 |
|
|
 |
|
| ABDULHAMİD HAN |
ABDÜLHAMİD HAN
Osmanlı padişahlarının 34'üncüsü olan Sultan II. Abdülhamid Han aklı, zekası ve ilmi fevkalade üstün olan bir zattı. Batılıların ve iç düşmanların asırlar boyunca devleti yok etmek için hazırladığı yıkıcı, sinsi planlarını sezip, önlerine aşılmaz bir set olarak dikildi. Hazırlayanları ve maşa olarak kullandıkları yerli işbirlikçilerini, sahte kahramanları işbaşından uzaklaştırdı.
İşte bu büyük zatın 10 şubat, 96. yıldönümü idi. Yıldönümü vesilesi ile Yıldız Üniversitesi ve İstanbul Medeniyet Üniversitesi işbirliği ile iki açık oturumdan oluşan etkinlik düzenlendi. İlk panel Abdülhamid'in sağlık politikasıyla ilgiliydi. Oturum başkanlığını yaptığım bu panelde konuşmacılar özet olarak şunları anlattılar:
Prof. Dr. Hüsrev Hatemi; Abdülhamid'in çok iyi niyetli, sağlam karakterli ve vefalı bir insan olduğunu söyledi. Kendisinden çok devleti düşünürdü. 33 sene zalimlik yapmadan devleti ustalıkla idare etmişti. Ona atılan iftiralardan biri de pinti olduğuna dairdi. Bu çok çirkin bir suçlama olduğunu ifade etti. Aristokrat havada, halktan uzak yaşamamıştı. Atatürk'ün Abdülhamid'i küçümseyici veya kötüleyici bir sözünün olmadığını da ekledi.
Prof. Dr. Nil Sarı ise Abdülhamid'in sağlık alanındaki eserlerinden söz etti ve bazılarının fotoğraflarını gösterdi. Abdülhamid 90 adet gureba hastanesi, 19 adet belediye hastanesi, 89 adet askeri hastane ayrıca eğitim hastaneleri, kadın hastaneleri, akıl hastaneleri açmıştı. Bu hastaneler ülkemizden Lübnan'a, Yemen'den İsrail'e, Makedonya'dan Suriye'ye, Yunanistan'dan Libya'ya, Suudi Arabistan'dan Irak'a pek çok yerleşim bölgesine yayılmıştı. Ayrıca eczaneler, hapishane, sağlık merkezleri, fakirler, acizler ve hacılar için misafirhane de pek çoktur. Müthiş bir sağlık hizmetidir bu. Maalesef tahttan düştükten sonra bu eserlerin isimleri değiştirilmiş, bazıları yıkılmış ve bir kısmı da başka alanlarda kullanılmaya başlanmıştır. Kısacası bu büyük insan unutturulmak istenmiştir. Kasımpaşa, Haydarpaşa, Gülhane ve Mektebi Tıbbiye-i Şahane adlı eğitim ve üniversite hastanelerini açan da Abdülhamid olmuştur.
Doç. Dr. Adem Ölmez ise Abdülhamid Han'ın özellikle eğitim, sağlık, ulaşım ve asayişe önem verdiğini anlattı. Zamanında yeni bulunan aşıları ülkeye getirmiş, aşı ve kuduz hastalığı üzerine merkezler kurmuş, Bimarhaneleri yani akıl hastanelerini ıslah etmiştir. Akıl hastalarına zincir kullanımını yasaklayarak bugün bile saldırgan hastalarda kullanılan gömleği yerine koymuştur.
Dr. Şerif Esendemir konuşmasına Necip Fazıl'ın, "Abdülhamid'i anlamak her şeyi anlamak olacaktır." sözleriyle başladı. Abdülhamid'in tren yolları, bakteriyolojihane, cami ve mektepler yaptırdığını, çağına uygun yaşlılık politikası izlediğini, habitat yani biyosferi merkezi alan ekolojik politikaya önem verdiğini anlattı.
Bunları dinlerken aklıma hep başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan çağrışım yaptı. O da ülkeye duble yollar, hızlı trenler, Marmaray, üçüncü boğaz köprüsü, çok sayıda havaalanı gibi sayılamayacak eserler hediye etti. Sağlık alanında yeni hastaneleri hizmete açtı. Sağlık hizmetlerini halka yaydı. Eğitim alanını pek çok üniversite, sayısız derslik ve binlerce yeni öğretmenle destekledi güçlendirdi. Kısacası Abdülhamid'in çağdaş bir takipçisiyle karşı karşıyayız.
Abdülhamid Han'ı nasıl ki bir takım vicdansız, merhametsiz ve acımasız kişiler, iç ve dış düşmanların oyununa gelerek, maşası olarak bir saray darbesi ile düşürdülerse aynı komplo şu an başbakanımıza karşı düzenlenmektedirler. Bu ülkeye hizmet etmek bazılarının gözüne batmakta ve ellerinden geleni yapmaktadırlar.
Rabbim Başbakanımızı korusunu2026 |
|
|
|
|
 |
Hep aynı oyun
#2. Abdülhamid Han#Tayyip Erdoğan#FETÖ
BUGÜN, ülkemize ve yöneticilerimize yapılmakta olanların birebir aynı, dün de o devasa imparatorluğumuza ve onu yönetmekte olanlara yapılmıştı. Bugün hedefte Sayın Erdoğan var, o gün ise Sultan 2. Abdülhamid Han vardı.
O gün de içerideki aymazlar, gafiller ve dışarıdaki düşmanlar el ele idi, bugün de.
O gün, düşman, içimizdeki gafilleri Masonluk teşkilatına alıp devşirdi ve kendi ülkeleri aleyhinde kullanışlı hale getirdi. Bugün de ülkemizin ışıltılı beyinlerini ‘eğitim’ kamuflajı altında, FETÖ vasıtasıyla devşirerek kendi devleti ve milleti aleyhinde kullandı.
O gün, dışarıdaki düşmanın içimizden satın aldığı gazete ve gazeteciler ve envaiçeşit tezviratları (yalan ve iftiralar) vardı, bugün de.
O gün de Sultan’dan kurtulmak için düşmanın kapısına gidilip ülkeleri şikâyet ediliyor ve onlardan medet umuluyordu, bugün de.
O günün Mason olan paşaları, şehit kanıyla alınmış vatan topraklarını savaşmadan, bazen tek kurşun atmadan düşmana teslim etti. Bugünün devşirmeleri de (FETÖ), kendi uçaklarımızla halkımızı, Meclis’imizi, Polis Özel Harekât Merkezi’ni ve Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’ni bombaladılar.
O gün Sultan 2. Abdülhamid Han’ı uyduruk bir fetva ile alaşağı ettiler ve bunun sevinciyle, Londra’dan dönen İngiliz sefirini Sirkeci Garı’nda coşkuyla karşıladılar. İngiliz sefirinin arabasındaki atları çözüp, onların yerlerini kendileri geçip Tepebaşı’ndaki Sefarethane’ye kadar çekip taşıdılar.
Çok değil, yalnızca on yılda (1908-1918) koca imparatorluğu yer ile yeksan ettiler.
Sevinç çığlıkları içinde arabasına koşuldukları o İngiliz, ülkelerini paramparça edip bunları yüzüstü bıraktı.
Bugün de aynı oyun sahnelenmek isteniyor. Düşman FETÖ ile, PKK’yla ve diğer terör örgütleriyle, yine Batılı devletleri mesken tuttu; oralarda cirit atıp oralardan besleniyorlar.
Bakınız İngiliz haber ajansı Reuters, verdiği ilanda, Türkiye’de nasıl bir büro şefi yardımcısı arıyor: ‘...Türkiye’den gündem belirleyen haber dosyasını yönetmeye yardımcı olacak dinamik ve deneyimli gazeteci arıyoruz. Tayyip Erdoğan, 20 yıllık iktidarında Türkiye’yi modern-laik geleneklerden uzaklaştırarak Güney Kafkasya’dan Kuzey Afrika’ya uzanan bölgelerde iddialı bir diplomatik ve askeri varlığa dönüştürdü. Erdoğan’ın önümüzdeki aylarda yeniden seçilme hedefini tehdit eden yüksek enflasyon ve TL’nin sert darbeler aldığı kritik bir kavşakta, derinlemesine kurumsal hikâyeler sunabilecek, güçlü yazma ve raporlama becerilerine sahip birine ihtiyacımız var.’
Öte yandan, FETÖ’cü Enes Kanter de Papa’ya temenna çakarak, vatan haini F. Gülen’in selamını (!) iletiyor ve ondan, ülkesini perişan eden Tayyip Erdoğan’dan kurtulması için dua istiyor.
Devlet ve millet hainlerinin içine düştükleri çukurun dipsizliğine bakar mısınız?
Dikkat ediyor musunuz; içimizdeki düşman, dışarıdakilerden daha eşeddir (çok daha şiddetli).
İngiliz melunu bile Tayyip Erdoğan’a düşmanlık yapacak gazeteciyi ararken, verdiği ilanda Erdoğan’ın hakkını teslim ediyor. Onun; ‘Türkiye’yi, Güney Kafkasya’dan Kuzey Afrika’ya uzanan bölgelerde iddialı bir diplomatik ve askeri varlığa dönüştürdüğünü’ söylüyor.
İçimizdeki hain ise, Papa’nın önüne diz çöküp Erdoğan’ın, Türkiye’yi mahvettiğini söylüyor.
Hainler için yaşasın cehennem!
.
Eğri otursak da doğruyu konuşalım ?
Ocak 07, 2023
Bakın sevgili okuyucularım; ABD’nin içimize Truva atı şeklinde konumlandırdığı FETÖ anlaşılmadan, bu ülkede hiçbir şeyi sağlıklı anlamanın imkân ve ihtimali yoktur.
Bu konuda hâlâ siyasiler suçlanıyor; şu siyasi şu kadar yardım yaptı, şu siyasi ise daha çok yaptı, şu siyasi de ülkenin kadrolarını onlara teslim etti, şu şu siyasiler onlarla beraber yürüdü vb.
Biliyor musunuz, bunların hepsi boş laf; bizi cambaza baktırmaktan başka bir mana ifade etmiyor.
Zira FETÖ, 1960’lı yıllardan başlayarak, hücre faaliyetleri ile her alana (asker ve sivil) nüfuz ederek, bürokrasiyi zaten ele geçirmişti. Bunu da her alanda kadrolar yetiştirerek başarmışlardı.
Gelen iktidarlara ise, zaten YETİŞTİRİLMİŞ ve HAZIR KITALAR halinde bekleyen kişileri atamak kalıyordu. Dikkat ediniz, o vakitler 12 bin hâkim ve savcının 5-6 bini bunlardandı. Ne denli organize olmuş bir çete olduğunu görüyor musunuz?
Hemen her kurum ve kuruluşun köşe başlarını (özellikle İstihbarat ve insan kaynakları şubeleri) tutmuşlar, kuş uçurtmuyorlardı. Bunların hepsinin sicilleri dört dörtlük yani terfi etmemeleri için hiçbir sebep yok! (sicil amirleri de kendileri!)
Türkiye'den Netflix'e ve Steam'e En Hızlı Bağlanan Operatör
En ufak bir araştırmada veya soruşturmada, araştıran veya soruşturanların başına gelmeyen kalmıyor. Daha da önemlisi ‘Hikmet-i devlet’ denilerek (Bunlar sözde derin devletin himayesinde ya) üzerlerine gidilemiyordu.
Siyasetçi, bürokratın verdiği bilgiye ve önüne konan dosyaya göre atama yapar.
Süleyman Demirel’e, “Neden karşı koymayıp ikide bir şapkanı kapıp gidiyorsun?” dediklerinde: “Bana darbe yapan ordu, bizim ordumuz. Benim ona karşı koyabilecek başka bir ordum mu var ki, karşı koyabileyim?” derdi.
Bu cümleye dikkatinizi çekerim; ülkenin başbakanına darbe yapan, sözde, o başbakana bağlı ordu; o ordu ki gerçekte en büyük siyasi parti ve her daim, muktedir olarak yegane iktidar.. Ve bunun adı, parlamenter demokratik sistem öyle mi?
Ve A’dan Z’ye şu muhalefet partilerine bakar mısınız; hepsi birden, koro halinde adeta şu ‘püsküllü bela-vesayet’ olan sözde demokrasinin özlemi içindeler.
Yine bakınız; siyasilerin hiçbir dahli bulunmayan askeri okullara, 1980’li yıllardan beri FETÖ’cüler öğrenci alıp yetiştirdi. Erdoğan’ın yönettiği Türkiye’de bunlar, çoktan general rütbesine ulaşmıştı.
Zaten Erdoğan’a karşı darbeye yeltenenler de onlardı. Malum, sözde parlamenter sistemde, askerlerin atanmasında, başbakanlar yalnızca ‘NOTER’lik görevi ifa ederlerdi.
Tekrar tekrar belirtmeliyiz ki gelip geçen tüm siyasiler, iç yüzlerini bilmedikleri, hatta yanlış bildikleri, sivil ve askeri kadroları önlerinde buldular. Bu kadrolar, son elli yıl boyunca, içimizdeki genç ve pırıltılı beyinlerimiz devşirilerek yetiştirildi.
Devletin elinde olmayan kadrolar ( ve hatta devletine ihanet içinde olan) FETÖ’nün elinde vardı! Öyle ya, kimin elinde, binlerce 1., 2., 3., 4. sınıf Emniyet müdürü vardı? Kimin elinde binlerce, yetişmiş ve on-on beş yıl devletin hizmetinde bulunmuş hâkim ve savcı vardı? Kimin elinde general rütbesine kadar ulaşan subay ordusu vardı?
Tüm bunları yetiştiren, yetiştirilmesine göz yuman ve hazır hale getiren ABD ve içimizdeki sözde derin devlet yetkilileri suçlanmıyor lakin kendilerini hiçbir bilgi verilmeyen (verilse de tam aksi istikamette verilen) siyasetçiler suçlanıyor.
Bu bakış, ağaca baktırıp ormanı kaybettiren bakıştır; elli senedir kaybettirdiler, yetmedi mi?
Birilerine yetmedi ki bu kez aynı oyun siyasi partiler üzerinden oynanıyor ve ana muhalefet partisinin başı bir kaset kumpasıyla değiştiriliyor, MHP ortadan ikiye bölünüyor, Ak Parti’den kopan, nefislerinin esiri, kindarlara küsurat partileri kurduruluyor.
Bütün bunlar el ele, kol kola ABD ile ve FETÖ’cülerle ve hatta bölücü partiyle yürüyebiliyor.
Nereye diye sormayın; tek istikamet, kıyamet!
.Evet, “Eskiye rağbet olsaydı, bitpazarına nur yağardı” diye boşuna söylememişler
Günümüz gençliği, ülkemizin hangi badireleri atlatıp, bugünlere nasıl geldiğimizi nereden bilsin? Sittin seneyi aşkın o netameli yılları, kitaplardan veya hatıralardan okuyabilir veya büyüklerden dinleyebilir ve kısmen öğrenebilirler ama yaşamadıkları için, o kaotik günlerin ıstırabını yüreklerinde hissedemezler.
2. Büyük Savaş’tan sonra ülkemiz ABD’nin güdümüne sokuldu. ABD, iktidara gelse de asla muktedir olmayan, olamayan başbakanlarımızla kedinin fareyle oynaması gibi oynadı.
Bu hazin durumun tipik örneği, (kendi tabiriyle) altı kere gidip yedi kere gelen Süleyman Demirel’dir. Demirel’in de, diğer başbakanlar gibi, sözde iktidarları ‘iğneli fıçıda’ geçti.
Ne vakit yerli ve milli bir karar aldılarsa, ABD’nin hışmına uğradılar.
Malum dünyanın 2. büyük taksiminde Türkiye, NATO’ya dahil edildi; yani ABD’nin uydusu yapıldı.
Enerjisine yükseleceksin
Opel
Dünyada Sovyet (komünizm) tehdidi vardı ama bu durum Türkiye ve diğer NATO ülkeleri için söz konusu değildi. Tehdit olarak gösterildi lakin ABD ile Sovyetler, kendi nüfuz sahalarında anlaşmışlardı. Sovyetler, NATO üyesi olmayan doğu Avrupa ülkelerini (Polonya, Çekoslovakya, Bulgaristan; Romanya, Doğu Almanya vb.) kendi hegemonyasına aldı. Zira bunların hiçbirisi NATO ülkesi değildi.
ABD, sürekli olarak, Sovyetleri Türkiye için ‘öcü’ olarak gösterdi. Ülkenin her tarafında Komünizmle Mücadele Dernekleri kuruldu. (F. Gülen de bu derneklerden ülkenin başına bela edildi!)
3. Cumhurbaşkanı Celal Bayar’ın; ‘Bu kış komünizm gelecek!’ sözü hâlâ hafızalardadır.
ABD ve onun içimizdeki vesayet odakları (sivil ve asker), sürekli olarak, komünizm tehdidiyle veremi göstererek milletimizi sıtmaya razı ettiler. Bu sıtma hastalığı, bulaşıcılığının yanında, ‘kinin’siz (sıtma ilacı) olup, ölümcüldü!
Süleyman Demirel yırtınıyor: ‘Bu ülkede her gün binlerce çocuk doğuyor. Bunlara iş ve aş lazım. Bütçe sürekli açık veriyor. Delik kocaman, yama küçücük. Tek seçeneğiniz, dışarıdan borç para bulmak. Bunu bulamıyorsunuz. ABD, kendisi vermiyor ve diğer ülkelere de verdirmiyor. Dışişleri Bakanımı (İhsan Sabri Çağlayangil) İsviçre’ye yolladım; borç istedik, vermediler. Merkez Bankamızdaki altınları rehin verelim dedik, bunu bile kabul etmediler!’
Sonrası malum, IMF’ye mahkûm ettiler. Bir borç bitmeden diğerini aldılar ve ülke, borçların faizini bile ödeyemeyecek duruma düşürüldü.
Bilindiği üzere; IMF’nin borç vermesi, emir vermesi ve ülkeyi yönetmesi anlamına gelmektedir.
Kemal Kılıçdaroğlu da derin bir gaflet içinde; kendisi seçilirse, ‘300 milyar dolar borç alabileceğinin’ propagandasını yapıyor. Borcun, ne karşılığında verilebileceğini söylemiyor.
Tıpkı HDP’nin kendisini desteklemesi karşılığında verdiği ödünleri söylemediği gibi...
AK Parti’den önce, bu zihniyetin yönettiği ülke ekonomisi iflas etmişti. Bankaların içleri boşaltılmak suretiyle batırılmış (22 banka), gecelik repo faizleri 7.500’lere çıkmıştı.
Erdoğan’ın yönetimindeki AK Parti iktidarları, IMF’e olan 23.5 milyar dolar borcu geri ödedi ve IMF’den bir daha borç almadı; emir de almadı.
O günlerde, döviz yokluğundan, dış temsilciliklerimizdeki memurlarımızın maaşlarını bile ödeyemiyorduk.
Erbakan Hoca’nın tabiriyle; ‘Değil yeni yol yapmak, asfalt yolların patlağını bile tamir edemiyorduk!’
O günlerden, bir de bu günlere bakın; bu ülke nereden alındı, nerelere getirildi!
Kendi savaş uçağımızı, kendi tankımızı, kendi helikopterimizi, kendi otomobilimizi, kendi uydumuzu, kendi SİHA gemimizi, kendi SİHA’larımızı, kendi Kızılelma’mızı üretir ve satar hale geldik. Dahası; kendi doğalgazımızı bulup ev ve işyerlerimize getirdik.
İktidar tüm bu hamleleri yaparken tam bağımsızlığa yelken açıyor; muhalefetse ülkemizi ABD’nin ve yandaşlarının uydusu yapmak için çırpınıyor.
Böyle gelmiş böyle gitmez
#ABD#2. Büyük Savaş#Çin
Haziran 24, 2023
ABD, 2. Büyük Savaş’ın galibi olunca, kendini üstün görme şımarıklığı ile dünyanın başına bela kesildi.
Her türlü hak benimdir, ben ne dersem o olur, öyle olmalıdır, benim dışımdaki ülkelerin tek bir hakkı(!) var o da ABD’ye koşulsuz itaat etme hakkıdır, dedi.
Faşizmin dik alası olan bu denli dayatmacı, baskıcı ve zorba yönetimin adını da ‘demokrasi’, ‘Amerikan hayali’, ‘hürriyet’ ve ‘liberalizm’ diye tüm dünyaya yutturmaya çalıştılar.
ABD hegemonyasına giren bizim gibi tüm ülke halkları, kan kussalar da kızılcık şerbeti içtik demek zorunda bırakıldılar. Zira bu ülkelerde, her daim veremi gösterip sıtmaya razı ettiler.
Avrupa kıtasından kaçan haramilerin kurduğu ABD, bütün bu zulümleri, darbeleri, gaspları, bir avuç Amerikalı ile petrol şirketleri sahipleri ve silah fabrikatörleri için yapıyor.
Onlar da tüm bu musibetleri maharet bilip bütün bir insanlığın ensesinde boza pişirmeye devam ediyorlar.
Enerjisine yükseleceksin
Bir musibet bin nasihatten yeğdir misali, mahut koronavirüs salgını, ABD’nin kurduğu zulüm sistemini duvara toslattı. Bu toslamayla epeyce ülke yönetimleri akıllarını başlarına devşirdi ve böyle gelmiş ama böyle gitmez demeye başladı, demek zorunda kaldı.
Zira emtia fiyatlarındaki aşırı pahalılık, enerji darboğazı, tarımsal ürünlerdeki kıtlık, tedarik zincirlerindeki aksamalar, başta ABD ve AB olmak üzere tüm ülkeleri hop oturup hop kaldırıyor.
ABD, suçu her ne kadar Rusya ile Çin’e yüklemeye çalışsa da asıl suçlu doymak bilmeyen ve ülkeleri sömürmek için her tarafta kan döküp gözyaşı akıtan dünyanın baş belası ABD’nin ta kendisidir.
ABD, Rusya’ya kurduğu kapana kendisi de kısıldı; tarihinde görmediği enflasyonla karşılaştı. Amerikalılar için de alarm zilleri çalmaya başladı, üstelik onlar, diğer ülkelerin insanları gibi de değiller. Aşırı tüketime alışmışlar, onların bir öğününü kıssan kızılca kıyamet koparırlar.
ABD’nin yerkürede gerçek dostu yok, olanlar ya kerhen (istemeyerek) ve ya da dost görünen, diş bileyen ülkeler. Bundan dolayıdır ki, ABD’nin yıkılışı Sovyetler’inkine benzemeyecektir.
ABD zulmü tüm dünya ülkelerini ahtapot gibi sardığından, onun yıkılışıyla birlikte tüm dengeler altüst olacak ve dünya yeniden ama bu kez ABD’ye rağmen şekillenecektir.
Rusya ile Çin’in başlattığı, ikili ticarette milli paralarla ticaret ve bunu Türkiye gibi birçok ülkenin takip etmesi, dünya üzerinde geçer akçe (rezerv para) olan ABD dolarını tahtından edecek.
ABD bu yüzden daha bir saldırgan oldu; bunun için de dünyanın belli başlı bölgelerinde kışkırtıcılığın, darbenin, terörün ve savaşın her türlüsünü deniyor.
Artık bu saatten sonra ne yapsa kâr etmez; zira cin şişeden çıktı bir kere!
Kralın çıplak olduğunu herkes gördü.
Ve canının derdine düşen herkes, başının çaresine bakıyor, bakmak zorunda.
Yeni dünya düzeninde ABD ne mi olacak?
Tüm mazlumların ahının alıcısı ve baş sorumlusu olarak, elbette layığını bulacak.
.
Devlet Bahçeli
#Abdullah Gül#Cumhurbaşkanı#Bahçeli
Haziran 21, 2023
TÜRK siyaset tarihinde, Sayın Devlet Bahçeli’nin bir benzeri yoktur.
O, devleti ve milleti için, gerçek bir serdengeçtidir. Bundan dolayıdır ki devlete Devlet gerektir ve elzemdir.
O, Türk milliyetçiliğinin, gıpta edilen mümtaz şahsiyetidir.
Türk Yüzyılı’nın kapısını aralayan ve o kapıdan bütün bir Türklük alemini içeri alıp onları, maddede ve manada yükseltmek için en yoğun gayreti gösteren, en üstün kişiliğin yegâne sahibidir.
Devlet ve millet hayatı söz konusu olduğunda, onun için akan sular durur.
Devlet ve millet hayatı söz konusu olduğunda, onun gözü, ne kendini ve ne de partisini görür.
Bakınız; en ufak tabanları olmayan partiler bile, utanmadan, arlanmadan cumhurbaşkanlığı yardımcılığı ve çeşitli bakanlık pazarlıkları yaparken, o bu denli at pazarlıklarını aklının ucundan bile geçirmedi.
Söz konusu devlet ve milletse gerisi teferruattır diyerek, asla her hangi bir hesabiliğin (hesapçılık) içinde olmadı.
O, Parlamento’nun tıkandığı yerde (367 garabetinde), Abdullah Gül’ün cumhurbaşkanı seçilmesinde, kangren olmuş dertleri (başörtüsü) çözmede, Anayasa değişikliklerinde, Başkanlık Sistemi’ni teklifte ve Başkanlık Sistemi’nin sağlanmasında, Cumhur İttifakı’nın tek başına iktidar seçilmesinde ve Sayın Erdoğan’ın yeniden cumhurbaşkanı seçilmesinde adeta Hızır gibi yetişerek ön ayak olmuştur.
Hangi bir siyası partinin lideri, başka bir siyasi partinin liderinin cumhurbaşkanı seçilmesi için mitingler düzenler ve mitinglerde, kendinden bahsetmeyip mahut lider için methiyeler düzer?
Sayın Bahçeli’nin Sayın Erdoğan’ın seçilmesi için gösterdiği gayret ve özveriyi, inanın benim diyen AK Partililer bile göstermedi.
O, 2000’li yılların başında, Ecevit Hükümeti’nde, başbakan yardımcısı iken, seçimlere 1.5 yıl varken, erken seçim kararı aldırdı ve böylece AK Parti’nin tek başına iktidara gelmesini sağladı.
2015 seçimlerinden sonra kendisine başbakanlık teklif edildi, bu şekildeki bir hükümeti bölücü parti de dışarıdan destekleyecekti. Başbakanlık makamını hiç düşünmeden elinin tersiyle itti ve yine bir erken seçim kararı aldırarak, bu kez de yine AK Parti’yi yüzde 49’la tek başına iktidara taşıdı.
Şahsına ve partisine en ufak bir menfaati olmadan, bir siyasi lider tüm bu fedakârlıkları niçin yapar; hiç düşündünüz mü?
Öyle ya, en kritik anlarda aldığınız kararlarla siyasete yön vereceksiniz ve yönlendirmenin içinde olmayacaksınız! Bu durumdan şahsınız ve partiniz bir menfaat temin etmeyecek. Menfaat derken, maddi menfaat anlaşılmasın; siyasette, her kişi ve parti yönetimde (iktidar) söz sahibi olmak ister.
Sayın Bahçeli’nin tek istediği ise, milletinin mutluluğu ile devletinin bekasından başka bir şey değildir.
Sayın Bahçeli’nin bu tavrı, İslam ahlakında ‘isar’ diye adlandırılır. Bunun da manası, bir kimsenin, kendisi ihtiyaç içinde bulunsa bile sahip olduğu imkânları başkalarının ihtiyacını karşılamak üzere kullanması, başkasının yararı için fedakârlıkta bulunması demektir.
Dedik ya, söz konusu devlet ve milletse, gerisi teferruattır.
Devlete ‘Devlet’ gerek!
.Vesayetçiler rahatsız -1-
#Erdoğan#Meclis#TRT
Temmuz 17, 2023
Özellikle kimilerinin görmek istemediği veya ısrarla yanlış gördüğü bir olgu yüzünden toplum kutuplaştırılmak isteniyor.
Haberin Devamı
Malum olan birileri, Erdoğan’ın diktatörlüğünü ve onun yönetim tarzının demokratik olmadığını ileri sürerek Erdoğan’ı şeytanlaştırma, yandaşlarını da ötekileştirme gayretindeler.
Demokratik toplumların temel yasaları, sahip oldukları anayasalarıdır.
Demokrasilerin olmazsa olmazı da milletin hakemliğidir, siyasi iradeyi milletin belirlemesidir. Bu yüzden de Meclis’in duvarında; ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir’ yazar.
Sözde Atatürkçü geçinenler, çok partili demokratik hayata ve Atatürk’ün hazırlatmış olduğu anayasaya tahammül edemediler ve sadece on yıllık, demokratik bir iktidarı alaşağı edip mahut anayasayı rafa kaldırdılar.
O gün (1961) yapılan ve bilahare aynı zihniyet (demokrasi düşmanı, darbeci zihniyet) tarafından; “Eskisi bol geldi, daraltılması gerekir” denilerek, 1982’de yenisi yapılan anayasalar, hep vesayete endeksli olmuştur.
Haberin Devamı
Opel Astra
Opel
Üst Segment Araçlar İyi Fiyatlarla VavaCars'ta
VavaCars
by Taboola
Her iki anayasaya göre de millet ve milletin seçtikleri iktidarlar asla muktedir kılınmamış, gerçek muktedirler hep vesayet odakları olmuştur.
Bu yüzdendir ki her iki anayasa da sürekli değiştirilmesine rağmen, bir türlü demokratik hayata geçilememiştir. 61 anayasasına göre devrin başbakanı (sözde tek başına iktidar- S. Demirel) bir TRT genel müdürünü bile atamaktan aciz bırakılmıştı.
Yine aynı darbe anayasasına göre, darbeci subaylar, seçilmeden, ömürleri boyunca ‘Temelli senatör’ olarak parlamentoda bulunacaktı. Sadece bu ayıp bile sözde demokrasimizin ne denli antidemokratik ve vesayete endeksli olduğunun tipik göstergesidir.
Her iki anayasada da millet ve milletin seçtikleri 2. ve hatta 3. sınıf vatandaş muamelesi görüyordu.
Bu anayasalarla ne siyasi istikrarı ve ne de temsilde adalet sağlanamadı. Sözde parlamenter sistem oluşturmuşlardı lakin söz de karar da milletin ve onun seçtiği parlamentonun değildi.
‘Diktatör’ diye tesmiye ettikleri Erdoğan, iktidara geldiği andan itibaren, vesayet sistemini kırmak ve gerçek demokrasiye geçebilmek için uğraşıyor; kanunlar çıkarıyor, anayasada değişiklikler yapıyor ve sistem değiştiriyor.
Hâlâ tam manasıyla vesayetten kurtulduğumuz söylenemez. Bu duruma en büyük engel de onca değiştirilmesine rağmen, yürürlükte olan darbe (82) anayasasıdır. Vesayete endeksli muhalefet partilerinin böyle bir derdi olmadığı için, demokratik bir anayasa yapılmasına yanaşmıyorlar
.
Vesayetçiler rahatsız -2-
#Erdoğan#Meclis#Genel Kurmay Başkanlığı
Temmuz 19, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Sittin senedir tuzu kuru olan vesayetçiler, sahip oldukları ayrıcalıkları kaybettikçe küplere biniyorlar.
Haberin Devamı
Halbuki onlar kaybettikçe demokrasi, diğer bir ifadeyle millet kazanıyor.
Erdoğan, işin (demokrasinin) tabiatının gereğini yapıyor. Yani Meclis’in duvarında yazan ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir’ sözünün icabı ne ise, onu yerine getiriyor.
Örnek aldığımızı iddia ettiğimiz ve sözde imrendiğimiz demokratik ülkelere bakalım; hangisinde Genel Kurmay Başkanlığı Milli Savunma Bakanlığı’na değil de Başbakanlığa (o da sözde) bağlıdır?
Hiçbirisinde!
O ülkelerin hiçbirisinde bu işi yapanlar diktatör olmuyor da bizde bu işi yapan Erdoğan’a neden diktatör deniyor?
Erdoğan, tüm hastaneleri, Sağlık Bakanlığı’na bağlayarak bütün vatandaşlarımızın hizmetine açtı; asker-sivil, işçi-memur, işveren ayırımını ortadan kaldırdı. Kişilere Anayasa Mahkemesi’ne başvuru hakkını sağladı.
Enerjisine yükseleceksin
Ayrıca Erdoğan yaptığı tüm icraatlarını milletin onayından (referandum) geçirdi.
Eski sistemde askeriyenin zirvesindeki isimler her akşam televizyon ekranlarında arzıendam ederlerdi. Öyle ki milletçe üst komutanların isimlerini ezbere bilirdik. Milletin seçtikleri susar, millet adına onlar ahkâm keserdi.
Şu rezillikleri ne çabuk unuttuk? Üst düzey yargı mensupları Genel Kurmay Başkanlığı’na çağrılıyor ve orada kendilerine sözde brifing (gerçekte direktifler) veriliyordu. Hani yargı mensuplarının cüppelerinin önleri düğmesiz ve iliksizdi? Hani kimseden talimat almazlardı?
İşte Erdoğan, demokrasi adına işlenen bu cinayetleri, bu iğrençlikleri ortadan kaldırdı.
Hakkı sahibine teslim edip demokrasinin gereğini yaptığı için mi diktatör oldu?
Erdoğan, başörtüsü zulmünü ortadan kaldırdı; isteyen takıyor istemeyen takmıyor. Takanın da takmayanın da birbirleriyle en ufak bir problemi yok.
Üniversitelerin önlerinde itilip kakılan, okullarına alınmayan, ikna odalarında baskılanan, milletin Meclis’inden kovulan hasılı Türk kadınına reva görülen bu denli aşağılık muamelelerin hangisi demokratikti? Hangisi insan haklarına saygılı bir tutumdu?
Allah aşkına bana söyler misiniz, kaymakamların görevi, kız imam hatip okullarının kapılarına gidip başörtülü kızları okula sokmamak mıdır? Halbuki o kız çocukları biraz sonra girecekleri Kuran-ı Kerim derslerini başları açık olarak görmenin ezikliğini ve günahını yaşayacaklar.
Haberin Devamı
O günah, elbette onu yaptıranlara yazılacak lakin o yavrulara yaşatılan travmalar, onların ruhlarında açılan rahneler (yara) nasıl kapanacak?
Erdoğan, işte halkının büyük çoğunluğu Müslüman olan bu ülkede bu denli iğrenç ötekileştirmelere son verdi. Vatandaşın devlete, devletin vatandaşına düşmanlığına son verdi. Kimseyi ötekileştirmeden herkesi kaynaştırdı.
Bütün bunları yaparken, vesayetin çanına ot tıkadı, mahut odakların halka tepeden bakmasının önüne geçti.
Egemenliği vesayet odaklarının elinden alıp halka vermek diktatörlükse, Erdoğan en büyük diktatördür.
Demokratlıksa da en büyük demokrattır.
Vesselam!
.
Vesayetçiler rahatsız ?
Temmuz 22, 2023
Eski sistemin (parlamenter) vesayet odakları, yalnızca içeridekiler değildi; içeridekileri de yönlendiren asıl dışarıdaki odaklar da tıpkı içeridekiler gibi rahatsızdır.
Haberin Devamı
Premium Araçlar İyi Fiyatlarla VavaCars'ta
VavaCars
|
Patrocinado
Nasıl rahatsız olmasınlar ki, Türkiye gibi çok önemli bir ülkeyi ellerinden kaçırdılar. Dış vesayetin asıl amacı, Türkiye’yi ‘meşguliyetle tedavi’ye tabi tutup onu istedikleri gibi yönlendirmek ve mana ve maddesiyle sömürmektir.
Son 40 senede sahneledikleri oyunları hep terör üzerine kurguladılar: PKK ve FETÖ.
Bu terör örgütleriyle; bir yandan ülkemizin kaynaklarını kuruturken diğer yandan da ülkemizin geleceğine ipotek koymak istediler. Nesillerimizi ve istikbalimizi çalmak istediler.
Gelip geçen onca devlet insanlarımız içinde yalnızca Erdoğan işe uyandı; tehlikenin büyüklüğünü görmesine rağmen ölümü göze alarak mahut yapılarla mücadeleye girişti.
ABD’ye, AB ülkelerine ve Rusya’ya rağmen güneyimizde bir ‘uydu devlet’ kurulmasına izin vermedi. Bu mücadele el-an bütün şiddetiyle devam etmektedir.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
İçerideki terörist sayısı 100’ün altına düştü; onların da eylem yapabilecek güçleri kalmadı.
FETÖ’nün de beli kırıldı; yedi yıllık bir çalışmanın sonunda, Emniyet’teki yapılanması tüm detaylarıyla aydınlatıldı.
Malum bu her iki örgüt de ülkemizin varlığına kastetti. Başarsalardı, ülkemiz paramparça edilip dışarıya (başta ABD’ye) peşkeş çekilecekti.
Bu denli bir bağımsızlık (var oluş) mücadelesi için öncelikle siyasi irade gerekir. Bunun yanında terörü bitirecek silahların üretilmesi bir o kadar önem arz etmekteydi. Zira dost bildiğimiz ülkeler bile bize silah vermedikleri gibi kendimizin üretmesini engellemek için ellerinden geleni artlarına koymadılar.
İşte Sayın Erdoğan hem bu siyasi iradeyi gösterdi ve hem de mahut silahların üretimi için adeta seferberlik başlattı.
Bugün; güneyimizde bir devletin kurulmasına izin vermiyorsak, teröristlere inlerini dar edebiliyorsak, Mavi Vatan’da (Akdeniz’de, Kıbrıs’ta ve Libya’da) hak ve menfaatlerimizi koruyabiliyorsak, otuz yıldır işgal altındaki Türk yurdu Karabağ’ı kurtarabiliyorsak, Karadeniz’de kendi doğalgazımızı, Gabar’da kendi petrolümüzü çıkarabiliyorsak, bu her iki enerji kaynağını diğer sahalarda da arayabiliyorsak, bütün bunları Erdoğan’ın o çelik iradesine ve o irade sonucu Mehmetçiğimizin eline verdiğimiz en modern ve tesirli silah ve mühimmatlara borçluyuz.
Haberin Devamı
Tüm bunları ve daha nicelerini bertaraf etmek için Erdoğan hedefteydi. Dünyanın tüm şer güçleri, bunun için Erdoğan’ın karşısına dikildi.
Ama Anadolu irfanı oyunu gördü ve tuzağa düşmedi. Erdoğan vatan dedikçe vesayet odakları ve onların içimizdeki uzantıları soğan-patates dedi.
Bu milleti tanımadıkları belliydi; zira bu millet, iman ve azminin yanında kazmayla, kürekle, yabayla Kurtuluş Savaşı’nı kazanmıştı. Yalın ayak, aç biilaçtı.
Bu millet değil soğana-patatese; vatanını dünyalara değişmezdi.
Değişmedi de...
Vesayetçiler rahatsız olmayacak da kimler olacak?
Zira şeytan(lar) azapta gerek!
FETÖ belası bitmez
#FETÖ#15 Temmuz#Erdoğan
Temmuz 15, 2023
İNSANLIK tarihi boyunca, şu iki özellik önemini hep korudu ve bundan böyle de korumaya devam edecektir.
Haberin Devamı
Bunlar milliyetçilik ve dindir.
Yine tarih boyunca geniş halk kitlelerini bunlardan biri veya her ikisiyle birlikte manipüle etmek çok kolay olmuştur ve olmaya devam etmektedir.
Milliyetçilik de din de çok hassas konulardır. Her ikisi de doğru algılanıp uygulandığında fazilet, yanlış algılanıp uygulandığında ise felaket getirir.
Kişi, kavmiyle, kavminin güzel hasletleriyle övünebilir; bunda en ufak bir beis yoktur. Fakat aşırılığa kaçıp, kendi ırkını en üstün görüp diğer ırk mensuplarını aşağılamak ve hatta insan saymamak faşizmin dik alasıdır.
Birey veya toplum bazında, kendini beğenmek ve böbürlenmekten daha büyük bir kötülük yoktur ve bu hal, her türlü iyiliğe engeldir.
Bu, her iki hususun da ne denli geçer akçe olduğunu bilen art niyetli kişi ya da kurumlar, milliyetçiliği ve dini adeta bir maden gibi işleyerek insanların dünya ve ahiretini mahvetmişlerdir.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
FETÖ denilen illet de dinimizi kullanarak ve onu çığırından çıkararak, içimizdeki genç beyinleri devşirmiş ve her birini birer ‘mankurt’ haline getirerek devlet ve millet aleyhine kullanmış ve kullanmaya devam etmektedir.
Bizde FETÖ şeklinde tezahür eden bu uluslararası oyun, dünyanın 168 ülkesinde farklı repliklerle sahnelenmektedir. Emperyalizmin bu yeni ve en iğrenç metoduyla; çakılın kuşu çakılın taşı ile vurulmakta ve tek kurşun atmadan ülkeler teslim alınabilmekte, maddi ve manevi kaynakları rahatlıkla sömürülebilmektedir.
Sayın Erdoğan’ın kararlı tutumuyla başlatılan FETÖ ile mücadele hız kesmeden devam etmelidir. Zira mahut örgüt, ‘takiye’ yaparak gözden ırak görülse de gerçekte, hemen her yerde tüm canlılığıyla hayatını sürdürmektedir.
Sittin senedir, devletin tüm kurum ve kuruluşlarının kılcallarına değin sinsice nüfuz eden, tıpkı ‘Haşhaşi’ (Hasan Sabbah’ın gözü dönmüş suikastçıları) bir yapıdan bahsediyoruz.
Bunların ne denli canavarca ruh taşıdıklarını 15 Temmuz 2016 gecesi gördük.
Seçimlerde oy verdikleri Kemal Kılıçdaroğlu’nun iktidara gelmesini büyük bir hevesle beklediler. Yurtdışındakiler, Türkiye biletlerini bile almışlardı. Sabırsızlıkla Sayın Erdoğan’ın gitmesini bekliyorlardı. Ama bilindiği gibi hevesleri kursaklarında kaldı.
Haberin Devamı
Bu seçimler sonucunda, bir beş sene daha, inlerinde sürüngen hayatı yaşamaya mahkûm oldular.
Ne diyelim; şeytan azapta gerek!
.
Beş yıl çok önemli
#AK Parti#Cumhurbaşkanı Erdoğan#Devlet Bahçeli
Temmuz 12, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
AK Parti, 20 küsur yıldır tek başına iktidardadır.
Malum bizim gibi demokrasisi ‘vesayetle illetli-hastalıklı’ ülkelerde, tek başlarına da olsa iktidarların muktedir oldukları söylenemez.
ABD’nin bize dayattığı sözde Parlamenter Sistemle demokrasiyi tadacaktık ama gelinen noktada vesayeti ve darbeler rejimini en acı şekliyle yaşamış olduk. NATO üyeliğimiz; dışı sizi içi bizi yakar misali, bir yandan dış güvenliğimizi sağlarken, içeriden çürümemize (hiçbir şey üretmeden, eli kolu bağlı) neden oldu.
Tüm emperyalist ülkelerin güdümlerine aldıkları ülkelere, gizli ya da açık uyguladıkları bir yönetim modeli vardır. Bu yönetimlerin adı ister demokrasi (sözde), ister krallık veya başka bir şey olsun, model değişmez. O da şudur: Uydu ülkelerin halkları, kendi yöneticilerinin elinde tutsak, bu yöneticiler de güdümünde oldukları ülke yöneticilerinin elinde tutsaktır.
Enerjisine yükseleceksin
Bundan dolayıdır ki elini taşın altına koyan (şu veya bu şekilde yönetime gelen) tüm siyasi parti liderlerimiz (S. Demirel, T. Özal, A. Türkeş, N. Erbakan) hep Başkanlık Sistemi’ni istemişlerdir.
Eski sistemle (doğrusu sistemsizlik-kaos) altı defa gidip yedi kere gelen S. Demirel, o yönetim şeklini ‘Selden kütük kapmak’ şeklinde özetlemişti.
Delinin zoruna bakar mısınız? Seçilmiş başbakan, ülkesine gönül rahatlığı içinde hizmet edemiyor; akla karayı seçerek yapabildiklerini de yangından mal kaçırırcasına yapabiliyor.
Böyle bir ülkede kalkınma ve huzur olabilir mi? Olursa nasıl olur ve ne kadar olabilir?
Düşünebiliyor musunuz; başbakan ülkesine hizmet edecek, eli-kolu bağlı. Kadro oluşturacak, atama yapacak cumhurbaşkanı köstek oluyor, askeri ve sivil bürokrasi köstek oluyor.
ABD ve onun içimizdeki uzantıları köstek oluyor.
Aynı başbakana, seçimlerde ‘Neden hizmet yapmadın?’ diye hesap soruluyor. Eski sistemdeki başbakanların hali, Nasrettin Hoca’nın evinde yakalanan ve ‘getir denince gelmeyen. Bırak gitsin denince gitmeyen hırsıza’ benziyor, benzetiliyor.
Bu gidişin gidiş olmadığını gören Sayın Erdoğan ve Sayın Bahçeli düğmeye bastılar ve ülkemizi, girdaptan kurtarıp Başkanlık Sistemine geçirdiler.
Haberin Devamı
Öyle, biz Başkanlık Sistemi’ne geçiyoruz diyerek ne başkanlık sistemine geçilir ve ne de malum birileri, sizin Başkanlık Sistemi’ne geçmenize göz yumarlar. Bunun altyapısını hazırlamanız gerekir.
Her türlü iç ve dış tehditlere karşı koyacak güçte olmalısınız. Sayın Erdoğan, uzun süreli iktidar yıllarında, işte bu altyapıyı oluşturdu ve ülkeyi Başkanlık Sistemi’ne hazırladı.
Milletimiz de engin sağduyusu ile bu sisteme sahip çıktı.
Önümüzdeki beş yıl, bu bakımdan çok önemli, hem sistem tüm kurum ve kuruluşları ile oturacak ve hem de gerçek bağımsızlığın meyvelerini yemeye başlayacağız.
Maddede ve manada gerekli kalkınmayı yaparak, kararlarımızı kendimiz verebileceğiz.
Terörü bitirip tüm çabamızı kalkınmada ve gerçek manada demokratikleşmede kullanabileceğiz.
.
Yalan ve siyaset
#Kral#Savaş#Kılıçdaroğlu
Temmuz 08, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Kral, savaşı kaybeden komutana neden kaybettiğini sormuş.
Komutan, kırka yakın sebep var deyince, kral “Say bakalım neymiş onlar?” diye sormuş. Komutan, ‘Bir, barut yoktu Efendim’ deyince, kral, ‘Yeter’ demiş diğerlerini saymana gerek yok.
Her şeyde olduğu gibi siyasette de işin içinde yalan varsa başkaca sebep aranmaksızın orada hüsran vardır, yenilgi vardır, sandığa gömülmek vardır.
Bu seçimler öncesi, muhalefetin vaatlerini hatırlayın, neredeyse sadece gökteki yıldızları vaat etmedikleri kalmıştı.
İktidar partisi 2000 lira bayram ikramiyesi dillendirirken, muhalefet 15 bin lira vaat etti.
İktidar partisi depremzedeye, yüzde 50’sini devletin karşılayacağı ev vaat etti, muhalefet bedava ev vereceğiz dedi.
İktidar partisi gençlere bilgisayar alımında ve internet kullanımında indirim vaat etti, muhalefet, bunları bedava vereceğini söyledi.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
İktidar partisi çiftçinin borçlarının erteleneceğini ve ödemelerde kolaylık sağlanacağını vaat etti, muhalefet ise, borçları kökten sileceğini vaat etti.
Daha neler var ama şimdilik bu kadarı yeter.
Milletimiz, 2000 lirayı 15 bin liraya tercih etti. Neden acaba?
Bedava evi almam dedi, yarı parası benden dedi. Neden acaba?
Bütün bu soruların cevabı çok açıktır. Milletimiz Kılıçdaroğlu’na inanmadığı için, onun tüm vaatlerinin yalan olduğunu bildiği için ona oy vermedi.
Zira aynı Kılıçdaroğlu, çiftçiye bedava traktör vadetmişti; seçimleri (mahalli seçimler) kazandıktan sonra ise çamura yattı. “Traktörler nerede?” diye sorulduğunda da, “Seçmeni heyecanlandırmak için ulu orta atmıştık” demişlerdi.
Yani milletin gözünün içine baka baka yalan söylemeyi meslek edinmişlerdi.
Millet de, gerçek 2000 liranın hayali (yalan) 15 bin liradan değerli olduğunu bilmeyecek kadar saf değildi ve gereğini yaptı.
Milleti saf yerine koyup yalanlarla avutacağını zannedenler ise, her zamanki gibi ‘Osmanlı tokatı’nı yiyip iki seksen uzandılar.
Kılıçdaroğlu ile birlikte CHP, yalan ve iftirada pik yaptı. Görünen o ki İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu, yalan ve algı oluşturmada liderinin pabucunu dama atacak.
O da, İstanbulluların gözünün içine baka baka yalan söylüyor. Seçim öncesinde, İstanbul’un batı yakasını ‘İstanbul’un batısına ilk metro!’ diye afişlerle donattılar.
Haberin Devamı
“Hani, metro nerede diye?” sorarsanız, ‘ Heyecanlandırmak içindi!’ diyeceklerdir.
Savaşta barut eksikliği neyse, siyasette de inandırıcılığı yitirmek, yani yalancı olmak aynı şeydir. Başkaca bir şey aramaya gerek yoktur.
Millet, seçimde verdiği dersle, malum tipleri sandıkta nasıl heyecanlandırdığını gösterdi!
.
Herkesin bir hesabı var
#Osmanlı#Birinci Cihan Savaşı#Nuri Killigiller
Temmuz 05, 2023
Malum, uluslararası ilişkilerde duygusallığa yer yoktur.
Haberin Devamı
Zira tüm ilişkiler karşılıklı çıkar esasına dayanır. Buradaki ‘karşılıklı’ kelimesinin manası, al gülüm ver gülüm şeklinde, duygusal olmayıp güce göredir; yeni adıyla kazan-kazan.
Bu demektir ki güçsüzseniz, bu durum ‘karşılıksız’ olabildiği gibi, biteviye borçlu kalmak şeklinde de olabilir. Nitekim ‘vahşi Batı’nın, güçsüz ülkeler üzerindeki yöntemi budur ve tam manasıyla kurt kanunu caridir.
Hakkın ve adaletin temsilcisi Osmanlı güçlü iken, bu denli pervasızlıklar zor sergilenirdi. O vakitler, mazlumların hamisi vardı ve zalimlerden hesap sorardı.
Osmanlı, tarih sahnesinden silinince, meydan yeri sırtlanlara kaldı.
Osmanlının bakiyesi ülkeler, sömürülmekle kalmadı, bitimsiz bir intikam duygusuyla ademe (yokluğa-ölüme) mahkûm edildi.
Vahşi Batı’nın, Türklere (Müslümanlara) reva gördüğü intikam hıncı, 1412 yıllık tüm İslam dönemini kapsamaktadır. Diğer bir deyişle, Türkler, yalnızca kendilerinin değil, tüm Müslümanların ve Müslümanlığın bedelini ve hesabını vermek durumuyla karşı karşıyadır.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Opel
Yeni C3 Aircross SUV
Citroën
by Taboola
Mahut sırtlan sürülerine göre ‘altın vuruşu’ Birinci Cihan Savaşı’nda yaptılar ve ezeli düşmanları olan Türklere ölümcül darbeyi indirmişlerdi.
Batılılara göre; Haçlı Seferleri ile açılan parantez, Osmanlının inkırazı (çöküşü-yıkılışı) ile kapatılmıştı. Zira Türklere biçilen kefenden kurtuluşun ve yeniden doğuşun imkân ve ihtimali yoktu.
Batı’nın, burada iki büyük hatası oldu: Biri eylemde, diğeri ise yanlış bilgideydi. Eylemdeki hataları, aslanı (düşman belledikleri Türk’ü) yaralı bırakmalarıydı. Bilmedikleri yahut yanlış bildikleri de, aydınlığın zulmetten çıkacağı keyfiyeti idi.
Bundan dolayıdır ki, Batı’nın kapattık dediği parantezi Türkler daha o gün açmıştı!
Küllerinden doğmak üzere yapılan tüm girişimler (uçak, silah ve mühimmat yapımı) engellendi ve girişimciler (Vecihi Hürkuşlar, Nuri Demirağlar, Nuri Killigiller vb.) doğduklarına pişman edildi.
Türkiye’mizde imal edilen uçaklar, Kayseri’de yere gömülerek, üzerleri betonla kapatıldı.
Yiğit, düştüğü yerden kalkacaktı; çeliğe yeniden su vermek için biraz zamana, zemine ve tıpkı dün olduğu gibi kadırgaları karadan yürütecek çelikten bir iradeye ihtiyaç vardı.
Tam bir asır boyunca; kömürün elmasa dönüşmesi veya incinin, istiridyenin bağrında meydana gelmesi gibi için için oluştuk. Milletçe otuz iki dişimizi sıkarak, metanetle çalıştık, sabırla bekledik.
Yaralı aslanın ölmediğini gören Batı, onu sürünmeye mahkûm etti. Terör, envai çeşit darbe ve ambargolarla ona had bildirmeye kalktı.
Düşündükleri ve uyguladıkları tüm fenalıklar, aksi tesir yaptı; bilendikçe bilendik, vermediklerinin daha iyilerini ürettik. Savaşın konseptini değiştirerek üstünlük elde ettik.
Dünya üzerinde, Türk ordusundaki savaş tecrübesine sahip başka bir ülke yok.
Ok yaydan çıktı, şairin dediği gibi: “... Hey gidi Küheylan koşmana bak sen! Çatlarsan kısrak utansın!”
Haberin Devamı
Parantezin kapanmasına az kaldı. Herkesin hesabı olduğu gibi, tüm hesapların üstünde de bir hesap vardır.
İşte o hesap sahibinin dünyadaki vaadi, ‘nurunu mutlaka tamamlayacağı’ yönündedir.
.
Yeni bin yılın Selahaddin’i
#Erdoğan#AK Parti#Selahaddin-İ Eyyubi
Mayıs 10, 2023 06:293dk okuma
Paylaş
Sayın Erdoğan’ın ve AK Parti’nin iktidara geldiği 2002 yılı şartları malum; her bakımdan bitmiş, tükenmiş, ekonomik yönden duvara toslamış ve darmadağın olmuş bir Türkiye’yi devraldılar.
Haberin Devamı
Bu durum, bir yerde Sayın Erdoğan’ın şanssızlığı veya şansıydı; nasıl değerlendirirseniz değerlendirin. Zira İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nı da aynı olumsuz şartlarda devralmıştı.
Havası solunamayan, suları akmayan, yolları çamur deryası ve çöp dağları oluşmuş hayalet bir şehirdi İstanbul. Oluşturulan ekibin hummalı çalışması ile İstanbul, kısa sürede derlenip toparlandı.
Aynı gayret, bu kez de merkezi idarede gösterildi ve yerlerde sürünen Türkiye ayağa kaldırıldı.
Bu süre zarfında Sayın Erdoğan ve AK Parti 15 ayrı seçime girdi ve hepsinde açık ara kazandı. Onu ve ekibini bu denli uzun süre, tek başına iktidarda tutan ve halen daha tutmaya devam eden olgu; aşkla ve yorulmaksızın çalışmaları, milletin, yıllara sâri kangrenleşmiş problemlerini çözmeleri, Türkiye’yi ‘uydu-edilgen’ konumdan alıp ‘belirleyen’ konuma çıkarmaları ve umut olmalarını sürdürmeleridir.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Türkiye’nin bu denli göz kamaştırıcı kalkınması, bunun sonucunda da başına buyruk ve bağımsız (sözde değil, özde bağımsız!) bir devlet haline gelmesi; Türkiye’yi parantez içinde tutmaya ve istedikleri gibi yönlendirmeye (süründürmeye) alışmış Batılı emperyalist ülkeleri çıldırttı.
Çıldıran ülkelerin başında, 1940’lı yıllardan beri Türkiye’yi arka bahçesi olarak gören ABD gelmektedir.
Başta ABD olmak üzere, tüm emperyalist ülkelerin tek dertleri Sayın Erdoğan’dan kurtulmaktır! Zira Batılı emperyalistlere göre, Sayın Erdoğan yeni bin yılın Selahaddin-i Eyyubi’sidir.
Vaktiyle de tüm Haçlılar toplanmış, Kudüs’e akın etmişti; Selahaddin’in onları durdurduğu gibi, bugün de Sayın Erdoğan tüm Haçlı âleminin uykularını kaçırıyor, çanlarına ot tıkıyor.
Sayın Erdoğan, BM Genel Kurulu’nda tüm emperyalistlerin gözlerinin içine bakarak; ‘Dünya beşten büyüktür!’ diye haykırarak, mevcut statükoya (Emperyalizme) başkaldıran yegâne dünya lideridir.
Sayın Erdoğan, bu haykırışını lafta bırakmamış; eylemde de (Libya’da, Suriye’de, Kuzey Irak’ta, Azerbaycan’da, Doğu Akdeniz’de ve Afrika’nın mazlum ülkelerinde) göstererek, tüm emperyalistlerin gözlerini fal taşı gibi açmış, uykularını kaçırmıştır.
Haberin Devamı
Onlara göre; Yeni Bin Yılın Selahaddin’i ne pahasına olursa olsun durdurulmalıdır.
Buraya kadar her şeyi anlayabilmemiz mümkün lakin bundan sonrasını yani, bunlarla iş tutan, bunların yönlendirmesiyle hareket eden içimizdeki işbirlikçileri anlamamız mümkün değildir.
Bunlara ne oluyor?
Türkiye’nin kalkınması ve emperyalizme meydan okuması, neden bunları korkutuyor ve bu durum, neden kendilerini düşmanın safına itiyor?
Ülkeleri ve milletleri adına, Erdoğan’la ve yaptıklarıyla övüneceklerine; Türkiye düşmanlarıyla aynı safta yer alıp el birliği ile ‘Selahaddin’i durdurmaya kalkıyorlar.
Birisi, İHA’lara, SİHA’lara dokunacaklarını, bir diğeri, ‘SİHA’ların Jitem olduğunu’, bir başkası da ‘SİHA’ların ve Kızılelma’nın yer aldığı Teknofest’in sergilendiği Atatürk Havalimanı arazisini ABD’li havacılık şirketine vereceğini’ utanmadan dillendirebiliyor.
Haberin Devamı
Bunlardan biri, ayrıca, Anayasa’dan Türk kelimesini çıkarmayı teklif edebiliyor.
Pir-i fani olan sözde maneviyatçısı da, milli ve manevi kalkınmayı; tek başına iktidarda olduğu uzun yıllar boyunca dinin ve maneviyatın tahripçisi olarak ünlenmiş CHP ile birlikte gerçekleştireceklerini ileri sürebiliyor.
Bunların içinde, en zavallısı ise, cumhurbaşkanına manda yoğurdunu lüks, israf ve fazla görecek kadar çukurlaşabiliyor.
‘PKK’nın bizleri tükürüğüyle boğacağı’ hezeyanını dillendirecek kadar izan ve idrakten yoksunlar güruhu da; Yeni Bin Yılın Selahaddin’inin karşısında hizalanarak, Kemal Kılıçdaroğlu’nu destekliyor.
Milletse, otuz iki dişini sıkarak, ibretle bu manzarayı seyrederken, sabırsızlıkla, önüne konulacak sandığı bekliyor!
.
Anne ahı ve seçim sandığı
#Anne Ahı#Seçim#Sandık
Mayıs 08, 2023
Bu ülkede 40 yıldır kardeş kanı akıyor (akıtılıyor); Anadolu’nun gözü yaşlı annelerinin ciğerleri dağlanıyor. Karalar bağlı, yaslı annelerin evlat acısıyla yanıp tutuşan ah etmeleri ve inlemeleri, feryat ve figanları arşı titretiyor.
Annelerimize bu zulmü reva görenler, sözde Kürtçülük davası güden, gerçekte ise emperyalizme uşaklık eden bir kısım sözde Kürtlerle, Kürtlükle ilgisi olmayan, emperyal emellere hizmet eden başta Ermeniler olmak üzere, envaiçeşit Batılılardır.
Batı emperyalizmi, vekâlet savaşının en korkuncunu, en acımasızını ve en kanlısını Türkiye üzerinde deniyor. Bu anlamsız savaşta, bir kısım insanlarımız kullanılarak kardeşi kardeşe kırdırıyorlar.
Kırk yıl boyunca Kürt annelerinin ocaklarından, evlatları (ciğerpareleri), kız-erkek bakılmaksızın koparılarak dağa (Kandil) çıkarıldı.
Çoğu reşit bile olmayan bu yavrucaklar, her türlü tacize uğruyor, beyinleri yıkanıyor ve her biri canlı bomba haline getirilip çeşitli terör eylemleri için kullanılıyor.
Acılı anneler, evlatlarını kaçıran dağ kadrosunun Meclis’teki uzantısı olan HDP’nin Diyarbakır İl Merkezi binasının önünü, yıllardır, mesken tuttular.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
İstediler ki buradaki feryatlar, ülkemizin dört bir yanında ve ardından da dünyanın tüm insan hakları savunucusu olan kurum ve kuruluşlarında yankılansın.
Batı ve Batılı sözde insan hakları savunucuları, her zaman olduğu gibi çifte standart hallerini sergileyip Diyarbakır annelerini görmezden geldi ve gelmeye devam ediyorlar.
İçimizdeki aymazlar da (özellikle ABD Başkanı’nın dizayn ettiği muhalefet bloku) Batılı hempalarından geri kalmadı. Dağdaki teröristleri ziyaret edip onların sözcülüğüne soyundular, lakin Diyarbakır anneleri için ağızlarını açıp tek laf etmediler.
Bir gün olsun, ziyaret edip hal ve hatırlarını sormadılar, acılarını paylaşmadılar.
Diyarbakır annelerinin hemen arkalarındaki binanın sakinleri –ki onlar, bu annelerin evlatlarını kaçıranların ta kendileridir- olan HDP’liler ise bu annelere dönüp bakmadı bile.
HDP’nin dümen suyunda giden CHP, onun genel başkanı ve bir kısım milletvekilleri ile sözde aydın geçinen bir kısım köksüzler de bu annelerin feryatlarına lal kesildiler.
Bununla yetinseler iyi; Kürt olmadığı halde, eş başkan geçinen ve Kürtleri kırdırmaktan dolayı hapiste yatmakta olan Demirtaş’a ağıt yakmakla meşguller.
Haberin Devamı
Hem bahçede hem balkonda rahat ve huzurlu bir ortam.
Bambi Yatak
|
Patrocinado
Devleti kurduğunu iddia eden CHP, doğu ve güney-doğuda tabela partisi olduğuna bakıp gereğini yapmak yerine, HDP’nin meddahlığını sürdürmeyi politika bellemiş.
Malum, HDP’nin desteğiyle, büyük şehirlerin belediye başkanlıklarını kazandılar. Belli ki cumhurbaşkanlığı için de aynı desteğe muhtaçlar. Artık CHP’nin mi HDP’yi, yoksa HDP’nin mi CHP’yi parmağında oynattığına varın siz karar verin.
Halbuki kazandıkları belediye başkanlıkları CHP için büyük bir fırsattı. Nitekim AK Parti, vaktiyle kazandığı belediye başkanlıklarında gösterdiği performansla merkezi idareyi de kazandı. CHP, bu başkanlıkları halka hizmette kullanamadığı gibi, terör örgütü mensubu olup olmadıklarına bakmadan HDP’lilerle doldurdu.
Haberin Devamı
Gözü yaşlı anneler orada evlat yolu gözlerken, bunlar, kirli ittifaklarıyla ikbal peşindeler.
Arsız hırsız misali, şimdi de, bu gözü yaşlı annelerden oy istiyorlar!
Ne demişler, alma mazlumun ahını!
Anne ahı, seçim sandıklarını patlatırsa –ki, patlatacak- kimse şaşırmasın!
.
Tüm dünyaya karşı bir seçim
#14 Mayıs#Seçim#Sultan Abdülhamid
Mayıs 01, 2023
14 Mayıs 2023 seçimleri, devlet ve millet hayatımızın beka seçimidir. Bir buçuk asır öncesinde sahnelenen kahpe oyun, devlet ve millet hayatımıza kastedercesine yeniden oynanıyor.
Sultan Hamid Han, padişahlığının daha ilk yıllarında vuku bulan Osmanlı-Rus Savaşını gerekçe göstererek, Osmanlı Meclis-i Mebusanı’nı kapattı ve çiçeği burnunda olan anayasayı askıya aldı.
Aklıevvel paşaların yapmış oldukları anayasaya göre teşkil eden Meclis’te azınlıkların sayısı çoğunluktaydı. Türklerin meclisinde, Türkler azınlıkta kalmıştı.
Dizginleri eline alan Sultan, İmparatorluğu, görevde kaldığı müddetçe (33 yıl) yıkılmaktan korumuştur.
Sultan’ın karşısında, tıpkı bugünkü gibi dışarıdaki şer güçler, içerideki aveneleri ile el ele vererek birleşmişlerdi. O gün de bugünkü gibi; dindar görüneni, halkçılık taslayanı, komünisti sözde milliyetçisi-gayri millisi, bölücüsü (PKK, YPG, PYD vb.)-cemaat görünümlü terör örgütü (FETÖ) bir olup emperyalizmin safında yer aldılar.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Evliya ruhlu Sultan Abdülhamid, isyancılara karşı koymadı (kardeş kanı akmasın istedi -ki, bizim kanaatimize göre yanlış yaptı). Sonunda Sultan’ı tahtından indirdiler. O gün de koro halinde; ‘Abdülhamid gitsin de ne olursa olsun!’ diyorlardı.
İşbaşına gelen İttihat Terakki sergerdeleri, yalnızca on yıl içinde, koca İmparatorluğu paramparça ettiler.
Zamanında devlet başa denilmedi, denilemedi ve kuzgun leşe geldi!
Mümin aynı delikten iki kez ısırılmaz. Bu devlet sokakta bulunmadı. Her karış toprağı şehit kanıyla yoğrularak yurt yapıldı.
Malum, kaleler içinden fethedilir. Düşman ne kadar güçlü olursa olsun, içeriden yardımcı bulamazsa, emellerine kavuşamaz. Dün, kendi devletine ve milletine ihanet edenleri buldu ve başardı.
Bugün de tıpkı FETÖ’nün yaptığı ve yapmakta olduğu gibi içimizdeki şaşkınları, çapsızları, gafilleri, ahmakları ve hainleri devşirip ülkemizi bölmek istiyorlar.
Büyük Şeytan (ABD) güneyde, burnumuzun dibinde, yeni bir terör devleti (sözde Kürt devletçiğini, gerçekte ise, 2. İsrail’i) kurmak için yırtınıyor. Her türlü silah ve mühimmatı vererek terör örgütünü kendi bayrağı altında eğitiyor ve savaşa hazırlıyor.
Aynı ABD, Türkiye’deki muhalefeti dizayn ediyor. Ne şekilde dizayn ettiğini görmek için, muhalefet partilerinin milletvekili listelerine bakmak kâfidir.
Kasetle gelen Kılıçdaroğlu, kendisini getirenlere borcunu, bölücülerle ve FETÖ’yle iş tutarak ödüyor.
Dünkü zihniyetin aynısı, bugün de “Erdoğan gitsin de ne olursa olsun” diyorlar.
Erdoğan giderse ne olacağını ben size söyleyeyim: Tüm yatırımlar duracak, savunma sanayisinin tüm imalatları (savaş uçağı, yolcu uçakları, helikopterler, tank, top, füze, İHA, SİHA, Kızılelma, denizaltı, SİHA Gemisi), doğalgaz ve petrol arama ve bulunanları işletme, nükleer enerji santralları, Mavi Vatan, Libya’daki kazanımlar, Azerbaycan’daki Dağlık Karabağ kazanımları, Orta Asya Türk Cumhuriyetleri ile kurulan ortaklıklar, Suriye’deki sınır güvenliğimiz... Bunların hepsine dur denilecek!
Bağımsızlık yolunda ilerleyen Türkiye’nin önü kesilecek.
Eli kolu bağlı, IMF’e borçlu, dışarıdan emir alan ve yeniden ABD’ye ‘uydu’ haline getirilen bir Türkiye yapılmak isteniyor.
Altını bir kez daha çizip haykıralım ki; kuzgun leşe gelmeden, devlet başa!
.
Eğri otursak da doğruyu konuşalım -4-
#Süleyman Demirel#Erdoğan#Erbakan
Nisan 29, 2023
Süleyman Demirel’in yerinde işaret ettiği gibi, görünüşte ülkeyi idare eden siyasilerin ikinci bir orduları yoktur, kendi orduları ise onları alaşağı etmektedir.
Eli kolu bağlı böyle bir durumda, siyasetçi ne yapabilecektir?
Ayrıca siyasetçi, kendini alaşağı edecek kepazelikten de (kendi ordusunun gizli faaliyetlerinden) haberdar değildi. Burada bir nokta koyup “MİT, Başbakana bağlı değil mi?” diye bir soru akla gelebilir.
2009’dan önce, Türkiye’deki istihbarat kurumlarının (MİT, Emniyet, Genel Kurmay, Jandarma) nereye hizmet ettikleri belli değildi! Hatta birbirlerine kontra gittikleri olurdu.
Vesayet altındaki sözde Parlamenter Sistem’de, MİT Başkanı, kendisinin CIA’in Uzak Doğu İstasyon Şefi olduğunu söylüyordu. Dolayısıyla ülkedeki istihbarat kuruluşlarının topladıkları bilgilerden, en önce CIA’in haberi oluyor; CIA, gerekli gördüklerini gerekli gördüğü şekilde bizim yetkililerimize (!) veriyordu.
Dolasıyla bizim ülkemizde darbe olacağını ABD’li yetkililer biliyor, kişi kendini bilmez mi, lakin Türkiye’nin sözde yöneticileri bu bilgilerden mahrum ediliyordu.
Daha açık ifadesiyle Türkiye’nin siyasileri kendilerine verilen bilgiler doğrultusunda hareket ediyordu. Bilgileri veren FETÖ’cüler olunca, (malum, tüm birimlerin istihbarat şubeleri FETÖ’cüydü) hangi siyaset ve devlet insanı, FETÖ’nün bir terör örgütü olduğunu bilebilirdi?
Din ve eğitim kisvesi altında saklanan bu örgüte, Erbakan hariç (O da, Nurculara olan hıncından! Zira onlar, vaktiyle MSP’yi ikiye bölmüşlerdi) asker ve sivil tüm üst kademe yardımda yarış halindeydi.
Bunlara yapılan yardım konusunda; ‘Ne istediler de vermedik?’ diyen Erdoğan’ı anlamamakta ısrar edenleri görüyoruz. Erdoğan başbakandı lakin:
1- O da, diğer siyasiler gibi bilmiyordu. Öyle bir yapıda, hiç kimse, Başbakan bilmek zorundadır diyemez. Zira Başbakanlar ancak kendilerine bildirilenleri bilebilirler. Elinde istihbarat örgütleri var, nasıl bilemez de denilemez. Zira istihbarat kurumlarının da ne halde olduklarını yukarıda ifade ettik.
Ayrıca o zamana kadar hangi başbakana gerçek bilgileri verdiler ki Erdoğan’a da vermiş olsunlar?
2- 28 Şubat süreci dindarların üzerinden silindir gibi geçmesine rağmen, dini örgüt görünümündeki bu yapı kayrıldı. Hatta bu yapının başı manşetlere çekilerek, Erbakan istifaya zorlandı.
3- En uzun süre iktidarda Erdoğan kaldı. Her konuda geniş kadrolara sahip bu çete ise, örgütlüydü.
Yani Başbakan Erdoğan’ın önündeki malzeme (kadrolar) bunlardı. Düşünün, askeri ve polis okullarına bunlardan öğrenci alınıyor, onlar mezun ediliyor, size (siyasilere) sadece onları atamak kalıyor. En çok atamayı da tabiatıyla en çok iktidarda kalanlar yapacaktı.
Ayrıca o dönem (Sözde Parlamenter Sistem) at izi, it izine karışmıştı. Sudan bahanelerle iktidardaki AK Parti’ye kapatma davası açılmıştı. Denize düşen yılana sarılmıştı ki onların gerçek yılan oldukları çok sonra anlaşılacaktı.
Bütün bu hengâmeye rağmen, bu yapının paralel devlet yapılanması (FETÖ) olduğunu ilk defa kim anladı? Bu kişi ise, Erdoğan’dan başkası değildi.
Peki, bunları anlayıp da ne yaptı? Dış ve iç vesayet odaklarına ve hatta kendi partisine rağmen tek başına bunlara savaş açtı. Ve bunu ölümü pahasına yaptı ve yapmaya devam etmektedir.
Yürekler acısı birilerinin haline ne demeli? Bir yandan Erdoğan’ı bu yapıyla birlikte yürüdü diye suçlamalarına devam ediyorlar, diğer yandan da mahut yapıyla el ele verip Erdoğan’a karşı ittifak kuruyorlar!
Bakınız, çok açık söylüyorum; FETÖ (CIA), elli yıllık yapılanmasıyla devletin kılcallarına değin nüfuz etmişti. Onlara göre (gerçekte de öyle) hükümetler ve Parlamento adeta yoğurttandı, mukavvadan hançerle pekâlâ devrilebilirdi. Zira her on yılda bir böyle yapılmamış mıydı?
Haberin Devamı
Bundan dolayı da bu yapı, siyasete gerekli ağırlığı vermemişti. Ayrıca ilk defa bir siyasetçi (Erdoğan) darbeye direndi, millet de Erdoğan’ın arkasında durunca, başaramadılar.
Erdoğan’la siyasetin ağırlığını ve önemin görünce, bu kez de siyasete yöneldiler. Muhalefet partilerinin hal-i pür melaline (FETÖ’cülerle dolu milletvekili listelerine) bakın, ne demek istediğimizi anlarsınız!
DÜZELTME: Hüzünlü Bayram yazısında; Nübüvvetin 10. yılı yazılacakken, sehven (H.10) yazıldı ve ayrıca (M.619) yazılacakken, (M.519) yazıldı. Düzeltir, özür dileriz. F.B.
.
yi ki Başkanlık Sistemi var
#Başkanlık Sistemi#Deprem#Aziz Duran Parkı
Nisan 01, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Yüzyılın deprem felaketini yaşıyoruz.
Bu makaleyi 1999 Marmara depremini Sakarya’da yaşamış eski bir depremzede olarak kaleme alıyorum.
Gölcük merkezli depremin şiddeti 7.4 olmuştu; Sakarya, Kocaeli, Yalova, Düzce ve kısmen İstanbul etkilenmişti.
Adapazarı (Sakarya’nın merkez ilçesi), konum olarak altı sıvılaşmış bir zemin üzerinde kurulmuştu. Şehirdeki birçok bina, depreme dayanıklı olarak yapılmamıştı. Binalar sağlam yapılsa bile, zemin balçık olduğundan, bu tip binaların yekpare olarak yana devrildiğine şahit olmuştuk.
Binaların üstü kadar zeminlerinin de, en az bir o kadar önemli olduğunu bilsek bile gereğini yapmıyorduk.
Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanı, kadim dostum merhum Aziz Duran’dı. Aziz Bey, konu ile ilgili birçok biliminsanını davet etti, onları dinledi ve konferanslar verdirdi.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Sonunda radikal bir karar alarak, şehrin dağların eteklerine taşınmasına önayak oldu. Eski şehrin merkezindeki TZDK arazini (şehirde rantı en yüksek olan yer) yeşil alan olarak tahsis etti.
Aynı yer, bugün ‘Aziz Duran Parkı’ olarak, halkın hizmetindedir. Merhumun bu denli duyarlılığı, yeni başkan Ekrem Yüce tarafından unutulmadı ve bir kadirşinaslık olarak ismi o parka verildi.
Adapazarı’nın merkezindeki eski yapılar, üstelik deprem geçirmiş, metal yorgunu binalar ya kentsel dönüşüme tabi tutulmalı ya da güçlendirilmelidir.
Adapazarı’nı örnek olarak yazdık; başta İstanbul olmak üzere, fay hatlarındaki tüm şehirlerimizde, deprem seferberliği başlatmalıyız.
Yatırımda, hizmette birinci önceliğimiz, konutlarımızı depreme dayanıklı hale getirmek olmalıdır.
İnanın, bahse konu olan, yurt çapındaki bu denli köklü değişim ve dönüşümü Parlamenter Sistem’de yapamazdık. Nitekim ufak bir örneğini bile yapamadık.
Parlamenter Sistem’le, Gölcük merkezli depremin altında kaldık. Devlet (Cumhurbaşkanı ve Başbakan) değil fiilen ulaşmak, telefonla bile deprem merkezine ancak 48 saat sonra ulaşabilmişti.
Birileri son yirmi yıllık AK Parti iktidarını suçluyor ama insafla düşünecek olursak; depremlerde vatandaşa anında yardımları ve deprem bölgelerini ayağa kaldırmayı bu iktidar döneminde gördük. Ayrıca depreme dayanıklı bina konusunda ne yapıldıysa bu iktidar döneminde yapıldı. Sadece TOKİ 1.5 milyon konut üretti.
Haberin Devamı
Depreme uygun kanuni mevzuat, yine bu aşamada yürürlüğe girdi.
Yeterli mi? Elbette değil.
Türkiye’deki bu denli köklü bir değişim ve dönüşüm için, Başkanlık Sistemi iyi bir fırsattır. Zira Başkanlık Sistemi’nin, karar alma ve alınan kararları süratle uygulama (bürokrasiye boğulup zaman kaybetmeden) özelliği, Parlamenter Sistem’de yoktur.
Hele de, Parlamenter Sistem’deki koalisyon hükümetlerinde, işin sahibi belli değildir.
Başkanlık Sistemi’nde, depremzedelerin evleri “1”, bilemediniz “1.5” yılda yapılıp teslim ediliyor. Parlamenter Sistem’deki hükümetlerin ömürleri, bu kadar bile sürmüyordu. Vatandaş, kendi derdiyle baş başa bırakılıyordu.
Oysa Türkiye’mizin, kaybedecek bir saniye bile vakti yoktur!
Haberin Devamı
Kahramanmaraş merkezli depremden sonra, ülkemizin diğer bölgelerinde de, hiç kimse evinde rahat uyuyamıyor.
Önemli işlerde, en önemlisinden başlamak gerek (Ehemmi mühime tercih etmek).
Deprem, bizim, en öncelikli hayat memat meselemizdir.
.
Karamollaoğlu ne ile görevli
#Temel Karamollaoğlu#Erbakan#Sivas Belediye Başkanı
Mart 29, 2023
Temel Karamollaoğlu’nu, Erbakan’ın saflarında Sivas Belediye Başkanı olduğu günden beri tanıyoruz.
Beyefendinin belediye başkanı olduğu zamanda, Sivas’taki Madımak Oteli’nde 35 kişi yakılarak öldürülmüştü.
Ölenler sol kesimdendi, Beyefendi ise, sağın temsilcisi olarak başkanlık makamındaydı.
Bu yüzden; şimdi aralarında bulunmaktan büyük haz duyduğu solcuların hedefi olmuş ve adeta tu-kaka edilmişti. Ve hatta mahut kesim tarafından ‘katil’ diye yaftalanmıştı.
Aradan 30 yıl geçti; artık ne değiştiyse ‘katil’ ilan edilen bu adam, aynı çevreler tarafından ‘bilge insan’ diye anılır oldu! Malum solun gözünde tüm sağdakiler limon hüviyetindedir; sıkıp suyunu çıkarırlar, sonra da posasını kaldırıp atarlar.
Ama Karamollaoğlu’nun sağda olup olmadığını, daha açık ifadesiyle siyasi yelpazenin neresinde durduğunu belli ki kendisi de bilmiyor!
Yüzde 50 artı 1’in özelliği sebebiyle kıymete binen ‘küsurat’ partisiyle kendini nimetten saydı ve bunu, solun hizmetine sunmak için gecesini gündüzüne kattı.
Terör örgütünün uzantısı partiyle iş tutan CHP liderini cumhurbaşkanı yapmak için âdeta çırpınıyor.
Halbuki Erdoğan, onun eski liderinin (Erbakan) hayallerini bir bir gerçekleştiren yegâne liderdi. Eğer Erbakan’ın ideallerinde samimi iseler, Erdoğan’a bir ömür boyu medyun-u şükranda bulunmaları gerekirdi.
Nerdeee?
Erdoğan’a teşekkür etmek şöyle dursun, Erdoğan’ın karşısına dikilen, emperyalizmin organize ettiği cephede yer almayı maharet bildiler.
Erbakan’ın hayalinde Ayasofya’yı ibadete açmak vardı, Erdoğan bunu gerçekleştirdi. Bu kişiler, bu inançlarında samimi iseler, Ayasofya’nın ibadete açılması yalanına canlarını vermeleri gerekirdi, değil ki gerçeğine!
Böyle yapmalarını beklerken bir de ne görelim? Ayasofya’nın camiye dönüştürülmesinden rahatsızlık duyan tuhaf bir halleri var!
Karamollaoğlu, Ayasofya ile ilgili, geçenlerde öyle bir laf etti ki karadan da kara olup zifiri karanlığını açığa çıkardı.
Neymiş efendim; Ayasofya çok büyükmüş, bir kısmı turistlerin ziyaretine açılabilirmiş.
Bir kez olsun, merak edip Ayasofya’ya gitseydi, böylesine absürt bir lafı etmezdi. Zira Ayasofya her gün yerli ve yabancı binlerce turist tarafından, zaten ziyaret edilmektedir.
Bir tarafını, bir kesime açmak ne demek? Ayasofya’nın her tarafı, her kesime açık.
‘Sirkatin söyleten’ bu açıklamasıyla belli ki Ayasofya’ya gitmemiş bile!
İşte bunların Ayasofya aşkı bu kadar! Orasının ibadete açılmasındaki samimiyetleri de bu kadarmış.
On yıllar boyu ‘Zincirler kırılsın! Ayasofya açılsın!’ diyeceksin. Bu uğurda mitingler düzenleyeceksin. Açılınca da, gitmeyeceksin!
İnsan, turist olarak gidip o manzarayı görür ve böyle bir lafı etme rezilliğini yaşamaz.
İşte CHP saflarında, kendilerine ikbal arayanların dava adamlıkları bu kadardır.
Milletimizin şafağı, bunların gerçek yüzlerini gördüğü gün sökecektir!
Ve o vakit, yarından da yakındır!
.
Yıkanmış beyinler
#Erdoğan#YÖK Başkanı#Diploma
Mart 27, 2023
Bu ülkedeki kadar tuhaf, tuhaf oldukları kadar da kendi değerlerine düşman bir insan topluluğunu dünyanın hiçbir yerinde göremezsiniz.
Haberin Devamı
Kimsenin isminin önündeki titrler, unvanlar (Prof., Dr., gazeteci, yüksek mühendis, general, avukat, vb.) sizi yanıltmasın. Zira son iki asırdır, bu ülkede cehalet ve katmerli cehalet, tahsille elde ediliyor!
Birlik olup hak ve hakikatten, doğruluktan şaşmamamız gerekirken; binbir parçaya bölünüp doğruları tümüyle kendi hanemize yazmayı, yalan ve yanlışları tümüyle muhataplarımıza mal etmeyi maharet biliyoruz.
Her fırkadaki (parti, hizip, klik, cemaat, vb.) insanlar, kendilerini ölçü (terazi) görüyor ve karşıtları herkesi kendi terazisinde tartıp değerlendiriyor.
Dolayısıyla; değerlendirme yapanların her biri, sütten çıkmış ak kaşık, değerlendirilenler ise tümüyle tu-kaka!
Böylesine sefil bir idraksizliğin olduğu ortamda; hak ve hakikat namına hiçbir hayırlı oluşa yer yoktur.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Opel
Yeni C3 Aircross SUV
Citroën
by Taboola
Adı, sanı ne olursa olsun, kimileri yalan söylemeyi ve iftira atmayı, haksız yere işgal ettiği görevinin gereği biliyor ve utanmadan kara çalmaya devam ediyor.
Bu durumun tipik örneği, Sayın Erdoğan’ın üniversite diplomasıdır. Sandıkta yenemedikleri Erdoğan’ı, bu çeşit alçakça iftiralarla itibarsızlaştırmaya çalışıyorlar.
Bu zavallıların kimler olduğuna baktığınızda, “Bu insan müsveddeleriyle mi, bu yaratıklarla mı aynı havayı soluyorum?” diyerek kendi adınıza utanırsınız.
Bu aşağılık tipler, yaşadıkları bu ülkeyi ‘muz cumhuriyeti’ sanıyor. Bir yönüyle haklı da görülebilirler. Zira o hamakat kumkuması halleriyle, bu ülkenin en üst makamlarını işgal etmişler.
Mesela; bunlardan birisi eski YÖK Başkanı; gayri resmi olarak Erdoğan’ın diplomasını araştırmış ama bulamamış! Tımarhaneye hademe olamayacak bir tipi YÖK’e başkan seçerseniz, olacağı budur!
Yüksek Mahkeme konumundaki YSK, diplomayı kabul ediyor ve Cumhurbaşkanlığı adaylığını onaylıyor. (Daha önceden de onaylamış ve bu kişi, halen Cumhurbaşkanlığı görevini sürdürmektedir.) Diplomanın ait olduğu üniversitenin rektörlüğü resmi duyuru yaparak; “Diplomanın verildiğine dair kayıt 4694 kütük numarasına bağlı olup 8345 sayısı ile numaralandırılmıştır. Öğrencilik ve mezuniyet işlemlerine ilişkin tüm belgeler, diğer mezunlarımızınki gibi üniversitemizde muhafaza edilmektedir” demektedir.
.Aynı fakülteden mezun olan CHP Milletvekili Prof. Dr. Aydın Ayaydın, Erdoğan’ın hocalığını yaptığını ve sınıf arkadaşı olup bilahare aynı üniversitenin (Marmara) rektörü olan Prof. Dr. M. Emin Arat da Erdoğan’la birlikte okuduklarını ifade ettiler. Ayrıca onlarca sınıf arkadaşı, televizyon ekranlarından bu durumun gerçekliğini ifade ettiler. Hepsinden önemlisi soğuk mühürlü kapı gibi diploması gözler önündedir.
Bütün bu gerçeklikler ortada iken daha neyin davası güdülmektedir?
Kedi uzanamadığı ciğere mundar dermiş ama bunlara kedi demek, kediye hakaret olur.
Lanetlenmiş, kalpleri mühürlü yaratıklar; muhataplarının aynalarında kendilerine görüp, içyüzlerini sıralayıp, sayıp döküyorlar.
Zira bu yaratıklar, muhataplarını kendileri gibi biliyorlar.
Dayanabilene aşk olsun!
Nereden nereye
#14 Mayıs#Seçim#CHP
Mart 18, 2023
14 Mayıs 2023 seçimleri de tıpkı 14 Mayıs 1950 seçimleri gibi, milletimizin demokratik rüştünü ispat ettiği ve kaybedilen hak ve hukukunu aslanın ağzından söküp aldığı (alacağı) seçimler olacaktır.
Zira 1950’ye kadarki seçimlerin yalnızca adı seçimdi. Millet, sandığa, dostlar alışverişte görsün diye giderdi. Seçime (!) tek parti girerdi ve adaylar, tek kişi tarafından belirlenirdi.
Muhalefet partisi olmadan, CHP tek başına iktidar partisiydi ve bu partinin şehirlerdeki il başkanları, aynı zamanda aynı ilin belediye başkanı ve valisi konumundaydı.
Askeri ve sivil bürokrasi de, a’dan z’ye kadar CHP’liydi. O vakitler, 1 kilogram şeker, bürokrata 5 kuruş, halka ise 5 liraydı. O halk ki meteliğe kurşun sıkıyordu; 4 lira yol vergisini ödeyemediği için hapsi boyluyordu.
1950 seçimlerinin önemi, ilk defa çok partili ve serbest seçimlerin olmasıydı. 1946 ise, sözde çok partili olsa da şaibeliydi.(‘Açık oy, gizli tasnif’ ile maluldü.)
Milletin tercihi, CHP’nin karşısındaki partiydi; adı, sanı ne olursa olsun, CHP’nin karşısında olması kâfiydi. Onu tanımaları gereksizdi; zira önceki yönetimi ve zulmünü yeterince tanıyorlardı!
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Opel
Yeni C3 Aircross SUV
Citroën
by Taboola
CHP’nin maddi ve manevi olarak neler yaptığını tarihler yazıyor. Millet açısından değerlendirilmesi şöyledir ki, 1950’deki ilk serbest seçimlerde sandığa gömdüğü CHP’ye bir daha, seçimle iktidar yüzü göstermedi.
CHP, çok değil, on yılda (DP iktidarı boyunca) bu durumu fark etti ve sandık dışı usullerle iktidarda kalmanın yolunu ve yordamını buldu.
Dışarısı (ABD) ve içerideki uzantıları el ele vererek, ‘vesayet rejimi’ kurdular. Artık sandıktan kim çıkarsa çıksın, iktidar olacak ama muktedir kılınmayacaktı.
Her on yılda yapılan darbelerle, vesayet rejimi tahkim edildi ve zavallı siyasetçilere, ‘hükümetçilik’ tiyatrosunda çeşitli roller verildi!
İktidarların davulları, siyasilerin boynuna asıldı lakin tokmak hep vesayet odaklarının ellerinde oldu.
Bu vesayet odakları miletin seçtiği Başbakan Menderes ve arkadaşlarını darağaçlarında sallandırdı, Süleyman Demirel’e hükümetçilik yerine rodeoculuk yaptırdı, Özal’ı şaibeli bir şekilde öldürdü, Erbakan’ı başbakanlıktan aşağılayarak alaşağı etti.
Milletin seçtiği başbakanlara bunları yapanlar, milletin kendisine ne yapmazlar?
Neler yapmadılar ki... Tayyip Erdoğan’ın başında bulunduğu AK Parti, mahut vesayet odaklarına rağmen iktidar oldu. İktidarda olduğu 20 yıl boyunca da, iç ve dış bu vesayet odaklarıyla boğuşa boğuşa bu günlere geldi.
Geldiği bu günde, Türkiye’ye lig atlattı.
Vesayetin çanına ot tıkadı.
Cumhurbaşkanını sözde değil, özde (doğrudan) millete seçtirdi.
Terörü içerde bitirdi, dışarıdakiler de inlerinden burunlarını çıkaramıyorlar.
Her tarafından ve her yönüyle kuşatılmak istenen ve tekrar eskisi gibi ‘uydu’ yapılmak istenen Türkiye’yi, güçlü ve bağımsız kılmak için, örneği görülmemiş bir gayretle çalışıyor.
14 Mayıs 2023 seçimleri, eskiyi hortlatmak isteyenlerle (yanından devşirilenler dahil) Erdoğan’ın milletle el ele vererek, getirilen yeni sistemi sürdürmek isteyenler arasında geçecek.
Ve millet ne derse, o olacak.
.
İstanbul için master plan
#İstanbul#Deprem#Plan
Mart 08, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
İstanbul’umuzun bina stoku büyük çoğunluğuyla depreme dayanıklı değildir.
Haberin Devamı
Tüm biliminsanlarının haykırdığı, yakın gelecekteki 7 üzeri bir İstanbul depremi, bundan öncekilerin hiçbirine benzemeyecek ve ülkemiz için, telafisi mümkün olmayan tam bir yıkım olacaktır.
Zira İstanbul, her şeyi ile bu ülkenin kalbidir ve kalp durunca, bünyenin tamamı mahvolur.
Bundan dolayıdır ki İstanbul için master plan çerçevesinde özel bir kanun çıkarılmalı, bu kadim şehir her yanı ile yeniden ele alınmalıdır.
Tüm dünyanın gözünde ışıltılı ve görkemli olan bu mega kent, bina stoku bakımından, gerçekte her yanı ile dökülen, yoğun makyajla ayakta durabilen tam bir mega köydür.
Dışı seni içi beni yakar misali!
Şehir, merkezi ilçeleriyle (Şişli, Beyoğlu, Kadıköy vb.), varoşlarıyla (Esenyurt, Beylikdüzü, Maltepe, Küçükçekmece, Kartal vb.) New York City (Manhattan) bölgesindeki gökdelenler diyarını andırıyor.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Ama içlerine girdiğinizde, yalnızca sokaklarına baktığınızda bile gerçekte bir ucube şehirleşme ile yüzleşirsiniz. O devasa binaların önündeki sokaklar öyle dar ve kargacık burgacık ki, gecekondu semtlerindeki sokaklar bunların yanında bulvar kalır.
Bu denli ucube şehirleşmenin yaşayacağı depremi düşünmek bile insanı ürpertiyor.
Zira yıkılan yıkıldığıyla, yanan yandığıyla, ölen öldüğüyle, yaralanan yaralandığıyla kalakalacak ve bunlara ne ulaşılabilecek ve ne de bunlarda yaşayanlar şehri terk edebilecektir.
Normal zamanda bile, sokaklarında tek araçla gitme güçlüğü çeken vasıtalar, yarın bir deprem esnasında, hangi yollardan, nereye gidebilecektir?
Her iki yakasının da üç tarafı denizle çevrili kentin, böylesi bir deprem vukuunda denize ulaşımı veya denizden ulaşımı bile imkânsız hale gelecek.
Ekrem İmamoğlu, Büyükşehir’e Beylikdüzü Belediye Başkanlığı’ndan gitti. Gittikten sonra Beylikdüzü’nü unuttu ve bu ilçeye bir deniz iskelesini bile fazla gördü. Denize sahili var ama denizden ulaşımı olmayan bir ilçe konumunda Beylikdüzü.
İstanbul Boğazı’ndaki yapılarla ilgili de özel bir kanun çıkarılması gerekir. Çivi çakılmasına müsaade etmemekle boğazı kurtarmış olamayız. Zira boğazdaki mevcut bina stokunun çoğunluğu da depreme karşı dayanıksız.
Haberin Devamı
Maliklerin, binalarını dönüştürmeleri için devletin öncü ve yardımcı olması gerekir.
Burada eğri oturup bir kez daha doğruyu söyleyelim ki, sorumluluk mevkiindeki Sayın Erdoğan’ın, binaları dönüştürme konusunda dilinde tüy bitti lakin derdini dinleyen olmadı.
Çevre Bakanlığı’nın ya da AK Partili belediyelerin tüm dönüşüm projelerine, başta Mimarlar Odası olmak üzere CHP’li, İYİ Partili, TİP’li milletvekilleri ve belediyeleri ‘takoz’ yarışına girdiler.
Özellikle Hatay ve İskenderun’da, kentsel dönüşüme karşı sergiledikleri ‘istemezük’ tavırlarıyla, bugünkü manzara karşısında vicdanları rahat mı?
.
İskân’ verenler de sorumlu
#Deprem Felaketi#İskan#İskân Ruhsatı
Şubat 27, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
İNSAN... İnsan... İnsan. Eğitim... Eğitim... Eğitim.
Haberin Devamı
Hem bahçede hem balkonda rahat ve huzurlu bir ortam.
Gerisi lafügüzaftır (boş sözdür).
Dünyanın en üstün hukuk kurallarını da koysanız, en gelişmiş yönetmelikleri de çıkarsanız; nihayetinde, tüm bunları uygulayacak veya bizdeki gibi uygular gibi yapacak olanlar insandır.
Yani iş, kuralda değil, o kuralı gerektiği şekliyle uygulayacak insanda bitiyor.
Nitekim 1999 depreminden sonra, dünyanın en gelişmiş deprem yönetmeliğini yapan ülkeyiz.
Yazıyı yazdığım esnada, site yöneticimiz, değerli dostum Mahmut Küçükdoğan Bey’den bir WhatsApp mesajı aldım. Mesajda; pazar günü dinlenmek isteyen ve evden çıkmak istemeyen emekçi bir babanın anekdotu vardı.
İlkokula giden çocuğu gelir, babasından verdiği sözü tutmasını ve kendisini sinemaya götürmesini ister. Çok yorgun olan baba, gitmez istemez ama bir bahane bulması gerekir. Önündeki gazetede, dünya ülkelerinin haritası vardır. Hışımla gazeteye paramparça eder ve çocuğun önüne atar. “Odana git, ülkeleri yerli yerine koy; sinemayı hak et!” der.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Opel
Yeni C3 Aircross SUV
Citroën
by Taboola
Çocuk, yırtılan gazete parçalarını toplayıp odasına gider, beş dakika sonra haykırır; “Baba gel; dünya haritası hazır” der. Baba inanmaz ama yanlışını göstermek için de olsa çocuğun odasına gider.
Tüm dünya ülkelerinin doğru şekilde konulduğunu görünce gözleri fal taşı gibi açılır. Sinemaya gitmek için, bir taraftan giyinirken oğluna sorar: “Oğlum! Hayretler içindeyim, nasıl yaptın bunu?”
Çocuk: “Çok kolay baba; gazetenin arkasında insan resmi vardı. Onları yerli yerine koydum; insan düzelince dünya da düzeldi!”
1999 yılındaki Marmara depreminde kabak, müteahhit ve emlakçı olan Veli Göçer’in başında patladı.
Halbuki inşaat (yapı) ; imar yerinin ve durumunun belirlenmesinden başlayan, projelendirilmesine, zemin etüdünün tespitine, yapım aşamalarına, malzeme ve malzemenin kullanım (temel, kolon, kiriş, demir, beton vb.) şekillerine değin birçok süreçten geçiyor.
Her bir aşamanın sorumlusu olan, imza atan ve bunları kontrol eden teknik elemanlar zinciri var. Ayrıca belediyelerde İmar Müdürlüğü Yapı Kullanma İzni birimleri var.
Bu birim, inşaatların iskân ruhsatını verir. İskân ruhsatı, inşaatın bitmesi sonrasında, binanın kanun ve yönetmeliklerde belirlenen standartlara uygun olduğunu teyit eden yapı kullanım izin belgesidir.
Söz konusu birimin yaptığı incelemeler sonucunda, oturma izni, yapı ruhsatı veriliyor.
Dolayısıyla bunlar da sorumlu; bu kişiler da hesap vermelidir.
Özetin özeti; tüm yetkililer, yetkileri oranında sorumlu olup muhakeme edilmelidir.
Siyaset bu işin neresindedir, derseniz... Tam göbeğindedir. Belediye encümenlerinin imar komisyonu üyeleri de sorumlu olup hesap vermeye dahil edilmelidir (şayet hukuksuz bir karara imza atmışlarsa veya hukuksuzluğu kılıfına uydurmuşlarsa).
.
Yanlışta ısrar
#Ekrem İmamoğlu#İstanbul#Deprem
Şubat 20, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
DİKKAT edilirse, sürekli aynı yanlışta ısrar ediyoruz. Depremin değil, binaların öldürdüğünü bilmemize rağmen, binalar yer ile yeksan olup insanları öldürdükten sonra sorumlularını arıyor ve hesap sormaya çalışıyoruz.
Haberin Devamı
Yani testiyi kırdıktan sonra çocuğu dövüyoruz. Halbuki suya giderken (binalar yapılırken) dövseydik (gerekli önlemleri alsaydık) testi kırılmayacak; deprem olsa da sonuçları bu denli yıkıcı ve ölümcül olmayacaktı.
1999’daki Gölcük merkezli Marmara depreminden sonra, gerekli hukuksal düzenlemeleri, olması gerektiği şekliyle yaptık.
Görünen o ki bu düzenlemelere riayet edilerek yapılan binalar, dimdik ayaktalar.
Yeni mevzuata göre yapılıp da yıkılan binaların sorumlularından mutlaka hesap sorulmalıdır. Zira bu durumda, A’dan Z’ye bir sorumlu ve suçlu zincirinin varlığı apaçık ortadadır.
Nitekim Kahramanmaraş’ta yıkılan bir sitenin inşaatında nervürsüz demir kullanıldığı tespit edildi. Sadece bu sitede 200 canımız gitti!
Ayrıca, Kahramanmaraş merkezli depremde yıkılan binaların yüzde 95’i 1999 tarihinden önce ve maalesef, yapanların keyiflerine göre inşa edilmiş.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Yani ne temelleri temel, ne demirleri demir ve ne de betonları beton!
Eski binaların tamamının yeni mevzuata göre dönüştürülmesinden başka çare yoktur.
Devlet ve millet hayatımızda hayati derecede ehemmiyet arz eden bu konunun (kentsel dönüşüm), birçok bakımdan zorlukları ortadadır.
En basit perspektiften; vatandaşa, eski olan evini dönüştür, yani ya güçlendir ya da yıkıp yeniden yap diyoruz. Emekli bir insan, zaten kıt kanaat geçiniyor, hangi parayla evini dönüştürecek?
Dönüştürülmesi gereken bina apartmansa, daire sahiplerinden bir kısmı rıza göstermezse -ki, çoğu kez, maddi imkânsızlıktan gösterilemiyor- bina dönüştürülemiyor.
Binanın bulunduğu bölgede, mevcudun üzerinde kat verilmiyorsa, bu durumda müteahhidin ilgisini çekmiyor. İş, apartman sakinlerine kalıyor; bunlardan biri veya birkaçının ekonomik durumu yoksa yine dönüşüm sağlanamıyor.
En tehlikeli durumsa, on beş milyondan fazla insanın yaşadığı ve Türkiye’nin her bakımdan kalbinin attığı yer olan, 7.5 dolayındaki İstanbul merkezli bir depremdir.
Böyle bir depremde yüz binlerce binanın ağır ve orta hasarlı olacağı raporu ilgililerin elindedir.
Raporu hazırlatan İstanbul Büyükşehir Belediyesi muhtemel bir İstanbul depremine karşı herhangi bir önlem almadığı gibi, bu yönde bir girişimi olduğu da bilinmemektedir.
Haberin Devamı
Oysa Ekrem İmamoğlu göreve gelmeden önce her yıl 20 bin yeni konut sözü vermişti; dört yıl geçti, 80 bin yeni konutun hazır olması lazımdı. Ama o, ‘sıfır’ konutla, yapılmayanın rekortmeni oldu! Üstelik kentsel dönüşüm yapan ilçe belediyelerini (Esenler gibi) mahkemeye vererek ne denli halkçı olduğunu göstermiştir!
İstanbul, hiçbir zaman bu kadar sahipsiz kalmamıştı.
.
yiler ve kötüler
#Deprem#Devlet#AFAD
Şubat 18, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
On ili kapsayan bir alanda, yıkılan binlerce binanın enkazında, yerli ve yabancı yüz binleri aşkın insan, canhıraş bir halde kurtarma mücadelesi verdi; bir kısmı hâlâ mücadeleyi sürdürüyor. Devlet-vatandaş birlikteliğinin en güzel örnekleri sergileniyor. Resmi ve sivil herkes gönlünü ortaya koyarak, susuz, uykusuz, aç biilaç, gece-gündüz koşturuyor. Bu nimetlere sahip olunsa da kimsenin bunları yemeye ve içmeye ne iştahı var ve ne de bunları görmeye tahammülü var.
Yalnızca onlar değil, oralardaki acıdan da öte manzaraları televizyon ekranlarından seyreden insanlar da aynı durumda.
Tam bir görev sorumluluğuyla, olayları yansız bir şekilde dünya kamuoyuna aktarmak için çırpınan onlarca gazeteci arkadaşımızın gayretleri asla unutulmayacaktır. Depremzedelerle aynı sıkıntıları yaşamalarına rağmen, belli etmiyor ve herkese moral vermek için çırpınıyorlar.
Milletimizin, 15 Temmuz’da sergilediği birlik ve dayanışma ruhunu deprem bölgesinde de görüyoruz. Bakanlıklarımız, AFAD’ımız, Kızılay’ımız, UMKE’miz, bütün valiliklerimiz, kaymakamlıklarımız, belediyelerimiz, holdinglerimiz, sivil toplum kuruluşlarımız, site yönetimlerimiz ve gönüllü vatandaşlarımız; bedeni, ayni ve nakdi yardımlar için adeta seferber olmuş durumdalar.
İnsanlık ölmedi dedirtircesine, dünya ülkeleri de yardımlarını yağdırıyorlar. Birçok ülkenin kurtarma ekipleri, kan ter içinde, durmaksızın, beton yığınlarının altında iğne ile kuyular kazdı.
Bunca melek ruhlu insanın hayırda yarıştığı yerde, şeytanların ve şeytanlıkların olmaması düşünülemez. Zira burası dünyadır ve bu arenada, kuzu postuna bürünmüş nice kurtların olması kaçınılmazdır. Malum onlar da dumanlı havayı severler!
İnsan demeye bin şahidin gerektiği bu insanlık müsveddelerinin; kimi siyasetçi, kimi gazeteci, kimi sosyal medya denilen gayya çukurunun elemanları olarak ortalığa çıktı ve tüm melanetlerini hayasızca kustular ve kusmaya devam ediyorlar.
‘Çukur’ şahsiyetli bu yaratıkların en bariz özelliği hakkı-gerçeği görmezden gelip örtmek, inkâr etmek ve iftira atmaktır.
TOKİ’nin yaptığı binalarda tek çizik yok, şehir hastaneleri dimdik ayakta olup sağlık hizmetlerinde destan yazıyorlar. TSK ve Sağlık Bakanlığı onlarca sahra hastanesi kurdular. Seyyar eczaneler kurulup bedava ilaç dağıtılıyor, Adalet Bakanlığı onlarca sahra adliyesi kuruyor, limandaki gemi hastaneye dönüştürülüyor. Yaralılar ambulans uçak ve helikopterlerle, muhtelif yerlerdeki şehir hastanelerine naklediliyor.
Yüz binlerce depremzede vatandaşımız, başka illerdeki öğrenci yurtlarına, otellere ve sosyal tesislere yerleştirildi ve yerleştirilmeye devam ediliyor.
Haberin Devamı
Bu gerçekler görülüp dillendirilseymiş, AK Parti’ye ve Erdoğan’a puan yazdırılırmış.
Böyle yapmamak için habis ruhlarının gereği, yalana ve iftiraya sarıldılar:(Bunların içinde parti genel başkanı, grup başkan vekili, milletvekili, belediye başkanı, eski bakan, köşeyazarı, gazeteci gibi her türden insan (!) var.) ‘Depremde enkazdan yalnızca AK Partililer çıkarılıyor’ , ‘ Baraj patladı, Hatay’ı terk edin!’ , ‘Savcılar görev yapmadığı için, ölüler defnedilemiyor’ , ‘Depremde hasar gören Mersin Şehir Hastanesi boşaltılıyor’ , ‘AFAD, akşam 8.5 şiddetinde deprem beklendiğini açıkladı’ , ‘Bölgede Kızılay’ın hiç çadırı yok; Kızılay başkanı İlahiyat mezunu’, ‘Suriye hududundan on binlerce mülteci Türkiye’ye akın etti’ , ‘Arap ülkelerinin hiçbirinden yardım gelmedi’ , ‘Suriyeli çeteler akın akın Türkiye’ye geliyor’ , ‘Suriyeli mülteci, itfaiye erinin telefonunu çaldı’...
Ve daha, bunlar gibi niceleri.
Haberin Devamı
İyilerin kaderi; deprem felaketiyle boğuşmanın yanında, bu denli aşağılık sosyal depremlerle de uğraşmaktır.
.
Yeniden inşa
#Deprem Felaketi#Depreme Dayanıklı Yapılaşma#Deprem Dersleri
Şubat 15, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Kolay değil; asrın felaketini yaşadık, yaşıyoruz. Malum, önce pandemi, tüm dünya ile birlikte bizim ülkemizi de vurdu. Tüm gücümüzle direndik ve o umumi afeti en az zararla atlatabildik.
Haberin Devamı
Ardından, asrın felaketine muhatap olduk. 86 milyon ‘yek kalp’, ‘yekvücut’ ve ‘yek cihet’ olarak, yaralarımızı sarmaya çalışıyoruz.
Her depremden sonra, birbirimizi suçlamayı ve suçlarken de suçlayan herkesin nefsi adına, sütten çıkmış ak kaşık olmayı iddia edebiliyoruz.
Bu deprem, nasıl asrın felaketi ise, bu iddialar da asrın yalanından ibarettir. Zira çok ama çok az istisna dışında, toplum olarak hepimiz suçluyuz.
İnşaat alanlarını belirleyenler de, inşaatları projelendirenler de, yapanlar da, çimentodan-demirden çalanlar da, yaptıranlar da, onları kontrol (!) edenler de; hâsılı imardan iskânına değin A’dan Z’ye herkes sorumlu ve suçludur.
Türkiye’nin bir deprem ülkesi olduğunu bilmeyenimiz yok. Fay hatlarının güzergâhı da belli, sıvılaşmış-balçık zeminler de.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Yani dememiz o ki neyin ne olduğunu, nerede, neyi nasıl yapmamız veya yapmamız gerektiğini aklen ve ilmen çok iyi biliyoruz.
Ama iş, icraata geldiğinde, hemen herkes tüm bildiklerini unutuyor ve menfaatine gelecek şekilde davranıyor; yanlış karar alıyor, yanlış yerleri imara açıyor, yanlış projelendirme yapılıyor, yanlış (eksik) demir ve çimento kullanılıyor, kontrolsüz ve yanlış imzalar atılıyor ve böylece yanlış yerlerde yanlış binalar yükseliyor.
Esas itibarıyla, mahut yerlerdeki tüm bu yanlışlıklar, doğru gibi gösterilerek iskâna açılıyor. Zavallı vatandaşlar da, ‘içlerini kurtların yiyip bitirdiğini’ bilmeden, sadece dıştaki yaldızlı görünüşüne bakarak, bu binalardan daire satın alıp yerleşiyor.
Bütün bu yanlışlıkların sonucu, çok acı bir şekilde tezahür ediyor ve olası bir yer sarsıntısında binalar yer ile yeksan oluyor.
Enkaz altında kalan on binlerce insanımızın katili de yukarıdaki yanlışlıklar zincirinde yer alan tüm sorumlular oluyor.
Öyle, çöken inşaatların müteahhitlerini yakalayarak ve bütün suçu bunlara yıkarak, bu sorumluluktan kimse kurtulamaz. Müteahhidin hukuksuz taleplerini hukuki kılıfa uyduran, imza atan, gerekli kontrolleri yapmayan ve bu şekliyle müsaade eden tüm sorumlular da hesap vermelidir.
Haberin Devamı
Bir ‘fay kanunu’ çıkarılması elzemdir.
Fay hatlarında bulunan tüm yapıları ya yıkıp başka alanlarda yapmalı ya da yıkıp depreme dayanıklı özellikte yeniden inşa etmelidir. Bir deprem ülkesi olan Japonya böyle yaparak kayıp ve hasarı en aza indirdi.
Depremlere uygun yeniden yapılanma, merkezi ve yerel yönetimlerin birincil işi olmalıdır.
Balık hafızalı bir milletiz. Geçirdiğimiz acılar ne denli büyük olsa da, çok çabuk unutuyor ve hiçbir şey olmamış gibi hayatımıza devam ediyoruz.
Bu cümleden olarak; Deprem bakanlığını behemehâl kurmalı ve deprem bilim kurulu oluşturmalıyız.
Her ilimizin merkezinde, deprem farkındalığını yansıtacak ve deprem acılarını unutturmayacak deprem anıtları yükseltmeliyiz.
Haberin Devamı
Anaokulundan başlayarak eğitimin her kademesindeki insanımıza uygulamalı deprem dersleri vermeliyiz.
Seferberlik ruhuyla, depreme dayanıklı yapılaşmayı tüm yurt sathına yaymalıyız.
Bugün değilse, ne zaman?
Zira yarın yaparız diyenler helaktedir.
.
Depremi yaşayan bilir
#Gölcük#Deprem#Pazarcık
Şubat 13, 2023
1999 Gölcük merkezli, 7.4 şiddetindeki depremde, sarsıntıyı tüm şiddetiyle hisseden ve her tarafı yıkılan ve bütün caddeleri enkaz yığınına dönen Sakarya’daydım.
O dehşetli güne ‘kıyametin provası’ demiştik.
Kahramanmaraş’ın Pazarcık ve Elbistan ilçeleri merkezli üst üste meydana gelen 7.7 ve 7.6 depremler ise, kıyametin kısmen kopmasından başka bir şey değildi.
Nitekim Pazarcık ilçesinde ilk depremde sadece dört bina yıkılırken ikincisinin sonucunda 600 bina enkaz haline geldi.
Birincisiyle ikincisinin arasında dokuz saat fark var ve hemen herkes o büyük sarsıntının şokunu atlatamamışken ikincisine yakalanıyor.
Ve peşi sıra, 6.6 şiddetine varan bini aşkın artçı depremler, bölgeyi beşik gibi sallıyor.
Yetkililerin ifadesine göre, 130 atom bombasına maruz kalan bir bölgeden bahsediyoruz. Depremin vurduğu 10 ilimizde 13.5 milyon insan yaşamaktaydı.
Yedi bine yakın bina yıkıldı.
Asrın felaketini yaşadık, yaşıyoruz. Allahü Teâlâ beterinden korusun.
Depremi, depremin acısını yaşayan bilir. Ne yazsak, ne söylesek o acıyı anlatamayız.
Daha dün; her şeye malikti, sağlıklıydı, zengindi, evi barkı, işi aşı, eşi dostu, çoluk çocuğu, torunları vardı. Sıcacık yuvalarının duvarlarında, yavrularının şen şakrak bağırışları yankılanıyordu.
Bugünse; her şeyini kaybetmiş, yalnızlığın, yoksulluk ve yoksunluğun pençesinde kıvranan; üşümüş titrek elleriyle, karavana kuyruğunda bir tas sıcak çorba için, ya da ekmek kuyruğunda bekleyen insanların acılarını, duygularını tarif mümkün müdür?
Kar, sağanak yağmur ve kuvvetli rüzgârın etkili olduğu bölgede, geceleri sıcaklık eksi 3-13’e kadar düşüyor.
150 bini aşkın insan, üstün bir gayretle, zamanla yarışırcasına arama ve kurtarma yaptı ve yapmaya devam ediyor. Zira her geçen saniye umutları tüketiyor.
Gün, dayanışma, birlik, beraberlik ve yardımlaşma günüdür.
Türkiye, devlet ve milletiyle; tüm resmi ve sivil kurum ve kuruluşları ile tek kalp olup depremzede kardeşleri için attı, atıyor ve atmaya devam edecek.
Tüm kardeşleri tam bir seferberlik anlayışıyla yardıma koştu.
Deprem bölgesinde incelemelerde bulunan Cumhurbaşkanı Erdoğan, ‘Yıkılan yerleri, bir yılda ayağa kaldırırız. Kimsenin endişesi olmasın; evsiz kalan tüm vatandaşlarımızı bir yıl sonra yeni evlerinde iskân ettiririz. Tıpkı Van’da, Elazığ’da Malatya’da, Giresun’da, Kastamonu’da ve İzmir’de yaptığımız gibi....’ diyerek depremzedelerin yüreğine, bir nebze olsun su serpti.
Haberin Devamı
Erdoğan ayrıca; başka şehirlere giden ailelerin bir yıllık kiralarının karşılanacağını ve bir yıl sonra da bu kişilerin yeni evlerine kavuşacaklarının müjdesini verdi.
Üniversiteleri online (çevrimiçi) eğitime geçirip tüm öğrenci yurtlarını depremzedelere tahsis etti.
Bir nebze diyoruz zira o yüreklerin eşleri, anne-baba ve kardeşleri, çocukları, torunları, hasılı yaralı yüreklerin yarıları enkaz altındaydı.
.
Seferberlik şart
#Deprem#Seferberlik#Kahramanmaraş
Şubat 11, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
ONCA acı tecrübeler yaşamamıza rağmen, deprem gerçeğini görüp gerekli tedbirleri almakta hâlâ ayak sürüyoruz. Hâlâ 3-5 metrekarenin veya 3-5 kuruşun hesabını yapıp canımızı ve malımızı yok sayabiliyoruz.
Haberin Devamı
Kentsel dönüşüme direniyoruz, direnebiliyoruz.
Ülkemiz deprem kuşağında bulunuyor, dolayısıyla bizler bu gerçeği bilip depremle yaşamasını öğrenmek zorundayız. Deprem olmayacak diye bir şey yok, mutlaka olacak; şu halde, depreme dayanıklı binalar yapmaktan başka çaremiz yok!
İşte yine bir kış günü; 6 Şubat 2023 Pazartesi günü sabaha karşı, saat 04.17’de, merkez üssü Kahramanmaraş’ın Pazarcık ilçesi olan ve on il ve ilçelerinde yıkıma sebep olan 7.7 büyüklüğünde bir depremle sarsıldık.
Ardından 6.6 büyüklüğe varan onlarca artçı ve büyük sarsıntının üzerinden 9 saat geçmemişti ki bu kez de merkez üssü Elbistan olan, 7,6’lık bir depremi daha yaşadık.
Yine yıkılan yüzlerce bina ve bunların altlarında kalan binlerce insanımız. Yine girilemeyen ağır veya orta hasarlı binlerce bina ve evlerini, bu kış günü terk etmek zorunda kalan on binlerce insanımız.
Her depremde olduğu gibi, bunda da aynı manzara ile karşı karşıya kaldık. Öldürenin deprem olmadığını, çürük binaların olduğunu gördük.
Kanaatimizce; kentsel dönüşüm işi, şahıslara, şahısların keyfine bırakılmamalı. Umumi seferberlik başlatılıp çürük tespit edilen tüm binalar yıkılıp yeniden yapılmalıdır.
Sağlıkta olduğu gibi, bunda da bilim kurulları oluşturmalı ve kurullar ne diyorlarsa onu yapmalıyız.
Devlet, gerektiğinde zor kullanmalıdır; zira hastaya ilaç sorulmaz, zorla da olsa tatbik edilir.
Tek tesellimiz, mevcut depremlerde, eskiden olduğu gibi depremzedelerin sahipsiz kalmaması, kendi dertleri ile baş başa bırakılmamasıdır.
1999 Marmara depreminde, ne denli sahipsiz ve çaresiz kaldığımızı hatırladıkça kahroluyoruz. Cumhurbaşkanı ve Başbakan (Demirel, Ecevit) deprem mahalline telefonla bile ulaşamadılar; değil depremzedelere bizzat ulaşmak, sağlıklı bir haber bile alınamadı.
En lazım olduğu anda devlet, sırra kadem basmıştı.
Çok şükür o günleri geride bıraktık; AK Parti hükümetleriyle birlikte, devlet, yetkilileriyle ve tüm kurum ve kuruluşlarıyla anında olay mahallindeler.
Afetzedeler çaresiz bırakılmıyor, her türlü ihtiyaçları karşılanıyor.
Haberin Devamı
Yıkılan şehrin bütünü de olsa; planlı bir şekilde şehir yeniden imar edilip evleri, hak sahiplerine teslim ediliyor.
Eksiğimizi yukarıda ifade ettik; kentsel dönüşümde elimizi çabuk tutmalıyız, depremi çürük evlerle değil, depreme dayanıklı binalarla karşılamalıyız.
Zira yıkılanı, daha iyi şekildi yeniden yapabiliyor ancak giden canları geri getiremiyoruz.
Devlet ve millet hayatımızın, bu olmazsa olmaz hakikatini de bugünkü iktidardan yani Sayın Erdoğan’dan başkası yapamaz.
Bunu da nereden biliyorsun diye sormayın; Sayın Erdoğan’ın memleket sathında yaptıklarına bakın, nereden bildiğimizi siz de görürsünüz.
NOT: Deprem felaketinde vefat eden tüm şehitlerimize (dinen şehittirler) rahmet, yaralılarımıza acil şifalar, yakınlarına sabır dilerim. Milletimizin başı sağ olsun. F.B.
.
Bunlar mı müttefik
#Türkiye#Bağımsızlık#Müttefik
Şubat 06, 2023
TÜRKİYE, bağımsızlığını perçinlemek için attığı adımlara karşı, yoğun baskılara maruz kalmaktadır.
Bu adımları atan mevcut yönetimi iktidardan uzaklaştırmak için, üst üste darbeler yaptırdılar; başarılı olamayınca da önce ekonomiden vurmaya başladılar. Ardından da her zaman yaptıkları gibi, yine terör örgütlerini başımıza musallat ettiler ve etmeye devam ediyorlar.
Maksatları, Türkiye’yi kaosa sürüklemek, geniş halk kesimlerinde bezginlik oluşturmak ve bu ülkeyi yaşanamaz hale getirmektir. Diğer bir deyişle, terörün ulaşmak istediği hedefleri gerçekleştirmek; bu ülkede can ve mal güvenliğinin olmadığını tüm dünyaya ilan etmektir.
Seçimlerin hemen öncesinde bu fitneyi uyandırıyorlar ki mevcut iktidarın ülkeyi yönetemediği görülsün ve bunun sonucunda da seçimleri kaybetsin.
Malum yeni savaş konseptinde, en geçer akçe ve en kullanışlı yol ve yöntem terördür. Bu yüzden, emperyalist ülkeler, çeşitli terör örgütlerini kurup geliştiriyor ve istedikleri ülkelerin üzerine salıyorlar.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Opel
Opel SUV Grandland
Opel Grandland
by Taboola
Bu ibretlik durumun canhıraş örneğini de Türkiye üzerinde sergiliyorlar.
Made in USA olan DEAŞ militanlarını Türkiye’de eyleme zorluyorlar. Yaptırmayı planladıkları eylemler öncesinde de kendilerinin İstanbul’daki konsolosluklarını kapattıkları gibi, diğer ülkelere de bu yönde telkinde bulunuyorlar.
Tüm bu melanetleri, bize haber vermeden, bizimle bilgi paylaşmadan yapan ülkeler, bizim NATO’daki müttefiklerimiz. Yani bir tehlike vukuunda, aynı cephede yer alıp ortak düşmana karşı savaşacağımız silah arkadaşlarımız.
Bu ne menem müttefiklikse, daha barış ortamında bizi arkadan vuruyor; bunların yarın savaş ortamında ne yapacakları ve hatta ne yapmayacakları ne malum?!
Bugün konsolosluk kapatan, yarın ne kapatmaz ki!
Bundan dolayıdır ki ülkemiz her an teyakkuzda olmalıdır. Eskiler ne güzel ifade etmiş: ‘Hazır ol cenge ister isen sulh-u salah’ (eğer barış ve huzur istiyorsan her daim savaşa hazır olmalısın).
Pandemi tüm ülkeleri derinden sarstı; bu sarsıntının sonu, yeni bir dünyanın kuruluşuyla sonuçlanacaktır. Türkiye’nin, kurulacak yeni dünyada, saygınlar arasında yer almaması için, önü şimdiden kesilmek isteniyor.
Haberin Devamı
Zira onlara göre; Türkiye çok oldu. Öylesine çok oldu ki hem kendi yörüngesinden çıktı ve hem de kendisi, dünyaya parmak ısırtacak şekilde güçlü yörünge merkezi oldu.
Türkiye’nin, Orta Asya’daki Türk Cumhuriyetleriyle, İslam ülkeleriyle, Kafkasya ve Balkan ülkeleriyle, Afrika ülkeleriyle sürdürdüğü yakınlaşma politikaları ve daha önemlisi, Ukrayna Rusya savaşındaki barışçıl girişimleri, birilerini ürkütüyor.
Türkiye’nin yükselmesinden ürken ülkelerin başında ise, sözde müttefik olduğumuz ABD ve NATO ülkeleri geliyor.
Rusya’yı savaşa tutuşturmakla, soktukları çıkmaz sokak gibi, Türkiye’nin de başına benzer bir çorabı örmek istiyorlar.
Kafkasya’yı karıştırmaları, Ege’yi bulandırmaları, Akdeniz’i dalgalandırmaları ve Yunanistan’ı kışkırtmaları, hep bu yüzdendir.
Haberin Devamı
İstiyorlar ki deli ile deli olalım!
Yağma yok!
.
En önemli seçim
#Seçim#Türkiye#Erdoğan
Şubat 04, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
YAKLAŞIK 4 ay sonra Türkiye, tarihinin en önemli seçimini yapacak. Sadece biz içeridekilerin değil, dışarıdaki ülkelerdeki hemen hereksin ortak kanaati, Türkiye’deki 2023 seçimleri, dünyanın en önemli seçimleri şeklinde.
Haberin Devamı
Dolayısıyla dost ve düşman herkesin gözleri üzerimizde olacak.
Bu neden böyledir, biliyor musunuz?
Malum, Türkiye’nin üzerinde bulunduğu bölge, dünyanın en netameli ve en önemli coğrafyası. Bu coğrafyada, ülkeler iki şekilde bulunabilirler. Birincisi, güçsüz ülkeler; bunların hayatlarını sürdürebilmeleri için, mutlaka güçlü ülkelerin korumalarına, yardım ve himayelerine ihtiyaçları vardır.
İşte bu muhtaç olma hali, emir almayı gerektirir.
Dolayısıyla bu bölgedeki güçsüz ülkelerin ‘uydu’ ülke olma zorunluluğu vardır. Güçsüz olup da, “Biz şöyle bağımsızız, böyle müstakil ve hür bir ülkeyiz” demelerinin hiçbir kıymeti yoktur.
Bu denli hamasetle ancak kendilerini kandırırlar.
İkincisi ise, güçlü ülke olup bileğinin bükülememesidir.
Türkiye’miz, demokrasiye geçildiği (1945) günden beri, kolu kanadı kırılmış, güç ve kuvvetten düşürülmüş; devlet ve millet hayatının olmazsa olmazı olan milli savunması ile milli eğitimi dışarısının (ABD-NATO) güdümüne sokulmuş, ‘uydu’ konumunda bir ülke idi.
Enerjisine yükseleceksin
Oysa bu ülkedeki insanların ataları, daha dün, üç kıta yedi iklime hükmediyordu.
Bu ülke, sittin senedir ABD’nin boyunduruğundan çıkmak, aslına, tam bağımsızlığına dönmek için çaba harcıyor. Bu süre zarfında yapılan tüm darbeler, yapılan girişimleri baltalamak ve bu çabaları gösterenleri cezalandırmak içindi. Bu yüzden Menderes ve arkadaşları idam edildi, Demirel ve Erbakan bu yüzden üst üste iktidarlarından uzaklaştırıldı, Erdoğan’a darbe üstüne darbeler yapıldı ve halen daha da hedefe konularak iktidardan uzaklaştırılmak isteniyor.
Bütün bunların sebebi çok açık; tüm bu liderler ve özellikle Erdoğan, adeta yeniden bir milli mücadeleye girişerek, Türkiye’yi maddede ve manada tam bağımsız yapmanın yoğun gayretini sergiliyor.
Güçlenen Türkiye, bölgesel güç olmaktan çıkıp küresel ölçekteki siyasette ağırlığını koyuyor.
Akdeniz’de, Kafkaslar’da, Ortadoğu’da, Balkanlarda, Afrika’da, Orta Asya Cumhuriyetlerinde Türkiye’nin nüfuzu arttıkça, Türkiye’nin düşmanları hop oturup hop kalkıyor.
Ne hazin bir manzaradır ki Türkiye düşmanlarının içerideki uzantıları da, “Erdoğan gitsin de Türkiye ne olursa olsun!” deme zilleti içindeler.
Haberin Devamı
Türkiye düşmanları, ülkemizi patinaj yapması ve kalkınma adına adım atamaması için, yarım asırdır terörle boğuşturuyor.
Erdoğan ne yaptı? Yerli ve milli savunma araçları geliştirerek terörü bitirme noktasına getirdi. Yurtiçindeki binlerle ifade edilen terörist sayısı 100’ün altına düştü.
Erdoğan, (gençler pek bilmez) Türkiye’yi 2002’de sıfırı tüketmiş bir ülke olarak aldı ve 20 yılda bugünlere taşıdı. Bugün Türkiye kendi elektrikli trenini, savaş uçağını, İHA’sını, SİHA’sını, mühimmatını, elektrikli otomobilini, diğer savunma silahlarını (ABD’nin uydusu Türkiye, askerinin potinini ve matarasını bile ithal ediyordu) kendisi, yerli ve milli olarak üretiyor, kendi imkânlarıyla doğalgazı Karadeniz’den çıkarıp halkının hizmetine sunuyor.
Haberin Devamı
İşte böyle bir Türkiye’ye tamam mı devam mı dedirtecek 2023 seçimleri, elbette dünyanın en önemli seçimi olacak. Zira dışarısı da biliyor ki, böyle bir ülke artık ele avuca gelmez.
.
Aday belli: Menderes’in ruhu
#CHP#Meclis#Kılıçdaroğlu
Şubat 01, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Ne günlere kaldık?
Haberin Devamı
CHP’nin Genel Merkezi’nde, ‘Yeter, söz milletindir!’ şeklinde dev bir pankartın asılacağını rüyamızda görsek inanmazdık.
Halbuki o ifade, CHP’ye, CHP’nin zorba yönetimine ve isminde ‘halk’ olmasına rağmen, halkı kale almamasına karşın milletin hissiyatını haykırıyordu.
‘Yeter, söz milletindir!’ denilerek; tek partili sistemdeki göstermelik seçime, çok partili sistemle de ‘açık oy, gizli tasnif’li karakuşi seçime hayır denilmekte; milletin özgür iradesinin sandıklara yansıması istenmektedir.
Milletin özgür iradesinin sandıklara yansımasını kim engellemiştir? Tek partili sistemle uzun yıllar iktidarda kalan CHP engellemiştir.
Aynı CHP, Meclis’in duvarına ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir’ düsturunu yazdı ama sözünde durmadı.
Hür dünyanın baskısıyla, demokrasiye (çok partili hayata) geçer gibi yapıp onu da; ‘açık oy gizli tasnif’ diyerek kayıt ve şarta bağladı. Bu durumda hem millet istediği partiye oy veremeyecek ve hem de verebilse bile ‘gizli tasnifle’ oyu sayılmayacaktı.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
Opel
Yeni C3 Aircross SUV
Citroën
by Taboola
Bütün bu kepazelikleri millet gördü ve yaşadı.
İşte demokrasi adına işlenen bu iğrençliklere son vermek için; ‘Yeter söz milletindir!’ denilerek CHP’ye ihtar verilmiştir.
CHP Genel Başkanı K. Kılıçdaroğlu ise, tarihte eşine rastlanmayan bir pişkinlikle; yavuz hırsız ev sahibini bastırır misali, bu pankartı partisinin önüne asabiliyor.
O pankart; yıllar yılı milletin demokratik haklarını ve hatta en doğal insan haklarını vermeyen, verilmesine engel olan, başta Kılıçdaroğlu olmak üzere, mahut zihniyet mensuplarına, ‘Durun! Sizin konuştuğunuz yeter! Artık söz milletin!’ diyor.
Menderes ve arkadaşları milletin kararıyla seçildi ve tabir caizse demokrasiyi (milletin iradesini) aslanın midesinden alarak iktidar oldu.
Aynı zihniyet, millet sevdalısı Menderes’in idaresine on yıl zor tahammül edebildi.
Milletin gönlünde taht kuran başbakanı ve hükümetini darbe yapıp indirdiler ve gündüz gözüyle astılar.
Haksız yere astıkları Menderes’in ve arkadaşlarının kanlarına doymadılar.
Menderes’in idam sahnesinin çekildiği filmi, belirli mahfillerde gizlice gösterime soktular. Bunlardan bir tanesi de İstanbul Üniversitesi’ydi. Prof. Dr. Ayhan Songar Hoca’dan dinlemiştim.
“Filmi öğretim üyelerine gizli bir odada izlettiriyorlardı. Menderes’in çırpınışı karşısında kahkahaya boğuluyor ve ‘Bir daha! Bir daha’ diyerek alkışla tempo tutuyorlardı.”
Aynı Menderes, idamından önce yazdığı son mektubunda; “... Dirimizden korkmalıydınız. Ama şimdi milletle el ele vererek Adnan Menderes’in ölüsü, ölünceye kadar sizleri takip edecek ve bir gün sizi silip süpürecektir. Buna rağmen merhametim sizinledir” diyordu.
Menderes’teki merhametin enginliğine bakar mısınız? K. Kılıçdaroğlu bile Menderes’in ruhaniyetinden ve merhametinden medet umuyor!
Evet, 6’lı Masa’nın adayı kim olursa olsun, gerçek aday Menderes’in ruhudur.
14 Mayıs 2023’te de, sandıktan yansıyacak olan, o ruhtan başkası değildir!
.
İşte bu bir Avrupalı
#Türkiye#İsveç#NATO
Ocak 23, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
BALIK hafızalı bir milletiz. Üstüne üstlük bir de köklerimizden bağımızı koparmak ve körü körüne bilmediğimiz, araştırmadığımız Batı’nın taklitçisi olmak için yırtınıyoruz.
Haberin Devamı
Kendi köklerimizden, değerlerimizden koptuğumuzdan, kendimize de yabancı olduk.
Artık ne Doğulu, ne Batılı olabilen ‘bulanık’ tipimizle; aklımız sıra Batı’nın değerlerine meftunuz.
Meftun olduğumuz tüm bu değerlerin gerçekte bize ait olduğunu ve onları ceket astarımızın içinde unuttuğumuzu bile bilmiyoruz.
Biraz araştırsak, Batı’nın bugün sahip olduğu bütün bu değerler manzumesini A’den Z’ye kadar bizden aldığını göreceğiz, ama...
Batı, daha düne kadar vahşetin kaynağı idi. Değil kendi dinlerinden olmayanları, aynı din mensubu oldukları halde farklı mezheptekileri insan bile saymazlar.
Bu yüzden de yüzyıllar boyunca birbirlerini boğazladılar.
Kadının adı bile yoktu; kadın cinsi şeytanın ta kendisi addediliyordu.
Zencilere hayvan muamelesi yapılır, kafeslerde teşhir edilirlerdi.
Haberin Devamı
Enerjisine yükseleceksin
İngiltere eski Başbakanı Margaret Thatcher; ‘Bizim medeniyetimiz üstü ince bir tabaka ile sırlanmıştır ve asla kazımaya gelmez!’ diyerek gerçeği haykırmıştır.
Zira o da çok iyi biliyor ki, o sır tabakası kazınınca, altından vahşetin daniskası çıkacak.
İşte; sözde Avrupa’nın en medeni (!) ülkesi olan İsveç’te, faşistin teki, resmi makamlardan izin almak suretiyle ve polis kontrol ve gözetiminde, Türkiye Büyükelçiliği’nin önünde, kutsal kitabımız olan Kuran-ı Kerim’i yakma küstahlığında bulundu.
Bu aşağılık, iğrenç ve insanlık suçu eylem, aynı ülke makamlarınca ‘ifade özgürlüğü’ olarak değerlendirilmektedir.
Batılı bu kafa, başta biz Türkler olmak üzere tüm Müslümanları ‘barbar’ olarak nitelerler. Bu nasıl bir barbarlıksa, bütün bir İslam tarihi boyunca hiçbir Müslümandan böyle bir aşağılık eylem, ne görüldü ne de işitildi.
Avrupalının bu iğrenç kahpelikleri yeni değildir, dün de önceki gün de nice kepazeliklere imza atmışlardır. Belli ki bu şom ağızlar yırtılmadığı, hadleri bildirilmediği için, bu denli alçakça eylemler fütursuzca sürdürülmektedir.
Biz Türkiye olarak, bize bu gözle bakan böyle bir Avrupa’nın kapısında sittin senedir bekliyoruz, bekletiliyoruz. Zaten AB diye bir şey kalmadı; her biri kendi derdine düşen ve yarınları karanlık bu birliğe girsek ne olur, girmesek ne olur? Bu kepazeliğin sergilendiği ülke olan İsveç de NATO’ya girebilmek için Türkiye’nin kapısında bekliyor.
Haberin Devamı
NATO’dan çıkarılmamız pahasına da olsa, Türkiye, İsveç’in NATO üyeliğini asla onaylamamalıdır.
Zira yeniden kurulmakta olan dünyadaki Türkiye’nin yeri, belirlenen değil, belirleyen olacaktır.
.
Yüz yıl bekledik
#Birinci Cihan Savaşı#Osmanlı#Mason
Ocak 18, 2023 06:293dk okuma
Paylaş
Geçen asrın başında gerçekleşen Birinci Cihan Savaşı, Osmanlı’yı tasfiye etmek ve onun topraklarını paylaşmak için yapıldı.
Yedi düvel, dünya çapındaki bu başarılarını, ne yazık ki içimizdeki aymazların gaflet ve hatta ihanetleri yüzünden elde ettiler.
Başta Selanik ve İstanbul olmak üzere, Devlet-i Aliye’nin çeşitli beldelerinde ‘Mason’ dernekleri kurdular ve içimizdeki satılık ruhluları bu kurumlara üye yaptılar. Masonluğu tanıtırken, bunların siyasetten uzak kurumlar olduklarını ısrarla vurgulamalarına rağmen, gerçekte mahut kurumlar siyasetin tam ortasındaydılar.
Bu kurumlara aldıkları askerler vasıtasıyla, askeriyeyi de politikaya karıştırdılar.
O gün de tıpkı bugünkü gibi propaganda yapılıyor ve baştaki Sultan 2. Abdülhamid Han devrilirse her şeyin süt liman olacağı vadediliyordu. Masonların yönetiminde olduğu İttihat ve Terakki Partisi, orduyla el ele vererek Padişah’ı tahtından indirdiler ve onun yerine kukla birini (M. Reşat) sözde padişah yaptılar. Memleketin idaresini ele geçiren İttihat ve Terakki Partili paşalar, düşmana tek kurşun atmadan, şehit kanlarıyla yoğrulmuş vatan topraklarını teslim ettiler. Bundan dolayıdır ki, Balkan Savaşı’nın gerçek adı ve hatta yakın Türkiye tarihindeki savaşların gerçek adı ‘ihanetler tarihi’dir.
Kurtuluş Savaşı’ndan sonra; bütün bu acı tecrübelerin ardından, yeni rejimde (Cumhuriyet), siyaset yapmak isteyen askerlerden üniformalarını çıkarmaları istendi.
Böylece, askeriye ile siyaset birbirinden ayrılmış oldu. O dönemde devlet ve özel sektör, bağımsızlığımızı taçlandırmak için kalkınma hamlelerine girişti. Düşünün; Türkiye daha o günlerde uçak, silah, bomba ve mühimmat fabrikaları kurup işletirken, 1945’ten sonra (İnönü devri), tüm bu fabrikalar, sahipleriyle birlikte patlattırılarak imha edildi.
İmal edilen uçaklar yere gömülüp (Kayseri) üzerlerine beton döküldü.
İnönü’nün ABD ile yaptığı anlaşmalarla, değil silah ve mühimmat imalatı, askerimizin potini ve matarası bile ithal edildi. Aynı İnönü, 1964 yılında Kıbrıs’a çıkarma yapmak istediğinde, ABD Başkanı’nın tehdit ve aşağılama mektubuna muhatap oldu.
Elleri böğründe kalarak gerçeği gördüğünde ise, çoktan, iş işten geçmişti.
Haberin Devamı
ABD, aynı küstahlığı 1974’teki Kıbrıs Barış Harekâtı’nda, Türkiye’ye silah ambargosu koyarak gösterdi. Titreyip kendine gelen ülkemiz, savunma sanayisinde yerli ve milliliğe yöneldi.
Düşman (başta ABD ve İngiltere) bunun da kolayını bulmuştu.
Vaktiyle Mason yaparak devşirdikleri gibi, bu kez de içimizdeki beyinsizleri FETÖ marifetiyle devşirdiler. O gün, bir kısım insanlar Mason yapılarak Devlet-i Aliye’mizi yer ile yeksan ettiler, bugün de her meslek ve meşrepten birçok insanımızı FETÖ mensubu yaparak ülkemizi paramparça etmek istediler.
O günkü tek şansımız Kurtuluş Savaşı’ydı, bugünkü şansımız da, manada ve maddedeki yeniden başlattığımız 2. kurtuluş savaşımızdır.
Baştaki siyasi irademizin kararlığı ile geliştirilen yerli ve milli savunma sanayimiz ve buralardaki isimsiz kahramanlarımız en büyük şansımızdır.
Ne yazık ki dün Sultan Abdülhamid’e yapılmak istenenler, bugün de Sayın Erdoğan’a yapılmak isteniyor. Dün, öncesinde İngiltere ve ardından ABD, dost görünüp en büyük düşmanlığı göstererek devlet ve millet hayatımızın kalkınmasını tam bir asır engellediler.
Biliyoruz ki dünya, her gün yeniden kurulur ve her kuruluşta yepyeni ve taptaze başlangıçlar yapılır.
Her başlangıçta söylediğimizi yineliyor ve diyoruz ki:
Nerede kalmıştık?!
.xxxxxxxxxxxxxxxxxx
xxxxxxxxxxxxxxxxxx
Kurban ve Bayram -1-
#Kurban Bayramı#Kurban#Bayram
Haziran 28, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Kelimenin tam anlamıyla ‘ahir zamanı’ yaşıyoruz.
Her gelen bayram, geçen bayramı aratıyor. Halbuki geçen bayram da buruk geçmişti, şimdiki bayram ondan da hüzünlü.
‘Her gelen yeni gün geçeni arattığına göre, hiç mi iyi günümüz olmayacak?’ diye soruşunuzu duyar gibiyim. Elbette olacak, hem de çok güzel günlerimiz olacak lakin gelecek tüm bu güzelliklerin, adeta şimşek gibi yanması ile sönmesi bir olacak.
Tıpkı boğazı sıkılan insanın, ölmemesi için biraz gevşetilip nefes almasına müsaade edilmesi gibi. Biraz nefeslendikten sonra, sıkma işlemi tüm şiddetiyle devam edecektir.
İnsanlar arasındaki münasebetlere (ilişki), meydana gelmekte olan tabiat olaylarına (deprem, sel, yangın vb.), yine insanın çevre ile olan ilişkilerine ve hepsinden önemlisi insanın bizzat kendisine yapmakta olduğu kötülüklere bakın; bindiğimiz (bindirildiğimiz) bu alametle, hızla kıyamete gittiğimizi siz de görürsünüz.
Ne demişler: ‘Kendine acımayana acınmaz!’ Günümüz insanı kendine acımıyor ki başkalarına acısın. Saygısız ve merhametsiz toplumdan ne beklenebilir?
Kesilen kurbanların etleri elbette Allah’a ulaşmaz; Allah’a ulaşan, ‘o’nun emrini üstün bilip saygı göstermek ve emrini ihlasla yerine getirip ‘o’na yakın olmaktır.
İşte bu denli kurbanın (yakınlık kazanmak) nasıl olması gerektiğinin en güzel örneğini sevgili Peygamber Efendimizde görüyoruz. Günümüzde kimi nasipsizler, ‘Peygamber’siz Kuran diyerek, şeytanın yolunu tutup başkalarını da yoldan çıkarmaya gayret etmektedir.
Halbuki Hz. Peygamber (aleyhisselam) bizzat vahye muhatap olan ve onu en iyi anlayan ve yaşayandır. Diğer bir ifadeyle sevgili Peygamberimiz, yaşayan Kuran’ın ta kendisidir.
Neymiş efendim, illa kurban kesmekle yakınlık kazanılmazmış. Bunun sayısız, bir sürü yol ve yöntemi de varmış. Onları yaparak (mesela hastaya ilaç almak vb.) da pekâlâ yakınlık kazanılırmış.
İlla da hayvan kesmenin ne manası varmış?
Hayvan kesmenin dışında yakınlık (kurbiyet) kazandıran tüm ibadet ve taatler için kimsenin elini tutan yok. İsteyen istediği hayrı ve hasenatı yapabilir. Peki, bunları yapan veya yapmayan kimilerinin, kurban kesilmesine karışmaları, kurban kesmek isteyenlerin ellerini tutmak istemeleri nedendir?
Hangi sebeple bu işe karşıdırlar? Her gün yüz binlerce hayvan kesilip kasaplarda, marketlerde teşhir edilirken kimseden ses çıkmıyor. Müslüman, ibadet kastıyla kestiği zaman, sözüm ona ‘katliam’ ve ‘vahşilik’ oluyor.
Hadi oradan!
Kurban ibadetindeki kardeşliğin, paylaşmanın ve hepsinden önemlisi Cenabıhak’ın emrine uymanın ve ‘o’nun sevgili Resulüne tabi olmanın hazzını tatmamışlar ki ondaki yakınlık lezzetini nereden bilecekler?
Bilmedikleri için de düşman oluyorlar. Zira insan bilmediğinin düşmanıdır diye boşuna söylememişler.
Sevgili okuyucularımın Kurban Bayramlarını en içten duygularımla kutluyor ve hayırlara vesile olmasını diliyorum. F. B.
.
Kurban ve bayram -2-
#Kurban#Bayram#Bayram Akan
Temmuz 01, 2023 06:292dk okuma
Hüzünle idrak ettiğimiz bir bayramı daha uğurluyoruz.
Haberin Devamı
Dikkat ettiyseniz, artık hiçbir şey eskisi gibi değil. İnsanoğlu kendi elleriyle dünyayı çığırından çıkardı ve hayatı kendine ve dünyanın diğer sakinlerine zehir etti.
İşin tuhafı; eskiden insanlar başlarına gelen musibetlerden (ölüm gibi) ibret alır ve kendilerine çeki düzen verirlerdi. Şimdiki cenazelerden ibret almak şöyle dursun, insanlar kahvedeymiş gibi siyaset veya futbol muhabbetiyle vakit geçiriyorlar.
Ülkemiz, on vilayetimizi vuran, asrın felaketini (Kahramanmaraş merkezli iki büyük deprem) yaşadı. Yüz binlerce insanımız hayatlarını konteyner kentlerde sürdürmeye çalışıyor.
Elbirliğiyle yaralarımızı sarmaya çalışırken; can derdinde çırpınan insanlarımıza yaptıkları üç kuruşluk yardımları başa kakanlar, zehir zıkkım olsun diye beddua edenler oldu.
Partileri için istedikleri oyu alamadıklarından, kabahati kendilerinde arayacaklarına millete hakaret ederek cibilliyetlerini sergiliyorlar.
Milletten, milletin değerlerinden kopuk olan bu zihniyet, millet can derdinde iken, nefislerinin pis emellerinin peşinden koşacak kadar alçalabiliyor.
Tüm bu bela ve musibetler, sahip olduğumuz nimetlere şükretmek yerine nankörlük ettiğimiz için başımıza geliyor. Cenabıhakk’ın kesin ölçüsü var: “Nimetlerime şükrederseniz onları arttırırım. Nankörlük ederseniz de onları ellerinizden alır ve şiddetli azaba uğratırım.”
Nimetin kıymetini bilmek, onu Allah’tan bilmek, ‘o’na teşekkür etmek ve verilen nimetleri ‘o’nun emrettiği yerde kullanmaktır.
Herkes sahip olduğu nimetlere bakarak muhasebesini yapabilir. İnsanoğlu, sadece sağlık nimetinin, Müslümanınsa yalnızca iman nimetinin şükrünü eda edebilir mi?
Boğazından ameliyat olan bir arkadaşım, doktorun, bir sinire dokunması sonucu yutkunma özelliğini kaybetmişti. Midesini hortum saldılar, o şekilde beslenebiliyordu. O, bana derdi: ‘Her şeyi bir kenara bırakalım, acaba yalnızca şu yutkunmak nimetinin şükrünü eda edebilir miyiz?”
Çoğumuz, böyle bir nimete sahip olduğumuzdan bile bihaberiz.
Bundan dolayıdır ki, İmam-ı Rabbani Hazretleri, Mektubat’ında şu Farisi beyte sıklıkla yer verir:
Haberin Devamı
‘Vücudumun her kılı, dile gelse de, şükredemem nimetlerinin hiçbirine.’
Meşhur Şirazlı Sadi’nin dediği gibi; yalnızca, her nefeste bile iki nimet vardır. Hem nefesi alışta ve hem de verişte, bize hayat bahşedilir. Sadece nefes şükrünün edasını yapmaya çalışsak, her nefeste iki kez şükran duygusunu ifade etmemiz gerekir.
Biz ise bunun farkında bile değiliz, ne acı!
.
Mertlik bozuldu
#Dünya#FETÖ#PKK
Haziran 19, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
ÜSTAT Necip Fazıl, “Ne kervan kaldı ne at. Hepsi silinip gitti. İyi insanlar iyi atlara binip gitti...” diyerek eskilerin mutluluklarına olan özlemini dile getirir.
İyi insanlar, yalnızca gitmekle kalmayıp iyilikleri de beraberlerinde götürdüler.
Malum eski savaşlar er meydanlarında, yiğitçe yapılırdı. Artık ne o erler ve ne de o meydanlardan eser kaldı.
Zira; “Delikli demir çıktı, mertlik bozuldu!”
Meşhur hikâyede; hasbelkader cenaze namazı kıldırması için zorlanan Bekri Mustafa (ayyaş), namazdan sonra mevtanın kulağına eğilir ve bir şeyler fısıldar. Ne dedin diye sorduklarında ise, şu anlamlı cevabı verir: “Gittiğin yerde, sana dünyanın hallerinden soracaklar. Teferruata girmene gerek yok; yalnızca Bekri Mustafa’nın imam olduğunu söyle, onlar, dünyanın ne hale geldiğini çok iyi anlarlar!”
Dünyamızın son iki asrının (20 ve 21) hikâyesi de böyledir. İngiltere, ardından ABD’nin jandarması olduğu dünyamızın hali pür melali; zulmün, kahpeliğin, kalleşliğin, alçaklığın ve ihanetin zirve yapmasıyla tüm çıplaklığıyla ortadadır.
Ve tabiri caizse, son iki asırdır, dünyanın ipinin ucu bu malum emperyalistlerin elindedir. Mertlik, bunların sözlüklerinde olmadığından, semtlerine bile uğramaz. İnsanların yüzlerine karşı savaştıkları görülmez; hep arkadan dolanır, arkadan iş çevirirler ve sürekli maşa kullanırlar.
Satın aldıkları devşirmelerle, kardeşi kardeşe kırdırırlar. (FETÖ, PKK vb.)
Kurup, donatıp, eğitip geliştirdikleri terör örgütlerini adeta maden ocağı gibi işletirler. Bunlar marifetiyle, hunharca savaşları vekâletle yürütürler.
Bakarsanız, pirüpaktırlar, ellerinde tek damla kan göremezsiniz. Gerçekte ise, hücrelerine kadar mazlum kanına bulanmışlardır. Kızıldan da kızıl, karadan da daha karadırlar.
Vicdanları dumura uğramış (körelmiş), onun yerine kalın cüzdan taşırlar.
Bunlar, milyarlarca insanın kanlarını emen, emdikçe doymayan ve zevk alan devasa vampirlerin ta kendileridir.
Şeytan yaratılalı beri, bunların yapmakta olduğu şeytanlığı görmedi; bunları gördükten sonra da kendini affettirmek için ümidi arttı!
Sorsanız; dünyanın en medeni ülkeleri bunlardır. İnsan haklarına en ziyade saygı duyanlar da kendileridir!
Ülkeleri, özgürlük ve hürriyet timsalidir! Bunların sözde adalet tanrılarının gözleri bağlı, ellerindeki terazi denktir. Böylece tarafsızlığın ve adaletin ve adil yargılamanın öncüsüdürler!
Sözde, demokrasinin beşiğidirler. Bu beşiği, sadece Irak’ta sallarken, bir milyondan fazla masum insanı katlettiler.
Dostunuz ve müttefikiniziz derler, düşmanın yapmadığını, yapmayacağının daniskasını size yaparlar.
Gel de bunca kuzu postuna bürünmüş canavarın kol gezdiği, kavanoz dipli bu dünyada huzur bul ve yaşa!
.
Her şey insanda bitiyor
#İnsan#Balzac#ABD
Haziran 17, 2023 06:293dk okuma
İnsan...
İnsan... İnsan... Her şey insanda bitiyor. Gerisi lafügüzaf (boş laf).
Dünyanın en mükemmel kanunlarına da sahip olsanız, o kanunları yaşayacak-uygulayacak ve uygulatacak insandır. Diğer bir deyişle, insan, işin temelidir. Şu halde, insanı kapsayan temelleri sağlam atmak lazım.
Temelin sağlamlığı eğitimle olur. Sizin eğitiminiz erdemli, hakkaniyetli, bilim ve hakikat yolcusu ve vatansever insan yetiştiremiyorsa çıkaracağınız kanunlardan boşuna medet ummayın!
Malum, Balzac’a atfedilen bir söz vardır: “Kanunlar örümcek ağı gibidir. Büyük sinekler deler geçer, küçük sinekler ise takılır.” Söz gelimi, büyük sinekleri sigaya çekecek yasalar ve Molla Kasımlar mevcut olsa da, sinekleri oburlaştıran bataklıklar kurutulmadıkça adalet ve huzur temin edilemez.
Hemen her devirde büyük sinekler olmuş ve melanetlerini işlemişlerdir. Bugün de varlar ve melanetlerini işlemekteler, yarınlarda da olacaklar. Lakin eğitimle, büyük sineklerin beslenip çoğaldıkları bataklıkları kurutmak elimizdedir.
Bataklıklar kurutulunca, ortalıkta kalan az sayıda büyük sinekle mücadele kolaylaşır ve böylece melanetlerin, toplumu sarmasının önüne geçilmiş olur.
Çünkü üzüm üzüme baka baka kararıyor. Ayrıca kötülükler, nefsin hoşuna gittiğinden, yayılmaları çok kolaydır.
Sittin senedir eğitimin zarfıyla uğraşıyor ve orada elde ettiğimiz başarılarımızla övünüyoruz. Oysa gaye, mazruftur yani zarfın içindekidir. Bina değil, binanın içindeki öğrencidir. Öğrencinin müfredat programıdır.
Devletimizi kuranların yetiştirildiği ve hatta kuruluşun ilk yıllarındaki (1940’lı yıllara kadar) derslere ve içeriklerine baktığımızda, hakikati ceket astarımızın içinde unuttuğumuzu görürüz.
Hemen her şeyde olduğu gibi, eğitimde de kolaycılığa kaçmış ve işi, ABD Büyükelçisi ve ABD’li uzmanlara havale etmişiz (Fulbright Anlaşması-1947) .
O günden günümüze ise, eğitim kelimenin tam anlamıyla yaz-boz tahtasına dönüştürülmüştür. Her gelen Milli Eğitim Bakanı pansuman önlemlerle işin üstünü kapatmaya çalışmış ama yara git gide derinleşmiştir.
Köklü bir eğitim reformunu (her kademedeki eğitimin müfredatını) bir türlü gerçekleştiremedik.
Aklı ve bilimi önceleyen dinimizi, başka dinlerle karıştırarak dini bilimin karşıtı gösterdik ve böylece toplumu sarmalayan öğretmenle imamın arasını açtık ve toplumu böldük.
Bilimler tarihini yanlış (eksik) okutarak, nesillerimize aşağılık kompleksi aşıladık. Zira her şeyi Batılıların bulduğunu, bizim ve Müslümanların bir şey yapmadıklarını, yapamadıklarını söyleyip durduk.
Matematiği, cebiri, logaritmayı, trigonometriyi ve dünyanın döndüğünü, optik hesapları, Ay yılı (355 gün) ve Güneş yılı hesaplanmasını (365 gün, 5 saat, 46 dakika, 24 saniye-Battani), astronomiyi, fiziği, kimyayı, geometriyi, tıbbı, coğrafyayı, haritacılığı, denizciliği ve daha nicelerini Müslümanların bulup geliştirdiğini bu günkü nesiller biliyor mu?
Müslümanların bu kitapları Latinceye ve Avrupa dillerine tercüme edildikten sonra, Avrupalılar bu bilimlerin farkına varıyor. Bu eserlerden öğrenerek yazdıkları, bize örnek oluyor ve biz de bunları Avrupalıların keşfi zannediyoruz.
Biruni Üniversitesi’nde okuyan gence, ‘Biruni kimdir?’ diye soruluyor, genç, bilmediğini söylüyor!
Bizim dinimiz, en üstün rütbenin ilim rütbesi olduğunu bildiriyor. Ve yarın kıyamet gününde şehitlerin kanıyla âlimlerin mürekkebi tartılacak, mürekkep daha ağır gelecektir.
İslamiyet, ‘iki günü müsavi (eşit) olan ziyandadır’ buyuruyor. Yani Müslümanların durmaya-yerinde saymaya bile hakları yoktur. Sürekli ileri gitmek zorundadırlar.
Bu günkü halimize bakınca; öncelikle, üzerimizdeki şu ölü toprağının kaldırılması ve titreyip kendimize, kendi değerlerimize dönmemiz gerekiyor.
.
Kıyamet yaklaştıkça her gelen yeni gün, geçmiş günü aratacaktır.
Haberin Devamı
Zira gün geçtikçe, her türlü olumsuzluklar (kıtlık, ahlaksızlık, doğal felaketler, güvensizlik (terör), huzursuzluk, kaos, salgınlar vb.) artarak devam edecektir.
İnsanlık tarihi boyunca, en büyük sıkıntıyı sevgili Peygamberimiz çekmiştir. Müşrikler (en yakınları da olsa, kendisine ve tebliğ ettiği dine inanmayanlar) tarafından her türlü baskı, dayatma ve zulme maruz bırakılmıştır.
Bir avuç ashabıyla müşriklerin boykotuna muhatap olmuştu. Bu durum yetmemiş gibi hakkında ölüm fermanı çıkardılar; o da imanı ve umudu dışında her şeyini bırakarak, doğup büyüdüğü yurdu terk etmek zorunda kalmıştı (Hicret).
Hicri 10 yılında (M.519), beşer planında amcası Ebu Talib’i, biricik eşi, annemiz Hazreti Hatice’yi, büyük oğlu Kasım’ı ve ardından küçük oğlu Abdullah’ı kaybeder. Müşriklerin boykotu da bu yıl uygulamaya koyulur.
Yürekleri dağlayan bu denli acıların yaşandığı yıl, İslam tarihinde ‘Senetül-hüzün’ (hüzün yılı) diye anılır.
Geçirmekte olduğumuz bu son yıllarımız da hüzünle dolu. Pandemi, yangınlar, seller, art arda depremler, maruz bırakıldığımız ambargolar, enflasyon ve en son yaşadığımız ‘asrın felaketi’ olan, 11 ilimizdeki şiddetli depremler yüreklerimizi dağladı.
İşte bu denli kederli günlerimizde bir Ramazan-ı Şerif Bayramı’nı da ‘Hüzünlü Bayram’ olarak idrak ediyoruz.
Bundan dolayıdır ki ramazanın feyz ve bereketlerinin ruhumuza yansıması da ister istemez buruk bir sevinçle oluyor.
İnançlıyız ve umutluyuz. Bu yüzden ne kadar şükretsek azdır.
‘Bu da geçer ya hu!’ diyerek, yarınlarımıza imanla ve umutla bakıyor ve Rabbimizin buyurduğu gibi, ‘Her güçlükten sonra bir kolaylık vardır’ diyoruz.
Asıl önemli olan; insanlığımızın idrakinde olarak, gereğini yapmaktır. O da, Allah’ın bize bahşetmiş olduğu, sayısız nimetlerin kadir ve kıymetini bilmektir. Üzerimizdeki bütün bu nimetleri, sahibinin (nimetleri verenin) arzusu istikametinde kullanmaktır.
Nitekim nimetlerin kıymeti bilinince, artacağını, bilinmeyip nankörlük edilince de elimizden alınıp şiddetli azaplara uğrayacağımızı bilmeliyiz.
Zira ‘Kuluna zulmetmez Hüdası... Kulun çektiği kendi cezası’dır.
Şu halde yapmamız gereken; her daim açık olan tövbe kapılarından içeri girmek ve Yaradanımızın af ve merhametini dilemektir.
Her gecenin bir sabahı olduğunu bilelim, yeter ki o sabaha arınmış ve boynu bükük olarak ulaşalım.
.
Her geceyi Kadir bilmeli
#Kadir Gecesi#Ramazan Ayı#Kuran-I Kerim
Nisan 17, 2023 06:293dk okuma
KADİR gecesi, yalnızca, âlemlerin övüncü ve rahmeti olan sevgili Peygamberimizin ümmetine verilmiş en kutlu zamandır. En az ‘Bin aydan daha hayırlıdır’ ölçüsündedir, belirlenmiş bir sınır yoktur.
Haberin Devamı
Tıpkı, benzersiz bir ibadet addedilen ve; ‘...Oruç benim içindir, mükafatını da ben vereceğim’ buyurulan Ramazan gibi; Kadir gecesindeki hayır, bereket ve ihsanların çokluğu da (misilsizliği) cenab-ı Hakk’a aittir; kadrinin ölçüsünü ancak o bilir, o takdir eder, mükâfatını o verir.
Zira dünyanın zulmeti, bu gecenin (Kadir) nuruyla (Kuran-ı kerimin bu gece inmesiyle) aydınlanmıştır. Ezelde takdir edilen ve birbirlerinin özlem ve hasretiyle yanıp tutuşan iki Nur (zinnureyn) (Sevgili Peygamberimiz (aleyhisselam) ve Kuran-ı Kerim), bu gecede kavuşmuş; zifiri karanlıkta kalan ve susuzluktan şerhe şerha olan âlem nura ve suya gark olmuştur.
Allahü teala Fetih Suresi’nde, sevgili Peygamberine şöyle buyurur (mealen): ‘Senin geçmiş ve gelecek günahlarını affetsin diye...’ Müslim’deki bir hadis-i şerifte sevgili Peygamberimiz (aleyhisselam) şöyle buyurur: ‘Kim Kadir Gecesi’ni ayakta geçirirse...’, ‘Kim, iman ederek ve Allahü tealadan umarak, o geceye ulaşırsa, onun geçmiş ve gelecek günahları bağışlanır.’
Böyle bir kişinin de sadece mubah işlerde tasarrufta bulunabileceğini, İbn Arabi hazretleri açıklıyor. Zira kadri ve değeri üstün olan böyle bir insan; Allahü tealanın taşkınlıktan hoşnut olmadığını bilir ve hal ve hareketinde ilahi hududa riayet eder.
Allahü tealanın kudretinin tecellilerinden birisi de zıtları bir arada yaratması, bulundurmasıdır. Nitekim ‘Varlıkların en yoksulu, bir muhtaca muhtaç olan kimsedir. Öyleyse, insandan yoksulu yoktur, çünkü Allah’ı, insandan daha iyi bilen kimse yoktur (yoksunluk ve izzet çelişkisi). Bu bilginin sebebi ise, insanın yaratılışındaki toplayıcılık, aklı ve kendisini bilmesidir’ diyor İbn Arabi Hazretleri.
Allahü teala Hazret-i Musa’ya indirdiği Tevrat’ta şöyle buyurur: ‘Ey Ademoğlu! Seni kendim için, eşyayı senin için yarattım. Benden dolayı yarattığım şeyi (kendini) eşyaya kurban etme!’
Allahü tealayı bilmek, ona ibadet etmek (onun emirlerini üstün bilip onları yerine getirmek ve onun mahlûkatına şefkatli olmak) ve ona yaklaşmak için yaratılan insanın hali bugün nicedir?
Bir kısmı hiç bilmiyor, merak da etmiyor, dolasıyla tanımıyor; diğer bir kısmı ise, biliyor ve tanıyor görünse de, ona, onun bildirdiği yol ve yordamla değil, kendince uydurduğu bir yolla gittiğini iddia ediyor.
Sözde inanan da inanmayan da kendisi için yaratılan eşyanın esareti altında kıvranıp duruyor!
Üstünler üstünü olarak yaratılan insan, hakikatini unutarak, kendi elleriyle kendine, aşağıların en aşağısında yer buldu ve oraya yerleşti.
Sonsuz merhamet sahibi olan Allahü teala, kullarına acıyor ve onları affetmek için Kadir Gecesi gibi emsalsiz fırsatlar veriyor.
Ve düşünmeye davet ediyor. Mülk Suresi 3. Ve 4. Ayet-i kerimelerde (mealen): ‘Yedi göğü birbiriyle tam bir uygunluk içinde yaratan O’dur. Rahmanın yaratışında hiçbir uyumsuzluk göremezsin. Gözünü çevir de bir bak; bir bozukluk görebiliyor musun?
Sonra gözünü tekrar çevir de bak; (kusur arayan) göz, aradığını bulamadan bitkin olarak sana dönecektir’ buyurulur.
İnsan denilen ‘küçük Kâinat’ (Evren), kendini sahipsiz, sorumsuz ve başıboş mu zannediyor?
Bilmeliyiz ki, kadir bilmeyenin kadri bilinmez!
.
Misilsiz (benzeri olmayan) ibadet, oruç
#Oruç#İbn Arabi Hazretleri#Reyyan
Mart 22, 2023 06:292dk okuma
Yarın, müminlerin en kıymetli ve bereketli ayı olan Ramazan başlıyor.
Âlemlerin Rabbi olan Allahü Teâlâ bu ayı inanan kullarına tahsis etti ve bu mübarek ayda bağışlanacaklarının muştusunu verdi.
Ramazan yanmak demektir; bu ayda günahlar yanar, yok olur; müminler arınır, tertemiz olurlar.
İnsanı günaha sokan nefsinin gayri meşru arzularıdır –ki o arzular sınırsız ve doyumsuzdur- Ramazan’da nefislere gem vurulur ve dizginlenirler.
Oruç (savm) tutmak ve yükselmek demektir. Allahü Teâlâ orucu, diğer ibadetler arasında benzeri olmamakla yükseltmiş ve onu misilsiz addetmiştir.
Malum, ameller niyetlere göredir; kul, neden oruç tuttuğunun bilincinde (Allah için, ‘o’nun emrine uymak için) olmalı, orucunda ve oruçlu iken tüm hal ve hareketlerinde, bu niyetini muhafaza etmelidir.
İbn Arabi Hazretleri orucu, organlarla sınırlı olan nefsin orucu ve kalbin orucu olarak iki şekilde mütalaa eder.
Nefsin orucu, organları sınırları belirtilen işlerden alıkoymak ve sonrasında da, arınıp yükselmektir.
Kalbin orucu ise, kalbi Allah sevgisiyle doldurmak, kalbe Allah’tan başkasını getirmemek ve kalbi ‘o’nun yâdıyla (zikriyle) itminana (huzura) kavuşturmaktır.
Kalp, imanın mahallidir; marifet (Hakk’a ait bilginin) ve muhabbetullahın (Allah sevgisi), sıfat ve esma-i ilahiyenin tecelligahıdır.
Allahü Teâlâ kudsi hadiste şöyle buyurur: “Ben, kâinata, yere göğe sığmadım fakat müminin kalbine sığdım.”
Allahü Teâlâ’nın sığdığı kalpte, başka sevgiye yer olur mu? İşte kalbin orucu, bu genişliği ‘yaratan’ından başkasının doldurmasına izin vermemektir. ‘O’ndan başkasının sevgisinin kalbe girmesi, bu denli orucu sakatlar!
Allahü Teâlâ diğer bir kudsi hadiste (Kudsi hadis: Hazreti Peygamberin Allahü Teâlâ’dan rivayetle ifade buyurduğu hadis) şöyle buyurur: “Orucun dışındaki bütün amelleri kuluma aittir. Oruç ise bana aittir ve onun ödülünü ben vereceğim. Oruç bir kalkandır. Aranızda birisi oruçlu olduğunda, kavga yapmasın ve kızmasın. Birisi kendisine sataşırsa veya kavgaya tutuşursa, ‘Ben oruçlu bir insanım’ desin. Muhammed’in canını elinde tutan Allah’a yemin olsun ki oruçlunun ağız kokusu Kıyamet günü Allah nezdinde misk kokusundan daha güzeldir. Oruçlunun iki sevinci vardır: Orucunu açtığında sevinir, ikincisi ise, Rabbiyle karşılaştığında oruç tuttuğu için sevinmesidir.”
Orucun kalkan olduğu bildirildi; kişinin kendisini bütün kötülüklerden koruyan bir kalkan.
Hz. Peygamber aleyhisselam şöyle buyurur: “Cennette ‘reyyan’ denilen bir kapı vardır. Kıyamet günü oruçlular oradan girecektir ve onlarla birlikte başka kimse girmeyecektir. Şöyle duyurulur: ‘Oruçlular nerede?’ Bunun üzerine oruçlular o kapıdan girerler. Sonuncu kişi girdiğinde, kapı kapanır ve bir daha kimse o kapıdan girmez.”
Cenab-ı Hak oruçlarımızı kabul etsin, cennette, ‘reyyan’ kapısından girmeye layık eylesin. Amin!
.
Kadere dil uzatan nasipsizler
Şubat 25, 2023 06:292dk okuma
Cehaletin daniskasını yaşıyoruz.
Bununla da yetinsek bir derece; yanlışları doğru bilmeyi, bu yanlışlarda ısrar etmeyi, inkârı ve inat etmeyi maharet biliyoruz.
Bilir bilmez konuşmayı, ulu orta atmayı, hiç bilmediğimiz konularda ahkâm kesmeyi, yanlışta ısrar ve inat etmeyi; bütün bu ahmaklıklar yetmezmiş gibi, bir de bu tür hezeyanlarla muhataplarımızı suçlamayı yegâne ilkelerimiz olarak benimsemişiz.
Özetle; bilgisizliği, yalanı, inkârı, suçlamayı ve sureti haktan gözükmeyi şiar edinmişiz.
En bilgisiz olduğumuz ve bildiğimizi sandığımız konuların başında dinimizin esasları ve bunlardan olan ‘kader-kaza’ mevzusu gelmektedir. Bu konuda bilir bilmez konuşulmakta, zihinler bulandırılmakta ve inançlar sarsılmaktadır.
Kendini bilmez kimileri; din veya dini bir konu söz konusu olduğunda, mesela, kaderden bahsedildiğinde, aslan görmüş yabaneşekleri gibi çılgına dönüyorlar!
Akılları sıra, Müslümanları töhmet altında bırakmak için, ‘kaderci’ diye bir şey uydurdular ve bununla, muhataplarını tembellikle, geri kalmışlıkla, gericilikle itham ediyorlar.
Bütün bu tutarsızlıklarıyla, gerçekte bizzat kendilerini suçluyorlar, aşağılıyorlar.
Bir bilseler!
Nasıl bilecekler ki? Cehaletiyle övünen kişi, neyi, nasıl bilebilir?
Halbuki bizim dinimiz; evrenin sebepler âlemi olduğunu söylüyor. Allahutaala her şeyi sebebiyle yarattı, yaratıyor. Nereye bakarsanız, her şeyin fizik, kimya, biyoloji kanunları çerçevesinde meydana geldiğini görürsünüz. Yağmurun sebebi, bulut ve rüzgârdır.
Bu ahmaklar, deprem faciasının, ‘onlara göre’ insanımızın kadere imanından kaynaklandığını, onların deyişiyle kaderciliklerinden meydana geldiğini söylüyorlar.
Dinimiz, “Ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayın”, “Sebeplere yapışın-gerekli tedbirleri alın”, “Düşmanın silahlarıyla silahlanınız”, “İki günü eşit olan aldanmıştır”, “İbadet yetmiş çeşittir; en hayırlısı, kişinin rızkını kazanmak için çalışmasıdır”, “İnsan için, ancak çalışmasının karşılığı vardır”, “İlim, Çin’de de olsa gidip alınız”, “İlim her kadın ve erkeğe farzdır”, “Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?” buyuruyor.
Kader, hiçbir şey yaratılmadan önce, Allahuteala’nın ilim sıfatının mahluklara olan bağlılığıdır. Kader, Allahuteala’nın sonsuz önceden (ezel) bilmesidir. Kullarına zorla yaptırması değildir. Diğer bir ifade ile kullar, iradelerinde hürdürler; iyiyi de güzeli de, çirkini de kötüyü de isteyebilirler. Kulların isteyip yapmak istediklerini (iyi veya kötü) yaratan Allah’tır. İşte kulların bu denli istek ve yapmaktaki iradelerini, Allah, sonsuz önceden (ezel) bilmektedir; buna da kader denir.
Allah bildi diye, kul o fiili işlemiyor; kul, o fiili işleyeceği için Allah onu biliyor.
Bu durumda, Allah bize binaları ilme, fenne, akla uygun olarak yapmamızı emrediyor. Biz ise, emri dinlemeyip tam tersini yapıyoruz. Tecelli eden kadere biz sebep oluyoruz. Bizi bu akılsızlığa kimse zorlamadı, biz kendi hür irademizle, isteğimizle tüm bu yanlışları yaptık.
Ellerimizle kendimizi tehlikeye attık; sonuçlarına katlanacağız.
Şu halde; kaderi değil, bu kadere sebep olan kendimizi suçlayacağız!
Kaderi suçlayan ahmaklar, ahmaklıklarına doymasın!
Ve ahiretteki yerine hazırlansın!
.
Ahlaki sefalet
#Birinci Dünya Savaşı#Müslüman#Obez
Ocak 11, 2023
Birinci Dünya Savaşı, maddede dünyanın altını üstüne getirmenin yanında asıl tahribatı manada, dinde, dini değerlerde, ahlakta ve ahlaki değerlerde yaptı.
Homo economicus (ekonomik insan-sadece şahsi çıkarını düşünen, egoist) denilerek, insan, yalnızca tek kanatlı kuş yapıldı ve insanlıktan çıkarıldı.
İnsanın, yalnızca maddesiyle (beden) gelişmesi için çaba harcandı. Bunun yanında, insanı insan yapan insani değerler ihmal edildi. Dini eğitim ya yasaklandı ya da din karşıtı eğitim yapılarak, din ‘afyon’ addedildi.
Oysa insan, ruh ve bedenden yaratılmıştı; bunlardan yalnızca birini ihya ederseniz, diğerini köreltirsiniz. Bedenin ihmali maddi ölüme sebep olur, insanın ruhunu ihmal ederseniz manasını öldürürsünüz.
İnsanın mutluluğu ruh ve beden bir bütün halinde ihya edilmesiyle mümkündür.
Günümüz insanı manasızdır, dini ve ahlaki değerlerden yoksundur. Ruhundaki bu denli açlığı da, bedeni iştahını artırarak gidermeye çalışmış; sapkın ve obez olmuştur.
Manasını yitiren insan sevgisiz ve merhametsiz olmuştur; fıtratındaki sevgiyi kendi nefsine odaklayarak egoist-bencil olmuştur.
Bu yüzden; artık birlikte bir ömür sürdürmek için evlenilmiyor, adeta boşanmak için evleniliyor. Eşlerin birbirlerini ve hatta çocuklarına karşı sevgileri saman alevi gibi olmuş.
Öyle ki birçok insan, eşinden, çoluk çocuğundan ayrı, köpeğiyle yaşamayı tercih ediyor.
Yalan söylemek, çarpmak-çırpmak, hadsiz olmak, saygısız davranmak, hak gasp etmek maharet olmuş; bunları yapmayanlar beceriksiz ve ezik olarak tanımlanmıştır.
Hadsizliğin daniskasını geçenlerde bir sanatçı bozuntusunun cami mihrabı önünde, dekolte kıyafetle poz vermesinde gördük. Bu hadsiz, adap ve ahlak yoksunu kişi, burasının bir İslam diyarı olduğunu ve burada milyonlarca Müslümanın yaşadığını bilmiyor mu?
Camilerin de Müslümanların mabedi olduğunu, oraya ancak ibadet maksadıyla girilebileceğini de biliyor. Kendisi insansa; inansın veya inanmasın camilere o kıyafetle girilemeyeceğini ve hele o tip pozların verilemeyeceğini bilmesi gerekir.
Özrü kabahatinden büyük, şu, sözde savunmaya bakar mısınız: “Ben oranın cami değil, mescit olduğunu zannediyordum!”
Mescidin küçük cami olduğunu bilmeyecek kadar andavallı olduğunu ileri sürüyor da; o iğrenç sahneyi, orada kuran ve o fotoğrafı çekenler de mi bilmiyordu?
Evinizde de 1.000 Mbps İnternet Mümkün!
Bu zavallı tip, herkesi kör, âlemi sersem mi sanıyor?
Müslüman mahallesinde salyangoz satmaya yeltenen bu ar ve edep yoksunu kişi, bu iğrenç eylemiyle Allah’ın O’na inananların lanetini üzerine çektiğini, çekeceğini bilmeyecek kadar zırcahil mi?
Bu saygı ve adap yoksununu, yuvarlandığı dipsiz kuyudan çıkaracak tek şey; tövbe edip Müslümanlardan özür dilemesidir
.
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
Dilsiz kesilen dünya
#İsrail#Filistin#Gazze
Ekim 16, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Kim demiş dünyanın, ümrandan uygarlığa doğru yol aldığını?
Bilakis yaldızla kaplı sahte uygarlığıyla iyice ihtiyarlayan, köhnemiş dünyamızın hızla vahşete gitmekte olduğu su götürmez bir gerçektir.
Son iki yüzyıldır, ipin ucunun kimin ya da kimlerin ellerine geçtiğini, sizler, bizden daha iyi biliyorsunuz. Dünyanın jandarmalığına önce İngiltere ondan sonra da ABD soyundu.
Ve bu iki büyük şeytan, o gün bugündür, bütün bir dünyayı yalana teslim ettiler. Öyle ki;zalimler mazlum, mazlumlar zalim, hainler kahraman, kahramanlar hain, soykırım yapanlar uygar (medeni), soykırıma uğrayanlar ya da onları savunanlar barbar (vahşi), misket bombalarıyla sahildeki çocukları, kundaktaki bebekleri hunharca katledenler çağdaş ve ilerici, bu mazlumların haklarını savunanlar ise, yobaz ve gerici.
Kurulduğu günden beri devletini terörle özleştiren ve sürekli mazlum insan avı yapan İsrail, on yedi yıldır Gazze’yi abluka altında tutup, orada yaşamakta olan iki buçuk milyon insana nefes aldırmıyor.
Haberin Devamı
%0,99 faizle 15.000 TL ihtiyaç kredisi! Üstelik dosya masrafı yok!
Enpara.com
Ankara: Yeni İşitme Cihazları Emeklileri Hayrete Düşürdü
Best Hearing Aids
by Taboola
İsrail, yeni dünyanın jandarmaları tarafından nokta şeklinde yerleştirildiği Filistin topraklarında, yıllar yılı icra ettikleri devlet terörü yüzünden Filistin’i nokta şekline getirip, mahut toprakları işgal ettiler. Diğer bir deyişle dağdan gelip bağdakini kovdular.
İsrail, tahrif edilmiş Tevrat’a göre dizayn edilmiş bir din devleti olup, 2000 yıl önce kovuldukları toprakların intikamı için (Arz-i Mev’ûd-Tanrı’nın kendilerine vadetmiş olduğunu ileri sürdükleri topraklar) yanıp tutuşmaktadır.
Mahut toprakların sınırları Nil ile Fırat nehirleri arasını kapsamaktadır. Dolayısıyla ABD’nin Suriye’nin kuzeyinde kurmak istediği sözde Kürt devleti, gerçekte küçük İsrail’dir. Ve yine bu yüzdendir ki ABD’nin Karaağaç’ta, Suriye’de, Girit’te ve şimdi de uçak gemileriyle Doğu Akdeniz’de konuşlanmasının asıl hedefinde Türkiye vardır.
Zira Türkiye’nin dışında hiçbir ülkede, kendilerine karşı koyabilecek ne herhangi bir güç ve ne de böyle bir niyet var. Zira tüm bu ülkelerin halkları, liderlerinin elinde tutsak, liderleri de uydusu oldukları ülkelerin elinde tutsaktır. Asla bağımsız hareket edemezler.
Zira daha dün hemen hepsi ağababalarından aldıkları talimatla İsrail’le aynı safta yer alma yarışına girdiler.
Haberin Devamı
İsrail, komşu İslam ülkelerinin bu denli aymazlığından da cesaret alarak Gazze’deki bu denli vahşeti sergileyebiliyor. Ve işin tuhafına bakın ki;zalim İsrail başta ABD ve İngiltere olmak üzere Batılı devletlerce desteklenirken, mazlum Gazze halkını savunan Türkiye’den ve onun lideri Tayyip Erdoğan’dan başkası yok.
Başta ABD ve İngiltere olmak üzere emperyalist ülkeler, İsrail’i koşulsuz desteklemek suretiyle yangına körükle gidiyorlar; İsrail’in işlemekte olduğu soykırıma alenen ve resmen göz yumuyorlar.
Onların amacı, bölgede vesayet savaşını sürdürmek, taraflara silah ve mühimmat satmanın yanında, bölgeyi paramparça edip kolay lokmalar haline getirmektir ve bölgedeki enerji kaynaklarını ve koridorunu işgal etmektir.
.
Erdoğan ve AK Parti gerçeği
#AK Parti#Erdoğan#CHP
Eylül 09, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
AK Parti, kuruluşunun 22. yıldönümünü kutladı.
Kuruluşunun hemen ertesi yılında yapılan seçimlerle, tek başına iktidara geldi ve o gün bugündür iktidarını sürdürmektedir.
Yeni kurulan (henüz bir yaşında) bir partinin, asırlık partileri geri bırakıp iktidara gelmesi ve daha önemlisi, tek başına olan bu iktidarını da neredeyse bir çeyrek asır boyunca sürdürmesi, dünyadaki demokrasilerde örneği olmayan bir durumdur.
Bizim demokrasimizde ise, bu durumun açıklaması şöyledir: Millet, on yıllar boyu insan yerine konulmamaktan bıktı. Seçip iş başına getirdiklerine reva görülen muamelelerden tiksindi. Her on yılda bir yapılan darbelerden iğrendi. Oylarıyla iktidar yaptıklarının muktedir olamamalarından bıktı usandı. Oylarıyla iktidar yaptıkları onca parti, halkın özlem beklentilerini sigara paketleri üzerine yazdılar; sigaralar bitince de paketi kaldırıp attılar.
Hani egemenlik kayıtsız şartsız milletindi? Milletin fertleri, hastanelere alınmıyor, üniversitelere, orduevlerine giremiyor, mahkemelerden, daha da vahimi milletin Meclis’inden kovuluyor, şehit olan oğlunun törenine alınmıyor, bir şekilde içeri giren yaslı annenin başörtüsü çıkarılmaya zorlanıyor, bunlar ve bunlar gibi daha nice aşağılık eylemler bu milletin evlatlarına reva görülürken; haklarını savunmak için iktidara getirdikleri şapkalarını alıp gitmekle yetiniyor.
Hiç kimse vesayete dur demiyor, diyemiyor.
İşte sandığa yansıyan ve onları patlatıp AK Parti’yi iktidara taşıyan milletin bu öfkesiydi. Eskiye ve eskilere duyduğu nefretin yansımasıydı.
AK Parti bu denli tepki oylarıyla iktidara geldi. Peki, bunca uzun iktidarını nasıl sürdürdü ve sürdürebiliyor derseniz, bunun da cevabı çok açıktır:
Milletin oylarına sahip çıkan, vesayete bayrak açan ve ölümü pahasına mücadele yürüten Erdoğan sayesinde. Milletin bağrından çıkan ve milletin dertleriyle hemhal olan Erdoğan’ın karizmatik kişiliği sayesinde hem parti bölünmeden yoluna devam etti ve hem de tek başına iktidarını sürdürdü.
Demokrasi tarihimiz boyunca gelip geçen hiçbir siyasetçi, vesayetle mücadeleyi göze almadı, alamadı. Erdoğan ise, hem vesayetle ve hem de vesayetin içimizde konumlandırdığı şer odaklarıyla (başta FETÖ ve PKK) ölümüne mücadele etti.
Erdoğan, vesayeti yenmekle; Meclis’in duvarındaki ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir’ sözünü kuvveden fiile çıkardı. Demokraside olması gereken milli iradeyi hâkim kıldı.
Erdoğan’ın bu başarısı, CHP’yi bile şirazesinden çıkardı.
Bundan böyle hiç kimse ve hiçbir parti, millete tepeden bakarak, milletin değerleriyle alay ederek, milleti dışlayarak ve milleti horlayarak oy alamaz.
Zira Erdoğan, ters çevrilen ve en alta itilip ‘Altta kalanın canı çıksın’ denilen milleti, milletin istek ve beklentilerini en üste koydu.
Demokrasinin gereğini yaptı. Başkaları gibi demokrasicilik oynamadı, sağ gösterip sol vurmadı.
Eksiklikler yok mu? Yanlışlıklar yapılmadı mı?
Haberin Devamı
Elbette var ve şüphesiz yapıldı.
Ama her şeyden önemlisi, vesayet yenildi ve kervan, doğru yola konuldu.
Bundan böyle patinaj yapmayacağız, hep ileri daha ileri gideceğiz.
.
Zincirleri kırdık
#İsmet İnönü#ABD#NATO
Eylül 06, 2023 06:292dk okuma
1946 seçimlerinden beri, demokrasi ile idare ediliyoruz diye boşuna avunmuşuz.
1940’lı yılların özellikle ikinci yarısında, İsmet İnönü’nün ABD ile yapmış olduğu ikili anlaşmalarla ve bilahare NATO’ya girişimizle birlikte adeta ABD’nin uydusu olduk.
Özellikle savunma ve güvenlik konularında, bizim hiçbir şey yapmamıza gerek yoktu. Zira lazım olan ve olacak her şeyi ABD bize verecekti!
ABD’ye öylesine körü körüne güvendik ve bel bağladık ki, geleceğimizi ipotek altına aldıracak Milli Eğitim’imizin müfredatını bile ABD’nin Ankara Büyükelçisi ve ABD’li uzmanlara havale etmiştik.
Kazın ayağının öyle olmadığını çok kısa sürede gördük ve halen daha da görmeye devam etmekteyiz. Bize her şeyi vereceğini vadeden ABD, bir şey vermediği gibi, bunları elde etmek için, yapmamızı da engelledi.
Böyle yapmakla, açıkça şunu söyledi ve hatta ihtar etti! “Sen, bağımsız ve bağlantısız bir ülke değilsin, benim uydum olan bir ülkesin. Kendin silah üretemezsin; benim veya NATO’nun verdiği silahları da kullanamazsın!”
Bir adam gömülü bir zincir buldu, attı ve ne olduğunu görünce sıçradı
Nitekim en lazım olduğu yerde (Kıbrıs Barış Harekâtı’nda) kullandırtmadı. O gün bugündür terörle yaptığımız mücadelede de gerekli silah ve mühimmatı vermedi, kendimiz yapmaya kalktığımızda ise, hem kendisi ambargo uyguladı ve hem de başkalarına ambargo koydurdu.
Özetle; ABD ile ‘Böyle dost düşman başına!’ diyebileceğimiz bir süreç yaşadık ve yaşamaya devam etmekteyiz.
Vesayet sargısından çıkmak isteyen başbakanların başlarına olmadık belalar açıldı; kimi darağacında sallandırıldı (Menderes), kimi makamından alaşağı edildi (Demirel), kimisine de siyaset ve dünya dar edildi (Erbakan).
Türkiye’nin kalkınması ve kalkınmış ülkeler arasında yerini alması için, ayağındaki bu prangalardan kurtulması şarttı.
İşte Sayın Erdoğan, yirmi yılı aşkın iktidarında gözünü kararttı ve için için çalışarak sabırla koruğu helva yaptı.
Aşılmaz denilen vesayet duvarından her gün bir taş alarak; Berlin Duvarı’ndan daha çetin olan seddi yıkıp geçti.
Artık Türkiye, kendi kararlarını ABD’ye sormadan alabiliyor.
Artık Türkiye kendi ürettiği silahlarla terörle mücadele edebiliyor.
Artık Türkiye, ABD’ye danışmadan ve ondan müsaade almadan sınır ötesine gidip teröristleri inlerinde vurabiliyor.
Haberin Devamı
Artık Türkiye ABD’ye ve hempalarına rağmen kendi silah ve mühimmatını üretebiliyor.
Artık Türkiye, ABD’nin desteğiyle sınırında kurulmak istenen terör devletçiğine hayır diyor ve ABD’ye rağmen kurulmasına müsaade etmiyor.
Artık Türkiye hakkını ve hukukunu kimseye çiğnetmiyor.
Türkiye artık gerçek bağımsızlığına kavuşuyor.
Daha ne olsun?
.
İmamoğlu’nun karnesi
#Ekrem İmamoğlu#CHP#İBB
Eylül 04, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Ekrem İmamoğlu ve onunla, bilinen CHP’nin hizmet dışı siyaseti İstanbul’a adeta bir kâbus gibi çöktü.
Onun İBB Başkanlığı’na oturuşuyla İstanbul, belediye hizmetleri bakımından fetret devrini yaşıyor.
Biz İstanbullular olarak, 1994 yılında başlayan AK Partili dönemleri mumla arıyoruz. Merkezi hükümetin hizmetleri olmasa (özellikle ulaşımda), İstanbul’da yaşamak mümkün olmayacaktı.
Nitekim önceki dönemde yapılan Melen suyu sayesinde bugün İstanbul’un su ihtiyacının %76’sı sağlanmaktadır. Bu proje olmasaydı, bugün İstanbul susuzluktan kıvranıyordu.
İnsan İstanbul gibi bir mega kentte beş yıla yakın belediye başkanlığı yapar da orada yaşamakta olan yirmi milyona yakın nüfus için bir gram su tedariği yapmaz mı? Bir bardak olsun, İstanbul’un suyuna katkıda bulunmaz mı?
Kuraklık yüzünden İstanbul’daki barajlardaki su seviyesi S.O.S veriyor. Su seviyesi yüzde 18’in altına düşen barajlar var; o ise hiçbir şey olmamış gibi gününü gün ediyor.
Ekrem İmamoğlu hizmette sıfır lakin yalan, algı ve propagandada süper. Bu hususta kimse eline su dökemez; Hitler’in propaganda bakanı Goebbels bile.
Partisiyle birlikte bütün metro projelerine karşı çıktı; bununla birlikte AK Parti’nin yaptığı ve yapmakta olduğu tüm metroları, ‘Ben yaptım, yapıyorum’ diye caka satıyor.
Ta Tayyip Erdoğan’ın belediye başkanlığı döneminde hizmete açılan Merter’deki otoparkı ve Şişli’deki Cemal Kamacı Spor kompleksini hizmete açtım diye afişler astırıyor.
İstanbul’un batı yakası maalesef metro konusunda üvey evlat muamelesi görüyor. Bakırköy, Küçükçekmece, Avcılar, Esenyurt, Beylikdüzü ve Büyükçekmece ilçeleri unutuldu. Beş milyona yakın bir nüfusun yaşadığı bu bölge terk edilmiş durumda.
Ama gelin görün ki, bu ilçelerden geçmekte olan E-5 karayolu üzerindeki köprülerde İBB’nin Beylikdüzü metrosu ilanları var. Milletin gözünün içine baka baka yalan söylemeyi de İmamoğlu ve avanesinde gördük.
İnsanda biraz Allah korkusu ve kullardan utanma duygusu olur; bunlarda hiçbirisi yok.
Tamamen algı ve yalan üzerine kurulmuş bir siyasetle nereye gideceğini zannediyor? Perişanlığı yaşamakta olan İstanbullu tüm bu kepazelikleri görmüyor mu?
Haberin Devamı
Arabasının değerini merak edenler buraya!
Carvak
|
Patrocinado
Seçimlerden önce, deprem korkusu salarak İstanbul için her yıl 100 bin yeni konut sözü vermişti. Beşinci yılın içindeyiz, ortada tek bir konut bile yok. Üstelik yapmak isteyen AK Partili belediyelere de engel üstüne engel çıkarılıyor.
Bakınız kendi itirafına: ‘İstanbul’u kazanan, Türkiye’yi de kazanır!’ Ee; İstanbul’u kazandılar, neden Türkiye’yi kaybettiler? Sebebi çok açık, İstanbul’daki performans düşüklüğü.
AK Parti’ye de Türkiye’yi (merkezi yönetim) kazandıran, başta İstanbul olmak üzere, yerel yönetimlerde gösterilen üstün hizmet anlayışıdır.
İmamoğlu bunun lafını ediyor ama gereğini yapmıyor. Daha doğrusu, yalan ve algılarla yaptığını zannediyor.
Zannediyor ki, bir de utanmadan CHP liderliğine ve hatta cumhurbaşkanlığına heves ediyor.
Adama demezler mi; ne yüzle?
Ne diyelim aç tavuk, kendini darı ambarında sanır!
.
Adalet nerede
#Adalet#ABD#İşgal
Eylül 02, 2023 06:293dk okuma
Dünya üzerinde adaletin uygulandığı ender zamanlar ve mekânlar olmuştur. Günümüzde ise adalet, kelimenin tam anlamıyla sırra kadem basıp Kaf Dağı’nın ardına saklanmıştır.
Adaletin olmazsa olmazı, hakkın haklıdan yana tecelli etmesidir. Maalesef dünyanın hemen her yerinde hak güçlüden yanadır. Ki, bu durum eski kavimlerin helakine sebep olmuştur. Aynı suçu işleyen zengine ceza verilmezken, sözde adalet adına fakirlerin ve güçsüzlerin canlarına okunmuştur.
Vaktiyle cehaletini epey bir tahsille yapıp lise hocası olan biri bana, “Görüyorsun, dinde de adalet zenginden yana; zira adaleti ile ünlü olan Hz. Ömer bile (adalet mülkün temelidir) demiş” dedi.
Zavallı, devlet manasına gelen ‘mülk’ kelimesini mal-mülk-zenginlik zannetmiş ve adalet timsali o büyük zata bu iftirayı atma cüretinde bulunmuştu. Bu tipler, bugün bile bol miktarda vardır.
Adaletin zıddı zulümdür.
Her şey en ince yerinden, zulüm ise en kalın yerinden kopar. Zulüm sürekli olmaz, olamaz; zira zalim tez elden belasını bulur ve kendi başını yer. Bu hal, devletler planında da böyledir.
Bakınız; Suudi veliahdı (artık kral sayılır), vatandaşı olan bir gazeteciyi İstanbul Konsolosluğu’nda öldürtüp yok ettirdi. Bütün dünyanın gözleri önünde işlenen bu cinayet görmezden gelindi.
Neden dersiniz?
Çünkü ABD başta olmak üzere ağababaları öyle istedi. Emperyalizmin öncülüğünü yapan ABD, 500 milyar dolar haraç alarak ve Suudi Arabistan’ı kölesi yaparak işin üzerine gitmedi.
Son BM Genel Kurulu’nda ise, bu vahşetten dolayı Suudi Arabistan yalnızca kınandı, o kadar.
İşte! Tüm dünyanın adaleti!
‘Allah’ın on pulunu bekleye dursun on kul, bir kişiye tam dokuz, dokuz kişiye bir pul.
Bu taksimi kurt yapmaz kuzulara şah olsa, yaşasın kefenimin kefili karaborsa!’ (N.F.K)
Ama gelin görün ki Suudi Arabistan’ın Filistin’i unutup İsrail’e yanaşması bile onu kurtaramayacaktır. Zira ABD’de devran değişti ve yeni yönetim, eski defterleri bir bir açmaya başladı. Bunların arasında, Kaşıkçı’nın katledilmesi dosyası da var.
Zalimlerin birbirlerine musallat olması, mazlumların nefes almasına yarar.
İsrail, dünyanın gözleri önünde onca cinayetleri (devlet terörü) işleyip masum kanı döküyor, tüm yaptıkları yanına kâr kalıyor. BM’den aleyhinde karar çıksa bile bu karar ABD tarafından VETO ediliyor.
İsrail de bildiği yapmaya devam ediyor.
İsrail, ABD’nin desteğiyle meydanı boş buldu ve arzuladığı pervasızlığı, olabildiğince sergiliyor.
Şu halde, fakir ve güçsüzün adil olması pek bir şey ifade etmiyor. Zengin ve güçlü olanın adil olması gerekiyor. Özellikle devlet planında, güçlü ve adil olan payidar yani kalıcı olur.
Sovyet zulmü, demir yumrukla ancak 72 yıl yaşayabildi (1917-1989). Darısı ABD’nin ve diğer zalim devletlerin başına!
Bu, bir temenniden çok, kaçınılmaz bir realitedir. Zira ABD’li tarihçiler (mesela prf. Mc Coy):
‘Portekiz krallığının çöküşü için 1 yıl, Sovyetler Birliği’nin çöküşü için 2 yıl, Fransa’nın çöküşü için 8 yıl, Osmanlı için 11 yıl, Büyük Britanya için 17 yıl yetti. Ve öyle görülüyor ki Amerikan imparatorluğu için 22 yıl yetecek.’
Aynı uzmanlar ABD’nin çöküşünün Irak işgaliyle (2003) başladığını ifade ediyorlar.
Sonuç itibarıyla bu dünya; etme-bulma dünyası olduğuna göre; hak, er ya da geç mutlaka yerini bulacaktır.
Zira Hak, mühlet verir ama asla ihmal etmez!
.
Dünya diken üstünde
#Rusya#Ukrayna#NATO
Ağustos 30, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Rusya Ukrayna savaşı bir haftada bitecekti, bir yılı geçti hâlâ biteceği yok. Bitmediği gibi, nereye evrileceği de belli değil.
Rusya’yı kışkırtıp ateşe iten ABD’nin niyeti belli: Rusya’nın saldırganlığını ileri sürüp bütün bir Avrupa’yı hegemonyası altına almak ve Rusya ile birlikte Çin’i kuşatmak. Nitekim kalan Avrupa ülkelerini de NATO’ya alarak ve daha önemlisi, AB’ye kendi ordusunu kurdurmayarak, bütün bir Avrupa’yı kendine muhtaç hale getirdi.
Daha geçen senelerde Fransa Cumhurbaşkanı “NATO’nun beyin ölümü gerçekleşti” demişti. ABD’nin bu hamleleriyle, gerçekte AB’nin beyin ölümünün gerçekleştiği ve her şeyleriyle ABD’ye muhtaç hale geldikleri görüldü.
Bugün AB ülkelerindeki hanelerin yalnızca enerji (elektrik ve doğalgaz) giderleri beş bin avro’nun üzerindedir. Rusya Ukrayna savaşı uzadığı takdirde, yarınlarının daha beter olacağı, bugünden bellidir.
Türkiye, NATO ülkesi olmasına rağmen hem Rusya ile ve hem de Ukrayna ile münasebetlerini iyi şekilde yürütmektedir. Dolayısıyla savaş halindeki Rusya ile görüşebilen tek NATO ülkesi Türkiye’dir.
Türkiye’nin dış politikadaki bu başarısı, tahıl koridorunun açık kalmasını sağlamış ve böylece özellikle Afrika ülkelerindeki açlığın önüne geçilebilmiştir.
Türkiye’nin bu tutumu, yarınlarda oluşabilecek barış koridorunun yerini ve önemini göstermektedir.
ABD, AB’yi her ne kadar hegemonyası altına alsa da dünyanın çok kutupluluğa gitmekte olduğu aşikârdır. Oluşacak yeni dünya düzeninde, Türkiye de küresel güç dengelerinde söz sahibi olacaktır.
ABD, Almanya dahil tüm Avrupa ülkelerine istediğini yaptırıyor ama görüldüğü üzere Türkiye’ye diş geçiremiyor. Türkiye, kendi müstakil politikasını, ABD ve NATO’ya rağmen sürdürüyor.
Dünyanın jandarmalığını elinden kaçırmakta olduğunu gören ABD, bu hırsla Rusya Ukrayna savaşını NATO Rusya savaşına çevirmek istiyor.
Böyle bir durumda Rusya da nükleer silah kullanacağını açıkladı.
Rusya’nın blöf yapmadığı açıktır zira kediyi bile bu denli köşeye sıkıştırırsanız aslan kesilmesi kaçınılmazdır.
Sadece Avrupa cephesinde değil, Pasifik’te de sular ısınıyor. ABD, aklı sıra iki tavşanın (Çin ve Rusya) peşinde aynı anda koşuyor. Bu gidişle ikisini de yakalamayacağı ve ava giderken avlanacağı görülecektir.
Haberin Devamı
Şayet Amerikan seçimlerini Trump ve benzeri bir kişi kazanırsa gelen kişi ABD’yi kendi kabuğuna çeker ve dünya derin bir nefes alır.
Biden ve onun zihniyeti (ABD derin devleti) yeniden işbaşına gelirse,dünyayı büyük tehlikeler beklemektedir.
Bu durumda, tek kutuplu hegemonik gücünü kaybeden ABD’nin ateşle oynaması işten bile değildir.
Asıl o zaman seyredin gümbürtüyü!
.
Halkın savaşı!
#MGK#Aşık Veysel#Genelkurmay Başkanı
Ağustos 28, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Ta İttihat ve Terakki döneminden beri, yönetim sistemimiz, mütegallibe (zorba) anlayışıyla illetlidir (hastalıklı).
Ülke yönetimini ele geçiren bir avuç seçkinci grup, tüm imkânları, güzellikleri ve hizmetleri kendilerine göre endekslediklerinden; halk ve halkın beklentileri unutulmuş, göz ardı edilmiş ve bunun sonucu olarak azınlık bir tabaka ile halkın arasında maddi ve manevi olarak büyük uçurumlar oluşmuştur.
Bu durumun tipik yansımasını o günlerin gazete manşetlerinde görmek mümkün: ‘Halk plajlara akın etti, vatandaş denize giremedi’. Dolayısıyla Meclis’in duvarındaki ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir’ sözü havada asılı levhadan ibaret kaldı.
Oluşturdukları bürokratik oligarşi (atanmışların seçilmişlere tahakkümü) ile devletin yönetimi ve denetimi milletten (milletin seçtiklerinden) alınarak, atanmışların bulunduğu üst kurullara ve kurumlara geçer.
Eski MGK toplantılarını hatırlayın; ilgili zevat adeta komünist ülkelerdeki ‘politbüro’ üyeleri gibi bir görüntü verirdi. Genelkurmay başkanı, başbakana bağlı olmasına rağmen (kâğıt üstünde), oturma düzeninde, masanın baş tarafında, her ikisi yan yana bulunurdu.
Daha önemlisi ülkenin devasa güvenlik, (iç ve dış), terör örgütleri ve onların dışarıdaki bağlantıları, dış politika gibi hayati konuları dururken; ‘İrtica ile mücadele’ başlığı altında millete ve milletin seçtiği, masadaki sivil erkana (başta başbakana) gözdağı verilirdi.
Ekonominin patronları bir avuç seçkinci zümreydi ve ‘İstanbul sermayesi’ diye anılıyordu. Bunların da çoğu uluslararası mahfillerin elemanı olup, hükümetlerin karşısında hizalanıyordu.
Tüm bu zorba takımının seçilmişlere olan düşmanlığı, seçilmişlerin maddi olarak da halkın iktidarını savunmalarından kaynaklanıyor. Seçilmiş hükümetler, ‘İstanbul sermayesi varsa, Anadolu sermayesi de olmalı’ diyerek, sermayeyi halka yaymak istemektedir.
Eksik yönleri olmasına karşın Başkanlık sistemiyle, sözde (vesayetle illetli) demokrasiden kurtulduk.
Bir de şimdiki (Başkanlık sistemindeki) MGK’ya ve orada alınan kararlara bakın, eskisiyle aradaki farkı görürsünüz. Yeni MGK kararlarında ülkenin gündemine ve dünya gerçeklerine vurgu var.
Seçilmişleriyle, atanmışlarıyla elbirliğiyle ülkeyi sahiplenme ve ülkenin sorunlarına sahip çıkma var.
Eski MGK’larda atanmışlar, seçilmişlerden hesap sormak için dosyalar dolusu evrakla adeta iddia makamında yer alırlardı. Dosyaların içeriği ise, sade suya tirit cinsinden uyduruk işlerdi.
İmam-Hatip Lisesi’nde cemaatle kılınan ve iftarda toplu kılınan namazın fotoğrafları ‘irtica tehlikesi’ olarak sunulurdu.
Halkın, kendisini ispat ve gerçek demokrasilerde olan haklarını elde etmek için yürüttüğü savaş kolay değil. Bir tarafın elinde her türlü güç varken, halkın elinde sadece ‘oy’u var.
Aşık Veysel’in dediği gibi: ‘İnce uzun bir yoldayız; gidiyoruz gündüz gece’.
..
Osmanlı (ecdat) düşmanlığı
#İlber Ortaylı #İzmir#Atatürk
Ağustos 26, 2023 06:292dk okuma
İZMİR’in CHP’li Belediye Başkanı Tunç Soyer namında bir nadan (bilgisiz, cahil) var.
İzmir’in kurtuluş yıldönümünde, boyundan büyük laflar ederek, içindeki ufuneti kustu.
Ettiği şu iğrenç laflara bakar mısınız: “100 yıl önce bu toprakları yönetenler gaflet, dalalet ve hatta hıyanet içindeydi. Saraylarındaki saltanatı korumak için bütün bir milleti ateşe attılar. İnsanlık onurumuzu, bağımsızlık tutkumuzu ayaklar altına aldılar, teslim oldular...”
Dikkat ediyor musunuz; işgali yapan soysuzlara, İngiliz’e, Yunan’a tek laf etmiyor. Hırsıza, uğursuza arka çıkıp ev sahibine, mazluma dil uzatıyor.
Şu mantık sefaletine bakar mısınız; sözde sultanlar, saraylarındaki saltanatlarını korumak için bütün bir milleti ateşe atmış. Millet ateşe atıldıktan sonra, sultan, kimlerle ve hangi saltanatı koruyabilecektir?
İnsanlık tarihi boyunca hangi sultan, kral, hükümdar, han, hakan vb. ülkesini satmıştır? Unvanları ne olursa olsun tüm devlet başkanları, saltanatları uğruna ölür, öldürür veya öldürülürler. Ülkesini veya milletini satmak, yalnızca bir şekilde olabilir, o da kendisinin başta bırakılmasıyla.
Yani yabancı bir gücün valisi olmayı kabul eder ve ülkesini o şekilde yönetir! Bu durumun bugün bile birçok örneği var lakin Osmanlı yani Devlet-i Aliyye döneminde böyle bir şeyden bahsedilemez.
İşgalciye tek söz etmeden, ecdadı karalamak ve onlara iftira atmak, cibilliyetinin gereği olsa gerek.
Bahsedilen savaşa, Osmanlı Devleti’ni, padişahın haberi dahi olmadan İttihatçı paşalar soktu. Bu, cahil ötesi ‘echel’ bunu da mı bilmiyor? Bilahare yenilen bu paşalar ülkeden kaçıp gitmediler mi? Ve gittikleri yerlerde Ermeni kurşunlarına hedef olmadılar mı?
Bu nadanlar, akılları sıra Atatürkçü geçinir ve kraldan fazla kralcıdırlar. Ama Atatürk’ün de bir Osmanlı subayı olduğunu ve hatta saraydaki Sultan’ın ‘şehsüvar-i yaveri’, yaver subayı olduğunu dillendirmezler.
Kurtuluş Savaşı’mızı Atatürk ve silah arkadaşları, diğer bir ifade ile Osmanlı paşaları, milletin azim ve kararlılığı ile kazandı.
Rejim değişip saltanat lağvedilip Cumhuriyet kurulunca, ilk yıllardaki karalamalar bir dereceye kadar mazur görülebilir. Zira yeni rejimin yerleşmesinin buna ihtiyacı vardır.
Ama aradan bir asırdan fazla zaman geçti, rejim oturdu artık hiç kimsenin Cumhuriyet’le bir kavgası yoktur ve olamaz.
İlber Ortaylı Hoca’nın dediği gibi, Osmanlı olmasaydı bizler olmayacaktık. Var oluşumuzu kendilerine borçlu olduğumuz ceddimizi nasıl kötüleyebiliriz? Bu durum nankörlüğün dik âlâsı değil de nedir?
Ne idüğü belirsiz kişilere en güzel cevabı milli şairimiz M. Akif Ersoy verdi, buyurun birlikte okuyalım:
‘Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem;
Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.
Biri ecdadıma saldırdı mı, hatta boğarım!
- Boğamazsın ki!
- Hiç olmazsa yanımdan kovarım!
Üç buçuk soysuzun ardından zağarlık yapamam;
Hele hak namına haksızlığa ölsem tapamam...
.FETÖ konusunda yanlış algılar
#FETÖ#AK Parti#Erdoğan
Ağustos 23, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
FETÖ’nün ipliğini pazara çıkardığımız önceki beş makaleyi anlamazdan gelip sözde bana cevap vermek adına, FETÖ elebaşıyla, kimi AK Partililerin çektirdiği fotoğraflar ve başta Sayın Erdoğan olmak üzere, yine üst düzey AK Partili bakan ve milletvekillerinin, bu melun kişilik için sarfettikleri olumlu ve hatta onu metheden konuşmaları tarafıma gönderiliyor ve ‘FETÖ nerede?’ soruma, ‘İşte burada!’ denilmek isteniyor.
Üstelik bunların birçoğu yüksek tahsil yapmış ve yaşları kemale ermiş kişiler. Doğrusu bu kişiler hakkında üzülmemek elde değil. Zira millet ve devlet hayatımızın bu denli hayati öneme haiz konusuna bile parti gözlüğüyle ve Erdoğan düşmanlığıyla bakma gafleti içindeler.
Ya hu! Bu melun 60’lı yıllardan beri devletin içine sokulmuş bir casus, Amerikan casusu. Bu kişi, yarım asırdır melanetini icra etti. O günden bugüne kimler iktidar olmadı ki! Darbe yönetimleri dahil tüm sivil yönetimler (sağ ve soldaki tüm başbakanlar, cumhurbaşkanları) bu kişiye yardımcı olmak için adeta yarıştılar.
Yarım asır içinde gelip geçen, asker-sivil tüm liderlerin tek istisnası N. Erbakan’dır; o da bunun, Amerikan casusu olduğunu bildiğinden değil, vaktiyle partisini bölen Nurcular olduğu ve bunların da kendilerini Nurcu olarak göstermelerinden dolayıdır.
Devletin tüm istihbarat kurumlarını ele geçirmiş bir casusluk şebekesinden bahsediyoruz. Dolayısıyla bunların verdikleri bilgiler doğrultusunda, sivil ve askeri yöneticiler karar verdiler. Mesela Bülent Ecevit’e bu kişi için devletin elemanı dendi, görevli olduğu söylendi. Ecevit de sonuna kadar bu kişinin arkasında durdu, durmak zorunda kaldı.
Kenan Evren, Süleyman Demirel, Turgut Özal, Tansu Çiller, Erdal İnönü, Mesut Yılmaz, Bülent Ecevit ve en son olarak da Tayyip Erdoğan bu kişinin ve cemaat olarak bilinen yapının arkasında durdular.
Hatırlayın, o vakitler bu kişiyle fotoğraf çektirmek ve bu cemaatin(!) yanında olmak bir ayrıcalıktı. Bu ayrıcalığa sahip olmak için de hemen herkes yarış halindeydi. Çocuklarını bu yapının kurslarına ve kolejlerine vermek için insanlar birbirini eziyordu.
Sebebi açıktı; bunlar okulları kazanıyor, bunlar iş buluyor, bunlar parmakla gösteriliyordu.
Bu yapıya yarım asır boyunca kadro kurduruldu, hem de tüm devlet kurumlarını donatacak şekilde. Vali ise vali, kaymakamsa kaymakam, polis ise polis (Emniyet MİT’in her kademesi), askerse asker, öğretmense öğretmen, doktorsa doktor, doçentse doçent, profesörse profesör ve tüm branşlarda ve kademelerdeki bürokratlar, bu yapıda sebildi.
Haberin Devamı
Şu kadarını söyleyeyim, geri kalanını siz hesap edin; Genel Kurmay Başkanlığı, Cumhurbaşkanı’na beş adet kurmay albay rütbeli maiyet subayı öneriyor, Cumhurbaşkanı bunlardan birisini seçip canını ona emanet edecek. Bunların beşi de FETÖ’cü! Bu durumu Cumhurbaşkanı bilmiyor ve bunlardan birini tercih ediyor.
Yani ne yapılsa yapılsın, bütün yollar Roma’ya (ABD’ye) çıkıyor.
Sonuç itibarıyla iş, bir noktaya geldi ve bunlar deşifre oldu. FETÖ terör örgütü olarak Kırmızı Kitap’a girdi. Bunları deşifre eden kim? Bunlarla ölümüne mücadele eden kim?
Elbette Tayyip Erdoğan’dan başkası değil.
Maalesef Erdoğan’ın karşısında politika yapanlar (Muhalefet partilerinin büyük bir kısmı) bu yapıyla kol kola girdi, sözde Erdoğan’a ve Ak Parti’ye karşı muhalefet yapıyorlar.
Haberin Devamı
FETÖ de Erdoğan düşmanlığını fırsat bilerek mahut muhalefet partilerine sızdı ve sızmaya devam ediyor.
Şimdi tekrar soruyorum: FETÖ nerede?
.
Milli
#Mahmut Faruk Akşit#BAYKAR#TEİ
Ağustos 21, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
MİLLİLİK, milletlerin olmazsa olmazıdır. Biz de en önemli kurumlarımızın başına milli kelimesini koyduk.
Zira onları, milletin tüm bireylerini kuşatıcı olarak görüp partiler üstü mütalaa ettik.
Milli Savunma, Milli Güvenlik Kurulu, Milli Eğitim Bakanlığı kurumları, bunların başlıcalarıdır. Bu her üç kurumda da devlet politikası geçerli olmalıdır. İktidarların değişmesiyle bu kurumların politikaları değişmemelidir.
Ama aynı iktidar partisinin değişik bakanlarının uygulamalarında bile, özellikle Milli Eğitim Bakanlığı’nda, millilik mefhumunun dikkate alınmadığını görmekteyiz. Zira her gelen bakanın değişik uygulamalarıyla, bakanlık adeta yaz-boz tahtasına dönüştürüldü.
Malum son yıllarda savunma sanayisinde dev hamleler yaptık. Rüyamızda görsek inanmazdık; yedi yıl içinde dokuz ayrı uçak motoru geliştirilip imal edildi ve bunlardan yedi tanesi için seri üretime geçildi.
TEI-TUSAŞ’ın başındaki Prof. Dr. Mahmut Faruk Akşit’in açıklamalarını televizyon ekranında izlerken, çok kısa süre içinde Türkiye’nin nereden nerelere geldiğini gördük ve birçok kişi gibi biz de göz yaşlarımızı tutamadık.
Dost ve müttefiklerimiz (!) daha dün bize, toplu iğne bile üretemeyeceğimizi söylemiş ve aşağılık kompleksiyle bu günlere gelmiştik.
Azmin elinden bir şey kurtulamaz diye boşuna dememişler.
İHA’larıyla, SİHA’larıyla, AKINCI’yla, yerli ve milli helikopterleriyle, yeni nesil uçak motorlarıyla ve bizim bilmediğimiz daha nice sır silah ve mühimmatlarla Türkler ve Türkiye gerçekten ‘çok’ oluyor!
Hem öylesine ‘çok’ oluyor ki, dışarıdakilerin içimizdeki uzantıları (Allah saklasın) iktidara geldiklerinde, Türkiye’nin ‘çok’ olduğu savunma sanayisi sahalarına dokunacaklarını söylemişlerdi.
Tüm dünya ülkelerinin gıpta ile baktığı ve satın almak için sıraya girdiği İHA’ların, SİHA’ların üreticilerinden biri olan BAYKAR’a (Başındaki kişinin Erdoğan’ın damadı olması dolayısıyla) dokunacaklarmış.
Bu şom ağızlı kişiler daha düne kadar Erdoğan’ın kabinesinde bakan olarak yer alıyor ve karşısında söğüt yaprağı gibi titriyorlardı. Ne ara yürek yediler de bunları dillendirir oldular, bilmiyoruz.
İçimizdeki birilerinin millilikten, milli savunmadan, yerli ve milli üretimden anladıklarına bakar mısınız? Türk’e ve Türkiye’ye hangi gözle bakıyorlar?
Prof. Dr. Akşit Hoca, Kadıköy İmam-Hatip Lisesi mezunuymuş... Oradan Boğaziçi Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü’nden 1991 yılında mezun olmuş. Akademik çalışmalarını ABD’de sürdürdü ve eğitim hayatına devam etti. 1993’te makine ve havacılık mühendisliği bölümünde yüksek lisansını tamamladı. Doktorasını 1998’de yaptı, 2004’de doçent, 2015’te de profesör oldu.
Akşit Hoca, yalnızca uçak ve helikopter motorları üretmekle kalmadı, asıl önemlisi Türk insanının neleri başarabileceğini gösterdi.
Türkiye’mizin yüz akı tüm bu hizmetler, arkalarındaki siyasi irade sayesinde gerçekleşiyor.
Bir uçak motorunun yapım aşaması en az altı yıl sürüyor. Bir buçuk yıllık ömürlü hükümetlerle, değil bunları gerçekleştirmek hayalleri bile kurulamazdı.
.
Türk’e ve Türkiye’ye rahat yok
#Topkapı Sarayı#Adalet Kulesi#Moskova
Ağustos 19, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Daha dün (geçen asrın başlarına kadar), dünya üzerindeki üç kıta-yedi iklimde hükümrandık.
Dünyaya huzur ve adalet Topkapı Sarayı’ndaki Adalet Kulesi’nden yayılıyordu. Moskova’daki, Sudan’daki, Bosna’daki, Lehistan’daki (Polonya), Bakü’deki, Bağdat’taki, Yemen’deki, Tunus’taki vb. mazlumların imdadına Osmanlı sultanlarının fermanları yetişiyordu.
Devlet-i Aliyye (Osmanlı) tarih sahnesinden çekilince meydan yeri emperyalistlere (sırtlanlara) kaldı. Onların da kurdukları birinci sömürü düzeni 22 yıl (1939’a kadar), akabinde kurulan ikinci sömürü sistemi ise 1945’ten başlayarak günümüze değin sürmektedir.
O gün bugündür köprülerin altından çok sular aktı, mazlumların ağlamaktan gözpınarları kururken, zalim vampirler kana doymadı.
Kurulmakta olan yeni bir dünyanın eşiğindeyiz. Bir asırdır uyutulan Türk, istiridyenin bağrında sakladığı inci misali, oyun bozucu ve oyun kurucu olarak, daha açık ifadesiyle mazlumların hamisi rolünde, yeniden tarih sahnesindedir.
Dikkat ediyor musunuz; dünyanın üç kıta yedi iklimindeki ülkelerde, emperyalizme baş kaldıran insan topluluklarının ellerinde, barışın, huzurun ve adaletin timsali Türk bayrakları var.
Neden var acaba, biliyor musunuz?
Neden olacak; Türklerin ve Türkiye’nin güçlenmesini ve yeniden mazlumların hakkını aramasını, zalimlere haddini bildirmesini istiyorlar da ondan.
Bu durumu çok iyi bilen emperyalistler, bu yüzden sürekli olarak Türk’e kefen biçiyorlar. Ne yükselip şaha kalkmamızı istiyorlar ne de ölüp gitmemizi (Topyekûn bir milleti yok edemeyeceklerini bildiklerinden). Bu yüzden sürünmemiz için ellerinden geleni artlarına koymuyorlar.
1940’lı yıllardan itibaren ve bilahare NATO’ya da girişimizle birlikte ülkemizin tüm kodlarını ellerine geçirmelerine rağmen, başımıza çorap üstüne çorap örmekten geri durmadılar.
Önce ASALA’yı üzerimize saldılar, ardından PKK ve onun uzantıları olan PYD-YPG’yi başımıza musallat ettiler.
İçeride yapamadıkları melaneti, bu kez sınırlarımızın ötesinde denemeye kalktılar. Irak’ı ve Suriye’yi terör örgütlerine dar edince; bu kez içimizde devşirdikleri FETÖ’yü hortlattılar.
Gayeleri çok açık: Türk’e ve Türkiye’ye huzur yüzü göstermemek.
Haberin Devamı
Zira emperyalistler de çok iyi biliyorlar ki Türkler ve Türkiye güçlenince, kendileri istedikleri gibi sömüremeyecek ve zulmedemeyecekler.
Emperyalistler, dün olduğu gibi bugün de Türklerin, mazlumların hamisi ve zalim olan kendilerinin de Molla Kasım’ı olduğunu çok iyi biliyorlar.
Onların şer olarak başımıza musallat ettiği terör örgütleriyle savaşımızı hayra tebdil ettik. Şöyle ki; bu örgütlerle (gerçekte arkalarındaki devletlerle) savaşarak, dünyanın en savaşçı ordusunu meydana getirdiğimiz gibi, bu ordunun 5.nesil silah ve mühimmatını da üretmiş olduk.
Artık hiç kimse Türkiye’ye eski Türkiye gözüyle bakamaz.
Ve artık hiç kimse Türkiye’yi dahil etmeden oyun kuramaz, kurmaya yeltenemez.
Zira cin şişeden çıktı!
FETÖ nerede -1-
#FETÖ#Terör Örgütü#PKK
Ağustos 07, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Su uyur, düşman uyumaz! En büyük hatayı FETÖ’yü sıradan bir terör örgütü görmekle yapıyoruz.
Cihat Yaycı amiralin işaret ettiği gibi, FETÖ, ayrıca bir casusluk örgütüdür ve bu açıdan da yargılanıp gerekli cezaya çarptırılmalıdır.
Zira bu örgüt dış güçlere (ABD) hizmet ediyor ve onlar tarafından içimize sokulup devletin kılcallarına değin nüfuz ettirildi.
Vesayet döneminde, siyasetçilerin gerekli olan yaptırım gücü bulunmadığından, FETÖ bu sahayı (siyaset arenasını) boş bıraktı. Eğitimde, sivil ve askeri bürokraside palazlandı.
Vesayet döneminde, siyasi partilerde boşuna FETÖ’cü arandı; en büyük kitle partisi olan AK Parti’de bile sayıları iki elin parmaklarını geçmezdi. Öyle iddia edildiği gibi, AK Parti’de 120 FETÖ’cü milletvekili olsaydı, Erdoğan’a adım attırmazlardı.
Erdoğan, vesayetin gücünü kırıp siyasetçinin elini güçlendirince siyasete yöneldiler. Şu an itibarıyla özellikle muhalefet partilerinde cirit atmaktadırlar.
FETÖ ile mücadele, devlet ve millet hayatımızın beka meselesidir. Sahte de olsa, sonuç itibarıyla din temelli olması nedeniyle, FETÖ mensuplarının davalarından vazgeçmeleri düşünülemez.
Nitekim hiçbir FETÖ’cünün, ‘Pişmanım, yanlış yapmışız, kandırılmışız’ dediğini duymadık.
En iyi becerdikleri ‘takiye’ özellikleriyle, her kurum ve kuruluşta kendilerini saklıyorlar.
Son seçimlerde, özellikle muhalefet partilerinin, ihanete varan vaatlerinin FETÖ’cüleri nasıl umutlandırdığını gördük. İntikam ateşiyle yanıp tutuşuyorlardı.
Yaycı amiralin dediği gibi, Erdoğan’ın ve bir avuç savcının mücadele azmi, aşağıya yansımıyor. FETÖ’cülerin sızdığı her kurum ve kuruluş, gerekli mücadeleyi verip bağırsaklarını temizlemiyor.
Mesela; kendilerine ait 20’ye yakın üniversiteleri vardı, YÖK bunların elindeydi. Üniversitelerde oluşturdukları sözde bilim kurullarında yüzlerce kişiyi Dr., Doçent ve Profesör yaptılar.
Bu kişiler, bugün öğretim üyesi olarak görev yapmaktadırlar. Diğer bir deyişle evlatlarımızı, FETÖ’cü öğretmenlere teslim etmişiz.
Bu mudur FETÖ ile mücadele?
15 Temmuz gecesi, bunların ne denli devlet ve millet düşmanı olduklarını görmedik mi? Dünya üzerinde bunlar kadar aşağılık, acımasız ve hiçbir mukaddesi olmayan başka bir terör örgütü yoktur.
Bunlara acırsak, yarın Allah saklasın acınacak hale geliriz.
FETÖ, içimizdeki ABD’dir, ABD’nin şer gücüdür.
Türkiye’ye biçilen rolü görüyor musunuz; terör örgütleriyle (FETÖ ve PKK) mücadele ederken, gerçekte ABD ile mücadele etmektedir. Yani Türkiye, yeni bir bağımsızlık savaşı vermektedir. Üstelik bu kez, tüm emperyalistlere karşı bu savaş verilmektedir.
Her kurum ve kuruluşun başındakiler, kurumlarının asli görevlerinden önce, içlerindeki FETÖ’cülerle mücadeleyi birinci vazife bilmeliler.
Aksi halde, tüm yaptıkları, ‘firavun’un ehramına taş taşımaktan öte bir mana ifade etmez.
.
FETÖ nerede -2-
#FETÖ#Gülen#Devşirme
Ağustos 09, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Batı emperyalizmi, intikamlarının daniskasını FETÖ’yü başımıza bela ederek aldı ve daha uzun seneler boyu da almaya devam edecek!
Vaktiyle Osmanlının uyguladığı ‘Devşirme’ modelini, bize karşı adeta bir maden gibi işleterek; kardeşi kardeşe, evladı babaya-anneye, memuru amire ve daha önemlisi ülkenin memurunu ve güvenlik güçlerini devletine karşı düşman ettiler.
Tek kelime ile kaleyi içinden fethettiler.
İki ordunun karşılaşmasında, ordu komutanının kendi askerine silahı kafalarına dayayıp ateş komutunu verip hepsinin birden ölmesinden daha korkunç bir zayiatla karşı karşıyayız.
Zira bu kıyım anında bitmiyor ve bu acı dinmiyor. Kanser illeti gibi, vücudun hemen her tarafına metastaz yapmış.
Sahte de olsa, bir şey din referanslı ise, onun yansımaları uzun yıllar ve hatta yüz yıllar boyu sürer. Vaktiyle Hıristiyanlık da yasaklanmıştı, bu dinin mensupları görüldükleri yerde öldürülüyor veya envaiçeşit işkencelerden geçirilip ölümlerden ölüm beğendiriliyordu.
Haberin Devamı
%0,99 faizle 15.000 TL ihtiyaç kredisi! Üstelik dosya masrafı yok!
Enpara.com
Bir adam gömülü bir zincir buldu, attı ve ne olduğunu görünce sıçradı
Greedyfinance
by Taboola
Dünya üzerinde hiçbir yerde kendilerine hayat hakkı tanınmadı. Ne oldu? Bitti mi Hıristiyanlık?
Yerin altına çekildi, on yıllar boyunca kuytularda, dehlizlerde, mahzenlerde için için oluştular. Dünyanın en gizli ve karanlık tarikatı olan Cizvitler böyle oluştu.
Bugünkü dünyada Hıristiyanlığın nereye geldiği cümle alemin malumudur.
FETÖ’nün de en iyi bildiği ve uyguladığı yöntem, malum takiyedir; yani gizlenmek.
Saddam döneminde Irak’ta da, aynı yöntemle ‘Kesnizani’ (kimse bilmiyor-kimsenin bilmediği) tarikatı kurulmuş ve askeriye dahil tüm devlet kurum ve kuruluşlarına nüfuz etmişti. Türkiye, kuzeyden girişe müsaade etmeyince, ABD askeri, Irak’ın güneyinden girip Bağdat’a doğru ilerledi.
Bölgesinde korku salan lakin komuta heyetiyle Kesnizani olan Saddam’ın ordusu tek kurşun atmadan teslim oldu.
FETÖ elebaşı F. Gülen ölse ve hatta ABD yıkılıp yer ile yeksan olsa bile, iliklerimize kadar nüfuz etmiş bulunan FETÖ belası bitmez.
Önceki yazıda işaret etmiştik, milyon kere işaret etsek azdır. Bunların yapılandıkları en tehlikeli yerlerden biri de üniversitelerdir. Zira bunlar devri iktidarlarında tüm yandaşlarına dr., doçent, prof. unvanlarını bol keseden dağıttılar.
Bizler istediğimiz kadar FETÖ’ye karşı olalım; üniversitelerdeki evlatlarımız FETÖ’cü öğretim üyelerinin elinde ise, bizim en şiddetli mücadelemiz bile bir şey ifade etmeyecektir.
Zira, geleceğimizi onlara teslim ediyoruz.
MİT, Askeriye’de ve Emniyet’te yaptığı çalışmayı YÖK’te ve üniversitelerde de aynen sürdürmeli ve kangren olmuş bu uzuvlar kesilip atılmalıdır.
FETÖ nerede? ?
#FETÖ#Millet İttifakı#İslamiyet
Ağustos 12, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
FETÖ tüm canlılığıyla sözde gizliden de gizli olarak içimizde cirit atıyor.�
Onunla topyekûn bir mücadele edildiğini ve hatta bitirilme noktasına getirildiğini zannedenler büyük bir yanılgı içindedir. Daha dünkü seçimler öncesinde gördük; dünyanın dört bir yanından Sayın Erdoğan’ın kaybetmesi için tüm imkânlarını seferber etmiş ve dört gözle Millet İttifakı’nın, yani kendilerinin destekledikleri ve bel bağladıkları kesimin iktidara gelmesini bekliyorlardı!
FETÖ’nün nasıl iktidara gelebileceğini sormayın; kendilerine umut veren muhalefet ittifakı iktidara gelebilseydi, hapishanelerdeki FETÖ’cüleri salıvereceklerini, kamu görevinden çıkarılanların görevlerine iade edeceklerini söylemiyorlar mıydı?
Şu anda FETÖ boş durmuyor, diğer cemaatlere ve sivil toplum kuruluşlarına sızmak için yoğun bir gayretin içindeler.
FETÖ ile mücadele de tıpkı diğer terör örgütü PKK ile olan mücadele gibi yapılmalı ve asla adli kovuşturmalarla yetinilmemelidir. Asıl mücadeleyi fikri sahada yapmalı ve hepsinden önemlisi gelecek kuşaklarımızı bu beladan korumalıyız. Bunun için de öncelikle bu belaya nasıl duçar olduğumuzun sebeplerini bulup onları yok etmeliyiz.
FETÖ, sahte de olsa dini görünümlü bir yapılanmadır. Yani F. Gülen’in ve hatta onun hocasının öğretileri insanımıza din diye sunuldu. O, “Haçlı’nın sizin ülkenizi işgal etmesi çok tehlikeli değildir. Bir kere onlar sizin kadınınıza, kızınıza ilişmezler. İlişmemiş haçlılar” derken; bu ülkenin aydınları, siyasi partileri, cemaatleri, üniversiteleri (ilahiyat fakülteleri) ve hepsinden önemlisi Diyanet İşleri Başkanlığı neredeydi? En önce karşı gelmesi gereken Diyanet’in nerede olduğunu ben söyleyeyim, varın gerisini (diğer kurum ve kuruluşların hali pür melalini) siz hesap edin!
Din konusunda en duyarlı olması gereken Diyanet, FETÖ’nün dinler arası diyalogdan ilham alarak, camilerde hutbelerde okunan ‘Allah katında hak din (gerçek din) İslamiyet’tir’ ayet-i kerîmesinin okunmasını zımnen (örtülü olarak) yasaklamıştı. Bütün camilerdeki hutbelerde, bu ayet-i kerîme okunmaz olmuştu. Bu denli bir cinayeti, ‘gaflet’ deyip geçiştirebilir miyiz?
Haberin Devamı
Mangalda kül bırakmayan ve kendilerinden başka cemaat mensuplarını bile Müslüman saymayan onca cemaat önderleri neredeydiler? Onu da ben size söyleyeyim; en aklı başında gözükenler dahi ‘Bunlar, dinimize eğitimle hizmet eden kardeşlerimiz’ diyerek bu casus şebekesi masum gösteriyorlardı.
Neden biliyor musunuz? Bunların hemen hepsi din cahiliydi de ondan. Ve biz toplum olarak dinimizi bilmemenin bedelini ödedik ve hâlâ daha ödemekteyiz ve bu gidişle daha çok ödeyeceğiz. Bir delinin saçmalıklarını din sanacak kadar cehalet acaba hangi ilahiyat (!) tahsiliyle mümkündür?
Sen; devlet, kurum, kuruluş, sivil toplum, cemaat veya fert olarak bu dinin direği olan İmam-ı A’zam’ı unutup, unutturursan onun yerini FETÖ gibi din bezirganlarının alması kadar daha doğal ne olabilir? Dinini doğru olarak bilmiyorsun ki, buna veya bir başkasına yanlış diyebilesin.
Meydanı boş bulan şeytan, tüm melanetini işler ve bir sapığın yavelerini din diye kabul ettirir. FETÖ de onu yaptı, hem de onlarca yıl boyunca. Hemen herkes de kabul etti ve hiç itiraz eden olmadı.
.
FETÖ nerede? -4-
#FETÖ#Diyanet İşleri Başkanlığı#Diyanet
Ağustos 14, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
'HAÇLI'LAR sizin kızlarınıza, hanımlarınıza ilişmezler. İlişmemişlerdir’ diyen birisi Türk ve Müslüman olabilir mi?
Üstelik bunları yaveleyen F. Gülen’in kendisi Erzurumlu. Yani daha dün Haçlı’ların Müslümanların kadınlarına ve kızlarına iliştiği, onlara akıl almaz işkenceleri uyguladığı memleketten. Bu kişi, iddia edildiği gibi Ermeni kökenli bir kardinal ki, bu sözleri edebiliyor!
Belli ki bu adam din bezirgânı; peki 140 bin personeliyle Diyanet İşleri Başkanlığı, bu soysuzun ipliğini pazara çıkarmak için neden en ufak bir gayret göstermedi?
Bunca saf ve cahil insanımızın zehirlenmesine neden göz yumuldu?
Neden sonra (15 Temmuz 2016 aşağılık darbesinden sonra);o da Sayın Erdoğan’ın talimatıyla, Diyanet, F. Gülen şeytanının 40 yıllık dini söylemlerini incelemeye alıyor ve onun küfür ve günah galerisini gözler önüne seriyor.
Bade harabül basra!
Bu iblis, 40 yıldır bu herzeleri yumurtlarken, milleti dinden imandan çıkarırken neredeydin ey Diyanet?
Haberin Devamı
%0,99 faizle 15.000 TL ihtiyaç kredisi! Üstelik dosya masrafı yok!
Enpara.com
Bir adam gömülü bir zincir buldu, attı ve ne olduğunu görünce sıçradı
Greedyfinance
by Taboola
40 yıl boyunca FETÖ’nün kayığına binip onun borusunu öttüren onca Prof.lar, din adamları, yazar-çizerler, siyasetçiler, kanaat önderleri; neden hiçbir şey olmamış gibi sus-pus oturuyorsunuz?
Siz de pek iyi biliyorsunuz ki, gizli işlenen günahın tövbesi gizli, aşikâre işlenen günahın tövbesi ise aleni yapılır. Aleni şekilde FETÖ meddahlığı yapanlar; açık şekilde tövbe edin ki millet de duysun!
Zira sizlerin yönlendirmesiyle binlerce ve hatta milyonlarca kişi bu iblisin peşinden gitti.
Ebedi felakete sürüklediğiniz bu insanların durumu, sizi hiç mi endişelendirmiyor?
Hiç mi vicdan azabı çekmiyorsunuz?
Bakınız; Diyanet İşleri Başkanlığı, mahut yapı ile ilgili hazırladığı raporda ne diyor: “F.Gülen, 90’lı yıllardan itibaren karma bir teoloji kullanmaya başladı. Yahudilik, Hıristiyanlık, Yunan ve Hint mistisizmi karışımı başka bir dil ve teolojiye yöneldi.”
Yani bu kişinin anlattıklarından İslamiyet’in bir alakası yok. Bu kişi çeşitli dinleri karıştırarak, kendince sözde bir din meydana getirmiş. Dolayısıyla insanları, cennete değil cehenneme davet ediyor. Bu kişi din hırsızı; insanların dinlerini, imanlarını çalıyor.
Bütün bu hengâmenin sonucunda şunun üstünü bir daha kalın çizgiyle çizelim ki, başımıza gelen tüm bu musibetlerin yegâne sebebi, dini yöndeki zır cehaletimizdir.
.Müslümanlar olarak, dinimizin temel esaslarını bilsek; geçenlerde Sayın Erdoğan’ın işaret ettiği ‘Emali Kasidesi’ndeki iman esaslarını bilsek ve hücrelerimize işlesek, bu veya buna benzer diğer şeytanların oyuncağı haline gelir miyiz?
Bunca bedeli öder miydik?
.
FETÖ nerede -5-
#FETÖ#ABD#15 Temmuz
Ağustos 16, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
FETÖ, dünya üzerindeki 170 ülkede, sözde eğitim adı altında faaliyet gösteren bir casusluk teşkilatıdır.
Mahut ülkelerdeki zeki çocuklar, ABD emperyalizmi tarafından devşirilerek, kendi ülkelerinin aleyhinde kullanılacak hale getiriliyor.
Daha küçük yaşta beyinler yıkanıyor ve hemen hepsi birer mankurt haline getiriliyor.
Onca zekâlarına rağmen, beyinleri öylesine uyuşturulmuş ki F. Gülen denilen şeytana tapacak hale getiriliyorlar. ‘Kâinat İmamı’ sıfatı yakıştırılarak, peygamberlerden de üstün bir kişiliğe büründürüyorlar.
Bu çocukları, hayatlarının her kademesinde kontrol edip yönlendirdikleri safhalarda çeşitli suçlara ortak ediyorlar. (Sınav sorularını vermek gibi..) Hırsızlıkla ve başkasının hakkını gaspederek asker veya polis olan bir kişi, bu sırrı ömür boyu açıklayamaz ve daha önemlisi, kendisini bu batağa sürükleyenlerin elinde oyuncak olur.
Bu kişiler hangi görevlerde bulunurlarsa bulunsunlar, görevlerinin elemanı değil, mahut yapının kurşun askeridirler. Kendilerine verilen her türlü maddi ve manevi imkânı (para, mevki vb.), örgütün vereceği talimatlara göre kullanırlar.
Örgüt, ‘Babanı öldüreceksin’ derse, gözünü kırpmadan öldürürler. Hatta bu aşağılık eylemi ibadet hazzıyla yaparlar. Nitekim babasını reddeden evlat ve evladını reddeden babalara çok şahit olduk.
F. Gülen şeytanına dil uzattı diye, babasını ebedi cehennemlik ilan eden ve bunu milletin içinde aleni söyleyen, işinsanı nice tipler gördük.
Akıllarını kiraya vermiş bu kişilerin orduda, generallik rütbesine geldiğini düşünün -ki 15 Temmuz’daki ayaklanma esnasında orduda onlarca FETÖ’cü general mevcuttu-, yatağınızda rahat uyuyabilir misiniz?
Uyutmadıklarını 15 Temmuz gecesi gördük; gözleri dönmüş haşhaşi elemanları, tankları sivil halkın üzerine sürüyor, F-16 savaş uçaklarıyla Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’ni, TBMM’yi ve Polis Özel Harekât Merkezi’ni bombalıyorlardı.
Aşağılık kalkışma başarılamayınca, NATO’da görevli onlarca subayımız yurda dönmedi, başta ABD olmak üzere başka ülkelere iltica etti.
Türkiye’nin ekmeğiyle büyüyüp yetişen ve ülkenin savunmasında görev alan bu kişiler, ülkelerini satarak, düşmanın kılıcını salladılar.
Haberin Devamı
Allah saklasın, başarsalardı aynı düşman kılıcıyla milleti kesecek ve ülkeyi, adrese teslim suretiyle ABD’ye peşkeş çekeceklerdi.
FETÖ, kırmızı kitaba, sadece terör örgütü olarak girdi. Bu tanımlama eksiktir; FETÖ hem bir terör örgütü ve hem de bir casusluk şebekesidir.
Yaycı amiral, yerden göğe kadar haklıdır; FETÖ mensupları, ayrıca casusluk yapmaktan, vatana ihanetten de yargılanmalıdır.
.
Erdoğan ve AK Parti gerçeği -2-
#Cumhurbaşkanı Erdoğan#AK Parti#FETÖ
Eylül 11, 2023 06:292dk okuma
ERDOĞAN ve AK Parti’nin Türk siyasi hayatına girişi, tıpkı 1950’deki Menderes ve DP’nin “Yeter söz milletindir!” diyerek sandıkları patlatıp rakibi olan CHP’yi ebedi muhalefete itip tek başına iktidara gelmesi gibidir.
Zira 1950’den önceki tüm seçimler ya şaibeli ya da anti demokratikti. Çünkü tek bir parti vardı ve şehirlerin belediye başkanları ve valileri, aynı zamanda o partinin il başkanlarıydı. Yani şeklen de olsa, demokrasi, bizde 1950 yılından itibaren vardır.
Şeklen diyoruz çünkü, 1950’den sonra da, çok parti olmasına rağmen, iktidara gelen partiler muktedir kılınmamıştır. Cümlesi ve hatta darbe hükümetleri bile vesayet altındaydı; ABD’nin güdümündeydiler.
ABD ise Türkiye’yi avucundan çıkarmamak için bildiği tüm tedbirleri almıştı. Ta 60’lı yıllardan Türkiye’nin 40, 50 sene sonrasının hesaplarını yaptılar ve gördüler ki, ne yaparlarsa yapsınlar, onca kez partilerini de kapatsalar, 2000’li yıllarda Erbakan (yerli ve milli) tek başına iktidara gelecek.
İşte ABD, 40-50 sene sonrasının kadrolarını FETÖ’ye kurdurdu. Erbakan iktidarda olsa bile muktedir kılınmayacak ve gerçek iktidar FETÖ eliyle oluşturdukları bürokraside olacaktı.
Zaten yönetim şeklimiz, esas itibarıyla bürokratik oligarşiydi. Bunlar hancı, iktidarlar yolcuydu; hem de ömürlerinin ortalaması 18 ay olan hükümetler...
Hesapları tuttu; 2000’li yıllarda bekledikleri gibi yerli ve milli bir parti olan AK Parti tek başına iktidara geldi. FETÖ marifetiyle yetiştirdikleri kadroları, mahut hükümete boca ettiler.
Böylece, sittin senedir yaptıkları gibi davul Erdoğan’ın boynunda, tokmak kendilerinin (FETÖ-ABD) elinde olacaktı.
Yerli ve milli iktidar, istediği kadroları gökte ararken yerde bulmuştu! Sözde inançlı (alnı secde yüzü gören) kadrolar, FETÖ- ABD tarafından bol miktarda kendisine sunuluyordu.
Sinsi oyuna dikkatinizi çekerim; sittin senedir inançlı kadrolar uzaklaştırılırken, bunların mücadelesini yerli ve milli iktidarlar veriyordu. Şimdi ise yerli ve milli iktidara sunulan inançlı (!) kadrolara karşı gelinse bile, bu durum dindarlara tahammülsüzlük addediliyor ve kale alınmıyordu.
Oysa 40 yıl boyunca (en çok da AK Parti döneminde) yerleştirilen kadrolar, gerçekte Truva Atı’ydı. Kadrolar, dindar görünümlü olup, milli ve yerli iktidara yutturulmak istendi, yutturuldu da.
Haberin Devamı
Ancak bu hain şebekenin gerçek yüzünü yine milli ve yerli iktidar yani Tayyip Erdoğan ve AK Parti iktidarı gördü. Görmekle kalmadı, bunlarla ölümüne mücadeleye girişti.
Erdoğan ve AK Parti, ülkenin kılcallarına değin nüfuz ettirilen bu karanlık yapıyı tepeleyerek bizi bağımsızlığımıza kavuşturdu. Aksi halde ABD’nin uydusu olmaya devam edecektik.
ABD’nin uydusu olmaya devam etseydik, ne mi olacaktı?
Yerli doğal gazımız ve petrolümüz asla olmayacaktı.
Yerli ve milli savunma sanayimiz asla gelişmeyecek ve böyle bir durumda ne ülkemizi savunabilecek ve ne de terörle gerektiği gibi (inlerine girip) mücadele edebilecektik.
Mavi Vatanımız olmayacak, Ege ve Akdeniz sahillerinde yüzmek ve balık tutmaktan başka bir şey yapamayacaktık.
Rusya-Ukrayna savaşında Ukrayna’nın yanında yer alacak ve Rusya’nın hedefinde olacaktık. Dolayısıyla Karadeniz’le birlikte Türkiye de ateşin içine girmiş olacaktı.
.Erdoğan ve AK Parti gerçeği ?
#Erdoğan#AK Parti #NATO
Eylül 13, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Erdoğan, vesayeti yenmekle millete rüştünü ispat ettirdi.
Zira vesayet altındaki millet ve milletin özlem ve beklentileri asla dikkate alınmıyordu.
Hikmet-i devlet denilerek, millete rağmen icraat yapmak marifet biliniyordu. Halbuki asıl olan milletti ve devletler millet içindi. Bizde ise bunun tam tersi uygulanıyor ve millet, kime hizmet ettiği belli olmayan devlet için peşkeş çekiliyordu.
Kime hizmet ettiği belli olmayan ifadesini bilerek kullandık; zira vesayet altındaki devletimiz ABD menfaatleri doğrultusunda konumlandırılmıştı. NATO’nun güney-doğu kanadının en uçtaki karakoluyduk.
Bu yüzden başta Rusya olmak üzere tüm komşularımızla düşmandık. Yunanistan ile olan NATO birlikteliğimiz ise tam bir komediydi. Yunanistan öz evlat, Türkiye üvey evlattı.
Bu denli vahim halin tipik örneği Kıbrıs’tır. Yunanistan ve GKRY bütün yanlışlarıyla haklı, Türkiye ve KKTC ise tüm doğrularıyla haksız görülmektedir.
Düşünebiliyor musunuz; AB’ye ortaklık şartlarından olan ‘sorunsuzluk’ orta yerde dururken, hiçbir sorununu çözmemiş olmasına rağmen görmezden gelinmiş ve GKRY, AB’ye dahil edilmiştir.
ABD ve NATO ile dost ve müttefikliğimizden başımıza gelmeyen kötülük kalmadı. Daha açık ifadesiyle ABD ve AB ülkelerinden gördüğümüz düşmanca tavırları başkaca hiçbir ülkeden görmedik.
Yani dememiz o ki, düşman başına diyeceğimiz dost ve müttefiklerimiz bize sürekli şeytan taşlattırdılar, bu yüzden de tavaf yapmaya asla vakit bulamadık.
Dışarıdan onlar bizim yöneticilerimizi; biz de içeriden kendi halkımızı adeta ‘meşguliyetle tedavi’ye tabi tuttuk, pösteki saydırdık.
İşte Erdoğan, tüm bu tabuları yıktı, devletin ve milletin önündeki engelleri kaldırdı.
Başta ABD olmak üzere hiçbir emperyalist devletin derdi başka ülkelere demokrasi götürmek değildir. Onlar için tüm ülkeler pişmiş tavuk hüviyetindedir. Onu yerlerken canlı halinin güzelliği ya da çirkinliği onları ilgilendirmez.
Suudi Arabistan’da demokrasi yok; bu durum ABD veya İngiltere için hiçbir zaman mesele yapıldı mı?
Erdoğan’ın Türkiye’ye kazandırdıklarını, siyasi hırs-rekabet veya başka sebeplerle birileri görmeyebilir ve hatta inkâr edebilir.
Haberin Devamı
Ama milletimizin kahir ekseriyeti görüyor; görüyor ki çeyrek asır boyunca yapılan her seçimde onu ve partisini seçiyor.
Yarın, Türkiye’nin tarihi yazıldığında, Erdoğan’dan ‘Türkiye’yi vesayetten kurtaran ve ülkeye gerçek demokrasiyi getiren lider’ diye bahsedecektir.
Erdoğan hiçbir şey yapmamış olsa dahi (neler yaptıkları ortada), yalnızca bu yaptığı, yani Türkiye’yi vesayet altında inleyen, sürekli patinaj yapan‘uydu’ ülke olmaktan çıkarması yeter de artar bile.
.
Önyargı belası
#Önyargı#Siyaset #Din
Ağustos 05, 2023 06:29
NE yapıp edip bu cennet vatanı, herkesin ayrı dili konuştuğu ve kimsenin başkasını anlamadığı, anlamak istemediği Babil Kulesi’ne çevirdik.
Karşı tarafın ne dediğini dinlemeden kendi bildiğimizi okuyor ve sürekli ahkâm kesiyoruz.
Dünyanın hiçbir ülkesinde olmayan politika hastalığı, bizde fazlasıyla mevcut. Yurdun en ücra köy kahvelerinde bile insanlar, günde en az yirmi kez hükümet indirip bindiriyorlar, mevcudu yıkıp yenisini kuruyorlar.
Malum iki konuda bizim halkımızın her bir ferdi allamedir: Siyaset ve din.
Haddini bilmez bir kısım insanımıza göre, bu iki konunun en cahilleri, siyasetçiler ve din adamlarıdır. Onların bilemediklerini veya bildiklerinin en âlâsını, bu bir kısım hadsizler bilir.
Mahut hadsizlerin gözünde, siyaset ve din adamlarımız, tesadüfen o makamlara gelmişlerdir. Bu yüzden olacak ki, kendilerine şamar oğlanı muamelesi yaparlar.
Hele de siyasetçileri, onları kendileri seçiyor diye, sustalı maymuna çevirirler.
En olmayacak, hukuksuz şeyi kendisinden talep eder, yapmayınca da onun kadar şerefsizi, nankörü, kendini beğenmişi, duyarsızı yoktur derler.
Bu yüzden olacak ki bir kısım siyasetçi de işin kolayını, lügatinden ‘hayır’ kelimesini çıkarmakta bulmuştur. ‘Olur, bakarız, hallederiz’ der ve o gidiş gider.
Sigara paketi üzerinde yazılan mesajın veya verilen sözün hükmü, sigaraların bitip paketinin atılmasına kadardır.
Önyargılı insanlara, siyasetçi ağzıyla kuş tutsa yaranamaz.
Bunlar, iktidardaki siyasetçilerin her şeyi yapmaya muktedir olduklarını lakin yapmadıklarını; ‘Bu iş olmaz, uygun değil, yapamayız’ dediklerinde de, yalan söylediklerine hükmederler.
Zira hiç kimse karşısındakini dinlemez, dinler gibi yapar, kendi bildiğini okur.
Gerçeği hiç kimse merak etmiyor, araştırmıyor, sormuyor. Hele de muhatabı karşı taraftan ise, dünyanın en yalın hakikati de söylense boştur. Zira dinlenmemiş ve dolayısıyla duyulmamıştır.
Fikri sabit, önyargılı, dinlemeyen, merak etmeyen, araştırmayan ve sözde bildiğini okuyan tipik ahmaktır. Ahmağa verilebilecek en güzel cevap ise, sükût etmektir.
Zira atomu parçalayabilir ama ahmağa laf anlatamazsınız.
Bundan dolayıdır ki, en ağır hastaları bile iyileştiren ve hatta ölüleri bile diriltme mucizesi kendisine verilen Hz. İsa, tedavi için yana getirilen ahmaktan kaçmıştır.
Allah’ın elçisi, ahmağın iflah olamayacağını biliyordu; zararından emin olmak için de kaçmaktan başka çare bulamadı.
Fitne fücurun her tarafı kaplayacağı ahir zamanda, dağlara kaçmaktan, insanlardan uzakta yaşamaktan başka çare olmayacağını boşuna söylememişler.
Ne diyelim, Allah iyi insanlarla karşılaştırsın.
Erdoğan’ın başarısının sırrı -1-
#İnönü#Ankara#Cumhuriyet
Temmuz 29, 2023 15:472dk okuma
Paylaş
CUMHURBAŞKANI Sayın Erdoğan, alışageldiğimiz siyasetçilere benzemiyor.
Zira adeta doğuştan siyasetçi. Kendisiyle tam 60 yıllık bir dostluğumuz var. O vakitler (1963) İstanbul’da tek olan imam hatip okulunda birlikte okumuştuk.
Okulun münazara ve futbol takımında temayüz etmişti (sivrilmek, başarıyla öne çıkmak). O, çocukluğundan beri hep ciddiydi; o yüzden ta o vakitlerde ‘Reis’ unvanını hak etmişti. Liselerarası futbol müsabakalarında okul takımının kaptanı olarak, işini öylesine ciddiye alırdı ki kendisini, cephede savaş planları yapan komutan zannedersiniz.
O vakitlerin imam hatip nesli, ötekileştirilmiş olmalarından dolayı dava bilinciyle yetişiyordu. Klasik liselilerden bir yıl fazla okumalarına rağmen, lise mezunu sayılmıyorlardı; üniversiteye gidebilmek için, başka liselerde fark derslerin sınavlarını verip lise diploması almaları gerekirdi. Farklı dersler dediklerini aynı şekilde imam hatip okulunda zaten görüyorlardı ama işkence olsun diye böyle yapıyorlardı.
İki asrı aşkın bir zamandan beri bu toplum; kâh kendi arasında kâh devleti halkıyla kâh halkı devletiyle kavgalıydı. Bu kavgaların çoğu, halkı sıkıyönetim altında tutmak için kurgulanmış sudan bahanelerdi.
Zorba takımının tek hedefi vardı, o da halkı yönetimde söz sahibi yapmamaktı. Zira onlara göre halk cahildi (halkı böylesine cahil bırakan kimdi veya kimlerdi?), kime oy vereceğini bile bilmezdi. (Bugün bile halkın seçimine ve seçtiklerine bu yüzden itibar etmemektedirler.)
Zorba takımı, kendilerini seçkinler güruhu olarak addediyor ve yönetim erkini, babalarından kendilerine miras kalmış bir hak olarak görüyorlardı.
Cumhuriyet’le bile halkı devletiyle kaynaştıramadık. Nitekim İnönü döneminde, köylünün Ankara il merkezine girişi yasaktı! Yabancılar, köylünün pejmürde halini görüp fotoğrafını Avrupa gazetelerinde yayınlarlarsa, dünyaya rezil olacaklarını bildiklerinden bu yola baş vurmuşlardı.
Türkiye toprakları bir imparatorluk bakiyesiydi ve bağrında hemen birçok çeşit insan grubunu barındırıyordu. Ta Osmanlı’nın son döneminden beri, içimizdeki bir kısım zorbalar milliyetçiliği yanlış anlayarak faşizmi hortlattılar.
Haberin Devamı
Cumhuriyet döneminde buna, bir de laikliği yanlış anlama eklendi ve uygulaması İslam düşmanlığı şeklinde icra edildi. Bunlardan sadece bir başörtüsü konusu, bu toplumu onlarca yıl birbiriyle kavga ettirdi. Dünya milenyum çağını yaşarken, biz, başbakanın hanımını başı örtülü diye GATA’ya, hasta ziyareti için bile sokmadık.
İnsanı, tavşan mesabesine konulan bu toplumda tam iki yüz senedir ‘Tavşana kaç tazıya tut!’ oyunu oynatılıyor. Bu hengamede, canının derdine düşen tavşan (halk) ancak kaçabildi. Halkın talep ve beklentiler, hep çıkmaz ayın son perşembesine tehir edildi.
Halkın taleplerini dillendiren siyasi partiler kuruluyor lakin onlar da sudan bahanelerle kapatılıp mensupları siyasi yasaklı ilan ediliyordu.
Haberin Devamı
İşte Sayın Erdoğan, çocuk denecek yaşlarında siyasi arenaya atıldı ve kendisinin de mensubu olduğu; itilenler, ezilenler, yok sayılanlar, ötekileştirilenler, hor görülenler ve her türlü hakarete uğratılanlar adına kavgada yerini aldı.
.
Erdoğan’ın başarısının sırrı -2-
#Erdoğan #Başarı#Siyaset
Temmuz 31, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Sayın Erdoğan, siyasete en alt basamaktan başlayıp zirvelere ulaştı.
Geldiği her makama, tırnaklarıyla kazıyarak, bileğinin hakkıyla ve çok ama çok çalışarak geldi.
Girdiği yolun ne denli engebeli, dik ve tuzaklarla kurulu olduğunu biliyordu. Ama o, dik duvara tırmanmaya çalışan ve her tırmanışta zirveye yaklaşınca yere düşen ve bunu doksan dokuz kez tekrar edip 100’üncüde başaran karınca misali asla yılmadı ve inandığı yolda devam etti.
Zira o çileye talipti.
Dünyada hiçbir siyasetçi, Erdoğan’ın temposunda çalışmadı, çalışmaz da. Dedik ya Erdoğan dava insanıydı ve kendisini davasına adamıştı. Erdoğan’ın davası, halka ve Hakk’a hizmetti.
Halka hizmetten muacrat, demokrasiyi rayına oturtmak yani milli iradenin üzerindeki vesayet odaklarını ortadan kaldırmak, kararı da yetkiyi de millete vermektir.
Hakk’a hizmetten murat ise, inandığı gibi yaşayabilmektir.
Erdoğan, halkın içinden, diğer bir deyişle ezilenler sınıfından geldiği için, halkın neler çektiğini hakkel yakin (kesin bilgiyle) biliyordu. Bu demektir ki, halkı da halkın özlem ve beklentilerini de biliyordu.
Vesayet odaklarını ve onların iplerini ellerinde tutan dışarıdaki ağababalarını da biliyor ve yakından tanıyordu.
Geriye, bunlarla mücadele şekli, yol ve yöntemi ve hepsinden önemlisi tüm bu şer odaklarına karşı koyacak cesaret kalıyordu.
Diğer bir ifadeyle gözü karalık.
Son seçimler (2023) Sayın Erdoğan’ın siyasetteki başarısının adeta özeti gibidir. Yirmi yılı aşkın bir iktidar yıpranmışlığı karşısında, neredeyse tüm muhalefet yanına ABD’yi, AB’yi ve PKK-FETÖ gibi envaiçeşit terör örgütlerini alarak tekmili birden dizildiler.
Bir tarafta Kasımpaşalı Erdoğan, diğer tarafta tüm muhalefet partileri ve onların arkasında, dünyanın tüm şer güçleri ve onların sınırsız imkânları.
Sayın Erdoğan tek başına bunların hepsini yendi, partisine rağmen yendi. Zira AK Parti ile Erdoğan’ın aldığı oylar arasındaki fark ortada!
Şimdi gelelim Erdoğan’ın başarısının sırrına.
Tek kelime ile tevazu yani alçak gönüllü olması; geldiği yeri unutmaması ve aynı doğallıkla hayatına devam etmesi.
Zira kibir, kendini beğenme ve başkalarından üstün görme hali, bütün iyiliklere engeldir.
Haberin Devamı
Kim de tevazu sahibi ise, yücelir.
Malum iki tip siyasetçi var: Birinci kısımdakiler, buyurgan eda sahipleri olup halka tepeden bakarlar. Erdoğan’ın da dahil olduğu ikinci siyasetçi tipi ise, siyaseti halka hizmetkârlık olarak görür ve halkı velinimeti bilir.
.
Erdoğan’ın başarısının sırrı ?
#Erdoğan#Turgut Özal#Süleyman Demirel
Ağustos 02, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Sayın Erdoğan alışılagelen siyasetçilere benzemiyor dedik.
Benzemiyor, zira demokrasi tarihimiz boyunca gelen tüm siyasetçiler, vesayete boyun eğdiler. İçlerinde yalnızca Turgut Özal, vesayete direndi ve kalıpları kırmaya çalıştı ama onun da ömrü vefa etmedi.
Önceki siyasetçilere de muhtıralar verildi, darbeler yapıldı; Erdoğan’a da. Öncekiler, kendilerine ve hükümetlerine karşı girişilen tüm bu aşağılık eylemleri sineye çektiler. Şapkalarını alıp giderek; halka ve onun seçtiklerine reva görülen tüm bu kanunsuzluklara karşı durmadılar, duramadılar.
Millet, seçtiği kişilerin, verilen yetkiyi ve kendilerine emanet edilen temsil gücünü kullanamadığını gördü. Bundan dolayı da, onlara gerektiği gibi sahip çıkmadı ve onların arkasından ölümüne gitmedi.
Seçtiği başbakan ve bakanların asılmalarını, milletvekillerinin hapishanelerde çürütülmelerini; içi kan ağlasa da izlemekle yetindi.
Haberin Devamı
%0,99 faizle 15.000 TL ihtiyaç kredisi! Üstelik dosya masrafı yok!
Enpara.com
İleri Teknoloji Mi Dedin?
Opel
by Taboola
Sayın Erdoğan, kendinden öncekilerden daha cesur ve gözü karaydı. Zira o, kadere iman edenin kederden emin olduğunu çok iyi biliyordu. Kaderin üzerinde bir kader olduğunu da ve kul planında tüm tedbirleri almasına karşın, takdir edilen ne ise, onun gerçekleşeceğini de çok iyi biliyordu.
Darbelere en fazla muhatap olan S. Demirel, “Gitmemi isteyen benim ordum. Benim başka bir ordum mu var ki karşı koyabileyim?” derdi.
Erdoğan’ın da bir ordusu yoktu ancak o, ordusunun ordu-millet olduğunun bilincindeydi. Milleti arkasına alarak ve hepsinden önemlisi ölümü göze alarak milletini de ölüme ve meydanlara davet etti.
Demokrasi tarihimiz boyunca, Şöyle geriye doğru bir gidin ve sorun bakalım; hangi siyasetçi halkını ölüme davet eder de halk da ardına bakmadan ölüme (şehadete) koşar?
Düne kadar, değerleriyle ve kendisiyle alay edilen millet, ilk kez kendinden olan ve kendi değerleriyle bezeli, kısaca kendi derdiyle dertlenen bir gönüldaşını lider olarak bulmuştu.
Sittin senedir ilk kez bir siyasetçi, milletiyle böylesine bütünleşiyor ve adeta milyonlarca bedende tek kalp haline geliyordu.
Bundan dolayı da istenen, sadece Tayyip Erdoğan’ın başı değildi; onunla birlikte Türkiye ve Türk milleti isteniyordu!
Erdoğan’a karşı üst üste onca darbe girişimleri oldu, hepsinin üstüne üstüne giderek hiç birisine pabuç bırakmadı. Zira o, tehlikenin gözünün içine bakmanın zafer için şart olduğunu biliyordu.
Ve gelinen noktada dönüp geriye baktığımızda, zafere ulaşanın Erdoğan olduğunu görüyoruz.
Vesayeti ve onun paydaşı olan darbeci zihniyeti yendi ve onları tarihin çöplüğüne attı.
Sahte demokrasiye, diğer bir deyişle demokrasi oyununa son verip ülkeye gerçek demokrasiyi getirdi.
Milli iradenin üstünde güç tanımadı ve onu her şeyin önüne koydu. Artık milletin dediği olacak, milletin özlem ve beklentileri gerçekleşecek.
Bu durumu hazmedemeyen bir kısım aklı evveller ona, ‘diktatör’ diyor!
Kedi de uzanamadığı ciğere mundar der.
Ya bunlar kazansaydı
#Kemal Kılıçdaroğlu#CHP#14 Mayıs Ve 28 Mayıs Seçimleri
Temmuz 26, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
TÜRKİYE’miz 14 Mayıs ve 28 Mayıs seçimlerinde çok büyük bir badire atlattı. Zira hemen her şey iktidar partisinin dahil olduğu Cumhur İttifakı’nın aleyhindeydi.
İki yıllık pandemi döneminde, tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de ekonominin çarkları ağır aksak işledi. Ardından, kuzeyimizde Ukrayna-Rusya savaşı patlak verdi. Enerji fiyatlarının patlamasıyla birlikte, tüm mal ve hizmetlerde aşırı derecede fiyat artışları oldu.
Ayrıca on ilimizi etkileyen, üst üste asrın depremleri meydana geldi.
Bütün bu olumsuzluklara, bir de içimizdeki doyumsuzların ahlaksızlıkları ve aşırı kazanma hırsları eklenince piyasalar altüst oldu.
Burada bir şerh düşüp önceki hükümet dönemindeki Ticaret Bakanlığı’nın ve hangi partiden olursa olsun belediyelerin, piyasaları denetim konusundaki acizliğini ve tam tabiriyle piyasaların başı boş bırakıldığını kaydetmek isteriz.
Zira biz, serbest piyasa ekonomisinden, piyasaların başı boş bırakılmasını ve tüketiciyi, vicdansız ve insafsız satıcının vicdanına (!) ve insafına (!) terk etmek olduğunu anlayıp uygulamışız.
Tüm bu olumsuzluklar, iktidarın aleyhine, muhalefet partilerinin lehineydi.
Ana muhalefet partisi olan CHP, bu olumsuz şartları bile kullanıp iktidara alternatif olmayı denemedi, olur olmaz partilerle ve hatta terör örgütleriyle ve onların uzantılarıyla, sözde ittifaklar kurup ve daha da vahimi gizli mutabakatlarla ülkeyi uçurumun kenarına getirmeyi yeğledi.
Doğrusu biz, Kılıçdaroğlu’nun, bu kafa yapısıyla neye hizmet ettiğini anlayabilmiş değiliz.
Sözde cumhurbaşkanlığına talip, gerçekte ise devletin o yüce makamını ve yetkilerini başkalarına peşkeş çeken ve kelimenin tam anlamıyla makam hırsıyla ne yaptığını bilmeyen aklı örtük bir hırs kumkumasıyla karşı karşıyayız.
Şu gizli pazarlığa bakar mısınız: Devletin başkanına (Cumhurbaşkanı) bağlı olan MİT’in yönetimini başka bir partiye vermiş ve bununla ilgili gizli mutabakat zaptı imzalamış. Bu durumdan ne kendi partisinin mensuplarının ve diğer ittifak ortaklarının haberleri var.
Ülkenin istihbarat teşkilatının yönetimini, devlet başkanından alıp herhangi bir partiye bağlamak istemek ne demektir? Böyle bir devlet yönetimi olur mu? Üstelik aynı parti, İçişleri Bakanlığı’nı da istiyor. Yüzde 2’lik parti, devlet içinde paralel devlet oluşturacak.
Haberin Devamı
Kılıçdaroğlu buna evet diyor. Bu durum, ‘Ben görüntüde cumhurbaşkanı olayım, gerçekte ise sen cumhurbaşkanı ol ve ülkeyi sen yönet’ demektir.
Öyle ya; ülkenin istihbaratının, valilerinin, kaymakamlarının ve Emniyet ile Jandarma teşkilatlarının yönetimlerini verdikten sonra, siz, neyin cumhurbaşkanı olacak ve neyi yöneteceksiniz?
Ülkemizin ne büyük bir felaketin eşiğinden döndüğünü görüyor musunuz?
Yüzde 2’lik bir partiye, devletin istihbaratını peşkeş çeken bu kafa, yüzde 8 oy alan ‘bölücü’ partilere acaba hangi tavizleri vermişti? Nitekim mahut partilerin yetkilileri, Kılıçdaroğlu’ndan, ‘kendileriyle kapalı kapılar ardında yapmış olduğu görüşmelerde, ne tür tavizler verdiğini’ açıklamasını istemişlerdi.
Haberin Devamı
Bırakınız gizli mutabakat zabıtlarını, açıkça vurgulanan özerklik ve teröristlere af hususları bile ülkemizi paramparça etmeye yetiyor ve artıyordu bile.
Ey akıl! Neredesin?
Çok şükür ki onlarda olmayan milletimizde fazlasıyla var ve onca sıkıntı içinde bile, sahip olduğu o engin irfanıyla, bu akıl fukaralarına pabuç bırakmadı.
Oyunu güven ve istikrardan yana kullanarak, aportta bekleyen tüm çakalların heveslerini kursaklarında bıraktı.
.İmamoğlu balonu
#Ekrem İmamoğlu#Kemal Kılıçdaroğlu#CHP
Temmuz 24, 2023 06:292dk okuma
EKREM İmamoğlu dört yılı aşkın bir süreden beri İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin başındadır.
Biz İstanbullular olarak İmamoğlu’nun elle tutulur, gözle görülür bir hizmetine şahit olmadık.
İşi gücü algıya dayalı reklam ve propaganda. Zaten kendisinin de İstanbul’a pek uğradığı söylenemez. Göreve geldiği günden beri, bir türlü işini sevip İstanbul’a, İstanbulluya hizmete bağlanamadı.
İşin büyüklüğü altında ezildiğinden mi nedir, hep gözü dışarıda; başka görevlere nasıl talip olabilirimin derdinde.
Seçimler öncesinde Meral Akşener’in gazına gelip ‘kazanacak aday’ olarak cumhurbaşkanlığı adaylığı moduna girmişti. Masanın diğer adayları, hep birlikte Kılıçdaroğlu’nda ısrar edince, büyük lokma yiyip büyük sözden vazgeçerek sekiz cumhurbaşkanlığı yardımcılığından birine razı oldu.
Seçimleri kazanacaklarına yüzde 100 emindiler. Makam hırsı gözlerini öylesine kör etmişti ki, parlamento seçimlerini kaybetmelerine rağmen, cumhurbaşkanlığını kazanmaları halinde Türkiye’yi dönüştüreceklerini ileri sürdüler. Halbuki böylesi bir durumda bile topal ördek modeli ile ülke kaosa sürüklenecekti. Zira Millet İttifakı TBMM’den kanun çıkarabilecek çoğunluğa sahip değildi. Bu durumda, söylenilenlerin hepsi yalandı ve havada kalmaktaydı.
Hayali bir zaferin sarhoşluğuyla akılları öylesine örtüldü ki, seçim gecesi, sonuçlar belli olmadan televizyon ekranlarına çıkarak, Kılıçdaroğlu’nu 13. Cumhurbaşkanı ilan ettiler.
Parlamento seçimlerinden sonra, cumhurbaşkanlığı seçimlerini de kaybettiklerini anlayınca hep birlikte şapa oturduklarını anladılar.
Birlik olup Erdoğan’ı yiyemeyince, çil yavrusu gibi dağılıp birbirlerini yemeye koyuldular.
İmamoğlu, Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan da olmak üzere. Zira ikili oynamasından ötürü, yüzünde ‘Rabbi yessir’ler gören Meral ablasını da kaybetti.
Artık girmiş bulunduğu bu çıkmaz sokakta CHP Genel Başkanlığı makamına oynamaktan başka bir seçeneği kalmadı. Bundan böyle İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı adaylığı bile çok zor.
İmamoğlu bindiği bu alametle kıyamete gitmek zorunda.
‘Değişim’ diyerek, genel başkandan habersiz gizli toplantılar düzenleyerek kurultaya hazırlanıyorlar. Toplantı kaseti medyaya sızdırılınca rezil oldular. Böylece; mertçe meydana çıkıp genel başkanlığa aday olabilme şansını da kaybetti.
Düne kadar kurtarıcı dedikleri Kılıçdaroğlu, bugün tu-kaka edilmeye çalışılıyor. Kılıçdaroğlu ise kaybetmiş olduğu 12 seçimin pişkinliğiyle, alınan yüzde 48 oyun kendisine ait olduğunu ileri sürerek seçimleri kaybetmediklerini iddia ediyor.
Bu başarıyla (!) CHP’nin başında kalmaya devam edeceğini söylüyor.
Malum, Kılıçdaroğlu’yla birlikte CHP’de işler FETÖ yöntemleriyle (kaset vb.) yürüyor, yürütülüyor.
Sonunda Ekrem İmamoğlu da kasetten nasibini aldı.
Birkaç tavşanın peşinden koşup hiçbirinin yakalanamayacağını İmamoğlu da gördü.
CHP’de meydan yeri kaset savaşlarına kaldı; sıradakileri de önümüzdeki günlerde göreceğiz!
..
Vesayetçiler rahatsız -1-
#Erdoğan#Meclis#TRT
Temmuz 17, 2023 06:292dk okuma
Özellikle kimilerinin görmek istemediği veya ısrarla yanlış gördüğü bir olgu yüzünden toplum kutuplaştırılmak isteniyor.
Malum olan birileri, Erdoğan’ın diktatörlüğünü ve onun yönetim tarzının demokratik olmadığını ileri sürerek Erdoğan’ı şeytanlaştırma, yandaşlarını da ötekileştirme gayretindeler.
Demokratik toplumların temel yasaları, sahip oldukları anayasalarıdır.
Demokrasilerin olmazsa olmazı da milletin hakemliğidir, siyasi iradeyi milletin belirlemesidir. Bu yüzden de Meclis’in duvarında; ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir’ yazar.
Sözde Atatürkçü geçinenler, çok partili demokratik hayata ve Atatürk’ün hazırlatmış olduğu anayasaya tahammül edemediler ve sadece on yıllık, demokratik bir iktidarı alaşağı edip mahut anayasayı rafa kaldırdılar.
O gün (1961) yapılan ve bilahare aynı zihniyet (demokrasi düşmanı, darbeci zihniyet) tarafından; “Eskisi bol geldi, daraltılması gerekir” denilerek, 1982’de yenisi yapılan anayasalar, hep vesayete endeksli olmuştur.
Her iki anayasaya göre de millet ve milletin seçtikleri iktidarlar asla muktedir kılınmamış, gerçek muktedirler hep vesayet odakları olmuştur.
Bu yüzdendir ki her iki anayasa da sürekli değiştirilmesine rağmen, bir türlü demokratik hayata geçilememiştir. 61 anayasasına göre devrin başbakanı (sözde tek başına iktidar- S. Demirel) bir TRT genel müdürünü bile atamaktan aciz bırakılmıştı.
Yine aynı darbe anayasasına göre, darbeci subaylar, seçilmeden, ömürleri boyunca ‘Temelli senatör’ olarak parlamentoda bulunacaktı. Sadece bu ayıp bile sözde demokrasimizin ne denli antidemokratik ve vesayete endeksli olduğunun tipik göstergesidir.
Her iki anayasada da millet ve milletin seçtikleri 2. ve hatta 3. sınıf vatandaş muamelesi görüyordu.
Bu anayasalarla ne siyasi istikrarı ve ne de temsilde adalet sağlanamadı. Sözde parlamenter sistem oluşturmuşlardı lakin söz de karar da milletin ve onun seçtiği parlamentonun değildi.
‘Diktatör’ diye tesmiye ettikleri Erdoğan, iktidara geldiği andan itibaren, vesayet sistemini kırmak ve gerçek demokrasiye geçebilmek için uğraşıyor; kanunlar çıkarıyor, anayasada değişiklikler yapıyor ve sistem değiştiriyor.
Hâlâ tam manasıyla vesayetten kurtulduğumuz söylenemez. Bu duruma en büyük engel de onca değiştirilmesine rağmen, yürürlükte olan darbe (82) anayasasıdır. Vesayete endeksli muhalefet partilerinin böyle bir derdi olmadığı için, demokratik bir anayasa yapılmasına yanaşmıyorlar.
Haberin Devamı
Eski sistemde vesayetçilerin tuzu kuruydu; zira onlar gerçek iktidardı; milletin seçtiği iktidarları ise parmaklarında oynatıyorlardı.
İktidarları parmaklarında oynatanların millete hangi hayatı reva gördüklerini varın siz düşünün!
En basitinden; işçi-memur ayrımı vardı, birinin gittiği hastaneye diğeri gidemezdi.
Askeriyenin bile kendisine has hastaneleri ve mahkemeleri vardı. Öyle ki mahut askeri hastanelere başörtülü başbakan hanımları, ziyaretçi olarak bile giremezdi!
Halka rağmen yaşamayı maharet bilen bu zihniyetin demokrasi anlayışı şudur: ‘Halk plajlara hücum etti, vatandaşlar denize giremez oldu!’
.
Vesayetçiler rahatsız -2-
#Erdoğan#Meclis #Genel Kurmay Başkanlığı
Temmuz 19, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Sittin senedir tuzu kuru olan vesayetçiler, sahip oldukları ayrıcalıkları kaybettikçe küplere biniyorlar.
Halbuki onlar kaybettikçe demokrasi, diğer bir ifadeyle millet kazanıyor.
Erdoğan, işin (demokrasinin) tabiatının gereğini yapıyor. Yani Meclis’in duvarında yazan ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir’ sözünün icabı ne ise, onu yerine getiriyor.
Örnek aldığımızı iddia ettiğimiz ve sözde imrendiğimiz demokratik ülkelere bakalım; hangisinde Genel Kurmay Başkanlığı Milli Savunma Bakanlığı’na değil de Başbakanlığa (o da sözde) bağlıdır?
Hiçbirisinde!
O ülkelerin hiçbirisinde bu işi yapanlar diktatör olmuyor da bizde bu işi yapan Erdoğan’a neden diktatör deniyor?
Erdoğan, tüm hastaneleri, Sağlık Bakanlığı’na bağlayarak bütün vatandaşlarımızın hizmetine açtı; asker-sivil, işçi-memur, işveren ayırımını ortadan kaldırdı. Kişilere Anayasa Mahkemesi’ne başvuru hakkını sağladı.
Ayrıca Erdoğan yaptığı tüm icraatlarını milletin onayından (referandum) geçirdi.
Eski sistemde askeriyenin zirvesindeki isimler her akşam televizyon ekranlarında arzıendam ederlerdi. Öyle ki milletçe üst komutanların isimlerini ezbere bilirdik. Milletin seçtikleri susar, millet adına onlar ahkâm keserdi.
Şu rezillikleri ne çabuk unuttuk? Üst düzey yargı mensupları Genel Kurmay Başkanlığı’na çağrılıyor ve orada kendilerine sözde brifing (gerçekte direktifler) veriliyordu. Hani yargı mensuplarının cüppelerinin önleri düğmesiz ve iliksizdi? Hani kimseden talimat almazlardı?
İşte Erdoğan, demokrasi adına işlenen bu cinayetleri, bu iğrençlikleri ortadan kaldırdı.
Hakkı sahibine teslim edip demokrasinin gereğini yaptığı için mi diktatör oldu?
Erdoğan, başörtüsü zulmünü ortadan kaldırdı; isteyen takıyor istemeyen takmıyor. Takanın da takmayanın da birbirleriyle en ufak bir problemi yok.
Üniversitelerin önlerinde itilip kakılan, okullarına alınmayan, ikna odalarında baskılanan, milletin Meclis’inden kovulan hasılı Türk kadınına reva görülen bu denli aşağılık muamelelerin hangisi demokratikti? Hangisi insan haklarına saygılı bir tutumdu?
Allah aşkına bana söyler misiniz, kaymakamların görevi, kız imam hatip okullarının kapılarına gidip başörtülü kızları okula sokmamak mıdır? Halbuki o kız çocukları biraz sonra girecekleri Kuran-ı Kerim derslerini başları açık olarak görmenin ezikliğini ve günahını yaşayacaklar.
O günah, elbette onu yaptıranlara yazılacak lakin o yavrulara yaşatılan travmalar, onların ruhlarında açılan rahneler (yara) nasıl kapanacak?
Erdoğan, işte halkının büyük çoğunluğu Müslüman olan bu ülkede bu denli iğrenç ötekileştirmelere son verdi. Vatandaşın devlete, devletin vatandaşına düşmanlığına son verdi. Kimseyi ötekileştirmeden herkesi kaynaştırdı.
Bütün bunları yaparken, vesayetin çanına ot tıkadı, mahut odakların halka tepeden bakmasının önüne geçti.
Egemenliği vesayet odaklarının elinden alıp halka vermek diktatörlükse, Erdoğan en büyük diktatördür.
Demokratlıksa da en büyük demokrattır.
Vesselam!
Vesayetçiler rahatsız ?
#Vesayet#PKK#FETÖ
Temmuz 22, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
Eski sistemin (parlamenter) vesayet odakları, yalnızca içeridekiler değildi; içeridekileri de yönlendiren asıl dışarıdaki odaklar da tıpkı içeridekiler gibi rahatsızdır.
Nasıl rahatsız olmasınlar ki, Türkiye gibi çok önemli bir ülkeyi ellerinden kaçırdılar. Dış vesayetin asıl amacı, Türkiye’yi ‘meşguliyetle tedavi’ye tabi tutup onu istedikleri gibi yönlendirmek ve mana ve maddesiyle sömürmektir.
Son 40 senede sahneledikleri oyunları hep terör üzerine kurguladılar: PKK ve FETÖ.
Bu terör örgütleriyle; bir yandan ülkemizin kaynaklarını kuruturken diğer yandan da ülkemizin geleceğine ipotek koymak istediler. Nesillerimizi ve istikbalimizi çalmak istediler.
Gelip geçen onca devlet insanlarımız içinde yalnızca Erdoğan işe uyandı; tehlikenin büyüklüğünü görmesine rağmen ölümü göze alarak mahut yapılarla mücadeleye girişti.
ABD’ye, AB ülkelerine ve Rusya’ya rağmen güneyimizde bir ‘uydu devlet’ kurulmasına izin vermedi. Bu mücadele el-an bütün şiddetiyle devam etmektedir.
İçerideki terörist sayısı 100’ün altına düştü; onların da eylem yapabilecek güçleri kalmadı.
FETÖ’nün de beli kırıldı; yedi yıllık bir çalışmanın sonunda, Emniyet’teki yapılanması tüm detaylarıyla aydınlatıldı.
Malum bu her iki örgüt de ülkemizin varlığına kastetti. Başarsalardı, ülkemiz paramparça edilip dışarıya (başta ABD’ye) peşkeş çekilecekti.
Bu denli bir bağımsızlık (var oluş) mücadelesi için öncelikle siyasi irade gerekir. Bunun yanında terörü bitirecek silahların üretilmesi bir o kadar önem arz etmekteydi. Zira dost bildiğimiz ülkeler bile bize silah vermedikleri gibi kendimizin üretmesini engellemek için ellerinden geleni artlarına koymadılar.
İşte Sayın Erdoğan hem bu siyasi iradeyi gösterdi ve hem de mahut silahların üretimi için adeta seferberlik başlattı.
Bugün; güneyimizde bir devletin kurulmasına izin vermiyorsak, teröristlere inlerini dar edebiliyorsak, Mavi Vatan’da (Akdeniz’de, Kıbrıs’ta ve Libya’da) hak ve menfaatlerimizi koruyabiliyorsak, otuz yıldır işgal altındaki Türk yurdu Karabağ’ı kurtarabiliyorsak, Karadeniz’de kendi doğalgazımızı, Gabar’da kendi petrolümüzü çıkarabiliyorsak, bu her iki enerji kaynağını diğer sahalarda da arayabiliyorsak, bütün bunları Erdoğan’ın o çelik iradesine ve o irade sonucu Mehmetçiğimizin eline verdiğimiz en modern ve tesirli silah ve mühimmatlara borçluyuz.
Tüm bunları ve daha nicelerini bertaraf etmek için Erdoğan hedefteydi. Dünyanın tüm şer güçleri, bunun için Erdoğan’ın karşısına dikildi.
Ama Anadolu irfanı oyunu gördü ve tuzağa düşmedi. Erdoğan vatan dedikçe vesayet odakları ve onların içimizdeki uzantıları soğan-patates dedi.
Bu milleti tanımadıkları belliydi; zira bu millet, iman ve azminin yanında kazmayla, kürekle, yabayla Kurtuluş Savaşı’nı kazanmıştı. Yalın ayak, aç biilaçtı.
Bu millet değil soğana-patatese; vatanını dünyalara değişmezdi.
Değişmedi de...
Vesayetçiler rahatsız olmayacak da kimler olacak?
Zira şeytan(lar) azapta gerek!
.xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
.Birinci Dünya Savaşı bitmedi, bitmeyecek!
#Küçük Kıyamet#Birinci Dünya Savaşı#Filistin
Kasım 01, 2023 06:292dk okuma
Birinci Dünya Savaşı ile tüm dünya nizamı altüst olmuş ve bütün bir insanlık haksızlığa, zulme ve bunların temsilcileri olan emperyalistlere teslim olmuştu.
Haberin Devamı
‘Küçük kıyamet’ de denilen bu savaşın fitilini İngiltere ateşlemiş, onun da hedefinde petrol bulunan Osmanlı toprakları ve Osmanlı’nın bayraktarlığını yaptığı İslamiyet vardı.
İngiltere’nin başını çektiği şer güçler savaşı kazandı; bu savaş sonunda gayelerine ulaştılar ancak bununla yetinmediler. Paramparça ettikleri Osmanlı coğrafyasına fitne tohumlarını ekerek ve adeta her petrol bölgesinin başına birer bekçi koyup, oraları sözde devletler yaparak çekip gittiler.
Sınırları cetvelle çizilmiş bu devletçiklerin ortasına da Yahudileri önce yerleştirdiler, bilahare orayı da devletleştirdiler. Filistin toprakları üzerine kurulan bu devlet (İsrail) kurulduğu günden beri kabına sığmadı, sığmıyor, sığmayacak.
Sürekli genişlemeyi ve topraklarını Nil ile Fırat arasına yaymayı, Tanrı Yehova’nın kendilerine bir vaadi ve hatta emri olarak inanıp, öyle hareket ettiler ve etmeye devam ediyorlar.
Diğer bir ifade ile dağdan gelip bağcıyı kovmayı maharet bildiler, biliyorlar.
Malum İsrail, yalnızca İsrail’den ibaret değildir; başta ABD, İngiltere, Almanya, Fransa ve İtalya olmak üzere Batılı ülkeler ve bunların aveneleri olan ‘uydu’ ülkeler İsrail’le beraberdir.
Başlangıçta Arap ve İslam ülkelerinin Filistin (Kudüs) diye bir davaları vardı; bu yüzden de İsrail’e karşı mesafeliydiler. Bu ülkelerin hemen hepsi zamanla davalarını unuttular ve Filistin’i kendi başına bıraktılar. İsrail de Filistinliler ile adeta kedinin fareyle oynaması gibi oynadı.
Ve BM Genel Sekreteri Guterres’in dediği gibi: “Filistin halkı 56 yıldır boğucu bir işgale maruz kalıyor. Topraklarının sürekli olarak yerleşim yerleri tarafından yutulduğunu, ekonomilerinin tıkandığını, insanlarının yerinden edildiğini ve evlerinin yıkıldığını gördüler. İçinde bulundukları zor duruma siyasi bir çözüm bulma umutları yok oluyor.”
Sadece bugünkü savaş ortamında değil, dün de bu yoğunlukta olmasa da (56 yıl boyunca) bu kepazelikler sergilendi. Ne Arap ülkelerinden ne İslam ülkelerinden ve ne de dünyanın geri kalan ülkelerinden, kimseden ses çıkmadı.
Tüm bu ülkeler, İsrail’le münasebetlerini düzeltmeye ve geliştirmeye gayret etti.
Devlet olmayan bölge devletlerinden devletçe davranmalarını beklemek ham hayaldir. Evet, Arap ülkeleri sadece petrol vanalarını üstelik kısa bir zaman diliminde kıssa başta ABD olmak üzere tüm dünya ülkeleri hizaya gelir. Lakin bu ülkelerin hiçbirisi bağımsız ve bağlantısız değil; hiçbirisi kendi başına hareket edemez.
Gelinen bu noktada dünya yeniden ve çok kutuplu olarak kurulmak zorundadır.
Birinci Dünya Savaşı’yla oluşturulan devletçikler tarih sahnesinden silinecekler. Zaten birçoğunun sadece adı var, kendileri yok.
.Medeniyet mi dediniz?
#Netanyahu#Birleşmiş Milletler Teşkilatı#NATO
Kasım 04, 2023 06:292dk okuma
Algıya, yalana, hileye, desiseye, iftiraya ve her türlü alçaklığa ve kahpeliğe teslim edilmiş bir dünyada yaşıyoruz.
Haberin Devamı
Tüm bu cinayetleri ve alçaklıkları işleyen mütegallibe (zorba) erbabı da utanmadan medeni geçiniyor.
İsrail, Gazze’de taş üstüne taş, omuz üstüne baş bırakmadan tüm sivil yerleşim alanlarını bombalıyor. Sokaklar, parçalanmış bebek cesetlerinden geçilmiyor. Sağ kalabilen, ciğerleri evlat acısıyla kavrulmuş bir avuç anne ve babanın feryatları yeri göğü inletiyor.
Kendilerini en medeni addeden Batılı devlet yetkilileri; ‘Az yaptın, daha çok yap!’ diyerek teşvik kuyruğuna girerek, soluğu İsrail’de aldılar. Kimi insan kasabı Netanyahu’nun, bebek kanı damlayan elini sıktı kimi de o arlanmaz suratın sahibi caninin yanaklarından öptü.
Bebek katiline her türlü yardımı vadederek ülkelerine döndüler.
Başta BM olmak üzere çeşitli uluslararası kuruluşlar toplanıp toplanıp dağılıyor. Diyeceksiniz ki, Birleşmiş Milletler Teşkilatı mı var; varsa ne işe yarar?
Bu durum bakın bize neyi hatırlattı: Vaktiyle 1990’lı yıllarda, çalıştığım gazetenin (Türkiye) dış haberler müdürü arkadaşımız (Hayrettin Turan), köşe yazarımız Prof. Dr. Yılmaz Altuğ’u o günkü İsrail Cumhurbaşkanı Ezer Weizman’a takdim eder.
“‘Efendim; gazetemizin köşe yazarı, İstanbul Üniversitesi Devletler Hukuku Profesörü Sayın Yılmaz Altuğ’ der. Elini uzatan Weizman gülerek, yalın hakikati haykırır: ‘Devletler hukuku diye bir şey var mı ki?’”
Yok ki, bugün İsrail tüm rezillikleri pervasızca sergileyebiliyor, dünyanın gözünün içine bakarak savaş suçu işliyor, tenkit yerine teşvik görüyor.
NATO da aynı şekilde kuruluş bildirgesinde ifade edildiği gibi bir savunma paktı değil, başta ABD olmak üzere emperyalistlerin elinde sopa görevi görüyor.
Bununla birlikte, Türkiye’nin, NATO’daki ülkelerin şerlerinden sakınması, zararlarından korunması için NATO’da kalması lazım.
ABD binlerce kilometre uzaktan gelip Doğu Akdeniz’e yerleşti, görünürdeki amacı; İsrail’i savunmak, bunun yanında asıl amacı ise Ortadoğu’yu paramparça edip, buralardaki enerji kaynaklarına sahip olmaktır.
ABD ile İsrail yönetimleri tavukla yumurta misalidir. Diğer bir deyişle ABD İsrail’dir, İsrail ABD’dir.
Bu pervasız ve küstah her iki ülke de nükleer güç sahibidir. ABD bu gücünü Japonya’ya karşı kullandı ve 200 bin insanın ölümüne, milyona yakın insanın yaralanmasına ve sakat kalmasına sebep oldu.
İsrail de elindeki bu nükleer gücü gözünü kırpmadan kullanabilir, yeter ki ABD vize versin!
ABD ise şimdilik buna müsaade etmez, zira böyle bir durumda 3. Dünya Savaşı çıkar ve tüm dünya bir anda alev topuna döner.
Savaşı, Ortadoğu coğrafyasıyla sınırlı tutarlar ve orada medeni, çağdaş ve insancıl tüm hünerlerini sergilerler!
Son asırlardaki medeniyetin tek dişi kalmış canavar olduğunu biz biliyorduk, lakin bir türlü anlatamıyorduk. Anlatsak da kimseler anlamak istemiyordu.
Ama bu gayri insani savaşla, bütün bir insanlıkla birlikte fanatik Yahudiler bile Siyonistlerin nasıl lanetlenmiş bir güruh olduklarını gördü ve dehşetle görmeye devam ediyorlar
.
.
Akdeniz’deki uçak gemileri
#ABD#Biden#Trump
Kasım 08, 2023 06:292dk okuma
Dünyayı, ABD ve dolayısıyla ABD’nin başkanı Biden mı yönetiyor zannediyorsunuz?
Malum Biden kendini yönetmekten aciz; böyle birinin eline koca dünya bırakılır mı?
Ve yine malum; ABD finans, silah ve petrol şirketleri cumhuriyetidir. Ana ekseni bu şirketlerden oluşan ve bunların uzantılarıyla yüzlerce-binlerce şirketin cirit attığı federal bir cumhuriyettir ABD.
ABD derin devletini, bu şirketlerin sahipleri (yüzde 99’u Yahudi ya da Evangelist) yönetir. Görüntüde olan ABD yöneticileri, mahut şirket sahiplerinin piyonlarıdır. Piyonlar, sahiplerinin arzuları istikametinde dünyayı taksim ederler ve istedikleri şekilde yönetirler.
Bunların silah stokları fazlalaşınca, ‘Savaş çıkartın!’ derler, piyonlar da derhal bu emre amade olurlar.
ABD derin devleti, kendilerini dinlemeyip tek başına hareket etmek isteyen Trump’ı bu yüzden yedi. Hatırlayın; Trump, ‘ABD askerinin Suriye’de ne işi var?’ deyip geri çekmek istemişti.
ABD, Suriye’den çekilirse, onca devlete ve örgüte silah satışı nasıl gerçekleşecekti?
İsrail-HAMAS savaşa tutuşturuldu, bölgeye silah yağıyor; dosta da düşmana da silahları ABD firmaları veriyor. İsterse almasınlar; hem ülkelerin ve hem de örgütlerin elleri mahkûm.
Ukrayna yetmedi yeni cepheler açılması arzu edildi, açıldı.
Dünya üzerindeki tüm savaşlar dün olduğu gibi, bugün de ABD derin devletinin (mahut şirketlerin) kontrolündedir ve kontrollüdür, onların gözetimi ve denetimi altındadır.
Dünya üzerinde akıtılan tüm kanların gerçek sorumluları bunlardır. Bunların, savaşmakta olanlar gibi yalnızca elleri kanlı değildir, ruhları ve bedenlerinin tüm zerreleri kanla yoğrulmaktadır.
Kan, onlar için hava- su kadar elzemdir; onsuz bir saniye olsun yaşayamazlar.
Görüyorsunuz bir yandan da Akdeniz’de uçak gemisi yarışına girdiler. Hepsi göstermelik, bir taşla onlarca kuş vurabilmek için.
Tüm bölge ülkelerine bir taraftan gözdağı verirken diğer yandan da savaşı (katliamı, soykırımı) bir yere münhasır kılıp kontrol etmek istiyorlar. Ve böylece bölgedeki enerji kaynaklarını, kendileri dışında kimseye kaptırmıyorlar.
Dedik ya; Birinci Dünya Savaşı bitmedi, gasp ettikleri Osmanlı topraklarını bölüşemiyorlar. Emperyalistler doymadı ve doymuyor. Birbirlerinin kemiklerine de musallatlar.
Önceki kurt taksimini İngiltere yapmıştı, bir sonrakini ABD, bu üçüncüsünü ise ABD, Rusya, Çin ve AB yapıyor.
Aradaki hırlaşmalarına bakmayın, onlar da göstermelik.
.
Osmanlı ile Cumhuriyet
#Osmanlı Devleti#Cumhuriyet#Türkiye Cumhuriyeti Devleti
Kasım 06, 2023 06:292dk okuma
MALUM, Cumhuriyet, yıkılan Osmanlı Devleti’nin küllerinden doğdu. Cumhuriyeti kuran kadrolar, Osmanlı Devleti’nin ordusunda görev yapan subaylardı. Yani bu Cumhuriyeti savunanlar, savundukları rejimi Osmanlı paşalarına borçludurlar.
Haberin Devamı
Bir kısım aklı evvellerimiz, Cumhuriyet’i ve onu kuran kadroları göğe çıkarırken Osmanlıyı inkâr edip, yerin dibine batırmayı marifet biliyor. Bunlara en güzel cevabı, MHP Grup Toplantısı’nda Sayın Bahçeli verdi: ‘Türkiye Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu’nun ötesi, ötekisi, reddiyesi, karşı cephesi, anti-tezi değil, tamı tamamına aynı kaynaktan beslenip birbirini tamamlayan iki Türk devletidir... Türkiye Cumhuriyeti ile Osmanlı İmparatorluğu’nun arasına çomak sokmak, duvar örmek, bariyer dikmek için fırsat kollayanlar, unutmayınız ki, içimize yuvalanmış gavur tortularıdır.’
Devlet Bey kitabın ortasından konuşmasını, şu tarihi mesajlarla sürdürdü: ‘Bilinmelidir ki, Misak-ı Milli ihlal edilemez bir egemenlik beyanıdır ve zaman aşımına tabi değildir. Vatanımızı, devletimizi, milli varlığımızı savunmak, Anadolu topraklarına saplanıp kalarak yapılamaz... Kudüs güvende değilse, Gazze, Halep, Kerkük güvende değilse, soydaşlarımız ve din kardeşlerimiz güvende değilse, Ankara’nın güvenliğinden hiçbir akıl ve vicdan sahibi bahsedemeyecektir... ABD-İsrail işbirliğiyle hazırlanmış planlarla, bugün Filistin, yarın tüm bölge ve nihayet Türkiye’nin kuşatılması amaçlanıyor... Gazze’yi ecdat mirası olarak göremezmişiz, İsrail-Filistin çatışması bizim meselemiz de değilmiş, böyle diyenler bir avuç çapulcudur. Gazze’deki toplu katliamı ve soykırımı idrak etmek için Filistinli veya birilerinin iddia ettiği gibi Arap olmaya gerek yoktur, hatta Müslüman olmaya da gerek yoktur, insani değerleri savunmak kafidir...’
Evet, mahut gavur tortuları, bizi ecdadımıza düşman edebilmek için tüm şeytanlıkları sergiliyor. Bu sefil anlayışı, Cumhuriyet’i, sözde yüceltmenin ön şartı görüyorlar.
Böylece toplumu, bölüp, parçalarını birbirine düşman etmek istiyorlar. Vaktiyle yedi düvelin yapamadığını, bu kez, içimizdekilere yaptırmak istiyorlar.
Dün olmadan bugün, bugün olmadan yarın ve yarınlar olabilir mi? Türkiye Cumhuriyeti Devleti hüda’yi nabit, nev zuhur olmadığına, olamayacağına göre, bu devletin, tarihin derinliklerine inen kökleri vardır. O köklerden en gür ve görkemli olanı ise, altı asır boyunca üç kıta yedi iklimde, adaletle hüküm süren Osmanlı Devleti’dir.
Haberin Devamı
İnsan, böyle şerefli dedelerinin varlığından iftihar eder, mutluluk duyar. Ve bilir ki, onlar olmasaydı ne vatanları olurdu ne Cumhuriyet’i kurabilirlerdi ve ne de kendileri hayat sürebilirdi.
Ne de bugün, insanlık adına sahip oldukları hiçbir değere sahip olabilirlerdi.
Ecdadına (ceddine-atalarına) söven alçaklar ancak gavur artıkları olabilir -ki, onların da ecdatla yakından ve uzaktan bir ilgileri yoktur.
Etrafımız ateş çemberi, bölgemizin ateş topuna dönmesi an meselesi!
Bugün değilse, ne zaman birlik olacağız?
.
.Vesayet savaşları
#Hamas#İsrail#SAVAŞ
Ekim 30, 2023 06:292dk okuma
Köroğlu’nun dediği gibi, “Delikli demir (tüfek) çıktı, mertlik bozuldu.” O gün bugündür ne yiğitlik kaldı, ne erlik ve ne de er meydanı kaldı.
Zira meydan yeri kalleşlere, kahpelere ve zalimlere kaldı. Yiğitlerse, mertçe öldüler ve yiğitlikleri de beraberlerinde götürdüler.
Dört bir yanıyla namertlere kalan bu köhne dünyada, artık geçer akça olan tek slogan kaldı: ‘Altta kalanın canı çıksın!’
Kahpece verilen günümüz savaşlarında asıl aktörler sahne arkasındalar; önde çarpışanlar ise bunların yetiştirip, eğitip donattıkları ve para ile tuttukları maşalarıdır.
Dünya üzerindeki terör örgütleri baştan sona bu kabildendir, hepsinin arkasında vasileri vardır ve bunların ipleri ‘baba katiller’in elindedir.
Süper güç ülkelerin yanında normal güçlerdeki ülkeler de pekâlâ namert olabiliyor ve kahpece vesayet savaşları yürütebiliyorlar.
Özellikle bizim bölgemizdeki irili ufaklı devletlerin savaşlarına bakın; hemen hepsinin vesayet savaşları olduğunu görürsünüz.
İsrail ile Hamas’ın birbirleriyle hesapları olmasına karşın, başta ABD olmak üzere AB ülkelerinin büyük çoğunluğunun ve İngiltere’nin, İsrail’in yanında yer alıp desteklemelerinin arkasında başkaca hesapların olduğu apaçık ortadadır.
Rusya, Çin ve İran da dahil gerçekte savaşan bu ülkelerdir, lakin her biri maşa ya da maşalar kullanmaktadır. Bu maşalar terör örgütleri olduğu gibi kullanışlı devlet veya devletçikler de olabilmektedir.
Kısaca, atlar tepişirken arada çimenler ezilmektedir.
Malum süper güçler arasında kıyasıya bir ekonomik savaş var. Çin, dur durak bilmeyen bir yükselişle ekonomisini büyütüyor. Ve bu cümleden olarak ABD’nin ve Batı’nın nüfuz sahalarını birer birer ele geçiriyor. Afrika’da ve Ortadoğu’da, Çin’in çalmadığı kapı kalmadı.
Kapısı çalınanların başında da İran ve Suriye gelmektedir. Üstelik bu her iki devlet de vesayet savaşçısıdır. Diğer bir ifade ile hadlerini çoktan aşmışlardır! O halde tedip edilmeleri zorunludur!
ABD, bu iki devleti, yanında durup her türlü desteği verdiği İsrail ile terbiye etmek istemektedir. Dün Suriye’nin Golan Tepeleri’ni İsrail’e vermişti, bugün de buna, Lübnan’la birlikte Suriye’nin güneyini eklemek istiyor.
Kurulduğu günden beri sürekli genişleyen İsrail, göreceksiniz bununla da yetinmeyecek ve ‘Daha! Daha!’ diyerek bölgemizde sınırlarını zorlamadığı ülke bırakmayacaktır.
Bu durum bugün değilse bile yarın mutlaka gerçekleşecektir.
Sınırları zorlanacak ülkeler arasında Türkiyemiz de bulunmaktadır.
İşte dananın kuyruğu o zaman kopacaktır! Ve ayrıca o zaman vesayet savaşları da son bulacaktır.
‘Türkiye’nin savunması Kudüs’ten başlar’ diye boşuna söylenmiyor.
.
Tarih çarptırılmamalı
#Sultan Abdülhamit#Filistin#Yahudiler
Kasım 15, 2023 06:292dk okuma
En büyük eksikliklerimizden bir tanesi de yakın tarihimizi bilmememizdir.
Özendiğimiz ama nelerine özenmemiz gerektiğini bilmediğimiz Batılılar, ne kadar aleyhlerinde de olsa tarihlerini doğru yansıtıyorlar. Tarih, bir bakıma ibret almak için okunur; yalan ve yanlış yazılan tarihten ibret alınamayacağına göre, okutulan tarihle akıntıya kürek çekiyoruz.
Kimi aklıevveller, Filistin konusunda Sultan Abdülhamit’e iftira atarak mahut toprakları Yahudilere sattığını ileri sürüyor. Halbuki Sultan Abdülhamit Han Filistin topraklarını vermediği için tahtından indirilmiş mazlum ve mağdur bir padişahtır.
Devlet-i Aliyye (Osmanlı Devleti) borç içinde kıvranırken, Yahudi ileri gelenleri, bu borçları Filistin topraklarının karşılığında kapatabileceklerini söylüyorlar. Sultan, “Şehit kanıyla alınan toprakların bedelinin olamayacağını ve asla satılamayacağını” söyleyip gelenleri kovar.
Siyonist Yahudiler boş durmazlar, Avrupa’nın çeşitli merkezlerinde konferans üzerine konferanslar düzenlerler. Bu konferansların amacı dünyanın muhtelif yerlerinde bulunan Yahudilerin Filistin’e göçlerini sağlamaktır.
Avrupalılar gerçekte Yahudiler’den nefret ederler ve onları, Peygamberlerini öldüren (Hıristiyan inancına göre) lanetli kavim addederlerdi. Avrupalılar, Yahudiler’den kurtulmak için, Siyonistlerin bu projesini desteklediler.
Hitler Almanya’sı ise, Yahudi cadı avına çıkarak bu projeyi destekleyen en önemli ülke oldu.
O topraklar bize ait iken, bir kısım Filistinli’nin sahip oldukları toprağı satamasınlar diye, Sultan Abdülhamit Han ne yaptı biliyor musunuz? Tehlikeyi sezdi ve önlemini aldı; baştan başa tüm Filistin topraklarını satın alarak ‘Memalik-i Şahane’ye tapuladı. Böylece hiç kimse, bir karış toprak satamadı.
Sultan’ı tahtından indirip sürgüne gönderdiler; iktidarı ele geçiren İttihat ve Terakki sergerdeleri (kötülük önderleri) bütün bir ülkeyle birlikte, Padişah’ın şahsi mülkünü de peşkeş çektiler.
Birinci Büyük Savaş’tan sonra, o yerler İngilizler’in eline geçti. İngilizler’in desteğiyle Filistin toprakları üzerinde İsrail devleti kuruldu (1948), Müslüman ülkeler arasında İsrail’i ilk tanıyan devlet Türkiye oldu (1949).
İkinci Büyük Savaş’tan sonra ise, İsrail’in hamiliğine ABD soyundu.
Uluslararası tüm resmi platformlarda iki bağımsız devletli çözüm şekli kabul edilmesine rağmen, bu durumun kuvveden fiile çıkarılmasına asla müsaade edilmedi. İsrail, sürekli Müslüman kanı dökerek adım adım Filistin topraklarını işgal etti.
Osmanlı’nın elinden çıktığı günden beri o topraklar bir gün olsun huzur yüzü görmedi.
Zira İsrail hiçbir gün devlet gibi davranmadı; terör örgütleri gibi davrandı ve tipik örneğini bugün gördüğümüz şekliyle tam bir terör devleti oldu.
Sürekli terör estirerek, Filistinlileri öldürdü. Onları yurtlarından sürerek yerlerini işgal etti ve etmeye devam ediyor.
Haberin Devamı
7 Ekim 2023 itibarıyla kelimenin tam anlamıyla soykırıma girişti; bu gidişle Gazze’de taş üstüne taş bırakmayacak.
Tüm dünya, hunharca işlenen bu katliamları izlerken, kendilerini medeni, hürriyetin ve insan haklarının timsali gören ülkeler, İsrail’in vahşetini destekliyor ve yanında yer alıyorlar.
Dünyanın yarısını teşkil eden diğer ülkeler ise, bana dokunmayan yılan bin yaşasın gafleti, dalaleti ve dilsiz şeytan olma yarışı içindeler.
Sadece Türkiye ve onun başındaki kişi olan Erdoğan, dünyayı ayağa kaldırmak için yırtınıyor, çabalıyor, haykırıyor.
Zalimler için yaşasın cehennem!
.
Niyet bozuk olunca
#Anayasa#Anayasa Mahkemesi#Darbe
Kasım 20, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
61 Anayasası da 82 Anayasası da darbe anayasalarıdır; Anayasa Mahkemesi de bu darbe anayasalarının ürünüdür.
Zira, 1960 İhtilali’nden önce Türkiyemizde böyle bir kurum yoktu.
Bütün dünya demokrasilerindeki anayasalar, halkın diliyle yazılmış olup devleti sınırlarlar. Baskıcı ve vesayetçi sistemlerde ise, devletin diliyle yazılmış olup, halka dayatır ve onun hak ve özgürlüklerini kısıtlarlar.
Bu durumun tipik örneği Türkiye’mizdir. Zira mahut anayasalardan yürürlüğe girdikleri günden beri çekmekteyiz. Onca maddelerini değiştirmemize rağmen arzu ettiğimiz demokratik bir anayasaya kavuşamadık. Bunun da yegâne sebebi, anayasalar yazılırken niyetin bozuk olmasıdır.
Diğer bir ifade ile her iki anayasa da darbe ürünüdür ve ruhları bozuktur.
Şu andaki yüksek yargının kendi aralarındaki kavga da mahut 82 Anayasası’nın devlet diliyle yazılmış olmasından kaynaklanıyor. Öylesine muğlak maddeler var ki; herkes kendisine göre yorumlayabiliyor ve birbirlerine zıt hükümler çıkarabiliyor.
Ve sonuçta herkes yine bu anayasaya göre haklı çıkabiliyor
.Bakınız; A. Necdet Sezer’in cumhurbaşkanlığı süresi bittiğinde görevi TBMM Başkanı’na devretmesi gerekirdi, devretmediği gibi altı ay boyunca cumhurbaşkanlığı görevine devam etti. Dedik ya darbe anayasası, isteyen istediği şekilde yorumlayıp hüküm çıkarabiliyor.
Bugün de Anayasa Mahkemesi, bir milletvekili hakkında verdiği ‘hak ihlali’ kararıyla Yargıtay’la karşı karşıya geldi. Anayasa’daki maddelerin muğlaklığı yüzünden birinin ak dediğine, diğeri kara diyor.
Yüksek yargının bu iki kurumunun çatışması, ister istemez siyaset kurumuna ve toplumun diğer katmanlarına da yansıyor.
Tarihi boyunca darbelerden beslenen ana muhalefet partisinin Genel Başkanı Özgür Özel, ateşe körükle giderek bu durumu ‘darbe’ olarak değerlendirdi ve meselenin çözümü olan yasa ve anayasa değişikliğine kapıyı kapattı.
Ve; CHP olarak Meclis’te ‘oturma eylemi’ başlattılar.
Öte yandan MHP Lider Devlet Bahçeli, Anayasa Mahkemesi hakkında zehir zemberek açıklamada bulundu: “AYM zulmün yanındadır. Hainleri hak ihlali kararlarıyla ödüllendiriyor. Can Atalay konusunda gereken neyse TBMM’de yapılmalıdır. Egemenlik milletindir, milletin üstünde bir güç olamaz. Anayasa Mahkemesi ya kapatılmalı ya da yeniden yapılandırılmalıdır.”
CHP’ye sormak lazım; TBMM oturma eylemi yapılacak bir yer midir? Eğer öyleyse ömrünüz boyunca orada oturma eylemi yapın; bir derde deva olabilir misiniz? Meclis, kanun ve anayasa koyma ve kaldırma yeridir. Orada tüm problemlere çözüm bulunur; bunun da yolu gerekli kanuni düzenlemeleri yapmaktan geçer, arsızca oturmaktan değil.
Belli ki AYM kendini süper temyiz makamı olarak görüyor ve yerindelik kararı veriyor. Bu yetkiyi de Anayasa’nın her tarafa çekilebilir maddelerinden alıyor.
Şu halde yapılması gerekli olan şey; Anayasa’nın maddelerini yoruma açık hale bırakmayacak şekilde yeniden yazmaktır.
Bunun da yolu TBMM’den geçmektedir.
.
Her gün ölmektense
#Hamas#Gazze#İsrail
Kasım 22, 2023 06:292dk okuma
Paylaş
7 Ekim günü Hamas’ın İsrail’e karşı düzenlediği silahlı baskınla ilgili olarak ağzı olan herkes konuşuyor.
Şom (uğursuz) ağızlar HAMAS’ı suçluyor ve ‘Niye fitneyi uyandırdın? Etin ne, budun ne, hangi gücünle İsrail gibi nükleer gücü olan ve arkasında ABD ve hatta tüm Batı olan bir ülkeyi karşına aldın? İsrail tarafının kurulduğu günden beri, Filistinlilere karşı gayriinsani bir savaş yürüttüğünü ve bu cümleden olarak, plajlardaki çocuklara varıncaya kadar tüm sivil ve masumları hunharca öldürdüğünü bilmiyor musunuz? Neden akıl almaz bir eylemle uyuyan canavarı uyandırdınız?’ şeklindeki veya benzer cümleleri sıralıyorlar.
Bu insafsız ve izansız kişilere şunu hatırlatalım ki, Filistin toprakları işgal altında ve her geçen gün bu işgal genişleyerek devam etmektedir. Masum Filistin halkına sistematik bir şekilde baskı ve zulüm uygulanarak, insanlar evlerinden barklarından edilmektedir.
Haberleri okuyor veya dinliyorsunuzdur; ‘Yeni yerleşimci İsrailliler...’ Bunlar nereye yerleşiyor diye hiç düşündünüz mü? Evlerinden zorla çıkartılan Filistinlilerin ev ve arazilerine yerleşiyorlar.
İşgalci türedinin adı yerleşimci oldu.
Yurtlarından kovulan Filistinliler ne oluyor derseniz; onlar da ya öldürülüyor ya da sürülüyor.
Nereye mi sürülüyor?
Gazze’ye elbette; bu yüzden İstanbul’un Beykoz ilçesi büyüklüğündeki bir avuç yere 2.5 milyon insan doluştu.
Malum, İsraillilerin hedefinde yalnızca Yahudilerin iskân edeceği bir Filistin var.
Ne demek istediğimizi ve İsrail zulmünün masum Filistin halkına nasıl uygulandığı anlamak için, İsrail’in kurulduğu günkü haritası ile bugünkü haritasını karşılaştırmak yeterlidir.
Bugün gelinen durum itibarıyla Filistinlilere ait toprakların yüzde 85’ini İsrailliler işgal etti.
Vaktiyle bizim yurdumuz da işgal edilmişti; İngilizler, Fransızlar, İtalyanlar, Ruslar, Yunanlılar, Bulgarlar vatan topraklarımızı işgal etmişlerdi. Biz ne yaptık? Düşmanların gücüne bakmadan ‘Kurtuluş Savaşı’ başlattık.
Yurdumuzun çeşitli yerlerinde, düşmanlara karşı başlattığımız ayaklanma suç mu idi ki, bugün yurtları işgal edilmiş Filistinlilerin ayaklanmalarını suç görüyoruz?
İnsanlar, her gün, onlarcasıyla üstelik onursuzca öldürülmek isteniyor. Hakaretlere uğruyor, insanca yaşaması için ne gerekiyorsa ellerinden alınıyor; bütün bu kepazelikler yetmiyor, zorla evlerinden çıkarılıyor ve sürülüyor.
Ve bütün dünya bu aşağılık eylemler karşısında lal kesiliyor. Araplar ve İslam ülkeleri Filistin davasını unuttular. İsrail zulmü altında inleyen Filistinlileri yalnız başlarına bıraktılar.
Böyle bir durumda siz olsaydınız ne yaparsanız, Filistinliler de onu yapıyor.
Her gün ölmektense bir kere ölmeyi, üstelik ölümsüzlüğü tadıp şehit olmayı yeğliyorlar.
Ne var bunda?
İnsanlar vatanlarını savunmayacak mı?
Bu insanları takdir etmek yerine eleştirenler, asıl kendi yüz karası hallerine utansınlar.
Ama desenize, bunca kepazelikten sonra utanabilecek yüz kimde kaldı ki?
CHP iflah olmaz
#CHP Kurultayı#Chp Kurultayı#Aday
Kasım 25, 2023 06:292dk okuma
CHP Kurultayı’nda, Genel Başkan adaylarından Örsan Öymen, adaylıktan çekildiğini duyurduğu konuşmasında, hiç yeri değilken içindeki ufuneti kustu ve daha sonra da bu sözlerine açıklık getirerek dedi ki: ‘İmam-Hatip okulları kapatılmalıdır. Kur’an kurslarına çocuklar değil, yetişkinler gitmelidir. İmam-Hatip okulları camilere imam yetiştirmek için kurulmuş meslek okullarıdır.
Ben İmam-Hatipler bütünüyle kapatılsın demedim, ihtiyaç fazlası olanlar kapatılsın dedim. Dinselleştirilmiş bir eğitimle bin yıl beklersiniz. CHP içindeki bozuk düzenin ortadan kaldırılması için devrimci bir süreçle düzeltmek istiyoruz. CHP’de başta laiklik olmak üzere birçok şey ihmal edildi. Her yerde teokratik düzen var. Eğitim dinselleşmiş, devlet kadroları dinselleşmiş; biz burada ses çıkarmak için aday olduk’.
Bu kişi kendini aydın ve memleket meselelerini dert edinmiş olarak görüyor (CHP’ye genel başkan adayı olduğuna göre) ama belli ki dünyadan haberi yok.
Ne eğitimi biliyor ne İmam-Hatiplerin kuruluş kanununu ve müfredatını biliyor ve ne de halkından ve halkının özlem ve beklentilerinden haberi var.
Ve bu kafayla milletten oy alıp iktidar olabileceğini zannediyor. En ufak bir araştırma yapmıyor ve demiyor ki, yahu biz neden sittin senedir iktidar yüzü göremiyoruz?
Belli ki bu kişi, İslamiyet’ten de bihaber; boşuna dememişler, ‘insan bilmediğinin düşmanıdır’ diye.
İslam dinini bilse; ‘iki günü eşit olan aldanmıştır’, ‘bilim (gerçek) müminin yitiğidir nerede bulursa alır’, ‘hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?’, ‘en üstün rütbe ilim rütbesidir’ dediğini bilir ve dine bu denli alçak iftiraları atmaz.
Ne demek dinsel eğitimle bin yıl bekleriz; bakınız, uçak ve helikopter motorlarımızı yapan mühendislerin başında Kadıköy İmam-Hatip Lisesi mezunu olan Prof. Dr. Mahmut Akşit var.
İmam-Hatiplerin müfredatında, lisenin derslerinin yanında fazladan dini dersler de var.
Pek özendiğini iddia edip de kıyısından bile geçemediğiniz Batılı bilim adamlarına bakın, hemen hepsi en az bir kasaba papazı kadar dini dersi (teoloji) bilir. Onlarda bu durum noksanlık olmuyor da konu İslam dini olunca mı problem oluyor?
İmam-Hatip liselerinin bir gayesi de (kuruluş kanunu) yüksek öğretime öğrenci yetiştirmektir. Dinini bilen bir avukat, bir mühendis, bir doktor, bir iktisatçı, bir asker sizi neden rahatsız ediyor ki?
Biz de bir İmam-Hatipliyiz; ki, bizim dönemimizde, üniversiteler İmam-Hatiplere kapalıydı. Biz de İmam-Hatip lisesinin yanında, normal liselerin de sınavlarına girerek diploma aldık ve böylece çeşitli fakültelere girdik.
Haberin Devamı
Normal liseliler bir yabancı dil biliyor, biz ise (İmam-Hatipliler), bir batı lisanın yanında, Arapça, ve Farsça da biliyoruz.
Bunun neresi kötü?
Bu kafa eski Yunan kafası kadar bile olamıyor. Zira onlar, üniversitelerinin kapısına ‘geometri bilmeyen giremez’ yazarlardı; bunlar ise, İstanbul Üniversitesi’nin ana kapısının üzerindeki yazıları okuyabilenleri içeri almıyorlardı!
Yani bilenleri içeri almıyorlardı.
Doğru; hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?
.
İnsan denilen zalim
#İnsanlık#Bakara Suresi#Kuran-I Kerim
Kasım 27, 2023 06:292dk okuma
İNSAN yaratıldığı günden beri kendini, etrafındakileri ve tüm evreni inceliyor, araştırıyor. Kendini tanımada eriştiği sonuç; ‘İnsan denen meçhul’. Yani kendini tanıyamadan kıyamet kopacak ve dünyamızdaki insanlık bitecek.
Ne acı!
Bu acı hakikat, insanoğlunun yaratılış gayesinden ne denli uzaklaştığının da tipik göstergesidir. Zira kendini bilen, tanıyan Rabb’ini bilir, tanır.
Kuran-ı Kerim’in ifadesiyle; ‘İnsan ki en cahil ve en zalimdir’; ilahi teklifi kabul ederek, ‘muhatap’ oldu ve o teklifi yüklendi.
Nitekim Bakara Suresi 30. Ayet’te mealen şöyle buyurulmaktadır: ‘Hani, Rabb’in meleklere, ‘Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım’ demişti. Onlar, ‘Orada bozgunculuk yapacak, kan dökecek birisini mi yaratacaksın? Oysa biz sana hamd ederek, daima seni tesbih ve takdis ediyoruz’ demişlerdi. Allahü teala da ‘Ben sizin bilmediğinizi bilirim’ demişti.
Halbuki insan, yine ilahi ifade ile ‘En güzel biçimde (fizyolojik, ruhsal ve zihinsel yetenekler bakımından en mükemmel, en seçkin olarak) yaratılan insan; en cahil, en nankör ve en zalimliğini ayyuka çıkarınca, ‘sonra da aşağıların en aşağısına indirdik’ ilahi hitabına muhatap olan yine insan. Malum her şey zıddıyla kaimdir
.İsrail neye hizmet ediyor
#İsrail#Soykırım#ABD
Kasım 29, 2023 06:292dk okuma
İsrail, yaptığı yıkım ve uyguladığı soykırımla neye hizmet ettiğini zannediyor?�
Malum rüzgâr eken fırtına biçer; peki ya fırtına, hatta kasırga eken ne biçer? ABD de İsrail’in suç ortağı olarak, aynı suale muhataptır.
Ektikleri bunca fitne tohumu yarın öbür gün yeşerdiğinde kendilerini hangi tehlikelerin beklediğinin farkında mıdırlar?
Kendilerinin terör örgütü olarak addedip savaştıkları milis güçlerinin nasıl meydana geldiğini biliyorlar mı? Bunlar, aile bireylerinin tümünü yok ettikleri öksüz ya da yetim kalan çocuklardan oluşuyorlar.
Gözlerini öfke ve kin bürümüş bu kişilerin kaybedecek hiçbir şeyleri yok. Dolayısıyla bunlara intikam tugayları denir; bunlar öç alma duygusuyla yaşar ve bunlar yaşadıkça kinleri artar.
Şu halde, ABD ve İsrail, geleceklerini bu intikam tugaylarına havale etmekte bir beis görmüyorlar.
Kendileri bilir.
ABD’nin desteğini alan İsrail, kurulduğu günden beri uyguladığı gayri insani eylemlerle, kendilerine düşman yetiştiriyorlar.
Siyonistlerin oluşturduğu bu düşmanların narına, Siyonist olmayan Amerikalılar ve Yahudiler de yanacaktır.
Yahudi Siyonistlerin bu denli vahşi tavırları, ilahi bir hakikati de gün yüzüne çıkardı. Cenabıhak, Maide Suresi 82. ayetikerimede mealen şöyle buyurmaktadır: ‘Elbette ki iman edenlerin, insanlar içindeki en amansız düşmanlarının Yahudiler ve müşrikler olduğunu göreceksin. Yine, onlar arasında iman edenlere sevgi bakımından en yakın olanların da ‘’Biz Nasraniyiz- (Hıristiyanız)” diyenler olduğunu göreceksin. Çünkü bunların içinde (insaflı) keşişler ve rahipler vardır ve onlar büyüklük taslamazlar’.
Malum Yahudiler, hem Tevrat’ı ve hem da İncil’i değiştirdiler; uydurdukları birçok şeyi ayet diye bu kitaplara eklediler. Mesela; Tanrı’nın yalnızca Yahudi ırkını üstün kılmış, diğer tüm insanları (insan kılığında yaratıkları) Yahudilere hizmet için yaratıldığını zikrederler.
Yine gerçek Tevrat’ta, Tanrı ‘Öldürmeyeceksin!’ buyurmasına karşın, Siyonist Yahudiler; ‘Sizden olmayanları, çoluk-çocuk demeden öldüreceksin, evlerini barklarını başlarına yıkacaksın. Eşeklerine (hayvanlarına) varıncaya kadar sahip oldukları her şeyi yakıp yok edeceksin’ demekte ve bunu da Filistin’de en vahşi bir şekilde uygulamaktadırlar.
Görüldüğü üzere Siyonistlerden, Siyonist olmayan Yahudiler ve Hıristiyanlar da müştekidir. Ve hatta bu Yahudiler ve Hıristiyanlar da Siyonistlerin hedefindedir.
Yukarıda zikredilen Kuran’ı Kerim’deki ayetin mealine dikkat edilirse, lanete uğrayan Yahudilerin büyüklük taslayanlar olduğunu görürüz. Kendilerini üstün insan, diğer bütün insanları ise yaratık görmeleri, onları, Allahüteala’nın Zât’ına düşman etmiştir. Zira kibirden (büyüklenmek) başka tüm günahlar, Allah’ın sıfatlarına düşmandır. Büyüklenme günahını işleyene, Cenabıhak ‘Hiç acımam ve doğrudan cehenneme atarım’ buyuruyor.
Ne diyelim; ateş azabı da onlara afiyet (!) olsun!
.İslam alemi mi dediniz
#İsrail#Binyamin Netanyahu#İslam Dünyası
Aralık 04, 2023 06:292dk okuma
VAKTİYLE (son olarak) Müslümanların başı ve birlikteliklerinin sembolü olan Halifeliği Osmanlılar (Türkler) temsil ediyordu. Diğer bir ifade ile İslam’ın bayraktarlığını Türkler yapmaktaydı.
Haberin Devamı
Türkler yaratılışları itibariyle samimi Müslümanlardı, yani Müslümanlıkta her daim hasbiydiler ve hiçbir zaman hesabi olmadılar. İnançlarını hiçbir zaman nefsi emelleri için kullanmadılar.
Bu yüzden de ‘Allahü tealanın sadık kulları olarak, O’nun yeryüzündeki varisi’ konumunda oldular. Müslümanlık, inananlara her bakımdan üstün olmalarını emrediyor.
Hele Türklerin dün ve bugün üzerinde bulundukları coğrafya, onları güçlü kılmak zorunda bırakıyor. Aksi halde tarih sahnesinden silinip gideceklerini çok iyi biliyorlardı.
Türk’ün ve onun sahip olduğu imanın (İslam) düşmanları, hep bu anı, yani Türklerin güçsüz anını kolladılar. Türklerin ve İslam’ın tarih boyu en büyük düşmanı olan İngilizler, Türklerdeki gücün manevi sırrını buldular ve önce bunu yok ettiler.
Gerisi çorap söküğü gibi geldi; mana kaybedilince, madde de yıkılmak mukadder oldu.
Türkler İslam’ın bayraktarlığını yaparken manevi olarak dayanıp güç aldıkları iki kaynakları vardı. Bunlardan birincisi Hilafet, diğeri ise Kur’an-ı kerimdi.
Bugün Hristiyan aleminin ruhani lideri (liderleri) var. Maddi olarak da bir sürü birliktelikleri mevcut. İslam aleminin ise, ruhani lideri olmadığı gibi, bin bir parçaya bölünmüş ayrılıkları var.
Oysa Müslümanlığın esası Tevhittir yani birlik; Bir (eşsiz, yegâne) olan Allah’a inanırlar ve O’nun gönderdiği son Peygambere ‘ümmet-i vahide’ tek ümmet olurlar.
İslam’ın aşk ve saffet devrinde Müslümanlar ‘Bir bedenin uzuvları gibi’ idi. Bir uzvu ağrısa tüm beden acı duyardı. Günümüz Müslümanın düştüğü dipsiz kuyulara bakın ki, Filistin’de bebeklerin parçalanmış cesetleri ortalığa saçılıyor, iki buçuk milyonluk İslam taifesi kıyıma, katliama ve hatta soykırıma uğruyor.
İki milyarlık İslam aleminden (Yönetim kademelerinden) değil acı duymak, en ufak bir üzüntüleri olmadığı gibi; gösteriş kabilinden de olsa herhangi bir serzenişte bulunmaları ve İsrail’e karşı çıkmaları söz konusu değil.
Bu vahşeti sergileyen İsrail’in insan kasabı olan başbakanı Netanyahu, küstahça tehditler savuruyor ve diyor ki: ‘İsrail’in yapmakta oldukları karşısında sakın sesinizi çıkarmayın, çıkarlarınızı korumak istiyorsanız tek bir şey yapmalısınız, sessiz kalın!’
Haberin Devamı
Onlar da koltuklarında oturmaya devam edebilmek için tek bir şey yaptılar; sessiz kaldılar ve kuzu kuzu koltuklarında oturmaya devam ediyorlar.
Adları İslam ülkeler, İsrail vahşeti konulu sözde toplantı yapıyorlar; bu soykırımı durdurabilecek hiçbir ciddi tedbiri almaya yanaşmadan dağılıyorlar.
Dünyanın dört bir tarafında yürüyen insanlardan da utanmıyorlar.
İsrail’de Netanyahu’ya karşı yürüyen Yahudilere bakıp da yüzleri bile kızarmıyor.
Vaktiyle (bir asır önce) Eyüp Sultan Camii’ne gitmekte olan Seyyid Abdülhakim Efendi Hazretleri’ne birisi yanaşır ve ‘Efendi! Ne olur dua edin de ümmet-i Muhammed kurtulsun’ der.
O da: ‘Siz bana ümmet-i Muhammed’i gösterin; şu an kurtulmuş olduğunu size müjdeleyeyim!’
Sahi İslam alemi mi dediniz?
.
Bir hayata çattık ki hayata kurmuş pusu!
#Gazze#ABD#İngiltere
Aralık 16, 2023 06:29
Şairin (N. Fazıl) tüm gerçekliğiyle ortaya koyduğu gibi; ‘İnsan üç beş damla kan, ırmak üç beş damla su; Bir hayata çattık ki, hayata kurmuş pusu! Geldi ölümlü yalan, gitti ölümsüz gerçek; Siz hayat süren leşler, sizi kim diriltecek?’
Haberin Devamı
Gazze’deki vahşeti değerlendirmek üzere, televizyon ekranlarına çıkan hemen yorumcu; ‘sözün bittiği yerdeyiz’ demekten kendini alamıyor.
Söz ne kelime? İnsanlığın bittiği, tükendiği, yok olduğu yerdeyiz!
ABD, İngiltere, Almanya ve Fransa vahşet kusan ölüm makineleriyle İsrail’i çevrelemişler ve onu soykırıma teşvik ediyorlar. İsrail de tarihte bir örneği görülmemiş şekilde; onlardan aldığı kimyasal ve biyolojik silahlarla katliamlarına devam ediyor.
Kelimenin tam anlamıyla terörist devletin hedefinde Filistinli siviller; bebekler, kadınlar, savunmasız insan yığınları var.
Meskûn mahalleri füzelerle ve uçaklardan atılan bomlarla enkaza çeviriyor. Şimdiye kadar on dokuz bin dolayında şehit cenazesinin defnedildiği söyleniyor; bunların 7 bine yakını çocuk ve bebek.
Lakin enkaz altında kalıp sayılamayan cesetlerin sayısını kimse bilmiyor.
Siyonist Yahudiler, 2. Dünya Savaşı’nda kendilerine reva görülen ve uygulanan katliam, işkence ve soykırımı, misliyle Filistinli Müslümanlara uyguluyor.
İki buçuk milyon savunmasız insan, dünyanın gözleri önünde kıyıma uğratılıyor, susuz ekmeksiz, aşsız, ilaçsız bırakılıyor. Bu iki buçuk milyonun Arş’ı titreten feryadını işiten yok, bütün dünyadaki ülke yönetimleri adeta lal kesildi.
Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarından sonra dünya, tek kelimeyle yalana teslim edilmiş durumdadır.
Anlata anlata bitirilemeyen Amerika rüyası, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi, BM Savaş Hukuku, Cenevre Sözleşmesi, Batı medeniyeti gerçekte birer yalandan ve aldatmacadan ibarettir.
Batı medeniyeti tüm unsurlarıyla, en ölümcül zehrin şekerle kaplanmış halidir ve bunu tattırdıkları milletler ölüm uykusundadır; ölünce uyanacaklardır.
Müslüman ülkeler, özellikle petrol zengini Arap ülkeleri, seyrettikleri bu zulme ortaktırlar. Zira ellerinden çok şey gelmesine rağmen bu durumu kuvveden fiile çıkarmıyorlar.
Sadece petrol üretimini kıssalar, en azgın emperyalist ülkeler bile dize gelecektir ama...
Görüldüğü üzere; Müslüman ülkelerden hiç birisi Filistinlilerin tırnağı kadar olamıyor; onlar her gün rezil şekilde ölmektense bir kerede şerefle ölmeyi cana minnet biliyorlar. Bu tarafta ise, yığınla sözde İslam ülkeleri onursuzca yaşamayı ve zalimlere uşaklık yapmayı yeğliyor.
.İsrail Pandora’nın kutusunu açtı
#İsrail#Osmanlı Devleti#Yahudi
Aralık 25, 2023 06:292dk okuma
İnsanlığın bugün geldiği nokta itibarıyla sahip olduğunu iddia ettiği medeniyetin serapa bir yalan olduğu ve gerçek anlamıyla vahşeti yaşadığı ortaya çıkmıştır.
Bu denli çöküş ve çürüme, insanlara insanlıklarını unutturan, milliyetçiliği ırk temelinde algılayan Fransız İhtilali ile başladı. Bu uğursuz (meşum) günden sonra bünyelerinde çeşitli (hemen her dil, renk ve inançtan) kitleleri barındıran büyük devletler yıkılmış, bunların yerine etnisiteye dayalı onlarca devletçikler kurulmuştur.
Osmanlı Devleti’nin (Devlet-i Aliye) dışındakiler yakıp, yıkıp, öldürüp, sömürmeyi amaç edinen imparatorluklardı. Devlet-i Aliye dünya üzerindeki adaletin tesisi için adeta bir denge unsuru idi.,
Zira Devlet-i Aliye’nin şiarı, Topkapı Sarayı’nın giriş kapısında yazılmaktaydı: ‘Yeryüzündeki tüm mazlumların hamisi ve Allahateala’nın (adaletinin) yeryüzündeki gölgesi.’
Evet bizim ecdadımız, yeryüzündeki tüm mazlumların sığınağı, barınağı, tutanağı, dayanağı idi. Bugün de gücümüz oranında aynı ideal için yaşamıyor muyuz?
Bu durumun tipik örneği Kudüs’tür. Üç semavi dinin müntesipleri burada huzur içinde, asırlar boyu yaşadılar. Osmanlının çekildiği yerler, sırtlanların elinde kalırcasına tarumar edildi ve o gün bugündür kan, gözyaşı dinmedi, dinmiyor ve belli ki kıyamete kadar da dinmeyecek.
İsrail’in sergilediği vahşet, adeta turnusol kâğıdı gibi tüm devletlerin içyüzünü ortaya çıkardı. İsrail’e arka çıkan, destekleyen ve yaptığı soykırıma seyirci kalan tüm devletlerin ‘zorba’ ve ‘zalim’ devletler veya zorbaların, zalimlerin uşakları oldukları görüldü.
Kendi halkları bile yöneticilerinin gerçek yüzlerini görmüş oldular. Daha açık ifadesiyle, yöneticilerinin Siyonizm’in esareti altında, kendilerinin de yöneticilerinin esareti altında olduklarını fark ettiler.
Bu uyanış dünyanın, böyle gelmiş ama böyle gitmeyeceğini işaret etmektedir. Zira tüm dünyanın kanalizasyonları, yerin üstünden akmaya daha fazla dayanamaz!
Tüm halklar aldatılmış olduklarını ve Siyonizm’e kendi yöneticileri eliyle nasıl hizmet ettirildiklerini gördüler.
Nihayet on yıllar boyu aldatılan bu halklar, kendi yönetimlerine karşı yürüyorlar. Doğulusu da Batılısı da Müslümanı da Hristiyanı da Yahudisi de dinlisi de dinsizi de yürüyor.
Haberin Devamı
Batı ve ABD destekli İsrail vahşeti gösterdi ki, Batı’nın tüm değerleri (insan hakları, adalet, özgürlük vb.) aldatmacadan ibarettir ve gerçekte vahşetin yaldızla kaplanmış halidir.
Biz Türkler, Batı’nın gerçek yüzünü dün de görmüştük, bugün de iliklerimize kadar yaşayarak görmekteyiz. Bizler tüm bu gerçekleri haykırmamıza rağmen sesimizi kimselere duyuramadık.
Zira zor oyunu bozmaktadır.
Zorbaların tamtam çığlıkları tüm dünyanın ufkunu tutmuş, hak ve hakikat namına hiçbir oluşuma imkân ve ihtimal kalmamıştı.
Gün, gecenin zifiri karanlığının ardından doğar.
Az kaldı; mazlumların sığınağı Türkler düştükleri yerden silkinip ayağa kalkıyorlar.
O kalkışla beraber dünya yeni bir güne uyanacak ve o gün tüm mazlumların eline ‘kurtuluş beratı’ verilecektir.!
.
.Nasıl unutabiliriz
#PKK/YPG/PYD#Terörle Mücadele#Askeri Harekât
Aralık 27, 2023 06:292dk okuma
Yerleşmiş olduğumuz bu çetin ve netameli coğrafyada yaşayabilmenin iki şartı var; birincisi yaşayan kitlelerin birlik olması, diğeri de güçlü olmalarıdır.
Dikkat edilirse, açık ve gizli düşmanlarımız da bu iki yönden bize hücum etmektedirler. Ya içerideki birliğimizi bozmaktalar; bunun için de kardeşi kardeşe düşman etmek için nifak tohumları ekmekteler ya da çeşitli terör örgütlerini kurup, geliştirip, besleyip, eğitip, donatıp üzerimize saldırtmaktadırlar. Birliğimizi ve bütünlüğümüzü bozmak için bir imparatorluk bakiyesi olan toplumumuzun dinamikleriyle oynuyor ve böylece bizi birbirimize düşürüyorlar. Daha dün yedi düvel olarak kapımıza dikilmiş ve tüm melanetlerini kusarak, ellerinden gelen tüm vahşeti sergileyerek varlığımıza kastetmişlerdi. O ölümcül yaralar, henüz kabuk bağlamışken ve unutulmaları asla mümkün değilken...
Bugün de aynı güçler (Batı), bizimle sözde aynı ittifak içinde gözükmelerine rağmen envai çeşit düşmanlıklarını sergilemek için ellerinden geleni artlarına koymuyorlar.
Batı, 40 yıldır PKK/YPG/PYD’yi başımıza bela etti.
Daha yeni, 12 civanmerdin acısıyla yüreklerimiz dağlandı, kınalı kuzularımız şehadet şerbetini tattı. Anne karnındaki yavrularını babasız bırakarak sonsuzluğa uçtular. Alemlerin övüncü olan sevgililer sevgilisine komşu oldular. Cennet nimetleri kendilerine afiyet olsun; Rabb’im aynı şehadeti bizlere de nasip eylesin. Amin.
Siz, Türkiye’nin, sadece PKK diye bir örgütle mücadele ettiğini mi zannediyorsunuz? Türkiye; ABD, Fransa, İngiltere başta olmak üzere asıl İsrail’le savaşıyor. Zira bizim güneyimizde kurulmak istenen Kürdistan, gerçekte küçük İsrail olacaktır.
Bundan dolayıdır ki, Anadolu’nun (Ankara) savunma hattı Kudüs’ten başlar. Allah saklasın Kudüs, Gazze düşer ise sıra Türkiye’ye gelecektir. Nitekim Gazze’deki İsrail vahşetinin yansımalarını hem sınırımızın dışındaki terör olaylarında ve hem de içerideki çeşitli provokasyonlarda görmekteyiz!
İsrail’in peşinde olduğu sözde kutsal topraklar, Nil ile Fırat nehirleri arasındaki sahayı (Türkiye’nin büyükçe bir kısmı dahil) kapsamaktadır.
Lübnan, Ürdün, Suriye, Irak ve Körfez’deki kabile devletçikleri hayali devletler olup, sınırları cetvelle çizilmiştir. O cetveli ve pergeli tutan el, bugün da anılan tüm bölgeyi paramparça edip İsrail’e lokmalar halinde sunmaktadır.
Yani Türkiye, Suriye’nin ve Irak’ın kuzeylerinde askeri harekâtlar yapıyor ve konuşlanıyorsa, bu siperler gerçekte Batı ülkelerine ve İsrail’e karşı yapılmaktadır.
Ama gelin ve görün ki, içimizde devşirilmiş kimi aklıevveller; “Suriye’de, Libya’da ne işimiz var?” diyebiliyor
Aynı aymazlar, İsrail’e taşeronluk yapan PKK/YPG/PYD’nin siyasi yansıması olan içimizdeki bölücü partiyle ortak hareket edebiliyor.
Bu cümleden olarak, sınır ötesine yapılacak askeri harekât tezkerelerine ‘Hayır’ diyebiliyorlar.
Utanmadan da şehit cenazesinde bir gözüküp soluğu bölücü partinin kapısında alabiliyorlar.
Askerimizi şehit eden PKK/YPG/PYD terör örgütlerine silah ve mühimmatı verip lojistik sağlayan ülkelerin başında ABD gelmektedir.....................................Yalan ve iftira kumkumaları
#Erdoğan#Metin Cihan#FETÖ
Aralık 30, 2023 06:293dk okuma
Paylaş
İçerideki ve dışarıdaki düşmanlar ayrı ayrı çalışarak ve el ele verip birlikte mesai harcayarak; 40 yıldır siyasette bulunan ve bunun çeyrek asra yaklaşan bir dönemini ülkeyi yönetmekle geçiren Sayın Erdoğan ve aile fertlerinin her birini adeta pertavsızla incelediler ve her hal ve hareketlerini, fasılasız takip etmelerine rağmen en ufak bir şey bulamadılar.
Doğrularla bir şey yapamayacaklarını anlayınca, bu kez yalana ve iftiraya sarıldılar. Öyle ya yalandan kim ölmüştü? Yapılan araştırmalarda, sosyal medyada yalan haberlerin, 6 kat daha fazla yayıldığını gördüklerinde, yalancılara ve iftiracılara gün doğdu.
Allah’tan korkmaz, kuldan utanmaz bu aşağılık mahluklar, özellikle Sayın Erdoğan’ın aile bireylerine yakıştırdıkları iftiraları, sosyal medyada ışık hızıyla dolaşıma soktular.
Bu durumun son örneği kirli ağızlarda hâlâ sakız ediliyor. Bakın nasıl:
İftiranın kaynağı Almanya’da yaşayan ve İnterpol’ün kırmızı bültenle aradığı bölücü-FETÖ karışımı Metin Cihan (asıl ismi Cihan Yücel), ‘X’ adlı sosyal medya üzerinden şöyle bir paylaşımda bulundu: ‘Cumhurbaşkanının oğlu Burak Erdoğan, sahibi olduğu gemisi ile İsrail’e sevkiyat yapıyormuş.’
İşte bu kıpkırmızı iğrenç yalana, cibilliyetleri malum birileri (gazeteci, televizyon sunucusu, siyasetçi, sosyal medya batakçıları v.b.) mal bulmuş mağribi gibi sarıldılar. İçlerindeki kin ve nefretlerini de ekleyerek ufunetlerini kustular.
Kimi sosyal medya fareleri kendi çukurlarından, kimi hadsiz ve müfteri siyasetçi TBMM kürsüsünden, kimi kendini bilmez yalancı ve soytarı gazeteci ve televizyon yorumcusu da mahut yalana takla attırarak kamuoyuna sundular. Ve dediler ki: ‘Erdoğan’ın oğlu kendi gemisiyle Türkiye’den İsrail’e mühimmat taşıyor. Bunlar İsrail sevdalısıdır. Bunların elinde Gazzellilerin kanı vardır.’
Söz konusu gemilerin ortağı olan Mecit Çetinkaya benim ortaokul sıralarından beri samimi arkadaşım. (Yüz yıldan fazladır, dört nesildir denizcilikle iştigal eden, en eski Türk denizcilik firmalarından biridir.) Konuyu hem kendisinden dinledim ve hem de araştırmacı gazeteci hassasiyetiyle enine boyuna araştırdım.
Konuyla ilgili tüm resmî belgeleri elde ettim ve bu yazıyı onların ışığında yazıyorum.
Bahse konu geminin adı ‘Halit Yıldırım’dır. Bu gemi Yıl SHIPPING Denizcilik şirketine aittir ve sahipleri Mecit Çetinkaya ile Talat Yıldırım’dır (Talat Bey babasının ismini gemiye vermiştir). Bu gemi İsrail’e mal taşımıyor, İsrail’e boş gidiyor, İsrail’den ABD’ye (Florida) kimyevi gübre taşıyordu. Talat Yıldırım, bu gemi için almış olduğu krediyi halen Yapı ve Kredi Bankası’na ödemektedir ve banka nezdinde ipoteklidir.
Savaştan önce, bu taşımacılık sözleşmesi yapılmış ve anılan taşıma (kimyevi gübre) 14 Ekim’de gerçekleşmiştir.
Görüldüğü üzere; işi, İsrail’den ABD’ye gübre sevkiyatı olan bu gemi ‘Halit Yıldırım Gemisi’ ile Cumhurbaşkanı’nın oğlu Burak Erdoğan’ın bir ilgisi yoktur. Zira Burak Erdoğan’ın, Mecit Çetinkaya’nın oğlu ile ortak oldukları geminin adı ‘Sakarya’dır ve MB Denizcilik şirketine aittir.
Manta Denizcilik, tüm bu gemilerin operasyonel süreçlerinin takip ve organizasyonunu yapan işletme şirketidir. Armatör firma değildir.
Sakarya gemisinin de İsrail’den olan taşımalarla bir ilgisi bulunmamaktadır.
Hal böyle iken, mahut müfterilerin, bunca yalan ve iftarı atarlarken hiç mi vicdanları sızlamıyor? Hiç mi Allah’tan korkmuyorlar? Bütün bu yalancı ve müfteri takımı yarın hangi yüzle Mahkeme-i Kübra’ya çıkacak ve nasıl hesap verecekler?
İftiraya uğrayan hem Cumhurbaşkanı’nın ailesi ve hem de bahse konu gemilerin sahipleri, müfteriler hakkında suç duyurusunda bulundular.
Adaletin bir an önce tecelli etmesi ve hakkın yerini bulması en halis temennimizdir.
Ülkemizde her şey değişiyor, malum kafa ise hâlâ nato mermer nato kafa!
Aynı zihniyet dün de imamın keçisi çalındığında, bu haberi; ‘İmam keçi çaldı’ diye aktarıyordu.
.
|
|
XXXXXXXXXX
Necip" bir şair, "Fâzıl" bir yürek!
"Geldik işte! Şu dağların ardında, aradığın! Burda başlar, hayat yolculuğu!”
“Ya otuz yıl? Yaşamamış mı, hiç gelmemiş mi dünyaya? Hatırası, hayalleri… Dünü, yarını…!”
“Saati işlemiş, o durmuş; bunca sene. ‘Gökyüzünden habersiz uçurtma uçurmuş…’ Derin bir pişmanlıkmış, aykırı bir duruş!”
“Sen tut; Istanbul’u, Sorbon’u bırak; Şemdinlili Kürt Hoca’nın izini sür, koş gel buralara.”
“Düz mantıkla anlaşılmaz elbet. Yaşamak gerek. Kavramlar dünyasının kurbanı sen! Beğenmezsin ıhlamur kokulu dağları, cağıl cağıl akan suları.
Bilmezsin, kuzuyu doğar doğmaz kucağına almayı, alnına kına sürmeyi. Ezanla karşılamayı hayatı, ‘İlk O’nu duysun!’ diye adını vermeyi.
‘Mecburi hizmet’ dersin, ‘doğu görevi’ diye kestirip atarsın. Işık doğudan gelir, Büyük Doğu’dur adı.
…………………….
“Duyuyor musun?”
“Neyi?”
“Nuh’un gemisi karaya oturuyor sanki. Tufan Günü yakınlarda bir yerde, Cudi’de. İşte ayak bastığın yerde kuruldu, Hak Batıl terazisi.
İbrahim, on yedisinde bir bilekti Harran’da. Eyyup, çıktı doruğa sabrıyla, Urfa’da.
Anladın mı şimdi, Maraşlı Şair’i çekeni? Kapanmayan bir dertti. Solgundu benzi, sararmıştı rengi. Seyyid Taha’nın fendi, Sorbon’u yendi.”
“Onun için getirdin buralara! Yüzleşeyim Anadolu’yla, helalleşeyim toprağıyla.”
“Vasiyeti vardı, lakin getirmediler yerine. ‘Taha’nın yanına gömün!’ diye.”
“Köyüne gidelim Taha’nın!”
………………………
“Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz. Hanemize neşe kattınız. Demek, Üstad’ın izini sürersiniz. Ne iyi ettiniz de geldiniz!
Sıradışı kitabını burda düşündü, uzaklardan gelen sese kulak verdi. Adını da şu minderde koydu kitabının.
‘Son Devrin Din Mazlumları olsun adı.’
Piranlı Hoca çekilirken dar ağacına, yirmi ikisindeymiş şair, bilmezmiş o zamanlar. Bohem hayatıymış sürdüğü. Nice sonra berraklaşınca zihin, anlamış o vakit:
‘İnananı çizin!’
Silistreli’ye yapılan, gitmezmiş hayalinden. Ayırmazmış hiçbir şey, Sonsuzluk Emeli’nden.
Erbilli gatakulliye gelmiş, Menemen’in bağrında. Onulmaz bir yaraymış, Yirmi Beş’in baharında.”
“Herşeyi paylaşmış sizinle. Siz Kürt, o Türk!”
“İnsan anlaşmaz, söz ile kelam ile. Lakin anlaşır insan, lisan-ı hal ile. Bir Büyük Medeniyettir birlikte kurduğumuz. Yalnız O’nadır yalnız, Bir Olan’a kulluğumuz!”
“Kalk gidelim, yol uzun. Yaylalardan aşalım, ırmaklardan geçelim. Rastlarız bir çobana, talim ederiz ayrana, içeriz kana kana, şükrederiz Yaradan’a!”
………………………
“Duyuyor musun?”
“Yine neyi?”
“İstiklal rafa kalktı, kaldı ‘Mahkemeleri.’ Yüz binler Hakk’a yürür, kanla dolar bentleri. Fırat ile Dicle’nin ahını kimse duymaz, götürürler bir anda hesabını sorar sormaz.”
“Şu Şair’in derdine bak, bir eli yağda bir eli balda geçerken ömrü, vurmuş kendini dağlara, yaralıymış belli, gönlü.”
……………………….
“İşte göründü Maraş, emir gelir Sütçü İmam’dan: Sonuna kadar savaş!”
“Uzunoluk dedikleri, demek burası. Kısakürek şaire ilham katan, Maraşlının duası. Bir kere çıkıp dönmeyen evine, yiğitlerin yuvası.
Şair olmaz mı insan, havasına suyuna…! Zarifoğlu Cahit’tir, Beyazıt bir Erdem. Kapılan rüzgarına….”
……………………....
Arvaslı’yla kesişir, yolları Anadolu’da. Tek satır yazmaz, dünyasından kopunca.
‘Bak incele, var mı edebe ters. Sonra girerim vebale, lanet okur bana herkes!’
Sağlam bir bağdır, Arvaslı’ya uzanan. Bağlum’a düşer yolu, odur mezarını kazan. Islatır gözyaşları kefenini, bezini. Van’dan gelen nefestir, haykırırken sesini.”
……………………….
‘Konuşturman, vurun. Sokun tabutluklara. Ola ki konuşursa, foyamız çıkar meydana.
Sen misin tek başına, çılgınca eleştiren. Dokunulmaz kılmadık mı, çıkmasın sakın ortaya.
Sonra benden sorarlar, hesabını On İki Ada’nın,
Milli Şef’tir adımız, sarsılmasın itibarımız!’
………………………
“İşte duydun duyacağını.
Paşakapısı, Üstad’ın ruh iklimi okulu. Şu kodeste geçti, yıllarının pek çoğu. Şu pencereye konardı Yusufcuk, şu meydanda gördü Ali’nin idamını,’Boynunda yafta.’
Volta atarken maltada, geleceği kurardı. Çıkar çıkmaz soluğu Cağaloğlu’nda alırdı.
Sesler kenetlenir, harfler dize gelir, kaçardı uykusu Malatyalı Rotaryen’in. Sireni hiç susmazdı, Mecidiyeköy Şube’nin.
Kireci yeni vurulmuş duvarları özlerdi. Şimdi bütün mahkumlar kapısını gözlerdi. Hayat devam ediyor, mapushane damında. Ömür ‘Nihayet!’ diyor, bir bahar sabahında.
………………………...
‘Ölüler, yaşayanlardan daha fazla konuşurmuş.’ Bunu gördüm naaşında. Sığmadı yüz binler sığmadı, Fatih’in avlusuna.
Bir birliğin eseri, arkana düşen erler; Şemdinli’den Eyüp’e fethe yürür neferler!
Yaşarken çok bekledin, işte şimdi hayalin! Haliç’e bakan yamaç! Bu senin pürmelalin!
………………………..
“Selam sana ey şair! İşte yanıbaşındayım!
Görmek nasip olmadı, dinledim lakin sözünü.
‘Çile’sini sen çektin, gittin Öte Diyar’a.
Yanmaktadır günbegün, Bağdat ile Diyala!
Tarık Sezai Karatepe
.İnsanlık öldü
#Televizyon#Doğu Akdeniz#İsrail
Ocak 01, 2024 06:292dk okuma
İNSANLIK, tarihi boyunca; Peygamberler, hikmet ehli şahıslar veya diğer terbiye mümessilleri vasıtasıyla sahip olduğu tüm değerlerini yitirdi.
Üstün zekâsı sayesinde en acımasız canavarlardan çok daha vahşileşti ve daha korkunç bir hal aldı.
Yabani hayvanların en tehlikelisi, günümüz insanın yanında kuzu kalır.
Televizyonda haberleri izlerken, ekranda gösterilen Doğu Akdeniz’de, İsrail’in hemen yanı başında konuşlanan savaş gemilerinde dalgalanan ABD, İngiltere, Almanya ve Fransa devletlerinin bayraklarını gördükçe insanlığımdan utanıyorum.
Ve kendi kendime: ‘Ya bunlar insan değil ya ben insan değilim’, diyorum.
Ve eğer bunlar insan sayılacaksa, olmaz olsun ve yerin dibine batsın o insanlık!
Savunmasız bir ceylan yavrusunun etrafını, kanlar sızan dişleriyle çevreleyen bu sırtlan sürüsü; bir de utanmadan, dünyaya insan hakları, hak hukuk dersleri vermeye kalkışıyor.
Bütün bu zorba takımına söylenecek tek şey: Siz önce insan olun, ondan sonra insanlık dersi vermeye yeltenin!
Meğer, güneş kaybolup ortalık kararınca, Hak gidip batıl gelince, mazlumların hamisi ve sığınağı Türkler gidip İngiliz, Amerikalı ve diğerleri gelince meydan yeri insan görünümlü en vahşi canavar sürülerine kalırmış.
Erler gidince, er meydanını canavar sürüleri doldururmuş.
Topkapı Sarayı’ndaki Adalet Kulesi’nin ışıklarına zift dökülüp söndürülünce, dünyanın dört bir yanında zulüm ayyuka çıkarmış.
Bugün tüm dünyanın gözleri önünde sergilenen Evangelist destekli Siyonist vahşetinin bir benzeri tarihte görülmemiştir. İnsanoğlunun geliştirdiği en ölümcül, kan kusan silahlarla kundaktaki bebekler, kadınlar, çocuklar ve masum siviller, kitleler halinde katlediliyor.
Hem de sokak sokak, mahalle mahalle yerleşim yerleri yer ile yeksan ediliyor.
Hani savaşın hukuku vardı? Hani hastanelere, okullara, kadınlara, çocuklara, bebeklere dokunulmazdı?
Küvözdeki bebekleri top ateşiyle paramparça eden bir zihniyetle karşı karşıyayız.
Hangi insanlıktan bahsediyoruz? Bunlar, birbirlerinin canlarına musallat olan hayvanlar kadar bile olamazlar. Zira en vahşi hayvan bile sürüden birini avlar ve onunla yetinir.
Bu insan müsveddeleri ise, kendilerinden olmayan insanların köklerini kazımak, nam ve nişanlarını dünyadan silmek için saldırıyor.
Haberin Devamı
İşlenen bu en adi ve soysuz cinayetler karşısında hiç kimse masum değil. Çin de değil, Rusya da değil. Zira onlar da bu haksızlık karşısında susup şeytan olmayı yeğlediler.
Lal kesilen tüm dünya ülkeleri, bana dokunmayan yılan bin yaşasın diyerek gününü gün etmenin derdinde.
Bu zulme dur denmezse, en kısa zamanda sıra diğer ülkelere gelecek ve bu katliam, önce bölgesel ve ardından küresel boyutlara erişecek.
Yılanın başı küçükken ezilmezse, yarın ejderha halini alıp herkesi yutar hale gelecek.
Ve o zaman eyvah para etmeyecek!
Evet; bugün değilse ne zaman?
İnsanlık öldüğüne göre, belli ki hiçbir zaman!
.
Bu ülke yolda bulunmadı
#ABD#İngiltere#Almanya
Ocak 03, 2024 06:293dk okuma
Herkes aklını başına almalı.
Zira bu ülke yolda bulunmadı. Her karış toprağı şehit kanıyla yoğrulmuş bu aziz vatanda, hiç kimse bu ülkenin dinamikleriyle oynayamaz; milli birliği ve bütünlüğü bozucu sözleri edemez, eylemde bulunamaz.
Bu ülke 40 yıldır terörle boğuşuyor; varını yoğunu terörle mücadelede harcıyor.
Başta PKK olmak üzere, boğuşmakta olduğumuz tüm terör örgütleri gerçekte buzdağının görünen kısmı; asıl savaşı, bu örgütlerin hamileri olan sözde dost ve müttefik ülkelerle yapmaktayız.
Bunların başında da ABD, İngiltere, Almanya ve Fransa gelmektedir.
Dikkat edilirse, düşman asıl gücünü içimizdeki dağınıklıktan; kimilerinin aymazlığından kimilerinin de bilerek veya bilmeyerek hainliğinden almaktadır.
Kurucu parti olmakla övünen şu CHP’nin aymazlığına bakar mısınız? Üç-beş belediye başkanlığı elde etmek için terör örgütünün Meclis’teki uzantısıyla gizli pazarlıklara girişiyor.
Tezkerelere ‘hayır’ diyor ve bütün partilerin terörü kınayan ortak bildirisine bölücü parti ile birlikte imza atmıyor. Müstakil olarak yayınladıkları bildiride ise terör örgütü PKK/YPG/PYD’nin ismini yazamıyor.
İçimizdeki bu denli dağınıklık, gaflet ve aymazlık elbette ki terör örgütlerinin ve onların içerideki uzantılarının küstahlıklarını artırıyor.
Nitekim son ismi DEM olan bu partinin ‘Gençlik Meclisi 1. Kongresi’nde ne kadar rezalet varsa hepsi sergilendi. Barkovizyonda, hapisteki bebek katiline övgüler düzüldü, PKK lehine sloganlar atıldı, PKK paçavraları sallandırıldı ve daha önemlisi PKK leşleri için saygı duruşu yapıldı.
Şimdi sorarım size; dünyanın neresinde ‘yol geçen hanını andıran’ böyle bir ülke vardır?
Bütün bu kepazelikler sergilenirken Anayasa Mahkemesi ne yapmaktadır? Elli bin kez kapatılmayı hak eden bu partiyi neden kapatmıyor? Anayasa Mahkemesi de bütün mahkemeler gibi Türk milleti adına karar vermiyor mu?
Milletimizden kesilen vergilerle böyle bir partiye Hazine yardımı yapılıyor ve bu partiye mensup milletvekillerine TBMM’den maaşlar ödeniyor.
Böyle bir demokrasi anlayışı dünyanın neresinde vardır? Dünyanın en gelişmiş demokrasilerinde bile böyle bir partinin varlığına asla müsaade edilmez. Değil bölücü başına methiyeler düzmek, onun adını anan ağızlar yırtılır.
Dokunulmazlık zırhına bürünen bu milletvekilleri, haklarında yazıp-çizen ve konuşup hadlerini bildiren birçok gazeteci arkadaşımızı mahkemelere verip tazminat ödemeye mahkûm ettiriyorlar.
Belli ki bunlar, yandaşlarıyla birlikte meydanı boş buldular ve istedikleri gibi at koşturuyorlar.
Ama yağma yok; hiç kimse bu milletin sabrını denemesin. Sabrın da bir sınırı var.
Kürt kardeşlerimiz daha az eşittir hezeyanında bulunan CHP Genel Başkanı Özgür Özel, güya sözlerine açıklık getirdi. Bölücü partiye şirin görünmek için battıkça batıyor.
Neymiş efendim; Kürt halkı kendilerine belediye başkanı seçemiyormuş, seçtikleri görevden alınıp yerlerine kayyumlar atanıyormuş. Buymuş onların daha az eşit olmalarının nedeni, iyi mi?
Belli ki bunun aklı bir yerlere kaçmış; öyle bilinen cinsten akıl tutulması falan değil. Resmen sırra kadem basmış.
Yahu Anayasa ve kanunlar çerçevesinde görev yapan hangi belediye başkanı görevinden alındı? Bir tek kişi gösterebilir misiniz?
Görevden alınanların hepsi dağ kadrosuna taşeronluk yapan, kanun ve hukuk tanımaz kişiler.
Asıl bu tipleri görevde tutmak suçtur.
O hendekleri belediyelere ait iş makinaları açtı ve o izinleri ve hatta emirleri mahut belediye başkanları verdi.
Onları temizlemek için 800’e yakın şehit verdik.
Özgür Özel, sen nerede yaşıyorsun?
Kimlerin kayığına bindiğinin farkında mısın?
Bekleyin, asıl millet sizi seçimlerde imamın kayığına bindirecek!
.
Devlet aklı
#Birinci Cihan Savaşı#Osmanlı Devleti#Netanyahu
Ocak 06, 2024 06:292dk okuma
Dünyanın dengesi bozulmadan önce (Birinci Cihan Savaşı), coğrafyaları işgal eden imparatorluklarda devlet aklı vardı ve bu akıllarla dünyaya nizamat verirlerdi.
Onların arasında bulunan Osmanlı Devleti (Devlet-i Âliyye) adaleti temsil etmesi yönüyle, denge unsuru idi.
Osmanlı’nın inkırazından (çökme-dağılma) sonra meydan yeri, sömürgeci sırtlanlara ve çakallara kaldı. Dolayısıyla devlet aklı da sırra kadem bastı!
Ondan sonra, 2. bir cihan savaşı yapılmasına rağmen, dünyaya huzur gelmedi; gelmez de. Nasıl gelsin ki, gidilen yol, takip edilen siyaset ‘parçala, yönet ve yut!’ yönündedir.
Başta ABD olmak üzere tüm emperyal güçler, dünyayı ‘kontrollü kaos’ yöntemiyle yönetmektedirler. Şairin, yerinde ifade ettiği gibi: ‘Böyle gecenin, hayır umulur mu sabahında?’
Ama görünen o ki, çıkartılan kaoslar, kontrolden çıkacağa benziyor. Bu durumun tipik örneğini İsrail’in Gazze’ye olan soykırımında görmekteyiz. Kana susamış Netanyahu, boğulacağı kanda, önce bölge insanını ve bilahare de tüm insanlığı boğmak istiyor!
Bundan dolayı da dur durak bilmiyor ve daha önemlisi, savaşı bölgeye yayarak Üçüncü Dünya Savaşı’nın fitilini ateşlemek istiyor.
İsrail’in, Lübnan’ın başkenti Beyrut’a saldırıp oradaki HAMAS mensuplarını öldürmesi olayı, orada hâkim olan Hizbullah’a rağmen yapıldı. Havadan yapılan bu operasyonla hem Hizbullah örgütü hem Lübnan hükümeti ve hem de İran tahrik edildi ve edilmeye devam ediliyor.
Nitekim Netanyahu, Lübnan’ın savaşa girmesini dört gözle beklemektedir.
Yemen’deki İran yanlısı örgütlerinin, Kızıldeniz ticaret yolunu taciz etmeleri, başta ABD ve AB ülkeleriyle tüm bölge ülkelerini, ister istemez olayın içine sokmaktadır.
Perde gerisinden kukla oynatan İran’da vuku bulan patlamalar ve onlarca kişinin öldürülmesi; İran’a ayağını denk al mesajından başka bir şey değildir.
Diğer bir ifade ile İran’a otur oturduğun yerde denmek isteniyor. Çünkü İran’a çok yüz verildi; o da tüm Körfez ülkeleriyle birlikte Yemen’e yayıldı.
Burada en pis oyunu bizzat ABD oynadı ve aynı şekilde oynamaya devam ediyor. Bölgemizde palazlandırdığı devlet ve terör örgütleriyle karışıklık çıkartıp parsayı toplamak istiyor.
Bu cümleden olarak; PKK/YPG/PYD’yi Türkiye’nin üzerine, İsrail’i Gazze’ye saldırtıyor.
Malum. ABD, Irak’tan çekilirken, burayı kendi eliyle İran’a teslim etti. İran, ABD’nin kontrolünde olamasa, ne Irak’ı ona teslim ederdi ve ne de onun öylesine yayılmacılığına göz yumardı!
ABD, teşvik ettiği İran yayılmacılığından hep bir Sünni-Şii savaşı bekledi lakin Türkiye’nin devlet aklı sayesinde avucunu yaladı.
Şimdi de kontrolden çıkmak isteyen Netanyahu’yu dizginlemek ve savaşı bölgeye yaymaması için uğraşıyor. Zira ABD çok iyi biliyor ki, İran’ın veya başka bir ülkenin savaşa girmesi, ister istemez ABD’yi de ateşe atacaktır.
ABD’nin mi İsrail’i, İsrail’in mi ABD’yi idare ettiğini, malum savaşın yayılıp yayılmamasında göreceğiz!
Her ne görsek de, bunun hayra yorulamayacağı apaçık ortadadır.
.
Örtülü savaş
#Osmanlı#BMGK#FETÖ
Ocak 08, 2024 06:292dk okuma
Dün Osmanlı istenmiyordu, bugün de Türkiye istenmiyor.
Varlığına tahammül edemedikleri Osmanlıyı, birlik olup yok ettiler. Belli ki, Osmanlının külleri üzerinde kurulan Türkiye’ye de rahat yüzü göstermeyecekler.
Zira Türkiye Devleti kurulduğu günden beri, düşmanların hedef tahtasındadır. Açıktan, mertçe savaşmayı göze alamadıkları Türkiye ile örtülü savaşı yeğlediler ve bunun için de ellerinden geleni artlarına koymuyorlar.
Türkiye’ye karşı olmalarının sebebi, Türklerin tarihidir, tarihteki rolleridir.
Zira bütün dünya çok iyi bilmektedir ki, Türkler haksızlık karşısında susmaz, susamaz; imanlarından aldığı güçle hakkı tutar kaldırır ve haykırırlar. Gücü oranında ya fiili olarak müdahale eder (ve hesabının sorar) ya diliyle kınayıp lanetler ya da kalbiyle buğzeder (nefret eder).
Diğer bir deyişle Türk’ün tarihteki misyonu, Yunus Emre’nin şiirlerinde vurgu yaptığı Molla Kasım rolüdür. ‘Kasım’ taksim eden, adaleti sağlayan, haklının hakkını teslim eden, haksıza haddini bildiren...
Bu durumun da olamazsa olmaz şartı güçlü olmaktır. Zira kuralı güçlü olan koyar ve uygular.
Şu anda dünya üzerindeki güçlüler, emperyalistler olup koydukları kuralları istedikleri gibi eğip bükmekte, isterlerse uymakta istemezlerse uymamaktadırlar. Bu halin tipik örneği de BMGK’nın yapısı ve yetkileridir. Bütün dünya ülkelerinin ‘evet’ dediğine, BMGK üyesi bir tek ülke ‘hayır’ derse, o bir tek ülkenin dediği oluyor.
Bu denli kurt taksiminin önüne geçebilmenin yegâne yolu güçlü olmaktan geçiyor.
Düşman içimizdeki örtülü savaşı, kurguladığı ‘vesayet sistemi’nin yürüttüğü 5. Kol faaliyetleri ile sürdürdü. Düşman, her türlü terör örgütünü üzerimize salarak ve ülkemizin sinir uçlarıyla oynayarak, kaos oluşturmak ve böylece tüm enerjimizi birbirimizle boğuşmak suretiyle harcamamızı istemektedir.
1950’den beri sürdürdüğümüz demokrasi tarihimize bir bakın; yarım asırdan fazla zamandır tüm enerjimizi toprağa verdiğimizi görürsünüz.
Sonuç itibarıyla güçlü olmak adına bir arpa boyu yol alamadık. Aldırmadılar.
Kardeşi kardeşe kırdırarak darbelere zemin hazırladılar, yaptırdıkları darbelerle de millete pösteki saydırdılar!
Akılları sıra, içimize yerleştirdikleri FETÖ belasıyla sözde ‘altın vuruş’u gerçekleştirmek için ayaklandılar.�
Bu millet vesayet altında sittin senedir sindirildi. Bu zaman zarfında sessiz ve derinden öfke biriktirdi. İşte 15 Temmuz 2016’da patlayan bu öfke idi, milletçe sokaklara döküldük ve vesayetin tanklarını ellerimizle durdurduk.
Türkiye kalkındıkça (özellikle savunma sanayisinde) düşmanın uykuları kaçıyor. Bu yüzden en iğrenç oyunlarını sahnelemek için; Cumhuriyet, hilafet, Atatürk, şeriat, laiklik, anayasa vb. konularını kaşıyorlar.
Eskiden eller Ay’a bizler yaya idik.
Artık yağma yok; biz de uzaydayız!
.
Türkiye güçlendikçe
#Pençe-Kilit#Terör#Mehmetçik
Ocak 15, 2024 06:292dk okuma
Pençe-Kilit Harekât bölgesindeki askeri üssümüze yine bir terör saldırısı oldu ve 9 canımızı bizden kopardı, 16 Mehmetçiğimiz de yaralandı.
Aziz şehitlerimize engin mağfiretler ile yaralılarımıza acil şifalar diliyoruz.
Coğrafya kaderdir diye boşuna dememişler. Zira bu coğrafyanın asırlara baliğ olan kaderi ta Osmanlı’nın gününden beri terörle boğuşmaktır. O gün de mahut terör örgütlerinin (Bulgar, Rum, Sırp, Makedon çeteleri, Taşnak ve Hınçak-Ermeni terör örgütleri vb.) arkasında emperyalist güçler vardı; bugün de PKK/YPG/PYD, DEAŞ, FETÖ, DHKP-C vb. gibi envai çeşit terör örgütlerinin arkasında aynı emperyalist güçler var.
Bir farkla dünkü düşmanlarımız karşımızda idi, bugünküler ise ‘dost ve müttefik-NATO’ görünmek suretiyle içimizdeler.
Dünküler de bize karşı el ele vermişlerdi, bugünküler de.
Bunca düşmanı bir araya getiren, bizdeki ‘tılsım’ın ne olduğunu biliyor musunuz?
Bunca düşmanın uykularını kaçıran ve her geceki rüyalarından korkuyla kalkmalarına sebep olan nedir biliyor musunuz?
Türkün şahlanışı ve tam bağımsız Türkiye!
Onların istedikleri tek şey; Türk asla güçlü olmasın ve Türkiye ilelebet bağımsız olmasın!
Zira onlar da çok iyi biliyorlar ki Türk güçlü olup, Türkiye tam bağımsız olunca kendileri suçüstü yakalanacak ve yaptıkları ve yapmakta oldukları zulümler fitil fitil burunlarından getirtilecektir. Daha açık ifadesiyle, dünyanın dört bir tarafındaki mazlumların kanlarını vampirler gibi ememeyeceklerdir.
Terör örgütlerini başımıza musallat ederek güç ve kudretten düşmemizi ve kendilerine tabi ‘uydu’ ülke haline gelmemizi istiyorlar.
Irak’ı ve Suriye’yi fiilen üçe böldükleri gibi Türkiye’yi de paramparça edip, küçük lokmalar halinde ‘Büyük İsrail’e peşkeş çekmek istiyorlar.
Kürtler daha çok ‘Büyük Kürdistan’ (Türkiye, İran, Irak ve Suriye toprakları üzerinde) hayaliyle yanıp tutuşurlar! Dün olduğu gibi bugün de hevesleri kursaklarında kalacak ve ‘Büyük İsrail’ için meze olmaktan kurtulamayacaklardır.
Yüzelli seneden beri Kürtler kâh İngiliz’in kâh ABD’nin kayığını bindiriliyorlar. Bir kere olsun selamet sahiline erişebildiler mi? Sürekli kullanıldılar ve işleri bitince de yüzüstü bırakıldılar.
Aynı ABD, Irak’ın kuzeyinde de sözde bir Kürdistan devletçiği kurmuştu. Bağdat’taki merkezi yönetimden ayrılıp sözde bağımsızlık şarkıları söylerken her yandan kızılca kıyametler kopmuş ve Kuzey Iraklı Kürtler, kurtuluşu ellerine tutuşturulan İsrail bayraklarını sallamakta aramışlardı!
Neden Irak’ın veya başka herhangi bir ülkenin bayrağı değil de İsrail bayrağı?
Onca acı tecrübelerden sonra hâlâ anlamamakta ısrar ediyorlar. Ortadoğu’da pişirilmekte olan aş, Yahudi aşıdır, Ermeni aşıdır.
Kürtler bu aşlar için yalnızca tuz ve biberdir.
Türkiye’nin bağımsız olmasını istemeyen, Kürtlerin mi bağımsız olmasını isteyecek?
Güldürmeyin insanı!
.
Asıl teröristler içeride
#Terörist#Attilâ İlhan#Erdoğan
Ocak 17, 2024 06:292dk okuma
Düşmanı boşuna dışarıda arıyoruz; zira asıl düşman en kahpeleriyle içimizdeler.
Dışarıdaki malum düşmanlar da bu içimizdekilerden güç-kuvvet ve cesaret alarak melanetlerini icra edebiliyorlar.
Attilâ İlhan vaktiyle “Bu ülkede yaşayan hainlerin oranı % 10 mesabesindedir” deyince hem hop oturup hop kalkmış hem de doğrusu bu kadar büyük bir oranı çok abartılı bulmuştuk.
Meğerse az bile söylemiş!
Sınır ötesinden şehit haberi geldikçe sevinenler var ve üstelik alçakça bu yaklaşımlarını gizlemeden söyleyebiliyorlar.
Dikkat ediyoruz da bu ülkenin hainleri hep okumuş, yazmış, kariyer yapmış ya da üst düzey görevlerde bulunmuş anlı-sanlı bürokratlardan çıkıyor.
Ne zaman bir şehit haberi gelse kendilerini ve hadlerini bilmez birileri derhal terör uzmanı kesiliveriyorlar. Utanmadan o televizyon senin, bu televizyon benim diyerek ellerindeki sopalarla ekranlarda arzı endam ediyorlar.l
Ankara satılmayan hacizli araçlar neredeyse yok pahasına satılıyor (bir göz atın)
Kırk yıldır o bölgeleri hallaç pamuğu gibi atan, her karış toprağında ter döken ve dağlardaki tüm mağaraları teröristlere dar eden kurmay aklı bilmiyor da bu hadsizler biliyor; öyle mi?
Bu denli nadanlar arasında bir de önceki asırdan kalmış asker eskileri var; onlar da Erdoğan’a, hükümetine ve yakınlarına kin kusmak için şehit haberlerini adeta dört gözle bekliyorlar.
Bir kısım siyaset bezirgânı da bu durumu seçimler için malzeme olarak kullanmaya kalkıyor.
Utanmaz eski bir bürokrat, “Şehitler verilirken Bayraktar’ın SİHAları neredeydi?” diyor.
Bir kısım arlanmaz ise, “Sınırlarımızın ötesinde ne işimiz var?” diyor.
Ya şu CHP’ye ne demeli? İmamoğlu’nun narına yanarak, DEM’in alametine binip hızla kıyamete doğru gidiyorlar. Bölücü partiyi küstürmemek için siyasi partilerin ortak deklarasyonunu imzalamıyorlar.
Onların hatırına sınır ötesi harekâtlara ‘evet’ demiyorlar.
Dahası DEM yetkilileri ile yaptıkları gizli pazarlıklarda bölücü başının serbest bırakılmasını tartışıyorlar.
Nasıl olsa hepsinin arkasında kapı gibi Anayasa Mahkemesi var; boş buldukları meydanda istedikleri gibi çalıp oynuyorlar!
Asıl millet 31 Mart’taki seçimlerde kendileriyle çalıp oynayacak, lakin farkında değiller.
Bayraktarların İHA’larına, SİHA’larına laf etmek tek kelime ile FETÖ ve PKK ağzıdır. Zira onlara dünyayı dar ediyorlar. İçerideki soysuzlara ne oluyor? O İHA’lar, SİHA’lar sayesinde teröristler yurtiçinde eylem yapamıyor; düşman sınırımızın ötesinde görülüp imha edilebiliyor.
Demek ki neymiş; düşman sınırlarımızdan giremiyor, sınır ötesinde görülüp imha ediliyor. Yani kendi inlerinde vuruluyorlar.
Mehmetçik sınır ötesinde olmasa, terörist eylemini bu kez İstanbul’da Ankara’da yapacak!
Bunu mu istiyorlar?
.
Ya yanımızdasınız ya karşımızda
#Emperyalizm#İngiltere#İsrail
Ocak 20, 2024 06:29
Başta ABD ve İngiltere olmak üzere Batılı emperyalistlerin, bölgemizde ekmiş oldukları asırlık fitne tohumları, zehirli meyvelerini vermeye başladı.
Osmanlıdan koparıp Araplara kurdurdukları devletçiklere hiçbir zaman gerçek devlet gözüyle bakmadılar. Zaten onların da devlet olma gibi bir dertleri olmadı.
Emperyalistlerin mabatlarına kene gibi yapışıp, alçak sürünmeyi yeğlediler ve işin tuhafı bu durumu devlet olmak zannettiler. Bir avuç İsrailliye yenilmenin zilleti içinde yaşadılar. Sonunda, kendilerine göre kurtuluşu nerede buldular dersiniz?
İsrail’le ittifak yapıp, Filistinlileri inkâr etmekle kurtuluşa ereceklerini zannettiler (İbrahimi antlaşmalar).
Halbuki daha sıra Filistin’e gelmeden birçoğunun tacı-tahtı başlarına yıkıldı, ülkeleri paramparça edildi.
Artık ne Saddam’ın Irak’ından ne Kaddafi’nin Libya’sından ne de Hafız Esed’in Suriye’sinden, devlet olarak bahsedilemiyor. Zira her birinin yerinde yeller esiyor!
Paramparça ettikleri bu devletçiklerde, yine kendilerinin kurup, geliştirdikleri terör örgütleri kol geziyor.
Vaktiyle Arapların böğrüne hançer misali sapladıkları İsrail devleti, emperyalistlerin gökte arayıp yerde buldukları bir maniveladır. Onu bir maden gibi işletip; kazan-kazan metoduyla emellerini gerçekleştiriyorlar.
Artık İsrail mi Batılıları kullanıyor, Batılılar mı İsrail’i kullanıyor; daha açık ifadesiyle bu bilek güreşinden kimlerin galip çıkacağı şimdilik meçhul.
Emperyalistlerin değirmenine su taşımaktan başka bir fonksiyonları olmayan terör örgütleri, Hasan Sabbah’ın uyuşturulmuş fedaileri misali hayali-yalancı bir cennet vadiyle kandırılıp kullanılmaktalar.
Halbuki aynı emperyalist güçler, dün de Suriye, Irak, Lübnan, Libya ve daha nice devletler (!) kurmuştu!
Hani nerede o devletler?!
Kuzey Irak’ta kurdurulan bölgesel yönetim devlet mi?
Kurdurulan ve bundan böyle kurdurulmaya çalışılan tüm devletçikler, gerçekte birer aparat, Büyük İsrail için oluşturulmuş kantonlar olacak.
On sene önceki Ortadoğu coğrafyasına bakın, bir de bu günkü haritaya bakın; bir on sene sonraki haritada hâlâ kendi devletçiğinizi görmeyi hayal ediyorsanız, size sözümüz yok.
Zira burnunun önünü göremeyene, görmek istemeyene yol tarifi yapılmaz.
Yukarıda zikredilen devletçiklerde yaşayan insanlara bakın, bir gün olsun huzurla, istikrarla, barışla ve güvenle yaşayabildiler mi; yaşayabiliyorlar mı?
Emperyalizmin kurguladığı büyük resmin hedefinde iki devlet var; Türkiye ve İran.
Bölgesel kurtuluş, bölge ülkelerinin el ele verip, hep birlikte emperyalizme karşı direnmelerine bağlı. Bunun için de birbirlerine güvenmeleri ve özellikle birbirlerinin kuyularını kazmamaları şarttır.
Türkiye Cumhurbaşkanı bu gerçeği görerek, dosta-düşmana hakikati haykırdı: Ya bizimlesiniz ya karşımızda!
Burada aklını başına alan ve gereğini yapan (Türkiye ile el ele veren) kurtulacak, aklını kiraya verip, emperyalizme uşaklığa devam eden kim ya da kimler varsa silinip gidecektir.
ABD, Batı ve İsrail kaybetti
#Filistin#İsrail#Hamas
Ocak 27, 2024 06:292dk okuma
Filistin’de sergilenen vahşet, İsrail ve müttefiklerinin gerçek yüzlerini tüm insanlığa gösterdi.
Halbuki daha dün, 2. Dünya Savaşı’nda Almanya, Yahudilere karşı soykırım uygulamış, onları öldürme merkezlerinde ve hem mobilize ve hem de sabit gaz odalarında, sistematik ölümlerle boğarak (karbon monoksit gazıyla) öldürmüştü.
Geçen 80 sene zarfında, Yahudi sermayesinin oluşturduğu dünya sinema endüstrisi, bu denli vahşi katliamları konu alan filmler üretti ve bunlar tüm ülkelerde gösterime sokuldu.
Hitler ve bir avuç avenesi günah keçisi ilan edildi ama Alman ordusu ve Almanya halkının çoğunluğu da bu şebekesinin yanındaydı. Hepsinden önemlisi mahut soykırımın baş mimarı olan Hitler de bir Alman’dı.
Aynı Almanya’nın bugünkü yöneticisi, aynı soykırımı yapan İsrail’in yanında, onun zulmüne destek oluyor, silah ve mühimmat veriyor. Aklı sıra Almanya günah çıkarmaya çalışıyor lakin bilmiyor ki, onun o gün işlediği ve bugün İsrail’in sergilediği günahları dünyada çıkarmanın imkân ve ihtimali yoktur.
Zira onların hakkından ancak ebedi olan cehennem ateşi gelir!
Dünyaya nizam verdiğini iddia eden ABD’nin Başkanı ‘Ben Siyonistim’, Dışişleri Bakanı da ‘Ben Yahudi’yim’ diyerek ufunetlerini kustular. Bu zihniyetteki insanların yönettiği dünyanın ne halde olduğunu varın siz hesap edin!
AB ülkeleri ise, tarihlerinin en zavallı halini yaşıyorlar. ABD’nin uydusu, Yahudi’nin esiri, acınacak bir halleri var.
Bu ülkeler sözde medeni ve hatta medeniyetin beşiği, fikir ve ifade hürriyetinin kâmil manada sergilendiği ülkeler. Halbuki bütün bu ülkelerde Filistinlileri savunmak ve onlara yapılan zulümleri dillendirmek büyük suç.
Filistin Dışişleri Bakanı’nı, ABD’deki oturumlarda tek kelime etmemesi şartıyla davet ettiler.
Seksen sene boyunca tüm ülkelerde izlettirdikleri filmler sonucunda Yahudi’yi mağdur gösterdiler. Uğradıkları zulümlerle kendilerini acındırdılar. Hemen tüm ülkeleri hem acındırdılar ve hem de kuzu postuna bürünerek uyuttular.
Muharref (bozulmuş) Tevrat’ta anlatılan gerçek yüzlerini (kendilerinden olmayan insanları insan bile görmeme ve onları hayvanları ile birlikte topyekûn imha etmek) hep sakladılar.
Dikkat edilirse İsrail, onca silah ve mühimmatı ile ve başta ABD olmak üzere AB’yi de yanına alarak giriştiği bu savaşta batağa saplandı. Tek yapabildiği şey sivil yerleşim alanları havadan ve karadan bombalamak, binaları yıkmak ve çoğu çocuk ve kadın olan masum sivilleri hunharca öldürmek.
Bugüne kadar ne bir HAMAS’ın Kassam Tugaylarının askerlerinin canlısını esir alabildi ve ne de ölüsünü gösterebildi.
İsrail askerinin tek yapabildiği şey kümelenip, silahsız basın mensubunu dipçikle dövmek ve yere serip tekmelemek.
Tüm dünya İsrail askerinin ve avenelerinin rezil hallerini gördü; kimlerin insan olup olmadığını da gördü.
Bütün bu vahşetin, İsrailliler adına en vahim sonucu ise, artık bundan böyle hiçbir Yahudi’nin dünya üzerinde emniyeti kalmamıştır ve hemen hepsi tehdit altındadır.
Bunu da Yahudi, Yahudi’ye yaptı.
Ne diyelim, kendi düşen ağlamaz!
.
Hüzünlü Mirac
#Gazze#İsrail#Mescid-İ Aksa
Şubat 07, 2024 06:292dk okuma
Gazze’de İsrail vahşeti kol gezerken, Müslüman kanına doymayan İsrailli askerlerinin işgalinde bulunan mübarek ve mukaddes Mescid-i Aksa’da namaz kılmak isteyen Müminlere akla hayale gelmedik baskı ve işkenceler yapılırken, hüzünle, bir Mirac Kandili daha idrak ettik.
Bir avuç İsraillinin aylardır uyguladığı soykırımı, başta İslam Alemi olmak üzere bütün dünya ülkeleri sadece seyretmekle yetiniyor. Kimi ülkelerin halkları, bu denli vahşete dayanamayıp yürüyor, bağırıp çağırıyor lakin seslerini, lal kesilmiş kendi yöneticilerine asla işittiremiyorlar.
Demek ki, Allah’tan korkmayan, kullardan utanmayan bu yöneticiler, yalnızca ABD ve İsrail’den korkuyorlar. Bu da demektir ki, bütün bu yöneticiler, koltuklarına ABD ve İsrail sayesinde oturuyorlar!
Sevgili Peygamberimiz Muhammed aleyhisselamın kutsal Mirac yolculuğu, Mescid-i Haram’dan (Mekke-i mükerreme) başlamış; isra, sırlarla dolu gece yürüyüşüyle bir anda Mescid-i Aksa’ya (Kudüs) getirilmiş ve oradan göklere; bilinemeyen, anlaşılamayan, anlatılamayan alemlere yükseltilmişti.
Sevgililer sevgilisi, bu kutsal yolculuktan, inananlara Mirac olacak namaz ibadeti emriyle dönmüştü. Kimi nasipsizler, Peygamber Efendimizin bir anda Mekke’den Kudüs’e gitmesine akıl erdiremiyor ve bu iş rüyada olmuştur diyerek, inkâr bataklığına sürükleniyor. Halbuki ayette geçen ‘isra’ kelimesi rüya için kullanılmaz; uyanık iken, gece yürümek manasına kullanılır. (El-Kavlul-Fasl)
Ayrıca Peygamberimizin anlattığı rüya olsaydı, kimse itiraz etmez ve tuhaf karşılamazdı.
İslam’ın içindeki bir kısım aklı evveller de (Mutezile Fırkası) Resulullah Efendimizin bir anda, Cennet’i, Cehennem’i ve daha birçok yerleri gezip gelmesine akıl erdirememiş ve Mirac’ı kabul etmek Allah’a mekân tahsis etmek olur diyerek, Mirac olayını inkâr etmişlerdir.
Halbuki Allahü teala, Musa Aleyhisselam ile Tur-i Sina’da konuştu; haşa Tur-i Sina Allah’ın mekânı mıdır? Mü’minler, Cennet’te Allahü tealayı görecekler; Cennet de Allahü tealanın mekânı değildir. Allah, mekândan münezzehtir.
Mirac’la, inananların imanları kuvvetlenmiş ve her bir mü’min, Hz. Ebu Bekir sadakatiyle sıddıklık (sıddıkıyet-rehbere ve insanlara verdikleri sözleri bihakkın yerine getiren) makamına erişmişlerdir.
Resulullah Efendimiz, Mirac’la İslamiyet’in temellerini en sağlam şekilde atmış ve O’na gönül veren sadıklarla da bütün engelleri aşarak, İslam güneşini sönmemek üzere, tüm cihana yaymıştır. İmam-ı Rabbani Hazretleri buyuruyor ki: ‘İnsanın yaratılması, ibadet yapmak içindir’. İbadet, insana haddini bildirir, kulluk bilincine (şuur) erdirir.
Mü’minin Mirac’ı olan namaz, tüm ibadetleri içinde barındırır. Bundan dolayıdır ki, sevgili Peygamber Efendimiz, ‘Gözümün nuru namazdır’ buyuruyor.
Kederli ve hüzünlü bir halde idrak ettiğimiz Mirac Kandilinizi kutluyor, hayırlara vesile olmasını diliyorum. F.B.
.Maskeli yüzler
#İsrail#Vahşet#Emperyalizm
Şubat 14, 2024 06:292dk okuma
Paylaş
Batı, ürettiği yakıcı, yıkıcı ve topyekûn imha edici silahlarla Doğu’ya galip geldi ve dünyanın büyük bir kısmına hâkim oldu.
Haberin Devamı
Kan, gözyaşı ve zulüm üzerine kurulu Batı hegemonyasının tek amacı vardı, o da ne pahasına olursa olsun, güçsüzleri, ezerek sömürmekti.
Bu zehri insanlığa sunarken, tatlıyla kaplamaları gerekti. Bunun için de iki yol seçtiler. Birincisi, sömürecekleri ülkelerin başına (yönetici kadrolar) kendileri tabi olan ‘uşak’ yaratılışlı tipleri bulup (yetiştirip- devşirip, satın alıp vb.) geçirmekti.
Ve tüm bu ülkeleri, adeta atadıkları ‘genel valileriyle’ idare edeceklerdi. Tüm bu ülkelerin halkları, atanan valilerin elinde tutsak olacak, mahut valiler de kendilerinin tutsağı olarak, ülkelerini, ağa-babalarının emir ve direktifleri doğrultusunda yöneteceklerdi.
İkincisi ise bütün bu gayri insani, gayri ahlaki ve gayri medeni davranışları kamufle edebilmek için de reklam- algı ve propagandaya ağırlık verilecek ve bu cümleden olarak; kitle iletişim araçları (medya, sinema, internet vb.) bütünüyle ele geçirilecekti.
Bu şekilde; biri gerçek diğeri sahte ve yalan olan iki dünya oluşturulacaktı. Gerçek dünyada vahşet ve sömürü olabildiğince yaşanacak lakin tüm insanlığa, bu durum, hürriyet, medeniyet, insan hakları, hukukun üstünlüğü gibi yaldızlı laflarla süslenip anlatılacaktı.
İki asra yakın bir zamandır tüm insanlığın beyni, bu yalan propagandalarla yıkanmakta ve gelinen noktada, sergilenen vahşet tüm çıplaklığıyla meydana çıkmasına rağmen, zulüm düzeninin zorbaları hala taraftar bulabilmektedir.
Nasıl oluyor derseniz, bunun da sebebi çok açıktır.
Tutsak aldıkları yöneticilerin etrafında oluşan ‘kemik yalayıcılar taifesi’, iktidarın nimetlerini semirmenin rahatlığı ve sorumsuzluğuyla ve kapıldıkları propagandayla, reklam ve algılarla adeta ‘zombi’leşmişlerdir.
Zombiler güruhu, vesayetten memnundurlar, asla gerçek manada bağımsız olmayı düşünmezler, düşünemezler.
Zulüm ilelebet payidar olamazdı. Diğer bir ifadeyle, vahşi kapitalizm düzeni böyle gelmiş ama böyle gidemezdi.
İsrail vahşeti çanak-çömleği patlattı. Batının maskesi yırtıldı ve cılkı ortaya çıktı.
Artık yırtılan bu maskenin ardındaki yüzsüzlük yüzüne tükürene bile aşk olsun!
Malum, Yirminci asrın sonlarında, Sovyet rejimi tüm değerleriyle birlikte yıkılıp tarihin çöplüğüne atıldı.
Batının estirdiği ‘yalan rüzgârı’ olan emperyalizmin, yıkılıp çökmesi de gün sayıyor!
Yalnız bu çöküş, Sovyetlerin dağılmasına benzemez; zira Sovyetler, kendi hinterlandında yankılandı.
Batı emperyalizminin çöküşüyle tüm dünya çalkalanacak ve Allah saklasın belki de bu durum bir Üçüncü Dünya Savaşı’na sebep olacak.
Durumu sezen kimi ülkeler, boşuna savaş hazırlığı yapmıyor.
İnsanlık ve Ortadoğu
#Hz. Âdem#Ortadoğu#Havva
Şubat 19, 2024 06:292dk okuma
Kutsal metinlerden öğrendiğimize göre; ilk insan Hz. Âdem Aleyhisselam eşi Havva annemizle birlikte cennetten çıkarılınca, kendisi Serendip (Sri Lanka) Adası’na, eşi ise Mekke’ye indirildi.
Pişman olan ve yıllar boyu gözyaşı döküp tövbesi kabul edilen Hz. Âdem Aleyhisselam neden sonra (bir rivayet 300 yıl) eşi Havva annemizle Arafat’ta buluştu. Ve insanlık o mukaddes vadide çoğalmaya başladı.
İlk insanın maya tuttuğu bu kutsal vadide başlayan insanlık tarihi günümüze kadar geldi.
Zamanla çoğalan insanoğlu dünyanın dört bir yanına yayıldı ve ilk nüveyi (çekirdek-öz) teşkil eden Ortadoğu hemen her bakımdan önemini korudu.
Kutsal kitaplara ve özellikle Kuran’ı Kerim’deki kıssalara dikkat edilirse, ibretlik hikâyelerin hep Ortadoğu coğrafyasından verildiği görülür. Halbuki yine Kuran’ı Kerim’in ifadesiyle ‘Her ümmete (millet) peygamber gönderilmiştir’.
Yani dünyanın her yanındaki insan topluluklarına peygamberler gönderilmiş ve onlar da ilahi mesajla mükellef kılınmıştır.
Yine Kuran’ı Kerim’den öğrendiğimize göre; ‘İnsan muhtaç yaratılmıştır’. Ve ‘Zenginlik insanı azdırır’. Evet zenginleşip dünyanın heva ve hevesine kapılan ve Allah’ı ve O’nun mesajını unutan insan sapıtır ve hatta sapkınlaşır, azgınlaşır. Tarih boyunca olageldiği üzere...
Bu durumun tipik örnekleri Ortadoğu coğrafyasında meydana geldiğinden Cenabıhak da örnek kıssaları bu bölgeye gönderdiği peygamberlerin ve onların ümmetlerinin hallerinden vermektedir.
İnsanoğlunun yaratılışındaki iyilik ve kötülük gelgitlerini ziyadesiyle yansıtan topluluklardan biri de Yahudi kavmidir. Allahütealâ kendilerini tarih boyunca birkaç kez yüceltti, lakin onlar bunun kıymetini bilmedi ve sonuçta da aşağıların aşağısına indirdi.
Cenabıhak, İsra Suresi, 4,5,7. Ayeti Kerimelerde mealen şöyle buyurur: ‘Biz kitapta İsrailoğullarına şöyle bildirmiştik’: “Yeryüzünde mutlaka iki defa fesat çıkaracak, çok böbürleneceksiniz. Bu iki fesattan ilkinin zamanı gelince üzerinize güçlü kuvvetli kullarımızı gönderdik Bunlar, evlerin arasında dolaşıp köşe bucak her tarafı aradılar. Bu yerine getirilmiş bir vaat idi. Bir zaman sonra onlara karşı tekrar size üstünlük verdik, servet ve oğullarla gücünüzü artırdık; adamlarınızın sayısını daha da çoğalttık. Eğer iyilik ederseniz kendiniz için iyilik etmiş olursunuz. Kötülük ederseniz yine kendinize edersiniz. Nihayet ikinci cezalandırma vakti gelince, düşmanlarınız onurunuzu çiğnesinler, daha önce girdikleri gibi yine mescide girsinler ve ellerine geçirdikleri her şeyi yakıp yıksınlar istedik.”
İlahi rahmetten uzak tutulan bu kavmin içinden çıkan Siyonistlere bakın ki, diğer insan topluluklarının da içlerinden en şerlilerini yanlarına alarak; insanoğlunun düşebileceğini en alt dereceye inerek, en iğrenç ve en vahşi soysuzlukları, alçaklıkları ve en adi soykırımı sergiliyorlar.
Belli ki tarihte yaşadıklarından hiç ibret almıyorlar.
İbret almadıkları gibi kendilerini ikaz eden peygamberleri de öldürmekten geri kalmadılar.
Dün Hak’kı duymamak için peygamber öldürenler, bugün de tüm dünyanın çağrılarına lal kesilerek bebekleri, kadınları ve savunmasız sivilleri öldürmeye devam ediyorlar.
Dün de lanete müstahaktılar, bugün de...
Zalimler için yaşasın cehennem!
Yetmez; dünyaları bile cehennem olsun!
.Nizam-ı âlem
#Emperyalist#İsrail#Filistin
Şubat 24, 2024 06:292dk okuma
Dünyanın idaresi, diğer bir deyişle halkların yönetiminde ipin ucu emperyalistlerin elinde olduğundan, nizam ve intizamdan bahsetmek mümkün değildir.
Zira hukukun üstünlüğü yerine üstünlerin (güçlüler) hukuku caridir. Bu da yine halkın ifadesiyle altta kalanın canı çıksın demektir.
Böyle bir dünyada hangi nizamdan, hangi insan hakkından ve hangi adaletten bahsedilebilir?
Evvelemirde emperyalistlerin niyetleri bozuktur, onların aleme nizam vermek diye bir dertleri yoktur ve olamaz. Onların tek amacı vardır; o da kan emerek sömürmek olup, onun icabına bakmak ve onun zeminini hazırlamaktır.
Bu aşağılık ve iğrenç anlayışın icabı ise ‘böl-yönet’ taktiğidir. Yani kontrollü kaostur.
Dikkat edin; geçen asrın başlarında bizim coğrafyamızı paramparça ettiklerinde bir şeye özellikle özen gösterdiler. İrili-ufaklı parçalara böldükleri devletçiklerin sınırlarını belirlerken adeta cetvel kullandılar. Her bir çizginin yanı başında bir veya birkaç çıban başı bıraktılar.
Zamanı geldikçe bu çıbanları patlatır ve gerekli tedaviye (!) yine kendileri koyulurlar!
Emperyalistlerin tedavi metotları ise bu ülkelerde erken kalkanın ihtilal yapması, bizim gibi ülkelerde de her on yılda bir askeri darbeyle yönetimin hizaya sokulması şeklinde olmuştur.
Türk’ün sahneden çekilmesinden sonra meydanın kendilerine kaldığını gören emperyalistler, sınırlarını cetvelle çizdikleri ve yönetimlerini kendilerinin kurguladığı ülkelerle kedinin fareyle oynaması gibi oynadılar ve oynamaya devam ediyorlar.
Bakınız; İsrail, bu ülkelerin harimi ismetlerine girdi ve girmeye devam ediyor; kimsenin sesi çıkmıyor, çıkamıyor.
Ses çıkaramazlar, çıkarırlarsa taçlarının ve tahtlarının başlarına yıkılacağını çok iyi bilirler.
Bundan dolayıdır ki, ‘bana dokunmayan yılan bin yaşasın’ modundalar.
Gaflet ve hatta ihanet içindeki bu ülkelerin yöneticileri, sıranın kendilerine gelmekte olduğunu göremeyecek kadar da kör ve sağırdırlar.
Onursuz yaşamayı şiar edinmiş bu pespaye takımı; Filistinliler gibi bir kere ve mertçe ölmek yerine, her gün, adice ve şerefsizce onlarca ölmeyi cana minnet bilmektedir.
Bütün bunlardan dolayıdır ki, iş başa düşmektedir ve Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktur!
Türk, silkinip ayağa kalkacak ki, âlem yeniden nizam bulsun.
Türk güçlü olacak ki, mazlumlara kol-kanat gersin ve zalimlere hadlerini bildirsin!
Bunun işaretlerini, özellikle savunma sanayisindeki göz kamaştırıcı hamlelerde görmekte ve umudumuz her geçen gün artmaktadır.
Sadece bizim değil zulüm altında inleyen dünyanın tüm halkları Türk’ün yükselişini sabırsızlıkla bekliyor.
Zira bizim gibi onlar da çok iyi biliyor ki, Türk yükselince, dünya-âlem nizam bulur ve dünyanın en yüksek burcunda ‘ADALET’ bayrağı dalgalanır.
.Dünyanın ekseni kaydı
#İsrail#İngiliz#Afrika
Şubat 28, 2024 06:292dk okuma
Zulüm asla payidar olmaz, olamaz.
Zira mazlum yapayalnız olsa da onun ahı ‘Arş’ı titretir. Evreni kudret elinde bulunduran Allahü teâlâ ‘Muntakim’dir ve kimsenin yaptığını yanında bırakmaz.
Bizlerin bilmediğimiz veya bilip de görmek istemediğimiz sebeplerden ötürü, Allah imhal eder (mühlet verir, sonraya bırakılmasına müsaade eder, erteler) lakin asla ihmal etmez.
Şairin dediği gibi; ‘Cani dipdiri gezse de... Masumlar (bebekler dahil) ölse de... Suçluların yerine başkaları mahkûm olsa da... Er ya da geç ilahi adalet gerçekleşir ve hak yerini bulur’. Bu cümleden olarak; boynuzsuz koyun kendisini vuran boynuzlu koyundan hakkını alacaktır; bundan kimsenin şüphesi olmasın.
Nitekim ilahi buyrukta: ‘Zerre miktarı (çok az) iyilik yapan da zerre miktarı şer işleyen de onun karşılığını görür’.
İsrail’in sergilemekte olduğu bu vahşeti, bütün emperyalist ülkeler, tarihleri boyunca envai çeşidiyle sergilediler ve sergilemeye devam etmektedirler.
Zalimler güruhu zamana ve zemine göre vahşetlerine ayar vermektedirler. Kâh sessiz ve derinden (yılanın kurbağanın kanını emmesi gibi) kâh aleni ve vahşice (Gazze’deki gibi) katliamlarını sürdürmektedirler.
Zalimlerin ortak yönü, Müslümanları veya kendilerinden olmayanları insan olarak görmemeleridir. Zira Müslümanların itlaf edilmesi gereken hayvan olduklarını en yetkili ağızları pervasızca söyleyebiliyor.
Yeryüzünü ifsat edecek, bozgunculuk çıkaracak, masum kanı dökecek ve gasp ettiği malları semirecek insanoğlunun düştüğü derekeyi (alçak-aşağı aşama) görüyor musunuz?
İşin bundan da vahimi ise, tüm bu cinayetleri, katliamları ve soykırımları işleyen bu insan türü medeni geçiniyor, kendisini erdem timsali gösteriyor. İşin doğrusunu, kara bahtlı Afrikalının yalın gerçeğinde görebilirsiniz. Kara derili bu insanlar, beyaz ve uzun bacaklı insandan (İngiliz, Fransız, Alman vb.) ürküyor, korkuyor ve kaçıyor. Belli ki onu, eşi, benzeri olmayan bir canavar bellemiş.
Neden acaba?
Oysa aynı Afrikalı, hayvan türünden her türlü canavarı, kahramanlık gösterisiyle avlıyor.
Mahut ‘Beyaz adam’ hayvandan da aşağı (belhüm adal), ondan daha korkunç ve tehlikeli ki, onu görünce kaçacak delik arıyor.
20. Yüzyıl’daki iki büyük savaşla da dünyanın jandarması rolüne soyunanların, insanlıktan nasipsiz hemen hepsinin sırtlan sürüleri oldukları görüldü.
Dünya, kayan bu ekseniyle daha fazla dönemez; ya yeniden kurulur ve eksenine oturtulur ya da 3. Dünya Savaşı ile kendisini ve üstündekileri yok eder.
Dünyanın sözde olan ekseni Batı’nın elindeydi, batırdı. Bu eksen Doğu’nun eline geçebilirse bir müddet daha dönmeye devam edebilir.
Türkiye’nin de içinde yer aldığı doğu eksenli dünya, yeni doğuşlara ve yeni oluşumlara gebedir.
.Müfteri
#CHP#Erdoğan#Karamollaoğlu
Mart 02, 2024 06:293dk okuma
Meşhur hikâyedir; savaşı kaybeden ve hesaba çekilen komutan, ‘Kaybetmemiz için 40 sebep vardı’ deyip, birinci maddede barutu sayınca, sözü kesilir ve diğer sebepleri saymasına gerek kalmadığı kendisine ihtar edilir.
Yani, barut yoksa, savaş zaten baştan kaybedilmiş demektir.
Beşerî münasebetlerde de bir kişide yalan ve hatta iftira atmak varsa, o kişinin başka özelliklerini araştırmaya gerek yoktur. Zira yalan ve iftiranın olduğu yerde, iyilik, güzellik ve hayır adına hiçbir şeyden bahsetmenin imkân ve ihtimali yoktur.
Yalan varsa, çekiver kuyruğunu gitsin!
Bu hasletin (özellik) en çirkininin sergilendiği yer ise, herkesin zannettiği gibi, şahsi menfaatlerin söz konusu olduğu ticarette (alış-veriş) değil, baş olma (ego) sevdasının daniskasının yaşandığı ve on parmakta on karayla birbirlerinin karalandığı, bin bir entrikanın döndüğü siyaset arenasıdır. (Elbette ki vatanı ve milleti için siyaset yapanları tenzih ederek, bu yazılanların dışında tutuyoruz.)
Siyaset bezirganı, ‘yalandan kim ölmüş ki’ ve ‘çamur at, tutmazsa da izi kalır’ deyişlerini ilke (prensip) edinir ve bu denli yalan ve iftiralar üzerine kendi iğrenç dünyasını kurar ve bir ömür boyu bataklıkta debelenir durur.
Her malın müşterisi olduğu gibi, siyaset bezirganın da taraftarları vardır; tencere yuvarlanır kapağını bulur!
Yaşından başından utanmadan, bir CHP’liyi cumhurbaşkanı seçtirmek için yırtınan ve üstelik bunu bir Kandil günü ilan eden Karamollaoğlu belli ki tüm siyasetini Erdoğan düşmanlığı ve ona olan kini üzerine kurmuş. Kendisini haklı göstermek için de Erdoğan’ı Millî Görüş gömleğini çıkarmakla suçluyor.
Millî Görüş’ün prensiplerini bilmiyormuşuz, biz de yeni öğrendik! Millî Görüş’ün hedefi, meğer, (Karamollaoğlu’na göre) Ayasofya’yı ibadete açmak, başörtüsü yasağını kaldırmak, İmam-Hatip Liselilere uygulanan katsayı sorununu kaldırmak, Milli sanayide hamle üzerine hamleler vb. yapmak değil, Erbakan’ın affını içeren kanunu iptal ettirmek ve onu hapislerde çürütmek isteyen CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu’nu Cumhurbaşkanı seçtirmekmiş.
Bununla da yetinmeyip; Erbakan için af kanunu çıkartan Erdoğan’a utanmadan iftira atıyor ve ‘Erdoğan, 2006 yılında Erbakan’ı hapse attırmak için büyük bir gayretin içine girdi’ diyebiliyor.
Haberin Devamı
Halbuki 28 Şubat aşağılık darbesinin zulmüne hem Erbakan ve hem de Erdoğan uğramıştı. Üstelik Erdoğan, görevinden alınmakla birlikte hapsi boylamıştı.
Erbakan ise, hakkında açılan ‘Kayıp trilyon davası’ ile hüküm giymişti. Gerçekte Erdoğan, Erbakan’ın hapse girmemesi için büyük bir gayretin içine girdi ve bu cümleden olarak kanun üzerine kanun çıkardı.
Malum o vakitler Cumhurbaşkanı Sezer’di; gelen kanunu VETO etti, ikinci kez aynı kanun gönderilince mecburen imzaladı. Yine malum Erdoğan Başbakan olsa da devir ‘vesayet’ devriydi (FETÖ devlette cirit atıyordu).
Peki, soralım kendilerine; Erbakan Başbakan iken, milyonların gözleri önünde (TV ekranından) kendisine ‘p...k’ diyen bir general bozuntusunu görevden alabildi mi?
Kin ve nefretten beslenen, hırs-ı piri illetine uğramış Karamollaoğlu bir de ne dese beğenirsiniz: ‘Abdullah Gül Cumhurbaşkanı oldu da af yetkisini kullandı ve hocamız hapse girmekten kurtuldu.’
Erdoğan, ‘Cumhurbaşkanı adayımız Abdullah Gül kardeşimizdir’ deyip onu seçtirmeseydi; Karamollaoğlu’nun yere göğe sığdıramadığı bu ‘af’ gerçekleşebilir miydi? Güneşe evet ama ışığına hayır diyen; sebebi görüp müsebbibi görmeyen gözler gerçekten mühürlüymüş.
Erdoğan’ın yaptığını biz de yapalım ve cümlesini Allah’a havale edelim!
.
Ramazan
#Ahiret#İbn Arabi#İmam-I Rabbani Hazretleri
Mart 11, 2024 06:292dk okuma
Allahü Teala en üstün şekilde yarattığı insanları çok sevdiği ve onlara çok acıdığı için, kendilerine sayısız nimetler bahşetmiştir.
Bu nimetlerin başında akıl ve nübüvvet (Peygamberlik) gelmektedir.
Malum akıl sınırlıdır; özellikle Allah’a ve ahirete ait bilgileri bilmekten ve Allah’a yaklaştıran ibadetlerin niceliklerini ve niteliklerini bilmekten acizdir. Zira akıl, bu çeşit bilgileri ancak kendisine bildirilmekle bilir, bilebilir.
İşte Allahü teala insanların arasından en seçkinleri (Peygamberler) vasıtasıyla tüm bu bilgilerle beraber, onların dünya ve ahiret saadetlerini tanzim ve temin eden dinleri (ilahi kanunlar manzumesi) göndermiştir.
Dikkat edilirse alemde her şey bir sebeple yaratılmıştır; şu hâlde, en mükemmel varlık olan insanın başıboş, sebepsiz yaratıldığı düşünülebilir mi?
İnsanın yaratılma sebebi, Yaradan’ını bilip, O’na ibadet etmek içindir. İbn Arabi’nin ifadesiyle insan, hamdetmek için yaratılmıştır. Olgun insan, kendisine sunulan bunca nimetlerin karşısında, hamdedebilmenin acziyeti içinde olduğunu bilir. Nitekim İmam-ı Rabbani Hazretleri, ‘İnsanın yaratılmasından maksat, Allahü Tealaya karşı gönlü kırık, boynu bükük olmak ve yalvarmak içindir’ buyurur.
Cenab-ı Hak, insana ibadetleri emretmekle onu şereflendirmiş, müşerref olan insan da gerçek hüviyetine (benliğine) kavuşmuştur.
Oruç ibareti için Rabbimiz; ‘Orucun dışındaki bütün amelleri kuluma aittir. Oruç ise bana aittir ve onun ödülünü ben vereceğim. Oruç bir kalkandır. Aranızda birisi oruçlu olduğunda, kavga yapmasın ve kızmasın. Birisi kendisine sataşırsa veya kavgaya tutuşursa ‘Ben oruçlu bir insanım’ desin...’ buyurmaktadır.
Ramazan ayının bir kutsiyeti de Kur’an-ı kerimin, bu ayın en üstün gecesi olan Kadir Gecesi’nde indirilmiş olmasıdır.
Allahü Teala oruca, cennette özel bir kapı ‘Reyyan Kapısı’ tahsis etmiş ve O’nun sevgili Peygamberi, oruçluların o kapıdan gireceklerini buyurmuştur: ‘Cennette ‘Reyyan’ denilen bir kapı vardır. Kıyamet günü oruçlular oradan girecektir ve onlarla başka kimse girmeyecektir. Şöyle duyurulur: ‘Oruçlular nerede?’ Bunun üzerine oruçlular o kapıdan girerler. Sonuncu kişi girdiğinde, kapı kapanır ve bir daha kimse o kapıdan içeri girmez.’
Ramazan ayını bağışlanmamız ve kurtuluşumuz için fırsat bilmeli ve her anını değerlendirmeliyiz.
İmam-ı Rabbani Hazretleri, Mektubat 1. Cilt 45. Mektupta şöyle buyurur: ‘Mübarek Ramazan ayı çok şereflidir. Bu ayda yapılan nafile ibadetlere verilen sevap, başka aylarda yapılan farzlar gibidir. Bu ayda yapılan bir farz, başka aylarda yapılan yetmiş farz gibidir. Bu ayda bir oruçluya iftar verenin günahları affolur... Bu ayda ibadet ve iyi iş yapabilenlere, bütün sene bu işleri yapmak nasip olur. Bu aya saygısızlık edenin, günah işleyenin bütün senesi, günah işlemekle geçer... Allahü teala, bu mübarek ayda O’nun şanına yakışacak, kulluk yapmayı ve Rabbimizin razı olduğu, beğendiği yolda bulunmayı, hepimize nasip eylesin. Amin.’
Doğru bildiğimiz yanlışlar
#Esad#Hz. Musa#Hz. İsa
Mart 13, 2024 06:292dk okuma
Dünyadaki baskın kültürlerin karşısında mum gibi eriyor ve müthiş bir kültür erozyonu yaşıyoruz.
En güçlü silahın bilgi olduğunu bilelim; unutmayalım ki, biliyorsanız üstünsünüz, elbette ki doğru bilgiyi biliyorsanız.
Benliğimizden uzaklaşıp, yabancı kültürlerin tutsağı olduk. Bunun sonucunda da sahip olduğumuz tipik özellik had bilmezlik oldu.
Birçok kişi, isimlerinin önünde Prof. unvanı olmasına rağmen, uzmanı olmadıkları sahalarda ahkam kesiyor, kesebiliyor. Üstelik yanlış bildiklerini, akademik unvanın arkasına sığınarak, doğru diye dayatıyorlar.
Tek kelime ile küstahlaşıyorlar.
Birisi çıkmış, işin doğrusunu söylüyor; Suriye devlet başkanının adının Esad değil, Esed olduğunu söylüyor. (Esad, sad harfiyle mesut, mutlu demek; Esed ise, sin harfiyle aslan demek)
Kendisini Engizisyon yargıcı zanneden Prof. müsveddesi ise, ısrarla Esad diyor ve karşısındakine, dünya düzdür, yuvarlak değil dedirtiyor. Ve ekliyor, ‘Burası Türkiye, burada böyle demek zorundasınız’ diyor, diyebiliyor. ‘Burası Türkiye, biz Türkler Esed’e Esad diyoruz’ dese, diyebilse ama nerede...
Bir diğeri, sözde fen bilimci ama görseniz, din ve tarih konularında allame; Hz. Musa’nın ve Hz. İsa’nın tarihte yaşamadıklarını ileri sürüyor.
Bu kafa, tevatür ve mütevatire de yanlış mana veriyor ve yaygınlaşmış yanlış haber diyor. Sadece bu kısmını alıyorlar, peki, yaygınlaşmış doğru habere ne diyeceğiz? Mesela bugünün çarşamba olduğu, yalan üzerine ittifakı mümkün olmayan, milyonlarca sayıda kişinin aktara geldiği doğru bilgiye ‘yaygınlaşmış yanlış bilgi’ mi (haber) diyeceğiz?
Dini kaynaklarda da en güvenilir haber (örneğin: Hadis-i şerif), doğruluğundan asla şüphe edilmeyen mütevatir haberdir; bu, kesin bilgidir.
Tevatür veya mütevatiri dile dolayıp, yalnızca yaygın olan yanlış bilgi şeklinde sunmak, dine ve dini bilgilere büyük bühtandır (iftira).
Ayrıca; önüne gelen, beşer planında yaratmak kelimesini kullanıyor. Yaratmak, yoktan var etmek demektir ve yalnızca Yaratıcıya, Allah’a mahsustur. Dolayısıyla yaratmak fiili yalnız Allah için kullanılabilir.
Biz insanlar, keşfederiz; yani yaratılanları arayıp buluruz ya da onları bir araya getirip yeni bir şey keşfederiz. Her var olana, onu yaratmakla iyilik etmiş olan, onu varlıkta durdurup yok olmaktan koruyan yalnızca Allahü Teâlâ’dır.
Mucize kelimesi de olur olmaz yerde kullanılıyor. Mucize: Peygamber olduğunu söyleyen kimsenin doğruluğunu kanıtlamak için Allah tarafından yaratılan harikulade (olağanüstü) olaydır. Allah c.c. her şeyi sebeple (tabiat kanunlarına-fizik-kimya-matematik-biyoloji vb.) uygun olarak yaratmaktadır.
İnsanların bütün işleri adet-i ilahi içinde (sebepler altında) meydana gelir. Allahü Teala adetini bozarak, sebepsiz şeyler de yaratır; bunlara, Peygamberlerden meydana gelirse mucize, evliyadan meydana gelirse keramet, diğer müminlerden meydana gelirse firaset denir.
Yanlış kullandığımız kelimelerden bir diğeri de ‘izzet-i nefs’tir. Nefis yaratılan en süfli, en alçak mahlûktur. Allah’ın, hak ve hakikatin düşmanıdır. Hep kendi zararını ister. Dolayısıyla böyle bir mahlûkun izzeti (yüceliği-üstünlüğü) olmaz, zilleti, alçaklığı olur.
İnsanın onuru, haysiyet ve şerefi imanından ve akıllı olmasından gelir. Malından, nesebinden ve hele hele en alçak olan nefsinden hiç gelmez.
.
Kendilerine hayrı olmayanlar
#Kılıçdaroğlu#CHP#Millet İttifakı
Mart 16, 2024 06:292dk okuma
Eğri otursak da doğruyu konuşmak lazım; Kemal Kılıçdaroğlu CHP’de yapılamayanı yaptı ve en sağdan en sola kadar, birbirlerine benzemeyen çeşitli partileri bir araya getirerek Millet İttifakı’nı oluşturmuştu.
Haberin Devamı
Seçimlerde de yüzde 48.5 oy alarak, muhalefet oyları adına rekor kırmıştı. CHP’nin oyunu yüzde 25 düşünürsek, buna yüzde 23.5 yani neredeyse kendi partisinin oyları kadar oy katabilmişti.
Kim ne derse desin, bu durum CHP ve Kılıçdaroğlu adına büyük bir başarıydı.
Kılıçdaroğlu, umulmadık bu başarıyı nasıl elde etti biliyor musunuz? Birincisi, yanına almayı düşündüğü siyasi partilerin ortak zaaflarını çok iyi okudu, değerlendirdi ve onları adeta bir gergef gibi dokudu. Diğer bir deyişle hepsini, kendi şahsi ikbali için kullandı.
Malum kale içinden fetholunur; Sayın Erdoğan’ı ve lideri olduğu AK Parti’yi çökertmenin yegâne yolu da onun içindeki ayrık otlarına sahip çıkmak, onlardaki Erdoğan düşmanlığı üzerinden yeni bir dünya kurmaktı. Erdoğan’a karşı kin, nefret, ihanet ve düşmanlık dünyası.
Bu sinsi plan için, Karamollaoğlu, Davutoğlu ve Babacan biçilmiş kaftandı. Kinim dinimdir diyen bu zevat, mahut plana dünden teşneydi.
Gözünü hırs bürüyen Kılıçdaroğlu, CHP’nin aleyhinde olacak şekilde, bol keseden milletvekilliklerini dağıttı (39 milletvekilliği).
Yüzde 2.5 oya sahip Zafer Partisi’ne ise el altından ülkeyi teslim etti.
Öküz ölüp (Seçimler kaybedilip) ortaklık bitince, tüm sözde paydaşlar çil yavrusu gibi dağıldılar.
İşin tuhafı, her biri gerçekte ayrı telden çalan bunca cambazı aynı çuvala koyan Kılıçdaroğlu da CHP Genel Başkanlığından uzaklaştırıldı. Yerine de geçici bir eş genel başkan getirildi ki, onun da ömrü Ramazan pidesi gibi, Ramazan Bayramı’ndan sonra sona erecek.
Sonunda anlaşıldı ki, Millet İttifakı ortaklarının (6 değil, en az 11 ortak) her birinin kafasında 40 tilki dolaşırken hiçbirinin kuyruğu birbirine değmiyormuş.
Vaktiyle bir karikatür görmüştüm; yuvarlak bir masa etrafında sözde ortaklar toplanmış lakin her biri, arkalarında tuttukları sağ ellerinde birer hançer saklıyordu.
Merkezkaç kuvvetinden kopup, her biri bir gezegene gitmiş ortakların, birbirlerine olan suçlamalarını görünce, doğrusu Kılıçdaroğlu’nun toplayıcılık başarısını kimse inkâr edemez. Kılıçdaroğlu bu başarısının bedelini partisinden kovulmakla ödedi, lakin iş henüz bitmedi.
Ona şapkasını ters giydiren İmamoğlu’nun önünde çetin sınavlar var, bunlardan birincisi, beş yıllık süre içerisinde taş üstüne taş koymadığı İstanbul seçimleridir.
İmamoğlu’nun durumu, İstanbul seçimlerini kaybettiği takdirde Kılıçdaroğlu’ndan beter olacak ve tam tabiriyle Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan da olacaktır.
Etme bulma dünyası işte; Kılıçdaroğlu, kaset kumpasıyla Baykal’ın başını yedi, İmamoğlu da İBB’nin maddi imkanlarıyla Kılıçdaroğlu’nun başını yedi, bakalım İmamoğlu’nun başını kim yiyecek?
Burada üstünü çizerek bir şey ifade edelim; İmamoğlu’nun başını hiç kimse yemese bile ondaki bu kibir ve kifayetsiz muhteris hal, kendi başını yemeye yetecektir.
Kendilerine hayrı olmayan bu zevattan millete ve devlete ne hayır gelir ki?
Bir ömre değil bin ömre bedel kutsal gece
#Peygamber#İbn Arabi#Kur’An-I Kerim
Nisan 03, 2024 06:292dk okuma
KEREM sahibi olan Allahü tealanın bağışlaması sonsuzdur. Kul ise yokluk ve yoksunlukla malul olduğu için günaha teşnedir.
Dolayısıyla kusursuz ve günahsız kul olmaz. Nitekim Peygamberler (Allah’ın selamı onların üzerine olsun) bile ‘zelle’ (faziletli bir fiil varken, daha az faziletli olanı işlemek veya evla olanı terk etmek) işlemişlerdir. Musa aleyhisselamın kasıt olmaksızın bir adamı öldürmesi ve Sevgili Peygamberimizin (aliyhisselam) Bedir esirlerini fidye karşılığı salıvermesi bu kabil zellelerdir.
Peygamberlerin dışındaki insanların büyük çoğunluğu ise, günahkâr kullardır. İşte Allahü teala kullarını çok sevdiği ve onlara acıdığı için, bazı gün ve gecelere özel anlamlar yüklemiş ve bu zamanda yapılacak ibadetlere, sair zamanlarda yapılanlardan çok daha fazla mükafat vereceğini bildirmiştir.
Bunların başında da ‘Bin aydan daha hayırlı Kadir Gecesi’ gelmektedir. İbn Arabi Hazretleri Kur’an-ı Kerimdeki ‘Bin aydan daha hayırlı’ ifadesine dikkat kesilerek şöyle buyurur: ‘Bu ifade başka bir anlam daha içerir ki, o da bu gecenin bir sınırlama olmaksızın bin aydan ‘daha’ hayırlı olmasıdır.
Bununla birlikte bin aya ilave olan kısım (daha) belirsizdir ve dolayısıyla nerede biteceği bilinemez. Allahü teala Kadir Gecesi’nin bin aya bedel olabileceğini söylememiş, herhangi bir vakit belirtmeksizin bin aydan daha üstün saymıştır. Bu geceye ulaşan kul, bin seneden fazla (ama) belirsiz olan bu sürede ihlaslı bir halde Rabbine itaat etmiş gibidir’.
Dolayısıyla bu mübarek geceye kavuşan kişi agah (uyanık, gafletten beri) olmalı ve onu, tövbe ve istiğfarla (af dilemekle), ibadetle ve yakarışla geçirmelidir.
Allahü tealanın mağfiretinin (bağışlamasının) sonsuzluğunun idrakinde olan İslam büyükleri, bundan dolayıdır ki her geceyi Kadir, her karşılaştıkları insanı Hızır bilmiş ve öyle davranmışlardır ve bunun karşılığını da hesapsız (ölçüsüz) almışlardır.
Nitekim Cenab-ı Hak, Sevgili Peygamberine şöyle hitap eder: ‘Senin geçmiş ve gelecek günahlarını affetsin diye.’ Bununla birlikte Müslim ve Nesai, Ebu Hureyre’den (Radıyallahu anh) Hz. Peygamber aleyhisselamın şöyle dediğini aktarır: ‘Kim iman ederek ve Allah’tan umarak o geceye kavuşursa ve onu ayakta geçirirse, onun geçmiş ve gelecek günahları bağışlanır ve onun günahı mahcup olamayacak şekilde örtülür.’
Bundan daha büyük müjde olabilir mi?
Allahü teala bizleri Kadir Gecesi’nde avf ve mağfirete uğrayan kullarından eylesin, tuttuğumuz oruçları kabul etsin, Ramazan-ı Şerifin şefaatine nail eylesin ve Ramazan-ı Şerifte affettiği kullar zümresine bizleri de dahil eylesin! Amin.
.
.Milli savunma ve bağımsızlık -1-
#Kurtuluş Savaşı#NATO#ABD
Mart 20, 2024 06:293dk okuma
Savunması güçlü olmayan ülkelerin bağımsızlıkları kâğıt üstündedir.
Kâğıt üstünde, sözde bağımsız ülkeler, en hayati kararlarını bile kendileri alamazlar. Bu ülkeler adeta ‘uydu’ konumundadır.
Biz, Kurtuluş Savaşı’ndan sonra bağımsızlığımızı kazandık lakin bu durumu kuvveden fiile çıkarmanın olmazsa olmazı güçlü olmaktır. Bu cümleden olarak, özellikle son yirmi yılda, savunmamızı başka ülkelere muhtaç olmadan yapabilmek için yoğun gayretlerin içine girdik.
Daha öncesinde ise, özellikle NATO’ya girişimizle birlikte savunmamızı başkalarına (ABD’ye) havale ederek, yan gelip yattık! Yan gelip yattık ifadesini bilerek kullanıyoruz, artık yattık mı yatırıldık mı, uyuduk mu uyutulduk mu bunun kararını siz verin.
NATO’ya girişimizden önce geçen otuz sene içinde iki büyük dünya savaşı yaşınmış, bunlardan birincisinde imparatorluğumuz tarumar edilerek elimizden alınmış ve biz Türkler, Haymana Ovası’na sıkıştırılmıştık. Kurtuluş Savaşı’nın sonunda yapılan Lozan Antlaşmasıyla, bugünkü sınırlara yakın bir toprağı yeniden vatan edindik.
Bunu takiben 20 sene sonra ikinci büyük savaş başlamış, biz Türkiye olarak bu savaşı teğet geçtik. Bu teğet geçişi maalesef iyi değerlendiremedik. Üstelik ta Osmanlının gününden beri tevarüs ettiğimiz savunma sanayi hamlelerimizi, bu dönemde (İnönü dönemi) akamete uğrattık.
Kendi fabrikalarımızda ürettiğimiz uçakları toprağa gömerek üzerlerini betonla kapattık. Yerli ve milli olan silah ve mühimmat fabrikalarımızı da aynı akıbete uğrattık.
Savunmasız bir şekilde, ellerimiz böğrümüzde ve hepsinden önemlisi şartlı olarak NATO’ya alındık. Kore’ye savaşmak üzere bir Tugay asker gönderdik ve savunmamızı temin için de ABD’nin demode, hurda savaş ürünlerini (araç, gereç, silah, mühimmat vb.) ithal ettik. (sözde hibe!).
Savunmamızı NATO yapacaktı bu yüzden bizim herhangi bir savaş araç ve gereci, silah ve mühimmatı üretmemize gerek yoktu! Ne biz yapmaya niyetlendik, ne de niyetlenseydik bile onların böyle bir şeye müsaadeleri mümkün olabilirdi.
NATO her seferinde bize hem dişini gösterdi ve hem de yalnız bıraktı. 1963’teki Kıbrıs harekatımıza hiddetlenen ABD Başkanı Johnson, Başbakan İnönü’ye mektup yazarak onu tehdit etti.
1974’teki Kıbrıs Barış Harekatımız karşısında ise, aynı ABD küplere bindi ve Türkiye’ye silah ambargosu uyguladı. Daha da ileri giderek, askerimizin elindeki piyade tüfeğini (M1) savaşta kullanamazsın dedi.
NATO müttefikimiz bizi, savaşta tüfek yerine sopa kullanmaya zorladı.
Aklımız başımıza geldi, savunma sanayisinin temellerini atmak istedik; kısmen de attık lakin dışarıdaki güçler içerideki vesayet odaklarıyla el ele vererek gerekli adımları attırmadılar.
Sözde en yetkili Genel Kurmay Başkanlarına (Karadayı Paşa) götürülen ve yürütülmesi için müsaade istenilen savunma sanayi projeleri bile gizli yürütülmek zorunda kalınmıştır.
Erdoğan’ın iktidarının ilk yıllarındaydı; ABD, Erdoğan’ın korumaları için bile Türkiye’ye tabanca vermedi. Yanlış okumadınız tabanca vermedi, değil ki en modern silah ve mühimmat!
Peki Erdoğan ne yaptı?
O tabancaların ve tüfeklerin, çok daha gelişmişini yerli ve milli olarak üretti ve diğer ülkelere satmaya başladı. Gizli ve aleni olarak, savunma sanayisinde seferberlik başlattı. Durumu bilen ABD ve diğer müttefiklerimiz ambargolarını artırarak sürdürdü. Türkiye’de konuşlu Patriot hava savunma sistemlerini (rampalarını) sökerek ülkelerine götürdüler ve ülkemizi yüz üstü bıraktılar. Ruslardan S-400’leri bu yüzden aldık.
ABD ve İsrail, terörle mücadelemizde bizi İHA’sız bıraktılar. Yetmedi, ABD bizi, ortak olduğumuz ve milyarlarca dolarlık hissemiz bulunan F-35 projesinden çıkardı. ABD, Almanya’yı, Kanada’yı, Kore’yi, İsveç’i, İtalya’yı, Fransa’yı ve İngiltere’yi ikaz ederek; Türkiye’nin savunma sanayisi hamlelerini baltalamak istedi.
.Seçim analizi -1-
#31 Mart#Seçim#CHP
Nisan 06, 2024 06:292dk okuma
31 Mart Mahalli seçimleri, iktidar partisinin yenilgisiyle sonuçlandı.
CHP, demokrasi tarihimizde ikinci kez 1. parti oldu (ilki Ecevit döneminde yüzde 41) ve oylarını yüzde 37.8’e çıkardı.
İktidar partisi olan AK Parti ise, bunca belediye başkanlıklarını kaybetmesine rağmen, oylarını aşağı-yukarı muhafaza etti yüzde 35.5. Nitekim bir yıl önceki genel seçimlerde AK Parti’nin oyları yüzde 36’lar civarındaydı.
Aynı genel seçimde Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın oyu ise yüzde 52 idi; yani başında bulunduğu partinin oylarından yüzde 16 daha fazla oy almıştı (Cumhur İttifakı oyları dahil).
Bu tablodan da anlaşılacağı üzere, millet, genel seçimlerde de iktidar partisine gerekli ikazı yapmıştı. Zira ekonomi iyi gitmiyordu; özellikle dar gelirli ve emekli, enflasyondan en fazla etkilenen kesimler olarak, mutsuzluk tablolarını sandığa yansıtmıştı. Görünen o ki, milletin sandıkta yaptığı bu uyarı pek kaale alınmadı.
Bu uyarıdan yaklaşık bir yıl sonra mahalli idareler seçimleri yapılacaktı; milletin Erdoğan’a güveni tamdı ve bu müddet esnasında eksikliklerin giderileceğini; özellikle pahalılığa bir çare bulunacağını ve düşük maaş alan emeklinin maaşının, asgari ücret seviyesine çıkarılacağını umuyor ve bekliyordu.
Bu ekonomik darlığa rağmen memurun ve memur emeklisinin maaşlarına neşter vurulmuş ve düzeltilmişti; ayrıca çalışmakta olan memura 8 bin lira seyyanen zam yapılmıştı.
Sayıları 16 milyonu bulan işçi emeklisi, Bağ-Kur emeklisi ve Bağ-Kur tarım emeklisi de aynı beklenti içinde oldu; bu olmazsa da hiç değilse, seyyanen verilen 8 bin liralık zammın 4’er bin olarak bölünüp kendilerine de verilmesini arzuladılar.
Yüksek enflasyon altında inleyen geniş halk kitleleri (çalışmakta olan ya da emekli); maaşlarımıza zam yapılmasın ama her gün artmakta olan şu pahalılık dursun; bunun önlemi alınsın diye feryat etti.
Millet; yeterli paranın olmadığını, olanın da har vurup harman savrulamayacağını ve aciliyet sırasına göre, özellikle yıkılan deprem bölgesine yardım edilmesi gerektiğini biliyor ve hükümetten piyasaları, gerektiği gibi denetlemesini ve insanları çıldırtan pahalılığın önüne geçmesini istiyor.
Malum; gizli bir el adeta piyasaları ifsat ediyor, bugün aldığın bir ürünü, yarın aynı fiyatta bulamıyorsun. Bu ifsada teşne kimi esnafımız da yangına körükle giderek, mallar üzerinde etiket yapıştırma yarışına girdiler.
Beğenmediğimiz batı ülkelerinde, insanlar, dini günlerde ve yılbaşlarında ellerindeki ürünlerde fiyat indirimine giderler. Bizde ise ramazan gibi en kutsal günleri, tersinden fırsat bilerek, ürünlerdeki fiyatları artırıyorlar.
Allah aşkına söyler misiniz; serbest piyasa demek, her önüne gelenin, ellerinde mallara istediği fiyatı koyan ve yaptıkları yanlarına kar kalan başı boş piyasa mı demektir?
Siyaset duayeni Süleyman Demirel’in ‘Boş tencerenin (veya kahırla, bin bir zorlukla kaynayan) yıkamayacağı iktidar yoktur!’ sözü hala hafızalarda tazeliğini korumaktadır.
Millet, iktidarı yıkmak istemediğini önceki genel seçimde gösterdi ama uyardı, ikaz etti.
31 Mart mahalli seçiminde ise, mahut ikazını şiddetlendirdi; tabiri caizse ‘tekdir’ etti!
.
Seçim analizi -2-
#31 Mart#Seçim#AK Parti
Nisan 08, 2024 06:293dk okuma
31 Mart mahalli seçimlerinin sonuçlarını üç kelime ile özetlersek; ‘Tepki oyları patlaması’ şeklinde ifade edilebilir.
Seçim sonuçları il il, ilçe ilçe, belde belde ve buralardaki seçim sandıkları tek tek incelendiğinde görülecektir ki, AK Parti CHP ile değil, kendi kendisiyle, küstürdüğü kendi partilileriyle yarıştı. Bu sakil durum, Yeniden Refah Partisi’nin atağıyla birleşince en az üçe bölünen AK Parti oyları sonucunda kaybetmek mukadder oldu.
Yoksa, CHP oyunu artırmış falan değil; CHP’ye, en az yüzde 7-8 DEM Parti’nin oyları ile yine en az yüzde 6 İYİ Parti’nin oyları ve yüzde 2-3 civarında da diğer partilerden oy gitti. Bunları topladığınız zaman yüzde 15-16 dolayında bir oy ediyor.
CHP toplamda yüzde 38 oy aldığına göre; bundan toplama oylar çıkarıldığında geriye CHP’nin çıplak oyu olarak yüzde 22 oy kalır. Yani CHP kendi oylarını artırmadı, bilakis düşürdü lakin o da ‘tepki’ oylarıyla bu başarıyı yakaladı.
Nitekim DEM Parti İstanbul adayı Meral Danış Beştaş, ‘İmamoğlu, ‘Bu oylar benimdir’ demesin sakın. Aldığı oylar onun değil. Bizim seçmenlerimiz oraya oy verdi’ diyerek CHP-DEM Parti ittifakını ifşa etti.
Beri tarafta Cumhur İttifakı oyları parçalanıp AK Parti’yi darmadağın ederken, CHP cenahında DEM Parti ve İYİ Partililerin oylarını CHP’li adaylara boca ettikleri görülüyor.
Gelelim zurnanın ‘zırt’ dediği yere; AK Parti adaylarını belirlerken belli ki objektif olarak sık dokuyup ince elemedi, eleyemedi. Bunun da başlıca sebebi AK Parti’deki bu seçici kuruldan başkası değildir.
Sayın Erdoğan, bütün liderlerin kaderinde olduğu gibi yalnız adam! En yakınındaki kurmayları bile ona destek olmaları gerekirken belli ki köstek oluyorlar.
Bırakın birbirine haset eden yabancıları; iki öz kardeş, biri, önceki seçimde AK Parti adayı ve seçilmiş belediye başkanı. Bu seçimde başkan olan kardeş aday yapılmıyor, diğer kardeş yarışa sokuluyor. Başkan olan kardeş bu durumu kendine yediremiyor, gidip CHP’den aday olup AK Parti’nin (öz kardeşinin) karşısına dikiliyor. Sonuç AK Parti adına hüsran oluyor.
Kardeşin kardeşe tahammülü olmadığı siyaset arenasında, adaylar arasındaki dengeleri gözetirken belli ki kılı kırk yarmak gerekiyor.
Haberin Devamı
Aday belirlemede yörenin özellikleri her bakımdan dikkate alınmadan; hemşericilik, eş-dost, yakın (sıhri akrabalık veya diğer yakınlıklar), arkadaş, şahsi muhabbet vb. gibi indi mütalaalara yer verilirse, küskünlük de olur, kopuş da. Ve hatta bu kişiler düşman kesilip karşınıza çıkar, rakibiniz olur.
Bu seçimlerde bu durumun onlarca örneğini gördük ve bunların hemen hepsi AK Parti’nin aleyhinde sonuçlar doğurdu.
Unutmayın; hiçbir kale dışarıdan yıkılmaz! Her partide olduğu gibi AK Parti’de de içeride çürükler vardır ve bunların önü alınmadığı zaman diğer sağlamları da çürüteceğinden kimsenin şüphesi olmasın
Erdoğan’a kendisi gibi dava insanları lazım. Her birinin fiyatları olan, alınıp satılabilen, en ufak bir şekilde şahsi menfaatine halel geldiğinde partisini (sözde davasını) satan insan müsveddelerinden kime ne hayır gelir?
Ne demişti Üstad Necip Fazıl: ‘Yola çıktıklarını yolda bulduklarına değişirsen hem yolunu kaybedersin hem dostunu!’
Anlayana!
Bayram ama nasıl
#Ramazan Bayramı#Gazze#İsrail
Nisan 10, 2024 06:292dk okuma
TÜM İslam alemi olarak, başlarımız eğik, gözlerimiz yaşlı, hüzün içinde bir bayram idrak ediyoruz. Bayram, adı üstünde; coşku ve sevinç günü olması gereken bir günde elem ve ıstırap içinde kıvranmak, bir bakıma Müslümanlığımızın da göstergesi değil midir?
Övündüğümüz dinimiz olan Müslümanlığın temeli birlik ve beraberliktir. Zira yüce dinimiz, bir tarağın dişleri gibi eşit, bir binanın tuğlaları gibi birbirine kenetlenmiş, bir bedenin uzuvları gibi birbirine duyarlı olmayı emrediyor.
Birlikte rahmet, ayrılıkta azab-ı ilahi vardır diye ihtar ediyor.
Ve bu cümleden olan Yüce Rabbimiz; ‘Şükrederseniz (verilen nimetleri emrolunan yerlerde kullanırsanız), size olan nimetlerimi elbette artırırım. Yok eğer nankörlük ederseniz, şunu bilin ki, benim azabım çok şiddetlidir’ buyurmaktadır. (İbrahim Süresi, 7. ayet meali)
Osmanlı’dan sonra başsız kalan İslam alemi, birliğini ve dirliğini yitirdiği gibi bin bir parçaya bölündü. Bölünen her bir parça da Allahü tealanın kendilerine verdiği nimetleri O’na isyanda, O’nun emir yasaklarının hilafına kullanmaktadır.
Marka Müslümanı görünümündeki bu ülkeler, sahip oldukları sayısız nimetlerin içinde, yalnızca petrolü kıssa, başta İsrail ve ABD olmak üzere tüm zalimler güruhu hizaya gelir ve işlemekte oldukları vahşeti durdurmak zorunda kalırlar ama nerede?
Haşa zulmetmez kuluna Hüda’sı, herkesin çektiği kendi cezası...
Müslümanlar, dağılıp tefrikaya düşmenin bedelini ödüyorlar. Birlik içinde olsalardı hem güçlü ve hem de onurlu olacaklardı. Dağılıp paramparça oldukları bugün ise, güç ve kudretten yoksun, zillet içinde yaşamaktadırlar.
Dikkat ediyor musunuz: Gazze’deki vahşete, İslam toplumlarından ziyade Batılı toplumlar (halklar bazında) daha duyarlı. İslam aleminin üzerine adeta ölü toprağı serpilmiş gibi, kimi toplumlarda kıpırdanmalar varsa da bu ülkelerin idarecileri ağızlarını açıp tek kelime etmiyorlar.
Allahü tealadan değil, İsrail’den, ABD’ den korkuyorlar. Allahü teala da musibet üzerine musibetler gönderiyor lakin kimsenin ibret aldığı yok. Tabiat olayı, bilmem ne felaketi deyip geçiştiriyorlar.
Bu durum, elbette Gayretullaha dokunur (Allah’ın gücüne gider) ve ilahi azabı celbeder.
Duyarsız ve basiretsiz idareciler, hala düşmanın ve düşmanlıklarının farkında değiller. Hedefte Müslümanlığın ve Müslümanların olduğunu ve sıranın kendilerine geleceğini göremiyorlar.
Bizans’ın papazları gibi, oturup meleklerin cinsiyetlerini tartışıyorlar!
Bu mübarek günde bilinmelidir ki, Gazze’de ölen sadece bebekler ve masum siviller değil; bütün bir insanlık tüm kazanımlarıyla birlikte kendini ve değerlerini öldürdü.
Artık hiç kimse medeniyetten bahsedemez; zira gelinen ve iddia edilen sözde medeniyetin adı tek kelime ile vahşettir, soykırımdır, tüm insanlığın yüzkarası halidir.
Bu duygular içinde mübarek Ramazan Bayramınızı kutluyor ve bizleri, ağız tadıyla kutlayabileceğimiz gerçek bayramlara kavuşturmasını Cenab-ı Hak’tan niyaz ediyorum.
.
.Seçim analizi ?
#Ekrem İmamoğlu#Murat Kurum#CHP
Nisan 13, 2024 06:292dk okuma
VAKİ olanda hayır vardır diye boşuna dememişler; millet mahalli seçimlerde, çoğunlukla CHP’li başkanları tercih ederek, ana muhalefet partisine çok önemli bir prim verdi.
Bu prim, gerçekte ağır bir sorumluluğu gerektiriyor; zira başkan kalmak ve başkanlığın hakkını vermek, başkan seçilmekten çok daha zordur.
Hepimiz çok iyi biliyoruz ki, 31 Mart seçimleri, her mahalli seçimde yapıldığı gibi şirazesinden çıkarıldı ve genel seçimler havasına sokuldu. Dolayısıyla bu seçimlerde muhalefet, yerel muhalefet yapmadı; belde, ilçe ve şehirlerle ilgili en küçük bir projeden, plandan ve yatırımdan söz etmedi.
Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlerimizin hayati konuları olan kentsel dönüşümden, ulaşım vb. konularından bahseden olmadı.
Bütün muhalefet partileri mahalli sorunları bırakıp genel sorunlardan, merkezi hükümeti ilgilendiren; emekli maaşı, enflasyon (hayat pahalılığı), dar gelirlilerin geçim sıkıntısı ve hatta İsrail ile ticaret bile gündeme taşınıp ‘Vur abalıya! yapıldı.
Pahalılık altında inleyen millet de denilenlere kulak asmadan bildiğini okudu ve iktidardaki AK Parti’ye ayağını denk atması için bir ders verdi. Mahalli yönetimleri teslim ettiği CHP’ye de böylece bir kredi açtı, yani imtihana tabi tuttu.
Milletimiz 90’lı yıllarda da aynı krediyi Refah Partisi’ne açmış, İstanbul ve Ankara gibi büyük şehirlerin belediye başkanlıklarına muhalefet partisinin adaylarını getirmişti.
Refah Partili başkanlar (Erdoğan ve Gökçek) sergiledikleri üstün performanslarıyla partilerini merkezi yönetime de taşımışlardı. Yani dememiz o ki, çeyrek asırlık AK Parti iktidarının ilk kıvılcımı İstanbul ve Ankara gibi mahalli idarelerde çakmıştı.
O gün estirilen mahalli hizmet rüzgârı, AK Parti’yi iktidara taşımakla kalmadı, bu denli bir iktidarın kesintisiz, onlarca yıl sürmesine sebep oldu.
Yine ne demişler: ‘Postacı kapıyı iki kere çalar!’; İmamoğlu’nun kapısı da böylece ikinci kez çalınmış oldu. Böylece İstanbul’da taş üstüne taş koymadan, reklam ve algılarla bir seçim daha kazanmış oldu.
Ama yine aynı şekilde İstanbul’a ve İstanbullu’ya bir hizmet yapılmazsa, İstanbul bir beş yıl daha yüzüstü bırakılırsa, İmamoğlu’nu ve hatta CHP’yi kimse kurtaramaz!
Yüzde 38’lik oyun yüzde 10 dolayındaki kısmının emanet olduğunu (DEM Parti, İYİ Parti, İşçi Partisi, vb.) bizim kadar CHP’liler de biliyor. Ama görünen köy kılavuz istemez; İmamoğlu’nun İstanbul diye bir derdi yok, o, İstanbul’u adeta bir sıçrama taşı olarak görüyor ve sadece sıçrayabilmek için gereken tüm diğer işleri yapıyor.
Nitekim gazeteci dostumuz Murat Yetkin kendisine soruyor: “Bundan böyle hem başkanlığı kazandınız ve hem de Belediye Meclisi’nde çoğunluğu elde ettiniz. Bu çoğunluğa sahip olmadığınız için yapamadığınız ve şimdiki imkânla yapmak istediğiniz en önemli üç projenizi söyler misiniz?”
Aklında, fikrinde İstanbul olan birisi için çok basit olan bu soruyu, İmamoğlu, bir tek proje bile söyleyemeden kem-küm edip geçiştiriyor; hem de bir TV ekranında, milyonların gözleri önünde.
Ne diyelim; Allah İstanbul’da yaşayanlara sabır versin!
Seçim analizi -4-
#Demokrasi#Batı#AK Parti
Nisan 22, 2024 06:292dk okuma
Demokrasimizin en büyük zaaflarından biri de siyaset arenasında sorumlu makamlarda bulunanların başarısızlık hallerini görmezden gelip koltuklara yapışmaları ve istifa etmemeleridir.
Demokrasileri gelişmiş Batı toplumlarında ise, özellikle seçimlerde ya da öngörülebilir, önlenebilir büyük felaketlerde sorumlu siyasetçilerin ve bürokratların akıllarına ilk gelen şey istifa etmektir.
Bir partide seçim işlerinden sorumlu genel başkan yardımcısının, teşkilattan sorumlu genel başkan yardımcısının ve hatta medya ve tanıtımdan sorumlu genel başkan yardımcısının hezimetle biten bir seçimden sonra da hiçbir şey olmamış gibi aynı koltukta oturmalarını ne ile izah edebiliriz?
Bu kişiler sorumluluklarının bilincinde olup işlerini gerektiği gibi yapsalardı sonuç böyle mi olurdu?
AK Parti’de görünen o ki bütün işler genel başkanın sırtına yüklenmiş, onun dışındaki kimi görevliler yan gelip yatmayı maharet bilmektedir. Maalesef bu tiplerin bulunduğu parti teşkilatlarındaki genel kanaat şudur: Nasılsa 24 saat durmaksızın çalışan bir genel başkanımız var, milletin de kendisine teveccühü tam, o halde biz bir şey yapmasak da olur!
Parti yönetim kademelerinde bulunan bazı kişilerin yalnızca halkla mı aralarında duvar var zannediyorsunuz? Milletvekilleri bile genel başkan yardımcılarına ulaşamadıklarından yakınıyorlar.
Siyaset halkın içine girmeden, halkın dertlerini dinlemeden, halkla hemhal olmadan yapılabilir mi?
Halk fakr ü zaruret içinde iken yapılan bir seçim propagandasında, kimi adaylar son model otomobillerle caka satarak oy toplayabileceğini zannediyor. Böyle bir durumda mevcut oyların bile kaybedilebileceğini düşünemiyorlar.
Seçim teşkilatla kazanılır, teşkilatsızlarla kaybedilir. Nokta.
Evet, şu veya bu sebeple küstürülen milyonca seçmen sandığa gitmedi ama bununla birlikte sandıktaki oylar da gerektiği gibi kontrol edilip korunamadı.
Teşkilat yapılanmalarında tecrübeli kadrolarla yenileri harman yapmak zarureti vardır; zira tamamen yeni, tecrübesiz elemanlara bırakılınca oylara gerektiği gibi sahip çıkılamaz.
Muhalefet partileri tüm sandıkları avukat ordularıyla kontrol ettiriyorlar ve adeta kaos çıkarmak için yarış halindeydiler.
Sen istediğin kadar oy ver; şayet sandıktaki oylar gerektiği gibi kontrol edilip sahiplenilmezse bütün emekler boşa gider.
At, sahibine göre kişner!
Sayın Erdoğan boşuna ‘teşkilat, teşkilat, teşkilat!’ demiyor
.Seçim analizi -5-
#Seçim#CHP#İstanbul
Nisan 24, 2024 06:292dk okuma
Tam da Kırkpınar cazgırının okuduğu manideki hali yansıtan bir seçim geçirdik: ‘Alta düştüm diye yerinme, Üste çıktım diye sevinme’!
Hep söylüyoruz, söylemeye de devam edeceğiz: Bu seçimin kaybedeni var (AK Parti) lakin kazananı yok. CHP, önceki seçime göre oy kaybetse de büyük çoğunlukla belediye başkanlıklarını, belediye meclis üyelerine almıştır. Bu durum CHP oylarıyla elde edilmiş değildir; emanet oylardır.
Peki AK Parti kime yenilmiştir derseniz, AK Partili seçmen sandığa gitmeyerek, partisinin yenilmesine sebep olmuştur. Diğer bir ifadeyle AK Parti kendi ayağına sıkmıştır.
Bu arada CHP de 2019’a kıyasla oylarında düşme olmasına rağmen seçimde birinci parti olmuştur.
İstanbul’da CHP’nin oyları 2019’a kıyasla 300 bin oy az olmasına rağmen, ipi göğüsleyen parti olmuştur.
Adana’da da CHP’nin oyları 2019’ kıyasla 50 bin oy düşük olmuş ama yine CHP kazanmıştır.
Bunun gibi; İzmir’de 300 bin, Eskişehir’de 10 bin, Antalya’da 8 bin, Aydın’da 24 bin daha az oy almasına rağmen CHP, bu şehirlerde belediye başkanı çıkarmıştır.
Ayrıca AK Parti’nin MHP’li ile olan ittifakında da seçim kurmay zekâsı hatası yapılmış ve birçok kentte iki müttefik birbirlerini yemiş ve böylece belediye başkanlıklarını rakip partilere kaptırmışlardır.
Seçimlerin tek anlaşılamayan noktası ise, seçim gününe bir hafta kalıncaya kadar tüm anketler, AK Parti ile CHP’li adayları baş başa gösteriyordu. Ne olduysa son bir haftada oldu.
Peki; ne olacağını en sağlıklı anketleri günlük yaptırıp her an takip eden Sayın Erdoğan olacakları bilmiyor muydu?
- Biliyorduysa neden önlemini alıp, İstanbul mitinginde, özellikle küskün emeklilere müjdesini vermedi?
Zira emekliler, İstanbul mitinginde bu müjdeyi dört gözle beklediler, verilmeyince de hışımla miting meydanını terk ettiler.
Seçimi değil, halkını düşünen Erdoğan, ekonomik programdan taviz vermedi; tabir caizse halkının mutluluğu için baldıran zehrini içmeyi tercih etti.
AK Partili seçmeni küstüren diğer bir husus da çarşı-pazardaki yangındır.
Burada ürünlerdeki fahiş fiyat karmaşasına ve bu fiyatlamaların yeterince denetlenemediğine dair bir parantez açmak durumundayız.
Ramazan öncesinde televizyon ekranlarına çıkan Tarım Bakanı aynen şunları söyledi: “Ülkemizin bitkisel ve hayvansal üretimi yeterli düzeydedir. Arz ve talep ihtiyacı yoktur. Yalnız, ürünlerin maliyetleriyle izah edilemeyecek bir artış söz konusudur. Fiyatlar manipüle edilmektedir.
Ticaret Bakanlığımızla ortak bir çalışma yürüterek bunun da önüne geçeceğiz.”
Bitkisel ve hayvansal ürünlerdeki fahiş fiyat artışları durdurulabildi mi?
Mübarek ramazanda vatandaş etin kilosunu kaç liradan satın alabildi?
Cevabı seçim sandığındadır!
.Seçim analizi -6-
#Seçim#CHP#DEM Parti
Nisan 27, 2024 06:292dk okuma
Başkanlık sistemine alışamadığımız ve gereklerini yeterince yerine getiremediğimiz, mahalli seçim sonuçlarının adil bir şekilde yansımamasından da belli oldu. Zira bu seçim sonuçlarıyla ne temsilde adalet ve ne de yönetimde istikrar temin edilebildi.
Temsilde adaletin sağlanabilmesi için; seçmen temayülünü asıl yansıtan İl Genel Meclisi oylarının, aynı oranda, diğer seçileceklere (başkan, meclis üyesi) de yansımasıdır.
Eşit şekilde veya eşite yakın şekilde yansımamasının sebebi ise, seçim sonuçlarına etki eden diğer etkenlerin yanında, siyasi partilerde bu hesaplamaları yapabilecek kurmay zekalı insanların olmamasıdır. Veya var da bu denli zekalarını bilerek ya da bilmeyerek kullanmamalarıdır.
İttifak halinde seçimlere giren partiler bile, kendi aralarındaki hesaplamaları, belli ki üstünkörü yapmışlar. Birçok yerde sözde ittifak ortakları birbirlerine düştü; her iki ittifak üyesi de kazanan muhalif parti adaya kadar (ayrı ayrı) oy almasına rağmen seçimi kaybetmişlerdir.
Hem ittifak ve hem de birbirlerine rakip olarak seçimlere girip kıyasıya yarışmanın sonucunda kaybedenlerin ittifak ortakları olacağı belli değil mi?
Bu şekildeki anlamsız bir yarışla, kale konumundaki onlarca il kaybedilmiştir.
CHP ile DEM Parti ve diğer sol partiler, adeta kurmay zekasıyla hareket edip, oylarını tek yöne teksif ederek, başta İstanbul olmak üzere birçok yerde seçimleri kazanmışlardır.
Bakınız; Türkiye genelindeki oyların yüzde 60-65’lik kısmı merkez ve merkez sağ oylar iken, seçimleri yüzde 39-40 oranında oy alan sol parti adayları kazandı. Buradan da anlaşılacağı üzere soldaki oylar, akıllı (matematiksel) bir şekilde konsolide edildiğinden bu başarı elde edilmiştir.
Merkez sağdaki oyların, büyük orandaki dağınıklığı da mahut hezimeti yaşatmıştır.
Kendi partisinin mevcut belediye başkanı iken aday gösterilmeyen ve bilahare istifa edip başka bir partiden aday olup seçimi kazanan adaylara ve seçim bölgelerine çok dikkat etmek gerekir.
Halkın böylesine tuttuğu bir kişi, üstelik mevcut başkan iken, neden aday gösterilmez? Hadi göstermediniz diyelim, yerine gösterdiğiniz aday, mevcut oyları bile koruyamamışsa -ki koruyamadığı apaçık ortada- bu durumda, gösterdiğiniz adayda bir noksanlık yok mu?
Hele küçük yerlerde, herkes herkesi tanıyor; öyle ben yaptım oldu demekle olmuyor. Gazeteci gözlemiyle birçok ili yerinde inceledim ve gördüm ki, aday tespitlerinde çok büyük hatalar yapılmış; dürüst, liyakatli aday yerine hemşericilik ağır basmış ve ‘hemşerim olsun çamurdan olsun’ denilerek, kimi yerde ahlaki zaaflarından dolayı soruşturma ve hatta mahkemelik olanlar bile aday yapılmış.
Ayrıca; seçim günü İstanbul’daydım, bayağı sandık ve okul dolaştım. CHP ve ortakları avukat ordusuyla sandıkları kontrol ederken, AK Parti ve MHP’nin ise, birçok sandıkta görevlisinin olmadığına tanıklık ettik.
Halbuki seçim sandıkta yapılır ve sandıkta kazanılır veya kaybedilir. Sandıklara sahip çıkamayan partinin, seçimi baştan kaybedeceği bellidir! Bu yüzdendir ki, il ve ilçe teşkilatlarına çok iş düşmektedir.
Netice-i kelam; siyasi partilerde, seçim işlerinden sorumlu olan kişilerin matematik zekasına sahip olmaları ve bu zekayı, kuyumcu terazisi hassasiyetiyle kullanmaları elzemdir.
.Seçim analizi -7-
#AK Parti#Seçim#Hükümet
Nisan 29, 2024 06:292dk okuma
İktidar tarafından küstürülen seçmen sandığa gitmedi ve bu cümleden olarak, 31 Mart mahalli seçimleri, son yirmi yılda yapılan en düşük katılımlı seçim oldu.
AK Parti bir önceki seçime göre takriben 4 milyon dolayında oy kaybetti. CHP başta olmak üzere muhalefet partilerinde ise, özellikle batı illerinde rekor katılım oldu. Dolayısıyla CHP, katılım açısından da bir noksanlık yaşamadı ve bu durum onun hanesine başarı olarak yazıldı.
AK Parti’nin kalesi konumundaki Orta Anadolu ve Doğu Anadolu illerinde ise vatandaş sandığa rağbet etmedi; bu durum da iktidar partilerine eksi, muhalefet ittifakına ise artı yazdı.
Vatandaşın küsmesinin sebeplerinin başında pahalılık gelmektedir; bir türlü önüne geçilemeyen ve halkı canından bezdiren pahalılık…
Yerinde 1-2 lira olan limonu vatandaş 18-20 liradan yemek zorunda kalıyor. Yerinde 3-4 lira olan soğanı 25-30 liradan yiyoruz.
Hani Hal Yasası çıkarılacaktı; bu yasa çıkarılmayarak kimler korunmaya çalışılıyor?
Zincir marketler çoğu ürünlerini direkt üreticiden (tarladan) alıyorlar. Aralarında anlaşarak fiyat belirledikleri tespit edildi. Sözde bunlara cezalar yazıldı, lakin yazılan o cezalar da vatandaşın sırtından çıktı. Zira mahut cezalar misliyle etiketlere yansıtıldı.
Cezalar asla caydırıcı değildir; sadece para cezası değil, hapis cezası gereklidir.
Serbest piyasa ekonomisi, başıboş piyasa demek değildir; ama bizde yeterli denetim olmadığından kelimenin tam anlamıyla piyasalar başıboştur.
Geçen sene 12.5 lira aldığımız ekşi mayalı ekmek 15 lira, bir ay sonra 20 lira, üç hafta sonra 30 lira, bir ay sonra 40 lira, şu anda 50 lira; daha nereye kadar, nasıl gideceğini biz de merak ediyoruz.
12.5 liradan 50 liraya gelinceye kadar, hiçbir merci ne fırına ne de markete bunun hesabını sormadı.
İnsanlar bugün aldığı bir ürünü yarın aynı fiyattan alamıyor; sebebini sorduğunda da fatura hükümete çıkarılıyor. Üstelik esnaf bir de FETÖ’cü ya da muhalefet partili ise bu fiyat artışından dolayı neredeyse düğün bayram ediyor.
Marketlerde kasanın başına gelen vatandaşın şikâyetlerine şahit oluyoruz. ‘Aldığımız üç parça şey, şu istenilen fiyata bakın!’, ‘Bin liranın yüz liralık hükmü kalmadı, pazara bin lira ile çıkıyoruz, elimiz boş dönüyoruz!’, ‘Dışarıda bir şey içmenin ve hele yemenin imkânı yok; bir çay olmuş 25 lira, bir acı kahve olmuş 70-80 lira, normal bir semt dükkânında bir kebabın fiyatı 400-500 lira olmuş.’
Kimse kusura bakmasın; kadının tenceresinde yemek yerine kahır kaynarsa, bu durum sandığa yansır; seçmen ya küsüp gitmez, giderse de oyunu ders verir şekilde kullanır!
12 milyon dolayında seçmenin sandığa gitmemesi başka ne ile izah edilebilir?
.Seçim analizi -8-
#Gazetecilik#AK Parti#Türkiye Yüzyılı
Mayıs 01, 2024 06:292dk okuma
Gazetecilik mesleğini 40 yılını vermiş bir kişi olarak halkın nabzını tutmaya devam ediyorum.
Görüştüğümüz insanların hatırı sayılır çoğunluğu; “Ben Tayyipçiyim ama AK Partili değilim!” diyor.
Bu kişileri derinlemesine inceledim ve gördüm ki, bunların birçoğu AK Parti’nin kuruluşunda yer almış. Ya mahalle temsilcisi olmuş ya ilçe teşkilatında ya da il teşkilatında görev almış kişiler.
Yani AK Parti davasını ve yakından bilen ve sahiplenen kişiler.
Zaten Sayın Erdoğan ile AK Parti’nin aldığı oylar kıyaslandığında arada yüzde 16’lık bir fark olduğu görülür. Nitekim Sayın Erdoğan’ın oyu yüzde 52, partinin oyu ise yüzde 36 dolayındadır.
Bu yüzde 16’lık kesim, başkan için oyunu Sayın Erdoğan’dan yana kullanırken, milletvekilliği veya belediye başkanlığı konusundaki tercihini AK Parti’nin dışındaki partiler için kullanmış.
Bunun da sebebi araştırılınca görülecek olan şudur: Bu seçmenler (bunların hepsi Sayın Erdoğancı), ilindeki milletvekilinden ya da kendi ilindeki genel başkan yardımcısından ya da il veya ilçesindeki belediye başkanından, bunların performansından ya da millete yaklaşımlarından şikâyetçiler.
Demek oluyor ki; kimi görevli kişiler halktan kopunca bütünü teşkil eden zincir halkalarında kopukluğa sebep oluyorlar.
Bunun sonucunda da bu kişiler, Tayyipçi olmalarına rağmen Sayın Erdoğan’ın şahsına oy verirken, Sayın Erdoğan’ın başında bulunduğu partinin milletvekillerine ya da belediye başkanlarına oy vermiyorlar.
Önceki yıllarda böylesi bir durumdan söz edilemezdi; ‘evvel yok idi, işbu rivayet yeni çıktı’ misali bu hal son yıllarda görülmeye başlandı.
Bu absürt halin derhal giderilmesi ve partideki A’dan Z’ye kadar olan bütünselliğin ve kuruluştaki ruh halinin bir an evvel temin edilmesi gerekir.
Siyasette üstat olan Sayın Erdoğan, bütün bunları bildiğini ve nelerin yapılması gerektiğini açıkladı:
“Biz nev zuhur bir hareket değiliz. Biz partilerden bir parti değiliz. Biz bu günlere bir anda gelmedik. Bu hareketin, bu partinin temelinde; ismi bilinen ya da bilinmeyen yüzlerce, binlerce fedakârın, cefakârın, kahramanın emeği var, alın teri var. Biz dikensiz bir gül bahçesinde de yürümedik, yürümüyoruz. Bu geldiğimiz noktaya düşe kalka geldik. Biz bu noktaya yenilgi yenilgi büyüyerek geldik. Baskılar gördük, zulümlere maruz kaldık, işkencelerden geçtik, hapislerde yattık, darbeler yedik, partilerimiz kapatıldı, yasaklandık, kovulduk, ötelendik, haksızlığa, hukuksuzluğa, zorbalığa uğradık; ancak hiçbir zaman umudumuzu yitirmedik, sabrımızı kaybetmedik, asla ve asla yılgınlığa kapılmadık. ‘İman varsa, imkân var’ dedik. ‘Allah büyüktür’ dedik. En hüzünlü anlarımızda, ‘Allah’ın yardımı yakındır’ dedik. Her seferinde düştüğümüz yerden doğrulduk, kalktık ve yolumuza kararlılıkla devam ettik. Başkaları ne yaparsa yapsın, biz işimize bakacağız, önümüze bakacağız, Türkiye Yüzyılı vizyonumuzu nasıl gerçekleştiririz, buna bakacağız.”
Hadi bakalım, kolay gelsin!
.Seçim analizi -9-
#Seçim#31 Mart#Özgür Özel
Mayıs 04, 2024 06:292dk okuma
Malum; 31 Mart 2024 Mahalli Seçimleri şirazesinden çıkarılarak ‘genel seçim’ havasında yürütüldü.
Haberin Devamı
Başta ABD olmak üzere, dışarısının ve onlarla el ele veren içerideki muhalefetin tek hedefi vardı o da Recep Tayyip Erdoğan’dı.
Neden Erdoğan’dı diye sormanıza gerek yok, zira Sayın Erdoğan, icraatlarıyla ve yürüttüğü politikalarla ‘çok oluyor’ bu çok oluşla herkesin gözüne batıyordu.
Bu durumu en iyi anlayan ve özetleyen ABD’nin mevcut Başkanı Biden’dır. Biden, Erdoğan’ı alaşağı etmek gerektiğini bunun için de darbeden başka yollara yönelinmesini ve bu cümleden olarak da muhalefetin desteklenmesini istiyordu.
ABD Başkanı’nın planı; konunun en ince ayrıntılarına kadar her şey ince eleyip sık dokunarak yürürlüğe sokuldu. Mesele, Erdoğan’ın karşısındaki muhalefeti dizayn etmekti.
Türkiye’deki muhalefetin (CHP ve HDP) toplamı taş çatlasa yüzde 38-40 bandına ancak gelebiliyordu. Bunun için de sağ blokun parçalanması gerekiyordu. AK Parti’den koparttıklarıyla bu durumu elde edemediler, lakin MHP’den koparılan İYİ Parti, bu iş için biçilmiş kaftandı.
‘Başbakan olacağım!’ diye yola çıkan Meral Akşener, MHP’yi ortadan ikiye bölmeyi başardı.
Gerçek Hayvanların Anatomi Sergisi İstanbul’da açıldı
Haberton
Ne kadar zeki olduğunuzu kontrol edin. 22 soruyu yanıtlayın ve IQ'nuzun kaç olduğunu öğrenin.
WW IQ Test
by Taboola
Kırk yamalı muhalefetin bitli yorganı dikiş tutmuştu, lakin turpun büyüğü heybede kalmıştı ve asıl zorluk da buradaydı.
Bölücülüğe hizmet eden bir partiyle milliyetçi çizgideki bir partiyi aynı çuvala koymak, öyle sanıldığı kadar kolay değildi. Emir yüksek yerden gelmiş olsa da bu durumun intihar olacağını bilen Meral Hanım, bu yüzden çok git-geller yaşadı.
Oturtulduğu masada, kandırılmış olduğunu gördü ve kendisini kandıranlara ağzına geleni söyleyerek masayı terk etti. O arada ne olduysa; tavadaki yağın kızgınlığı geçmeden, Akşener, ‘tu-kaka’ ettiği masaya geri döndü veya döndürüldü!
Meral Akşener tüm bunları, seçimi kazanacaklarına inandığı İmamoğlu ya da Yavaş’ın cumhurbaşkanlığı adaylığı için yapmıştı ama olmadı. Sonuçta seçim kaybedildi; Akşener haklı çıktı ama haklı çıkması bir işe yaramadığı gibi, CHP’ye payanda yapılan partisi çok oy kaybetti.
Uğurlarına mücadelede ettiği İmamoğlu ve Yavaş, Meral ablalarına dirsek çevirince, yanlış sularda avlandığını fark eden Akşener, ittifaktan büsbütün koptu ve ‘müstakil’ hareket etmeye karar verdi.
Haberin Devamı
En başta yapılması gereken şeyi en sonra yapınca ve bu arada yaşanan yalpalama dönemlerinde, sürülen İYİ Parti tarlalarında yaprak dökümü sökün etti. Partideki her kademedeki insanlar istifa yarışına girdi.
Tüm bu olumsuzluklara, ‘müstakil’ girilen 31 Mart seçimleri yenilgisi tüy dikti. Akşener, genel başkanlığa aday olmayacağını açıklayarak seçimli olağanüstü kurultay kararı aldı.
Müsavat Dervişoğlu, İYİ Parti’nin 2. Genel Başkanı seçildi.
Belli ki Kılıçdaroğlu ile Akşener’e verilen roller sona ermişti. Şimdi sahnede Özel ve Dervişoğlu var.
Özgür Özel rolünü çok iyi oynuyor, bakalım Dervişoğlu ne yapacak?
.Siyasette algı savaşları -1-
#CHP#ABD#ANAP
Mayıs 06, 2024 06:292dk okuma
GAZETECİLİK mesleğine adım attığım ilk yıllarda, duayen bir gazeteci büyüğümüzden dinlemiştim.
Haberin Devamı
Türkiye’mizin kaotik ortamdan bir türlü kurtulamadığından dem vuruyor ve yakınıyorduk.
Meslek büyüğümün söyledikleri hâlâ kulaklarımda: ‘Bak Fuat Bey kardeşim! Bu memlekette rejim, henüz rüştünü ispat edemediği için bu çalkantılar olur. Malum bu sistem devrimle geldi, yani eskiyi yıkarak yenisi kuruldu. Kurucu kadrolar CHP’liydi ve o zihniyet uzun süre tek başına iktidarda kaldı.
1950’den sonra ise sözde demokrasiye geçildi, sözde diyorum zira mahut demokrasi vesayetle illetliydi. Demokrasi döneminde iktidar olanlar da CHP’nin içinden çıkmış lakin CHP’ye rakip olarak kazanmışlardı (DP).
CHP, iktidarları döneminde bu ülkede Allah korkusunu, DP de kendi iktidarları döneminde bu ülkede devlet korkusunu ortadan kaldırdılar!’
Dostumun söyledikleri ilginçti lakin düşününce, kitabın ortasından söylemiş olduğunu anladım.
DP’yi takip eden sağ iktidarlar boyunca (AP, ANAP, DYP-REFAH ve hatta AK Parti) da devlet korkusu (otoritesi) tesis edilemedi.
Bugün bile piyasalardaki bu başıboşluğu, denetimsizliği yaşıyorsak, merkez sağ iktidarların devlet bünyesinde meydana getirdikleri otoritesizlik yüzündendir.
CHP’nin, bir diğer çok önemli özelliği de devlette (bürokrasi) kurumsallaşmış olmasıdır. Nitekim CHP’den sonra iktidara gelen siyasi partiler, mahut CHP’li bürokratlar yüzünden hiçbir zaman muktedir olamamışlardır.
Düşünün; yüzde 52 ile tek başına iktidara gelen ve Başbakan olan Süleyman Demirel’in TRT Genel Müdürünü atayabilme yetkisi yoktu, Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürünü bile üçlü kararname ile atayabiliyordu; Cumhurbaşkanı imzalamasa atama yapılamıyordu.
Bu denli bürokratik oligarşi yüzünden, davul sağ iktidarlarından boynunda lakin tokmak her daim vesayet odaklarının ve bürokrasinin elinde olmuştur.
Yine Süleyman Demirel’in çok yerinde tespitiyle; merkez sağ iktidarların ülkeyi yönetimi ‘selden kütük kapmak’ ya da ‘yangından mal kurtarmak’ şeklinde cereyan etmiştir.
Vesayet ve onun paralelindeki oligarşik bürokrasi, seçilmiş iktidarların tepesinde Demokles’in kılıcı gibi duruyordu. Demokles’in kılıcını elinde tutan ise, ABD’den başkası değildi.
İktidarlar, Türkiye’nin yüksek menfaatlerinin (petrol bulmak veya nükleer santral kurmak gibi) lehinde veya ABD’nin menfaatlerinin aleyhinde her hangi bir icraata yeltendiklerinde, ABD’nin telkiniyle içerideki vesayet odakları harekete geçip darbe yapar ve mevcut iktidarı alaşağı ederlerdi.
Düşünün; bu memlekette, seçilmiş iktidar, askeri müdahale ile görevden uzaklaştırılıp cezalandırılıyor ve bunun adına ‘Demokrasi ve Hürriyet Bayramı’ deniyor. Diğer bir ifade ile demokrasinin katli, bu milletin evlatlarına milli bayram olarak sunuluyor (27 Mayıs). 1961-1982 arasında bu meşum gün bayram olarak kutlandı.
Durduk yerde başkanlık sistemine geçmedik. Zira önceki sözde parlamenter sistemde iktidarlar asla muktedir kılınmıyordu ve üstünü üstlük her an darbelere açıktı. Sözde demokrasi tarihimizde neredeyse her on yılda bir darbe başka ne ile izah edilebilirdi?
Vesayet sisteminin en büyük zararı, milli savunmamız için gerekli silah ve mühimmatı üretememiş olmamızdır. Milli savunmada kendine yeterli olmayan bir ülke hangi bağımsızlıktan bahsedebilir?
Başkanlık sistemi ile birlikte milli savunma alanındaki hamlelerimiz her şeyi anlatıyor ama anlayana!.
.
.Siyasette algı savaşları -2-
#CHP#ANAP#Menderes
Mayıs 08, 2024 06:292dk okuma
DEMOKRASİ dönemimizde (1950’den bugüne değin) CHP hiçbir zaman tek başına iktidar olmadı, olamadı lakin kâh darbeler eliyle ve veya darbesiz olarak hep muktedir olan (bürokrasi marifetiyle) parti oldu.
Haberin Devamı
Merkez sağdaki partiler tek başlarına iktidara geldiler (AP, ANAP) ama hiçbir zaman muktedir olmadılar, olamadılar. Bu durumu, daha açık ifadesiyle nasıl başbakanlık yaptığını siyaset duayeni Süleyman Demirel şu şekilde özetlemişti: ‘Merhum Menderes’in darağacında asılı hali, başbakanlık ofisimin duvarında her an gözümün önündeydi!’
Bu denli travmatolojik algıyla hangi başbakan ne tür hizmet yapabilir?
Burada bir parantez açmama müsaade edin; Adnan Menderes milletin baş tacı yaptığı bir başbakandı. Tek suçu millete hizmetti ama adına sözde mahkeme denilen aşağılık, pespaye, insan müsveddesi bir gurup tarafından; bebek davası, köpek davası, açtığı yollar için istimlak ettiği yerlerin parasını geç ödemek davası, 1957 seçimlerini erkene alması dolayısıyla kanuna aykırı hareket etmek davası, örtülü ödenek davası, devlet radyosunu siyasi çıkarı için kullanmak davası, Kırşehir’in ilçe yapılması davası, üniversite bastırmak ve halka ateş açtırmak davası gibi ya tamamen mesnetsiz ve iftira veya eften püften meseleler yüzünden bu ülkede başbakan ve iki bakanı idam edildi.
Menderes, idamından 18 ay önce gittiği İngiltere’de bir uçak kazası geçirmiş ve düşen uçaktan sağ olarak kurtulmuştu. Sirkeci Garı’nda on binlerce vatandaş tarafından, büyük tezahüratla karşılanmıştı. Kalabalık arasından bir kişi, bir elinde bıçak diğer elinde oğlan çocuğu olarak ileri atılır, Menderes’in ayaklarına kapanır ve ‘Başbakanım! Emredin oğlumu sizin için kurban edeyim!’ diye yeri göğü inletir.
Kolluk kuvvetleri müdahale eder ve çocuğu, babasından elinden alırlar.
Bu kişi kimdir biliyor musunuz? Üsküdarlı gece bekçisi Kara Kemal’di (Ayson).
Oğlunu Menderes’e kurban etmek isteyen bu kişiye; bu iğrenç, soysuz ve çukur sözde mahkeme Menderes’in cellatlığını yaptırdı. Apar topar İmralı’ya götürülen gece bekçisi olan bu Kara Kemal’e, darağacındaki Menderes’in ayaklarının altındaki tabure çektirildi.
Bizim medeniyetimizin bir ölçüsü var; biz, bize yapılan kötülükleri unuturuz, unutmalıyız ve aynı zamanda biz, başkalarına yaptığımız iyilikleri de unuturuz, unutmalıyız.
Haberin Devamı
Lakin Menderes’in ve dava arkadaşlarının şahıslarına yapılanlar, gerçekte onları seçen milletin kendisine yapılmış olduğu için unutulmaması gerekir. Unutulmasın ve bu aşağılıkların yüzüne her dem haykırılsın ki, bir daha bu denli bir alçaklığa ve soysuzluğa tevessül ve cüret etmesinler, edemesinler!
2 Haziran 1960 Perşembe günkü Milliyet Gazetesi’nin manşetini gelin birlikte okuyalım: ‘Buzhanelerden toplu halde cesetler çıktı’. Bu uydurma haberin spotu ise, aynen şöyleydi: ‘Cesetlerin ekserisinin nümayişlerde (gösteri) öldürülen talebeler olduğu açıklandı’.
Aynı çukur mahkemenin savcısı, Egesel denilen yaratık, bu çeşit yalan haberleri gerekçe göstererek, Menderes’i üniversite talebelerini öldürüp, cesetleri asfaltların altına gömmekle itham edip suçlamıştı.
Neylersiniz ki; bu denli yalan algılarla beslenip büyüyen milyonlarca insan bu toplumda yaşıyor ve attıkları bu alçakça iftiraları başkalarının da kabullenmesini istiyor.
.Siyasette algı savaşları ?
#Siyaset#Algı#CHP
Mayıs 11, 2024 06:293dk okuma
Hep söylüyoruz, milyon kez de olsa yine söylemeye devam edeceğiz.
ABD’nin, İnönü eliyle bize dayattığı sözde demokrasi ‘vesayet’le illetliydi (hastalıklı).
Hele 1946 seçimlerinin demokrasiyle, hür seçimle, halkın oyuna saygı duyulmasıyla yakından ve uzaktan bir ilgisi yoktu. 1946 seçimlerinin sadece adı seçimdi zira millet sandığa boşuna gidiyordu. Zira seçilecekler, seçimler yapılmadan belirlenmişti.
Usulen sandığa gidiliyordu ama gidenler oylarını hür iradeleri ile bile kullanamıyordu. Çünkü halk, İsmet İnönü’nün çıkarmış olduğu; ‘açık oy gizli tasnif’ kanununa göre oy kullanabilecek ve bu oylar, yine İnönü’nün belirlediği zevat (kişiler) tarafından gizlice sayılıp tutanaklara geçirilecekti!
Sindirilmiş ve canından bezdirilmiş halk yığınları, jandarma nezaretindeki sandığa gidecek ve oyunu hangi partiye verdiğini göstererek (CHP’ye verdiğini gösterecek, aksi halde jandarmanın dipçiğini yer) oy kullanacak.
Bütün bu kepazeliklere rağmen halk, ölümü göze alarak, CHP’nin karşısındaki DP’ye oy verdi. Sandıklar kaçırıldı, yakıldı, denize atıldı ve hepsinden önemlisi DP’nin oyları CHP’ye yazılarak, seçim sonuçları CHP’nin zaferi (!) şeklinde ilan edildi.
İşte İnönü’nün demokrasi ve çok partili seçim diye uyguladığı sistem bu idi. 1950 seçimlerine mahut kepaze kanun kaldırılarak gidildi (ilk demokratik seçim). Gizli oy açık sayım şeklindeki seçim sonuçlarına göre DP oyların yüzde 55’ini alarak 416 milletvekili çıkararak Meclis’in yüzde 85’ini elde etti. Beyaz ihtilal diye tanımlanan bu seçimler sonucunda CHP, yalnızca 69 milletvekili çıkarabilmiş ve böylece 27 yıllık tek başına iktidarı sona ermişti.
DP de CHP’nin içinden çıkmış olmasına rağmen, CHP, muhalefete düşüşünü hiçbir zaman hazmedememiş ve muhatabını; CHP karşıtı diye, rejim düşmanı laiklik düşmanı diye suçlamayı adet edinmiştir.
O gün bugündür, CHP bir daha tek başına iktidar yüzü görmemiş; bununla birlikte iktidara gelen tüm partiler ve onların liderleri, CHP’ye göre rejim ve laiklik düşmanı olmaktan kurtulamamıştır.
Vesayet de bu geçer akçe olan rejim ve laiklik objelerini kullanarak darbeler yaptırmış ve halkın seçtiği iktidarlar bir bir alaşağı edilmiştir. Süleyman Demirel gibi rejimin bağlısı ve laiklik tutkunu bir insanı halk üst üste seçmesine rağmen aynı kişiye iktidar koltuğu dar edilmiş ve 6 kere gidip 7 kere gelmek zorunda bırakılmıştır.
Demirel’in tek suçu, ruhen CHP’li olmasına rağmen, CHP’nin karşısındaki partide siyaset yapmış olmasıdır.
Mahut partilerin ve liderlerinin suçlanıp töhmet altında bırakılmalarının yegâne sebebi, halkın taleplerine ve beklentilerine kısmen de olsa olumlu bakmalarıydı. 27 yıllık CHP döneminde din okulları kapatıldı ve din dersleri verilmedi.
Öyle ki, halk cenazelerini İslami usullere göre yıkayıp defnedecek imam bulamıyordu.
Gelip geçen tüm başbakanların (Menderes, Demirel, Erbakan, Özal...) ve başlarında bulundukları siyasi partilerin suçu, halkın beklentilerine ve dini ihtiyaçlarına cevap verecek okulları (İmam-Hatip) açmalarıydı.
1960 Askeri darbesi oldu; cumhurbaşkanı olan darbeci generalin (Cemal Gürsel) ilk ziyaret ettiği ve tehditler yağdırdığı yer neresidir biliyor musunuz? O gün için koca İstanbul’da yalnızca bir tek adet olan Fatih’teki İmam-Hatip Okulu’na geldi.
Halbuki o okulda da (ki, Sayın Erdoğan da bendeniz de o okulda okuduk) Cumhuriyet’in öğretmenleri tarafından; matematik, fizik, kimya, biyoloji, cebir, geometri, astronomi, tarih, coğrafya, sanat tarihi, İngilizce, Fransızca, Almanca, sosyoloji, psikoloji, felsefe, mantık vb. orta okul ve lise derslerinin yanında dini bilgileri içeren meslek dersleri de veriliyordu.
Algı gerçeğin yerini alıyordu zira algıyı oluşturanlar bizzat devlet ricaliydi.
Hani ne oldu; ondan sonra onlarca İmam-Hatip açıldı, rejim mi yıkıldı, laiklik mi ortadan kalktı?
Bütün bu algılarla siyasi istikrar bozuldu ve Türkiye’nin kalkınmasının önü kesildi.
Yani gelip geçen tüm başbakanlar, şeytan taşlamaktan tavaf’a vakit bulamadılar!
Türkiye Başkanlık sistemine geçmeseydi, hala bu kısır döngünün içinde patinaj yapmaya devam edecekti.
.Siyasette algı savaşları -4-
#Siyaset#Seçim#Meclis
Mayıs 13, 2024 06:292dk okuma
Demokrasi tarihimiz (1950’den sonra) hep algı savaşlarıyla yönetildi. Halkımız gerçeklerle asla yüzleştirilmedi ve sürekli olarak gölgesiyle savaştırıldı. Yalanla ve hileyle aldatılarak, hayali bahanelerle her on yılda bir darbe yapıldı.
Halkın seçtiği sivil otoriteye itaatsizlik; gelip geçen tüm başbakanlara (Menderes, Demirel, Özal...) yapıldı, N. Erbakan’ın başbakanlığı döneminde ise bu durum zirve yaptı. Asker, Milli Güvenlik Kurulu toplantılarında, Başbakan Erbakan’ı kendilerine karşı olan birisi gibi görüp terlettiler. Bir tuğgeneral bozuntusu daha da ileri giderek, televizyon ekranlarından bu ülkenin başbakanına küfretti, hakaretler yağdırdı.
Normal bir demokraside bu aşağılık eylem ve söylemleri düşünmek bile imkânsızdı.
O insan müsveddesi, başbakanın şahsında onu seçen millete sövüyor, millete hakaretler yağdırıyor, lakin ne Erbakan’dan ne de başka herhangi bir siyasi kişiden hiç kimseden ses çıkmıyordu.
Bu kaotik sistemin adı sözde parlamenter demokratik sistemdi. Gerçekte ise sistemin adı vesayet sistemiydi ve seçilmişlerin ülkeyi idarede yalnızca yüzde 20’lik bir payları vardı; o da devletin asıl konularında değil bayındırlık gibi tali işlerdeydi.
ABD başkanı bile 2003 yılındaki Irak Tezkere’si Meclis’ten geçmeyince; ‘Asker liderlik rolünü yerine getirmedi!’ diyerek serzenişte bulundu. Bu bir tek cümle bile demokrasimizin nasıl temelsiz ve tutarsız olduğunu göstermeye kafidir. Muhatap olarak, devletin başı olan Cumhurbaşkanını veya hükümetin başı olan Başbakanı almıyor, onların üstünde bir mevkide telakki ettiği askeri muhatap alıyor!
Onlara göre, demek ki henüz Yeniçeri Ocağı lağvedilmemiş; her an o meşum kazan devrilebilir! Nitekim her on yılda bir yaptığı darbelerle bu durumu apaçık ortaya koydu.
Ülkenin kurucu iradesi (M. Kemal Paşa) siyaset yapmak isteyen askerlerin üniformalarını çıkarmaları gerektiğini, askerlikte kalacakların da siyasete karışmamalarını istemişti.
Düzen o şekilde sağlanabilirdi. Nitekim Osmanlı’da asker siyasete karıştı; bu durum bir imparatorluğun sonunu getirdi.
Paradoksa bakın ki Kemalist olduklarını iddia eden askeri zevat, siyasetin göbeğinde olup hükümet indirip bindirmekle meşguldü! Gerekli gördüğünde siyasete müdahaleyi ve hatta ülke yönetimine el koymayı kendine vazife edinmişti.
Uzağa gitmeye gerek yok; sadece Erdoğan’a ve onun başında bulunduğu AK Parti iktidarlarına yaptıklarına bakın yeter!
Ne e-muhtırası kaldı, ne yargı darbeleri kaldı, ne iktidardaki partilerini kapatmak istemeleri kaldı ve ne de 15 Temmuz 2016’daki aşağılık darbe girişimleri kaldı.
Süleyman Demirel bu darbelere muhatap olunca şapkasını alıp gitmekle ünlenmişti. Neden bırakıp gittiği sorulduğunda ise şu manidar cevabı vermişti: “Ne yapmalıydım? Orduya karşı koyacak başka bir ordum mu var? Darbe de yapsa, ordu bizim ordumuz!”
Ortadoğu ya da Afrika’da demokrasi bulunmayan ülkelerde, sabah erken kalkan generaller darbe yapıp mevcut iktidarları al aşağı edip, yönetime el koyuyorlar.
Sözde bizde demokrasi var, lakin bizde de aynı şey oluyor; halkın seçtiği iktidarlar, asker tarafından görevden uzaklaştırılıyor ve yönetime el konuluyor.
Bu kepazelik, üstelik demokrasiyi rayına oturtacak eylem olarak sunuluyor.
Siyasette algı savaşları -5-
#Parlamenter Sistem#Erbakan#Erdoğan
Mayıs 22, 2024 06:292dk okuma
1946’dan fiilen Başkanlık sistemine geçtiğimiz 2018 yılına kadar, bize demokrasicilik oynattılar.
Parlamenter sistem denilip uygulamaya konulan yönetim şekli halkın belirlediği, halk için bir model olmayıp halka rağmen iş gördürülen bir sistemdi.
Bizde uygulattıkları parlamenter sistemde halk usulen sandığa gidiyor, lakin halkın seçtikleri şeklen iktidar olabiliyordu ve asla muktedir olmuyorlardı. Zira davul bu sistemde seçilmişlerin boynunda, lakin tokmak başkalarının (vesayet odaklarının) elindeydi.
Zavallı iktidarlar seçildik zannedip hükümetçilik oynamaya kalkışıyorlardı. Kör ebe yapıldıklarının farkında bile değillerdi; her an ‘kırmızı çizgi’ye basmaları mukadderdi, her bastıklarında da yanıyorlardı.
Belirlenen ve üzerine basılınca oyundan atılan oyuncuların (siyasetçiler) korkulu rüyası laiklikti. Laikliğin belirli bir tanımlanması yoktu; önüne gelen işine geldiği gibi laikliğe mana veriyor ve muhataplarını da bu şekildeki bir laikliğe karşı gelmelerinden dolayı suçluyordu.
Haberin Devamı
Bir kadın eski erkek arkadaşının yüzüğünü satıyor. Kuyumcu kadına şöyle der: “Yüzüğü takmamalısın. »
N. Erbakan’ın kurduğu bütün partiler (Milli Nizam, Milli Selamet, Refah, Fazilet) laikliği ihlal ettikleri gerekçe gösterilerek kapatılmıştır.
Erdoğan’ın AK Partisi bile tek başına iktidarda iken aynı mahfiller tarafından (Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı) temelli kapatılmak ve o günün Cumhurbaşkanı olan Abdullah Gül dahil Başbakan Erdoğan ve 71 kişinin 5 yıl süreyle siyasetten uzaklaştırılması istemiyle dava açılmış ve Anayasa Mahkemesi de bu davayı kabul etmiştir.
İddia hep aynı; laikliği ihlal (laikliğe aykırı fiillerin odağı haline gelmek)... İleri sürülen deliller ise somut en ufak bir delil gösterilmezken, yalnızca bir kısım gazete kupürleri delil addedilip dosyaya konuldu.
İktidardaki parti kapatılmaktan ve Cumhurbaşkanı ve Başbakan dahil bunca siyasi zevat, siyaset yasaklığından yalnızca bir oyla kurtuldu; iyi mi? Şayet o bir oy da aleyhte verilseydi siyasi yasak getirilmiş olacak ve Türkiye tek kelime ile yeniden kaosa sürüklenecekti.
Sadece Hazine yardımı kesilmesi cezasına çarptırılan parti, böylece yoluna devam edebildi.
80 darbesinde ise Cumhuriyet’le yaşıt CHP dahil tüm siyasi partiler kapatıldı ve parti gözetilmeksizin ileri gelen tüm siyaset insanları siyasetten menedildi.
Milletin peşinden gittiği Süleyman Demirel, Bülent Ecevit, Necmettin Erbakan ve Alpaslan Türkeş’e siyasi yasak getirildi.
Askerler, siyasilerin makamlarına (yönetim kadroları) silah zoruyla oturdular ve adına demokrasi dediler.
Tüm bu zilletlerden bizi, Başkanlık sistemine geçmemiz kurtardı. Artık herkes asli işini biliyor ve yerine getirmeye çalışıyor.
Tüm demokratik ülkelerde genelkurmay başkanlığı, savunma bakanlıklarına bağlı iken, bizim (!) demokrasimizde sözde başbakanlığa bağlıydı.
‘Sözde değil, özde’ diyerek hükümete e-muhtıra veren genelkurmay başkanlarının kendileri hiçbir zaman ‘özde’ anayasaya bağlı kalmadı ve sorumlu oldukları başbakanların emrine girmedi.
Bu cümleden olarak; Orgeneral Torumtay, Özal’ın emrini yerine getirmemek için Genelkurmay Başkanlığı görevinden istifa etti.
Aynı şekilde Genelkurmay Başkanı Işık Koşaner ve diğer kuvvet komutanları, Başbakan Erdoğan’la birlikte çalışmayıp hep birlikte istifa ettiler.
Dertleri neydi?
Demokrasi değildi herhalde?
Özal’a ve Erdoğan’a tahammül etmemelerinin yegâne sebebi her ikisinin de halkın verdiği oya (emanete) sahip çıkmaları ve halkın üzerinde bir güç tanımamış olmalarıdır.
.
..İnsanlığı bitiren ülkeler
#ABD#İngiltere#İsrail
Mayıs 25, 2024 06:292dk okuma
İnsanlığı ve insanlığın değerlerini bitiren ülkelerin başında, başat üç ülke gelmektedir; ABD, İngiltere ve İsrail. Nereden baktığınıza göre, bu üç ülkeye tek bir ülke de diyebilirsiniz. Zira her üç ülke de yeryüzünde fesat çıkarmak için varlar.
Haberin Devamı
Her birinin tarihteki süreçlerine bakıldığında ne demek istediğimiz anlaşılır. Zira her üç ülke de insanlık ve insani değerler düşmanıdır. Kendilerinden başka kimseye yaşama hakkı tanımazlar. İşgal ettikleri yerlerdeki insanların köklerini kazımışlar ve varlıklarını tarihten silmişlerdir.
Bu durumun tipik örnekleri ise, koskoca Amerika ile Avustralya kıtalarıdır.
Bir avuç, savunmasız Gazzeliye uygulanmakta olan soykırımı, yalnızca İsrail’in mi işlediğini zannediyorsunuz? İsrail, yanında ABD ve İngiltere olmadan tek bir adım atmaz, atamaz.
ABD ve İngiliz savaş gemileri, küçücük Gazze şeridinin önünü ablukaya alıp, herhangi bir insani yardımın ulaşmasını engellemenin yanında, İsrail’e güç vermekte ve ona vaki olabilecek taarruzları önlemektedirler.
Diğer bir deyişle; Filistinlilerin ellerini, kollarını, ayaklarını bağlayıp İsrail’in önüne atıyorlar ve bu savunmasız insanlara ölüm ve ölümden beter hallerini seyrediyorlar.
Orta hiçbir sebep yokken aniden istifa eden İrlanda Başbakanı, Beyaz Saray’da ABD’li yöneticilerin gözlerinin içine bakarak: ‘Filistinliler’de kendi tarihimizi görüyorum’ dedi ve sözlerine şöyle devam etti: ‘Onların yurtlarından sökülüp atılması, mülklerinin ellerinden alınıp işgal edilmesi, ulusal kimliklerinin tanınmaması, ayrımcılık yapılıp göçe zorlanmaları, aç ve susuz bırakılmaları ve kendilerine ölümlerden ölüm beğendirilmesi...’
Bu zorba devletler ve bu büyük günaha ortak olan batılı müttefikleri, yalnızca Filistinlilere soykırım uygulamakla ve onlara yapılabilecek yardımları engellemekle kalmıyor, el birliğiyle bugüne dek savundukları ne kadar insani değer varsa hepsini inkâr ediyor, onlarla birlikte tüm insanlığı öldürüyorlar.
Bundan böyle hiç kimse; insanlıktan, insani değerlerden, hak ve adaletten, insan haklarından bahsedemez.
Bunlardan bahsedebilmek için evvelemirde insan olmak gerekir.
Bu vahşi sürülerinin ise, insanlıktan en ufak bir nasipleri olmadığı gün gibi ortadadır. Bir de utanmadan dünyaya nizamat vermek istemektedirler.
Onların nizam ve intizam dediği, kan, gözyaşı, zulüm, işkence, işgal, sürgün, kıyım, sömürü, ölüm ve topyekûn cihanı alev topuna çevirmekten ibarettir.
İşte 21. Asrın medeniyetinin geldiği nokta!
Tekrar soralım: İnsanlık vahşetten uygarlığa mı gidiyor yoksa uygarlıktan vahşete doru mu gidiyor?
.28 Şubatçılara af...
#Cumhurbaşkanı Erdoğan#Menderes#Demirel
Mayıs 27, 2024 06:292dk okuma
Cumhurbaşkanı Erdoğan, 28 Şubat hükümlülerinin, yaşlılık ve hastalık hallerini dikkate alarak af yetkisini kullandı, bunun sonucunda da ilgili kişiler hapishaneden tahliye edildiler.
28 Şubat davası, 28 Şubat sürecinde Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini cebren devirmeye, düşürmeye iştirakle suçlanan 103 sanık hakkında, Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen ve yalnızca askerlerin yargılandığı, eksik bir davadır.
Zira Mahkeme, aynı suça iştirak etmiş olan sivillere (iş dünyasına, bürokrasiye, medyaya) hiç dokunmamıştır. Halbuki askeri kışkırtan ve mahut darbeyi yapmaya itenler, yalnızca azmettirenler olmayıp, hükümeti devirmek suçuna bizzat iştirak edenler sivil cenahtı.
Ama dava, yalnızca askerlere açıldı, onlar yargılandı ve dolayısıyla yalnızca onlardan bir kısmı hüküm giydiler.
Oysa, 28 Şubat’ın mahut anlı- şanlı generalleri, 28 Şubat’ın bin yıl süreceğinden dem vuruyorlardı. Darbeci zihniyetin iktidarı ancak 3-5 yıl sürebildi. 2002 seçimleriyle, tüm destekçileriyle silinip gittiler. Tek başına iktidara gelen AK Parti iktidarı, demokrasi tarihimizde ilk defa demokrasiye kasteden demokrasi düşmanlarından hesap sordu.
Bu cümleden olarak; hem 12 Eylül’ün ve hem de 28 Şubat’ın demokrasi katilleri yargı önüne çıkarıldı.
Bu durum, gerçek demokrasiye doğru atılmış çok önemli bir adımdı.
Malum; demokrasi tarihi boyunca her on yılda bir darbe yapılıyor ve bunun demokrasi için, demokrasiyi rayına oturtmak için yapıldığı yalanı, ileri sürülüyordu.
Darbeli yıllarda da milli irade rafa kaldırılıyor, halka akla ve hayale gelmedik zulüm ve işkenceler yapılıyordu.
28 Şubat sürecinde yüz binlerce insanın hayatıyla oynadılar; milyonlarca gencin geleceğini kararttılar.
Halka ve halkın seçtiklerine karşı yapılan bu darbeler sonucunda halkla devletin arasını açtılar.
Halkı siyasetten soğuttular, siyasileri aşağıladılar; düzmece anketlerle en güvenilir kesim olarak darbecileri ve yandaşlarını, en güvenilmez kesim olarak da siyasetçileri gösterdiler.
Halk bu trajediyi, darbeler tarihi boyunca, otuz iki dişini sıkarak ve sabrederek izledi.
Halkımız, demokrasiyi mücadele vererek elde etmedi ancak kendisine dayatılan sözde demokrasiyi gerçek demokrasiye çevirmek için çok bedeller ödedi.
Halk, Menderes’i yüzde 50’nin üzerinde oy vererek tek başına iktidara getirdi. Darbeciler, iktidarı alaşağı edip, başbakanı ve iki bakanını astılar; halkın seçtiği parlamentoyu lağvedip, DP’li bakan ve milletvekillerini tutukladılar, hepsini işkenceden geçirdiler.
Yine aynı halk, bu kez Süleyman Demirel’i yüzde 50’nin üzerinde oyla seçip tek başına iktidara getirdi. Darbeciler onu da ‘Muhtıra’ ile görevden uzaklaştırdılar. Bilahare Özal tek başına iktidar oldu, onun da ölümü şaibeli oldu.
En son olarak Erdoğan ve AK Parti tek başına iktidara geldi, ona ve hükümetlerine karşı da darbe üstüne darbeler denediler.
Ve halen daha denemeye devam ediyorlar.
.Karanlık gün: 27 Mayıs
#Meclis#Adnan Menderes#DP
Mayıs 29, 2024 06:292dk okuma
Her zaman söylüyoruz; demokrasi için yani halkın yönetimi için halkımızın bir gayreti olmamıştır, lakin tepeden de olsa geçtiğimiz sözde demokraside çok bedeller ödedik.
Haberin Devamı
Cumhuriyet sistemine geçip Meclis’in duvarına; ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir!’ diye yazdık ama bu durumu bir türlü kuvveden fiile çıkaramadık. Bunun da sebebi çok açıktı: Cumhuriyet elitleri (başta CHP) sürekli olarak halka tepeden baktı, onların nezdinde halk, cahil, ayak takımı ve göbeğini kaşıyanlardan ibaretti.
Böyle bir halkın seçtikleri de kendileri gibiydi; dolayısıyla böyle bir yönetime ülke teslim edilemezdi. Bu zihniyete göre kurucu irade kendileriydi ve yönetim de kendilerinin hakkıydı.
Partinin (CHP) adında halk vardı, lakin parti mensuplarının halkla yakından ve uzaktan bir ilgileri yoktu. Düşünün; CHP’nin il başkanı bulunduğu şehrin aynı zamanda valisi ve belediye başkanıydı. Fildişi kulelerinde yaşayan bu zevata halkın ulaşması, görüşmesi, derdini anlatması söz konusu bile değildi.
Milletle bütünleşen Adnan Menderes ve DP kadroları, tabir caizse iktidarı aslanın karnından çekip aldılar. CHP ve uzun iktidar yılları boyunca CHP’lileştirilen bürokrasi (asker ve sivil) halkın iktidarına, diğer bir deyişle milli iradeye yani demokrasiye tahammül etmedi, edemedi. Ve en karanlık bir günde, 27 Mayıs 1960’ta asker, yönetime el koydu. Milletin seçtiği halkın iktidarını ise al aşağı edip; Cumhurbaşkanı, Başbakan ve bakanlar dahil tüm DP’li milletvekillerini zindanlara gönderdi.
Uyduruk ve aşağılık bir mahkeme kurup sözde yargıladılar. Başbakan Menderes ve iki bakan arkadaşını darağacında astılar diğerlerini ise zindanlarda süründürüp işkencelerden geçirdiler.
Ve utanmadan bu yaptıkları kepazeliğe ‘Demokrasi ve Anayasa Bayramı’ dediler.
Delinin zoruna bakar mısınız? Demokrasiyi katlediyor, milli iradeyi darağacında sallandırıyor ve bunun adına demokrasi bayramı diyor ve bundan da vahimi millete de böyle söylemesini dikte ediyor!
Atanmışlar güruhundan olan bu vesayet kafası, seçilmişlere yani milli iradeye asla saygı duymaz ve onun meşruiyetine inanmaz. Onlara göre bu ülkenin asıl sahipleri kendileridir ve yönetim de kendilerinin hakkıdır. Başkalarının yönetimi ise -ki bu milletin seçtiği iktidar da olsa- gayr-i meşrudur.
Vesayet kafalılar envaiçeşit olup birbirlerinden farkları yoktur. Nitekim FETÖ’cü askerler de aynısını yapmıştı; milletin, kendini savunmak için verdiği silahı millete ve milletin seçtiklerine doğrultan bu çukurlar güruhu hep aynı yere (dışarıya) hizmet etmektedir.
Nitekim yapılan ve yapılması düşünülen tüm darbelerin arkasında ABD olduğu gün gibi aşikârdır.
Bürokrasiden bu vesayet kafası temizlenmedikten sonra, hak ve hakikat namına Türkiye’de hiçbir oluşa ve oluşuma imkân ve ihtimal yoktur.
Bakınız; Menderes ve arkadaşlarına iade-i itibar yapıldı, her biri milletin gönlünde sevgiyle ve saygıyla yaşıyor. Onlara darbe yapan ve onları sözde yargılayıp idam eden aşağılık çukur güruhunun isimleri ise silinip gitti.
Dünyada lanetle anılan bu kişilerin asıl çilesi ‘Mahkeme-i Kübra’da başlayacak!
Ki orada ne rütbe var, ne silah ve ne de ABD
.ABD dünyayı ateşe vermek istiyor
#ABD#DEAŞ#Rusya
Haziran 01, 2024 06:292dk okuma
ABD, sözde DAEŞ bahanesiyle PKK-YPG-PYD’yi besliyor.
Oysa DAEŞ’in üstlendiği tüm cinayetlerin gerçek faili ABD’dir. Zira DAEŞ’ı kurup geliştiren ve insanlığın başına bela eden ABD’nin ta kendisidir. Bunu yalnız biz söylemiyoruz, ABD’nin başkanı itiraf etti.
Malum Sovyetler dağıldıktan sonra, yıkılan komünizmle birlikte ABD düşmansız (saldırmak için bahane) kalmıştı. Çok önceleri alt yapısını hazırladığı yeni düşmanı buldu ve onu hedef tahtasına oturttu: İslamiyet ve Müslüman ülkeler.
İslamiyet’i ve Müslüman ülkeleri kötü gösterecek materyaller (Sözde İslamiyet adına savaşan onlarca terör örgütü), her daim elinin altında idi ve bunları adeta bir manivela gibi kullanıp dünyanın başına bela etti ve etmeye devam ediyor.
Kullandığı terör örgütlerinin eylemlerini bahane ederek Afganistan’a girdi ve ülkenin altını üstüne getirdi. Irak ve Suriye’de de bu kabil terör örgütlerini kullanarak, yalnızca bu ülkeleri değil, tüm bölgeyi yangın yerine çevirdi.
ABD İblis’inin yaptığı; tavşana kaç tazıya tut deyip, niyetindeki asıl oyununu oynamaktır.
Niyetindeki asıl oyunda(larda) neler yok ki: Bu bahanelerle ülkeleri işgal ediyor, mahut ülkeleri terör örgütleriyle ve hatta birbirleriyle savaştırıp güç ve kuvvetten düşürüyor, savaşan tüm taraflara silah satıyor, güçsüz bıraktığı ülkelerin yönetimlerine, kendine tabi olan uşak yaratılışlı tipleri getiriyor, istikrarsız hale getirdiği tüm bölgenin yer altı ve yer üstü kaynaklarını sömürüyor.
Kelimenin tam anlamıyla cambaza baktırıyor!
Rusya’yı kuşatarak, tabir caizse ümüğünü sıkarak, Ukrayna ile savaşa ABD zorladı. Şimdi de bu savaşın bitmesini istemediği gibi, Avrupa’nın da savaşa dahil olmasını istiyor.
Dün, Rusya’yı sıkıştırdığı gibi bugün de kimi Avrupa ülkelerini savaşa zorluyor.
Avrupa’da yayılacak bir savaşla ABD, bir taşla hedefindeki tüm kuşları vurmuş olacak.
Böylece büsbütün güçsüz kalan Avrupa ve hatta Rusya, ABD’nin güdümüne girecek; Rusya teslim olmasa bile oyun dışına itilecek ve Çin ile olan müttefikliği bir mana ifade etmeyecek.
ABD’nin yegâne hedefi dünyayı tek başına yönetmektir. Tek kutuplu dünyayı inşa etmek için çırpınıyor. Yarınlarda meydana gelebilecek bir ABD-Çin savaşında, Çin’i yalnız bırakmak istiyor.
Ama Rusya’nın başındaki Putin, öyle kül yutacak bir lider değil.
ABD daha önce de aynı pis oyunlarla Rusya ile Türkiye’yi karşı karşıya getirmek istemiş (Rus savaş uçağının düşürülmesi, Rusya’nın Ankara Büyükelçisi’nin öldürülmesi vb.) Putin oyuna gelmemişti.
Ne yazık ki, Avrupa ülkelerinin lider kadrolarında Putin gibi akil insanlar bulunmuyor. Malum Merkel’den sonra Almanya, tamamen ABD’nin uydusu oldu. Rusya ile olan en hayati çıkarlarını bile göz ardı edebilecek hale geldi.
Nükleer silaha sahip Fransa’nın durumu ise ortada; Macron, ne ülkesinin ve ne de Avrupa’nın sonunu düşünmeden yangına körükle giden bir politika güdüyor.
Aynı ABD, Ortadoğu’da da İsrail’le, değil sadece bölgemizi tüm dünyayı yangın yerine çevirecek ateşi körüklüyor.
Dünya hiç de iyiye gitmiyor; Allah sonumuzu hayreylesin
Bunun neresi demokrasi
#Batı#Halk#Demokrasi
Haziran 03, 2024 06:292dk okuma
Batıcı olduğumuzu iddia ediyor ve bundan dolayı da demokrasiyi batıdan ithal etmişiz.
Bu yetmemiş, batının kanunlarını da almışız. Bize, şeklen dışarıdan bakan bizi batılı görüyor.
Bu durumdan kimse şikâyetçi olmadı; hemen herkes işine gücüne bakıp hayatına devam etti, ediyor.
Artık biz de tıpkı batılı ülkeler gibi, seçim yapacak, halkın seçtikleri eliyle idare edilecektik. Seçtiklerimizin idaresini beğenmezsek, bir sonraki seçimle onları değiştirmek elimizde olacaktı.
Buraya kadar her şey güzeldi ve kimsenin bir şey diyeceği olmazdı.
Olmadı da...
Yalnız, hesaplamadığımız bir husus vardı ki, bu durum bizi batılı toplumlardan ayırıyordu.
Batılı toplumlar demokrasi mücadelesini vererek elde etmişlerdi. Biz ise, toplumsal olarak böyle bir talepte bulunmadık; yeni bu yönetim tarzı bize tepeden (yöneticilerimiz marifetiyle) getirildi.
Demokrasi, batılı toplumların kendi talepleri olduğu için, bunu sindirmeleri kolay oldu.
Halk için demokrasiye, halk ne diyebilirdi ki?
Bizde ise, halka rağmen bir demokrasi yerleştirilmeye çalışıldı. Bunun da sebebi, millete ve milletin seçtiklerine olan güvensizlikti.
Millete ve milletin seçtiklerine güvenmeyenler, asılları dışarıda olan ve onların içerideki vesayet odaklarıydı. Vesayet odakları, millete ve milletin seçtiği iktidarlara (!) adeta şöyle diyorlardı:
“Sizlerin böyle bir beklentisi ve bu uğurda en ufak bir mücadelesi yok iken, demokrasiyi size getiren bizleriz. Biz nasıl bir demokrasi uygulamak istiyorsak, öyle idare edileceksiniz. Sizin en iyi haliniz, bizim peşimizden gelmenizdir. Siz, hep ikinci kalmaya mahkumsunuz. Asla bizim gibi, birinci sınıf olamazsınız.”
Vesayetin derdi mi nedir?
Vesayetin derdi; sen asla kendin olma, kendine yetme ve hep bana muhtaç olarak yaşa!
İşte bundan dolayıdır ki batı demokrasilerinde ‘darbe’ akla bile gelmezken, bizde, her on yılda bir darbe yapılıp, halkın seçtiği iktidarlar alaşağı edilmiştir.
Darbe, gerçekte demokrasiye yapılabilecek en büyük ihanettir ve en ağır cezayı gerektirir.
Bizdeki demokrasinin şekline ve şemailine bakın ki, darbeciler, demokrasi havarisi görülmüş ve hemen hepsi kahraman addedilmiştir.
Demokrasi katilleri, bizim halkımıza demokrasi kahramanları olarak takdim edilmiştir.
Delinin zoruna bakar mısınız: 27 Mayıs 1960’da halkın seçtiği iktidarı, silah zoruyla alaşağı ediyorlar ve adına ‘Hürriyet ve Anayasa Bayramı’ deyip, bunu millete dayattılar.
Hürriyeti gaspın adı, ‘Bayram’ oldu iyi mi?
Aynı darbeci zihniyet, 12 Eylül 1980 yılında da aynı demokrasi cinayetini işledi ve bu kez; 20 yıl önce ‘bayram’ dediği anayasayı, tu-kaka edip ortadan kaldırdı.
Görüldüğü üzere; iç ve dış vesayet odakları el ele verip, kendileri söyleyip kendileri oynuyor.
Ve utanmadan da adına demokrasi diyorlar.
Onlar, bunu bize yakıştırıyorlar da bize ne oluyor?!.
Kavanozu dışından yalamak
#Mimar Sinan#Mevlâna#Şeyh Galip
Haziran 05, 2024 06:292dk okuma
İnsan toplulukları da tıpkı ağaçlar gibi köklerinin üzerinde yükselir. Kök, ne kadar sağlam ve derinlerde olursa ağaç da gövdesi, dalları ve meyveleri itibariyle o denli güçlü, endamlı-görkemli, gölgeli ve bereketli olur.
Haberin Devamı
Maalesef her kademedeki okullarımızda, sade suya tirit cinsinden bir tarih okutuluyor, tarih bilinci (şuuru) ise hiç verilmiyor. Nedense tarihi gerçeklerden korkar olduk. Özellikle yakın tarihimizin üzerine kalın bir şal örttüler ve yeni nesilleri yalanla-dolanla oyalamayı maharet bildiler.
Tarihin derinliklerinden süzülegelen Türk milletinin tarihinde acı gerçekler vardır lakin milletimizin yüzünü kara çıkaracak, utanılacak tek bir sayfa bile yoktur.
Bunun yanında milletçe en büyük kaybımız kültürümüzde olmuştur. Zira gün gelmiş mazi (geçmiş) ile bağımız bıçak gibi kesilmiş, bu yetmemiş gibi bir de komşularımızla ve Türk dünyası ile yani kültür dünyamızla bağımız koparılmıştır.
Nesillerin idealist yetiştirilmesi için, onların önünde örnek alacakları rol-modeller olmalıdır. Bunlar da elbette o milletin tarihi şahsiyetleridir.
Köklerinden koparılan nesillerimizin acıklı haline bakar mısınız?
Kendi tarihi şahsiyetlerimizi bir çırpıda inkâr ve iptal ettik; ne varsa Batıda var diyerek, Batının bizden alıp kendine mal ettiklerini, ‘batı malı’, ‘batı buluşu’, ‘batı giysisi’, ‘batı markası’, ‘batı ilmi’, ‘batı tarzı’ diyerek aldık. Bu durum bizde korkunç bir aşağılık kompleksi meydana getirdi.
Biz hiçbir şey yapamayız, yaparsa Batı yapar, her ne yapılacaksa Batı yapacak diye diye toplu iğne yapamaz hale getirildik.
Mimaride deha olarak Mimar Sinan’ı yalnızca isim olarak belletmişiz; o da yaptığı eserleri hayran hayran seyretmek zorunda kalışımızdan olsa gerek. Ne onun yolunu-yordamını anlayabilmişiz ne o yoldan gitmişiz ve ne de o yola en ufak bir katkıda bulunabilmişiz.
Sonuç itibariyle bir Selçuklu mimarisi, bir Osmanlı mimarisi var ama günümüz sözde mimarisinden gecekondu ya da beton yığınlarından ve bunun yansıması olan, insan hayatı için kafes konumundaki gökdelenlerden başka neyi gösterebiliyoruz?
İstanbul’da bu durumun tipik örneğini, Avrupa yakasında Bahçelievler’de, Anadolu yakasında da Erenköy’de görmekteyiz. Her iki semtte de mahalle kültürünü yaşatan, bahçeli köşkler ve konaklar yerlerini, kimsenin kimseyi tanımadığı insanların üst üste yerleştiği beton yığınlarına terk etti.
Şiirde Baki diyoruz, Mevlâna diyoruz, Şeyh Galip diyoruz, Fuzuli diyoruz, Yahya Kemal diyoruz, Necip Fazıl diyoruz vb. lakin bunların semtlerine bile uğrayamıyoruz. Ne dillerini anlayabiliyoruz ne manalarına nüfuz edebiliyoruz.
Ünü dünyaya yayılmış tarihi yüksek şahsiyet Kanuni’yi (Soliman le Magnifique-Muhteşem Süleyman) yapılan sözde tarihi filmlerle haremden çıkmayan hamam oğlanı şeklinde gösteriyorlar.
Ahlak ve edepte zirvelere çıkarak binlerce insanı eğiten mürşidi-i kâmillerin ismi ancak ansiklopedilerde bulunabiliyor. Ahmed Yesevi’den, İmam-Rabbani’den, Bahaeddin Buhari’den, Mevlâna’dan, Cüneyd-i Bağdadi’den, Ubeydullah-ı Ahrar’dan, Hacı Bektaş-ı Veli’den vb. evliya (Allah’ın sevgili kulu) ve ulu kişiler diye bahsediliyor lakin onların yolundan gitmeye Orta Çağ karanlığı denilip ‘öcü’ olarak gösteriliyor.
Dünyanın en lezzetli balı var ama ancak kavanozu dışından yalayabilirsin deniliyor!
Kanuni Sultan Süleyman her şeyiyle kendisi olduğu için cümle alem onun yüksek şahsiyetine meftundu.
Kendimiz olmaya, kendi değerlerimizle bezenmeye mecbur ve mahkumuz.
Kadir bilmek
#Sultan 2. Abdülhamit Han#Adnan Menderes#Turgut Özel
Haziran 08, 2024 06:292dk okuma
BİR acı kahvenin kırk yıl hatırı vardır deriz lakin bunun gereğini hayatımızın hiçbir anında ve alanında uygulamayız. Hesabı sorulduğunda da ‘yalandan kim ölmüş?’ deyip geçiştiririz.
Kadri bilinmeyenlerin ve hatta en yanlış bilinen ve kötülenenlerin başında da vatan ve millet sevdalısı gerçek siyasetçiler, devlet adamları (insanları) gelmektedir.
Devlet ve siyaset insanlarına çok acımasız davranılıyor; bilir-bilmez karalanıyor, fütursuzca iftira atılabiliyor ve araştırmadan suçlanabiliyorlar.
Hele de bizim gibi, günün 24 saatinde siyaset konuşulan ülkelerde (bizden başka böylesi bir ülke yok) devlet ve siyaset insanları sürekli olarak hedef tahtasında tutulurlar.
Devletin her kademesindeki görevler kutsaldır, sorumluluk gerektirir, devlette en sorumlu olan kişi ise, en üstün görevdeki devlet başkanıdır.
Rüzgarların en sert estiği yerler dağların zirveleridir, devlet görevlerinde de zirveye çıktıkça sorumluluk artar ve rüzgarlar fırtınaya döner. Devlette her bir makamın gerektirdiği işin, yapılıp yapılmamasına göre (niçin ve nasıl yapıldığına göre) hem bu dünyada ve hem de ebedi alemde mükafat ve mücazatı vardır.
Dedik ya, yönetimde bulunanlar, ağızlarıyla kuş tutsalar da takdir edilmezler, özellikle de siyasi iktidarlar. Nitekim bizdeki muhalefet, ‘iktidar dünyanın en güzel ve faydalı işine de yapsa ona güzel diyecek halimiz yok’ yaklaşımını sergiler.
Peygamber Efendimiz (aleyhisselam); ‘Bir günlük adaletle hükmetmek, altmış yıllık nafile ibadetten üstündür’ buyurmuştur.
Vaktiyle Sultan 2. Abdülhamit Han’ın da kıymeti bilinmemiş ve haksız yere (Düzmece bir sürü iftiralarla; mesela ‘dini kitapları yaktırdığı’ iddiası tam bir yalan ve iftira idi. Zira yaktırılan kitaplar, dini içeriden yıkmaya dönük bozuk ve yanlış yazılan kitaplardı) tahtından indirilmişti.
Yerine geçen İttihatçı güruhu halka zulmetmekle kalmayıp, yalnızca on yıl içinde koca bir imparatorluğu yer ile yeksan edip, düşmanlara peşkeş çektiler.
Sultan Abdülhamit Han’ın da sağlığında kıymeti bilinmedi; 1918’de göz hapsinde tutuklu olarak vefat ettiğinde, elde-avuçta devlet namına bir şey kalmamıştı. Millet aç, sefil ve perişandı.
Sultanın naaşı Topkapı Sarayı’ndan alınıp Çemberlitaş’taki aile kabristanına götürülürken, sokaklara dökülen ve evlerin pençelerine doluşan halk, peşinden ağlıyor ve ‘Bizi bırakıp nereye gidiyorsun’ diye ağıt yakıyordu.
Milletçe bu denli rezil durumlara düşmemek için, eldeki nimetin (vatan ve millet sevdalısı devlet ve siyaset insanlarının) kıymeti bilinmeli ve onlara sahip çıkılmalıdır.
Devlet adamı (insanı) kolay yetişmiyor; kaht-ı ricalin (değerli devlet ve siyaset insanlarının yokluğu) hüküm sürdüğü devrimizde ise, bu denli şahsiyetleri mumla arıyoruz!
Var olanlarına da sahip çıkalım ve destek olalım
Demokrasi devrimizde; Menderes’i, Özal’ı, Erbakan’ı gözlerimizin önünde yediler, seyretmekle yetindik.
Erdoğan’ı da üst üste yemek istediler, her seferinde millet, liderine sahip çıktı ve yedirmedi.
Türkiye’nin düşmanlarına bakın hepsi de Erdoğan’sız bir Türkiye hayal ediyor ve bunun için ellerinden geleni artlarına koymuyorlar.
Neden acaba?!
.İnsanlık öldü, ağlayanı yok
#Batı#Netanyahu#Gazze
Haziran 10, 2024 06:302dk okuma
Hak ve hakikatin peşinde koşan, mazlumların hamisi, adaletin temsilcisi, kimsesizlerin kimsesi Osmanlı yıkıldı; meydan yeri (dünya) çakal ve sırtlan sürülerine ve onların binbir çeşit hile, desise, entrika ve zulümlerine kaldı.
Batı’nın elinde bütün bir insanlık taşıdığı tüm değerleriyle birlikte öldü, lakin ağlayanı yok.
Batı’nın süslü püslü cümlelerine, medeniyet diye sunduğu insan hakları manzumelerine, hak ve hukuk diye yırtındığı bildirgelere, uluslararası hukuk diye dayattığı metinlere, insan hakları diye sıraladığı bir dizi hükümlere bakıp sakın aldanmayın.
Bunların hepsi düzmece, aldatmaca ve yutturmacadan ibarettir.
Şahsında, insanlığı öldürenden (insanlıktan çıkandan) hangi insanlık beklenebilir?
Gazze’deki soykırım vahşeti Batı’nın sözde medeniyetinin tüm iğrençliğini gözler önüne serdi. Hani Batı’da fikir ve ifade hürriyeti vardı? Hani Batı, insan haklarına saygılı idi. Hani Batı için hayat hakkı kutsaldı, kimsenin hayat hakkına dokunulamazdı!
ABD’de fikrini söyledi diye profesörlere ters kelepçe vuruluyor, Avrupa ülkelerinde düşüncesini açıklayanlar işlerinden kovuluyor. Bu insanların suçu nedir biliyor musunuz; Netanyahu’nun katliamlarını dillendirmiş olmaları...
Yani Gazze’de işlenen cinayetlere ayna tutmuş olmaları...
Ortada bir insanlık dramı var; bebekler dahil savunmasız sivil insanlar kitleler halinde öldürülüyor ve bu öldürülenler, yalnızca Müslüman oldukları için soykırıma tabii tutuluyorlar. Bu vahşet karşısında en ufak bir tepki vermeyen sözde medeni ülke yönetimleri yangına körükle giderek zalime destek oluyor, bu caniye her türlü silah ve mühimmatı vermekle yetinmeyip yanında durarak ona güç veriyorlar.
Bu sırtlan sürüleri zulme rıza göstermekle yetinmeyip zalimi teşvik ederek, aynı zulümlere misliyle ortak oluyorlar. Şu halde insan kasabı Netanyahu’nun yargılanacağı uluslararası mahkemede ABD Başkanı Biden ve diğer destek veren Avrupa ülke liderleri de yargılanmalıdır.
Çünkü Netanyahu denilen iblis, bu liderlerden ve onların verdiği silah ve mühimmattan güç alarak bu cinayetleri işliyor.
Dünyaya nizamat (gerçekte kaos, nizamsızlık) veren bu zalim liderlerin yönetimleri, kan ve gözyaşının bitmeyeceğine ve irili ufaklı savaşların devam edeceğine işarettir. Zira tüm bu zalimler kandan ve gözyaşından beslenmektedirler.
Ama unutulmasın ki mazlumların ahı arşı titretir ve her şeyi hakkıyla görüp bilen ve mutlak gücü elinde bulunduran Allahutaala’nın ‘Müntakim’ ismiyle tecelli edeceği gün yakındır. Zira O Allah’dır ki imhal eder (mühlet verir) lakin asla ihmal etmez!
İsrail, Gazze’de taş üstüne taş bırakmadı, yurtları yer ile yeksan olan Gazzeliler Refah’ta sıkışmış durumdalar. Şimdi Refah’ı bombalıyor, orada da taş üstüne taş bırakmayacağa benziyor. Netanyahu bütün bir Gazze’yi insansız teslim almak istiyor ve tüm halkı (sağ kalabilenleri) Sina Çölü’ne sürmek istiyor.
Bütün bu soykırım ve vahşet karşısında, din kardeşleri pırasa gibi doğranan İslam alemi ne yapıyor diyeceksiniz değil mi?
Onları sormayın! Zira yalnızca marka Müslümanı olarak kalan ruhsuz halleriyle bindikleri (bindirildikleri) alametle son sürat kıyamete doğru gidiyorlar.
Bürokrasi ile imtihanımız
#Bürokrasi#Vesayet#Demokrasi
Haziran 12, 2024 06:302dk okuma
'At sahibine göre kişner’ diye boşuna dememişler.
Vesayetle illetli (hastalıklı) olması yüzünden demokrasiyi kâmil manada kurumsallaştırıp içselleştiremedik. Bu köhne yapıda, Sezar’ın hakkı Sezar’a verilmediği için, önüne gelen kurum, ‘Ali kıran baş kesen’ kesilmiş ve böylece bürokrasi millete hizmet etmek yerine, millete zulmeden, dayatan ve milleti canından bezdiren yapıya dönüşmüştür.
Biz, bu hali, Osmanlı’da Tanzimat sonrası oluşturulan ve özetle ‘Padişaha haddini bildirecek’ ve ‘Bundan böyle gavura gavur denmeyecek’ diskurundan (söylem) devşirmiştik.
Osmanlı’nın son yüz yılında ve onu takip eden Cumhuriyet döneminde uygulamaya koyduğumuz bürokratik sistemi Fransızlardan almıştık. Fransa bu sistemi Afrika’daki sömürgelerine uyguladı. Bir müddet sonra, uygulanmakta olan bu sistemin zalimliğine kanaat getiren Fransa bundan vazgeçti.
Ama gelin görün ki, Batı hayranlığı bizim gözlerimizi öylesine kör etmişti ki, bürokrasi adına halka dayatılan bu zulümleri görmediğimiz gibi, bunlara yenilerini de eklemekten geri durmadık.
Millete hizmet için, milletin işlerini görmek için görevlendirilen memurlar, halkı insan yerine koymadılar. Vatandaşın işini çözmek için değil, çözmemek için adeta yırtındılar.
Aynı insan tipinin, masanın önündeki ve ardındaki halleri arasında dağlar var. Öyle ki, masada oturan kişiye öz babası, herhangi bir işi için başvursa, babasını tanımaz ve herkese yaptığı gibi ona da ‘bugün git yarın gel!’ diyecektir.
Peki, yarın olduğunda iş çözülecek midir? Yarınlar bitmediğine göre iş de çözülmeyecektir.
Demokrasinin gerçeği olamadığından yaşanılan sistem kelimenin tam anlamıyla bürokratik oligarşiydi. Bu sistemde, atanmışların (bürokrat) halka ve halkın seçtiklerine (seçilmişler) tahakkümü söz konusudur. Bu sistemin adı sözde demokrasidir. Ve bu sistemi bize, Başkanlık sistemine geçtiğimiz (fiili olarak) 2018 yılına kadar demokrasi diye yutturdular.
Dışarıdaki vesayet de bu sistemi gökte ararken yerde bulmuş ve tepe tepe kullanmıştı.
Bu sistemin tortuları, tüm kurum ve kuruluşlarımızın kılcallarına değin nüfuz etmişti. Dolayısıyla bundan kurtulmak, öyle üç-beş senede olabilecek gibi değildir.
Sözde demokrasinin siyasileri ile özde demokrasinin siyasileri bile birbirlerinden çok farklıdır. Sözde demokrasinin siyasileri halka tepeden bakar ve halk için değil, halka rağmen iş görmeyi marifet sayar.
Halbuki gerçek demokrasilerde siyasiler halkın hizmetçileridir. Asla halka rağmen iş görmezler. Halkla iç içe yaşarlar, halkın dertleriyle dertlenir, sevinçlerine ortak olurlar.
Başkanlık sisteminin bu şekilde de bir faydası oldu ve tüm siyasetçilerin ayaklarını yere değdirdi. Artık hiçbir siyasetçi halka tepeden bakamıyor ve halkın değer yargılarına karşı gelemiyor.
Halkı ayağına çağırmıyor, halkın ayağına gidiyor
.Bayram ama nasıl -1-
#Bayram#İslam Alemi#Müslümanlar
Haziran 17, 2024 06:292dk okuma
İslam aleminin üzerine tek kelime ile ölü toprağı serpilmiş.
Haberin Devamı
Halbuki İslam inancına göre, haksızlık karşısında susan, tepki göstermeyen şeytandır. Hep şeytan deyip duruyoruz ama bunun ne manaya geldiğini bilmediğimiz gibi öğrenmek için de en ufak bir gayret göstermiyoruz.
Daha açık ifadesiyle, bütün bir İslam aleminin (2 milyarlık) bugün içinde bulunduğu halin adıdır şeytan. Şeytan, kötülüğün kişiselleşmiş (mücessem) halidir. İlahi huzurdan kovulma, tard edilme, rahmetten ırak olma manalarına gelmektedir.
Şeytan olmadan önce İblis de Cenabıhak’ın, itaatkâr ve saygın bir kuluydu. Hatta yaptığı ibadetlerle melekler tarafından örnek gösteriliyordu. Ziyadesiyle alim olup meleklere hocalık yapmaktaydı.
Allahutaala’nın, Adem’e ‘secde et’ emrine bütün melekler uydu, lakin İblis kendindeki meziyetlerden dolayı kibre kapılıp secde etmedi. Kendini, Adem’le mukayese etti; zanla hareket ederek tanımadığı, gerçeğini bilmediği Adem’i kendinden aşağı gördü.
Bilmediği hususta kıyas yapıp küstahlaştı ve haddini aşarak nefsine zulmedenlerden oldu.
Ve bundan sonra da ‘şeytan’ adını aldı; ilahi huzurdan kovuldu ve rahmetten ırak kılındı.
İblis, Cenabıhak’ın yalnızca bir emrine muhalefet ederek şeytanlaştı; ya günümüz ‘marka’ Müslümanları?
Her an Cenabıhak’ın onlarca emrine muhalefet ediyorlar. Bu yaptıkları yetmiyor kahir ekseriyetiyle birer mücessem şeytan olarak tüm şeytanlıkları sergiliyorlar.
Öyle ki bu tür marka Müslümanlarının işledikleri yüzünden İblis’in soyundan gelen şeytanlara iş kalmadı. Şeytanın bir şey yapmadan boş oturduğunu görenler bunun sebebini sorduklarında şu cevabı almışlar: ‘Zamanımızın önderleri sergiledikleri şeytanlıklarla bize parmak ısırttırıyorlar! Bize bir iş bırakmadıkları için oturup seyrediyoruz.’
Dedik ya şeytanın özelliği kıyas yapmaktır. Bugün de aynı kıyaslamaya devam ediyor ve diyor ki; ‘Ben; Allahütaala’nın yalnızca bir emrine uymadım lanetlendim, kovuldum ve çok büyük bir cezaya çarptırıldım. Peki ya her gün cenabı Hakk’ın emirlerine sürekli karşı gelen, bir an olsun Allah’ı hatırlamayan ve üstelik utanmadan da inanan gözüken bu insanların hali ne olacak? Bu iki yüzlü, münafık, mürtet, aşağılık insanların uğrayacağı lanetten ben bile korkarım ve onlardan uzak olurum.’
İşte marka Müslümanlarının günümüzde içine düştükleri bu aşağılık ve zillet halleri, yapıp ettiklerinin sadece dünyadaki yansımalarından ibarettir.
‘Haşa zulmetmez kuluna Hüda’sı; herkesin çektiği kendi cezası!’
Hani ‘Mü’minler bir vücut gibi’ idiler; ‘Vücudun herhangi bir uzvuna bir diken batsa, bir ıstırap duysa vücudun her tarafı ondan rahatsız olur’du? Üstelik bu sözü sevgili Peygamberimiz (Aleyhisselam) söylemişti.
Bu yüce Peygamberin ümmetinin ne hale geldiği, kendini İslam diye tanıtan alemin Gazze’deki mazlum ve masum Müslümanların uğradığı soykırıma gösterdikleri (göstermedikleri; zira kılını bile kıpırdatmıyorlar) tepkiden (tepkisizlikten) belli değil mi?
Zaman, dur durak bilmeksizin dönerek devrini icra ediyor ve bugüne ‘bayram’ diye işaret ediyor.
Bayram ama nasıl?!
.Bayram ama nasıl -2-
#Halk#Yönetici#Ziya Paşa
Haziran 19, 2024 06:292dk okuma
İstikbalin tarihçisinin, günümüz İslam devletlerini ve başlarındaki idarecileri anlatırken kullanacağı yegâne ifade ‘başsız gövdeler!’ tanımlamasıdır. Bu demek değildir ki tüm İslam ülkelerinin halkları samimi Müslüman, yöneticileri ise Müslüman görünümlü münafıklardır.
O vakit şu ilahi ölçüleri nereye koyacağız? ‘Nasıl iseniz öyle idare edilirsiniz!’ ve ‘Amirleriniz (yöneticileriniz) amellerinizdir!’
Demek ki neymiş Müslüman toplulukların yöneticileri de kendileri gibi olurmuş.
Onlar adilse, teraziyi doğru tartıyorlarsa, alışverişte birbirlerini aldatmıyorlarsa, birinin başına bir felaket geldiğinde diğerleri hep birlikte yardımına koşuyorsa, haksızlık karşısında susmuyorlarsa, vb. yöneticileri de adildir.
Ve o ülkelerde, güçlülerin hukuku egemen olmayıp hukukun ve haklıların üstünlüğü egemendir.
Baştan sona tüm İslam ülkelerini gözlerinizin önüne getirin hangisinde hak ve adaletten eser var?
Vaktiyle Ziya Paşa’nın söylediği şu cümledeki ifadeler bugün bütün gerçekliğiyle tüm İslam ülkelerinde yaşanmıyor mu?
‘Milyonla çalan mesned-i izzette ser-efraz, birkaç kuruşu mürtekibin cay-ı kürektir!’ (Milyonla çalanlar yüksek ve şerefli mevkilerde başları dik ve alınları açık (!) olarak bulunurlar; birkaç kuruş çalan gariban hırsız ise kürek cezasına çarptırılır.)
İsrail’in Gazze’de sergilediği vahşette bile uyanmayan ve İsrail’e gerekli cevabı vermeyen, veremeyen İslam alemine İslam alemi denilebilir mi? Şayet gerçekten İslam olsalardı inançlarının gereği olarak üstün olmaları ve hepsinden önemlisi birlik olmaları ve bunca zulüm karşısında ayağa kalkmaları gerekirdi.
Bu ülkeler ayağa kalkmak şöyle dursun, onca haksızlık karşısında susarak lal kesiliyor ve bu zillet halleriyle şeytan kesilip, malum şeytanı bile kahrından çatlatıyorlar!
Din kardeşlerine ve kendi davalarına gafletten öte ihanet içinde bulunan İslam ülkeleri teselliyi, ‘Bana dokunmayan yılan bin yaşasın’ yalanında bulduklarını zannediyorlar.
Halbuki sıranın çok geçmeden kendilerine geldiğini görecek ve artık ‘eyvah’ para etmeyecektir.
Halkların önünde hiçbir beşeri güç duramaz. İslam ülkelerinin halkları kıyam edip, kendi yönetimlerini uyandırıp harekete geçirmelidir.
Hiçbir ülke halkı, yöneticilerimiz güç ve kudret ellerindeyken ses çıkarmıyorlar, biz de susup bir kenarda bekleyelim demekle sorumluluktan kurtulamaz.
Müslümanlar, kendilerinin dışındaki Müslüman olmayan ülkelerin hemen her gün eylem yapan gençlerini ve halklarını görüp utanmıyorlar mı?
Demek ki birçok Müslüman ülke halklarında dini gayret olmadığı gibi insani meziyetler de dumura uğramış.
Oldukları gibi de idare ediliyorlar!
Daha ne bekliyorlar?
Başlarına taş yağmasını mı?
.
..Devlet, laiklik ve cemaatler
#FETÖ#ABD#CIA
Haziran 22, 2024 06:292dk okuma
DİNİ esas alan bir gelenekten gelen devlet yapımızı, cumhuriyetle beraber, din ile devlet işlerini birbirinden ayıran ve devletin tüm inançlara veya inançsızlıklara eşit mesafede olduğu bir yapıya kavuşturmak istedik; adına da laiklik dedik (1936).
Laiklik uygulamalarını (kraldan fazla kralcı kesilerek) din karşıtlığı hatta din düşmanlığı ve dine, kendi kafamıza göre şekil ve mana verme ve rol biçme şeklinde anladığımızdan olacak ki, din ve dini eğilimler, yerin altına çekildi, çekilmek zorunda kaldı ve böylece, dindarlarla devletin arası açıldı.
Burada yapılan en büyük hata, devletin hakkını devlete, dinin hakkını dine (dindarın hakkını dindara) vermememiz oldu. Zorba (cebri) uygulamalarla devleti, dine ve dindarlara musallat ettik.
Böylece, devlet dinden ve dindardan, dindar da devletten çekinir ve korkar oldu.
Kantarın topuzunun kaçırıldığı mahut süreç, çok partili hayata (kısmi demokrasi) geçtiğimiz 1950 yılına kadar bütün şiddetiyle devam etti.
Kör döğüşü şeklindeki bu mücadele (ve hatta kavga), 1950’den merhum Özal dönemine (163. Maddenin kaldırılması) kadar da orta yoğunluklu ve o günden Erdoğan’ın iktidar dönemine kadar da düşük yoğunlukta devam etti.
Devletin hakkını devlete vermemek demek, devleti milli kılmamak yani, FETÖ (ABD-CIA) gibi unsurlara (iç ve dış vesayet odaklarına) teslim edilip çığırından çıkarılmasıdır.
1940’lı yıllardan başlayan bu denli teslimiyet süreci, gelip geçen tüm iktidarlar (sivil ve askeri) boyunca devam etmiş ve 15 Temmuz 2016’da ‘kazanın patlaması’yla ayyuka çıkarak, kralın çıplaklığı gözler önüne serilmiştir.
Ve bundan böyle, kuzgunun leşe gelmemesi için de devlet (milli) başa geçmiştir.
Artık devletin hakkının devlete, dinin (dindarın) hakkının dine (dindara) verilme zamanıdır.
Peki, bu nasıl olacaktır? Cumhuriyet rejiminde bunun yegâne yolu laikliği gerçek manasıyla uygulamakla mümkündür. Devlet bir yandan dine ve dindara müdahale etmeyecek lakin devlete müdahale etmek isteyen dini oluşumların (FETÖ gibi) tepesine, çelik balyozla inecektir.
Hangi dini oluşumun (cemaat) devlete kadro yetiştirdiğini ve devlette kadrolaşmak istediğini bilmeyen ve önlemini almayan devlete devlet denebilir mi? Devlet devletse, kendisini ele geçirmeye yönelik, aleyhinde olabilecek her hareketi bilmek ve onu etkisiz kılmak zorundadır.
Haberin Devamı
Cemaatler de dini özgürce yaşamaktan öte, devlete, devletin işleyişine ve işlerine asla müdahalede bulunmayacak, bulunamayacaktır.
Müslümanlar, kendilerini Almanya’daki, Fransa’daki, Japonya’daki Müslümanlar gibi bilecek ve ona göre davranacaklardır. Almanya’da milyonlarca Müslüman var, bunlardan herhangi birisi veya bunlardaki herhangi bir dini cemaat Alman devletinin işlerine ve işleyişine karışıyor mu?
Karışmıyor, zira karışırlarsa başlarına ne geleceğini biliyorlar.
Türkiye’de de aynı bilinçle hareket etmeli, herkes haddini bilmeli ve kimse elleriyle kendilerini ateşe atmamalıdır.
Müslümanlar, devleti dönüştürmek yerine; kendilerini dönüştürmeli ve gerçek manada Müslüman olmalıdırlar.
Müslümanlar nasılsalar, öyle idare edilirler!
Zira kel başa şimşir tarak aramanın manası olmasa gerektir.
Kıymeti bilinmeyip kaybedilen değirmenin gürültüsünü aramak adına gürültü çıkaranlara yalnızca şaşılır.
Biz kimiz
#TÜRK#İslamiyet#Coğrafya
Haziran 24, 2024 06:29
Biz Türkler doğulu bir milletiz. Milletler arenasına çıktığımız günden beri hep hareket (göçebe) halindeyiz. Güneşten (doğudan) aldığımız ışıkla hep yine güneşi takip ederek batıya doğru koştuk.
Tarih boyu biz Türklerin devlet ve millet ışığımız hiç sönmedi. Yıkılan her bir devletimizin külleri üzerinden yeni bir devlet (ler) kurmuşuz.
Devlet ve millet hayatımızda bizim de inişli çıkışlı günlerimiz (asır) oldu.
İslamiyet’le tanışınca bu kutlu son din (İslamiyet) ruhumuz, Türklük bedenimiz oldu. Diğer milletler gibi kılıç zoruyla Müslüman olmadık, İslamiyet’in umdelerini benimsediğimiz için gönül huzuruyla, isteyerek ve üstelik kitleler halinde Müslüman olduk.
Müslümanlığı içten, samimi (ihlas) olarak benimsedik ve o günden beri İslamiyet ile Türklük aynı derdin, davanın, idealin potasında eriyerek bu günlere geldik.
Öyle ki, atlarımızı Dinyester ırmağının kenarında sulayıp, Tuna’dan kafilelerle geçip Viyana önlerine geldiğimizde; 24 Viyana’dan (sur-kapı) 22’sini fethedip son ikisinde durdurulduk.
Artık Avrupalı, Türk denince Müslümanı, Müslüman denince Türkü anlar olmuştu.
Bütün bu hamleleri aşk, vecd ve ihlas dönemlerimizde yaptık.
Davamıza (İlayı kelimetullah: Tevhid inancını yüceltip hâkim kılma) olan aşkımızı, vecdimizi, ihlasımızı kaybettiğimizde durdurulduk (Viyana), bozguna uğratıldık.
Ve o gün bugündür aşkımızı, vecdimizi, ihlasımızı arıyor ve bir türlü bulamıyoruz.
Batılı olmadan batıyı zapt etmiştik. Batılılar şahsiyetimize meftundu.
Durgunluk (durmak) bize yaramadı. Geri düştükçe hakikati ceket astarımızın içinde unutarak yeni arayışlara girdik. Kimileri kabahati İslamiyet’te buldu ve ‘Hıristiyan olalım!’ dedi. Halbuki en eski Hıristiyan ülkesi olan Etopya (Habeşistan) en geri kalmış ülkelerdendi.
Kimileri dinden (İslamiyet) tamamen soyutlanıp Batılı olalım, o şekilde kalkınır ve ileri gideriz dedi. Bunlar bilmiyorlar mı ki Batı tüm ışığını (bilimsel gelişmeleri) Doğu’dan, İslam âlimlerinden almıştır.
Hani insan bilmediğinin düşmanıdır denir ya onun misali dinimizi bilmediğimiz veya çok yanlış bildiğimiz için din düşmanı kesiliyor ve dinin bizi geri bıraktığını ileri sürebiliyoruz.
İslamiyet’te en üstün rütbe ilim rütbesidir. İslamiyet değil geri kalmışlığı, duraksamayı bile men eder ve ‘İki günü müsavi (eşit) olan ziyandadır’ ve ‘Hikmet (bilim) müminin yitiğidir, onu nerede bulursa alır’ der.
Kutsal kitabımız Kuran’ı Kerim: ‘Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu? Bilen elbette kıymetlidir’ buyurur. Hülasa İslamiyet baştan aşağıya kadar ilim dinidir; bundan dolayıdır ki, nerede ilim varsa orada Müslümanlık vardır ve nerede ilim yoksa orada Müslümanlık yoktur.
Evet, biz kimiz? Biz bugün ne Doğulu ve ne de Batılıyız. Renksiz ve şahsiyetsiz bir halde hâlâ kendimizi arıyoruz. Batılıyız ve Doğuluyuz diyenlerin hemen hepsi yalan söylüyorlar.
Öyle ya bir şey olmak için onu bilmek ve özümsemek lazım. Batıcılık ve Doğuculuk iddiasındakilere bakalım; bunlar hakkında ne biliyorlar ve neleri özümsediler?
Sadece körü körüne taklitten başka hiçbir şey göremeyiz.
İmam-ı Gazali Doğulu bir alimdi, bunun yanında Batı felsefesinin tüm akımlarına reddiye yazacak kadar Batı’yı Batı’dan iyi biliyordu.
Fatih Sultan Mehmet de doğulu bir padişahtı; başucu kitaplarına baktığımızda tasavvuftan tarih ve coğrafyaya,
.optikten matematiğe ve astronomiye, tıptan kelama, tefsire, fıkha ve hadis ilimlerine kadar o günün tüm ilimleriyle meşbu (dolu) olduğunu görürüz.
Sahi, biz kimiz?
.Suriye’de ne işimiz varmış
#Suriye#NATO#ABD
Haziran 26, 2024 06:292dk okuma
Milletçe en büyük handikabımız, dışarıdaki düşmanlarımızın kayıklarına binen (bindirilen) içimizdeki aymazlardır. Bunların aymazlıkları öylesine ayyuka çıkmıştır ki, milli konulardaki pervasızca duruş ve davranışları, kendilerini ihanet noktasına taşımıştır.
Bunlar ne tarihi ne coğrafyayı ve ne de sosyolojiyi okuyamadıkları gibi, aynı zamanda balık hafızalıdırlar.
Körü körüne Batı hayranlığı bunların gözlerini kör etmiştir ne dostu tanıyabiliyorlar ne de düşmanı ayırt edebiliyorlar.
Cumhuriyet tarihi boyunca Batı’ya bel bağlayan bu gafiller güruhu, sözde NATO şemsiyesi altında, tüm savunma girişimlerini iptal ettiği gibi yenilerinin üretimi için de parmağını kıpırdatmadı.
Bu gafillere göre, ABD bizi koruyacaktı, NATO bizim koruyucu şemsiyemiz olacaktı.
Başta ABD’nin ve diğer NATO üyelerinin, Türkiye’nin savunma sanayisine yardım etmediklerini bilakis engellemek için ellerinden geleni artlarına koymadıkları görmelerine rağmen, Batı’nın dümen suyunda gidenlere ne demeli?
Bu ülkeler sözde bize dost ve bizimle müttefikler; ABD ortak olduğumuz F35 projesinden çıkardığı gibi, paramızın da üstüne yattı. Almanya anlaşma yapmamıza rağmen Leopar tanklarının motorlarını vermedi, İngiltere uçak motoru anlaşmasından caydı.
Bunlarla yetinseler iyi, savunma ihtiyaçlarımızı tedarik edebileceğimiz ülkeleri de tehditle bundan vaz geçiriyorlar.
Kendini dünyanın jandarması gören ABD, Ali kıran baş kesen pozlarında Fransa’ya diyor ki: ‘Biz olmasaydık, şimdi Almanca konuşuyor olacaktınız’. Aynı şekilde, Körfez ülke liderlerine diyor ki: ‘Biz olmasak, o koltuklarda 15 günden fazla kalamazsınız.’
Sözde dostumuz ve müttefikimiz olan bu ABD, sınırımızın öte yanındaki terörist gruplarla ortak iş tutuyor. Onlara askeri uzman, silah ve mühimmat gönderiyor ve onlara savaş helikopteri pilotluğu dahil askeri eğitim veriyor.
Aklı sıra orada bir Küçük İsrail (Kürt devletçiği) devleti kuracak.
Bütün bunları Türkiye’ye karşı yapıyor, yaptırıyor.
Bizdeki bu aymaz muhalefet tüm bunları görmesine rağmen; ‘Bizim Suriye’de ne işimiz var, Bizim Libya’da ne işimiz var?’ diyerek; mezkûr yerlere asker gönderme ile ilgili tezkerelere ‘Hayır’ oyu veriyor.
Bu şaşkın muhalefet kafası, Ankara’nın, İstanbul’un savunma hatlarının Kudüs’ten, Gazze’den, Libya’dan başladığını göremiyor.
Bu kafa, Allah saklasın, buralar düşüp, düşman eline geçtiğinde sıranın Türkiye’ye geleceğini göremeyecek kadar şaşkın olup, derin bir gaflet ve hatta ihanet içindedir.
Ülkesini ve milletini zerre kadar sevenlerin, bugün, partiler üstü bir yaklaşımla hükümetin yanında yer alması ve kararlarını desteklemesi elzemdir.
Bölgemizin ve hatta dünyanın hızla savaşa sürüklendiği bugünde kayıkçı kavgası yapmayalım.
Zira söz konusu olan vatandır ve gerisi teferruattır!
.Maarif ve müfredat -1-
#AK Parti#Necip Fazıl#Yunan
Haziran 29, 2024 06:292dk okuma
22 yıllık AK Parti iktidarları döneminde çok şeyler yapıldı, bunları görmezden gelmek ve hatta inkâr etmek insafa sığmaz, zira her şey ortada.
Nitekim Süleyman Demirel, ‘Bütün hizmetlerimizi görmezden gelir ve inkâr edebilirler lakin onca muhalefete rağmen yaptığımız Boğaz Köprüsü’ne bir şey diyemezler, onu görmezden gelemezler. Zira o köprünün ayakları öyle yüksek ve büyük ki onları sokup saklayabilecekleri, gizleyebilecekleri bir yerleri yok!’ demişti.
Türkiye, 22 yıl boyunca her sahada çağ atladı, eğitimde de maddi bakımdan (öğretmen ve öğrenci adedi ve her kademedeki eğitim kurumları, bina ve donanımları vb.) çok şeyler yapıldı.
Ama Sayın Erdoğan’ın da üzülerek ifade ettiği gibi eğitimin ruhunda, içeriğinde, müfredatta ve eğitimi verecek öğretmen kadrolarını yetiştirmede gerekenler yapılamamıştır.
Halbuki parola ne idi: ‘İnsanı yaşat ki devlet yaşasın!’
Evet, her şeyin başı insan ve insanın eğitimidir.
Yine Sayın Erdoğan’ın yerinde tespitiyle şimdiye kadar ki eğitim iki kelime ile özetlenebilirdi, ezberciliğe dayanan, tek tipçi bir eğitim modeli. Oysaki, bunların her ikisi de hem akla hem bilime aykırı.
Araştırmaya, incelemeye, sorgulamaya, kritik etmeye, çeşitliliğe, tenkit etmeye, mukayeseye açık olmayan bir eğitim modelini benimsemiş ve bunun üzerine ‘dokundurtmayız ’diyerek tepinmişiz. Ve utanmadan bu durumu bilimsellik, Batıcılık ve çağdaşlık diye haykırmışız.
Batı’dan ne anladığımız, Batı’dan neleri aldıklarımızdan belli!
Batı, her şeyden önce eski Yunan (Grek) medeniyetine dayanır; Platon’un (Eflatun) akademisinin girişinde ‘Geometri bilmeyen giremez’ yazıyordu. Sözde Batıcı geçinen bizdeki kafa ise, İstanbul Üniversitesi’nin (Osmanlı dönemi Askeri İşler Dairesi-Milli Savunma Bakanlığı) kapısındaki yazıları okuyabilenleri içeri sokmuyordu (İmam-Hatip lisesi mezunları).
Daha vahimini söyleyelim; aynı kafa yedi yıl boyunca (orta-lise) dini ilimleri (Kuran’ı Kerim, Arapça, Tefsir, Hadis, Kelam, Siyer-i Nebi, Fıkıh vb.) tahsil eden imam hatip lisesi mezunlarını ilahiyat fakültelerine ve İslami İlimler Fakültesi’ne bile almıyorlardı. Bu fakültelere düz lise mezunları (Elifi görse mertek sananlar) alınıyordu.
On yıllar boyunca, bu milletin evlatlarına din adına cehalet tahsili yaptırdılar. Bu kafanın eğitimden anladığı bu olsa gerek! Bunları ezbere konuşup yazmıyoruz bizzat yaşamış birisi olarak ifade ediyoruz.
Aynı kafa şimdi de kalkmış ‘Maarif’ kelimesine takıyor ve ‘Hangi çağda yaşıyoruz, maarif de ne demek? Çağdaş Türkiye’de o kelimeyi attık, onun yerine eğitim kelimesini kullanıyoruz. Geriye değil, ileriye gideceğiz!’ diyorlar.
Üstat Necip Fazıl’ın işaret ettiği gibi; ‘İleriye, gerideki gözleriyle baktıkları nasıl da belli!’
Aynı kafa, meslek liselerini bitiren öğrencilere üvey evlat muamelesi yaptı ve üniversite sınavlarında katsayı zulmüne tabi tuttu. imam hatip mezunlarının narında (ateş) diğer meslek liselileri de yaktılar. Böylece ülkemizde, hemen her meslek dalında nitelikle (meslek sahibi) elemanın yetişmesini önlediler.
Bunlar mı çağdaş ve Batıcı kafa?
Batı’da (mesela Almanya’da) orta öğrenimdeki öğrencilerin yüzde 70’inin mesleki eğitimden geçirildiğini bu kafaya nasıl anlatacağız?
.Maarif ve müfredat -2-
#Maarif#Müfredat#Eğitim..
Temmuz 01, 2024 06:292dk okuma
Bazı kelimelerin manası, kütüphaneler dolusu kitaplarla ancak ifade edilebilir.
Maarif kelimesi de böyledir. Maarif kelimesine kısaca bilgi, kültür ve eğitim sistemi gibi anlamlar verip geçiyoruz; lakin kelimenin kökenine ve terim anlamına baktığımızda, birey ve toplum olarak tüm hayatımızı kuşattığını görürüz.
İnsanı diğer varlıklardan ayıran ve üstün kılan özellik bilgi sahibi olmasıdır. Dikkat buyurun; kuru bilgi yığınından söz etmiyoruz, insanın kendini ve eşya ve hadiselerin ‘niçinini’ ve ‘nasılını’ bilmekten yani bilge (hâkim) olmaktan bahsediyoruz.
Nitekim yığınla bilgi sahipleri vardır ki kitap yüklü merkepten (eşek) farkları yoktur.
Maarif kelimesinin bir diğer manası da kültürdür. Kültür, tarım demek yani toprağın altını üstüne getirmek; onu havalandırmak, güneşlendirmek, sulamak, mümbit (verimli) hale getirmek manasında...
İnsan da maddesiyle topraktır. Maddesini ve manasını (ruh) mümbit hale getirmek için onu bilginin niçini ve nasılı ile yoğurup, harmanlamak ve onu hayatında tatbik etmektir kültür (maarif).
Kanun maddelerini ezberleyerek avukat olunur, lakin iyi bir avukat olabilmek için kanun maddelerinin ne manaya geldiklerini, onların felsefesini (hikmet), delaletini, gayesini vb. bilmek gerekir.
Ezbere dayanan ve tek tipçi eğitim modeliyle maarifin olmadığı, olamayacağı gün gibi aşikârdır.
Ne demişler: ‘Çeşm-i insaf kadar kamile mizan olmaz.
Kişi noksanını bilmek gibi irfan olmaz’.
Kültürlü, kâmil (olgun) bir insan için insaf gözüyle bakmak (insaflı olmak) en güzel ölçüdür. Bir kişinin kendi eksikliklerini, noksanlıklarını bilmesi kadar güzel bir irfan (anlayış) olmaz.
Demek ki maarif, öncelikle insana kendini tanıtıyor, böylece kişi kendini (haddini) biliyor.
Kendini (haddini) bilen insan da kâmil (olgun) insan oluyor. Zaten eğitimin de gayesi bu değil midir?
Eğitim kelimesi, maarifi karşılamadığı için başına milli ifadesi getirilmiştir. Yani milli değerlerimizle donanmış bir eğitim modeli arzu edilmektedir.
Müfredatta yapılan değişiklik ile ilk defa ‘milli’ kelimesinin hakkı verilmek istendi. Bu durum aynı zamanda demokrasinin de gereğidir. Zira milletin talepleri, değerleri, özlem ve beklentileri söz konusudur.
Yeni müfredat karşısında, bir de laikliği dillerine dolayanlar var ki, onların gayesi ise asla üzüm yemek olmayıp bağcıyı dövmektir.
Bu kafaya bir kez daha hatırlatalım ki; devletler laik olur, kişiler değil. Devlet, dini kurallara göre yöneltilmiyorsa, yani din işleriyle devlet işleri birbirinden ayrılmışsa o devlet laiktir.
Kişiler inançlı ya da inançsız olurlar.
Devlet, her iki kesime de eşit mesafede durur ve hiçbirini ötekileştirmez.
Laiklik tamam da laikçilik ne oluyor?
.
Asıl sorumlu kim? -1-
#CHP#ABD#2. Büyük Savaş
Temmuz 03, 2024 06:293dk okuma
Kimi aklıevveller, genç Türkiye’nin tarihini iki kısımda değerlendiriyorlar.
Birinci kısım, 1923-1950 arasındaki 27 yıllık tek parti iktidarı (CHP) dönemi. Bu döneme kimse toz kondurmuyor ya da konduramıyor.
Halbuki ne olduysa bu birinci dönemde oldu; öyle ki bugün milletçe nelere kavuşmuşsak bu birinci dönemdeki değişim ve dönüşümler sayesindedir. Aynı şekilde bugün milletçe neleri kaybetmişsek yine bu birinci dönemdeki değişim ve dönüşümler yüzündendir.
Bütün bunlar destanlık çapta ayrı yazı konular olup bahsi diğerdir.
İkinci dönem ise 1950-2024 arası olan süreçtir. Bu ikinci dönemde de şeklen demokrasi ile birlikte hep merkez sağdaki partiler (DP, AP, ANAP, AK PARTİ) tek başlarına iktidar oldular. Bu arada kurulan koalisyon hükümetlerini saymıyoruz, zira onların bir kıymeti harbiyeleri yoktur.
Burada asıl üzerinde durulması gereken iktidarlar ise darbe yönetimlerinin kan tazeleme şeklinde oluşturdukları sözde partiler üstü darbe iktidarlarıdır.
Evet, kimileri son 74 yıllık şeklen demokrasi dönemini değerlendirip aynen şöyle diyorlar: ‘Ufak kesintiler hariç, son 74 yılda ülkeyi hep sağ iktidarlar yönetti. Ellerinden tutan mı vardı? Neden Türkiye’yi gerçek demokrasiye ve gerçek hukuk devletine kavuşturmadılar? Bu dönem esnasında Türkiye kısmen özgür ülkeler arasından çıkıp özgür olmayan ülkeler arasına girdi?
Bunu CHP’mi yaptı?’
Düz mantıkla bakılınca ne kadar haklı sorular gibi gözüküyor değil mi?
Ama kazın ayağı öyle değil işte!
Bahse konu gelip geçen tüm sağ iktidarlar elbette ak sütten çıkmış ak kaşık değiller. Ama asıl suçlu bunlar değildir, zira bunlar hiçbir zaman gerçek manada iktidar olmuş değillerdir.
1950’den sonrasını değerlendirebilmek için 1950’den öncesine bakmak lazım. Özellikle de 1945-1950 arasına çok dikkat etmek gerekiyor. Çünkü bu dönem 2. Büyük Savaş sonrasıdır. Yani yeni galiplerin (ABD, İngiltere, SSCB) dünyayı parselledikleri ve bu cümleden olarak da Türkiye’nin ABD vesayetine girdiği netameli bir süreçtir.
Bu dönemde Türkiye’nin (İ. İnönü) ABD ile yaptığı anlaşmalara bakın, 1950’den itibaren iktidara gelen partilerin nasıl bir Türkiye devraldıklarını ve hatta ne yapıp yapamayacaklarını görürsünüz.
Bunun hemen ardından NATO’ya girişimiz ve ilk demokrasi denemesiyle gelen DP iktidarına tahammülsüzlük neticesinde yapılan darbe ve onun ürünü olan 61 vesayet anayasası ile gelecek tüm iktidarların elleri ve kolları bağlanmıştır.
Artık bundan böyle darbe yönetimlerinin dışında hiçbir iktidar gerçek manada muktedir olmamıştır. Yalnızca bayındırlık ve belediye hizmetlerini görüp hükümetçilik oynamışlardır.
S. Demirel sözde tek başına iktidardı, lakin bir genel müdür bile tayin edemiyordu. Bu Demirel mi ve benzer başbakanlar mı demokratik anayasa yapacak ve Türkiye’yi gerçek hukuk devletine kavuşturacaklardı?
Başta ana muhalefet partisi CHP olmak üzere tüm vesayet odakları ‘istemezük!’ deyip yeri göğü inlettiler. Demokratikleşmenin önünde en büyük engel oldular. Ne anayasanın kılına dokundurttular ve hatta ne de müfredatta en ufak bir değişikliğe müsaade ettiler.
Gözünü karartıp bir şeyler yapmaya yeltenen iktidarları ise ya dar ağaçlarında sallandırdılar ya da silah zoruyla iktidardan uzaklaştırdılar.
Zira egemenlik kayıtsız şartsız milletin değil, millete rağmen vesayet odaklarınındı.
.
Asıl sorumlu kim? -2-
#Ahmet Davutoğlu#AK Parti#MHP
Temmuz 06, 2024 06:292dk okuma
Kimileri (bir kısım muhalefet), şimdiki başkanlık sistemini, yapılan ve yapılmakta olan hukuk reformlarını beğenmiyor; eskiye, vesayet döneminde cari olan parlamenter sisteme dönmeye çalışıyor.
Haberin Devamı
Bunlar, üstelik millet adına siyaset yaptıklarını zannediyorlar. Bunlardan zavallı Ahmet Davutoğlu’na sorarsanız; ‘Yüz elli yıllık parlamenter sistem tecrübemiz var, buna dönmeliymişiz’.
Vesayetle illetli parlamenter sistemdeki siyasetçinin trajikomik halini (yetkisiz, bürokratın elinde oyuncak, askerin tepeden baktığı, medyanın horladığı vb.) görmezden geliyorlar.
Görevi ne olursa olsun, kişiler, yetkileri oranında sorumlu tutulabilirler. Eski, vesayetin yeşerttiği parlamenter sistemde, iktidar patisi (başbakan ve hükümet ve Meclis’teki çoğunluk) her şeyden sorumlu ancak yetki oranı yüzde 20 ile sınırlıydı (onlar da belediye hizmetleri). Mahut sistemde, anayasada, genelkurmay başkanları, başbakana bağlı ve ona karşı sorumluydu. Bu durum sadece kâğıt üzerinde böyleydi. Gerçek ise bunun tam zıttı idi.
Mesela; bir cumhurbaşkanı seçiminde asker mutlaka devreye girer ve siyasi partileri tehditle yönlendirirdi. ‘Şu generali cumhurbaşkanı seçmelisiniz’ denirdi. Demokrasi gereği cumhurbaşkanlığına adaylığını koyan siviller, aynı askeri zevat tarafından ölümle tehdit edilirdi (Prof. Dr. Ali Fuat Başgil).
Halkın seçtiği iktidarı alaşağı eden asker; yönetime el koyar, belli bir müddet sonra seçime gitmek zorunda kalır, istemedikleri parti çok oy alınca da çılgına dönerler ve ‘okuma-yazma bilmeyenlerin oy kullanmaması gerektiğini’ söylerler.
Bu kafaya göre, yeniden ihtilal yapılacak ve iktidar, ‘Milletin hakiki ve ehliyetli mümessillerine tevdi edilecektir’. Yani bunlara göre halkın seçtikleri, hakiki ve ehliyetli kişiler olmuyordu.
Bunlar ihtilal dönemlerinin askerleri deyip geçiştiremeyiz; daha dün, AK Parti çoğunluğunun cumhurbaşkanı seçememesi için aynı asker, belirli parti liderlerine telefon edip, Meclis’e girmemelerini kendilerine dikte etti. Bütün bu kepazeliklerin adı demokrasi ve sözde parlamenter sistem öyle mi?
Güldürmeyin insanı! Tehdit edilen partiler Meclis’e girmedi (giremedi) ve bir hukuk (guguk) garabeti olan 367 sayısı bulunamadığı için Meclis açılamadı ve dolayısıyla Meclis’in çoğunluğunu elinde bulunduran AK Parti’nin adayı cumhurbaşkanı seçilemedi. Bilahare seçimler yenilendi, sayısal olarak AK Parti yine tek başına iktidar olabiliyor lakin yine 367 garabetini ileri sürerek Meclis’i açtırmıyorlardı. Şayet, MHP aklıselimle hareket etmeyip Meclis’e girmeseydi 367 sayısı yine bulunamayacaktı ve cumhurbaşkanı seçilemeyecekti.
Nitekim 80 darbesini yapan aynı zihniyet, ‘Meclis, cumhurbaşkanlığı seçimlerini uzattı’ diyerek yönetime el koydu (Kenan Evren’in açıkladığı darbe gerekçelerinin içinde bu da vardı).
Vesayet kafasına göre, seçimi kendileri kazanırsa demokrasi var, başka partiler kazandığında ise ‘Göbeğini kaşıyanlardan ve onların seçtiklerinden ne olur?’ demeye getirirler.
Bu ülkede demokrasi adına tüm olumsuzlukların sorumlusu, gücünü vesayetten alan ve milletin seçtiklerine iş gördürmeyen işte bu faşist kafadır!Nokta.
.Asıl sorumlu kim?
#Süleyman Demirel#61 Anayasası#2. Cihan Savaşı
Temmuz 08, 2024 06:302dk okuma
Bürokratik vesayetle illetli, sözde bir demokraside siyasetin yetki alanı belediye hizmetleriyle sınırlıdır dedik.
Sağ, sol veya merkez partilerden hangisi, tek başına da iktidara gelse, devlet işlerine karıştırılmadılar, karıştırılmazlar.
Hangi parti iktidarda olursa olsun köklü reformlar yapmasına asla müsaade edilmez.
Bakınız 2024 yılında bile hala darbe anayasasıyla idare edilmekteyiz.
1961 Anayasası’nı darbeciler yaptı; Süleyman Demirel yüzde 52’lik oyla tek başına iktidara gelmesine ve anayasayı değiştirmek için yırtınmasına rağmen tek bir maddesini bile değiştiremedi.
61 Anayasası’nı değiştiren de topyekûn ortadan kaldırıp yeni bir darbe anayasasını dayatan da yine darbeciler oldu.
Kendileri çalıp kendileri oynanan ve tüm bu oyunlarda seçilmişlerin esamisi dahi okunmayan bir demokrasiden bahsediyoruz.
Vur abalıya deyip siyasetçiyi yerin dibine sokuyoruz; bunu yaparken de isyan halindeki Yeniçeri gibi davranıyor ve ‘Söyletme-n (yin) vurun!’ diyoruz.
Vur ama önce bir dinle dahi diyemiyoruz, zira acı gerçeklerle yüzleşmek istemiyoruz.
Sözde parlamenter sistemdeki hükümetlerin ortalama ömürleri 18 aydı. Bu demektir ki, bütün bu hükümetler taş taş üstüne koyamadan dağılıp gitmişler.
Bürokratik vesayet tam da bunu istiyor; kendini hancı, gelip geçen hükümetleri yolcu görüyor. Ülkede istikrar olmamış ve en ufak bir kalkınma veya herhangi bir hukuksal reform yapılmamış umurlarında bile değildir.
Bürokratik oligarşinin hüküm sürdüğü ülkelerde halk ezilmeye mahkumdur. Bu durum, bilinçli bir tercihtir. Halkın canıyla uğraşması ve kendi dertleriyle boğuşması arzu edilir.
Böylece halkın yeni beklentileri ve talepleri olmaz.
Türkiye 2. Cihan Savaşı’na girmemesine rağmen 1939-1950 yılları arasında hem maddi ve hem de manevi olarak çökmüştü. Millet açtı, ekmek karne ile veriliyordu. Dini eğitim yasaklanmış, köylerde bile cenazeleri yıkayacak hoca bulunmaz olmuştu.
Böylesine itilmiş aç, biilaç bir halkın herhangi bir talebi olabilir mi?
Halkın bu denli perişanlığı sandığa yansıdı ve 27 yıllık CHP iktidarı düştü. Trabzon’u CHP’nin kalesi bilen İnönü, oranın da kaybedildiğini öğrenince; ‘Bu millet cezalandırılmalıdır’ diye öfkesini kustu. (Nihat Erim’in Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan hatıraları)
1950’den sonraki şeklen demokrasi döneminde, iktidardaki partiler olsun, muhalefet partileri olsun, bunlar da ak sütten çıkmış ak kaşık değiller. Bunlar da sınırlı yetkilerini, bir araya gelerek ve hep birlikte vesayete direnerek, milletin hayrına kullanmadılar, kullanamadılar.
Yıkıcı muhalefetiyle CHP, her daim bürokratik vesayetin yanında durarak iktidarlara gün yüzü göstermedi.
Darbe, görünürde iktidara yapılmış olsa da gerçekte demokrasiye, milli iradeye ve topyekûn siyasi partilerin hepsine yani bütün bir millete yapılmış demektir. Ama bunu muhalefet hiçbir zaman anlamadı veya anlamak istemedi.
Partiler arası rekabetten öte bu denli düşmanlık ise, vesayetin işine yaradı, parçaladı, böldü ve istediği gibi yönetti.
Siyasetçi de millet de avucunu yaladı.
.Eğitim gönüllere dokunmaktır -1-
#Şeyh Galip#Evrenin Yaratılışı#Mütekamil
Temmuz 10, 2024 06:302dk okuma
Evrenin yaratılışındaki hakikatlerden biri de zıtların bir arada bulunmasıdır. İnsanoğlu mahluklar arasında en mütekamil (olgun) olanıdır. Ünlü şairimiz Şeyh Galip, “Hoşça bak zatına kim zübde-i alemsin sen. Merdum-i dide ekvan olan ademsin sen” diye boşuna dememiş.
Yani, kendine güzelce bak ki alemin özü sensin. Sen varlıkların gözbebeği olan insansın.
Bir diğer deyişle insan evrenin özeti, hülasasıdır. Bundan dolayıdır ki insana ‘küçük evren-kâinat’ demişler.
İnsanoğlu, gördükleri ve görmedikleri tüm evreni tanımaya ve çözmeye memur. Kendi dışındaki evreni çözmekte pek mahir olan insanoğlu kendini anlamada, gerçeğini görmede ve çözmede çok gerilerde kalmıştır.
İnsan, hâlâ insanoğlu için meçhuldür, muammadır.
Bunun da sebebi çok açıktır; evrenin ve kendinin bir yüzünü (maddesini) biraz olsun anlayabilen insanoğlu, manasına (ruhuna, gönlüne, kalbine) bir türlü nüfuz edemedi.
İnsanoğlu daha (maddi) hakikatini çözemedi. Modern çağın biliminsanları bile gözün nasıl gördüğünü düşündükçe tepelerinin atacak gibi olduğunu haykırmışlardır.
Bunun yanında, hakkında kendisine pek az bilgi verilen ruha nasıl nüfuz etsin ve onun hakikatini anlayamadan ona nasıl neşter vurabilsin?
Maddesiyle ve manasıyla tüm eşya ve hadiselerin yansımalarının odak noktası olan ve her an halden hale giren kalbini (gönül), nefsin zararından kurtarıp nasıl sükunete kavuştursun ve dosdoğru yol üzerinde bulundursun?
Yalnızca bedene dokunmakla yapılabilen eğitim ve terbiye şekli ancak hayvanlarda olabilir.
Şu halde; insanın eğitimi söz konusu olduğunda, onu, maddesinin yanında ruhuyla, kalbiyle (gönül) birlikte ele almak zorundayız.
Eğitimin gayesi, bireyleri ve toplumları doğru bilgiye ve erdemli yaşayışa ulaştırmaktır.
Tüm sıkıntıların ve şikâyetlerin kaynağı, nefisleri azdırmak (nefis doymaz ve hep kötülük ister) ve ruhları, kalpleri (gönül) aç bırakmaktır.
Eğitim gönüllere dokunmaktır. Huzura (itminan) kavuşan kalp mutlu olabilir ve mutluluk aşılayabilir.
Özellikle yetiştirilecek öğretmenlerin kalplerine dokunulmalı ve o gönüller sevgi ile bezenmelidir. Dersini, mesleğini, öğrencisini sevmeyen öğretmende hayır yoktur.
Tüm gönüllere de ancak sevgi ile dokunulabilir.
Öğrenci ne kadar zeki olursa olsun, öğretmeni ona dersini ve kendisini sevdirememişse başarısızlık kaçınılmazdır. Bunun da müsebbibi öğrencisinin gönlüne dokunamayan öğretmendir.
Zira her kalbe giden yol vardır ve öğretmen o yolu bulan ve onu adeta bir dantel gibi işleyendir.
.Eğitim gönüllere dokunmaktır -2-
#Eğitim#Öğretmen#Necip Fazıl
Temmuz 13, 2024 06:302dk okuma
Paylaş
Her kademedeki eğitim ve öğretimin olmazsa olmazı öğretmendir.
Diğer bir deyişle öğretmen eğitimin temel taşıdır. Mesleğinde mahir ve yetkin olan öğretmen her haliyle topluma örnek olmalıdır.
Ana ve ilkokul çağındaki çocuğun idolü öğretmendir. Bu yaştaki tüm çocuklara sorulduğunda, büyüdüklerinde öğretmen olmak istediklerini söyleyeceklerdir.
Sınıftaki öğretmenin birinci vasfı, güler yüzlü ve tatlı dilli olmasıdır. Ne demişler: Tatlı dil, yılanı bile deliğinden çıkarır. Asık suratlı ve çatık kaşlı öğretmen ne kendini ve ne de vereceği dersi öğrenciye sevdirebilir.
Sevgisizlik ortamında gönül penceresi açılamaz ve dolayısıyla gönüllere dokunulamaz.
Öğretmenlik mesleği özveriyi (fedakârlık) esas alan bir sanattır. Bundan dolayıdır ki öğretmen, şu veya bu sebeple kan kussa bile ‘kızılcık şerbeti içtim’ demek zorundadır.
Tıpkı bir tiyatro sanatçısı gibi, tüm dertlerini, acılarını tiyatronun kapısında bırakır o yalın haliyle sahneye çıkar ve sanatını hiçbir tesir alına kalmadan icra eder.
İnsan, hayatta karşılaştıklarını unutabiliyor lakin ruhuna adeta bir temel çivisi gibi çakılan, mahir öğretmenini ve öğrettiklerini unutmaz, unutamaz.
İlmin kapısı olarak ünlenen Hazreti Ali efendimiz (Allah kendisinden razı olsun) bile ‘Bana bir harf (bir mesele, bir gerçek) öğretenin kulu, kölesi olurum’ buyurur.
Öğretmenlik mesleği sorumluluğu en fazla olan meslektir.
Vaktiyle öğretmen maaşları çok düşük olduğundan, öğretmenlerin pazarcılık yaptıklarına, limon sattıklarına şahit olurduk. Öğretmeni bu hallere düşüren toplumda sağlıklı bir eğitimden söz edilemez.
Öğretmenin maaş gailesi (derdi, sıkıntısı) olmamalıdır.
Öğretmen mahir olacak yani, hem branşında bilgili, olgun ve hem de onu öğretebilecek (eğitbilim-pedagoji) maharette olmalıdır.
Her bir öğrenci ayrı birer evrendir. Bunların her birinin gönlüne dokunabilmek için, onların seviyesine göre hitap etmeli, çocukla çocuk, gençle genç, yetişkinle yetişkin olmalıdır.
Toplumların geleceği, öğretmenlerin yetiştireceği nesillere bağlıdır. İyi toplum da kötü toplum da öğretmen eliyle şekillenir.
Bundan dolayıdır ki, öğrenciden önce öğretmeni yetiştirecek kurumlara özen gösterilmelidir.
Üstat Necip Fazıl’ın haykırışıyla, ‘Fabrikam, mühendisin kaçtı ya dur ya patla!’ misali; öğretmen de toplum mühendisidir. Öğretmeni kaçırırsak, toplumu patlatır ve geleceğimizi bütünüyle karartırız.
Rütbelerin en üstünü ilim rütbesi olduğuna göre, en saygın konumdaki öğretmene en yüksek maaşı ödemeli ve en büyük saygıyı göstermeliyiz.
Öyle ya; cebine dokunamayan ve kendi ruhu aç olan öğretmen, gönüllere nasıl dokunabilsin?
Devlete kastedenler
#Erdoğan#ABD#FETÖ
Temmuz 15, 2024 06:292dk okuma
FETÖ hareketi sıradan bir olay değildir ve asla bir ‘cemaat’ kalkışması değildir. ‘Cemaat’, buzdağının deniz üstünde görülen (aysberg) ve sözde dini maskeyle örtülen kısmıdır.
Yapının kendisi, devletin tüm kurum ve kuruluşlarını adeta bir ahtapot gibi saran ve her birinin kılcallarına değin nüfuz eden, uluslararası boyutta bir terör örgütüdür.
ABD, İngiltere ve İsrail menşeli olan bu terör örgütü, 1960’lı yıllardan itibaren sözde MİT’de çalışan gerçekte ise CIA tarafından devşirilen kişiler vasıtasıyla (Başta F. Gülen) devletin her kademesine eleman yetiştirdi.
Vesayetle illetli (hastalıklı) devletin milli olabilmesi ve milli menfaatlere hizmet edebilmesi mümkün değildir. Bu durumun tipik örneğini FETÖ, içimizde kadro oluşturarak gerçekleştirdi.
İşte yetiştirilen o kadrolar, Türkiye’mizin başta beyin gücü olmak üzere tüm yeraltı ve yerüstü servetini ABD’ye ve Avrupa’ya akıttılar.
Devlet, tüm mekanizmalarıyla ele geçirilmişti. Duayen gazeteci arkadaşımız Nedim Şener’in dediği gibi, FETÖ devlete girmedi, devletleşen FETÖ’ye Erdoğan girdi!
Devlete kurulan bu tuzağa düşmeyen siyasetçi ve bürokrat yoktu. Bunun da sebebi gayet açıktı; devletin en mahrem kodlarını ele geçirdiklerinden kendilerinden olmayanlara hiçbir zaman doğru bilgi vermediler. Asker olsun, sivil olsun her makamdaki insanı kandırdılar.
Cemaat görünüşlü olup dini kisveye bürünmüşlerdi. Dinde samimi olmadıkları için gerçek dindarlara düşmanlıktan da geri kalmıyorlardı. Böylece her kesimin gözlerini boyamışlardı.
Askeri ve sivil bürokrasi bunların yanındaydı. Hangi partiden olurlarsa olsunlar tüm başbakanlar (Demirel, Özal, Ecevit, Çiller, Erdoğan) bunlara içeride ve dışarıda yardım etmek için adeta yarış halindeydiler.
Başbakanlarımız, yurtdışındaki mevkidaşlarına mektuplar yazıp kendilerinden bunlara sahip çıkmaları ve yardımcı olmaları isteniyordu. Ve yine başbakanlarımız yurtdışına çıktıklarında, ilk işleri bunların oradaki okullarını açmak, açıksa ziyaret etmek oluyordu.
ABD, FETÖ hareketiyle Türkiye’ye tarihinin en kötü oyununu oynamıştı. Zira mahut yapıyı, dindara da dinsize de liberale de solcuya da sağcıya da masona da ve hatta hiçbir rengi olmayan renksize de yutturmuştu.
Bunların foyalarını ortaya çıkaran ve bunlarla kıyasıya savaşa girişen en nihayetinde yine yalnızca Erdoğan oldu.
Haberin Devamı
Erdoğan şöyle demişti, böyle demişti, şunları yapmıştı; Erdoğan bunlara ‘Ne istediniz de vermedik’ dedi, Erdoğan, ‘Bu hasret dinmez, dön’ dedi ve bunları gibi daha niceleri lafügüzaftan ibarettir (boş laftır).
Hüküm sonuca göre verilir. Bunları deşifre eden kim? Bunlara FETÖ terör örgütü diyen kim? Bunlarla mücadele eden kim? Bunların yurtiçinde ve yurtdışında inlerine giren kim?
Tayyip Erdoğan...
Nokta!
.Söz konusu olan vatandır -1-
#Cumhurbaşkanı Erdoğan#FETÖ#PKK
Temmuz 17, 2024 06:292dk okuma
KİMİLERİ, bizim sürekli Tayyip Erdoğan güzellemeleri yaptığımızı ileri sürerek bize gazetecilik dersi vermeye çalışıyor. Bahse konu gazeteciliğin hemen her kademesinde bulunmuş ve bu mesleğe 40 yılımızı vermişiz. Müsaade edin de tereciye tere satmaktan vazgeçin!
Biz de çok iyi biliyoruz ki, ne Sayın Erdoğan ve başında bulunduğu AK Parti ak sütten çıkmış ak kaşık değildir. Uzun iktidar yılları boyunca onların da hataları var lakin bir kişi ya da kurum değerlendirilirken o günün şartlarına ve hata ile sevaplarına (yanlış ve doğru) birlikte bakılır.
Yarıdan fazlasına ve bu fazlalığının oranına göre iyi ya da kötü diye değer biçilir. Bu durum insaflı olmanın gereğidir.
Erdoğan’ın bu açık rejimde yaptıkları, yapmak isteyip de yapamadıkları (yaptırmadıkları), yapmadıkları ortada. Başka ülkelerin halkları ve hatta hükümet ya da devlet başkanları, Sayın Erdoğan’a gıpta ile bakıyor, takdir ediyorlar ve onun gibi olmaya özeniyorlar.
Türkiye, özellikle son 40 yıldır terörle terbiye edilip kıskaca alınmak isteniyor. Bu 40 yılın yarısından Erdoğan ve AK Parti sorumlu. Erdoğan önce barışı (Çözüm süreci) denedi, olmayınca da gerekeni yaptı.
Kürt halkına hayal dahi edemeyecekleri demokratik haklar sağladı. Bunun yanında terörle de onların anlayacağı dilden mücadele edildi, ediliyor.
Erdoğan’ın millet ve devlet adına yaptığı en önemli iş, vesayeti yenmekti. Zira bunu, 74 yıllık demokrasi dönemimizde hiçbir siyasi lider başaramamıştı. Gelip geçen tüm siyasi liderler de vesayeti gördü, lakin bunlardan hiçbirisi onunla mücadeleyi göze almadı, alamadı.
Oysa bu mücadele verilmeden ve hatta üstesinden gelinmeden bağımsız olunamazdı.
Vesayetin başı dışarıdaydı ve üstelik bize dost ve müttefik gözüküyorlardı. Oysa asıl düşman ta kendileriydi ve bunun için de ellerinden geleni ardlarına koymuyorlardı.
Lafla peynir gemisi yürütülemezdi; düşman(lar) kavi ve Türkiye’yi içeriden (FETÖ) ve dışarıdan (PKK) kuşatıp paramparça etmek istiyorlardı.
Bunun için de Türkiye’nin birliğe ve dirliğe (güçlü olmaya) ihtiyacı vardı. Kılıçdaroğlu’nun başında bulunduğu CHP ile bu birliktelik sağlanamadı.
Tehlikeyi (parçalanma) gören Devlet Bahçeli ise “Söz konusu olan vatansa gerisi teferruattır” diyerek başında bulunduğu MHP ile Erdoğan’ın yanında yer aldı.
Parlamenter sistemle, vesayetin, devletin kılcallarına değin nüfuzunu gören Bahçeli, Başkanlık sitemine önayak olarak Türkiye’yi o sarmaldan çıkardı.
Haberin Devamı
Ne garip tecellidir ki, nefisler aklın önüne geçtiğinde; AK Parti Genel Başkanlığı ve Başbakanlık yapan Ahmet Davutoğlu ve onun gibiler (Babacan, Karamollaoğlu) bu tehlikeleri görmelerine rağmen önce vatan yerine önce nefsim ve illa da Erdoğan düşmanlığı dediler.
Halbuki Erdoğan bugün varsa yarın yoktur.
Burada söz konusu olan vatandır!
Vatansa ebed müddettir!
Bu sayılan zevatın tümü ise fanidir.
Lütfen, ağaca bakıp ormanı kaybetmeyelim!
.Söz konusu olan vatandır -2-
#Cumhurbaşkanı Erdoğan#Terörle Mücadele#PYD
Temmuz 20, 2024 06:292dk okuma
ŞU anda dünyada lider eksikliği çekiliyor. Yüz seksen küsur ülkede, ancak bir elin parmakları kadar akil lider sayabiliriz.
Haberin Devamı
Bundan dolayıdır ki, her an bir delinin çıkıp, bölgemizi veya tüm dünyayı ateşe atması işten bile değildir.
Hele de Avrupa’da, samyeli esmişçesine liderlik müessesesi neredeyse kurudu. Koca koca ülkeler, hasbelkader seçilmiş, küçük beyinli insanlar tarafından idare ediliyor.
Değil birkaç yıl ötesini, burnunun ucunu göremeyen bu liderlerle nereye varılabilir? Kendi ülkelerine ufuk çizemeyen bu liderlerden, dünyaya, dünyanın gidişatına ne fayda gelir?
Türkiye olarak, yaşadığımız bölgemiz adeta yangın yerini andırıyor. Hem kuzeyimizdeki (Ukrayna) ve hem de güneyimizdeki (Gazze) sıcak savaşlar her an yayılabilir ve bütün bölgemizi olduğu gibi, 3. Büyük Savaş’la da tüm dünyayı bir anda alev topuna çevirebilir.
Bu kadar iddialı söylememizin sebebi, ülkelerin başında akil insanların bulunmamasıdır.
Sayın Erdoğan’ın güttüğü siyaset, bu bakımdan takdire şayandır. Zira iktidara geldiği günden beri, savunma sanayisini güçlendirip, Türkiye’yi gelebilecek tehlikelere karşı hazırlıyor.
Terörle mücadeleyi en ciddi şekilde ele alıp, mücadele eden ve değil Türkiye’de, Türkiye’nin dışındaki inlerinden bile teröristlerin başlarını çıkarmalarına müsaade etmeyen lider Sayın Erdoğan’dır.
Erdoğan öncesi dönemi hatırlayın; ne teröristle mücadele edebilecek, o eğitimi almış nitelikli askerimiz vardı ve ne de teröristin gelişmiş silahlarına karşı koyabilecek silah ve mühimmatımız vardı.
Ve hatta ne de terörist grupların baskınlarına mukavemet gösterebilecek karakollarımız (kalekol) vardı.
Teröristlerle hemen her çatışmada onlarca şehit veriyorduk. Terörle savaş eğitimi almamış askerle bu mücadele yürütülemez. Erdoğan hem bu nitelikli askeri yetiştirdi ve hem de bu askeri en modern silah ve mühimmatlarla donattı.
Ve bunların sonucunda da terörle mücadelenin konseptini değiştirdi; dünyanın neresinde olursa olsun, teröristler kendi inlerinde vurulacak ve bulundukları yerlerde dünya başlarına yıkılacaktı.
Nitekim öyle de oldu. Artık değil Türkiye’nin içinde eylem yapmak, yurt dışındaki inlerinden bile başlarını çıkaramıyorlar.
Güneyimizde oluşturulmak istenen terör devletçiğini (Küçük İsrail) görmemek ve ‘PYD’liler kendi vatanlarını savunuyorlar; bize mi saldıracaklar?’ demek, aymazlıktan öte dalalet ve hatta ihanet değil de nedir?
Olmayan akılları sıra, sözde seçimle oldu bitti yapıp; Kuzey Irak’ta olduğu gibi, Kuzey Suriye’de de devletçiklerinin temelini atacaklardı. Türkiye kükreyince, geri adım attılar ve bu meşum emellerini ertelediler.
Unutmayın; Gazze’deki savaşın hedefinde Ankara, İstanbul var. Ankara’nın, İstanbul’un savunma hattı Gazze’den başlıyor. Gazzeliler; bebek, çocuk, kadın, masum siviller Anadolu topraklarını savunuyorlar ve bizim için şehit oluyorlar.
Gazze düşerse sıra Türkiye’ye gelecek, zira İsrail’in ve tüm dünyadaki Siyonistlerin hedefinde Arz-ı mev’ud var. (Tanrı Yehova’nın Yahudilere sözde vadettiği topraklar -Nil ile Fırat arası-).
..Hedefte olan devlet ne yapar
#ABD#M. Kemal Paşa#Erdoğan
Temmuz 24, 2024 06:292dk okuma
Türkiye, tarihi misyonundan dolayı iç ve dış tehdit unsurlarının hedeflerinde olan bir ülkedir. Türkiye, kurulduğu günden beri bu mücadeleyi vermektedir. Nitekim kurtuluşu ve yeniden kuruluşu da aynı tehdit unsurlarına karşı gerçekleştirmişti.
Bu yüzden olacak ki, dost ve müttefikimiz gözüken ülkeler bile hiçbir zaman Türkiye’yi gerçek manada bağımsız addetmediler.
Önceleri İngiltere ve bilahare ABD, Türkiye’yi kendi uydusu olarak gördü ve o şekilde muamele etmeye çalıştılar.
Bağımsızlığın olmazsa olmaz şartı, güçlü olmak ve özellikle savunmada ele güne muhtaç olmamaktır. Güçlü olmadıktan sonra bağımsızlık adına tüm siyasi iradeler ve beyanlar hamasetten öteye gidemez.
Türkiye, maddi ve manevi manada ne vakit adım atmaya kalksa, önü sürekli olarak darbelerle kesilmiş ve bu kalkınma hamlelerini yapmak isteyenlere adeta had bildirilmiştir.
Oysa Türkiye, bulunduğu coğrafi ve jeostratejik konumu itibarıyla tüm istikametlerin (yön) kavşak noktasında bulunmaktadır. Bu denli netameli bir coğrafyada tutunabilmek ancak iki şekilde mümkündür.
Bunlardan birincisi, bağımsızlıktan vazgeçip güçlü bir devletin uydusu olmak, ikincisi de gerçek manada güçlü ve bağımsız bir devlet olmaktır.
Kurtuluş Savaşı’nı vermeden önce de böyle bir ikilem yaşadık; kimileri ABD veya İngiliz mandasına girelim dediler, cemiyetler kurup gazete çıkardılar.
Kimileri de (M. Kemal Paşa ve Milli Mücadele’nin öncüleri) onca yokluk ve imkânsızlıklar içinde Kurtuluş Savaşı’nı başlattı. Zira onlar Türk milletinin tasmalı yaşamayacağını, böyle yaşamaktansa ölmeyi tercih edeceğini çok iyi biliyorlardı. Nitekim Türkler, tarih boyunca boyunduruk altında yaşamamış ender milletlerdendir.
Tarih tekerrür ediyor, bugün de aynı mücadele veriliyor. Kimileri vesayete (boyunduruğa) evet diyerek sözde bağımsızlık peşinde, kimileri de yalnızca elini değil bütün gövdesini taşın altına koyarak ülkesini güçlü ve gerçekten bağımsız kılmaya çalışıyor.
Özellikle savunmada ve dış politikada yürütülen siyasetin partiler üstü olma zorunluluğu vardır. Bundan dolayıdır ki bu konularda iktidar ve muhalefet partileri bir ve beraber olmalıdırlar.
Tabir caizse, şu an Türkiyemizde tüm cepheleriyle 2. bir İstiklal Savaşı verilmektedir.
Şu anda savaş halinde olan İsrailli askerlerin üniformalarında bulunan haritada, Türkiye’nin toprakları da ‘özgürleştirilmesi gereken’ yerler arasında gösteriliyor. Yani ülkemizi resmen ve alenen hedef ülke olarak gösteriyorlar.
Şu halde, Türkiyemizin savunma hattının Filistin’den başladığını ve orada şehit düşen Filistinlilerin aynı zamanda Türk kardeşleri için de can verdiklerini bilelim!
Sayın Erdoğan; ‘Ayasofya Camii şerifini özgürleştirdiğimiz gibi Harem-i Şerif’in (Kudüs) özgürleştirilmesini de Cenabıhak bize nasip etsin!’ diye boşuna dua etmiyor.
.Laikçi’ kafa
#Kuran’I Kerim#Müslüman#Deniz Yücel
Temmuz 27, 2024 06:292dk okuma
Paylaş
İnsanlar, her türlü inanç veya inançsızlık sahibi, diğer bir ifade ile dinli ya da dinsiz olabilirler. Bu durum yalnızca kendilerini ilgilendirir.
Kuran’ı Kerim ‘Benim dinim bana, sizin dininiz size’ diyerek, bu durumda olması gerekeni 1400 sene öncesinden ortaya koymuştur.
Günümüz insanlığının geldiği aşama (merhale) itibarıyla da herkes inancında ve inançsızlığında özgürdür. Hiç kimse inancından dolayı kınanamaz ve herhangi bir şekilde inanmaya veya inanmamaya zorlanamaz.
Dünyanın bütün medeni ülkelerinde durum bu şekildedir. Bunun tek istisnası bizim Türkiye’dir!
Türkiye laikliği Batı’dan almış, lakin asla Batı’daki gibi uygulamamıştır. Batı’da din, devlet işlerine karışmaz, devlet de dine karışmaz.
Bizde tam tersi uygulanmış; zira bir kısım insanımız laikliği İslam düşmanlığı (din düşmanlığı değil) şeklinde anlamıştır.
Bizde devlet, dini kendi işlerine karıştırmamış ama kendisi devlet olarak hem İslamiyet’in kendisine ve hem de Müslümanlara yapmadığını bırakmamıştır.
Bu devlet, başka dinlere ve o dinlerin mensuplarına ya da inançsızlara en ufak bir müdahalede bulunmamıştır.
Mesela Müslümanlara ‘Türkçe ibadet, Türkçe ezan’ diye dayatırken, hiçbir zaman ‘Hıristiyanların veya Yahudilerin ibadet dilleri Türkçe olacaktır, çan çalınmayacaktır’ şeklinde bir dayatması olmamıştır.
Üstelik bu ülkede yaşayanların kahir ekseriyeti (büyük çoğunluğu) de Müslümandır. İşin tuhafı, Müslümanlara bu denli baskıları yapanlar da Müslüman görünümlü kişilerdir.
Artık ne menem Müslümanlarsa, onların Müslümana yaptığını tarih boyunca benim diyen kafirler yapmamıştır, yapamamıştır.
2024 yılına geldik; İslamiyet’e ve onun mensubu olan Müslümanlara karşı kimilerinin tavrı hâlâ değişmemiştir.
Şimdi de CHP Sözcüsü Deniz Yücel, Diyanet İşleri Başkanlığı’nca hazırlanıp camilere gönderilen ‘Cuma Hutbesi’ne takmış ve orada zikredilen Allah’ın emirleri için (kadınların tesettürü) ‘saçmalık’ ve Diyanet İşleri Başkanı için de ‘hadsiz’ diyerek cibilliyetini ortaya koymuştur.
Bu faşist, dayatmacı ve zorba kafaların laiklikten anladığına bakar mısınız?
Batı’da devlet başkanları İncil’in üzerine el basarak, kimileri papazın huzurunda yemin edip görevlerine başlarlar. Onların laikliği hep yerinde durur.
Bizim devlet başkanımız, ‘Besmele çekti, inşallah dedi veya dua etti’ veya hutbelerde, cemaate dinin emirleri hatırlatılınca laikliğimiz sırra kadem basar ve ortaya bu çeşit gerçek densiz ve gerçek hadsizler çıkar.
Onların değer ve laikliği dine ya da dinlere saygılı iken, bizim laikliğimiz kimi laikçilerin yüzünden yalnızca İslam’a ve İslami değerlere ve davranışlara saygısız ve hatta düşmandır.
Neymiş efendim; onların dinlerinin dünyaya ait bir hükümleri yokmuş, bundan dolayı onların dini ritüelleri normal karşılanabilirmiş. Bizdeki İslamiyet ise kişi, aile, toplum ve devlet planında her hususta hükümler içerdiğinden bu davranışlar normal karşılanamazmış.
Kafayı görüyor musunuz? Sana veya kime ne, benim dinimin hükümlerinden? Onların neleri içerdiğinden?
Bu hükümler birileri tarafından devlete mi dayatıldı? Bunlarla kanun mu yapıldı? Anayasa mı değiştirildi?
Hiçbiri değil.
O halde neden birileri, İslamiyet’i veya Müslümanı gördüklerinde aslandan kaçan yaban eşekleri gibi oluyorlar?
.
.Zalimi alkışlayan eller kırılsın
#ABD Kongresi#ABD#Necip Fazıl
Temmuz 29, 2024 06:292dk okuma
İnanın, sözün bittiği yerdeyiz! Ve inanın, dünya bu zulümlere ve pervasızca sergilenen vahşetlere daha fazla dayanamaz. Bu gidişle dünya, üzerindeki günah yükünü daha fazla taşıyamaz ve sabır taşı misali çatlar.
Sözde medeni geçinen ve hürriyetin timsali gösterilen ABD Kongresi’ne bakar mısınız? Bir bebek katilini, bir insan kasabını, insan kanına susamış bir canavarı, kullardan utanmadan, sıkılmadan ve Allah’tan korkmadan alkışlıyorlar.
Ünlü şair Akif’in hayal dünyasını alt üst edercesine; zulmün alkışlandığı, zalimin sevilip baş tacı edildiği ve ‘Üç buçuk soysuzun’(Siyonist’in) ardından zağarlık (köpeklik) yapıldığı aşağılık bir dünyada yaşıyoruz.
Büyük şeytan olan ABD, küçük şeytan olarak bellediği dünyanın birçok ülkesini (İslam ülkeleri dahil) envai çeşit şeytanlıkta kullanıp, adına ‘medeniyet’ diyor ve tüm avanelerini hak namına haksızlığa taptırıyor.
Kırılası bu kanlı eller, Siyonizm adına iş görüyor ve ‘arz-ı mev’ud’a hizmet ederek, bütün bir insanlığı süratle kıyamete doğru koşturuyor.
Belli ki Siyonist barbarlar gemi azıya almışlar, dur durak bilmeden mazlum kanı akıtmaya devam edecekler.
Meydan yeri zalimlerin artık!
Haşa kuluna zulmetmez Hüda’sı; zira marka Müslümanları bu zilleti hak ediyorlar. Nasıl etmesinler ki, marka Müslümanları (özellikle petrolü elinde bulunduran Araplar) ellerindeki nimetin (petrol) musluklarını birazcık kıssa, zalim ve destekçileri hizaya gelecek ama istisnasız hepsi lal olmuş şeytan kesilmişler.
Tabiatıyla hepsi de zalimin zulmüne misliyle ortaktırlar.
ABD Kongresi demişken; merhum üstat Necip Fazıl, vaktiyle (vesayet dönemlerinde) Türk dış politikasının, Amerikan Kongresi’nin müstekreh (iğrenç) ayak kokusuna bulandığını söylerdi.
Çok şükür, Türkiye’miz bu zilletten kurtuldu lakin bu iğrenç kokuya bulanmayan ve adeta onu bir hayat iksiri olarak bellemeyen İslam ülkesi yok gibidir.
Böyle Müslümanlık olur mu?
Zulme karşı ses çıkarmak şöyle dursun; İsrail’le yaptıkları sözde Abraham anlaşmaları ile bu zulmün yanında yer almayı marifet biliyorlar ve bu da yetmiyor, daha çok Arap ülkesinin bu anlaşmaya dahil olması için adeta yarış halindeler.
Bu menfur alkışla ABD artık; hürriyetin değil esaretin, insan haklarının değil haksızlığın, medeniyetin değil vahşetin, adaletin değil zulmün, vicdaniliğin değil vicdansızlığın ve her türlü kahpeliğin ve barbarlığın temsilcisi ve destekleyicisidir.
Tüm zalimler, akıttıkları kanda boğulsunlar ve zalimler için yaşasın cehennem!
.
ABD çırpındıkça batacak
#ABD#Sovyetler#Netanyahu
Temmuz 31, 2024 06:292dk okuma
Siyonizmin emrindeki ABD, Sovyetlerin dağılışından (1991) beri, köpeksiz farz ettiği dünyada değneksiz dolaşmaya başlamış ve tüm coğrafyalarda kelimenin tam anlamıyla ‘Ali kıran baş kesen’ kesilmiştir.
Tek kutuplu kalan dünyada tüm şirretliğini göstermiş ve nerede bir kan, göz yaşı, baskı, zulüm, darbe ve sömürü varsa hemen hepsinde başrolü oynamıştır.
Geçen bu 33 sene esnasında köprülerin altından çok sular aktı ve ABD’nin evdeki hesabı çarşıya uymadı, uymayacak. Bu meyanda hem Rusya toparlandı ve hem de Çin, attığı dev adımlarla yeni kutuplar olarak ABD’yi tehdit eder hali geldiler.
ABD, çok pis oynayarak Rusya’yı savaşa zorladı. Rusya’nın bu durumunu göstererek AB ülkelerini tehdit ederek Rusya’ya karşı kışkırttı. Şimdi de NATO’yu bir manivela gibi kullanarak tüm Avrupa’ya çullanmak istiyor. Çullandı da.
Lakin, ABD adım attıkça batağa saplanıyor; Irak’ta, Afganistan’da, Ukrayna’da ve Gazze’de gömüldükçe gömülüyor. Hepsinden daha önemlisi ise, tüm iğrençliklere imza atan ABD, tüm dünyanın güvenini yitirdi.
Ava giderken avlandı!
ABD, aklı sıra Rusya’yı savaşa sokup yalnızlaştıracak ve bu sayede Rusya’yı çepeçevre kuşatıp izole edecekti. Kurt politikacı Putin ABD’nin bu oyununu sezdi ve aynı oyunu ABD’ye oynayarak onu yalnızlığa itti.
AB ülkelerinde de maymun gözünü açtı, ABD yanlısı iktidarlar seçimleri kaybediyor, bunların yerine Rusya ile iş birliğine sıcak bakan partiler iktidara geliyor.
AB ülkelerinin bu denli uyanışı, NATO’nun çökmesine bile yol açabilir.
NATO, Sovyet tehdidine karşı oluşturulan savunma paktı idi. Sovyetler dağıldıktan sonra zaten işlevini yitirmişti. NATO’nun işlevsizliğini gören ABD’nin kendisi tehdit olmaya başladı.
Almanya’yı ve Fransa’yı açıktan tehdit eden, Türkiye’ye karşı da terör örgütleriyle işbirliği yapan bir ABD’nin dostluğuna kim inanır, müttefikliğine kim bel bağlar?
Putin’in başında bulunduğu Rusya, çok daha güven verdiğinden olacak ki, uluslararası arenada Rusya hamle üzerine hamleler yapıyor ve sağlam ittifaklar kuruyor.
Rusya’nın Kuzey Kore ile yaptığı saldırmazlık ittifakı tüm dünyaya parmak ısırttırdı.
ABD, İsrail soykırımına resmen ve alenen destek olmuş; bir yandan İsrail’i koruma altına alırken diğer yandan İsrail’in sergileyeceği vahşetin tüm lojistiğini temin etmiştir.
Dolayısıyla İsrail soykırımının baş müsebbibi ABD’dir ve bu yüzden tüm dünya halkları tarafından, İsrail yönetimiyle birlikte telin edilmektedir.
Netanyahu canavarının ABD Kongresi’nde alkışlanması ise, tüm maskeleri yırtarak Amerika’nın ipliğini pazara çıkarmıştır.
Ne demişler; alma mazlumun ahını çıkar aheste aheste...
ABD o kadar çok mazlum ahı aldı ki, onun ahı ahesteden ziyade ayyuka çıkacaktır!
Yeni dünya düzeni (kaosu)
#Siyonizm#Yeni Dünya Düzeni#Kemal Kılıçdaroğlu
Ağustos 03, 2024 06:292dk okuma
Semavi mesajlara (din) kulaklarını tıkayan bütün bir insanlık her türlü pisliğe bulanmış, perişan bir halde hızla kıyamete doğru sürükleniyor.
Küfür yani imansızlık ve ahlaksızlık seli önüne kattığı her şeyi süpürüp götürüyor ve bu azgın selden kurtulabilenler yalnızca selin kenarlara attığı bir avuç sel artığından ibaret kalıyor.
Bu durum, dünyadaki tüm insani meşgaleleri (medya, sinema, müzik, spor vb.) elinde bulunduran ve kendi iğrenç ideolojisine göre yönlendiren Yahudi’nin (Siyonizm) gayretlerinin sonucudur.
Siyonizm, Hıristiyanlığı zaten bitirmişti; Avrupa’da ve ABD’de ateizm korkunç boyutlara ulaşmıştı. Mesela Çekya’da ve Estonya’da nüfusun yüzde 60’dan fazlasının hiçbir dini inancı yoktur. Buralardaki mevcut kiliseler ya konser salonu ya da müze olarak kullanılmaktadır.
Bundan dolayıdır ki Siyonizm’in ve onun bayraktarlığını yapmakta olan ABD’nin yeni hedefi İslamiyet ve Müslümanlardır. Bu da şu demek oluyor ki; semavi dinlerin birazcık olsun bir kalıntısı kalmışsa o da Müslümanlık ve Müslümanlardadır.
Fransa’da olimpiyatların açılışında sergilenen rezilliği gördük. Hz. İsa Aleyhisselam’ın resmedilen son akşam yemeği olayını LGBT ahlaksızlığının en iğrenç boyutu olarak sundular.
Ne hazin tecellidir ki peygamberlerini (çoğuna göre ise Tanrı’larını) haşa ahlaksız gösteren bu soysuz zihniyete karşı koca Hıristiyanlık aleminden bir ses çıkmadı. Duyarlılık konusunda onlar da Müslümanlardan beter.
Siyonistler her iki tarafında harim-i ismetine (en kutsalları olan ocaklarına, namuslarına) tasallut etmesine rağmen iki taraftan da ses çıkmadığı gibi bunların çoğunluğu Siyonistlerin safında yer alıyor. Burada yine siyaset yapıyorsunuz diyeceksiniz ama toplum olarak bizi de felakete sürükleyecek olan bu cereyanlara karşı susalım mı? Cumhurbaşkanı adayı olan CHP Genel Bakanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun seçim afişlerini hatırlayın: ‘Cinsel yönelim, yasayla dezavantaj olmaktan çıkarılacak’ vaadinde bulunan Kılıçdaroğlu bu toplumu nereye sürüklemek istiyor?
İsa Aleyhisselam biz Müslümanlar için de büyük bir peygamberdir. Onu inkâr edersek İslamiyet’ten çıkarız; o, kıyamete yakın bir zamanda gelecek ve Muhammed Aleyhisselam’ın diniyle amel edip, Deccal’i öldürecek.
Belli ki Siyonizm’in hedefinde dinsiz ve ahlaksız bir insanlık var. İnsanlıktan öte, hayvandan da aşağı mahlukat yığınları oluşturmak istiyorlar.
Bizdeki CHP ve DEM Parti bu aşağılık duruma çanak tutuyor.
Papa ve Papalık nerede? Neden tüm Hıristiyan alemini ayağa kaldırmıyor?
Üzerlerine ölü toprağı serpilmiş koca bir İslam alemi nerede?
Göz göre göre yavrularımız ve gelecek nesillerimiz bu bataklığa sürükleniyor; neden lal olmuş şeytan kesiliyoruz?
Bugün, suyun başı (çıkış yeri) küçükken kesilmez ve önü alınmazsa, korkarız yarın göl olur ve her yanı kaplar ve o zaman de eyvahlar para etmez.
Dinsizliğin toplumları nereye sürükleyeceğini görelim ve din ve dindar deyince aslan görmüş yaban eşekleri gibi sırra kadem basmayalım
.Erdoğan’ın mücadelesi -1-
#Erdoğan#AK Parti#İktidar
Ağustos 05, 2024 06:292dk okuma
Sayın Erdoğan ve başında bulunduğu AK Parti, 22 yıldır kesintisiz tek başına iktidarını sürdürüyor.
Hatalarıyla sevaplarıyla bu 22 yılın muhasebesini, kabataslak yapacak ve bunu yüzde oranına vurursak yüzde 70 ‘iyi’, yüzde 30 ‘iyi değil’ demek insaflı olmanın gereğidir.
3. Dünya Savaşı’nın konuşulduğu bu zamanda, ya Erdoğan başta olmayıp da savunma sanayisinde bugün gelinen noktayı yakalamamış olsaydık halimiz nice olurdu?
Başta dost ve müttefik gözüken ülkeler olmak üzere neredeyse tüm ülkeler, Türkiye’nin savunma sanayisinde adım atmasını istemediler. Türkiye’ye parasıyla silah ve mühimmat vermezlerken ve hatta verdirmezlerken, Türkiye’nin düşmanlarına (PKK-YPG-PYD) bunları bedava verdikleri gibi nasıl kullanabileceklerini de öğretiyorlar.
Erdoğan, gözünü karartıp ölümü pahasına bu denli siyasi iradeyi ortaya koyup her safhasını sıkı bir şekilde takip etmeseydi; bugün ne kendi füzemizi, ne İHA, SİHA ve TİHA’mızı, savaş uçağımızı, savaş helikopterimizi, topumuzu, tüfeğimizi, hava savunma sistemimizi, hava savunma muhribimizi, görünmez fırkateynimizi ve hücum botumuzu ve bunlar gibi havada, denizde ve karada olmak üzere onlarcasını yapabilir miydik?
Bütün bunları yazılımlarıyla birlikte yerli ve milli üretiyoruz.
Erdoğan’ın ve hükümetlerinin savunma sanayisindeki hamleleri yalnızca bizleri sevindirmiyor, dost ve düşman herkesi gıpta ile baktırıp parmak ısırttırıyor.
Ki, bu konu Türkiye’nin en hayati ve öncelikle meselesidir. Türkiye güvende olmadan ne yapsa boştur. Erdoğan sadece dış tehditle uğraşmıyor, içeride de tehditler var, ayrıca bu tehditleri görmezden ve hatta bunlara destek olan muhalefet partileri var.
İçerideki ana muhalefet partisinin eski genel başkanı da PYD’ye ABD gözüyle bakıyor ve onu Türkiye için bir tehdit unsuru olarak görmüyordu. Her an Türkiye’ye karşı saldırı halinde olan PYD, YPG, PKK için ‘Kendi ülkelerini savunuyorlar; bize mi saldıracaklar?’ diyor, diyebiliyor.
Allah’tan, Türkiye’nin maruz kaldığı tüm bu tehditlerinin farkında olan Devlet Bahçeli ve başında bulunduğu MHP var ve bu yerli ve milli oluşum kaya gibi, hükümetin arkasında duruyorlar. Böylece ülkemiz güvenlik zafiyeti içine düşmüyor.
Haberin Devamı
Malum bölgemiz adeta barut fıçısı; her an patlayabilir ve tüm bu Ortadoğu coğrafyasının ateş topuna dönmesi işten bile değildir. HAMAS liderinin şehadetinden sonra ABD yeni savaş gemilerini tekrar bölgeye gönderiyor.
ABD bir çılgınlık yapar ve daha açık ifadesiyle Netanyahu’nun oyununa gelip İran’a saldırırsa, bu durumdan ülkemizin etkilenmemesi mümkün değildir.
Erdoğan ve onun kararlı tutumu olmasaydı, savunmamız için gerekli araç ve gereç (silah ve mühimmat) için yine başta ABD olmak üzere yabancıların gözlerinin içine bakacaktık.
Onların ise niyetleri belli; Türkiye’ye parasıyla dahi silah vermedikleri gibi, parçalanmasını dört gözle bekliyorlar. Bu aşağılık oyun için desteklemedikleri terör örgütü kalmadı.
Erdoğan’ın yalnızca savunma sanayisindeki başarısı, onun karne not ortalamasını yüzde 50’nin üzerine çıkarıyor. Dileriz, onun bu yaptıkları sağlığında anlaşılır ve hakkı teslim edilir.
Bu ateş çemberinin içinde parçalanmadan, güven içinde, huzurla yaşayabiliyorsak bunu savunma sanayisindeki hamlelerimize borçluyuz.
Erdoğan’ın mücadelesi -2-
#Cumhurbaşkanı Erdoğan#Devlet Bahçeli#Org. Kemal Yavuz
Ağustos 07, 2024 06:292dk okuma
ERDOĞAN, sergilediği çalışma performansıyla gelip geçen hiçbir lidere benzemiyor. Öyle ki, bu insanın ne gecesi ne gündüzü var. Gecenin 03.00’ünde insanları yataklarından kaldırıp, yapmakta oldukları işlerin ne aşamaya geldiğini soruyor.
Erdoğan, diğer liderler gibi, muhataplarına talimatlarını verip göndermiyor. Onların yanında, talimatlarını bir bir yazıyor ve her birinin ne vakit bitirileceğini sorup not ediyor. Günü ve saati geldiğinde, o kişi aranıp işin sonucu soruluyor.
İş yapılmamışsa, sebebi araştırılıyor ve gerektiğinde hesabı soruluyor.
Erdoğan, Türkiye’yi, tabir caizse 3. ligden alıp süper lige çıkardı. Türkiye’nin dört bir tarafını gezip dolaşan herkes, nereden nerelere gelindiğini görüyor.
O kadar karşı çıktıkları şu Kuzey Marmara Oto Yolu yapılmamış olsaydı, halimiz nice olurdu? Bayramlarda bir yerlere gidebilmenin imkânı olabilir miydi?
İleride tarih bütün bunları yazacak; Erdoğan’ın destanlık çaptaki başarılarından biri de elbette ki vesayeti yenmesi ve ülkemizde milli iradeyi gerçek manada hâkim kılmasıdır.
Vesayeti yenmede, bir diğer ifade ile başkanlık sistemine geçmede ve cumhurbaşkanını halka seçtirmede Devlet Bahçeli’nin ve MHP’nin katkısı her türlü takdire şayandır.
Tarih, onları da demokrasi kahramanları olarak yazacaktır.
Neydi öyle? Ülkemizde tam manasıyla bürokratik oligarşi hakimiyeti vardı. Ülke yönetiminde seçilmişler tek kelime ile ‘mostralık’tı. Genelkurmay Başkanları ve hatta MİT Müsteşarları sözde Başbakana bağlıydı. Biri, başına buyruk ve layüsel (sorgulanamaz), bir diğeri ise, kendi ifadesiyle ‘CIA’nın Orta-Doğu İstasyon Şefi’ olarak görev ifa ediyordu.
Dolayısıyla bu ülkenin başbakanının Afrika’daki bir darbeden haberi oluyor lakin kendi ülkesindeki darbeleri ise, olduktan sonra, radyo veya televizyonlardan ya da kendisini tutuklamaya gelen güvenlik güçlerinden öğrenebiliyordu.
İşin bundan da vahimi ise, bu iğrenç tabloları askerler televizyon ekranlarına çıkıp, kimseleri konuşturmadan savunuyorlardı. ‘Bu nasıl iş; hangi demokraside var?’ diye sorulduğunda, aynen şöyle diyorlardı: ‘Siyasetçiler gelip geçicidir, bugün varlarsa yarın yoklar; bunlara devlet emanet edilmez, ya satılmışlarsa!’
Bu iddiada bulunan öyle sıradan insanlar değildi; Harp Akademileri Komutanı Org. Kemal Yavuz’du. Kimse çıkıp da ona, ‘seçilmişin satılmışı oluyor da atanmışın satılmışı olmaz mı?’ diye sormadı, soramadı.
Yeni nesiller bilmez ama ülkemiz, bu denli netameli badirelerden geçti.
Demokrasinin adı var, kendisi yoktu; aslanın ağzında değil, karnındaydı. İşte Erdoğan, aslanın karnındaki demokrasiyi çekip çıkardı ve milletin hizmetine sundu.
Bunu yaparken de hem dışarıdaki vesayet odaklarını ve hem de içerideki uzantılarını dize getirdi.
.Erdoğan’ın mücadelesi ?
#AK Parti#İstanbul#Ankara
Ağustos 10, 2024 06:292dk okuma
ERDOĞAN ve başında bulunduğu AK Parti 22 yıldır hummalı bir çalışmayla Türkiye’yi hem alt yapı ve hem de üst yapı olarak modern ülkeler sınıfına soktu.
Haberin Devamı
Erdoğan’dan önce Türkiye 81 vilayetiyle istisnasız köy görünümündeydi.
Türkiye’nin her yerinde elektrikler günde 8-10 saat kesiliyordu. Bu denli verimsizlik yüzünden bir sürü fabrika sökülerek başka ülkelere taşınmıştı. Şehirlerimizin su problemi ayyuka çıkmıştı; Erdoğan’ın tüm belediye başkanlarına talimatı, şehrinizin su meselesini halletmeden makamınıza oturmayın şeklindeydi.
Milletvekili olduğum dönemde, Kocaeli ve Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanları sınıf arkadaşlarımdı. Karayolu ile Ankara veya İstanbul istikametinde giderken, hemen her seferinde bu illerden geçerken kendilerini aradım, bir kez olsun makamlarında bulup bir kahvelerini içemedim.
Ne zaman arasam, bir dağ köyünde, içme suyu isale hatları için çalışmakta olduklarını söylediler.
Şehirlerarası ve şehir içi yollarımızın nereden nereye geldiği cümle alemin malumudur. Eskiden Avrupa yollarına imrenirdik, oralardaki otobanları anlata anlata bitiremezdik. Şimdi ise, Avrupalılar Türkiye’deki yollara imreniyor ve anlata anlata bitiremiyorlar.
Burada bir parantez açıp soralım: AK Partili belediyelerin şehirlerini getirdikleri halleri ortada; onca zamandır yerelde belediye başkanlıklarını elinde bulunduran CHP’li başkanların bir dikili çubukları oldu mu? İzmir’de insanlar, yerdeki su birikintisindeki elektriğe kapılarak can verdi.
Yıllardır CHP’nin elinde olan İzmir mega bir köy görünümünde!
Demek ki neymiş, at binenin kılıç kuşananın!
CHP’li belediyelerin yapmadığı hizmetleri bile (su, doğalgaz, yol vb.) merkezi hükümet (Bakanlıklar) yaparak, şehirlerimizi ayıplı hallerinden kurtardılar.
Düşünebiliyor musunuz; merkezi hükümet kentlerimizde şehir hastaneleri yapıyor, bu hastanelerin ulaşımını sağlayacak yolları bile CHP’li belediyeler yapmadı, yapmıyorlar.
Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı şehir içindeki yolları yaparak, bu rezaletin önüne geçti. CHP’li belediyelere kalsa, kentlerinde şehir hastanesi yapıldı ama hastanenin yolu yok, yapmaya da gerek yok. Hastane var, ulaşımı yok!
AK Parti iktidarlarıyla köylerimiz, Büyükşehirlerde mahallelerimiz asfalt yüzü gördü. Milletimiz onlarca yıl boyunca tozu toprağı soludu. Şehirlerde asfalt yapmayan zihniyetin, köyler aklına mı gelecekti?!
Tüm vatan sathı bir bütün olarak ele alındı ve kuzeyden güneye batıdan doğuya memleketin her bir köşesi bayındır hale getirildi.
Artık Türkiye’nin en ücra köşeleri bile ya otobanlarla veya bölünmüş yollarla birbirini bağlı. Yol medeniyetse -ki, öyledir- Türkiye dört bir köşesiyle medenidir.
Sadece karayolları değil, 62 ilimizdeki havaalanları ile de havayolu halkın yolu yapıldı.
Şu an 11 ilimiz (İstanbul, Ankara, Bilecik, Sakarya, Kocaeli, Eskişehir, Konya, Karaman, Kırıkkale, Yozgat, Sivas) hızlı trenin çelik ağlarıyla örüldü. 16 ilimiz de projelendirilip yatırım kapsamına alındı (Afyonkarahisar, Uşak, Manisa, İzmir, Tekirdağ, Kırklareli, Edirne, Bursa, Kayseri, Balıkesir, Niğde, Aksaray, Mersin, Adana, Osmaniye, Gaziantep).
.Erdoğan’ın mücadelesi 4
#Erdoğan#2. Dünya Savaşı#Cumhuriyet
Ağustos 12, 2024 06:292dk okuma
Her zaman yaptığımız bir tespit var; Türk milleti demokrasi için herhangi bir mücadele vermedi, batıdaki gibi demokrasi uğruna savaşlar verip, göz yaşı akıtmadı ve kan dökmedi.
Diğer bir deyişle demokrasi aşağıdan yukarıya (halktan yönetime) bir taleple elde edilmedi.
Osmanlı döneminde İngiltere’nin başı çektiği Batılı ülkelerin talebi ve içimizdeki üst düzey bürokratların padişaha dayatmasıyla ilk demokrasi denemeleri yapıldı.
Cumhuriyet rejimi ile birlikte de 2. Dünya Savaşı’nın galibi olan ABD tarafından, İsmet İnönü’ye çok partili hayata (parlamenter sisteme) geçmesi telkin edildi. BM’nin 1945 yılında, San Francisco’daki Konferans’ta alınan kararla Türkiye’ye demokrasi (!) adeta dikta edildi.
Zira ABD’nin ve bilahare NATO’nun safında bulunabilmek için demokrasi şarttı. İnönü şark kurnazlığı yaparak (h’avet-hayır-evet) dedi ve 1946 seçimlerine sözde çok partili girdik ama bir şartla: İnsanlar oylarını açıktan (göstererek) vereceklerdi ve verilen oylar gizli sayılıp tutanaklara geçirilecekti.
Bu denli bir göz boyamayla, bin bir çeşit yalan-dolan, hile ve katakulli ile CHP iktidarını bir dört yıl daha uzatmış oldu.
Bundan önce de (Cumhuriyet döneminde) iki kez çok partili hayata geçmek için girişim olmuş lakin her ikisi de hüsranla bitmişti. Dolayısıyla 1923-1950 arasındaki uygulama tek partili bir sistemdi.
Cumhuriyet vardı ama demokrasi yoktu; sözde halka oy hakkı tanınmıştı ama ortada tek parti vardı. Ve o partinin il başkanları bulundukları illerin hem belediye başkanı ve hem de valileri idi.
İlk defa 1950’de demokratik bir seçim yapıldı ve CHP, o gün bugündür yapılan tüm genel seçimleri kaybetti.
Seçim sandığı güvencede olmasına rağmen getirilen demokrasi (parlamenter sistem) vesayetle illetliydi. Yönetime gelen siyasi partiler, çoğunluğun oyunu alıp tek başlarına iktidara gelseler de hiçbir zaman muktedir olmadılar, olamadılar.
Halkımızın demokrasi mücadelesi, sandık (seçim) imkânı ile başlamış; halk her seçimde sandığa sahip çıkıp hakkını vermesine rağmen, seçilen siyasiler, verilen oyların hakkını gerektiği gibi koruyamamış ve savunamamıştır.
Bu yüzdendir ki hem halk ve hem de halkın seçtikleri ağır bedeller ödemek zorunda kalmıştır.
Demokrasimizin en büyük handikabı askeri darbelerdir. Darbenin olduğu yerde, darbecilerin yaptırdıkları darbe anayasalarıyla demokratik idare mümkün mü?
Ama dışarıdaki ve içerideki vesayet odakları darbeli demokrasiden (!) hoşnuttu. Zira seçilmiş hükümetlerin değil, onların iktidarları söz konusu idi ve alan da (içerideki vesayet odakları) veren de (dışarıdaki vesayet odakları) razıydı.
Nitekim parsa, al gülüm ver gülüm şeklinde taksim ediliyordu!
İşte Erdoğan, onca mücadeleden sonra, halkın oyuna sahip çıktı ve böylece milli iradeyi hâkim kılarak vesayetsiz demokrasiyi getirdi.
Cumhurbaşkanını halka seçtirdi. Eskiden cumhurbaşkanlarının nasıl yüzkarası metotlarla seçildiğini bilenler, cumhurbaşkanının halka seçtirilmesinin ne demek olduğunu iyi anlarlar!
.Erdoğan’ın mücadelesi -5-
#Erdoğan#ABD#AK Parti
Ağustos 14, 2024 06:292dk okuma
Erdoğan’dan önce Türkiye hep çift gündemliydi, birisi gerçek gündem, bir diğeri de göstermelik, diğer bir ifade ile milleti ‘cambaza baktıran’ gündemdi.
Vesayet elindeki ‘derin devlet’ kendi sultasını (otorite) sürdürebilmek için, halkı sürekli olarak suni gündemlerle meşgul ettiler ve adeta halka ‘deli’ muamelesi yapılıp pösteki saydırıldı.
Vesayet odaklı derin devletin yegâne icraatı, halkla, resmen ve alenen psikolojik savaş yapmaktı.
Gerçek demokrasilerde güç, milletin elindedir; millet bu gücünü seçtiği vekilleriyle parlamentoda kullanır. Ve bu gücün üstünde başkaca bir beşerî güç yoktur ve olmaması gerekir.
Bizdeki okul kitaplarında da bu şekilde yazıyor ve her kademedeki öğrenciler demokrasiyi bu şekilde öğreniyorlardı. İşin tuhafı, bu ülkenin çocuklarına, kendi ülkelerindeki yönetim tarzının da kitaplarda yazılıp öğrendikleri şekilde bir demokrasi olduğu belletiliyordu.
Halbuki güç asker ve sivil bürokrasinin ve onları destekleyen bir kısım medyanın elindeydi. Düşünebiliyor musunuz; o vakitler bir gazete veya televizyon patronu, hükümetten ve hatta parlamentodan daha güçlüydü.
Nitekim o günkü medya patronları hükümet devirip hükümet kuruyorlardı.
Vesayet odaklarının oluşturdukları yapay gündemler yüzünden devlet halkıyla sürekli kavgalıydı.
Ekonomik yönden zaten burnundan soluyan halkın sırtından tabir caizse sopa hiç eksik edilmedi. Edilmedi ki, millet kendine gelip yeni özlem ve beklentilere, arayışlara girmesin!
İşte Erdoğan, devleti bu haramilerin (ABD’ye endeksli vesayet odakları) elinden kurtardı.
Devleti tüm organlarıyla yerli ve milli kıldı.
Bir devlete bundan daha büyük bir hizmet yapılamaz. Bundan dolayıdır ki, Erdoğan bu yaptıklarıyla tarihe geçmiştir. Bugün kimi nasipsizler kıymetini bilmese de yarın, tarihler bu şekilde yazacaktır.
Erdoğan, başında bulunduğu ABD ‘uydu’su devleti aslanın (ABD ve tüm iç ve dış vesayet odakları) ağzından alıp, yerli ve milli kılarak bağımsızlaştırdı.
Bu yüzden hep söylüyoruz; Türkiye’miz ikinci bir kurtuluş savaşı veriyor, Erdoğan, elini değil tüm gövdesini taşın altına koyarak bu savaşı yönetiyor.
Bundan dolayıdır ki Erdoğan hedefte. Dikkat edin, AK Parti değil, yalnızca Erdoğan hedefte. Erdoğan gitsin de ne olursa olsun diye boşuna yırtınmıyorlar.
FETÖ konusuna gelince...
Bendeniz şahsi kanaatimi belirteyim; devletin kodları, başbakanlara olmasa bile cumhurbaşkanlarına açılır. Dolayısıyla gelip geçen tüm cumhurbaşkanlarına FETÖ dahil tüm vesayet odakları açıklandı.
Düşmanın gücü ve korkunçluğu hepsini sindirdi. Sadece Erdoğan’dır ki tehlikenin gözlerinin içine baktı ve üstüne üstüne gitti.
Bilinmelidir ki, düşman karşıya alınarak yenilmez, hele de her tarafı kuşatmış korkunç boyutlarda ise. Bu denli bir düşmanla savaşılacaksa, önce yanına alınır ve hatta ondan taraf gibi olunur.
Böylece şüpheye mahal bırakılmaz.
Ondan sonra da kodları çözülen düşmanın tepesine binilir.
Bizce Erdoğan bunu yaptı!
FETÖ dahil bütün vesayet odaklarının inlerine girdi.
Girebileni değil, bu odaklarla savaşmayı dillendireni kimse gösteremez.
O halde Sezar’ın hakkını Sezar’a vermeliyiz!
.Erdoğan’ın mücadelesi -6-
#Erdoğan#AK Parti#Ekonomi
Ağustos 17, 2024 06:292dk okuma
Erdoğan ve başında bulunduğu AK Parti, ülkemizin yönetimini devraldığında (2002) Türkiye ekonomisi dibe çökmüş ve ülkemiz iflas bayrağını çekmişti.
Erdoğan’ın şansı mı, şanssızlığı mı bilinmez; İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı görevine geldiğinde de İstanbul tek kelime ile viraneyi andırıyordu.
Çamur deryası yolları çöp dağları kaplamıştı, sular akmıyor, hava kirliliğinden şehrin havası solunamıyordu. CHP yönetimindeki İstanbul’da bir damla yağmur bile yağmamıştı.
Erdoğan’ın kaderi, vaktiyle İstanbul’u da bilahare Türkiye’yi de perişan bir halde teslim alması oldu.
İstanbul’daki hummalı çalışması ve yerlerde sürünen kenti ayağa kaldırması, bir bakıma şahsının ve partisinin de şansı oldu. Zira İstanbul’daki çalışmayı takdir eden millet onu ve partisini tek başına iktidara taşıdı.
Erdoğan ve arkadaşları aynı hummalı performansı merkezi idarede de gösterdi ve kısa zamanda Türkiye’yi de ayağa kaldırdı.
Erdoğan’dan önceki Türkiye’de devletle halk kavgalıydı. Devlet, halk için değil, halka rağmen iş görüyor ve milleti canından bezdiriyordu.
Başörtülü kızlarımız üniversitelere alınmıyor, okuluna girmek isteyenlere akla hayale gelmedik baskı ve işkenceler yapılıyordu.
Hayatta en hakiki mürşit ilimdir perdesi arkasında saklanan sahte Kemalistler, bu vatanın evlatlarını okutmamak ve bilimin ışığından yoksun kılmak için ellerinden gelen her türlü fenalığı sergiliyorlardı.
İmam-Hatipliler bahane edilerek tüm meslek liselilere üvey evlat muamelesi yapılıyor, zulümden kaçan on binlerce öğrenci yabancı ülkelere giderek okumak için çırpınıyordu.
Müslüman mahallesinde salyangoz satmayı maharet bilen faşist bir zihniyet, inancını yaşamak isteyen Türk çocuklarına hayatı zehrediyordu.
Ciğerparesi sevgili evladını vatanı uğruna şehit veren o mübarek annelerimiz başörtülü diye tören alanlarına alınmıyor, hasbelkader içeri girmiş olanlara ise hakaret edilerek başörtüleri çıkarılmak isteniyordu.
Halbuki daha dün, o mübarek annenin mukaddes başörtüsüne el uzatan Fransız askerinin leşini seren Sütçü İmamlar, Kurtuluş Savaşı meşalesini şehadet şerbetini içerek yakmışlardı.
Başlarını açtırmamak için düşmana direnen ve şehit olan bu vatanın evlatlarına yapılan bu uygulamalar reva mıydı?
Askerin içine çöreklenmiş bir avuç vesayet artığı tiplerin yaptıkları yüzünden, halkı, Peygamber Ocağı diye bildiği o mukaddes yuvadan soğuttular.
Ciğerparelerini kına yakarak kınalı kuzuya çeviren ve güle oynaya şehit olması için uğurlayan o mübarek ana-babalara hakaret ederek, aşağılayarak devletlerinden küstürdüler.
İşte Erdoğan büyük bir başarıya imza atarak, halkla devletin arasını buldu ve ülkeyi normalleştirdi.
Düşünebiliyor musunuz, başörtüsü diyerek bu ülkede devlet, onlarca yıl boyunca halkıyla savaştı.
Artık her yerde ve her meslek grubunda başörtüsü takmak serbest, isteyen takar isteyen takmaz.
İsteyen inanır, isteyen inanmaz, isteyen inancını yaşar isteyen yaşamaz.
İstikbalin tarihçisi, Erdoğan’ı, demokrasiyi kuvveden fiile çıkaran, başka bir deyişle halkın özlem ve beklentilerini yerine getiren ve devletiyle halkını barıştıran ‘milletin adamı’ diye yazacaktır.
.Tuhaflıklar ülkesi
#Tanzimat#2. Büyük Savaş#Yunanistan
Ağustos 19, 2024 06:292dk okuma
Tanzimat’tan günümüze bu memleket tuhaflıklar ülkesi olmuştur. Zira o günden beri bu ülke insanı, kendi olmaktan çıkıp, başka bir şey olmanın derdine düşmüş, düşürülmüştür.
Halbuki bu ülke insanı, kendi olup, kendinde olduğu asırlar boyunca, örnek insan olmuş ve bu insanla şu veya bu şekilde tanışan, münasebet kuran diğer insanlar tarafından parmakla gösterilmiş ve kendisine gıpta ile bakılmıştır.
O gün bugündür kendilerine benzemek için, her şeyimizi feda ettiğimiz Batılılar bile (Bizans’ın son megadükü-Lukas Notaras), o vakitler; ‘Başımızda Latin serpuşu (şapka) görmektense Osmanlı sarığı görmeyi yeğlerim’ demiştir.
Latin serpuşundan maksat, Avrupalı sırtlan sürülerinin (Haçlı) Konstantinopolis’te (İstanbul) kendi dindaşlarına (sırf mezhepleri farklı diye) reva görüp sergiledikleri alçakça zulümlerdir.
Kendi dindaşına adeta bu denli soykırımı uygulayan Batılıların, başka din mensuplarına ne yapabileceklerini varın siz hesap edin. Öyle ince ince düşünüp hesap yapmaya gerek yok. Nitekim tarih boyunca sergiledikleri iğrençlikler ortadadır.
Almanların, 2. Büyük Savaş’ta Yahudilere, bugün de Yahudilerin Filistinli Müslümanlara yaptıkları soykırıma varan vahşetleri ortada.
Bakınız; Müslümanlarla gayr-i müslimler arasında çok savaşlar oldu. Müslümanların galibiyeti ile biten savaşların hiçbirinde adaletin (savaş hukuku) dışına çıkılmamış ve asla hiç kimseye zulüm yapılmamıştır. Savaş sonrasında da kimsenin dinine, canına, namusuna, malına dokunulmamıştır. Mesela bugünkü Yunanistan 500 sene Türklerin hükümranlığında kaldı; bu zaman zarfında, Rumlar, tüm haklarını muhafaza etmişlerdir ve hiçbir Rum’un burnu, haksız yere kanamamıştır.
Hıristiyanların galip geldiği savaşlarda ise, asla savaş hukukuna uyulmamış ve akla hayale gelmeyen işkenceler ve iğrençlikler sergilenmiştir. Mesela bu sırtlan sürüleri Endülüs’e girdiklerinde hem Müslümanların ve hem de Yahudilerin köklerini kazımışlardır. Bir tekinin bile yaşamasına müsaade etmemişlerdir.
Yine Batılıların işgal ettikleri Amerika kıtasına bakın, on binlerce Kızılderili’yi öldürerek, kelimenin tam anlamıyla soykırım yapmışlardır. Bugün Amerika’nın asli sahiplerini mumla ararsanız da bulamazsınız.
Ama gelin görün ki, bu Batı medeni, biz ise vahşi olduk! Nasıl olduk derseniz; sebebi çok açık: Biz, Batıya benzemek için, sahip olduğumuz tüm değerleri yitirdik. Onlar da bu değersiz ve şuursuz kitlelere, bu günkü yalanları yutturdular.
İşin tuhafına bakın ki, hâlâ uyanamadığımız gibi, uyanan birkaç kişiyi de linç ediyoruz.
Tanzimat’tan beridir, celladına aşık nesiller yetiştiriyoruz. Ve biz bu hastalıklı hale öylesine müptela olduk ki; içeride ve dışarıda bizim maddemizi ve manamızı yok edenleri aziz, kahraman, medeni ve erişilmez olarak tanımlıyor ve kendimizden olanlardan ve değerlerimizden ise, kelimenin tam anlamıyla iğreniyoruz.
En büyük düşmanımız cehalettir. Bize kendimizi unutturdular, kendimizin cahili olup, birbirimize düşman kesildik. Değerlerimizi yitirdik, bilmediğimiz ve cahili olduğumuz değerlerimizi, özellikle hiç bilmediğimiz ya da yanlış bildiğimiz dinimizin düşmanı olduk.
Bu girdabın içinden çıkmanın tek bir yolu var, o da gerçek manada milli bir eğitimdir. Şimdiye kadarki gibi, adı olup kendisi olmayan milli eğitim değil elbette.
Yunusları, Mevlanaları, Hacı Bektaş-ı Velileri, Fatihleri, Kanunileri, Mimar Sinanları, Bakileri, Sokulluları, Harizmileri, Ali Kuşçuları vb. yetiştirecek maarif müesseselerine muhtacız.
AK Parti’nin siyasi devrimi
#AK Parti#Erdoğan#Turgut Özal
Ağustos 21, 2024 06:292dk okuma
Birçok insan farkında değil ama AK Parti, hiçbir siyasi liderin ve kadrosunun başaramadığını başardı; iç ve dış vesayeti yenerek, demokrasimizin üzerindeki ipoteği kaldırdı ve sonuç itibarıyla milli iradeyi gerçek anlamda hâkim kıldı.
AK Parti iktidarına kadarki dönemde Türkiye’de sözde milli irade vardı; Meclis’in duvarındaki ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir’ ibaresinin içi boştu. Zira milli irade, sürekli olarak askeri darbelerle istiskal edilmiş; milletin hür iradesiyle seçtiği vekiller ve onların meydana getirdiği hükümetler düşürülmüş, Meclis kapatılmış, bunlarla da yetinilmeyip bakan ve başbakan düzeyindeki seçilmiş insanlar darağaçlarında idam edilmiştir.
Vesayetle malul (hastalıklı) milli iradenin en üst düzeydeki temsilcisi olan başbakanın (Demirel) şu cümlesi her şeyi anlatsa gerektir: ‘Makamımda otururken Adnan Bey’in (Menderes) idam sehpasındaki hali sürekli gözlerimin önündeydi!’.
Bu denli travmatik haline rağmen Demirel, her şeyi göze alarak kalkınma hamlelerine girişmiş ve bunun bedelini askeri muhtıralara ve darbelere muhatap kılınıp, iktidardan uzaklaştırılarak, sürgüne gönderilmekle ve hatta siyasetten menedilmekle ödemiştir. Belli ki birileri bu memleketin kalkınmasını istemiyor. Dışarıdaki bu vesayet odakları, içeride de kendi sözlerinden dışarı çıkmayacak ‘uşak’ tabiatlı idareciler arzu ediyorlar.
Bu odaklar, özellikle de savunma sanayisinde taş üstüne taş konmasını istemezler. Zira Türkiye güçlenirse karşılarında ‘Osmanlı’yı bulacaklarından ödleri kopar. Dolayısıyla savunma sanayisi hamlelerini engellemek için meşru-gayr-i meşru yapmayacakları çirkinlik ve adilik yoktur. İç ve dış vesayet odakları Erdoğan’ı ve zihniyetini tanıyorlardı. Daha açık ifadesiyle; Erdoğan ve onun zihniyeti iktidara gelirse başlarına bela alacaklarını çok iyi biliyorlardı. Zira daha dün Erbakan’ı iktidardan uzaklaştırabilmek ve başlatılan kalkınma hamlelerinin önünü tıkayabilmek için akla karayı seçmişlerdi.
Erdoğan’ı bildikleri içindir ki; onu, okul kitaplarında yer alan ve rejimin ideologlarından olan Ziya Gökalp’in bir şiirini okuduğu için İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı’ndan aldılar, siyasi yasaklı kılıp hapse koydular.
İşte Erdoğan o gün bugündür; açık ve gizli vesayetin hüküm sürdüğü gazete manşetleriyle, bürokratik oligarşiyle, her çeşit terör örgütleriyle ve siyaset bezirganlarıyla vuruşa vuruşa bu günlere geldi.
Vaktiyle merhum Turgut Özal da yasakların karşısında dimdik durmuş ve özellikle ülkemizi açık hapishaneye (siz, tımarhaneye diyebilirsiniz) çeviren TCK’daki 141, 142 ve 163. maddelere karşı verdiği mücadele unutulmazdır.
Mahut odakların tehditlerine pabuç bırakmayan Özal aynen şöyle diyordu: “Ölümü göze alan siyasetçinin iki gömleği vardır; biri bayramlık, biri idamlık.’
Risk alamayan ve hatta ölümü göze alamayan siyasetçi idare-i maslahatçıdır; bunlar yalnızca günü kurtarmanın derdindedirler ve asla devrim yapamazlar.
İşte Erdoğan bu riski aldı, ölümü pahasına iç ve dış vesayet odaklarıyla mücadele etti ve demokrasiyi rayına oturttu; milli iradeyi gerçek manada hâkim kıldı.
Bir de şu darbe anayasasından kurtulup gerçek manada demokratik bir anayasaya sahip olabilirsek; böylece pösteki saymaktan büsbütün kurtulacak, devlet ile milletin önü açılmış olacaktır ama..
.
Osmanlı düşmanlığı
#Osmanlı#Hz. Ömer#Fatih Sultan Mehmet
Ağustos 24, 2024 06:292dk okuma
Paylaş
DÜNYANIN hiçbir ülkesinde bizdeki gibi ecdat (atalar) düşmanlığı yapılmaz.
Ve dünyanın hiçbir yerinde ecdadına kötü söyleyene ve hatta sövene iyi gözle bakılmaz. Bu karanlık tipler, asıllarını inkâr ettiklerinden dolayı, haramzade olarak bilinirler ve her daim ve her yerde aşağılanırlar.
Biz burada Osmanlı güzellemesi yapıyor değiliz; Osmanlının yaptıkları da yapamadıkları da tarihen sabittir, bizim yapmaya çalıştığımız bir hakkı teslimden ibarettir.
Yoksa, hiç kimsenin padişahlığı falan savunduğu yok; o konu, tarihsel olarak gelmiş geçmiş ve bitmiş bir konudur. Biz bugün, Cumhuriyet rejiminde de büyük çoğunlukla seçilen başbakan veya cumhurbaşkanının çocuklarının ya da diğer aile mensuplarının devletin üst kademelerindeki görevlendirilmelerine bile sıcak bakmıyoruz.
Değil ki, kendilerinden sonra yerlerine kaim olabilsinler. Liderlere en bağlı kişiler bile onların çocuklarını babalarının makamlarına layık görmezler.
İslam tarihinde ilk dört halifenin seçimi şura (danışma meclisi üyelerinin seçimi) yöntemiyle gerçekleşti. Hz. Ömer’in (Allah ondan razı olsun) hilafetinin sonlarında, bir kısım ashabı kiram, kendinden sonra oğlu Abdullah’ı halife bırakmasını telkin ettiler.
Hz. Ömer bu talebi geri çevirmekle birlikte, şu tarihi cevabı verir: ‘Bir evden bir cenaze yetişir!’. ‘Nerde o Hz. Ömer gibi insanlar’ diyeceksiniz ama ondan önce, ‘nerde o Hz. Ömerleri yetiştiren toplum’ denmesi gerekir.
Nitekim insanlar, layık oldukları idare şekli ve idarecilerle yönetilirler. Şu hâlde, yöneticilerimizin nasıllığına bakmadan önce, biz kendi yaptıklarımızın niçinine ve nasıllığına bakmalıyız.
Olayları, meydana geldikleri zamandaki şartları dikkate alarak değerlendirmek lazımdır.
Devlet-i Aliyye-i Osmaniye, hüküm sürdüğü 622 yılda adaletin ve kimsesizlerin kimsesi olmanın temsilciliğini yapmıştır. Onun padişahı (Fatih Sultan Mehmet) Batılının gözünde ‘Grand Türk’ Büyük Türk’tü; tıpkı devletinin Devlet-i Aliyye (Büyük, Yüce Devlet) olması gibi.
Topkapı Sarayı’nın kapısındaki kitabede; ‘Dünyadaki tüm mazlumların koruyucusu ve kollayıcısı olan Sultan’ diye yazar. Böyle bir misyona sahip, dünya üzerindeki tek lider, Osmanlı padişahıdır.
Diğer tüm imparatorlar elde ettikleri gücü, insanları ezmek ve onları sömürmek için kullanmışlardır. Bu durumun tek istisnası Osmanlı yönetimidir. Nitekim Osmanlı yıkıldıktan sonra, Osmanlının topraklarında onlarca devlet (45) zuhur etti.
Bunca devlette yaşayan tüm halkların, canları, malları, dilleri, dinleri, namus ve haysiyetleri asırlar boyunca Osmanlının adil yönetimiyle korundu.
Korundu ki, sahip oldukları bu değerleriyle yeni devletlerini kurabildiler.
Daha dün (1989), Türkleri ülkesinden kovan Bulgaristan Cumhurbaşkanı Todor Jivkov; ‘Türklerin tarih boyunca yaptıkları hatayı biz yapmayalım. O hata sonucu biz devletimizi kurduk. Türklerin kökünü kazıyalım ki, yarın-öbür gün devlet olarak karşımıza çıkamasınlar!’ demişti.
Türk düşmanı, zalim Jivkov bile Türklerin, tarihteki adil yönetimini itiraf ederken, bizden gözüken kimi türedilerin ecdat düşmanlığını ne ile izah edebiliriz?
Bunca haramzadenin nereden çıktığı (kökleri) iyi araştırılmalı, analizi yapılıp teşhir edilmelidir.
.
Ah şu ilahiyatçılar
#İlahiyatçılar#Celal Kara#Ahmet Hamdi Tanpınar
Ağustos 26, 2024 06:293dk okuma
KAFALARI bulandırmamak için baştan şu tespiti yapalım; insanların en iyileri ve hayırlıları, onları ebedi mutluluğa eriştirecek yol ve yöntemleri gösteren peygamberlerdir (selam ve en iyi dualar onların üzerine olsun) ve onların varisleri olan gerçek din âlimleridir.
Her şey zıddıyla kaim olduğuna göre, insanların en şerli olanları, en kötüleri de dini dünya menfaati için kullanan, insanları saptıran ve onların ebedi felaketlerine sebep olan kötü din adamlarıdır.
Burada iki hususa dikkatinizi çekmek isterim: Birincisi, bahse konu olan bu denli kötü din adamları, cehennem ehlinin köpekleri olacaktır (Hadis-i Şerif).
İkincisi de kıyamet bu denli kötü din adamları yüzünden kopacaktır (Dünya bile bu soysuzların alçaklıklarına daha fazla tahammül edemeyecektir!).
Ahmet Hamdi Tanpınar’ın ifade ettiği gibi dini ve din eğitimini ihmal ederek münevver (Doğu ile Batı’yı bilen, din ilimlerinde mütehassıs, pozitif bilimlere aşina, pedagojik eğitimli) din adamı yetiştirmedik; cami kürsüleri cahil cühelanın elinde kaldı. Halkımızı bunların eline teslim ettik. Camiye giden cahil oldu, gitmeyen köksüz kaldı.
Vaktiyle Süleymaniye Camii’nin mihrabı imamsız kalmasın diye bekçiyi oraya imam olarak tayin ettiler. Din ve iman konusunda samyeli estirilen ülkemizde yetkin din adamı kalmamıştı.
Gerçek manada dinini bilen olmadı, olamadı. (Lisedeki fizik hocam (Fazıl Tezey) “Cuma namazı için camiye gittim. İmam hutbede ‘Birileri Ay’a gittiğini iddia ediyor. Ay, Allah’ın nurudur, oraya ayak basılır mı? İnsan yanar kavrulur. Yalan söylüyorlar’ deyince hemen pabuçlarımı aldım ve camiden çıktım. Gidiş o gidiş, bir daha bu imamların arkasında namaz kılmadım” demişti.)
Hâlbuki o imam, astronomi okumuş olsaydı böyle mi diyecekti? O kapkara cehalet içindeki sözde imam, dinini ve Rabb’ini ne kadar anlayıp bilecekti? Zira yaradanı en iyi anlayabilenler âlimlerdir. Dinde en üstün rütbe ilim rütbesidir. (Hadis-i Şerif)
Sonuç itibarıyla dinden bihaber nesiller eliyle onlarca yıl geçirdik. Dinini bilmeyen şeytanın maskarası olur; nitekim oldu da.
F. Gülen diye bir iblis geldi; bütün bir toplumu, sözde din-diyanet diyerek zehirledi.
İnsanımız dinini, gerçek manada bilmiş olsaydı, mahut iblis böylesine at oynatabilir miydi? Bu pisliğin sadece şu cümlesi, onun ne menem bir iblis olduğunu gözler önüne seriyor ama bunca ilahiyatçı ve bünyesinde yüzbinleri barındıran Diyanet camiasından tek ses çıkmadı. Hadi halkımız cahildi, dinini-diyaneti gerektiği gibi bilmiyordu; tv ekranlarında mangalda kül bırakmayan prof. payeli ilahiyatçılarımız neden sustu?
Neredeydiler?
Adam bu cümlesi ile ilahlığını ilan ediyor, küfrün-imansızlığın zifiri karanlığına gömülüyor: ‘Cebrail gelse, falan yere oy verin dese, kovarım!’ Cebrail Aleyhisselam meleklerin ulularındandır ve Allahüteala ile seçilmiş kulları olan peygamberler arasında elçilik görevi yapar; vahiy (ayet) getirir. Bu bakımdan Namus-ı ekberdir (Diğer meleklerin bilmediği vahyin sırlarına sahiptir).
Bu ulu meleği Allahüteala kimlere gönderiyor? Peygamberlere gönderiyor. Bana gelse diyerek kendisini önce peygamber ilan ediyor; onu kovardım diyerek de ilahlığını ilan ediyor. Öyle ya hangi peygamber, bu meleğe karşı böyle tavır takınabilir?
Dinle, Allahüteala ile peygamberle, melekle alay ediyor; ilahiyatçılardan çıt çıkmıyor. Hani haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandı?
Bendeniz o vakitler bulunduğum Türkiye gazetesinde bu melun hakkında yazılar yazmış ve şimdilerde yurtdışında kaçak olan İstanbul Cumhuriyet savcılarından Celal Kara tarafından hakkımda dava açılmıştı. (F. Gülen’e hakaretten)
İlahiyatçılarımız ve Diyanet erbabı yazının başında işaret edilen, istenmeyen durumlara düşmek istemiyorlarsa, gereğini yapsınlar; dinlerine sahip çıksınlar ve aziz dinlerine musallat olan iblisleri tespit ve ilan etsinler.
Susup ve hatta destek olup üç günlük dünya için ebediyetlerini feda etmesinler!
Yalnızca kendilerini değil onlara inanan ve peşlerinden giden kitleleri de sonsuz felakete sürüklüyorlar
.
Dünya Siyonizm’in emrinde
#İsrail#Hamas#Özgür Özel
Ağustos 28, 2024 06:292dk okuma
Paylaş
İsrail’in yaptığı soykırıma, dünya üzerinde 3-5 devlet başkanının dışında hiçbir lider sesini çıkaramıyor. Sesini çıkaranlar da utanmadan İsrail’in işlemekte olduğu vahşetin yanında yer aldıklarını söylüyorlar.
ABD’deki her iki başkan adayı da insanlıktan nasibi olamayan İsrail yönetiminin sergilemekte olduğu vahşete yardım için yarış halindeler.
Küfür tek bir millettir ölçüsüyle, tüm bu rezilliklere bir mana vermek mümkün lakin bizdeki ana muhalefet partisi Genel Başkanı Özgür Özel’in HAMAS’ı terör örgütü olarak görmesine ne demeli?
Neymiş efendim; HAMAS, bir sabah aniden İsrail’e saldırmış ve oradaki onlarca masum insanı katletmiş. Yaptığı bu eylemden dolayı da HAMAS’a terör örgütü denmeliymiş.
HAMAS, bu eylemi durup dururken mi yaptı? HAMAS’ın bu eylemi, nefsi müdafaadan da öte canhıraş bir baskındır. Zira Filistin toprakları onlarca yıldan beri, İsrail’in işgali ve zulmü altındadır.
Filistinlilerin evleri, bağ ve bahçeleri zorla ellerinden alınıyor ya öldürüyor ya da sürülüyorlar.
İsrail devleti kurulduğu günden beri dağdan gelip bağdakileri kovmakla meşgul.
Erdoğan, BM kürsüsünden İsrail devletinin Filistin topraklarını adım adım nasıl ilhak ettiğini harita üzerinden tüm dünyaya gösterdi. Topraklarının yüzde 80’i işgal edilmiş ve oralarda yaşayan halkı her türlü baskı, zulüm ve işkenceye tabii tutulmuş bir halk ne yapsındı?
Kuşatma altındaki bir kale düşünün (bizim tarihimizde de çok örnekleri vardır ve yapılan hareket kahramanlık olarak bilinir) dışarıdan tüm lojistiği kesilmiş. Günler haftalar geçiyor, içerideki insanlar açlık ve susuzluktan ölümle burun buruna geliyorlar.
İşte kuşatma altındaki bu kale halkı, bir sabah huruç (çıkış) harekâtıyla çıkıp düşmana saldırıyor.
HAMAS, durduk yerde yapmadı derken, İsrail zaten Filistin’le her an savaş halindeydi.
Bizim ülkemiz de vaktiyle işgale uğramıştı. Düşmanla savaşmak için kurulan Müdâfaa-i Hukuk Cemiyetleri neydi? Bunlar sonradan birleşip Kurtuluş Savaşı vermedi mi?
Maraş’ta, bir Müslüman kadının başörtüsünü Fransız askeri açtı diye ayaklanma başlamadı mı? Burada ise yalnızca başörtüsü değil, Müslümanların sahip oldukları her şeye saldırı vardı. Onlarca yıl süren bu saldırılar giderek artıyordu. HAMAS ne yapsındı? Tüm bu cinayetleri, zulüm ve işkenceleri oturup seyretse mi idi?
Siyonistler ve onların dünyadaki uşakları böyle düşünebilir ama Kuvayımilliye’den geldiğini iddia eden CHP Genel Başkanı’nın bu düşüncede olmasını nasıl izah edebiliriz?
Kediyi bile sıkıştırıp ona dünyayı dar edersen can havliyle aslan kesilmez mi?
Şuurunu kaybetmiş CHP bu hastalıktan bir türlü kurtulamıyor; önceki Genel Başkan da (Kılıçdaroğlu) “YPG-PYD terör örgütü değildir, bize mi saldıracak, Suriye’de ne işimiz var?” diyerek basiretsizliğini ve aymazlığını sergilemişti.
Gel de CHP’nin değişeceğine inan!
.
Özgüven eksikliği
#Özgüven#Müslüman#Fuat Sezgin Hoca
Ağustos 31, 2024 12:393dk okuma
Paylaş
Körü körüne kapıldığımız Batı hayranlığı, istikbalimizi ve insanımızı perişan etti.
Geldiğimiz şu aşağılık noktaya bakar mısınız: ‘Ne yaptıysa Batı yaptı; aydınlanmanın kaynağı Batı’dır. Tüm buluşlar Batı’nın eseridir. Rönesansı da reformu da Batı yaptı; biz bunlardan hiç birisini yapmadığımız, yapamadığımız için geri kaldık. Arap kültürünün ve İslamiyet’in doğmalarına bağlı kalıp ilerleyemedik. Batı, demokratik ve aydınlanmacı anlayışıyla hep ileri gitti. İslam ülkelerinin haline bakın; hepsi dökülüyor; hepsi Batı’ya muhtaç, Batı yardım etmese ekonomileri çöker’.
Bu ruh halinin meydana getirdiği aşağılık kompleksiyle biz hiçbir yere varamayız. Yalan üzerine bina ettiğimiz karanlık bir dünyaya kendimizi hapsetmişiz. Bu kafayla bu karanlık dehlizden çıkmanın imkân ve ihtimali yoktur.
Batı daha düne kadar at üzerindeki Türkün üzengisini (ayağını değil) öpmekle şerefyap olabiliyordu. Batı, bütün beldeleriyle zifiri karanlıktı, İslam’ın nuruyla, Müslüman bilginlerin aydınlatmasıyla Batı aydınlandı. Batı, Endülüs İslam medeniyeti ile tanışmasaydı, oradaki bilim Avrupa’ya yayılmasaydı Batı’da ne Rönesans olurdu ne de Reform.
Batı, Orta Çağ karanlığını yaşadı ve vahşi hayvan sürüleri gibi birbirlerini boğazladı. Oysa aynı Orta Çağ’da Müslümanlar medeniyetin zirvesinde olup huzur içinde yaşamaktaydı.
Ama bu durum, bizim nesillere böyle anlatılmadı; Müslümanlar da Orta Çağ’da vahşeti yaşadı biliyorlar. Bundan dolayı ısrarla söylüyoruz ki Prof. Dr. Fuat Sezgin Hoca’nın bu husustaki çok kıymetli çalışmaları ders olarak okutulmalıdır.
O şekilde gelecek nesillerimiz gerçekleri görür, duyar ve kapılmış oldukları bu aşağılık kompleksinden kurtulurlar. Neyi görürler, neyi bilirler diye sormayın.
Avrupa’nın sözde en medeni ülkesi bilinen İsviçre değil mi? Kim Milyoner Olmak İster yarışmasında sorulan bir sorunun cevabının İsviçre olması herkesi dehşete düşürmüştü. Soru şu idi: 1980’lere kadar hangi ülkede yetim, gayri meşru doğmuş, ebeveyni alkolik, ayrılmış veya fakir olan çocuklar devlet tarafından açık artırmada satılarak çiftliklerde zorla çalıştırılmıştır?’
Peki, Avrupa’nın birçok ülkesinde (Belçika, Hollanda, Fransa vb.) zencilerin zincirlere vurulmuş olarak kafeslerde hayvanlar şeklinde teşhir edildiklerini biliyor musunuz?
1960 yılında bile ABD’de zencilerle beyazlar aynı okula gidemiyor, aynı toplu taşımayı kullanamıyor, siyahi bir hasta beyaz bir doktora muayene olamıyordu.
Batı’da kadın, evet, 1850’lerde kadın insan sayılmıyordu.
Batı, bugün hangi insanı değere sahipse (bilim dahil) hepsini ama hepsini İslam’dan ve Müslümanlardan aldı.
Evet, şaka değil Batı’da daha düne kadar kadının adı bile yoktu.
Sıfır sayısını Müslüman alimler buldu; sıfırsız matematik olabilir mi? Batı’da Romen rakamları bu rakamlarla basit işlemlerin dışında hiçbir matematik problemi çözülemez. Şu anki rakamları Batı, Müslümanlardan aldı.
Batı dünyayı düz tepsi gibi bilirken ve yuvarlak olduğunu iddia eden biliminsanlarını öldürürken, İslamiyet 1400 sene öncesinden bunları açıklıyordu.
Ama dedik; bize, hakikatler ceket astarımızın içinde unutturuldu. Her şeyimizle geçmişimizden koparıldık.
Peki Batılı olabildik mi? Asla!
Doğulu kalabildik mi?
Asla!
Sahi biz kimiz?
Köklerinden koparılmış ve beyin ölümü gerçekleşmiş birer ‘hiç’iz!
Not: Yıllık iznimi kullanacağımdan yazılarıma bir süreliğine ara veriyorum; sağlıcakla kalın, en kalbi hürmetlerimle F.B.
Dünya Siyonizm’in emrinde
#İsrail#Hamas#Özgür Özel
Ağustos 28, 2024 06:292dk okuma
İsrail’in yaptığı soykırıma, dünya üzerinde 3-5 devlet başkanının dışında hiçbir lider sesini çıkaramıyor. Sesini çıkaranlar da utanmadan İsrail’in işlemekte olduğu vahşetin yanında yer aldıklarını söylüyorlar.
Haberin Devamı
ABD’deki her iki başkan adayı da insanlıktan nasibi olamayan İsrail yönetiminin sergilemekte olduğu vahşete yardım için yarış halindeler.
Küfür tek bir millettir ölçüsüyle, tüm bu rezilliklere bir mana vermek mümkün lakin bizdeki ana muhalefet partisi Genel Başkanı Özgür Özel’in HAMAS’ı terör örgütü olarak görmesine ne demeli?
Neymiş efendim; HAMAS, bir sabah aniden İsrail’e saldırmış ve oradaki onlarca masum insanı katletmiş. Yaptığı bu eylemden dolayı da HAMAS’a terör örgütü denmeliymiş.
HAMAS, bu eylemi durup dururken mi yaptı? HAMAS’ın bu eylemi, nefsi müdafaadan da öte canhıraş bir baskındır. Zira Filistin toprakları onlarca yıldan beri, İsrail’in işgali ve zulmü altındadır.
Filistinlilerin evleri, bağ ve bahçeleri zorla ellerinden alınıyor ya öldürüyor ya da sürülüyorlar.
-
İsrail devleti kurulduğu günden beri dağdan gelip bağdakileri kovmakla meşgul.
Erdoğan, BM kürsüsünden İsrail devletinin Filistin topraklarını adım adım nasıl ilhak ettiğini harita üzerinden tüm dünyaya gösterdi. Topraklarının yüzde 80’i işgal edilmiş ve oralarda yaşayan halkı her türlü baskı, zulüm ve işkenceye tabii tutulmuş bir halk ne yapsındı?
Kuşatma altındaki bir kale düşünün (bizim tarihimizde de çok örnekleri vardır ve yapılan hareket kahramanlık olarak bilinir) dışarıdan tüm lojistiği kesilmiş. Günler haftalar geçiyor, içerideki insanlar açlık ve susuzluktan ölümle burun buruna geliyorlar.
İşte kuşatma altındaki bu kale halkı, bir sabah huruç (çıkış) harekâtıyla çıkıp düşmana saldırıyor.
HAMAS, durduk yerde yapmadı derken, İsrail zaten Filistin’le her an savaş halindeydi.
Bizim ülkemiz de vaktiyle işgale uğramıştı. Düşmanla savaşmak için kurulan Müdâfaa-i Hukuk Cemiyetleri neydi? Bunlar sonradan birleşip Kurtuluş Savaşı vermedi mi?
Maraş’ta, bir Müslüman kadının başörtüsünü Fransız askeri açtı diye ayaklanma başlamadı mı? Burada ise yalnızca başörtüsü değil, Müslümanların sahip oldukları her şeye saldırı vardı. Onlarca yıl süren bu saldırılar giderek artıyordu. HAMAS ne yapsındı? Tüm bu cinayetleri, zulüm ve işkenceleri oturup seyretse mi idi?
Siyonistler ve onların dünyadaki uşakları böyle düşünebilir ama Kuvayımilliye’den geldiğini iddia eden CHP Genel Başkanı’nın bu düşüncede olmasını nasıl izah edebiliriz?
Kediyi bile sıkıştırıp ona dünyayı dar edersen can havliyle aslan kesilmez mi?
-
Şuurunu kaybetmiş CHP bu hastalıktan bir türlü kurtulamıyor; önceki Genel Başkan da (Kılıçdaroğlu) “YPG-PYD terör örgütü değildir, bize mi saldıracak, Suriye’de ne işimiz var?” diyerek basiretsizliğini ve aymazlığını sergilemişti.
Gel de CHP’nin değişeceğine inan
.
.Ah şu ilahiyatçılar
#İlahiyatçılar#Celal Kara#Ahmet Hamdi Tanpınar
Ağustos 26, 2024 06:293dk okuma
KAFALARI bulandırmamak için baştan şu tespiti yapalım; insanların en iyileri ve hayırlıları, onları ebedi mutluluğa eriştirecek yol ve yöntemleri gösteren peygamberlerdir (selam ve en iyi dualar onların üzerine olsun) ve onların varisleri olan gerçek din âlimleridir.
Her şey zıddıyla kaim olduğuna göre, insanların en şerli olanları, en kötüleri de dini dünya menfaati için kullanan, insanları saptıran ve onların ebedi felaketlerine sebep olan kötü din adamlarıdır.
Burada iki hususa dikkatinizi çekmek isterim: Birincisi, bahse konu olan bu denli kötü din adamları, cehennem ehlinin köpekleri olacaktır (Hadis-i Şerif).
İkincisi de kıyamet bu denli kötü din adamları yüzünden kopacaktır (Dünya bile bu soysuzların alçaklıklarına daha fazla tahammül edemeyecektir!).
Ahmet Hamdi Tanpınar’ın ifade ettiği gibi dini ve din eğitimini ihmal ederek münevver (Doğu ile Batı’yı bilen, din ilimlerinde mütehassıs, pozitif bilimlere aşina, pedagojik eğitimli) din adamı yetiştirmedik; cami kürsüleri cahil cühelanın elinde kaldı. Halkımızı bunların eline teslim ettik. Camiye giden cahil oldu, gitmeyen köksüz kaldı.
Vaktiyle Süleymaniye Camii’nin mihrabı imamsız kalmasın diye bekçiyi oraya imam olarak tayin ettiler. Din ve iman konusunda samyeli estirilen ülkemizde yetkin din adamı kalmamıştı.
Gerçek manada dinini bilen olmadı, olamadı. (Lisedeki fizik hocam (Fazıl Tezey) “Cuma namazı için camiye gittim. İmam hutbede ‘Birileri Ay’a gittiğini iddia ediyor. Ay, Allah’ın nurudur, oraya ayak basılır mı? İnsan yanar kavrulur. Yalan söylüyorlar’ deyince hemen pabuçlarımı aldım ve camiden çıktım. Gidiş o gidiş, bir daha bu imamların arkasında namaz kılmadım” demişti.)
Hâlbuki o imam, astronomi okumuş olsaydı böyle mi diyecekti? O kapkara cehalet içindeki sözde imam, dinini ve Rabb’ini ne kadar anlayıp bilecekti? Zira yaradanı en iyi anlayabilenler âlimlerdir. Dinde en üstün rütbe ilim rütbesidir. (Hadis-i Şerif)
Sonuç itibarıyla dinden bihaber nesiller eliyle onlarca yıl geçirdik. Dinini bilmeyen şeytanın maskarası olur; nitekim oldu da.
F. Gülen diye bir iblis geldi; bütün bir toplumu, sözde din-diyanet diyerek zehirledi.
İnsanımız dinini, gerçek manada bilmiş olsaydı, mahut iblis böylesine at oynatabilir miydi? Bu pisliğin sadece şu cümlesi, onun ne menem bir iblis olduğunu gözler önüne seriyor ama bunca ilahiyatçı ve bünyesinde yüzbinleri barındıran Diyanet camiasından tek ses çıkmadı. Hadi halkımız cahildi, dinini-diyaneti gerektiği gibi bilmiyordu; tv ekranlarında mangalda kül bırakmayan prof. payeli ilahiyatçılarımız neden sustu?
Neredeydiler?
Adam bu cümlesi ile ilahlığını ilan ediyor, küfrün-imansızlığın zifiri karanlığına gömülüyor: ‘Cebrail gelse, falan yere oy verin dese, kovarım!’ Cebrail Aleyhisselam meleklerin ulularındandır ve Allahüteala ile seçilmiş kulları olan peygamberler arasında elçilik görevi yapar; vahiy (ayet) getirir. Bu bakımdan Namus-ı ekberdir (Diğer meleklerin bilmediği vahyin sırlarına sahiptir).
Bu ulu meleği Allahüteala kimlere gönderiyor? Peygamberlere gönderiyor. Bana gelse diyerek kendisini önce peygamber ilan ediyor; onu kovardım diyerek de ilahlığını ilan ediyor. Öyle ya hangi peygamber, bu meleğe karşı böyle tavır takınabilir?
Dinle, Allahüteala ile peygamberle, melekle alay ediyor; ilahiyatçılardan çıt çıkmıyor. Hani haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandı?
Bendeniz o vakitler bulunduğum Türkiye gazetesinde bu melun hakkında yazılar yazmış ve şimdilerde yurtdışında kaçak olan İstanbul Cumhuriyet savcılarından Celal Kara tarafından hakkımda dava açılmıştı. (F. Gülen’e hakaretten)
İlahiyatçılarımız ve Diyanet erbabı yazının başında işaret edilen, istenmeyen durumlara düşmek istemiyorlarsa, gereğini yapsınlar; dinlerine sahip çıksınlar ve aziz dinlerine musallat olan iblisleri tespit ve ilan etsinler.
Susup ve hatta destek olup üç günlük dünya için ebediyetlerini feda etmesinler!
Yalnızca kendilerini değil onlara inanan ve peşlerinden giden kitleleri de sonsuz felakete sürüklüyorlar
.
Dünya Siyonizm’in emrinde
#İsrail#Hamas#Özgür Özel
Ağustos 28, 2024 06:292dk okuma
İsrail’in yaptığı soykırıma, dünya üzerinde 3-5 devlet başkanının dışında hiçbir lider sesini çıkaramıyor. Sesini çıkaranlar da utanmadan İsrail’in işlemekte olduğu vahşetin yanında yer aldıklarını söylüyorlar.
ABD’deki her iki başkan adayı da insanlıktan nasibi olamayan İsrail yönetiminin sergilemekte olduğu vahşete yardım için yarış halindeler.
Küfür tek bir millettir ölçüsüyle, tüm bu rezilliklere bir mana vermek mümkün lakin bizdeki ana muhalefet partisi Genel Başkanı Özgür Özel’in HAMAS’ı terör örgütü olarak görmesine ne demeli?
Neymiş efendim; HAMAS, bir sabah aniden İsrail’e saldırmış ve oradaki onlarca masum insanı katletmiş. Yaptığı bu eylemden dolayı da HAMAS’a terör örgütü denmeliymiş.
HAMAS, bu eylemi durup dururken mi yaptı? HAMAS’ın bu eylemi, nefsi müdafaadan da öte canhıraş bir baskındır. Zira Filistin toprakları onlarca yıldan beri, İsrail’in işgali ve zulmü altındadır.
Filistinlilerin evleri, bağ ve bahçeleri zorla ellerinden alınıyor ya öldürüyor ya da sürülüyorlar.
Erdoğan, BM kürsüsünden İsrail devletinin Filistin topraklarını adım adım nasıl ilhak ettiğini harita üzerinden tüm dünyaya gösterdi. Topraklarının yüzde 80’i işgal edilmiş ve oralarda yaşayan halkı her türlü baskı, zulüm ve işkenceye tabii tutulmuş bir halk ne yapsındı?
Kuşatma altındaki bir kale düşünün (bizim tarihimizde de çok örnekleri vardır ve yapılan hareket kahramanlık olarak bilinir) dışarıdan tüm lojistiği kesilmiş. Günler haftalar geçiyor, içerideki insanlar açlık ve susuzluktan ölümle burun buruna geliyorlar.
İşte kuşatma altındaki bu kale halkı, bir sabah huruç (çıkış) harekâtıyla çıkıp düşmana saldırıyor.
HAMAS, durduk yerde yapmadı derken, İsrail zaten Filistin’le her an savaş halindeydi.
Bizim ülkemiz de vaktiyle işgale uğramıştı. Düşmanla savaşmak için kurulan Müdâfaa-i Hukuk Cemiyetleri neydi? Bunlar sonradan birleşip Kurtuluş Savaşı vermedi mi?
Maraş’ta, bir Müslüman kadının başörtüsünü Fransız askeri açtı diye ayaklanma başlamadı mı? Burada ise yalnızca başörtüsü değil, Müslümanların sahip oldukları her şeye saldırı vardı. Onlarca yıl süren bu saldırılar giderek artıyordu. HAMAS ne yapsındı? Tüm bu cinayetleri, zulüm ve işkenceleri oturup seyretse mi idi?
Siyonistler ve onların dünyadaki uşakları böyle düşünebilir ama Kuvayımilliye’den geldiğini iddia eden CHP Genel Başkanı’nın bu düşüncede olmasını nasıl izah edebiliriz?
Kediyi bile sıkıştırıp ona dünyayı dar edersen can havliyle aslan kesilmez mi?
Şuurunu kaybetmiş CHP bu hastalıktan bir türlü kurtulamıyor; önceki Genel Başkan da (Kılıçdaroğlu) “YPG-PYD terör örgütü değildir, bize mi saldıracak, Suriye’de ne işimiz var?” diyerek basiretsizliğini ve aymazlığını sergilemişti.
Gel de CHP’nin değişeceğine inan!
Özgüven eksikliği
#Özgüven#Müslüman#Fuat Sezgin Hoca
Ağustos 31, 2024 12:393dk okuma
Körü körüne kapıldığımız Batı hayranlığı, istikbalimizi ve insanımızı perişan etti.
Geldiğimiz şu aşağılık noktaya bakar mısınız: ‘Ne yaptıysa Batı yaptı; aydınlanmanın kaynağı Batı’dır. Tüm buluşlar Batı’nın eseridir. Rönesansı da reformu da Batı yaptı; biz bunlardan hiç birisini yapmadığımız, yapamadığımız için geri kaldık. Arap kültürünün ve İslamiyet’in doğmalarına bağlı kalıp ilerleyemedik. Batı, demokratik ve aydınlanmacı anlayışıyla hep ileri gitti. İslam ülkelerinin haline bakın; hepsi dökülüyor; hepsi Batı’ya muhtaç, Batı yardım etmese ekonomileri çöker’.
Bu ruh halinin meydana getirdiği aşağılık kompleksiyle biz hiçbir yere varamayız. Yalan üzerine bina ettiğimiz karanlık bir dünyaya kendimizi hapsetmişiz. Bu kafayla bu karanlık dehlizden çıkmanın imkân ve ihtimali yoktur.
Batı daha düne kadar at üzerindeki Türkün üzengisini (ayağını değil) öpmekle şerefyap olabiliyordu. Batı, bütün beldeleriyle zifiri karanlıktı, İslam’ın nuruyla, Müslüman bilginlerin aydınlatmasıyla Batı aydınlandı. Batı, Endülüs İslam medeniyeti ile tanışmasaydı, oradaki bilim Avrupa’ya yayılmasaydı Batı’da ne Rönesans olurdu ne de Reform.
Batı, Orta Çağ karanlığını yaşadı ve vahşi hayvan sürüleri gibi birbirlerini boğazladı. Oysa aynı Orta Çağ’da Müslümanlar medeniyetin zirvesinde olup huzur içinde yaşamaktaydı.
Ama bu durum, bizim nesillere böyle anlatılmadı; Müslümanlar da Orta Çağ’da vahşeti yaşadı biliyorlar. Bundan dolayı ısrarla söylüyoruz ki Prof. Dr. Fuat Sezgin Hoca’nın bu husustaki çok kıymetli çalışmaları ders olarak okutulmalıdır.
O şekilde gelecek nesillerimiz gerçekleri görür, duyar ve kapılmış oldukları bu aşağılık kompleksinden kurtulurlar. Neyi görürler, neyi bilirler diye sormayın.
Avrupa’nın sözde en medeni ülkesi bilinen İsviçre değil mi? Kim Milyoner Olmak İster yarışmasında sorulan bir sorunun cevabının İsviçre olması herkesi dehşete düşürmüştü. Soru şu idi: 1980’lere kadar hangi ülkede yetim, gayri meşru doğmuş, ebeveyni alkolik, ayrılmış veya fakir olan çocuklar devlet tarafından açık artırmada satılarak çiftliklerde zorla çalıştırılmıştır?’
Peki, Avrupa’nın birçok ülkesinde (Belçika, Hollanda, Fransa vb.) zencilerin zincirlere vurulmuş olarak kafeslerde hayvanlar şeklinde teşhir edildiklerini biliyor musunuz?
1960 yılında bile ABD’de zencilerle beyazlar aynı okula gidemiyor, aynı toplu taşımayı kullanamıyor, siyahi bir hasta beyaz bir doktora muayene olamıyordu.
Batı’da kadın, evet, 1850’lerde kadın insan sayılmıyordu.
Batı, bugün hangi insanı değere sahipse (bilim dahil) hepsini ama hepsini İslam’dan ve Müslümanlardan aldı.
Evet, şaka değil Batı’da daha düne kadar kadının adı bile yoktu.
Sıfır sayısını Müslüman alimler buldu; sıfırsız matematik olabilir mi? Batı’da Romen rakamları bu rakamlarla basit işlemlerin dışında hiçbir matematik problemi çözülemez. Şu anki rakamları Batı, Müslümanlardan aldı.
Batı dünyayı düz tepsi gibi bilirken ve yuvarlak olduğunu iddia eden biliminsanlarını öldürürken, İslamiyet 1400 sene öncesinden bunları açıklıyordu.
Ama dedik; bize, hakikatler ceket astarımızın içinde unutturuldu. Her şeyimizle geçmişimizden koparıldık.
Peki Batılı olabildik mi? Asla!
Doğulu kalabildik mi?
Asla!
Sahi biz kimiz?
Köklerinden koparılmış ve beyin ölümü gerçekleşmiş birer ‘hiç’iz!
Not: Yıllık iznimi kullanacağımdan yazılarıma bir süreliğine ara veriyorum; sağlıcakla kalın, en kalbi hürmetlerimle F.B.
Özgüven eksikliği
#Özgüven#Müslüman#Fuat Sezgin Hoca
Ağustos 31, 2024 12:393dk okuma
Paylaş
Körü körüne kapıldığımız Batı hayranlığı, istikbalimizi ve insanımızı perişan etti.
Geldiğimiz şu aşağılık noktaya bakar mısınız: ‘Ne yaptıysa Batı yaptı; aydınlanmanın kaynağı Batı’dır. Tüm buluşlar Batı’nın eseridir. Rönesansı da reformu da Batı yaptı; biz bunlardan hiç birisini yapmadığımız, yapamadığımız için geri kaldık. Arap kültürünün ve İslamiyet’in doğmalarına bağlı kalıp ilerleyemedik. Batı, demokratik ve aydınlanmacı anlayışıyla hep ileri gitti. İslam ülkelerinin haline bakın; hepsi dökülüyor; hepsi Batı’ya muhtaç, Batı yardım etmese ekonomileri çöker’.
Bu ruh halinin meydana getirdiği aşağılık kompleksiyle biz hiçbir yere varamayız. Yalan üzerine bina ettiğimiz karanlık bir dünyaya kendimizi hapsetmişiz. Bu kafayla bu karanlık dehlizden çıkmanın imkân ve ihtimali yoktur.
Batı daha düne kadar at üzerindeki Türkün üzengisini (ayağını değil) öpmekle şerefyap olabiliyordu. Batı, bütün beldeleriyle zifiri karanlıktı, İslam’ın nuruyla, Müslüman bilginlerin aydınlatmasıyla Batı aydınlandı. Batı, Endülüs İslam medeniyeti ile tanışmasaydı, oradaki bilim Avrupa’ya yayılmasaydı Batı’da ne Rönesans olurdu ne de Reform.
Batı, Orta Çağ karanlığını yaşadı ve vahşi hayvan sürüleri gibi birbirlerini boğazladı. Oysa aynı Orta Çağ’da Müslümanlar medeniyetin zirvesinde olup huzur içinde yaşamaktaydı.
Ama bu durum, bizim nesillere böyle anlatılmadı; Müslümanlar da Orta Çağ’da vahşeti yaşadı biliyorlar. Bundan dolayı ısrarla söylüyoruz ki Prof. Dr. Fuat Sezgin Hoca’nın bu husustaki çok kıymetli çalışmaları ders olarak okutulmalıdır.
O şekilde gelecek nesillerimiz gerçekleri görür, duyar ve kapılmış oldukları bu aşağılık kompleksinden kurtulurlar. Neyi görürler, neyi bilirler diye sormayın.
Avrupa’nın sözde en medeni ülkesi bilinen İsviçre değil mi? Kim Milyoner Olmak İster yarışmasında sorulan bir sorunun cevabının İsviçre olması herkesi dehşete düşürmüştü. Soru şu idi: 1980’lere kadar hangi ülkede yetim, gayri meşru doğmuş, ebeveyni alkolik, ayrılmış veya fakir olan çocuklar devlet tarafından açık artırmada satılarak çiftliklerde zorla çalıştırılmıştır?’
Peki, Avrupa’nın birçok ülkesinde (Belçika, Hollanda, Fransa vb.) zencilerin zincirlere vurulmuş olarak kafeslerde hayvanlar şeklinde teşhir edildiklerini biliyor musunuz?
1960 yılında bile ABD’de zencilerle beyazlar aynı okula gidemiyor, aynı toplu taşımayı kullanamıyor, siyahi bir hasta beyaz bir doktora muayene olamıyordu.
Batı’da kadın, evet, 1850’lerde kadın insan sayılmıyordu.
Batı, bugün hangi insanı değere sahipse (bilim dahil) hepsini ama hepsini İslam’dan ve Müslümanlardan aldı.
Evet, şaka değil Batı’da daha düne kadar kadının adı bile yoktu.
Sıfır sayısını Müslüman alimler buldu; sıfırsız matematik olabilir mi? Batı’da Romen rakamları bu rakamlarla basit işlemlerin dışında hiçbir matematik problemi çözülemez. Şu anki rakamları Batı, Müslümanlardan aldı.
Batı dünyayı düz tepsi gibi bilirken ve yuvarlak olduğunu iddia eden biliminsanlarını öldürürken, İslamiyet 1400 sene öncesinden bunları açıklıyordu.
Ama dedik; bize, hakikatler ceket astarımızın içinde unutturuldu. Her şeyimizle geçmişimizden koparıldık.
Peki Batılı olabildik mi? Asla!
Doğulu kalabildik mi?
Asla!
Sahi biz kimiz?
Köklerinden koparılmış ve beyin ölümü gerçekleşmiş birer ‘hiç’iz!
Not: Yıllık iznimi kullanacağımdan yazılarıma bir süreliğine ara veriyorum; sağlıcakla kalın, en kalbi hürmetlerimle F.B.
.Fuat Bol
Enerji, teknoloji ve milli güvenlik (1)
#Enerji#Teknoloji#Milli Güvenlik
Ekim 02, 2024 06:302dk okuma
Ateş bulunduğunda ısınma, aydınlanma ve pişirmenin temel unsuru oldu.
Önceleri odunla başlayan enerji hammadde kaynağı zaman içinde zenginleşti; kömür ve fosil yataklar eklendi.
Bilahare mumla aydınlanan insanoğlu odun ve kömürle ısındı; çok sonraları ise buharla sanayi devrimini gerçekleştirdi. Ne kadar çok kaynaktan ne kadar çok yoğun ölçüde enerjiye ulaştıysa o denli makineleşti ve ilerledi.
İlk otomobil elektrikli olmasına rağmen, elektriğin o dönem şebeke yokluğu nedeniyle iletilememesi ve depolanamaması, petrol kaynaklarının keşfi ile fosil yakıtlara yönelindi.
Henry Ford’un seri üretime geçişi ile otomobil, daha sonraki dönemde ticari havacılıkla birlikte petrol vazgeçilmez hale geldi. Enerjinin insanoğlunun hayatına kılcal damarlara kadar vazgeçilmez şekilde sızması durmadı; önce transistörlü, tüplü radyo derken, elektrikle çalışan televizyon, ocak, küçük ev aletleri, çamaşır-bulaşık makinesi, fırın, müzik seti evlerimizi mum ve fitilli lamba kullanımından ciddi bir enerji tüketim yerine dönüştürdü.
Gelişme durdu mu?
Hayır!
Önce masaüstü bilgisayar, cep telefonu, tablet yeni enerji tüketicileri olarak hayatımıza eklendi.
Bugün, yaklaşık son on beş yıldır da giderek ivme kazanan elektrikli otomobiller sahnede yerini aldı. Düşünün ki düne kadar bir hane günde birkaç kilovat ile ihtiyaçlarını karşılarken, evinde aracını şarj edecek ihtiyaç sahibi ile günlük talep 25 kilovat ve ötesine geçti.
Diğer yandan da dünya gündeminde küresel ısınma ve iklim değişikliğinin dayattığı önlem çabaları, artan enerji talebinin yerinde ve su, rüzgâr ile güneş gibi yenilenebilir kaynaklardan karşılanma gereğini ortaya koydu.
Enerji alanında ‘Büyük dönüşüm’ yeni başladı derken, değişim aracı olan paranın da dijital varlıklara evrilmesi, kripto para (bitcoin vb.) üretimi için yüksek enerji ihtiyacı bir gerçek olarak karşımıza çıktı.
Peki, enerji talebinin sınırına geldik mi?
Hayır...
Bill Gates, Steve Jobs gibi isimlerle eş değer konumdaki akademisyen ve iş insanı Eric Schmidt yapay zekâ nedeniyle ABD’yi doğacak talebin ülke içinde karşılanamayacağı noktasında kesin açıklamalarla uyardılar.
Kısaca; elektrikli otomobiller, kripto varlık üretimi, yapay zekâ ve buna dayalı otomasyon ve robotik hayat, e-ticaretve inter-net, veri merkezleri, uydu ve mobil haberleşme alt yapıları önümüzdeki dönemde enerji ihtiyacını, dün hayal edilemeyecek oranda artıracak.
Enerjide bu büyük talep patlaması ve dönüşüm, Türkiye için ne gibi fırsatlar ve riskler getirecek? Üzerinde planlı ve kararlı şekildi durmamız, birçok açından ‘beka sorunu’ olarak bakarak hazır olmamız gereken bir alandır.
.Fuat Bol
Enerji, teknoloji ve milli güvenlik (2)
#Bab-I Ali Toplantıları#Taner Yıldız#Enerji
Ekim 05, 2024 06:303dk okuma
Bab-ı Ali Toplantıları’nda 2011’de yaptığı konuşmada dönemin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Taner Yıldız; “Enerji fiyatlaması en zor konulardan biridir. Devlet piyasa belirleyici olarak davranırsa enerji fiyatı vatandaş – tüketici lehine uygun hale getirilebilir ancak bu kez de enerji üreticisi – dağıtıcısı kar edemez, dağıtım şebekesini yenileyemez, geliştiremez ve üretim için yatırım yapmaz. Bu bir girdap durumdur. Bu iki konuyu dengede tutmak büyük maharetli bir akrobasidir” demişti.
Dönemin Bakanı Yıldız’ın özetle aktardığım ifadesi enerjinin bir ülkenin büyümesindeki hayati önemi ve gerekliliği ancak fiyatıyla da vatandaş – devlet ilişkisindeki kritik yerini anlatmaktaydı.
Enerjinin ikinci önemi daha üst seviyededir; milli bütçe açısından en büyük ‘gedik’ açıcıdır. Türkiye, enerjide giderek azalması için yoğunlaşan çabalara rağmen hala net ithalatçı konumdadır. Milli bütçede cari açığın en önemli yüzdesine enerjide dışa bağımlılık ve ithalat neden olmaktadır. Karadeniz ve Akdeniz’de, Güney Doğu’da artan arama çalışmaları, bu amaçla devreye sokulan sismik sondaj gemileri, Kıbrıs açıklarında ortaya çıkan uluslararası tartışmalarla konu devletin gündemindeki yer ve önemini azaltmamıştır. Bazı kesimler bu teşebbüslere, ortaya çıkan sonuçlara köklerindeki art bakış nedeniyle alaycı, küçümseyici yaklaşsalar dahi, olumlu gelişmeler devam etmektedir. Akkuyu nükleer santralının devreye girecek olması, yenilenebilir enerjide son yıllarda artan kapasite, enerjide dönüşümün her tür binaya, kent dışında köye, kırsala dahi yansımaya başlaması, ilerde Türkiye’nin bu alanda rahat nefes alabileceğinin müjdecisi olan göstergelerdir.
15 Saniyede e-Faturanızı Kesin! Şimdi 1000 Kontör Hediyeli!
Logo İşbaşı
Güncelleme, Yedekleme Maliyetlerinden Kurtulun
DİA Yazılım
by Taboola
Enerjide dönüşümle azami sayıda yapının şebekeden bağımsız kendine yeterli hale gelebilmesi, yenilenebilir kaynaklar ve nükleerden karşılanan enerji kapasitesinin, artışı durdurulacak ve mümkünse de zamanla sıfırlanacak enerji ithalatı ile milli bütçede açığın yılda ortalama 40 milyar dolar azalması anlamına gelecektir.
Daha da önemlisi ithalatın yol açtığı ‘dışa bağımlılık’, tıpkı İHA veya geniş anlamda savunma sanayisinde olduğu gibi azaltılıp sıfırlandıkça Türkiye’nin muktedir, hükümran, iddialı ülke olma iddiası, New York’ta Birleşmiş Milletler binasının tam karşısına dört başı mamur Türkevi’ni dikip, Ermenistan Başbakanı’nı o binada kabul etmekten bile daha anlamlı, etkili sonuçlar doğuracaktır.
Gerçek ve tam bağımsızlık için enerjide sürdürülebilir ve kendine yeterli olmak Türkiye Yüzyılı’nın temel stratejik hedefi olarak değerlidir.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın enerjiye de savunma sanayisi kadar önem verdiğini görüyoruz. TOGG ve peşi sıra Çin menşeili BYD, muhtemelen Cherry, MG, Habaş Grubu’nun girişimi, Düzce’de Volta, Ziraat Bankası’nın ortak olduğu elektrikli traktör projesi gibi birçok elektrikli araç üreticisinin yatırımı, fosil yakıt bağımlılığını azaltacak adımlardır. Erdoğan’ın mevcut Enerji Bakanı Alparslan Bayraktar, Sanayii ve Teknoloji Bakanı Fatih Kacır çok genç yaşlarında müktesebatlarının doluluğu ile bu büyük sorumluluğu taşımaktadırlar.
Bir önceki Bakan Fatih Dönmez ‘Enerji hayattır’ demişti. Doğru, fiyatı ile herkesi ve üretimi etkileyen, ithalatı ile milli bütçeyi sarsan, yokluğu ile de milli güvenlik sorunu tetikleyebilecek bir konu olan enerji hayattır. Enerji yoksa hastanede ameliyat, okulda eğitim, fabrikada üretim olmaz, evde aş pişmez...
Ve Türkiye son 22 yılda altyapı ve üstyapıda eriştiği düzeyi katma değerli teknolojik ürün ile taçlandıracağı, yapay zekâya entegre bakışı da geliştireceği için sadece bugünkü ihtiyacın değil yarınkinin de karşılanacağı bir düzeni kurmak zorundadır.
Ulaşım, sağlık, turizm alanında gelinen üst seviye teknoloji ve enerjide de gelecek ve ‘beka sorunu’ potansiyelinden dolayı eksiksiz düşünülmelidir.
.Fuat Bol
Enerji, teknoloji ve milli güvenlik (3)
#TOGG#Ekrem İmamoğlu#İspark
ENERJİDE yarının en önemli parçası artık elektrikli otomobillerdir. Uzun süredir TOGG kullanıcısı olarak ‘şarj’ stresi konusunda da bir nevi uzmanlaştım.
Türkiye’de elektrikli araç şarj işletmeciliği EPDK tarafından ilgili bütün kamu ve özel kuruluşları ile E Mobilite Derneği’nin de görüşleri alınarak adeta ‘nakış’ gibi işlendi. 2022 yılında tartışmasız, şeffaf bir süreç ile dünyadaki ilk lisanslı işletmeciler ortaya çıktı. Bugün lisansı geçerli 170 şarj ağı işletmecisi yaklaşık 25 bin şarj ünitesinde, şimdilik yaklaşık 140 bin elektrikli araca hizmet veriyor.
TOGG’un piyasaya çıkışından önce yine Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı, Milli Teknoloji Genel Müdürlüğü eliyle ülkemizde 1572 hızlı şarj ünitesinin kurulmasını programladı. Bütün ülkeyi kapsayan bu büyük projenin ihalesi öncesinde kamu yetkilileri ilgili olabilecek kuruluşları davet ederek 3 kere toplantı yaptılar, talepleri aldılar, düzeltmelerle 46 ayrı ihaleyi aynı anda yapabilmeyi kurguladılar. Bu ihale herhangi bir tartışma olmadan başarıyla sonuçlandı.
Geçtiğimiz ayın başında Türkiye’nin en büyük kenti, gerçek bir dünya megapolü olan İstanbul’da ise ‘tartışmalar’ ve ‘iptal’ doğuran bir ihale denemesi kamuoyuna mal oldu.
Elektrikli otomobil kullanıcısı olarak yaşadığım İstanbul’da ‘şarj stresi’ çekmeyeceğim güne erişmek için bir an önce kenti yaygın bir şarj ağına kavuşmasını kalben isterim.
Türkiye Belediyeler Birliği ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanı Ekrem İmamoğlu’na bağlı İspark (Genel Müdürle ilgili Fetö mensubiyeti iddiaları da bulunmaktadır ) şartnamesinin ‘özel çaba’ ile düzenlenmiş maddeleriyle 170 lisanslı şarj ağı işletmecisinden sadece 1’inin girebileceği iddia edilen bir ihaleyi açıkladı. Neyse ki tepkiler sonrasında mizahi bir şekilde ‘sadece 1 katılımcıya indirgemek için’ konulan maddeyi gerekçe göstererek ihaleyi iptal ettiler.
Türkiye, büyük enerji dönüşümünü ıskalamamak için elektrikli araç şarj altyapılarının geliştirilmesi ve işletilmesi konusunu ‘menfaat gruplarının’ eline bırakmamalıdır. Konu Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ve EPDK ve sektörün kurumlarının ortak aklı ile ‘çerçeve şartname’ düzenlenmesi ile her tür tekelleştirme ve gayri – milli teslimiyet ihtimallerini yok eden şekilde ilerletilmelidir.
İstanbul’da esnafa rakip olarak hamburger satmakla da meşgul olan Belediye, ya İspark’ını lisanslı şarj ağı işletmecisi yapmalı veya aynı Milli Teknoloji Genel Müdürlüğü tarafından yapılan ihalede olduğu gibi, elindeki yerleri bölge veya noktalara göre bölmeli, 170 lisanslı şarj ağı işletmecisinden en geniş katılımla İstanbul’da en fazla sayıda şarj ünitesinin kurulmasını sağlamalıdır.
Oldu-bitti ve adrese teslim kurgulanan bir süreç ile adresin kim olduğu belli olabilir de yarın bunun kim olacağı belli değildir. Ne demek istiyoruz? ‘Büyük’ oyuncu sayılan veya sanılanlar esasında çoğunluk hissesi Türk sermayesine ait olmayan şirketlerdir.
Ve hisselerin el değiştirmesi ile İstanbul’un önemli noktalarındaki otopark binaları veya caddelerinde kurulacak şarj ünitelerinin yönetimi kime geçecektir?
Enerji teknolojik bir konu olarak artık milli güvenlik kavramına dahil edilmesi gereken özelliktedir. Lübnan’da geçtiğimiz günlerde meydana gelen dijital saldırı göz açıcı olmalıdır. İspark, milli güvenliği yakından ilgilendiren bir konuda bilinçsizce yaptığı ve yapacağı bu ve benzer işlemle ülkemizin güvenlik geleceğine de baştan ipotek koyacaktır.
Ciddiyetten ve yetersiz hazırlıktan uzak, kasıtlı ve kurgulu bir davranışın sorumluluğu çok büyük olacaktır.
Bunu bile bile, oldu bitti ile aynı sonucu denemek ahmaklık olmayacak mıdır?
.Fuat Bol
Enerji, teknoloji ve milli güvenlik (4)
#TOGG#İspark#Türkiye Yüzyılı
Ekim 09, 2024 06:292dk okuma
ELEKTRİKLİ otomobillerde Türkiye’yi küresel üretim üslerinden biri haline çevirmek için hükümetin kararlılığı net şekilde görülmektedir.
TOGG’un ve diğer yerli üreticilerin ardından bu kadar önemli Çin kökenli şirket fabrika kurmaktadır.
Elektrikli araç şarj istasyonlarında, ünitelerin kurulum yapılabileceği yerlerin sahiplerinin ‘fırsatçı, aşırı talepkâr olması’, enerji altyapısı (trafo kapasitesi) ve enerji hattı (kablo) maliyetlerinin yüksekliği yeteri kadar şarj ağı işletmecisine, yatırımcısına rağmen yaygınlaşmanın hızını kesmektedir.
İstanbul’daki son İspark ihalesindeki ‘kurgu’, ‘kasıt iddiası’ ve ‘tuhaflık’ da ayrı bir risktir.
En fazla 3 yılı bulacak yakın dönemde ülkemizde üretilecek elektrikli otomobiller, fiyatlama olarak da erişilebilir, seçenek zengini hale geldiğinde şarj ağının da aynı oranda hazır olması gereklidir. Yoksa, ağ dışında kişilerin evine yapacağı altyapı yatırımları ile konu kökten çözülmeyecektir.
Haberin Devamı
15 Saniyede e-Faturanızı Kesin! Şimdi 1000 Kontör Hediyeli!
Şarj ağı ve bu konuyla ilgili mümkün olabilecek çok sayıda şirketin varlığı, gelişmesi Türkiye’de konunun birçok açıdan sağlıklı oluşması için şarttır.
Çeşitli açılardan ele alalım:
1 Enerji dağıtım lisansı da olan şirket gruplarına bağlı şarj ağı işletmecilerine ‘tekel’ oluşturulması büyük sorundur. Bu şirketlerin çoğu yabancıların elindedir. Ve ayrıca suni taleplerle yapacakları trafo yatırımıyla da kamu zararı oluşturabileceklerdir.
2 Tekelleşme oluştuğunda yerli ve yenilenebilir enerji ile ‘ithalatı’ sıfırladık, cari açığı kapattık diye sevinirken, kâr transferi ile milli ekonomiye başka bir zarar doğacaktır.
3 Tüketici az seçenek ile fiyat tercihinde daralacak, hükümet ile elektrikli araç kullanıcısı rekabet yokluğu nedeniyle sıkça karşı karşıya gelecektir.
Gerekçeleri arttırabiliriz.
Türkiye, enerji dönüşümünde milli ekonomi açısından doğacak faydalar için hassastır.
Şarj ünitelerinin internete bağlı, gerekirse güvenlik kamerası ile donatılmış hali de binalarımıza ve caddelerimize yerleştireceklerimizin birer ‘erişilebilir’ aparat olduğunu da unutmamamız gerektirmektedir.
Kimin ne yaptığını devletin eksiksiz bilmesi, önceden onaylaması ve herkesin binalarımızda, caddelerimizde ‘at oynatmaması’ şarttır.
Bugünlerde hükümet gündeminde olan ‘Siber Güvenlik Teşkilatının’ kuruluşu sonrasında ilk el atması gereken bir konu budur.
Enerjide dönüşüm milli geleceğin temellerindendir. Şaibeli kişilerce yönetilen kuruluşlarca yapılan adrese teslim ihalelere teslim edilmemelidir.
Sayın Cumhurbaşkanı’nın Türkiye Yüzyılı turizmde, sağlıkta, savunma sanayiinde küresel iddiası olan, enerjide dönüşümü tamamlamış ve yerli kaynaklardan, kendine yeterli, teknolojide en ileri e-mobilite araçlarını üreten ve küresel pazarlarda rekabet eden bir ülke olmaktır.
Bunların oluşması için İspark yanlışı ve inadı gibi yaklaşımların ilgili Bakanlıklar ve EPDK eliyle düzeltilmesi şarttır.
Bu yanlışlar Türkiye Yüzyılı’na kasıtlı darbedir.
Enerji, teknoloji ve milli güvenlik (5)
#Enerji#Teknoloji#Milli Güvenlik
Ekim 12, 2024 06:292dk okuma
ENERJİ konusunu bir kez de kent ulaşımı ile ilişkilendirerek ele almakta yarar olacaktır.
Felaket senaryosu ile zihin açarsak, tarihte kalmış bir örneği hatırlatalım;
1980’lere kadar İstanbul’da İETT’nin araç filosunda ‘boynuzlu’ denilen elektrikli troleybüsler çalışırdı. Havada döşeli elektrik hattından enerji çeker ve ilerlerdi. Boynuzun hattan çıkması veya elektrik kesintisinde sorun olur, ulaşım aksardı.
Bu örnek ile kentin yerel yönetiminin yani İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin o yıllarda dahi elektrikli araç ile faaliyet gösterdiğini anlatmak istedim.
Diğer yandan yarın taksilerin de tamamen elektrikli araca dönüşeceği artık kaçınılmaz bir gerçek.
İstanbul’da birçok ilçenin gece ve gündüz nüfusu büyük değişim gösteriyor. Bu ilçelerde elektrik dağıtım şirketlerinin trafo merkezleri günün önemli zaman diliminde ‘atıl’ duruyor.
Kaynak israfı ile elektrikli araç sayısının artışı ve yeni trafo yatırımlarından ziyade bu atıl kapasitelerin EPDK veya Bakanlık tarafından tespit edilerek öncelikle değerlendirilmesi milli bir sorumluluktur.
Yarın taksilerin bekleme noktaları (zaten mobil uygulamalar birçok yeni davranış geliştirmektedir) ve durakları da yeniden konumlandırılacaktır.
Kısacası enerjinin geleceğinde kentlerin yönü nereye gidecektir sorusu analiz edilmeden yapılacak yatırımlar ‘yanlış’ olabilecektir.
Geçen İspark ihalesindeki kasıt kokan tuhaflık uyarıcı olmalıdır.
Konu ilgili bakanlıklar ve yerel yönetimler ile ana eylem kurgusu mutabakatı sağlanmadan yarım yamalak ele alınmamalıdır.
Türkiye’nin milli enerji geleceği için başta İstanbul Büyükşehir Belediyesi olmak üzere belediyelerin tam ve sağlıklı bir davranış biçimi edinmeleri gereklidir.
Kentsel dönüşümün ve depremzede kentlerin yeniden inşasının yoğunlaştığı bir dönemde, en azından bu yapı ve kentlerin ‘kent enerji ihtiyaç haritası’ oluşturulmalıdır.
Türkiye Yüzyılı enerji alanının bütün boyutlarına hakim olabildiğimiz oranda daha güçlü gerçekleşecektir.
Kent enerji yapılanmalarında e-mobilite ve şarj istasyonları belirleyicidir.
Özellikle bu nedenle yerel yönetimlerin keyfiyetiyle oluşacak ‘hasar’, güvenlik dahil zaaf doğurabilecektir.
İspark ve benzeri otopark işletmelerinin, geçici atanmış yöneticilerinin haddini ve becerisini aşan durumlara müdahale şarttır.
İletişim
Enerji teknoloji ve milli güvenlik (6)
#Taner Yıldız#EPDK#Enerji
Ekim 14, 2024 06:293dk okuma
Paylaş
Türkiye, enerjide son 20 yılda diğer birçok altyapı alanlarında olduğu gibi rahmetli Özal’ın deyimiyle ‘çağ atladı.
Daha 25 yıl önce, ANAP’lı bakan Cumhur Ersümer döneminde Türkiye kışı soğukta geçirip geçirmeyeceğini tartışıyordu. Veya 1980’ler ile az öncesinde Bulgaristan’dan elektrik satın alarak; onda dahi yetersizlikler ve kesintilerle boğuşarak yaşıyorduk. Üstelik o dönemin elektrik ihtiyacı ile bugünkü kıyaslanamaz derecede farklı idi.
Türkiye, üretme ve tüketmede çağ atladı, ancak acaba ‘enerji verimliliği’ ve ‘israfsız’ akılcı kullanımda aynı derecede bir noktaya geldik mi?
Maalesef henüz gelemedik.
Yaklaşık on yıl önce Taner Yıldız’ın bakan olduğu dönemde, Türkiye ‘dış aydınlatmalarda‘ bir projeye kalkıştı.
Daha önce yerel yönetimlere, Karayolları’na vb. kamu kurumlarına ait olan ve Enerji Bakanlığı’na devredilmiş yaklaşık 17 milyon sokak, cadde, yol, karayolu, otoyol aydınlatma armatürlerinin teknolojik olarak led ile değişimi amaçlandı.
Bu projenin PPP (şehir hastanelerinin yapımında kullanılan Kamu Özel Ortaklığı finansman modeli) ile gerçekleştirilmesi öngörüldü. Hatta verim ölçümü için Ankara Çankaya’da belirlenmiş bir bölgede testler yapıldı. Bir büyük holding ihtiyaç oluşacak led için üretim çabasına girişti. Sonra proje adeta unutturuldu ve ortadan kalktı. Oysa bugün hem 17 milyon sayısı çok daha arttı hem de Türkiye sadece bu örnekteki değil, her benzerdeki ‘tasarrufa‘ fazlasıyla ihtiyaç duyuyor.
Günlerdir özellikle üzerinde durduğum enerji konusunda üretmek; çok tüketebilmek kadar, üretimi akılcı kullanmak da önemlidir.
Yapılarımızda hangi enerji altyapısının kullanıldığını, bunların fazla tüketimi tetikleyen veya kontrol imkânı vermeyen durumda olup olmadığını dahi bilmiyoruz. Enerji kimlik kartı diye oluşturulan uygulama tam anlamıyla yerleşmediği gibi, ötesine dahi geçilmesi, yapıların en teknolojik ve tasarruf etmeyi yönetebilecek hale dönüştürülmesi gerekiyor. Daha bu yola girmedik bile.
Diğer yandan EPDK yaklaşık 3 yıl önce dünyada bir ilk olarak organizasyon yapısında ‘Enerji Dönüşüm Dairesi’ kurdu. İşte bu da fikren önemli bir merhale idi.
Enerji Dönüşüm Dairesi’nin faydalar üretebilmesi için içi ve işlev alanı daha da doldurulmalı, dönüşüm esnasında verimlilik artışının da sağlanması amaçlanacağı için enerji verimliliği konusu da aynı kapsama dahil edilmelidir.
TOGG kullanıcısı olduğumdan itibaren fosil yakıtlı araçta tüketime dikkat ettiğimden çok daha fazlasını şimdi yapıyorum. Menzilden eksiltmemek için her türlü tedbiri alıyor, dikkatli kullanımı azami ölçüye çıkartıyorum.
Bir otomobil alanında yaptığım bu dikkatli kullanımı hayatın her tüketim noktasında yaygınlaştırdığımda faydanın ödediğim faturaya nasıl yansıdığını görebiliyorum.
Bu faydayı doğuran yaklaşımın bütün millete, işletmelere ve kurumlara yayılmasının, fazladan tükettiren veya bunu azaltmayı yönetme imkânı vermeyen altyapıların değiştirilmesinin sağlanmasının toplamda ülkeye nasıl menfaat sağlayacağını görebiliyorum.
Türkiye, zihniyetini ve gelecek vizyonunu umutlu bir şekilde değiştirir, her altyapısını gelişkin hale getirirken enerjide verimlilik boyutunu da layıkıyla ele almalıdır.
EPDK Enerji Dönüşüm Dairesi’nin piyasa düzenleme faaliyeti gibi gözükmese de bu verimlilik artışı konusunu sahiplendirilmesi yerinde olacaktır. Verimlilik daha az tüketim, daha az tüketim ise ağırlığı ithalata dayalı maliyeti olan bir piyasada da ekonomik sonuç demektir.
Verimlik sağlanmasında da teknoloji ve güvenlik mutlaka beraber düşünülmelidir.
Enerji, teknoloji ve milli güvenlik (7)
#Enerji#Teknoloji#Milli Güvenlik
Ekim 16, 2024 06:293dk okuma
ENERJİ konusunun farklı açılardan değerlendirmesini yapmak için seri yazılar yazmam sonrasında yakın çevrem de dahil yoğun olarak okurlardan da uyarı, talep ve şikâyetler geldi.
Bunlardan biri, dış aydınlatmaların led teknolojili direklere geçişi konusunda; her aydınlatma noktasının güneş paneli ile kendi enerjisini üretebilmesinin de düşünülmesini teklif etti.
Bir diğeri ise 2011 yılında ‘rekabet olması’ amacıyla özelleştirilen ve EPDK denetimi altında bulunan elektrik dağıtım konusunda, ilgili şirketlerin ‘çalışanlarından’ kaynaklanan vurdumduymazlıklara acı bir örnek verdi.
Gerçekten de Sakarya’da da ikamet ettiğim için evime şarj ünitesi kurulurken bölgedeki dağıtım şirketi SEDAŞ’ın (Erdinç Moğol adlı yöneticinin) yapıcı desteğiyle hızla sonuç aldım. Ancak İstanbul’da ikamet ettiğim Beylikdüzü’nde ise evimin hemen arkasındaki trafo binasının yanında kabloları çekilip tesis işlemi 3 ay önce tamamlanan şarj istasyonları aylardır faaliyete açılamadı. Sebebini ilgilisine sorduğumuzda BEDAŞ’ın enerji bağlantısını yapmadığını, halen beklediklerini söyledi.
Bu konu için yıllardır tanıdığım 40 yıllık elektik mühendisi komşuma bunun gerçek olup olamayacağını sorduğumda: “Olur abi olur” dedi. Bir dokundum neredeyse ağlayacak. “Ben yaptığım iş nedeniyle BEDAŞ’a gidip gelen ve yönetici kademesinde tanıdıkları olan birisiydim. Şu andaki BEDAŞ’ta proje onayı için görüşmem gereken kimselerin telefonlarına dahi ulaşamıyorum. Santral numaraları olan 0212 311 80 00’dan bağlanmak istediğim hiç kimse telefonu açmıyor. İşle alakalı e-mail yolu ile yaptığım görüşme randevu taleplerim okunmadan silindi mesajları ile son buluyor. Bir sene önce muhatap olduğum kişiyi BEDAŞ’ta bir daha bulamıyorum, işten ayrılmış oluyor. Çok ufak bir talebimiz aylarca sonuçlanmıyor. İş yaptığımız kimselere rezil oluyoruz” dedi.
2011 yılında Türkiye’de elektrik dağıtımı bölgelere bölünerek yapılan özelleştirme çok başarılı şekilde gerçekleşti. Hükümet bu şekilde dağıtımın da rekabetçi olmasını, devlet eliyle vatandaşla günlük temas edilen bir alandan çekilmeyi amaçladı.
Ülkemizin anlı şanlı grupları yanlarına yabancıları doğrudan ortak veya özelleştirme için ödeyecekleri finansman için kredi alarak bu işe dahil oldular. Evdeki hesap çarşıya uymadı; döviz fiyatlarındaki artış, talepteki daralma ve enerji arzındaki fiyat yükselmesi gibi etkiler sonucunda dağıtım işine giren şirketlerin tamama yakını bu konuda ‘beklentilerinden uzaklaştı’.
Elektrik dağıtımı konusunda ‘ülke tekeli’, ‘bölge tekeli’ne dönüştü . Beklentisi yerine gelmeyen şirketlerde maliyet azaltma çabaları arttı. Örnek olay şahsen yaşadığım bir konu olmasa, ilgili şirketi bizzat aramasam ve komşum elektrik mühendisinin tecrübe ve doğruluğundan emin olmasam inanamayacağım bu durumu yazmazdım.
Günlerdir enerjinin bugün ve yarın stratejik önemini vurguluyorum.
Türkiye Yüzyılı’nın layıkıyla gerçek olması için elektrik dağıtım şirketlerinin her birinin kendilerinin neredeyse ‘tam teşekküllü bir hastane’ gibi uzman ve hassas davranması gerektiği ortadadır.
Hükümetin, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı’nın, EPDK ve EÜAŞ’ın vs. görevlerini bilinçli ve eksiksiz yapmaları yetmeyecektir. Son noktada vatandaşla birebir muhatap olan elektrik dağıtım şirketlerinin yol açtıkları her gecikme, kanser veya kalp hastası olup zamanında müdahale edilmediği için sonu belli insanın başına gelenle bazen benzer sonuçlar doğurmaktadır.
‘Enerji okuryazarı’ olmaya başlayan bir toplumda dağıtım tekellerinin vatandaş aleyhine ‘vurdumduymaz’, ‘ciddiyetsiz’ kalmaları mutlaka EPDK’nın dolaylı ve doğrudan denetimleriyle ‘olması gereken’ hale getirilmelidir.
.Fuat Bol
Yazarın Tüm Yazıları
İletişim
Enerji, teknoloji ve milli güvenlik (8)
#Enerji#Teknoloji#Milli Güvenlik
Ekim 19, 2024 06:293dk okuma
Enerji konusunun farklı açılardan değerlendirmesini yaptığım ‘seri yazılara’ geçici olarak son veriyorum.
Yakın zamanda tekrar ve özellikle gelecek vizyonu, dağıtım ve üretim açılarından da konuyu tekrar ele alacağım. Türk medyasında enerji konularının da ‘sahiplenilmesi’, uzman enerji gazetecilerinin, mecralarının oluşması ve çoğalması gerektiğini düşünüyorum.
Her şeyi ‘devletten’ bekleyen anlayışın terk edilmediği durumda ‘milletin devletiyle’ değil ‘devletin milletiyle’ bütünleşmesinin sakıncaları enerji alanında dahi görülecek şekildedir.
Önümüzdeki dönemde şu iki noktada da acil ve sonuç alıcı çalışma yapılması gereklidir;
(1) Millet, çocukluktan itibaren ‘enerji okuryazarı’ kılınmalıdır.
Son yıllarda ‘moda’ deyimiyle finansal okuryazarlık gündemde oldu. Bunun sonucunda belki de zarar gördük. Tüketim iştahı, fırsatçılık, rant arayıcılığı arttı, bugün üzerinde debelendiğimiz ekonomik sorunların bir kısmı böyle oluştu. Borsada koyduğunun tamamını eriterek kaybeden milyonu aşan insanın var olması sadece ‘arz’ eden kesimin sağlıksızlığı değil, etine buduna, bilgisine anlayışına bakmadan fırsat var diyerek içeri dalan ‘kurnazların’ da doğurduğu bir sonuçtur.
Enerji okuryazarlığı üstelik – şimdilik – bir rant kapısı olmayacaktır. Kullandığı aracın şarj edebilme yetenekleri, zaman yönetimi, nereden daha ucuza enerji edinebilme konusu elektrikli araç sahiplerini ilgilendirmektedir.
Satın almakta veya kiralamakta olduğu dairenin, aidatının çoğunun elektrik faturasından kaynaklandığına bakmayan, sitenin kendi enerjisini üreterek bu faturayı yarıya düşürebileceğini sorgulamayan bir kişi ‘akıllı’ sayılabilir mi?
Yarınki dünyada köydeki tarımsal sulama veya traktörün enerjisi de ortak alanda kurulu güneş veya diğer üretim imkanlarından sağlanmayacak mıdır? Tarım maliyeti girdilerinde mazotu ortadan kaldırmak da milli bir çaba ile hızlandırılmalıdır. Ziraat Bankası’nın elektrikli traktör projesinin, yerli bazı grupların da ‘tökezletici’ çabasından kurtarılarak başarıya ulaştırılması, Baykar ürünü İHA derecesinde önemlidir. Elektrikli traktörü baltalayan zihniyet, Türkiye’nin insansız hava aracı yapmasını engelleyenle aynıdır.
Enerji okuryazarı yapılacak kuşakların Milli Eğitim Bakanlığı ve YÖK eliyle müfredatlara konacak içeriklerle bilgi sahibi yapılması şarttır.
Bilgili ve bilinçli, ‘enerji okuryazarı’ vatandaşın oluşturacağı millet sürdürülebilir enerji geleceğimizin de teminatı olacaktır.
Rusya Federasyonu veya Türk Cumhuriyetlerinin birçoğunda devletin bedavaya alıştırdığı vatandaş ülkenin kendi kaynağı olduğu için bu konuda bilinçsiz ve tasarrufsuz tüketicidir. Bizim aynı davranma lüksümüz yoktur.
(2) Milletin devletinden ‘istemesi’ için enerji ekosisteminin parçalarının beraberce de düşünüp, düzenli olarak ilgili kurumlara iletmesi gerekir. Oysa ülkemizde ‘herkesin’ kendi egosu için kurduğu, aynı alanda farklı dernek ve vakıflarla iş ‘sulanmıştır’. Bütünleşmiş bakışın oluşması, milletin devleti yönlendirmesi için üreten, dağıtan, tüketen ve bu konularda destek hizmetleri, donanım, yazılım, araç ve mühendislik planlaması yapan kuruluş ve kurumların birlikte de yön talebinde bulunması faydalıdır. Bu kurumsal ve süreklilik taşıyacak, hafıza oluşturacak, plan önerecek ve takip edebilecek kabiliyette hiçbir zaman ortaya çıkmamıştır.
Türkiye Yüzyılı’nda enerjinin stratejik değerine uygun karşılık bulabilmesi için her vatandaşın acilen enerji okuryazarı kılınması, bütün enerji sektörü ekosisteminin de bir bütünlük içinde plan ve öneri geliştirmesi kritiktir.
Konu daimî takibi hak etmektedir.
Gelen uyarı, bilgi notu ve sorular, yorumlar teşvik edicidir.
.
ABD ile İsrail aynıdır
#ABD#İsrail#İngiltere
Ekim 21, 2024 06:292dk okuma
ABD ile İsrail’in birbirlerinden hiç farkları yok, adeta yumurta ikizidirler.
Bu durum, ABD’den ziyade İsrail’in (Siyonizmin) gücünün göstergesidir. Diğer bir ifade ile ABD İsrail’i değil, İsrail ABD’yi kendine benzetti ve hatta kendine zebun (esir-tutsak) etti.
İsrail, fütursuzca icra ettiği bunca vahşi katliamları hep ABD’nin sayesinde, onun destek ve himayesinde yapıyor. Zaman zaman iyi polis-kötü polis oynamaları sizi aldatmasın; İsrail’in işlemiş olduğu bütün cinayetler ABD’nin bilgisi ve teşviki ile gerçekleşmektedir.
ABD’de ister Demokratlar, ister Cumhuriyetçiler kazansın ABD’nin derin devletinin politikalarında hiçbir şey değişmez. Hangi başkan gelirse gelsin bu politikaları (İsrail’e, Siyonizme hizmet eden) uygulamak zorundadır.
Siyonizmin 21. asırdaki en büyük başarısı, sahip olduğu bu sapık ve sapkın ideolojisini ABD’nin resmi ideolojisi yapmış olmasıdır. Bundan dolayıdır ki ABD’deki başkanlık seçiminin adayları Siyonizme hizmet için adeta yarış halindedirler.
Bizler, ‘Arz-ı mevud’u; sözde tanrı Yahova’nın İsrailoğulları’na vaad etmiş olduğu kutsal topraklar’ Siyonist Yahudilerin sapık bir ideolojisi olarak bilmekteydik. Oysa bugün aynı sapık ideoloji ABD’nin de hayalini süslemekte ve bu amaçla hareket etmektedir.
Komünist Sovyetler Birliği yıkılıp dağıldıktan sonra emperyalizmin hedefine terörle özdeşleştirilen İslam ve onun mensubu olan Müslümanlar kondu. Bu yüzden Afganistan, Suriye, Irak, Libya paramparça edilerek etkisizleştirildi.
Sıra Gazze ve Lübnan’dan başlanarak bütün bu bölgenin işgaline geldi. Bu satranç oyununun piyonları ise başta İran olmak üzere sürüsüyle sözde İslam ülkeleridir. İran’a Şii yayılmacılığı için yol veren bizzat İsrail-ABD ve İngiltere’dir. Aynı şekilde İslam adı altında oluşturulan tüm terör örgütlerini kurup besleyen ve geliştiren de yine bu ülkelerdir.
Kendi oluşturdukları terör örgütlerini bahane edip önce Müslüman halkları birbirlerine kırdırıyorlar ve bilahare sağ kalanların yurtlarını da ‘Barış ve özgürlük getiriyoruz’ diyerek işgal ediyorlar.
İran’ın yapmak istediği atom bombası da ABD’nin ‘kontrollü kaos’ yönetiminin bir sonucudur. Tam sonuç alınacak iken, öncesinde de olduğu gibi ‘tavşana kaç-tazıya tut!’ denilecek ve İran’ın mahut hevesi kursağında bırakılacaktır.
Haberin Devamı
ABD’nin İsrail’e ‘İran’ın nükleer tesislerini vurma’ demesi ‘VUR!’ demekten başka bir şey değildir. İran tarihi boyunca yalnızca Müslümanların başına bela olmuş ve sürekli olarak körle yatıp şaşı kalkmıştır. İbret alıp uslanmış mıdır? Asla!
Diğer sözde İslam ülkeleri ise malum olduğu üzere haksızlık karşısında susmanın dilsiz şeytan olmayı gerektirdiğini bildikleri halde dut yemiş bülbül gibi susuyorlar.
Zelil şeklindeki bir ölümün şeytanın semtine uğramayacağını vehmediyorlar.
Ne denli yanıldıklarını yakında görecek ve zillet içindeki ölümleriyle şeytana taş çıkarttıklarını onlar da fark edecek, lakin iş işten çoktan geçmiş olacak!
İnsanlık nereye?
#İnsanlık#Sevgi#Toplum
Ekim 23, 2024 06:292dk okuma
Eskiler ‘yevmü-l beter’ diye söylerlerdi; yani zamanla kötülükler o denli artacak ki her gelen gün, dünü aratacak. Bu denli kötülüklerden sakınmak için de ‘Allahutaala bu günlerimizi aratmasın’ diye dua ederlerdi.
İnsan toplumsal bir varlıktır, ne demişler komşu komşunun külüne muhtaçtır.
İşte bu toplumsallığın, yani cemiyetin temelinin nasıl atılmış olduğu, hangi dinamikler üzerinde yükseldiği çok önemlidir. Can yakıcı bu sualin tılsımlı cevabı ‘sevgi’dir, yani manadır, maneviyattır. Ya da maddedir, paradır; nefsin istekleridir. Sevgi varsa, insanlar birbirleri için yaşarlar. Başkalarının mutluluğu ile mutlu olurlar, başkalarının hüznü ile hüzünlenirler.
Sevgi yoksa ne Allah korkusu ve ne de O’nun kullarından utanma vardır. İnsanda Allah sevgisi ve onun mahlukatına karşı şefkat duygusu varsa birey ve toplum için özveride bulunabilir.
Sözde modernleştik ve millet bilincine ‘tasada ve kıvançta bir olmakla’ erişmiştik. Bunun lafını ediyor ve değer verdiğimiz metinlerimizi bu cümleyle süslüyoruz.
Kanada, Türk göçmenleri Kanada'ya gelmeye teşvik ediyor.
Canadian Online Immigration
by Taboola
Lakin tüm bu yaşadıklarımızla, gördüklerimizle bir ve beraber olabilmenin sırrına erişebilmek için hamur mayası yalnızca sevgiyle yoğrulan daha kırk fırın ekmek yememiz lazım.
Bu da demektir ki biz toplumca sevgiyi kaybettik; sevgisiz bir cemiyette hemen herkes kendi egosu, bencilliği, şahsi hırsları ve nefsi için yaşıyor. Hem öyle bir yaşıyor ki gözü nefsinden ve nefsinin esiri olduğu paradan başka hiçbir şey görmüyor.
Artık ailede, okulda, sokakta, çarşıda, fabrikada, ofiste, toplu yaşantının olduğu her yerde insanlar, müthiş bir sevgisizliği ve bunun yanında korkunç bir yalnızlığı ve bencilliği ve maddeye esir oluşu yaşıyor.
Ve bütün bunların sonucunda insanlığımızı kaybettik, hem öylesine kaybettik ki adeta canavarlaştık.
Ve öylesine canavarlaştık ki; cennet kokulu iki yaşındaki yavrularımıza cinsel saldırıda bulunabiliyor, sekiz yaşındaki yavrularımızı aile içi her türlü iğrenç sapkınlıklarımıza kurban edebiliyor ve yalnızca üç kuruş için yeni doğmuş bebeklerimizi doktorundan hemşiresine çete oluşturup işkence çektirerek öldürebiliyoruz.
Bu durum, bizim inanç sistemimizi yıktığımızın, nefsimize ve paraya taptığımızın tipik göstergesidir.
Sorarım size; bu iğrenç yaratıklara verilebilecek hangi ceza ile dağlanan yürekler soğuyabilir?
Cehennem odunu
#FETÖ#ABD#İsrail
Ekim 28, 2024 06:292dk okuma
Hemen herkes şu soruyu soruyor; FETÖ’nün elebaşı geberip gitti bu alemden, geride bıraktığı bu fitne ocağının ifsatları biter mi?
Devlet ve millet hayatımız için tehlikesi geçti mi?
Asla unutulmaması gerekir ki FETÖ bir ABD (CIA) ve İsrail yapılandırmasıdır.
Malum, NATO’ya girişimizle birlikte bu ülkenin kodları (İstihbarat, siyasi, iktisadi, askeri, bürokratik vb) ABD’nin eline geçti. ABD tıpkı Avrupa’daki NATO ülkelerine yaptığı gibi Türkiye’de de gladyo (sözde kontgerilla örgütü) yapılanmasını gerçekleştirdi.
ABD, darbeler dahil her türlü kepazeliği Türkiye’de gerçekleştirdi lakin çok arzu etmesine rağmen bir şeyi yapamadı. Ne yapsa da Türk milletinin oylarını istediği partiye kanalize edemedi.
Yaptığı tüm hesaplamalar, 2000’li yılların başında İslami eğilimli bir partinin tek başına iktidar olacağını gösteriyordu. Partisi onca kapatılma görmesine rağmen Erbakan’ın partisinin yükselişinin önüne bir türlü geçemiyorlardı.
15 Saniyede e-Faturanızı Kesin! Şimdi 1000 Kontör Hediyeli!
Logo İşbaşı
by Taboola
Nitekim koalisyonla da olsa Erbakan, başbakan olmuştu ve onu indirinceye kadar akla karayı seçmişlerdi.
Ta 60’lı yıllardan itibaren bunun önlemini aldılar ve güdümlerindeki MİT’i kullanarak F. Gülen’i devşirdiler. Din ile kamufle ettikleri bu insanı kullanarak, genç beyinlerimizi devşirerek ülkemizi içeriden ele geçirmeyi hedeflediler.
Dershaneler, okullar, ticari kuruluşlar ve medya yapılanmasıyla devletteki kadrolaşmalarını gizlediler. Hem öyle gizlediler ki, Başbakan Ecevit bile devlete ihanet için yetiştirilen bu kadroların mimarı olan bu iblisi (F. Gülen’i) devlete ve millete hizmet eden bir kişi olarak görüyordu.
Her kademede yetiştirdikleri elemanları, 80’lı yıllardan itibaren asker ve sivil devlet kadrolarına yerleştirmeye başladılar.
2002’de İslami duyarlılığı olan AK Parti iktidara gelince aradığı tüm kadrolar elinin altındaydı! Hâkimse hâkim, savcıysa savcı (bunların yüksekleri dahil), askerse komutan (generaller dahil), polis ise emniyet müdürü ve diğer tüm bürokraside yetişmiş kariyerli elemanı bol miktarda hazır halde buldu.
2016 yılındaki alçak darbe gününe gelindiğinde devlet, tüm kurum ve kuruluşlarıyla bu yapının elindeydi. Neden darbeye giriştiklerini halen anlayabilmiş değilim. Allahuteala bu millete acıdı ve bu alçakları şaşırttı diyorum.
Darbe girişimiyle foyaları ortaya çıktı, bundan sekiz yıl sonra da şebekenin başı olan iblis öldü; cehenneme bir odun daha gitmiş oldu. ‘Yıkıldı gitti cihandan dayansın ehl-i kubur!’
Lakin ne darbe girişimi ile foyalarının ortaya çıkması ve ne de bu aşağılık yaratığın gebermesi bu melanet örgütü bitirmez ve özellikle Türkiyemiz için tehlike teşkil etmeleri aynen devam eder.
Zira istihbarata dayalı bu terör örgütü yalnızca bu günümüzü değil uzunca bir süreyi teşkil edecek geleceğimizi de çaldı. Üstelik hem maddi hem de manevi olarak...
ABD, FETÖ elebaşını alarak PKK elebaşını bize teslim ettiydi. PKK bitti mi? FETÖ de bitmeyecek, bitirilmeyecek; zira bu örgüt dünyanın 169 ülkesinde faaliyetteTıpkı PKK’yı icra kurulu ile idare ettirdikleri gibi FETÖ’yü aynı şekilde yönetmeye ve Türkiye’nin ensesinde boza pişirmeye devam edecekler
......xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Türk ve Türk’ün ülküsü
#Türk#Osman Gazi#Hz. Ebubekir
Ekim 30, 2024 06:292dk okuma
Paylaş
Türkler yaratılışları itibarıyla cihangir bir millettir.
Osman Gazi’nin işaret ettiği üzere; Türk’ün gayesi kuru bir kavga ve cihangirlik davası değildir; İ’la-yı kelimetullahtır (Son din olan İslamiyet’in yaşanması ve duyurulmasıdır ‘tebliğ edilmesi’).
Kuran’ı Kerim’de Müslümanlar ‘İnsanların ve bütün mahlukatın iyiliği için yaratılan en hayırlı ümmet’ olarak tarif edilir (Al-i İmran, 110).
Türkler, İslamiyet’i ruhlarına sindirdikten sonra; ruh köklerinden aldıkları ilhamla insanlığın hizmetine koşmuş ve bu uğurda canını, malını ve tüm sahip olduklarını seve seve vermiştir.
İnsanlara yapılabilecek en büyük iyilik, onların ebedi saadetlerini temin etmektir. Yani kalplere ‘Tevhid’ inancını nakşetmektir.
İman nurunun yayılmasının fitilini ilk ateşleyen kişi Hz. Ebubekir’dir (Allah ondan razı olsun).
Sevgili Peygamberimiz (Aleyhisselam) göklerden aldığı ilahi emri (mesajı) ilk defa can dostu Hz. Ebu Bekir’e söyler. En ufak bir tereddüde kapılmadan, duraksamadan tam bir teslimiyetle inandığını ifade eden Hz. Ebu Bekir, sahip olduğu bu iman çağlayanı ile coşar ve “Ey Allah’ın elçisi! Benim yakın görüştüğüm altı tane daha arkadaşım var. Onları da çağırayım mı?” diye sorar.
Böylece Hz. Ebu Bekir, yukarıdaki Ayet-i Kerime’nin sırrına ilk erişen; bu ümmetin en kutlu ve üstün kişisi oldu. Gerçek manasıyla inanan, inancını hücrelerine sindiren ve o imanını lezzetini tadan yerinde duramaz; sahip olduğu bu cevheri başkalarıyla da paylaşmak ister.
İşte Türk’ün ruh kökünden fışkıran bu iman nuru onu diyar diyar gezdirmiş, gittiği her yerde Allah’ın adını yüceltmiş ve O’nun dinini tebliğ etmiş ve böylece kararan milyonlarca virane gönülleri aydınlatmıştır.
Türk’ün ülküsü, ‘Türklük bedenimiz, İslamiyet ruhumuzdur’ ilkesidir. Türk, ülküsünde öylesine ete kemiğe bürümüştür ki Türk’ü gören Müslümanlığı anlamış, Müslüman denince de Türk’ü bilmiştir.
Türk, asırlar boyunca İslam’ın öncüsü ve bayraktarı olmuştur. Dolayısıyla Türk ifadesi, şemsiye konumunda olup tüm İslam ümmetini temsil etmektedir. Türklüğe ırki manada bakan ve onun aslını (ruhunu) çığırından çıkaran kafa cahiliye kafasıdır.
Herkes bir soydan, bir boydan, bir kabileden, bir milletten geliyordur; hiç kimse kendi soyunu, kabilesini, milletini sevmekten dolayı yadırganamaz. Üstün ırk yoktur, üstünlük, insani meziyetlerle bezenmiş ahlaktadır, yaşayıştadır, yani takvadadır.
Düşman, özellikle son üç yüz yıldır Türk’ün ruh köküne musallat olmuştur. Bizi köksüz kılıp, kendilerine uşak yapmak istiyorlar.
Bize deli muamelesi yapıyorlar ve bizi ‘meşguliyetle tedavi’ye tabi tutuyorlar!
Onlarca yıl başörtüsü ile uğraştırdılar, şimdi de kalkmış Türk mü, Türkiyeli mi diye pösteki saydırmak istiyorlar.
Türkiyeli Türk’üz, yani hem Türk’üz hem Türkiyeliyiz.
Bulgaristanlı Türkler olduğu gibi hem Türkler ve hem de Bulgaristanlılar, Özbekistanlı Türkler olduğu gibi...
.Fuat Bol
Yazarın Tüm Yazıları
İletişim
Haşa zulmetmez kuluna Hüda’sı...
#Müslüman#İslamiyet#Ayet
Kasım 02, 2024 06:292dk okuma
Müslümanlığımız konusunda, fert ve cemiyet planında sınıfta kaldığımız apaçık ortadadır. Yalnızca bizde değil dünyadaki tüm Müslümanlar ve onların sahip oldukları devletler, İslamiyet nokta-i nazarından kelimenin tam manasıyla zilleti yaşamaktadırlar.
Halbuki İslamiyet’in kutsal kitabı: ‘Gevşemeyin, üzülmeyin, eğer gerçekten inanıyorsanız; muhakkak ki üstün olan sizsiniz.’ (Al-i İmran, 139. Ayet meali) Ve: ‘Ey iman edenler! Düşmanlarınıza karşı bütün imkanlarınızı seferber ederek kuvvet hazırlayın ve beslenmiş, eğitilmiş savaş atları yetiştirin.’ (Enfal suresi, 60. Ayet meali)
Şimdi sorarım size: Düşmanlara karşı bütün imkanlarını seferber edip kuvvet hazırlayan ve dahi gevşemeyip gerçek iman sahibi olup da üstün olan herhangi bir İslam ülkesi var mı?
Oysa İslamiyet; ‘İki günü eşit olan aldanmıştır’, ‘Hikmet (bilim) müminin yitiğidir, onu nerede bulursa alsın’, ‘En üstün rütbe ilim rütbesidir’, ‘İlim Çin’de bile olsa gidiniz’, ‘Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?’, ‘İlim öğrenmek kadın-erkek herkese farzdır’, ‘Beşikten mezara kadar ilim tahsil ediniz’ buyuruyor.
Bu buyruklarla Müslümanların halleri karşılaştırıldığında, günümüz Müslümanlarının dinlerinden ne kadar uzakta yaşamakta oldukları belli değil midir?
O halde; ne yüzle Allahü Teâlâ’nın yardımını isteyebiliyorlar? Sebeplere yapışmadan, sonuç alınamayacağını bilmiyorlar mı? Sebeplere yapışmanın adet-i ilahi (Allahü Teâlâ’nın adeti) oluğunu bilmiyorlar mı?
Müslümanların bundan da vahim halleri ise, küfran-ı nimet içinde olmalarıdır. Yani sahip oldukları nimetlere şükretmek şöyle dursun, nankörlük etmeleridir. Bu durumda, o nimetlerin ellerinden alınıp şiddetli azaba uğrayacaklarını yine mukaddes kitapları bildiriyor ‘İbrahim suresi, 7. Ayet meali)
İsrail vahşetini, yalnızca bir haftalık lükslerinden fedakârlık yapıp petrolü kısmalarıyla durdurabilecekken, böyle yapmayıp, on binlerce masum Müslümanın hunharca öldürülmelerine kayıtsız kalmaları, ne menem Müslüman olmalarının dehşetengiz örneği değil midir?
Öyle anlaşılıyor ki, üzerlerine ölü toprağı serpilmiş günümüz ‘marka’ Müslümanlarını kıyamet ‘Sur’undan başka bir şey uyandıramaz, uyandıramayacak.
Zira bütün bir İslam coğrafyası, baştan başa yaşayan ölüler diyarıdır.
Bundan dolayı da izzet yerine zilleti, erdem yerine alçaklığı, cesaret yerine korkaklığı, üstünlük yerine geri kalmışlığı, efendilik yerine köle olmayı, rahmet yerine azabı yaşıyor ve daha önemlisi bütün bu kepazelikleri hak ediyorlar.
Büyük velinin dediği gibi:
‘Haşa zulmetmez kuluna Hüda’sı
Kişinin çektiği kendi cezası!’
Nitekim sevgili Peygamberimiz (Aleyhisselam): ‘Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz, nasıl ölürseniz öyle dirilirsiniz ve öyle haşrolursunuz’ buyurmaktadır.
O halde; herkes sonsuzluk kervanındaki yerine hazırlansın!
.Fuat Bol
Yazarın Tüm Yazıları
İletişim
Söz konusu vatansa...
#İsrail#Binyamin Netanyahu#ABD
Kasım 04, 2024 06:293dk okuma
KİMİ muhalefet partileri işin vahametini hâlâ anlayabilmiş değil; İsrail yakıp-yıkıp-tarumar ettiği ateşte Türkiye’yi de yakmak istiyor.
Sorduğunuzda (muharref-uydurulmuş) bir kitapta yer alan sözde bir tanrının vahşeti körükleyen saçma sapan emirlerini yerine getiriyorlar.
Malum, Allah’ın yeryüzüne indirdiği hem Ahd-i Atik (Tevrat) ve hem de Ahd-i Cedid’in (İncil) asılları kayboldu. Onların yerini insanların uydurduğu yalan yanlış ve hatta çok az bir kısmı doğru kitaplar aldı.
Kuran’ı Kerim’in dışındaki kutsal sayılan bütün kitapların hiçbirisinin asılları (gerçek metinleri) yoktur. İnsanlar tarafından sonradan uydurulmuşlardır. Mesela İznik’te toplanan Hıristiyan Konsili, insanların ellerindeki binlerce ‘İncil’den yalnızca dört tanesini asıl İncil olarak kabul etmiştir.
Bu dört İncil de isimlerinden anlaşılacağı üzere yazarlarının ismini taşımaktadır: Mette, Luka, Yuhanna ve Markos. Bunların hiçbirinin metni birbirlerini tutmadığı gibi, çok kere birbirleriyle de çelişir. Zira bu şahıslardan Yuhanna’nın dışındakiler İsa aleyhisselamı görmemişlerdir bile.
Bu her iki kutsal kitap da Yahudi milletine (İsrailoğullarına) gelmiştir. Lakin onlar kendilerine gönderilen kitapların kıymetini bilmediği gibi, onları getiren peygamberlerden birçoğunu katlettiler ve kendilerinin ‘ilah’ diye tanımladıkları İsa aleyhisselamı da öldürmeye yeltendiler.
Böylesine azgın bir milletten Cenabıhak merhametini büsbütün kaldırdı; onlar da yeryüzünde asırlar boyu zelil bir şekilde vatansız olarak yaşadılar. Ancak 20. yüzyılda kurabildikleri devletlerinin hali ise ortada. Kurulduğu günden beri kan döküp fesat çıkarmakta ve asla masum insan kanına doymamaktadırlar.
Bu iblisce fikirlere inanan Netanyahu, aklı sıra İran’ı veya Türkiye’yi ya da her ikisini birden ateşe atıp ABD’yi savaşa dahil etmek istiyor. İsrail ile aynı zihniyete sahip ABD de bu yüzden bölgemizin her tarafında konuşlanarak başta Türkiye ve İran olmak üzere tüm bölgeyi kuşattı ve askeri tabirle abluka altına aldı.
ABD’nin asıl amacı ise bölgedeki kaya gazı, diğer yeraltı zenginlikleri ve bölgenin enerji hatları için oluşturduğu güzergâhtır.
Koskoca ABD, İsrail’in alametine binerek tüm dünyayı kıyamete doğru sürüklüyor. Bu durum bugün değilse bile yarın mutlaka olacak ve kıyamet bu bölgeden, bu bölgede yaşayan ‘Beni İsrail’in (İsrailoğullarının) yüzünden, onların yakacağı fitne ateşinden çıkacaktır.
Yani dememiz o ki insan müsveddesi olan Netanyahu işlemekte olduğu vahşetle kıyametin provasını yapmaktadır.
Emperyalistlerin, geçen asrın başlarında Osmanlı’dan kopardıkları ve suni olarak kurdukları devletler için çizdikleri sınırların çatırdadığını ve sonlarının geldiğini hep birlikte görmekteyiz.
Türkiye, İran ve Mısır’ın dışındaki tüm bölge ülkeleri, İsrail için yalnızca birer lokma mesabesindedir (hükmünde). Zaten ABD’nin girişimleriyle bölgemizdeki ülkelerin birçoğunda lidersizlik yaşanmaktadır,
Diğer bir ifade ile bölge, İsrail için dikensiz gül bahçesi haline getirildi ve İsrail’e ‘Haydi saldır!’ denildi. İsrail de yedeğine ABD’yi alarak sırtlanlar gibi saldırıyor, görüldüğü üzere İsrail’in gücü yalnızca savunmasız bebeklere, çocuklara, kadınlara ve sivillere yetiyor.
Bundan dolayı da ısrarla cepheyi genişletmek ve böylece ABD’yi işin içine sokmak istiyor; yani kıyamet savaşına zorluyor.
ABD ile ortaklaşa yürüttükleri Suriye Kürdistan’ı ise doğrudan Türkiye’yi tehdit ediyor. Akılları sıra Türkiye’nin de sınırlarını değiştirecek ve bir vatan parçasını ülkemizden koparacaklar.
İşte ülkemizde birilerinin ısrarla anlamak istemediği, vatanın düşürülmek istendiği bu tehlikedir.
Aklımızı başımıza devşirelim ve ‘Söz konusu vatansa gerisi teferruattır’ diyerek el ele, gönül gönüle verelim ve bu hadsiz düşmanlara hadlerini bildirelim.
.Fuat Bol
Yazarın Tüm Yazıları
İletişim
Demirağ’ın uçağı, devrim otomobili ve elektrikli traktör
#Nuri Demirağ#İsmet İnönü#Necmettin Erbakan
Kasım 06, 2024 06:293dk okuma
Bu güzel ülkenin vefa duyması gerekilen insanlarından Nuri Demirağ ismi bugün unutulmuştur.
Oysa Cumhuriyet rejiminin övündüğü demiryolu ağının çok zorlu güzergâhlardaki 1250 km’sinin inşasını gerçekleştiren müteahhittir.
Demirağ, Türkiye’de 1939’da yerli paraşüt üretti, 1941’de ise yaptığı ilk uçağı uçurdu. Memleketi Sivas’ta Gök Okulu açarak pilotlar yetiştirdi.
İlk siparişlerini zamanında ve sorunsuz teslim ettiği Türk Hava Kurumu ise daha sonra verdiği siparişleri iptal etti.
Bununla yetinmeyen dönemin (CHP – İsmet İnönü) iktidarı ve ‘görünmeyen el’ her davadaki bilirkişilerin raporlarına ters şekilde ‘uçakları’ yasakladı.
Gelmiş dış taleplere cevap veremeyen, sonlandırılan iç talepleri yeniletemeyen Demirağ ‘pes etti’. Böylece Türkiye’nin uzay ve havacılık alanındaki bu büyük aşaması tamamen yerle bir edildi.
1940’lardaki o inanç, çaba ve sonuç desteklenseydi bugün Türkiye planörle başlayan o süreçte kendi uçaklarına daha önce ulaşacaktı. Recep Tayyip Erdoğan’ın müdahale ve mücadelesine kadar İHA’da İsrail’e, savaş uçaklarında ABD ve bazı AB ülkelerine bağımlı kalınılmayacaktı.
Türkiye’de bu ‘görünmeyen el’ sadece bu kadar mı ‘sabotaj’ yapmıştır?
Nerede!
Milletin seçilmiş iktidarını devirdiklerinde ve Yassıada mezalimini gerçekleştirdiklerinde, gündeme heyecan katmak için yapılan ve adına ‘Devrim otomobili’ denilen araç imal edilmiştir. Rahmetli Necmettin Erbakan’ın tasarımını yaptığı motor başarıyla çalışmıştır. Bu aracı benzin koymayarak çalıştırmayan ve adeta ‘imha’ eden o gizli eldir. Türkiye kendi motoru ve otomobilinden kasıtlı olarak yıllarca mahrum edilmiştir.
Gelişkin üretim, teknik kapasite ve yan sanayi altyapısına rağmen montajcılıktan öteye geçmemekte ‘sabitlenen’ otomobil sanayimizi, yerli marka üretmek için zorlayan Erdoğan’dır. TOGG’un maliyetleri ve bazı tedarik ilişkilerindeki eksikler de yakın dönemde azalarak ortadan kalkacaktır. TOGG önce fikri, sonra gerçekleşmesi ile birçok benzer çabaya, girişime de ilham olmuştur.
Türkiye İHA, SİHA , otomobil, yerli helikopter, uçak ve milli savaş gemisi , uçak gemisi üretiminde geldiği noktadan daha öteye mutlaka geçecektir. İnsafsız beklenti, acımasız eleştiri köreltmek, yok etmek amacındaki o görünmeyen gizli ele hizmetle eşanlamlıdır.
Türkiye bir başka alandaki eksiği de tamamlamak için vites büyütmüştür. Nuri Demirağ, Nuri Killigil, Selçuk Bayraktar gibi ‘yapabilen’ insanlar kervanına katılacak Önder Yol yine Recep Tayyip Erdoğan’ın desteği ile Ziraat Bankası’yla ortak ZY (Ziraat Yol) şirketini kurmuştur. Türkiye, ithal mazot ile traktör kullanmaktan, elektrikli traktör ile kurtulacak, köy meydanlarında yenilenebilir enerjiden beslenen traktörler çiftçinin maliyetini düşürecektir. ZY’nin elindeki teknoloji dünyaca geçerli belgeler, değerlemeler ile belli olgunluğa erişmiştir. Ziyaret ederek fabrikasında gördüğüm Agrolia marka elektrikli traktörlerin bütün tasarımı, elektronik kartları, yazılımlarının ZY tarafından geliştirilmesi en önemli teknolojik üstünlüktür.
Uçak ve otomobili, elektrikli traktör ile taçlandırmak, dış tarımsal üretim pazarlarında özellikle dost ülkelerde bu araçla yer almak önemlidir. Sürdürülebilir ve güvenli tarım, ekolojik ve uygun maliyetli üretim gibi konularda ZY’nin ülkemize katacağı değer TOGG ve Baykar gibi gurur kaynağı olacaktır.
2028’e yaklaşacak seçim takviminde Türkiye, Recep Tayyip Erdoğan’ın başlattığı elektrikli traktör projesini tarım arazilerinde görecektir. Türkiye’nin İHA için Selçuk Bayraktar’a, Baykar’a duyduğu minneti Önder Yol ve ZY’ye de duyması mümkün olacaktır. Bütün bu sonuçlar ise Recep Tayyip Erdoğan’ın vizyoner, kararlı ve takipçi olması sayesindedir.
Türk tarımına ve teknoloji dünyamıza getirileri büyük olan elektrikli traktör konusunda Sanayi ve Teknoloji (Mehmet Fatih Kacır) ile Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanı’nın (İbrahim Yumaklı) sorumluluklarıyla ilgili etkin müdahale ederek, varsa o görünmeyen elin engellemelerini acilen ortadan kaldırmaları şart ve milli gerektir. Ve sağlanacak başarıda bakanlarımızın da payı tarihe geçecektir. Sakarya’da ayağı toprağa değen, tarımla iç içe yaşayan biri olarak konuyu ben de takip edeceğim.
.Fuat Bol
Yazarın Tüm Yazıları
İletişim
Erdoğan neden dünya lideridir? (1)
#Erdoğan#Refah Partisi#İstanbul Büyükşehir Belediyesi
Kasım 11, 2024 06:303dk okuma
Tarihin her döneminde, her coğrafya ve toplumda ‘üstün nitelikli’ kişiler farklı şekillerde zulme uğramışlardır.
Dünya dillerinde birçok atasözü ve özlü söz itirazcı, hasetçi, fitne fücur kafaların kendi içlerinden ve çevrelerinden çıkan bu kişilere neler yaptıklarını anlatır.
‘Erdoğan neden dünya lideridir?’ sorusunun farklı açılardan cevabını aramadan önce en önemli niteliği ile başlayalım; ‘inanmış’ bir kimliktir.
İnanmak, olmak ve yapmak için kişinin ‘kalp’ ve ‘beyin’ gücünün motorudur. Erdoğan doğduğu aile ve mahalle ortamı, eğitim ve sosyal hayatı itibarıyla daimi şekilde ‘inancını’ parlata parlata ‘dava’ bağlılığını pekiştire pekiştire var olmuş, şekillenmiş, gelişmiş ve olgunlaşmıştır.
Bugünden geriye bakıldığında, özellikle ‘muhalif’ olma çabasındakiler, Erdoğan’ı ‘sıradanlaştırma’ amacı ile şanslı olduğu iddiasındadırlar. Gerçek ise tam tersidir.
Batılıların sıkça başvurdukları bir ifade ‘self made’ yani ‘kendini şekillendiren’ diye bir kavramdır.
Ortaokul başlangıcımızdan itibaren tanıdığım Erdoğan tam anlamıyla ‘kendini şekillendiren’ bir kimliktir. Erdoğan, bugün kendini ‘beğendirme’ ve ‘ilişkilendirme’ çabasında karda kışta kentin krizini yönetmek yerine İngiliz elçisinin ayağına giden ‘proje’ tiplerden değildir.
Bugünkü siyasi konumunun başlangıcı olarak İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı seçilmesi, o günkü siyasi partisi olan Refah Partisi’nden daha çok Erdoğan’ın başarısıdır. Refah Partisi İstanbul İl Başkanı olarak – bugün başlangıç değeri unutulmuş ise de – 1 Kasım 1992’de İstanbul’da yeni kurulan 6 ilçede yapılan seçimlerde ‘ezici’ başarının mimarıdır. Nitekim bu başarı 29 Mart 1994’teki İstanbul sonucunu getirmiştir.
24 Aralık 1995 seçimlerinde Refah Partisi’nin Türkiye’de 1. olması sonucu da önemli oranda bu sürecin tetiklemesiyledir.
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nde ‘hukuksuz’ bir görevden alma ile karşılaştığı ‘darbe’, sadece 3 yıllık bir görevde dahi daha sonra yıllarca Türkiye’ye büyük hizmetler yapacağı bir kadroyu oluşturmasına yetmiştir. (Bilinen iki ismi örnek vereyim; Binali Yıldırım ve Prof.Dr.Veysel Eroğlu)
Ayrıca Kasım 1996’da meydana gelen Susurluk skandalından istifade ile tencere – tava çalmakla demokrasiyi askıya aldırma psikolojik harekatı uygulatan ‘28 Şubat zulmü’nü millet nezdinde sosyolojik olarak bitiren hareket de esasında Recep Tayyip Erdoğan’a aittir. İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından (Nurettin Sözen döneminde) kurulan Boğaziçi Radyo Televizyonu’nu (kanuni olarak belediyelere de yasaklanması sebebiyle) bugünkü Kanal 7 olarak yapılandırmayı teşvik etmiş böylece de Ahmet Hakan’ın ana haber sunumuyla Türkiye o kapkara dönemde gerçeklerden haberdar olabilmiştir.
‘Muhtar bile olamaz’ başlıklarını atan kaotik kafalara cevaben 14 Ağustos 2001’de kurduğu AK Parti ile Kasım 2002’den itibaren bütün genel seçimlerin 1. partisi olarak ülkeyi yönetmektedir.
Evet, Erdoğan, önceki ‘liderler’ (Ecevit, Yılmaz, Çiller) gibi kolej mezunu değildir, Demirel gibi Eisenhower, Baykal gibi Rockfeller bursu ile Amerika’da eğitim görmemiştir ve Özal gibi Amerika’da Dünya Bankası’nda çalışmamıştır. Bütün hayatı, mücadele ile geçirdiği Türkiye’de milletle iç içe olmuştur.
Erdoğan, her şeyi ile yerli ve millidir.
Bir olay veya konu yaşandığı an sadece haberdir, tarih yıllar sonra olur.
Erdoğan’ın inanmış, dava sahibi biri olarak bütün hayatını sıfırdan kurması, bitmeyen çalışma azmi, Türkiye’ye Özal’ın açtığı yolu pekiştirerek birçok alanda çağ atlatmıştır.
Haberin Devamı
Bugün yaşanan bazı zorluklar nedenlerinde objektif değerlendirme yapılmadan yorumlandığında iyi niyetli ve hakkaniyetli olunamaz.
Erdoğan, Türk siyasi hayatında benzer konumlar açısından kendi koyduğu hedeflerle sadece kendine ve milletine güvenerek önündeki engelleri aşan, basamakları tırmanan belki de tek liderdir. Bunca seçim başarısına rağmen eksik anlaşılan gerçek değerini tarih özenle yazacaktır.
.Fuat Bol
Erdoğan neden dünya lideridir (2)
#Turgut Özal#Besim Tibuk#Recep Tayyip Erdoğan
Kasım 13, 2024 06:303dk okuma
Merhum Özal, ‘belirsiz’ bir şekilde ölmeseydi, ‘Değişim Programı’ adını verdiği hazırlığı ile yeniden partili mücadeleye dönecekti. 17 Nisan sabahı gelen ölüm Turgut Özal’ın Başkanlık ‘önerisini’ tartışmaya açmasına fırsat vermedi.
Demirel ise çıkarken değil ama Çankaya’dan inerken ‘Başkanlık’ sistemini savunmaya başlamıştı. Futboldan siyasete farklı alanlarda ‘ilginç’ önerileri olan Besim Tibuk ve taraftarları yakın zamana kadar ‘Başkanlık’ sisteminin en katı militanları idiler.
Esasında bu ‘köklerimizde’ yer alan bir geleneksel davranış biçiminin güncel siyasal hayata (demokrasi) uyarlanmış versiyonu idi.
Bey, Kağan, Han, Padişah ve Sultan geleneksel Türk devlet yapılanmasının yönetici adlarıdır. Sıfatları ne olursa olsun bütün bu liderler kendi alanlarında mutlak hâkim bir başkandılar.
Kısaca Türk adı verilen boylar, akraba topluluklar tarihin neredeyse her döneminde sınırlı bir kara parçasına bağlı kalmamışlardır. İslam’ın kabulü sonrası ise İ’lay-ı kelimetullah davası uğruna ‘cihad’ ve ‘fütuhat’ la aşılan ufuklara manevi anlamlar yüklenmiş ve ulvi bir nitelik kazandırılmıştır.
Türk tarihinin derinliği her zaman vurguladığımız 16 devletten dahi daha fazlasını içermektedir.
Recep Tayyip Erdoğan’ı ‘Milliyetçi kesimlerle kavgalı’ hale getirmek isteyenlerin Cumhurbaşkanı’nın Külliye’de resmi karşılamalarda Türk mavisi olan ‘turkuaz’ı öne çıkartmasını, 16 Türk devletini sembolize eden bir görsel düzenleme yaptırmasını es geçmesi körlüktür. Öyle ya ‘Türk’ kelimesini önemseyen yaklaşımlar ve uygulamalar yapıldığı söylenilen hiçbir dönemde Türk tarihi ve bilinci bu denli öne çıkartılmış değildi.
Türkiye, geçmişinde kıtalara hükmeden bir Osmanlı İmparatorluğu’nun borçlarını ödemekle övündüğü gibi onun sömürgeci olmayan fütuhatçı ruhunun da sahibidir. (varis)
Türkler, fetih ve genelde Batı’ya dönük ilerlemelerini genlerine kadar işletmiş bir millettir.
Türkler, ayrıca ellerinde tutup egemen oldukları topraklarda soyuna sopuna, dinine inancına bakmadan engizisyondan kaçan Seferad Yahudilerine, Rus mezaliminden kaçan Çerkez ve Kafkas halklarına ve hatta Ruslardan kaçan Ruslara, Saddam’ın kimyasal bombasından kurtulan Kürtlere ve birçoğuna sorgusuz sualsiz kucağını açmış yüce bir millettir.
Bugün yürürlükte olan Misak-ı Milli, 28 Ocak 1920’de son Osmanlı Meclis-i Mebusanı’nda ‘ Ahd-ı Milli Beyannamesi’ ile kabul edilmiştir. Lozan ile elde edilen bu sınırların Batı Trakya, Batum, Musul ve Kerkük gibi ‘eksik’ halidir. Hatay dahi daha sonradan ‘iltihak’ edilebilmiştir.
Türkiye genleri, tarihi, İslam bayraktarlığındaki misyonu, insanlık pozisyonu gereği daraltılmış bir coğrafyaya hapsedilebilecek sıradan bir devlet değildir.
Sıradan olmayan devletlerin, liderlik becerisi ve fıtratı bulunmayan, kime hizmet edeceğinden emin olunmayan, milletiyle ayrışık veya teatral şekilde bütünmüş görüntüsü veren kişilerce yönetilmesi felaketlere yol açar.
Yakın tarihte ve coğrafyada, Moskova’da ABD destekli adeta bir karşı darbe ile Sovyetleri dağıtan Boris Yeltsin Rusya’sının 1990’larda içine düştüğü sefalet ve dağılma hatırlanmalıdır.
Büyük tarihi mevcut, misyonu bulunan, insanlığa karşı sorumlu olan bir Türkiye maceracı egoların değil telefonun ucunda her ülkede liderlere ulaşabilen bir Başkanın yönetebileceği ülkedir.
Bugün, ‘Ne alaka’ diyenler, ABD’nin ‘burnunun dibinde’ Venezuela ile olan yakın ilişkinin ne anlama geldiğini ancak çok ileride anlayabilirler. Çünkü, sadece megolamanik taleple davrananların dibimize yerleştirilen ve ordu ile teçhizatlanan PYD’yi (PKK), Yunanistan’daki üslerin anlamını kavraması dahi mümkün değildir.
Türkiye siyasal, kültürel ve ardından da coğrafi genleşmesini sürdürecektir. Bu ise sadece bir dünya lideri ile kurgulanıp yönetilebilecek bir durumdur.
.Erdoğan neden dünya lideridir (3)
#Recep Tayyip Erdoğan#AK Parti#MGK
Kasım 16, 2024 06:303dk okuma
Paylaş
DÜNYADA rastgele, konjonktürel, vasat işlerle tarihe geçmiş bir lider yoktur.
Recep Tayyip Erdoğan ‘zihinsel dönüşümün’ birkaç farklı alanda da lideridir. Ve bu dönüşümlerden her biri onu tarihte kalıcı şekilde var edecektir.
Düşünsenize, ‘Milli Görüş’ fikrinin önderi Prof. Dr. Necmettin Erbakan, Süleyman Demirel hükümeti döneminde, Başkan seçildiği TOBB’dan çilingir ve polis marifetiyle çıkartılmıştır. Erbakan’ın kurduğu Milli Nizam Partisi kapatılmış, kendisi yurtdışına bir anlamda sürgün edilmiştir. Hocanın daha sonra kurduğu Milli Selamet, Refah, Fazilet Partileri kapatılmış, hükümeti yıkılmış, Saadet Partisi öncesinde kendisi siyasi yasaklı hale getirilmiştir.
Oysa Recep Tayyip Erdoğan, aynı badirelerden geçmesine, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’ndan alınıp Pınarhisar’da hapse konulmasına rağmen, kurduğu AK Parti ile iktidara gelmiş, siyasi yasağından kurtulmuş, önce Başbakan ve sonra halk oyuyla seçilen ilk Cumhurbaşkanı ve Başkan olmuştur. Dönemin ‘mütekebbir’ ve ‘hadsiz’ MGK’sında Necmettin Erbakan’a olmadık eziyetler yapılırken, Recep Tayyip Erdoğan buna benzer hiçbir duruma imkân ve zemin vermemiştir.
Nisan 2007’de Genelkurmay’ın e-Muhtıra’sını aynı anda en sert şekilde cevaplayan ve o muhtıracı kadroları hızla tasfiye eden, itibarlarını olması gereken düzeye ‘çeken’ de Erdoğan’dır.
Erdoğan’ın AK Partisi’nin kapatılması için açılan dava da Temmuz 2008’de ‘kapatmama’ ile sonuçlanmıştır. Erdoğan, baskı ve zulüm ile siyasi partilerin kapatılamayacağını artık kabul edilen bir gerçeğe dönüştürmüş; eziyet ve zulmeden vesayetçilerin çöplükte yer bulacağını göstere göstere kaç kez ortaya koymuştur.
Bu, siyasal güvence alanında en köklü zihinsel dönüşümdür. Bugün, Erdoğan’ın sayesinde 30’lu yaşlar ve altındaki hiçbir kimse bu ve benzer partilerin kapatılabileceğiyle ilgili bir hayal sahibi dahi değildir.
Ayrıca, Erdoğan döneminde ikinci zihinsel dönüşüm siyasal ‘üremede’ olmuştur.
İlk parti olması sebebiyle CHP’den çıkarak oluşan siyasi partiler ağırlıkla artık AK Parti ve Erbakan çizgisinden çıkarak oluşmaya başlamışlardır: Has Parti, Türkiye Partisi; Yeniden Refah Partisi, Gelecek Partisi, Deva Partisi gibi. Çünkü Erdoğan ile ‘ana akım’ siyasi hareket yer değiştirmiştir. Kurucu parti işlevi AK Parti’ye geçmiştir.
Bir başka zihinsel dönüşüm inancın ve inanca göre giyimin karşılaştığı zulmün ortadan kaldırılmış olmasıdır.
Bugün kapalı (tesettürlü) Türk kadını ve genç kızları polis, savcı, hâkim olabilmekte, rahatça üniversitede eğitim görebilmektedir.
Erdoğan bu zihinsel değişimi sadece devlet katında gerçek kılmamıştır; bu yasakların sebebi olan CHP, partisine çarşaflı üye katmış, çarşafa rozet takmış, Parti Meclisi’ne tesettürlü üye seçmiştir.
Tarihte yer almak için halkına, devletine ve yakınlarına farklı şekillerde özgüven, sorun çözme ve aşma becerisi, sonucu alma ve kalıcılaştırma gücü aktaran bir kişi pek tabii sıradışı ve üstün niteliklidir.
Recep Tayyip Erdoğan’ın bu zihinsel dönüşümleri gerçekleştirmesi önümüzdeki yıllarda Türkiye’nin kalıcı toplumsal barış ve bütünleşmeye, siyasetin vesayetten kurtarılmış üretken güce ulaşmasına birçok faydaları daha da anlaşılır kılacaktır.
Menderes’in özgürlük, Demirel’in kalkınma, Turgut Özal’ın değişim, Erbakan’ın Milli Görüş ile bağımsızlıkçı amaçları Recep Tayyip Erdoğan’ın sağladığı bu zihinsel dönüşümlerle ilk kez tam uygulanabilir ve sürdürülebilir bir zemine kavuşmuştur
.
Erdoğan neden dünya lideridir (4)
#Recep Tayyip Erdoğan#İTO#ABD
Kasım 18, 2024 06:303dk okuma
Paylaş
Recep Tayyip Erdoğan ‘kültürel dönüşüm’ ve ‘kültürel etki alanı’ üretme ve geliştirmede de Türkiye Cumhuriyeti tarihinin tek ‘başarılı’ lideridir.
Küreselleşmenin ve iletişim ağlarının getirdiği tahribat, ‘tekilleştirme’ , ‘benzeştirme’ ve hatta ‘aynılaştırma’ çabalarının geldiği insanlığa aykırı karmaşa ortadadır. Birbirine benzeyen şekilde ‘olmaya’ çalışan, cerrahi operasyonlarla aynı tipe kavuşan, cinsiyetsizleştirme ve bayağılaştırma saldırısı altındaki insanlığa, geniş bir coğrafyada milli, manevi değer aktarmaya çalışan bir bakış açısı ve lideri... Zorluk derecesine bakın!
Recep Tayyip Erdoğan’ın liderliğindeki Türkiye’nin kültürel etki alanı üretme ve genişletme konusundaki somut ve net bir sonucuna dikkat çekelim; Türk müziği ve dizi sektörü küresel oyuncu olmuştur. Pek tabii, rahmetli Özal ile başlayan özel televizyon sürecinin en son noktası bu olmakla beraber çeşitli bakanlıklar ve ticaret odalarının (İTO) daimi desteği bu sektörlerin gücünü geliştirmiştir.
Bugün Recep Tayyip Erdoğan, Türk turizmi, Türk dizileri, Türk mutfağı evrensel bilinirliği ve marka gücü olan konumdadırlar.
Türkiye’nin kültürel etki alanı genişlemese daha 1990’larda pembe dizi satın aldığımız Latin Amerika ülkelerinde (Brezilya ve Arjantin) Türk dizileri izlenmez, ABD’nin burnunun dibinde Türkiye sempatisi oluşan milletler oluşmazdı.
Düne kadar AB ülkelerinden bazılarına mahkûm ve ucuz şekilde satılarak hayat bulan Türk turizmi, bu kültürel etki alanının pazarlamaya etkileri olmasa bugün ne ziyaretçi, ne kişi başı harcama ve ne de milliyet sayısı açısından artış gösteremezdi.
Türkiye’nin bu son dönemde Afrika ile tesirli diplomatik ilişki geliştirmesi, diplomatik misyon varlığını arttırması, Afrikalı öğrencilere de kapıları açmasının bugün ve dahası yarınlarda nasıl bir büyük gücün işareti olduğu ortadadır.
Dijital emperyalizmin dijital köleler meydana getirmeye çalıştığı bu çağda, Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde Türkiye, adeta ‘uyuyan’ TRT’yi de ayrı bir etki gücü merkezine dönüştürme yolunda önemli aşamalar kat etmiştir. TRT World henüz bir BBC gibi olamamışsa da TRT Arabi izlenen ve ciddiye alınan bir konuma yükselmiştir.
TİKA eliyle ecdadın tarihi varlık izleri yeniden restore edilmiş, bir çok ülkede insanlığa bırakılan Türk mirası yeniden ‘var’ kılınmış, Türk izleri ölümsüzleştirilmiştir.
Genleşmesini devam ettirecek bir ülkenin yeniden inşasındaki, kurucu unsur AK Parti ve Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın bütün bu adımları bir ‘bütünlük’ içinde attığını söylemek hakşinaslık teslimiyetidir.
Her ne kadar halen Türk arama motoru, Türk dijital uygulama platformu gibi alanlarda dış etki ve dijital bağımlılık noktasından kurtulmamış olsak da bunların da bir şekilde gerçekleşeceğine inanıyorum.
Türkiye son 20 yılda kültürel dönüşüm ve kültürel etki alanı genişletmesi ile rahatlıkla ifade edebileceğimiz Türkiye Yüzyılı kavramının temelinde sağlam bir yapı kurmuştur.
Recep Tayyip Erdoğan’ın kararlı, şuurlu, dirayetli ve kimlikli duruşu; yerel siyasi figür olmaktan küresel aktör olmaya yükselişinde bu kültürel etki alanı da taşıyıcı unsurlardandır.
Türkiye’nin her türlü stratejik işbirliği, hangi alan olursa olsun diğer ülkelerle ikili ilişkileri bu kültürel etki alanının sayesinde daha da kolaylaşmıştır.
Bütün bu vizyonu dur duraksız nakış gibi işleyen bir liderin, kültürel dönüşümle yönlendirdiği toplum, kültürel etki alanı ile etkilediği insanlık ve milletler ile Türkiye’nin yarını için büyük bir istikrar ve güce sağlam zemin kurduğu açıktır.
Kayıkçı kavgası zihniyetinden ve bağnazlıktan uzak değerlendirme yapabilme olgunluğunda olanlar bunu göreceklerdir.
.
Erdoğan neden dünya lideridir (5)
#Erdoğan#Dünya Lideri#DEVLET
Kasım 20, 2024 06:293dk okuma
(Değerli okurlarım ‘dünya lideri’ ve Recep Tayyip Erdoğan adını yan yana koyarken, kasıtlı veya kasıtsız, sığ, bağnaz ve güncel tartışmalarla meşgul veya işgal edilmiş zihin ve vicdanların tepkili olacağı malumdu. Nitekim oldu, oluyor, olacak. Yine geniş açıda ve doğru gördüğümü yazmaya devam edeceğim. Gelen mesajlara da en sonda ayrıca cevap vereceğim.)
Haberin Devamı
İnşaatlarda görünmeyen işlemler, ön hazırlıklar ve idari süreçler vardır; projeler, yapı inşaat izni vb. Ertesinde ise ‘meşakkatin’ en büyüğü yine en az görünen veya hiç görünmeyen kısımdadır; hafriyat ve temel. Zemin gözüktükten sonrası daha kolay ilerler.
Sosyal, siyasal ‘inşaat’ ile yapı inşaatının da benzerlikleri bu açıkladığım kapsamda çoktur. İyi proje, detaylı düşünülmüş ve en mantıklı, en akılcı çözümler yerleştirilmiş olandır. En sağlam yapı, temelinden itibaren doğru ve yeterli malzeme, iyi teknik uygulama ile yapılandır.
Bir siyasi hareket, bir iktidar, bir hükümet veya bir devlet için de bu ‘inşaat’ açıklaması geçerlidir.
Erdoğan, pek tabii dünya lideridir. Çünkü, Türkiye Cumhuriyeti’nin ‘altyapısını’ dönüştürdüğü gibi, birçok ülke liderine de öğretici olarak benzer dönüşümleri tetiklemiştir.
Altyapı denildiğinde bazı ‘aklıevveller’ sadece su- kanalizasyon düzeyinde algılamakta, inatla altyapının ne demek olduğunu anlamamaktadırlar.
Tersten başlayalım; bu memlekette, uzun süre ‘içindekiler’ yeterince milli olmadığı gibi, MİT’in Ankara ve İstanbul’daki binaları dahi köhne, çağdışı çalışma ortamı bulunan, dağınık, güvenlik zaafı bulunan yapılardı. Bugün, Ankara’da Kale, İstanbul’da Maslak’ta bulunan ana hizmet binalarının ‘kudretli’ bir ülkeye yakışan hali gurur vericidir.
Demokrat Parti’ye karşı yapılan 60 darbesinde Cumhurbaşkanlığı Muhafız Alayı’nın Cumhurbaşkanı’nı ‘derdest’ ettiği günü düşünün; ne tuhaftı! Ve dahası, Ankara’da Bakanlıklar denen bölgede yan yana sıralanmış, yetersiz, 2. Dünya Savaşı yıllarından kalma derme çatma binalarda devlet yönetilmeye çalışılıyordu. Bu binaların ortasında, yanında ve etrafında ise Genelkurmay ile (deniz olmayan Ankara’da) Deniz Kuvvetleri dahil kuvvet komutanlıkları sıralanmaktaydı. Bu ‘sembolik’ olarak da bir içe dönük ‘kuvvet’ gösterisinin şahikasıydı. Şimdi bu binalar da çağa uygun, monoblok yapılarda, tam güvenli şekilde yeni ‘askeri kampüslerde’ toplanmaktadır.
Şehir Hastaneleri ‘şehir dışında’ diye bağrışanlar, şehirlerin ne denli genişlediğini, ulaşım imkânları ile durumun sorunsuz bir hale geldiğini dahi görmemek için her şeyi yapıyorlar.
Birçok kentimizin birbiriyle bağlantısı mühendislik şaheseri tüneller, otoyollar ve viyadüklerle kolaylaştı, kısaldı. Trabzon’dan 4 saatte ulaşılan Gümüşhane 45 dakikaya en güvenli şekilde gidilir hale geldi. Gümüşhane- Bayburt 20 dakikalık yol oldu. Kuzey Marmara Çevre Yolu, Osmangazi – İzmir Otoyolu, Çanakkale Çevre Yolu hep ‘bugünkü’ maliyet hesabı ile yıpratılmaya çalışıldı, çalışılıyor. Tıpkı Rahmetli Menderes’e Sirkeci – Yeşilköy (sahil yolu) ve Vatan Caddesi, Demirel’e Boğaziçi (15 Temmuz Şehitler) Köprüsü’nde karşı çıktıkları gibi... Tıpkı rahmetli Özal’a da Çeşme – İzmir otoyolu yapılırken karşı çıkan İzmir’in bugün ‘bu yol az’ diye sızlandığı gibi benzer itiraflar zaman içinde gelecektir.
Kamu binaları, israf gibi muhalefet edilse dahi çalışma zevki, teknolojik ve genel güvenlik hissi veren, ergonomik yapılara dönüştü.
Ülkenin fabrikalarını ‘sattılar’ diye yırtınan ‘kör muhaliflerin’ saymasını bilenleri Organize Sanayi Bölgeleri sayısının 400’e yaklaştığını, Teknopark ve Kuluçka Merkezlerinin yaygınlaştığını da bir saya saya öğrenseler.
Bunu anlamanız için bir Ermeni vatandaşımızın Erivan’dan İstanbul Havalimanı’na geldikten sonra hissettiğini; ‘Türkiye büyük devlet. Havalimanlarında dahi bunu anlamak mümkün’ sözlerini duysalar. Ama onlar havalimanlarının ‘fizibilitesini’ ülke güvenliği ile ilişkili rolünü anlamadan sadece yolcu sayısı ile düşünecek kadar ‘gerçeklerden’ uzaklar.
Ankara’daki Gar’a bir ‘eser’ olarak bakıp, hızlı tren yaygınlaşmasını da alkışlasalar!
Düşünsenize 20 yılda Türkiye sadece rüzgâr enerjisinde bile dünya da sayılı ülkeler arasına girmiştir.
Asla vicdani değerlendirmeye ulaşmayacaklar. Bu da bir kör inat işte.
Türkiye, bu dönemde altyapı dönüşümünü tamamlamak üzeredir.
Recep Tayyip Erdoğan, bu altyapı dönüşümünün üzerine inşa edilmekte olan ve edileceklerle de anılacaktır
Erdoğan neden dünya lideridir (6)
#Recep Tayyip Erdoğan#TBMM#Hakan Fidan
Kasım 23, 2024 06:292dk okuma
2015 yılında bir konuşmasında Sayın Cumhurbaşkanı, ‘Eğitimde henüz başarılı olamadık’ demişti. Eğitimin içine ‘ne koyduğunuza’ bağlı olarak bu sorunun cevabı olumlu ya da olumsuz verilebilir.
Ancak, ‘döneminde bugün ‘ liyakatsız’ diye eleştiri yağmuruna tutulanların (salt partizanlıkla atanmış olanlar hariç) tamamına yakının söylenilenin tam tersine ‘ehil’ ve ‘bilgili’ oldukları kesindir.
2002 Kasım’ında Recep Tayyip Erdoğan siyasi yasaklı olarak TBMM’ye girememişken partisi iktidara geldi. Hatırlayınız Türkiye bu ‘kaotik’ ve demokrasi açısından trajikomik olayı yaşadı. Irak’a müdahale edecek olan ABD’nin ‘uzantılarının’ dahi bu ‘komedi’ içinde muhtemel elleri vardı.
Devlet, tepeden tırnağa 1935-45 arası doğumlu olanların, yani karakter ve kişilikleri 2. Dünya Savaşı ve ‘İsmet İnönü’ döneminde oluşanların kontrolünde idi. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Sabih Kanadoğlu’nu hatırlamanız, o günkü devletteki ‘prototip’ kafayı anlamanız için yeter de artar bile.
Bir de ‘yargı ve güvenlik’ başta olmak üzere devlete ‘sızmış’, boş bulduklarını sandıkları andan itibaren de azgınlaşmış FETÖ kadrolarının nerelerde neler yaptıklarını tekrar gözünüzün önünden geçiriniz.
Yıllarca, DPT’de dahi bulunan nitelikli memleket sever kadroların (Turgut Özal, Korkut Özal, Mehmet Keçeciler, Cevat Ayhan, Recai Kutan, Hasan Celal Güzel, Yusuf Özal, Ekrem Pakdemirli, Hüsnü Doğan gibi) ‘takunyalı’ olarak yaftalandıkları, ‘badem bıyık’ diye hor görülenlerin devlet katında yer bulmakta zorlandığını unutmayınız.
İşte Recep Tayyip Erdoğan döneminde, ‘İnönü artıkları’ yaş haddiyle, FETÖ iltisaklıları da yargı ile devletten uzaklaştırıldı.
Türkiye artık devlette millileşmiş kadrolarla, milletiyle bütünleşmiş kafalarla yönetilmektedir.
Bugünkü Bakanlara bakınız; örneğin Hakan Fidan, Mehmet Fatih Kacır, Alparslan Bayraktar, Ömer Bolat, Abdulkadir Uraloğlu, Dr. Kemal Memişoğlu gibi isimlerin konularına hâkim ve ehil olmadıklarını mı söyleyeceksiniz?
TİKA ve MİT geçmişi ile Dışişleri Bakanlığı öncesinde perspektif ve derinlik kazanan Hakan Fidan’ın birikimini ve ‘yerliliğini’ Cumhuriyet tarihinin kaç Dışişleri Bakanı ile kıyaslayacaksınız?
Liyakat diyorlar. AK Parti ile ‘geçmiş’bağı olmayan Mehmet Nuri Ersoy’un turizmi ve dünyayı bilmediğini mi iddia edeceksiniz?
Hatta, bugün görevde olmayan eski THY Başkanı İlker Aycı’nın dahi o görevinden ayrıldıktan sonra Hindistan Hava Yolları’na atanmasının ‘beceri’ ve ‘bilgi’ eksiği ile olduğunu mu söyleyeceksiniz?
Recep Tayyip Erdoğan vakıflar, belediyeler, kamu kadroları eliyle bu dönemde Türkiye’nin yarınlarında da ‘damga vuracak’ kadroları sıfırdan inşa etmiştir. Özel Kalem Müdürü Dr. Hasan Doğan, Dış Politika Başdanışmanı Akif Çağatay Kılıç , MİT Başkanı Dr. İbrahim Kalın gibi isimlerin varlığı da ayrı örneklerdir.
Recep Tayyip Erdoğan, dünya lideridir çünkü, dönüştürdüğü bir zihniyeti, altyapıyı, toplamda bir ülkeyi yarınlarda da daha güçlü şekilde taşıyacak, geliştirecek bütün kadroları yetiştirmiş, sorumluluk ve yetki vermiş, pişmelerini sabırla beklemiştir.
Bu kadrolar, eğer kibir denizine düşmez, mücadele ve davanın geldiği noktanın değer ve hassasiyetini tam kavrarlarsa, bundan 100 yıl sonra da Recep Tayyip Erdoğan’ın ne yaptığının anlaşılmasında değerli katkıları olacaktır.
.
Erdoğan neden dünya lideridir (7)
#RECEP Tayyip Erdoğan#Rıfat Bali#Vehbi Koç
Kasım 25, 2024 06:293dk okuma
RECEP Tayyip Erdoğan liderliğinde Türkiye insani yardımın ‘küresel efendisi’ olmuştur.
Bugün, Suriyeli sığınmacılar nedeniyle yaşanılan tartışmaları demografik olarak doğabilecek potansiyel durum ve entegrasyonun yetersizliği haricinde ‘siyasi polemik’ sınıfına sokabiliriz.
Zira bu toprakların ‘zor duruma düşen, düşürülen insanlığa’ tarih boyunca kucak açtığı aşikârdır. Daha önce ifade ettiğimizi tekrarlayalım:
“Türkler, ayrıca ellerinde tutup egemen oldukları topraklarda soyuna sopuna, dinine inancına bakmadan engizisyondan kaçan Seferad Yahudilerine, Rus mezaliminden kaçan Çerkes ve Kafkas halklarına, Saddam’ın kimyasal bombasından kurtulan Kürtler’e ve birçoğuna sorgusuz sualsiz kucağını açmış yüce bir millettir.”
‘Yahudi milleti’ bir çok defa Osmanlı topraklarına sığınmak zorunda kalmıştır, her defasında kabul’ ile karşılaşmıştır. Örneğin 1376’da Macaristan’dan, 1394’te Fransa’dan, 15. yüzyılın başında Sicilya’dan,1420’de Venedik’ten ve 1470’te Bavyera’dan kovulan veya kaçan Yahudiler gibi...
Diğer yandan Rıfat Bali adlı yazar aksini ifade etse dahi Türk Dışişleri’nin (kısmen) övündüğü önemli faaliyetlerinden biri 2. Dünya Savaşı yıllarında bazı konsolosluk veya elçilik görevlilerinin Türkiye Cumhuriyeti kimliği vererek Avrupalı Yahudileri kurtarmasıdır. Bu kişilerden önde gelenler Necdet Kent (oğlu daha sonra küresel Coca Cola başkanı olan Muhtar Kent), Behiç Erkin, Selahattin Ülkümen ve Namık Kemal Yolga’dır.
Bu kurtarmalardan bazılarında bölgesel olarak da olsa ‘demografik değişimler‘ yaşanmış, Türkiye’de İstanbul, İzmir, Edirne ve (Selanik’te) bazı yerler ‘Yahudi mahallesi’ olarak tarihte yer almıştır. İstanbul’da Balat, İzmir’de Kemeraltı buna örnektir.
Bir de İsmet İnönü döneminde Romanya’dan Struma vapuru ile kaçan yaklaşık 800 Yahudi yolcunun Almanlarca katledilmesine ‘izin veren’ bir anlayış vardır. Gerçi, ‘özel’ ve ‘güçlü’ o dönemde de ‘işini görebilmiştir’. Vehbi Koç’un araya girmesi ile İçişleri Bakanı Faik Öztrak ve İstanbul Emniyet Müdürü İhsan Sabri Çağlayangil’in destekleriyle Standart Oil Romanya Müdürü Martin Segal vapurdan indirilmiştir.
Burada sayılanların hiçbiri Recep Tayyip Erdoğan döneminde gerçekleşmemiştir.
Recep Tayyip Erdoğan ‘dünya lideridir’, çünkü döneminde Türkiye ırk, din, dil, cinsiyet farkı gözetmeksizin ihtiyaç duyulan yerlere, süratle ve imkânların elverdiği ölçüde insani yardım ulaştırmaya gayret etmiştir ve etmektedir.
Dışişleri listelemiştir: Türkiye, 2021 yılında gayrısafi milli gelirinin yüzde 0.86’sını insani yardım için ayırarak 2015’ten beri sahip olduğu “dünyanın en cömert ülkesi” konumunu sürdürmüştür
Ülkemizin yakın geçmişte yaptığı insani yardım faaliyetleri arasında 2004 sonunda meydana gelen Güneydoğu Asya depremi, 2005’teki Pakistan depremi, 2006’da Lübnan’da yaşanan insani kriz, 2008 yılının sonunda patlak veren Gazze krizi, 2010 yılında meydana gelen Haiti ve Şili depremleri ile Pakistan’da yaşanan sel felaketi, 2011 yılında meydana gelen Japonya depremi, 2013 yılında Filipinler’de meydana gelen tayfun, 2014 yılında Balkanlar’da meydana gelen sel felaketi ve Gazze’ye yönelik saldırı, 2015’de Nepal depremi ile Irak’taki çatışma kaynaklı insani kriz, 2015 ve 2016’da Yemen ve Libya’daki insani kriz ile 2016’da Makedonya’daki sel felaketi sonrasında gerçekleştirilen yardım operasyonları önemli yer tutmaktadır. 2017 yılında Kolombiya ve Gürcistan’da, 2018 yılında Vietnam, Laos ve Endonezya’da, 2019 yılında Mozambik, Afganistan, Arnavutluk, Bangladeş, Bosna-Hersek, Burkina Faso, Cezayir, Cibuti, Çad, Etiyopya, Filistin, Gambiya, Güney Sudan, Gürcistan, Irak, İran, Kamerun, Kolombiya, Komorlar, KKTC, Lübnan, Moğolistan, Myanmar, Namibya, Nijer, OAC, Özbekistan, Pakistan, Somali, Sudan, Ürdün ve Yemen’de, 2020 yılında Afganistan, Arnavutluk, Bangladeş, Çad, Cibuti, Etiyopya, Filipinler, Filistin, Fiji, Güney Sudan, Kamboçya, KKTC, Kuzey Makedonya, Myanmar, Nijer, Özbekistan, Pakistan, Romanya, Somali, Tanzanya, Tunus, Ukrayna, Ürdün ve Yemen’de, 2021 yılında Bosna-Hersek, Fiji, Guatemala, Güney Sudan, Haiti, Hırvatistan, Honduras, Moğolistan, Mozambik, Panama, Saint Vincent ve Grenadinler, Tacikistan’da, 2022 yılında Afganistan, Brezilya, Irak, Madagaskar ve Pakistan’da meydana gelen sel felaketi, orman yangını, deprem, kasırga, yanardağ patlaması gibi doğal afetler nedeniyle nakdi ve ayni yardımlar gerçekleştirilmiştir.
Şimdi yine aklıevveller, “Bizim ihtiyacımız varken başkasına ne yardım ediyoruz?” diyeceklerdir!
İşte o aradaki bakış farkı ‘insanlıktır’ ve dünya ‘insan‘ olana ‘lider’ gözüyle bakabilmektedir.
.
Erdoğan neden dünya lideridir (8)
#Recep Tayyip Erdoğan#UKRAYNA#RUSYA
Kasım 27, 2024 06:293dk okuma
Recep Tayyip Erdoğan, 2017 yılındaki anayasa referandumu öncesinden itibaren Türkiye Cumhuriyeti devleti için tarihi bir birlikteliği yeniden sağlamayı başardı. Bu ‘birlik’ esasında zaten yüzyıllardır mevcut idi ve bir ara ‘ayrıştırılmış’ ve kaybettirilmişti. Bu, Türk ve İslam beraberliğinin ‘siyasi yansıması’ idi.
Milliyetçi Hareket Partisi’nin 1997 yılında kurucu ve karizmatik lideri Alparslan Türkeş’in vefatı sonrasında Genel Başkanı olan Devlet Bahçeli’nin sorumlu devlet adamı bilgeliği bu ‘yeniden birleşme’ ve ittifakın temel gücü oldu.
Zaten Ekim 1991’de genel seçimlere o zaman Necmettin Erbakan liderliğindeki Refah Partisi, MHP ve IDP (Aykut Edibali -Islahatçı Demokrasi Partisi / sonradan Millet Partisi) ittifakı olarak RP çatısı altında girmişler, baraj riskini bertaraf etmişlerdi. Kaldı ki 1980 darbesi olduğunda MHP Genel İdare Kurulu’nun en saygın kişilerinden biri, partinin ideoloğu olarak bilinen kişisi (yakından da tanıdığım) Seyyid Ahmet Arvasi idi. Arvasi ve MHP ‘Türk İslam Ülküsü’ yolunu dava olarak benimsemişlerdi.
Kısacası ‘milli’ olan görüş ve ‘milliyetçi’ olan hareket esasında ortaklık edebilecek, bütünleşebilecek bir maziye, inanca ve ortak siyasi geçmişe de sahiptiler.
Ne mutlu ki Recep Tayyip Erdoğan ve Devlet Bahçeli, Türkiye’nin yarını ve ‘kendi’ olabilmesi için bu ‘yeniden inşası’nı birlikte yapmak iradesini ahenk içinde yürütmeye devam ediyorlar.
İçeride sağlanan bu ‘milli ahenk’, dünyanın en geniş coğrafyasına hükmeden Rusya Federasyonu ile olan ilişkilerde de faydalı yansımalara dönüştü, dönüşüyor. Yıllarca Kızıl Elma ve Turan ideali peşinde koşan Sultan Galiyev, Enver Paşa gibi dava insanlarının ‘hayali’ ilk kez sonuca yaklaşmakta. ‘Dilde, fikirde, işte birlik!’ diye bir yön ortaya koyan, 1907’de Rusya’da ‘İttifak-ı Müslimin’ birliğini kuran İsmail Gaspıralı bugün Recep Tayyip Erdoğan-Devlet Bahçeli birlikteliğinin gücü, Erdoğan’ın görünen ve görünmeyen etki alanı ile Türk Devletleri Teşkilatı’nın kurulması ve ortak alfabe ile başlayan sürecin açılmasını sağlamıştır.
Anadolu’nun İslamlaştırılmasında Muhyiddin İbn-ül Arabi ve Ertuğrul Gazi’nin manevi birlikteliği bugün de şekil değiştirerek devam etmektedir. Putin Rusya’sı, Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği döneminden farklı olarak Türk Dünyası’nın bütünleşmesinden rekabet ve düşmanlık endişesini kaldırmış, işbirliği ve dostluk potansiyelini kabullenmiştir. Avrupa Birliği içindeki Macaristan’ın Viktor Orban ile bu Türk dünyasının içinde bir asli unsur olarak yer alması ve Turan Kurultaylarına ev sahipliği yapması da yine bu son 20 yılda gerçekleşen vâkıâlardır.
Recep Tayyip Erdoğan, kenetlenmiş ve alfabe birliğinden dil birliğine, ortak para ve (yatırım finansmanı için) Türk Fonu kurmaya geçişi çalışan Türk dünyasına da samimi şekilde ‘ağabeylik’ etmektedir. Devlet Bahçeli, Türkçülükle övünen tüm ülkücülere bu ‘hediyeyi’ sağlayan en büyük ülkücü olarak kayda geçmiştir.
Kırgızistan -Türkiye Manas, Ahmet Yesevi gibi Türkiye ile ilişkili üniversitelerin Kırgızistan ve Kazakistan’da başarıyla faal olması, sayılarının artma ihtimali de Türk yarınları için ayrı ümit ışıklarıdır.
Recep Tayyip Erdoğan’ın Ukrayna-Rusya çatışmasında (her iki taraf savaş dememektedir) dahi azami denge siyasetini başarıyla uygulaması, eşzamanlı olarak Türk Devletler Topluluğu’nda tarihi değerde adımları arttırması, Türkiye’nin NATO üyeliği ve AB’de aday üyeliğine rağmen BRICS’e üyelik için başvurabilmesi alt alta yazılarak topluca değerlendirilmelidir.
Recep Tayyip Erdoğan, ikili ilişkiler yoluyla yeni kazançları diplomatik pekiştirme ile elde ede ede Türkiye’nin önünü açmaya, yeni derinlikler katmaya ve ufuklar açmaya devam etmektedir.
Recep Tayyip Erdoğan’ı günlük konuların ötesinde değerlendirmek için bu yönleri de asla unutmamak gerekir
Erdoğan neden dünya lideridir? (9)
#Erdoğan#SGK#Kılıçdaroğlu
Kasım 30, 2024 06:293dk okuma
Paylaş
Günlerdir değerlendirmeye çalıştığımız Recep Tayyip Erdoğan’ı, ‘güncel gözlük’ takan kişilerin anlaması zordur. Geleceğe dürbünle bakabilme becerisi, bunu yapabilmek için de ‘önyargı arınması’ gereklidir.
Önyargı arınması ifade olarak yazması kolaydır da gerçekte yapılabilmesi çok zordur. Tarih ve olayları bilmek, vicdan ile muhasebeleştirmek ve gelecek hakkında öngörü sahibi olmak şarttır. Bunlardan herhangi birinin eksikliği formülü bozar, kişinin yaklaşımını eksik ve dengesiz hale getirir.
Recep Tayyip Erdoğan’dan, SSK Müdürü Kemal Kılıçdaroğlu’ndan batak devralınmış sosyal güvenlik sistemini Norveç düzeyinde maaş dağıtır hale getirmesini beklemek ne denli gerçekçidir?
Memlekette 38 yaşında insanı emekli eden siyasi sorumluluk, bu yaşta emekli olmayı içine sindiren ahlaki zaaf çokça bulundukça kim, neyi, nasıl düzeltebilecektir? Emeklilikte yaşa takılanlar diye ifadelendirilen durumun Hazine’ye yükü ortada iken, emekliler maaşlarının azalmasından şikâyette ne denli haklı iseler, erkenden oluşan haksız yüklere de karşı çıkmamakla çıkan sonuca baştan razı olmaktadırlar.
SGK’nın 2023 yılında yaklaşık 60 milyar, 2024’te yaklaşık 114 milyar TL açık verdiği, vereceğini söylersek, düşük maaşlarla dahi durumun vahameti belki anlaşılacaktır.
Niye bu açıklamayı yazdım?
Recep Tayyip Erdoğan’ın Türkiye’nin bekası ve geleceği için önemini ve yaptıklarını yazıyorum. İç siyaset ve ekonomiden bağımsız bir değerlendirme sürdürüyorum. Bu yazdıklarımın içeriğinde anlatılanları, aynı şekilde yapabilecek 2. bir siyasi kimlik var mı etrafta? Onu söyleyiniz... Yok!
Vakti zamanında Türkiye’nin kendince ‘ oyun kurduğu ‘ ve ittifaklar meydana getirdiği anlatılır ve bununla gurur duyulurdu. 1934’de Atina’da Türkiye, Yunanistan, Romanya ve Yugoslavya arasında Balkan Antantı imzalanmıştı. Türkiye, İran ve Irak arasında 1935’te Sadabat Paktı’nın neden Cenevre’de imzalandığı hiç tartışılmazdı. Fransa, İngiltere, Yunanistan vs gibi ülkelerle birçok ‘saldırmazlık’, ‘dostluk’ gibi anlaşmalar kaleme alınmıştı.
İkili veya çoklu ilişkilerde Türkiye geçmişe kıyaslanamayacak derecede büyük diplomatik beceriler sergilemektedir. Sadece 2017’de BM Genel Kurul’unda İsrail’e karşı alınan oylama başarısı (Kudüs’te diplomatik misyon kurulmaması ) bir göstergedir. Veya BM Güvenlik Konseyi’ne Türkiye geçici üye olmayı seçilerek başarabilmiştir.
İsmail Cem Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi Başkan Yardımcısı olduğunda ortalığı şamataya boğanlar, Mevlüt Çavuşoğlu Başkan seçildiğinde neredeyse tebrik dahi etmemişlerdir. Volkan Bozkır’ın BM Genel Kurul Başkanı seçildiğini Türkiye neredeyse duymamıştır bile.
Recep Tayyip Erdoğan Türkiye’nin küresel duruşunu ‘tahkim’ etmesiyle, Venezuela’dan Somali’ye, Libya’dan Kosova’ya özellikli, derinlikli, kalıcı ilerlemeler katetmesiyle değerlendirilecektir.
Türkiye, dayatılan ve talep edilen anlaşmalardan kurtulmuş, kendi ittifaklarını ve anlaşmalarını yapabilir hale gelmiştir.
Türkiye Cumhuriyeti kurumlarına sızmış azgın FETÖ parçacıklarının Rus askeri uçağını düşürtmesi ve Ankara’da Büyükelçilerini öldürtmesi sonrasında Recep Tayyip Erdoğan’ın Putin ile düzelterek geliştirdiği, yakın hale getirdiği ilişkinin benzerini Türk siyasetinde bugün kurabilecek başka kim olabilir?
Elon Musk’ın geçtiğimiz gün sosyal medya paylaşımında dalga geçtiği ‘insanlı’ savaş uçağından insansız savaş uçağına başarıyla geçen ender ülkelerden biri olabilen Türkiye, bu dönemde sağlanan istihbarat, diplomasi, savunma sanayi ve teknoloji birlikteliğini Recep Tayyip Erdoğan’a borçludur.
Yurtdışındaki askeri üs sayımız, bazı topraklardaki askeri mevcudiyetimiz, ordu eğiten kadrolarımız, iş birlikleri ve gelecek tasarımlarıyla kalıcılaşmaktadır.
Geleceği kurtaran kişi liderdir, günü kurtaran siyasetçi.
.
Erdoğan neden dünya lideridir? (10)
#Recep Tayyip Erdoğan#Cihat Yaycı#Erbakan
Aralık 02, 2024 06:292dk okuma
Paylaş
‘Memleketteki fabrikaları sattılar’ diyen toptancı reddiyeciler ‘362’si tam faal, toplam 404 Organize Sanayi Bölgesi bulunduğundan halen habersizdirler.
Toptancı reddiyeciler Türkiye’mizde 102 Teknopark’ın tamamına yakının son 20 yılda kurulduğunu da duymamışlardır.
Toptancı reddiyeciler 19 Serbest Bölge ile Türkiye’nin küresel ticarette konum geliştirdiğinin de farkında değildirler.
İşte bu 3 sayı ve sadece TeknoFest organizasyonunun geldiği nokta ‘profesyonel cenaze evi ağlayıcısı’ gibi davrananların ne denli haksız saldırgan olduklarını ortaya koymaktadır.
Recep Tayyip Erdoğan döneminde Türkiye birçok başarıda örnek bir durumu, ilk olmayı yaşamıştır.
Polonya, Varşova’da daha büyük bir havalimanı inşa edene kadar İstanbul Havalimanı Avrupa’nın tartışmasız en büyüğüdür.
‘Milli Yeterlilik’, yerli malı haftasında mandalina ve elma düzeyinde yapılan müsamereden kurtarılmış, insansız hava aracı, milli savaş uçağı gemisi, yerli otomobil, milli motor, elektrikli traktör konumuna yükselmiştir.
Türk müteahhitleri dünyanın en büyük ilk 250 şirket içinde tam 44 adetle yer almış, Türkiye 2. duruma gelmiştir. Bu müteahhitler arkalarında hükümet gücü, siyasi ve diplomatik kolaylaştırma, başta Eximbank olmak üzere finansal destek olmasa, bizzat Recep Tayyip Erdoğan’ın talepkâr takibi bulunmasa, o noktaya mı geleceklerdi?
Recep Tayyip Erdoğan dönemi Türkiye’nin milli yeterlilik konusunu tartışmaya açtığı ve bu alandaki eksikleri tespit edip içini doldurmaya çalıştığı, önemli oranda da başarı kazandığı dönemdir.
Sadece ve sadece enerji alanındaki arama çalışmalarında gelinen nokta bir göstergedir.
Milli yeterlilik sağlanan her alan milli bağımsızlık merdiveninin bir basamağıdır.
Müstafi amiral Doç. Dr. Cihat Yaycı bulunduğu Deniz Kuvvetleri’yle ilgili örneklerle konuyu açıklamaktadır. Teknoloji tedariğinde bağımlılık ve maliyet yüksekliğinden bugün milli ve seçenekli tedarik imkânı ile uygun fiyatlı alım noktasına gelinmiştir.
Tabii ki her şey güllük gülistanlık değildir. Daha yüksek teknolojili, katma değeri daha fazla ürünlerin geliştirilmesi devam edecektir.
Rahmetli Özal nasıl Türk ekonomisini dışa açıp, turizm ve ihracatı merkeze oturttu ise, Çiller nasıl içerdeki korumacılığa alışmış kafaların ‘ciyaklamasına’ rağmen Gümrük Birliği’ni sağladıysa, Erdoğan da ‘milli yeterlilik’ kavramını zihinlere kazımıştır.
Türkiye, milli yeterliliği tamamlamadan gerçekten bağımsız bir ülke olamayacaktı. Bu zorlu yürüyüş, irade ve kararlılık, takip ve hesap sorma gücü olan Recep Tayyip Erdoğan sayesinde kesintisiz devam etmektedir.
Merhum Erbakan’ın yerli ve milli motor projelerini hayallerine sığdıramayan, milli motoru baltalayan toptancı reddiyecilerin rant ve mirasyediliğe dayalı zihin atmosferleri, yapılanları maalesef asla anlayamayacaktır.
Milli yeterlilik milli kararlılık ile gerçekleşir.
Türkiye artık bu noktaya erişmiştir ve bundan geri dönüş olmayacaktır
.Fuat Bol
Yazarın Tüm Yazıları
İletişim
Sonuç takipte kararlılıktan gelir
#Türkiye#15 Temmuz#DAVA
Aralık 04, 2024 06:293dk okuma
Paylaş
Büyük devletlerin ve büyük ‘zatların’ bir ‘davası’ vardır. Davası olmayan, hedefi için bir doğrultuda azim, sebat ve hatta inatla çalışmayan en ufak yelde (rüzgâr) ve selde savrulur, sürüklenir.
Dava ‘rastgele’ ve günübirlik ise, o güncel gelişmelerden faydalanmaya çalışan bir kişinin ‘manfaatsever’ yaklaşımıyla ilişkilidir denilebilir. Ve adına dava veya benzer başka bir şey deseler de esasında o dava da değildir. Dava, damıtıla damıtıla gelmiş, her dönem çok insan tarafından benimsenmiş, içindeki doğrular uygulandıkça madden ve manen etrafını beslediği görülendir. Bu nedenle kişisel ihtirasını, günlük siyasetin sunduğu fırsatı kendine zemin gören ile var olan bir davayı yükseltmek ve yüceltmek için çaba gösteren aynı değildir.
Türkiye’nin bir ‘davası’ vardır. Bu, Lozan’da tırpanlanmış olsa da son Osmanlı Meclis-i Mebusanı’nın kabul ettiği Misakımilli’dir.
Türkiye’nin bir ‘davası’ vardır. Bu, mazlum milletler ve sömürülen ülkelerin bu durumdan kurtarılmasıdır.
Haberin Devamı
Türkiye’nin bir ‘davası’ vardır. Bu, devletine kalpten bağlı, aidiyeti tartışmasız, mirasyedi ve mandacı kafa taşımayan, özü sağlam insanlardan oluşan bir milleti kalkındırmak, adil, eşit bir düzende refaha ulaştırmaktır. Soru şudur; sadece üç açıdan kısaca değindiğimiz bir davası olan ülkeyi kim ya da kimler yönetebilir?
Bu topraklara pamuk ipliği ile bağlı, en küçük bir bahanede çekip gitmeyi kendine yol edinen, buna beyin göçü dedirterek kendi beynini ‘önemseten’ kişiler bu millete ne zaman ve ne kadar ait olmuşlardır?
Aidiyeti tartışmalı kimliklerin alkışladığı siyasi kişiler memleketin ‘davasını’ alıp anlayıp yürütebilirler mi?
Yoksa, memleketin başına 15 Temmuz gibi bir alçaklık geldiğinde sokağa çıkan, tankın önüne yatan, yaşı 15 bile olsa şehit olan kişilerin peşinden gittiği siyasi kişiler mi ‘davanın’ bayraktarı, emektarı, çilekeşi olabilirler?
Bugün memleketin özellikle bazı ‘zengin’ mahallerinde, dedesinin bahçeli köşkünü, konağını müteahhitte vermiş bahçeye diktirdiği çok katlı, gökdelen tarzı binadaki kiracılarından geçinen insanlar vardır (tuzu kurular). Bunların maddi imkân boyutuna göre birçoğunun ayrıca yurtdışında evleri, oturma izinleri ve vatandaşlıkları da bulunmaktadır. Kendi bahçeli konağını betona döndürten ve bundan ömrü boyu istifade eden bu zevat, günün tamamında başkalarına ‘kentleri beton yığını yaptılar’ diye saydırmaktadır.
Bugün, ömrü boyunca – tıpkı Çetin Altan’ın yıllarca yazdığı gibi – sadece ve sadece devlette ve de hiçbir fayda üretmeden oturarak emekli olan, Hazine’den geçinen kişiler, ‘devlet düzeni’ bozuldu diye sızlanmaktadırlar. Oysa, Türkiye’deki e-Devlet uygulaması dahi dünya ölçeğinde en kapsamlı ve başarılı olandır.
Davası olan böyle bir memleketi yönetmek isteyenlerin öncelikle destekçilerinin samimi ve bu topraklara fikren ve kalben bağlı olması gerekir.
Ait olmayan, geleceğini başka coğrafyalarda arayan kişilerin yelinde sürüklenen siyasi kimliklerin de onlardan ne farkı olabilir ki?
Bana arkadaşını söyle sana kim olduğunu söyleyeyim misali!
Dava, onu anlayan, bilen, benimseyen bir lider ve kitle ile sonuca ulaşır.
Dava, kararlılık gerektirir.
Türkiye artık davası olan kitle ve lideri bütünleştiği için önümüzdeki yıllarda da tartışmasız faydalı sonuçları almaya devam edecektir.
Zira, onlarca yıl sonra da olsa şükür ki ilk düğme doğru iliklenmiştir!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
.Uzay, dijital dünya ve Türkiye
#Özal#Çankaya Köşkü#Alper Gezeravcı
Aralık 07, 2024 06:292dk okuma
Paylaş
Rahmetli Özal, Çankaya Köşkü’nde ‘sınırlandırılmış’ bir Cumhurbaşkanı olarak oturduğunda dahi birkaç konuda Türkiye’ye yön verdi.
Yaşı müsait olanlar hatırlayabilir; bilgisayarda zaman geçirir, oyun oynardı. Bu görüntüler, birçok insana bilgisayarın önem ve yerini anlatan ‘zihin kodu’ olmuştur.
Yine Özal, Türkiye’nin uzay boşluğunda ‘gelecek’ için yer kapabilmesi amacıyla 2’nci el Çin uydularından satın aldırıp uzayda yerleştirtmiş, bugün övündüğümüz Türksat’ın varlık yolunu açmıştır. Bugün uzayda sadece 58 ülkenin ve 20 organizasyonun uydusu bulunmaktadır. Uzayda askeri nedenlerle olanların sayısı tam olarak bilinememekle beraber toplamda tahminen 7 bin uydu yörüngeye oturtulmuştur ve Türkiye 4 uydusu ile bu varoluşta pay sahibidir.
Rahmetli Özal, Cumhurbaşkanı olarak Köşk’te bilgisayar ve disket ile zaman geçirirken O’nu ‘ti’ye alanlar, uydu konularını açtığında ‘gereksiz harcama’ diye saldıranlar bugün nerededir?
Merak etmeyin kaybolmadılar...
Bu ‘toptan reddiyeciler’, kuşaklar ve isimler değişse de aynı ‘bulanık zihni’ miras olarak bir sonraki ‘reddiye kuşağına’ devretmektedirler.
Toptan reddiyeciler bugün Türkiye’nin güncel ekonomik ‘darlığından’ zevk alırcasına Türk Uzay Ajansı kurulması ile küçümseyerek dalga geçmekte, Alper Gezeravcı’nın ilk Türk astronotu olmasını tahammülsüz ifadelerle eleştirmektedir.
Toptan reddiyeciler, Türk Hava Yolları’nın 2000’lerin başında 65 olan yolcu uçağı sayısının 456’ya ulaştığını, dünyada en fazla noktaya uçuş yaptığını dahi halen kabullenemiyorlar.
Üstelik, Pegasus gibi özel şirketlerin dahi 105 uçağı olduğunu düşünürseniz Türk Hava Yolu işletmeciliğinin nereye ulaştığını anlarsınız. Oysa, İstanbul Havayolları, Sultan Havayolları, Vip Airlines, Alfa Airlines, Onur Airlines, Atlas Jet gibi birçok şirket de tarihte yer aldı.
Bugün Türkiye uçak kargo taşımacılığında da ayrı filo ve şirketlerle etkin bir durumdadır.
Kısacası toptan reddiyecilere rağmen yolcu ve kargo taşımacılığında, havaalanı işletmeciliğinde, yer hizmetlerinde, ikram ve yeme içmede Türkiye dünyanın parlayan yıldızıdır.
Uydu haberleşmesinde ‘bağımsızlık’ için uydu fırlatma kapasitesine de ulaşıldığında bu süreç tamamlanacaktır.
Milli Uzay Programı desteklenmeli ve geliştirilmesi için çaba gösterilmelidir.
e- Devletimizin kapsamı ve yetenekleri övünç kaynağıdır. Ancak Türkiye’nin ayrıca ‘dijital kubbe’ programı oluşturması, siber güvenlikten de daha üst bir ‘dijital zırh’ kapsaması geliştirmesi şarttır.
Uzay, iletişim, haberleşme ve dijitalleştirilen her şeyde Türkiye, toptan reddiyecilere kulaklarını tıkayarak yolunda devam etmelidir.
Yarınki dünyanın anahtarı bu kavram ve konulardadır.
.Fuat Bol
Yazarın Tüm Yazıları
İletişim
FETÖ’nün zararı -1-
#FETÖ#Said-İ Nursi#Fethullah Gülen
Aralık 09, 2024 06:293dk okuma
Ahtapot görünümlü FETÖ; dünya üzerinde 165 ülkede faaliyet gösteren, gelmiş geçmiş en tehlikeli ve en korkunç uluslararası bir terör örgütüdür.
Sözde Sovyetler’in komünizm tehdidine karşı bir savunma aracı olarak İslamiyet’i kullanmak için ABD tarafından geliştirilen bu proje, Sovyetler dağıldıktan sonra da devam etmiş ve bu kez aynı güç, ilgili devletleri dönüştürmekte kullanılmıştır.
ABD, İngiltere ve İsrail yapımı bu korkunç proje ile artık hiçbir devlet gerçek manada bağımsız olmayacaktı, olamayacaktı.
Olmadı da...
Bütün branşlarda kadrolar yetiştirilerek devlet kademelerine yerleştirilecek ve böylece paralel devlet yapısı oluşturulacaktı. ‘Truva Atı’ şeklinde kendini gizleyen örgüt, bir işaretle ayaklanacak ve devleti tüm kurum ve kuruluşları ile ele geçirecekti.
Tarih boyunca bütün toplumlarda milliyetçilik ve din başat unsurlar olmayı sürdürmüştür. Art niyetli olanlar da bu iki unsuru kullanarak kötü emellerine hizmet etmek istemişlerdir.
Malum komünizm dini yasaklamıştı, şu halde dinsizlikle mücadelede kullanılmaya en elverişli unsur din ve dindarlar olmalıydı. Onlar da öyle yaptı.
Türkiye’de komünizmle mücadele dernekleri kuruldu MİT (Müsteşar Fuat Doğu) tarafından, Diyanet İşleri Başkan Yardımcısı Yaşar Tunagür vasıtasıyla Nurcu görünümlü bir vaiz olan F. Gülen devşirildi.
Ağzı iyi laf yapan, Said-i Nursi Külliyatı’nı ezbere bilen, konuşma esnasında salya sümük hıçkırarak ağlayabilen bu adam tam da gökte aranıp yerde bulunan yarı meczup bir tipti.
Devlete ve millete damardan girip hiç kimsenin bir şey diyemeyeceği eğitim yolundan işe koyuldular. Dershaneler, kolejler, öğrenci yurtları, öğrencilerin barınma yerleri olan Işık Evleri, ve bilahâre üniversiteler (tam 17 adet) derken; başta üniversite sınavları (ÖSYM) olmak üzere askeri ve sivil her kurum ve kuruluşun giriş sınavları ve bunları ait soruların çalınıp yandaşlara verilmesi.
Sittin sene bu yapı Firavun’un ehramına taş taşıyarak her branşta insan yetiştirdi. Artık o günün Polis Koleji öğrencileri, 2000’li yılların 1. sınıf emniyet müdürleri olmuştu; o günün teğmenleri general ve amiral rütbelerine erişmişti.
Sivil ve askeri bürokrasi (bütün bakanlıklar ve ilgili kurumları) bu yapıdan soruluyordu; valilerin, kaymakamların, emniyet müdürlerinin, hâkimlerin, savcıların ve hatta bunların yüksek makamları olan Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun, Milli Eğitim’de il ve ilçe eğitim müdürleri dahil okul müdürlerine varıncaya değin neredeyse her kurum ve kuruluş bu yapıdan soruluyordu.
Kurumların istihbarat birimleri bu yapının elinde olduğundan dışarıya bilgi sızmıyor ve kendilerinden olmayan devlet ve hükümet yetkililerine de yanlış bilgiler veriliyordu.
Dershanelerindeki ve okullarındaki başarılardan(!) dolayı da tercihe şayan görülüyor ve millet çocuklarını bunlara vermek için adeta yarış ediyordu.
Güçlendikçe medyaya da el attılar, dergileri, gazeteleri, televizyonları, haber ajansları ile tüm köşe başlarını tutmuşlardı. Nasıl tuttuklarını bizzat yaşamış olduğum bir olayı anlatırsam siz de anlayacaksınız.
Vaktiyle Türkiye gazetesinde çalıştığım bir zamanda, hükümetteki üst düzey bir yetkili bana “Bundan böyle sizin İhlas Haber Ajansı’yla çalışamayacağız, tüm canlı yayınlarımızı artık Cihan Haber Ajansı yapacak” dedi.
Ben, “Biz bir eksiklik mi, bir yanlışlık mı yaptık, neden böyle bir karar verdiniz?” diye sordum.
“Hayır, hayır; biz sizden çok memnunuz. Ama onlar bütün canlı yayınlarımızı bedava yapacaklar” dedi.
Ben de “Bu fiyatla kimse rekabet edemez; hayrını görün!” diye cevap verdim.
Onlar da memleket de o gün bugündür hayrını gördü ve görmeye devam ediyor!
.
FETÖ’nün zararı -2-
#ABD#FETÖ#De Gaulle
Aralık 11, 2024 06:292dk okuma
Paylaş
ABD’nin FETÖ gibi yapılanmalarla Türkiye’de ve dünyanın muhtelif ülkelerinde yapmak istediği şey, söz konusu ülkeleri, gelecek on yıllar boyunca kendi boyunduruğu altına almak ve onları eyaleti gibi yönetip, kullanmaktır.
Eyaleti gibi kullanmaktan maksat, onlara, kendi eyaletlerinin sahip olduğu hakları vermek değil, bilakis onlara köle muamelesi yapmak ve o ülkelerin yer altı ve yer üstü bütün zenginliklerini sömürmektir.
Eyaleti gibi gördüğü bu ülkeleri de zombileştirilmiş eyalet valileri ve kendisine uşak olarak yetiştirdiği ve devşirdiği her kademedeki zombi bürokratlar eliyle yönetir.
Bu yöntem, ülkelerin askeri güçle, zorla işgal edilmeden, kolaylıkla kendiliğinden teslim alınmasıdır. Bu yöntemle işgal edilen ülkelerden bir daha çıkış, kurtuluş ve bağımsızlık söz konusu değildir.
Askeri işgaller hem çok pahalı ve ağır bedeller gerektiriyor ve üstelik bu durumun sürekliliği temin edilemiyor. Yabancı işgaline karşı yerli halk bir şekilde uyanıyor ve bağımsızlık savaşı başlatıyor.
Bu duruma tipik örnek, Fransızların Cezayir’i, askeri güçle işgal etmeleridir. Cezayir’in esaret hayatı 124 sene sürdü; Cezayir halkı 1954’te ayaklandı, sekiz yıl süren direnişten sonra Fransızları ülkelerinden kovdular.
Cezayir’in işgali ve bu durumun sürdürülmesi Fransa ekonomisini bitirdiği gibi, ülkeye çok ağır bedeller ödetti. Milli kahramanları olan De Gaulle’ü tam yetkiyle göreve davet ettiler. De Gaulle’ün ilk işi Cezayir’den çıkmak oldu. Böylece Cezayir de Fransa da kurtulmuş oldu.
FETÖ tipi yapılanmalarla, ülkelerin kendi içlerinde, celladına aşık kadrolar yetiştiriliyor ve onlar marifetiyle ülkeler, uhuletle-suhuletle ve masrafsız olarak yönetiliyor.
Zaten ABD’yi de ABD devleti yönetmiyor; ABD derin devleti denilen, küresel çapta etkinlikleri olan 8-10 şirket yönetiyor. ABD devletinin ne parası var ne herhangi bir silah fabrikası veya bir petro-kimya tesisi var. ABD’deki bütün büyük işletmeler özel sektörün yani mahut ailelerin elindedir.
İşte bu 8-10 aile de ABD’deki iki partiyi (Demokratlar, Cumhuriyetçiler) yönetirler. Düne kadar, bu iki partiden her hangisinin gelmesi fark etmezdi lakin son yirmi yıldır ulusalcılar (cumhuriyetçiler- evanjelistler) çok daha güçlenip demokratlardan (küreselciler) ayrıştılar.
Haberin Devamı
Ulusalcılar, Trump’la iktidara da geldiler. Bu seçimlerle de gelmeleri bekleniyor.
Trump’ın gelmesi, küreselcilerin işine gelmiyor, bundan dolayı da suikast dahil tüm kozlarını oynuyorlar.
Hangisi gelirse gelsin, Türkiye’ye bakışları ve tutumları değişmez.
FETÖ her birinin elemanıdır; onu adeta bir manivela olarak kullanıp onlarca devlet üzerindeki hegemonyalarını sürdürürler.
Ne acı bir gerçektir ki, Türkiye’mizde yerli ve milli olduğunu iddia eden kimileri hala ABD’nin (küreselciler) değirmenine su taşımaktalar ve utanmadan da bunu milliyetçilik adına yaptıklarını söylerler.
Küreselcilerin en pis oyunlarından biri de at iziyle it izini karıştırmak değil mi?
Haberin Devamı
Bundan dolayıdır ki, İdris Küçükömer’in işaret ettiği gibi; ‘Türkiye’de sağ soldur, sol sağdır!
.
FETÖ’nün zararı ?
#FETÖ#Said-İ Nursi#Cemaleddin Efgani
Aralık 14, 2024 06:292dk okuma
F. Gülen denilen iblis, önceleri kendisini Nurcu olarak gösterdi; şeytani zekasıyla Said-i Nursi’nin külliyatını ezberlemişti.
Böylece, ulaştığı geniş kitleleri de efsunlamasını bildi. Şöhrete ulaştıktan sonra, kendi şeyhliğini ilan etti. Nurculuk konusunda da samimi olmayıp takiye yapmıştı.
Dini görünümlü bir cemaatin içine girip onları, dinen ifsat edebilmenin zorluğu ortada iken, bunu nasıl başardı dersiniz? Zira tereciye tere satarak, onları efsunlamak kolay olmasa gerektir!
Zira dinini bilmeyen şeytanın maskarası olur. Bu iblisi dinleyenler dinlerini gerektiği gibi bilselerdi, değil bunun peşinden gitmek, bunu konuşturmaz ve behemehal (her şartta) huzurlarından kovarlardı.
O, bomboş, ıpıssız bulduğu tarlaları istediği gibi sürdü, zehrini kustu ve itiraz namına hiç kimseden ses seda çıkmadan sahte şeyhliğini sürdürdü.
Dünün Türkiye’sinde bunu yapamazdınız, yaptırmazlardı. Nitekim din adamı kılığındaki İngiliz casusu olan Cemaleddin Efgani (gerçekte İranlı Şii) İstanbul’daki bir konferansında ‘Peygamberlik zanaattır’ deyince, kızılca kıyamet kopmuş ve bu şahıs ülkeden kaçmak zorunda kalmıştır.
Şimdiki casus olan F. Gülen iblisi ise, kardinal olup, ‘Dinlerarası diyalog’ toplantılarıyla; ‘Muhammed Allah’ın resulüdür denmesi gerekmez’ diyerek, hutbelerde okunan ‘Allah indinde hak din yalnızca İslamiyet’tir’ ayet-i kerimesini adeta yasaklayarak hiçbir camide okutmadı.
Etrafındakiler de bön bön bakıp durdu.
Bu kişi, sözde dini sohbetlerinde Allah’ın kendisinde tecelli ettiğini (Allah olduğunu) söylediğinde cemaat denilen aynı güruh kuzu kuzu dinledi.
Haşa Peygamberi ayağına kadar getirdiğini ve daha da ileri giderek Allah’ın kendisine hitap ettiğini söylüyor.
Şu deli saçmalıklarına bakar mısınız: ‘İsevi Müslümanlar’, ‘Düşündüm, Peygamberi karşıma getirdim, ona dedim ki, üzgünüm, ama bunları senin için sana rağmen yapıyorum’, ‘Ben sizin soldaki meleklerinize talimat verdim günah yazmayacaklar’...
Halk, dinini bilmiyordu onları din diye dinsizliğe sürükledi ve insanları uyuttu diyelim. Peki, Diyanet İşleri Başkanlığı, YÖK (İlahiyat Fakülteleri) ve Millî Eğitim Bakanlığı (İmam-Hatip Okulları), milletin dinini imanını çalan bu soytarı için ne yaptı?
Haberin Devamı
Bunların görevi, dinin gerçeklerini öğretmek ve halkı, din adına sapkın cereyanlardan korumak değil mi?
Bir üçüncüsünü yapmayıp sadece iki şey yaptılar; ya haksızlık karşısında susup dilsiz şeytan kesildiler ya da bu melunu alkışlayarak arkasından gittiler.
İngiliz casusu Cemaleddin Efgani’nin yayımlanan mektuplarından birinde aynen şöyle yazıyordu: ‘Bu dinin boynunu kendi kılıcıyla vuracağız.’ Yani ‘İslamiyet, Müslüman görünümlü din adamları eliyle, içeriden yıkılacaktır, yıkılmalıdır’ diyor.
Bugün de aynı tiplerle aynı metot takip edilerek melanetlerine devam ediyorlar.
Bu millete ve İslamiyet’e bundan daha büyük bir kötülük yapılamaz.
.
FETÖ’nün zararı -4-
#FETÖ#Cemaleddin-İ Efgani#Diyanet
Aralık 16, 2024 06:292dk okuma
Paylaş
FETÖ’nün en büyük zararlarından biri de muazzez dinimiz olan İslamiyetedir. Çünkü tüm melanetlerini bu ‘hak din’ kisvesi altında yürütmüştür.
FETÖ’nün devlet ve millet hayatımızda işlediği cinayetler, çevirdiği dolaplar, yıkadığı on binlerce ışıltılı beyinler, hemen her yerin giriş sınav sorularını çalarak yedikleri kul hakları ve en son olarak da devlet ve millet hayatımıza alenen kastetmeleri asla unutulmamalı ve affedilmemelidir.
F. Gülen iblisi de tıpkı selefi casus Cemaleddin-i Efgani’nin yapmak istediği gibi, dinin boynunu, dinin içinden gözükerek ‘kendi kılıcıyla’ yani sözde din adamı vasıtasıyla vurmak istedi. Kendilerini cemaat diye tanıttıklarından yapmış oldukları iğrençlikler diğer tüm cemaatlere de teşmil edilmiş oldu.
Bunlar gibi olmasalar da bunların yaptıklarının binde birini yapmamış olsalar da adları cemaat olduğu için halkın nefretini mucip oldular.
Yüce dinimiz insanları tasnif ederken, en kötü insanın ‘kötü din adamı’ olduğunu söyler. Yani dünyası için ahiretini veren F. Gülen gibi satılmış hokkabazlar. Bunlar için sevgili Peygamberimiz (Aleyhisselam) şöyle buyurmuştur: “Kötü din adamları cehennem ehlinin köpekleri olacaktır.”
Bunlar öylesine adi, soysuz, pespaye ve rezil kişilerdir ki cehennemde bile ehil olarak bulunamayacak, oradakilerin köpekleri olarak en şiddetli azabı tadacaklardır.
FETÖ’nün dinimize verdiği zarar, cemaatlerin kötü bilinmesiyle sınırlı değildir; dindarlar (!) bunları yaparsa deyip tüm kepazelikleri mübah görenlere ne demeli?
FETÖ’nün rezilliğinden sonra Türkiye’mizde de ateistler ve deistler haddinden fazla çoğalmıştır.
FETÖ’nün diğer en büyük ihaneti ise Türk aile yapısına olmuş, o mukaddes ocak FETÖ’cülerin yüzünden parçalanmış, evlatlar birbirlerine, babalar evlatlara veya evlatlar babalar düşman edilmiştir.
FETÖ’cü olup, babasını sırf F. Gülen’i sevmediği ve onun yoluna girmediği için öldürmek isteyen evlatlar var. Aynı şekilde evladını öldürmek isteyen babalar var.
Aileleri parçalayan ve birbirlerine düşman eden bu denli bir ayrılığı hangi düşman yapabilir?
İşte FETÖ bunu yaptı; ‘Ocaklarına ateşler düşsün!’ diye beddua ettiği konu gerçekte parçaladığı ailelerde vuku buldu.
Sözde din diye birbirlerine düşman kesilenlerin dine bakış açıları nasıl olur?
Bunlara zamanında gerekli cevapları vermeyen ve milletimizi gerçek dini bilgilerle aydınlatmayan Diyanet’in ve dini kurumların vebali çok büyüktür.
Çok açık söylüyoruz; bu vebal öyle altından kalkılacak bir günah değildir.
Bu durumun sorumluları olan Diyanet, YÖK (İlahiyat Fakülteleri), İmam-Hatip Okulları ve dini cemaatler aynı vebal altındadır.
Zira Mecelle’mizde bir kaide vardır: ‘Def’i mazarrat, celbi menafiden evladır’ yani zararlı olanı gidermek, fayda elde etmekten daha önceliklidir. Dinimizde bile önce haramlardan sakınmak ondan sonra farzları ifa etmek ehemmiyet arz eder.
Şimdi sorarım size; bu kurum ve kuruluşlardan hangisi milletimizi bu hain yapıdan dolayı uyardı? Bir çift laf etti veya herhangi bir bildiri yayınladı
.
FETÖ’nün zararı -5-
#FETÖ#ABD#Erdoğan
Aralık 18, 2024 06:292dk okuma
FETÖ gerçeğini hâlâ kavramayanlar var ve bunlar; F. Gülen ile Erdoğan’ın bir arada oldukları fotoğrafları göstererek ve Erdoğan’ın bu yapı ile ve bu yapının başı olan F. Gülen’le ilgili sözlerini ileri sürerek, bu konudaki tüm vebali Erdoğan’a yüklemek istiyorlar.
Ne diyelim; Allah akıl fikir versin! Ayol! Bu yapı sittin (altmış) senedir faaliyette olup ha bire kadro yetiştirmedi mi? Erdoğan iktidara geldiğinde (2002), her branşta yetişmiş kadroları kucağında bulmadı mı?
O vakitler vesayet dönemiydi; başbakanların YAŞ (Yüksek Askerî Şûra) kararlarına bir dahli olmuyordu, olamıyordu. FETÖ ta 80’li yılların başında orduya sızarak, onlarca yıl boyunca, askeriyedeki terfileri dizayn etmişlerdi.
O günlerin Genelkurmay başkanları itiraf ediyor; ‘2014 yılındaki YAŞ kararlarıyla albaylıktan tuğgeneralliğe terfi ettirilen 40 albayın tümünün FETÖ’cü olduğu anlaşıldı’. Bu yapı, namuslu ve çalışkan vatan evlatlarını sudan bahanelerle veya bin bir çeşit hile-desise ve hatta baskı ve zulümlerle saf dışı edip, kendi insanlarını (FETÖ’cü casusları) kurmay subay ve bilahare general yaptı.
15 Temmuz’daki işgal kalkışmasını da bu subaylar yaptı. Tayyip Erdoğan’a ve onun hükümetine karşı yaptı. Organize olmuş bir çete bunlar; sivil ve asker her branşta ve her kademedeki yetişmiş insan gücü bunların elinde idi.
Hepsinden önemlisi asker-sivil her türlü istihbarat da bunların elindeydi. Cumhurbaşkanına beş adet yaver subay öneriliyor, cumhurbaşkanı bunlardan birini seçmek zorunda; bunların beşi de FETÖ’cü idiyse, Erdoğan ne yapabilirdi?
Bu yapı ABD’nin içimizdeki uzantısı, devlet, tüm kurum ve kuruluşlarıyla bunların ellerindeydi. Erdoğan, işte bu paralel devlet denilen illete sızdı ve onunla kıyasıya savaşı göze aldı.
Bunu neden anlamamakta ısrar ediyorlar ve haksız yere Erdoğan’ı suçluyorlar?
Erdoğan da tıpkı Ecevit, Demirel, Özal, Çiller, Kenan Paşa ve diğer Genelkurmay Başkanları gibi, bu yapıyı bir cemaat olarak bildi ve ona göre davrandı.
İşin farkına vardıktan sonra ise, dik duran ve bunlarla kıyasıya savaşı göze alan yalnızca Erdoğan oldu. Bunu neden görmezden gelip hala Erdoğan suçlanıyor, anlamak mümkün değildir.
Ecevit de bu ibisi korudu ve kolladı, hatta bu şarlatan yarın bize bir şefaat imkânı verilirse bunu Sayın Ecevit için kullanacağız diye sayıklıyordu.
Demirel de Çiller de bunun toplantılarına gidiyor, birlikte fotoğraf çektiriyor ve bu yapı ile ilgili olarak yabancı ülke liderlerine bunları kayırıcı mektuplar gönderiyorlardı.
Bu zevat, bu yapının içyüzünü bilse, böyle davranır mıydı?�Erdoğan, zaten yanıltıldığını kendisi itiraf ediyor ve Allah’tan ve milletten af diliyor. Ama asker ve sivil tüm liderlerden farklı olarak, bu yapının farkına varıyor ve onlara savaş açıyor.
Erdoğan’a karşı üst üste darbeler yapan bu yapı değil midir?
Bu yapıya FETÖ adını verip kırmızı kitaba koyan Erdoğan’dır.
Bence, siz Erdoğan’ı bırakın; bu yapıyla mücadelede asıl Erdoğan’dan sonrasını düşünün!
FETÖ’nün zararı -6-
#FETÖ#ABD#İsrail
Aralık 21, 2024 06:302dk okuma
Paylaş
ELİMİZİ vicdanımıza koyup, dürüstçe bir değerlendirmede bulunalım:
FETÖ ile mücadele kararını Sayın Erdoğan’dan başka bir lider verebilir miydi? FETÖ ile mücadele derken, içeride FETÖ ama dışarıda ABD, İngiltere, İsrail ve bunların uydularıyla mücadeleyi göze almaktan bahsediyoruz.
Bunlarla mücadeleyi göze alabilmek için ölümü göze almak, yani kefeni giyerek yola çıkmak lazımdır. Bunu da ancak Allah’a ve ahiret gününe, ebedi aleme inanan, dava insanı kişiler yapabilir.
Yani dünyası için (geçici dünya nimetleri için) ahiretini satmayacak bir babayiğit gerekliydi.
Sözde dini görünümlü bu kahpe yapıyla ancak gerçekten dindar olanlar mücadele edebilirdi. Türkiye’nin, FETÖ ile mücadelede bir şansı da hesabi değil, hasbi dindar olan Erdoğan’ın başta bulunmasıdır.
Erdoğan’ın yerinde dindar olmayan bir başkan olsaydı, FETÖ ile mücadeleyi, istese bile zor yürütürdü. Zira mahut yapı sözde dini görünümlü olduğundan, ‘dindarlara baskı yapılıyor’ diye yeri göğü inletecekler ve bu haklı mücadeleyi millete anlatmakta zorluk çekeceklerdi.
Devlet, eskiden olduğu gibi, sahte ve gerçek dindarlarla karşı karşıya gelecekti. Zira mahut yapı, mazlum rolüne bürünerek, kendilerinden olmayan gerçek dindarları da saflarına çekebilecekti.
Erdoğan döneminde
böyle bir şey yapamıyorlar, yapamazlar da...
Zira; ‘Erdoğan dindarlara zulüm yapıyor’ dediklerinde, ne denli gülünç olacaklarını kendileri de hesap ediyorlar.
Asıl düşündürücü olan ise, şimdilik uykuya yatmış içimizdeki kripto FETÖ’cülerdir. Ve bunlar her yerde olup, kuzu postuna bürünmüşlerdir.
YÖK bunların elindeydi, 17 adet özel üniversiteleri vardı ve tüm devlet ve diğer özel üniversitelerde ahtapot gibi yayılmış ve her yere sızmışlardı. Bunların her biri, sütre gerisinde sinmiş, bekliyorlar.
Üniversitelerde gerekli temizlik yapılıp bunların görevlerine son verilmedi. Düşünebiliyor musunuz; gencecik yavrularımızı bu melunlara teslim ediyoruz.
Dünyanın muhtelif yerlerindeki ülkelerde bulunan FETÖ’nün okullarını, o ülkelerin yöneticilerini ikna etmek suretiyle Türkiye Maarif Okullarına devrettirmek için akla karayı seçiyoruz. İçeride ise, çocuklarımızı FETÖ’cü öğretim üyelerine teslim etmekte bir sakınca görmüyoruz!
Bu ne perhiz; demezler mi insana?
Çok titiz bir çalışma yapılması gerekiyor: Hangi üniversitede, FETÖ’cüler hangi bilim kurullarını oluşturdu ve bunlar kimlere doktorluk, doçentlik, profesörlük payelerini verdi?
Bunların her biri bulunup adalet önüne çıkarılmalıdır?
Ve kendilerine haksız yere verilmiş olan bilim unvanları iptal edilmelidir.
Aynı şekilde Hakimler ve Savcılar Kurulu da kendi meslektaşlarının FETÖ’cüler hakkında verdikleri kararları dikkatli bir şekilde takip etmeli ve bunları yeniden milletin başına bela etmemelidir.
.
FETÖ’nün zararı -7-
#FETÖ#ABD#İngiliz
Aralık 23, 2024 06:292dk okuma
Başta Türkiye olmak üzere, tüm İslam aleminde ve diğer ülkelerin de büyük çoğunluğunda, cereyan etmekte olan ve belki de kıyamete kadar da devam edecek olan en büyük fitne FETÖ olayıdır.
ABD, İngiliz ve İsrail projesi olan bu fitne ile ülkeler, batı emperyalizmine ‘gönüllü’ köle yapılmaktadır. Zira mankurtlaştırılan mahut beyinlerin tümü celladına âşık olarak yetiştirilmiştir.
FETÖ’cülerdeki ‘takiye’ (kendini gizleme) özelliği, Müslümanlar arasındaki samimiyeti ve güveni ortadan kaldırdığı gibi herkesi birbirinden şüphe eder bir hale getirmiştir.
Bu durum ise, ihlas ve güven esasına dayalı İslamiyet’in temellerine dinamit koymaktır.
Halbuki Müslümanlar birbirlerine karşı açık, mert, dürüst ve samimi hareket ederlerken, düşmanı karşı, fitneye sebep olmamak için ‘mudara’ yaparlar, iyi geçinmeye gayret ederler.
FETÖ fitnesinden sonra Müslümanların da birbirlerine güveni kalmadı ve onlar da birbirlerini idare etmek (müdara) zorunda kaldılar.
Müslümanlar kendi mabetleri olan camilerde günde beş kez toplanır, saf tutar kenetlenir ve yek vücut, yek kalp, yek cihet olarak Allah’a yönelirler. Bu durum, Müslümanlığın ‘Tevhit-Birlik’ şiarının en güzel yansımasıdır.
İşte FETÖ, camilerdeki bu gönül birliğini ortadan kaldırmış, aynı saftaki yan yana duran Müslümanları da birbirlerinden şüphe eder hale getirmiştir.
FETÖ marifetiyle dinin ve dindarın; ölüm halindeyken bile suyu içmeyip birbirlerine ikram eden o üstün ahlak anlayışından nereye, hangi derekeye (aşağı aşama) evrildiğini görüyor musunuz?
Görüldüğü üzere; FETÖ hareketi İslamiyet’i kendi içinden, hem de asli hüviyeti olan ‘Tevhit-Birlik’ parçalayıp imha eden, tüm asırların en korkunç projesi olarak karşımıza çıkmaktadır.
FETÖ, dindar gözüküp dini içinden tahrip etme kepazeliğini sergilerken hiç zorlanmadı, zira özellikle dinin alt yapısı (temel bilgileri) konusunda meydanı boş bulmuştu.
Dini yönden bu bilgisizlik, bir kısım insanımızı şeytanın maskarası yaptı.
İslamiyet’in en büyük silahı bilgidir; bilginin olduğu yerde İslamiyet vardır, bilginin olmadığı yerde İslamiyet yoktur. Dolayısıyla İslamiyet’in en büyük düşmanı cehalettir.
Müslümanlar dinlerini bilselerdi, bu şarlatanın yalan söylediğini, söylediklerinin din dışı olduğunu fark eder ve bu soytarının peşinden gitmezlerdi.
Haberin Devamı
Ne hazindir ki, sözde ilahiyat profesörleri bile bu şeytanın peşinden gidiyordu. Sözde profesör geçinen o zavallı tiplerin de de denli din cahili oldukları, bu şekilde anlaşılmış oldu.
Din adına televizyonlara çıkıp birbirlerini yalanlayan, her birinin kendi kafasından bir din uydurduğu bu güruh mu, millete dinini diyanetini öğretecek? Bunların rezil hallerini görenler, dinden çıkıyor ve bunun sonucunda da ya deist ya da ateist oluyorlar.
Dolayısıyla da meydan yeri, bu şarlatan ve benzerlerine kalıyor!
Ne acı!
.Türkiye Yüzyılı -1-
#Türkiye Yüzyılı#Ahmet Arvasi Bey#Keçecizade Fuad Paşa
Aralık 25, 2024 06:292dk okuma
Devlet ve millet hayatımızın son 200 yılı inişli ve çıkışlı geçti. Zira bir gün olsun bizi bize bırakmadılar. Devlet ve millet hayatımız boyunca, Hakk’ın ve adaletin mümessili olmamız ve her çeşit zulmün hesabını sormamız, zalimleri kudurttu.
Kandan ve gözyaşından beslenen emperyalistler, bu yüzden gözlerini Cihan Devletimize diktiler. El ele verip; bin bir çeşit hile ve desiselerle hem içimizi karıştırdılar ve hem de üzerimize çullanıp, devlet ve millet hayatımızı büsbütün bitirmek istediler.
Merhum Ahmet Arvasi Bey’in çok yerinde bir tespiti vardır: Bu milletin başına örülen çoraplar, bu millete karşı oynanan oyunlar, bu milleti bitirmek için yapılanların binde biri başka herhangi bir millete uygulansa idi, o milletin tozundan eser kalmaz, yer ile yeksan olur yıkılıp giderdi.
Nitekim Keçecizade Fuad Paşa da yabancı bir devlet temsilcisine: ‘En kuvvetli devlet bizim devlettir. Zira siz dışarıdan biz içeriden yıkmaya çalışıyoruz, yine de yıkılmıyor’ diyerek, gaflet ve aymazlığını açık etmiştir.
Düşman, en sinsi ve kahpe oyunlarını içimizdeki ‘satılık ruhlar’ı devşirerek gerçekleştirdi.
Bu durum, dün de öyleydi, bugün de aynı şekilde devam ettirilmektedir. FETÖ ihanet şebekesi de aynı şeytani yolu izleyerek, içimizdeki ışıltılı beyinleri devşirerek, üst üste darbe girişimlerinde bulundu. Şayet başarabilseydi, ülkemiz, bir iç savaşla paramparça edilip, ufak lokmalar halinde ABD’ye ve diğer emperyalist güçlere teslim edilecekti.
Düşman, yedi düvel (devletler) olarak birleşip, dört bir koldan saldırdı ve bizi Cihan Devletimizden etti. Maalesef o süreçte de içimizdeki satılmışların ihanetlerine şahit olduk. Öyle ki, her karış toprağı şehit kanlarıyla yoğrularak fethedilmiş kimi vatan parçaları tek kurşun atılmadan düşmana teslim edildi.
Bunlardan en acı olanların bir Selanik’tir. Hasan Tahsin denilen satılmış bir paşa, tek kurşun atmadan şehri Yunan’a teslim eder. Bununla da yetinmeyip emrindeki 26 bin Mehmetçik’i silahlarından arındırıp, esir olarak Yunan’a verdi. Yunan da her zamanki kahpeliğinin bir yenisini sergileyerek; kıllarına bile dokunmamak şartıyla teslim aldığı tüm esirleri kurşuna dizip katletti.
İletişim araçları gelişip yaygınlaştı, artık hemen herkesin her şeyden haberi var. Zira tüm cereyan eden olaylar, iletişim araçları sayesinde herkesin gözleri önüne seriliyor.
Bu hal, herkese, ibret almaları için mükellefiyet (yükümlülük) gerektiriyor. Oysa bizim aymazlığımız öylesine gemi azıya aldı ki, aynı delikten onlarca kez ısırılsak da ibret almadığımız ve gereğini yapamadığımız apaçık ortadadır.
Düşmanlarımız yine el ele vererek, bölgemizdeki haritaları değiştirmek istemektedir. Yapılmak istenen bu değişiklikler Türkiye’nin harimi ismetini tehdit etmektedir. Yani geldiğimiz noktada söz konusu olan vatandır.
Dolayısıyla bu aziz vatanda hür ve bağımsız, yan yana, eşit vatandaşlar olarak yaşamak isteyenlerin, eteklerindeki tüm taşları bir yana bırakıp; yek vücut, yek cihet, yek kalp olmak mecburiyetleri vardır.
‘Az olsun bizim olsun’ deyip birlikten ayrılanı, dün olduğu gibi bugün de ‘kurt’ (lar) kapacak ve emperyalistlerin elinde oyuncak olup kullanılmaya devam edecek ve hak ettikleri azaba mutlaka uğrayacaklardır!
Türkiye Yüzyılı -2-
#Türkiye Yüzyılı#Süleyman Demirel#İnönü
Aralık 28, 2024 06:302dk okuma
Paylaş
Türkiye Yüzyılı derken, taze bir başlangıç olarak, Türkiye’nin 2. Yüzyılından bahsediyoruz. Zira Türkiye’nin 1. Yüzyılı ve ondan da önceki yüzyılı çok netameli, kavgalı ve çok uzun süre vesayet altında geçti. �
Birinci Yüzyılda, yıllar boyu sürmüş savaşlardan yeni çıkmış; kolu-kanadı kırık, genç kuşakları biçilmiş, tersaneleri ve fabrikaları tahrip ve işgal edilmiş, ruhen çökmüş, daha dün sahip oldukları koca imparatorlukları ellerinden alınmış, bitik bir Türkiye vardı.
Ve üstelik bu Türkiye’de rejim değiştirilmişti, bunun da yansımaları kimi sancılı sonuçları doğurmuştur. Çiçeği burnundaki yeni rejim, aldığı radikal tedbirlerle sistemin oturmasına çalışmış (Bu durum büyük çalkantılara sebep olmuştur), millet, yıllar boyu süren savaşların yaralarını sarmak için çetin uğraşlar vermiştir.
Cumhuriyet rejimi iki kez demokrasiye geçmeyi (birden fazla partili sistemi) denedi, başaramadı; bu yüzden 27 yıl boyunca ülke tek partili bir sistemle idare edildi. Meclis’in duvarında ‘Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir (Demokrasi)’ yazmasına rağmen, bu durumu kuvveden fiile çıkarabilmemiz, ancak 1950 yılından sonra, üstelik o dahi cüzi bir şekilde olabilmiştir.
Demokratik hayatımızın sittin senesi ise (1946-2007) maalesef vesayet altında geçtiği için, Türkiye’miz, beklenilen performansı gösteremedi, maddede ve manada kalkınma bir türlü gerçekleştirilemedi.
Vesayetle illetli demokratik süreçte bile milli iradeye tahammül edilememiş ve her on yılda bir darbe yapılıp idareye el konulmuştur.
Bu süre esnasında; 6 kere gidip 7 kere gelmiş olmasına rağmen en uzun süre başbakanlık yapmış olan Süleyman Demirel’in, önceki ve sonraki sözleri her şeyi anlatmaktadır: Başlangıç cümlesi: ‘Türkiye dış politikasını hislere ve husumetlere değil, milli menfaatlere göre ve akılcılık esaslarına müsteniden ayarlamak durumundadır’. Onca bedeller ödetildikten sonra geldiği noktadaki cümlesi ise: ‘Bizim yaptığımız iş selden kütük kapmaktır!’.
Zira bu ülke, İnönü tarafından, 1940’lı yılların ikinci yarısında yapılan anlaşmalarla ABD’ye teslim edilmişti. Yapılan bu anlaşmalarla Türkiye’nin eli-kolu bağlanmış, maddede ve manana kalkınmasının önü büsbütün kesilmişti.
Bu anlaşmalar sonucunda, Türkiye asla silah ve mühimmat üretmeyecek, mevcut kurumların kapısına kilit vurulacaktı; öyle de oldu. Türkiye, sanayinin lafını dahi etmeyecek, yalnızca karasabanla üretim yapabilen bir tarım ülkesi olacaktı; öyle de oldu. Türkiye insanı, Türkiye’nin sınırları dışına çıkmayacak, komşularıyla özellikle Arap ve İslam ülkeleriyle en ufak bir iş birliğine girmeyecekti; öyle de oldu. Milli Eğitim mefhumunun (kavram) başındaki ‘Milli’ kelimesi, bütün hakikatini yitirecek ve vatan evlatlarının öğretim ve eğitimi ABD’li uzmanların insafına(!) terk edilecekti; öyle de oldu.
Ziya Paşa’nın veciz şekilde ifade ettiği gibi: ‘...Böyle gecenin hayır umulur mu seherinde?’
Elbette umulmaz, lakin dost gözüken düşmanlar, bu milleti, onlarca yıl boyunca boşuna umutlandırdılar ve her seferinde sükûtu hayale uğrattılar.
Bütün bu şeytani tuzaklara rağmen, en ufak bir umut ışığını da her on yılda yaptırdıkları darbelerle, tüy dikerek söndürdüler
.
Türkiye Yüzyılı ?
#Türkiye Yüzyılı#AB#FETÖ
Aralık 30, 2024 06:302dk okuma
Duraklama ve onu takip eden gerileme devirlerimizde, hakikati ceket astarımızın içinde unutarak çeşitli ‘kurtuluş’ arayışlarına giriştik. Daha doğrusu bu denli arayışlara yabancılar marifetiyle adeta zorlandık.
O gün bugündür biz bize unutturulduk. Kendimizden, kendi öz değerlerimizden soyutlanıp bambaşka bir şey olduk. Olduğumuz bu bir şeyle, belki her şey olduk lakin asla kendimiz olmadık, olamadık.
Kendimiz olamayınca şahsiyetimizi yitirdik, oysa cümle alem şahsiyete meftundu.
Şahsiyetimizi müdrik olduğumuz aşk ve saffet dönemlerimizde en ileride bizdik; hemen herkes bize imreniyor ve bizim gibi olmak için can atıyordu. Çünkü biz, biz olduğumuz dönemlerde en üstündük.
Zira biz, kendi öz değerlerimizi öylesine halisane yaşıyorduk ki bize gelen ölü kalpler diriliyordu.
Topkapı burcundaki Adalet Kulesi’nden dünyanın dört bir yanına adalet dağıtan bir neslin evlatları kendinden soyutlanınca, celladına âşık edilip canilerden adalet dilenir hale getirildi.
Ceddimiz. güçlü olduğu asırlar boyunca dünyadaki tüm mazlumlara hamilik yaptı; ne kadar güçlü olursa olsun tüm zalimlerin korkulu rüyası oldu.
Bakınız; yarım asırdır AB’nin kapısında bekletiliyoruz. Şeref ve haysiyetimizle oynarcasına oyaladıkça oyalıyorlar. Bilmeliyiz ki bir yarım asır daha beklesek bile bizi almazlar; almayacaklar.
Aynı Avrupalı, kendimiz olduğumuz saffet dönemlerimizde üzengimizi öpmekle şerefyap oluyordu.
Asrın mütefekkirinin ifade ettiği gibi; ‘O irtifa, o yükseklik çıkılmaz bir nokta mıydı, bilmem lakin bu inhitat, bu çöküş, inilmez bir kuyu gibidir!’
Doğu’dan gelip sürekli Batı istikametinde yol aldık; asırlar boyu Batı’yı mesken tutmamıza rağmen, Batı’nın dümen suyuna girmeden, kendimiz olarak yaşadık.
Gerilemenin şaşkınlığıyla giriştiğimiz arayışlarda kantarın topuzunu kaçırdık; körü körüne Batı’ya teslim olduk ve gerçek yüzünü bilmediğimiz Batılılık uğruna kendimizi ve bizi biz yapan değerlerimizi inkâr ettik.
Böylece ne Batılı olabildik ve ne de Doğulu kalabildik; renksiz, şahsiyetsiz, bulamaç bir tip olup çıktık. Oysaki Batı, birçok değerini bizden alarak ileri gitmiş ve seçkinleşmişti.
Batı’nın bize biçtiği kefenle suni teneffüsle yaşadık ne oldurulduk, ne öldürüldük!
Zora düştüğümüz zamanlarda Batı’nın gerçek yüzünü kaç kez görmüş olmamıza rağmen celladına âşık olma halimiz (zira vesayetle ve FETÖ tipi yapılandırmayla gözlerimizi kör etmişlerdi) bizi bir türlü titretip kendimize getirmedi.
Şairin (N. Fazıl) ifade ettiği gibi; ‘Neden sonra, etrafımızdaki korkunç yalnızlığın farkına vardık’ ve tabir caizse dibe vurarak yükselişe geçtik (FETÖ’nün gerçek yüzünün ortaya çıkışı ve 15 Temmuz 2016 şahlanışı).
Yine şairin işaretiyle; ‘Her meselenin başı olan bütün mesele...’ önümüzde duruyor. Bütün bunlardan sonra yolumuza nasıl devam edebiliriz? Kendimiz olarak başa oynayarak mı? Başkası olmaya çalışarak sürünerek miFuat Bol
Yazarın Tüm Yazıları
İletişim
.
xxxxxxxxFuat B
.v
.Fuat Bol
Yazarın Tüm Yazıları
İletişim
.
Bugün 396 ziyaretçi (1185 klik) kişi burdaydı! |
|
|
|
| Bugün 473 ziyaretçi (627 klik) kişi burdaydı! |
|
 |
|
|
