ve vatanımız için her türlü seferberlik ve hazırlık yapılmalıdır.

Atalarımızın, ‘’HAZIR OL CENGE İSTER İSEN SULHU SALAH’’ sözünü farz olan namaz gibi günde en az beş defa hatırlamalı ve de gereğini kazaya bırakmadan yapmalıyız.

Arif Altunbaş, Haber 7

.

İki dost ve iki rakip

Arif Altunbaş 24 Ağustos 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 562 Görüntüleme

Arif Altunbaş

İngiltere ve ABD çıkarları söz konusu olunca iki rakiptirler, ama hiçbir zaman iki düşman olmazlar. İkisi de insanlığın ve dünyanın başına beladır. Kızılderililer güzel bir atasözü ile şöyle özetliyor bunları; ‘’Suda iki balık kavga ediyorsa, mutlaka az önce oradan ince bacaklı bir İngiliz geçmiştir’’ diyerek.

Birbirilerine rakip gibi görünmekle birlikte emperyalizmin Siyam ikizleri gibi birbirlerine muhtaçtırlar ve birlikte hareket ederler. Dünyayı yönetme ve sömürme hususunda bir vücut olarak hareket ederler.

Bu iki gücü kukla gibi parmaklarında oynatan görünmeyen bir el Siyonist bir üst akıldır. Dünyayı yönettiklerini zanneden bu iki süper ahmak Siyonistlerin figüranlığını yaparlar. Siyonizm’in ahtapot kollarıyla yönetilen ve gerektirdiğinde de ( Gazze soykırımında olduğu gibi) cezalandıran bu vahşi ve barbar güçlerdir.

Bunların kullandıkları araçlar IMF, ABD, AB, BM, NATO ve benzeri uluslararası kurumlar ve kuruluşlar Siyon liderlerinin emirleri doğrultusunda hareket ederler. Bunlardan birisi de İngilizlerin önderliğinde kurulan Arap Birliğidir. Bu ve benzeri kuruluşlar batının amacına uygun hareket etmezse kapatılır.

Dünyadaki tüm çatışmalar ve hesaplaşmalar uluslararası “rekabetler” üzerine bina edilir. Rekabetin neticesi olmayan hiçbir savaş ve mücadele göremezsiniz. Rekabetin gücü savaşın şiddet ve yönünü belirleyen en önemli etkendir. Ne kadar kazanma şansınız varsa, o kadar saldırgan ve acımasız olmak zorundasınız.

Paranın seyri ve konumlanacağı yer, gücün kontrol altına aldığı, sevk ve idare ettiği yöne bağlıdır. Dünya ve Orta Doğu’daki savaşların mimarları İngiltere ve ABD ‘ dir. Buna Fransa’nın Afrika’daki etkin sömürgeci rolünü de ekleyebilirsiniz. Almanların etki alanı kuzey ve doğu Avrupa’dır. Orayı onlar karıştırır veya barıştırır.

ABD’nin elinden küresel aktörlüğü almak isteyen İngiltere’nin zaman zaman Çine yanaşması şaşırtıcı olmamalı. ABD’nin Hindistan’ı Çine karşı kışkırtması ise madalyonun öbür yüzüdür. Baba ve oğul Çin’e karşı her zaman birleşebilirler. Belki de danışıklı bir dövüş senaryosudur oynadıkları jeostratejik ve politik oyunlar.

Bugün Ukrayna Rusya, Çin Tayvan, Hindistan Çin, İsrail Filistin, İran Ortadoğu ülkeleri, Türkiye Yunanistan arasındaki gerilimlerin mimarları Siyonist güdümlü İngiltere ve ABD’ dir. NATO ittifakındaki ülkelerin olası bir savaşta Amerika’ ya yardım ve yataklık ederek elde edilen ganimetten bir parça kapmak için aslanın peşinde dolaşan uyuz çakallardan bir farkı olmadıklarını bilmeliler.

Dünyanın kimler arasında paylaşılacağı sorusunun cevabı İngilizlerin veya Çin’ in nerede konumlanacağında gizlidir. Ukrayna’yı, Tayvan’ı, İsrail’i savaştıran güç bu savaşlar bitse bile yarın başka cephelerde sırasını bekleyen piyonlar savaş cephesine sürecektir. Bu hususta bizi de, ‘’NATO üyesisiniz, NATO da sorumluluğunuz var, Dünyanın en büyük ordularından birisi sizsiniz’’ diye dolmuşa bindirmeye çalışacaklar. Bir karar vermeden önce Ukrayna, Tayvan, Hindistan, İsrail, Yunanistan, ABD, İngiltere Türkiye’nin neyi olur diye düşünmek zorundayız. Kıbrıs, Keşmir, Filistin, Karabağ, Libya-Mavi vatan ve Ege Denizinde karşımıza dikilen haydutlar kimler acaba?

Ortadoğu’yu kan gölüne çevirenler, İsrail’in faşizmi ve cinayetlerine izin verenler, işgalciler ve katillere yardım eden ve destekleyenler, zulme ve zalimlere sessiz ve seyirci kalanlar küresel batı sistemin aktörleri ikiyüzlü ortaklarımız ve sinsi müttefiklerimiz değil mi?

ABD ve İngiliz oyunları ve gizli hesaplarını önceden hesaplamak, olası her duruma karşı hazır bulunmak, kendi çıkarlarımıza özgü bir duruş ortaya koymak, bu savaşlardan en zararsız ve en karlı çıkmak Türkiye olarak izleyeceğimiz temel politika olmalıdır.

Müttefik dostlarımızın (!) hain müttefik düşmanlarımız olduğunu asla unutmamalıyız. Ayı ile aynı çuvala girenin o çuvaldan sağ salim çıkması mümkün mü?

.

Anayasal yabancılaşma ve toplumsal yozlaşma

Arif Altunbaş 30 Ağustos 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 704 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Diktatör ve despotların yaptırdıkları anayasalar sözde özgürlükler cenneti olarak bilinen, tezgâhlanan ve pazarlanan demokrasi ve cumhuriyet rejimleri değil otokrasi ve faşizmin ta kendisidir. Milletin özgür iradesiyle kabul edip onayladığı, teori ve pratiğin çelişmediği çatışmadığı sistemler ve düzenler ancak o millete adalet, barış, huzur ve refah getirebilir.

Özgürlük ve demokrasi postal ve tank palet gürültüleri eşliğinde, süngülerin ucunda getirilemez. Dış bağlantılı, kukla taşeron darbeci güçlerin demokrasiyi kurtarma adına ülkeyi demir yumrukla idare etmesinin adına demokrasi ve cumhuriyet rejimi demek aklı peynir ekmekle yemektir.

Halkın yönetim tarzı isteklerine karşı emperyalistlerin 3. Dünya ülkelerini sömürmek için planlayıp kurguladıkları sömürge tipi bir yönetim anlayışı allanıp pullanarak her derde deva demokrasi diye millete kabul ettirilmeye çalışmak politik bir hokkabazlık olup o millete yapılan en büyük bir haksızlık ve zulümdür.

Bir sistemi kuranlar, yönetenler, denetleyenler çarpık bir düzenin elini yüzünü boyayıp millete kusursuz olarak yutturmaya kalkmaları ise siyasi kalpazanlıktır. Batı medeniyetinin modern sömürgeci, doymak bilmeyen ekonomik obez patronları, kan döken diktatör katilleri ve kanla beslenen barbar canavarlarının milletin tepesinde boza pişirmesi emperyalistlerin amaç ve hedefleriniyerini getirmektir..

İşgalci ve sömürgecilere ön ayak olanlara, yol gösterenlere, yardım, yataklık ve rehberlik edenlere, kazançlarını haksız yere hırsızlık, arsızlık, rüşvet ve ihanetle elde edenlere o toplumun içinde yaşayan parazitler denir. Yerli münafıklar ile düşman güçlere taşeronluk yapan bu tiplere, üç kuruşa namusunu şerefini, vatanını milletini, ülkesini devletini satan şerefsizlere, namussuzlara milletin İslami ve ahlaki ölçülere göre yaptığı ve onayladığı adil bir anayasa asla hayat hakkı tanımaz.

Her milletin içinde ikiyüzlülükleriyle hayatta kalmayı başaran, bukalemun tipli, sömürgecilerin aracı ve Truva atları olan ihanetin çocukları olabilir. Bunlar her araziye göre renk değiştirerek o coğrafyaya uyum sağlama özelliğine sahip yanardöner, fırıldak, bukalemun tiplerdir. Bunlar sağdan soldan alınan, kopyalanıp yapıştırılan, milletimizin ruhuna ve genetik kodlarına uymayan hukuk sistemlerinde kuluçkalanır, beslenir ve toplumun içinde bir virüs gibi yayılır. Tüm bunların panzehiri İslami bir Anayasadır.

‘’Bir milleti yok etmek isterseniz askeri işgal ve istilaya gerek yoktur. Onu dininden soğutur, dilini bozar, tarih ve kültürünü yok eder, dolayısıyla manevi değerlerini, ahlakını bozarsanız toplumu soysuzlaştırırsınız.’’ ( Peyami Safa).

Bir toplumun kendi değerlerine yabancılaşması uzlaşmayı, uzlaşması teslimiyeti, teslimiyet soysuzlaşmayı beraberinde getirir. Soysuzlaşma onun kendi benliği ve kimliğinden uzaklaşarak mankurtlaşmasına yol açar. Bir milleti millet yapan onun dini, dili, tarihi ve kültürel değerlerindir. Onların inkâr edilmesi, onlara karşı savaşılması, düşmanlarımızın işini kolaylaştırır. Bu, o toplumun kendi benliğini, kimlik ve kişiliğini inkâr anlamına gelir.

Milletin dini, inançı, kültürü ve tarihiyle uyuşmayan ve uzlaşmayan sistemler, düzen ve yönetimler sömürge tipi sözde demokrasilerdir, millet ve halk düşmanı yönetim tarzlarıdır. Sözde demokrasiler ve düzenler, Anayasalar ve hukuk sistemleri emperyalizmin sömürü alanı olan mankurtların sistemidir.

İslam akidesi ve düşüncesi kendisine ve insanlığa baskı ve tahakküm yapan hiçbir ideolojiyi, fikri, sistemi ve düzeni kendisinden bir parça olarak kabul etmez. Allah’ın kanunu ve hukukuna uymayan, ters düşen, ona karşı çıkan hiçbir anlayış ve disiplin, kural ve kaide, sistem ve düzenin, anayasa ve hukuk metni İslam’ın ve Müslüman bir milletin nazarında kabul görmez.

Allah’ı ve onun hükümlerini inkâr eden bir kurum, kuruluş, otorite ve sistem inancımıza göre kabul edilmez ve Tağuttur. Müslüman Tağut’a değil, yalnız Allaha ve onun hüküm ve kurallarına itaat etmek, baş eğmek ve onu kabul etmekle mükelleftir.

‘’Ey iman edenler! Allah’a itaat edin (Kur’an’a uyun), Peygambere (sünnetine tâbi olun), ve sizden olan “Ulu’l-Emr’e” (yani, inandığınız gibi Hakk ve hayır üzere sizi yönetenlere, adil devlete ve hükümete, gerçek ilim ve içtihat ehline) de itaat edin. Eğer herhangi bir hususta anlaşamayıp çekişirseniz, onu hemen Allah’a (Kur’an’a) ve Resulüne (Sünnete) arz edip (bunlara göre hüküm verin. Sorunlarınızı; sarih ayetleri ve sahih hadisleri esas alarak, akıl ve ilim yoluyla kıyas yaparak, İÇTİHAT yöntemiyle çözmeyi öğrenin). Şayet Allah’a ve ahirete inanıyorsanız, bu sizin için daha hayırlıdır ve dönüp erişilecek netice olarak daha güzeldir.’’ ( Nisa;59)

Allah’ın hükümlerine zıt ve ters düşen, onlara düşmanca bakan, onlara karşı savaşan hiçbir yasa ve hukuk Müslümanların kabul ve tasdik edeceği bir metin değildir. Bu İslami inanç ve akideye göre zıttır, sapkınlıktır, taşkınlıktır, hatta; küfürle eş değerli bir davranıştır.

Huzur ve barış, refah ve kalkınma, ülkemizin güçlü ve büyük Türkiye olmasına inanan ve bunun için mücadele eden müslümanlar Allahın hukuku ve ölçüleri dışına çıkmaz. Aksi bir tutum, davranış ve duruş millet ile devletin arasını açmak olur. Bu da ülkemiz ve milletimizin geleceğine, çıkarına değil, düşmanlarımızın ekmeğine yağ sürer, işini kolaylaştırır. İslam, müslüman ve Türkiye karşıtları ve düşmanlarına moral ve motivasyon verir.

İslam toplumuna islam düşmanı bir anayasayı dayatmak Müslüman bir milletin temelini dinamitlemek demektir.

Arif Altunbaş, Haber 7 Yazarı

.

Kılıç çeken şövalyeler

Arif Altunbaş 6 Eylül 2024 Arif, Yazarlar Yorum yap 976 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Yaptıklarının ne anlama geldiği ve neye mal olacağını bile hesap etmekten aciz acemi çaylakların dolduruşa geldiği/getirildiğini, çok tehlikeli bir oyunun figüranlığında kullanıldıklarını farz edelim. Empati, tolerans, hoş görü de… Nereye kadar?

Yıllarca Amerika, batı bloku ve yabancılara kuklalık yapmış Kemalist darbecilerin izlerini süren azınlığın milli ve yerli çoğunluk üzerinde baskı, terör ve hâkimiyet kurması için darbe üstüne darbe yapanların şimdi de genç fidanları kullandıklarını görmezlikten mi gelelim?

Batı medeniyet ve kültürüne yüzünü, kendi medeniyet ve değerlerine sırtını dönmüş defolu döneklerin ürünlerini sütten çıkmış ak kaşık mı sayalım? Esas suçlular bu gençleri bu hale getirenler, eğitim, müfredat programı ve bunlara ayrıcalık tanıyanlardır.

Binyıldır Peygamber ocağı olarak bilinen, sevilen ve millet olarak bağrımıza bastığımız ordumuzu, askerimizi Mehmetçik olarak adlandırılan tarih, gelenek ve kültürümüzü onlara öğretmeyen bir avuç şımarık batı kuklası darbe heveslilerinin bu işte hiç mi suçu yok?

Ortada fol yok yumurta yokken -bütün dünyanın gözü önünde- sanki ordumuzun içinde bir çatlak ve sorun varmış gibi bir grubun kılıç çekip slogan atması, izinsiz gösteri yapması anlamına gelmiyor mu? Bu çiçeği burnunda subayları bu duruma getirerek kullanan ve kışkırtanlar ordu mensubu devlet memuru değil mi? Onların kanunlara ve yönetmeliklere uymama gibi bir ayrıcalığı ve dokunulmazlığı mı var?

Milli ve yerli duruşu ve anlayışı çok açık ve net olarak bilinen ordumuzun Başkomutanı Cumhurbaşkanımıza karşı kılıç çekip slogan atan bu acemi subaylar bir ayaklanma ve darbenin ayak sesleri ve erken öten horozları mı?

Bir grup subayın ’’Mustafa Kemalin askerleriyiz’’ diye slogan atma özgürlüğü varsa, bin yılı aşkın zamandır Müslüman olan milletimizin çocuklarının, bin yıllık İslami bir gelenek, görenek ve ahlak üzerine inşa edilen şanlı ordumuzun subaylarının ‘’ALLAHU EKBER’’ diye hep birlikte tekbir getirmeleri en tabi haklarıdır? Bu ordumuzun bin yıllık kullandığı slogandır. Allahu Ekber denilince laiklik elden gidiyor da, Mustafa Kemali kalkan olarak kullanan darbe sevici ve heveslilerin dokunulmazlığı nereden geliyor?

İslam’a, İslami değerlere, Müslümanlara, onların kurumlarına saldırıp düşmanlık edenler bu vatanı ve ülkeyi Afganistan ve Irak haline getirmek isteyen hain provokatörlerdir. Onun bunun askeriyiz şemsiyesi ve dokunulmazlığı altına sığınarak fitne ateşi yakmak bu durumu değiştirmez.

İzinsiz slogan atan gençler; ‘’Biz tarikatçı ve cemaatçi olmadığımızı duyurmak istedik’’ diyorlar. Dibe vurmuş bir cehalet ve omurgasız bir tarih şuuru her zaman o millete ve orduya felaket getirir.’’ Selçukludan, Osmanlıya, Osmanlıdan zamanımıza kadar ordumuzu insan kaynağı olarak besleyen asil damar ve kaynak bu milletin bağrından çıkmış cemaatler ve tarikatlardır. İmamı Yesevi, Nakşibendi, Kadiri, Hacı Bektaş’ı veli, Hacı Bayram, Mevlana, Sarı Saltuk ve şimdi de onların zamanımızdaki temsilcileri ve

uzantıları cemaat ve tarikatlar diye aşağılanmak istenen müslümanlardır. Bunlar Müslüman Türk-Kürt milletin çocuklarıdır. Ne kadar inkâr edilirse edilsin, bunlar bu milletin aslıdır ve ta kendisidir. İslam ülkelerinde Cemaat; toplum, Tarikat; yol demektir. Buna göre Kemalizm de bir cemaat ve tarikattır. Siz batıcılığa ve ateistliğe özenir ve özendirirken onlar da Anadolu’yu bize vatan yapan Horasan erleri ve erenleri atalarının yolunda yürüyenlerdir. Neden bundan gocunuluyor? Aslını inkâr eden haramzadedir. Ordumuzun mayası İslam, hamuru Müslümanlarla yoğrulmuş bir ordudur. Millet olarak biz ordumuzu böyle biliyor, görüyor ve bu şekilde bağrımıza basıyoruz.

Antik Yunan ve Roma Medeniyetinin değer ve kıymetlerine göre yetiştirilen, batıya özenen ve öykünen, emperyalistlerin elinde darbeci oyuncaklar olan mankurtlaşmış bir gençlik yetiştirildiğinin farkında olmayanlar büyük bir gaflet, delalet hatta ihanet ve hıyanet içindedirler. Bu vurdumduymazlık milletin, ordunun, devletin temellerine dinamit yerleştirmek gibidir. Faşist tek parti yöneticilerinin, darbecilerin, İslam’ın, İslam medeniyet ve kültürü düşmanlarının dilinden düşürmedikleri Kemalizm ülkemizde düşmanına aşık olma şaşkınlığı ve sapkınlığı sendromudur.

‘’Mehmetçik’’ dünyaca Muhammedin askeri, Ordumuz; peygamber ocağı olarak bilinir. Bu şekilde milletimizin başının tacı, gönlünün miracındadır. Ordumuz; tarihi, kültürü ve geleneğiyle milletimizin bağrından çıkan Müslüman bir ordudur. Coğrafyamızda ve hinterlandımızda yaşayan tüm Türk, Kürt, Arap, Boşnak ve İslam aleminin de koruyucusu, kollayıcısı ve umududur. Dün öyle idi. Bugün de böyledir. Yarın da öyle olmak zorundadır. Onu kimse Hıristiyan Haçlı ordusu ve şövalyesi olarak görmeye ve göstermeye hakkı yoktur.

‘’Mavi vatan bir hikâyedir’’, ‘’Libya, Somali, Kosova, Bosna, Karabağ, Suriye ve Irak’ta ne arıyoruz’’ diyen aramızdaki ahmaklar milletimizin büyük bir millet olduğunu anlayamayan, anlamak istemeyen Bizans soylu soytarılardır.

Müslüman milletimizi kendi benliği ve kimliğinden koparmak, evlatlarımızı birbirine düşürmek, kırdırmak isteyen ve bunun için bazı gençleri ‘’Mustafa Kemalin askerleriyiz’’ sloganı altında toplayan kuklacılara dikkat edin! Bugün bu darbe çığırtkanlığını kurgulayan ve onun arkasında olanlar, yarın da mutlaka bir darbe girişiminin en önünde olacak, rol alacaklardır. Şimdiye kadar Türkiye’de yapılan/yapılmak istenen tüm darbeleri/darbecileri bu ve buna benzer kirli işlerde figüran olarak kullanan Amerika ve batılı devletlerdi. Bu kılıç çekme oyunu bence bir gövde gösterisidir, bir Bursa kılıç kalkan oyunu değil.

Ordumuzda ve yurdumuzda güvenlik bürokrasisinin gözetim ve denetimi yeniden ele alınması şarttır. Tarih boyu milletimiz düşmanlarından çok kendisini korumak için eline silah verilen ahmaklardan çekmiştir. Milleti ve devleti korumak zorunda olanlar zaman zaman milletimize, onun dini, tarihi, kültürel değerleri ve geleceğine düşman kesilmiştir.

Dikkat edin! Tarih tekrardan ibarettir. Aynı yanlışlar tekrarlanmazsa tarihte tekrar etmez. Şanlı tarihimizi yeniden yüceltmek ve gücünü üç kıtaya hâkim kılmak isteyen Hakka ve hakikate, vatan ve milletine adanmış askerlere ve milletimize uyumak haram, uyanık olmak ise ibadettir.

Bugün vatanımızda, dost, kardeş ve coğrafyamızda büyük oyunlar oynanmaktadır. Yarınlar büyük olaylara gebedir. Acaba Kılıç-Kalkan oyunu oynayan çocuklar ve onların akıl hocaları bunun ne kadar farkındalar?

Yarın bir savaş çıksa ve hep beraber cepheye gideceğiniz tarikatçı veya cemaatçi diye suçladığınız bu Müslüman gençleri düşmandan evvel siz mi ensesinden vuracaksınız?

Türkiye’nin en büyük beka sorunlarından birisi; Laiklik ve Kemalizm adına İslam ve Müslümanlara, kendi medeniyet ve kültürümüze düşmanlarımızdan daha çok düşmanlık yapmaktır.

Arif Altunbaş, Haber 7

.

Bu savaşı kim durduracak

Arif Altunbaş 14 Eylül 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 603 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Rusya ve Ukrayna savaşını iki devlet lideri bir araya gelse bitirebilir mi? Buna bu devletlerin gücü yeter mi? Savaşlar masada mı cephede mi kazanılır. ‘’Savaşı kimler başlatırsa onlar bitirir’’ sözü ne anlama geliyor?

Putin ve Zelensky’ nin bu kör savaşı bitirmeye güçleri yetmez. Çünkü savaşı başlatan onlar değil, küresel çetenin baş eşkıyası Amerika’ dır. Avrupa ülkeleri ABD’ nin kuyruğunda eli kolu bağlı ona mahkûm, çaresiz zavallı figüranlardır. Kendilerine biçilen fistanı giymek, kurgulanan oyunu oynamaktan başka seçenekleri yok.

Savaşın bitmesi ve bitirilmesi Amerika’nın iki dudağı arasında. Onu da onların kulağına fısıldayanlar küresel emperyalizmin aktörleri kan, kin ve nefretle beslenen belirli güçlerdir. Akraba olan bu iki milleti kanlı bıçaklı birbirine düşman edenler hangi sebepten bunların çatışmasına birbirinin boğazına sarılmasına neden oldular acaba?

Batının tepeden bakan kibirli tavrı 1. ve 2. Dünya savaşları felaketine yol açtı. Bugün dost ve müttefik görünen bu ülkeler neden her iki dünya savaşında da bir birine kanlı bıçaklı düşman oldu, kardeşlerini yok eden canavarlar haline geldi/getirildi?

Roma imparatorluğunun emperyalist çıkarları mutlaka sürekli çatışmayı emreder.

Menfaat ve çıkar çatışması üzerine bina edilen batı medeniyeti bu yüzden sorumuzun ve sorunun temel kaynağıdır. Bir satranç oyunu gibi piyonlar dövüşecek ki şahlar rahatlıkla kaleleri ve kuleleri fethedip rakiplerini mat etsin. En ucuz savaş piyonları ve kuklaları dövüştürmekle kazanılır.

Oyunun kazanılması için mutlaka piyonların feda edilmesi şarttır. Galiplere zaferi kazandıran, takımları şampiyon yapan kaptanları değil, sahada en çok koşan, çalışan, alın teri döken adsız kahramanlardır. Savaşı ön cephede savaşan piyadeler kazanır ama madalya en geride masa başında oturanlara verilir.

Putin ülkesini batının sınır ve ölçü tanımaz şımarık çocuklarından korumak için önüne piyon olarak sürülen Ukrayna ile savaşmak zorunda kaldı. Onun kaygısı ve korkusu batı tarafından kuşatılıp elinin kolunun bağlanarak diz çöktürülme korkusu idi.

Ukrayna savaşının gerçek yüzünü anlamak için 1. ve 2. dünya savaşlarını incelemek, orada batının kullandığı dile, üsluba bakmak, tavır hareket, saldırı ve işgallerin neden ve hangi sebeplerden kaynaklandığını incelemek gerekir. Tabi sebep sonuç ilişkisini de. Bir kaşık suda fırtınalar koparan Amerika’ nın çıkarları için kendini de dünyayı da büyük bir yangın, yıkım ve felakete sürükleyen batı geçmişten hiç dersler ve ibretler almamış görünüyor. Eşeğinin sırtında Donkişot’a zağarlık yapan zavallı Şanzo Panzo Amerika’nın hayal ve rüyalarıyla övünüyor ve avunuyor. Sonunda faturayı ödeyecek olan kendisi olduğunu bile bile.

Rusya ABD ve Batı ittifakının kendilerine düşman olduğunun, ne yapmak istediklerinin veya yapabileceklerinin farkında olarak hep tedirgin, tetikte ve geceyi uykusuz geçirmek zorunda.

Amerika ve batı ittifakının hedefinde sadece Rusya yok. Kendilerine boyun eğmeyen her devlet ve millet onların siyasi, askeri, ekonomik, kültürel baskıları ve dayatmalarının hedefinde. Bunlar yola gelmezlerse hepsi birden Kilise tarafından aforoz edilen giyotin mahkûmu Galilere gibi. ABD istediği için ille de ‘’Dünya dönmüyor’’ demek zorundalar. Yoksa cellat ve giyotin hazır onları bekliyor.

Bu yalan gerçeğin farkında olan her millet ve devlet gelecek nesillerini, yerli, milli kimlik ve ideolojilerini esas alan bir eğitim sisteminin temelleri üzerinde inşa etmek ve eğitmek zorunda olduklarının farklındalar.

Esas can alıcı sorumuz ve sorunumuz şu; biz bu yozlaştırma, yabancılaştırma ve köleleştirme gerçeğinin ne kadar ve nereye kadar farkındayız. Bu dünya çapında fırtınaya karşı hangi önlemler aldık, ne neler yaptık ve ne yapıyoruz? Bu konuda eğitilmesi gereken önce öğretmen yetiştiren anlı şanlı profesör ve akademisyenlerimiz, sonra öğretmenlerimiz ve bürokrasimiz batıya kul köle bir kuşak yetiştirmekten başka ne yapıyor.

Ey millet, ey devlet, ey sorumlular! Devlet ve ordumuzun başkomutanına karşı kılıç çekip slogan atarak çemkiren, anne ve babasını beğenmeyen, vatan millet din diyanet tanımayan idealsiz amaçsız nesiller yetiştirdiğimizin ne zaman farkına varacağız?

Bizim millet ve devlet olarak vermemiz gereken savaş bütün kanlı, kirli savaşlardan daha çetin, daha zor, daha önemli bir EĞİTİM SAVAŞI olduğunu ne zaman anlayacağız. Ukrayna ve Rusya cephelerde savaşıyor. Bizim savaşımız evimizde, mahallemizde, okulumuzda çarşı Pazar her yerde… Ne kadar bu savaşın farkındayız.

İçimiz dışımız ve dört yanımız düşmanlar ile sarılı. Duyuyor musunuz çanlar kimin için çalıyor?

.

Allah’ın dini ile geleneğin dini arasında

Arif Altunbaş 20 Eylül 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 638 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Toplumumuzda kime sorsanız, ‘’Müslümanım’’ der. Bazılarımız da göğsümüzü gere gere cümlenin başına ‘’Elhamdülillah demeyi de unutmayız. Müslüman olmak, sadece ‘’Elhamdülillah Müslüman’ım’’ demekten mi ibaret acaba?

Toplumumuzun büyük bir çoğunluğu anne ve babasından gördüğü, bildiği ve miras devraldığı kadar Müslümandır. Anne ve babalar da gelenek ve görenek olarak atalarından öğrendiklerini nesillerine aktarabildikleri kadar. İnanmak iman etmenin Allah ile anlaşma yapmak, İslam’a girmek, o yolda yaşayıp mücadele etmek olduğu toplumumuzun % kaçı farkında?

Müslüman bir ülke de Allah’ın dini İslam, yani Hz. Muhammedin Allah tarafından kendisine vahiy ve insanlığa tebliğ edilmek üzere gönderilen din İslam saf haliyle devlet veya milletin desteği ile ehil öğretmenler tarafından öğretilmezse din geleneğin ve göreneğin dini veya bir parçası olarak kuşaktan kuşağa yozlaşmaya, farklılaşmaya başlar, zamanla o din olmaktan çıkar. Gelenek ve görenekler bile farklı anlayışlara karışarak farklı anlam ve yönlere dönüşerek yok olabiliyor.

Sosyolojik olarak bir milleti millet yapan onun dini, milli, örfi, tarihi ve kültürel değerleridir. Bunlar terk edilip unutuldukça yerini yeni ölçüler, hukuk ve anlayışlar alır. Toplum ahlak ve maneviyat, yerli ve milli bir duruş olarak kendiliğinden yabancılaşır, kendine ait çizgilerin dışına çıkarak başka bir toplum ve kişiliğe evrilir.

Değişimler bilim, sanat, teknoloji ve çağın cevap bekleyen sorunlarına kendi akide ve anlayışımız çizgisinde milli ve dini, birlik ve beraberliğimizi muhafaza edecek biçimde çözümler bulmakla olmalıdır. Millette yozlaşma, yabancılaşma, düşmanlarına benzeme, onları taklit edip şuursuzca onlara özenme ve onların peşine takılıp gitme şeklinde olursa o toplum ve millet kendine ait tüm değer ve özellikleri kaybeder. Zamanla kuyruğuna takılıp gittiği toplumun bir parçası haline gelir.

Batılılaşma sevdası ve iddiası bugün Müslüman milletimizi ‘’ilerlemek, çağdaşlaşmak, batı medeniyeti seviyesine ulaşmak ve uygarlaşmak’’ adı altında ve sevdası uğruna madde ve mana olarak milletimizin ve devletimizin sırtına paslı bir bıçak gibi saplanmış durumdadır. Bu yüzden toplumumuzun bir kısmı kendi değer ve kıymetlerinden kopuk ne tam bir kâfir olmuş, ne de tam bir Müslüman olarak kalabilmiş durumdadır.

Din batıda olduğu gibi devletin kontrolünde, kendine çizilmiş sınırlar içinde günlük ve gündelik hayata dokunmayan rahibe ve papazların insafında kiliseye hapsedilmiş, sadece geleneğin dini olarak ortaçağdan heykel ve resimler sergileyen müze haline getirilmek isteniyor.

Bütün ilahi dinlerin temeli ve özü ahlaktır. Kilise insanlara ahlak öğretme ve örnek olma yerine papazların ve Hıristiyanların günahlarını affetme tapınağı, gerçek olmayan bir NOEL baba ile çocukları kandırma, yalana alet etme sunağı haline getirilmiştir.

Türkiye ve diğer İslam ülkelerinde ‘’ Batı tipi demokrasiler, laiklik, çağdaşlık, sınırsız özgürlük, Allah’ ı inkâr ve vahye başkaldıran ideolojiler ile firavun sistemleri camilerimizi kiliselere, din adamlarımızı cennet pazarlayan papazlara, İslam’ ın helal ve haramlarını Hıristiyanlığa benzeterek milletimizi dinsiz imansız, İslamsız Kur’an’ sız, ezansız bayraksız bir toplum haline getirerek yıllardır kendilerine benzetip köle etmek istiyorlar. Bunda büyük oranda da başarılı olmuş durumdalar.

Batılılaşmanın ülkemizdeki uzantıları kurumlar kuruluşlar partiler, Allah’ın dini İslam’a, peygamberi Hz. Muhammed’ e ve biz Müslümanlara neden hep düşman oldular? Batıdaki Cami ve Kur’an yakma, İslam ve Müslüman düşmanlığının, onların bizdeki uzantıları yerli münafıklar ile ülkemizde yaşayan kılıç artığı Bizans soylu soytarı dönmelerin İslam ve Müslüman düşmanlığının özü ve özeti budur.

İdeolojik devlet ve yöneticilerinin özellikle Cumhuriyet kurulduktan bir müddet sonra uzun zamanlar dine, diyanete, İslam’a, Müslümanlara, ezana ve Kur’ ana batılıları taklit edip referans göstererek düşmanlarımız gibi davranması Allah’tan peygamberden, Kur’ andan ezandan, dinden imandan kopuk nesillerin oluşmasında en büyük rol oynamıştır.

Son yıllarda bu sinsi düşman anlayışın farkına varılmasına rağmen halen taşlar yerli yerine oturtulmuş değil. İslam ve İslami anlayış toplumun birçok kesiminde cehaletten kaynaklanan kör bir çatışma içindedirler. İslam düşmanları ise İslam’a ve Müslümanlara karşı topyekûn bir birlik, saldırı ve düşmanlıkta birleşmiş durumdalar.

Milletimizin geleceğini huzur ve refahını, barış ve esenliğini güçlendirerek yeni kuşak ve nesillere özgür ve bağımsız bir Türkiye olarak emanet etmek gibi toplumsal bir sorumluluğumuz var. Bunun için batı medeniyetinin ürettiği ve bir virüs gibi içimize soktuğu her türlü fikir, düşünce ve ideolojiden uzak Allah’ın dini İslam’ı, peygamberi Hz. Muhammedi genç nesillerimize ehil, inanmış ve adanmış öğretmenlerimiz vasıtasıyla öğretmek zorundayız.

İslam’ı öğrenmek ve öğretmek batı kuklası ve taklitçisi laik devlet ve sisteme, onların ürettiği eğitici ve politikacılara terk edilmeyecek kadar hayati derece de ciddi, hassas ve önemli bir meseledir. Allah’ın rab, Hz. Muhammedin rehber, İslam’ın din olmadığı ve yaşanmadığı bir toplumda Müslümanlık diye bir şey kalmaz. Biraz kafir biraz Müslüman olmak ve kalmak diye İslami bir inanış ve anlayış yoktur. Kilise ve Cami arasında olmakla Müslümanlık olmaz.

‘’Kim (hükümet ederken, hâkimlik ve hakemlik yaparken) Allah’ın indirdiğiyle hükmetmezse (siyasi, ekonomik, ilmi ve ahlâki konularda çözüm üretirken ve kanun hazırlarken, hiçbir engelleyici mazeret ve mecburiyeti bulunmadığı halde, Kur’an’ın emir ve yasaklarını temel ölçü edinmezse); işte onlar kâfirlerin ta kendileridir. (Maide:44)

Arif Altunbaş, Haber 7

.

Ümmetin vicdanı olmak

Arif Altunbaş 27 Eylül 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 788 Görüntüleme

Arif Altunbaş

İsrail’in Amerika ve Batı blokunu arkasına alıp, yıllardır sistematik olarak Filistin’de uyguladığı işgal, istila, sürgün, katliam ve soykırım savaşı, dünyada Müslümanların kendilerinden başka dostu olmadığını bir kez daha ortaya koymuştur.

Bu savaş, antik çağlarda meydana gelen Yunanlılar ile Truvalıların, Romalılar ile Kartacalıların, Perslerle Yunanlıların doğu-batı çatışmasının çağdaş bir uzantısı olduğu kadar; İbrahim ile Nemrut’un, Musa ile Firavun’un, Hilal ile Haç mücadelesinin tarihi ve sosyolojik bir uzantısıdır.

Bu bitmeyen kin, öfke, nefret ve düşmanlık; doğudan fırlayan bir mızrak gibi Batı’nın bağrına saplanan, Pirene ve Alp dağlarını aşarak Roma’nın kalbini delip geçen Avarların, Atilla’nın, Osmanlının önünde diz çöküp eğilmek zorunda kalan Batılıların asırlardır demlenmiş intikam ve kin duygularının bir yansımasıdır.

Bu gözü dönmüş düşmanlık, bize Gırnata, Kurtuba, Fatima, Şatibe, Mürsiye ve Valensiya’da, Balkanlarda ve Kafkaslarda Haçlı orduları tarafından yakılan, yıkılan İslam şehirlerini hatırlatıyor. Gazze’de, Han Yunus’ta, Batı Şeria’da, Baalbek’te, Golan Tepeleri yerleşkelerinde birleşik Yahudi ve Hıristiyan güçlerinin yaptıkları kırım, yıkım, vahşet ve katliam, Haçlı saldırılarından ve Hitler Faşizminden güncel birer örnektir.

Dünya Müslümanlarının koruyucusu ve insanlığın onur bekçisi olan Osmanlı, bu Yahudi ve Hıristiyan iki sapkın millet tarafından yıkıldı. Ondan sonra mazlumları koruyacak, kollayacak ve onları zalimlerin zulmüne karşı müdafaa edecek tek bir millet, devlet kalmadı. Eşkıyalar, devletlerin başına başkan, kral oldu ve zulüm dünyaya hâkim oldu.

Bugün Filistin, Gazze, Lübnan’da Siyonist İsrail ve müttefiklerinin yaptığı katliam ve soykırımlar, şimdiye kadar dünyada eşi benzeri görülmemiş bir vahşetin ve barbarlığın karşısında susan dilsiz şeytanları hatırlatıyor.

Bugün Müslümanlar, utanç verici bir suskunluğa gömülmüş; beceriksiz, korkak, vicdansız, ahlaksız, gasıp, fasık ve ikiyüzlü devlet reislerini başlarına taç etmelerinin faturasını ödüyorlar. Bu zulümler, katliamlar ve işgaller, kendi duyarsızlıklarının ve hatalarının ceremesidir. Suçlular düşmanlar değil, düşmana fırsat ve imkân tanıyanlardır. Kimse kabahat ve hataları başkalarında aramasın. Hepimiz bulunduğumuz hal üzere yönetiliyoruz. Hayatın apaçık, şeffaf ve gerçek yüzü budur.

Türkiye ve Türkiye’nin çıkarları söz konusu olunca, avazları çıktığı kadar karşı çıkıp bağıran, yırtınıp kendini parçalayan şom ağızlı krallar, katil prensler, gasıp petro-şeyhler, fasık emirler, İsrail’in yıllar süren bu hukuk tanımaz, pervasız, vicdansız saldırı ve soykırımları karşısında neden dut yemiş bülbüller gibi susuyorlar? Hepsi göbeklerinden İslam düşmanı Batılı emperyalist işgalci ve sömürgecilere bağlı ve bağımlı, tabii ki ondan.

İslam ümmetinin başlarında taht kurmuş bu akbabalar, leş kargaları, kendi vatandaşlarına ve kardeşlerine karşı aslan kesilip kükrerken, İsrail-Amerika ve müttefiklerinin insanlık dışı zulüm ve soykırımlarına karşı uyuz çakallar gibi ürkek, korkak davranıyor. Kuyruk sallayıcı yalakalar.

Millet olarak her ne durumda olursak olalım, imanımız, inancımız ve Türkiye’nin misyonu ve vizyonu gereği Müslüman bir fert, toplum, millet ve devlet olarak ümmetin sesi, mazlumların kimsesi ve insanlığın vicdanı olmak zorundayız. Sayın Cumhurbaşkanımız Erdoğan’ı ve Türkiye’yi, İngiliz köpeği, Amerikan uşağı darbeci devlet reislerinden, zalim kral, prens ve emirlerden ayıran en büyük özellik budur.

Hakkın, hakikatin yanında olmak, onun bayraktarlığını yapmak ve bu yolda gerekirse her türlü düşmanlığa hedef olmaya bile razı olmak, milletimizin tarih boyu izlediği yol ve çizgi olmuştur. Bir insanı ve toplumu en iyi tarif eden şey, onun sözleri değil, yaptıklarıdır. Türkiye’deki ve yurtdışındaki Haçlı ve Yahudi dostlarını, yerli münafıkları Başkan Erdoğan’a karşı düşman eden de Reis’in özü, sözü ve yaptıklarıdır.

İnsanlığın vicdanı ve kimsesi olmak, yani insan olmak, bir cinsiyet meselesi değil; kadın da olsa, erkek de olsa Hakkı, hakikati ve adaleti yumruk kadar yüreğinde yanardağ gibi taşıyabilmektir. Cumhurbaşkanımız Erdoğan’ın BM Genel Kurulu’nda katillerin, canilerin, işgalci ve soykırımcı barbarların kanlı ellerine ve kirli yüzlerine baka baka yaptığı tarihi konuşma, sadece ümmetin değil, insanlığın vicdanı olmuştur.

Hakkı tutup kaldırmak, her platformda Hakkı haykırmak, Hakkın mücadelesini vermek, her insana nasip olmayan bir özellik ve güzelliktir.

Sağ olasın, var olasın, kılıcın keskin, yolun açık olsun Reis!

.

Haçlı Siyonist ittifakı

Arif Altunbaş 4 Ekim 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 912 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Kan kokusu almış köpek balıkları gibi bir sürü savaş gemisi Doğu Akdeniz’de İslam Ümmetine karşı gövde gösterisi yapıyor. Hepsinin de amacı İsrail zulmünü meşrulaştırmak, işgal ve yayılmacılığını onaylamak. Siyonist işgal ordusuna karşı bir müdahaleye karşılık vermek için oradalar.

İslam ve Müslümanlar söz konusu olunca her zaman ehli küfür bir araya gelir ve bir cephede buluşur. Şimdiye kadar olduğu ve bundan sonra da olacağı gibi it itin yanında yer alır.

Kanun, hukuk, ahlak, ölçü ve sınır tanımayan Siyonist rejime her türlü maddi ve manevi destek veren, onu cesaretlendiren, işgal istila ve soykırımlarını göz yuman başta ABD, İngiltere, Fransa, Almanya ve onların kuyrukları olan diğer ülkelerden oluşan Müttefik Kâfirler Ortadoğu’da enerji jeopolitiği üzerinden yeni ve kalıcı sömürge imparatorluğu kurma peşindeler. Bunun için Filistin, Lübnan, Suriye, Irak, Mısır ve İran hedefte. Türkiye’nin dört tarafı düşman cephe ile örülü.

Haçlı Siyonist ittifakı 1915 Çanakkale’de Osmanlıya karşı birleşip savaşmışlardı. Amaçları İslam’ın ve Müslümanların koruyucusu ve sahibi olan Osmanlı’yı yıkmak, İslam coğrafyasını işgal ederek yeraltı ve yerüstü kaynaklarını sömürmekti.

Osmanlı yıkıldıktan sonra dev çınarın dalları budakları budandı, bölündü, parçalandı.

Tüm İslam âlemi müttefik kâfirlerin denetimine geçti. Bugün dünya petrolü ve gazının % 50 sinden fazlasını çıkaran Osmanlı topraklarına hâkim oldular. Buralarda kukla çadır ve aşiret devletleri kuruldu. Bu kukla devletlerin hepsi müttefik kâfirlerin içki sofralarında meze olup gittiler. Bugün de, ‘’İbrahim ittifakı’’ adı altında Nemrut soylu ateşin çocuklarına zağarlık yapıyorlar.

O zamandan bu yana petrol ve gaz emperyalist Siyonist-Haçlıların başkentlerine akıyor.

O zamandan bu zamana İslam coğrafyası bu ittifakın ekonomik, siyasi, askeri, kültürel işgali altında. Müslümanların kanları, malları, canları, yeraltı ve yerüstü zenginlikleri bu kukla devletler tarafından Müttefik Kâfirlere öldüm fiyatına satılıyor.

Kukla çadır ve aşiret devletleri bölgesel diktatörler tarafından yönetiliyor. Krallık, emirlik, sultanlık ve prenslik oyunlarıyla karunlaşıp firavunlaşan bu palyaçoların hepsi de kendi halklarına zulüm, efendileri Siyonist- Haçlılara hizmet etmek zorundalar. Çünkü onları o koltuklarda oturtan ve tutan bu kâfirler.

Amerika’nın, İngiltere’nin eteğinin altında enseleri kalın, göbekleri şişkin, sırtları Müttefik Kâfirlere dayalı, özü ve yüzü sahte bu zalimlerin İsrail’in işgal, istila ve soykırımları karşısında hiç de yüzleri kızarmıyor. Utanmaz sıkılmazlar, Allahtan korkmazlar, hainlerin ve katilerin yamakları bunlar. Onların Filistin diye bir meselesi yokmuş…

İngiltere 1917 Balfour deklarasyonu ile Osmanlıdan koparılan Filistin topraklarında İsrail’in kurulmasına karar verdi. 1948’de BM kararıyla da bu Siyonist devletin kuruluşuna sebep oldu. Şimdi de, 1967 sınırlarını yok sayan İsrail her gün sınırlarını genişleterek yeni işgal ve istilalar peşinde tüm Ortadoğu’da Arzı Mevut imparatorluğunu kurmaya çalışıyor. Bu İşgal ve istila hareketinin en büyük destekçileri ordularını Doğu Akdeniz’e yığan, İsrail’e her türlü silah, istihbarat, lojistik ve fiili destek veren yine bu Haçlı müttefik kâfirler.

NATO’ da, birçok uluslararası platformlarda Türkiye’nin dostu görünen veya bilinen, Çanakkale’de 500 bin askerimizi şehit eden kan, din, vatan ve millet düşmanları Haçlı orduları tarihin hangi döneminde dostlarımızdı ki şimdi müttefikimiz oldular?

Kimse ‘’Bana ne Gazze’den, Filistin’den, Hizbullah’tan, Suriye’den…’’ demesin. Bu savaş bir gün bizim de sınırlarımıza dayanıp kapımızı çaldığında, bugün kahramanca savaşan İzzeddin el-Kassam Tugayları ve Hizbullah askerlerinin yalnız kendileri için değil Türkiye için de savaştıklarını anlayacaksınız. Müttefik Kâfirlerin Çanakkale’ de, İstanbul ve Anadolu’nun İşgalinde olduğu gibi sınırlarımıza dayanınca, bize yine Gazze’nin, Bağdat’ın, Şam’ın, Halep’in evlatları düşmanlarımıza karşı bizimle beraber savaşmaya gelecekler. Karşımızda askerlerimize kurşun sıkan, vatanımıza göz diken düşmanlar ise yine düşmanlarımız ve katillerimiz olacak.

’Suriye’de, Irak’ta, Gazze’de, Lübnan’da, Libya’da, Somali’de ne arıyoruz’’ diyen yerli münafıklar her zaman olduğu gibi o zaman gelince yine bu Haçlı–Siyonist ittifakının yanında bize karşı olacaklar

İçimizdeki İsrailliler Havraya ve domuz postu Haçlılar Kiliseye gidip şükür duası yapacak, gâvur dostu yerli münafıklar da münasip yerlerine kına yakacaklardır.

.

Entelektüel Körlük

Arif Altunbaş 11 Ekim 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 788 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Bir milletin en büyük talihsizliği ona yol gösterip önderlik yapan veya yaptığını zanneden insanların kendi tarih kültür, medeniyet ve değerlerine kör,sağır ve duyarsız olmasıdır.

Hak ederek veya etmeyerek sahip oldukları unvan, makam, mevki ve köşelerin uyuşturucu rahatlığına kapılarak kendilerini Kaf dağında gören, düşünme melekesini yitiren taklitçi insanların ötekileştirdikleri insanları aşağılarda görme cehaleti o ülkede bir kukla aydın despotizmini doğurur.

Bu tipiler, Ziya Paşanın deyimi ile, (1) öykündükleri makam ve mevkilerin insana kişilik, kimlik ve şahsiyet kazandırmadığını bilmezler .

Osmanlıda Tanzimat Hareketi ile başlayan yabancılaşma zamanla milletimizin yerli düşüncesi, ahlakı, sosyal kültürel hayat tarzı ve toplumsal yapısına bir virüs gibi bulaştı. Buna yakalananlar bu hastalığın tesiriyle fikir ve düşünce üretemeyen, zilzurna düşmanına âşık olan, taklitçi türedi bir toplum oluşturdu. Bu hareketin başını çekenlerin çoğu Müslüman kılığına giren dönmeler, İslam toplumunda kâfirlerle kâfir görünmeye çalışan yerli münafıklardan meydana geliyordu.

Zamanla bu kesimin Batı Medeniyeti ve düşünce tarzı onların değer ölçüsü, Batı hayat biçimi kıblesi oldu. Allah’ tan, Peygamberden, İslam düşüncesi ve hukukundan uzaklaşmayı kurtuluş, batı medeniyetine köle olmayı ise özgürlük zannettiler. Bir Asırdan fazla bir zamandır batılı olma, batı Medeniyetiyle bütünleşme hayalleriyle çırpına çırpına battılar. İmanı, Kur’an’ı, Sünneti terk ettiler. Hatta, onlardan uzak durmayı, onlara yabancı ve düşman olmayı çağdaşlık, medenilik, laiklik ve ilericilik olarak kabul ettiler. Bu şaşı ve şaşkın bakışa, bu sapkın batı akıma sahip olana da aydın veya entelektüel denidi. Ötekileştirdikleri insanlar ise çağdışı, gerici ve yobaz olarak dışladılar.

Latin düşünce ve kültürünü siyasi, ticari, ahlaki ve hayat tarzını olarak kabul eden bir avuç sinsi İslam düşmanı, zamanla batı tavsiyesi ve özentisi içinde kurulan devletsisteminin kurumlarının da destek, teşvik ve yardımıyla çağdaşlık adna yabancılaşmayı ve batıya teslim olmayı milletimize dayattılar. Laiklik devletin dini, İslam da milletin dini olarak kaldı.

Başka bir deyişle iman ile küfür, Cami ile Kilise arasında yol arayan çifte standartlı münafıklar ile milletimiz iki ayrı cepheye ayrıldı. Batı düşünce ve fikrini devletin ve milletin yücelme ve yükselme, güçlenme ve kuvvetlenme aracı ve manivelası olarak görme ve göstermeye çalışan batı kuklaları her alanda ve cephede Allah’ın kullarıylaayrıştırıldı ve çatıştırıldı.

Batılı güçler karşısında zayıf düşen Osmanlıyı düştüğü durumdan kurtaracağını iddia edenlerin gerçek yüzleri Osmanlı yıkıldıktan sonra yavaş yavaş ortaya çıktı. Jön Türkler, Tanzimatçılar, meşrutiyetçiler, ittihat ve Terakkiciler, mandacılar Haçlı ordularıyla aynı gaye çizgisinde çalışarak Osmanlıyı yıktılar. Yerine, batılı emperyalistlerin teşvik ve önerdiği kendilerine hizmet edecek batılı bir sistem kurmak için çalıştılar.

Milletimizi ve devletimizi kendi milli, dini, sosyal ve kültürel gerçeklerinden koparıp yozlaştırıp yabancılaştırarak kaleyi içeriden fethetmek istiyorlardı.. Batılıların batının bunca düşmanlığına, ikiyüzlülüğüne, ihanetine ve güvenilmezliğine rağmen hala batılılaşmak için İslam’a, Müslümanlara, İslam medeniyet ve Kültürüne karşı bir asırdan fazla milletimiz ve değerlerine karşı savaştılar. Değişik isimler, partiler, organizeler altında toplanarak İslam’a ve Müslümanlara karşı savaş açtılar.

Toplumumuzun bir kısmı bilerek veya bilmeyerek bunlara uydu. Yılanın kabuğundan sıyrıldığı gibi kendi benlik, kimlik, kişilik ve yerli değerlerinden koptular. Şimdi çıktıkları yumurtanın kabuğunu beğenmeyen alık tavuk yavruları gibi batının artıklarından oluşan çöplüklerde eşinip bizi de kendi kümesinize alın diye Avrupa’nın kapılarında salya sümük yalvarıyorlar.

Haçlılara uyduk kendi cennetimizi terk ettik. Kendi vatanımızda yabancı ve mülteci konumuna düştük. Şimdi tarihi kültürü, dini diyaneti, camisi medresesi, mektebi kışlası, sokağı caddesi ve bütün varlığımızla ülkemiz, yurdumuz ve coğrafyamızla entelektüel körlerin girdiği çokmaz sokakta saplandık kaldık. Batı uygarlığının despotları yerli münafıkların işgal ve istilası altında bir diriliş ve kurtuluş surunu beklemekteyiz.

Yabancılaşmış entel faşistlerin din, tarih, dil ve kültürel işgali altında millet olarak yaşadığımız, görmekte olduğumuz şey bir rüya değil, içinde yaşadığımız ve yaşamakta olduğumuz gerçek hayatın ta kendisidir.

Düşmanına olan aşk belasından kurtulamayan İslam’ın çocukları Haçlılara teslim olmuş sahte Aydın ve yoz entelektüellerin inkârcı eğitim tezgâhlarında hala inat ve ısrarla dokunmaya ve şekillendirilmeye çalışılıyor.

Neredesin ey Millet, ey devlet, ey ülkelerimizi ve milletimizi yönetenler. Bir millete bundan büyük bir ihanet, soykırım, işgal ve istila olur mu?

Şimdi dört yanımızda batılı dost ve müttefik düşmanlarımız. Emperyalizmin puştzulası hain pusuları, Haçlı Siyonist ittifakının katil uzantıları ve Hilal’e karşı uluyan arsız çakallarıyla çevrilmiş durumda abluka altındadır. Peki, bizi bu duruma kimler, hangi adi sistem ve hangi alçak düzen düşürdü.

Bu filmi kaçıncı defa görüyoruz arkadaşlar!

Vay benim garip ülkem, canım, vatanım, Türkiye’m!

***

1- ‘’Bed-asla necâbet mi verir hiç üniforma

Zer-dûz palan vursan eşek yine eşektir.’’

.

Gazze’nin yiğit direnişçilerine

Arif Altunbaş 18 Ekim 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 730 Görüntüleme

Arif Altunbaş

İsrail’in havadan, karadan, denizden Gazze Şeridi’ne yönelik başlattığı saldırılar 378 gündür aralıksız devam ediyor. Gazze’ de bombalarla tahrip edilmeyen bir bina, cadde, sokak ve altyapı kalmadı.

7 Ekim 2023’ten bu yana İsrail ordusunun, Gazze Şeridi’ne düzenlediği saldırılarda şehit olanların sayısı 42 bin 450’ i geçti. Her yer ateş altında yıkılmış, yakılmış, tarumar. Her yerde katliam ve soykırımı var. Her yer işgal altında.

Türkiye ve İran hariç tüm dünya devletleri başta Amerika, İngiltere, Fransa ve NATO müttefiki devletler bu zulüm ve soykırımı seyrediyor. Hatta bu zulmü alkışlıyor, destekliyor ve bu soykırıma katkı sunup ortak oluyorlar.

İşgal edilmiş topraklarından çıkmak istemeyen mazlum Filistin halkının kanı durmadan dökülüyor. Baskı, zulüm, işgal, barbar ve vahşice katliamların duru durağı, sınırı, ölçüsü ve sonu yok.

Yerleri ve yurtlarını terk etmek zorunda kalmış çaresiz insanlar nereye gideceğini bilmeden faşist İsrail ordusunun önünde aç susuz ve uykusuz bir oraya bir buraya canını kurtarmak için çırpınıyor. Gazze’ li yaşlılar, kadınlar ve çocuklar can çekişen yaralı kuşlar.
Önlerinde arkalarında, sağ ve sollarında Amerika ve batılı devletlerin verdiği en modern ve öldürücü silahlarla Siyonist ordu bir ölüm makinası gibi, bir lokma ekmeğe, bir yudum suya muhtaç silahsız halkı acımasızca katlediyor.

Havadan karadan denizden yağan ölüm kusan bombalar, mermiler düştüğü yerlerde bir tek canlı bırakmıyor. Gazze’ de şehirler Hiroşima ve Nagazaki’ ye atılan Atom bombalarının şiddeti, yıkım ve dehşetinden daha büyük bir felaketi yaşıyor. Gazze tarih öncesi yıkılmış, unutulmuş antik kentler görünümünde. Enkazlar altında kadınlar, çocuklar, yaşlılar ve masum insanlar yaşama mücadelesi veriyor.

Ey ülkemdeki ve dünyadaki hayvan severler! Gazze’de katledilen insanların sizin için hiç bir kıymeti ve değeri yok mu? Orada Siyonist katillerin öldürdüğü kedi, köpek ve hayvan kardeşlerinizin de mi hiç hatırı yok?

Bunca saldırı, bunca katliam, bunca ölüm kusan savaş makineleri, barbar İsrail askerlerinin saldırı ve katliamlarına rağmen Gazze’ nin şehit evlatlarının şehit adayı yiğit mücahitleri teslim olmamış, yine de kahramanca direnişlerini sürdürüyorlar.
Varsın! Komşuları ve kardeşleri ruhsuz Arap Petro-Şeyhleri, fistan giymiş emirler, kukla sultanlar, şom ağızlı prensler; ‘’Bizim Filistin diye bir meselemiz yoktur’’ desin. Birgün İsrail onların da kapılarına dayanınca ahmaklıklarını anlayacaklar.

Varsın! Onursuz, yüzsüz, vicdansız komşu devletler İsrail ve Amerika’ nın korkusundan Gazze halkına ve yardım TIR’ larına kapılarını ve sınırlarını kapatsın!

Varsın, İsrail Faşizmi ve Haçlı- Siyonist ittifakının tüm insanlığa karşı işlenen bu barbarlık, vahşet ve despotik meydan okumalarına, sınır ve ölçü tanımaz katliamlarına sessiz kalsınlar. Zalimi, zulmü ve onun yardımcılarını alkışlasınlar, desteklesinler ve onun yanında yer alsınlar.

Allah’a inanmış ve iman etmiş bir toplum karşısında karton devlerin, çadır devletlerin, eşkıya ülkelerin bütün güçleri örümcek ağından farksız olduğuna dünya şahit olacak. Zalimler yaptıkları zulüm ve katliamların kanında boğulacak. Haçlı Siyonist ittifakı alçaklar, namussuzlar, şerefsizler sürüsü Firavun soylular hep lanetle anılacak.

Habil ve Kabilden bu yana süregelen Hak ve Batıl mücadelesinde HAK eninde sonunda mutlaka galip gelecek. Hz. İbrahim’ in Putları, Hz. Musa’nın Firavun düzenini, Hz. İsa’nın ateist Romalıları, Hz. Muhammedin ve İslam ordularının İran’ın Kisra’ sını, Bizans’ın soylularının kalelerini ve kulelerini tepelerine yıkıp başlarına geçirdikleri gibi Allah’ın izniyle tarih yine tekerrür edecek.

Elbet bir gün mutlaka, kâfirler, zalimler, münafıklar istemeseler bile; kutlu Kudüs’ ün ve başkentler başkenti İstanbul’un elleri birbiriyle kavuşacak. Türkiye’nin önderliğinde kardeş milletler birbirleriyle hasretle kucaklaşacak… Amerikan köpeği Petro-şeyhlere, korkak prenslere, köle krallara ve kukla diktatörlere inat!

İnsan onuruna yakışan köle gibi yaşamak değil, ülkesi ve milletinin özgürlük ve barışı için mücadele ede ede ölmektir. Selam! Gazze’ nin şehitlerine ve şehit adayı yiğitlerine…

.

Karanlık aydınlar ve yerli yabancılar

Arif Altunbaş 25 Ekim 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 677 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Türkiye gibi kendi kimliği, benliği, medeniyeti ve kültüründen koparılmak istenen ülkelerde, “aydın” kavramı, nerede durduğu, kimi temsil ettiği belirsiz ve kendi toplumdaki rolünü yerine getiremeyen yabancılaşmış bireyler olarak karşımıza çıkıyor. Yabancı ideolojilerin taklitçileri ve temsilcileri olarak kendi değerlerinden uzaklaşıp yozlaşan bu sözde elitler, toplumun Truva atları haline geliyor. Kendi toplumsal değerlerini, medeniyetini ve kültürünü ağacı içeriden kemiren kurtlar gibi önce bunlar tüketiyorlar.

Bu bireyleri toplumun seçkin insanları olarak tanımlamak ve onları ayrı bir üst sınıf olarak görmek, o toplumu niteliksiz bir yığın haline getirir. Bu tip insanlar içinde bulundukları toplumlara ve kurumlara faydadan çok zarar verirler.

Aydın, toplumsal olayları inceleyebilen, yeni düşüncelerle ülkesine ve insanlığa faydalı olabilen, milletinin sesiyle örtüşen kişidir. Ancak, bizde birçok aydın kendi tarihi, kültürü ve medeniyetine yabancı bir konumdadır. Bu kişiler, toplumdan kopuk bir biçimde varlık gösterirler; ruhu ve düşüncesi dış güçlerin etkisi altında kalmış bireylerdir.

Bunların varlığında bir fayda yoktur, yokluğu da bir kayıp sayılmazlar. Bir medeniyetin ve kültürün mimarı olarak aydın, varlığında fayda sağlanan, yokluğunda yeri doldurulamayan nadir bir değerdir. Ancak, kendi köklerinden kopmuş ve yabancılaşmış bireylere aydın denilemez. Aydın olmak için sadece diploma ya da akademik çalışma yeterli değildir.

Emperyalist kuşatmalar altındaki ülkelerde, toplumu yönlendiren ve dış güçlerin istekleri doğrultusunda hareket eden bireyler, ruhu bedeninden ayrılmış cesetler gibidir. Zihinlerinde akıl, kalplerinde his, bedenlerinde ise ruh kalmamıştır.

Bu kişiler, toplum mühendislerinin fason ürettiği basit malzeme veya araçlardır. Farklı partiler, dernekler ya da cemaatler gibi gruplardan olsalar da hepsi, inkâr ve küfür cephesinin askerleridir. Sağcı, solcu ya da ekonomik sınıflandırmalara bağlı olarak bu gerçeklik değişmez. Batı sosyolojisinin tanımladığı sağ ve sol kavramları, İslam anlayışına göre kökleri bir aynı ağacın dallarıdırlar.

Ruhunu ve bedenini kaybetmiş insanlara ne kadar aydın denilirse denilsin, vahyin akıl süzgecinden geçmemiş inanç ve itikadıyla hareket etmeyen, aklı putlaştıran seküler insanlardır.

Kendi halkının din, tarih ve düşüncelerine mesafeli, onun kültürü ve medeniyet değerleriyle yoğrulup şekillenmemiş bir aydın, marjinal bir kukla olmaktan öteye geçemez. Kendi halkını yabancı gören ve sürekli onu horlayan bir aydın, karanlığın savaşçısıdır.

Tanzimat, Meşrutiyet ve Cumhuriyet dönemlerinde aydın olarak tanımlanan birçok insan emperyalist güç odaklarının rüzgârına kapılarak batıya öykünmeyi kurtuluş kapısı olarak gören sahte aydın ve kahramanlardır.

Hiçbir millet, kendi köklerinden koparak kendisi olamaz. Kendine yönelmeden kendisini bulamaz. Kendisini imar inşa ve ihya edemez Kendi değerlerinden uzaklaşıp yabancılaşarak milli ve yerli kalınamaz.

Batılılaşalım derken, kendi neslimizi ve gençliğimizi benliğimizden kopardık. Latin Alfabesi ile tanıştırdık ve yoğurduk. Batı ufuklarına açılmak için nice hayaller kuruduk. Deniz tükendi, yol bitti, ufuk karardı. Kuklalar kuklacılar tarafından kaderlerine terk edildi. Batının çıkmaz sokaklarında kurtuluş kapısı diye duvara tosladık.

Yabancı aydınlar hayalleri kadar karanlık ve omurgasız çıktı. Artık kukla ve gölge oyunları sona erdi. Lambalar sönüyor. Emperyalizmin ülkemizdeki ortaoyunlarının perdeleri kapanıyor.

Ülkem ve ülkemin insanları yeni ufukların maverasına doğru tüm küresel güçlere, engellemelere ve yerli münafıkların kör inatlarına rağmen, inandığı yolda ilerliyor.

Geliyor gelmekte olan. Geliyor gelecek olan Allah’ın izniyle yine.

.

Kürt meselesi neyin nesi

Arif Altunbaş 1 Kasım 2024 Arif, Güncel, Haberler, Yazarlar Yorum yap 817 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Fransız ihtilalinin ardından dünyada yükselen milliyetçilik hareketleri Dünya’daki tüm krallıkları ve imparatorlukları zayıflattı. Osmanlı topraklarında yaşayan birçok millet milliyetçilik hareketlerine yöneldi. Yunanlılar, Sırplar, Bulgarlar, Romenler Ermeniler İngiliz, Fransız ve Rus İmparatorlukları tarafından Osmanlıya karşı kışkırtıldı.

Kürtlerin yaşadığı coğrafyada petrol bulunmasından sonra Kürtçülük hareketi de İngilizler tarafından sahiplenildi ve beslendi

Osmanlı mirası üzerine kurulan Türkiye Cumhuriyeti ve kısa bir müddet sonra devleti yöneten Kemalist devlet anlayışı, tepeden inme devrimler ve yasaklarla Türk milletini yücelti, imparatorluk bakiyesi diğer ulusları aşağılayan, hatta yok sayan bir anlayışa büründü.

Batılı normlarda kurulan seküler devlet anlayışı tek bir milletin varlığının dışında çok uluslu bir anlayış devletin varlığına tehdit olarak gördü. Bu duruşa karşı çıkanların itirazları isyan ve başkaldırı sayıldı. En masum itirazlar ihanet ve bölücülük diye bastırıldı, yasaklandı, cezalandırıldı. Tepkilere son vermek için bin yıllık çok uluslu bir devlet geleneğine karşı bir millet imajı oluşturmak için devlet aklı tek tip insan yetiştirmeye yöneldi.

Batı medeniyeti normlarında İslam’dan, İslam Medeniyet ve Kültüründen kopuk, batılılaşma anlayışı Müslüman halklara eğitim ve çeşitli propaganda yollarıyla devlet politikası olarak dayatıldı. Bu otoriter baskıcı politika devlet ve vatandaşlar arasında derin rahatsızlıklar ve uçurumlar oluşturdu.

Mesele sadece milliyetçilik meselesi değildi. Zamanın devlet politikası ve stratejisi Türk, Kürt, Arap, Boşnak… Asırlardır birlikte yaşayan kardeş halkları İslam medeniyetinden koparıp batı medeniyetinin normlarıyla şekillendirme dayatmasından kaynaklanıyordu.

Devlet ideolojisinin ceberut uygulamaları, tepeden inme devrimleri, yasakları Müslüman halkların din, tarih, kültür, örf, adet ve gelenekleri de dâhil batılı devlet yapısına uymayan herkes ve her şey hedef alındı.

Bu değişime ayak uydurmayan Müslümanlar küçük düşürüldü, horlandı. Fikri düşüncesi ve iradesi sorulmadı. İnsan yerine konulmadı. Kendi vatanında 2. Sınıf vatandaş haline getirilen milletin devletle arası açıldı.

Bundan memnun olanlar ülkemiz içinde yaşayan Yahudiler, Ermeniler, Rumlar ve diğer Müslüman ve İslam düşmanlarıydı. Müslüman halkların bu yozlaşma, yabancılaşma ve mankurtlaşma hareketine karşı tüm sivil itirazları en zorba, baskıcı, kanlı bir şekilde bastırıldı.

Her sivil itaatsizlik isyan sayıldı. Elebaşları sorgusuz infazlarla cezalandırıldı. Yeni düzene, sisteme, değişim ve devrimlere ayak uydurmak istemeyenlere korku salmak için darağaçlarına asılan sivil toplum liderleri ve din adamlarının cesetleri kokuncaya kadar meydanlarda sallandırıldı. (Bunlar, bu milletin toprağa diri diri gömülen acı hatıraları ve halen kanayan yaralarıdır)

Burada mesele yine de Türk ve Kürt sorunu değildi. Müslüman kalmak, İslam dininin dışına çıkmamak, kendi milli ve yerli kimliğine sahip çıkma meselesiydi. İslami değerlerden koparak düşmanlarımıza benzemek, yabancılaşmak kendi milli yerli benliğimiz ve kimliğimizden uzaklaşmak bizi bugünkü yozlaşma, yabancılaşma, dinden diyanetten uzaklaşarak Allah, kitap, vatan, millet, bayrak ve hiçbir kutsal tanımayan ateist ahlaksız vahşi bir toplum haline getirdi.

Bizi bir millet yapan, bir bayrak altında toplayan, etnik kimliklere ayırmayan, bin yıldır birlikte kardeş olarak yaşatan ortak değerle bütünü olan İslam akidesi, düşüncesi ve kardeşlik anlayışının eğitim sistemi ve toplum içinde yok edilişi ülkemizi ve milletimizi 40 yıldır yaşadığımız anarşi ve terörle karşı karşıya bıraktı.

Meseleyi bir ırk şovenizmi içinde görmek ve değerlendirmek ne Kürtlere, ne Türklere, ne diğer kardeş kavimlere bir fayda sağlamadı. Sadece tarafları ayrıştırdı, çatıştırdı ve birbirine yabancılaştırıp düşman kardeşler haline getirdi.

Türkçülüğün esaslarını yazan Ziya Gökalp Türkçülüğü; ‘’Türk milletindenim İslam ümmetindenim’’ veciz sözüyle özetler. Buradaki, ‘’İslam ümmetindenim’’ vurgusu aynı bayrak ve vatan içinde yaşayan Türk, Kürt, Arap ve diğer Müslüman milletlerin birlik, beraberlik ve kardeşlik anlayışı içinde yaşaması için bir üst kimliği ifade ediyordu.

İslam ümmeti hakikat ve gerçeği göz ardı edildiğinde Türk soyu sadece bir ırk olarak ortada kalır. Bu donuk anlayış Türkiye’nin hiçbir iç ve dış meselesi kökünden çözemez. Arap ırkçılığının 200 milyon Arabı bir araya getiremeyip İsrail itine ‘’Hoşt’’ diyemeyecek aşağılık bir mahlûk haline getirdiği gibi.

Türklerin, Kürtlerin, Arapların ve öteki Müslüman halkların sadece Türkiye’de değil tüm İslam coğrafyasında İslam kardeşliği merkezinde bir araya gelmeleri yabancı emperyalist güçlerin işgalleri, sömürüleri, baskı ve tehditlerine karşı büyük bir birlik, güç ve kuvvet çarpanı oluşturur. Bu da hem Türkiye’ nin, hem de bütün İslam coğrafyasının sorunlarının çözümünde en etkin, en sürdürülebilir, tek kuruluş yoludur.

Kim ne derse desin! Allah’ın kulu olmayıp emperyalist güçlerin, kulu kölesi olmakla Müslüman milletlerin hiçbir sorununu halledilemez.

Türkiye gibi İslam’ın bayraktarlığını yapmış bir ülkede ‘’Allah’’ demekten korkar, ‘’Müslümanım’’ demekten çekinir, ‘’İslam Kardeşiyiz’’ demekten utanır, ‘’İslam ümmetindeniz’’ demekten gocunursanız, bu batı patentli yalama ‘’Haçlı’’ kafayla Türkiye’ de hiçbir sorun halledilemez. Sadece kafanızı o duvardan bu duvara vururuz. Şimdiye kadar vurduğumuz ve bundan sonra da vuracağımız gibi.

Önce, Allaha teslim olup gerçek bir Müslüman ol! Müslümanca sorunlara çözüm ara! Tüm kördüğüm olmuş sorunlara adil bir şekilde yaklaş! Yüzümüze kapanan bütün kapıların anahtarının ‘’İslam’a göre çözüm’’ olduğunu göreceksin!

Kürt sorun da diğer halledilemeyen sorunlarımız gibi İslami değerlerle çözüme kavuşacak bir meseledir. Sorun, Türk Kürt sorunu değil, asırlardır Türk’ ü Kürt’ ü bir arada tutan İslami akideden, hukuktan, ahlaktan, düşünceden ve kültürden kopuş sorunudur.

Çözümsüzlük içinde çözüm arayanlar, gerçek çözümün İslam’da olduğunu anlamak istemeyen Mankurtlardır. Mesele, Tük Kürt Meselesi değil, daha hala anlayamadınız mı?

Arif Altunbaş, Haber 7

.

Biden gitmiş, Trump gelmiş neyime…

Arif Altunbaş 8 Kasım 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 782 Görüntüleme

Arif altunbaş

Dünyanın en büyük ekonomisi, askeri gücü ABD, dünyanın en büyük baskı zulüm işkence ve katliam aparatlarının da sahibi ve merkezi durumundadır.

Özgürlüklerin, bağımsızlık, eşitlik, insan hakları, düşüncenin, refah, huzur ve hukukun üstünlüğünün hâkim olduğu bir ülke olduğu iddia edilse de Hitler faşizminin günümüzdeki temsilcisi Siyonist İsrail rejiminin anası, kollayıcısı ve hamisidir. Yeryüzünün jandarması sanılan modern bir eşkıya devlet olarak kanun hukuk, ölçü sınır tanımaz. O ne derse, kanun odur.

Nerede bir zulüm, işkence, sömürü, katliam ve soykırım varsa orada onun parmak izi vardır. O işgalcilerin ve katillerin dostu ve müttefikidir. Bunun için hiçbir Müslüman ve Müslüman ülkenin ABD ve müttefikleriyle dost ve birlikte hareket etmesi düşünülemez.

Haçlı-Siyonist batı ittifakında onlarla birlikte aynı fotoğraf karesinde, aynı karargâhta, aynı cephede bulunmamız, bunların işledikleri suçlara dolaylı da olsa ortak olmamız anlamına gelir. Böyle bir durumun İslam inancı, vicdanı ve düşüncesinde asla yeri yoktur.

Türkiye’ nin her ne sebeple olursa olsun bu ittifakın içinde rol alması Müslüman bir millet için utanç vesilesidir. Bazen, ‘’zaruretler yasakları meşru kılabilir.’’ kaidesince batı ittifakı içinde olmamız, kalmamız ve durmamızın zaruretten hâsıl olduğu iddia edilse de hiçbir meşruiyet bizi buna mecbur ve memur kılamaz. Meşruiyet mesuliyetten doğar.

Darbeler, darbe sevicilikler, kendi halkını yabancı ve düşman gibi görmeler, kendi vatanında Müslümanlara parya gibi davranmalar, ötekileştirmeler, ayrımcılıklar, batı emperyalizmine kulluklar, omurgasız ve sürüngen davranışlar İslami bir toplumun karakteri ve hazmedeceği bir durum değildir.

Kendi insanının değerlerini hor ve hakir görmeler, aşağılamalar, yabancı seviciliği, düşmana uşaklıklar, ikiyüzlülükler, çifte standartlıklar ve dahası… İslam dışı güç ve odakların kişilik ve kimliğine uygun özelliklerdir.

Ne kadar geleneğimize ve genetiğimize uymayan İslam dışı davranışlar ve yabancılaşmalar varsa bu emperyalist batı kulübünün üyesi olmamızdan kaynaklanan siyasi, askeri ve diplomatik yanlışlıklar olduğu unutulmamalı ve en kısa yoldan bu şer cephesinden ayrılmamız zaruretin ötesinde bir mecburiyet olduğu anlaşılmalıdır.

NATO ve Siyonist İsrail barbarlığı zehirli, hain ve kalleş bir yılan gibidir. Onunla aynı çuvala girdiğimizi, dost zannettiğimiz yabancıların müttefik değil düşman olduğunu ille de sırtımızdan hançerlenince mi fark edeceğiz.

Onurlu bir duruş ve eylem en çok onurlu ve şerefli bir millete yakışan davranıştır. Çeşitli vesvese ve bahanelerin arkasına sığınarak hala AB, NATO, IMF ve batı ittifakının kurum ve kuruluşlarına kendimizi mecbur hissetmemiz, en azından bir akıl tutulmasıdır.

Batı uygarlığının barbarlığına ne zamana kadar uşaklık, ne zamana kadar kölelik, ne zamana kadar sempatik davranılacak? Bu Haçlı Siyonist saldırıları ve vahşetine ne zamana kadar boyun eğilip, sabredilecek? Ne zaman biz, biz olup sömürüye, emperyalizme, Siyonist Haçlı zulmüne DUR! diyeceğiz?

Biden gitmiş Trump gelmiş neyime. Yine dünya eski hamam eski tas

.

Kültürel işgal ve dizi filmler rezaleti

Arif Altunbaş 15 Kasım 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 743 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Her toplumun kendine ait kültürü, geleneği, göreneği, hayat tarzı ve değerleri vardır. İnsanların hayat tarzını belirleyen dini, ahlaki ve kültürleridir.

Müslüman bir toplum olarak biz de ahlak ve maneviyat esaslarına dayalı kültürel bir yapıdan geliyoruz. TV kanallarımızda reyting uğruna son 10-20 yılda, din ahlak ve toplumsal değerlerimizle çelişen ve çatışan pembe dizi filimler işgaliyle karşı karşıyayız.

Bunlar, dinimizi ahlakımızı ailemizi örf ve geleneğimizi yıkmayı parçalamayı ve yok etmeyi hedefleyen yabancı kültür emperyalizminin işgal faaliyetleri. Bu dizi filmlerin hiçbiri sosyal, kültürel, ahlaki, eğitim ve öğretimle alakası yok. Bilakis bu filmlerin senaryolarında ortak tema, aile içi çapraz ilişkiler namussuzluk şerefsizlik ahlaksızlıktır. Bu filmlerle milletimizin temelini oluşturan aile müessesemiz hedef alınmaktadır.

Dizilerde, milletimizin din, ahlak, kültür ve sosyal dokusunu tehdit eden senaryolar, aile içi sapık ilişkiler, ölçü, kural ve ahlak tanımaz bir hayat tarzı milletimizin “aile normal” ları gibi yansıtılmakta. Kadın erkek, genç çocuk ve yaşlılar üzerinde olumsuz etkiler oluşturan bu durum toplumda çocuk kadın tecavüz ve cinayetlerini, aile parçalanmaları ve boşanma oranlarını hızlandırmaktadır.

Batı medeniyetinin akıl, düşünce ve felsefe hocalarından birisi olan Platon’ a göre; ‘’Orta malı gibi kadın alınıp satılan bir maldı. Bir hakkı hukuku da yoktu.’’ Kadına kişilik, şahsiyet, insan olma hak ve onurunu veren İslami değerler bu filmlerle aile ve ahlak yapımız bilinçli olarak hedef alınıp yok edilmek isteniyor. Ayrıca bu filmler yurt dışında seyredildiğinde de Türkiye aile ve toplumsal yapısı hakkında yalan yanlış bilgi bir algı operasyonu oluşturuluyor.

Ülkemizdeki ahlaki yozlaşma ve çöküşün ana nedeni sadece bu filmler değil. Burada esas suçlu bu ve buna benzer emperyalist saldırı ve kültür işgallerine karşı koymayan devlet aklı ve bu filmleri seyreden, bunlara karşı çıkmayan milletin kendisidir.

Anne-baba ve akrabalar arasındaki sapık ilişkiler, kopukluklar, her gün daha çok değersizleşen komşuluk ilişkileri, eğitim sistemimizdeki dini ve ahlaki değerlerden kopuştan kaynaklanıyor. İlkokuldan üniversiteye kadar, İslami değerlerden yoksun bir ahlak ve eğitim anlayışı yozlaşmış, ahlaki değerlerini kaybetmiş nesiller üretiyor.

Hıristiyan batı hayranlığı: Laiklik, çağdaşlık ve özgürlük kavramlarının yanlış anlaşılması, anlatılması ve uygulanmasıyla oluşan yozlaşma, yabancılaşma bu konuda en etkin bir rol oynuyor.

Medya etkisi: Radyo, TV ve medya aracılığıyla toplumumuzun kendi öz değerlerinden koparılması. Batılı vakıf ve yardım kuruluşlarının maddi destekleriyle milletimizin değerlerine yönelik saldırılar ve yabancılaşmayı derinleştirmek isteyen toplum mühendislikleri sorunu iyice karmaşık hale getiriyor. Dizi, film, dijital işgal ve medya organları yoluyla toplumumuza dayatılan bu yozlaşma ve işgal hareketine karşı devlet ve millet neden yeteri kadar sesini yükseltmiyor?

Bu sorumluluk, yalnızca birkaç kişi, aile veya kurumla başa çıkılacak bir mücadele değil. Toplumun her kesimiyle devlet millet el ele alçak bir işgal ve istila hareketine karşı durmak zorundayız. Kendimize, ailemize ve çocuklarımıza sahip çıkmak, genç kuşaklara sağlam bir gelecek bırakmak için bundan daha büyük, daha güzel ve özel bir miras olabilir mi?

Bir milletin geleceği aile ve eğitim kurumlarında inşa edilir. Kendi çocuklarını yabancı ahlak ve kültür istilasından kurtaramayan bir millet hiçbir zaman özgürlük ve bağımsız olamaz.

Gençlik ve toplumumuz arasında hızla yaygınlaşan şuursuz, idealsiz, başıboş hatta katil, cani, ırz ve namus düşmanı, hain, şerefsiz, deist, deyyus ve fahişe oranının yükselmesinin sebebi aile, eğitim, toplum ahlakımızın bozulması, devlet ve milletimizin İslami değerlerden uzaklaşmasıdır.

Ey Müslüman! Dinsiz imansız yabancı bu anlayış, gerçekleri ve doğruyu görmeyen bu göz, duymayan bu kulak, akıllanmayan bu kafa, düşmanına âşık olan bu bulanık gönül ve kararmış kalple nereye?

En azından kendi çocuklarımız ve ailemize sahip çıkmak zorunda değilmiyiz?

.

Bir milli güvenlik sorunu olan partiler

Arif Altunbaş 30 Kasım 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 847 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Türkiye’nin geçmişin de olduğu gibi, bugününde de devletin ve milletimizin dini, tarihi, kültürü, gelişimi ve geleceğiyle ilgili konularda CHP emperyalist güçlerin taşeronluğunu yapmış ve hala yapmaya devam ediyor.

Cumhuriyeti Kuran irade, İslam Medeniyet ve Kültürü düşmanı bir avuç kıblesini değiştirmiş azınlık bir gurup değildi. Milletimizin din, vatan, namus ve şerefini batılı emperyalistlerin işgal ve istilasına karşı durup savaşarak bu yolda gazi veya şehit olan halkımızdı.

Cumhuriyet bin yıldır süregelen devlet geleneğimizin devamı olarak Osmanlının yıkıntıları ve külleri üzerinde, yine aynı devletin vefakâr ve cefakâr evlatları tarafından kuruldu. Kuruluş düşünce ve felsefesinde İslam, tarih, coğrafya ve medeniyetimizden kopma, batı medeniyetine uşaklık etme, Haçlılara yanaşma, onlardan olma düşüncesi ve anlayış yoktu. Onun kuruluş felsefesinde bin yıldır süregelen ‘’Devlet-i Ebet Müddet ve Nizamı Âlem’’ davası ve düşüncesini devam ettirme idealleri vardı.

Birinci Meclis, 23 Nisan 1920’de Ankara’da toplanmış, 1 Nisan 1923’te yeni seçim kararı alarak 15 Nisan 1923’te son oturumunu yaptı. Daha sonra yeni seçilen/atanan milletvekilleri Türkiye Cumhuriyeti devletinin kurucu meclisi olarak kabul edildi. Yani Cumhuriyeti kuran bir kişi, bir grup, bir parti ve ideoloji değil milletimizin kendisiydi.

Türk, Kürt, Arap, Çerkez vs. bu ülkede yaşayan Müslüman halkımız hep birlikte Cumhuriyetin kurulmasına karar ve onay verdi. Cumhuriyeti kuran ve daha sonra İstiklal savaşını veren de Osmanlı askeri ve evlatları olan halkımızdı.

Cumhuriyet kurulduğu tarihte ortada CHP diye bir parti yoktu. Cumhuriyet Halk Partisi, Cumhuriyet kurulduktan 139 gün sonra 9 Eylül 1923 te kuruldu. Daha kendi kuruluşunu yapmayan bir parti Cumhuriyeti nasıl kurmuş olabilir? CHP’ lilerin ‘’Cumhuriyeti biz kurduk’’ iddiaları halkçılıkları gibi kuyruklu bir yalandır.

Cumhuriyetin kuruluşunda CHP’ nin 6 Oku, ideolojik görüşü, duruşu ve batıcılığı gibi milletimizin bin yıllık geçmişine, din, tarih, ahlak, kültür ve medeniyet kotlarına ters düşen bir anlayış yoktu.

CHP ‘nin batılılar gibi yaşama, onların hukuk sistemi ve ahlak yapısına göre milletimizi şekillendirilme politikaları, tepeden inme değişim ve devrim dayatmaları asla Cumhuriyeti kuran milletin iradesi ve kararı değil iktidarı elinde tutan o zaman ki entrikacı ve darbeci zihniyetin eseriydi. Cumhuriyetin kurucu iradesinin sahibi olan Müslüman halkımız İslam dışı değişim ve devrimlere hep karşı çıktı. Bunlar da hep isyan denilip zorbalıkla bastırıldı.

Cumhuriyetin kuruluşundan bir müddet sonra CHP yönetiminin merkezindeki yöneticiler milletle dalaşmaya, halkın iradesine ve kutsallarına karşı savaşmaya başlaması azınlığın çoğunluğa tahakkümüydü. Bu partinin içi başka dışı başka ideolojik çizgi ve duruşu kuruluşundan bu yana açık veya gizli batının içimizdeki eli ve politikalarıdır. Bu taşeron anlayış bugün milletin ve devletin varlık ve birliğini bir virüs gibi içten kemiren, bir düşman gibi alenen tehdit eden apaçık bir tehlike haline gelmiştir.

Devletin ve milletin iç ve dış düşmanlarıyla ittifak kuran, her ne pahasına olursa olsun onlarla beraber olan, Türkiye’yi her fırsatta düşmanlarımıza şikâyet eden, milletimizin birlik ve beraberliğine, yerli ve milli duruşuna karşı çıkan bunlardır. PKK ve onun gibi terör örgütleriyle birlikte çalışan, Alevi Sünni, Türk Kürt, laik anti laik çatışmasını sürekli kaşıyan, çıkaran ve destekleyenler bunlardır.

1960, 12 Mart, 12 Eylül, 28 Şubat Post modern darbesi, Batı Çalışma gurubu, Cumhuriyet Mitingleri, Gezi olayları, 15 Temmuz kalkışması, PKK ve siyasi uzantılarıyla içli dışlı ilişkiler, devlet başkanına karşı kılıç gösterisi yapan darbe heveslileri, Cumhuriyet tarihinde ülkemiz ve milletimiz adına yapılan birçok hayırlı, faydalı faaliyet, yatırım ve atılımlara karşı çıkmak hep CHP nin politikaları olmuştur.

Türkiye’ deki fitne ve şer güçler, Türkiye düşmanı hareketler, ihanetler, ikiyüzlülükler, yalan ve iftiralar bu partinin politikalarının eseridir. Akidesi bozuk bir ideolojinin, kıblesi değişik bir duruşun, katıksız bir kibrin, gözü dönmüş siyasi ihtirasların partisi olan CHP milletimiz için bir sorun olmaktan öte ve ileri, en az PKK kadar bertaraf edilmesi gereken akut bir tehlikedir.

Son kullanma tarihi geçmiş çürümüş ve kokuşmuş ideolojisiyle bu parti Hindu’ nun mukaddes ineği gibi dokunulmaz olmaktan çıkarılmalıdır. Devlet ve milletin sırtına saplanmış bu altı paslı ok sökülüp tarihin çöplüğüne atılmalıdır.

Türkiye, CHP ve DEM gibi Cumhura hıyanet partileri kamburu ve fitnelerinden kurtulmadıkça elleri ve ayaklarına dolaşan emperyalizmin zehirli yılanıyla başı her zaman dertte olacaktır. Bunlar sadece siyasi partiler değil, ülkemiz ve coğrafyamıza karşı emperyalizmin Türkiyedeki batı patentli ideolojik ileri karakolu ve temsilcileridirler. Bunlar ve bunlar gibi partilerin kapatılması devletin ve milletin hayrına ve yararınadır.

Yalan, iftira, ikiyüzlülük ve karakteri ihanet olan partilerden milletimize ve devletimize asla bir fayda gelmez. Onları korumak, kollamak, yaşatmaya çalışmakta ihanetin ta kendisidir. Demokrasi, her pisliğin ve ihanetin bulaştığı, karıştığı, barıştığı iki tarafı kirli bir değnek ve dayanak, düşünce ve yönetim tarzımıdır?

Arif Altunbaş, Haber 7

.

Türkiye, Türkiye’den büyüktür

Arif Altunbaş 6 Aralık 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 924 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Selçuklu ve Osmanlı medeniyetinin köklü tarih ve kültür, devlet ve millet, ordu siviltoplum geleneği üzerinde, İstiklal mücadelesinde milletimiz Zümrüdü Anka kuşu gibi kendi küllerinden yeniden doğdu. Batılılaşmak isteyen bir gurup azınlık ilk yıllarda Selçuklu ve Osmanlı mirasına sırt çevirseler de, koskoca geçmişimizi, kültürümüzü ve medeniyetimizi tarihe gömme hayalleri gerçekleştiremedi.

Bu süreçte bin yıllık “nizam-ı âlem” davamız ve hedeflerimiz geçmişimizden silinmeye çalışıldı. Batı kuklası faşist darbeci yöneticiler milletimizi dininden, kültüründen, tarihinden ve coğrafyasından koparamadılar. “Çağdaş Batı medeniyetine ulaşma” hedefi adı altında dinimiz, kültürümüz, örfümüz ve değerlerimizi yok etmek için değişim ve devrimler adında yabancılaşma projeleri milletimize dayatıldı. Bu yozlaşma hareketine karşı olan aydınlarımızı susturmak için zamanın yöneticileri istediklerini astılar, kurşuna dizdiler; ülkemizi batının karanlık çıkmazlarına ve zindanlarına mahkûm ettiler. Bu yüzden ülkemiz her on yılda darbelerle sarsıldık ve yıpratıldık.

Misak-ı Milli sınırları içinde yer alan birçok hava, kara ve deniz sınırlarımız batının tezgahladığı hile ve oyun masalarında kaybedildi. Tarihi miraslarımıza sahip çıkmamız gereken yerlerde, dost ve kardeşlerimizle aramıza suni sınırlar, mayınlı tarlalar ve tel örgüler çekip bizi bizden ayırmaya çalıştılar. İngiltere, Fransa, İtalya ve Rusya’nın entrikalarıyla Musul, Kerkük, Batum, Batı Trakya, Kıbrıs, 12 Ada ve daha birçok topraklarımız kaybedildi.

Ancak milletimiz, Batılı işgal güçlerinin çizdiği sınırlardan daha büyük bir coğrafyaya ve tarihe sahip olduğunu hiç unutmadı. Biz, onların gözünde Anadolu ve Trakya’ya sıkıştırılmaya çalışılan bir millet idik; Türkiye’nin Balkanlar’dan Kafkaslara, Ortadoğu’dan Türkistan’a kadar dini, tarihi, kültürüyle bağlı geniş bir gönül coğrafyasını kimse görmek istemedi. İçimizdeki çifte standartlı aydın, akademisyen, yöneticiler kadim tarihimizi milletimize unutturmaya çalışsalar da başaramadılar.

Bir elimiz doğuda Çin Setti’ nde, bir elimiz batıda Balkanlarda Bosna’ da, bir ayağımız Kuzeyde Altay Dağları, Kazan ve Kırım da, bir ayağımız Katar, Yemen ve Somali’de dost ve kardeşlerimizle el ele gönül gönüleyiz yine.

İçimizdeki batı uşağı yerli münafıklar hariç tüm dünya bizi anladı. Gerek Balkanlar, Kafkaslar, Avrupa, Asya ve Afrika, gerekse; Katar, Somali, Sudan, Libya, Karabağ, Kıbrıs, Suriye, Irak, Filistin ve Lübnan halkları yüreklerinde buldular aramızdaki bu derin bağları.

Ülkemizdeki ve coğrafyamızdaki emperyalizmin yerli ve yabancı kuklaları ise hala anlamak istemiyor ve inatla hakikati inkar edip direniyorlar. Biz, 16 Mayıs 1916 tarihinde Britanya İmparatorluğu ve Fransa arasında yapılan ve daha sonra Rusya’ nın da katıldığı Osmanlı Devleti’nin Orta Doğu topraklarının paylaşımını öngören Syk-Picot anlaşmasını Müslüman milletler (Araplar, Kürtler ve Türkler) olarak tanımadık.

Şimdi Haçlı ordularının çarmıha gerdiği bir dev uyanıyor. Milletimizle birlikte ulu bir tarih, coğrafya, dost ve kardeşlerimiz uyanıyor. Elbet bir gün kıracağız hep birlikte emperyalizmin bu paslı zincirlerini, bu kölelik prangalarını, ihanet kelepçelerini kıracağız bir bir.

Asya’dan Balkanlara, Volga’dan Yemene uzanacak tekrar ellerimiz. Üzerimize çöken karabulutlara ve emperyalistlerin baskı, terör ve tüm düşmanlık ve oyunlarına inat. Mazlumların ve ezilenlerin ahları, devirecek Nemrutları ve Firavunları. Asya, Avrupa ve Afrika yeniden, yeni baştan uyanacak ve ayağa kalkacak Allah’ın izniyle…

Hiç unutmamamız ve unutturmamamız gereken bir gerçeğimiz var. O da; Kazan’ dan Yemen’ e, Çin Seddinden Adriyatik Denizine kadar Türkiye’ nin Türkiye’den büyük olduğu hakikatidir.

Bizim tabii sınırlarımız doğudan batıya, Kuzeyden Güney’e buralardan başlar, sonsuz ufuklara kadar uzanır. Bu yurtlar bizim gönül coğrafyamız, oradaki şehirler bizim şehirlerimiz ve oralardaki insanlar bizim kardeşlerimizdir. Etrafımızda oynanan oyunlara ve savaşlara bu açıdan bakmalı ve değerlendirmeli, buna göre; dost ve düşmanlarımızı belirlemeliyiz.

Unutma! Türkiye, kibirli emperyalist güçlerin batı başkentlerinde yuvarlak masalarda çizdiği harita ve sınırlardan ibaret değildir. Olamaz ve hiçbir zaman olmayacaktır da… Müslüman bir milletin yüreğindeki iman, aşk ve sevda din, vatan, millet söz konusu olunca sınır tanımaz.

Yorum yap

.

Ve bir diktatör daha devrildi.

Arif Altunbaş 8 Aralık 2024 Arif, Güncel, Haberler, Yazarlar Yorum yap 928 Görüntüleme

Suriyede 54 yılllık zulümden sonra, işkence, baskı ve devlet terörünün mimarı olan BAAS Rejimi yıkıldı. Bir put daha devrildi. Kibrinden yanına yaklaşılamayan Esed sessizce Suriyeden sıvışarak kaçtı. Nereye gittiği bile belli değil, adeta buharlaştı, yokluğa karışmış gibi.

Baas rejimi ve diktatör Esed ailesinin kadim dostu İran önce, o meşhur blöflerinden birini savurarak Esedin yanında durduğunu ilan etti. Suriye halkının sabır taşı çatladı ve yıllardır biriken öfkesi bir baraj gibi patladı.

Bu öfke selinin karşısında yıkılmaz denilen o zalim meşhur BAAS rejimi çatırdamaya başlayıp birkaç günde tuz buz olup yıkıldı. Halkın öfke seli karşısında tutunamayan katil Esed ordusu Suriye Milli Ordusunun önünde çer çöp gibi dağılıp sele kapılıp bitti. Hepsi de firavunun Kızıldenizde boğulduğu gibi helak oldu. Canlarını kurtarabilenler arkalarına bakmadan kaçtılar. Bu kaçış, yokoluş fermanlarını veren o kaçış…

Bu zafer karşısında İran aslanının kükremeleri çakal havlamalarına dönüştü. Sonra da dilini yuttu sessizce. Lübnan Hizbullahı ile Suriyedeki Müslümanlara yaptıkları zulüm, işkence, baskı ve Şia terörünün günahının vebal ve sorumluluğu altında ezildiler, büzüldüler. Şimdi sesleri kısıldı. Aslan sesleri çakal seslerine karıştı.

Rusya ise, kendini yardıma çağırarak kendi halkını savaş uçakları ve Rus füzeleriyle onlara katlettiren Esede bir türlü söz geçirememenin ve kullanışmış olmanın psikolojisi içinde suçlu kediler gibi Lazkiye ve Tarsustaki üslerine kapandı. Onlarda telaş içinde tas ve tarakraklarını toplama, bavullarını hazırlama telaşında Moskovadan gelecek sese kulak kabartıyorlar.

Suriyede acımasızca Halkın üzerine bombalar yağdıran ve kitle ölümlerine imza atan katil Rus ordusunun askerleri, şimdi de; Ukrayna’ya karşı Rus cephesinde Rusya’ ya savaşmak üzere yardıma gelen Kuzey Koreli çekik gözlü bodur kardeşlerine destek ve yardım etmeye gidecekler.

Bölgenin başbelası İsrail Lübanan ve Gazzedeki katliamlardan ötürü başı beledan kurtulmuş değil. Sınırlarını koruma korkusuyla yüzleşmekteler. Amarikan yardım ve desteğini artık eskisi gibi arkalarında görememenin kaygısıyla uykusuz gecelerle sarmaş dolaş yarın ne olacağını düşünmekteler. Amerikan destekli PKK ve yandaşları Irakta can çekişmenin acısıyla, şimdi de Suriyeden nereye gideceklerini bilemez konumda, şaşırmış ve apışmış durumdalar. Belki de, Suriye çölünden İsraile bir yol bulabilmenin karanlık telaşı ve çıkmaz yolunu aramaktalar.

Ve kendini dünyanın jandarması sanan ABD askerleri bir tilki kurnazlığında, bir domuz sessizliğinde ininde öyle bekliyor. Na’ber Joni? Tabanları yağlayıp Irak’a kaçmak için bir deve gönderilsin mi? Pardon’ sizin dev bir ordunuz ve uçaklarınız var ya!

Bu savaşta en etkin ve kalıçı rol oynayan Başkan Tayyip Erdoğan liderliğindeki Türkiye Devleti oldu. Bütün zorluklara, kaypak iç muhalefete, ekonomik kıskaç ve siyası baskılara rağmen o Suriyeli kardeşlerine her ne pahasına olursa olsun sahip çıktı. Onları bağrına bastı.

Tarih; mazlumlara ve kardeşlerine sahip çıkanları asla unutmaz. Her ne pahasına olursa olsun Müslüman Müslüman kardeşlerini terk etmez. Kim, mazlumları terketmezse Allah da onların yardımcısıdır. Ve onlar vefalı insanlar nazarında unutulmaz ve vazgeçilmezler sınıfındandır.

Bir de Türkiye ve dünyada , Müslümanların Suriyede hakim olmasından ve başarısından ürken, korkan, gocunan ve onların zaferini hazmedemeyen emperyalist güçler ve ülkemizdeki uzantıları ve uşakları yerli münafıklar var. Biz Suriyede bir put daha yıkıldı derken, onlar da Müslümanlara olan kin, nefret ve düşmanlıklarından dolayı hazımsızlıklarından kahroluyorlar. Suratlarından düşen bin parça. Dilleri yılan dili gibi çatal ve iğrenç.

Firavun soyluların kaderi kahır denizinde boğulmaktır. Müslümanların görevi ise, put kırmak ve Hakkı zamana ve mekana hakim kılmaktır.

.

Şam Firavunu nereye gömülecek?

Arif Altunbaş 20 Aralık 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 784 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Baba Esad 1964 de darbeyle iktidara geldikten sonra, İsrail tarafından kullanılan tek Arap rejimi Suriye idi. Esed aile diktatörlüğü Amerika, Rusya, Çin, İsrail ve Arap ülkelerine karşı hep üç maymunu oynayarak hep baskı ve devlet terörüyle iktidarda kalmayı başardı. Böyle tilkice bir oyunu ancak eli kanlı ikiyüzlü cambaz oynayabilirdi. Bunun için Cumhurbaşkanımız Erdoğan bir gerçeğe parmak basarak, ‘’Tilkinin bin hilesi varsa, kurdunda onu avlamak için sayısız yolu vardır’’ diyerek Esed diktatörlüğünün nasıl düşürüldüğünü ima etti.

Dış İşleri Bakanımız Hakan Fidan’ ın ‘’Suudi Arabistan merkezli Al Hades TV kanalına verdiği mülakatta, “İsrail hiçbir zaman için Esad’ın gitmesini istemedi. Bunu bize Amerikalılar da defalarca söylediğini ilan etti.’’ Devamla, “Esad kendini geriye çekti, İran’la Rusya’nın kendi toprağında savaşmasını ve kendi insanını katletmesini hep seyretti”. Esed İsrail tarafından kullanılırken hem Rusya, hem İran ve Hizbullah’ı da Tilkice kullandı.

Arap İsrail savaşlarından sonra Telaviw istediği zaman Suriye’yi, istediği kadar bombalarken Esed elinde bulundurduğu Rus S 300 füzeleriyle İsrail saldırılarına karşı durup kendini savunmadı?

Tarsus ve Lazkiye’ de üsleri bulunan Rusya İsrail saldırıları karşısında çok güvenip öğündüğü S 400 füzelerini hiçbir zaman ateşlemedi.

İran’ ın Şam’daki Büyük Elçiliği dâhil olmak üzere Suriye’ deki birçok diplomatı, üst düzey askerleri, askeri üslerine İsrail tarafından sık sık bombalandı. Siyonist rejim İran’ı Şam’da ve Suriye genelinde bir şamar oğlanı gibi patakladığında İran İsrail’e karşı o meşhur (!) askeri gücünü kullanmadı veya kullanamadı. Sürekli acem palavrası ve laf ebeliğiyle algı operasyonları oluşturmaya çalıştı.

İsrail, Esed ve Suriye istihbaratını kullanarak hem İran’ nın, hem Hizbullah’ın, hem de Hamas’ ın içine sızdı. Devrim Muhafızları Kudüs Ordusu lideri Kasım Süleymani, İran Cumhurbaşkanı Reisi, Lübnan Hizbullahı lideri Nasrallah ve birçok yakın arkadaşlarını bir bir kuş gibi avladı. Tahrandaki devrim muhafızları misafirhanesinde kalan İsmail Haniye’yi füze saldırısıyla şehit etti. Hamas lideri İsmail Haniye gibi binlerce Müslüman insanın öldürülmesinde Esed’ in istihbaratı aktif rolü oynadı.

İdlib’ teki Suriyeli İslami Halk hareketlerine karşı barbarca saldıran Suriye ve Rus ordusu, İran ve Lübnan Hizbullah’ı Amerika’nın paralı askerleri PKK ve Suriye uzantılarıyla hiç savaşmadı. Suriye’nin 1/3 toprağı olan Haseki, Kamışlı, Deyrizzor, Münbiç, Tel Rıfat, Ayn el Arap gibi illeri Esed rejimi ve onun dostları Amerikan piyonu PKK ve SDG ‘ye gönüllü olarak verdi. Birçok cephede Türkiye’ye karşı Amerika ve Rusya anlaştılar. Hizbullah ve İran Suriye halkını varil bombalarıyla imha eden bu İslam düşmanlarına sürekli yardım ve yataklık etti.

Kısaca Esed şeytanı Amerikan, İsrail, Rusya, İran ve ikiyüzlü Arap rejimlerini Suriye’de Ruslar tarafından Şamdan Moskova’ya kaçırılıncaya kadar ustaca kullandı. Şimdi kendini aslan zanneden (!) Esed fare oldu ve Moskova kapanında mahkûm.

Nereye, nasıl ve ne şekilde kaçarsa kaçsın, dünyanın neresine giderse gitsin Suriyeli mazlum çocukların ve kadınların ahı onu gölge gibi hep izleyecek. Mazlumların feryadı ve çığlıkları onun bundan sonraki hayatının karanlık perdesini yırtıp onu uykusuz gecelere mahkûm edecek. Diktatör İran Şahı Rıza Pehlevi gibi o da, yeryüzünde gömülecek iki metrekare toprak parçası bulamayacak.

Toprak anadır. Azizdir. Temizdir. Hiçbir zalimi, katili ve haini bağrında barındırmak istemez. Zalimler yaptıkları zulümlerin cezasını bu dünyada görmeden ölmek isteseler bile kolay kolay can veremezler. ‘’Mazlumun öç alma günü zalimin zulmettiği günden daha çetin olur’’ (Hz. Ali)

‘’Men dakka duka’’ Kim, ne kötülük yaparsa karşılık olarak onu bu dünyada yaşar. Şimdi o, milyonlarca evini yurdunu terk etmek zorunda kalan Suriyeli göçmenlerin kaderini yaşıyor. O artık gömülecek bir avuç toprak arayan kaçak bir tarla faresi gibi aciz ve çaresiz.

Meşhur Mısır Firavunu Tutan Kamu bile bu alçak zalimi Firavun atalarının yanına gömülmesini istemez

Arif Altunbaş, Haber 7

.

Şah mat piyonlar panikte

Arif Altunbaş 27 Aralık 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 756 Görüntüleme

Arif Altunbaş

Esed diktatörünün Suriye’de kendi halkına karşı başlattığı kanlı savaşı, Esed kaçıncaya dek sadece Suriye’nin ve Suriyelilerin problemi değil, Türkiye’ nin de dış ve iç sorunu haline gelmişti.

2 Şubat 1982 Hama katliamından bu yana İran rejimi apaçık katil Esad rejimi yanında yer aldı. Her ortam ve platformda da bu diktatörleri ve eli kanlı Esed’ i savundu. Onun ayakta kalması için mücadele etti.

1980 de diktatör şahı deviren İran halkı, diktatör Esed’ i destekleyen İran İslam Cumhuriyeti (!) rejiminin sayısız çelişki ve paradokslarıyla yüzleşti. Devrim sırasında İran Halkını ve devrimini destekleyen dünya Müslümanları devrim sonrası Tahranın mezhepçi anlayışımı, çifte standartlı politikalarını şaşkınlık, derin bir iç burukluğu ve ibretle izledi.
Rusya, ABD, Fransa, Çin ve İngiltere gibi BM’ nin veto hakkına sahip küresel patronları da bu ceberut rejimi sahiplendiler. Siyonist İsrail ve onun etrafındaki ürkek, korkak ve batıya bağlı ve bağımlı gasıp Arap rejimleri de bu terör ve zulüm devletinin işlediği cinayetleri görmezlikten geldi.

Emperyalist güçler ve onların uşakları Suriye halkının Esed canavarı tarafından sistematik olarak katledilmesini hiçbir zaman dert edinmedi. Onların asıl meselesi kendi emperyalist çıkarları için Suriye’yi nasıl ve ne şekilde sömürmeleri ve sömürü aracı olarak kullanmaktı. Asıl hedef, Suriye’nin özgür ve bağımsız bir devlet olup Siyonist İsrail rejimine ve emperyalistlerin çıkarlarına tehdit oluşturma potansiyeli idi. Kukla Esed ve rejimi bunun için hep ayakta kalması gerekiyordu. Ve de, öyle oldu.

Bu yüzden İsrail, ABD, AB ve Rusya Esed’ in iktidardan düşmesini hiçbir zaman istemediler. Onun Rusya’ya kaçtığı son güne kadar yanında durdular. Ve hala bu diktatörün yanındalar. Zalim bir diktatörü deviren mazlum Suriye halkının yanında olma şerefi onlara nasip olmadı. İran’ın bu oyundaki hesabı mezhebi hedefler ve kendi stratejik çıkarları için Akdeniz’e açılmaktı. Bu yüzden ABD ve İsrail’ in kurguladığı satranç oyununda İran rejimi hep Şah’ın (Diktatörün) yanında yer aldı.

Afganistan’da, Somali’de, Irak’ta, Libya’da, Suriye’de ve dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi baskı zulüm ve işgale uğrayan milletlerin emperyalistlerce sömürülmesi batılıların gözünde normaldi ve olması gerekendi.

Sömürgeciler ile piyonlarının en çok korktukları şey, ALLAHU EKBER diye ayağa kalkıp yardan ve serden geçerek KIYAM eden Müslümanların şer güçlerin sömürü hortumları ve yollarını keseceklerini herkes biliyordu.
Emperyalist güçlerin Ortadoğu’da oynadıkları oyunlar, döktükleri kanlar, yaptıkları zulüm ve işkenceler çıkar ve menfaatlerini kaybetmemek için kurgulanıyor, planlanıyor, Esed gibi piyonlar tarafından devreye uygulanıyordu.

Emperyalist batı devletleri işgal ettikleri ülkeleri özgürlüğe çağırırken, bağımsızlığa davet ederken kendilerine köle ve bağlı olmaya davet ettikler. 100 yıl sonra nihayet köleler uyandı ve durumu fark ettiler. Bunların Esed rejimi gibi batı patentli rejimleri destekleme ve korumalarının altında da hep münafıkça hesaplar vardı.

Firavun soylu tiranlar emperyalistlerin o veya bu şekilde taşeronluğunu yaptıkları sürece ayakta kalmayı garantilediler. Ne zaman onların ellerindeki güç el ve yer değiştirmeye başladıysa, o vakit diktatörler tek kurtuluşu ülkelerini terk edip kaçmakta buldular.

Şimdi, Suriye’ deki devrimci hareketleri ve halkı bekleyen en mühim imtihan, devrim öncesi Esed’ le birlikte olan İran, Rusya, ABD ve onların oradan buradan devşirdikleri derme çatma çapulcu paralı askerleri vasıtasıyla Suriye içinde ve dışında çıkaracakları fitneler ve kışkırtmalar karşısında aklıselim davranmaları, planlı programlı hareket etmeleri, adil bir anayasa ve düzen kurarak sürekli uyanık ve tetikte olmalarıdır.

Suriye’ de devrimin taşları yerli yerine oturuncaya kadar her fert ve grup her türlü provokasyona hazır olmalıdır. Şah ne kadar devrilirse devrilsin, aptal ve ahmak piyonlar kendilerini intihar komandosu zannetmeye devam ederler. Amerika’ nın YPG ve türevleri, İran’ın Suriye’ deki lejyonerleri gibi.

Kaybedenler bundan sonra, fitne pazarında terör alıp-satan münafık bezirgânlar gibi boş durmayacaklar. Şah mat olunca, piyonları bekleyen son telef olup yok olmaktır..

Arif Altunbaş, Haber 7‘ den alıntı.

.

Batılılar gözünde Suriye devrimi

Arif Altunbaş 30 Aralık 2024 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 575 Görüntüleme

Batılı devletler gözünde bir ülkede, bir gurup insanın bir lider etrafında birleşip bir rejim veya sistemi ortadan kaldırması ve kendi istedikleri veya düşledikleri sistem ve rejimi getirmesine devrim adı verilir. Kısaca; bir sistem ve rejimin yıkılması, yerine başka bir sistem ve rejimin getirilmesinin adıdır devrim.

Devrim; istenmeyeni red ve tasfiye etme, arzu edileni tüm müesseseleriyle birlikte o ülkede tesis ve inşa etmektir. Adı üstünde, karşı çıkılan kişi ve sistemin devrilmesi, devrilenin yerine devrimciler tarafından yeni bir sistem ve rejimin yönetim sistemi olarak o ülkeye getirilmesidir.

Devrim, batılı devletlerin istedikleri ve arzu ettikleri gibi yapılmamışsa, o devrim onların gözünde devrim değil, teröristlik, diktatörlük veya gayri meşru sayılır. Bu devrim ve devrimciler bu yaftayla dışlanır ve emperyalist ülkelerin hedef tahtası haline gelir.

Karacoğlan’ ın,’’Ben güzele güzel demem, güzel benim olmayınca’’ dediği gibi, emperyalist batının düşünce dünyasında, bir ülkenin rejimi ve sistemi kendilerine hizmet eden bir köle veya uydu devlet değilse; ister demokrasi, -ister krallık veya diktatörlükle yönetilsin fark etmez- o devlet batı normlarına uygun olmayan antidemokratik, gayri meşru ve çağdışıdır.

Çeşitli yaftalar o devlet ve yönetimin alnına kara bir leke gibi sürüldükten sonra; yapılan devrimin ve devrimcilerin başarısız olması için ekonomik, siyasi, askeri, sosyal krizler ve savaşlar leş kargaları gibi o toplumun tepesinde iştahla dolaşmaya başlar.

Emperyalist ve sömürgeci devletlerin hiç biri, hiçbir tarihte herhangi bir topluma ve millete özgürlük ve barış getirmek için çalışmamışlar ve savaşmamışlardır. Onların her sözü, her adımı ve her girişiminin arkasında sinsi ve şeytani bir hesaplar vardır.

Sömürgeci ve istilacı batı emperyalizminin insaf ve merhameti yoktur. Onların münafıkça sözlerine, müttefik gibi görünmelerine, dost gibi davranmalarına ve görünmelerine asla güvenilmez. Hele hele, Müslüman bir milletin/toplumun geleceği ve kaderi bu zalimlerin, alçakların ve ikiyüzlü fırıldakların insaf ve merhametine asla terk edilemez.

Batı devletleri Haçlı seferlerinden bu yana her zaman; işgalci, istilacı, yağmacı, hırsız ve kan döken canavarlar olarak mazlumların karşısına çıkmıştır. Bütün günahları, hataları, hırsları, öç ve nefretleriyle bu gün de aynı şekilde kan döken Haçlı barbarlardır. Haksızlık, hukuksuzluk ve zulüm onların genlerine işlemiş ve damarlarındaki kanda dolaşmaktadır.

Batı medeniyeti hiçbir zaman İslam Medeniyet ve Kültürüne, Müslüman milletlere ve devletlere karşı dost ve insanca davranmamıştır. Şimdiye kadar davranmadığı gibi, bundan sonra da olumlu bir davranış beklenemez.

Suriye’de meydana gelen halk devrimine karşı başta Amerika, Rusya, İran ve AB devletleri İsrail’den farklı bir tepki göstermediler. Bunun tek sebebi; Suriyeli devrimci muhalefet guruplarının onların dümen suyunda bir halk hareketi olmayışıdır.

Suriye Suriyelilerindir. Ne Amerika ve paralı askerleri PKK, PYD, SGK’ nin, ne İran ve onun oradan buradan derleyip topladıkları vesayet savaşçılarının, ne emperyalist Rusya, Fransa ve İngiltere’ nindir. Ne de Boraltan Köprüsünde kardeşlerini düşmanlarına teslim edip katlettiren İslam düşmanı CHP zihniyeti ve onların dostları katiller ve canilerindir.

Tamamen art niyetli, emperyalist uşakları Suriye Halk Devrimine ‘’DEVRİM’’, devrimi yapan cefakar ve fedakar insanlara SURİYE HALKI, devrimin liderine DEVRİM LİDERİ demeye dilleri bile varmıyor. Tüm katiller ve emperyalistler şoktalar. Suriye’ de ne olup bittiğini hala anlayamadılar veya anlamak istemiyorlar. Tarihin yanlış tarafında durduklarını hala kabullenemiyorlar. Yenilgi ve hezimetlerini hazmedemiyorlar.

‘’Biz ise yeryüzünde (her yerde ve her devirde) zayıf düşürülen kimselere (aciz ve çaresiz hale getirilip ezilen; inanç, itaat ve cihad ehline) lütufta bulunup (nimet ve faziletimizi tattırmak), onları (devlet, hükümet ve siyaset) önderleri kılmak istiyorduk ki böylece (ülkelerindeki ve yeryüzündeki imkân ve iktidarlara onları) mirasçı yapmak istedik’’ (Kasas;5)

Allah’ ın vaadi kesindir. Allah her halükarda vaadinde durur.

.

Yılbaşı taklitçiliği ve İskilipli Atıf Hoca

Arif Altunbaş 3 Ocak 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 614 Görüntüleme

Dinle ey emperyalist, işgalci, sömürgeci batı!..

Milyonlarca aç susuz, evsiz barksız bıraktığınız insanlar sömürü ve baskınızın zulüm kalıpları arasında yokluk ve sefalet içinde inim inim inlerken, siz Paris’te, Londra’ da, Washington’ da, Moskova’ da mazlum insanların cesetleri ve kelleleri üzerinde kaleler ve kuleler kurarak utanmadan sıkılmadan çılgınca eğlenin!

Devirip süslediğiniz çam ağaçları gibi Gazze’ de, Suriye’ de ve dünyanın birçok mazlum ülkesinde katledip toprağın altına gönderdiğiniz insanların kanlarını içerken kadehlerinizi iştahla tokuşturup kaldırın ve insanlığın yok ettiğiniz onuru ve şerefi için!

Aksırıncaya, tıksırıncaya yiyin ve geğirin! Sizin haram diye bir hassasiyetinizde yok zaten, helal diye bir ölçünüz ve çizginiz de. Ne yaparsanız yapın; sizin için bütün yollar Roma’ya çıkar! Roma’dan bütün dünyaya Haçlı seferleri, işgalleri, zulüm ve sömürüleri olarak bir utanç tablosu olarak yansır.

Afrika’ nın üzerine yağan kara bir buluttur medeniyetiniz. Avrupa ve Amerika’da sahtekâr bir NEOL babaya dönüşür yalanlarınız, Asya’ da adi bir taklitçilik ve sahte bir kurtarıcı olur soğuk gülüşleriniz. İşgaller, kolonyalist emeller, sömürü ve katliamlarınızın şerefine patlatın şişelerinizi. Boğulun sabaha kadar alkol denizinde, oradan uçun uyuşturucu kartelleriyle kendi cehenneminize.

Ve siz üç maymunu oynayan, adı Müslüman olan, omurgasız taklitçi sürüngenler.

Sizler de bukalemun gibi renkten renge girin! Sınır tanımayın taklitçilikte! Gördüğünüz her deliğe ‘’Bunda da bir hikmeti vardır’’ diye girin! Gâvurca inanın, münafıkça eylenin, Kâfirce hayat sürün!

O zaman; çağdaş ve medeni, batıcı ve modern bir insan olduğunuzu, laik bir dine ve devlete inandığınızı ispat edersiniz belki! Öyle ya! ‘’Bir çam devirmekten, bir mum yakmaktan, bir kadeh yuvarlamaktan, Noel babanın yalanlarına inanmaktan, meydanlarda dans ediyoruz diye sürünmekten, sürtünmekten, sürtmekten sürttürmekten ne çıkar’’ deyip sabahlara kadar kafanızca eylenin! Sabah ayılıncaya, biz de Müslümanız diye mangalda kül bırakmayın.

Oh ya! Ne güzel Müslümanlık, ahlak, namus, terbiye, onur ve şeref bu ya! Tebrikler Mıgırdıçyan, brova Hıristo ve başardınız Agop en sonunda! Mutlu yıllar!

Türkiye’de yaşayan ey Müslüman Türk, Kürt ve Arap kardeşlerim!

İskilipli Atıf Hocanın neden asılıp bazı yerli canavarlarca bir hafta ibreti âlem olsun diye Ankara Saman pazarında cesedi kokuncaya kadar darağacında sallandırıldığını bari şimdi anladınız mı?

Ceset kokusunda rahatsız olan halkın itirazlarına kulak asan faşist köpeklerin cesedini bilinmez bir çöplüğe gömdüğünü. Esed Firavununun Suriye’de kendi insanına yaptığı zulmü ve işkenceyi bizde de o zamanın yerli canavarları ve devrimci barbarları yaptı. Bütün bunlar, insanımızın aydınlanmasını beklediği kayıp veya kaybedilmiş, gün yüzüne çıkmayı bekleyen tarihimizin hazin hikâyesinden sadece bir hikâyecik.

İnanıyoruz ve güveniyoruz ki, ülkemiz tam bağımsız özgür bir Türkiye formatıyla formatlanınca, karanlıklar bir bir aydınlanacak. Hakla batıl, kara ile ak meydana çıkacaktır.

İskilipli Atıf Hocayı İdam sehpasına götüren hadisi şerif; ‘’Kim bir kavmi -taklit edip- ona benzerse, sonunda onun gibi olur.’’ Hadisiydi unutmayalım. Kendisini Müslüman kabul eden herkes elini vicdanına koysun, eğri otursa da doğru söylesin! ‘’ Her halimizle düşmanımız olan toplumlara benzedik mi benzemedik mi?

Mazlum Şehit Atıf Hoca ve benzerleri bizim bugünkü perişan duruma düşmememiz için zamanın gâvur âşıkları tarafından gâvura benzememiz için idam edilmişti

Umulur ki, bütün bu olanlardan ders ve ibret alalım.

Hak ve hakikat çizgisinde, kültür ve medeniyetimizin ikliminde omurgalı Müslüman bir millet olarak alnı açık, başı dik kültür emperyalizmine karşı mücadelemizi sürdürelim. Yoksa yabancı bir toplumu taklit eden millet, sonunda taklit ettiği gibi olur ve bütün özelliklerini, kimliği ve benliğini unutur.

.

Ortadoğu denkleminde Türkiye gerçeği

Arif Altunbaş 10 Ocak 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 676 Görüntüleme

Kırk beş yıllık savaş, binlerce şehit gazi, dul yetim, gözyaşı ve dinmez acılar,3 trilyon Dolar maddi harcamadan sonra PKK ve türevlerinin Türkiye ve Irak sınırları içinde yok olma arifesine geldi. Şimdi de Amerika ve müttefikleri beslemesi SGK/YPG uzantıları piyon olarak kullanılarak Kuzey Suriye’de, sınırımızda İsrail patentli bir terör devleti kurdurulmaya çalışılıyor. Amaç işgalci, istilacı faşist İsrail’ in sınırlarını genişletmek.

Amerika, İsrail ve Fransa Türkiye’ye karşı açıkça SGK/YPG’ yi silahlandırdı, eğitti ve cepheye sürdü. Yıllarca İran da açık veya gizli olarak PKK’ yı destekliyor. Örgütün ellerindeki silahlar Rusya ve ABD yapımı. Bütün dertleri Türkiye’ nin başı beladan kurtulmasın. Ve böylece onlar istedikleri gibi coğrafyamızda at oynatsınlar.

Gazze’de bir yılı aşkın zamandır soykırım ve katliamlara doymayan İsrail şimdi de, leş kokusu almış akbabalar gibi kan dökmek ve içmek için Golan tepelerinden kuşbakışı iştahla Şama’ a saldırmak için fırsat gözlüyor. Bir yanda İsrail, bir tarafta Dürziler, bir tarafta İran ve ona bağlı Şii guruplar, bir tarafta Amerika, Fransa ve Rusya’ nın beslemeleri SGK/YPG gibi silahlı guruplara karşı zafer kazanan savaş yorgunu Suriye halkı ve geçici hükümetini çetin sınavlar bekliyor.

Yıllarca süren Suriye iç savaşında baştanbaşa yakılan, yıkılan koskoca bir ülke alt yapısı ve üstyapısı, ekonomisi, sanayi, ordusu ile devlet düzeni yeniden inşa edilip ayağa kaldırılmayı bekliyor. Burada yapılması gereken en önemli ve öncelikli iş tüm halkı kuşatacak ve kucaklayacak bir anayasa ve hukuk devleti temellerinde milli birlik ve beraberlik, dayanışma ve kardeşlik hukukunu ülkeye hâkim kılmak. Evet, zor ama imkânsız değil.

Suriye’yi bu hale getiren dış ve iç şer güçler tabii ki bu birlik ve beraberliğin oluşmasını istemiyor. Bu yüzden asla boş durmayacaklar. Her fırsatta ülkede fitne, fesat ve anarşi çıkarmaya ve Suriye halkını birbirine düşürmeye çalışacaklar. İran dini lideri Hameney ’’Suriye’deki Şia’ yı ayaklanmak ve yeni rejime karşı mücadele etmeye’’ çağırırken, İran Dış İşleri Bakanı Abbas Arakçi de ‘’ Suriye’ yi ele geçiren Sünniler İsrail’ den daha tehlikelidir’’ diyerek Suriye’ de ilk olarak fitne ateşininin tohumlarını atarak maskelerini çıkarıp gerçek yüzlerini gösterdiler. Şimdi de 2. ağızlardan PKK/SGK/YPG yi desteklediklerini söylüyorlar.

Esad zamanında Rusya, İran ve onların paralı askerleri elinde bir mezbahaneye dönen Suriye, şimdi de parçalanıp yağmalanmayı bekleyen bir kurtlar sofrası durumunda. Bu şartlar altında PKK ve yandaşları ne yapılırsa yapılsın hiçbir zaman silahlarını bırakmayacaklar. Hiçbir zaman Amerika, Rusya, Fransa ve batılı ülkelere uşaklık yapmaktan vazgeçmeyecekler. Bunlar batının Ortadoğu’da yazdıkları senaryolarda ya figüranlık veya kuklalık yapmaya devam edecekler.

Yarım asra varan bir zamandır tecrübe edildiği gibi bu kaypak, yalancı, emperyalizmin uşağı elikanlı terör örgütünün özüne de, sözüne de asla güvenilmez. Yoldan çıkmış serseri yol ve onun serseri yolcuları ve yoldaşları doğru yola gelmez. Devletimiz hain ve katil bu terör örgütlerini kazdıkları çukurlara, mağara ve tünellere bir daha başkaldırmamak üzere tepesinin üstü dikip gömmelidir.

Türkiye’nin sınırları emperyalistlerin çizdiği, bize bir asırdır dayattıkları Sky-Pikot ve Lozan anlaşmasının yapay sınırlarından ibaret değildir. Bizim tabii sınırlarımız ve güvenliğimiz doğuda Filipinlerden batıda Atlas Okyanusuna, Çin Settinden Bosna’ ya kadar uzanan Asya, Avrupa ve Afrika’yı kucaklayan büyük bir gönül coğrafyasıdır.

Türkiye’nin güvenliği bir millet ve ümmet bilinci aydınlığında bu kardeşlerimizin sınırlarından başlar. Türkiye’yi Asya’ da, Avrupa’ da ve Afrika’da bu düşünce ufku ve iklimidir beklenen bir millet ve devlet yapan özellik.

Ayak seslerimizden ürken ve korkan bazı komşular ile düşmanlarımızın korkulu rüyaları bundandır. Ne yaparlarsa yapsınlar; Geliyor gelmekte olan, geliyor gelmekte olan, Allah’ın izniyle.

Arif Altunbaş, Haber 7 den alıntı

.

Tekrar eden tarih ve Oligark Mollalar

Arif Altunbaş 17 Ocak 2025 Arif, Güncel, Yahya Yorum yap 535 Görüntüleme

Esed, Suriye’de yıllarca halka yaşattığı zulümlerden sonra, mazlumların gazabıyla yüzleşmekten korkarak Moskova’ya sığındı. İktidarda kaldığı sürece millete yaşattığı cehennemi, şimdi orada ailesiyle birlikte yaşamaya mahkûm oldu. Kapana sıkışmış bir fare gibi her an korku içinde. İlahi adalet denilen şey bu olsa gerek.

Kim, kime ne kötülük yaparsa, Allah o kişiye yaptığı kötülüğü yaşatmadan onun canını almaz. Vakti saati gelince herkes -iyilik veya kötülük olarak- yaptığının karşılığını mutlaka görür. Bakarsınız aslan kesilenler bir anda uyuz bir çakal oluverir.

Rusya’nın, Esed piyonunu askeri üsler karşılığında yeni Suriye hükümetine teslim etmemesi için hiçbir neden yok. Şimdi o, Putin yoldaşının satranç oyununda büyük bir koz ve piyon.

Suriye halkını (Sünni Müslüman olduğu için) terörist ilan eden İran’ın oligark mollaları, Hz. Hüseyin’e ağıtlar yakarken, neden Esed Yezidinin yanında ve cephesinde Hz. Muhammed ümmeti sav ve sevdalılarını katlettiklerini düşünme vakti. Suriye’yi günümüzün Kerbelası haline getiren Esed’i ve onun Firavunî rejimini yıkan Müslümanlara karşı fitne tezgâhlayan, onları Siyonist İsrail’den daha tehlikeli gören, gösteren oligark mollalara nerede yanlış yaptıklarını hatırlatan bir Allah’ın kulu var mı acaba?

Tarih boyu (Selçuklu-Osmanlı) Müslüman Türklerin başarısını hazmedemeyen Safevi mollaların ve bugünkü Molla Cumhuriyeti’nin resmi görüşü ve duruşu ortaya çıkınca, maskeleri düştü. Böylece gerçek yüzleri bütün çıplaklığı ve çirkinliğiyle bir daha meydana çıktı.

En az Esed rejiminin, Rusya ve Amerika’nın Suriye’de yaptıkları zulüm ve katliamlar kadar İran’ın ve İranlı lejyonerlerin de orada dökülen her damla kandan sorumlu. “Ya Ali”, “Ya Fatıma” diyerek katlettikleri Müslümanlar, Hz. Ali’yi de, Hz. Fatıma’yı da en az kendileri kadar seven sayan Sünni Müslümanlardı. Suriye’de yapılan bu zulümlerin, Yezit’in Hz. Hüseyin’in şahsına ve ailesine yaptığı Kerbela zulmü ve katliamından ne farkı vardı? Neden ve kime hizmet etmek için masum Suriyeli Müslüman kadınları, yaşlıları, çocukları yıllarca işkenceyle katledildi?

Katil Esed’e Hz. Hüseyin, zalim yardımcılarına ve ailesine Ehlibeyt muamelesi yapan, bunlar aleyhinde tek bir olumsuz söz söylemeyen oligark mollalarının İslami anlayışları, İslam ümmetine bakışları tarihten hiçbir ders ve ibret almadıklarını gösteriyor.

Söylemleri ve ağıtları hep Hüseyin’in, eylem ve duruşları hep Yezid’in yanında. Sözde Hüseyin’le birlikteler, özde Yezid’in kılıcını sallamaya devam ediyorlar.

Hiçbir çağda ve coğrafyada, hiçbir Müslüman millet ve devlet, eli kanlı bir diktatör ve Firavunu böyle onlar gibi sahiplenmedi. Atgözlüklü mollalar, mazlum Suriyeli kardeşlerimize kucak açan Türkiye’ye uluorta çemkireceklerine, Şii olmayan Suriye Müslümanlarını terörist ilan edeceklerine, önce Hama, Humus, Halep, Lazkiye ve tüm Suriye’de işledikleri ve ortağı oldukları cinayetlerin, döktükleri Müslüman kanlarının ve ortağı oldukları tecavüz ve zulümlerin hesabını vermeliler. Esed’e verdikleri 30 milyar doları borcu nasıl geri alacaklarını değil, -gerçekten Allah’tan korkuyor, mutlak hesap gününe inanıyorlarsa- Suriye’de işledikleri cinayetlerin, yıkımların ve katledilen insanların diyeti olarak bu ülkeye ödeyecekleri savaş tazminatını düşünüp hesaplamalılar. Yakıp yıktıkları Suriye’nin yeniden ayağa kalkması için herkesten önce bu ülke insanına olan borçlarını ödemeliler.

Türkiye gibi asil bir duruş sahibi devleti düşman gören, gösteren ve hedef haline getiren her kim olursa olsun, kendini Türkiye’nin tabii hedefi haline getirir. Türkiye’ye güvenmeyenler, Türkiye’ye güven de veremezler. Türkiye’yi hedef olarak görenler, kendilerini hedef haline getirirler.

Devletler arasındaki hazımsızlıklar, kıskançlıklar, düşmanlıklar ve meydan okumalar hiçbir zaman karşılıksız kalmaz. Fitne ateşini körüklemek bir lideri ve devleti yüceltmez. Ancak Suriye gerçeğinde olduğu gibi, sahibini rezil ve rüsva edip alçaltır.

Buna karşılık Hakka hakikate, adalet ve insana saygı duyan her erdemli lider, her büyük millet, her güçlü ve adil devlet hak ettiği amaç ve hedeflerine eninde sonunda ulaşır. Dostlarımız da düşmanlarımız bilsinler. İşte tekrar geliyoruz, şen olasın Halep şehri!

.

Trump Ne Yapmak İstiyor

Arif Altunbaş 24 Ocak 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 331 Görüntüleme

Donald Trump’ın Kanada, Grönland ve Panama’ya göz koymasının birkaç nedeni var. Trump, neden Kanada’yı ekonomik baskı ile ABD’ye katılmaya, Grönland’ı savunma nedeniyle almayı düşünüyor. Bu konuda askeri güç kullanmaktan bahsediyor. Panama Kanalı’nı geri almak istemesi Çin’in burada artan nüfuzunu azaltmak ve ABD’nin kendi ekonomik güvenliğini sağlamak. Bu bölgeler, Trump’ın genişleme ve ekonomik baskı politikalarının sadece birkaçı.

Gerileyen ABD ekonomisi, zayıflayan ve dışa bağımlı üretim ve tüketim sanayisi, gelir dağılımındaki aşırı dengesizlikler, askeri harcamaların çok yüksek oluşu, ABD’ nin dünya jandarmalığının bütçeye olan ağır yükü, karşısında Çin veya Rusya gibi bir devin olması gibi küresel güç mücadelesi, Trump’ ı birçok gayri hukuki ve ahlaki çılgınca isteklerde bulunmaya zorluyor.

ABD’nin ekonomik ve askeri politikalarının, özellikle de gelir dağılımındaki dengesizlikler ve yüksek askeri harcamaların çok büyük bir yük oluşu, bu tür taleplerde bulunmasına neden olması, batılı ortakları ve müttefiklerinin de bu yolda harekete geçmesini ve yükünü azaltmasını için onları zorluyor. Bu tür politikaların küresel güç mücadelesi bağlamında değerlendirilirken, Çin ve Rusya gibi büyük güçlerin varlığı da bu denklemi içinden çıkılmaz ve daha karmaşık bir hale getiriyor.

Uluslararası siyaset, güvenlik endişeleri ile ilişkileri ve küresel ekonomi dengelerinin kurulmasında her zaman belirleyici bir rol oynayan bu konular bakalım gelecek günler için ne sürprizler getirecek?

Trump’ ın, daha göreve başlamadan önce, AB üyesi Danimarka’ya bağlı olan, büyük ölçüde özerk bir bölge olan Grönland’ın kontrolünü ele geçirmek istemesi başta NATO’nun Almanya ve Fransa gibi müttefiklerini ciddi şekilde rahatsız etti.

Trump’ın Grönland’ı ABD kontrolüne almak istemesi, NATO müttefikleri arasında ciddi rahatsızlık meydana getirdi. Danimarka Başbakanı Mette Frederiksen, Trump’ın bu açıklamalarına karşı çıkarak, Grönland’ın Grönlandlılara ait olduğunu vurguladı. Grönland Başbakanı Mute Bourup Egede de, “Biz satılık değiliz ve asla olmayacağız” diyerek bu gayri hukuki zorba isteğe tepki gösterdi. AB üyeleri tarafından eleştirilen bu durum ve Trump’ın bu hayali hamlesi, dünyadaki jeopolitik gerilimleri artırdı.

Grönland meselesi sadece iktisadi açıdan iştah kabartmasıyla sınırlı değil. Buzulların erimesiyle Kuzey Kutup Denizi’ndeki yeni deniz nakliye güzergâhlarının ortaya çıkması, Trump’ın iştahını kabartıp gözünü döndürüyor. Gelişmeleri yakından takip eden süper güçlerden Çin ve Rusya için de bu bölgeler en az ABD kadar stratejik öneme sahip. Kuzey Atlantik rotası ve Grönland’ın jeopolitik önemi, ABD için hayati bir önem taşıdığından herkesten önce Trump’ı harekete geçiriyor.

Süper güçlerin doymak bilmeyen iştahları ve revizyonist politikaları, küçük devletleri ve güçleri ciddi tehlikeler ve risklerle karşı karşıya bırakıyor. Bunlar korku ve panik içinde birilerinin gelip kendi topraklarını işgal etmesini beklemezler herhalde. Peki, ne olacak? Yoksa AB veya NATO gibi bir oluşumun kanatları altına sığınıp bir kurtuluş yolu mu arayacaklar? Bu küresel kuruluşlar şimdiye kadar kime hizmet etti? Ne işe yaradı? Burada şimdiye kadar güvendikleri o (AB-NATO) kuruluşlarda figüranlık eden devletler şimdi süper canavarlara yem mi olacaklar? Yağmurdan kaçarken doluya tutulmak, Mısır’a pirince giderken evdeki bulgurdan olmak ne kadar akıl işidir?

Trump’ın Grönland’ı ve Kanada’yı sınırları içine alma isteği, Panama’yı işgal etme hırsı ülkesine biraz lityum, petrol, gaz, Arktik yeraltı zenginlikleri kazandırabilir. Biraz da Rusya ve Çin’e gözdağı verme havasını arttırabilir. Trump’ ın Amerika’yı uluslararası süper lige taşıma sevdası sadece kendi aklını başından almıyor. Şimdiden dost düşman tüm dünyanın başını döndürüyor.

Neron’ un aklı ve hırsı tüm Paris’ i ve Roma’yı yaktı. Trump ateşle mi, ateş Trump’ la mı oynuyor zamanla her çılgınlığı göreceğiz.

.

Önce Kurtarıcılardan Kurtulmak

Arif Altunbaş 31 Ocak 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 346 Görüntüleme

Son Cenevre görüşmelerine katılan Suriyeli muhalifler, irili ufaklı gruplar halinde 30-40 gruba ayrılıyordu. Bunlardan bazıları birbirleriyle dostluk ve dayanışma içinde, bazıları ise düşmanlık derecesinde birbirlerine karşı idiler. Karşılarında ise Rusya, İran ve rejim taraftarı gruplar vardı. Bunlardan bazılarını ÖSO çatısı altında Türkiye toparladı. Destekledi, korudu ve silahlandırdı. Bu ayrışanlar ve birleşmeyenlere karşı güzel ve doğru bir karar ve hareketti.

Savaş ve kriz dönemlerinde en büyük başarısızlık, aynı düşmana ve güce karşı savaşan insanların birçok gruplara ayrılması ve farklı organizasyonlar halinde hareket etmesidir. Bu durum hem direnişi zayıflatır, hem de başarıyı geciktirir. Birçok küçük yapılanmanın aynı bölgede yaşaması, yönetilmesi, disipline edilmesi, organize olması, barınması, savaşması ve direnme gücünü sağlamlaştırması gerekir ki, savaşın gidişatı onların lehine dönsün.

Ne yazık ki Türkiye’deki siyasi partilerde de aynı mantık, aynı şekilde yanlış olarak işliyor. Bu parçalanmalar, vatan, millet ve ülkenin geleceği için büyük kayıplara yol açıyor. Hatta bazı gruplar ve partiler, muhalif ve düşman gruplarla birlikte karanlık ittifaklar kurarak iktidar olmak istiyorlar.

Son seçimlerde altılı yuvarlak masa etrafında altı okla toplanıp seçimden sonra kanlı bıçaklı birbirlerine giren CHP ve İYİ Parti’de büyük bir düş kırıklığı ve çöküntü yaşattı. Aynı şekilde Suriye’deki muhaliflerin bir kısmının Esed rejimiyle birlikte çalışması, PKK ile ittifak yapması nedeniyle Suriye’deki çözümsüzlüğü derinleştirmişti.

Ceyşü’l İslam, Cephe Şamiye, Sultan Murat, 2. Sahil Tümeni, Ceyş-ül Mücahidin, Ceyş-ül Nasır, Feyulak Humus, Kuzey Fırtınası Taburu, 10. Sahil Tümeni, 316. Fırka, Şuheda İslam, Muğawir Tugayı, Elwe Kasiyun Tugayı, Cuiur Horan Tugayı, Hamza Tugayı, Şehid Ğasan Tugayı, Fecir Tevhid Tugayı, Amerin Tugayı, Ceyşül Ensar İslam, Ceyşül Tevhid, Ceyşül Asela ve Temmiye, 16. Fırka, 14. Fırka, Ensaru Şam, Facur Evvel, Safal İslamiye, Festekum Keme Umurt, Amud Horan Tugayı, Aşiret Horan Tugayı, Tecemu Aheda Bedii, Teemu Ahrar Horan gibi daha ismini burada zikredemediğim birçok küçük grup, “küçük olsun benim olsun” hesabı içinde yürütülmeye çalışılan mantık ülkenin genelindeki mücadeleye zarar veriyordu.

Karşılarında Rusya gibi süper bir güç, İran gibi fitne üreten ayrılıkçı bir devletin vesayet savaşçıları, Suriye Esed yönetimi gibi zalim bir yönetim karşısında bölük pörçük gruplar halinde hareket etmek savaşın başında yenilgi ve hezimeti kabul etmektir. Bunun bir izah edilecek tarafı da yoktur. Bu yanlış adımlar tüm Suriye muhalefetine çok acılar çektirdi ve çok kayıplar verdirdi.

Esad dostu olan CHP ve PKK eksenli Türkiye muhalefeti de aşağı yukarı aynı yanlış yolu izliyordu. CHP etrafında kümelenen ve ona oy verenler birkaç milletvekili ve belediye başkanlığı kazanmak için atmadıkları takla, girmedikleri kılık kalmadı. CHP’ ye destek vererek veya onunla birlikte Hareket ederek vatana ve millete büyük zararlar ve kayıplar verdiler. Seçimin ilk haftasında ısmarlama milletvekilleri ayrıldı. Kendi köşelerine çekilip ahkâm kesmeye başladılar. Belediye başkanlarının hiçbir hizmet üretmemeleri, PKK yandaşlığı yapmaları göreve ihanetten dolayı kayyum atamalarına sebep oldu. Sonra ağlamalar, zırlamalar, ABD ve batıdan yardım dilenmeler başladı.

Suriye muhalefeti Türkiye’nin yardım ve desteğiyle yıllar sonra bir lider ve bayrak altında birleşmeleri aynı istikamette yürümeleri, aynı düşmana birlikte saldırmaları, onlara yıldırım hızıyla hareket kabiliyeti verdi. Yıkılmaz denilen Esad-İran-Rusya koalisyon cephesi yıkıldı. Lübnan Hizbullah’ı destekli katil Esed rejiminin kaleleri ve kuleleri darmadağın edildi. Tevhit bayrağı altında Suriye’nin özgürlük ve bağımsızlık mücadelesi yolunda birleşmeleri, bütünleşmeleri ve güç birliği yapmaları Suriye’de tıkanan çözüm yollarını sonuna kadar açtı.

Türkiye’deki kıblesi bir Müslümanların, Kur’an ve Sünnetin aydınlığında ehli küfre ve onun Türkiye’deki uzantıları yerli münafıklara karşı aynı saf ve hedefler doğrultusunda, aynı bayrak altında ve aynı cephede buluşmak zorundadırlar. Aksi takdirde güce tapan batı emperyalistleri ve onların ülkemizdeki tescilli uşakları, patentli disbütörleri karşısında bir asırdan beri olduğu gibi çaresizlik bataklığında debelenip oyalanıp dururlar.

Emperyalizmin her türlüsünden, ceberut yönetimler ve güçlerden kurtulmanın tek yolu, en kestirme yoldan kurtarıcılardan kurtulmak, Hakka ve hakikate teslim olmaktır. O da, Müslümanların birlik, beraberlik ve güç birliği yapmasıyla olacaktır.

.

Amerikan Faşizmi veya Trump Şizofreni

Arif Altunbaş 7 Şubat 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 317 Görüntüleme

Amerikan faşizminin en yakın örneğini temsil eden Trump, aldığı deli saçması kararlar ve attığı çılgınca adımlarla dünyadaki askeri, siyasi, ticari ve ekonomik dengeleri ve fay hatlarını tetikledi.

BM İnsan Hakları Konseyi ve Filistinli Mültecilere Yardım Ajansı (UNRWA) ile olan ilişkilerini sonlandıran Trump, Netenyahu ile birlikte Filistinlileri Gazze’den uzaklaştırmak ve orayı işgal etmek, Ortadoğu’ da sınırlarla istedikleri gibi oynayarak Arzı Mev’ ud’ un haritasını çizmek istiyor.

ABD’nin dijital varlık stoku oluşturması kararnamesinin yayımlanmasıyla, kripto sektörünü de kontrol altında alıp, dolar hegemonyasından sonra şimdi de kripto para sistemini de yönetmek istiyor.

Trump yönetiminin uluslararası ticaret, siyaset ve ekonomik ilişkilerinde hukuksuz ve mesnetsizce aldığı kararlar, bütün dünya devletlerini telaşlandırdı. Batı’nın insan hakları, özgürlükler ve bağımsızlıklara örnek ve kucak açan dünya cenneti Amerikan efsanesi, koskoca bir Amerikan yalanı olduğu bir kez daha ortaya çıkardı. Trump, Çağdaş Roma’nın kralı Sezar gibi pervasızca hareket ediyor. Romalıların vahşet medeniyeti, Trump’ ın şahsında mezarından hortladı.

Bizim iki asırdır batı kuklası yerli münafıklara anlatmak isteyip de anlatamadığımız Batı medeniyetinin iç yüzünü bütün çıplaklığıyla Trump tam anlamıyla ortaya koydu. Güç ve kuvvet batılıların tek elinde olunca Batılı ve Batı medeniyeti kan, kin, işgal, istila, despotizm ve sömürü imparatorluğu demektir.

Bu kadar hak hukuk tanımazlığın, Trump despotizmi ve faşizminin karşısında nerede demokrasi ve özgürlükler havarisi Batı dünyası? Türkiye’ ye her fırsatta demokrasi ve insan hakları dersi ve ayarı vermeye çalışan medeni (!) Avrupalılar bu Amerikan barbarlığı karşısında hepsi de, dut yemiş bülbüller gibi susuyorlar.

Bu hususta, birçok İslam ülkesi liderinin de faşist İsrail ile kör, sağır ve dilsiz çağdaş (!), medeni (!) batılı liderlerden hiç farkı yok. Efendileri Trump bunlara kapısındaki köpek kadar bile değer vermiyor. Sadece; ‘’vereceksin, yapacaksın, mecbursun’’ diye onları azarlıyor.

Trump’ ın Panama Kanalı, Grönland ve Kanada’nın ABD tarafından ilhak edilmesi fermanı Avrupa sokaklarında fırtınalar estirdi. Dünya ticaretinde stratejik öneme sahip Panama Kanalı, Pasifik Okyanusu ile Karayip Denizi’ni arasında köprü vasıtası gören, gemilerin Güney Amerika kıtasını dolaşmadan daha hızlı ve ekonomik olarak seyahat etmesi, Asya ile Avrupa ve okyanuslar arasındaki deniz yolculuklarının kısalması her zaman ABD’ nin elinde dünyayı hizaya getirmek için bir silah olacak. Buraların ele geçmesiyle dünya ticaretinin bir kısmı ABD’nin kontrol altına girecek.

Danimarka’ ya bağlı olan Grönland, küresel jeopolitik gerilimlerin merkezi durumunda. Başbakan Múte Egede, ‘’Grönland Danimarka’nın toprağı olarak kalmak ve bağımsızlığını korumak zorundadır’’ diyerek, küçük farenin aslana kükremesi ne işe yarayacak?

Geniş toprakları ve zengin doğal kaynakları ile Kanada, Trump’ ın iştahını kabartan ve aç gözünü rahatsız eden bir ülke. Ekonomik olarak güçlü bir konumda ve çeşitli sektörlerde büyük bir potansiyele sahip. Kanada’nın politikaları ve ekonomik durumu dikkate alındığında, Trump’ ın Kanada, Panama Kanalı ve Grönland gibi stratejik bölgeleri ele geçirmesi, sadece Danimarka ve AB’ yi değil, tüm dünyayı endişelendiriyor.

Trump’ın pembe rüyaları, AB ile Amerika arasında büyük gerilimler çıkarma potansiyeline sahip. İran’a yönelik baskılar, Lübnan, Filistin ve Gazze’nin işgal politikaları gibi evrensel hukuku hiçe sayan Trump’ ın saçmalıkları, İslam ülkelerinde zaten zirvede olan Amerikan düşmanlığını körükleyerek iyice alevlendirecek.

Trump’ın kararları, Avrupa Birliği, Türkiye, İran ve bazı İslam ülkeleriyle olan ticari ve diplomatik ilişkilerini olumsuz yönde etkileyerek karmaşık hale getirecek. ABD’ nin Kripto para kararnamesi, aynı zamanda AB’nin kendi dijital para birimlerini ve finansal sistemlerini de mutlaka olumsuz yönde etkileyecek. Bu tür gerilimler, uluslararası ve diplomatik ilişkilere de zarar verecek.

Çin ile ABD arasındaki ilişkiler gerginleştikçe, ekonomik, askeri ve jeopolitik birçok faktöre bağlı olarak gerilimler de artacak. Güney Çin Denizi’ndeki anlaşmazlıklar, Tayvan sorunu ve ABD’nin Filipinler ve Japonya ile olan ikili anlaşmaları gibi konular, bölgesel gerilimler riskleri küresel boyuta taşıyacaktır.

Dünya ticaretini olumsuz yönde etkileyecek bu durum, ekonomik ve siyasi krizlere yol açıp uluslararası güvenliği de tehdit edecektir. Çin ve ABD, ABD ve AB, ABD ve Rusya arasındaki anlaşmazlıklar, hem o ülkeler hem de dünya çapındaki ekonomik dengeleri sarsacak, gerilimleri ve krizleri artıracaktır.

Trump’ın çılgın politikaları ve pembe rüyaları tüm dünyaya kâbuslar yaşatacak kadar düşündürücü. Gerilimler, çekişmeler, krizler Amerikan rüyasının dünyanın en korkunç rüyası olduğunu herkese ispat edecek. Güce tapan batılıların ve onların İslam ülkelerindeki kuklalarının şahsiyet ve karakterlerinin ortaya koyduğu olumlu veya olumsuz politik, stratejik tavırlar ve duruşlar dünyanın nere yöne gideceğini tayin edecektir.

Ya bağımsızlık ve özgürlük için omurgalı bir duruş, ya da Amerika’nın eteğinin altında kertenkele gibi ürkek ve korkak olarak sürüngence yaşamaya mahkûm olmak.

Ya onurlu ve şahsiyetli bir duruş ya da hayvan gibi Amerika’ ya itaat edip ona hizmet etmek.

Veya ‘’Bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin’’ şarkısını dünya korosu olarak nefreti makamda ve Trump’ ın orkestra şefliğinde gözyaşlarımızla söylemek!

Arif Altunbaş, Haber 7 ‘ den alıntı.

.

Trump’ın Kaos Planı

Arif Altunbaş 14 Şubat 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 347 Görüntüleme

Amerika’nın kurtarıcı süper kahramanı, kendinden başkasını aptal yerine koyan Trump’ın kaos planları gök gürültülü şimşekli devam ediyor.

Basın yayın kuruluşları, devlet yöneticileri, tüm dünya ‘’acaba biraz sonra Beyaz Saraydan hangi saçmalıklar’’ duyacağız diye pür dikkat kesilmiş, oradan gelecek –güler misin ağlar mısın- haberleri merak ediyor.

Trump’ın baş döndürücü kararname fırtınası göreve gelmesinin ilk gününde beklenmedik bir hızla dünyada yankılanmaya başladı. Sanki adamın bir acelesi var gibi. Kennedy’ nin akıbetiyle yüzleşmemek için, ABD derin devletinden mi çekiniyor ve acele ve saçma kararlar alıyor acaba?

İlk iki haftada 53 başkanlık kararnamesi imzaladı. Paris İklim Anlaşması’ndan çıktı, DSÖ’ den çıkıyor, Meksika sınırına duvar örüyor. ABD’de doğan göçmen çocuklarının Anayasal vatandaşlık haklarını iptal ederek kendi Anayasasını çiğniyor. Kongre’den geçen bazı yasaları bile uygulamıyor, tüm devlet sübvansiyonlarını durduruyor.

Kararnameler Tsunamisinin ardından bir sessizlik olacağını düşünenler yanılıyorlar. Kanada ve Meksika’ya ithalat vergileri uyguluyor; birkaç saat sonra da bu vergiler askıya alınıyor. Çeşitliliği, eşitliği ve katılımı teşvik eden hükümet programlarına sağlanan fonları kesiliyor. Küba’nın Guantanamo kentindeki ABD askeri üssündeki kamplarda 30 bin “suçlu, kaçak yabancıyı” tutuklamak istiyor.

Hırsızlık da dâhil şiddet ve belirli suçlamalarla suçlanan göçmenlerin gözaltına alınmasını gerektiren bir yasayı imzalıyor

ABD’nin BM İnsan Hakları Konseyi’nden çekilmesi, İsrail’ in Hitleri Netenyahu’ yu savaş suçlusu olarak suçlayıp yargılayan Uluslararası Ceza Mahkemesi üyelerine yasaklar ve yaptırımlar getirmesi, uluslararası hukuka bağlı kurum ve kuruluşlara tepeden bakması dünyada derin kaygı ve endişelere yol açıyor.

Trump’ın dünyayı kaos ve krize sürükleyen tavır, hareket ve kararlarına karşı başkalarına aslan kesilen ‘’Çevreciler’’, ‘’İnsan hakları’’ ve hukuk örgütleri’’, ‘’demokrasi ve özgürlük’’ havarileri batılı çağdaş(!) kuruluşlar kapana sıkışmış fareler gibi. Tüm bu haksız hukuksuz ve despotça gelişmeler karşısında dillerini yutmuşlar, kulaklarını tıkamışlar, gözlerini kapamışlar utanç verici üç maymunu tiyatrosunu oynuyorlar.

Emlakçı Trump’ın Gazze Şeridi’ni İşgalci İsrail’den satın alarak “burayı Ortadoğu’nun Turizm Cenneti (!)” (Fuhuş merkezi ) haline getirme düşüncesi hukuksuzluğun zirve yaptığı, Trump gibi paraya ve güce tapanların vatan kavramını anlayamayacağı bir durumdur.

Gazze Şeridinde yaşayan insanların Mısır, Suudi Arabistan veya Ürdün gibi devletlere gönderilme dayatması, ABD’nin İsrail ile birlikte Ortadoğu’ da sınırları yeniden şekillendirilmesi planı olduğunu artık bilmeyen yok. Bu sorumsuz ve despotça kararlar dünyadaki ezilmiş ve sömürülmüş halkları vahşi Batı Emperyalizmine karşı büyük bir uyanış ve başkaldırı hareketine sürüklemesi kuvvetle muhtemel.

Amerika’ ya ayak bastıkları günden bu yana işgalci, istilacı, hırsız ve soykırımcı barbar Batı dünyası asırlardır kan dökmeye doymadı. Gazze soykırımı sonuncusu değil ve olmayacakta.

Batı’nın demokrat kamuflajlı diktatör liderleri, demokrasi görünümlü sömürgeci devletlerinin dünyaya meydan okumalarına karşı mazlum halklarının uyanışları, İslam ümmetinin zulme karşı dik durmasıyla büyük bir başkaldırıya dönüşebilir. Türkiye bu kutlu hayır hareketinde dünya mazlumlarına örnek ve önder olabilir. İşte ancak o zaman dünyanın başını döndüren katillerin, zalimlerin ve emperyalist güçlerin başları dönmeye başlar.

Dünyada oluşturulmaya çalışılan bu aşırı kutuplaşma ve gerginliğin elbette sonuçları olacaktır. Türkiye’nin her yönden ve cinsten gelebilecek tüm bu olumsuzluklara karşı hazırlıklı olması, olası kaos ve krizlerden en zararsız ve kayıpsız çıkmasına sebep olacaktır.

Dünyayı zalimler ve katiller yönetebilir. Ama akıllılar, cesur, çalışkan ve merhametli insanlar şekillendirir.

Arif Altunbaş, Haber 7 den alıntı.

.

Susmak zulme ortak olmaktır

Arif Altunbaş 21 Şubat 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 296 Görüntüleme

İsrail Arzı Mevut sınırlarına ulaşmak için işgal ettiği Filistin topraklarını tamamen kontrolü altına almak, ülkesindeki korku duvarları yıkmak ve mevcut endişelerinden kurutulmak istiyor. Bu yüzden hiçbir kural, kanun ve uluslararası hukuk tanımıyor.

Netenyahu Trump’ a havuç gösterip ne yaptıysa söndüremediği Filistin yangınını, Gazze katliamı ve soykırımını bu toprakları ilhak ederek tarihe gömmeyi düşünüyor. Gazellileri vatanlarından ABD Liliput’ u Trump maşasıyla temizleme hesabında.

Trump Netenyahu gibi hak, hukuk, ölçü ve uluslararası kuralları Amerikan kibriyle ezerek çiğniyor. O, dişine kan değmiş sadece güce ve paraya tapan, çıkarcı ruhsuz bir kapitalist. Kan kokusu alışmış Akbabalar gibi yükseklerden uçarak aşağılarda üzerine çökeceği kolay avlar peşinde. Sömürgeci kolonyalist Avrupalılardan daha arsız, yüzsüz, hırslı ve şımarık bir Norman.

Netenyahu Ortadoğu’daki hesap, plan ve hedeflerini bir tüccar mantığıyla emlakçı Trump’ a anlattı. Gazze’ yi işgal ederse ne kadar karlı bir iş çıkaracağına ona inandırdı. Ve sonrası, malum.

Gazze’nin işgal planı dünyada, özellikle İslam ülkelerinde oldukça geniş tartışmalara, endişelere ve yankılara yol açtı. Mısır, Ürdün, Suudi Arabistan gibi ekonomileri ve askeri yapıları ABD’ ye bağımlı olan ve onun kanatları altında yaşayan bu ülkeler Ortadoğu’da kaos çıkarmaya ve sınırları değiştirmeye yönelik bu sinsi oyunla karşı karşıyalar.
Siyonist yayılmacılığı ve Amerikan emperyalizminin oyunlarına her Amerikan başkanı gibi Trump’ ta boyun eğmek zorunda. Çünkü o, Siyonistlerin elinde diğer ABD Başkanları gibi oynatılan zavallı bir kukla.

Trump’ın ağzından çıkan lafları değerlendirirken söyleyene değil, söylete bakmak gerekir. Zurna, üfleyen ve kullananın havasını çalar. Trump zurnasının çıkardığı ses onun nefesindir ancak, ses sahibinin sesidir.

Bu Siyonist oyun havasına sırayla Mısır, Suud, Ürdün kadar Körfez ülkelerinin de iştirak etmesi istenecek. Diğer İslam ülkelerinin de bu sinsi planı kabul etmesi için askeri, ekonomik, siyasi her türlü baskı ve tehdidi kullanılacak. Adam zaten açıkça da bunu söyliyor. Gözlerine sokarcasına parmak sallayarak, buyurgan bir eda ile ‘’yapacaksınız, yapacaklar’’,’’ diye rest çekiyor. Ve sonra da, yoksa… diye ekleyip sopa gösteriyor.

Batılıların ‘’Amerikan mucizesi, demokrasi ve özgürlükler cenneti, insan hakları ve hukukuna en saygılı devlet ve bu medeniyetin zirvesi’’ dedikleri ülkenin lideri işte böyle bir despot. İnsan ticaretinin, sömürünün, kolonyalizm ve emperyalizmin çocukları devletlerin liderleri ABD liderinin meydan okumaları ve rest çekmelerine karşı sus puslar. İki asırdır Batı Medeniyetinin bize cennet diye dayattığı cehennem işte böyle bir ucube.
Amerika’ yı doğuran, inşa eden güç gerektiğinde Avrupa’ lı kardeşlerini yemek hususunda hiçte tereddüt etmiyor. Bu hukuk tanımaz çağdaş Romalı despotizm karşısında, Avrupalıların güçlü bir itiraz ortaya koydukları yok. Korkudan hepsi bir ölü sessizliğine bürünmüş durumunda.

Göreland’ ı alma, Kanada’yı kendi vilayeti yapma, Panama Kanalını kontrolüne geçirme ABD’ nin koruması altında olan müttefikleri arasında bir güven krizi ve sorunu nihayet tartışılmaya başlandı. Avrupalı siyasiler kurtarıcı Amerika’ dan kurtulmadan özgür ve bağımsız olamayacaklarını nihayet anladılar.

Ama hepsi de sermaye, sanayisi ve ekonomisi olarak Yahudi ve ABD sermayesine bağlı ve bağımlı. Onun için bunlar İsrail’ in güvenliği ve emniyeti için gözünü kırpmadan dünyayı ateşe verebilirler.

Çağdaş Firavun şimdi Netenyahu. İsrail askerleri de onun ordusu. Zulme uğrayanlar ve sürgün edilmek istenenler Beni İsrailliler değil, Gazze ve Filistinli mazlumlar.

Çağdaş Firavun orduları ile modern Haçlı işgal, istila ve zulümlerine karşı susanlar, Gazze ve Filistin’den sonra mutlaka sıranın kendilerine geleceğini asla unutmamalılar.
Ayrıca batılıların dostu olmaz. Onların sadece çıkar ve menfaatleri vardır.

Emperyalist ve sömürgeci kolonyalistlere karşı susma! Sustukça, sıra sana gelecek.

Arif Altunbaş, Haber 7‘ dan alıntı.

.

Putin Trump şah oyunu

Arif Altunbaş 28 Şubat 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 367 Görüntüleme

Rusya-Amerika geriliminin ana sebepleri birçok tarihi, siyasi ve askeri sebeplere dayanıyor. Soğuk Savaş dönemi, ülkeler arası ideolojik çatışmanın temelini oluşturdu. Kapitalizm ve sosyalizm arasındaki bu mücadele, birçok uluslararası sorunu günümüze kadar getirdi.

Her iki blok, kendi ulusal güvenliklerini tehdit altında hissediyordu. NATO’nun doğuya genişlemesi, Rusya için stratejik bir tehdit olarak algılandı. Aynı şekilde, Amerika, Rusya’nın askeri modernizasyonunu ve küresel etkisini tehdit olarak gördü.

Libya, Irak, Suriye, Ukrayna ve Gürcistan gibi bölgelerdeki çatışmalar, iki ülke arasındaki gerilimi artıran unsurlar arasındaydı. Özellikle 2014’teki Kırım’ın ilhakı, ilişkilerde büyük bir dönüm noktası oldu.

Siber saldırılar, seçimlere müdahale iddiaları ve diğer siber tehditler, karşılıklı güvensizlik ve düşmanlığı artıran bir etmen haline geldi.

Her iki ülke de, özellikle Orta Doğu, Doğu Avrupa ve Asya gibi bölgelerdeki etki alanlarını genişletmeye çalıştı. Bu durum endişe, gerilim ve çatışmalara yol açmaya başladı.

Gelecekte bu gerilimin sürüp sürmeyeceği, pek çok faktöre bağlı. Geçmişte bazı dönemlerde daha uzlaşmacı yaklaşımlar gözlense de, mevcut uluslararası dinamikler ve her iki tarafın stratejik hedefleri göz önüne alındığında, gerilimin azalması zor görünüyor. Ancak uluslararası diplomasi ve diyalog, bazı durumları iyileştirebilir. Zamanla değişen koşullara göre bu durum değişim gösterebilir. Ama her iki devletin güç ve otorite mücadelesi kolay kolay son bulmaz.

Bu Gerilimlerde Avrupa’nın Rolü

Avrupa Birliği (AB), Rusya-Amerika, Çin gerilimlerinde önemli bir rol oynamaktadır.

Rusya ile ilişkiler konusunda ortak bir yaklaşım benimsemeye çalışır. Üye ülkelerin farklı politikaları olmasına rağmen, AB, çeşitli diplomatik kanallar aracılığıyla istikrarlı bir diyalog sürdürme çabası içinde. Bu, özellikle bir kriz anında Avrupa’nın bir bütün olarak hareket etmesini sağlıyor.

2014’te Kırım’ın ilhakının ardından, AB, Rusya’ya yönelik çeşitli ekonomik yaptırımlar uygulamıştı. Bu yaptırımlar, Rus ekonomisini hedef alarak, Rusya’nın dış politika hamlelerini sınırlamayı amaçladı. AB’nin uyguladığı yaptırımlar, Amerika’nın benzer eylemleriyle birlikte, Rusya üzerindeki baskıyı artırmayı hedefledi.

AB’nin birçok üyesi NATO’da da yer aldığı için, güvenlik ve savunma konularında sıkı işbirliği içindeler. NATO’nun doğuya genişlemesi ve Rusya’nın buna karşı tepkileri, AB’nin de dâhil olduğu bir güvenlik sorununu ortaya çıkardı.

Avrupa’nın enerji bağımlılığı, Rusya ile ilişkileri daha karmaşık hale getirdi. AB, enerji kaynaklarını çeşitlendirmeye çalışarak, Rusya’ya olan bağımlılığı azaltmaya yönelik politikalar geliştirdi. Bu durum, hem enerji güvenliği hem de stratejik kararlar üzerinde etkili oldu.

AB, insan hakları ihlalleri ve demokratik standartlar konusundaki kaygılarını dile getiriyor ve bu meseleleri Rusya ile ilişkilerinde dikkate alıyor. Bu, AB’nin uluslararası normları teşvik etme çabasıyla bağlantılı olarak birlikte yürüyor. Rusya’ ya karşı uygulanan bu ikircikli tavır Gazze’yi yerle bir eden İsrail faşizmine karşı hiçbir zaman uygulanmadı.

AB, Rusya, Amerika ve Çin arasındaki gerilimlerinde etkili bir aktör olarak, taraflar politikalarını etkilemeye ve uluslararası düzenin korunmasına yönelik çabalar içinde yer almaya çalışsa da AB’nin etkisi, üye devletlerin çeşitli çıkarları ve mevcut uluslararası dinamikler nedeniyle sınırlı kaldı ve gerçekleştirilemedi.

Çıkar ve menfaatler söz konusu olunca, kendi koydukları kural, kaide ve değerlerine önce AB’ ın kurucusu Avrupa devletleri kendileri uymuyor. Uygulanmayan ve yürürlüğe konulmayan bir hukuk, hukuk olmaktan çıkar. Sadece kâğıt üzerinde kalan hukuki bir metin olarak kalır.

Güzel söz söylemek, değerler ortaya koymak kadar, onları hayatın pratiğine uygulamak gerekir. Pratiği olmayan teoriler, eyleme geçmeyen söylemler gibi her zaman havada kalmaya mahkûmdur.

Arif Altunbaş, Haber 7‘ den alıntı.

.

ABD’ li Sezar ve Ukraynalı Gladyatör

Arif Altunbaş 7 Mart 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 315 Görüntüleme

İşgal, istila ve zulmetmek emperyalistlerin en büyük becerisidir. Kan dökmek ve devletleri birbiriyle savaştırmak, güçsüz düştüklerinde de onları soyup soğana çevirmek taktikleri ve oyunları.

Gözünü ve gönlünü Batı Medeniyetinin sahte cennetine kaptıran hafif meşrep insanların durumu, kovboyların güttüğü sığır sürüsüne benzer. Sırtını hırsız, eşkıya katillere dayayan kölelik zincirlerini ve prangalarını kendi isteğinle kendi el ve ayaklarına bağ eder. Kendi rızası ile köleliğe ‘’evet’’ der.

Avrupa, Rusya’ nın Kırımı işgal etmesiyle Amerika’ nın kucağında korkulu bir rüyadan uyandı. Demirperde döneminde yaşadığı Rus işgal, istila ve yayılmacılığıyla yeniden yüzleşti. Ukrayna’ yı savaş öncesi 2 yıl evvelinden fiziki, ruhi ve lojistik olarak Rusya’ ya karşı mayın eşeği olarak savaşa hazırladı.

Ukrayna’ nın Rusya’ ya karşı kışkırtılmasında İngiltere ve Amerika başat rol oynadılar. AB ülkeleri de bu kervana gönüllü veya gönülsüz katıldılar. Rusya tüm bu hazırlıkların farkında idi.

Batının kullan, eskit, at ve taşeron siyaseti gereği Ukrayna Rus ayısının saldırgan ve işgalci siyasetine karşı kullanıldı. Kiev’ e satılan silahlar ve verilen desteklerle Ukrayna kurtarıcılar tarafından elleri kolları bağlandı. Rusya’ dan sonra, şimdi de kurtarıcılarla başı belada.

Trump Ukrayna’ya istediklerini yaptırabilmek için 380 milyar dolar borca karşılık ‘’ülkenin bütün madenlerine el koymak istiyor. Bunlar alacaklarına karşı kâfi gelmezse ‘’ Ne bulursak alırız’’ diyor. Yani don ve gömlekte buna dâhil demek istiyor.

Ukrayna yıkılmış, tahrip olmuş ve savaş yorgunu bir ülke. Ve gırtlağına kadar da çok sevdikleri ve güvendikleri NATO ittifakı ve AB ülkelerine borçlu. Ne yapacağını ve nasıl yapacağını bilemeyişin kavşağında apışıp kalmış. Şimdi de kurtarıcılardan kurtulmak istiyor.

Amerika, Ukrayna’dan habersiz Rusya ile barış masasına oturmuş. Ukrayna adına Rusya ile pazarlık yapıyor. Adam sadece Amerika’nın Sezar’ı değil, Ukrayna’nın da imparatoru gibi davranıyor. Ukrayna devlet başkanı Zelensky ise onun yanında Amerika’nın kolonyal valisi konumunda ve durumunda bile değil.

Trump’ ın hesabı bu kadarla bitmiyor. Tokatlama ve hesaba çekme sırası yakında İngiltere, Almanya, Fransa ve diğer müttefik Avrupa ülkelerine gelecek. Onlara da mutlaka ABD’ nin önün de diz çöküp Trump’ a secde etmeleri istenecek.

Tüm dünya medyasının önünde Beyaz Saray’ın oval ofisinde başlayan Trump-Zelensky atışması bir anda tüm dünyayı şok etti. Zelensky kendisi ve ülkesinin aşağılanmasına, Trump’ ın elinde bitpazarı fiyatına pazarlanmasına karşı beklenmeyen bir direniş gösterdi. Bu ağız dalaşı bile kibir heykeli Trump’ ı ve etrafındaki yalaka danışmanlarını dünya kamuoyu önünde refüze etti.

Trump’ ın Roma İmparatoru Sezar gibi burnundan kıl aldırmayan kaba ve kibirli tavrı Zelensky’ nin mütevazı dik duruşu karşısında eriyen bir muma döndü. Trump ve danışmanları oval ofislerinde Ukrayna Gladyatörünün bu duruşu karşısında sürüngen kertenkele durumuna düştüler.

Trump, eğilip bükülmeyen, gerdan kırmayan, kıvırtmayıp dik duran bir Gladyatör’ ün karşısında hafif ve küçük düşmesi oval ofiste soğuk rüzgârlar estirdi.

Sezar’ın listesindeki tüm Avrupalı Gladyatörlerin hepsi olay sonrası hemen Zelensky’ le dayanışma mesajları yayınladılar. Onlar aynı sahneye kendilerinin de çıkacaklarını, aynı azar, tehdit ve parmak sallamayla karşılaşacaklarını çok iyi biliyorlar.

Şimdiye kadar Avrupalılarca Rusya’ya karşı mayın eşeği olarak kullanılan Zelensky ve Ukrayna halkı şimdi de Trump’ a karşı şamar oğlanı olarak sahnede sürülmek isteniyor. Bu kokuşmuş İngiliz ayak oyununu ne kadar sürer belli değil.

Kendi elleriyle Zelensky’ inin ayaklarına prangalarını, boynuna kölelik zincirini giydiren Avrupalılar kendileri üç maymunu oynarken, zavallı Gladyatör Zelensky Amerikan emperyalizminin Arenasında Trump aslanına yem olacak.

Sezar’ın kibri ve güce tapınma inancı bütün Roma’yı baştan sona yakabilecek gözünü kan bürümüş bir vahşete bürünmüş durumda. Dünya, Avrupa ve Amerika arasındaki Okyanus sularının ısındığına yakında şahit olacak.

Emlakçı Trump apaçık bela arıyor. Roma’yı yakan Sezar gibi dünyayı ateşe vermek için kuduruyor. Ölçü, kural, kaide ve hukuk tanımayan, şımarık, güce tapan insanların ölümü normal yoldan olmaz. Fitne üretip bela pazarlayan ABD’ li Sezar kendi eliyle kendi sonunu hazırlıyor

.

Amerika ve Rusya Arasında AB

Arif Altunbaş 14 Mart 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 317 Görüntüleme

Avrupa Birliği’ni (AB) tehdit eden sorunlar, ekonomik, siyasi, sosyal ve jeopolitik alanlarda yoğunlaşıyor. Birlik devletlerinin kurtarıcı ve koruyucu meleği (!) ABD’nin baskısı ve kontrolü altından kurtulmadan, AB’nin bu sorunlardan kurtulması mümkün görünmüyor.

AB devletlerinin her şeyden önce kendi içinde bir bütünlüğe, lidere, dayanışmaya ve güvene ihtiyacı var. Avrupa Birliği’nin en güçlü devletleri İngiltere, Fransa ve Almanya bu sorumluluğu yerine getiremedi. Sorun, üçünün de lider olma hırsı ve bunun için birbirlerinin ayağına bağ olmaları.

Zaten tarih boyunca sürekli birbirleriyle rekabet, çekişme ve savaş yapmış uluslar bunlar. AB diye bir birlik kurdular ama gerçekten bir birlik olamadılar. Bu durumdan bir fayda elde edemeyen İngiliz Tilkisi, kısa yoldan kurnazca buradan ayrıldı. Almanya Kurdu ve Fransız Çakal’ının birlikte ortaya koyabileceği ciddi bir çözüm yok. Batı Avrupalı devletler, İkinci Lig’de oynayan oyuncular zaten. Doğu Avrupa ve Balkanlardaki devletlerin ise ayakta durmaları için yardıma ihtiyacı var; nasıl olur da bu birliğe liderlik edebilirler?

Amerikan Aslanı bu durumun farkında. AB gibi dünya çapında büyük bir ekonomik potansiyel ve üretim merkezini kendi elinden kaçırmak istemez. Onların enselerinde Demokles’in Kılıcı gibi durmayı ister tabii ki.

Trump’ın buyurgan ve tepeden bakan tutum ve davranışlarına baktığınızda, NATO ittifak üyeleri ve AB ticari ortaklarına değil, kolonyal valilerine emir eder gibi davrandığını görürsünüz. Medya önünde Ukrayna Başkanı Zelensky’yi bel altından vurarak pataklaması, tüm dünyayı hayrete, AB ülkelerini de dehşete düşürdü. Çünkü onlar mutlaka bir gün sıranın kendilerine de geleceğini çok iyi biliyorlar.

AB-Amerikan ilişkilerine benzeyen güzel bir fabl hikâyesiyle yazımızı sürdürmek isterim:

Aslan, Kurt ve Tilki

Aslan, Kurt ve Tilki birlikte arkadaş olup avlanmaya çıkarlar. Avdan sonra belirledikleri bir yerde avı bölüşmek için buluşacaklardır. Avlayabilecekleri hayvanlar aranır ve bulunur. Tilki bir horoz, kurt bir koyun, aslan ise bir eşek avlar ve buluşma yerine getirir.

Aslan, Trump gibi kibirli bir tavırla kurda, “Şu avları adaletli bir şekilde pay et,” der. Kurt elini vicdanına koyarak, “Efendim, horozu tilkiye, koyunu kendime, eşeği de size pay ediyorum,” der demez aslanın gözü öfkeden kan çanağına döner. “Bu ne biçim pay böyle!” diye gürler ve bir pençede kurdu paspas gibi yere serer. Kurt yere uzanmış, can çekişmektedir.

Aslan bu sefer tilkiye dönerek, “Haydi bakalım, senin adaletini görelim şimdi de,” der.

Tilkinin korkudan dizinin bağı çözülmüştür. İçinden hızlıca bildiği bütün duaları okur. Ve sonra, “Sevgili kralımıza sabah kahvaltısı için horozu, öğle yemeği için koyunu ve akşam yemeği için de eşeği pay ediyorum, afiyet olsun,” der.

Aslan tilkiyi tepeden aşağı süzer, “Aferin, sen bu adaleti nereden öğrendin böyle?” der. Tilki, asayişin berkemal olduğunu görünce aslanın karşısında yılışarak, “Yerde yatan kurttan,” diye cevap verir.

Birinci ve İkinci Dünya Savaşları, ekonomik krizler ve pazar alanlarının daralmasından çıkmıştır. Şu anda Avrupa ve ABD, ekonomik büyük bir krizin içindedir. Kedi acıkınca yavrularını yediği gibi, ABD şimdi Avrupa ve dünyada ne bulursa yemek için bahaneler üretiyor, tehditler yağdırıyor.

Batı medeniyetinin genlerinde bulunan bu anlayış, onun Antik Yunan ve Roma’dan devraldığı en büyük kültür ve mirastır. Batının işgal, istila, sömürü, kolonyalist ve emperyalist bu karakteri, bütün varlığı, sıfatları ve çıplaklığıyla bugün Batı devletlerinin, ABD ve Trump’ın şahsında görülüyor. Bu durum, Batı medeniyetinin çürüyüş ve kokuşu ile uygarlığın çöküşünü haber veriyor.

Tarihin her döneminde insan, vahiyden ve peygamber çizgisinin ilahi değer ve ölçülerinden kopunca; kendi yıkılış ve yok oluşunu da hazırlıyor. Şımarıklığı, azgınlığı, hukuk ve ölçü tanımazlığının bedel ve faturasını, kendisiyle birlikte bu haksızlık ve hukuksuzluklar karşısında sessiz kalan insanlara da ödetiyor.

Ukrayna’yı Rus ayısından kurtarmak isteyen Avrupalılar, önce kendilerini Amerikan belasından kurtarmalılar ki Rus saldırganlığı ve yayılmacılığının önüne geçebilsinler. Başta Almanlar ve sonra tüm Avrupalılar, kölelik zincirlerini kırmadan özgürlük savaşını kazanamayacaklarını kafalarına iyice koymalılar.

Batı ittifakına bağlı ve ona öykünen bizdeki Batı hayranları, önce ABD-AB arasındaki pay bölüşümünden büyük dersler çıkarmalılar. Kimse Türkiye’nin sadece Türkiye’nin sınırlarından ibaret olduğunu sanmamalı. Türkiye’nin kendisinden daha büyük bir coğrafya’ ya ait ve sahip olduğunu asla unutmamalı.

Bir millet işgalcilerin, yağmacıların, sömürgecilerin karşısında ancak, milli ve yerli bir ruh ve duruşla ayakta kalabilir. Elden gelenin bereketi olmaz ve o da zamanında bulunmaz.

Arif Altunbaş, Haber 7 ‘ den

.

Belediye Çeteleri ve Şehir Eşkıyaları

Arif Altunbaş 21 Mart 2025 Arif, Güncel Yorum yap 359 Görüntüleme

Tarihin her döneminde krizlerin ana nedeninin ekonomik sorunlardan kaynaklandığı görülmüştür. Savaşların çıkış sebepleri de daha çok ekonomik daralmaların getirdiği neticelerdir.

Krizlerin ana nedeni, kendileri dışındaki insanları keriz yerine koyan, insanlıktan nasibini almamış bir avuç çete ve eşkıyanın keyfi uygulamalarıdır. Herkesi ahmak, kendilerini en akıllı, üstün ve ayrıcalıklı gören bu kanun tanımaz ahlaksızlar, her zaman ve zeminde yüzsüzlüğün en dibe vurmuş, omurgasız sürüngenleri olarak kendilerine biçilen rolleri oynarlar. Yalan ve iftira ekseninde bir araya gelmiş, bit, pire, tahtakurusu gibi iki ayaklı haşeratlardır bu içi başka, dışı başka bukalemunlar.

Ehliyet ve liyakat sahibi olmadan belirli bir makam ve mevkie getirilen karakter fakiri insanların tek hedefi, çalıp çırpıp en kısa zamanda köşeyi dönerek zengin olmaktır. Kan kokusu almış leş kargaları, akbabalar ve çakallar, bu şehir eşkıyalarının soygunları ve yağmalarının figüranlarıdır. Onların dini imanı menfaat ve çıkarlarıdır.

Her seçimde, ayağı yere değmeyen vaatlerin üzerine kurdukları kartondan pembe dünyalar, ilaç niyetine halka sunulan uyuşturucu reçetelerdir. “Her şey güzel olacak” sloganları eşliğinde söğüşlenen belediyeler, terör örgütlerinin kasalarına rüşvet olarak akarken, tepede organize olmuş soygun çeteleri, utanmadan sıkılmadan devletin hazinesini soymayı milletin gözüne baka baka yapıyorlar.

Seçim kazanılıp koltuğa oturulunca, güzel olan her şeyi yakıp yıkan, mahveden, geçmişi mumla aratan, insanların geleceğini karartan kaypak siyasi bir anlayışın verdiği tüm sözler ve vaatler unutulur. “Nereden, nasıl ve ne şekilde hortumlarım?” derdi, bütün sorunların önünde ve üstünde zehirli bir yılan gibi çöreklenip belediye çeteleri ve eşkıyalarına hizmet eder.

Başta CHP’li İstanbul ve diğer bazı belediyelerde çuvala sığmayan mızraklar, rüşvet pazarlıkları, ihaleye fesat karıştırmalar, balya balya depolanan paralar, terör örgütlerine aktarılan belediye kaynakları, “Kent uzlaşması” kamuflajı altında deveyi havuduyla birlikte yutmalar, terör örgütleriyle kuzu sarması olmalar, hep birlikte belediyelerin imkânlarını aksırıncaya tıksırıncaya kadar sömürmeler ve semirmeler meydana çıkınca, ülkemizdeki görevinin ve yüklendiği sorumluluğun bilincinde olan savcılar bu yanlış gidişata el koydular.

Kanunlara ve kanun adamlarına, ordumuza ve ordu mensuplarına kafa tutmak; hâkim ve savcıları tehdit eden, halkı sokağa dökülmeye çağırarak kışkırtan, her türlü algı operasyonuyla suçlarını hiç gündeme getirmeden sağa sola ve Cumhurbaşkanını hedef alarak çemkirmeye başlayan darbeciler ve darbe seviciler, suçlananları sorguya çekmek için gözaltına almaları darbe olarak niteleyip Avrupalı efendilerinden yardım dilenmeye başladılar.

Milletin malını çalıp hırsızlık yapan, mülkünü çarçur edip ite çakala dağıtan, emperyalist güçlerin ülkemizdeki taşeronluğunu yapan, askerimize ve polisimize yıllardır kurşun atan çetelerle gizli açık birlikte çalışan insanları yakalayıp sorgulayan devlet ve hukuk adamlarımız, kendilerine küfür, hakaret ve tehdit edilmeyi değil, yaptıkları bu kahramanca görev ve hizmetlerden dolayı tebrik ve teşekkür edilmeyi hak ediyor.

“Suç örgütü yöneticisi olmak”, “suç örgütüne üye olmak”, “irtikâp”, “rüşvet”, “nitelikli dolandırıcılık”, “kişisel verileri hukuka aykırı ele geçirmek” ve “ihaleye fesat karıştırmak” dünyanın her ülkesinde suçtur. Yargılanıp cezalandırılır.

PKK ve DHKP-C gibi terör örgütleriyle “Kent uzlaşması” altında teröre ve teröristlerle iş birliği, yardım ve yataklık yapmak ihanettir. İhanetin aması, maması, mazereti ve affı olmaz.

Binlerce işçiyi çıkarıp yerine terör örgütü mensupları ile ATM memurlarını atayan belediyeler, bu ihanet çetelerinin işgal ve istilasından kurtarılıp temizlenmesi kolluk kuvvetlerimizin ve yargının görevidir.

Devlet ve millet düşmanlarıyla el ele kol kola olmak, Türkiye’yi yabancılara şikâyet etmek, her türlü bel altı vuruşlar, kalleşlikler ve ikiyüzlülüklerle milletin dirlik ve düzenine kast edenleri yargılamak ve hak ettiği yere göndermek, hukuk devletinin görevidir.

Bazıları, her gün biraz daha özgürleşen, bağımsızlaşan, güçlenen ve kuvvetlenen lider Türkiye’yi inat ve ısrarla emperyalizmin uşağı ve kuklası olan, onun bunun çocukları ve oğulları yönetsin istiyor. Bu art niyet, hiç şakası olmayan bir iç savaş çığırtkanlığıdır. Ve çok tehlikelidir.

Millet ve devlet şehir eşkıyaları ve çetelerine, onların sokağa dökülmek istenen çapulcularına karşı her an uyanık ve teyakkuzda olmalıdır. Millet ve devletle hesaplaşmak isteyenler olursa, mutlaka hesap vermeye de hazır olsunlar.

.

Hırsızlar, Arsızlar ve Soysuzlar

Arif Altunbaş 28 Mart 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 345 Görüntüleme

Dikkat edin! Hırsızlık, yolsuzluk, sahtekârlık, terör örgütlerini finanse etme, ihaleye fesat karıştırma, devlet malını çalma fiiline şehir eşkıyalığı ile sahiplenmek –Türkiye hariç– dünyanın hangi ülkesinde sahiplenildiği görülmüştür?

Yüz binlerce kişinin caddeleri ve meydanları işgal edip vandallık yaparak devlet malına zarar vermesi, camilerin kapılarını, mezar taşlarını kırması, ibadethaneleri basmasının hiçbir makul ve izah edilir yanı yoktur. İnsanların meydanlara çağırılıp polisimize balta, taş ve tornavida ile saldırmalarında, kanun dışı eylem ve söylemlerde bulunmalarında CHP Genel Başkanı Özgür Özel sorumludur. Hiç vakit geçirilmeden hakkında hukuki işlem başlatılmalıdır.

İstanbul da Belediye Başkanları olarak seçip milletin başına bela edilen bu insanlar, belediyeleri soymak ve yağmalamakla suçlanıyorlar. Bu yüzden tutuklanıp hapse atılıyorlar. Kanun ve hukuk tanımaz yandaşların sokaklarda bu yüzden devrim şarkıları söyleyerek isyanları oynuyor, milletimize ve devletimize lanet okuyup Türkiye düşmanlarına selam çakıyorlar.

İçeri atılan bu adamların hangi sebepten, neden ve hangi suçtan dolayı tutuklandığı ile hiç kimse ilgilenmiyor. Hak ve adalete karşı gözleri kör, kulakları sağır, kalpleri mühürlenmiş gibi hareket ediyorlar ve Cumhuriyet savcıları suçlanıp tehdit ediliyor. Milletin hiç edilen milyonları, gasp edilen hakları, işten çıkarılan ve yerlerine yandaş teröristlerin alınması kimsenin umurunda değil.

Cumhur İttifakı’nda olanlar için “et kafalı, hepsini toplama kampında imha etmeli, hepsinden teker teker hesap sormalı, hepsini bu ülkeden sürmeli” diyebilecek kadar İsraillileşen bir faşist yönetim anlayışı ülkeyi karıştırmak istiyor. Sizin Cumhuriyet ve demokrasiden, halkçılık ve halka hizmetten anladığınız, millete ve onun değerlerine hakaret etmek ve karşı çıkmaktan başka ne anlama geliyor?

Hak ve hukuk aramak için kanunları çiğnemek, halkı isyana teşvik etmek, adaleti ortadan kaldırıp anarşiyi dayatmak, vahşileşip barbarlaşmak apaçık bir zorbalık ve faşizmdir. Geberecek köpeğin cami duvarına pislediğini, eceli gelen farenin parmağını kedinin gözüne soktuğu gibi Özel’in halkı sokağa dökme özel çağrısı ahmakça yapılan bir provokasyondur.

CHP’nin tapındığı Altı ok, çağdaşlık, medenilik, hukuk devleti, laiklik, devrimcilik anlayışı, özgürlükler, evrensel kural ve kaideleri yok saymak; darbecilikle ve barbarlıkla iktidarı devirmek ve değiştirmek için her şeyi meşru görmek ve göstermek modern barbarlıktır.

Devekuşu gibi kafayı kuma gömerek haksız hukuksuz kargaşa çıkarmakla nasıl bir parti ve ideoloji olduğu milletimizin malumudur. Bu filmleri millet olarak biz daha önce birçok defa gördük.

Bu partiyi ve onu yöneten muhterisler, Türkiye’nin ilerlemesi, büyümesi ve güçlü bir devlet olmasının önünde bir milli güvenlik sorunu haline geldiklerinin ne kadar farkındalar, acaba?

Ey Cumhur ile savaş halinde olan partili sazanlar! Sığ sularda, çok tehlikeli işler ve tuzaklar peşinde olduğunuzu, milleti birbirine kırdırmak için düşmanlık, kin ve nefret tohumları ektiğinizi ve emperyalizmin oyununa geldiğinizi ne zaman anlayacaksınız?

Olayları dikkatlice izleyen sessiz kalabalıkların sizden korktuğunu, sizi haklı gördüğünü, yaptığınız tüm bu haksız hukuksuz eylem ve söylemleri tasvip ettiklerini sanmayın. Bir gün sabır taşı çatlar ve onlar da sahaya inerse, meydanlarda uluyan çakalların, havlayan itlerin, ajan ve kışkırtıcıların sesi ve soluğu kesilir. Kafanızı ve aklıseliminizi kullanın! Hukukun sınırları içinde kalın! Aklınızı başınıza alın!

Milletimizin mukaddesleri, hakkı hukuku, özgürlük ve bağımsızlığı, barışı, huzuru ve sinir uçlarıyla sakın ha, sakın oynamayın! Bu millet bir sefer meydanlara inerse emperyalizmin kirli oyunları meydana çıkar. Türkiye batının taşeronu kuklalara teslim olmaz. Üç beş serseri, Jöntürk kırıntısı, İttihatçı artığı, mankurt bulaşığına hele hele hiç terk edilemez.

Durun durduğunuz ve oturun oturduğunuz yerde! Siz, kadim geleneğiniz olan birbirinizi yemeye, ayağını çelmelemeye, kuyunuzu kazmaya, Bizans ayak oyunlarıyla birbirinizi sırtınızdan hançerlemeye devam edin!

Milletin ve devletin önünden çekilin! Gölge etmeyin, fazla ihsan istemez.

.

Niteliksiz Siyaset ve Liderler

Arif Altunbaş 18 Nisan 2025 Arif, İdris, Yazarlar Yorum yap 308 Görüntüleme

Gerçek liderler, niteliksiz siyasetin öznesi değil, nesnesi olmak durumundadır. Bir hareket lideri, toplumun milli ve yerli değerleriyle çelişen ve çatışan bir partinin başında olursa, o liderin ve partinin halkla bütünleşme ve iktidar olma şansı yoktur.

Gerçek lider, halkı ve işgal ettiği makam adına hakkın, hukukun ve adaletin temsilcisidir. Haksızlığın, hukuksuzluğun, kargaşanın ve terörün yanında veya yandaşı olması mümkün değildir. O, bütün güzellik ve özel niteliklerini bu yolda kullanandır. Birçok kifayetsiz muhteris liderin hak ettiği yer, alçaklığın son durağı ve dibi olan çukurlardır.

Liderler, toplumun örnekleri ve önderleri konumundadır. İyi veya kötü yönleriyle insanlar tarafından takip edilip izlenirler. İyiliklerle donanmış ve iyiliklerin kahramanı liderler, gökyüzüne tırmanan sarmaşıklar gibi her yükselişlerinde Allah’a ve gerçeğe yaklaşır ve peşindeki toplumu da aynı seviyeye yükseltir. Kötülüğün önderi olan liderler ise, kendileriyle birlikte zakkum ağacı gibi acı ve kekredirler. Onlar, taraftar ve dostlarını peşlerinden sürükler, gittikleri yere kadar götürürler.

Arpa ekilen topraktan buğday hasat edilmez. İyilik yapan iyilik, kötülük yapan kötülük bulur. Nitelikli liderler özeldir. Özel olan her şey zarif ve güzeldir. Ancak bir kişinin adının “Özel” olması, onun güzel ve özel bir kişilik sahibi olduğu anlamına gelmez. Ziya Paşa’nın dediği gibi: “Ainesi iştir kişinin lafa bakılmaz; görünür şahsın rütbe-i aklı eserinde.” (Kişinin lafına değil işine bakılır. Onun aklının seviyesi eserinde görünür.)

Bir kişi ve toplumun kendi liderini boş laflarla göklere çıkarması onu yükseltmez. Her kuşun vücut yapısı yükseklerde uçmayı kaldıramaz. Kartallar ve şahinler yükseklerde uçarlar; ancak kargalar o seviyelerde uzun süre kalamazlar. Sahte kahramanların çoğu, yükseklerden alçaklara inmek zorunda kalan leş kargalarıdır.

İslam karşıtı, emperyalist bir sistem ve düzenin temsilcisi olan siyasi bir parti ve onun medeniyet ve kültürümüz düşmanı ideolojisi, milli ve yerli şirketlerimizle Kızılay’ımıza boykot çağrısı yapması ülkemiz ve ekonomimiz adına bir utanç vesilesidir. Onun bu eğreti duruşu, yenilir yutulur ve hazmedilir bir mesele değildir.

Çapsızlık ve fırıldaklık bir kişi ve toplumun karakteri olmuşsa, orada doğruluk ve dürüstlükten, sistem ve düzenden, nizam ve intizamdan eser yoktur. O hareket, kargaşanın ocağı olarak her bulunduğu yeri yakıp yıkmaya ve mahvetmeye yeter. Böyle bir ortamın partisi ve lideri, 85 milyon soylu bir medeniyet, kültür ve tarihin mirasçısı ve sahibi bir milleti ve devleti temsil edemez.

Türkiye bir aşiret ve çadır devleti değildir. Birkaç şehir eşkıyası ve devşirme hırsızın iradesine bırakılamaz. Üç bin yıllık bir devlet ve millet mirası, kültürü ve geleneği olan Türkiye, nasıl olur da batılılara kul ve köle olmayı şeref bilen mankurtlaşmış Jönlüklere terk edilebilir?

Gözlerini batı aşkı kör etmiş muhterisler, hâlâ Türkiye’nin Türkiye’den ibaret olmadığını, kendisinden daha büyük ve güçlü olduğunu anlayamayan özel seçilmiş beyinsizlerin kimin uşağı olduğunu fark edememektedir.

Kimsenin özeline lafımız yok. Ancak milletimizin ve devletimizin özeli olmak hırsına kapılan gözü dönmüş fırıldaklar, batılı efendilerinin ayaklarına kapansa bile millet olarak bu seviyesizleri kabullenemeyeceğimiz muhakkaktır.

Kimse kendisini tenekeden tayyareye, kargıdan seyyareye bindirerek Kaf Dağı’ndaki beyaz atlı süvariye benzetmeye kalkmasın! Kargalar ne kadar hırslanırsa hırslansın, kartalların eriştiği yüksekliğe ulaşamazlar.

Çapulcuların sokaklara inip şehir eşkıyalığına özenmesi, devlete ve millete baş eğdiremez. Çakalların uluması, yıldızlara, aya ve güneşe zarar vermez.

Vesselam!

.

Ahlak ve hukukun yozlaşması

Arif Altunbaş 25 Nisan 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 371 Görüntüleme

Gelir dağılımındaki dengesizlikler temel yaşam standartlarını zorlaştırdığında, adil olmayan ekonomik politikalar ve sosyal eşitsizlikler toplumsal barışı ve huzuru tehdit eder hale gelir.

Hukuk, uluslararası ilişkilerde savaş ve çatışmalara karşı bir denge unsuru olmaktan çıkarsa, güçlünün ve zalimin sopası haline dönüşür. İnsan hakları, evrensel hukuk, karşılıklı sevgi ve saygı, duygudaşlık ve tolerans yalnızca yazılı metinlerde yer alıyor; pratikte hiçbir kapıyı çalmıyor, hiçbir mahalleye uğramıyorsa, insan, şehrin kalabalığında yalnızlaşıp ezilir.

Adalet mekanizmaları insan hakları ihlallerini önleyici ve cezalandırıcı bir rol oynamazsa, sadece güçsüzler ve mazlumlar cezalandırılır. Bu durumda güçlüler, haksız da olsalar her zaman haklı; borçlu da olsalar her zaman alacaklıdır.

Ahlaki çöküş ve toplumsal etkileri hayatın her alanında adaletin ve hukukun önüne geçer. Adil olmayan ve hukuka saygı göstermeyenler mükâfatlandırılır; adil olanlar ve hukuka saygılı bireyler ise güçlülerin çıkarlarını korumak adına yargılanmadan cezalandırılır.

Ahlaki çöküş, sadece bireyleri değil, toplumların temel dinamiklerini kökünden sarsan ve uzun vadede sosyal yapıyı bozan derin bir yozlaşmadır.

Ahlaki değerlerin zayıflaması, toplumun hak, hukuk, adalet, dürüstlük, saygı, sevgi, dayanışma ve merhamet gibi temel değerlerden uzaklaşmasına neden olur. Bu durum, kitlesel bozulma ve yozlaşmayı salgın bir hastalık gibi hayatın bütün alanlarına ve katmanlarına bulaştırır. Yozlaşma, uzlaşmayı; uzlaşma, yabancılaşmayı; yabancılaşma ise çürümeyi ve kokuşmayı getirir. Bu, bir toplumun felaketinin başlangıcıdır.

Ahlak yalnızca bireysel bir mesele olarak görülemez. Toplumsal sorumluluklar ve menfaatler bireyin çıkarlarından önce gelir. Bireysel çıkarlar, toplumun ortak menfaatlerinin önüne geçemez. Toplumun menfaati ve çıkarı için bireyin hakkı devletten tazmin edilerek yerine toplumsal fayda getirilebilir. Orman yanarken bir ağacı kurtarmak için vakit kaybedilemez. Olağanüstü bir hal durumunda herkesin canı ve malı devletin elinde ve emrindedir.

Ahlak, bir toplumun temel taşlarının harcıdır. Ahlaki çöküş, toplumda güven duygusunun yitirilmesine ve bireylerin birbirine güvenmemesine yol açar. Ahlak ve adalet sistemi zarar görürse, haksızlık yaygınlaşır ve insanlar kendi çıkarlarını korumak için hukuk ve ahlak dışı yöntemlere başvurur.

Hukukun keyfi uygulanması ve taraflı olması, insanların hukuka ve adalete olan inancını sarsar ve toplumu kamplaştırır. Ahlaki çöküş, adaletin çöküşüdür. Ahlak her yönüyle adalettir; adalet de ahlakla çelişmemelidir. Her ikisinin yozlaşması ve çatışması bireyler arasında derin bölünmelere ve kutuplaşmalara yol açar. Toplumsal bağların zayıflaması ve ortak değerlerin kaybolması, insanları yalnızlaştırır ve sosyal dayanışmaya zarar verir.

Fırsat eşitsizliği ve adaletsizlikler sosyal huzursuzluğun nedenlerindendir. Ahlaki değerlerin erozyona uğraması, yozlaşmış sistemlerin ve yönetimlerin ortaya çıkmasına neden olur. Bu da yolsuzluk, rüşvet ve haksız kazanç gibi hukuk dışı uygulamaların toplum içinde yayılmasını hızlandırır.

Güç ve makam uğruna yapılan hukuksuzluklar, halkın yönetime olan güvenini sarsar. Eğitim sisteminin ahlaki değerlere yeterince eğilmemesi, yeni nesillerin ahlak ve adalet bilinci zayıf bireyler olarak yetişmesine sebep olur.

Kültürel yozlaşma, sanatta, edebiyatta ve medyada ahlaki değerlerden uzak yabancı kültürel unsurların ön plana çıkmasına yol açar. Bu yozlaşma ise, toplumda doğruyu ve yanlışı ayırt etme mekanizmasını bozar. Kuşaklar ve kültürler arasındaki çatışmayı hızlandırır. Anne-baba ile evlatlar arasındaki kuşak çatışmaları, ahlaki ve hukuki sınırları zorlar; yeni ve farklı bir dünya görüşü ve hayat algısı, toplumun fay hatları haline gelir. Tarihine, kültürüne, dinine ve ahlakına yabancı, hatta düşman kuşaklar, bir milletin yolunu ve kaderini bile değiştirebilir.

Bu yüzden ahlak eğitiminin güçlendirilmesi gereklidir. Dürüstlük, adalet, empati ve toplumsal sorumluluk gibi değerler, eğitim sistemine entegre edilmelidir. Toplum içinde etik ve ahlaki bilincin artırılması amacıyla kapsamlı eğitim programları ve projeler düzenlenmelidir.

Bütün bunların ardından, yöneticilerin ahlaki değerlere bağlı kalmalarının zorunlu hale getirilmesi şarttır. Halk, yöneticileri ahlaki çerçevede değerlendirmeli ve toplumun çıkarlarına zarar verecek kişileri devletin başına getirmemelidir. Bu sorunların çözümü, toplumun kendi din, ahlak, kültür ve değerlerine sahip çıkmasına bağlıdır. ‘’Bir toplum kendini inanç ve davranışlarını değiştirmedikçe Allah da onların durumunu değiştirmez.’’ (Rad:11)

.

Millet ve Halk düşmanları

Arif Altunbaş 2 Mayıs 2025 Güncel, Yazarlar Yorum yap 440 Görüntüleme

Türkiye’de Allahtan korkmaz, kuldan utanmaz, arsız ve yüzsüz bir toplum var. Bunlara ne derseniz, ne söylerseniz fark etmez. Ayakları yerden kesik, akılları bir karış havada, şuursuz ve serseridirler.

Bunlar, İslam’dan, medeniyet ve kültürümüzden nasibini almamış emperyalizmden medet uman küfrün ve inkârın temsilcileridirler. Sizin Hak dediğinize onlar batıl, ak dediğinize onlar kara demek ve kara sürmekte müttefiktirler.

Onların nazarında hırsızlar değil, hırsızı gören, yakalayan ve adalete teslim edenler suçludur. Hırsızlara, arsızlara, yolsuzlara ve soysuzlara sahip çıkmak onların işidir.

Yalancıdır, iftiracıdır, soyguncudur, talancıdır ve ahlaksızdırlar. Gündüz yalan söylemeden, iftira edip birilerini karalamadan akşam yatağa girseler, gece gözlerine uyku girmez.Söze başlayınca doğruluktan, dürüstlükten, hak hukuk ve adaletten bahsederler.

Dost ve ortakları fasıklar, gasıplar, teröristlerdir. Onlarla yan yana, kol kola ülkemize ve milletimize verdikleri zarar ve ziyanlar sayılamayacak kadar çoktur.

Yerli mi yabancı mı, dost mu düşman mı olduklarını belli etmezler. Çifte standartlı aramızda yaşayan dönmelerdir. İşleri güçleri fırıldak çevirmek ve düşmana yalakalık yapmaktır.

Adının o, bu olması, falan filan grubun taraftarı olması fark etmez. İnkârın ve küfrün bataklığında oynaşan sazanlar olarak ne olduğu belli olmayan karaktersizlerdir.
Bunlar, inanç ve gönül pınarları kurumuş, kalpteki nurları yok olmuş, Nemrut gibi firavun sistem ve düzenleri yolunda, inkârın ve küfrün bataklıklarında boğulmuş emperyalizmin uşaklarıdır.

Bunlar, gökten katran yağsa yağmur sanıp şükrederler. Sabah olup geceyi aydınlatan güneş doğsa, yarasalar gibi aydınlığı terk eder, mağara ve kovuklarına sığınırlar.
Güçlüler ve suçlular bunların nazarında haklıdır. Haklılar ve mazlumlar ise, bunların gözünde hep suçludur. Gecenin dostları, gündüzün düşmanları, Hakkın ve hakikatin inkârcılarıdırlar.

Müslümanları yobaz olarak gören, aşağılayan, elinde imkân ve fırsat olsa, onları yok edecek kin ve öfke ile doludurlar. Kendi milletine, tarih ve coğrafyasına, medeniyet ve kültürüne karşı savaşan, halk adına yola çıkmış Cumhuriyet Hortum Partisi’ nin hırsızları ve eşkıyalarıdırlar.

Türkiye’ye bulaşıcı bir hastalık gibi batıdan getirilen bir fikir, düşünce, anlayış, kültür ve ideolojinin kuklaları olan bunlar; ülkemiz ve milletimiz, devletimiz ve geleceğimiz için en büyük tehdit ve tehlikedir.

Milletimiz bu inkârcı Hak ve halk düşmanı ideoloji ile bir gün mutlaka, eninde sonunda hesaplaşmak için yüz yüze kalacaktır. Bunlar, iktidara gelseler; İsrail’ in Filistinlileri kendi vatanlarından esir ve sürgün ettikleri gibi milletimizi kendi yurdundan çıkarır, bomba yağmurları altında barbarca katlederler.

Osmanlının yıkılışında batılılarla el ele gönül gönül’e veren bu Jön Türk ve İttihatçı artıkları ülkemizi on yılda batırır ve düşmana teslim ederler. Ezanı, Kur’ anı, dini okulları ve camileri yasaklayan ve Kur’an mekteplerini kapatan tek parti diktatörlüğünü tekrar geri getirirler. Bu ihanetin adına demokrasi, laiklik ve devrim derler.

Bu İslam düşmanlarının ellerine fırsat geçse; geçmişte ülkemiz ve milletimizin başına sardıkları bela ve musibetlerin aynısını bir daha tekrarlarlar. Çok iyi bildikleri Bizans ayak oyunlarını tekrar oynarlar.

Milletim uyan ve kendine gel! Hak, adalet ve kardeşlik zemininde ayakta ve hayatta kalmak için uyanık olacak ve uyanık kalacaksın! Barış ve özgürlük içinde yaşamak istiyorsan; her an, her türlü kötü senaryolara hazırlıklı olacaksın, unutma!

Allah dinimizi diyanetimizi, milletimizi ülkemizi, devletimizi coğrafyamızı her türlü bela ve musibetten korusun ve muhafaza etsin.

Âmin! Ya Muin.

.

Ejderhanın Uyanışı

Arif Altunbaş 9 Mayıs 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 489 Görüntüleme

“İnsan hakları, serbest ticaret, neoliberalizmin normları, kurallara dayalı uluslararası düzen ve özgür dünya” nın savunucusu iddiasıyla Çin’e karşı güç gösterisi yapan ABD, doğunun bu ejderhasını bir türlü istediği şekle sokup istediği noktaya getiremedi.

Obama’nın “Asya’da oyun kurma” veya “Asya Ekseni” stratejisi ise, işe yaramadı. Çin, kendi stratejik yoluna sessizce devam etti. ABD’nin Pasifik ve Çin Denizi’ndeki güç gösterileri ve baskı politikaları, soğuk savaş atmosferi estirmesine rağmen bir başarılı elde edemedi. Bu durum ancak, Çin’in sıcak denizlere inmesini hızlandırdı.

Çin Halk Cumhuriyeti, disiplinli, büyük ve modern kara ordusuna sahip bir ülke. Hava ve deniz kuvvetleri, Amerika ile boy ölçüşebilecek bir seviyeye ulaşmasa da, küçümsenmeyecek kadar güçlü. Hedefine ulaşmak için, her türlü hazırlığı ve çalışmayı sürdürüyor. Askeri harcamaları ABD kadar olmasa da, bol sıfırlı rakamlara ulaşıyor. İşin ayrıntılarını kimse tam olarak bilmiyor.

Her durumda Çin, ABD’nin baskı ve tehditlerine, boykot ve yaptırımlarına boyun eğecek bir yapı ve anlayışa sahip değil. Gerekirse, her alanda ABD’ye meydan okuyacak ve kafa tutabilecek bir kabiliyette. Olası bir savaş durumunda, dışa bağımlı olmadan kendi kendine yetebilecek bir altyapı, güç ve teknolojik donanıma sahip.

Obama, Donald Trump ve Joe Biden yönetimlerinde, Çin’in en büyük rakip olarak tanımlanması, bir ABD devlet politikasıydı. Bu politika, başkan kim olursa olsun aynı şekilde sürdürüldü ve değişmedi.

ABD gibi siyasi kutuplaşmanın yoğun olduğu bir ülkede, Çin karşıtı politikaların farklı siyasi gruplardan destek görmesi, iki güç arasındaki uçurumu derinleştiriyor. ABD, Çin ile rekabet ederken kendini de yeniden toparlıyor. Önceleri komünizmle mücadele olarak sunulan ABD Çin rekabeti, zamanla diktatörlüğe karşı demokrasi, insan hakları ve serbest ticaret mücadelesi olarak yansıtıldı. Günümüzde ise, jeo-ekonomik çıkarlarla bağlantılı bir mücadeleye dönüştü.

SSCB’yi yıkarak küresel denklemdeki rakiplerinden birini saf dışı bırakan ABD’nin yeni hedefi Çin. Çin ise, bu süreçlere hiçbir zaman kayıtsız kalmadı. Kendini Asya’da ve dünyada ABD’nin tek kutuplu düzenine meydan okuyacak kadar zengin, güçlü ve hazırlıklı bir aktöre dönüştürdü.

Artık ejderha uyandı. ABD’nin küresel hegemonya düzenine karşı, kendi gücünü sahneye sürmeye hazır durumda. Çin, ABD tarafından belirlenen sınırlar ve dayatmalarla yönetilen uluslararası bir ilişkiyi sürdürmeyi düşünmüyor.

Günümüzde, iki süper güç arasındaki rekabet jeopolitik olmaktan çok tekno-ekonomik ve jeostratejik bir kimlik taşıyor. Çin’in en büyük kozları arasında tedarik zincirlerindeki egemenliği, devasa pazarı, küresel üretim gücü ve devlet destekli ticaret modeli bulunuyor. ABD, bu gücü yaptırımlar ve yüksek vergi uygulamalarıyla ne zamana kadar frenleyebilir?

Küresel güç odaklarının, her zaman masada bir çözümleri vardır. Kapitalizm ve komünizm, birbirlerini dengeleyerek ve çatışarak ayakta duran emperyalist sistemlerdir. Birinin yokluğu, diğerinin de dengesini bozar. Varlıkları, birbirlerinin varlığını güçlendirir. İki vahşi sistemin çatışması, onların hayatta kalmaları için tencere kapak misali gereklidir.

Ukrayna savaşı bitirilmek üzere, şimdi de Hindistan Pakistan arasındaki savaş çanları acaba kimin için çalıyor? Çin ile Amerika’ nın çıkar kavgalarından birisi de burası olabilir mi? Savaşlarda karşıt güçlerin kendileri değil, artık vekâlet savaşçıları gündem de. Patronlar savaşı kendi ülkelerinin dışında veriyor.

Bir buçuk milyar insanının karnını doyurmaktan aciz Hindistan, bu savaşın fitili ateşleyen bir piyon olabilir.

.

PKK kendini gerçekten fesh etti mi?

Arif Altunbaş 16 Mayıs 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 644 Görüntüleme

Bölgesel ve küresel ölçekte büyük yankılar uyandıran, PKK’nin silah bırakması ve kendini feshetmesiyle Türkiye ve bölge için kritik bir anlam kazandı. Bu gelişme, yalnızca Türkiye değil, birçok ülke için ciddi sonuçlar doğurabilecek nitelikte.

Eğer önceki barış görüşmelerinden farklı olarak gerçek bir barış sağlanırsa, silahlı çatışmaların sona ermesiyle bölgenin güvenlik sorunları yerini huzur, barış ve kalkınmaya bırakacaktır.

Türkiye genelinde, özellikle doğu ve güneydoğu bölgelerinde ekonomik kalkınma ivme kazanacaktır. Tarih boyunca var olan kardeşlik, dayanışma ve toplumsal uzlaşma, yeni adımlarla daha güçlü bir şekilde tesis edileceği muhakkak.

Bölgesel ve Uluslararası Yansımalar

Bölgesel Güvenlik ve İstikrar: Suriye, Lübnan, Irak ve İran gibi ülkelerde terör örgütleriyle bağlantılı yapılar zayıflayacak. Türkiye’nin komşularıyla ilişkileri daha sağlam bir zemine oturacak. Çatışmaların azalması, ekonomik iş birliklerini güçlendirecek ve bölgenin hızla huzur ve kalkınmaya yönelmesini sağlayacaktır.
Uluslararası Politikalardaki Değişim: Avrupa, Rusya ve Amerika’da terörle mücadelede yeni politikalar gelişebilecek. Türkiye’nin NATO ve AB ile ilişkilerinde sürekli gündeme getirilen terör ve silahlı çatışmalar, yerini daha yapıcı ve olumlu konulara bırakacaktır.

Şimdiye kadar terör örgütünü besleyen nedenlerin ortadan kalkmasıyla, onları parasal, lojistik, taktik ve siyasal olarak destekleyen aktörlerin bölgedeki etkisi azalacaktır. Yerini kardeşlik, akrabalık, komşuluk ve ortak çıkarlar ile yeni açılımların önünü açılacaktır.

Bölgesel ve küresel aktörler, çıkarları ve stratejik hesapları doğrultusunda terör örgütlerini bazen doğrudan, bazen dolaylı olarak desteklemiştir. Eğer vekâlet savaşları sona ererse, bu güç dengeleri köklü bir değişime uğrayıp bölgeye huzur ve barış getirecektir.

ABD, AB ve İsrail gibi aktörler petrol, doğalgaz ve ticaret yolları gibi ekonomik çıkarlar doğrultusunda PKK gibi terör örgütlerini şimdiye kadar kullanmışlardır. Rusya ve İran ise, kendi iç ve dış politikaları doğrultusunda bu güçlerden bir denge unsuru olarak faydalanmıştır.

Yeni Dengeler ve Olası Senaryolar

Bu faktörler göz önüne alındığında, bölgesel ve küresel güçler resmi olarak terör gruplarına destek verdiklerini kabul etmeseler de, dolaylı yollarla bu yapıların güç kazanmasına imkan tanımışlardır.

PKK’nın silah bırakması ve kendini feshetmesi gerçekten gerçekleşirse, bu gelişme bölgedeki jeopolitik dengelerin ve güç dağılımının değişmesine yol açacağından bazı küresel aktörleri rahatsız edecektir.

Ancak çıkarlar değişkendir. Görünürdeki anlaşmalar yeni rekabetlere zemin hazırlayabilir. Bu da, PKK’nın içinden yeni terör örgütlerinin çıkmasına, küresel aktörlerle yeni iş birliklerine yönelmesine ve bölgesel rekabetin başka bir boyut kazanmasına neden olabilir.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın geçmişte söylediği gibi: “Ülkemizde ve bölgemizde hiçbir güç Türkiye olmadan oyun kuramayacaktır.” ifadesi, bölgemizde belirleyici ülkenin Türkiye olacağı gerçeğini vurguluyor.

Bu süreçten en çok rahatsız olacak olanlar, emperyalistlerin kapılarında demokrasi dilenen yerli işbirlikçiler olacaktır. Türkiye için gerçek tehlike ve beka sorunu, geçmişte olduğu gibi, gelecekte de, emperyalizmin uşakları yerli işbirlikçiler olacaktır.

Arif Altunbaş

.

Kalıcı bir barış için

Arif Altunbaş 21 Mayıs 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 368 Görüntüleme

Terör örgütleri genellikle ekonomik eşitsizlik, siyasi belirsizlik, toplumsal kutuplaşma, temel hak ve özgürlüklerin olmaması ve dış güçlerin çıkar oyunları gibi faktörlerden beslenirler

Bu örgütlerinin tamamen yok olması ve kalıcı barışın sağlanması için terörü doğuran, besleyen ve körükleyen sebepler ve kaynakların ortadan kaldırılması ve yerine adil bir sistem ve düzenin inşa edilmesi gerekir. Bunun da başında halkın dini, milli ve yerli kotlarına ters düşmeyen bir anayasa gelir.

Bölgesel ekonomik fırsatların artırılması, işsizlik ve yoksulluğun azaltılması, adil yönetim ve kapsayıcı politikalar, halkın yönetime güven duymasını sağlar.

Eğitim ve Bilinçlenme ise her gelişmenin temel dinamiğini oluşturur. Emperyalist propaganda ve radikalleşmeyi önlemek için geniş çaplı eğitim programları uygulanması barışın kalıcılığı açısından önemlidir.

Ancak, küresel aktörlerin çıkar savaşlarını terk edilir, gerçek anlamda bir barış sağlanırsa, terörün beslendiği kaynağın kuruması ve barış sürecinin kalıcı hale gelmesi mümkün olur. Adil yönetim ve kapsayıcı politikalar, halkın yönetime güven duymasını sağlar ve barış için de etken rol oynar.

Adil kapsayıcı bir yönetim ve politikalar, bir toplumun istikrarının temel taşlarındandır. Halkın yönetime güven duyması, toplumsal huzurun sağlanmasında en önemli ve kritik rol oynar. Eğer insanlar devletin adil ve eşitlikçi davrandığını, çıkar gruplarının değil toplumun genel yararına hareket ettiğini görürse, radikal oluşumlar ve terör grupları güç kaybeder, eli kolu bağlanır. İddia ve bahaneleri ortadan kalkar.

Ayrıca yönetimde şeffaflık ve hesap verebilirlik önemlidir. Kararlar açık bir şekilde alınmalı ve halka karşı sorumluluk bilinci taşımalıdır. Tüm kesimlerin yönetime dâhil olabildiği ve haklarının korunduğu Cumhurbaşkanlığı sistemi daha da geliştirilmeli ve güçlendirilmelidir.

Eğer yönetim adil olmazsa, halk kendini dışlanmış hisseder ve güvensizlik ortamı, toplumsal huzuru zedeler. Güçlü hukuk mekanizmaları oluşturulmalı, Hukukun üstünlüğü sağlanmalı, keyfi uygulamalardan kaçınılmalıdır. Halkın yönetime güven duymasını sağlayacak en güçlü mekanizma; Adalet ve hukukun üstünlüğü kuralıdır.

Adalet ve hukukun üstünlüğü, toplumun yönetime güven duymasını sağlar. Eğer bir ülkede hukuk tarafsız, adil ve şeffaf bir şekilde işlerse, halk kendini güvende hisseder ve devlete olan bağlılığı ve güveni artar.

Hukukun üstünlüğü sağlandığında: Hak ve özgürlükler korunur, bireyler kendilerini güvende hisseder, Yolsuzluk ve keyfi yönetim önlenir, devlet mekanizması hesap verebilir hale gelir. Böylece toplumsal huzur ve istikrar artar, güven ortamı güçlenir. Terör, ayrımcılık ve adaletsizlikler azalır, çünkü herkes eşit muamele görünce birçok sorun ve bahane de oradan kalkar.

Eğer yöneticiler hukukun üstünlüğünü zayıflatmaya çalışırsa veya hukuk taraflı bir hale gelirse, halkın güveni azalır, toplumsal huzursuzluklar artar. Hak ve özgürlüklerin korunması eksenli hukuk, yönetim ve denetim sisteminin kurulması barışın garantisine giden yoldur.

Hak ve özgürlüklerin merkezde olduğu bir hukuk, yönetim ve denetim sistemi, toplumsal adaletin sağlanması için olmazsa olmazdır. Eğer bir sistem bu prensiplere dayanıyorsa: Vatandaşlar eşit ve güvence altında olur, hiçbir kesim ayrımcılığa uğramaz.

Yönetim şeffaf ve hesap verebilir olursa; keyfi uygulamalar önlenir. Denetim mekanizmaları güçlü çalışır, yanlış uygulamalar hızlıca düzeltilir. Hukuk üstünlüğü sağlanır, yasalar herkes için adil bir şekilde uygulanır.

Adil bir hukuk sistemini, yazılı yasalarla değil, aynı zamanda pratikte işlerliği olan mekanizmalarla kurulur ve korunur. Bu yasalar bir gurup insanın parmak kaldırmasıyla değil, toplumun dini, ahlakı ve vicdanı belirler. Milletin benimsemediği yasalar adil değildir. Her adil olmayan da yasa değildir.

.

Hesap vakti gelince

Arif Altunbaş 23 Mayıs 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 473 Görüntüleme

Türkiye’nin sorunlarının başında, milleti yönetmek için öne çıkan veya çıkartılan yöneticilerin, milli ve yerli olmayışı, milletimizin değerleriyle bir bağının bulunmayışı gelir. Batı patentli bu insanlar ülkemizin geri kalmasının ve yoksulluğunun tek nedenidir. Tepeden inme önümüze konulan, başımıza dikilen bu kuklalar ve onların getirdikleri ithal düşünceler ve ideolojilerle milletimiz, kendi dininden, kültüründen ve tarihinden koparılmaya, düşmanlarımıza benzetilmeye çalışılmıştır. Böylece düzen ve sistem, eğitim ve öğretim olarak yozlaşmış ve yabancılaştırılmışız.

Milletimizin özünden ve ruhundan kopuk yöneticiler bize, Batı’nın kültürünü, ahlakını, yaşam tarzını ve dünya görüşünü alternatifsiz bir dünya cenneti olarak görmüşler ve göstermişlerdir. Devlet ve millet, ahlak ve maneviyat, aile ve toplum yapımız her türlü taklitçiliğe, aşırılığa, sapkınlığa batıya benzeme adına tahrip edilmiştir. Böylece devlet ve milletin arasına kırmızı hatlar çizilerek devlet milletine karşı, millet devletine karşı olması için darbelerde dâhil ellerinden ne geliyorsa yapmışlar. Bugünkü siyasi çekişme ve çatışmaların kökleri buraya uzanmaktadır.

İslam inancı, Müslümanlara “Ya olduğun gibi görün, ya da göründüğün gibi dosdoğru ol!” ilkesini emreder. Müslüman olmak, Allah’a tam teslim olmak demektir. Teslimiyet, “La ilahe illallah” diyerek Allah’tan başka tüm ilahları reddetmekle başlar; “illallah” diyerekten yalnızca Allah’a iman etmekle tamamlanır.

İman, insanın kendi nefsiyle hesaplaşması ve onu Allah’ın emirlerine boyun eğdirmesiyle gerçekleşir. Küresel emperyalizmin işgalci ve sömürgeci despotları, onların ithal kadrolarıyla Müslüman bir millet arasında gönül bağı kurulamaz. Emperyalizm ve onun ülkemizdeki figüranları ve taşeronları ile inancını yaşayan ve yaşamak isteyen millet arasındaki bu gerilim ve çatışma sonsuza kadar sürmez.

Devleti ve milleti dış güçlere ve ihanet şebekelerine teslim etmemek için ant içmiş adanmış bir milletin evlatları ile dönmeler ve yerli münafıklar arasındaki bu çatışma ve gerilimin kaynağı artık bir son bulmalıdır. Hainleri masumlaştıran, devlet kadrolarına getiren, emperyalizmin emirlerine boyun eğdirenlerle bunlara boyun eğmeyenler arasındaki hesaplaşma iki asırdır sürmektedir.

Bir gün milli iradenin gücü, Batı’nın vesayetçi odaklarının üzerine bir balyoz gibi inecek ve milletimiz, yabancılaşma ve yozlaşmanın taşeronlarıyla mutlaka karşı karşıya gelecektir. Aksi takdirde, içimizdeki yerli münafıklar bu milletin önünde engel ve ayak bağı olmaya devem edeceklerdir.

Rahmetli Menderes’in 14 Mayıs 1950’de açtığı kapıdan, rahmetli Özal’ın yıktığı tabuların harabeleri üzerinden geçilerek ve ufuk insanı Erbakan ile lider adam Erdoğan’ın sürdürdüğü ‘’özgürlük ve bağımsız Türkiye’’ mücadelesi batının içimizdeki taşeronları tarafından sürekli sabote edilecektir.

Batı sömürgeciliğinin mana köklerimizi inkâr eden, ülkemizdeki uzantılarına karşı, “Özgür ve bağımsız güçlü Türkiye ” mücadelemiz her ne pahasına olursa olsun devam edecek ve etmelidir.

Selçuklu ve Osmanlı düşmanları, Ayasofya’ya, ezana, Kur’an’a karşı olanlarla, Batı’ya öykünenler ve onun uşaklığını yapanların hesaplaşmasıdır bu. Tüm insanlığı kucaklayan ve kuşatan İslam’ın ve Müslümanların evrensel yürüyüşü.

Vahyin izinde, Horasan erenlerinin yolunda yürüyen Anadolu irfanın sabırla ördüğü direniş cephesinin hesaplaşmasını önce biz, kendi içimizde, bünyemizde inşa etmekle sorumluyuz. Günahkâr bir orduyla savaş kazanılmaz.

Yeri göğü sarsacak soylu bir yürüyüşün ayak seslerini duyar gibiyim. Şehitler ve şahitler ayağa kalkıp “Yetimin hakkı, mazlumun ahı” diye adalet ve özgürlük isteyecekleri günü.

Arif Altunbaş, Haber 7

.

Adalet Mülkün Temelidir

Arif Altunbaş 3 Haziran 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 336 Görüntüleme

Özgür ve bağımsız bir ülkede hukuk, dünyanın her neresinde olursa olsun, bireyler ve yönetimler üzerinde mutlak bir otoriteye sahip olmalıdır.

Adı, şanı, şöhreti ne olursa olsun, hiçbir kişi veya kurum hukukun üstünde olamaz. Çünkü mülk, Allah’ın insanlara emanet olarak verdiği bir değerdir.

Mülkün temeli adalet, adaletin kaynağı ise vahiydir. Vahiyden beslenmeyen ve ona ters düşen hiçbir hukuk, gerçek adaleti temsil etmez.

Allah, hüküm koyanların en adili ve hâkimlerin hâkimidir.

Yargı sistemlerinin bağımsızlığı, adalet mekanizmalarının siyasi ve ekonomik baskılardan arındırılması, devletin ve milletin birlik ve beraberliği için esastır.

Yargı üzerinde diktatörlerin, darbecilerin ve dış güçlerin baskı ve oyunları, tarihimizin birçok döneminde kara lekeler olarak milletimizin hafızalarına kazınmıştır.

Adalet, bireylerin ırkına, dinine, cinsiyetine, makamına, sosyal statüsüne veya ekonomik durumuna bakmaksızın eşit şekilde sağlanmalıdır.

Suçlu devlet başkanı da olsa, bakan da olsa, milletvekili veya belediye başkanı da olsa adalet önünde her vatandaşla eşittir.

Hukuki süreçlerde herkesin yargı önünde eşit hak ve fırsatlara sahip olması şarttır. Kimseye ayrıcalık yapılamaz.

Kişinin makamı, mevkii ve rütbesi onu dokunulmaz kılmaz.

Hukukun dokunmadığı ülkelerde, hukuk vasıtasıyla diktatörler üretilir.

Cumhurbaşkanı, bakan, milletvekili, belediye başkanı, general veya bürokrat da olsa, Allah’ın hukuku önünde herkes eşittir. Eğer bir suç şüphesi varsa, yargılanmalıdır.

Devletin Sorumluluğu

Temel insan hakları, hukukun öncelikli koruma alanı olmalıdır.

Yaşam hakkı, ifade özgürlüğü, aile güvenliği ve milletin selameti, devletin temel taşlarını oluşturur.

Devlet, bireylerin ve toplumun temel haklarını ihlal eden haksızlıklara, hırsızlıklara, yolsuzluklara, arsızlıklara ve bunları besleyen sistemlere karşı hukuki olarak müdahale etmek zorundadır.

Devlet, katile, zalime, çalana, çaldırana, zulme göz yumanlara seyirci kalamaz.

Adalet, her zaman ve herkes için vardır.

Hukukun üstünlüğü demek, mazlumun hakkını zalimden almak, hırsızın çaldığını hak sahibine geri vermek demektir.

Kişinin İmamoğlu veya Atatürk’ün partisinin belediye başkanı olması, adalet önünde ona hiçbir üstünlük sağlamaz.

Hırsızın, arsızın ve soysuzun, seçilmiş bir belediye başkanı veya atanmış kadroların içine sızarak devlet malını çalması, sadece adi bir suç değildir.

Bir ahmağın çağrısıyla milyonlarca insanın, hırsızlıkla suçlanan bu kişiler için adalete ve yargıya meydan okuyarak sokaklara dökülmesi, köleliğin en dibe vurmuş hali, şahsiyetsiz ve haysiyetsiz bir duruştur.

Hukukun Saygınlığı ve Toplumun Ahlaki Çöküşü

Kanunsuz ve hukuksuz bir şekilde sokakları işgal etmek, devlete, millete, emniyet güçlerine ve yargıya kafa tutmak, dış güçlerin ekmeğine yağ sürmek ve iç düşmanlara moral vermektir.

Kifayetsiz parti ve toplum liderlerinin, emperyalizmin ağababası ülkelerden bu hırsızlar için yardım dilenmesi, o parti ve toplum adına sadece bir felaket değil, ahlaki bir çöküşün resmidir.

Bu adaletsiz zihniyetin savunuculuğunu yapmak, iğrenç bir eziklik ve omurgasız bir duruştur.

Hırsızlık, arsızlık ve soysuzluk gibi ahlaki yozlaşmalar, bireylerin ahlakını erozyona uğratır, toplumda güven kaybına yol açar.

Adalet ve hukuktan yana olmayan, istismarcı çıkarcı kimseler, toplumun nasıl çürüdüğünü görmek istemezler.

Güç ve makam sahibi olanların, sorumluluklarını yerine getirmemesi, toplumda kitlesel yozlaşmaya neden olur.

Bu çürümenin, halkın güvenini sarsması ve toplumsal dayanışmayı zayıflatması, ancak hakikatleri görebilenler tarafından anlaşılabilir.

Makamın ve Mevkiin Kötüye Kullanılması

Devleti ve milletin hukukunu hiçe saymak, suçluyu korumak ve savunmaktan ibarettir.

Devlet görevlilerini tehdit etmek, “Biz de, birgün sizlerden hesap soracağız” demek, apaçık bir şehir eşkıyalığı ve darbe özentisidir.

İnsanlık onurunun korunması, adaletin temel taşıdır.

Özgürlüklerin korunması, suçluların yakalanıp yargılanması ve gerektiğinde cezalandırılmasıyla mümkündür.

Sokaklara dökülen çapulcular, güç zehirlenmesine uğramış siyasetçiler, aydınlar ve akademisyenler, hangi emperyalist odaklara taşeronluk yaptıklarını milletimize açıklanmak zorundadır.

Gerçek Adalet ve Özgürlük

Adalet ve özgürlük isteyenler, işlerine gelmediğinde adaletin evrensel ilkelerini yok sayamaz.

Milletimizi ve devletimizi çağdaş medeniyetin zirvesine taşımak, adaleti çiğneyen ruhsuz kimseler ve şehir eşkıyalarıyla mümkün değildir.

Yoldan çıkanlar için seçenek bellidir: Ya yola gelecekler, ya yoldan çekilecekler. Bu da olmazsa, millet kendi öz değerleri doğrultusunda, milli ve yerli yeni bir yol açacaktır.

Ne yolun, ne yolcunun yarı yolda kalmasına ve mağdur olmasına izin verilemez.

.

Hortlayan Haçlı ruhu

Arif Altunbaş 6 Haziran 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 448 Görüntüleme

ABD ve Avrupa’nın devlet yönetiminde, basınında, halk tabanında İslam düşmanlığının tırmanışı geçen yüzyıldan bu yana yükselişe geçti.

İkiz kulelerle başlayan, Afganistan ve Irak’ın işgaliyle gelişen, İslam’a ve Müslümanlara karşı batının düşmanca tutumu, Haçlı ve Siyonist lobilerin propagandalarıyla İslam’ı ve Müslümanları hedef haline getirdi.

Ekonomik krizlerin sıkıntıları Avrupa kamuoyunda önceleri yabancı düşmanlığı bağlamında değerlendirilirdi. Şimdilerde ise, Avrupa’da yaşayan Müslümanları hedef almaya devam ediyor.

Almanya, Fransa, Avusturya, İsviçre’den sonra Hollanda, Danimarka, İsveç ve Norveç’te de İslam düşmanlığı sağcı partilerin yükselişine paralel olarak zirve yapmış bulunmakta. Bu ülkelerdeki Nasyonalistler dışındaki Hıristiyan demokrat ve liberal partilerden de Nasyonalistleri aratmayacak İslam karşıtlığı olağan hale geldi.

Nazilerin ağzında ‘’Yahudilerden sonra şimdi sıra Müslümanlarda’’ sloganları yükseliyor. Almanya Başbakanı bile bu gerçeği göz ardı etmek istemiyor. Bazen de kamuoyunun nabzına göre açıklamalar yaparak, ’’Çok kültürlülük konusunda başarısız olduklarını, İslam’ın, Müslümanların Avrupa’nın bir parçası olamayacağını’’ söyleyebiliyor.

Avrupalılar modern haçlı ruhuyla tekrar Endülüs ve Viyana sendromuna takılıp İslam’ düşmanlıkta sınırları zorluyorlar. İslam karşıtlığı Selman Rüştü ile başlayan, İsviçre’deki Minare yasağı, tüm Avrupa’da Camii karşıtlığına dönüştü.

Danimarka ve Hollanda da başlatılan Peygamberimizi alaya alan karikatürler, Filimler, İslam aleyhinde ısrar ve inatla sürdürülen kışkırtmalar, Kuranı Kerim yakmaya kadar vardırılan Hıristiyan barbarlığı, Orta çağda bile eşine rastlanmamaktadır.

Özellikle Mavi Marmara baskınından sonra bozulan Türkiye- İsrail ilişkilerinden sonra, Türkiye’nin komşularıyla kurduğu dostluk ve kardeşlik köprülerinden, AB, NATO ve ABD çıkarlarını ve hesaplarını alt üst etti. AB kapılarında yıllardır bekletilen Türkiye’nin batının bitmek bilmeyen ikiyüzlülüğüne karşı alternatif arayışlar içine girmesi Hıristiyan batı âlemini derinden rahatsız ettiği görülüyor.

AB’nin, ABD’nin NATO’nun Türkiye’ye karşı değişen negatif tavırları, Yunanistan’ ın şımarık Türkiye düşmanlığı, batıyla gerilen ilişkiler ve soğuklukların tek sebebi Türkiye’nin bölgedeki önlenemeyen yükselişidir.

Haçlı ordularına karşı en çetin savaşlar veren, Selahaddin Eyyubi, Kılıçaslan, Nureddin Zengin gibi İslam savaşçılarının torunlarının tekrar bir araya gelmesi, Ortadoğu’ daki dengeleri değiştireceği telaşı batının korkulu rüyası olmaya devam ediyor. Biz deki yerli münafıkların en çok korktuğu, Müslümanların adını duyunca korkularından titremeleri bu yüzdendir.

Haçlı ve Siyonist ittifakı İslam ve Müslümanları hedef göstererek korku imparatorluklarının devamına, sömürü, katliam ve işgallerle ısrarla Filistin ve Gazze’de sürdürüyor. Bir Müslüman olarak yükselen İslam düşmanlığına karşı, Rabbimizin; ‘Sen, Yahudiler ve Hıristiyanların dinlerine uymadıkça, onlar asla senden memnun ve sana dost olmazlar.’’ ayeti karşısında ruhumuzun ta derinliklerinden gelen bir ürpertiyle bir daha silkinip uyanmamız ve ayağa kalkmamız gerekiyor.

Mevdudinin Münih’te bir konferansında ;’’Die Abendland bleibt als Abendland, Die morgendland bleibt als Morgendland. Sie werden nie zusammen sein’’ dediği kulağımıza küpe olmalıdır.

Biz ne kadar iyi niyetli ve hoşgörülü olursak olalım Hıristiyan Hristiyan, Siyonist Siyonist olarak, Müslüman Müslüman olarak kalacaktır. Bunların bir çatı altında barış içinde yaşamaları mümkün görünmüyor. Yarım asırdır AB kapılarında bekletilen Türkiye dış işleri bu gerçeği görmüş ve anlamış olduğuna inanıyorum.

İslam düşmanlığı ve yükselen Türkiye karşıtlığı yerli münafıkların modern Haçlılarla Müslüman Türkiye’nin önünde düşmanca engeller oluşturduklarını ve bundan sonra da oluşturacaklarını asla aklımızdan çıkarmamalıyız.

Yıkılan Osmanlı çınarının tekrar köklerinden yeşerdiğini, dallarının Urumçi’ yi, Kaşgar’ı, Taşkent’i, Maveraunnehri, Horasanı kucaklayarak Kafkasları, Balkanları, Bosna’yı bağrına bastığını, Ortadoğu’ya ve Afrika’ya yanına alarak kendi ayakları üstünde dimdik ayakta duracağı günlerin yakın olduğuna inanıyorum.

Bu anlayış ve bilinçle tüm kardeş, dost ve milletimizin Kurban Bayramını kutlar, daha özgür ve aydınlık, daha güçlü ve kuvvetli bir Türkiye özlemiyle, selam ve saygılarımı sunarım.

.

Toplumsal huzur ve sistem

Arif Altunbaş 13 Haziran 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 365 Görüntüleme

Bir ülkede toplumsal huzurun, barış ve güven ortamının sağlanması için siyasi, ekonomik, sosyal, kültürel, güvenlik, ahlak ve aile yapısının korunması gerekmektedir. Her bireyin kendini güvende hissettiği bir sistem oluşturulması gerekir.

1. Ekonomik Güvence ve Şeffaflık

Vergilerin doğru ve adil şekilde kullanıldığı, şeffaf bir denetim mekanizmasının bulunduğu güvence altına alınmalıdır.

Ekonomik istikrarın sağlanması için uzman ekonomistler görevlendirilmeli, farklı görüşlerden uzmanlardan etkin biçimde yararlanılmalıdır.

Üretim, dağıtım, pazarlama ve tüketim süreçleri, fiyat kontrolü sağlanarak yönetilmeli; üreticiler mağdur edilmemelidir.

Devlet yönetimi tasarruf odaklı kurallar koymalı ve israfın önüne geçmelidir. Kamu harcamalarında lüks tüketim minimum seviyeye indirilmelidir.

2. Kamu Yönetiminde Denge ve Sadeleşme

Kamu çalışanları, pozisyonlarına bakılmaksızın yalnızca bir maaş almalıdır; birden fazla maaş uygulaması kaldırılmalıdır.

Kamuda gereksiz harcamalar azaltılmalı, makam araçları, kiralık hizmetler ve özel eğlence mekânlarına sınırlamalar getirilmelidir.

3. Dış Ticaret Politikası ve Göç Yönetimi

İthalat, yalnızca zorunlu ihtiyaçlarla sınırlandırılmalı ve gereksiz tüketim kalemleri azaltılarak dış ticaret dengesi korunmalıdır.

Ülkeye faydalı olacak bilim insanları, teknik uzmanlar ve sanatçılar teşvik edilmeli, ancak yasa dışı göç kontrol altına alınarak sınır politikaları titizlikle yürütülmelidir.

Niteliksiz ve kontrolsüz göçlerin toplum düzenini bozabileceği göz önünde bulundurularak etkili göç politikaları oluşturulmalıdır.

4. Adalet, Hakkaniyet ve Enflasyonla Mücadele

Devlet, piyasada denetim sağlamalı, keyfi uygulamalar ve aşırı fiyat artışı önlenmelidir.

Toplumda adalet ve helal-haram bilinci oluşturularak haksız kazanç, rüşvet, hırsızlık ve spekülasyonlara karşı caydırıcı ve etkin kurallar uygulanmalıdır.

5. İslam Ahlakı ve Toplumsal Değerler

Müslüman bir toplumda İslam ahlakının korunması, bireylerin dürüst, adaletli ve topluma faydalı insanlar olarak yetişmesi hayati önem arzetmektedir.

İslam topluluklarının huzursuzluklarının, İslam’ın emir ve yasaklarından uzaklaşmaktan kaynaklandığı görülmeli, bu eksiklik mutlaka eğitim çağı çocuklarına ders ve pratik hayatta kazandırılmalıdır.

İslam, barış ve adaletin temel taşıdır; sağlıklı bir toplum yapısının oluşturulması için bireylerin ahlaki değerlerle yetişmesi gereklidir. Ahlak ve adaletten kopuk bir toplumda huzur ve barış aramak ekilmeyen topraktan ürün beklemek gibidir.

Toplumsal yozlaşma ve yabancılaşmanın önlenmesi, İslami eğitim, öğretim ve kültürel değerlerin yeniden insanımıza kazandırılmasıyla mümkündür.

Hıristiyan ve Yahudi ahlak ve kültürüyle yetiştirilen bir fert ve toplumdan İslami bir davranış ve hareket beklenemez.

Ülkemizdeki hukuki ve ahlaki tüm problem ve sorunların kaynağı İslam düşmanı batıcı seküler laik düzendir. Bu sistem körü körüne inat ve ısrarla sürdürüldüğü müddetçe; Türkiye’ de barış ve huzur beklemek boşuna bir bekleyiştir.

Tarihi geçmiş ve kokuşmuş bir sistemde ahlaklı, sağlıklı ve insani değerlere sahip bir birey ve toplum yetiştiremez. Halkının değerlerine karşı ve düşman olan bir düzen huzur ve barış getirmesi beklenemez.

Ülkemizin güven ve emniyeti, barış ve huzuru, kardeşlik ve dayanışması için milli ve yerli değerlerimizle barışık inşa edilecek yeni bir anayasa ve sisteme ihtiyacı vardır. Bu Türkiye’ de yaşayan herkesin olmazsa olmazıdır.

.

İçimizdeki yerli münafıklar

Arif Altunbaş 20 Haziran 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 393 Görüntüleme

Siyonist terör örgütü İsrail’ in Filistin, Gazze, Lübnan ve İran’ a yaptığı saldırı ve savaşlarda görülmüştür ki, içimizdeki yabancı istihbarat ajanları ve yerli münafıklar dışımızdaki düşmandan daha tehlikeli ve zarar vericidir.

Hamas’ ın, Lübnan Hizbullahı’ nın, İran üst düzey sivil ve askeri yöneticileri bu affedilmez hata ve eksikliğin kurbanı olmuşlardır. Artık savaşlar cephelerdeki askeri birliklerin eski savaş teknik, taktik bilgi, görgü ve manevralarıyla değil, teknolojik aygıtların yapay zekâ oyunları ve istihbarat örgütleri marifetiyle kazanılmaktadır.

İsrail istihbarat ajanları İran Devrim Muhafızları komutanı Kasım Süleymani’ yi, Hizbullah lideri H. Nasrallah’ ı, Dört-Beş bin Lübnan Hizbullahı üyesini çağrı cihazlarını patlatmasıyla, İran’ın Şam B. Elçiliğindeki üst düzey askeri ve istihbarat elemanlarının öldürülmesi, İran Cumhurbaşkanlığı misafirhanesindeki Hamas lideri İsmail Heniye’ nin katledilmesi ve İran Cumhurbaşkanı Reisi’ nin helikopter kazasıyla kazaya kurban gitmesi İsrail-ABD istihbaratının oyunu olduğu apaçık ortada iken, İran yetkili makamlarının hala uyanamaması akıl ve mantığı durduracak, yürek burkan acı bir manzaradır.

Katil İsrail İran içindeki istihbarat ajanları vasıtasıyla ilk önce, nokta atışı yaparak üst düzey İranlı sivil ve askeri yetkililerini, bilim insanlarını, tehlikeli gördüğü seçkin kişileri tek tek keklik gibi avlaması İran İstihbarat örgütü ve devlet geleneğiyle adeta alay edip dalga geçmiş oldu.

İran Hava Kuvvetleri ve savunma birliklerinin zayıflığı ve zaafiyeti, İstihbarat örgütünün içine düştüğü per perişan bu durumu, devlet ve ordu yetkililerinin üst perdeden bol abartılı acem palavralarıyla kapatılamaz. Bunların hepsi olmaması gereken ölümcül hatalardır..

Bu ve buna benzer hatalardan ve nakıslıklardan dolayı İran yetkilileri tepeden tırnağa kendilerini özeleştiriden geçirip, hayal âlemindeki Kaf dağından inerek, kendi gerçekleriyle yüzleşmelidirler. Tüm komşuları ve İslam âlemiyle olan ilişkilerini gözden geçirmeli, içeride ve dışarıda, diplomaside ve siyasette, velhasılı nerelerde hata yaptıklarını kendi içlerinde hiçbir mezhebi taassup ve takıntıya takılmadan sorgulamalıdırlar.
Bir milletin, devletin, ordunun kendisini özeleştiriye tabi tutup sorgulaması şerefsiz İsrail’ in Tahran’ı, Isfahan’ı, Tebriz’i elini kolunu sallayarak rahatça gelip bombalaması kadar utanç verici değildir.

Öyle savaş öncesinde palavra sıkmakla, racon kesmekle, komşuları; Türkiye’yi, Azerbaycan’ı, Suriye’ yi tehdit etmekle büyük devlet olunmadığı anlaşılmalıdır. Büyük ve güçlü devlet olmayı bir millet ve devletin içerideki birlik ve beraberliği, komşuları ile olan münasebetleri, kardeşlik bağları, izledikleri adil iç ve dış politikaları, ekonomiler ve siyasi çizgi ve duruşları belirliyor.

Güçlü milletler dost ve kardeşlerini düşman bilmezler. Onlara düşman gibi davranmazlar. Her zaman devlet ve millet aklıyla hareket ederler. Müslümanlar olarak Allah bizi kardeş ilan etmiştir. Hangi devlet, rejim, sistem ve mezhebi anlayış bizi bize düşman edebilir? Dost ve kardeşler birbirine doğruyu söylerler, söylemekle mükelleftirler. Doğrular sadece eğri insanları acıtır, incitir ve rahatsız eder.

Savaşın kazananı olmaz. İnşallah İran, kendisine dayatılan bu savaşta en zararsız olarak ve katil İsrail’e de en büyük zararı vererek çıkar. Kırık gönlümüz Müslümanların tarafında ve böyle istiyor. Duamız katil İsrail’ in ve zalim Amerika’ nın kahr-u perişan olması yönündedir.
Gelelim bizim ülkemize…

Bir ülkede arsız ve yüzsüzlerin sesi ahlaklı ve dürüst insanların sesini bastırıyorsa, orada bu ahlaksızlığa sessiz kalan herkes sorumludur. Sizin Hak dediğinize batıl, ak dediğinize kara diyen emperyalizmin uşak ve taşeronlarına siz ne derseniz deyin, onlar görevleri gereği çifte standartlı davranmaya, münafıklık yapmaya, gerçeklerinize karşı çıkmaya devam edeceklerdir. İran’daki İsrail ajanları gibi en zor zamanda sizi sırtınızdan vuracaklarından hiç şüpheniz olmasın.

Türkiye’ye bulaşıcı bir hastalık gibi batıdan gelen/getirilen batı menşeyli ve güdümlü İslam düşmanı fikir, düşünce, anlayış, kültür ve ideolojiler ülkemiz ve milletimizin, devletimiz ve geleceğimizin en büyük düşmanı olduğu artık anlaşılmalıdır. Milletimiz ve devletimizin her alandaki BEKA sorunlarının en başında, yerli münafıkların geldiği unutulmamalı ve onalar için şimdiden gerekli tedbirler alınmalıdır.

Dışarıdan içimize sızan yabancı ideolojilerin gayri meşru çocuklarıyla bir gün mutlaka eninde sonunda hesaplaşmamız kaçınılmazdır. Osmanlının yıkılışında batılılarla el ele, gönül gönüle çalışan Jön Türkler ve İttihatçılar gibi ezanı, Kur’ anı, dini yasaklayan ve Camileri ve dini eğitim kurumlarımızı kapatan tek parti diktatörlüğünde olduğu gibi, yine bu yerli münafıklar karşımıza dikilecekler, millet ve devletimizin temelini dinamitlemeye çalışacaklardır. Bunlar, CİA ve İsrail ajanlarından bile daha tehlikeli yerli kâfirler ve münafıklardır.

Millet, devlet ve İslam âlemi olarak zor zamanlardan geçiyoruz. İran’ ın içine düştüğü/düşürüldüğü bugünkü durum ve İsrail-Haçlı fitnesi gerçeği millet, devlet ve ümmet olarak hep beraber öğüt ve nasihat almamız, kendi iç muhasebemizi yapmamız gereken çok önemli bir durum.

Musibetlerden dersler ve öğütler çıkarmak İslami ve ahlaki bir sorumluluktur. Bunu yapmak varlığımız, birliğimiz ve dirliğimizin, tufan kopmadan tufana, savaş başlamadan savaşa hazır olmak barış ve özgürlüğümüzün teminatıdır.

.

Vahşet Medeniyeti

Arif Altunbaş 27 Haziran 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 279 Görüntüleme

Batı medeniyeti temelinden çatısına kadar insanlık değerlerini çiğneyen, ahlaki ve insanı ölçülere değer vermeyen bir vahşet medeniyetidir.

Amerika’ nın işgali, oradaki yerli halkların soykırıma uğratılması, sayısız katliamlar ve yerli medeniyetlerin yıkılıp tahrip edilmesi, yağmalanmasıyla başlayan barbarlık, o günden bu güne hız kesmeden devam ediyor.

Hıristiyan batı dünyasının yüzkarası olarak tarihe geçen bu vahşet, bugün de dünyanın birçok coğrafyasında medeni denilen bu vahşi medeniyetin barbarlığı olarak sürüyor.

Keşiflerle başlayan bu acımasız saldırgan işgaller, sömürüler, hırsızlıklar, soygunlar ve modern eşkıyalıklar sömürgeci batı devletlerinin sicilinde birer milli kahramanlık destanı olarak kuşaktan kuşaklara okutulup anlatılıyor.

Yani yeni yetişen nesiller aynen barbar dedeleri ve babalarının yolunda geleceğe böyle hazırlanıyor. Nerede ve hangi zaman biriminde olursa olsun, insan nasıl yetiştirilirse öyle davranır ve hareket eder doğal olarak.

Bugün ABD ve İsrail faşizminin İslam ülkelerinde döktüğü kanlar, yaptığı işgaller, eşkıyalıklar, haksız yere çıkardıkları savaşlar ve katliamların batı dünyasında normal bir hadise gibi karşılanması bu medeniyetin gerçek yüzünü en iyi bir şekilde tarif ediyor.

İsrail gibi faşist saldırgan bir devletin batı dünyasınca desteklenip ödüllendirilmesi, mazlumların cezalandırılıp yok edilmesi, hak ve hukuklarının çiğnenmesi bu vahşet medeniyetinin adalet anlayışı ve insanlığa bakışını anlatmaya yeter ve artar bile.

Medeniyetin beşiği denilen İngiltere, Fransa ve Amerika gibi gelişmiş batılı ülkeleri dünyanın en zengin ve en güçlü ülkeleri olarak şampiyonlar listesinin en başında yer alıyor. Aynı zamanda adaletsizlik, hukuksuzluk, ahlaksızlık, kan dökme, savaş çıkarma, katliam, sömürü ve işgalci ülkelerinde başını çeken bu haydut devletler bu konudaki şampiyonluğu da kimselere kaptırmıyorlar.

Dünyanın en medeni ülkeleri aynı zamanda, dünyanın en barbar ve vahşi ülkeleridir. Hak, hukuk, adalet ve insani değerler sadece bu seçkin insanlar söz konusu olunca vardır. Geri kalan insanlık onların modern köleleri, esir ve hizmetçileridir.

Bu vahşi adalet, asırlar ve nesiller boyu süregelen gayri insanı ve ahlaki bir anlayışın ürünü olan köle tüccarları batılı emperyalistlerin karakteridir. Bugün de bunların insana, dünyaya ve eşyaya bakışları bu barbar anlayıştan kaynaklanan bir zulüm olarak devam ediyor.

Batı medeniyeti bu vahşi sömürü ve zulüm düzenini antik Roma ve Yunan hukuku temelleri üzerinde inşa ettiği seküler demokrasi ve laiklik adına hukukileştirerek sömürüyor. Modern barbar bati medeniyeti bu ülkeleri çağdaş sömürge anlayışlarına göre dizayn edip, kurumsallaştırıp kendilerine bağlayarak modern Kolonyalizmi Siyonizm ve Kapitalizm, Yahudi ve Haçlı ittifakı olarak sürdürüyor.

Başını ABD’ nin ve Siyonist derin dünya devletin BM, NATO, İMF, Uluslararası hukuk, Lahey Adalet divanı vs. kurum ve kuruluşlarla sömürge imparatorluklarını garanti altına almış durumdalar.

Onlara göre; onların katilleri, canileri, barbarları, vahşileri, haydut ve eşkıyaları demokrasi kahramanları, bizim özgürlük ve bağımsızlık savaşçılarımız ve mazlum milletler insanlık düşmanı, öldürülmesi ve yok edilmesi gereken medeniyetten nasibini almamış adi ve vahşi kalabalıklardır.

Batı referanslı sistemlerin en büyük yanılgısı; din düşmanı diploma alan cahilleri aydın, modern ve çağdaş insan sanması ve onlardan gelecek adına iyi bir şeyler beklemesidir.

İslam’dan kopuk Arap ve Türk kültürünü İslam saymak gibi, batı kültür ve uygarlığını medeniyet sanmak aynı hataya düşmektir. Dini, ahlakı, hukuk ve adaleti sömürü aracı olarak kullanan bir anlayış medeniyet değil, (vahşilik ve alçaklıktır) deniyettir.

Batı Medeniyeti barbar bir vahşet medeniyeti, İslam ise; bir merhamet ve şefkat medeniyetidir.

.

Yalancı Cumhuriyetçiler

Arif Altunbaş 25 Temmuz 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 324 Görüntüleme

Türkiye kahir ekseriyeti Müslümanlardan oluşan bir ülkedir. Milletimizin tamamına cumhur ve yönetim tarzına da Cumhuriyet denilir.

Cumhurun dinine, kitabına, ezan ve Kur’an’ına, ülkü ve ülkesinin geleceğine karşı savaşan bir parti ile yıllardır milletin despotlar ve diktatörlerce yöneltildiği gerçeği ise hep gizlenmiştir. Halkının değer ve kutsallarıyla savaşan, onu asli unsurlarından koparıp emperyalist batıya yamamaya çalışan bir partinin gerçek yüzü ‘Çağdaşlık, laiklik ve devrimler kamuflajı altında batılılaşma sosuna batırılmış bir Kemalizm yutturulmaya çalışılmıştır.

Bu partinin kuruluş amacı, hedefi, felsefesi, dünya görüşü, şimdiye kadar ortaya koyduğu eylem ve söylemleri İslam ve Müslüman düşmanlığı olmuştur. Bu anlayış tek parti CHP diktatörlüğünde, artarda yapılan darbe dönemlerinde milletimize faşizan baskılarla dayatılmıştır.

Tüm referans kaynakları, dayandıkları fikir, düşünce ve ideolojileri İslam’ın ve Müslümanların din, tarih, kültür, ahlak ve medeniyet değerlerini ortadan kaldırmaya dönüktü. Kuruluşundan bu yana bütün uğraşları Türkiye’ yi batının uydusu yapmaktı. Onların eylem ve söylemlerinde, amaç ve hedeflerinde Müslüman, güçlü, lider Türkiye anlayışı yok. Batı medeniyetinin peşine takılıp giden uyuşuk, korkak, batıya el avuç açan, kendi kimliği ve benliğinden sıyrılıp onu taklit eden kukla bir yönetim anlayışı var.

Tek parti ve darbe dönemlerinde Türkiye’ yi batının kolonyal ülkesi gibi yönettiler. İslam Medeniyet ve kültürü düşmanlığı ile milletimizin tarih ve coğrafyasını, din ve dilini, yazı ve kültürünü yozlaştırıp yok etmenin bütün araç ve gereçlerini devreye sokup millete kan kusturdular.

Sadece mektep ve medrese, tarikat ve cemaat, Cami ve ezan, Kur’an ve Kur’an kursu ve din eğitimi, Allah ve peygamber düşmanlığı ile kalmadılar. Yazımız, dilimiz, tarihimiz, el yazması kitaplarımız ve kütüphanelerimiz, medeniyet ve kültürümüzle ilgili neyimiz varsa onlara karşı savaş açtılar. Hıristiyan ve Yahudilere benzemek için takvimimiz ve Cuma günümüzle bile uğraştılar. Kısaca, Müslüman milletimizi kendi dininden, milliyetinden, dilinden, ahlak ve kültüründen, hayat ve giyiniş tarzından, aile ve komşuluk ilişkilerinden, milli eğitim ve öğretimi de dâhil her şeyimizi 1915 de Çanakkalede savaştığımız düşmanlarımıza benzetmek için ellerinden gelen her kötülüğü yaptılar.

Seçim zamanlarında millete gidince onların oy ve desteklerini almak için hep şirin ve masum görünmeye çalışıp ikiyüzlü davrandılar. Ne kadar uydurdukları yalanlar varsa hepsini gerçek diye millete yutturmaya çalıştılar. Oy zamanında vatandaşın oyunu almak için ona yalvardılar. İktidara gelince de yokluk ve sefalet, baskı ve zorbalıkla milleti kendilerine yalvarttılar.

İslam düşmanlığı yaparak Kur’ an ayetlerine, İslami ölçü, değer ve hukuka doğma diyerek dinden çıktılar.

Dedelerinin hacı, ninelerinin başörtü taktığını söyleyerek Müslüman olduklarını ispatlamaya kalkan sebateistler, dönmeler ve yerli münafıklarla Türkiye’de İslam’ı ve Müslümanları yok etmek için el ele kol kola çalıştılar.

Bin türlü yalan, iftira ve ihanetlere imza atmamışlar gibi aşağılayıp hor ve hakir gördükleri halkımıza karşı nice adi tiyatrolar oynadılar. Kuklacıların elinde oyuncak olup takla üstüne takla attılar. Seçimden hemen sonra tekrar kendi genetik kodlarına dönerek İslam düşmanlığına kaldıkları yerden devam ettiler.

Laiklik karşıtı hareketlerle mücadele etme adına İslam ve Müslüman düşmanı kesildiler. Başörtülülere saldırmaya, imam hatipleri kapatmaya, okullardaki din dersini kaldırmaya, Kur’ anı ve Kur’an Kurslarını yasaklamaya çalıştılar. Kısaca bu ülkede. onların yapmadıkları rezalet ve ihanet kalmadı.

Bir diktatörlük klasiği olarak CHP demek; cumhurla hesaplaşma, cumhura hakaret, cumhuru husumet, cumhuriyetle harp partisi demektir. Onların her eylem ve söylemleri gibi cumhuriyet anlayışları da yalan üzerine kurulmuş bir İslam düşmanı bir diktatörlüktür. Kafalarındaki cumhuriyet anlayışında devlet baskısı ve terörüyle teslim alınmış ve batıyla bütünleşmiş edilerek gâvurlaştırılmış (yabancılaştırılmış) kendi milli, yerli ve dini kotlarından koparılmış kimliksiz ve kişiliksiz bir Türkiye vardır.

Cumhuriyet cumhurun rejimidir. Türkiyede cumhur Müslümandır ve İslamiyet’e ait olan prensiplere inanır ve iman eder. Bu inanç ve iman ile İstiklal savaşını vermiş ve Cumhuriyeti kurmuştur. Cumhuriyeti kuran partiyiz diye övünen CHP’ lifler 1921 Anayasasını (1924) değiştirerek bu Anayasadaki İslam’ a ait tüm özellikleri kaldırarak yerine batıdan kopyaladıkları İslam dışı hükümleri ve uygulamaları anayasaya koydular.

Böylece Cumhurun kurduğu Cumhuriyeti, İslamsız bir cumhuriyete dönüştürdü. Böylece Cumhur da Cumhuriyette rafa kaldırıldı ve sadece söylemde kaldı. Pratikte olan tek adamlık ve diktatörlüktü. Bir asırdır milletimizin içinde boğuştuğu maddi ve manevi, ahlaki ve sosyal-kültürel sorunların ana sebebi Müslüman bir milletin Kur’ andan ve Sünnet’ ten, İslami ahlak ve anlayıştan koparılmasıdır. CHP’ nin milletimizi İslam’ dan koparmak için izlediği gâvurlaştırılma (yabancılaştırma) politikaları bu partinin varlık sebebidir. CHP var oldukça bu millete yapılan ve yapılacak olan ihanetleri de bitmez.

Ama çağlar boyu olduğu gibi yalanın imparatorluğu mutlaka bir gün çökecek ve tarihin çöplüğüne atılıp yok olup gidecektir. Çünkü ‘’Hak gelince batıl yok olmaya mahkûmdur’’ ( İsra; 81)

.

Mantürkler ve Mankürtler

Arif Altunbaş 1 Ağustos 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 273 Görüntüleme

Ahmaklık bir hastalık değil akıl ve bilgi, düşünce ve muhakeme eksikliğinden kaynaklanan bir dengesizliktir. Bir kıvılcımın bir ateşi tutuşturup koskoca bir ormanı yaktığı gibi, bir ahmak’ ın bir aileyi, cemiyeti, cemaati ve milleti geri dönülmez zarar ve ziyana sokması mümkündür.

Zirveden kopan küçük bir taşın karlar içinde aşağıya doğru yuvarlanarak büyük bir çığa, o çığın da büyük bir felakete dönüştüğü gibi ahmak bir sözü veya eylemi de toplumsal büyük bir felakete dönüşebilir.

Hz. Ömer ;’’ Ahmakla dostluktan sakın! O, çoğu zaman iyilik edeyim derken kötülük eder.’’ der. Bu durumda olan birinin ‘’ Ama benim niyetim iyi idi’’ demesi insanı Allah’ın ve kullarının nazarında temize çıkarıp kurtaramaz. Ahmağın, ahmakça verdiği zarar ve ziyanın bazen telafisi de mümkün değildir. Ahmak’ a inanmak, onun suyundan akıp yolundan gitmek, aklıyla hareket etmek, fikriyle fikir yürütmek de bir başka ahmaklıktır.

İstediğiniz kadar bilgili ve tecrübeli olun! İsterseniz kanatsız uçun! Onun nazarında sürüngen bir kertenkeleden farkınız yoktur. Çünkü ahmak; her şeyi kendisinde gören, yüksek bir yere çıkınca kendisini dürbün zanneden bir akıl fukarasıdır.

İnsanın kendisi, ailesi, ülkesi, devleti ve milletine hizmet ediyorum derken, bütün değerlerine karşı savaşmasının adına AHMAK’ lık denir. Onun en büyük mahareti; şeytandan ve düşmandan dert satın almak, bununla kendisine karşı, kendisiyle savaşmaktır

Osmanlıda AHMAK’lık süreci ‘’batılılaşma, yozlaşma, yabancılaşma ve mankurtlaşmayla’’ başlar. İyi niyet sosuna batırılarak yapılan bütün ‘’dini, siyasi, hukuki ve idari hareketler DİNİ MÜBİN-İ İSLAM’ ı yüceltmek, devleti ve milleti askeri, ticari, sosyal ve kültürel değişim ve dönüşümlerle vatana ve millete faydalı kılma’’ adına yapıldığı ilan edilmiş olsa da, icraat ve netice söylemim tam zıttı olmuştur. Tanzimat Fermanından Meşrutiyete, Cumhuriyet Hareketinden İstiklal savaşına kadar her şey; ‘’ ülkemizi ve milletimizi geri kalmışlıktan ve içinde yaşadığı mevcut zafiyetlerinden kurtararak, güçlü bir İslam toplumu meydana getirmek, İslam ümmetini kucaklamak ve derleyip toparlamaktır amaç…’’

Mustafa Reşit Paşadan Mustafa Kemal paşaya, oradan CHP kuruluncaya kadar hiçbir kişinin bu ideal ve hedefin dışında açık ve net olarak bir tek karşı sözü ve iddiası yoktur. Osmanlıyı ve payitahtı kurtarmak, İslam’ı ve Müslümanları işgal ve düşmanlardan kurtarmaktır esas gaye.

Buna karşı çıkmak, karşısında konumlanmak, geçmişe ait ne varsa hepsini toptan yok saymak ve inkâr etmek, milletin din, tarih, kültür ve medeniyetini ortadan kaldırmak gibi, İslam’dan ve Müslümanlardan kopuk batı patentli ve kontrollü, batıyla anlaşmalı devlet ve düzen kurmak, İngilizler ve Fransızlarla yeni bir düzen, nesil ve anlayış ortaya koymak hesapta yoktur.

Birinci Meclisin kapatılması ve 2. Meclisin açılmasıyla Tanzimattan beri süregelen ‘’Batılılaşma, yozlaşma, yabancılaşma ve Mankurtlaşma Hareketi’’ CHP’ nin kurulması ve tek parti diktatörlüğü ile ete kemiğe bürünmüş iktidar olmuştur

Bin yıllık din, tarih, kültür ve medeniyet değerlerimiz bir film şeridi bundan sonra yapılan batı güdümlü ahmakça siyasetler ve icraatlar, adına devrim denilen değişim ve dönüşüm hareketleriyle bir millet kendi özünden, yerli ve milli değerlerinden koparılarak batılı emperyalistleri taklit eden bir bukalemun haline getirilmiştir. Batılılaşmanın öncülüğünü yapan Sultan II. Mahmut’ a halk gâvur padişah, onu takip eden İslam karşıtı hareketlere ‘’gâvurlaşma’’ hareketleri demiştir.

1071 Malazgirt’ten bu yana Müslüman Türk ve Kürt halklarının arasında hiçbir tarihte kanlı bıçaklı bir savaş ve çatışma yoktur. Olanlar devlet yöneticileri ile halk arasındaki uyuşmazlıklar ve uzlaşmazlıklardır. Müslüman Kürtler, Türkler ve diğer Müslüman kavimlerde aynı şekilde bu coğrafyada birlikte kardeşçe yaşamışlardır. Çünkü onların üst kimlikleri İslam’dı. İslam üst kimliği bütün renkleri, ırkları, milletleri kendi çatısı altında kardeş yapan ortak bir değer ve referans noktası ve kaynağıydı.

Son zamanlarda yaşanan Türk- Kürt savaşının temelinde de devletle milletin uyuşmazlığı ve uzlaşmazlığı vardır. Bunun da nedeni İslam’dan kopmak, koparılmak milleti Mantürkleştirme ve Mankürtleştirmektir. Batıdan devşirilen İslam dışı fikir, düşünce, ideoloji ve hareketlerle Müslümanları bölüp parçalamak ve İslam Birliğini ortadan kaldırmak batılı emperyalistlerin işine gelmektedir. Her iki tarafta bu durumun batılı emperyalistlerin işine geldiğini bilmemeleri, görmemeleri mümkün değildi. Ortada oyunu oynatan kuklacılar ve oyunu oynayan kuklalar vardı. Milletimizin sessiz kalabalıkları ise bu oyunu seyreden kurbanlardı.

Tanzimat’la başlayan batılılaşma/ batıllaşma hareketinin 200 yıl sonra bugünkü ulaştığı nokta; Mantürklerin ve Mankürtlerin uyandığı ve kendine gelip oyuna getirildiklerini anladıkları ve kardeş olduklarını hatırladıkları NOKTA ‘ sına gelmiş olmasını diliyorum.

Devleti yöneten, kanun yapan bürokrat, asker, siyasiler, meclistekiler, aydınlar, hukukçular unutmayın! Türkiye ve Türkiye gibi Müslüman olan ülkelerde İslam’ı ve Müslümanları değerlerini dışlayarak yapılacak hiçbir iş ve anayasa toplumumuza HUZUR ve BARIŞ getiremez. Bu yolda kim, kimi dışlarsa dışlanır. Bir iki yüzyıl daha kaybeder ve düşmanlarımızın kapısında dilenciliğe devam ederiz.

İslam, tüm insanlığı ve âlemi aydınlatan bu milletin biricik güneşidir. Onu karartmaya hiçbir mankürt ve mantürk’ ün, hiçbir süper güç ve süper şeytanın gücü yetmez. Bundan önce yetmediği ve bundan sonra da yetmeyeceği gibi…

Her inkâr, görmezlikten gelme veya yok sayma hareketi bir direniş ve başkaldırıyı tetikler. NOKTA.

.

Post-modern Kolonyalizim

Arif Altunbaş 8 Ağustos 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 787 Görüntüleme

İslam, Müslüman ve onların tarihinin düşmanı batı taşeronu Kemalist – Laik ideoloji Türkiye’de post modern kolonyalizmin taşeronluğunu yaparak bizi tarih ve coğrafyamızdan koparmak istemiştir. Batılılaşma ve Osmanlıya karşı olma adına yapılan bütün siyasi, hukuki, sosyal, kültürel değişim, dönüşüm ve devrimler bu kültür Kolonyalizminin birer parçası olarak işlev gördü.

Bilimde, siyasette, teknolojide, sosyal kültürel ve hukuki alanlarda yapılan bütün yenilikler kendi din, ahlak, kültür ve medeniyet anlayışımızı ortadan kaldırmak ve yerine batının istediği bir sistem ve düzen kurmak içindi.

Milletin din, tarih ve kültür bağlarıyla harmanlanmadan yapılan bu değişimler birçok aydın ve halk tabanları tarafından da kabul görmedi. O zaman araya devletin yumruğu ve dipçiği sokularak itirazlar ve sivil direnişler zorbalıkla susturuldu.

Müslüman bir topluma ait olan değerleri terk ederek dışarıdan alınan yabancı fikir ve düşünceleri gözü yumuk almayı çok önemli bir şey yapılmış gibi tüm bu hormonlu değişim ve dönüşümlere devrimler adı verildi.

Her toplum ve milletin kendine ait din, ahlak, kültür, tarih ve geleneğini yok sayarak devrimcilik yapılırdı. Bir milletin bütün milli, yerli, dini değer ve ölçülerini yok sayarak yapılan değişim ve dönüşüm hareketi devrim değil, bir devirme hareketi oldu.

Toplumun bin yıllık değerlerini bir hamlede yıkmak devrimcilik değil deviricilikti. Toplumun tıkanan yanlarını ve yönlerini açmak, kanayan yaralarını kendi sosyolojisi ve değer ölçüleri içinde tedavi etmek, onları daha güzele ve iyiye ulaştırmak devrimcilikte esas olan idi. Ama bizde devrimcilikle batıdan alınan yenilikler her alanda milletin DNA’ sı ve genetiğine uymayan yabancılaşma hareketi ve post- modern bir kolonyalime dönüştü.

Devrimcilik; sistem ve düzendeki eksik ve aksaklıkları tamamlamak, yıkık ve sökükleri dikmek onarmak, yaraları tedavi etmek, olması gereken en ideal ve mükemmeli yeniden inşa ve ihya edip onları toplumun ve insanlığın hizmetine sunmak olmalıydı. Yabancılaşmak ve kültürel yok olmaya yelken açmak ihanet çapında bir yanılgı ve hata olarak bizi bugünkü yozlaşmış ve kozmopolit bir toplum haline getirdi.

Türkiye’de Kemalist devrimlerle yapılan ve yapılandırılan şeyler milletimizin ait olduğu din, ahlak, tarih ve kültür kotlarını ortadan kaldırmak için yapılmış post-modern kültür emperyalizmine hizmet etmek etti. Müslüman Türk, Kürt, Arap ve diğer mevcut unsurların dini, milli ve yerli değer ve özelliklerini ortadan kaldırıp yok etmeyi hedefleyen, yerine Hıristiyan Haçlı kültür, medeniyet ve hayat tarzını getirme çabasından başka bir amaca hizmet etmedi.

Bu değişim ve dönüşüm seferberliğinin adı yasalarla korunan ve muhafaza edilen, Milli Eğitim kurum ve kuruluşlarıyla milletin kafasına kazınan, radyo, gazete, basın ve filmlerle algı operasyonları oluşturarak ulu bir milletin tarihini, kültürünü, hayat tarzını ortadan kaldırmak istendi. Bu değişimler, dönüşümler ve devrimler macerası Batıya benzetmeye yönelik bir Mankurtlaşma hareketini tetikledi. Bu yüzden dünyada kendi din, tarih, kültür ve medeniyetine yabancı, karşı ve düşman ve Türkiye kadar haini bol bir ülkeye yoktur. İhanet ve hainleri dışımızda değil içimizde aramak gerekir.

‘’On yılda on beş milyon genç yarattık her yaştan’’ diyen Kemalistler bununla milletimizi aslından ve özünden koparmakla övündüler. ’’ Demir ağlarla ördük anayurdu dört baştan’’ diyerek, ülkeyi nasıl demir bir yumrukla yönetip Türkiye kadar bir hapishane örmekle gurur duydular.

Koskoca imparatorluğu Belgrat’tan, İstanbul’a, İstanbul’dan Şam’a ve Bağdat’a, Şamdan Medine’ ye kadar demir yollarıyla bağlayan Abdülhamit düşmanlarının kurdukları parti CHP, ideoloji ve fikirleri, hayat tarzları ve dünya görüşleri de tepeden tırnağa İslam’ı ve Müslümanları yok etmek için kurulmuş, kurdurulmuş, kurgulanmış fitne projeleri idi. Bu fitne projeleri milletin inanç ve iradesine rağmen milletimize darbelerle ve devrimlerle dayattılar.

Batılılaşma ve batıcılık ülkemizin ve milletimizin üzerine yıllarca karabasan gibi çöktü. Bugün içinde yaşadığımız sistem ve düzen kalıpları, yasaklar ve tabular, kozmik odalarda gün yüzüne çıkmayı bekleyen gerçekler Türkiye’nin dile getirilmeyen/getirilemeyen siyasal ve kültürel işgal hikâyelerinde gizli ve özgürleşmeyi bekliyor. Meydan ortaya çıktığında karanlıkların mağaralarına çekileceği, gerçeklerin gün yüzüne çıkacağı günü.

Mankurtlar, post-kolonyalist kültür ve rejimin soytarıları olarak, efendilerine hizmet etmekten büyük bir zevk duyan ve bununla mutlu olan zavallı omurgasız sürüngenlerdir. Türkiye’ nin en büyük sorunu yerli münafıkları kurtarıcı ve kahramanlar olarak görmek ve göstermektir. Milletimiz sahte kurtarıcılardan kurtulmadan, Türkiye ve coğrafyamızda tam bağımsız bir ülke olması mümkün değildir.

.

Yusuf’ un kanlı gömleği ve Gazze

Arif Altunbaş 15 Ağustos 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 291 Görüntüleme

İslam ülkeleri yöneticilerinin bugünkü durumunu, Hz. Yusuf ve onun hain kardeşlerinin durumu gibi. Oynadıkları oyun, işledikleri cinayet ve davranış aynı. Arada sadece bir zaman ve mekân farkı var.

‘’Ey babamız! Biz yarış için uzaklaşmış, Yûsuf’u da eşyamızın yanında bırakmıştık; onu kurt yemiş! Ama doğru söylemiş olsak da sen bize inanmazsın” dediler.

Gömleğinin üstünde uydurma bir kan izi de gösterdiler.

Ya‘kūb, “Hayır! Nefsiniz sizi kötü bir iş yapmaya sürüklemiş; artık (bana düşen) güzelce sabretmektir. Anlattığınız şeyler karşısında, kendisine sığınılacak olan ise ancak Allah’tır” dedi.” (Yusuf;16-17)

Lakin:

“Allah onların kalplerini ve kulaklarını mühürlemiştir, gözlerinde de kalın bir perde bulunmaktadır ve onlar için büyük bir azap vardır.” (Bakara 7)

Bir asırdır İngiliz ve Amerikan beslemesi Yahudi Kurtları Filistin’de Yusuf’umuzu gözümüzün önünde yiye yiye bitiremediler. Ve hala çoluk çocuk kadın yaşlı demeden canavarca katliamlarına devam ediyorlar.

Gazze halkı ABD ve batılı ülkelerin katil İsrail’ e verdikleri silah ve bombalarla vahşice katledildi/katledilmekte… İsrail’in Gazze üzerine yağdırdığı bombalar 1. ve 2. Dünya savaşında kullanılan bombalardan daha çok ve daha tesirli.

İki buçuk milyon Gazze halkının soy kırıma uğratılması, aç susuz bırakılması, hastanesiz, doktorsuz ilaçsız ölüme terkedilmesini birçok sözde İslam ülkeleri yöneticileri çaresizlik içinde seyrediyor.

Bu vahşet karşısında birçok batılı ülke halkları İslam ülkelerindeki halklar gibi duyarlı ve hassas olmasına rağmen, başlarındaki rejimler ‘’Biz oyuna daldık ve Yusuf’ u kurtlar yedi’’ demeye devam ediyor.

Yusuf’ un kardeşleri zenginlik ve kibir yarışında birbirleriyle kıyasıya didişirken Yusuflarımız kuyuda bir kurtarıcı bekliyor. Gökdelenler dikmekte, dolar şampiyonu petrol sarhoşu kardeşlerimizin Yusuf’ un Gazze’si umurlarında bile değil. Hatta bazıları ‘’Benim Filistin ve Gazze diye bir meselem yok’’ diyebilecek kadar şuursuz, cahil ve İsrail uşağı haline gelen bir alçak olmuşlar.

Amerika ve İsrail kurduna hizmet etmekte sınır ve ölçü tanımayan Yusuf’ un yalancı ve zalim kardeşleri kendi halklarını kan rengine boyadıkları Yusuf’ un gömleğiyle aldatıyorlar.

Cennet mekân Abdülhamit Handan bu yana milletimiz Filistin meselesinde( elindeki imkânlar dâhilinde) en hassas ve etkin rol oynamaya, özellikle 20 yıldır Ak Parti iktidarları döneminde devam ediyor.

Şurası hiç unutulmamalıdır ki, Filistin ve Gazze halkı susturulursa; arkadan sırada Suriye, Lübnan, Ürdün, Irak, Kuveyt, Mısır’ a gelecek… Türkiye ise, Arz-ı Mevut sınırları içinde İsrail için birinci ve en önemli hedef.

Her an Türkiye İsrail arasında bir savaş çıkabilir veya çıkarılabilir. Yunanistan ve Rumlar yatıp kalkıp bunun için dua edip uluyan arsız çakallar olarak her an pusudalar.

Türkiye’deki Yahudi dostu Jön Türk ve İttihatçı muhalefetin zamanımızdaki uzantısı CHP ve onun laik Kemalist sağcı- solcu, batıcı uzantıları Türkiye üzerine oynanan uluslararası oyunların hala farkında bile değiller. İçlerindeki İslam’a ve Müslümanlara karşı duydukları kin, nefret ve düşmanlıkla kuduruyorlar. Şuursuzca devleti ve devlet bürokrasisini hedef alıp yıpratmak gibi Bizans oyunları peşindeler. Türkiye’de heykelden başka diktikleri bir eser, fidan, bina yok.

Kendi aralarında hırsızlar ve hainler dâhil her alçakla kuzu sarması olabiliyorlar. Milletimizin dini, tarihi, kültür ve medeniyetine karşı ve düşman bir cephede konumlanmış bir Haçlı ordusu gibi hareket ediyor ve fitne çıkarıyorlar. Onların bütün bu olumsuz, yanlış ve hatalı eylem ve söylemlerine rağmen milletimiz, çok şükür uyanık, dimdik ayakta, ülkemizin direniş ve diriliş mücadelesinde tek yumruk, tek vücut ve omuz omuza bir durumda.

Allah cc yolunda, vatan ve millet uğrunda şehit olmayı mutluluk sayan bir milleti hiçbir güç asla yok edemez. Rabbim, bizleri kendi yolundan ayırmasın! Düşmanlarımızın dostu Yusuf’ un zalim kardeşlerine de hiçbir İslam coğrafyasında fırsat ve imkân vermesin.

Arif Altunbaş, haber 7

.

Müslüman olmak ve Müslüman kalmak

Arif Altunbaş 22 Ağustos 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 512 Görüntüleme

“Gökten indiğine inanılan yasalar” diye Kur’ anı inkâr ve terk eden bir millet, yeryüzünde Firavun gibi onursuzca yaşamayı hak eder.

İslam, çalışmayı, üretmeyi, paylaşmayı emreder. Geri kalmışlığın sorunu İslam değil, Kur’an ve Sünnetten kopup Kur’ ansız bir hayata, sisteme, inanmak, İslam Medeniyet ve Kültüründen, ahlak ve hayat tarzından, düşünce ve tefekküründen uzaklaşaraktır.

Bu yüzden maalesef İslam ülkelerinin liderleri ve toplumlarının bir kısmı lüks, israf, şaşaa ve debdebe içinde Firavun gibi yaşamaktadır. Bir Müslüman ve Müslüman toplumun İslam’dan kopuk yaşaması onun için onursuzca bir hayattır. Bütün sorunlarımız iman edip inandığımız gibi yaşamamaktan, hareket etmemekten tenkit ve eleştirdiklerimiz gibi olmaktan ve yaşamamaktan kaynaklandığına inanıyorum.

”Okumamak, çalışmamak ve üretmemek Müslüman dünyanın yüzyıllardır süren kemikleşmiş sorunudur.” Evet, doğru. Ama Kur’ anın ilk ayeti ve emri ”OKU” ile başlıyor. Kur’ an ve Sünnete inanmak onları yaşamak, yaşatmak ve hayatımıza tatbik etmekle olur.” Demek ki bu, yüzyıllardır İslam’ı doğru dürüst yaşamıyoruz demektir. İnandım” demek inanmış olmak için yeterli değildir. İnandıklarımız hayatımızın pratiğinde varsa inanmışız demektir. Okumayı, çalışmayı, üretmeyi, insanca yaşamayı terk etmek Kur’an’ın emirlerini terk etmekle eş değerlidir.

Her insan yaptıklarından ve yapmadıklarından sadece kendisi sorumludur. Allah’ın insana bahşettiği akıl ve fikir nimeti, insanın eylem ve söylemlerinin doğru ve yanlış kararlarının terazisi ve pusulasıdır. İnanç burada rehberlik yapar. İnsan, bu melekelerle kendi kaderini, cennet ve cehennemini, doğru ve yanlışını kendisi tayin eder. Bu yapılandan (Allah’ ta dâhil) kimse sorumlu değil ve tutulamaz. Herkesin, iyi veya kötü olarak yaptıklarından kendisine sorumludur.

Ahkâm; hüküm vermektir. Burada yine inanç devreye girer. İnsanın hayatını ve hayatının kurallarını düzenlemek için Hüküm koymak Allaha aittir. Biz insanlar sadece insan olarak, kendi tercihimiz ve anladığımız şeyleri söyleriz, bunlar hüküm değildir, sadece söyleyeni bağlar. Hüküm ise, bütün o inanca bağlı olanları bağlar. Ahkâm kesmek ise; ”Bilgisiz, yetkisiz olduğu konularda kesin yargılar vermektir”.( Oxford Languraysa)

Biz, İslam’dan, Kur’ andan kopunca/koparılınca dinimiz, dilimiz, kavramlarımız da değişti/ değiştirildi. Müslümanın inancı dini’ dir, dini de inancıdır. Bu inanç onun bütün hayatının her kısım ve kesimlerini kuşatır, onlara yön ve istikamet gösterir.

Din (İnanç), Allah tarafından insanların yaratılış gayelerine göre yaşamaları için gönderilmiştir. Bunun tümüne inanmaya ve bunu pratik hayatımızda uygulamaya inanç (din), bunları yapması gerekene veya yapana Müslüman denir.

Müslüman olmak; Müslüman oldum demekten ibaret değildir. Bilakis; İman ve inancının gerekleri ve sorumluluklarını bizzat hayatında uygulamak, yerine getirmektir. Bu gün Türkiye ve İslam âleminin iç ve dış sorunlarının, çıkmazları ve açmazlarının temelinde milletimizin İslami değerlerden kopması/koparılması devlet ve milletin gayri İslami adalet, ahlak ve sistemle yönetilmesiyle direk ilgilidir.

Toplumu dinsiz imansız, ahlaksız ve edepsiz eğitir ve yetiştirirseniz, o toplumdan namusluluk, dürüstlük, adalete, hukuka, insan, hayvan ve çevreye saygı bekleyemezsiniz. Toprağa ne ekerseniz onu biçersiniz. Deve ve domuz dikeni dikilen bir tarladan buğday ve arpa hasat edilemez.

İslam olmak; Allah’ın koyduğu kural ve kaidelere teslim olmak ve böylece bu dünya ve öte dünyada kurtuluş ve esenliğe ulaşmaktır. İslam’ ın kuralları sadece bir kavme, topluma ve Müslümanlara gönderilmiş değil, bütün insanlığa yönelik bir kurtuluş çağrısıdır. Buna inanlara Müslüman, inanmayanlara gayri Müslim (Müslüman olmayan) denir.

İslam toplumlarının esas sorunu ve çıkmazları inandıkları dini emrettiği gibi yaşamamak ve yönetilmemekten kaynaklanmaktadır. Müslüman olmak; Müslüman ım deyip gayri Müslimler gibi yaşamak ve yönetilmek değil, Müslüman gibi inanmak, yaşamak ve yönetilmektir. Bu İslam aleminin kangren olmuş sorunudur.

Müslüman olmak ve Müslüman kalmak bir emek, cesaret, fedakârlık, vefakârlık, cefakârdık ve sadakat işidir. Müslüman olmak ve kalmak; ‘’iman etmek’’ ve ‘’ inandıklarını inandığı gibi yaşamak ve yaşatma mücadelesi içinde olmakla’’ gerçekleşir.

Ey Rabbimiz, ”Bizi doğru yola, kendilerine nimet verdiklerinin yoluna ilet; gazaba uğrayanlarınkine ve sapıklarınkine değil” (Fatiha)

Arif Altunbaş / Haber 7

.

Evrensel İnsan Hakları mı dediniz

Arif Altunbaş 29 Ağustos 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 359 Görüntüleme

‘’Uluslararası İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’’ insanlığı kuşatan ve kucaklayan hukuki, ahlaki ve insani kurallar mı, yoksa dünyanın bazı seçkinlerini koruyan, kollayan ve gözeten bir koruma kanunu mudur?

İnsan hakları kavramı, tarihsel süreç olarak düşünce kökenleri farklı medeniyetler ve dönemlere dayansa da, özellikle 18. ve 19. yüzyıllardaki batılı düşünürlerce gündeme getirilmiştir. İnsanların doğuştan sahip olduğu temel haklar ve özgürlükler, bu dönemlerde felsefi ve politik düşünceyi şekillendirmeye başlamıştır.

Tarihsel olarak Antik çağlara kadar uzanan bu ilgi alanı İslam Dini dışında hiçbir din, anlayış, siyasi görüş, nizam ve düşünce tarafından toplumsal hayatın bir parçası haline getirilmemiştir.

İnsan haklarının uluslararası düzeyde BM de tanınması ise 2. Dünya savaşında Yahudi soykırımı sonrasına dayanmaktadır. 10 Aralık 1948’de BM Genel Kurulu tarafından kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi, II. Dünya Savaşında yaşanan Yahudi soykırımının bir sonucudur.

İnsanların can ve mal güvenliği, eşitlik, özgürlük, adalet ve insan onuruna saygı’’ gibi temel haklara sahip olduğu vurgulanan bu bildirge tüm ülkeleri bu hakları kabul ve korumaya teşvik eder.

Nasıl güçlü Batılı ülkeler demokrasiyi kendi çıkar ve menfaatleri için bir Truva atı gibi kullanıyorsa, insan haklarını da aynı şekilde istediği şekil, biçim ve anlayışa uydurup şekillendirerek kullanmaktadır.

Batı medeniyetinin en belirgin özelliği kendi koyduğu ve kabul ettiği hukuk ve değerlere uymamasıdır. Tarihte böyle ikiyüzlülüğü yaşam felsefesi haline getirmiş başka bir medeniyet yoktur.

Evrensel bir değer olarak kabul edilen ve bu nedenle dünya genelinde kabul gören veya kabul gördüğü iddia edilen bu değerler pratikte hiçte öyle söylemde olduğu gibi değil, tam da onun zıttı olarak işgal, istila, sömürü ve katliamlara aracılık etmekte.

Amerika’nın keşfi ve işgalindeki soykırımlar, Afrika’nın sömürgeleştirilmesindeki katliamlar, 1.ve 2. Dünya savaşlarında işlenen katliamlar, Hiroşima ve Nagazaki’ye atılan atom bombalarıyla katledilen 100 binlerce masum insanlar, Vietnam, Kamboçya, Çeçenistan, Afganistan, Irak, Karabağ, Uygur ve diğer insanlık dışı işkence ve katliamlar, Keşmir, Filistin, Somali, Sudan, Libya, Suriye ve son olarak Gazze’de işlenen insanlık dışı soykırım, insanların yerleri ve yurtlarından sürgün edilmesi vahşi batı medeniyetinin ve Siyonist ittifakının işlediği cinayetler ve katliamlardan hiç bahsetmez. Amerika’ nın, Fransa’ nın, İngiltere’ nin, Rusya ve Çin’ in zulüm ve işkenceleri neden İnsan Haklarının konusu olmaz?

ABD, İngiltere, Fransa ve Almanya gibi AB ülkelerinin desteği, yardımı ve koruması eşliğinde faşist Siyonist İsrail rejiminin İki buçuk milyon Gazze halkının üzerine dünyada eşi benzeri görülmemiş katliam ve soykırımı neden BM’ nin gündeminde soykırım olarak tanınmaz ve bu zulmün faili devletler yaptırım maruz kalmaz?

Bu zulüm ve ihlaller karşısında neden insan haklarını savunan çağdaş, medeni batılı ülkeler (!) ve onların İslam coğrafyasındaki dolar ve petrol zengini şımarık piyonları, kuklaları, ikiyüzlü krallar, sultanlar, emirler ve diktatörler susar ve bir reaksiyon göstermezler.

2. Dünya savaşındaki Yahudi katliamından sonrası, 10 Aralık 1948’de BM Genel Kurulu tarafından kabul edilen ‘’İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi ‘’ tüm insanlığı değil Yahudileri korumak ve kollamak için çıkarılmış bir BM yalanından başka bir işlev görmemektedir.

Yahudileri korumak ve kollamak için çıkarılan bu ‘’ İnsan Hakları’’ yalanının evrensel sıfatı nerededir? Yahudi olmak, evrensel olmak mıdır? Dünyanın öteki milletleri bu evrensel kuralların neresindedir? ’’

Şurası kesindir ve pratikte de öyle uygulanmakta ve görülmektedir ki; ‘’İnsan hakları denilen şey, bir tip insanın haklarıdır. Doğrudan doğruya bütün insanlığa hitap eden bir şey değil. İnsan hakları belli bir insanı esas alır, o da; Yahudi’ lerdir. İnsan hakları demek; Yahudi hakları demektir. ’’ (İsmet Özel)

BM kanun ve hukuk tanımaz 5 kibirli, devletin alaka çıkar ve menfaatlerini korumak ve kollamak için kurulmuş ve ayakta tutmaya çalışılan Siyonist aparattır.

BM değil NATO, AB, IMF… gibi birçok uluslararası kuruluş sadece Yahudilere ve onların uşaklarına hizmet etmektedir.

Öyleyse herkes kendisine şu soruyu sormak zorunda; ‘’ Ben niye kendi BM’ mi, NATO’ mu, IMF’ mi ve İslam Birliği’ mi kurmuyor, Yahudi ve batılı ortaklarına hala kul ve köle oluyorum?

Daha ne kadar Haçlı-Siyonist ittifakına kölelik ve uşaklık yapacaksın Müslüman? Daha ne kadar… ?

.

İhanetler Partisi

Arif Altunbaş 12 Eylül 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 447 Görüntüleme

Türkiye’nin ilk partisi 24 Temmuz 1923 Lozan hezimetinden sonra Halk Fırkası, 1924 yılında “Cumhuriyet Halk Fırkası”, 1935 yılında ise “Cumhuriyet Halk Partisi” adını alır.

1927 yılında “Cumhuriyetçilik”, “Halkçılık”, “Milliyetçilik” ve “Laiklik” CHP’nin dört temel ilkesi olarak, 1935 yılında “Devletçilik” ve “Devrimcilik” ilkeleri de eklenerek Partinin ilkeleri altıya çıkarılır. Partinin amblemi de 6 ok olarak kabul edilir.

Yalan, iftira, ikiyüzlülük, kendi halkının din, tarih ve değerlerine karşı darbeler yaparak halk adına kurulmuş halk ve HAK düşmanı bir parti diktatörlüğü milletimize kan kusturur.

Kendi kurduğu düzene, yasalara, kural ve kaidelere, kendisi uymaz. Devletine, ordusuna, milletine ve milletin din, tarih, kültür ve medeniyetine değerlerine karşı savaşmak için batılı emperyalistlerin taşeronluğunu yapar. Onlara göre, ‘’Batılılaşmak’’ İslam’dan Müslümanlıktan ve onların medeniyetinden kopmak Avrupalı/Batılı olmaktır. Batılı olmak, çağdaşlaşmaktır. Çünkü İslam’ı ve Müslümanları gerici ve çağdışı olarak kabul ederler.

Lafa geldiğinde demokrasi ve Cumhuriyet, bu işlerine gelmeyince Faşizm ve diktatörlükle bugünlere kadar kural, kaide, yasa, anayasa, edep, ahlak tanımadan milleti milli ve yerli değerlerimizden koparmak için çalışırlar.

Batılılaşmakla milletimiz kendi öz değerleri ve köklerinden koparılmış, yabancılaştırılmış, soysuzlaştırılıp mankurtlaştırılmıştır. Ülkemizde atalarımız Selçuklu’ya, Osmanlı’ya hakaret ve küfreden nesiller yetiştirilmiştir. Bu rezalet ve ihanetle de, ‘’On yılda on beş milyon genç yarattık her yaştan’’ diye övünüp gurur duyan bu CHP’lilerdir.

Bu isyan ve tuğyan, inkâr ve ret hareketinin adı, bazen Atatürk milliyetçiliği, bazen militan Kemalizm, bazen halkçılık, bazen ortanın solu, bazen de Sosyalizm veya çağdaş medeniyetçilik olmuştur.

CHP de kimin kime ihanet ettiği sorusu bilinmesi gereken önemli bir meseledir. Üzerinde ciltler dolusu kitaplar yazılsa yine de bu konuyu anlatmak ve izah etmekte az gelir. Kısaca özetleyecek olur isek;

‘’Mustafa Kemal Sultan Vahdettin’in yaveri unvanı ile Kemalistlerin hain dediği Vahdettin’in kızı Sabiha Sultan’a üçüncü taraflar aracılığı ile evlenme teklifinde bulunan bir Osmanlı askeridir. Daha sonra yaveri ve damat adayı olduğu Sultan Vahdettin’e, İnönü en yakın arkadaşı ve dostu M. Kemal’e, Bülent Ecevit CHP genel sekreteri iken genel başkanı olan İnönü’ye, Deniz Baykal genel başkanı Ecevit’e, K. Kılıçdaroğlu genel başkanı D. Baykal’a, Özgür Özel genel başkanı K. Kılıçdaroğlu’nu devirmek için çalışmakla ünlü ve mimli insanlardır. Bu partinin başına gelip de kendi başkanına ihanet ve onu sırtından hançerlemeyen kimse yoktur.

En son yapılan CHP kurultayından sonra K. Kılıçdaroğlu’nun, ‘’Partili arkadaşlarımdan tarafından sırtımdan hançerlendim’’ demesi belki de onun hayatında söylediği ilk doğru, ciddi ve yerinde sözdür.

Kuruluşundan bu yana ’’Cumhuriyetin kurucu Partisi yalanı, Mustafa Kemal’in askerleriyiz kamuflajı, Atatürkçülük ve devrimcilik kisvesi ve batının eteğine sığınarak darbeler yapmak ve darbe seviciliği bu partinin amentüsü değil miydi?

Son CHP kurultayında yapılan oy satın alma sahtekârlıklarıyla Kılıçdaroğlu’nu başkanlıktan düşürme, yerine Özgür Özelin seçilmesi CHP tarihi ve geleneğine hiç de aykırı değildir. Onun için mahkeme ayaklarına düşen bu konuyu birçok CHP’li ‘’ Bu bir halkın iradesine müdahaledir’’ şeklinde ifade ediyor.

Sahtekârlıkla suçlanan CHP’li ve suçlayan CHP’li, Özer’ e oy vermek için oyunu para ile satan ve o oyu satın alan da CHP’li. Yani bu oyunu oynayanlar ve oynatanlar aynı partinin düşman kardeşleri olduğuna göre hala bu hırsızları ve yüzsüzleri sahiplenmek ve mağdur edebiyatı yapmak niye?

İnsan olana bu kadar yüz karası yeter ve artar bile. Kendi partisinde, parti başkanını satın alınmış, sahte oylarla düşürüp yerine oturmak kadar yüz kızartıcı bir sahtekârlık alavere dalavere, Bizans ayak oyunları karşısında insan olan utancından sokağa bile çıkamaz. Bunlarda ne edep ve ahlak, ne Hakka hukuka saygı falan bir anlayış yok. Bunlar mı Türkiye’yi yönetecekler?

‘’Yavuz hırsız ev sahibini bastırırmış’’ misali meydanlarda cırtlak cırtlak bağıran Özel’ in, halkı sokağa davet etmesi, devlete, devletin hâkimi, savcısı ve polisini tehdit edip sağda solda uluorta çemkirmesi, yurt dışında Türkiye’yi yabancılara şikâyet etmesi CHP ‘ nin tarihine yakışan bir onursuzluktur.

‘’İhanet bumerang gibidir. Döner dolaşır, en sonunda sahibini bulur. İhanet, CHP genetiği ve geleneğinin bir klasiğidir.

.

Türkiye neden İsrail’le savaşmıyor

Arif Altunbaş 19 Eylül 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 668 Görüntüleme

Kıyıda köşede, vatan millet adına hamasi nutuklar atmak, insanları gaza getirmek, mangalda kül bırakmadan asıp kesmek, İsrail’ e Yunan’a Türkiye ve İslam düşmanlarına savaş ilan edip, onları lafla anasından doğduğuna pişman etmek kolay.

Savaşa karar vermek veya girmek milletin, devletin ve vatanın var oluş ve yok oluşuna sebep olabilecek ciddi ve hayati bir meseledir. Kalabalıkların heyecanı ve milletin hislerine tercüman olmak veya yanmış yüreklerin yangınına su serpmek için hesap kitap yapmadan bodoslamaya savaşa girilmez.

Savaş; ciddi bir manevi hazırlık inanç ve cesaret, bilhassa hesap kitap işidir. Bunlar yapılsa bile, sadece askerlere devredilemeyecek kadar önemli ve hayati bir konudur. O ülkedeki büyük küçük, zengin fakir, asker veya sivil herkesi etkiler ve ilgilendirir.

Savaş sadece askerlerin işi değildir. O ülkenin bütün insanları el ele gönül gönül’e, omuz omuza bir bütün ve disiplinli şekilde bir yumruk ve bir kalp olma işidir.

Asker cephede savaşırken cephe gerisindekilerin de kalben, ruhen ve bedenen savaşanların yanında olması, onlarla savaşın şartlarını ve sonuçlarını yaşaması gerekir.

Savaşan ordunun bir aklı düşmanda, bir aklı vatan ve millet savunmasında, bir aklı da evinde ve ailesindedir. Sırtını sağlama almayan bir ordu ve millet savaşın en kritik anında, en dost bildikleri tarafından sırtından hançerlenebilir. Milletimiz bunu birçok defa Ruslara, Yunanlara, Rumlara ve Ermenilere karşı savaşlar sırasında sık sık yaşadı. Tarihini unutan milletler aynı acıları ve felaketleri tekrar tekrar yaşamak zorunda kalırlar.

‘’Komşu’’ dediğimiz Rumlar, ‘’ Milleti Sadık’a’’ dediğimiz Ermeniler, ta İspanyadan ölümden kurtarıp Selanik, İstanbul ve İzmir’e getirip yerleştirdiğimiz Yahudiler milletimizin cephede savaşırken onlar işgalci ve istilacı emperyalistlerle bir olup bizi sırtımızdan defalarca hançerlediler. Halkımız çoluk çocuğuyla tecavüz uğrayıp defalarca vahşice katledildi. Askerimiz cephelerde iken, düşmanlarımız ve yerli münafıklar el ele verip evlerimizi, ekin tarlalarımızı, şehirlerimizi, köylerimizi yakıp yıktılar.

Askerimize polisimize silah çeken, onları acımasızca öldüren içimizdeki şerefsizler, hainler ve münafıklar biz cephede düşmana karşı savaşırken eli boş duracaklarını mı sanıyorsunuz?

Tarihimizde yaşadığımız acı olayları tekrar yaşamak istemiyor isek önce evimizi, mahallemizi, köyümüzü, şehrimizi, bölgemizi ve vatanımızı münafıkların ve hainlerin olası bela ve musibetlerinden, ihanet ve düşmanlıklarından emin hale getirmemiz şart. Kalenin içi sağlam değilse, kalenin dışında başarılı bir savaş verilemez.

‘’Kahrolsun İsrail, yardımcıları, müttefikleri birleşmiş kâfirler ve katiller…’’ demek elbette hoş ve güzel. Gönlümüz de, böyle olmalarını istiyor elbette. Ama kahrolsun demekle düşman kahrolmuyor.

Dolar ve Euro’nun kulları olanlar, soğan sarımsak ve patates fiyatları yükselince düşmanın yanında ve safında yer alan, savaşın sıkıntı ve zahmetleriyle karşılaşınca Beni İsrail’ in Hz. Musa’ya söylediği gibi; ‘’Ey Musa! Rabbine söyle, bize soğan sarımsak patates marul… türü yeşillikler göndersin! ’’ dediği gibi, başları sıkıştığında; ’’ Ey Musa; Sen git rabbinle birlikte düşmanlarınla savaş! Bizim rahatımızı bozma! ’’ dedikleri gibi demeyeceklerine kimim bir garantisi var? İçimiz dışımız hain ve münafık dolu.

İsrail’le savaşmak; tüm işgalci Haçlı Siyonist ittifakı emperyalistler ve katil soykırımcı ABD, Fransa, İngiltere vs. gibi batılılarla savaşmak demektir. Bunlarla savaşmak ve savaşı kazanmak için; önce evimizin, şehrimizin ve ülkemizin içini temizlemek ve tahkim ederek her yönüyle güçlendirmek ve (Cihad’ a) savaşa hazır hale getirmemiz gerek. Atalarımız ; ‘’ Barış ve huzur istiyorsan savaşa hazır ol’’ diye bunun için demiş.

İslam düşmanlarına karşı savaşmak; savaşa ve savaşın her türlü şartlarına hazırlanmış, eğitimli, maddi ve manevi tüm hazırlıklarını yapmış mücahit ve muvahhid bir milletin işidir.

Tavla ve hokey masalarında tembel tembel oturup zar ve desteksiz atmakla, kahvehanelerde geyik sohbeti yapıp havanda su dövmekle savaş yapılmaz. Savaş; mal, can, kan ve bedel ödemeyi peşinen kabul etmiş şehadet aşkıyla yanan bir milletin işidir.

Anladınız mı patates ve soğanın fiyatları yükselince kazan kaldıran, sokaklarda soytarılarla tencere tava çalan, bir iki milletvekili ve belediye başkanı kazanabilmek için Allah, Kur’ an, peygamber ve vatan-millet düşmanlarıyla kuzu sarması olan makarnacılar?

Önce, ülkemizdeki fitne/ci/leri ve çevremizdeki yamukları düzeltmeden, kime karşı, kiminle ve nasıl savaşacağız? Şair M. Atilla Maraş’ ın dediği gibi; O da olacak, bir gün o gün de gelecek inşallah. O da, olacak…

‘’…

duyarım elbet içimde

buz tutan yosun kokusunu

onarırlar yıkılan bentlerimi bir bir

yangın yerleri yeşerir

muhammedi bir gül açar

nemrut yerler şenlenir

yüreğim benim şimdi dağ şafağındadır

el değmeye kıyamam gül uykudadır

uyanır elbet görürsün

ruhun ruhuma girince

acılarımız birleşince

alışırız biz de artık

ince hesap sormaya

derin hesap almaya

geniş hesap vermeye.’’ (Hesaplaşırız Bir gün. M. A. Maraş)

Herkesi Muntakim olan rabbimizin adıyla selamlıyor ve O’na emanet ediyorum.

Arif Altunbaş, Haber 7.com

.

Riyakâr eleştiriler ve eleştirmenler

Arif Altunbaş 26 Eylül 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 368 Görüntüleme

Osmanlıda, ona en büyük zarar verenler dış güçler değil ırkçılık yaparak Osmanlıyı ele geçirmeye çalışan, Osmanlı birliğini dinamitleyen batı güdümlü ve taklitçisi Tanzimatçılar, jön Türkler, İttihat ve Terakkicilerdi. Bunların Cumhuriyet Tarihindeki uzantıları ve temsilcileri cumhurun dinine, tarihine kültür ve medeniyetine en büyük zarar ve ziyan veren Cumhuriyet Halk Partililer ve onların gölgesinde barınan İslam ve Türkiye düşmanı aramızdaki Müslüman geçinen yerli münafıklar oldu.

Aynı ihanet çeteleri dün olduğu gibi bugün de iş başındalar. İktidar olmak ve ülkeyi yönetmek, ‘’demokrasi ve batılılaşma, uygarlaşma, çağdaşlaşma, laikleşme’’ diyerek batı ile uzlaşma ve kaynaşma hayali içinde bazen’’ sosyalizm, bazen liberalizm, bazen Mustafa Kemalin askerleriyiz’’ iddiasıyla yozlaşmış, yabancılaşmış, mankurtlaşmış bir taban var. CHP her zaman bu fitne bataklığının üreme ve türeme alanı olmuştur.

Siz ne kadar bu ülke ve millet için yararlı ve faydalı işler yaparsanız yapın, yaptıklarınıza karşı çıkmakla kendilerini görevli ve yetkili görmekteler. Nerede ve ne zaman bu ülke ve millet için yapılan, yapılacak olan iyi bir iş, hayır, eser varsa; onlar mutlaka bu işlere karşı çıkarlar. Bu eserleri ve işleri yapanların aleyhinde yalan, iftira, dedikodu ve aslı astarı olmayan haberler üretirler.

Bu ülkenin laiki, Kemalist’i, sosyalisti, komünisti, muhafazakârı, milliyetçisi, ateisti ve maalesef İslam’ı savunduğuna inanan bazı Müslümanlarının bir kısmı da İslam düşmanlarının yaptıkları bu eylem ve söylemlerin aynısını yapmayı ‘’hizmet, cihat ve mücahitlik (!) ’’ zannederler.

Daha dün yalanın, iftiranın ve ihanetin üretim merkezi olan bir partinin liderliğini yapan bilmem ne oğlunun 6 ‘ lı masası etrafında toplanan her renk ve sınıf, cins ve dindar, mezhep ve siyasi görüşten olup da Cumhur İttifakına karşı olanlar, kendi içlerinde hiçbir dini, siyasi ve ideolojik birliktelikleri olmayan ilkesizler ve ülküsüzlerin bugünlerde düştüğü şu perişan ve sürüngen hali bakın! Kin, öfke, nefret ve hasetliklerinin kendilerini bir araya getiren partiler koyun sürüsü gibi topluca intihar edip uçurumuna sürüklendiği görün! Suça teşvik eden, suçlu duruma düşen/düşürülen ve onları seçenlerin ağızlarını şimdi bıçak açmıyor.

Bugün, CHP Belediyelerindeki skandallardan, başarısızlıklardan, deveyi havut’ uyla yutan Belediye başkanları ve takımının yaptıkları hırsızlık, arsızlık, yüzsüzlük ve sahtekârlıklardan onları oraya seçen 6’ lı masanın etrafında çöreklenen partiler/partililer ve onlara oy verenler bütün bu olan biten rezaletlerden, susuzluk, çöp yığınları, trafik anarşisi ve belediyelerinin yaptıkları zamlardan da sorumludur.

Tabii ki, AK Partiye, MHP’ ye kızarak ders verelim deyip inadına, inanmadığı partilere oy veren kırgınlar, küskünler ve yüzer oylar da bunlardan mesuldürler.

Peki, yaptıkları beceriksizlik ve kibirliler, davranış ve faaliyetlerle tabanlarını kızdıran, küstüren ve başka şeritlerde koşmalarına sebep olan AK Parti ve MHP’ li yerel yönetimler/ yöneticiler, Genel Merkezin halkın isteklerine kulak vermeyen, dediğim dedik parti ağaların bu yanlışlıklardan ve ihanetlerden onlarda sorumlu. Bence en büyük suç, hata ve vebal havasından yanına yaklaşılamayan kibirli, ne oldum delisi olmuş kendini bilmez Cumhur ittifakının belediye başkanları, çevresi ve görevlerini hakkıyla yerine getirmeyen Milletvekilleri de bu vebale ve sorumluluğa ortaktır.

Kısaca ülkemizde olup biten tüm olumsuzluklardan millet olarak hepimiz uzaktan yakından gücümüz ve kuvvetimiz, imkân ve sorumluluğumuz kadar mesulüz. Hepimiz önce kendimize karşı dürüst olmalıyız. Riyakâr eleştirilerle veya övgülerle yol alınamaz ve hiçbir yere de varılamaz.

Dün yapılmasına karşı çıkılan havaalanlarından uçarken, yollardan ve köprülerden geçerken,’’ teneke, maket, radyatör peteği’’ dedikleri uçaklar gemiler, tanklar, füzeler, İHA ve SİHA ‘larımız dünyada ses getirirken acaba bu riyakâr, ikiyüzlü yalancılar, hırsızların avukatları, destekçileri, savunucuları sokaklarda eylem yapan(mal)lar hiç mi utanmıyor ve sıkılmıyorlar acaba?

Yalan ve iftira dürüst olmayan riyakârların, dürüstlük doğruların ve samimi insanların işidir. Siyaset yalancılar ve riyakârla, dürüst olan doğru ve cesurların mücadele sahası olarak bir imtihan sahasıdır

Herkes kendi partisi ve siyasi anlayışını gözü önüne getirerek ‘’Ben ne taraftayım’’ diye kendisine sormalı. Yalan ile iman bir arada bulunmaz. Bir insan ve toplum ahlaksız ve yalancılığı siyaset edinmişse onun dini de imanı da olmaz.

İman’ ın mı inkâr’ ın mı tarafındayız diye hepimiz kendimizi Allah için her gün hesaba çekmek mecburiyetindeyiz.

“Allah’a dayan, sa’ye sarıl, hikmete râm ol

Yol varsa budur, bilmiyorum başka çıkar yol.’’ (M.A. Ersoy)

.

Trump’tan da bir cacık olmaz

Arif Altunbaş 28 Eylül 2025 Güncel, Yazarlar Yorum yap 351 Görüntüleme

İlk yayınlanma tarihi; 10.03.2017, Haber 7 com/Arif Altunbaş

Amerikada devlet başkanlarının değişmesiyle, Avrupa’da devleti yöneten hükümetlerin ve partilerin değişmesiyle devletlerin genel politikaları, stratejileri, dostları, düşmanları, bunlara dönük algı operasyonları ve politikalar değişmez. Her devletin bir derin devleti ve bir kırmızı kitapçığı vardır ki, iktidara gelen başbakanlar veya devlet başkanlarının nasıl hareket edeceği, ne konuda nereye kadar yetkili olduğu orada belirtilmiştir.

Türkiye’ye veya İslam alemine bakışları da orada yazılıdır, o da değiş(tirile/mez. Devletlerin başı yolgeçen hanı değildir. Devleti yönetmek başkanın tek elinde ve yetkisinde de değildir. Devletin bütün kırmızı ve kalın çizgileri derin devletin kitabında net olarak belirtilmiştir. Kim, hangi partiden iktidara gelirse gelsin önceden derin devlet tarafından belirlenen çizgiler ve çerçeveler içinde oyununu oynamak zorundadır. Yoksa laf dinlemeyen ve erken öten horozun boy ölçüsü kısa zamanda alınır. Kenedy’i vuran/vurduran şimdiye kadar neden belirlenemedi diye bir soru sorun ortaya?

İkiz kulelerle ilgili gerçekler neden kamuoyundan gizlenir acaba? Referandumun ‘’EVET’’ veya ‘’HAYIR’’ mücadelesinde Almanya’nın, Avusturyanın, Hollandanın ve diğerlerinin ortak bir cephe oluşturması ve hepsinin de aynı zaman diliminde Türkiye’ye karşı ‘’HAYIR’’ cephesinin yanında yan yana gelip gardlarını almaları tesadüfî değildir. Bu onların içgüdüsü de değildir. Bir el var, görünmeyen bir el onları harekete geçiren… Bu konuda zavallı Merkel’e yüklenmenin bir anlamı da yok. Çünkü onun Almanyanın kırmızı ve kalın çizgileri dışına çıkması ne haddi, ne de hakkıdır. O ancak Alman derin devletinin kendisine belirlediği sahadaki sınırlar içinde oyununu oynayabilir. O sahanın dışı Merkel’i de hükümetini de aşar. O belirlenen saha içinde, belirlenen kural ve kaidelere göre söz söyleme, gerdan kırma ve kıvırtma hakkına sahiptir. Haa! ‘’ABD’ de ve Avrupa’da Demokrasi var’’ diyorsunuz ister istemez? Hala ülkemizde bu tip düşünen, böyle olduğuna inanan safdilliler olsa da, 25 yıl batıda yaşamış biri olarak ben de ‘’Güldürmeyin beni!’’ diyorum. Batı demokrasilerinde derin devletin çizdiği sınırların dışına çıkan Başkanın da, Başbakanın da, Hükümetinde hemen haddi bildirilir. Başa kim gelirse gelsin sistem kendini her konuda garantiye almıştır. Bu kurallar Anayasanın da üstünde görünmeyen bir baba yasadır. Trump geldi diye Amerika’nın Türkiye’ye ve Ortadoğuya bakışı, tutumu -pozitif olarakdeğişecek hikâyesiyle avunan birçok Aydın (!), politikacı, yazar çizer takımı var ülkemizde.

Bazıları hala ümitlerini yitirmiş değiller. Habire mucizeler bekliyorlar. Oboma’nın bir ismi de Barak ‘’Hüseyin’’ Obama idi. Ataları kolonyal dönemden beri Müslümandı. O gelince Amerika ve Müslüman ülkeler arasında daha sıcak ilişkiler olacaktı’’ falan gibi algı operasyonlarıyla ortalık sulandırılmış, balçığa dönmüştü. Ne oldu? Hüseyin Obama gelince ‘’Barak’’ yok mu oldu? Yoksa Barak ‘’Hüseyin’i’’ vitrin olarak mı kullandı? Politika müneccimlerinin efsunlu büyüleri hiçbir işe yaramadı neticede. ABD yine eski politik hedeflerine devam etti. Kendi oyununu kendi çaldı ve kendi oynadı.

‘’Gelip geçen Amerikan Başkanlarından en becereksizi, iktidarsızı ve İsrail dostu olan Hüseyin Obamadır’’ dersek yanlış olmaz. Irak’ı, Afganistan’ı, Suriye’yi, Libya’yı işgal eden orduların başında Hüseyin Obama kuklası vardı. Rüzgâr gibi geldi geçti… Şimdi Trump iktidarda. Ondan bir şey umanların ve bekleyenlerin sayısı azımsanmayacak kadar çok. O da ABD derin devletinin kuklası, Arnold Schweizneger’ e taş çıkartacak profesyonel bir oyuncu? Kendisi para babası, şımarık, yüzünde meymeneti olmayan, insana hiç güven vermeyen bir Kovboy bozuntusu.

Membiç meselesinde PYD, PKK, Rusya, İran, Hizbullah ve Esed’ in can düşmanları ABD ile bir anda nasıl Türkiye’ye karşı kuzu sarması oluverdiler? Kimse umutlanmasın, iyimserlik rüzgârına yelken açmasın! Zira umduğunu bulamaz. Amerikan ineklerinin çobanı olan bu adamdan da bir cacık olmaz. Kendi aklına, gücüne ve birliğine güven Türkiye! Hiç sana, ‘’Ayıdan post, gâvurdan dost olmaz’’ atasözünü söyleyen olmadı mı?

Trump dün, ne idiyse; bugün de ondan farklı değil, hatta; daha tecrübeli, kurnaz bir şeytandır. Allah insanlığı şerrinden korusun.

.

İnsanlığın ABD ve İsrail barbarlığı ile imtihanı

Arif Altunbaş 3 Ekim 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 322 Görüntüleme

Suçlunun güçlü, mazlumun güçsüz olduğu bir dünyada adalet olmaz. Orada, zalimin hükmü geçer, katilin borusu öter.

Amerika’yı ve emperyalist batı dünyasını arkasına alıp Ortadoğu’da efelenen kuduz İsrail köpeği bir devlet değil zehirli yılan gibi küresel terörist örgüttür.

Siyonist İsrail örgütünün koruyucusu ve kollayıcısı emperyalist devletlerdir. Başta İngiltere, Amerika, Fransa, Almanya ve batı ittifakındaki diğer devletler bu barbar örgütün koruyucuları ve destekçileri olarak onun yaptığı bütün zulüm, işgal, katliam ve soykırımdan da sorumludurlar.

Katliam ve soykırımın suçluları sadece İsrail değil onun yardımcıları, ona silah ve lojistik destek sağlayan bütün devletlerdir. Devletlerinin işlediği bu zulmü durduramayan halkta dolaylı olarak vebal ve sorumluluk altındadır.

M. Ö. 598’de Babil kralı Buhtu’n-Nasr’ın Kudüs’ü ve Beytü’l-Makdis’ i yerle bir etti ve İsrail oğullarını Filistin’den çıkarıp çeşitli ülkelere sürmüştür. Babil’ den Filistin’e, Mısıra İspanyaya, İngiltere’ den Polonya’ ya, Almanya’ya ve dünyanın her yerine kovulan bu lanetli millet, 1917 den itibaren emperyalist İngiltere tarafından Filistin’ e yerleştirildikten sonra, Babil’ de olduğu gibi Yahudi olmayanlara düşmanı ettiler. Bugün de aynı şımarıklık ve kibrin sahibi olarak kendileri dışındaki bütün milletlere köle gözü ile bakmaktalar. Kendilerinin tanrının seçilmiş kulu olarak yaratıldığına ve diğer insanların onlara hizmet eden köleler olduğuna inanırlar. Bu yüzden dünyanın her yerinden kovulmuş, sürgün edilmişlerdir.

19. Asrın başlarında Filistin topraklarına yerleştirildikten sonra Filistin topraklarını kan gölüne çeviren bu millet geçmişte olduğu gibi gelecekte de yeni sürgünlere adaydır. Bugün insanlık, İsrail’ in yaptığı zulümlerden dolayı küresel bir isyan içindedir. Bu zalimlerin zulmünü durdurmak için hangi din, millet, ülke, renk olursa olsun el ele vermiş Gazze’de işlediği soykırımı lanetleyip dünyanın her yerinde protestolar yapmaktalar.

İsrail’in Ortadoğu’da yaptığı zulümler ve saldırganlıklar yeniden yeryüzünün nefret ve lanetini Yahudi kavminin üzerine çekiyor. Kur’ anı Kerimde de, Allah’ın lanetlediği bu kavim yeni sürgünlere aday olarak kendi sonlarını hazırlıyorlar.

Filistin, Gazze, Lübnan, Yemen, Tunus, İran, Irak, Katar gibi ülkelere saldırı düzenleyerek bölgede ve dünyada devlet terörü estiren bu katil örgüt suçsuz Yahudilerinde başlarına tarih boyu olduğu gibi gelecekte de (kuvvetle muhtemel) olacağı gibi başlarına belaya sokacaktır. Peygamberimizin, ‘’Bir gün gelecek, dünya Yahudilere düşman olacak. Bir Yahudi, bir taşın arkasına saklansa, o taş dile gelip ‘’Ey Müslümanlar! Burada da bir Yahudi var’’ diyeceği gün yakındır.

Trump’ ın böbürlenerek hazırladığını söylediği ‘’ Gazze Barış Planı’’ sinsi ve adi bir oyundur. Bu oyun Gazze’ nin işgal ve istilası, Hamasın imhası için bir tuzaktır. Bu plan Amerika’da değil, İsrail de hazırlanmış, Trump’ ın ağzından dünyaya ilan edilmiş alçak bir Bizans oyunudur. Trump’ ın bu oyundaki rolü, Siyonist İsrail’e rol icabı figüranlık yapmaktır.

Bu oyunun içinde ABD, İngiltere, Fransa ve bazı Arap ülkeleri de var. Günü gelince bunlar teker teker açığa çıkacak. Takkeler düşecek keller görünecek, Gazze’ yi Siyonistlere satan şerefsizler ve münafıklar belli olacak. Bu oyunun içinde Filistin devlet başkanı olarak ortalıkta dolaşan ikiyüzlü laik Abbas’ta vardır. Çünkü kâfirlerin ve münafıkların ortak hedefleri Hamas İslami hareketlerini yok etmektir.

Birleşmiş kâfirler ve münafıkların hedefi Filistin’deki ve dünyadaki İslami hareketleri yok etmektir. Gazze’ de, batı Şeria’ ve bölgede olan biten zulümler, hukuk ve insan ihlalleri bu alçakların umurunda bile değil. Kâfirlerin ve münafıkların tek amacı emperyalizme karşı kahramanca direnen ve savaşan İslami hareketleri ortadan kaldırmak.

Trump’ ın barış planı Hamas’ın imha planıdır. Hiçbir Müslüman kendileri için idam fermanı olan bu anlaşmayı kabul etmez. Trump’ ın 20 maddelik Gazze Barış Planı, 20 sinsi ve kanlı tuzaktır. Hamas barış planı oyunuyla dünyanın gözü önünde İsrail’ in elleriyle boğdurulmak isteniyor.

Gazze’ de bu adi planla yok edilmek istenen tüm insanlığın vicdanı, sağduyusu, onur ve şerefidir.

ABD ve İsrail tarihlerinde görülmemiş kadar çok nefret ve düşman kazanmışlardır. Bu mücadelede kaybedecek olanlar, ABD emperyalizmi ve İsrail faşizmiyle birlikte çağdaş Firavunluk yapan Siyonist Haçlı ittifakı olacaktır.

وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللّٰهُۜ وَاللّٰهُ خَيْرُ الْمَاكِر۪ينَ Allah tuzakları bozanların en hayırlısıdır. (Ali İmran: 54)

.

Milyonların Yürüyüşü

Arif Altunbaş 10 Ekim 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 392 Görüntüleme

İnsanlığın buluşma noktası olan ‘’hak, hukuk, adalet ve özgürlük ‘’ anlayışı tek başına hiçbir devlet, millet, din, ırk ve toplumların kendi malı değildir. Bu değerler insanlığın varoluşundan günümüze kadar türlü bedeller ödeyerek zulme mücadele veren insanlığın ortak malı ve mirasıdır.

Nemruda karşı Tevhit mücadelesi veren Hz. İbrahim’in inanç mücadelesi sadece İbrahim’i (Semavi) dinlerin ortak noktası değil, tüm insanlığın buluşma noktasıdır.

Hz. Musa’nın Firavun’ a karşı verdiği mücadele Firavun taraftarları ve Beni İsrail’ liler ( Kıpti’ ler ile Sıpti’ ler ) arasındaki basit bir kabile savaşı değildi. Tüm âlemi yaratan, kuşatan ve kucaklayan Allah’ın yeryüzü ve gökyüzündeki yaratıklarını temsil eden ibretler dolu ve örnek bir mücadele idi.

Hz. Musa Yahudilerin iddia ettiği gibi, ‘’bir ırkın ve kavmin peygamberi ‘’ olsaydı Allah sadece Yahudi kavminin rabbi olur, âlemlerin rabbi olmazdı. ‘’Tevhit inancı, Allah’ın adaleti, Onun bütün yaratılmışın rabbi olduğu ‘’ gerçeği Yahudilerin iddialarını çürütür.

Yahudi ve Hıristiyanların inanç dünyasını vahiy yolundan çıkaran, Tevhit dininden koparan başta Allah’ın varlığı ve birliği konusundaki sapık inançları ve vahyin izinden ayrılmalarıdır.

Hz. Âdem’ in iki oğlu arasındaki mücadele ile başlayan, Habil’ in öz kardeşi Kabil tarafından katledilmesiyle sonuçlanan ilk katliam insanlık tarihi boyunca, Nemrut’ tan Firavun’ a, Romalılardan Kartaca’ lılara, Haçlılardan İslam yurtlarına kadar uzanan, Avrupalı köle tüccarlarının Afrikalıları yurtlarından koparıp boğaz tokluğuna çalıştırarak köleleştiren, insanlık dışı türlü zulüm ve işkenceleri ile İsrail’ in Gazze soykırımı aslında bütün insanlığın katliamıdır. ‘’Bir insanı öldüren bütün insanlığı öldürmüş gibi…’’

Amerika Kıtasının batılılar tarafından işgal edildiğinde, orada katledilen Kızıl derililer, İnkalar, İnuitler, Mayalar, Mişeler ve Miştekler gibi yerli halklar, insan olarak tün insanlığın kardeşleri idi. Onlara yapılan zulümler, işgaller ve soykırımlar bu işe alet ve aracı olan bütün devlet ve milletlerin yüz karası ve ortak vebalidir.

Bunca zulümlere karşı direnen Amerikan yerlileri, Afrikalılar tüm insanlık adına acı çekmişlerdir. Artısıyla eksisiyle bir veya bir gurup insanın yaptığı negatif veya pozitif eylem ve söylemler insanlığın ortak kaybı veya ortak kazancıdır.

Her insan, bir alemdir. Bireysel olarak bütün insanlığı temsil eder. Bir insan veya toplum herhangi bir zulme uğrarsa ondan bütün insanlık rahatsız olup acı çekmesi bu yüzdendir. Hiroşima ve Nagazaki’ye atılan atom bombalarının tesiriyle orada ölen on binlerce masum insanın acısını içinde duymayan insanlar insanlıktan nasibini almış barbarlardır.

Tam iki yıldır Gazze’ ye binlerce ton bomba yağdırıp, şehri çağlar öncesi yaşamış antik bir kent gibi viraneye çeviren, suçsuz kadın, çocuk, ihtiyar ve insanları yapay zekâ ile rasgele bombalayan, 80 bin insanın ölümüne 270 bin insanın yaralanmasına sebep olan vahşi bir medeniyet anlayışında haklılık, ahlaki ölçü ve insanlık aranmaz.

Bunları yapanlara ve bu katliamları işleyenlere ortak olan tüm devletler ve milletler suçludur. Bu insanlık dışı davranışları onaylayan ve bunlara maddi manevi destek veren herkes, her millet ve devlet suç işlemiştir. Suçun ve suçlunun dinine, rengine, milletine, ırkına ve kimliğine bakılmaz. Suçlu suçlu, katil katil ve zalim kim olursa olsun zalimdir.

Zulümler ve katliamlar karşısında dünya çapında ayağa kalkan insanlar, insanlığın onurunu yüreklerinde hisseden ve onun yükünü taşıyan asil yüreklerdir.

Onlar, sadece Gazze’ de aç susuz abluka altında ölüme mahkûm edilen masum insanların değil, küresel emperyalizm ve faşizmin baskısı ve esareti altında inleyen tüm insanlığın tercümanı olan insanlık adına mücadele veren adsız kahramanlardır.

SUMUD, tüm insanlık adına kıyam eden küresel bir vicdan hareketidir. Her türlü emperyalizm, sömürü, kölelik, faşizm ve zorbalığın karşısında ancak böyle kolektif bir akıl ve hareketlerle dik durulabilir.

Kibir abidesi Ebrehe’ nin Fil ordusunu, ‘’Ebabil kuşlarının biçilmiş ekin tarlasına çevirdiği gibi’’ katillerin silah ve cephaneleri karşısında ancak böyle mütevazı ama kararlı gönül erleri zafer kazanabilir.

Nerede bir mazlumun çığlığı varsa, o insanlığın ortak vicdanının sesidir. İnsan olmak, çağrılmadan orada olmak demektir.

.

Korku İmparatorluğu

Arif Altunbaş 17 Ekim 2025 Güncel, Yazarlar Yorum yap 331 Görüntüleme

Tayvan-Çin gerilimi, uzun yıllardır ABD ve Çin arasında süregelen güç gösterisi ve çatışmanın arenası oldu. Tayvan, resmi olarak kendini “Çin Cumhuriyeti” olarak nitelerken, Çin’in Tayvan’ı kendi toprağı olarak görmesi çatışmanın odak noktası. Bu durum, bölgedeki küresel istikrarı tehdit eden bir gerilim kaynağı olmaya devam ediyor.

1949 yılında, Çin iç savaşının sona ermesiyle Mao Zedong’un liderliğindeki Komünist Parti’nin iktidara gelmesiyle Tayvan, Kuomintang (KMT) hükümetinin sığındığı ada olmuştu. O günden bu yana, Tayvan ve Çin arasında siyasi ve askeri gerilim kesintisiz devam ediyor. Batı Blokuna bağlı demokratik bir hükümet yapısına sahip olan Tayvan, Çin ise tek partili komünist yönetimiyle yönetiliyor.

Çin, Tayvan üzerindeki etkisini artırmaya çalışırken, Tayvan da bağımsızlık arayışını sürdürmekte ısrarlı. 2020’de Tayvan’da Tsai Ing-Wen’in yeniden seçilmesi, Çin ile olan ilişkilerde daha sert bir duruş sergilemesine ve Tayvan’ın bağımsızlığını destekleyen bir politika izlemesine neden oldu. Bu durum, Çin hükümetinin sert tepkisini çekti.

Çin, Tayvan’a karşı askeri baskılarını artırdı ve bölgede askeri tatbikatlar düzenlemeye başladı. Bu da Tayvan’ın uluslararası toplumdan destek arayışına yol açtı. Özellikle ABD, Tayvan’a olan desteğini artırarak Çin’e karşı bir denge unsuru olmaya çalıştı. Tayvan’ın uluslararası alanda tanınma çabaları, Çin’in sert tepkileriyle karşılaştı. Bu bölgedeki gerginliğin armasına en büyük neden.

Tayvan-Çin krizi, sadece iki taraf arasındaki bir çatışma değil, aynı zamanda küresel ölçekte güç dinamiklerinin de bir yansımasıdır. ABD’nin Tayvan’a olan desteği, Çin’in bölgedeki etkisini sınırlama çabaları ile birleştiğinde, bu krizin uluslararası ilişkiler üzerindeki etkileri büyük bir önem taşıyor. Tayvan’ın geleceği, hem bölgedeki istikrarı hem de uluslararası doğu-batı güç dengelerini etkileyecek önemli bir faktör olarak öne çıkmaya devam ediyor.

Güney Çin Denizi’ndeki gerilimin en önemli nedeni bu krizdir. Bu gerilim, sadece Tayvan meselesi ile sınırlı değil; aynı zamanda bölgedeki kaynaklar, askeri stratejiler, ticaret ve uluslararası ilişkilerle yakından ilişkili.

Güney Çin Denizi’nin kuzeydoğusunda yer alması nedeniyle Tayvan, stratejik bir konuma sahip. Çin, Tayvan’ın bağımsızlığını asla tanımayacağını belirtirken, bu durum bölgedeki askeri ve politik dengeleri de etkiliyor.

Çağlardır Güney Çin Denizi, zengin doğal kaynaklara ve önemli ticaret yollarına ev sahipliği yapmakta. Bu yüzden, bölgedeki ülkeler (Çin, Vietnam, Filipinler, Malezya, Brunei, Endenozya) arasında ciddi bir rekabet söz konusudur. Çünkü Tayvan, bu kaynaklara erişim ve deniz yolları üzerindeki kontrol açısından kritik bir öneme sahip.

Çin, bu yüzden Güney Çin Denizi’nde askeri varlığını artırmakta ve bu bölgede sık sık askeri tatbikatlar düzenlemekte adeta dünyanın jandarması ABD’ ye kafa tutmaktadır. Başta ABD olmak üzere batı blokunun Tayvan’a yönelik ekonomik tehditleri ve askeri baskıları, Güney Çin Denizi’ndeki gerilimi daha da artırmaktadır. Bu hal ABD’nin bölgedeki müttefikleriyle (özellikle Tayvanla) ilişkilerini güçlendirmesine neden oluyor.

ABD, Tayvan’ı destekleme taahhüdünde bulunarak, Çin’in bölgedeki etkisini sınırlamaya çalışmakta. Bu nedenle, Güney Çin Denizi’ndeki gerilim daha da artmaktadır. ABD’nin askeri varlığı ve müttefikleriyle olan ilişkileri ise, Çin tarafından elbette hoş karşılanmamakla birlikte her iki blokun da elinde Ticaret kartlarını oynamaktan başka şimdilik bir seçenek yok. Bunun hep böyle sürmesi mümkün değil.

Güney Çin Denizi’ndeki gerilim, Tayvan ile doğrudan bağlantılı olsa da, aynı zamanda bölgedeki diğer ülkelerle olan ilişkiler, doğal kaynaklar ve askeri stratejilerle de çoktan şekillenmeye başladı. Çin, ABD ile boy ölçüşecek büyük bir deniz ve hava gücü hazırlıyor.

Amerika’nın dünya jandarmalığını sürdürebilmesi için enerji havzaları ve deniz taşıma yollarının güvenliğini kendi kontrol ve denetiminde tutmak istiyor. Bu strateji, doğuda Çin ve Japon denizinde, batıda Baltık ve Okyanusta, güneyde Basra Körfezi ve Kızıldeniz’de, kuzeyde Hazar ve Karadeniz ile Doğu Akdeniz’de sürekli fitne kazanını kaynatmaya sebep oluyor.

Bu durum, hem tüm bu bölgelerdeki istikrarı tehdit etmekte hem de uluslararası ilişkilerde gerilimler ve gerginlikler meydana getirmekte önemli bir rol oynuyor. Ukrayna Rusya savaşının sürmesi, İsrail’ in Ortadoğu’da Amerikan’ ın kabadayısı olarak ortaya sürülmesi bu yüzden.

Gerek İbrahim anlaşmaları, gerekse Gazze Barış anlaşması emperyalistlerin çıkarlarına hizmet etmedikçe hiçbir mana ifade etmez. Güçlü olmak haklı olmaktan çok önemli ve önce gelen zalim bir dünyada yaşadığımızı asla unutmamalıyız.

Yorum yap

.

Gâvurlaşmanın neresindeyiz

Arif Altunbaş 24 Ekim 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 309 Görüntüleme

Bu kelimenin ne anlama geldiğini, nerede, niçin ve kimler için kullanıldığını, buna göre içimizdeki gâvurların kimler ve nasıl birileri olduğunu açıklayalım önce. Bazı gâvurlar da cehaletinin rüzgârına kapılıp bize tellenmesinler.

Oxford Languages’ e göre, ‘’Müslüman olmayan kimselere, özellikle Hıristiyanlara, Avrupalı ve batılılara’’ Türkiye’de halk arasında gâvur denilir. İngiliz gâvuru, Fransız gâvuru, Moskof gâvuru, Yunan gâvuru vs. gibi.

Gâvur, genel olarak İslam inancı dışında olan kimselere denir. ‘’Allah katında tek din İslam’dır’’, ayetine göre; İslam dışında kalanlara yabancı anlamında Gâvur denilir. Gâvur Müslüman olmayan yabancı demektir.

Etimolojik olarak, kökeni Farsçadaki ‘’gebr’’ kelimesinden gelen, ‘’gâvur’’ kelimesi ‘’ 1. Dinsiz inançsız kimse, 2. Müslüman olmayan kimse, 3. Vicdansız, merhametsiz, acımasız kimse, 4. İnatçı’’ kimseler için dört farklı anlamda kullanılır. (TDK)

Bu kelime halk arasında, İslam’ı kabul etmeyen, kefere kelimesiyle eş anlamlıdır. Gâvur demek; Kâfir demek, kâfir demek İslam’ı din olarak kabul etmeyen demektir.

Mecazi olarak, bir ‘’işi gâvur etmek’’ demek onu, ‘’bozmak, dağıtmak, işe yaramaz ve kullanılamaz hale getirmek, değersizleştirmek, boşuna harcamak’’ demektir.

Düşman askerine de gâvur yerine halk ağzında ‘’cavır’’, aşırı derecede kaba, yeteneksiz ve inatçı kimselere de ‘’şeddeli gâvur’’ denir.

Argo olarak kullanıldığında ise; ‘’ Acımasız davranmak, vicdansızlaşmak, insanlık değerlerinden uzaklaşmak, kural ve kaide tanımamak, barbarlaşmak’’ anlamında kullanılır.

Kısaca; ‘’Gâvur, Müslüman olmayan yabancı’’, Gâvurlaşmak ise; ‘’ İslam’a aykırı eylem ve söylemlerde bulunarak yabancılaşmak, İslam dininden ve toplumundan uzaklaşmanın adına ‘’gâvurlaşma’’ denir.

Osmanlıda, batılılaşma hareketini sahiplenip savunan, onu devlet ve millet üzerinde uygulattırmaya çalıştığı için Sultan II. Mahmut’ a İslam ulaması ve Müslüman halk ‘’Gâvur Padişah’’ demiştir. İslam ümmetinin bugünkü her yönden perişan haline bakıldığında, İslam âlimlerinin ne kadar haklı ve isabetli tespitler yaptığı apaçık ortadadır.

Osmanlı devletinin geri kalmasının nedeni Kur’ andan uzaklaşması ve kıblesini batıya çevirmesidir.

Batılılaşmanın öncüleri olan Tanzimatçılar, Jön Türkler, İttihatçılar, gayrimüslimler, Kemalistler, ateistler, laikler, solcular ve sosyalistler Türkiye’ deki yabancılaşma, yozlaşma, toplumsal ahlaksızlaşma ve bozulmanın baş aktörleridirler. Onlara göre İslam çağdışı bir din, Müslümanlar da hep yobaz ve gerici olarak damgalanmıştır.

Batılılaşma İslam dışı bir anlayış olarak yönetim, denetim, hukuk ve eğitim alanında devlet vasıtasıyla milletimize zor ve zorbalıkla dayatılmıştır. Ülkemizdeki yabancılaşma, yozlaşma ve gâvurlaştırmayı hızlandırarak bugünkü kimliksiz, benliksiz, ahlaksız, maneviyatız, Allah’ sız, kitapsız ve hiçbir din ve mukaddesat tanımayan bir kuşağın meydana gelmesi tepeden inme uygulanan batılılaşmanın acı meyvesidir.

Osmanlı ve İslam âlemindeki İslam ulamasının batılılaşmaya karşı çıkışı ve direnişi batılılaşmak isteyen fesat yuvaları ve fitne ocakları tarafından sürekli hedef tahtasına oturtularak zamanın en ağır cezalarıyla cezalandırılmışlardır.

Müslüman âlimlerin ve toplumun ‘’teknolojiye, bilime, sanata, gelişmeye karşı olduğu imajı verilerek İslam düşmanlarının kara propagandalarına sermaye edilmiştir.

Bugün, İslam âlemi ve Türkiye’ nin emperyalist batılılara el avuç açması, siyasi ve ekonomik olarak geri kalmasının, toplumsal olarak yozlaşıp yabancılaşması, kimlik ve benlik krizine girmesi batılılaşma serüveniyle başladı. Üçüyüz yıl sonra Müslüman bir milletin nesillerinin nasıl gâvurlaştırıldığını hala anlayamayanlar gâvurlaşmanın neresinde olduklarının bile farkında olmayan mankurtlardır.

Batılaşan toplumun bir kısmı aynen Moskof ve Yunan gâvuru gibi, Müslümanları Türkiye’den atmak, hatta Hitler faşizmi ve soy kırımcı İsrail gibi soykırıma tabi tutmak isteyenlerin sayıları bugün ülkemizde azımsanmayacak kadar çoktur.

İşte; batılılaşmak, yabancılaşmak, yozlaşmak ve gâvurlaşmak dediğimiz şey, tam da budur. Böyle Batılılaşmak, Batıllaşmaktır. Allah’tan, Kur’an’dan, peygamberden ve İslam’dan uzaklaşmanın adı da gâvurlaşmaktır.

Evimize, mahallemize, şehrimize, ülkemize siyaset ve ticaretimize, okullarımız ve üniversitelerimize, çarşı ve pazarımıza, ahlak ve günlük yaşantımıza tarafsız ve adil bir gözle bakınca, biz hangi İslam’ ın neresindeyiz?

Batı ve batıcılık adına devlet ve milletin özünde meydana gelen inkâr, tuğyan ve isyan hareketleri İslam ve Kur’ ana göre değerlendirilince, GÂVURLAŞMA’ NIN NERESİNDE olduğumuz daha iyi ve net olarak anlaşılacaktır.

Toplumsal değişim ve dönüşüm hareketleri, o toplumun istek ve arzuları doğrultusunda olursa tabii ve normal, tepeden inme dayatmalar, darbeler, ceberut rejim baskılarıyla yapılırsa bütün o değişim ve dönüşüm hareketleri, Türkiye’ deki batılılaşma ve laikleşme örneğinde olduğu gibi halkın kahir ekseriyeti tarafından kabul görmez ve onaylanmaz. Zorla, zorbalıkla güzellik olmaz.

‘’Bir toplum, içinde bulundukları iyi hâli değiştirmedikçe, Allah da onların durumunu değiştirmez.’’ (Rad; 11)

.

Yerde ve Gökde Hâkimiyet Allah’ındır.

Arif Altunbaş 7 Kasım 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 330 Görüntüleme

İslam dininde; din ve dünya işlerinde mutlak otorite ve hâkimiyet Allaha aittir. O insanlığa ve âleme huzur ve barış getirmek için gönderilmiş bir dindir.

‘’… Hüküm sadece Allah’a aittir. O size kendisinden başkasına ibadet (*) etmemenizi emretmiştir.’’ ( Yusuf, 40)

Bugün Müslümanların çoğunun günlük hayatta onu uygulamamaları Allah’ın ( Mali kül Mülk) mutlak otorite sahibi olduğu gerçeğini değiştirmez.

‘’Allah’ ın mutlak hâkim’’ olduğu gerçeğini kabul etmeyen insanlar İslam ile bağlarını koparırlar. İslam’ı içlerine sindirememiş ve anlayamamış böyle birçok insan kendini Müslüman zanneden sözde Müslümandır.

Kitab-ı Kerimi herkesin kendi inanç ve anlayışına göre yorum yapması kendilerini bağlar. Onu Kur’ ana göre anlamayan ve yorumlamayanların yanlış anlayış ve uygulamaları her çağda olagelmiş, bundan sonrada olabilir. Yeryüzü Müslümanlarının temel sorunları ve içinde yaşadıkları çelişki ve yanılgıların esas nedeni, dinin kurallarına uymamaları ve dini kendilerine uydurmaya çalışmalarından kaynaklanmaktadır.

Batı medeniyeti ve demokrasi anlayışı Hıristiyanlığı kendi kontrollerine almak için laiklik anlayışını temel değer olarak kabul etti. Bizde uygulanagelen laikliğin da esas hedefi batıda olduğu gibi tekke ve zaviyelerde yaptıkları gibi cami ve mescitleri işlevsizleştirip, din adamlarımızı günah çıkaran papazlar durum ve konumuna getirmektir. İslam’ı Hıristiyanlığa benzetip asli hüviyetini bozmak batı emperyalistleri ve onların halkı Müslüman ülkelerdeki taşeronlarının ilk ve şaşmaz hedefi olmuştur.

Bugün Müslümanların temel sorunu kendi dini ve yerli gerçek ve değerlerinden kopup batının seküler anlayışına teslim olmalarıdır.

İSLAM dini, hiçbir güç ve otoritenin emrine girmez ve emri altında olmaz. Eğer, İslam dini o hale getirilirse, o din Allah’ın dini İSLAM olmaktan çıkar.

Batı medeniyeti deyince karşı çıktığımız onun dini dışlayan sistemi ve bize dayatılan İslam ve Müslüman karşıtı stratejileri ve ikiyüzlü politikalarıdır.

Bilim, sanat edebiyat ve teknolojiye Endülüs’te batıya öğreten ve batı Rönesans’ ını hazırlayan bir dindir. İlim ne doğunun, ne de batının tek elinde, kendi şahıslarına münhasır bir olgu değil, tüm insanlığın ortak eseri, malı ve değeridir. Oradaki gelişmeler ve değer kabul edilen şeyler İslam akidesine ters düşmedikten sonra hiçbir sorun teşkil etmez. Burada esas önemli olan nokta Allah’ ın varlığı birliği ve Tevhit inancıyla çelişmemesidir.

Türkiye gibi Müslüman ülkelerde Batı medeniyetinin değerleri olarak bize sunulan, batıdan alınan ve gelen İslami akide, fıkıh ve anlayışına karşı olan sistem, hukuk, düzen, ahlaki anlayış, yaşam tarz ve İslam karşıtı dayatmaları, çağdaşlık ve modernlik adına kendi medeniyet ve kültürümüzü imha etmeye dönük eylem ve söylemleridir.

Batı medeniyeti Antik Yunan ahlak ve kültürü ile Antik Roma hukuk ve yönetim sistemi üzerinde inşa edilmiş din ile bir bağlantısı olmayan dinsiz ( İslam’a göre) bir uygarlıktır. Batı dediğimizde biz bu dinsiz, imansız ve İslam düşmanı dünya görüşü, felsefe ve düşünceyi kastediyoruz.

İslam Vahiy temelleri üzerinde inşa olmuş bir akide ve inanç medeniyetidir. İki ateist putperest medeniyetten (Yunan ve Roma) bir İslami anlayış çıkmaz. Bu yüzden, ”Batı batı olarak kalır, doğu (İslam) doğu olarak kalacaktır. İkisi asla bir araya gelemez” (Mevdudi)

Ancak birbirlerinden İslami akide prensiplerine aykırı olmamak şartıyla (İlim, teknoloji, yeni buluşlar, sanat-edebiyat vs. gibi) alış verişte bulunabilirler. İnsanlık bunu zaten asırlardır yapıyor. Tarihin her döneminde medeniyetler arası bilgi, görgü, tecrübe ve teknoloji alış verişi olagelmiş, olmaktadır ve bundan böylede olacaktır.

Buradaki kırmızıçizgi (Tevhit, akide ve fıkıh (hukuk) anlayışları ve bunların oluşturduğu toplumların ahlak ve hayat tarzlarıdır. Zaten medeniyetlerin veya dinlerin çatışma noktası da Ahlaki sınırlarda başlar.

İslam akidesi ve fıkhı hiçbir dönemde mutlak otoriteyi insana ( Devlet başkanı, sultan, melik ve krala) vererek Allah’ın otoritesine eş ve ortak koşmaz. Bu, insanı İslam’da en ağır bir sapma ve günah olan şirke götürür.

Müslümanların yaşadığı ülkeler, vatanlar, coğrafyalar bugün batı Kolonyalizmi ve emperyalizminin siyasi, askeri, ekonomik, kültürel, hukuk ve dini sapkınlıklarının işgal altındadır.

Müslüman toplumlar kendi vatanlarında bir işgal ülkesinde yaşadıklarının farkında olamayacak kadar asimile edilmişler, yozlaşıp kendi değerlerinden uzaklaşmışlar, yabancılaşıp kendi din, tarih, kültür ve medeniyetlerinden uzaklaşıp onların düşmanı haline getirilmiş ve mankurtlaş/tırıl/mışlardır.

Bunların hemen hemen hepsi ateist batıdan İslam ülkelerine bulaşan inkâr ve küfür virüslerdir. ”Anamı sorursan Büyük Doğudur (İslam’dır), Batı ki sırtımda paslı bıçaktır.” (M.A. İnan) Sürekli batı ve batı emperyalizmine karşı çıkmamızın nedeni de, rejim, sistem, medeniyet ve ahlak anlayışı olarak sırtımıza paslı bir bıçağın saplanmış olduğunu kıblesini değiştirmiş batılı ve batıcı aydınlarla, üzerine ölü toprağı serpilmiş milletimize hatırlatmak içindir.

Peygamber sav ve 4 halife dönemi hariç hiçbir kral, sultan, melik, padişah bizim için örnek ve önder değildir. Onları ve bugünkü İslam âlemindeki fasık ve gasıp yöneticileri örnek göstererek İslam, İslam Medeniyet ve kültürü, nizam ve sistemi hakkında da İSLAM’ ın değerlendirilmesi tamamen haksızlık ve yanlıştır.

İslam kendi anlayış ve değerleri içinde Allah’ın dini İslam’dır. Ve o şekilde kaldıkça İslam olarak kalacaktır. Batı kulu, uşağı, taşeronu rejim ve sistemlerin Müslümanlara dayattığı İslam, bizim anladığımız ve istediğimiz İslam değildir.

Müslüman bir millet için herhangi bir hususta karar alma makamında bulunanlar; Allah adına, Allah için, Allah’ın kural ve kaideleri aydınlığı ve yol göstericiliğinde karar almak zorundadırlar. Aksi takdirde geçmiş ve modern zaman paganistlerinin (Ateist, putperest, şaman, laik, kâfir ve dinsizlerin aldığı ve alacağı kararlar (İnanç ve İman açısından) Müslüman bir toplumu bağlamaz. ‘’Hiç şüphesiz göklerin ve yerin mutlak mülkiyeti ve hâkimiyeti Allah’ındır…’’ (Tevbe; 116)

Vesselam!

Arif Altunbaş, Haber7

*-İbadet; “itaat etmek, boyun eğmek, kulluk etmek, tevazu göstermek, ilah edinmek” anlamına gelir. Allah’a ibadet; itaat etmenin ve saygı göstermenin zirvesidir.

.

Siyonist Faşizm

Arif Altunbaş 14 Kasım 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 279 Görüntüleme

Siyonistlerin anladığı dil ve usul ile durdurulmalı, kontrol altına alınıp, ibreti âlem için imha edilerek tarihin çöplüğüne atılmalı İsrail.

Aksi takdirde bu sınır tanımayan sırnaşık ve şımarık azgınlık, onun insanlık dışı katliamları, soykırım ve zulümleri yeni bir dünya savaşının fitilini ateşleyecek bir potansiyele sahip.

O gün gelince bu alev yalımının karşısında ne Amerika, ne İngiltere, ne de İsrail’e her türlü yardım ve yataklık yapan süper güçler durabilir.

Bu zalim ve fitneci kavim Hz. Âdem’ in oğlu Habil’ i öldüren ilk kardeş katili Kabilin kibir abidesi çocuklarıdır.

Bunlar ne babası Hz. Âdemi dinlemişler, ne de Allah tarafından uyarılmak ve vahiy yolunu öğretmek üzere kendilerine gönderilen peygamberleri inkâr eden İsrail oğlunun eşkıyalardır.

İsyan, inkâr, tuğyan, küfür ve münafıklar bunların damarlarında çağlar boyu bulaşıcı bir hastalık virüsü gibi dolaşmaktadır. Dünyanın neresine kovulursa kovulsunlar, nereye sürülürse sürülsünler orada mutlaka bir fitne çıkarırlar. Yaktıkları fitne ateşi her zaman milyonlarca masum insanı, en sonunda kendilerini de yakmıştır. Hz. İbrahim’in Tevhit inancına karşı savaşan her asrın fitneci başı Nemrut soylularıdır bunlar.

Sürekli fitne doğuran, fitne yoğuran, fitne çıkarmak için kudurup duran, bahaneler arayan bu millet, bu yüzden Kur’ anı Kerimde, Allah’ın düşmanı lanetlenmiş bir toplum olarak tarif edilmektedir.

Adalet ve insanlık taraftarı olan dünyadaki tüm sivil toplum örgütleri bir vicdan ve insanlık hareketi olarak, faşist İsrail zulmüne karşı sivil itaatsizlik yapacak, yiğitçe direnecek ve savaşacak dünya çapında sivil bir direniş hareketi ortaya koymak zorundadır.

Bu onurlu vicdan hareketi zalim İsrail ve yandaşlarının şirretliği ve saldırganlığına ancak böyle karşı durabilir. Bu hareket, dünyada yeni bir Siyonist nefreti de oluşturacak, en çok İsrail’e yardım eden yandaş batı ülkelerini de etkisi altına alacaktır

O zaman bu kolonyalist, sömürgeci ve emperyalist ülkeler, alsınlar bu alçakları, nerelerine koymak istiyorlarsa oraya koyup yerleştirsinler.

Yoksa küresel emperyalistler tarafından finansa edilen ve desteklenen gözü kan, kin ve zulümden başka bir şey görmeyen İsrail faşizmi işgal, katliam ve soykırım hareketi bütün dünyayı baştan sona 3. Dünya savaşına sürükleyebilir.

Tarih boyu dünya böyle bir alçak, adi, şerefsiz, insanlık düşmanı barbar bir hareket görmemiştir. Vicdanı ve ahlakı olan insanlık daha fazla bu zulme tahammül edemez.

Bu ve buna benzer vahşet ve barbarlıkları normal veya nefsi müdafaa şeklinde görüp yorumlayan, öyle görmeye ve göstermeye çalışan ve o şekilde yorumlayan batının diktatör, doğunun fasık ve gasıp yöneticileri kendi halklarını daha fazla oyalayıp kandıramayacaklardır.

Firavunlar da insandır. Onları öteki insanlardan ayıran en belirgin özellik, kendilerinin tanrıların soyundan geldiğine inanmaları ve tanrı gibi hareket etmeleridir

Yahudiler gibi Firavunlar da kendilerini tanrının seçilmiş kulları olarak kabul ederler. Siyonist İsrail gibi evrendeki düzeni korumak ve tanrıların emirlerini yerine getirmek zorunda olduklarına inanırlar. Ve bu yolda yaptıkları ve yapacakları her şeyi meşru ve makbul kabul ederler.

Tarih boyu insanlığın vicdanı her zaman vahyin aydınlığında zulmün ve zalimlerin karanlık dünyasına karşı durmuş ve en sonunda Allah’ın dini ve askerleri galip gelmiştir.

İslam; ahlak ve adalet dinidir. Allah’ın taraftarları olanlar her zaman galip gelmiş ve bundan sonra da galip gelecektir. Kâfirler ve münafıklar istemese ve hoşlanmasalar da.

İnsanlık Siyonizm’ in kuklası haline gelmiş ABD ile İsrail belasından ve onların taşeronları diktatör ve Firavunlardan kurtulması için, insanlığın geleceği adına birlikte hareket etmek zorundadır.

Küresel vicdan hareketleri insanlığın onurunu kurtaracak, vicdansızların da kökünü kurutacak bir güç ve potansiyele sahiptir.

Amerika’nın kucağındaki ve korumasındaki Faşist İsrail kartondan bir dev olan terörist bir örgüttür. Terörist bir örgüt olarak yok olmaya mahkumdur. ‘’Allah zalimler topluluğunu doğru yola iletmez.’’ ( Âl-i İmrân Suresi 86 )

.

Meşruiyetin sınırları

Arif Altunbaş 21 Kasım 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 238 Görüntüleme

Roma İmparatorluğunda aristokrat senatörlerin oynadığı demokrasi oyunu, senatoda turlar yapıp, nutuklar atıp her ne pahasına olursa olsun iktidarı elde tutmak için yapılan bir seçkinler oyunu idi. Demokrasi seçilmişlerin değil bir seçkinler yönetimi idi. Bu Romalı mantık ve devlet geleneği bugünkü batı medeniyetindeki devletler hukuku, askeri ve bürokratik sistemlerin temelini oluşturdu.

‘’Her ne pahasına olursa olsun…’’ la başlayan bir cinnet hareketine ne derseniz deyin, onu nereye oturtursanız oturtun, o kolaylıkla oraya sığmaz, oturmaz ve oturtulamaz. Aklın devre dışı bırakıldığı, hırs ve öfkenin dizginlere hâkim olduğu, bir yönetim anlayışı her zaman, sahte kahramanların demokrasi (!) oyunu olmuştur.

İktidar olmak için her şeyi söylemek, her şeyi yapmak, her kılığa girmek, o yönetimin ne kadar meşru olduğu sorgulanır. Meşruiyet, mesuliyetsizliğin içinden çıkan pandoro’ nun kutusu veya Matruşka’nın bir parçası değildir. Hukuksuzluğun hukuk sayıldığı, vahşi bir ormanda baltalar ve baltayı tutan eller nasıl suçlu ise, ona orada meşruiyet kazandıran aktörlerde en az o kadar suçludur.

Ölenlere haksız öldürenlere haklı diyecek, güçlülere muzlum güçsüzlere zalim denecek, adalet, hukuk, barış ve kardeşlik katledilecek ve siz de bunun adına çağdaş demokrasi diyeceksiniz. İsrail’ in Gazze’ deki soykırım barbarlığı batı demokrasi anlayış ve oyununun sahnelendiği ikiyüzlü bir antik Yunan tiyatrosudur.

Her yalanı söyleyecek, her iftirayı atacak, her ihaneti yapacak, gerekirse zalimlerle birlikte olacaksın, gücün şehvetine kapılıp her zulmü işleyecek, her naneyi yiyeceksin bunun adına’’ sınırlarımı koruyorum’’ diyerek dünya ile dalga geçeceksin.

Mazlum bir millet bir sefer ayağa kalkarsa, onu bir daha durdurmak deveyi hendekten atlatmaktan daha zordur. Zulme ve zalime karşı ayaklanan bir toplum, başındaki bela def olup gidene kadar Gazze’ de olduğu gibi ölümüne savaşması kadar onurlu ve normal bir davranış yoktur.

Belden aşağı vurarak, kural ve kaide tanımadan bir milletin üzerinde tepinen, hak ve hukuk tanımayan zalim İsrail’ i kimse durduramazsa; bu, dinler, milletler ve renkler üstü tüm insanlığın ayıbı ve kayıbıdır.

Bizans oyunları, Haçlı taktikleri ile milletin ve ümmetin yolunu kesmek bu yolda her şeyi meşru görmek ve göstermek tüm meşruiyet sınırlarını çiğnemek insanlık dışı cinayetlerin toplamından daha ağır bir kötülük ve suçtur.

Bu cinayetler ve hukuksuzluklar karşısında insanlığın sabır taşı çatlamıyorsa, insanın içindeki insan ölmüş demektir. Türkiye’ de Tanzimat, Meşrutiyet ve Cumhuriyet rejimi tek parti ve darbe dönemlerinde İslam Medeniyet ve Kültürünü yok edip ortadan kaldırmak için yapılan bütün düşmanca hareketlerin başlangıç noktaları meşruiyet sınırlarını aşmış despotizm ve diktatörlüklerle, zorba ve zalimlerin cirit attığı gayri meşru kanlı bir arenaya dönüşmüştür. İsrail meşruiyet adına bütün hukuku ve insani değerleri çiğnediği gibi.

Dünyanın neresinde olursa olsun İslam’a ve Müslümanlara karşı yapılan hareketlerin hiç birisi düşmanlık diye başlamadı. Fakat sinsi ve şeytani bir aklın yürüttüğü projeler ve oyunlarla İslam toplumu yozlaştırılıp yabancılaştırılarak kendi din, dil, tarih, kültür, ahlak ve medeniyetine düşman kuşaklar yetiştirilerek toplum Mankurtlaştırıldı. Bir asır sonra sizin çocuklarınız size karşı olmaya ve gelmeye başladılar. Bu Türkiye’, Malezya’ da, Endonezya’da, Mısır, Tunus, Cezair vs. diğer İslam coğrafyalarında da uygulanan batılı bir asimilasyon projeydi.

Bugün Türkiye ve İslam Coğrafyasında içinde yaşadığımız ve çözüm bekleyen en acil sorunlarımızın insanımızın yozlaşma ve yabancılaşma sorunudur. Bunu onarmanın ilk adımı ise, Milli Eğitim politikamızı zilli eğitim politikasından kurtarmak, kendi milli ve yerli ölçü ve kalıplarımıza oturtmakla olacaktır.

Meşruiyetin olmadığı hiçbir toplumda özgürlük ve bağımsızlık, özgürlük ve bağımsızlığın olmadığı bir eğitim anlayışında da iyilik, güzellik, eşitlik, adalet ve hukuk olmaz.

Adalet ve hukukun hâkim olmadığı toplumlar, ancak sömürü ve emperyalist odakların oyun alanı haline gelir. Türkiye bu ve buna benzer tüm zincir ve prangalarını kırma mücadelesine her ne pahasına olursa olsun devam etmek zorundadır. Bu milletimizin İstikbal ve İstiklal savaşıdır.

Ancak, kendimiz olduğumuz andan itibaren özgür ve bağımsız, örnek ve rehber bir millet olabiliriz. Gâvurun silahıyla, savaş verilmez, aklıyla hareket edilmez Onlara güvenerek ve dayanarak özgür ve bağımsız olunmaz.

İnsan kendi çıplak aklıyla yeryüzünde adalet ve barışı sağlamış olsaydı, Allah bunca peygamber ve kitaplarını göndermezdi. ‘’Atalar, şeriatın olmadığı yerde meşruiyet aranmaz’’ diye boşuna söylememişler. Kısaca, meşruiyetin sınırlarını şeriat belirler. Ne ABD, ne İsrail, ne BM ve ne de diğer emperyalist güçler.

.

İmralı ne işe yarar

Arif Altunbaş 28 Kasım 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 196 Görüntüleme

Dünyadaki terör örgütleri kendi başlarına hareket eden bağımsız yapılar değillerdir. Kukla ve kuklacı misali birilerinin maşası olarak kurulur ve kullanılırlar.

Kukla kuklacının emir ve komutuna göre hareket eder. İmralı sadece sahnede oynatılan bir kukladır. Yüklendiği rol icabı neyi yapması ve söylemesi gerekiyorsa onu yapar.

İmralı’ya gitmek oyunu kurallarına göre oynamaktır. Kimseyi küçük düşürmez.

Varsın Türklerdeki bazı kuklalar gibi, Kürtlerdeki bazı kuklalar da ,’’ o, olmasaydı biz olmazdık’’ avuntusu ve kuruntusuyla övünüp dursunlar. Hakikatte her şeyi var ve yok eden, bütün hesapların üstünde bir hesabı olan, o hesapla sürekli galip gelen bir Allah vardır.

Devlet aklı uzun vadeli düşünür, ağır hareket eder. Hissi ve duygusal davranıp ortalığı karıştırıp dağıtmaz. Fincancı katırlarını ürkütmeden, işini kendi kurallarına göre yapar. Ama, mutlaka yapar.

Büyük devlet aklı kavga ve savaş taraftarı değil, çözüm ve barışın tarafında olmak, ülkenin uzun vadeli çıkar ve menfaatlerini korumak, kollamak, her meselede düşünerek karar vermek ve hareket etmeyi tercih eder. Acele edip işi eline yüzüne bulaştırmaz.

Barış konusu meselesinde onun düşündüğü sadece PKK –İmralı değildir. Türkiye’ nin bugünü yarını ile millet olarak birlik ve beraberliği, dış güçlerin oyun ve hilelerini bozulması, ülkemiz ve coğrafyamızın dirlik ve düzenliğidir.

Devlet her zaman barış görüşmelerini yaparken umudunu salt olrak o görüşmelere bağlamaz. Adımlarını oradaki konuşmalara ve gelişmelere göre atmaz. Onun derin bir aklı, soylu bir hedefi vardır.

O devlettir. Devlet gibi düşünür, karar verir ve olması gerektiği gibi harekete eder. Her zaman demir yumruğunu sürekli masanın altında hazır ve hazırlıklı tutar. Oyunbozanlık yapanlar olursa, oyuna gelmez. En kısa ve münasip zamanda samimi olmayan fırıldakların ensesine Osmanlı şamarını patlatarak masayı devirir. Bundan önce olduğu gibi, bundan sonra da olacağı ve olması gerektiği gibi hreket eder.

Onun derin aklı ve sessiz gücü sözün bittiği yerde devreye girer.

Devlet yönetmek akılla, mantıkla, eldeki istihbarat verileri ve uluslararası teamül ve dengeleri göz önünde tutularak sabırla yapılan bir yönetim sanatıdır. Herkes bir sanatçı olabilir. Ama devlet yönetmek engin bir akıl, derin bir bilgelik ve geniş bir tecrübe, kararlılık, sabır, cesaret ve yürek ister.

Her önüne gelen kendi fikir ve düşüncesini pek ala söyleyebilir. Söylüyorlar da…
Ama devlet öyle uluorta mahalle ve kahve kalabalığı ağzıyla konuşmaz. Susar ve izler. İzler ve değerlendirir. Kararını verir ve hareket eder.

En sonunda yapılması gereken en etkin ve yetkin bir şekilde yapılır veya yapması gerekir. Devletin hareketi de, eli de ağırdır. Dokundu mu netice alıcı dokunur. Ve ibreti âlem için, emsallerine örnek olacak şekilde muhatabını postaki gibi yere serer.
Velhasıl…

Telaş ve paniğe gerek yok. Her şey kontrol altında. Hava temiz-sahil güvenli. (Keine panik. Alles unter kontrole. Die luft ist rein.)

Zaman neyin daha doğru olduğunu gösteren en iyi bir şahittir.

Biz Müslümanlar, olayları çarpan bölen çıkarın ve toplayan insanlarız. Küçük dünyamız içinde hayaller kuran, büyük okyanuslarda yelkenlerimizi rüzgâra karşı açan ve gerekirse belaya bodoslamaya dalan Hak ve hakikat savaşçılarıyız.

Gerekli hazırlığımızı yapar, tedbirimizi alır ve yol yola gelmezse, her ne pahasına olursa olsun en çetin bir şekilde kuklalarla değil kuklacılarla savaşırız.

Her şeye rağmen biz barış ve huzura, adalet ve özgürlüğe aşık bir milletiz.

Rabbim milletimizi ve devletimizi en hayırlişlerde, en güzel neticelerle buluştursun. Mevla’m görelim neyler. Neylerse güzel eyler.

.

Putin paranoyası

Arif Altunbaş 5 Aralık 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 225 Görüntüleme

Paranoid kişilik bozukluğu, kişi ve toplumların başkalarına ve çevresine karşı duyduğu güvensizlik ve şüpheyle yaklaşmasından kaynaklanır. Bu durumlarda ortaya çıkan zihinsel sağlık sorununa paranoya denir. Bu rahatsızlık kişi ve toplumların sürekli olarak tetikte olacak şekilde hareket etmesine ve davranmasına yol açar.

Böyle kişiler ve toplumlar, hiçbir sebep yokken sürekli başkalarının onları aşağılayacağını ya da kendilerine zarar vereceğini düşünerek yaşarlar.

Bunlar çok kolay kırılırlar, saldırgan davranırlar, başkalarının sözlerine büyük anlamlar yüklerler, kimseye de güvenmezler. Paranoid kişilik bozukluğu belirtileri olanlar eleştirileri kaldıramayıp reddeder.

Dün denecek kadar yakın, geçmişte denecek kadar uzak zamanlarının sömürgeci propaganda aparatlarının eskimeyen bir sloganı bugünlerde yine batı ülkelerinin gündemini meşgul etmede. Dillerinden düşmeyen ve tekrar edip panik sıtmalarına tutuldukları mesele Putin korkusu…

Kapitalist ve Sosyalist blokların kendi halklarını uyutmak ve oyuna getirmek için sık sık kullandıkları taktik, ‘’ Kapitalizm Geliyor- Kominizim geliyor- Faşizm geliyor ‘’ sloganları yine batılı devlet adamlarının ağzından düşmüyor.

Yalan ve hayal dünyalarında kurgulanan düşmanlıkları kendi halklarına söylemek ve onlardan gelebilecek itirazları önlemek için belki de bir can simit’ i bu paranoyak davranışlar.

Rusya Ukrayna savaşının sürmesi ve sürdürülmesi başta İngiltere olmak üzere batılıların çıkar, istek ve arzuları doğrultusunda 4. Yılına girdi. Her iki taraftan da zarar ve kayıplar çok, ölen insan milyon rakamları buluyor. Evleri ve yurtlarından olanların sayısı 10 milyondan fazla insan. Diğer ülkelerde göçmen statüsünde.

Rusya gibi büyük bir devlet ve süper güce karşı savaşmak öyle basit bir olay olmadığını Ukraynalılar ve Avrupalılar ne zaman anlayacaklar. Veya kendilerini savaştıran kuklacıları ne zaman farkına varacaklar?

Barış görüşmeleri sadece esir takasıyla neticelenen normal bir hal almış durumda.

Rusya saldırgan, işgalci, ele geçirdiği topraklardan çekilmeyi düşünmeyen bir despotizmin sarmalından kurulmadan Avrupa’ nın işi zor. Ukrayna’ nın durumu ise içler acısı. Bir tarafta ikiyüzlü batılı dostları bir tarafta azgın Rus ayısı.

Amerika bu savaşın bitmesini neden istiyor? Parsadan düşen en büyük payı kendisi almak istediğinden olabilir mi? Ukraynalılar kaybediyormuş Trump’ ın umurunda bile değil. Onu ilgilendiren Amerikan hegemonyasına ödenecek bedelin miktarıdır. Bu arada Rusya ile anlaşarak Çin’ e karşı nasıl konumlanması ve tavır alması konusun meselenin can alıcı noktası.

Ukrayna Rusya çatışmasının temel nedeni, Rusya Federasyonu’nun Ukrayna’ya yönelik giderek artan düşmanca tutum ve politikaları oldu. Rusya propagandaları göz önüne alındığında, bunlar Kırımın ve Güney Osetya’ nın işgalinden sonra yükselen Ukrayna karşıtlığı sonunda savaş propagandasına dönüştü.

Şimdi içine düştüğü bu bataklıktan o da kurtulmak istiyor, ama asla geri bir adım da atma niyetinde değil.

‘’Güçlülerin hâkim olduğu bir dünyada güçsüzlerin sesi kısık çıkar. Kazanan devamlı güçlülerdir’’ kuralı barış masasının duruşunu belirliyorsa, orada adil bir çözüm ve paylaşım beklemek hayal görmekten başka bir işe yaramaz.

Acımasız zalim bir dünyada yaşamanın bedeli ağırdır. O dünyada barış bile savaşla kazanılıyorsa, ufukta savaşmaktan başka çıkar yol kalmamıştır.

Batı’nın Putin paranoyası onun ikiyüzlü politikalarının eseridir.

Batı dünyası çıkar ve menfaatleri söz konusu olunca olayları ve duyguları abartıyor. Yaşadıklarını sürekli dramatize eden, yapmacık davranan ve çevresinin ilgi odağı olmaya çalışan bir Putin paranoyası içinde, denize düşmüş durumunda ne yapacağını bilemeyen birisi gibi, kurtuluş olarak ABD yılanına sarılmış veya ona mecbur.

Avrupa Birliği denilen kartondan aslan, ‘’Kendisi yardıma muhtaç bir dede, Nerede Ukrayna’ya yardım ede ” durumunda bir zavallı. Telaş ve panikataklarının temel nedeni burada yatıyor. Güçleri, cesaretleri ve kendilerine güvenleri yok. ABD yılanından medet umar duruma düşmüşler.

Vesselam!

.

Psikolojik savaşın medya ayağı

Arif Altunbaş 12 Aralık 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 184 Görüntüleme

Savaş sadece cephelerde verilen bir mücadele değil, hayatın her kesiminde ve alanında, açık veya gizli olarak karşımıza çıkan bir geçektir. Siyasi, askeri, istihbari, ekonomik, kültürel, diplomatik ve medya gibi alanlarda propaganda, eğitim, öğretim, algı operasyonu ve kışkırtma amaçlı geniş bir alanı kapsıyor.

Psikolojik savaşlar daha çok yabancı güçler tarafından finanse ve organize edilen amaç ve hedefleri önceden tespit edilmiş mücadele tarzıdır. Bu mücadelenin bir kanadını taşeronlar ve muhalefet partileri destekleyip sahiplenirler.

Muhalefet gurupları hangi ideoloji ve görüşte olursa olsun iktidarı yıpratmak, zayıflatıp işlemez hale getirmek için her fırsatı değerlendirirler. Bu husustan kendilerine düşen görevi veya ihaleyi ne kadar iyi yerine getirirlerse, onları finansa eden ve yöneten güçlerce o oranda ödüllendirilir.

Bu işleri yapan, oyunları oynayan odaklar göbeklerinden bağlı oldukları iç ve dış güçlerin hazırladığı ve planladığı tiyatro, filim, gazete, radyo, TV gibi medya organlarıyla toplumu yönlendirme ve dizaynetme, devlet ve hükümete ayar verme gibi işleri demokrasi, basın özgürlüğü ve habercilik kamuflajı altında yürütürler.

Bunlar işledikleri suçlar ve yaptıkları kanunsuzluklar yüzünden cezalandırılsalar bile, finanse edildikleri ülkeler tarafından korunurlar.

Kimse onların dış güçler adına çalışan lejyonerler olduğunu, kendi ülkeleri aleyhine düşman güçlere ajanlık ve taşeronluk yaptıklarından bahsetmez. Bir bakarsınız hiç adı duyulmayan silik bir yazar, çizer, tiyatrocu, filim yapımcısı veya medya patronu bir anda haber manşetlerinden inmez. Bu tipler bir anda meşhur ve kahraman ilan edilir. Bu tip taşeronlara ve kuklalara Türkiye ve Türkiye gibi emperyalistlerin ilgi duyduğu ülkelerde sık sık rastlanılır.

Bu işlerle uğraşan özel görevliler maaşlarını bir batı ülkesinin ilgili vakıf, kurum veya organlarından alırlar. Onun adına da insani yardım, bilimsel araştırma vs. diye bir ad uydururlar.

Türkiye’de bu şekilde faaliyet gösteren birçok batılı istihbarat teşkilatları adına çalışan yerli ve yabancı vakıflar, araştırma kuruluşları, sanat ve kültür merkezleri, dil ve kültür organizasyonları dernekler ve eğitim kurumları vardır.

Bunlar o ülkenin siyasi, askeri, ticari hedef ve amaçları doğrultusunda her alan ve meslekte, her tip ve kılıkta, her ideoloji ve siyasi kanatta finansa eden devlet ve kurum adına çalışırlar.

Bunların yönettiği insanlar oynattığı kuklalar satın aldıkları o ülkenin yozlaşmış yabancılaşmış kullanılmaya müsait ezik insanlarıdır.

Bugün Türkiye üslenmiş medya kuruluşundan birçoğu devlete ve millete karşı savaş açmış durumda, yabancı güçlerin beslemesi ve kontrolü altında ülkemize karşı psikolojik bir savaş yürütmektedir.

Toplum psikolojisini alt üst eden TV dizileri, aile yapımızı hedef alan aldatma sahneleri, aile içi çapraz ilişkiler, fuhuş, akran ve mahalle zorbalığı, uyuşturucu alkol ve ahlaki yozlaştırmalar psikolojik savaşın bir parçası olarak her an ekranlarımızda zehir kusmaktadır.

Köşklerde villalarda lüks ve zenginlik içinde hiçbir dini, ahlaki, kültürel ve etik kural tanımadan çılgınca sürdürülen yapay bir hayata gençleri özendirmek ve onları yoldan çıkarmak, sonra onları içki ve fuhuş masalarında sarhoş kusmuklu ağızlara meze etmek bu savaşın bir parçasıdır.

Düşünmeyen, üretmeyen, çalışmayı sevmeyen, hayatı en ucuzdan kazanmaya özendirilen, aşırı harcayan, sınırsız özgürlük isteyip köle tüccarlarının eline düşen hedefsiz, şuursuz, amaçsız kuşakların yetişmesi bu psikolojik savaşların ürünüdür.

Bu savaş milletimizin birbirine olan güvenini, dayanışma duygusunu, sevgi ve saygısını sistematik olarak yok etmektedir. Medyamızın ana haber bültenleri şiddet, kan, kin, nefret ve korku üreten, cinayet ve kargaşa haberleriyle halkımızın ruh sağlığını bozan büyük bir fitne aracı haline gelmiştir.

Bunlar ve bunlar gibi olaylar kendiliğinden meydana gelen gelişmeler değil, planlı programlı psikolojik savaşın bir parçası olan kuşatmalardır.

Ey devlet! Ey millet! Ey yargı ve emniyet, eğitim ve öğretim mensuplarımız, ey anne babalar hepimiz bu çürümenin, bu çöküşün içinde sele kapılan çer çöpler gibi böyle şuursuzca nereye sürüklenip gidiyoruz?

Ülkemizdeki toplumsal yozlaşmaya, yabancılaşmaya, genç kuşaklarımızı benliğinden ve kimliğinden koparılmasına ne zaman ‘’DUR’’ diyeceğiz?

Aile yapısının çürüdüğü, toplumsal yapısının çöktüğü bir millet ve devlet uzun süre kendisi olarak ayakta ve hayatta kalması mümkün müdür?

Ülkemize ve milletimize karşı verilen psikolojik savaşların birer parçası olan fitne yuvaları ve odaklarına karşı neden gerekli en etkin önlemleri almıyoruz?

En büyük ve tehlikeli düşman, dışımızdakiler değil içimizdeki bizden görünen yerli münafıklar ve düşmanlarımızın taşeronları olduğunu artık anlamak ve gerekli her türlü önlemi almak zorundayız. Özgür ve bağımsız büyük devlet olmak devlete ve millete uzanan elleri kırmaktan ve onu tesirsiz hale getirmekten geçer.

.

İslam bir hayat nizamıdır

Arif Altunbaş 19 Aralık 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 141 Görüntüleme

İslam sadece inanmak ve ibadetlerden ibaret bir din değil tüm insanlara ve cinlere barış ve kardeşlik için gönderilmiş bir kurtuluş ve hidayet, huzur ve barış rehberidir. Bu din bir ölçüdür, sistemdir ve hayat tarzı bir nizamdır.

‘’Hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünya için çalışması, hemen ölecekmiş gibi öbür dünya için yaşaması’’ her Müslümanın hayat felsefe olsun diye gönderilmiştir. İnsan, onun ölçülerine göre hareket edip hayatını buna göre şekillendirdiği kadar Müslümandır.

Sadece bu dünyanın veya öte dünyanın sevdasına kapılarak aradaki ilahi bağları ve hudutların dengesini bozarsa, bu dünyasını ve öte dünyasını mahveder.

Allah, İslam’ı insanlığa bu dünyada yaşansın, hayatını ilahi hukuka göre tanzim etsin, onu zamana ve mekâna hâkim kılsın diye gönderdi. İslam’ı sadece ibadet dini olarak inanan, anlayan, anlatan, tanıtan, öğreten, yaşayan ve yaşatmak isteyen bir anlayış Kur’ anın gönderiliş gayesine uyuşmaz.

Hayatımıza hâkim olmayan bir İslam anlayışı, Allah’ın tüm âleme gönderdiği hidayet rehberi olan İslam’la çelişir. İslam, yaşanır ve hayatımıza hâkim olursa tam olarak İslam’dır. O bir teori ve söylemden öte geçmeyen, herkesin kendi anlayışın göre anlamak istediği, anlattığı ve yaşamak istediği bir hayat İslami bir hayat ve anlayış olmaktan çok uzaktır. İslam’ı öteki dinlerden ayıran en temel özellik onun bozulmamış bir Allah kelamı olmasıdır. Allah’ ın kelamında ikircikli bir anlayış, eğri bir duruş, kargaşa ve çelişki olmaz.

Bugün Müslümanlar birbirlerine duydukları kini, nefreti, öfkeyi dini duyarlılık veya ötekilerin üzerinde baskı ve hâkimiyet kurmak için kullanması Allah’ın gönderdiği din olan İslam’ın anlayışı değildir. Bizi ümmet bilinç v birliğinden ayıran, Müslümanları birbirine öfke ve kinle baktıran, düşman kardeşler haline getiren düşünce ve fikir akımlarının, rejim ve sistemlerin, organize ve kurumların hepsi İslam’ı ve Müslüman kimliğine karşı Firavuni bir anlayış ve dünya görüşünü hâkim kılmak içindir.

‘’İslam barış dinidir’’ diyoruz ama birbirimize karşı sadece dini savaş aracı olarak görüyor ve kullanıyor isek, Müslümanlar din adına, din için, dindarlık için birbirlerini boğazlıyorsa, birbirinin Müslümanlığını beğenmemeyi, birbirini itham ve tekfir etmeyi dinin müdafaası ve mücadelesi sanıyor veya sayıyorsa, bu yaklaşım dibe vurmuş bir cehalettir. Bu anlayış İslam düşmanlarının işini kolaylaştırır.

İslam ortalıkta kendi menfaat, çıkar ve alakası doğrultusunda fetva arayan insanların ve müşteri memnuniyetine göre fetva veren din simsarlarının elinde öksüz, mahzun ve mahpus kalmışsa bundan bütün Müslümanlar sorumludur.

İslam dünyasının içinde yaşadığı çelişkilerle dolu bu hayat ve İslam ile olan bağlarının kopması onları Allah düşmanlarının kuklası ve oyuncağı haline getirmiştir. İslam karşıtı Firavuni düzenlere ve sistemlere teslim olmak İslam’ın ve Müslümanların bugünkü dağınık ve birbirinden kopuk hallerinin neticesidir. Müslümanların çelişki yumaklarının içinde bocalaması, İslam’ı anlamaması, anlatamaması, onu yaşamaya ve yaşatmaya çalışmaması İslam’la Müslümanlar arasındaki bağların ve ilişkilerin kopmasından kaynaklanmaktadır.

Hak ve hakikat adına her şeyin altüst olduğu, özgürlük ve bağımsızlığın, fırsat eşitliğinin olmadığı, işgaller ve esaretler altında umutların tükendiği, insanların çağdaşlaşma adına her gün hızla biraz daha İslam’dan koptuğu, kendi özüne yabancılaşıp yalnızlaştığı bir çıkmaz sokağa doğru sürüler halinde koşması toplu bir intihardır.

İslam’a göre ibadet yerde ve gökte âlemin imarına, kardeşlik ve barışına hizmet eden her davranış, Allah için yapılan her iş, eylem ve söylemdir.

Ülkemiz veya dünyada bugün dine hizmet adında birçok dini cemaatler birer ekonomik sektöre dönüşmüştür. Din ve dindarlık adına büyük yozlaşmalara ve tehlikelere yol açan bu sapmalar din veya dindarlık adına yapılan bir cinayettir.

Dini cemaatler ve tarikatlar aktif siyasetten, kamusal alandan, ticaretten, toplumu hizipleştiren her türlü davranış ve yapılanmalardan elini eteğini çekmeli, Muhammedi bir nesil yetiştirmeye odaklanıp yönelmelidir.

Din dışı devletin laik dayatmaları, milletin dinine, inancına, eğitim ve ahlakını, hayat tarzına karışması ve onları resmi ideolojiye göre şekillendirmeye ve yönlendirmeye çalışması İslam toplumlarını yozlaştıran, İslam’dan uzaklaştıran en tehlikeli bir fitedir.

İslam insanların onu hayatlarında yaşanması için gönderilmiş bir dindir. Onu din dışı bir devletin kontrol ve denetimine mahkûm etmek, haşa Allah’ı kontrol ve onun dini olan İslam’ı yeniden şekillendirip tasarlamaya yöneliktir. Bu ise, İslam’ı Yahudiliğe ve Hıristiyanlığa benzetmeye çalışmasıdır. Bu Allaha isyan ve tuğyandır.

Allah’ın kulları için nizam olarak gönderdiği İslam, hiçbir çağ ve zamanda, düzen ve sistemde her hangi bir devlet, otorite ve gücün kontrol ve emri altına girmez/giremez/ girdirilemez. Aksi takdirde o din, Allah’ın dini İslam olmaktan çıkar/çıkarılır. Yahudilik ve Hıristiyanlıkta olduğu gibi bozulmuş bir din olur.

Bu gün Türkiye ve İslam dünyasında laiklik ve sömürge tipi demokrasilerle yapılmak istenen ve yapılmaya çalışılan İslam’ı camiye mahkûm ederek onu hayatımızdan koparmak/çıkarmak, onu sadece bir ibadet dini haline getirip Hıristiyanlığa benzetmektir.

Müslüman bir millet kendi dininin özüne dönmedikçe, onun ruhunu kuşanamadıkça, ruhsuz beden gibi bir cesettir. Üzerine ölü toprağı ekilmiş ümmetin bugünkü perişan hali buna benzemektedir.

Ey millet, ey ümmet! Allah adına, Allah yolunda, Allah için, Allah’ın izniyle uyan, derin uykulardan, derin uykulardan uyan!

Milletim sen, ayağa kalkarsan dağ taş, su toprak, tarih ve coğrafyamız, bütün İslam ümmeti ayağa kalkacak Allah’ın izniyle…

.

Stratejik körlük

Arif Altunbaş 26 Aralık 2025 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 157 Görüntüleme

Güce tapan devletler sömürge imparatorluklarını modern hırsızlıklar ve çağdaş hukuksuzluklarla sürdürüyor.

Terör örgütleriyle birlikte çalışmak veya onları kendi menfaatleri için kullanmak çağdaş emperyalizmin en ucuz ve en kolay yoludur.

Türkiye için sahada ve masada en etkin mücadele sınır güvenliği, iç barışı ve bölgesel istikrarı tehdit eden tüm terör odaklarıyla kararlı, planlı programlı bir mücadeleyi ortaya koymaktır.

Sahada yürütülen etkin bir mücadele devam ederken, istihbarat ve diplomaside, basın yayın ve propaganda alanında yoğunlaşmak ve masada da eş zamanlı bir mücadele yürütmek gerekmektedir.

Güç odaklarının kullandıkları terör örgütlerinin kurucuları da aslında perde arkasından kendileri veya onların uzantıları veya taşeronlarıdır. Bu örgütlerin kuruluşu, finansı, eğitimi kullanışlı hale getirilmesine kadar onu kuran güç odaklarınca sağlanır. Kullanışlı hale gelindiğine cephede piyon, masada kart olarak kullanılır.

Kırk yıldır devlet ve milletimizle savaş halinde olan ve o zamandan bu zamana kadar devletin bütçesine 300 milyar dolara mal olan PKK’ ya askeri, istihbarat, lojistik ekonomik, medya ve eğitim desteğini veren devletler onu kullanabilecekleri kadar kullandılar.

Çok açık ve net söylemek gerekirse; başta bizim dost ve müttefik bildiğimiz NATO ülkeleri ve bölgede oynanan oyunda rol kapmak isteyen Çin, Rusya, İran ve petrol zengini ülkelerini bu işte rol aldılar.

Terör örgütleriyle mücadele, sadece askeri yöntemlerle çözülebilecek bir problem değildir. Meselenin bir ahlaki ve stratejik yönü, tutarlı bir akıl ve uluslararası hukukla uygunluğu ile bu mücadelenin meşruluğu söz konusudur.

Her fırsatta ülkemizi eleştiren ve hizaya getirmek isteyen batı dünyası her zamanki ikircikli duruşu ve yüzü, sahte demokrasisi, tek taraflı özgürlük anlayışı, algı operasyonlarıyla bu terör örgütlerini kedinin fare ile oynadığı gibi oynamaktadır. Neticede ortada oynatan, oynatılan ve oynanan bir tiyatro vardır. Seyirciler ise sömürülen ülkeler ve insanlarıdır.

Oyun sahasında yaşadığımız gerçekler ve tarih sahnesinde seyrettiğimiz olaylar bize kuklacılardan da, kuklalarından da bir hayır gelmediği, gelmeyeceğidir.

Tarih boyu sorun çözmekte aracı, masada güçlü bir kart olarak kurulan terör örgütleri, eninde sonunda kendi efendilerinin başına dert olmuşlardır. Kuklalar ne zaman kukla olduklarını anlarlarsa özgür ve bağımsız olabilmeleri için ilk hesaplaşacakları düşman efendileri olacaktır.

Kuklacıların gözünü kör eden savaş meydanları veya düşmanları değil, kendi stratejik körlüklerdir.

‘’Terörsüz Türkiye projesine’’ karşı çıkan bazı milliyetçi- muhafazakâr, sağcı- solcu, Kemalist-laik ve diğerlerine sormak lazım; kırk yıldır her iki taraftan akan kan yetmedi mi?

İnsan ve maddi kaybımız kardeş olan her iki milletin en önemli varlığı, en önemli potansiyeli değil midir?

Kırk yıldır bu ülkede kuklacılar ve kuklaların oynadığı oyunları hala fark edemeyen gözler, hissedemeyen kalpler ve gönüller acaba kimlere hizmet etmedeler? Bu saflık, aymazlık ve bakar körlük nereye ve ne zamana kadar?

Malazgirt’ te, Yemen’ de, Çanakkale’ de, İstiklal savaşında omuz omuza savaşan bu iki milletin çocuklarını karşı karşıya getiren hangi hainler, alçaklar, sahte kahramanlar ve emperyalist güçler olduğunu hala bilmeyenler var.

Terör terörle dengelenemez ve yok edilemez. Terörü ortaya çıkaran sebepler, onun nedenleri ve her iki tarafı kullanan güç odakları kuklacıları ortadan kaldırmadıktan sonra sorun kökünden halledilemez.

Devlet teröristleri sorguladığı kadar şimdiye kadar yaptığı kendi hata, yanlış ve stratejik körlüklerini de sorgulamalıdır ki, ‘’Terörsüz Türkiye Projesini’’ başarıya ulaşsın. Unutmayalım ki teröristler bu ülkenin milli eğitim kurumlarında, bu ülke de yetiştirildi ve bu ülkenin vatandaşları. Burada devletin hiç mi stratejik körlükleri yok?

Devlet vatandaşını baba gibi kucaklayan, kuşatan, bağrına basan ve onlara adaletli davranandır. Samimiyet ve dürüstlük her kördüğümü çözebilecek bir güce sahiptir.

Biz Müslümanlar olarak Cumhuriyet tarihinde ‘’Devrimler, Takriri Sükûn, Tek Parti diktatörlüğü, darbeler, 28 Şubat, Batı çalışma gurubu…’’ vs. gibi devlet içinde devlet olan dış bağlantılı ne darbeler ve darbeciler gördük. Hiçbirisi unutulacak gibi değil ve unutmadık.

Dünyada birçok ülkede teröristleri doğuran, besleyen ve büyüten terör devletlerinin bizzat kendisidir.

‘’Terörsüz Türkiye’ ye ’’ evet, ama ‘’ Devlet terörüne’’ de hayır demek vatandaşlık görevimiz olduğunu unutmamalıyız.

.

İstanbul Vicdan Yürüyüşü

Arif Altunbaş 2 Ocak 2026 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 29 Görüntüleme

İman ve Kur’ anla yoğrulan Müslüman Gençlik Hareketleri, gönül coğrafyamızın fidanları ve geleceği olan en kıymetli hazinemizdir.

İslami ruha sahip gençler her eylem ve söylemleriyle ülkesi ve coğrafyasının savunuculuğunu veya mücadelesini yüklenmiş gönül erleridirler. Teyakkuz ve hareket halinde olmak onların kanlarında kaynayan bir vahiy pınardır. Şuursuz, korkak, idealsiz, hedefsiz ve sorumsuz nesillerden Müslüman gençlik olmaz.

Yaratılan her canlı hareket halindedir. Hareketsiz duran insanlar ruhu bedenlerinden ayrılmış cesetler gibidirler. Hareket halinde iş yapan bir karınca, boş duran bir filden daha değerli ve hayırlıdır

Müslüman Gençlerin mücadele alanı, emperyalist güçlerin belirlediği ve zamanın yöneticilerine baskı ve zorbalıkla dikte ettirdiği ülkesinin suni sınırlarından ibaret değildir. Onlar Balkanlar, Kafkaslar, Ortadoğu, Orta Asya, Afrika ve bütün İslam coğrafyasını kucaklayan ve kuşatan büyük bir coğrafyanın akıncılarıdırlar. Nerede bir mazlum sesi ve çığlığı varsa, onlar çağrılmadan oradadırlar.

İslam davasının sorumluluğunu yüreğinde ve omuzlarında hisseden her Müslüman genç insanlığı karanlıklardan aydınlıklara çıkarmaya çalışan örnek ve önder insandır.
Onlar, Hak ve hakikat davasına adanmış fedaileridirler. Onlar, adalet ve özgürlüğün, İslam ve insanlık değerlerinin hâkim olacağı bir nizam ve çağa odaklanmış ufuk çağı savaşçılarıdır. Yaşı, makamı, mevkii milleti, milliyeti ne olursa olsun bu ruh, düşünce ve bilinçle mücadele eden Müslüman toplumlar, hareketler ve milletler ile ancak yeryüzünde sürdürülebilir bir barış ve huzur ortamı tesis edebilirler.

‘’İnsanı yaşat ki; devlet, devleti yaşat ki; millet, milleti yaşat ki; ümmet, ümmeti yaşat ki; insanlık yaşasın’’ anlayış Müslüman Gençlerin mücadelesini verdiği barış ve kardeşlik ikliminin bütün dünyayı bir anne merhameti ve şefkatiyle, bir baba dirayeti ve heybetiyle sarıp sarmaladığı gün dünyada dökülmekte olan mazlumların kanları dindirilebilir.
Referans kaynağı, temel mantığı ve felsefesi, hareket tarzı ve fıkhı Kur’ an ve Sünnete uygun olan bir duyarlılık bütün dünyayı kardeş bilen ve onu bağrına basabilen bir merhamet hareketidir.

Müslüman gençler türedi uygarlıkların ve medeniyetlerin taklitçisi, kuklası, uşağı ve ücretsiz köleleri olamazlar. Onlar, her zaman ve zeminde vahiy kültürünün ürünleri olarak İslam Medeniyet ve tarihinin emekçileri, savaşçıları ve diriliş erleridirler.

• Ocak 2026 da İstanbul’un 3. kez böyle bir vicdan yürüyüşüne ev sahipliği yapması uluslararası Siyonist odaklara, onun yandaşları batılı emperyalist güçlere karşı milletimizin ayağa kalkması, İsrail vahşetini lanetlemesi, batı uygarlığının barbarlığını haykırması bütün dünya mazlum halklarına, ‘’Artık uyanın, batı emperyalizmi ve Siyonizm canavarına karşı kıyama durun’’ çağrısıdır.

Bu Milli İrade Platformu, sadece Gazze ve Filistin halkına yapılan İsrail zulmüne karşı değil, ikiyüzlü batı uygarlığının çifte standardına İstanbul’un şahsında tüm İslam âleminin ayağa kalkışıdır.

2026 Yılının ilk günü, sabahın aydınlığında İstanbul’da sembolik olarak özgürlük ve bağımsızlık için yükselen milyonların sesi, sadece Türkiye’nin sesi değil Kahire’nin, İslamabad’ ın, Darüsselam’ın, Şam’ ın, Bağdat’ ın, Trablusgarp’ ın, Saraybosna’’ nın, Üsküp’ ün sesidir. Balkanlar, Kafkaslar, Orta Asya ve Afrika’nın batı ve Siyonist emperyalizme karşı İstanbul’un başkaldırışının simgesi bir manifestodur.

İnkâr ve tuğyana karşı İslam ümmetinin Muhammedi sessiz kıyamıdır bu. Yüreklerimizde filizlenen bu kıyam hareketi zamanla tüm İslam âlemini saracak ve tüm mazlum coğrafyaları kuşatacaktır Allah’ın izniyle.

Bu organizeyi yapan ve buna katılan tüm kardeşlerime ve STK’ lara aydınlık yarınlara ve çağa yürüdükleri için tebrik ediyorum.

.

HANGİSİ DAHA BÜYÜK? LÂİKLİK KAFİRİ OLMAK MI YOKSA DİN KÂFİRİ OLMAK MI?

Arif Altunbaş 2 Ocak 2026 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 51 Görüntüleme

Yalova’da polisle çatışırken öldürülen teröristin aile çevresine söylediklerini konu alıyoruz.. Nitekim onları da tekfir etmiş ki amcaları şahsın cenazesini alıp da mezara götürmüyorlar.

Manzarayı görüyor musunuz?

Ve bunun telafisi yok.

Öyle bir şeytan düzeni ki tamiri mümkün değil…

…

Düşünelim: Erdoğan Türkiye’yi İslam’a göre mi yönetiyor?

Hayır.

Yönetebilir mi?

Hayır.

Yönetmeyi teklif edebilir mi?

Hayır.

Ve teröristi haklı çıkaran bir manzara var ortada.

Gelelim ikinci meseleye…

Laik sisteme devam etmek küfrün delili…

Değil ama nasıl ikna edeceksin. Birinci meselenin manzarası ortada. Nereden neyi alıp da nereye koyacaksın da bak kardeş delil ortadan kalktı diyesin.

Geldik üçüncü meseleye…

Atatürk’e bağlılık yemini eden polisler…

Kim ne zaman kime yemin etti bilmeyiz. Hukuki yemin ile din yemini farkını bilir miyiz bilmeyiz. Fakat kimin kafir olduğunu hemen biliriz. Din insanları müslüman etmek için geldi ama biz herkesi kafir etmenin yolunu sakkadanak buluruz.

Nitekim bulmuşlar. Evlerinden çıkarken besmele ile çıkan çocuklarımızı kafir etmenin yolunu bulmuşlar.

Bulmuşlar da haklılık payları var mıdır?

Cahilin cahile anlatımı ile gayet haklıdırlar ama hak ile konuşacak alimler meseleyi anlatmaya başladıkları anda da laaaaik cephe tarafından her alim kışımız anında laiklik kafiri olarak ilan edilirler.

Laikliğe karşı kâfir olmak da din kafiri olmaktan aşağı değildir ha… Aman Allah korusun… Din kafiri olmanın dönüşü var da laiklik kafiri olmanın dönüşü yok…

Konuyu, bendeniz #İNSanlariMucahitler kitabimda accık ucundan ve bir de sonundan anlatmıştım.

Dedim ya tam bir şeytan düzeni….

Ve bunun tamiri ve telafisi yok.

Halbuki mesele çok basit.

TC yi kuran meclisin ilk anayasasının ilk maddesi devlete iade edildiğinde mesele biter.

Biliyor musunuz Suriye Baas rejiminin anayasal düzeni şeriat düzeni idi.

Mısır dahi bugün şeriat düzeni…

Bütün Arap rejimleri de şeriat düzenleri… Yani resmen şeriatler, lakin nerede şeriat…

Şeriat nedir ki…. Bir iki gösteri… Ve devlet ve milletin çıkarı nerede ise Allah’ın rızası da oradadır denilir ve yol o şekilde gidilir.

Yani laiklik diye laikcilik diye İslam’ı devletten uzak tutmanın işte böyle dünyanın en cahili insanları ve teröristleri karşısında Türk milletini aciz ve çaresiz bırakmak gibi neticesi var ve maalesef Türkiye milleti bu olayla bu çaresizliği yaşıyor.

.

Batının korsanları veya Amerikan haydutluğu

Arif Altunbaş 9 Ocak 2026 Arif, Güncel, Yazarlar Yorum yap 1 Görüntüleme

Dünyanın en büyük petrol ve altın rezervine sahip olan Venezuela, resmî adıyla Bolivarcı Venezuela Cumhuriyeti. 1522’de İspanya tarafından sömürgeleştirildi. 1811’de İspanya’dan bağımsızlığını ilan eden ilk bölge de burası oldu.

Amerikan kıtasını işgal eden batılı korsanlar buralara ilk ayak bastıklarında bu kıtada yaşayan Guaraniler, İngalar, İnuitler, Mayalar gibi medeniyet kurmuş birçok yerli halklar yaşıyordu. Hepsi de barbar Avrupalı deniz korsanları tarafından vahşice katledilip soykırıma uğratıldı. İspanya, İngiltere, Fransa, Portekiz bu soykırımcılardan birkaçı.

***

Trump’ ın Venezüella Devlet Başkanı Maduro’ a ve eşini evinden alıp Amerika’ya kaçırması batılıların korsan atalarından devraldıkları bir miras. İşgal, soykırım ve sömürgeci bir gelenek.

Afganistan, Irak, Sudan ve Somali’ nin işgalinde de olduğu gibi ABD’ nin tek hedefi korsan ataları gibi bu ülkenin yeraltı ve yerüstü zenginliklerini işgal edip çalmak, ülkedeki büyük Altın ve petrol yataklarını sömürmek.

Hamas’ ın, Hizbullah’ın, İran’ın, Lübnan’ ın lider kadrolarını ABD destekli İsrail’in devlet terörü ile ortadan kaldırmasındaki hukuksuzluk örneklerinde olduğu gibi Trump’ ın bu kanun ve hukuk tanımazlığı da Amerikan barbarlığı ve hukuk tanımazlığının tarihe geçecek en kötü bir örneğidir.

Dünyanın güç odakları BM kararları ve Uluslararası Adalet divanı gibi kendi kurdukları müesseseleri, buralarda aldıkları kararları da hiçe sayarak ABD barbarlığı ve İsrail vahşetiyle dünya’ ya açıkça meydan okumaktadırlar.

Bütün bu uluslararası bu kurumlar ve kuruluşlar dünyayı kendi güç eksenlerinde ve emrinde yönetmek için kurulmuş haydut devletlerin eli kolu, gözü kulağı görevi gördüğünü hep söyleyegelmişizdir.

Kanunlar, Kanun koyucular da dâhil herkes için değil de, güç odaklarının yönettikleri ve yönetmek istedikleri milletler ve devletleri sömürmek için yapılırsa, BM’ nin 5 haydut devleti dünyayı böyle korsanca yönetir. Güçlü olan haksız da olsa hep kazanır, güçsüz olan haklı da olsa hep kaybeder.

Rusya’ nın Afganistan, Kırım, Gürcistan ve Ukrayna’ nın topraklarını, ABD’ nin Afganistan, Irak, Suriye, şimdi de Venezüella’ yı işgali, İsrail’ in Filistin topraklarını gasp etmesi bu hukuksuzlukların en yakın örnekleri

Bu devletlerin demokrasi anlayışları, ‘’Uluslararası Adalet Divanı’’, ‘’İnsan Hakları evrensel beyannamesi’’, ‘’BM’ nin aldığı kararlar’’ en önce ABD, Rusya, Çin, İngiltere ve Fransa tarafından her an veto edilebiliyor.

Buralarda alınan kararlar 5 haydut devlet ve İsrail hariç bütün diğer üye devletler için bağlayıcı kararlar niteliğinde çeşitli yaptırımlar ve cezalara maruz kalıyor. Birleşmiş kâfirlerin ise, her zaman dokunulmazlığı var.

Irak’ ı işgal eden ABD bu devletin bütün alt ve üst yapısını, ordusu ve devletini çökerttikten sonra bu ülkede en az bir milyon insan öldürüyor. Bu katliamlar için kimse bu eşkıyaya hesap soramıyor. Yıllardır Irak’ın petrol ve gaz rezervlerini sömüren çok uluslu batılı petrol şirketlerini korumakla görevli katil ABD askerleri hala hukuksuz olarak bu ülkeyi işgal altında tutmayı kendine ait bir hak ve hukuk olarak görüyor.

Uluslararası kanunları ve yönetmelikleri çıkaran BM’ nin bu 5 haydut devletine çıkarılan bu kanunlar asla dokunmuyor, hatta onların işgal, zulüm ve hırsızlıklarına kılıflar ve hukuki zeminler bile hazırlıyor.

Venezuela’da “Güvenli ve uygun bir geçiş sağlanana kadar ülkeyi biz yöneteceğiz” diyen Donald Trump acaba hangi hak, hukuk ve uluslararası yasalara göre bunu yapacak? Bunun tarihte bir örneği var mı? Bu eşkıyalık işgalden başka ne anlama geliyor?

Trump’ ın Venezüella baskını Rusya ve İsrail’ in işgallerini kabul ve tasdik etmek, gasp ve hırsızlıklarını meşrulaştırmak anlamına geliyor.

Bu korsanlıklar ve eşkıyalıklar dünyada kartların yeniden karılacağı, sınırların yeniden düzenleneceği kurtlar safrası bir denkleme doğru yaklaştığımızı gösteriyor. Rusya Avrupa- Rusya, ABD-Çin, İsrail-Ortadoğu, Hindistan-Pakistan, Afrika-Fransa arasındaki siyasi ve askeri gerginliklerin fay hatları bütün dünyayı etkileyecek felaketlere yol açabilir.

Küresel bir savaşa doğru koşan dünyanın fitilini Trump gibi güç sarhoşu, kibirli ve dengesiz bir lider ateşleyebilir. Bu savaşlar başta Basra Körfezi, Hint okyanusu, Kızıldeniz, Akdeniz, Karadeniz ve boğazlar gibi enerji kaynakları ve yolları üzerindeki stratejik bölgelerin kapsama alanına giriyor.

Türkiye tam bu fay hatlarının üzerinde duruyor. Şimdiden güçlü barış ve savaş cümleleri kurmak için, çetin mevsimler ve sert iklimlerde omuz omuza olacağımız kadim dostlar ve dostluklar inşa etmeli. Yapı taşları kardeşlerimizden, sütunları dostlarımızdan, ufukları gönül coğrafyamızdan olan.

En kötü senaryolar bir milletin ve ümmetin kurtuluşu ve bağımsızlığı için bulunmaz bir fırsat olabilir. Barış ve huzur isteyen devletler, savaşa her an hazır olan milletlerin eseridir.

.

Demokrasi masalı

Arif Altunbaş

İsrail Fitnesi II

Müslüman hangi taraftasın?

Cumhur Cumhuriyet ve ihanet cephesi

Depremin öğütleri

Arif Altunbaş

CHP Gerçeği

Arif Altunbaş

Uşaklar ve Kavşaklar

ÜNİFORMALI TERÖRİSTLER

İstanbul’un Kaderi

Kimin ve neyin savaşı

Siyonizm’in uşağı kim’ miş?

ÇANAKKALE ÇANAKKALEDEN İBARET DEĞİLDİR

Güç zehirlenmesi

Bir Seçim Fırtınası ardından…

Bir Seçim Fırtınası ardından… (2)

Bir Seçim Fırtınası ardından… (3)

Ne kadar Rahmani isen, o kadar insanisin!

Edep ve ahlak sınırları aşılınca

Kardeşlik manifestosu

Emperyalizme karşı

Haçlı Barbarlığı ve Siyonist Vahşet

Allah’ın tarafında olmak

Neden yeni bir Anayasa

Arif Altunbaş

Vahşetin köpekleri

Özeleştirinin ilk muhatabı kim

GAZZE VE HALKI NEDEN YOK EDİLİYOR?

Peygamber çizgisi

Kadrolar ve elemanlar

ABD ve Rusya gerilimi nereye

Haydut devletler ve mazlum milletler

İran’da ve Türkiye’ de kaybeden kim

Kırk yıllık hazırlığın bir gecede devrilmesi

Almanya örtülü bir Yahudi devleti midir

Değişimin değişmeyen kanunu

Kutsal inekler ve atlar

Amerikan Emperyalizmi İsrail Faşizmi

Müttefik rakipler veya dost görünen düşmanlarımız

İki dost ve iki rakip

Anayasal yabancılaşma ve toplumsal yozlaşma

Kılıç çeken şövalyeler

Bu savaşı kim durduracak

Allah’ın dini ile geleneğin dini arasında

Ümmetin vicdanı olmak

Haçlı Siyonist ittifakı

Entelektüel Körlük

Gazze’nin yiğit direnişçilerine

Karanlık aydınlar ve yerli yabancılar

Kürt meselesi neyin nesi

Biden gitmiş, Trump gelmiş neyime…

Kültürel işgal ve dizi filmler rezaleti

Bir milli güvenlik sorunu olan partiler

Türkiye, Türkiye’den büyüktür

Ve bir diktatör daha devrildi.

Şam Firavunu nereye gömülecek?

Şah mat piyonlar panikte

Batılılar gözünde Suriye devrimi

Yılbaşı taklitçiliği ve İskilipli Atıf Hoca

Ortadoğu denkleminde Türkiye gerçeği

Tekrar eden tarih ve Oligark Mollalar

Trump Ne Yapmak İstiyor

Önce Kurtarıcılardan Kurtulmak

Amerikan Faşizmi veya Trump Şizofreni

Trump’ın Kaos Planı

Susmak zulme ortak olmaktır

Putin Trump şah oyunu

ABD’ li Sezar ve Ukraynalı Gladyatör

Amerika ve Rusya Arasında AB

Belediye Çeteleri ve Şehir Eşkıyaları

Hırsızlar, Arsızlar ve Soysuzlar

Niteliksiz Siyaset ve Liderler

Ahlak ve hukukun yozlaşması

Millet ve Halk düşmanları

Ejderhanın Uyanışı

PKK kendini gerçekten fesh etti mi?

Bölgesel ve Uluslararası Yansımalar

Yeni Dengeler ve Olası Senaryolar