 |
|
|
 |
|
| ABDULHAMİD HAN |
ABDÜLHAMİD HAN
Osmanlı padişahlarının 34'üncüsü olan Sultan II. Abdülhamid Han aklı, zekası ve ilmi fevkalade üstün olan bir zattı. Batılıların ve iç düşmanların asırlar boyunca devleti yok etmek için hazırladığı yıkıcı, sinsi planlarını sezip, önlerine aşılmaz bir set olarak dikildi. Hazırlayanları ve maşa olarak kullandıkları yerli işbirlikçilerini, sahte kahramanları işbaşından uzaklaştırdı.
İşte bu büyük zatın 10 şubat, 96. yıldönümü idi. Yıldönümü vesilesi ile Yıldız Üniversitesi ve İstanbul Medeniyet Üniversitesi işbirliği ile iki açık oturumdan oluşan etkinlik düzenlendi. İlk panel Abdülhamid'in sağlık politikasıyla ilgiliydi. Oturum başkanlığını yaptığım bu panelde konuşmacılar özet olarak şunları anlattılar:
Prof. Dr. Hüsrev Hatemi; Abdülhamid'in çok iyi niyetli, sağlam karakterli ve vefalı bir insan olduğunu söyledi. Kendisinden çok devleti düşünürdü. 33 sene zalimlik yapmadan devleti ustalıkla idare etmişti. Ona atılan iftiralardan biri de pinti olduğuna dairdi. Bu çok çirkin bir suçlama olduğunu ifade etti. Aristokrat havada, halktan uzak yaşamamıştı. Atatürk'ün Abdülhamid'i küçümseyici veya kötüleyici bir sözünün olmadığını da ekledi.
Prof. Dr. Nil Sarı ise Abdülhamid'in sağlık alanındaki eserlerinden söz etti ve bazılarının fotoğraflarını gösterdi. Abdülhamid 90 adet gureba hastanesi, 19 adet belediye hastanesi, 89 adet askeri hastane ayrıca eğitim hastaneleri, kadın hastaneleri, akıl hastaneleri açmıştı. Bu hastaneler ülkemizden Lübnan'a, Yemen'den İsrail'e, Makedonya'dan Suriye'ye, Yunanistan'dan Libya'ya, Suudi Arabistan'dan Irak'a pek çok yerleşim bölgesine yayılmıştı. Ayrıca eczaneler, hapishane, sağlık merkezleri, fakirler, acizler ve hacılar için misafirhane de pek çoktur. Müthiş bir sağlık hizmetidir bu. Maalesef tahttan düştükten sonra bu eserlerin isimleri değiştirilmiş, bazıları yıkılmış ve bir kısmı da başka alanlarda kullanılmaya başlanmıştır. Kısacası bu büyük insan unutturulmak istenmiştir. Kasımpaşa, Haydarpaşa, Gülhane ve Mektebi Tıbbiye-i Şahane adlı eğitim ve üniversite hastanelerini açan da Abdülhamid olmuştur.
Doç. Dr. Adem Ölmez ise Abdülhamid Han'ın özellikle eğitim, sağlık, ulaşım ve asayişe önem verdiğini anlattı. Zamanında yeni bulunan aşıları ülkeye getirmiş, aşı ve kuduz hastalığı üzerine merkezler kurmuş, Bimarhaneleri yani akıl hastanelerini ıslah etmiştir. Akıl hastalarına zincir kullanımını yasaklayarak bugün bile saldırgan hastalarda kullanılan gömleği yerine koymuştur.
Dr. Şerif Esendemir konuşmasına Necip Fazıl'ın, "Abdülhamid'i anlamak her şeyi anlamak olacaktır." sözleriyle başladı. Abdülhamid'in tren yolları, bakteriyolojihane, cami ve mektepler yaptırdığını, çağına uygun yaşlılık politikası izlediğini, habitat yani biyosferi merkezi alan ekolojik politikaya önem verdiğini anlattı.
Bunları dinlerken aklıma hep başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan çağrışım yaptı. O da ülkeye duble yollar, hızlı trenler, Marmaray, üçüncü boğaz köprüsü, çok sayıda havaalanı gibi sayılamayacak eserler hediye etti. Sağlık alanında yeni hastaneleri hizmete açtı. Sağlık hizmetlerini halka yaydı. Eğitim alanını pek çok üniversite, sayısız derslik ve binlerce yeni öğretmenle destekledi güçlendirdi. Kısacası Abdülhamid'in çağdaş bir takipçisiyle karşı karşıyayız.
Abdülhamid Han'ı nasıl ki bir takım vicdansız, merhametsiz ve acımasız kişiler, iç ve dış düşmanların oyununa gelerek, maşası olarak bir saray darbesi ile düşürdülerse aynı komplo şu an başbakanımıza karşı düzenlenmektedirler. Bu ülkeye hizmet etmek bazılarının gözüne batmakta ve ellerinden geleni yapmaktadırlar.
Rabbim Başbakanımızı korusunu2026 |
|
|
|
|
 |
Ferdi Tayfur, Orhan Gencebay ve diğerleri…
Serdar Arseven
05.01.2025 - 12:55
Yayınlanma
Memleketin en şöhretli, en yanık sesli sanatçılarından Ferdi Tayfur'un vefatı, milyonlarca hayranını derinden yaraladı.
Memleketin en şöhretli, en yanık sesli sanatçılarından Ferdi Tayfur’un vefatı, milyonlarca hayranını derinden yaraladı.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Siyaset
Politika
Merhum Ferdi Tayfur’un vefat haberinin geldiği andan defin sürecinin tamamlandığı ana kadar gösterilen ilgi, sergilenen “yürek yangınları”, ünlü şarkıcının birçok gönülde “taht” kurduğunu, unutulmaz izler bıraktığını iyice gösterdi.
Bu “hüzün” dalgasının en dikkat çekici taraflarından biri de, en parlak dönemlerini bizim gençlik yıllarımızda yaşayan Merhum Ferdi Tayfur’un hayran kitlesi arasında, şimdiki gençlerden, hatta çocuklardan nicelerinin de bulunması.
“Günü birlik şöhretler” çağında, her şeyin hızla tüketildiği bir dönemde, geçmişle bugün arasında böyle bağlar kurabilen zatlar, elbette “sanatçı” unvanını hak ederler.
Şöhretlerinin büyük bölümünü kalça-göbek-külot şovlarına ve özel hayatlarındaki“rezilliklere” borçlu olan tiplerin kirlettiği bu atmosferde, yakın zamanların “edepli” sanatçılarını yakından tanımak,hepimize iyi geliyor, iyi gelecek.
Merhum Ferdi Tayfur’un filmlerine, şarkılarına yansıyan “hayat pratiği”nin bazı unsurlarını beğeniyor değilim elbette.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazeteler
Gazetesi
“Hatasız kul olmaz”, malûm.
Allah rahmet eylesin.
Allah taksiratını affetsin.
Onlar bir yana.
Ferdi Tayfur’un ve diğerlerinin iyi taraflarını alalım, güzelliklerini görelim.
Merhum Ferdi Tayfur, sanatına “özel hayatını” bulaştırma gayretinde olmadı.
Şöhretini katlamak için “ikide bir sevgili yapmak”, magazin muhabirlerinin önlerinde bekleyip avlandıkları barlarda, pavyonlarda boy göstermek…
Ekranlara çıkmak, magazin gündemlerinde yer bulabilmek için kırk takla atmak gibi rezil çabalara meyletmedi.
Kendisine “hayranlık” duyanlara hep saygıyla hitap etti.
Şöhreti arttıkça arttı, konserlerine gelenler statlara, meydanlara sığmaz oldu ama o hiç şımarmadı.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Gazeteler
Politika
O büyük şöhreti hazmetmek çok zor iştir.
Şöhret afettir.
Anaforuna kapıldığınız an, sizi dibe çeker götürür.
Bitersiniz.
Yakın tarihimiz, şöhretin şaşırttığı, rezil rüsva ettiği nice zavallı ile doludur.
Merhum Ferdi Tayfur’un on milyonda bir insanın yakalayabileceği şöhrete ulaşmasına rağmenseviyeyi hiçbir zaman düşürmemesi; daha çok kaset satmak, daha çok gişe yapmak için “çirkin” yollara başvurmaması, etrafındakileri havasıyla, kibriyle yıkıp geçmemesi, nefsine hâkim olabilen, hırslarına gem vurabilen bir sanatçı olduğunu gösteriyor.
Bunu nasıl sağladı, Şeytan’ın bazı büyük tuzaklarından nasıl kurtuldu acaba?
Bunu düşünürken, bizim gençlik yıllarımızdaki o iklimin birçok şöhreti, “yanlış işlerden” uzak tuttuğunu gördüm.
Mesela…
Bir Orhan Gencebay var.
O da çok saygın bir Sanatçımız.
Dünya müzik otoritelerinin ortaya koyduğu ürünlerden hayranlıkla bahsettikleri Büyük Sanatçı’nın, seviyeyi düşürmediğini görüyoruz.
Değeri gittikçe artan, eskimeyen bir sanatçıdır Orhan Gencebay.
Büyük Sanatçı’dır.
Halk Adamı’dır.
Dikleşmeden “dik duran” bir hâli vardır.
O günlerden bugünlere kalan merhum şöhretlere bakın…
Merhum Cüneyt Arkın, Merhum Münir Özkul, Merhum Nejat Uygur, Merhum Barış Manço, Merhum Erkin Koray…
Ve diğerleri…
Her şeyi Sayın Cumhurbaşkanı'ndan beklemek!
Serdar Arseven
07.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
Sayın Cumhurbaşkanı, bazı dizilerle programlardaki berbat işlere dikkat çekince, kanallara üst üste ceza kesilmeye başlandı…
Sayın Cumhurbaşkanı, bazı dizilerle programlardaki berbat işlere dikkat çekince, kanallara üst üste ceza kesilmeye başlandı…
Eskiden de kesiliyordu ama şimdi, “ikaz” gelince gaza basıldı.
Daha fazlasını keşfedin
Coğrafi Referanslar
Gazetesi
Haberler
Devamı gelir, umarım.
Takipteyim!
Bir de, şu “fırsatçılık” meselesi…
Sayın Cumhurbaşkanı, “fırsatçıların” üzerlerine daha da kararlı bir şekilde gidileceğini , bunlara ağır yaptırımların uygulanacağını söyleyip, vatandaşı da “boykot”a davet edince, “haber” kanallarından bazıları gaza bastı…
“Fırsatçılık” meselesini sadece “Ana Haber” bültenlerinde değil, “herkesin aynı şeyleri söyledikleri” ve “söylediklerini tekrar edip durdukları” “tartışmama programları” da “ana konu olarak” işlemeye başladı.
Memleketimizin özellikle son yıllardaki hali böyle; Sayın Cumhurbaşkanı, “ikaz” etmese, bir konuya “dikkat” çekmese, pek de bir şey yapılmayacak adeta.
Belli yerlerde bulunanların hepsi, memleketteki en yüksek Makam’dan işaret bekliyor adeta.
Sayın Cumhurbaşkanı “işaret” etmese, işler duracakmış gibi.
Daha fazlasını keşfedin
Politika (Sağ)
Ekonomi
Gazetesi
Sayın Cumhurbaşkanı el atmasa, hiçbir konuda mesafe alınmayacakmış gibi.
Geçmişte, “otomobillere cam filmi yasağı”nı kaldırtan da, “aşırıya” kaçan motorlu taşıtlar vergisini düşürten de Sayın Cumhurbaşkanı’nın “ikaz”ı olmuştu,
Geriye dönüp baktım; siyasal iktidara en yakın gazeteler, “motorlu taşıtlar vergisi” haberini şöyle vermiş, o günlerde:
“MTV artışında Cumhurbaşkanı’nın sinyalini verdiği indirim için Maliye çalışmaya başladı. Tartışma yaratan yüzde 40—68 arasındaki zammın yüzde 2-40’a çekilmesi plânlanıyor.”
Evet, Sayın Cumhurbaşkanı o günlerde, “Ben yaptım oldu demekle olmaz!” mesajıyla, MTV artış oranına karşı çıkmış…
Böyle olunca da, motorlu taşıtlar vergisi “makûl” seviyeye çekilmişti.
Peki, zamanın Maliye Yönetimi “makûl” olanı göremiyor muydu?
Her işe, ille de Sayın Cumhurbaşkanı mı el atacak?
Daha fazlasını keşfedin
Yerel Haberler
Gazete
Ekonomi
Hâlâ devam eden şu başıboş köpek sorununun üzerine gidilmesi bile, Sayın Cumhurbaşkanı’nın “talimâtı” ile olmuştu.
Bu memlekette, bunca bakan, bunca yetkili var.
Her meseleyle Sayın Cumhurbaşkanı mı ilgilenecek?
Koca koca bakanlar, inisiyatif kullanamıyor mu?
Mesela…
İlgililer, yetkililer, Sayın Cumhurbaşkanı “ikaz etmeyince” tâlimat vermeyince, televizyonlardaki yıkıcı, bölücü, aileyi tahrip edici, ahlâk ifsad edici programlarla, dizilirle “mücadele” etmek için, şöyle canla başla çalışamıyor mu?
Dönelim şu “fırsatçılık” meselesine…
Asgari ücrete az biraz zam gelecek diye, sürekli olarak etiket yükselttiği doğru bazılarının…
İlgili bakanlıklar, piyasada fiyatların şişmesine ve “enflasyonla mücadele”nin olumsuz yönde etkilenmesine yol açan bu tür davranışlarda bulunanlara en ağır cezaların uygulandığını…
Daha fazlasını keşfedin
Gazetecilik ve Haber Sektörü
Coğrafi Referanslar
Gazetesi
Bundan sonra da uygulanmaya devam edileceğini, fırsatçılara göz açtırılmayacağını defalarca, defalarca, defalarca en “veciz” ifadelerle dile getirdiler.
Getirdiler ama…
Bunlar hâlâ söylendiğine göre, fırsatçılıkla mücadelede başarıya ulaşılamamış demektir.
Kesilen cezalar, gerekli etkiyi oluşturmamış, caydırıcı olmamış, “devede kulak” kalmış demektir.
Dünyanın her yerinde fırtınalar estiren, berbat düzenleri yıkan, yeni düzenler kuran koskoca Devletimiz…
Devletimizi yönetenler…
Dışarıda bu kadar etkiliyken…
İçeride, fırsatçılarla mücadelede yıllar yılı yeterince “etkili” olamıyor mu yani?
Süper güçleri caydıran Sağlam İrade, bunlar için yeterince caydırıcı değil mi yani?
Bu “fırsatçılar”, bir “beka meselesi” olan “enflasyonla mücadeleye”, bunca yıldır büyük zararlar verme cür’etini, cesaretini nasıl oluyor da kendilerinde bulabiliyorlar?
Kimlere, nelere güveniyorlar?
Kâr hırsı, bu kadar mı gözlerini kararttı?
Gibi sorular işte…
Bütün bunları yazarken, aklıma, Başkent’teki yeni yeni dikilen…
“Dikine dikine” dikilen…
Hem de, tam olarak yerleşime açıldıklarında, zaten epeyce sıkıntıda olan trafiğin iyice kilitlenmesine sebebiyet verecek olan “çok katlı, pek çok katlı binalar” geliyor…
Geçenlerde yurt dışında yaşayan bir arkadaşımla lâflarken…
Türkiye’den “konut” almak istediğini söyledi.
O yeni, yepisyeni, dikine dikine binalardan birinden “daire” sormuş…
En düşük fiyatlısı, 8 milyonu aşkınmış…
Sonrası, 10, 15, öyle gidiyormuş…
Nice nice “konut”lar var, böyle…
Bu işin bendenizi birinci derecede ilgilendiren tarafı, Başkent’in en merkezi yerlerindeki bu binaların tamamen yerleşime açılmasından sonra, iyice kilitlenecek olan trafikle nasıl başa çıkacağım meselesi…
O konutlardan alabilmenin sınırında gezenler ise, fiyatların yüksekliğinden şikâyet ediyorlar.
Şimdi şöyle düşünün…
Birisi o konutlar aldı ve kiraya vermek istedi.
Diyelim ki, 10 milyon lirayı buldu, buluşturdu, aldı…
Kiraya verecek…
Sizce, 10 milyon liralık bir yatırım karşılığında aldığı o yepisyeni, lüks evi, kaç liraya kiraya vermesi makûl olur.
Sizce kaç liraya kiraya verse, bir yatırımca olarak “akılsızlık” etmiş olmaz?
Herhalde az bir bedel çıkmayacak ağzınızdan…
“Mesela bir asgari ücret karşılığı” demeyeceksiniz…
Epeyce yüksek bir rakam çıkacak ağzınızdan.
O yüksek rakam da, diğer kira bedellerini etkileyecek, öyle değil mi?
Piyasa böyle böyle artacak…
O onu etkiledi, bu bunu etkiledi derken, karşımıza koskoca bir problem çıkacak…
Şimdi…
Acaba?
O yepisyeni konutları o fiyatlara satanlar, o müteahhitler de birer “fırsatçı mı?”
Yok, hayır, onlar öyle demiyor elbette…
Gidip, fiyat soranlara ve o fiyatları çok yüksek bulanlara, başta arsa maliyetleri olmak üzere, her bir maliyet kaleminin çok yüksek olduğunu…
Kendilerinin “işi çevirebilmek” için uğraştıklarını…
Aşırı kâr hırslarının söz konusu olmadığını söylüyorlarmış…
Ben de, bu işleri yapan arkadaşlara sorduğumda, maliyet kalemlerinin aşırı yüksekliğinden ve sürekli olarak da yükseldiğinden şikayet ediyorlar…
Bu durumda, onların mal aldıkları yerler…
Arsalarını satışa sunanlar da, birer “fırsatçı” mı oluyor?
Bu aziz milletin bu kadar büyük bir bölümü, “fırsatçı” mı yani?
MANEVİ VATAN’ımız bu kadar mı tehlikede?
Derken derken aklıma nice soru geliyor…
Mesela…
“Tarım Kredi Marketleri”nin fiyat politikaları, niçin hepimizin yüzünü güldürecek durumda değil?
Onların fiyat politikaları niçin diğerlerine “emsal” olacak kadar farklı değil?
Mesela…
Bir vakitler esnaflarının “Ben siftah ettim, yandaki komşumun henüz siftahı yok, lütfen oraya gidiniz!” dediği bir memlekette, “fırsatçılık” denilen nasıl oldu da bu kadar yaygınlaştı?
Mesela…
Aileler bölünüyorken…
Boşanmalar artıyor, evlenmeler azalıyorken…
Evlenme yaşları iyice geciktiriliyor, insanlar gittikçe daha fazla yalnızlaşıyorken…
Enflasyonla mücadele nasıl olacak?
“1 artı 1 konutların” yaygınlaşması ve “enflasyonla mücadele için” daha da yaygınlaşacak olması iyi bir şey midir?
Annelerimiz, babalarımız, ninelerimiz, dedelerimiz bakıma muhtaç hale geldiklerinde onları 1 artı 1 konutlara alabilir miyiz?
Alamazsak, onlara kimler bakacak?
Hepsini “huzur (!)” evlerine mi göndereceğiz?
O konutlarda “en fazla kaç çocuğa” bakabileceğiz?
Sayın Cumhurbaşkanı’nın ifade ettiği gibi, bir “varoluşsal tehdit olan” doğurganlık oranının iyice düşmesi ve nüfusun hızla yaşlanması meselesiyle nasıl başa çıkacağız?
Bu konularla da, bizzat Sayın Cumhurbaşkanı’nın mı ilgilenmesi gerekecek?
Memleketteki diğer yetkililer, kendi alanlarında inisiyatif kullanıp çözümler üretemiyorlar mı?
Üretemiyorlar mı, yoksa böylesi kolaylarına mı geliyor?
Ah, aaah…
Bizim medyamız!
Bir kısmı “Erdoğan gitsin de memleketin başına ne gelirse gelsin!” havasında…
Bir kısmı da, “etliye sütlüye” karışmama, pozisyon koruma ve kollama derdinde…
Bizim gibi yazanlar, söyleyenler de…
Ne İsa’ya Ne Musa’ya!
Rabbim…
“Yaranma” derdi olmayanlardan eylediğin için
şükürler olsun, Serdar kulunu.
Aile Yılı…Kanıksatmak!..
Serdar Arseven
09.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
Çok tekrar ederseniz, alışırlar…
Çok tekrar ederseniz, alışırlar…
İlk başta tepki gösterirler, çok sert tepki gösterirler.
Sonra sonra…
Aynı şeyleri duya duya, kulakları alışır.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazetesi
Politika
Duyarsızlaşmaya başlarlar.
İlk duyduklarında büyük tepki verdiklerini, tekrar tekrar işite işite normalmiş gibi görmeye başlarlar.
Kanıksarlar.
Kanıksattınız mı, “işin” büyük bölümünü halletmişsiniz demektir.
Misal mi?
Şöyle bir geriye dönüp bakın; çocukluk yıllarımızda, aileden “eşcinsel” çıkması, neredeyse bütün aileler için çok olumsuz bir durumdu.
Sonra sonra…
Bir takım “fondaş” örgütler, bir kısım medya organları üzerinden uygulamaya konulan sinsi propaganda yöntemleriyle, kulaklar alıştırıldı.
Cinsel tercih, cinsel yönelim, toplumsal cinsiyet eşitiliği, partnerlik vesaire vesaire lâflarla…
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazete
Gazeteler
“Özgürlük” kılıfı altında…
Süslü ambalajlarla aldattılar!..
“A tabii, canım ne olacak ki, sonuçta herkesin kendi bireysel tercihidir!” noktasına getirilenlerin sayısı, oranı hayli arttı. Meselenin "bireysel tercih" meselesi olmadığı, "yaygın ve etkin propaganda meselesi" olduğu gözlerden kaçtı.
Şimdilerde…
Bir çok yerde, gayet normal bir “hâl” olarak görülüyor eşcinsellik.
Hatta, “Eşcinsel evliliklerin nikâh cüzdanına bağlanarak resmiyet kazanması!” da, olması gereken bir uygulama olarak takdim ediliyor.
Biz, eşcinsellere “şiddete” her zaman karşı çıktık.
“Şefkat”ten yana olduk.
Girdikleri yoldan dönmeleri için dua ettik, bununla birlikte bu eğilimin özendirilerek yaygınlaştırılmasının toplumu hangi noktalara getireceğini de anlatmaya çalıştık…
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Siyaset
Gazete
Çalıştık ama, karşı dalga o kadar büyüktü ki, o kadar büyük desteklerle üzerimize üzerimize geldi ki, maalesef baş edemedik.
Biz, “Kişi eşcinselse, bunu kimsenin bilmesine gerek yok. Biz tek tek kişilerle uğraşmıyoruz. Biz, bu halin propagandasının yapılmasına, yaygınlaştırılmak istenmesine karşı çıkıyoruz!” dedik ama…
Anlatamadık işte!
Kanıksatmalara engel olamadık!
EŞCİNSELLİK PROPAGANDASINDAN SONRA…
“Kanıksatma” meselesine bir başka misal…
Malûm;
Biz, eskiden evli çiftlere “karı-koca” derdik…
“Karı”, kelimesi adeta ayıplı kelime oldu.
Bu güzelim kelimemiz, en büyük haksızlığa uğrayan kelimelerden oldu.
“Hakaret için” kullanılır oldu!
Sonunda…
Karı-Kocalığı bıraktık, “eş” demeye başladık.
“Eş” kabul gördü, kabul ettirildi daha doğrusu.
Bizim inancımızda, kadın ve erkek eşit değildir, her biri farklı, her biri kendi alanlarında saygın birer Kul’dur.
Her birinin hakkı, hukuku vardır.
Kocanın karısına, kocanın da karısına karşı sorumlulukları vardır.
Her ikisinin de hakları vardır.
Mesele eşlik, eşitlik meselesi değil, adalet meselesidir.
Farklılıklar, rekabet unsurları olarak görülmez de, karı-kocanın birbirlerine destek verdiği, bir çatı altında “huzurun” inşasını sağladığı zenginlikler olarak görülürse, AİLE ayakta kalır.
Karı-koca birbirlerine rakip olarak konumlandırılırsa, orada “huzursuzluk” çıkar.
Nefisler öne çıkar, nefisler çatışır.
Yuvalar yıkılır!
Diğerkâmlık…
Bir başkası için fedakârlık yapmak, onun hukukunu koruyup kollamak, kendinden önce karşındakini düşünmek…
Bizde esas olan budur.
Bizim ninelerimiz, dedelerimiz kendi konumlarında, farklılıklarıyla güzeldiler.
Dedenin, ninenin saygınlıkları tartışılmazdı.
Aile büyüklerinden her birinin saygınlıkları vardı.
Küçükler de büyükler de yerlerini bilirlerdi.
“Eşitlik” diye bir şey yoktu, saygı-sevgi vardı.
Sonra sonra…
“Kavramlar” üzerinden, görüntüler, görseller üzerinden algılarımızı şekillendirdiler.
Yanlışlıkları kanıksattılar!
Erkek ile kadını birbirine rakip ettiler.
Para, pul, mal, mülk hesabı yapar; çıkarlarını en üst düzeye çıkartmak için ince hesaplar yapar, birbirlerine karşı taktikler geliştirir hale getirdiler.
“Sıktı mı canını sıktı mı, kov gitsin unutursun, aramaya kalktın mı daha neler neler bulursun!” diye diye…
“Hür doğdum hür yaşarım, sana ne sana ne!” diye diye…
Zemini kaydırdılar…
“ Her gün başka bir âlemde, her gün başka bir gönülde, sefam olsun oooh, oh!” diyerek, hedonizme, vefasızlığa sürüklediler.
Magazin figürlerini “çapkın sanatçı” diyerek, övdüler.
Özendirdiler.
Sadakatsizliği, maymun iştahlılığı beyinlere çaktılar, kalpleri ifsad ettiler.
Bizler de aileler olarak, hassasiyet sahibi olduğunu iddia eden aileler olarak, anafora kapıldık.
Çocuklarımızın sınav “başarılarını” her şeyin önüne aldık.
Namaz kılmadıklarında, “Aman ne olacak canım, yeter ki dersleri iyi olsun!” pratiğine yöneldik.
“Başarı, ille de başarı!” dedik.
Beyinlerimize, ruhlarımıza koca koca çivileri çıkmışlardı zira.
Bizler, anafora kapıldık.
Ve pek çok şeyi de kanıksadık!
Adeta duyarsızlaştık.
Ekranlardaki en rezil görüntüleri, en çarpık ilişkileri, “Bunları ikide bir karşımıza çıkartarak ne yapmak istiyorlar?”ın sorgulamasına girmeden, izledik.
İçine düştüğümüz, toplumun içine düşürüldüğü durumlara da “Eeee, küreselleşmenin gereği, bu dünyanın her yerinde böyle azizim” filan diyerekkılıf geçirdik.
Şimdi…
Bakalım…
Aile Yılı imiş…
Bakalım, sıklıkla işaret ettiğimiz MANEVİ VATAN’ın zeminin kayışı karşısında, ne gibi tedbirler alınacak, ne gibi adımlar atılacak?
Akit Gazetesi’nin manşetindeki ifadeyle, “Devşirme Kanunlar” yerine, Anadolu Ruhu’na uygun kanunlar mı getirilecek, neler yapılacak?
Biz nasılsak, o şekilde idare olunuruz, malûm.
Biz, toparlanır…
“Emrolunduğumuz gibi dosdoğru” olmanın gayretine yönelirsek…
Rabbim önümüze çok güzel yollar açar, İnşaAllah.
Yoksa…
“Biz onlara zulmetmedik, fakat onlar kendi kendilerine zulmettiler!” buyuruyor ya Rabbim.
Kendimize zulmeden ve felâkete sürüklenenlerden oluruz.
Allah muhafaza.
Ömür boyu nafaka, gençlik boyu okul!
Serdar Arseven
14.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
1
Paylaşım
Bu memlekette –aşağı yukarı- her üç kişiden biri öğrenci!
Bu memlekette –aşağı yukarı- her üç kişiden biri öğrenci!
İlk-ortaöğretim ve üniversite öğrencisi…
Bunların kahir ekseriyeti de, okula gidip gelen öğrenci.
Fiziki öğrenci!
Mecburi eğitimin süresi ne kadar uzun olursa, o kadar iyi olacağı düşünülüyor, zannediliyor.
Bundan dolayı da süre sürekli olarak arttırılıyor.
Bizim zamanımızda beş yıldı mecburi eğitim, 28 Şubatçılar geldi, “imam hatip okullarını bitirmek için”, meslek eğitimini bitirmeyi de göze alarak, kesintisiz sekiz yıla çıkarttı.
Sonra…
AK Parti iktidarı geldi.
Bitirilmek istenilenleri kurtarmak için adımlar attı.
Güzel adımlar attı…
Katsayı haksızlığını ortadan kaldırdı, eğitimi kesintili hale getirdi.
Bunu yaparken de mecburi eğitimin süresini 12 yıla çıkarttı.
İşte bu hiç iyi olmadı!
Kesintili, mecburi 12 yıl!
Beş, Sekiz, Oniki…
Allah muhafaza; “eğitimin kalitesi daha da artsın” diye, bir uzatma daha yapılırsa, 16 yıla mı çıkartılacak mecburi eğitim?
Yok, o kadar da olmaz herhalde.
Ancak bu kadar olur!
Tarihimize baktığımızda, bugün başarılarıyla, zaferleriyle övündüğümüz şanlı büyüklerimizin, 18 yaşına geldiklerinde, ilim, irfan, meslek, aile hayatlarında hayli ilerlemiş vaziyette olduklarını görüyoruz…
Şimdilerde, 18 yaş, “Mecburi Eğitimi” tamamlama yaşı.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Gazeteler
Politika
Bu 12 yıllık süre boyunca, bir sene de uzatma durumu olmuşsa, erkekler askerlik çağları geldiğinde mecburi eğitimi tamamlamış oluyorlar!
Erkeklerden çok daha önce olgunlaşan kızlar da, ileri gençlik dönemlerinde “mecburi eğitim” mezunu oluyorlar.
Bunun bir de üniversitesi var.
Şimdilerde, her yerde üniversite bulunuyor, “test kâğıdındaki” dünyanın sorusundan beş, on tanesine doğru cevap verebilen, yani 12 yıl boyunca o kadarını da öğrenebilen her öğrenci, üniversiteye kapak atabiliyor!
Nüfus başına düşen üniversite öğrencisi bakımından “Avrupa Birincisi” olduğumuzu bilirsiniz herhalde.
Böyle bir durumumuz var.
Üniversitelerin kapıları ardına kadar açık.
12 yıl mecburi eğitimden geçirilen gençlerimizin neredeyse tamamı üniversiteli oluyor.
Gençlerimize kucak açan üniversitelerimizin kaçı üniversite gibidir, kaçı “kafeterya üniversitesi” niteliğindedir, başka hesap.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Siyaset
Gazeteler
Bir üniversitenin, bir işyerinin kalitesini oradan yetişenler ortaya koyar…
Üniversitelerimizin ne kadarı ilk beş yüzde, ne kadarı ilk binde…
Hangi üniversitemiz, dünyanın neresinde?
Buralara girdiğimizde içimiz iyice kararıyor.
Mezunlara baktığımızda da, öyle.
Çok sıkıntı verici bir tablo ile karşı karşıya kalıyoruz.
Bizim alanımız iletişim.
Bunun fakültesi de var malûm.
Oralarda okuyan, oralardan mezun olan, hatta oralarda yüksek lisans bitirmiş olan gençlere bakıyoruz…
İnanın, “Neredeyse Türkçe bilen yok!” desem yeridir.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazete
Gazetesi
Bizim zamanımızda, bırakın üniversiteyi, ortakokulda bile çok ciddi tutulan “kompozisyon” dersleri vardı.
Derdini yazılı olarak güzel bir şekilde ifade edemeyenin sınıf geçmesi epeyce zor oluyordu.
Sadece Türkçe-Edebiyat yazılı imtihanlarında değil, başka derslerin imtihanlarında da “Türkçe-imlâ bilgisi” dikkate alınıyordu.
Coğrafya dersinde, cevap doğru olsa bile, Türkçe-imlâ hatalarından dolayı “not kırıldığını” hatırlarım.
Şimdi hiç!.
Hocalarımız, “tez aşamasına” gelmiş yüksek lisans talebelerinin bile, “Türkçe sıkıntısı” çektiğini söylüyor…
Bu gençlerimiz liselerde, üniversitelerde hoca olacak…
Eyvah!
“Yirmi yılda bir lisan öğretemiyorlar arkadaş!” diye sızlanmayı bırakalım, Türkçe’yi bile, bu memleketin “Resmi Dili”ni bile doğru dürüst öğretemiyoruz gençlerimize!
Bu nasıl oluyor?
Okul süresi arttıkça başarı artıyordu hani?
Onun için mecburi eğitimi 5 yıldan 8 yıla, 8 yıldan da 12 yıla çıkartmadık mı?
Onun için, hemen her gencimizi üniversiteli yapmadık mı?
12 yıl mecburi eğitim.
Bu 12 yılın ne kadarı “eğitime” ayrılıyor acaba?
Her yılın en az, 4 ayı tatillere filan gidiyor.
Boş geçen dersleri ve çoğu boş olan dersleri de hesap edin, bu 12 yılın en fazla 6 yılı eğitime ayrılıyor aslında.
Gerisi boş zaman!
Milyonlarca gencin ve hocalarının zamanlarının yarısı fire!
Okumak isteyenin gönüllü olarak, istemeyenin ise “zorla” gönderildikleri okullarımızın çoğunda, “armoni” değil “kaka-foni” havası var.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Politika
Gazete
Zorla gönderilenler, gönüllü olarak gidenlerin huzurunu bozuyor derslerde.
Böyle olunca, öğretmenlere, “Dur yapma, otur kalkma, dersin huzurunu bozma!” diye uyarıda bulunup durmak kalıyor.
Uyarıda biraz “aşırıya” kaçan, öğrenciyi “azarlamaya” davranan öğretmenler ise, büyük zorluklar yaşıyor!
Aralarında iftiralara uğrayanlar bile var, Allah muhafaza hem de ne iftiralar!
Bazı öğretmenler de, okula gelip, “Benim çocuğumu nasıl azarlarsın?” diye kabaran bıçkın aile büyükleri tarafından uyarılıyor!
Bazı öğretmenler, dışarıda kötü kötü arkadaşlar edinmiş olan, “tehditkâr bakışlı” öğrencilerinden endişe ediyor.
Bunları bizlere söylüyor.
Akşam saatlerinde evlerine giderken tedirginlik yaşayanlar bile var, o kadar yani.
E, şiddet toplumu olduk.
En yerli ve milli denilen kanallarda bile, sabahtan akşama kadar şiddet yayınları var.
Haber bültenlerinde, o bunun kafasını kırdı, o bunu acımadan yerlerde sürükledi!..
Böyle böyle haller!..
Bir memleketin postanesi neyse, hastanesi de odur…
Okulu, üniversitesi de odur.
Her yerde şiddet!
Üniversitelerdeki gençler bir nebze olgunlaşmış oluyor da, liselerde gerçekten sıkıntı var.
Bu işler, mecburi olmasa…
Gönüllü olsa, nasıl olur acaba?
Mecburi eğitim 6 yıla çekilse…
Çocuklarımız kabiliyetlerine, isteklerine göre mesleğe yönlendirilse…
Liselere ve üniversitelere de, sadece ve sadece “okumak isteyenler”, gerçekten okumak isteyenler gitse…
Gidebilse…
Olmaz mı?
Eğitimde kalite artar mı, artmaz mı?
Koca gençsiniz, yaşınız 17.
En delikanlı çağınız, erkek için de kız için de böyle.
Okula gitmekten hiç hazzetmiyorsunuz, “uyuz” oluyorsunuz hatta…
Ancak, amcalarınız, teyzeleriniz bir düzenleme çıkartmışlar.
Mecburen – en az- 12 yıl boyunca okula gideceksiniz!
Okuldan, “mesleksiz diplomalı” olarak çıktığınızda, yaşınız bir mesleği öğrenmek için hayli ilerlemiş olduğundan, piyasada doğru dürüst iş bulma imkânınız son derece sınırlı olacak.
Etrafınızdan da, “üniversiteyi kazan” telkinleri, baskıları gelecek…
“Üç beş soruya doğru cevap verir, bir yeri tuttururum nasılsa” diyerek sınava girecek…
Ve her yerdeki, her yerimizdeki üniversitelerden birine kapak atacaksınız…
Hayatı bir dört, beş sene daha ötelemek bu…
Ya sonrası?
Ona o zaman bakılır!
Belki de devlete kapak atılır!
12 seneyi mecburen oku, üniversiteye kapak at, devlete kapak atabilmeyi hayal et!
Garanti iş, garanti maaş, cumartesi -pazar tatil, her vesileyle tatil hayali!
Bu senaryo, bu hayâller, gençlerimizin kahir ekseriyeti için böyle.
Azınlıkta kalanlar, bütün güçlüklere rağmen sindire sindire okuyor, kalplerindeki üniversiteyi, bölümü kazanıyor…
Orada da gayret gösterip iyi yerlere geliyor...
Ötekiler için “tombala”dan hayatlar!
Malûm, Aile Yılı’ndayız.
Müjdeler yılı.
Nüfus artış hızının dibe çakıldığı, boşanmaların arttığı, evlenmelerin azaldığı, yalnız yaşamaya mecbur olanların ya da tercihleri bu yönde olanların sayısının patladığı bir süreçteyiz.
Evlenmelerin iyice geciktirilmesi büyük dert.
Devletimizi yönetenlerden sokaktaki vatandaşa kadar “tefekkür edebilen” her insanımız, bu durumu endişeyle karşılıyor.
Hayat şartları ve uygulamalar ise, endişelerimizin daha da artacağını gösteriyor.
Aaaah, ah…
Bu eğitim ve kültür işlerini bir türlü düzene koyamadık.
Aaaah ahhhh!
Üniversite öğrencileri, o aşamaya temelden sağlam eğitim almış olarak gelseler…
Meslek eğitimi düzelse…
İki yıllık üniversitelerin, yani meslek yüksek okullarının niteliği arttırılsa…
Her isteyenin üniversiteli olabilmesini engelleyecek politikalar izlense…
“Tembel öğrencilerin” hoşuna gitmeyecek ama, sınavlar zorlaştırılsa meselâ!
Gençlerimizin büyük bölümü, yaşları geçmeden kabiliyetlerine, isteklerine uygun bir mesleğe yönlendirilse…
Kısa sürede hayata atılsa…
Genç yaşta yuva kursa…
Kanunlarımız, evlenmekten caydıran, evlenenleri de boşanmaya yönlendiren nitelikte olmasa da…
“Bizden” olsa!
Nafaka, süresiz olmasa…
6284 Sayılı Kanun’da şöyle güzel bir “revizyona” gidilse…
Amma da çok şey istiyorum değil mi?
.Her kadın ille de bir işte çalışmalı, öyle mi?
Serdar Arseven
16.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
3
Paylaşım
Kadın istihdamı oranı arttıkça, nüfus artış oranı düşer.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazeteler
Gazetesi
Kadın istihdamı oranı arttıkça, nüfus artış oranı düşer.
Bu dünyanın her yerinde böyledir.
Malûm Aile Yılı’ndayız.
Devlet’in Zirvesi’nden sokaktaki vatandaşa kadar herkes, nüfus artış hızının dibe çakılmasından şikâyet ediyor.
Sayın Cumhurbaşkanı’nın isabetle ifade ettikleri üzere, “varoluşsal tehdit” bu.
Bir başka ifadeyle, “yokoluşsal” tehdit!
Beka meselesi…
“Nüfus” tehlikede olursa “nüfuz” da tehlikede olur, yine Sayın Cumhurbaşkanı’nın ifadesiyle.
Memleketimizin etkinliği azalır yani.
İddialarımızın önemli bir bölümünü kaybederiz.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazete
Siyaset
Mesele, nüfusun niteliği meselesi…
Nüfus artış hızı, bizdeki gibi dibe çakıldığında, memleket hızla yaşlanır.
Memleket iyice yaşlanırsa da…
Ülke savunmasından, sosyal güvenlik alanına kadar…
Allah muhafaza…
Gör başına neler gelir!
Bir önceki Aile Bakanı, “Yaşlanmanın en hızlı olduğu Kıta Avrupası’ndan bile 4-5 kat hızlı yaşlanıyoruz.” demiş, Avrupa’nın 100-120 yılda yaşadığı yaşlanmayı Türkiye’nin 20-25 yılda tamamlayacağına işaret ederek, ne yapılması gerektiğini kendince şöyle ortaya koymuştu:
“Dolayısıyla önümüzdeki süreçte huzurevlerine, yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezlerine daha çok ihtiyacımız olacak!”
Ne güzel bir çare, huzur (!) evleri ile yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezlerinin sayısını arttırmak.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazete
Gazetesi
Bu konularda özel sektör de, daha fazla teşvik edilir ve hepimiz, kendimizi “ileri yaşlarımızda” yaşlı bakım ve rehabilitasyon merkezlerine “bırakılmaya” hazırlamış oluruz.
Tabii bunun bir de “kreş” tarafı var.
Doğurganlık, Sayın Cumhurbaşkanı’nın ifadesiyle “varoluşsal” yani “yokoluşsal” tehdit oluşturacak kadar dibe vursa da…
Bu sıkıntılı ortamda dünyaya gelmelerine vesile olunan çocuklarımızın çoğu, kreşlere gönderilir mecburen.
Beni “iki yaşındayken” götürüp “yuva” denilen yere bırakan annem ve Rahmetli Babam’a gönül kırıklığım vardı.
O zamanlar, bunlar istisnai durumlardı.
Her bin bebekten ancak üçünün, beşinin başına gelendi benim yaşadıklarım, bana yaşatılanlar.
Şimdilerde, bu “teamül” haline geldi, yani hem anne, hem de baba çalıştığı için, hemen her “ailede” durum böyle olduğu için…
Bir, iki, üç…
Artık kaç çocuk yapılıyorsa, hepsi “yuva-kreş” denilen yerlerde büyüyecek…
Ya da, evlerdeki bakıcı karşılayacak “anne” ihtiyacını.
Ben, anne-baba sevgi ve şefkatinden mahrum bir şekilde büyümemin acısını, bugün bile hissediyorum yüreğimde.
Her mutlu çocuğa, hayatına imrenerek, hatta iyice çocuklaştığımda “kıskanarak” bakıyorum.
Etrafım biraz geçimsiz ve huysuz olduğumu söyler.
Haklılar, arıza kaldı işte geçmişten.
Rabbim korudu, kötü yollara düşmedim, “normal şartlarda” kuvvetle muhtemel düşebilirdim.
AİLE konusuna büyük hassasiyet göstermemde, yaşadıklarımın, yaşayamadıklarımın etkisi büyüktür herhalde.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Politika
Siyaset
İnsanın neresi ağrırsa canı orada olurmuş.
Bir milyon “kadın” bakıcı, bir annenin evlâda verdiği “sevgi ve şefkat” duygusunun milyonda birini veremez.
Bir milyon “erkek” personel, bir babanın evlâdına verdiği “kendini güvende hissetme” duygusunun milyonda birini veremez.
İnsanın, küçük yaşta anne ya da babasını, her ikisini kaybetmesi çok acı verici durumlardır. Anne ve babası hayatta iken onlardan mahrum yaşamak, yaşatılmak da öyledir.
Şimdilerde, huzur(!)evleri ve kreş sayısı arttırılıyor…
Çalışan kadınlara “doğum yapmalarını teşvik” için ilâve güzellikler devreye alınıyor
Bakalım, kadın istihdam oranının hızla arttırıldığı, bunun hedef olarak konulduğu bir ortamda, nüfus işleri nereye varacak?
Birileri diyor ki…
Her kadın ille de çalışmalı!
Her kadın istihdama katkı sağlamalı!
Her kadın ille de eve para getirmeli!
Kadın mesela sabahın 7'sinde yollara dökülüp, akşamın 7'sinde, 8'inde evine ulaşabilmeli...
Dönüş yolunda bebeği, çocuğu “yuva” (!)dan almalı ya da evdeki “bakıcı”dan devralmalı!
Biraz sevmeli.
Sonra, Allah ne verdiyse, yemek hazırlamalı.
Bebeği ya da çocuğu uyutmalı.
Yorgun argın halde…
Yorgun argın kocasıyla birlikte, televizyonun karşısına geçmeli.
Gözler gitmeli, uykuya dalınmalı.
Sabahın 6’sında işlere gitmek için hazırlanmaya başlanmalı.
Yine işe gidilmeli…
Akşam yine eve gelinmeli.
Hafta sonları da, ev temizlenmeli…
Ya da “temizlikçi” tutulmalı!
Böyle hayatlar, hemen herkes için…
Hemen her aile için…
Kimi zaman mecburen mecburiyetten, kimi zaman kariyer yapma isteğinden.
Şimdiki erkeklerin büyük bir bölümü, “hayat müşterektir” gerçeğini, “Kadın da eve para getirmeli, geçime katkıda bulunmalıdır!” olarak alıyor ve kadına bu sorumluğu yüklüyor.
Evet hayat müşterektir ama, kadının evinin geçimini üstlenmek, eve para getirmek gibi bir mecburiyeti var mıdır?
“Abi öyle diyorsun ama, bu devirde iki maaş bir araya gelmezse geçim nasıl olacak? Evlenirken bunu da hesaba katmayayım mı?”
Al sana bir açmaz!
“Peki kardeşim, bebekler ne olacak?”
“Abi, zaten olsa olsa bir bebek, bilemedim iki!”
“Üç olmaz mı?”
“Nasıl olsun abi?”
X
Doğru ya, nasıl olsun?!
Sırf geçinemem diye, karısından “para katkısı” bekleyen birçok arkadaş biliyorum.
Hepsi de, “Abi, hanımın aldığı bakıcıya, iş gereği yapılan giyecek masraflarına ve diğer masraflara gidiyor! Hatta her ikimiz de çalıştığımız için normalde yapmayacağımız başka masrafları da yapıyoruz!” demekte.
Olsun, maksat istihdam olsun.
Kadın istihdam oranı artsın.
Şimdilerde, deniyor ki, yani eskiden de denirdi ama şimdi çok daha fazla deniyor ki:
“Erkeklere güven olmaz! Kadın bir işte çalışmasın da erkeğinin eline mi baksın? Ya yarın öbürgün (afedersiniz) tekmeyi vuru verirse?”
Eyvahlar olsun!
Yuvalara daha kurulmadan “güvensizlik” kurdu düşürülüyor.
Güven yoksa, yuva da yoktur.
Boşanmak da her an gündemdedir!
E, tamam…
Güven yok.
Kadının çalışması bir tedbir, erkeğin muhtemel “keleklerine” karşı bir tedbir!
Erkek kadının, kadın da erkeğin “yurdu” değil de, “kurdu” mu yâni!
Ben bunları söyledikten sonra, “Evde çocuklarına bakan, onları güzel güzel büyütmeye, terbiyelerini vermeye çalışan ev hanımlarının teşvik edilmesi gerektiğini”, mesela evlilikte belli süreyi aşmış olan “anne”lerin, “isteğe bağlı” sigorta primlerinin tamamının karşılanması gerektiğini söylediğim zaman, dudak bükülüyor.
Daha çok da ikide bir “evlilik karşıtı” eylemler yapan, söylemlerde bulunan “feministler” dudak büküyor...
Mesele “çalışma” meselesiyse, bu memlekete güzel evlatlar yetiştirmek için mücadele veren ev hanımlarından fazla çalışan yoktur herhalde.
Bir yerde, birilerinin emrinde “maaş” karşılığı çalışan da, ev hanımefendiliğini tercih eden de saygındır.
Kadın eve para getirmek mecburiyetinde değildir, buna mecbur edilmemelidir, edilmeyeceği şartlar hazırlanmalıdır!
Bununla birlikte, her kadın ve her erkek, meslek sahibi olmalıdır.
Benim büyüklerim, ninelerim, dedelerim mutlaka bir mesleğin ustasıydılar.
Aile büyüğüm kadınların, o hanımefendilerin çoğu, dikiş, nakış, örgü işlerinde çok ustaydı.
Rahmeti Büyükannem, herkesi hayran bırakacak ölçüde güzel yemek yapardı; “batı ve doğu mutfaklarını” çok iyi bilir, muhteşem eserlere imza atardı.
Rahmetli Büyük Halam, hem dikiş-nakış işlerini çok iyi bilir, hem de çok güzel şiirler yazardı, müthiş tabiat resimleri çizerdi.
Çok zarif süs eşyaları yapabilen, seramik işlerinde usta olan hanımefendiler tanırım.
Köylerdeki pek çok ev hanımefendisinin de, birer “usta” olduklarını bilirim.
Onlar birer ev hanımıdır; evi de, köyü de, bahçeyi de çeviren onlardır.
Sabah altı, akşam yedi, ha bire koşturan…
Otobüslerde, minibüslerde “ayakta kalma, kendilerini koruma mücadelesi” veren hanımefendilerin çoğundan da sağlıklı olduklarını bilirim.
İnsan, evinde huzurluysa, bebeklerini sağlıklı bir şekilde büyütmenin ruh huzurunu yaşıyorsa, çok daha üretken, çok daha sağlıklı oluyor.
Ben, bir hanımefendinin, maaş karşılığı bir işte çalışmasa da bir “mesleğin” ustası olmasından yanayım.
İlle de eve para getirmeye mecbur edilmesine de karşıyım.
“Çalışmasına” değil, çalışmaya, eve para getirmeye mecbur edilmesine karşıyım!
Kadının belli alanlarda çalışması normaldir, gereklidir amma velâkin har kadın ille de bir yerde “ücret mukabili” çalışmalı diye bir yönlendirme ya da baskı da olmamalıdır.
Hiçbir kadın eve para getirmeye mecbur edilmemelidir, teşvik de edilmemelidir!
Bir kadını eve para getirmeye mecbur etmek, “psikolojik şiddet”tir!
Ve üstelik..
Hani…
Nüfus artış hızındaki çakılmadan şikâyet ediyor ve bu durumun ne kadar “tehlikeli” bir durum olduğunun altını çiziyoruz ya hep birlikte…
Öyleyse…
Yazıyı, başladığım gibi bitireyim:
Bir işte ücret karşılığı çalışan kadınların oranı yani kadın istihdam oranı arttıkça, nüfus artış oranı da haliyle düşmektedir.
Bu dünyanın her yerinde böyledir!
Merhum Muhsin Yazıcıoğlu Başkan'ın o cümlesi…
Serdar Arseven
19.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
29.01.2025 - 21:42
Güncelleme
Politika, sonuca götüren her usule, her taktiğe "okey" dedirten bir "meslek" alanı.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Gazetesi
Gazete
Politika, sonuca götüren her usule, her taktiğe “okey” dedirten bir "meslek" alanı.Siyaset
Çobanlıktan maksat gütmek,
Oyundan maksat ütmek.
Bizdeki futbol dünyasına benzer biraz; orada da, mühim olan amaca ulaşmaktır.
Şampiyonluğa götüren ya da küme düşmekten kurtaran bütün yollar, bütün usuller, yönetimler ve taraftarlar için “uygun”dur.
Önemli olan tabeladır…
Gerçek olan, doğru olan, orada ne yazıyorsa odur!
“Tabelaya bakalım göbek atalım!” sloganıyla ortaya konulan da budur.
Geçmişte ne olmuştu, ne bitmişti unutulur, istatistiklere yansıyan, sadece ve sadece neticeler olur.
Politikacıların mücadele ettikleri arena; demokratik düzen de böyle bir düzendir.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Siyaset
Politika
Kâğıt üzerinde asıl olan “milli irade”dir.
Yönetileceklerin, kendilerini yönetecek olan kadroyu “hür iradeleriyle” seçmelerine imkân veren bir model olduğu söylense de, demokrasi menüsünde seçenekler son derece sınırlıdır.
İnsanlar, gönüllerinden geçenleri değil de, önüne konulanlardan kendilerine en yakın olanı, daha doğrusu en az “kötü” olanı seçerler.
“Ehven-i şer”, yani, kötünün iyisi.
Demokrasi ehven-i şer rejimidir, “kahir ekseriyete” yani ezici çoğunluğa düşen, kendilerine en az zarar verecek olanı, istiklâllerine ve istikballerine fazla zarar vermeyecek olanı bulmaktır.
Politikayı meslek olarak seçenler, kariyer plânlarını böyle yapanlar, bu “işin” esasının tutarlılık olmadığını, zaman ve zemine göre her kavramın, her ilişki biçiminin değişim göstereceğini, dostların düşman, düşmanların ise “duruma göre” dost olacağını bilmek mecburiyetindedirler.
Politikacılar, oylarını olabilecek en yüksek düzeye çıkartabilmek için, üzerlerinden en fazla “söylem” ürettikleri kavramları, birliktelikleri, karşıtlıkları bir anda ellerinin tersiyle itebilecek kadar “kıvrak” olmak durumundadırlar.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Gazetesi
Siyaset
Böyle olmazlarsa, demokratik nizamı bozmuş, oyunun “örtük” kurallarına aykırı hareket etmiş, bundan dolayı da “kaybetmeyi hak etmiş” olurlar.
Toplumun çoğunluğu tarafından takdir edilmelerine rağmen, bir türlü “doğru dürüst oy alamayan” siyaset adamları, vefatlarının ardından, “Rahmetli çok güzel insandı ama iyi bir politikacı değildi, politika ona göre değildi!” yollu cümlelerle yâd edilirler.
Karşınızdakine “Bu işleri iyi kıvırıyorsun, senden çok iyi politikacı olur!” derseniz, bu sözleriniz “iltifat” olarak görülmez.
“Senden çok iyi bir şair olur, senden çok iyi bir esnaf olur, çok iyi bir terzi olur” vesaire değerlendirmelere karşılık “teşekkür” edilir.
“Senden çok iyi bir politikacı olur!” dediğinizde ise, karşınızdakinin pek de hoşuna gitmez.
“İyi politikacılık” toplumda olumlu bir özellik olarak görülmez ama, birçokları da politikada yükselmeyi çok arzu eder.
Zira, politikacılık, fazla sevilmeyen bir “meslek” olmasına rağmen, “meslek erbâbı”na “görüntüde itibar” sağlayan, ayrıcalıklı bir konuma taşıyan bir “iş” alanı olarak görülür.
Politikacılardan bahsederken, burun kıvıranların çoğunun politikacı olmak, politikada yükselmek için kırk takla atmaları, bunun hayalini kurmaları da, tam manasıyla “hayal dünyalarının bile hasar görmesi” durumudur.
Kurulan düzen, “demokratik düzen”, partileri ve politikacıları “hayatın vazgeçilmez unsurları” olarak görüyor.
Hepimizi de, bu “oyun”un birer parçası haline getiriyor.
Seçimlerde oy kullansak da kullanmasak da, geçerli oy kullansak da geçersiz oy kullansak da, bir şekilde şuraya ya da buraya destek vermiş oluyoruz.
“Oy kullanmazsan, şu partinin ekmeğine yağ sürmüş olursun!” söylemi, her seçim öncesinde çıkıyor karşımıza.
Her kesimin endişeleri hazırda bekliyor; hemen herkes, filanca parti yerine falanca partinin kazanması halinde, her şeyin alt üst olacağını, daha da kötüye gideceğini, ülkeye yazık olacağını söylüyor.
Sonra bir bakıyoruz ki, başkalarının kazanması halinde memleketin perişan olacağını söyleyenler, o başkalarıyla pekalâ bir araya gelebiliyor, çeşitli kıvamlarda ittifaklar içine girebiliyor, yeni söylem inşalarıyla, yeni ilişki modelleri kurabiliyorlar.
Devletlerarası ilişkilerde “daimi dostluklar” ve “daimi düşmanlıklar” olmaz ya…
Partiler, politikacılar arasındaki ilişkilerde de bu durum böyle.
x
Hal böyleyse, demokratik nizam bizi bir yerlerde konumlanmaya, bir tercihte bulunmaya mecbur ediyorsa…
Bu “oyun”u çoğu zaman “şaşkınlıkla” izler hale geliyorsak…
Ne yapmalıyız?
Yapabileceğimiz çok şey yok gibi görünüyorsa da, öyle değil.
Politikacılar kavga eder, barışır…
Atışır, birbirlerine iltifatlar, hakaretler, tehditler yağdırır ama, dediğimiz gibi, bunların tamamına yakını “konjonktür” gereğidir.
Öyle ise…
“Hiç de iyi bir politikacı olmayan” Güzel İnsan Rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu Başkan’ın şu cümlesi hiç çıkmasın aklımızdan: “Meclis kürsüsüne çıkıp birbirlerine atıp tutan hakaret eden vekillerin daha sonra Meclis lokantasında güle oynaya yemek yediklerini görseydiniz, tanıdıklarınızla siyasi tartışmalar asla girmezdiniz!”
Elbette tercihlerimiz olacak...
Elbette yüzde yüz tarafsızlık diye bir şey olmayacak, bu mümkün değil.
Amma velâkin, öylesine gerektiğinde en koyu karşıtlarıyla birlikte çeşitli kıvamlarda ittifak yapabilen “politikacıların” anaforuna kapılıp, birbirlerimizi örselemek, birbirlerimizi kırmak gibi yanlış işlere de girmeyeceğiz.
Arkadaşlık, akrabalık, komşuluk hukuklarımızı hasara uğratmayacağız
Merhum Muhsin Yazıcıoğlu Başkan'ın o cümlesi…
Serdar Arseven
19.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
29.01.2025 - 21:42
Güncelleme
Politika, sonuca götüren her usule, her taktiğe "okey" dedirten bir "meslek" alanı.
Politika, sonuca götüren her usule, her taktiğe “okey” dedirten bir "meslek" alanı.Siyaset
Çobanlıktan maksat gütmek,
Oyundan maksat ütmek.
Bizdeki futbol dünyasına benzer biraz; orada da, mühim olan amaca ulaşmaktır.
Şampiyonluğa götüren ya da küme düşmekten kurtaran bütün yollar, bütün usuller, yönetimler ve taraftarlar için “uygun”dur.
Önemli olan tabeladır…
Gerçek olan, doğru olan, orada ne yazıyorsa odur!
“Tabelaya bakalım göbek atalım!” sloganıyla ortaya konulan da budur.
Geçmişte ne olmuştu, ne bitmişti unutulur, istatistiklere yansıyan, sadece ve sadece neticeler olur.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Gazeteler
Gazete
Politikacıların mücadele ettikleri arena; demokratik düzen de böyle bir düzendir.
Kâğıt üzerinde asıl olan “milli irade”dir.
Yönetileceklerin, kendilerini yönetecek olan kadroyu “hür iradeleriyle” seçmelerine imkân veren bir model olduğu söylense de, demokrasi menüsünde seçenekler son derece sınırlıdır.
İnsanlar, gönüllerinden geçenleri değil de, önüne konulanlardan kendilerine en yakın olanı, daha doğrusu en az “kötü” olanı seçerler.
“Ehven-i şer”, yani, kötünün iyisi.
Demokrasi ehven-i şer rejimidir, “kahir ekseriyete” yani ezici çoğunluğa düşen, kendilerine en az zarar verecek olanı, istiklâllerine ve istikballerine fazla zarar vermeyecek olanı bulmaktır.
Politikayı meslek olarak seçenler, kariyer plânlarını böyle yapanlar, bu “işin” esasının tutarlılık olmadığını, zaman ve zemine göre her kavramın, her ilişki biçiminin değişim göstereceğini, dostların düşman, düşmanların ise “duruma göre” dost olacağını bilmek mecburiyetindedirler.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Gazete
Gazetesi
Politikacılar, oylarını olabilecek en yüksek düzeye çıkartabilmek için, üzerlerinden en fazla “söylem” ürettikleri kavramları, birliktelikleri, karşıtlıkları bir anda ellerinin tersiyle itebilecek kadar “kıvrak” olmak durumundadırlar.
Böyle olmazlarsa, demokratik nizamı bozmuş, oyunun “örtük” kurallarına aykırı hareket etmiş, bundan dolayı da “kaybetmeyi hak etmiş” olurlar.
Toplumun çoğunluğu tarafından takdir edilmelerine rağmen, bir türlü “doğru dürüst oy alamayan” siyaset adamları, vefatlarının ardından, “Rahmetli çok güzel insandı ama iyi bir politikacı değildi, politika ona göre değildi!” yollu cümlelerle yâd edilirler.
Karşınızdakine “Bu işleri iyi kıvırıyorsun, senden çok iyi politikacı olur!” derseniz, bu sözleriniz “iltifat” olarak görülmez.
“Senden çok iyi bir şair olur, senden çok iyi bir esnaf olur, çok iyi bir terzi olur” vesaire değerlendirmelere karşılık “teşekkür” edilir.
“Senden çok iyi bir politikacı olur!” dediğinizde ise, karşınızdakinin pek de hoşuna gitmez.
“İyi politikacılık” toplumda olumlu bir özellik olarak görülmez ama, birçokları da politikada yükselmeyi çok arzu eder.
Zira, politikacılık, fazla sevilmeyen bir “meslek” olmasına rağmen, “meslek erbâbı”na “görüntüde itibar” sağlayan, ayrıcalıklı bir konuma taşıyan bir “iş” alanı olarak görülür.
Politikacılardan bahsederken, burun kıvıranların çoğunun politikacı olmak, politikada yükselmek için kırk takla atmaları, bunun hayalini kurmaları da, tam manasıyla “hayal dünyalarının bile hasar görmesi” durumudur.
Kurulan düzen, “demokratik düzen”, partileri ve politikacıları “hayatın vazgeçilmez unsurları” olarak görüyor.
Hepimizi de, bu “oyun”un birer parçası haline getiriyor.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Politika
Gazete
Seçimlerde oy kullansak da kullanmasak da, geçerli oy kullansak da geçersiz oy kullansak da, bir şekilde şuraya ya da buraya destek vermiş oluyoruz.
“Oy kullanmazsan, şu partinin ekmeğine yağ sürmüş olursun!” söylemi, her seçim öncesinde çıkıyor karşımıza.
Her kesimin endişeleri hazırda bekliyor; hemen herkes, filanca parti yerine falanca partinin kazanması halinde, her şeyin alt üst olacağını, daha da kötüye gideceğini, ülkeye yazık olacağını söylüyor.
Sonra bir bakıyoruz ki, başkalarının kazanması halinde memleketin perişan olacağını söyleyenler, o başkalarıyla pekalâ bir araya gelebiliyor, çeşitli kıvamlarda ittifaklar içine girebiliyor, yeni söylem inşalarıyla, yeni ilişki modelleri kurabiliyorlar.
Devletlerarası ilişkilerde “daimi dostluklar” ve “daimi düşmanlıklar” olmaz ya…
Partiler, politikacılar arasındaki ilişkilerde de bu durum böyle.
x
Hal böyleyse, demokratik nizam bizi bir yerlerde konumlanmaya, bir tercihte bulunmaya mecbur ediyorsa…
Bu “oyun”u çoğu zaman “şaşkınlıkla” izler hale geliyorsak…
Ne yapmalıyız?
Yapabileceğimiz çok şey yok gibi görünüyorsa da, öyle değil.
Politikacılar kavga eder, barışır…
Atışır, birbirlerine iltifatlar, hakaretler, tehditler yağdırır ama, dediğimiz gibi, bunların tamamına yakını “konjonktür” gereğidir.
Öyle ise…
“Hiç de iyi bir politikacı olmayan” Güzel İnsan Rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu Başkan’ın şu cümlesi hiç çıkmasın aklımızdan: “Meclis kürsüsüne çıkıp birbirlerine atıp tutan hakaret eden vekillerin daha sonra Meclis lokantasında güle oynaya yemek yediklerini görseydiniz, tanıdıklarınızla siyasi tartışmalar asla girmezdiniz!”
Elbette tercihlerimiz olacak...
Elbette yüzde yüz tarafsızlık diye bir şey olmayacak, bu mümkün değil.
Amma velâkin, öylesine gerektiğinde en koyu karşıtlarıyla birlikte çeşitli kıvamlarda ittifak yapabilen “politikacıların” anaforuna kapılıp, birbirlerimizi örselemek, birbirlerimizi kırmak gibi yanlış işlere de girmeyeceğiz.
Yemişim ben senin korkmanı!
Serdar Arseven
26.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
29.01.2025 - 22:06
Güncelleme
5
Paylaşım
Yazdıkça sinirlerim zıplıyor, konuştukça tansiyonum tavan yapıyor!
Bolu Belediyesi’nin İtfaiye Müdürlüğü, otelde sekiz büyük kusur tespit etmiş ama, otel yönetimi ‘denetlenme’ başvurusunu geri çekti diye, bunları içinde tutmuş, hiç bir yere bildirmemiş!
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Politika
Gazete
Bildirseymiş anında hareke geçilir ve hepimizi yakan o büyük yangın önlenirmiş!
Epeyce zaman lafı eveleyip geveleyen, sorumluluğu kıvrak halleriyle tamamen başka yerlere yıkmaya çalışan Belediye Başkanı, son olarak, hem de muhalefete en yakın kanallardan birinde tespit ettiği eksiklikleri bildirmeyen müdürü için “Birilerinden korkmuş olabilir!” filan demez mi!
Yok artık, onca vatan evlâdı öldü!
Yemişim ben onun, bunun korkmasını çekinmesini!
Bir de şurası yok mu işin?
Bu işler, oradaki müdürün korkusuna, vicdanına mı bırakılıyor yani?
Bu memleketi yönetenler, “eksikliklerin Turizm Bakanlığı’na bildirilmesi” zorunluluğunu getirseydi…
Böyle bir yönetmelik maddesi olsaydı, bugün Belediye’nin hukuki sorumluluğu çok daha net olmaz mıydı?
Parti ayrımı yapmaksızın, ‘o belediye şu partiden, bu belediye bu partiden’ demeksizin söylüyorum;
Çoğunun ne hallerde olduklarını hepimizin bildiği belediyelere bu kadar mı güveniliyor?
Oralardaki “vicdanlara” bu kadar mı itimat ediliyor?
Hem sonra…
Oralara denetim için giden ekiplerde, sadece belediyenin elemanları mı olmalı?
Turizm Bakanlığı’ndan, İl Özel İdaresi’nden, Çalışma ve Sosyal “Güvenlik Bakanlığı”ndan birileri de, “yangın güvenliği” denetimine giden o heyette yer almamalı mı?
Turizm Bakanlığı’nın denetim görevi, sadece, “odalar, yataklar, lobiler, barlar, meyhaneler, pavyonlar, kumarhaneler, plajlar, şezlonglar, şemsiyeler, havuzlar” gibi “hizmete” bakan taraflarla mı sınırlı olmalı?
Her otel güvenlik bakımından da, periyodik olarak denetlenmemeli mi, ilgili kurumların, müteselsil-zincirleme sorumlu temsilcileri tarafından?
İnsanların belli dönemlerde toplandıkları dağ başındaki alanlarda, sürekli olarak görev yapacak birer itfaiye aracı olsun bulunmamalı mı?
Milyarlarca dolarlık getirisi olan bir sektör için, bunlar için kaynak bulabilmenin lâfını etmek bile tuhaf değil mi?
Ah bu parti, politika meseleleri…
Çözümlerin önlerini tıkayan “politika fanatizmi”!
İnsanlıktan zerre nasibi olan, çoluk çocuğun, ailelerin yanarak can verdiği facianın hangi partinin işine geleceğini, hangi partiye zarar vereceğini kalbinin, aklının ucundan geçirmez!
Dehşet, dehşet!
Bolu Kartalkaya’daki “dev tabut” misali otel cayır cayır yanarken, camlardaki insanların feryatları nasır tutmamış bütün yürekleri yakarken..
Politikadaki tarafların “fanatik” taraftarlarının birbirlerine girmeleri, “menfaat hesaplarının”, “bağnazlığın” yürekleri nasıl kararttığını, vicdanları nasıl körelttiğini bir kez daha gözler önüne serdi.
"Bir kez daha" diyorum; zira, her facianın, felâketin ardından bunları görüyoruz…
Otel yangınından bu yana olan da bu…
Taraflar sorumluluğu birbirlerine attı, ilk dakikalardan bu yana…
Medyanın tarafları, yakın olduklarını koruyup kollamaya, karşı olduklarına ise “sorumluluğun” tamamını yıkmaya çalıştı…
O kadar ki, bu hengamede, “gecelik bedel” olarak dünyanın paralarını kapan…
Güvenlik için üç kuruş para harcamak gerektiğinde ise, türlü yollara sapan “sahipler”, “ortaklar” bile gündeme gelmedi uzun süre…
Bizler buralardan, sizler oralardan, hep birlikte yüklendik de…
Ayıp olmasın diye, şöyle bir girdi onlara da, bizdeki, “merkez” medya!
Biz…
Hepimiz mesulüz ortadaki facialardan.
Ölüm Allah’ın emri; ihmaller, sorumsuzluklar ise hepimizin kabahatleri, suçları…
Bizler, medya mensupları olarak, olan bitene seyirci kalıyoruz çoğu zaman.
Hatta, daha da ötesinde, gerçeği, “tuttuğumuz tarafla ve fanatik kesimlerle” karşı karşıya gelmemek için eğip büküyoruz.
Denetleme görevimizi yerine getirmiyoruz.
Yanlışlıkları, ihmalleri pek duyurmuyor, yetkilileri sürekli olarak uyarmıyoruz.
Gözümüzü “politik çekişmelere” dikmişiz…
Birilerinin söyledikleri “desteklediğimiz” politikacıları rahatsız edecek gibiyse, hemen cephe alıyoruz.
Söylenenler “işimize geliyorsa”, hemen destek vermeye davranıyoruz.
Esas olan neyin doğru, neyin yanlış olduğu değil…
Neyin kimin işine yaradığı, yaramadığı!
Böyle böyle…
Durup dönüyor, dönüp duruyoruz!
Bu, bir kesim için değil, hemen her kesim için böyle…
Adalet…
Emrolunduğumuz, öncelikle Adalet!
“Ey İnanlar!
ALLAH için adaleti gözeterek şahitlik edin. Bir topluluğa olan kininiz sizi adaletten alıkoymasın!”
Evet…
Ey inanlar!..
İnanmayanlara değil, inanlara hitap ediyor Rabbim.
Yüce Emir bizlere.
*
Şöyle bir ortamı hayal ediyorum;
Bütün suçluların, hak ettikleri cezaları alacaklarına, bu cezaları hak ettikleri gibi çekeceklerine bütün memleket evlatlarının tam mânâsıyla itimat ettikleri bir ortam…
Meselenin burası akıllara bile gelmeyecek…
Herkes, müsterih olacak…
Bundan başka; kurumların uyum içinde çalışması…
Kurumların birbirlerinin ayaklarına basmaması…
Yetki karmaşasının olmaması…
Merkezi idare, yerel yönetim çekişmesine son verecek düzenlemeler…
Göstermelik değil, gerçek denetim mekanizmaları… Bunların hepsi olmaları gerektiği gibi olacak...
Denetleyen kişiler “yanlış” yaptıklarında, hayatınlarının kararacağını bilecekler!
Merkezi idare, yerel idare, büyük şehir, küçük şehir, bütün şehir, il özel idaresi, il güzel idaresi…
Denetimin şu kısmından şu sorumlu, denetimin bu kısmından şu sorumlu…
Böyle karmaşık işler olmayacak…
Denetim bir bütün olarak görülecek…
Ya belli alandaki sorumluluklar, bir bütün olarak, tek kuruma yüklenecek…
Ya da, sorumlu kurumlar birden fazla olacaksa, hepsi, birbirine zincirleme bağımlı olacak.
Yani…
Belediyenin itfaiyesinin tekelinde olmayacak “ yangın güvenliği” işi…
Heyette, başka kurumların sorumluları da olacak.
Kâğıdın altına hepsi imza atacak…
“Yanlış imza”nın faturası da, her biri için “göze alınamayacak kadar” ağır olacak!
*
Politikacılar, üzerlerine düşeni yapıp, en caydırıcı kanunları hazırlayacak, hayata geçirecek…
Kurumlar arasındaki iş birliğini sağlayacak, her şeyi netleştirecek…
Denetim mekanizmalarının aksayan yönlerini görüp, tedbirler alacak…
Merkezi idare, özellikle hayati alanlarda, sorumluluğu asla ve kat’a büyük bölümünün ne hallerde olduğunu hepimizin bildiği belediyelere, oralardaki denetleme elemanlarının “tecrübelerine”, “vicdanlarına”, “korkularına”, “ilişki ağlarına” bırakmayacak…
Güvenlik, sağlam kazıklara bağlanacak…
Güvenlik denetimleri, “tıpkı araç muayenelerinde” olduğu gibi periyodik olacak…
(“Araç muayenelerinde olduğu” gibi, özel sektöre bırakmak gibi bir uygulama olmayacak…
Devlet, bu işi üstlenecek! Özelleştirmelere gidilmeyecek!)
Görevini ihmal eden, yanlış yapan memur, siyasetçi, iş adamı, iş kadını…
Bedelini en ağır şekilde ödeyecek!
İnşaAllah böyle olacak günün birinde!
Sokaktan kopuk medya!
Serdar Arseven
28.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
30.01.2025 - 19:03
Güncelleme
8
Paylaşım
Ekranlarda tartıştığımız konular vatandaşın ne kadar umurunda?
Sokağın gündemi ile medyanın gündemi ne kadar örtüşüyor?
Gündemlerimiz genellikle “belirlenmiş” gündemler olduğu için ve ekranlarda konuşabilme, bilinen mecralarda yazabilme imkânına sahip olanların çoğu, “sokaktaki vatandaş”tan kopuk bir şekilde yaşadıkları için, meselenin bu tarafı pek düşünülmüyor.
Medyamız, “Gündeme aldığımız konuların ne kadarı vatandaşın umurunda?” meselesine neredeyse hiç takılmıyor.
Hepimizi vuran depremler, seller, yangınlar sonrasında bile “iki kampa” ayrılmış durumda medyamız:
Bir tarafta, her ne olursa olsun iktidarı “savunma”, diğer tarafta ise her ne olursa olsun iktidarı “karalama” çabasında olanlar…
Her iki tarafta yer alanlar da birbirlerine benziyor; her ikisi de neyin doğru neyin yanlış, neyin faydalı neyin zararlı olduğu ile pek ilgilenmiyor.
Ana Muhalefet’in kafa yöneticilerinden biri, “Biz, muhalefet olarak iktidar ne yaparsa yapsın kötü diyeceğiz elbette!” yollu lâflar etmişti hatırlarsınız.
Onların medyası aynen böyle yapıyor; “İktidar ne yaparsa yapsın kötüdür, bu iktidarı indirmek için ne yapılsa yeridir.” havasında devam ediyor.
Ne yazık ki, “öbür taraf da” bu anlayışta…
Onlar da, muhalefetin her eleştirisine, her tepkisine, “İktidara zarar verir!” diyerek tepki gösteriyor…
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Politika
Gazetesi
Hatta ve hatta…
Muhalefet çevrelerinin “yandaş” etiketini yapıştırdığı bazı yazarlardan gelen yapıcı eleştirileri bile hazımsızlıkla karşılıyor çoğu.
İktidarın ya da muhalefetin mutlak savunucusu olmayı görev bellemiş ya da bunun için görevlendirilmişler yüzünden medyanın “denetleme” işlevini yerine getiremediğini görüyoruz maalesef.
Biz, stajyer muhabir arkadaşlarımıza, “Gazetecilik en büyük hayırlara da, en büyük şerlere de vesile ya da sebep olabilecek kadar önemli bir meslek dalıdır!” demişizdir hep.
MİLAT da, bünyesindeki “dost ikazını” ihmal etmeyen yazarlarıyla, hayırlı işlere vesile olma çabasındadır.
MİLAT’ın duruşu, Türkiye’nin en çok ihtiyaç duyduğu duruştur.
Gazeteci, elindeki imkânları hayır için, yani güzel işler için kullanırsa, amel defterine çok güzel notlar düşer.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Siyaset
Politika
Bunu yapmaz da, birilerine şirin görünmek , maddi menfaatlerini korumak ve arttırmak için kalem oynatırsa…
Adaleti, hukuku, insafı, izanı hiçe sayarsa…
Kitap’a uymaya değil de, “kitabına” uydurmaya çalışırsa, Allah korusun, ahiretini yakar!
Gazeteci, “politikacılık” denilen “meslek dalı”na eklemlenmişse…
Kendisini “politikanın” emrinde, hizmetinde görür haldeyse…
“Doğruya doğru, yanlışa yanlış” diyemez.
Politikacılığın “meslek” olmadığı söylenir ama, Türkiye’de eni konu meslek olarak görülmektedir, zira yakın tarih boyunca gündemimize gelenlerin çoğu “neredeyse ömür boyu” politikacılık yapmışlardır.
Bundan dolayı da, bizdeki politikacılık, tam mânasıyla "meslek"tir.
Politikacılık denilen mesleğin ruhunda, “seçim kazanmak için ne gerekiyorsa onu yapmak” vardır.
“Bu fötr şapkayla altı kere gittim, yedi kere geldim!” diyen, Süleyman Demirel’in bir başka meşhur sözünü de bilirsiniz:
“Dün dündür, bugün (de) bugün.”
Şartlar değiştikçe politikaların ve politikacıların değişeceğini, bunun da son derece normal bir durum olduğunu ifade etmişti Demirel, bu ünlü cümlesiyle.
Ağlayan Filozof lâkaplı Heraklitos’un da, “Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir!” dediği rivayet edilir.
Bu Filozof’un “Aynı nehirde iki kere yıkanılmaz. Zira, ne nehir aynıdır, ne de siz aynısızdır!” dediği de söylenir.
Hz. Mevlâna’nın “Dün dünde kaldı cancağızım, bugün yeni şeyler söylemek lâzım.” özdeyişi de, böyle bir şeydir.
Evet, değişim kaçınılmazdır.
Benim takıldığım “başkalaşım”dır.
İnsan “başkalaşmamalı”dır!
İnsanlığın olmazsa olmazı, kendisine saygı duymaktır.
Kendisine saygı duymayan insanın etrafından gördüğü, “yalancı saygı”dır.
Gazetecilik mesleğini “bıraktığını” söyleyen bir arkadaşım, “İnan ki, telefonuma çıkanların sayısı azaldı, bizim çevremizdekilerin çoğu, menfaat ummadığı kişinin telefonunu bile açmıyor!” demişti.
Elinde güç varsa, birilerine “menfaat sağlama” imkânın varsa, “dost” görünenlerin, itibar edenlerin çok olur.
Etrafındakilerin ne kadarının gerçekten de “dost” olduğu, bir kenara çekildiğinde ya da çekilmek mecburiyetinde kaldığında anlaşılır.
Hele hele, zor duruma düştüğünde iyice anlaşılır!
Bizler, “diğerkâm”, yani, “başkaları için fedakârlıkta bulunan” insanlar olarak bilinirdik.
Bu özelliğimizi birçok yerde koruyoruz ama, “politikacıların dünyası”nda bu hasleti görmek pek mümkün olmuyor.
Politikaya eklemlenmiş medya dünyasında da öyle; hep paralar, pullar, unvanlar konuşuyor…
Güçlü oldukları, dünyevi menfaat sağlayabilecekleri düşünülen politikacılar, kendilerinden bu bakımdan beklenti kalmadığında unutuluyor…
Politikanın ruhunda var bu…
Demiş ya Ağlayan Filozof:
“Değişmeyen tek şey değişimdir!”
Bu işler böyle…
Sokaktaki vatandaş da, kimsenin maddi menfaatine “hizmet” edebilecek durumda olmadığından, unutuluyor hâliyle!
Demokrasilerde, “sokaktaki vatandaş” seçimliktir.
Onun bazı görevleri vardır, o görevleri yerine getirmeli, fazlasına da karışmamalıdır.…
Bizim inancımızda ise…
İnsan, her zaman kıymetlidir!
Rabbimizin,
“Biz insanı en mükemmel sûrette yarattık.”
“Gerçekten biz insanoğlunu mükerrem/şerefli kıldık, karada ve denizde kendilerini taşıyacak vâsıtalar nasip ettik, onlara helâl ve hoş rızıklar verdik ve onları yarattığımız varlıkların pek çoğundan üstün kıldık.” buyurarak önemine, ayrıcalığına işaret ettiği "mümtaz" kuldur!
x
Müslümanlar olarak, insanlar arasında mevkilerine, makamlarına, servetlerine, etnik kökenlerine, renklerine göre ayrım yapmayacağız…
Her insana kıymet vereceğiz.
Müslüman gazeteciler olarak da böyle yapacağız…
Sokaktaki vatandaşın gündeminden kopmayacağız!
İnancımız bunu gerektiriyor!
Sokaktaki vatandaşı unutursak, çok beddua alırız çok!
Neresinden baksan lahana!
Serdar Arseven
30.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
29.01.2025 - 21:41
Güncelleme
5
Paylaşım
Dizi filmler, oyuncular, menajerlik şirketleri ve gezi olayları…
Gezi Olayları’nın “yardımcıları” arasında yer aldığı iddia edilen önce imenajerlik şirketi sahibi tutuklandı malûm.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Gazete
Politika
İş, Gezi Olayları’na gelmeden önce piyasadaki bazı oyuncuları kolladığına, bazı oyuncuların ise önlerini kapattığına dair iddialarla önümüze getirilmişti bu Menajer.
Gezi meselesi olunca iş değişti, bambaşka boyutlara geldi.
Ünlü Menajer, Savcılık yazısında, hükümlü isimlerle birlikte hareket etmekle, “meşru hükümeti ortadan kaldırmaya yönelik olaylara yardımcı olmakla” suçlanıyor…
Birçok “dizi oyuncusu”nun isimlerinin de haberlere konu olduğu bu süreç nasıl gelişecek bakalım.
Ben, bu “gözaltı, tutuklama” meselelerine pek girmiyorum.
Sosyal medyadaki “Oh iyi oldu, vah iyi olmadı!” kampanyalarına da itibar etmiyorum.
Kim suçlu, kim değil, buna kadar verecek olan yargı.
İyisi mi, meselenin yargıya bakan boyutlarını savcılara ve hâkimlere, bu konulardaki yorumları da hukukçulara bırakalım.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazetesi
Gazete
Yargımıza güvenelim.
Yargımızın işine karışmayalım.
Biz de, kendi hattımızdan ilerleyelim;
“Kültürel İktidar” hattından!
Gezi Olayları’nın çiçek, böcek meselesi olmadığı organizasyonun en parlak simalarından biri tarafından ifade edilmişti zaten.
Hedefin, zamanın Başbakan’ı Recep Tayyip Erdoğan’ı, yani sandık yoluyla iktidara gelmiş Hükümeti devirmek olduğu açıktı.
Gezi’yi tertipleyenlerin ana maksadı buydu; dedim ya, kim ne kadar suçlu, değil, ona yargı karar verecek.
Yargının işine karışmak, o veya bu şekilde yönlendirme çabası olarak nitelendirilebilecek değerlendirmelerde bulunmak yanlış olur.
Benim üzerimde durmak istediğim bir başka mesele…
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Gazeteler
Politika
Gezi olaylarının ön sahnesinde yer alan “dizi oyuncularının” sonraki dönemlerde, hangi işleri yaptıkları…
Nerelerden “iş” aldıkları meselesi…
İşte burası tam da “Kültürel İktidar kimlerde?” noktası!
Sanatçı İsmail Hakkı, sosyal medyada dikkat çekici paylaşımlarda bulunmuş…
Yazdıklarına şöyle bir göz atalım:
“(Gezi olaylarından bu yana) 11.5 yıl geçti.
Ne köprülerin altından ne sular aktı.
Gezi’den bu yana devletin sanat yöneticilerine, o yıllarda gezi destekçilerinin kurumlardan aldıkları paralara bir bakın isterseniz, yok mu araştırın?”
*
“Menajer kadın…
Dizi piyasasında tekel miydi?
Saçmalamayın arkadaşlar, ne tekeli?
Piyasada tekel yok.
Açtırmayın bayramlığı…
Yalnız o kadın mıydı, o işleri yapan?
Hayır, tabii ki…
Sizlere yıllarca ‘altın tepside’ sunulan, sevdirilen, çocuklarınıza rol model gösterilen, halen semiren, semirtilen (niceleri) var!
Sahi onlara ne oldu bilen var mı?
Yıllardır dilimizde tüy bitti, anlata anlata…
Kapı kilit tutmuyor, kapı!!!
Ne zaman anlayacak sınız?”
X
Sanatçı İsmail Hakkı, iktidara çok yakın kimi unsurlar tarafından, Gezi Olaylarına katılanlardan bazılarına “ballı” işler verildiğini söylüyor özetle.
Bu işi bilenlerden bazılarına, “Mesela kimlere ballı işler verilmiş?” diye sordum…
Epeyce isim sıraladılar!
Biraz araştıran o isimleri görüyor zaten…
Kim nerelerden ne işler almış, görüyor.
Dedim ya, ben kimseyi suçlu ilân etmem.
Hakkında, suçlu olduğunu gösteren kesinleşmiş mahkeme kararı olmayan kişi, o karar çıkıncaya kadar suçsuzdur.
Kimin suçlu olduğuna, olmadığına karar vermek de yargının işidir.
Ben bu işe girmem.
Beklerim.
Beklerken de…
Bir “yorumcu” olarak, “Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu?” diyebilirim…
Gezi olaylarına katılan, destek veren “sanatçı” etiketli kişiler, bu dönemde bile, hem de nerelerden nerelerden en ballı rolleri kapıyorlarsa…
Büyük kazanımlar elde ediyorlarsa…
Gezi olaylarına katılmayan, dahası karşı çıkan sanatçılardan bazıları, bu durumdan duydukları rahatsızlığı belli ediyorlarsa…
Soru önergesi kıvamında, sorarım:
“En baba rollerin (iktidarı çevrelerindeki birileri tarafından) iktidarı yıkma faaliyetine katılanlara verildiği doğru mudur?
Doğruysa bu durumun sebebi nedir?
Burada bir lahana-perhiz çelişkisi yok mudur? ”
Bakın, yanlış anlaşılmasın; ben ona bu rol verilsin, buna bu rol verilmesin filan demiyorum.
Sadece, bir “bağımsız gözlemci”, bir “yorumcu” olarak, bir Sanatçımızın paylaşımlarından, iddialarından yola çıkarak “perhiz –lahana” ilişkisine, daha doğrusu “çelişkisine” dikkat çekiyorum,
Ha, birileri diye bilir ki…
“İsmail Hakkı Bey haklı da…Bizim buralardan kaç tane sanatçı var ki, dizilerde hep onlar oynatılsın?”
Orasını bilemem!
Sanatçı envanterimiz elimde değil.
Deniyorsa ki, “Buralarda yeteri kadar olmadığı için mecburen oralardan alıyoruz!”…
O vakit de çok büyük bir eksiklik çıkar ortaya.
Eğer böyleyse durum…
Olanların kıymetini bilmemenin yanı sıra, olması için de çaba gösterilmemiş demektir!
Yetiştirilmemiş demektir!
“Kültürel İktidar” alanı tamamen, Sanatçı İsmail Hakkı’nın işaret ettiklerine bırakılmış demektir…
Neresinden baksan tuhaflık…
Neresinden baksan lahana!
Sokaktan kopuk medya!
Serdar Arseven
28.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
30.01.2025 - 19:03
Güncelleme
8
Paylaşım
Ekranlarda tartıştığımız konular vatandaşın ne kadar umurunda?
Sokağın gündemi ile medyanın gündemi ne kadar örtüşüyor?
Gündemlerimiz genellikle “belirlenmiş” gündemler olduğu için ve ekranlarda konuşabilme, bilinen mecralarda yazabilme imkânına sahip olanların çoğu, “sokaktaki vatandaş”tan kopuk bir şekilde yaşadıkları için, meselenin bu tarafı pek düşünülmüyor.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Gazetesi
Politika
Medyamız, “Gündeme aldığımız konuların ne kadarı vatandaşın umurunda?” meselesine neredeyse hiç takılmıyor.
Hepimizi vuran depremler, seller, yangınlar sonrasında bile “iki kampa” ayrılmış durumda medyamız:
Bir tarafta, her ne olursa olsun iktidarı “savunma”, diğer tarafta ise her ne olursa olsun iktidarı “karalama” çabasında olanlar…
Her iki tarafta yer alanlar da birbirlerine benziyor; her ikisi de neyin doğru neyin yanlış, neyin faydalı neyin zararlı olduğu ile pek ilgilenmiyor.
Ana Muhalefet’in kafa yöneticilerinden biri, “Biz, muhalefet olarak iktidar ne yaparsa yapsın kötü diyeceğiz elbette!” yollu lâflar etmişti hatırlarsınız.
Onların medyası aynen böyle yapıyor; “İktidar ne yaparsa yapsın kötüdür, bu iktidarı indirmek için ne yapılsa yeridir.” havasında devam ediyor.
Ne yazık ki, “öbür taraf da” bu anlayışta…
Onlar da, muhalefetin her eleştirisine, her tepkisine, “İktidara zarar verir!” diyerek tepki gösteriyor…
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Politika
Gazeteler
Hatta ve hatta…
Muhalefet çevrelerinin “yandaş” etiketini yapıştırdığı bazı yazarlardan gelen yapıcı eleştirileri bile hazımsızlıkla karşılıyor çoğu.
İktidarın ya da muhalefetin mutlak savunucusu olmayı görev bellemiş ya da bunun için görevlendirilmişler yüzünden medyanın “denetleme” işlevini yerine getiremediğini görüyoruz maalesef.
Biz, stajyer muhabir arkadaşlarımıza, “Gazetecilik en büyük hayırlara da, en büyük şerlere de vesile ya da sebep olabilecek kadar önemli bir meslek dalıdır!” demişizdir hep.
MİLAT da, bünyesindeki “dost ikazını” ihmal etmeyen yazarlarıyla, hayırlı işlere vesile olma çabasındadır.
MİLAT’ın duruşu, Türkiye’nin en çok ihtiyaç duyduğu duruştur.
Gazeteci, elindeki imkânları hayır için, yani güzel işler için kullanırsa, amel defterine çok güzel notlar düşer.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Siyaset
Gazeteler
Bunu yapmaz da, birilerine şirin görünmek , maddi menfaatlerini korumak ve arttırmak için kalem oynatırsa…
Adaleti, hukuku, insafı, izanı hiçe sayarsa…
Kitap’a uymaya değil de, “kitabına” uydurmaya çalışırsa, Allah korusun, ahiretini yakar!
Gazeteci, “politikacılık” denilen “meslek dalı”na eklemlenmişse…
Kendisini “politikanın” emrinde, hizmetinde görür haldeyse…
“Doğruya doğru, yanlışa yanlış” diyemez.
Politikacılığın “meslek” olmadığı söylenir ama, Türkiye’de eni konu meslek olarak görülmektedir, zira yakın tarih boyunca gündemimize gelenlerin çoğu “neredeyse ömür boyu” politikacılık yapmışlardır.
Bundan dolayı da, bizdeki politikacılık, tam mânasıyla "meslek"tir.
Politikacılık denilen mesleğin ruhunda, “seçim kazanmak için ne gerekiyorsa onu yapmak” vardır.
“Bu fötr şapkayla altı kere gittim, yedi kere geldim!” diyen, Süleyman Demirel’in bir başka meşhur sözünü de bilirsiniz:
“Dün dündür, bugün (de) bugün.”
Şartlar değiştikçe politikaların ve politikacıların değişeceğini, bunun da son derece normal bir durum olduğunu ifade etmişti Demirel, bu ünlü cümlesiyle.
Ağlayan Filozof lâkaplı Heraklitos’un da, “Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir!” dediği rivayet edilir.
Bu Filozof’un “Aynı nehirde iki kere yıkanılmaz. Zira, ne nehir aynıdır, ne de siz aynısızdır!” dediği de söylenir.
Hz. Mevlâna’nın “Dün dünde kaldı cancağızım, bugün yeni şeyler söylemek lâzım.” özdeyişi de, böyle bir şeydir.
Evet, değişim kaçınılmazdır.
Benim takıldığım “başkalaşım”dır.
İnsan “başkalaşmamalı”dır!
İnsanlığın olmazsa olmazı, kendisine saygı duymaktır.
Kendisine saygı duymayan insanın etrafından gördüğü, “yalancı saygı”dır.
Gazetecilik mesleğini “bıraktığını” söyleyen bir arkadaşım, “İnan ki, telefonuma çıkanların sayısı azaldı, bizim çevremizdekilerin çoğu, menfaat ummadığı kişinin telefonunu bile açmıyor!” demişti.
Elinde güç varsa, birilerine “menfaat sağlama” imkânın varsa, “dost” görünenlerin, itibar edenlerin çok olur.
Etrafındakilerin ne kadarının gerçekten de “dost” olduğu, bir kenara çekildiğinde ya da çekilmek mecburiyetinde kaldığında anlaşılır.
Hele hele, zor duruma düştüğünde iyice anlaşılır!
Bizler, “diğerkâm”, yani, “başkaları için fedakârlıkta bulunan” insanlar olarak bilinirdik.
Bu özelliğimizi birçok yerde koruyoruz ama, “politikacıların dünyası”nda bu hasleti görmek pek mümkün olmuyor.
Politikaya eklemlenmiş medya dünyasında da öyle; hep paralar, pullar, unvanlar konuşuyor…
Güçlü oldukları, dünyevi menfaat sağlayabilecekleri düşünülen politikacılar, kendilerinden bu bakımdan beklenti kalmadığında unutuluyor…
Politikanın ruhunda var bu…
Demiş ya Ağlayan Filozof:
“Değişmeyen tek şey değişimdir!”
Bu işler böyle…
Sokaktaki vatandaş da, kimsenin maddi menfaatine “hizmet” edebilecek durumda olmadığından, unutuluyor hâliyle!
Demokrasilerde, “sokaktaki vatandaş” seçimliktir.
Onun bazı görevleri vardır, o görevleri yerine getirmeli, fazlasına da karışmamalıdır.…
Bizim inancımızda ise…
İnsan, her zaman kıymetlidir!
Rabbimizin,
“Biz insanı en mükemmel sûrette yarattık.”
“Gerçekten biz insanoğlunu mükerrem/şerefli kıldık, karada ve denizde kendilerini taşıyacak vâsıtalar nasip ettik, onlara helâl ve hoş rızıklar verdik ve onları yarattığımız varlıkların pek çoğundan üstün kıldık.” buyurarak önemine, ayrıcalığına işaret ettiği "mümtaz" kuldur!
x
Müslümanlar olarak, insanlar arasında mevkilerine, makamlarına, servetlerine, etnik kökenlerine, renklerine göre ayrım yapmayacağız…
Her insana kıymet vereceğiz.
Müslüman gazeteciler olarak da böyle yapacağız…
Sokaktaki vatandaşın gündeminden kopmayacağız!
İnancımız bunu gerektiriyor!
Sokaktaki vatandaşı unutursak, çok beddua alırız çok!
Neresinden baksan lahana!
Serdar Arseven
30.01.2025 - 00:00
Yayınlanma
29.01.2025 - 21:41
Güncelleme
5
Paylaşım
Dizi filmler, oyuncular, menajerlik şirketleri ve gezi olayları…
Gezi Olayları’nın “yardımcıları” arasında yer aldığı iddia edilen önce imenajerlik şirketi sahibi tutuklandı malûm.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Siyaset
Gazetesi
İş, Gezi Olayları’na gelmeden önce piyasadaki bazı oyuncuları kolladığına, bazı oyuncuların ise önlerini kapattığına dair iddialarla önümüze getirilmişti bu Menajer.
Gezi meselesi olunca iş değişti, bambaşka boyutlara geldi.
Ünlü Menajer, Savcılık yazısında, hükümlü isimlerle birlikte hareket etmekle, “meşru hükümeti ortadan kaldırmaya yönelik olaylara yardımcı olmakla” suçlanıyor…
Birçok “dizi oyuncusu”nun isimlerinin de haberlere konu olduğu bu süreç nasıl gelişecek bakalım.
Ben, bu “gözaltı, tutuklama” meselelerine pek girmiyorum.
Sosyal medyadaki “Oh iyi oldu, vah iyi olmadı!” kampanyalarına da itibar etmiyorum.
Kim suçlu, kim değil, buna kadar verecek olan yargı.
İyisi mi, meselenin yargıya bakan boyutlarını savcılara ve hâkimlere, bu konulardaki yorumları da hukukçulara bırakalım.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazeteler
Gazete
Yargımıza güvenelim.
Yargımızın işine karışmayalım.
Biz de, kendi hattımızdan ilerleyelim;
“Kültürel İktidar” hattından!
Gezi Olayları’nın çiçek, böcek meselesi olmadığı organizasyonun en parlak simalarından biri tarafından ifade edilmişti zaten.
Hedefin, zamanın Başbakan’ı Recep Tayyip Erdoğan’ı, yani sandık yoluyla iktidara gelmiş Hükümeti devirmek olduğu açıktı.
Gezi’yi tertipleyenlerin ana maksadı buydu; dedim ya, kim ne kadar suçlu, değil, ona yargı karar verecek.
Yargının işine karışmak, o veya bu şekilde yönlendirme çabası olarak nitelendirilebilecek değerlendirmelerde bulunmak yanlış olur.
Benim üzerimde durmak istediğim bir başka mesele…
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Gazeteler
Politika
Gezi olaylarının ön sahnesinde yer alan “dizi oyuncularının” sonraki dönemlerde, hangi işleri yaptıkları…
Nerelerden “iş” aldıkları meselesi…
İşte burası tam da “Kültürel İktidar kimlerde?” noktası!
Sanatçı İsmail Hakkı, sosyal medyada dikkat çekici paylaşımlarda bulunmuş…
Yazdıklarına şöyle bir göz atalım:
“(Gezi olaylarından bu yana) 11.5 yıl geçti.
Ne köprülerin altından ne sular aktı.
Gezi’den bu yana devletin sanat yöneticilerine, o yıllarda gezi destekçilerinin kurumlardan aldıkları paralara bir bakın isterseniz, yok mu araştırın?”
*
“Menajer kadın…
Dizi piyasasında tekel miydi?
Saçmalamayın arkadaşlar, ne tekeli?
Piyasada tekel yok.
Açtırmayın bayramlığı…
Yalnız o kadın mıydı, o işleri yapan?
Hayır, tabii ki…
Sizlere yıllarca ‘altın tepside’ sunulan, sevdirilen, çocuklarınıza rol model gösterilen, halen semiren, semirtilen (niceleri) var!
Sahi onlara ne oldu bilen var mı?
Yıllardır dilimizde tüy bitti, anlata anlata…
Kapı kilit tutmuyor, kapı!!!
Ne zaman anlayacak sınız?”
X
Sanatçı İsmail Hakkı, iktidara çok yakın kimi unsurlar tarafından, Gezi Olaylarına katılanlardan bazılarına “ballı” işler verildiğini söylüyor özetle.
Bu işi bilenlerden bazılarına, “Mesela kimlere ballı işler verilmiş?” diye sordum…
Epeyce isim sıraladılar!
Biraz araştıran o isimleri görüyor zaten…
Kim nerelerden ne işler almış, görüyor.
Dedim ya, ben kimseyi suçlu ilân etmem.
Hakkında, suçlu olduğunu gösteren kesinleşmiş mahkeme kararı olmayan kişi, o karar çıkıncaya kadar suçsuzdur.
Kimin suçlu olduğuna, olmadığına karar vermek de yargının işidir.
Ben bu işe girmem.
Beklerim.
Beklerken de…
Bir “yorumcu” olarak, “Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu?” diyebilirim…
Gezi olaylarına katılan, destek veren “sanatçı” etiketli kişiler, bu dönemde bile, hem de nerelerden nerelerden en ballı rolleri kapıyorlarsa…
Büyük kazanımlar elde ediyorlarsa…
Gezi olaylarına katılmayan, dahası karşı çıkan sanatçılardan bazıları, bu durumdan duydukları rahatsızlığı belli ediyorlarsa…
Soru önergesi kıvamında, sorarım:
“En baba rollerin (iktidarı çevrelerindeki birileri tarafından) iktidarı yıkma faaliyetine katılanlara verildiği doğru mudur?
Doğruysa bu durumun sebebi nedir?
Burada bir lahana-perhiz çelişkisi yok mudur? ”
Bakın, yanlış anlaşılmasın; ben ona bu rol verilsin, buna bu rol verilmesin filan demiyorum.
Sadece, bir “bağımsız gözlemci”, bir “yorumcu” olarak, bir Sanatçımızın paylaşımlarından, iddialarından yola çıkarak “perhiz –lahana” ilişkisine, daha doğrusu “çelişkisine” dikkat çekiyorum,
Ha, birileri diye bilir ki…
“İsmail Hakkı Bey haklı da…Bizim buralardan kaç tane sanatçı var ki, dizilerde hep onlar oynatılsın?”
Orasını bilemem!
Sanatçı envanterimiz elimde değil.
Deniyorsa ki, “Buralarda yeteri kadar olmadığı için mecburen oralardan alıyoruz!”…
O vakit de çok büyük bir eksiklik çıkar ortaya.
Eğer böyleyse durum…
Olanların kıymetini bilmemenin yanı sıra, olması için de çaba gösterilmemiş demektir!
Yetiştirilmemiş demektir!
“Kültürel İktidar” alanı tamamen, Sanatçı İsmail Hakkı’nın işaret ettiklerine bırakılmış demektir…
Neresinden baksan tuhaflık…
Neresinden baksan lahana!
Süresiz Nafaka’ya son!
Serdar Arseven
02.02.2025 - 00:00
Yayınlanma
01.02.2025 - 18:23
Güncelleme
9
Paylaşım
Süresiz Nafaka denilen; akla, insana, insafa, İslâm’a aykırı uygulama, nihayet son buluyor galiba!
Bugüne kadar defalarca söz verdikleri halde, süresiz nafaka uygulamasını bir türlü sona erdirmeyen “Yetkililer”in üzerinde çalıştıkları model, “evlilik süresine göre nafaka” esasına dayanıyor.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazetesi
Gazeteler
“Türk” Medeni Kanunu Madde 175’e göre “süresiz” olan Yoksulluk Nafakası, yeni durumda evlilik yılından birazcık daha fazla süreyle ödenecek.
“Ödenecek” diyoruz da…
Burası Türkiye…
Bakarsanız, bu süreç de uzar.
Malûm, neredeyse her yerde, bir şeyleri engellemeye çalışan “odaklar” var.
Neyse, olumlu bakalım ki, sonuç da olumlu olsun.
Bizler “Kadının geçimini, erkeğin ömrünün sonuna kadar erkeğe yüklemek haksızlıktır, kadın kimliğini de hafife almaktır!" diyoruz uzun yıllardır.
Bizde, kadının kocasından ayrılmasından dolayı ekonomik bakımdan zor duruma düşmesini engelleyen Aile Kurumu’dur.
Boşandığı için ekonomik bakımdan zor duruma düşebilecek kadına babası bakar, erkek kardeşi bakar, diğer yakınları bakar.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazeteler
Gazete
Boşanmış kadın, çalışmaya zorlanamaz!
Bizde Devlet, “Baba”dır.
“Devlet Baba” yâni.
Boşandığı için yoksul duruma düşecek olan Ailesiz Kadına, Devlet Baba bakar!
Batıda olduğu gibi bizde de “Aile” iyice gevşediği için, bir boşluk oluşuyordu.
Yeni düzenlemeyle, “Sosyal Devlet” de devreye girecek, bakalım.
Boşanmadan dolayı zor duruma düşecek tarafa Devlet desteği söz konusu olacak.
Bugüne kadar elde ettikleri ve etmekte oldukları “kazanımların” tehlikeye girmemesi için, Anadolu Ailesi ve Türkiye’nin bekası bakımından son derece önemli olan bu konuya pek girmiyordu çoğu meslektaşımız.
Şimdi…
İktidar adımlar atıyor ya, yavaş yavaş girerler artık!
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Politika
Gazete
Düzenlemenin kanunlaşmasından sonra en fazla alkışlayan da onlar olur!
Madem bu kadar girecekler topa, “diğer” çalışmaları da teşvik etsinler bari.
Mesela…
Kurtarılması mümkün olmayan evliliklerin sona erdirilmesi, bir taraf direndiğinde yıllar alıyor.
Uzun yıllar alıyor.
Bu olmaz.
Geciken adalet adalet değildir!
Adalet geciktiği zaman, başka başka sıkıntılar çıkar ortaya.
Yıllar yılı boşanamayan dolayısıyla yeni hayat kuramayan insanlar gerilir.
Gerilince de Allah korusun, iyi şeyler olmayabilir, olmayabiliyor da nitekim.
Kurtarılması mümkün olmayan evliliklerin uzatılması, çocuklara da çok büyük zararlar verir.
Neresinden baksan beka meselesi!
Mahkeme yedi sene de sürse bitecek olan evliliklerin en makul zamanda sona erdirilmesi çok çok önemli.
Başka bir husus:
Bir de, “arabuluculuk müessesesi” gelecek gibi.
Geçtiğimiz yıl uygulamaya konulan düzenlemeyle, anlaşamayan ev sahibi ile kiracıya, dâvâ aşamasından önce “arabulucuya” gitme mecburiyeti getirildi ya…
Onun gibi…
Boşanmayı kafaya koymuş karı-koca, öyle hemen dâvâ açamayacak, önce arabulucuya gitmek mecburiyetinde olacak.
Arabulucu, arayı bulabilirse ne alâ…
Bulamazsa, mesele “duruşma” aşamalarında çözülecek.
Bakarsınız, arabulucular birçok yuvanın kurtarılmasına vesile olur.
En azından, iş daha da kötüye varmadan tarafları anlaştırır, maldan-mülkten, evlâttan ne alacaklarsa, bu aşamada anlaşmak suretiyle alır taraflar.
Bu “arabulucuk” uygulamasına, her iki tarafın güvendikleri, her iki tarafı da bilen birer “aile yakını” da dâhil edilirse, çok daha iyi olur.
Ne iyi olur.
AİLE Yılı’ndayız malûm.
Geçtiğimiz yıl emekli yılı idi, “plajlarla bedava şezlong, bedava şemsiye” vaadi dışında pek bir “iyilik” göremedik yıl boyunca.
Bu yıl Aile Yılı.
Aman, öyle olmasın.
Aile meselesi, beka meselesi.
Aile çökerse, Devlet de çöker.
Aileyi yaşat ki Devlet yaşasın!
Feministlerin, Leninistlerin baskısına aldırma ki, Aile Yaşasın!
Süresiz nafakanın ortadan kaldırılması, Aile’nin kurtarılması yönünde atılmış bir adım olacak.
Buradaki “evlilik süresine göre nafaka” mantığı, pekçok tartışmalara yol açacak, yetersiz bulunacak biliyorum.
Hatta, bazı evliliklerin “nafaka ödeme süresi uzamasın diye” sona ermesi, mükellef taraflardan birinin bir an evvel boşanmak istemesi gibi sonuçları da olabilir.
Ben, bu süre meselesi yerine…
“Tazminat” gibi bir borçtan yanayım.
Mesela…
Erkek, kadına “150 bin lira” ödemek mecburiyetinde olacak.
Bu borç da, icabında uygun taksitlere bölünecek.
Borç ödenince, sırttaki yük de kalkmış olacak.
Bu bence çok daha uygun.
Neyse ne.
Yazdık yazdık, konuştuk konuştuk.
Bugüne kadar birçok Devlet Büyüğü’nün söz vermesine rağmen kaldırılmayan süresiz nafaka uygulamasının gündemde kalmasına katkıda bulunanlar arasında yer aldık.
Bundan sonra da, böyle şeyler yapacağız Allah’ın izniyle…
Mesela…
Milyonlarca gencimizi hayattan kopartan, Anadolu Ailesi’ne de çok olumsuz tesirleri olan şu “12 yıl mecburi eğitim” meselesi üzerinde de durmaya devam edeceğiz.
Sizden beklentimiz, yazılarımıza, konuşmalarımıza, sosyal medya paylaşımlarımıza destek vermeniz…
Aklınıza geldikçe de, bizim için dua etmeniz.
Kimseden başka beklentimiz yok.
Görüşmek üzere dostlar!
Trump gerçeği!
Serdar Arseven
04.02.2025 - 00:00
Yayınlanma
03.02.2025 - 18:09
Güncelleme
1
Paylaşım
Obama ABD’ye Başkan olduğunda, bizim memlekette neredeyse fener alayları düzenlenecekti!
O, Hüseyin’di. O, Burak’tı.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Gazete
Gazetesi
O, ezilen milyarların sesiydi! Filan…
Sonrasını gördük, şimdiki Başkan Trump’ın söylediği üzere, DAEŞ denilen terör örgütünü kurdurmak suretiyle, bizim başımızdaki PKK belâsını büyütüp, İsrail Terör Örgütü’ne büyük bir “açılım” alanı sağladı OBAMA döneminde ABD!
Obama Başkan iken, biz, çok iyi niyetlerle “çözüm” denilen sürece girdik.
“Analar ağlamasın” sloganıyla yürütülen bu süreç öyle bir zehirlendi ki…
Nice kaybın ardından, kendimize zor geldik.
O günlerde, “Çözüm sürecine desteğimiz tamdır!” diyordu Obama.
Böyle diyor ve bizim PKK belâsından kurtulmamızı ne kadar istediğini (!) şu sözleriyle ortaya koyuyordu:
“Türkiye’yi çok uzun süredir rahatsız eden PKK şiddetine yönelik tarihi ve barışçıl çözüm arayışları konusunda Türk halkının cesaretine yönelik takdirlerimi iletmek istiyorum. ABD, Türkiye’nin güvenliğini sağlama konusunda yanında durmaktadır(!).”
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Gazete
Siyaset
Evet, ABD, hep yanımızda durdu!
Nasıl durduğunu da, bize attığı, (af edersiniz) kazıklarla her seferinde ortaya koydu.
Bugüne kadar kaç darbe, kaç darbe girişimi gördüysek, ekonomimiz kaç kere krize girdiyse arkasında muhakkak ABD’nin olduğunu bilmeyen var mı?
ABD’nin “iyi çocuklarına” ne işler başarTTIğını bilmeyen var mı?
Yok.
Devam edelim:
O günlerde “çözüm sürecine tam destek” açıklamaları yapan OBAMA’nın Türkiye’ye verdiği başka “sıcak” mesajlar da vardı.
Mesela…
Şu cümleleriyle dile getirdiği mesaj:
“Türkiye ile İsrail arasındaki normalleşme süreci hem Türk hem de İsrail halkının çıkarınadır.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Politika
Siyaset
Bu süreç, Bağımsız bir Filistin Devleti’nin, iki devletli çözümün sağlanması noktasında bizlere yardımcı olacaktır.”
Trump’ın ifşa ettiği üzere “DEAŞ Terör Örgütü”nün ABD tarafından kurulduğu dönemde Başkanlık koltuğunda oturan Obama, o günlerde, yani bundan 10 küsur yıl önce, Suriye meselesine dair de fevkalade hoşumuza giden bir cümle kullanmıştı:
“Esat ne kadar kısa sürede giderse, o kadar iyi olur!”
Bu Türkiye için çok güzel bir vaatti.
Katil Esat’ın bir an evvel gitmesi, “soykırım” derecesindeki zulmün sona ermesini sağlayacak…
Irak’a, Afganistan’a “güç kullanarak barışı ve demokrasiyi” götüren (!) ABD’nin yeni hamlesiyle, Türkiye’nin yolu iyice açılacaktı.
“Burak Hüseyin” Obama’nın müesses nizama karşı gücü mü yetmedi, ne olduysa oldu…
Suriye meselesinin, katil Esat’ın devrildiği güne kadarki gidişâtı, başta Suriyeliler olmak üzere, hepimiz için felâket oldu.
Öyle şeyler yaşadık ki…
Başımıza, 15 Temmuz Hain Darbe Girişimi belâsı bile geldi.
Bugüne kadarki bütün menfur girişimleri Allah’ın izniyle atlattık ama…
Olan bitenin tahribâtı çok ağır oldu.
Birçok insanımızı kaybettik; Allah hepsinden razı olsun.
Mekânları cennet olsun.
Bu tahribatın ekonomik boyutu da var, elbette.
Ekonomimizin iki yakası bir türlü bir araya gelmiyorsa, Fitch’lerden (af edersiniz) piçlerden gelecek ufacık bir “not artırımını” fener alaylarıyla karşılayacak kadar sevinmenin kıyılarında geziyorsak, bizi “gri listeye” sokan Kutsal Damacana İttifakı’nın, oradan, “Listeye yeniden sokarım haaa!” bakışıyla çıkartması hepimizi fena halde sevindirik ediyorsa…
Hep bize attıkları (af edersiniz) kazıklar yüzündendir.
Bugüne kadar ABD ile girdiğimiz bütün ilişkilerden zararlı, feci halde zararlı çıktığımız ortadadır.
İster İsrail’le, ister Yunanistan’la kapışmış olalım; ABD’nin her seferinde, “karşı tarafı” kolladığı, bize ise her seferinde (af edersiniz) madik attığı ortadadır.
Türkiye’nin bütün ilişkilere, ABD’nin hakkımızdaki niyetlerini bile bile girdiği, önünde başka seçenek görmediği, ABD ile müzakerelerde “her iki ülkenin de yararına olabilecek bir noktada” buluşabilmek için çaba sarf ettiği de ortadadır.
Böyledir ama, ne yazık ki Türkiye yapayalnız bir ülkedir.
Haçlı İttifakı’nı, yüzyıllar boyunca, barışı, adaleti ve kuvveti ile ezen Osmanlı’nın devamı niteliğindeki Türkiye’ye bakış açısı bellidir.
Bu bakış açısı, Trump döneminde de elbette değişmeyecektir.
Bizim ümidimiz, (bugüne kadar olduğu gibi) ABD’nin Türkiye’ye düşmanlık etmek yerine, “kendi çıkarlarının da Türkiye ile iyi geçinmekte” olduğunu görmesidir.
ABD bunu bugüne kadar görmemiş ve “körlüğü” bizi hep mağdur etmiştir.
Bu yanlış politikalardan dolayı, ABD’nin de büyük zararları olmuştur ama, o zararlar ABD için o kadar da mühim değildir!
Daha doğrusu, telafi edilemeyecek gibi değildir.
Sonuçta, ölen ABD askerleri de “sokaktaki ABD’linin evlâtları”dır.
Onlar, WASP (Beyaz Angla Sakson Protestan) sınıfından ya da Evanjelist “beyaz” takımından değildir.
ABD için ölüme gitmenin karşılığı olarak alacakları ve ailelerine gönderecekleri maaşlar/paralar, bu “gariban” takımı için önemlidir.
Biz, her şehidimiz için yanarız.
Bizi yönetenler de yanar.
Hep birlikte yanarız.
ABD’nin başındakiler içinse, “bembeyaz olmayan” insanın “köpekleri” kadar kıymeti yoktur!
Onlar ölebildikleri kadar ölebilirler; Vietnam’da ya da Suriye’de, Irak’ta…
ABD’nin Bölgemize bu kadar müdahale ettiği için “insan” kaybının yanı sıra büyük maddi kayıplarının da olduğu söyleniyorsa da…
Bu da, öyle değildir.
Arap Krallıklarının başlarına oturtulmuş “Arap asıllı ABD görevlileri”, ABD’nin bütün maddi zararlarını fazlasıyla karşılamaktadır.
Trump ya da başkası, onları kürenin etrafında toparlayıp yeni yeni faturalar kesmiştir, kesmektedir, kesecektir!
Suudi Amerika’ya kesilen en son faturanın 600 Milyar Dolar olduğu, sık sık Trump yayını yapan “bizdeki” CNN tarafından da duyurulmuş bulunmaktadır.
15 Temmuz Hain Darbe Girişimi’nin arkasında Birleşik Arap Emirliklerinin olduğunu, bizdeki yönetime en yakın gazetelerden biri ilân etmişti malûm.
ABD’nin “zararlarını” fazlasıyla karşılayan ülkelerden biri de BAE’dir, malûm!
RUSYA VE İRAN DA BİRER BELÂ!
Burası böyle.
ABD, İsrail, Körfez tarafı…
Doğumuzdaki İran’ın hallerini de biliyoruz.
ABD ile, İsrail ile çatışması “kayıkçı kavgası” ya da “tahterevalli oyunu” niteliğinde…
Çok iyi biliyoruz.
İran’ın bölgenin Sünnilerine uygulattığı zulümlerin, İsrail Terör Örgütü belâsının büyümesindeki tesiri az mıdır?
Hayır, çok fazladır.
Rusya’ya gelince, bizim “teröristan” dediğimiz başa belâ oluşumun, sözde özerk ve sözde devlet olan yapının…
Kuzey ve Doğu Suriye Özerk Yönetimi’nin kurulmasını öngören metin, nerede hazırlanmış ve nerede ilân edilmiştir?
Bildiniz:
Moskova’da!
Tarih:
31 Ağustos 2020
Yer:
Rusya’nın Başkenti Moskova.
Ev Sahibi:
Rusya Dışişleri Bakanı Sergei Lavrov, Putin’in en ağır toplarından.
*
Doğumuz, Kuzeyimiz, Güneyimiz böyle.
Güney taraflarımızdaki ABD üsleri, tamamen ABD-İsrail kontrolüne geçen Kıbrıs Rum Tarafı, namluları Anadolu’ya dönük, feci halde silahlandırılmış Yunan Adaları…
Dibimizdeki bombalar!
Silah yığınağıyla tehdidi iyice arttırılmış Batı Trakya…
Her taraftan kuşatılmış haldeysek de…
Bugüne kadar hiç olmadığı kadar “uyumlu” bir savunma bloğumuzun olduğu da bir gerçek.
Savunma alanındaki bağımlılığımız epeyce azaldı; sivil irademiz, ordumuz, istihbaratımız, diplomasimiz hep birlikte Türkiye’yi ilâve büyük badirelerden korumak ve “fırsat pencerelerinden” istifade ettirmek için var gücüyle uğraşıyor.
Bu bir takım oyunu; burada medyamıza da büyük işler düşüyor elbette.
Bir kere, tıpkı OBAMA gibi, her an (af edersiniz) kazık atma potansiyeli bulunan ve buna da aslında eli mahkûm olan TRUMP üzerine hayaller kurulmayacak mesela…
Gerçeklerin farkında olunacak ve gerçekler, müteyakkız olmaktan başka çaresi bulunmayan halkımıza anlatılacak.
Dış Politika’nın magazinleştirilmesinden uzak durulacak.Siyaset
İçinde bulunduğumuz durum, çok ciddi bir durumdur.
Karşı karşıya kaldığımız riskler de, çok çok büyük risklerdir.
SUUDİ AMERİKA’YA DİKKAT!
Trump’ın “çağrısına” icabetle ABD’ye koşan Katil Netanyahu’nun ya da onun yerine geçirilecek “ılımlı görünümlü katil”lerin bundan sonra yapacakları, SUUDİ Amerika ve benzerlerini, katliam, soykırımla düşürülemeyen GAZZE’yi “anlaşmalar yoluyla” düşürme adımlarını atmaktır.
HAMAS, 7 Ekim 2023 tarihli eylemiyle, İsrail ile “Filistin’i teslim alma” anlaşmasını geciktirmiştir.
Filistinlileri, Gazze’den tamamen çıkartabilmek ya da Filistinin gerçek Siyonizm karşıtlarını “etkisiz hale” getirebilmek için anlaşacaklardır, görünen budur.
Bu anlaşmaları da, “dünya kamuoyuna”, uygun iletişim usullerini kullanarak, “güzel şeylermiş gibi” yedirmeye çalışacaklardır.
SUUDİ Amerika ve diğerlerinin “Bu kadar büyük bir soykırıma imza atmış olan Terörist İsrail ile anlaşamayacaklarını”, “en azından iç kamuoyundan çekineceklerini” söyleyenler gerçeklerden kopuktur.
Politikacı, tüccar, uyanık Trump;
Mısır ve Ürdün’ün emirlerini harfiyen yerine getirip “vatanlarından çıkartılacak Filistinlileri kabul etmekten, daha doğrusu Filistinlilerin vatanlarından çıkartılmasını kabul etmekten” başka çarelerinin olmadığını…
“1 koyup 3 alma taktiği hayâl kırıklığı ile sonuçlanan” Merhum Özal’ın sıkça kullandığı ifadeyle “açık ve de seçik olarak” ortaya koymuştur.
Trump gerçeğini iyi görmek gerekmektedir, bu süreçte.
YAKIN TARİHTEN NOTLAR!
Lloyd George’un başbakanlığındaki “Britanya Savaş Kabinesi”nin Dışişleri Bakanı Arthur Balfour, 1917’de, Siyonist Hareketi’nin liderlerinden Rothschild’e bir mektup göndererek, “Filistin topraklarında bir Yahudi Devleti’nin kurulması için destek vereceklerini” bildirmişti.
Bu aslında İsrail’in ilânıydı!
1917 tarihli Belfour Deklarasyonu’ndan tam 100 sene sonra, Trump ne yaptı?
Kudüs’ü İsrail’in Başkenti ilân etti!
Trump bunu, Siyonist ya da Evanjelist olduğu için filan yapmadı elbette.
Müesses nizam bunu istiyordu ve kendisinin de, müesses nizamın hizmetinde olmaktan başka çaresi yoktu!..
Türkiye, bölgemizdeki gelişmelerin açtığı “fırsatlar pencereleri”nden ne ölçüde istifade edebilecek, bunu göreceğiz.
Temennimiz, Türkiyemiz için her şeyin çok çok iyi olması…
Bu temenniyi dile getirir ve bunun için dua ederken…
İçinde bulunduğumuz sürecin her bakımdan “çok çok büyük risklerle” dolu olduğunu gözden uzak tutmamakta da fayda olduğunu belirtmek isterim.
Bugünkü yazıma “kılıç tartışması” üzerinden devam etmeyi düşünüyordum da…
Şimdi gördüm ki…
Yerim bitmiş!..
Arif olan anlar zaten!
.
.
XXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Türkiye’nin Libya ve Somali politikaları üzerine…
Serdar Arseven
01.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
31.12.2025 - 18:18
Güncelleme
4
Paylaşım
Ülke yönetmekle bakkal dükkânı yönetmek arasındaki farkı göremeyenleri ya da sırf “muhalefet olsun” diye görmezlikten gelenleri izliyoruz…
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazeteler
Gazetesi
“Dün böyle diyordu, bugün böyle” muhabbeti yapıyorlar, geyik muhabbeti kıvamında!
Geçenlerde bunlardan birinin “Libya’da tuttular, Hafter’i karşılarına aldılar, Trablus Hükümeti’ni savunmak için başımızı belâya soktular! Şimdi de, Trablus’a sıkışmışlardan medet umuyorlar!” yollu lâflar ettiğini gördüm.
Youtube yayını yüzbinlerce izlenme almıştı ve altına döşenen yorumların neredeyse tamamı klişe ifadelerle bu “kişi”ye hak veriyordu.
Sloganlar, evreleri gözden uzak tutan yaklaşımlar maalesef prim topluyor.
Gerçekler ise yine maalesef çok az biliniyor.
Gelin Türkiye’nin Libya Politikası’nın son aşamalarına bir bakalım, öyleyse:
Nisan 2019'da Hafter, Trablus'u ele geçirmek için saldırı başlattı.
Kasım 2019'da Türkiye, Trablus hükümetiyle Deniz Yetki Alanları Anlaşması ve Güvenlik İşbirliği Anlaşması imzaladı. Bu, Doğu Akdeniz'de Türkiye'nin konumunu güçlendirdi, Soykırımcı İsrail ile saldırgan Hafter'i haliyle endişelendirdi.
2020 başında Türkiye, TBMM tezkeresiyle asker gönderdi; İHA'larla ve diğer unsurlarla Trablus'u destekledi.
Bu müdahale, Hafter'in ilerleyişini durdurdu; Trablus çevresinde kazanımlar elde edildi, Hafter püskürtüldü ve ateşkes sağlandı.
Bu evre, Türkiye ile Hafter arasında doğrudan askeri ve diplomatik gerilim dönemiydi.
2020 ateşkesi sonrası Türkiye, Trablus'taki varlığını (eğitim, üsler) sürdürdü.
Libya’nın toprak bütünlüğünden yana olan Türkiye, 2022'den itibaren doğuyla temaslar başladı. Tobruk Temsilciler Meclisi Başkanı Akile Salih Ankara’yı ziyaret etti. (2022 ve Aralık 2023).
Hafter'in oğlu Saddam Hafter’le 2024 İstanbul Saha Expo, Ekim 2024 Ankara görüşmelerinde askeri-teknik işbirliği konuşuldu.
Türkiye, böylece önce Hafter’in Trablus’u ele geçirmesine engel oldu, ardından da diploması yoluyla, Libya’nın çatışan tarafları arasında “arabulucu” konumuna doğru ilerledi.
2025'te ilişkiler hızla derinleşti: Saddam Hafter, Nisan 2025 Ankara’yı ziyaret etti. Haziran-Temmuz 2025'te doğu Libya'dan askeri heyetler Türkiye'ye geldi.
1 Ağustos 2025’te Türkiye, İtalya ve Libya arasında İstanbul’da düzenlenen zirvenin ardından MİT Başkanı İbrahim Kalın Bingazi'de Hafter'le görüştü. Ziyaretin amacı, Türkiye'nin "Tek Libya, Tek Ordu" hedefini desteklemek ve Türkiye ile Libya arasında Doğu Akdeniz konusunda imzalanan mutabakatı güçlendirmekti.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazete
Gazetesi
Tobruk Meclisi, 2019 Deniz Anlaşması'nı onaylama sürecini başlattı; bu, Türkiye'nin doğudaki meşruiyetini artırdı.
Türkiye, Trablus'taki milis çatışmalarında arabuluculuk yaptı, doğu-batı uzlaşısında etkin rol üstlendi.
Türkiye, bugün Trablus'la güçlü bağları korurken, doğuyla (Hafter) işbirliğini artırarak ulusal birlik için arabulucu konumuna yaklaşıyor. Kendisini Doğu Akdeniz’den, haklarından tamamen uzaklaştırmak isteyen soykırımcı İsrail ve müttefiklerinin oyunlarını bozmaya çalışıyor.
Türkiye’nin Libya politikası adımlarını bu şekilde özetlemiş olduk.
Trablus’un işgal edilmesini engelleyip “arabulucu” pozisyonuna gelmiş oluyor Türkiye, stratejik hamleleri sayesinde.
SOMALİ, SOMALİLAND VE İSRAİL!
Libya meselesini anlatmışken, şartların gereğini yerine getirmenin bariz örneklerinden biri olan “Somali Politikası”na da bakalım mı?
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazete
Gazeteler
İsrail, Somaliland’ı tanıyan ilk ve tek (Devlet) (!!) olarak yayılmacılıkta bir adım daha attı biliyorsunuz.
Somaliland denilen yer her bakımdan büyük önem taşımakta.
Burası Aden Körfezi'nde uzun bir kıyı şeridine sahip; doğrudan Yemen'in karşısında yer alıyor.
Bab el-Mandeb Boğazı'na (Kızıldeniz'in girişi) çok yakın.
Bu boğaz, Süveyş Kanalı üzerinden Avrupa-Asya ticaretinin çok önemli bir geçiş noktası. Dünya petrol ticaretinin önemli kısmı ve küresel tedarik zincirleri buradan geçiyor. Soykırımcı İsrail’e erken uyarı, istihbarat ve operasyonel üs imkanı sunacak bir bölge.
Somaliland limanları Etiyopya gibi denize çıkışı olmayan ülkelere erişim sağlıyor.
Bölgeyi kontrolü altında tutan, bu bakımdan da büyük avantaj elde ediyor.
Somaliland'ın İsrail tarafından tanınması, tam karşısındaki Yemen'i de tehdit ediyor. Bu adım oradaki ayrılıkçı hareketleri güçlendirme vaadinde bulunuyor. Uzmanlar, İsrail'in yeni bir adım olarak Güney Yemen'i de tanıyabileceğini vurguluyor.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazeteler
Politika
Somaland’ı tanıma adımını atan İsrail, Müslüman çoğunluklu bir bölgede yeni müttefik kazanma avantajına kavuşmayı hedefliyor.
Abraham Anlaşmaları'nı bu yolla da genişletmeye çalışıyor.
İsrail’in stratejisinin özeti: “Böl, parçala ve yut””
Somaliland denilen yer çok çok kritik bir noktada yani.
İsrail bunun için orayı “ eyaleti” haline getirmeye çalışıyor.
Türkiye’ye gelince…
Biliyorsunuz, Somali Cumhurbaşkanı Hasan Şeyh Mahmud, Cumhurbaşkanımız Erdoğan'ın davetiyle Türkiye'ye resmi ziyaret gerçekleştirdi.
Dolmabahçe Çalışma Ofisi'nde görüşmeler ve ortak basın toplantısı yapıldı.
Bu görüşmelerde öne çıkan konu İsrail’in Somaliland’ı tanımasıydı.
Sayın Cumhurbaşkanı, bu adımın “gayrimeşru ve kabul edilemez” olduğunu vurgulayarak, Somali ile ilişkilerin daha da geliştirileceğine vurgu yaptı.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazete
Gazetesi
Bu çerçevede, Somali'de bir uzay limanı kurmayı öngördüğümüzü belirtti.
Türkiye, Somali’de de İsrail Terör Örgütü ile kıran kırana bir mücadele içinde yani.
*
Selçuklu’nun, Osmanlı’nın devamı Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin
“Libya’da ne işi var, Somali’de ne işi var, Suriye’de ne işi var, şurada ne işi var, burada ne işi var?!”
*
Gel de bunları birilerine anlat!..
Görmek istemeyenden daha kör, duymak istemeyenden daha sağır kim olabilir?
ABD! Eşkiya dünyaya hükümdar oldu mu?
Serdar Arseven
04.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
03.01.2026 - 18:19
Güncelleme
4
Paylaşım
Nobel “Barış” Ödülü Soykırımcı Netanyahu ile Soykırım Destekçisi Trump’a verilmeli!
Değil mi ki bir ülkenin Devlet Başkanı’nı ve Karısını ülkelerinden alıp kaçırabilecek kadar gözleri dönmüş!
Hak ettiler demektir!
Barış Ödülü, bir sonraki postada bunlara verilmezse, jüri üyelerini de kaçırabilirler!
Bedelini ödetebilirler, zira!
Mar-a-Lago'da düzenlenen m-Ü-hteşem yılbaşı partisinde, Soykırımcı Netanyahu ile Soykırım Destekçisi Trump birlikte kutlama yaptı.
Soykırımcı Netanyahu'nun eşi Sara da partiye katıldı; havai fişekler, lüks eğlence ve ünlü konuklarla dolu bir geceydi.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Politika
Gazete
Bunlar olurken İran’da yeniden başlatılan “ayaklanmalar” vardı.
Soykırım Destekçisi Trump, rejimin protestocuları öldürmeye devam etmesi halinde ABD'nin müdahale edeceğini açıkladı.
“(Hedefe) kilitlendik, cephanelerimiz yüklü ve fırlatmaya hazırız!” dedi.
Ve hemen ardından…
Venezuela!
Bütün petroller, bütün doğalgazlar, bütün diğer zenginlikler Evanjelistlere!
*
ABD, “Uyuşturucu kaçakçılığı” bahanesiyle bir süredir hedef aldığı Venezuela’nın Başkenti’ni vurdu!
Venezuela Hükümeti, Başkent Caracas’a ve birçok eyalete ABD saldırılarının olduğunu belirterek “seferberlik” ilân etti.
Yani, Savaş!
Ardından…
Trump, “çok başarılı bir operasyonla” (!!!) Venezuala Devlet Başkanı Maduro ve Karısını kaçırdıklarını söyledi!
*
Trump’ın doğrudan hedef aldığı İran ve Venezuela’nın ortak yönleri malûm: Dünyanın önde gelen petrol ve doğalgaz zenginliklerine sahip ülkeleri arasında yer almalarına rağmen halklarının yarıdan çok fazlası fakirlik çekiyor.
ABD-İsrail İttifakı’nın taktiği bu…
Seçimlerin tamamen göstermelik olduğu ülkeleri ekonomik bakımdan iyice kıskaca alarak, nefes alamaz hale düşürerek yönetimlerle halkların arasını açıyor.
Ajanları eliyle içerideki farklılıkları körüklüyor…
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazeteler
Gazete
Yönetimler de sokaktaki vatandaşlarının sorunlarından uzak, adeta işletme körlüğüne düşmüş haldeyse…
Gelir dağılımındaki adaletsizlikler toplumda büyük tepkilere yol açıyorsa…
Devletler, ABD-İsrail müdahalesi öncesinde iyice zayıf düşüyor…
Yanlış politikalarından dolayı halkıyla arası açık olan yönetimlerin, içeriden dışarıdan tazyiklerle yıkılacağı…
Yerlerine “kukla” yönetimlerin getirileceği hesaplanıyor.
Tabii…
Mevcutların yerine geçirilmesi hedeflenen “kukla” yönetimlerin de ne kadar ayakta duracakları bilinmediğinden “garanti” olsun diye özellikle bölgemizdeki ülkelerin bölünmesi ya da daha da bölünmesi hedefleniyor.
Venezuala örneği, bütün bunların ötesine geçti tabii…
İşi doğrudan bitirdi ABD-İsrail ittifakı!
Bir ülkenin Devlet Başkanı’nı Karısıyla birlikte kaçırmak!
*
Şimdi…
Dünyanın derdi:
Gazze’de insanlık tarihinin en büyük soykırımına imza atan ve devamını da getirdikçe getiren “kirli ittifak” nerede duracak?
Uluslararası hukuk, insan hakları, diplomasi filan, bunların umurunda olmadığına göre…
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Gazetesi
Siyaset
“Güç” dengesizliği, bunları iyice cüretlendirdiğine…
Sapkın Teoloji anlayışı sapkınlıkta sınır tanımadığına göre; saldırganlık, işgal, yayılmacılık nereye kadar devam edecek?
Ne yazık ki dünyaya “plandemi” sürecinde iyice belirginleşen “resetleme” zihniyeti hâkim durumda.
Bu sapkın zihniyetin nüfusu iyice azaltmayı, özel mülkiyeti kaldırmayı, insanların ruhlarını ve beyinlerini istedikleri an istediklerine saldırtabilecek kadar ele geçirmeyi hedeflediğini söyleyenleri “komplo teorisyeni” olarak nitelendirenlerin sayısı iyice azaldı artık.
Dünya halkları gittikçe daha fazla varıyor tehlikenin farkına…
Peki, bu farkındalık sonuç doğurur mu?
Hiç şüphe etmem ki doğurur!
Yüce Rabbim, azgınlaşanların helâk olacağını bildiriyor bize.
ABD-İsrail’in zulümlerinde boğulmamaları mümkün değil.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazete
Gazeteler
Dalga dalga bütün insanlığın nefretini çekiyorlar azgınlıklarıyla…
Bu kadar bedduanın sonuç üretmemesi mümkün mü?
TÜRKİYE AÇISINDAN DURUM
Bütün olan bitenler, Türkiye’yi her bakımdan ilgilendiriyor tabii…
Türk Halkı, bütün etnik kökenlerden vatandaşların el ele vermesiyle, 15 Temmuz işgal girişimini püskürttü.
O sınavdan başarıyla geçti.
Bunun devamının gelmesi şart.
Suriye’nin bölünmesi için var gücüyle bastırıyor Soykırımcı İsrail.
Allah korusun, bunu yapabilirse, Türkiye bölünme tehdidini çok daha yakından hissedecek.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazetesi
Siyaset
Şimdilik yapamazsa da, Soykırımcı İsrail’in “bölerek yıkma” hamleleri kesintisiz devam edecek!
Soykırımcı Netanyahu gitse de kalsa da, bu böyle olacak!
İsrail-ABD’nin saldırganlıklarının ekonomimiz üzerinde de çok olumsuz etkileri var.
Başta enerji maliyetleri olmak üzere sırtımıza binen yükler gittikçe artıyor…
Biz ne kadar “dünya barışı” desek de yangınları söndürmek mümkün olmuyor.
Bu durumda atılabilecek en önemli adım “iç cepheyi tahkim” için mevcutlara ilâve çalışmalar yapmak.
İçerideki “kutuplaşma” alanlarını mümkün olduğunda azaltmak!
Biz birbirimizi yersek…
Allah korusun, dışarıdan gelip hepimizi yerler!
Milli meselelerde muhalefet olmaz!
Serdar Arseven
06.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
05.01.2026 - 18:21
Güncelleme
ABD’nin “Maduro Operasyonu”,, yani korsanlığı, ülkenin kaynaklarına “çökme” hamlesi elbette kabul edilemez.
Bunu olanca açıklığı ile ifade ettik.
Dahası, korsanlığın “iç destek” olmadan yapılamayacağı gerçeğinden hareketle Türkiye’deki “kriptolara” çok daha fazla dikkat etmenin önemine dikkat çektik.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Siyaset
Gazetesi
O sıralarda hem iktidardan hem de muhalefetten nasıl tepkiler geleceğine baktık.
Dışişleri Bakanlığı’nın açıklaması, tahmin ettiğimiz üzere “mutedil”di.
Zira, Türkiye’nin öncelikleri, sınırlarımızın dibinde ve bölgemizde olup bitenler “itidal”i telkin ediyordu,
“macera”yı değil!
Devlet Aklı bunu gerektiriyordu ve bu yapıldı.
Sonrasında da, Ak Parti’den hukuk tanımazlığa tepki niteliğinde açıklamalar geldi.
Bunlar da yerindeydi ve ölçülüydü.
Muhalefete gelince…
Ana Muhalefet Lideri Sayın Özgür Özel’in verdiği tepki, çok net bir şekilde…
Türkiye’nin dış politikasını sıkıştırmaya matuftu, meseleyi “iç politika” malzemesi olarak kullanma amacına matuftu.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Politika
Gazete
Ben, ülkenin, vatandaşın haklarını korumak için yapılan “hayırlı” muhalefete destek veririm ama böyle meselelerde duruşum bellidir.
Bu duruş salt bugüne dair bir duruş da değildir.
Merhum Bülent Ecevit, bir “siyasi komployla” karşı karşıya kaldığında da…
Bunun üzerinden siyaset yapılmaması çağrısında bulunmuş, “Unutmamak lâzım ki, O, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin Başbakanı” demiştim.
Elbette dünya görüşlerimiz arasında büyük farklar vardı.
Elbette unutmadığımız, unutamadığımız yanlışları vardı ama bütün bunlar, Bülent Ecevit’in Türkiye’yi temsil ettiği gerçeğini değiştirmezdi.
*
Bugünkü ortamda, ne yazık ki bu hassasiyetlere dikkat eden muhalefet unsurlarının sayısı çok azaldı.
Kısa süre önce “Türkiye’nin kutuplaşma ortamından uzaklaşması şart” özetli değerlendirmede bulunan Sayın Özel’in ABD korsanlığı üzerinden, son derece hassas bir süreçten geçen ve önceliği “Suriye”, “bölgemizdeki gerilimler ve çatışmalar” olan Türkiye’ye “macera” telkin edercesine değerlendirmelerde bulunması kanaatimce çok yanlış bir tavır.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazeteler
Gazetesi
*
CHP, uzun yıllardır ana muhalefet pozisyonunda olmasına rağmen, yerel seçimler dışında seçim başarısı elde edemiyor.
İki seçim üst üste yerel seçim başarısı elde eden CHP, bunu “genel seçime” yansıyacak oy patlamasına dönüştüremedi.
Yargıtay’daki “üye sayılarına” baktığınızda da, İktidar Partisi’nin uzun yıllardır yönetimde bulunmanın yol açtığı yıpranmaya rağmen çok büyük artış sağladığını, Ana Muhalefet Partisi CHP’nin ise neredeyse yerinde saydığını görüyoruz.
Üye sayısı ile seçimde alınacak oy arasında doğrudan bağlantı olmasa da, gözlemlerimiz CHP’nin oylarını umduğu oranda arttıramadığını gösteriyor.
Bizim vatandaşımızın feraseti çok üst düzeydedir, bir eleştirinin hangi maksatla yapıldığını çok iyi bilir.
Milli meselelerde ortaya konulan tavrı da hafızasının bir yerine kaydeder.
Memleketimizi kuşatma ve bölme çabaları ortada olduğu halde Venezuella meselesi üzerinden “sıkıştırma” işine girerseniz, o hafızadaki yeriniz pek de iyi olmaz.
Gönlümün arzu ettiği iktidarın doğrularına doğru, yanlışlarına yanlış diyen…
Milli meselelerde ise “Devlet Aklı”na kulak veren bir muhalefet.
Türkiye’nin iktidarla muhalefetin milli meselelerde birlikte hareket etmesine her zamankinden fazla ihtiyacı var!
Birlik ve Beraberlik İçin 10 Adım!
Serdar Arseven
08.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
07.01.2026 - 18:20
Güncelleme
3
Paylaşım
ABD-İsrail’in sınır tanımaz soykırım ittifakları; kural, hukuk tanımaz saldırganlıkları bütün dünyada olduğu gibi Türkiye’de de büyük tedirginliklere yol açtı.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Politika
Gazete
Venezuela Devlet Başkanı Maduro ile karısının ABD korsanlığı ile ülkelerinden kaçırılmaları, “birlik ve beraberlik halinde hareket etmekten başka çaremizin olmadığı” yönündeki değerlendirmelerin hemen her kesimden vatandaş tarafından dile getirilmesine vesile oldu.
Evet, milli birlik ve beraberlik havasını oluşturmak şart ama nasıl?
Bu lâfla olmaz eylemle olur.
Siyaset dünyasındaki tarafların bir araya gelip topluma “birlik ve beraberlik” mesajları vermeleri biraz işe yararsa da, meselemizi çözmez.Siyaset
Arzu ettiğimiz noktaya gelebilmek için “köklü” çözümler üreten adımları atmak gerekir.
Bir ülkenin “AİLE”lerinin kahir ekseriyetinde birlik ve beraberlik havası yoksa, ülke genelinde de kriz olur.
Bizim en büyük gücümüz sağlıklı aile yapısıdır, aile bağlarıdır, aile fertleri arasındaki saygı ve sevgi ortamıdır.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Gazetesi
Gazeteler
Dedenin, ninenin, annenin, babanın, ağabeyin, ablanın, evlâdın ve diğer yakınların aile içindeki olumlu etkileri ne kadar azalırsa, bağlar da o kadar zayıflar.
Dedelerin, ninelerin, annelerin, babaların bakımevlerine, çocukların “bakıcılara” bırakıldığı, yalnızlığa terk edildiği bir ülkede birlik ve beraberlik havasını nasıl sağlayacaksınız?
Aile öyle bir güvencedir ki…
Allah korusun, bir çocuğun annesi, babası vefat ettiğinde...
Bakacak ağabeyi, ablası olmadığında…
Devreye hemen baba yarısı amcalar, dayılar ve anne yarısı teyzeler halalar girer…
Çocuğun boynu bükük kalmaması, yüreğinin daha da kanamaması için kollarını sıvar, bağırlarını açarlar…
Daha doğrusu açarlardı diyelim.
Şimdilerde, bu bağlar oldukça zayıfladı.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazete
Gazeteler
Hâlâ geleneği sürdüren aileler var ama “bireyselleşme”, aileden kopuş o kadar yaygın ki…
Endişelerim gün geçtikçe artıyor.
İnsanımızın varlıklı da olsa “çok az çocuk yapma”, “ya da hiç yapmama” eğiliminde olması büyük sıkıntı.
Birçokları “Bu devirde birden fazla çocuğa nasıl bakacaksın, her şey ateş pahası” diyor.
Ne var ki ekonomik durumları düzgün olanlar da cıvıl cıvıl çocukların dünyaya gelmesini pek de istemiyor.
Birçokları çocuğu “nimet” olarak değil de “külfet” olarak görüyor maalesef.
Çocuğa bakmak külfet, yaşlıya bakmak külfet…
Böyle bir toplum huzur bulabilir mi?
Bizim her şeyden önce “AİLE” meselemizi rayına oturtmamız gerekiyor.
Birlik ve beraberlik havasını temin için başka çaremiz yok!
BUNLAR YAPILIR İNŞAALLAH
Türkiye’nin daha fazla gecikmeden atması gereken adımlar var:
1- Çocukların, gençlerin manevi bakımdan güçlendirilmesini sağlayacak çalışmaların Milli Eğitim, Diyanet İşleri Başkanlığı ve milli sivil toplum kuruluşlarının işbirliği ile yapılması, mevcut çalışmaların etkinliğinin arttırılması. 12 yıl mecburi eğitim ve ille de üniversiteleştirme yönlendirmelerinden vazgeçilmesi,
2- Meslek sahibi gençlerin oranının hızla arttırılması (Cumhurbaşkanı Sayın Recep Tayyip Erdoğan, genç istihdamını ve meslek sahipliğini arttırmaya yönelik bir müjde paketi açıkladı. Önemli ve güzel adımlar. Devamı gelir dilerim.)
3- Evlenmelerin önünü tıkayan sebeplerin azaltılması,
4- Medya organlarının şiddeti, israfı, diğer zararlıları özendiren yayınlardan uzak durmalarının sağlanması,
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazeteler
Siyaset
5- Gelir adaletinin mümkün mertebe sağlanması,
6- -İktidar ile muhalefet arasında "hassas milli konularda" mümkün olan en geniş çerçeveli mutabakatın temini için gerekli adımların atılması,
7- Ev hanımlığını teşvik eden uygulamalara ağırlık verilmesi,
8- Siyasetçilerin, üst düzey bürokratların, kanaat önderi olarak öne çıkanların israf, lüks yaşam görüntüleri vermelerinin önüne geçilmesi,
9-Dini ya da ideolojik hassasiyet sahibi olan kesimleri rencide edecek söylemlerden kaçınılmasını temin edecek atmosferin oluşturulması,
10- Sosyal medya bağımlığını azaltacak tedbirlerin alınması. (Bu konuda da atılmaya çalışılan güzel adımlar var. Devamı gelmeli.)
Trump’la 2026!
Serdar Arseven
11.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
10.01.2026 - 18:23
Güncelleme
Trump’ın Beyaz Saray’daki “petrol devi sırtlanlarla” buluşmasını takip edebildiniz mi?
Tam bir “paylaşım” masası!
“Venezuela’nın petrolünden Venezuela halkı faydalanacak ama oradan çıkacak para onların ihtiyacından çok daha fazla. Bunu biz alacağız, siz alacaksınız!” yollu laflar eden Trump, azgınlığını olanca açıklığıyla sergiledi.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Politika
Gazete
“Ben hiçbir zaman tatmin olmam!” dedi Epsteinci Trump…
“Ve tatmin olmayacağım!” diye de ekledi.
Bütün dünyayla alay etti:
“Nobel Barış Ödülü benim hakkımdı, o ödülü benden daha fazla hak eden yok!”
“İran’da olan bitenleri izlemek harika oluyor. Protestocular için dua ediyorum!”
“Grönland’ı alacağım. Danimarka’yı çok severim ama oraya beş yüz sene evvel gelmeleri, oraların onların olduğu anlamına gelmiyor!”
“NATO’yu ben kurtardım, ben olmasaydım NATO yoktu!”
*
Ve..
New York Times’a şunu söyledi:
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazetesi
Gazete
“Uluslararası hukuka ihtiyacım yok!”
*
Trump açık oynuyor.
Baba Bush gibi…
“Ya bendensin ya düşmanım!” diyor.
*
Evanjelistlerin kontrolü ve tehdidi altındaki Trump, yaklaşık 10 ay sonra “ara seçim” sınavına girecek.
Tüm Temsilciler Meclisi, 435 sandalye, Senato’nun yaklaşık üçte biri, 35 sandalye,
Birçok valilik (36 eyalette) ve yasama organları seçilecek yaklaşık 10 ay sonra.
Bu seçimleri genellikle iktidarda olan aday kaybediyor.
Trump da çok büyük ihtimalle kaybedecek, sonraki döneminde tam bir “topal ördek” olacak.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Politika
Gazeteler
Yani…
Trump fırtınası, o zamana kadar.
Sonrasında biraz durulması beklenebilir.
Demek oluyor ki…
Hem dünya ve tabii hem Türkiye için 2026 çok çok zor bir yıl olacak.
VENEZUELA GİBİ ÜLKELER!
Trump terörü ABD’ye yönelik nefret dalgalarını kabartıyorsa da, burası pek de önemsenmiyor.
Her ülkede satın alınabilecek, desteklenip ünlendirilebilecek nice “hain” sözde kanaat önderi var nasılsa.
Bu kafa herkesin bir fiyatının olduğunu düşünür.
Kimi parayla, pulla, şöhretle yola getirilir…
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Siyaset
Gazeteler
Kimi de şantajla, tehditle, silinip bitirilmekle.
Her devlette bir grup “radikal” ABD karşıtının olmasında da sakınca görmez Büyük Şeytan, onlar da duruma göre kullanılabilecek unsurlardır bunların gözünde.
Her kavramı, ülke halklarının kutsal bellediği bütün unsurları işlerine geldiği gibi kullanabilirler.
Venezuala’daki ‘din adamları’ sınıfından da “Rıza Üretimi” için faydalanılabilir mesela.
“Din” deyince…
Ülke nüfusunun yaklaşık yüzde 85’i Hristiyan, bunların da çoğu Katolik ama Evanjelistlerin oranı hızla artıyor.
Bazı raporlarda, Evanjelist oranının yüzde 30’a yaklaştığı bile belirtiliyor.
Bir yandan Evanjelistlerin diğer yandan da Agnostiklerin ve Ateistlerin oranı artıyormuş…
Buna mukabil Katoliklerin oranı hızla düşüyormuş.
Demek oluyor ki…
Venezuela’yı ele geçirmeden evvel gayet ustalıklı taktiklerle “zemini” kaydırmışlar!
Şimdilerde…
Venezuela halkının büyük bölümü için, “vatan-millet-Karakas” meseleleri pek de mühim değil.
Milli onur dersen, “aptalların söylemi” onlara göre.
Parasız onur olmaz!
ABD’nin çıkarları ile Venezuela halkının çıkarları pekalâ örtüşebilir!
Zenginlikten Venezuela halkına damlatılsa bile, eski dönemden çok daha iyi olur vaziyetler!
*
Kimse Venezuela’nın bayrağına, milli marşına dokunacak değil elbette.
Bayraklarının, marşlarının içlerini tam olarak boşalttığında, işi tamamen bitirmiş olacak Evanjelistler.
Venezuala Milli Marşı’nın çevirisine baktım:
“Şan olsun cesur halka
ki boyunduruğu attı,
kanuna saygı duyarak
erdem ve onuru korudu.”
*
Marşların sözleri ne kadar coşkulu değil mi?
2026’yı atlatabilirsek!”
Serdar Arseven
13.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
12.01.2026 - 18:18
Güncelleme
Evanjelistlerin kontrolü ve tehdidi altındaki Trump, yaklaşık 10 ay sonra “ara seçim” sınavına girecek.
Tüm Temsilciler Meclisi ( 435 sandalye) bu seçimde belirlenecek.
Senato’nun yaklaşık üçte biri, 35 sandalye,
Birçok valilik (36 eyalet) ve yasama organları seçilecek yaklaşık 10 ay sonra.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Politika
Siyaset
*
Bu seçimleri Cumhuriyetçiler yani Trump çok büyük ihtimalle kaybedecek.
Niçin kaybedecek?
1-Kural neredeyse hiç değişmiyor:
Başkanın partisi, 1938'den beri yapılan 22 ara seçimin 20'sinde Temsilciler Meclisi'nde sandalye kaybediyor.
2- Trump'ın onay oranı çok düşük ve düşmeye devam ediyor:
Çoğu ankette onay oranı %33-39 bandında geziniyor (CNN, Reuters/Ipsos, Gallup, AP/NORC). Özellikle bağımsızlar, gençler ve Hispanik seçmenlerde destek dramatik şekilde eridi.
3- Ekonomideki sıkıntılar seçmeni itiyor:
Trump'ın uyguladığı yüksek tarifeler (özellikle Çin ve diğer ülkelere) fiyatları yükselttiği için halkta büyük tepki var. Seçmenler "Trump seçilmeden önce hayat daha ucuzdu" diyor.. Birçok yorumcu, tarifelerin enflasyonu körüklediğini ve orta sınıfı doğrudan vurduğunu söylüyor.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazete
Gazeteler
4- Aşırı agresif politikaları seçmenin tepkisine yol açıyor:
Venezuela’dan Devlet Başkanı ve Karısını kaçırma operasyonu, İran gerilimi, İsrail soykırımına destek, hemen her devleti tehdit etmesi gibi faktörler ABD’ye duyulan geleneksel nefreti arttırıyor, bu da seçmeni Demokratlar’a itiyor. Göçmenlik politikaları kaosa yol açıyor. ABD vatandaşlarının bile yanlışlıkla gözaltına alınması gibi olaylar yaşanıyor. Renee Nicole Good adlı kadının Minneapolis, Minnesota'da ICE (Immigration and Customs Enforcement) ajanı Jonathan Ross tarafından vurularak katledilmesi olayında Trump’ın katilin tarafını tutması, tepkileri tırmandırıyor. Bu gelişmeler Trump fanatikleri arasındaki bağları kuvvetlendirse de, oy oranı bakımından Cumhuriyetçi cepheye zarar veriyor.
5- Özel seçimlerde ve eyalet seçimlerinde büyük Demokrat dalgası dikkat çekici:
2025 sonu ve 2026 başındaki özel seçimlerde ve eyalet seçimlerinde (New Jersey, Virginia vs.) Demokratlar çok ciddi oy farklarıyla kazandı. Bu da “Trump kaybedecek” kanaatini iyice kuvvetlendiriyor.
6- Cumhuriyetçi vekiller panik halinde emekliye ayrılıyor:
Birçok Cumhuriyetçi vekil 2026'da yeniden aday olmayacağını açıkladı. Bu, partide "büyük yenilgi geliyor" algısının ne kadar yaygın olduğunu gösteriyor.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Gazete
Siyaset
7- Trump’ın halleri seçimi kaybetme endişesinin ne kadar büyük olduğunu ortaya koyuyor. Şu sözleri mesela:
"Başkanlığı kazandığınızda ara seçimleri kaybedersiniz diyorlar… Eğer ara seçimleri kaybedersek beni azledecekler!"
*
Yani, neresinden bakarsanız bakın “hezimet” geliyor Trump için…
Bu arada, sağlık durumunun da çok kötüye gittiği söyleniyor, tıp otoritelerinin değerlendirmeleri de “çöküşe” işaret ediyor.
*
Trump’ın girdiği yoldan geriye dönmesi, manevra yaparak bambaşka bir hale bürünmesi son derece zor.
Yapacağı, seçime kadar gerilimi, şiddeti, baskıyı iyice arttırmak ve ülkeye mümkün olduğunca fazla kaynak çekebilmek için iyice gaza yüklenmek.
Trump’ın ayağının kaymakta olduğunu gören hedefteki devletlerin yöneticileri (ki neredeyse bütün dünya hedefte) tavır geliştirmeye, Demokratlara yaklaşarak bir sonraki döneme yatırım yapmaya yöneleceklerdir bu arada.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Siyaset
Gazeteler
Böyle olunca da Trump’ın kızgınlığı ve baskısı artacak demektir.
Grönland’ı “işgal” etmesi de, Avrupa’daki Trump karşıtlığını iyice tırmandıracaktır.
*
Soykırımcı İsrail, ABD’nin gittikçe daha fazla kaosa sürüklenmesinden ve Trump’ın da hem kendisini hem de dünyayı iyice kaosa sürüklemesinden istifade etmek için adımlar atacaktır tabii…
Trump’ın hali hazırda “memnun olduğumuz” Suriye politikasında da “radikal” değişimler olabilecektir.
Yani…
Neresinden bakarsanız bakın, 2026’nın hem dünya hem de Türkiyemiz için çok çok zor bir yıl olacağı ortada.
Yıl öyle bir başladı ki…
Böyle gider bu süreç. Neyse ki biz her türlü senaryoya hazırız Allah’a şükür.
Kimileri, “2026’yı atlatabilirsek çok iyi!” filan diyor.
Yok…
Biz emin adımlarla devam ederiz Allah’ın izniyle.
Kendi göbeğimizi kesmeye alıştık artık.
Bütün hışmınla devam et Trump!
Sayın Erdoğan’ı üzenler…
Serdar Arseven
15.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
14.01.2026 - 18:19
Güncelleme
1
Paylaşım
Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan “Şu anda en dost bildiklerimiz bile nüfus artışına karşı çıkıyor!” dedi geçtiğimiz günlerde.
Tophane-i Amire Kültür ve Sanat Merkezi'nde düzenlenen Hane İslam Eserleri Sergisi'nin açılışının ardından sanatçı ve katılımcılarla bir araya gelen Sayın Erdoğan, sohbet sırasında nüfus artışı konusuna dikkat çekti.
Uzun yıllardır "en az 3 çocuk" çağrısı yaptığını hatırlatarak, nüfus artış hızındaki düşüşten duyduğu üzüntüyü dile getirdi.
“Dost bildiklerinin” tavırlarının yol açtığı üzüntüyü de şu cümleleriyle ifade etti:
"Şu anda gelişmeler iyi değil. En yakınlarımızla sohbet ederken bile bakıyorsunuz onlar da maalesef yani nüfusun artışına karşı çıkıyorlar. Bu da bizi tabii ciddi manada üzüyor. Ve şu anda en dost bildiklerimiz bile nüfusun artışına karşı çıkıyor. İnşallah Tophane-i Amire’deki bu buluşmamız nüfusun artışı noktasında yeni bir adıma vesile olur."
*
Sayın Erdoğan’ın üzerinde durduğu konunun, yani “nüfus artış hızının” dibe çakılmasının, nüfusun hızla yaşlanmasının, gençlerimizin evlenmeyi öteledikçe ötelemesinin, insanımızın değil “en az 3 çocuk”, tek çocuğu bile külfet olarak görür hale gelmesinin…
Bazılarının “ekonomik sıkıntılardan dolayı” evlenmeyi ertelemesinin, birçoklarının ise “halleri vakitleri yerinde olduğu halde” evlenmeye yanaşmamasının ne büyük tehdit, tehlike olduğu ortada.
Gelişmiş kategorisindeki batı ülkeleri, nüfusun yenilenememesinden, hızla yaşlanmasından dolayı büyük sıkıntılar içinde.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetecilik ve Haber Sektörü
Yerel Haberler
Coğrafi Referanslar
İspanya, Almanya, Portekiz, Yunanistan bu bakımdan en fazla sıkıntı çekenlerden.
Bu ülkelerden üçünde durum çok kötü, nüfusunu “kontrollü göç” kabulüyle dengeleyen Almanya’da ise kötü.
Türkiyemiz şükür henüz o noktalarda değil ama nüfus artış hızındaki düşmenin hızı bakımından maalesef hepsini geçiyor.
O kadar geçiyor ki…
Bir önceki Aile Bakanımız, bir konuşmasında “Kara Avrupası’ndan bile 4-5 kat hızlı yaşlanıyoruz!” demişti.
*
Yani…
Sayın Erdoğan, sokakların güvenliğinden sosyal güvenliğe kadar…
Yok daha da fazlası, “ülke savunmasına” kadar her alanı olumsuz yönde etkileyen ve ileride çok daha fazla etkileyeceği anlaşılan bir “tehdit”e dikkat çekiyor.
Daha fazlasını keşfedin
Coğrafi Referanslar
Gazeteler
Savaş ve Çatışma
“Varoluşsal tehdit”e, yani “Yokoluşsal tehdit”e vurgu yapıyor…
Ülkesini seven, ülkenin bekasını düşünen her vatan evlâdını üzerine düşeni yapmaya davet ediyor.
Amma velâkin…
“Dost bildiklerinin” ülke güvenliği açısından bu kadar “hayati” olan bir mesele için dahi kendisine karşı çıktıklarını…
Derdini onlara bile anlatamadığını ve durumun da kendisini üzdüğünü söylüyor.
*
Ortadaki son derece bilimsel bir gerçeklik oysa.
Nüfusun hızla yaşlanmasının ne gibi zararlara yol açtığını ve açacağını herhalde aklı başındaki herkes düşünebilir.
Nitekim…
Bu bilimsel gerçeklikten hareket eden gelişmiş denilen batı ülkeleri, nüfus artış hızını yükseltmek için epeyce bir süredir finansal teşvikler, ebeveyn izni, çocuk bakım hizmetlerinin arttırılması, üçüncü çocuk için konut destekleri gibi tedbirlere başvuruyor...
Bütün çabalarına rağmen nüfus artış hızını yukarıya çekememenin de sıkıntısını yaşıyor...
Yani…
Ortada “ideolojik tercih” yok, beka meselesi var!
Peki…
Sayın Erdoğan bu “beka meselesi”ni “dost bildiklerine” niçin anlatamıyor?
Hiç şüphe etmem ki “dost bildikleri” değil de “dostları” verilen mesajı alıyor ve “Sayın Cumhurbaşkanımız yerden göğe kadar haklı” diyordur.
Mesele, “dost bilinenlerde”.
Öyle bir hal ki…
20 küsur senedir dilinde tüy bittiği halde anlatamıyor bu “dost bildiklerine” Sayın Erdoğan.
Bu konudaki “üzüntüsünü” dile getiriyor.
Sayın Erdoğan’ın, bu konular üzerinde “hassasiyetle” duran “dostları” sağ olsun.
Onlar da..
Alınganlık gösterip kenara çekilse..
Büyük sıkıntı.
Atlas Çağlayan!
Serdar Arseven
18.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
17.01.2026 - 18:16
Güncelleme
1
Paylaşım
İstanbul’da 15 yaşındaki bir şahıs, Atlas Çağlayan adlı tanımadığı 17 yaşındaki gence “Vay bana yan baktın!” diyerek sustalı bıçağı saplıyor.
Yere yığılan Atlas, ambulans gelene kadar çok kan kaybediyor ve gençliğinin baharında aramızdan ayrılıyor.
Rabbim rahmet eylesin, yakınlarına, sevenlerine sabırlar ihsan etsin.
Mekânı cennet olsun.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Gazete
Siyaset
Atlas, oraların çocuğu…
Mahalleli onu çok seviyor.
Kavgayla, çatışmayla işi olmayan kendi halinde, efendi, saygılı bir genç.
Böyle bir durum var bu memlekette, gittikçe yaygınlaşan bir sıkıntı:
Efendi insanlarımız serseriler tarafından darp ediliyor, katlediliyor!
Atlas Çağlayan, Mattia Ahmet Minguzzi, Alperen Ömer Toprak, Hakan Çakır…
Gençlerimizi “suça sürüklenen çocuk” denilenler katlediyor!
*
Bu yazıyı kaleme alırken, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın geçtiğimiz günlerdeki konuşması geliyor aklıma.
Dönüp bakıyorum.
Şunları söylüyor Sayın Cumhurbaşkanı TRT Genç’in yayın hayatına başlaması dolayısıyla Külliye’de düzenlenen merasimde:
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Politika
Gazetesi
“Her telefon maalesef kumarhane haline geldi. Tütün, sigara, alkol uyuşturucu kullanımı da yine bu mecralar tarafından özendirilmekte, gençlerimizin sağlığı ve geleceği çalınmaktadır. Son dönemde ülkemizde yaşanan aile facialarına baktığımızda en büyük müsebbibin alkol, sanal bahis, kumar ve uyuşturucu olduğunu görüyoruz. Aynı şekilde boşanmaların, eşler arası ve aile içi kavgaların sebeplerin en başında bu illetler geliyor.”
Bunları söylüyor Sayın Cumhurbaşkanı...
Ve başlığı da şu cümlesiyle veriyor:
“Uyuşturucu, alkol ve kumar bağımlılığı milli bünyemiz açısından terör kadar, hatta terörden daha zararlıdır!”
*
Sayın Cumhurbaşkanı birçok konuşmasında ülkemizin karşı karşıya kaldığı “terörden de zararlı” tehlikelere, tehditlere dikkat çekiyor…
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazetesi
Siyaset
Sürekli olarak ikazlarda bulunuyor, şikâyetlerini dile getiriyor.
Anadolu Ailesi’nin karşı karşıya kaldığı tehditlere, nüfus artış hızının dibe çakılmasının yol açtığı ve açacağı çok büyük sıkıntılara, gençlerin evliliği erteledikçe ertelemesine, medyanın zararlı yayınlarına vurgu yapıyor…
“Dost bildiklerinin” bazı hayati konularda kendisi gibi düşünmemesinden duyduğu üzüntüyü dile getiriyor.
Getiriyor da…
İşler, Sayın Cumhurbaşkanı ne derse desin, biz ne dersek diyelim işler kötüye gitmeye devam ediyor.
Hangi işler?
İşte Sayın Cumhurbaşkanı’nın üzerlerinde sıklıkla durduğu işler…
Benim de her vesileyle, “MANEVİ VATAN’ın zemini kayıyor!” diye feryat etmeme sebep olan sıkıntılar.
Bir memlekette “MANEVİ VATAN”ın zemini kayarsa ne olur?
Ne olacak, insanlar birbirlerine tahammülsüz olur.
“Vay bana yan baktın!” diyerek kafa, göz patlatır, bıçak sokar.
Karısına, kocasına, çocuğuna, annesine, babasına, dedesine, ninesine zulmeder!
Hocasını, öğretmenini tehdit edecek hale gelir…
Parklardaki bahçelerdeki çöp kutularını, bankları parçalar…
“Yol vermedin!” diyerek sopayı, levyeyi kaptığı gibi dışarı fırlar…
Öldüresiye saldırır…
Boşanmalar artar…
Anne baba sevgisinden, ilgisinden mahrum bebeklerin, çocukların sayısı artar.
Sayın Cumhurbaşkanı’nın ifade ettiği gibi (hayatların kurtulmasına vesile olabilecek kadar önemli cihazlar olan) telefonlar birer kumarhane haline gelir.
Sigara, alkol,uyuşturucu kullanımı giderek artar…
İlk kullanım yaşı giderek düşer…
*
Nüfus artış oranı dibe çakılır.
“Varoluşsal tehdit” iyice büyür.
“Proje” televizyon kanallarının şiddeti, nefreti, israfı, sapkın ilişkileri sürekli olarak teşvik ettiği ortamda, işler iyice çığırından çıkar…
Aile Bakanı, “Bu gidişle 20-25 sene sonra askere alacak genç bulamayabiliriz!” der.
Yerli ve Milli denilen medyadaki organların kahir ekseriyeti bu işlere girmez…
Biz böyle dertlenir dururuz…
En tepede Sayın Cumhurbaşkanımız ve en aşağılarda…
Aşağı Maldiveler taraflarında bendeniz.
“Aşağı Maldivler” neresi mi?
Mağaram!
İçimi boşaltıyorum dağlara, taşlara, ormanlara, sulara!
Ve ağlıyorum Atlas Çağlayanlara!
Sosyal medya bağımlısı!
Serdar Arseven
20.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
19.01.2026 - 18:17
Güncelleme
7
Paylaşım
Cumhurbaşkanı Sayın Recep Tayyip Erdoğan, geçtiğimiz günlerde “Neredeyse her telefon bir kumarhane!” demişti.
Evet, cep telefonları birer kumarhane, birer batakhane olabiliyor…
Bu aletler piyasaya çıktığında “Birçok hayatın kurtulmasına vesile olabilir!” diye sevinmiştik.
Acil durumlarda çok işe yaramasından dolayı elbette çok yararlı.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Gazete
Politika
Bıçakla soğan da doğranabilir insan da!
Cep telefonu da zararlı kullanımlarda, insanı, aileyi, toplumu, ülkeyi perişan edebilecek kadar tehlikeli bir alet.
Yazımızın konusu olan “sosyal medya bağımlılığı”na giden yolda ağırlıklı olarak kullanılan cihaz cep telefonu.
Her nimet amacına uygun şekilde, müspet faaliyetler için kullanılmalı…
Nimet, zararlı işlerde kullanılırsa afete dönüşür…
Büyük ölçüde cep telefonları üzerinden kullanılan sosyal medya için de durum böyle…
Bu imkân, bazı durumlarda işe yarıyor.
Mesela, “acil kan ihtiyacı”nı sosyal medya üzerinden duyurduğumuz çok olmuştur ve aranan kan bazen de bu vesileyle bulunmuştur.
Ara sıra faydalı olsa da, zararı faydasından bin kat hatta milyon kat fazla olabiliyor sosyal medyanın.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazeteler
Gazete
Onun için son derede kontrollü bir şekilde kullanmak gerek.
Yani…
Sadece hayırlı işler için kullanmak, bağımlılıktan özellikle kaçınmak gerek.
SOSYAL MEDYA BAĞIMLILIĞI NE DEMEK?
Sosyal medya bağımlılığı, kişinin sosyal medya platformlarını kontrol edemeyecek kadar aşırı kullanması durumudur. Kişi, sosyal medyayı kullanmadığı zamanlarda huzursuzluk, kaygı hisseder; kullanımını azaltmaya çalıştığında başarısız olur ve bu süreç günlük yaşamını, işini, ilişkilerini, uykusunu olumsuz etkiler. Durum dopamin döngüsü ile ilgilidir: Beğeni, yorum, yeni takipçi gibi bildirimler kısa süreli mutluluk sağlar. Bu kısa süreli mutluluklar kişiyi tekrar tekrar uygulamaya döndürür. Aynı tatmini almak için daha fazla zaman harcamak gerekir. Klâsik madde bağımlılıklarına oldukça benzer bir döngüdür söz konusu olan.
SOSYAL MEDYA BAĞIMLILIĞININ ZARARLARI
- Psikolojik zararlar: Depresyon, anksiyete (aşırı endişe), özsaygı kaybı, yalnızlık hissinin artması, bir şeyleri kaçırma korkusu.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazeteler
Gazetesi
- Fiziksel zararlar: Uyku bozuklukları boyun ve sırt ağrıları, göz kuruluğu, baş ağrısı, hareketsiz yaşam nedeniyle obezite riski, kalp, mide ve bağırsak problemleri,,,
- Üretim kayıpları: Dikkat dağınıklığı, konsantrasyon bozukluğu, iş ve okul performansında ciddi düşüş.
- Sosyal zararlar: Gerçek hayattaki yüz yüze ilişkilerin zayıflaması, kişinin karısıyla kocasıyla ve diğer aile fertleriyle arasındaki problemlerin artması, aile ile çatışmalar, sosyal izolasyon… Hatta cinsel aktivite kaybı!
- Ekonomik zararlar: Başka bağımlılık türlerinin sosyal medya etkisiyle meydana gelmesinden ve gelişmesinden kaynaklanan zararlar, siber zorlalığa çok daha fazla maruz kalma, alışverişi abartma eğilimine girme…
SOSYAL MEDYA BAĞIMLISI OLUP OLMADIĞIMIZI NASIL ANLARIZ?
- Sosyal medyaya bakmadan duramıyor, sık sık kontrol etme ihtiyacı duyuyorsak,
- Kullanım süremizi unutur hale geliyor, yarım saat derken uzun saatlerin geçtiğini fark edemiyorsak,
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Politika
Gazete
- Sosyal medya kullanmadığımızda kendimizi sinirli, huzursuz, keyifsiz, eksik hissediyorsak,
- Uykuya geçmeden önce, sabah uyandığımızda sosyal medyaya şöyle bir bakma ihtiyacı duyuyorsak,
- Aile fertlerimiz bizi aşırı sosyal medya kullanımından dolayı uyarıyorsa ve biz savunmaya geçiyorsak,
- Zaman zaman kullanım süresini azaltmak için bir şeyler yapmaya çalışıyor ama birkaç gün içinde eskiye dönüyorsak..
***
Sosyal medya bağımlısıyız demektir!
GEÇ DEĞİL!
Evet, kesinlikle değil.
Yapman gerekenler belli:
Günlük kullanımı sınırla, gerçek hayata dönük aktiviteleri arttır…
Sosyal medyanın seni kullanmasına izin verme, onu ara sıra, hayırlı işler için kullan…
Şüpheli olandan uzak dur!
.Türk Bayrağına saldırı ve DEM Parti!
Serdar Arseven
22.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
21.01.2026 - 18:14
Güncelleme
2
Paylaşım
Bizim bayrağımızın kırmızısı, vatan uğruna dökülen kanlarımızı, şehitlerimizi, cesaretimizi, bağımsızlığımızı, milli onurumuzu temsil eder.
Hilâl, bu ülkenin hakim inancının simgesidir.
Hilâl- salip (Hak ile batıl) mücadelesindeki yerimizi gösterir.
Beş köşeli yıldızımız, İslam’ın beş şartına ve yarınlara ümitle yürüyüşümüze işaret eder.
Beş duyumuzu, sağduyumuzu gösterir.
Türk Bayrağı, etnik kökenleri ne olursa olsun bu ülkenin bütün insanlarının ortak onurudur.
Bu ülkenin onuruna uzanan eller kırılır!
*
Nusaybin’de Türk Bayrağı’nın indirilmesi, bu ülkeyi seven herkesi derinden yaraladı, öfkelendirdi.
Birlik ve Kardeşlik havasını zehirleyen provokasyonu hep birlikte lanetledik.
Lanetliyoruz.
Bu olay, bireysel bir serserilik olarak nitelendirilemez.
Kimi yetkililerinin akla ziyan, kışkırtıcı söylemleriyle bu hassas süreci baltalamak ister görüntü veren DEM Parti’nin büyük sorumluluğunu görmezden gelemeyiz.
Bu ülkenin bir partisi, Türkiyemizin SDG Terör Örgütü ile (aslında Soykırımcı İsrail ile) mücadelesine karşı eylemlerde bulunamaz!
DEM Parti’nin grup toplantısını TBMM yerine Mardin’in Nusaybin ilçesinde yapmasının provokasyonlara zemin hazırlayacağı gün gibi ortadaydı.
Suriye Ordusu’nun SDG Terör Örgütü’ne operasyonlarına tepki olarak organize ettiler bu işi.
Orada teröre karşı mücadele veren, ülkenin bölünmemesi için uğraşan yalnızca Suriye Ordusu mu?
Hayır, Türkiye Cumhuriyeti Devleti de işin içinde ve desteği tam.
Bizim devletimiz başka hiçbir devletle kıyaslanamayacak kadar şefkatlidir, merhametlidir.
Nice devletin sicilinde katliam soykırım suçları doludur ama bizim sicilimiz bu bakımlardan tertemizdir.
Türkiyemiz, etkisi altındaki yerlerde katliama, soykırıma asla müsaade etmez!
Suriye Yönetimi’nin arzusu da her etnik kökenden insanın huzur içinde, birlik ve beraberlik ruhuyla yaşayabileceği bir ülkeyi oluşturmaktır.
Suriye halkı bunu milyon kez hak etmiştir.
Haklı olan bölücülükten değil, birlik ve beraberlikten yana olandır.
BİRLİK VE BERABERLİK RUHUYLA DEVAM!
Türkiyemiz “birlik ve kardeşlik” adımlarını boşuna atmadı.
Bölük pörçük bölge ülkelerini daha küçük parçalara ayırdıktan sonra Türkiye’ye yönelmek isteyen Şer İttifakı’na karşı iç cepheyi tahkim etme çabasıydı ortaya koyduğu...
Ellerindeki silahları bırakmaya ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin şefkatli ellerine sığınmaya hazır olan herkese kapılarını açtı.
“Gittiğiniz yol, yol değil. Sırtınızı Soykırımcı İsrail’e dayamakla bugüne kadar bir şey elde edemediniz, bundan sonra da edemezsiniz!” mesajını verdi.
“Bizim arzumuz silahları gömmenizdir. Eğer bunu yapmazsanız akıbetiniz çok kötü olur!
Nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir!” demeye getirdi.
Silah bırakma, teröre son verme çağrısının sadece Türkiye’deki değil, sınır ötesindeki teröristleri de kapsadığının altını çizdi.
İçeride teröristler zaten büyük ölçüde etkisiz hale getirilmişti.
Esas tehdit sınır ötesinden geliyordu.
Suriye’nin bölünmesi, Türkiye’nin de büyük tehlikelerle karşı karşıya kalması anlamına gelirdi.
İçeride ve dışarıda arka kapı, ön kapı diplomasisini “gergef gibi işleyen” Türkiye, Suriye’nin de birlik ve beraberlik havasında yaşaması için tarafları bir araya getirdi.
Anlaştırdı.
Lâkin, sırtını Soykırımcı İsrail’e dayama pozlarındaki SDG her seferinde sürece takoz koydu.
Terör örgütünün uzantıları da Suriye’de yaşananları -ne alâkası varsa- “kürtsüzleştirme” çabaları olarak nitelendirdi.
Bin türlü tezvirat üretti, kışkırtıcılık yaptı
SDG Terör Örgütü, alanda sürekli olarak gerileyince, gücünün abartılmış olduğu Suriye Ordusu ile her karşı karşıya gelişinde ortaya çıkınca…
Daha önce destekçileri olan bazı Arap aşiretleri saf değiştirince…
Nemalandıkları petrol ve doğalgaz kaynaklarının yönetimi elden gitme noktasına gelince…
SDG iyice panikledi.
Ve tam da bu süreçte, bazı mensuplarının epeyce süredir kışkırtıcılık yaptığı DEM Parti, Grup Toplantısı’nı “sınıra”, Nusaybin’e aldı!
Suriye’nin bölünmemesi için ortaya konulan çabaları hedefe yerleştirdi.
Ve sonunda olan oldu!
Türkiye’deki Kürt kardeşlerimizin “hamisi”, “temsilcisi” havalarıyla hareket eden DEM Parti’den “bayrağımıza saldırı” sonrasında gelen açıklamalara bakıyorum.
Parti Sözcüsü Ayşegül Doğan, “Nusaybin- Kamışlı sınırında yaşanan bayrak indirme olayı bizleri derinden üzmüştür. Partimizin bayrakla ilgili herhangi bir sorunu yoktur. Toplumun ortak değeri olan bayrağa saygısızlığı kabul etmiyoruz.” diyor.
Bu kadarını söyleyip bıraksa tamam…
Ama öyle yapmıyor.
Şu cümleyi eklemeyi de ihmal etmiyor.
“Haklı bir protesto yürüyüşünü provoke eden bu tür davranışları kesinlikle tasvip etmiyoruz.”
Benzer bir açıklama da DEM Parti Eş Genel Başkanları Tülay Hatimoğulları ve Tuncer Bakırhan’dan geliyor.
Onlar da Bayrağımıza yapılan saldırı için “asla kabul edilemez” dedikten sonra…
Şu cümleyi kullanıyorlar ortak açıklamalarında:
“DEM Parti olarak, haklı bir protesto yürüyüşünü amacından saptıran bu davranışı kesinlikle tasvip etmediğimizi, doğru bulmadığımızı belirtmek isteriz”
*
Haklı bir protesto yürüyüşüymüş!
Nedir sizi haklı kılan?
Suriye bölünmesin, oradaki Araplar, Kürtler, Türkler, değişik inanç gruplarından insanlar birlik ve beraberlik ortamında yaşasın istiyoruz.
Buna karşı çıktığınız için mi haklı oluyorsunuz?
“Suriye ordusunun SDG'ye karşı başlattığı operasyonlar katliam ve soykırım girişimi” imiş!..
Bu akla ziyan lâfları ettiler ve Grup Toplantısı’nı Nusaybin’e almalarını, orada protesto gösterisi düzenlemelerini bu “yalanlara” yaslandırmaya çalıştılar.
Şimdi de “Haklıyız ama bayrak olayı da olmamalıydı!” diyorlar.
Gergin ortamda “Bu davranışı doğru bulmuyor ve kesinlikle tasvip etmiyoruz” demekle yetinmiyorlar.
*
Bunlar Kürt kardeşlerimizin temsilcileri, hamileri olarak görüyorlar kendilerini…
Oysa, Kürt kardeşlerimize en büyük zararı veren bu zihniyet dünyasdırı.
Türklüğü de, Kürtlüğü de istismar eden odaklar, ne zaman “Birlik ve Beraberlik Havası” oluşturmak için hamleler yapılsa, taş koyuyorlar.
Bunların hepsini görüyor ve motivasyon kaynaklarını biliyoruz.
Bu ülkede hayırlı işlerin önüne takoz koymaya çalışanlar her zaman olmuştur ve olacaktır.
Son derece belâlı bir coğrafyada yaşıyoruz.
Laiklik, din, milliyetçilik, ulusalcılık, Kürt savunuculuğu maskeleriyle öne çıkan yapıların tahrikleri bizim “Birlik ve Beraberlik Havası”nı tam olarak oluşturma azmimizde kırıklıklar meydana getirmemeli.
Biz “Tek Irak” dedik, o olmadı, Irak maalesef bölündü.
Şimdi, Tek Türkiye ve Tek Suriye diyoruz.
Bu ülkeyi seven herkesin “onuru” olan
“Türk Bayrağı” altında buluşuyoruz…
Türk ile Kürt’ü karşı karşıya getirmeye çalışanların hayal kırıklığına uğramaya mahkûm olduklarını da burada, bir kez daha haykırıyoruz.
.
Cahilin tekisin!
Serdar Arseven
25.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
24.01.2026 - 18:13
Güncelleme
14
Paylaşım
-Sen adam olmazsın, ben boşuna uğraşıyorum!
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Gazete
Siyaset
- Cahilin tekisin!
-Ailen seni böyle yetiştirmiş!
- Bıktım senden!
- El âlem kafayı kullanmış zamanında, sen böyle aptal aptal…
- Hiçbir şeyden anlamıyorsun!
- Başkaları olsa çoktan bırakmıştı seni!
- Ne kadar beceriksizsin, tembelsin, sorumsuzsun!
- Seninle evlendiğime bin pişmanım!
- Ne var yani bunda, dert mi bu, sen git bir psikologa görün!
- Kendini biraz geliştirseydin çocuklar da senden bir şeyler alırdı!
- Beni kimler istedi de tuttum sana vardım, ah benim eşek kafam!
- Erkek dediğin böyle mi olur?
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazetesi
Gazete
- Ne kadınlar var, git de onlardan biraz kadınlık öğren!
- Ömrümü yedin, sen ne biçim insansın!
- Anana çekmişsin, o da geçimsizin teki!
*
Bunlar günlük dilde kullanmaya alıştığımız, dilimizi alıştırdığımız saldırı cümlelerinin küçük bir kısmı.
Biz böyleyiz:
Kızdığımızda ağzımıza geleni söylüyoruz.
Sözlerimizin nereye gideceğini düşünmeden söylüyoruz.
Çoğu zaman karşımızdaki de bize “dil okları” fırlattığından, daha fazla yaralanmamak, altta kalmamak için misliyle karşılık vermeye çalışıyoruz.
Hakaret, küçümseme ifadeleri tek taraflı olduğundaysa yani taraflardan biri söylenenleri hep içine attığındaysa sonuç “büyük infilak” oluyor.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Siyaset
Gazeteler
İnsan biriktiriyor, biriktiriyor, sonunda öyle bir patlıyor ki…
Allah muhafaza!
Hakaretleşmeler karşılıklı olduğunda, taraflar sürekli olarak birbirlerine yıllar yılı dil okları fırlattığında ise bir süre sonra “duyarsızlaşma” durumu meydana geliyor.
Dayak arsızlığı gibi “hakaret arsızlığı” da gelişiyor.
Sevgiyi ayakta tutan saygı ortadan kalkıyor, ortam iyice çirkinleşiyor…
Kirli sözler havayı bozuyor. Bu ortamdan da çoğu zaman ruhları, kalpleri kararmış bireyler çıkıyor...
KEŞKE O LÂFI ETMESEYDİM!
Biz dilimizi güzel bir şekilde kullanabilsek…
Nerede ne zaman neyin söylenmesi söylenmemesi gerektiğini bilebilsek…
Yanlış anlama ve yanlış anlaşılmalarımız, kavgalarımız, boşanmalarımız çok daha az olacak.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Siyaset
Gazeteler
Bugüne kadar “söylemediğimiz için” pişman olduğumuz çok azdır.
Söylediğimiz için pişman olduğumuz ise çok fazladır.
Az ve öz konuşmak çoğu zaman kazandırır.
Gereksiz tartışmaların önüne geçer.
“Keşke o lâf etmeseydim, çok ileri gittim!” dediğimiz çok olmuştur.
Sonra da…
“E, o da kızdırdı ama!” diyerek kendimizi savunmaya çalıştığımız…
BELDEN AŞAĞI KÜLTÜRÜ!
Hakaretler, küçümsemeler, küfürler…
Böyle bir atmosferimiz var aslında, hakemin anasına bacısına söven “fanatikleri” eğer bizim takımı destekliyorlarsa takdir ederiz genellikle.
Hakemin yanlış kararlar verdiğine inanıyorsak, hırsımızı ondan almamız yeterli gelmemektedir, işin içine anayı, bacıyı, sülâleyi, gelmişi, geçmişi katmamız gerekmektedir.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Gazete
Politika
Küfürlerin en önemli unsuru kadınlardır.
Ana, avrat, bacı!
Beyinlerimiz kafalarımızda değil, başka yerlerimizdedir…
Kızgınlıkta ortaya çıkanlar ise saplantılarımız, komplekslerimiz, yetersizliklerimizdir.
Özgüvenimiz gelişmemiştir, kendimize saygımız yok gibidir.
Bu durumun ortaya çıkmasını engellemenin en kolay yolu karşı tarafa saldırmak; kusuru yüksek sesle, şedit hakaretle bastırmaktır.
Dile hâkim olabilmek, dili temiz tutabilmek, kirden arındırabilmek zorlu meseledir.
Neyi, nasıl söyleyeceğini bilen insan, kendini bilen insandır.
Kendini bilen haddini bilir.
Haddini bilenin karşısındakinin kalbinde “dil yaraları” açma ihtimali çok azalır.
“Sen de çok sorumsuz insansın, ev işine yardım etsen ölür müsün?” demek yerine, “Ev işlerinde desteğe ihtiyacım var, bana yardımcı olur musun?” derseniz, istediğiniz sonucu alma ihtimali artar.
Hiç kimseyi “Çok cahilsin, çok!” diyerek “ilme, irfana” yönlendiremezsiniz…
Aksine, bu sözlerinizle kendinizi “cahil” duruma düşürürsünüz.
Karşınızdaki yüklendiğiniz neresiyse orayı savunmaya geçer.
Birine “kılık kıyafetinden dolayı” hareket ettiğinizde, işi iyice abartır, inadına istemediğiniz gibi giyinmeye başlar!
“Sen de beni hiç umursamıyorsun!” diyerek yüklendiğiniz kişi anında savunmaya geçer.
“Sanki sen beni çok umursuyorsun, kendine bak önce!” benzeri savunma ve saldırı cümleleri kullanmaya başlar.
Bu noktadan sonra iletişim ya kesilir ya da şiddeti gittikçe artar halde devam eder.
Oysa…
“Sen de beni hiç umursamıyorsun!” yerine “İlgiye, alâkaya ihtiyacım var, bazen çok bunalıyorum” derseniz, karşınızdaki büyük ihtimalle yardım elini uzatacaktır.
Çoğu karı-koca, “Bu evlilik yürümez!” cümlesini sıkça kullanır.
Bunu sadece kendilerinin değil, başkalarının evlilikleri için de yapar.
“Bu evlilik yürümez!”
Nereden biliyorsun?
Cevap hazırdır:
“Görünen köy kılavuz istemez!”
Öyle bir duygudur ki bu…
O evlilik yürümediğinde…
Kem söz sahibi bununla bir de övünür; “Ben dememiş miydim?” diyerek!
Güzel sözün sonuç üzerinde olumlu etkisi vardır değil mi?
“İnşallah toparlarlar, her evlilikte iniş çıkışlar olabilir.” demek yerine “Bu evlilik yürümez!" derseniz, yuvaya negatif enerji öndermiş olursunuz.
Sizin niyetiniz bu mudur?
Hayır, değildir ama sözünüzün gittiği yer orasıdır.
*
Biz, dilimize, hal ve hareketlerimize dikkat edebilsek toplumu yıkım noktasına götüren pek çok sebebi daha meydana gelmeden ortadan kaldıracağız…
Bütün ortaokul ve lise öğrencilerine haftada 10 saat Türkçe/Edebiyat, 5 saat Adâb-ı Muâşeret,
5 saat de “Ailemiz” dersi verilse ne kadar iyi olur değil mi?
Malûm;
Milli Eğitim Bakanı Sayın Yusuf Tekin, ortaokullarda "Görgü Kuralları ve Nezaket", liselerde ise "Adâb-ı Muâşeret"isimli dersleri “seçmeli” olarak müfredata ekletmişti.
Bu önemli bir adım ama...
Asla yeterli değil.
Devamı gelir İnşaAllah.
Kreş!
Serdar Arseven
27.01.2026 - 00:00
Yayınlanma
26.01.2026 - 18:12
Güncelleme
3
Paylaşım
İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne (İBB) bağlı bir kreşte minicik yavruların darp ve istismara uğradıklarına dair iddialar gündemde.
Olayın özeti:
Bir aile, 3 yaşındaki çocuğunun vücudunda morluklar ve darp izlerini fark ediyor.
Çocuğun kreşte sistematik şiddete ve cinsel istismara maruz kaldığı iddiasıyla şikâyette bulunuyor.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Gazeteler
Gazete
İstanbul Valiliği hemen harekete geçiyor, olayla ilgili idari soruşturma başlatıyor.
Savcılık duruma el koyuyor, 1 şüpheli tutuklanıyor.
Soruşturma kapsamında, kreşin faaliyetleri inceleme altına alınıyor.
Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş da iddiaların gündeme gelmesinden itibaren süreci yakından takip ettiklerini belirterek, "En ağır cezayı almaları için davaya müdahil oluyoruz." diyor.
Denetim eksikliklerine de dikkat çekiyor; çocuk eğitim merkezlerinin denetimden muaf olmadığını vurguluyor ve gerekli adımların atıldığını ifade ediyor.
Belediye tarafı iddiaların gerçeği yansıtmadığını söylüyor…
*
Konun özeti böyle.
Soruşturma sürmekte, konu yargıda.
İddialar korkunç.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Siyaset
Politika
Yargı neye karar verirse o doğrudur.
Biz, yargının yetki alanına girmeyelim.
Süreci takip edelim.
58 YIL ÖNCE BEN!
Böyle konular, yani çocukların işkenceye maruz kaldığına dair iddialar beni özellikle ilgilendiriyor.
Hassasiyetim ortalamanın çok üzerinde.
Zira, bundan 58 yıl önce Eyüp’teki bir Çocuk Yuvası’nda işkence gördüm!
İki yaşımdayken.
O günleri hatırlıyor değilim elbette.
Rahmetli Büyük Teyzem defalarca anlatmıştı, oradan biliyorum.
Bizimkiler, Annem ve merhum Babam, 1963 yılında Almanya’ya gitmişler.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Siyaset
Gazetesi
Ben orada doğmuşum.
O zamanın şartlarında beni Eyüp’teki o Yuva’ya bırakmışlar ya da bir akrabaya bırakmışlar, o götürüp vermiş oraya.
Tam olarak hatırlayan yok orasını.
Bizimkiler Almanya’da, ben Eyüp’teki Yuva’da yaşarken, İstanbul’un Tophane semtinde çok güç şartlarda yaşayan Büyük Teyzem, “Bizim akraba çocuk vardı, Eyüp’teki Yuva’ya bırakılmıştı. Acaba hali nicedir?” diye düşünmüş.
Atlayıp Yuva’ya gitmiş.
Oranın bahçesinde otururken görmüş beni.
Bir bakmış ki perişan haldeyim.
Kulaklarımı kopartmışlar, suratımı dağıtmışlar.
Rahmetli Büyük Teyzem Zeliha Hanımefendi (Allah ondan razı olsun, mekânı cennet olsun) bu manzarayı görünce ortalığı birbirine katmış.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Siyaset
Gazeteler
Müdüre gitmiş.
“Bu çocukları bunun için mi teslim ediyorlar size!” diye çıkışmış.
“Her yere şikayet edeceğim!” demiş.
O Yuva’da hep gariban çocukları…
Şikâyet etsen ne olacak?
Rahmetli Teyzem, “Verin çocuğu götüreceğim!” deyince, idare “Olmaz, velisi alabilir ancak!” filan yapmış…
Veli nerede?
Almanya’da!
Onlar gelene kadar…
Gittik!
Neyse ki…
Merhume BüyükTeyzem, “O zaman doğru karakola gidiyorum!” diye ısrar edince…
Çocuğu, yani beni vermeyi kabul etmişler.
Rahmetli Büyük Teyzem, beni almış kurtarmış oradan.
Allah razı olsun.
*
Aradan 58 yıl geçmiş.
O günkü şartlarda bu türden olaylar pek gündeme gelmezdi herhalde.
Cep telefonu yok, sosyal medya yok.
Gazeteye gitsen, kim inanacak?
Polise gitsen belki de “iftira” diyecekler, zararlı çıkacaksın.
Bugün durumlar biraz farklı ama işkence, cinsel taciz iddiaları yine eksik olmuyor.
Galiba da olmayacak.
KREŞE BIRAKILANLARIN ORANI ARTTIKÇA!
Bu kreş işlerine aklım ermiyor.
Anne babalar bebeklerini niçin kreşe bırakıyor?
En büyük sebep, kadının çalışması.
Anne çalışınca, çocuğa birilerinin bakması gerekiyor.
Ya eve bakıcı tutacaksın ya da “kreş” denilen yerlerden birine bırakacaksın.
İnsanımız çocuk yapmak istemiyor, istese bile bir, en fazla iki ile yetiniyor.
Onların çoğunu da bakıcılara bırakıyor.
Bir milyon bakıcı anne, bir gerçek annenin yerini tutmaz.
Anne sevgi ve şefkatinden mahrum kalan ya da bu bakımdan eksiklik hisseden kişi hayat boyunca mutlu olamaz.
Anne ve baba birer sığınaktır.
Ufacık çocuğu kreş denilen yere bırakmak, yağmurda karda “çadır”da yaşamaya zorlamak gibidir.
Bilirsiniz, insan kaç yaşına gelirse gelsin evinden başka yerde rahat edemez.
Küçücük çocuklar “yabancı ellerde” ne yapar?
*
Bizler kadın çalışan oranını arttırdıkça kreşlere bakıcılara terk edeceğimiz çocuk oranını da arttırmış oluyoruz.
*
Çocukları kreşlere, yaşlıları da bakımevlerine bırakmak kolayımıza geliyor…
Ya da geçim şartlarından dolayı mecbur bırakılıyoruz!
*
Yaralı tarafım burası…
Eyüp’teki o yere bırakılmasaydım…
Sonrasında da anasız, babasız bırakmasaydım…
Bu kadar gamla dolu olur muydu yüreğim?
Süresiz nafaka adaletsizliği ne zaman son bulacak?
Serdar Arseven
01.02.2026 - 00:00
Yayınlanma
31.01.2026 - 18:10
Güncelleme
3
Paylaşım
Birileri ne kadar uzak durursa dursun…
Bir konu toplumun gündemindeyse, rahatsızlıklar hemen her “Aile”de konuşuluyorsa…
Dert bini aşmışsa…
Bir şekilde hem siyasetin, hem de medyanın gündemine geliyor.Siyaset
İşte, insanlarımızı “evlilikten soğutan” bir uygulama:
Süresiz nafaka.
Ömür boyu nafaka mahkûmiyetinin büyük bir adaletsizlik olduğunu söyleye söyleye dilimizde tüy, yaza yaza kalemimizde mürekkep bitti.
Yetkililer, bu uygulamaya son verilmesi için gerekli adımların atılacağını defalarca dile getirdi ama…
Bir türlü adım atılmadı, yargı paketlerinde yer almadı bu mesele.
Milyonlarca insan bunu bekliyor; uygulamanın “adaletsizliği” kabul ediliyor ama bir türlü mesafe alınamıyor…
Nedense?
Belki takip etmişsiniz, bu konu yine gündeme geldi.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazetesi
Gazete
Hak ettiğinden çok az yer buldu medyada ama konunun üzerinde duran, altını çizen Cumhurbaşkanlığı Hukuk Politikaları Kurulu Başkanvekili Sayın Mehmet Uçum olunca, mağdur ve mağdureler ümitlendi doğrusu.
Aile Hukukunda Güncel Sorunlar Çalıştayı’nda konuşan Sayın Uçum, toplumda süresiz nafakanın hakkaniyetsiz olduğu ve adil olmadığı yönünde çok ciddi bir algı bulunduğunu gözlemlediklerini belirtince, konu gündemde “bir miktar” yer bulabildi.Aile
Bu konunun gündeme gelmesini sağladıkları için teşekkürler Sayın Uçum’a Çalıştay’ın diğer katılımcılarına.
AMAN AMAN!
Birçok gencimize “Aman aman, yarın öbürgün boşanma olur, ömür boyu nafaka mahkûmiyeti gelir, iyisi mi böyle devam!” dedirten bir uygulama, süresiz nafaka.
Çok kısa süre evli kaldığınız halde, ömür boyu “yoksulluk nafakası” ödemeye mahkûm olabiliyorsunuz…
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
siyasetin
Politikaları
Süresiz Nafaka mahkûmları için “umut hakkı” pek yok ne yazık ki…
Zira borç, ancak nafaka alacaklısı kişi ölürse, yeniden evlenirse, yoksulluk denilen durumu ortadan kalkarsa, haysiyetsiz hayat sürdüğü ispatlanırsa bitiyor.
*
“Yoksulluğun ortadan kalkması” ispatlanması zor bir durum.
Alacaklı taraf kayıt dışı çalışıyor, gelirinin çoğunu saklıyorsa…
Fırıldaklar çeviriyorsa, ispatlaman neredeyse imkânsız.
“Nafakayı alan kişinin evlilik yapması” halinde de borç bitiyor ama süresiz nafakayı alanlardan bazılarının bu düzenli gelirden olmamak için resmi nikâh yapmadığı da biliniyor.
Bu durumu gösteren nice haberle karşılaşıyoruz.
Fiilen biriyle evli gibi yaşıyor, alttan alttan aynı evde kalıyor, ortak hayat kuruyor ama kâğıt üzerinde evli görünmediği için nafakayı almaya devam ediyor.
Daha fazlasını keşfedin
Kitaplar ve Edebiyat
Politika
Siyaset
Bu durumda yapılması gereken, nikâh dışı birlikteliği tam mânâsıyla ispat etmek.
Artık dedektif mi tutarsın, ne yaparsın?
Nafaka alacaklısının “haysiyetsiz hayat sürmesi ” halinde borç kesiliyor ama…
"Haysiyetsiz hayat sürmek" ne demek?
Toplumun genel ahlak kurallarına aykırı, süreklilik arz eden bir yaşam tarzı: Örneğin fuhuş yapmak, maddeye bağımlısı olmak, küçük düşürücü davranışlarda bulunmak ağır suç işlemek…
Boşanmış bir kişinin birkaç ilişki yaşaması “haysiyetsiz hayat sürme” anlamına gelir mi?
Tartışmalı.
Bir de “özel hayatın gizliliği” denilen bir durum var.
Boşanmış olsalar bile, eski “eş”in özel hayatını (örneğin yeni ilişkisini) gizlice videoya çekmek kesinlikle suç,
– TCK 134, özel hayatın gizliliğini ihlal.
Evlilik bitmişse (hatta evliyken bile) eşlerin birbirinin mahremiyetini ihlâl etme hakkı yok.
"Delil toplamak için" diye bir mazeret kabul edilmiyor; bu, suçu meşrulaştırmıyor.
Sen delil olsun diye “kayıtları” alsan bile, hukuka aykırı yolla elde edilmiş delil (zehirli ağaç ilkesi) geçerli olmuyor.
Yani eski eşin “o türden münasebetini” kayıt altına almak özel hayat ihlâli oluyor, suç oluyor ve bu yolla elde edilmiş delil de delilden sayılmıyor.
Yani birçok durumda süresiz nafakadan kurtulmak mümkün olmuyor.
Bu durum da birçok erkeği ve kadını rahatsız ediyor.
Birçok kadını, evet…
Düşünün, asgari ücretli bir erkek boşanmış ve ikinci evliliğini yapmış ama ömür boyu nafaka borcu peşinden geliyor.
Süresiz nafakaya mahkûm olan boşanmış kişi, bir başkasıyla evlenince de o borcu her ay tıkır tıkır ödemeye devam ediyor..
Yoksa…
Sıkıntı!..
Öncelikle nafaka alacaklısı ödenmeyen nafaka için ilâmlı icra takibi başlatıyor.
Ödeme emri tebliğ edildikten sonra 7 gün içinde ödeme yapılmazsa maaşa, emekli aylığına veya mal varlığına haciz konulabiliyor…
Alacak bu yolla tahsil edilemezse, alacaklı, icra (ceza) mahkemesine şikâyette bulunabiliyor.
Şikâyet üzerine, ödenmeyen her dönem (aylık nafaka) için ayrı ayrı 3 aya kadar tazyik hapsi cezası verilebiliyor.
Bu hapis ertelenemiyor, para cezasına çevrilemiyor; sadece şikâyet edilen dönemin nafakası ödenirse tahliye olunuyor.
Birikmiş borçlar için tekrar tekrar şikâyet edilebiliyor, yani teoride birden fazla hapis riski var.
Var oğlu var!
*
Süresiz Nafaka meselesi “yeni mağduriyetlere” sebebiyet verilmeksizin mutlaka çözüme kavuşturulmalı.
Birlik ve beraberliğe giden yoldaki en büyük engellerden biri de “Süresiz Nafaka” uygulaması zira!
Emekliye dikkat!
Serdar Arseven
03.02.2026 - 00:00
Yayınlanma
02.02.2026 - 18:54
Güncelleme
10
Paylaşım
Emeklilerin büyük bölümünün geçim sıkıntısı çektiğini hepimiz biliyoruz.
İletişim hatlarımız bütün vatandaşlarımıza açık olduğundan ve bizi de genellikle “gariban” okuyucularımız aradığından çok iyi biliyoruz.
Bunların büyük bir bölümünün birçok seçimde Sayın Erdoğan’a oy verdiğini de çok iyi biliyoruz.
Emekli vatandaşlarımız, son zamanlarda yerel seçimde “sandığa gitmeme”, Cumhurbaşkanlığı seçiminde ise “beka meselesidir” diyerek (yine) Sayın Erdoğan’a oy verme eğiliminde.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazeteler
Siyaset
Sandığa gitmemek suretiyle “sarı kart” gösteriyor, Cumhurbaşkanlığı seçiminde ise Sayın Erdoğan’a oy vermek suretiyle “beka meselesini” esas aldıklarını ortaya koyuyorlar.
Bu insanları dinlemek, anlamak lâzım.
Hali hazırdaki durum…
Bizdeki emeklilerin yarıdan çok daha fazlası 20 ile 25 bin lira arasında maaş alıyor.
Büyükşehirleri geçin, küçük şehirlerde bile geçinmeye asla yetmeyecek bir maaş bu.
Bizim Kastamonu’nun küçücük Araç adlı ilçesinde kira ortalaması 15 bini bulmuş vaziyette, diğer yerleri hesap edin.
“Bu yaşa kadar ev sahibi olsaydı o da arkadaş!” diyenler çıkıyor ama hayat öyle değil.
Bir maaşla hatta iki maaşla çocuklarını okutana “Hem kiranı ödeseydin, evini geçindirseydin, hem çocuklarını okutsaydın hem de ev alacak parayı kenara koysaydın!” derseniz insafsızlık etmiş olmaz mısınız?
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Siyaset
Gazetesi
İnsanın başına bin türlü iş geliyor, olmadık giderler çıkıyor.
Kimse kimsenin içini bilemez.
Kimse oturduğu yerden ahkâm kesmesin!
*
Bu insanları dinlemek, anlamak lâzım.
Dertleri sadece “geçim sıkıntısı” değil, “maaş azlığı” değil…
Onların esas üzerinde durdukları “gelir adaleti” meselesi…
Bu insanlara kimse, “milliyetçilik” dersi vermeye kalkışmasın.
15 Temmuz’da vatanına sahip çıkmak için caddelere, sokaklara dökülen…
Tanklara, uçaklara kafa uzatan bu insanlar…
Türk bayrağına saldırı olduğunda ayağa kalkan, hep birlikte tepki gösteren bu insanlar…
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Politika
Gazete
Çoluklarına çocuklarına, torunlarına torbalarına “Bu memleket için güzel işler yapmalarını, kanundan nizamdan ayrılmamalarını, kötü işlerden uzak durmalarını” gece gündüz tavsiye eden bu insanlar…
Alt seviyelerden maaş alan emeklilerin hayal bile edemeyecekleri maaşlara ve diğer özlük haklarına aileleriyle birlikte sahip olanlardan bazılarının söyledikleri gerçekten çok yaralıyor bu insanlarımızı….
Halleri, hareketleri ve söylemleri daha doğrusu…
Destek verdiklerini iddia ettikleri Lider’e zarar verecek, rakiplerine ise “el ovuşturtacak” söylemlerden uzak durmaları gerekmez mi?
İnsan bazen ortamın havasına kapılıyor, bazen söylememesi gerekenleri söylüyor ya da maksadını çok aşan ifadeler kullanıyor.
Sonra da…
“Onu öyle demek hata oldu!” diyor, tepkileri gördükten sonra…
Hz. Ali’ye (r.a.) atfedilen ünlü özdeyişi bilirsiniz:
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Politika
Gazeteler
“Söz ağzından çıkana kadar senin esirin, ağzından çıktıktan sonra sen onun esirisin!”
*
AK Parti adına söz söyleme hakkını, ehliyetini kendilerinde görenlerden bazıları sözleriyle ağır yaralar açıyor maalesef…
Hem kendilerine, hem Lider’e, hem Parti’ye, çok daha önemlisi hem de Ülke’ye zarar veriyor bu türden söylemler.
Bir de tavırlar tabii…
Kendinizi “temsil” makamında görüyorsanız, bir şekilde “temsil görevi” üstlenmişseniz hal ve hareketlerinize, tavırlarınıza çok daha fazla dikkat etmeye mecbursunuz demektir.
Lüks, israf, gösteriş gibi haller, toplumu “irrite” eder.
Uzaklaştırır…
Gösteriş, gurur ve kibrin kapısını açar.
Fakirlerin muhtaçların kalplerini kırar.
Haset doğurur.
Fitnelerin büyümesine yol açar.
*
Bu yazımızı…
Geçmiş Berat gecenizi tebrikle…
Ve..
Bir Hadis-i Şerif’le bitirelim:
"Kim Allah’a ve ahiret gününe iman ediyorsa ya hayırlı söz söylesin ya da sussun."
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Fenerbahçe ve Kante transferi!
Serdar Arseven
05.02.2026 - 00:00
Yayınlanma
04.02.2026 - 18:16
Güncelleme
2
Paylaşım
Öncelikle şunu belirteyim:
Ben, dünyanın parasının “yabancı transferlerine” gitmesine karşıyım.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazete
Gazeteler
Kulüpler alt yapıya önem vermeli, ağırlıklı olarak yetiştirdiği sporcularla yol almalı, yurt dışına döviz saçmamalı; dahası sporcu ihracatından kazandığı paraların büyük bölümünü alt yapıya harcamalı.
Ne yazık ki şimdilerde acayip bir “yabancı transfer” furyası var.
Büyük paralar gidiyor dışarıya; 30 milyon, 40 milyon, hatta 70 milyon Eurolar…
Yabancı kulüpler büyük paralar kazanıyor…
Futbol hayatlarının sonbaharında Türkiye’ye gelen futbolculara ödenen transfer paraları ve aylıklar da dudak uçuklatır cinsten.
Üstelik vergi avantajları da var, başka yerlerde ceplerinden ödeyecekleri vergiler “kulüpler” tarafından üstleniliyor!
Büyük paralar harcanıyor böyle böyle, uluslararası başarı derseniz, “kırk yılda bir”!
Dışarının güçlü takımlarıyla oynadığımızda, koşu mesafeleri bakamından nal topluyoruz, adamlar bir kişi fazla oynuyor sırf bu sebepten.
Daha fazlasını keşfedin
Politika
Gazetesi
Siyaset
*
Memleket paralarının yurt dışına gitmemesi yönündeki hassasiyetimizi böylece belirtmiş olalım...
Ve “yılân hikâyesi”ne döndükten sonra gerçekleşebilen n’Golo Kanté transferine gelelim...
Yılan hikâyesi evet:
Fenerbahçe, Al-Ittihad'da forma giyen 34 yaşındaki Kanté için uzun süredir yoğun çaba sarf ediyordu.
Takas anlaşması kapsamında Faslı santrfor Youssef En-Nesyri'nin Suud ekibine gitmesi planlanıyordu.
Kanté ile kişisel şartlarda anlaşma sağlanmış, hatta sağlık kontrolleri tamamlanmıştı
Ancak transfer penceresinin kapanmasına saatler kala Al-Ittihad’ın TMS'ye (Transfer Eşleştirme Sistemi) yüklediği belgelerde yaşanan idari hatalar ve gecikmelerden dolayı süreç tıkanınca Fenerbahçe, 3 Şubat 2026 sabahı resmi açıklama yaparak transferin iptal olduğunu duyurdu.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Politika
Gazetesi
Kulüp, karşı tarafın hatalarını sert bir dille eleştirirken, taraftarlar arasında büyük hayal kırıklığı yaşandı. Birçok kaynak, "Kanté defteri kapandı!" yorumları yaptı; hatta bazı haberlerde "Gemiler yandı!” ifadeleri kullanıldı.
Kanté'nin kendisi de transferin tıkanması üzerine Al-Ittihad'da antrenmana çıkmayı reddetti ve FIFA'dan çözüm talep etti.
*
İş böylesine çıkmaza girmiş ve Sadettin Saran yönetimi taraftarın yoğun tepkilerine hedef olmuşken…
Bir gelişme yaşandı.
Tevafuk:
Fenerbahçe’nin “tıkanışı” Sayın Erdoğan’ın Suudi Arabistan ziyaretine denk geldi.
Sayın Erdoğan’ın Suudi Arabistan’a gideceğini Fenerbahçe yöneticilerinden biri Gençlik ve Spor Bakanı Sayın Osman Aşkın Bak’ı aradı…
Süresiz nafakada sona doğru mu?
Serdar Arseven
10.02.2026 - 00:00
Yayınlanma
09.02.2026 - 19:31
Güncelleme
1
Paylaşım
Evet, soruyorum:
“Süresiz nafakada sona doğru mu?”
İhtiyat payı bırakmak zorundayım; yıllardır “süresiz nafaka adaletsizliği bitecek” deniyor ama somut adım bir türlü gelmiyor.
Umarım bu sefer gereken yapılır.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazete
Politika
Geçtiğimiz günlerde beni bir miktar ümitlendiren gelişme üzerinde durmuştum.
Cumhurbaşkanlığı Hukuk Politikaları Kurulu Başkanvekili Sayın Mehmet Uçum’un başkanlık ettiği “Aile Hukukunda Güncel Sorunlar Çalıştayı”nın en önemli konusuydu bu “Süresiz Nafaka” adaletsizliği.
Önemi ve etkinliği hepimizde bilinen Sayın Uçum, süresiz nafakanın hakkaniyetsiz bir uygulama olduğu yönündeki “algı”ya dikkat çekiyordu orada.
Biz mesajdaki vurgudan ziyade “kaynağı” dikkate alarak süresiz nafaka adaletsizliğinin giderilmesi, en azından hafifletilmesi yönünde bir adım atılma ihtimalinin arttığını vurgulamıştık konuya dair bir önceki yazımızda.
Nitekim, Ankara kulislerinde de bu konudaki “gelişmelere”, daha doğrusu “gelişme beklentilerine” dair çok şeyler söylenir oldu.
İktidarın bir “formül üzerinde” çalıştığı ifade ediliyor bu günlerde.
Üzerinde durulan nafakanın evlilik süresine bağlanması.
Kısa süreli evliliklerle uzun süreli ve daha çok da süresiz nafaka ödenmesinin önünü geçilmesini sağlayacak bir düzenleme.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Gazeteler
Politika
Buna göre, evlilik süresi uzadıkça süresiz nafaka ödeme süresi artacak.
Mesela, 1 yıl veya daha az evli kalanlar için 2 yıl, 3 yıl evli kalanlar için 5 yıl, 5 yıl evli kalanlar için 7 yıl, 10 yıl evli kalanlar için 15 yıl gibi…
Bir de sıkça dile getirilen bir “destek” beklentisi var.
Nafakanın kesilmesinden sonra “yoksulluk” durumu halâ devam edenlere “Devlet sosyal yardımı”nın devreye girmesi…
*
Hem “adalet” hem de “siyaset” açısından son derece hassas bir konu.
İktidar Partisi, meselenin “adalet” boyutunu da, “sandığa etkisi” bakımından “siyaset” boyutunu da hesap ediyor ve edecektir mutlaka.
“Adalet” boyutu açık, ortada “haksızlık” olduğunu birçok iktidar önde geleni söyledi zaten.
Süresiz nafaka uygulamasına sadece milyonlarca erkeğin değil, milyonlarca kadının da karşı olduğunu biliyoruz.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Gazetesi
Gazete
Kadın ile erkek ayrılmaz bir bütün.
Erkeği mağdur eden bir uygulama birçok kadını da rahatsız ediyor haliyle.
Mağdur duruma düşen erkeğin anneannesi, babaannesi, annesi, kız kardeşi, halası, teyzesi, yengesi (..) var...
Bir de boşandıktan sonra evlenenler var.
Kocasının bir önceki evliliğinin “ömür boyu nafaka mahkûmiyeti” yükünü çekmek zorunda kalan hanımlar…
Onlar da rahatsız.
Umuyorum ki “adaletli” ya da en azından “ehveni şer” nitelikli bir düzenleme bu sefer, 2026 yılı bitmeden hayata geçirilir.
Biz de bu konuda daha fazla yazmak durumunda kalmayız.
EVLENMEKTEN CAYDIRAN BİR UYGULAMA: SÜRESİZ ANFAKA
Birçok gencimize “Aman aman, yarın öbürgün boşanma olur, ömür boyu nafaka mahkûmiyeti gelir, iyisi mi böyle devam!” dedirten bir uygulama, süresiz nafaka.
Çok kısa süre evli kaldığınız halde, ömür boyu “yoksulluk nafakası” ödemeye mahkûm olabiliyorsunuz…
Mahkûmun borcu nafaka alacaklısı kişi ölürse, yeniden evlenirse, yoksulluk denilen durumu ortadan kalkarsa, haysiyetsiz hayat sürdüğü ispatlanırsa ya da ölürse bitebiliyor ancak.
Bir önceki yazımızda durumu ayrıntılı olarak masaya yatırmıştık:
“Yoksulluğun ortadan kalkması” ispatlanması zor bir durum.
Alacaklı taraf kayıt dışı çalışıyor, gelirinin çoğunu saklıyorsa…
Fırıldaklar çeviriyorsa, ispatlaman neredeyse imkânsız.
“Nafakayı alan kişinin evlilik yapması” halinde de borç bitiyor ama süresiz nafakayı alanlardan bazılarının bu düzenli gelirden olmamak için resmi nikâh yapmadığı da biliniyor.
Bu durumu gösteren nice haberle karşılaşıyoruz.
Fiilen biriyle evli gibi yaşıyor, alttan alttan aynı evde kalıyor, ortak hayat kuruyor ama kâğıt üzerinde evli görünmediği için nafakayı almaya devam ediyor.
Bu durumda yapılması gereken, nikâh dışı birlikteliği tam mânâsıyla ispat etmek.
Artık dedektif mi tutarsın, ne yaparsın?
Nafaka alacaklısının “haysiyetsiz hayat sürmesi ” halinde borç kesiliyor ama…
"Haysiyetsiz hayat sürmek" ne demek?
Toplumun genel ahlak kurallarına aykırı, süreklilik arz eden bir yaşam tarzı: Örneğin fuhuş yapmak, maddeye bağımlısı olmak, küçük düşürücü davranışlarda bulunmak ağır suç işlemek…
Boşanmış bir kişinin birkaç ilişki yaşaması “haysiyetsiz hayat sürme” anlamına gelir mi?
Tartışmalı.
Bir de “özel hayatın gizliliği” denilen bir durum var.
Boşanmış olsalar bile, eski “eş”in özel hayatını (örneğin yeni ilişkisini) gizlice videoya çekmek kesinlikle suç,
– TCK 134, özel hayatın gizliliğini ihlal.
Evlilik bitmişse (hatta evliyken bile) eşlerin birbirinin mahremiyetini ihlâl etme hakkı yok.
"Delil toplamak için" diye bir mazeret kabul edilmiyor; bu, suçu meşrulaştırmıyor.
Sen delil olsun diye “kayıtları” alsan bile, hukuka aykırı yolla elde edilmiş delil (zehirli ağaç ilkesi) geçerli olmuyor.
Yani birçok durumda süresiz nafakadan kurtulmak mümkün olmuyor.
Bu durum da birçok erkeği ve kadını rahatsız ediyor.
Birçok kadını, evet…
Düşünün, asgari ücretli bir erkek boşanmış ve ikinci evliliğini yapmış ama ömür boyu nafaka borcu peşinden geliyor.
Süresiz nafakaya mahkûm olan boşanmış kişi, bir başkasıyla evlenince de o borcu her ay tıkır tıkır ödemeye devam ediyor..
Yoksa…
Sıkıntı!..
Öncelikle nafaka alacaklısı ödenmeyen nafaka için ilâmlı icra takibi başlatıyor.
Ödeme emri tebliğ edildikten sonra 7 gün içinde ödeme yapılmazsa maaşa, emekli aylığına veya mal varlığına haciz konulabiliyor…
Alacak bu yolla tahsil edilemezse, alacaklı, icra (ceza) mahkemesine şikâyette bulunabiliyor.
Şikâyet üzerine, ödenmeyen her dönem (aylık nafaka) için ayrı ayrı 3 aya kadar tazyik hapsi cezası verilebiliyor.
Bu hapis ertelenemiyor, para cezasına çevrilemiyor; sadece şikâyet edilen dönemin nafakası ödenirse tahliye olunuyor.
Birikmiş borçlar için tekrar tekrar şikâyet edilebiliyor, yani teoride birden fazla hapis riski var.
*
Süresiz nafaka meselesi “yeni mağduriyetlere” sebebiyet verilmeksizin mutlaka çözüme kavuşturulmalı özetle.
Bu işin başka yolu yok!
CHP iktidar olabilir mi?
Serdar Arseven
12.02.2026 - 00:00
Yayınlanma
11.02.2026 - 18:35
Güncelleme
1
Paylaşım
Yerel seçim muhalefet partileri için önemli fırsatlar sunar.
Vatandaş, yerel seçimi iktidarı uyarmak için büyük bir imkân olarak görür.
Memnuniyetsizliklerini “sarı kart” göstererek ifade eder ve “Böyle devam edersen bunun kırmızısı da var!” uyarısında bulunur.
İçinde bulunduğumuz “Türk Tipi Başkanlık Modeli”nde genel seçim fazla önemsenmez, neredeyse bütün ağırlık Cumhurbaşkanlığı seçimindedir.
Daha fazlasını keşfedin
Gazete
Siyaset
Gazeteler
İş oraya gelince, vatandaş bir kere on kere değil bin kere düşünür.
Vereceği karar ülkesinin ve kendisinin bugününü, yarınını doğrudan etkileyecektir.
Vatandaş “radikal” değişimlerden çekinir.
Maceraya girmek istemez.
Muhalefetin vaatleri kâğıt üzerindedir, iktidarın yaptıkları, yapamadıkları ise ortadadır.
İktidar bilinendir, muhalefet meçhul.
İnsanlar, biraz engebeli de olsa, nelerle karşılaşacağını bildikleri yoldan gitmeyi tercih ederler.
Onun için de “En iyi yol bildiğin yoldur!” cümlesi genellikle kabul görür.
Geçtiğimiz günlerde Halk TV adlı CHP’ye tam destek veren kanalda, “Vatandaş böylesine geçim sıkıntısı çekerken biz halâ iktidarın iddiasından bahsedebiliyorsak durum vahim demektir!” yollu lâflar işittim.
Daha fazlasını keşfedin
Gazetesi
Politika
Gazete
Yorumculara göre Ana Muhalefet Partisi bu şartlarda hem Cumhurbaşkanlığı hem de genel seçim anketlerinde açık ara önde olmalıydı.
Evet, kâğıt üzerinde öyle ama gerçekler çok farklı.
CHP ve diğer muhalefet partileri ülkenin devasa sorunlarına çözümler üretebilecekleri, vatandaşı ekonomik bakımdan rahatlatabilecekleri ümidini veremiyor.
Net alternatif çıkmıyor ortaya.
Sayın Erdoğan AK Parti’yi kurduğunda tablo çok netti.
Ülkeyi içinde bulunduğu sıkıntılı durumdan çıkartabilecek yegane siyasi oluşum AK Parti’ydi.
Seçimi açık ara kazanacağından kimsenin şüphesi yoktu.
Muhalefet paramparçaydı ve “İkinci sıradaki CHP barajı aşamaz da AK Parti Meclis’te tek kalırsa ne olur?” tartışması bile yapılıyordu.
O zamanın iktidara yürüyen muhalefet partisinin, AK Parti’nin durumu buydu.
Bugünkü CHP ise iktidara yürüyüş sinyalleri veremiyor.
Yerel seçimde elde ettiği “büyük başarı”yı yarınlara taşıyacak lideri de yok, kadrosu da, hazırlığı da, heyecanı da, birlik ve beraberliği de…
Sayın Kemal Kılıçdaroğlu’nun “Yeni CHP” modelinde parti bir ölçüde “sağa” açıldı, 6’lı masa oluşumuyla bu açılım iyice ete kemiğe büründü.
Masadaki “sağ” eğilimli partiler, CHP listelerinden birçok vekillik edindi.
Giden CHP’den gitti.
CHP tabanı ve partiye yıllar yılı emek verenler bu durumdan büyük rahatsızlık duydu.
Bu rahatsızlık “yerel seçim” mağlubiyetini de getirebilirdi ama başta emekliler olmak üzere milyonlarca vatandaşın iktidara “sarı kart gösterme” arzusu ağır bastı.
AK Parti seçmenin önemli bir bölümü sandığa gitmedi, gidenlerin oylarının hatırı sayılır kısmı da farklı partilere dağıldı.
Böylece Ak Parti bir yerel seçim daha kaybetmiş oldu.
Bir önceki yerel seçim başarısını Cumhurbaşkanlığı seçimine taşıyamayan Ana Muhalefet bu kez ne yapacaktı?
Oylarını muhafaza edebilecek dahası yükseltebilecek miydi?
Kasım 2027’de yapılacakmış gibi görünen Cumhurbaşkanlığı seçimine epeyce vakit var, o zamana kadar köprünün altından çok sular akar ama bugünkü tablo bize CHP’nin vatandaşa “ümit veremediğini” gösteriyor.
Ümit verebilmiş olsaydı, Halk TV’de de ifade edildiği gibi açık ara önde olması gerekirdi.
Oysa görüyoruz ki bilhassa emeklilerin umduklarını bulamadıkları ve çok tepkili oldukları bir dönemde bile “kafa kafaya” durumu var.
Bildiğiniz gibi,
Genel Başkan Özgür Özel koltuğa büyük ölçüde Ekrem İmamoğlu’nun gayreti, organizasyonu sayesinde oturdu.
İmamoğlu, malûm davalardan dolayı içeri girince yük omuzlarında kaldı
Özgür Özel, partinin enerjisini sokaktaki vatandaşın sorunları ve çözüm projeleri yerine Silivri’ye kanalize etti.
Davaların altında kaldı, iş yargılanan parti mensuplarına sahip çıkmanın çok ötesine geçti, koskoca partiyi “davalardan” başka bir şeyle uğraşmaz hale getirdi.
CHP ülkenin ve sokaktaki vatandaşın gündemindeki konulara da ilgi gösteriyormuş gibi yapmaya çalıştı ama “Silivri gündemi” hepsini bastırdı.
Parti, dengeli bir politika çizgisi takip edemedi.
Keçiören Belediye Başkanı Mesut Özarslan’ın partiden kopuş sürecinde yaşananlar da Sayın Özgür Özel’in “öfkesini kontrol edemediğini” gösterdi.
Sayın Özel, defalarca seçim kazanmış ve liderliği tescillenmiş bir genel başkan olsaydı, öfke kontrolünü sağlayamaması bir ölçüde anlayışla karşılanabilirdi ama daha yolun başında, bir ilçe belediye başkanını muhatap alarak hakaretler yağdırması…
İşin içine “anayı, babayı” da katması hiç olmadı!
Şimdilerde CHP’deki radikaller, Özelciler, “Az bile söyledi!” diyor.
Bu “gaz verişler” Sayın Genel Başkan’ın hoşuna gidiyor olabilir ama…
Böylesine “haşin” görüntüler sergilemenin vatandaştaki “risk almama” eğilimini arttırabileceği de ortadadır.
Partinin içi “karmakarışık” ise ve mevcut ekibin bir CHP’yi bile doğru dürüst yönetemediği gittikçe daha fazla söylenir olmuşsa…
Böyle bir partinin koskoca ülkeyi nasıl yöneteceği gittikçe daha fazla sorgulanır.
CHP’nin biraz sakinleşmesi gerekiyor ama…
Verilen mesajlar gittikçe hırçınlaşacağını ve sertleşeceğini gösteriyor.
*
Bizim vatandaşın “aşırılıklardan” hoşlanmadığını bilmeyen var mı?
Fırsat Ürünü!
Serdar Arseven
08.02.2026 - 00:00
Yayınlanma
07.02.2026 - 18:05
Güncelleme
1
Paylaşım
Alışveriş merkezlerindeki “Fırsat Ürünü!” yazılarına kesinlikle takılırız.
Kafamızda hemen “kârlı bir alışveriş için fırsat” düşüncesi oluşur.
Bir de “fırsatı kaçırma endişesi” yaşarız.
“Şimdi almazsan bir daha bulamazsın!”
“Fırsatı kaçırma” korkusu, kazanma arzusunu bastırır.
Havuç ile sopa!
Havuç, “kârlı bir alışveriş yapma” vaadidir, sopa ise “kaçırma korkusu.”
Ürünün “normal” fiyatının üstü çizilip “indirimli” fiyat yazıldığında hemen aradaki farkı hesaplarız.
“Normal” denilen fiyatın, dolayısıyla “indirim miktarı”nın abartılı olduğu gözümüzden kaçar çoğu zaman.
Alışveriş merkezleri zaten “tahrik edici” unsurlarla doldurulmuştur.
Müzik, koku, ışık, raf düzeni…
Köyde on kilometre yürüseniz yorulmazsınız ama alışveriş merkezlerinin tüketimi tahrik eden ortamı sizi kısa sürede bitkin düşürür.
Sağlıklı düşünebilme kapasitenizi azaltır.
“Fırsat Ürünü!”
“Stoklarla sınırlı!”
“Hafta sonuna özel!”
“Patron çıldırdı!”
*
Mağaza bize “iyilik” yapmaktadır, bulunmaz bir “fırsat” sunmaktadır.
“Fırsatı kaçırma korkusu” beyindeki “mantık” merkezini devre dışına iter, duruma “duygu” merkezi hâkim olur.
Yapılması gereken alışverişe çıkmadan bir “ihtiyaç listesi” hazırlamaktır ve “Fırsat Ürünü!” tabelası görüldüğünde oraya bakmaktır.
Lâkin…
“Pazarlamacıların” amacı bizi “mantık”tan uzaklaştırıp “duygu”ya yönlendirmektir.
Onlar çoğu zaman amaçlarına ulaşırlar ve biz pek de kullanmayacağımız ürünleri yığıp dururuz dolaplarımıza!
*
Bazıları canı sıkıldıkça boğaza yüklenir, yemeyi abartır…
Bazıları da “alışverişle” dağıtmaya çalışır kafayı.
Her ikisi de “uyuşturucu” yerine geçer adeta.
*
“Tüketim çılgınlığı”na sürüklenmek “ahlâk erozyonuna” sebep olur, en büyük sakıncası da budur.
Bir kere “tüketim bağımlısı” olduğumuzda “ihtiyaç” duyacağımız “doz” gittikçe artar.
Hep “daha fazla harcamak”, dolayısıyla da “daha fazla kazanmak” mecburiyetindeymişiz gibi hissederiz.
Hastalık çok bulaşıcıdır.
Hane halkının tamamı “tüketim bağımlısı” olmuştur.
İhtiyaçlar sınırsız, kaynaklar sınırlıdır!
Hane halkının “arttıkça artan” tüketimini karşılayabilmemiz için birçok değerimizden "taviz" vermemiz gerekecektir.
Umumun “fırsatçı” olduğu ortamda, bizim “fırsatları” değerlendirmekten, yeni “fırsatlar” oluşturmaktan başka çaremiz kalmamıştır.
Hane halkının gittikçe artan “masraflarını” karşılayamadığımızda moraller bozulacak, suratlar asılacaktır.
*
Böyle bir durumla karşılaşmamak için…
Her ortamda “fırsatçılık” yapmak gerekecektir.
“Fırsat Ürünleri”ni kaçırma korkusu zamanla “karakteri aşındıracak”…
Ortaya, menfaat umulan güç odaklarına “yalakalık” yapmayı tek çıkar yol olarak gören “insan tipi” çıkacaktır.
“Hayır” diyebilme gücü…
“Helâl-haram” hassasiyeti azalacaktır.
Kalp, “vicdan ile cüzdan arasında” çıkışıp kalacak…
“Tüketim çılgınlığı”na sürüklenmiş “hane halkı”nın baskısından dolayı tercih edilen genellikle “cüzdan” olacaktır.
Ne var ki “kalp” bir türlü rahat durmayacaktır.
Yaşantıyla söylem arasındaki “uçurum”un sızlattığı vicdanı rahatlatmak için söylem üstüne söylem geliştirmek gerekecektir.
Vicdanın sesini bastırmanın yolu “haramları helâlleştirme” çabasına girişmek olacaktır.
Biz buna “günahı mubahlaştırmak” diyoruz.
Yüce Allah’ın bir fiili haram kıldığının bilinmesine rağmen, onu helâl, mubah, câiz gösterme çabası!
Kurnazlığı!
Bir “fırsat ürünü” yazısından nerelere geldik değil mi?
*
“Ne alâkası var kardeşim!” diyenler, “fırsat ürünlerini” kovalamaya devam etsinler!
CHP’yi kim yönetiyor?
Serdar Arseven
15.02.2026 - 00:00
Yayınlanma
14.02.2026 - 18:14
Güncelleme
“Yeni Adalet Bakanı Akın Gürlek’e yemin ettirmemek için kürsüyü işgal etme” eyleminin CHP’ye faturası çok ağır oldu.
Öncelikle kalan ciddiyetine de zarar verdi parti yönetimi.
AK Parti Grubu’nun bu eylemi bastırmak için harekete geçeceğini ve gereğini yapacağını hesap edememek akıl alır gibi değil.
Daha fazlasını keşfedin
Gazeteler
Politika
Gazete
Gelen bilgiler onu gösteriyor ki, çok sayıda CHP’li vekil bunun doğru bir yol olmadığını, böylesine saçma sapan, sonuç alınması mümkün olmayan bir eyleme girişmenin partiye zarar vereceğini görmüş…
Kendilerince uyarılarda bulunmuş ama “yönetim”e söz dinletememiş.
Buradaki “yönetim”den kasıt Ekrem İmamoğlu mu?
Kulislere yansıyanlara bakılırsa öyle.
CHP’ye genel başkan olabilmesini büyük ölçüde İmamoğlu’na borçlu olan Özgür Özel’in hareket alanı çok dar.
İğneli fıçı içerisinde bir şeyler yapmaya çalışıyor…
Her kıpırdadığında da iğneler batıp duruyor!
Olan bitenleri hatırlayınız lütfen:
Bir ara epeyce havaya giren genel başkan,
“Tek işimiz İmamoğlu davası değil. Tek işimiz İmamoğlu’nun davasıyla uğraşmak değil, ülkenin bütün sorunlarıyla uğraşıyoruz. Ülkenin gündemi sadece bu dava değil.” deyince Saraçhane medyası tarafından hedefe yerleştirildi.
Epeyce bunaltıldı.
Daha fazlasını keşfedin
Siyaset
Gazete
Gazetesi
Radikalleri yatıştırmak için de “Bin yerde direneceğiz!”, “Korkuyu evde bıraktık!” gibi sert çıkışlar yaptı.
Sonra…
Parti’nin gerçek genel başkanı olduğunu göstermek için Sayın Cumhurbaşkanı’na “Gel İstanbul seçimlerini yenileyelim. Benim adayım belli, Ekrem İmamoğlu. Sen istediğin, en güvendiğin adayı çıkar. Hodri meydan!” diye seslendi.
Bu kez de…
“Bu sözleriyle İmamoğlu’na yerini göstermiş, Cumhurbaşkanı Adayı olarak da zımnen kendisini işaret etmiş oldu! Vah içeriye girene!” tepkilerine hedef oldu.
Ardından…
DEM Parti Eş Genel Başkanları Tülay Hatimoğulları ve Tuncer Bakırhan ile yaptığı görüşme sonrasında
“Biz burada üç eş genel başkan yan yana duruyoruz.” dedi.
Yani…
(Ağız sürçmesiyle) CHP’nin de “fiilen” eş başkanlık sistemiyle yönetildiğini söylemiş oldu!
Sayın Özel’inki çok zor bir durum.
Bizde genel başkanın otoritesi, liderliği tartışılmaz olmalı.
“Emanetçi genel başkan” görüntüsünün binde biri bile partileri başarısızlığa sürükler.
Yönetim ortaklık kabul etmez.
Parti genel başkanı elbette istişarelerde bulunur ama son karar kendisinindir ve o karar tartışmaya açık değildir.
Zira, “Horozu çok olan köyün sabahı geç olur!”
CHP’nin iç çekişmeleri, ana muhalefet işlevini görebilmesine müsaade etmiyor.
Aslında partinin ontolojik gerçekliği bu:
Her zaman iç kavga, her zaman kriz, her zaman küpüne zarar veren keskin sirke hali.
Bu elbette moralleri bozuyor.
En fazla da Özgür Özel’in ruh haline yansıyor ortamdaki gerilim.
Geçtiğimiz günlerde partisine mensup bir ilçe belediye başkanını nasıl muhatap aldığını ve yazılı olarak hangi hakaretleri yağdırdığını hep birlikte gördük.
Bir genel başkanın bir ilçe belediye başkanı ile kavga ettiğinde asla kazanamayacağını bilebilmesi, hesap edebilmesi gerekmez miydi?
Koskoca genel başkanın bu işlere bakan bir “elemanı” yok muydu?
Partideki hiyerarşi yok mu oldu?
Herkes başına buyruk mu oldu?
Ve bugünkü yazı için son soru:
“Parti içinde sürekli olarak yönetim krizleri yaşayan CHP’nin, hele dünyanın böylesine diken üstünde durduğu, bölgemizin yandığı bir süreçte Türkiye’yi yönetebileceğine inanan mı kaldı?”
.
|
| Bugün 328 ziyaretçi (549 klik) kişi burdaydı! |
|
 |
|
|
