 |
|
|
 |
|
| ABDULHAMİD HAN |
ABDÜLHAMİD HAN
Osmanlı padişahlarının 34'üncüsü olan Sultan II. Abdülhamid Han aklı, zekası ve ilmi fevkalade üstün olan bir zattı. Batılıların ve iç düşmanların asırlar boyunca devleti yok etmek için hazırladığı yıkıcı, sinsi planlarını sezip, önlerine aşılmaz bir set olarak dikildi. Hazırlayanları ve maşa olarak kullandıkları yerli işbirlikçilerini, sahte kahramanları işbaşından uzaklaştırdı.
İşte bu büyük zatın 10 şubat, 96. yıldönümü idi. Yıldönümü vesilesi ile Yıldız Üniversitesi ve İstanbul Medeniyet Üniversitesi işbirliği ile iki açık oturumdan oluşan etkinlik düzenlendi. İlk panel Abdülhamid'in sağlık politikasıyla ilgiliydi. Oturum başkanlığını yaptığım bu panelde konuşmacılar özet olarak şunları anlattılar:
Prof. Dr. Hüsrev Hatemi; Abdülhamid'in çok iyi niyetli, sağlam karakterli ve vefalı bir insan olduğunu söyledi. Kendisinden çok devleti düşünürdü. 33 sene zalimlik yapmadan devleti ustalıkla idare etmişti. Ona atılan iftiralardan biri de pinti olduğuna dairdi. Bu çok çirkin bir suçlama olduğunu ifade etti. Aristokrat havada, halktan uzak yaşamamıştı. Atatürk'ün Abdülhamid'i küçümseyici veya kötüleyici bir sözünün olmadığını da ekledi.
Prof. Dr. Nil Sarı ise Abdülhamid'in sağlık alanındaki eserlerinden söz etti ve bazılarının fotoğraflarını gösterdi. Abdülhamid 90 adet gureba hastanesi, 19 adet belediye hastanesi, 89 adet askeri hastane ayrıca eğitim hastaneleri, kadın hastaneleri, akıl hastaneleri açmıştı. Bu hastaneler ülkemizden Lübnan'a, Yemen'den İsrail'e, Makedonya'dan Suriye'ye, Yunanistan'dan Libya'ya, Suudi Arabistan'dan Irak'a pek çok yerleşim bölgesine yayılmıştı. Ayrıca eczaneler, hapishane, sağlık merkezleri, fakirler, acizler ve hacılar için misafirhane de pek çoktur. Müthiş bir sağlık hizmetidir bu. Maalesef tahttan düştükten sonra bu eserlerin isimleri değiştirilmiş, bazıları yıkılmış ve bir kısmı da başka alanlarda kullanılmaya başlanmıştır. Kısacası bu büyük insan unutturulmak istenmiştir. Kasımpaşa, Haydarpaşa, Gülhane ve Mektebi Tıbbiye-i Şahane adlı eğitim ve üniversite hastanelerini açan da Abdülhamid olmuştur.
Doç. Dr. Adem Ölmez ise Abdülhamid Han'ın özellikle eğitim, sağlık, ulaşım ve asayişe önem verdiğini anlattı. Zamanında yeni bulunan aşıları ülkeye getirmiş, aşı ve kuduz hastalığı üzerine merkezler kurmuş, Bimarhaneleri yani akıl hastanelerini ıslah etmiştir. Akıl hastalarına zincir kullanımını yasaklayarak bugün bile saldırgan hastalarda kullanılan gömleği yerine koymuştur.
Dr. Şerif Esendemir konuşmasına Necip Fazıl'ın, "Abdülhamid'i anlamak her şeyi anlamak olacaktır." sözleriyle başladı. Abdülhamid'in tren yolları, bakteriyolojihane, cami ve mektepler yaptırdığını, çağına uygun yaşlılık politikası izlediğini, habitat yani biyosferi merkezi alan ekolojik politikaya önem verdiğini anlattı.
Bunları dinlerken aklıma hep başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan çağrışım yaptı. O da ülkeye duble yollar, hızlı trenler, Marmaray, üçüncü boğaz köprüsü, çok sayıda havaalanı gibi sayılamayacak eserler hediye etti. Sağlık alanında yeni hastaneleri hizmete açtı. Sağlık hizmetlerini halka yaydı. Eğitim alanını pek çok üniversite, sayısız derslik ve binlerce yeni öğretmenle destekledi güçlendirdi. Kısacası Abdülhamid'in çağdaş bir takipçisiyle karşı karşıyayız.
Abdülhamid Han'ı nasıl ki bir takım vicdansız, merhametsiz ve acımasız kişiler, iç ve dış düşmanların oyununa gelerek, maşası olarak bir saray darbesi ile düşürdülerse aynı komplo şu an başbakanımıza karşı düzenlenmektedirler. Bu ülkeye hizmet etmek bazılarının gözüne batmakta ve ellerinden geleni yapmaktadırlar.
Rabbim Başbakanımızı korusunu2026 |
|
|
|
|
 |
4 Ocak 2022, Salı
SALİH TUNA
Şut auta çıkarak gol oldu
Futbol, hayatın gailesinden ve usandırıcı politik tartışmalardan kaçıp sığındığınız bir liman.
Liman, çünkü rasyonalitenin bittiği yerde taraftarlık başlar.
Peki, kaçtığınız yerde kaçtığınız şeyin en pespaye haline yakalanırsanız ne yaparsınız?
Rasyonaliteden bağını koparmış taraftarlık ile ilkesiz ve tutarsız siyaset anlayışı iç içe geçtiğinde, "Şut auta çıkarak gol oldu" gibi fecaat bir mantıkla karşı karşıya kalırsınız.
Korkunçtur!..
3 Temmuz 2011'den beri Fenerbahçe ile Trabzonspor arasında yıllar yılı süren rekabetin yerini adeta "düşmanlık" aldı.
"Şike miydi kumpas mı?" sorusundan maada iki kulübün arasına bu "düşmanlığı" sokan örgüt herkesin malumu.
Zaman bize her şeyi çıkarları doğrultusunda araçsallaştırdıklarını kanıtladı.
Söz konusu düşmanlık üzerinden, futbolu siyasallaştırarak kaotik ortam oluşturmak amaçları dışında değildi.
Geçtiğimiz hafta Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin şike davasında eski Fenerbahçe Başkanı Aziz Yıldırım ve 4 yönetici hakkında verdiği beraat kararını sevinçle karşılayan Ali Koç yaptığı açıklamada, "Bazı kesimler artık karar vermeli. Devletimizden yana mısınız, terör örgütünün yanında mısınız?" dedi.
Söz konusu terör örgütünün tapeleri üzerinden Fenerbahçe tribünlerinde devletin başı için "Hırsız" sloganları atılırken susmuştu. Şimdi sitayişle bahsettiği "Cumhurbaşkanımızın mektubu müzemizde yer alacaktır" diyor.
Tuhaf olan aynı Ali Koç ve taifesi, Trabzonspor ne zaman başarılı sonuçlar alsa, "Trabzonspor'u devlet destekliyor!.." diyor.
Daha da tuhafı, Trabzonsporlu taraftarlar da "Fenerbahçe'yi devlet kurtardı" diyor.
En tuhafı da, bütün kulüpler devlet kapısına gidip, "Bizi kurtarın, borçlarımızı yapılandırın!" diyorlar.
***
İşine gelene "kumpas", gelmeyene "soruşturma" demek olmaz. Kumpas kumpastır.
İlkeli ve tutarlı olmak bunu gerektirir.
Hakikatin hatırı her türlü taraftarlığın da dostluğun da üstündedir.
Malumunuz, Trabzonsporlu ve Fenerbahçeli muhalifler 17-25 Aralık kumpasını destekliyor, Ergenekon kumpasına da karşı çıkıyorlar. Sıra 3 Temmuz sürecine gelince ayrışıyorlar.
Gelgelelim, iktidar ve muhalefet partileri 3 Temmuz sürecinde ve akabinde hep aynı tavrı gösterdiler.
Muhalif olmakla birlikte futbolu hiçbir zaman siyasete meze yapmaya tenezzül etmeyen Özkan Sümer, bakınız bu durumu nasıl ortaya koymuştu: "Hiçbir ulusal meselede uzlaşma sağlayamayan siyasetin çok başarılı bir işbirliğiyle şikeyi kapatmak doğrultusunda müthiş bir başarı sağladığını söyleyebiliriz..."
***
Yargıtay'ın mezkûr şike kararı üzerine Trabzonsporlu taraftarlar, Başkan Erdoğan ile Ali Koç'un fotoğrafları eşliğinde aynı "şarkılarını" sürdürüyorlar.
Neden bir kez olsun şuncağızı kendilerine sormuyorlar: "İktidara yüklenmek için her fırsatı değerlendiren muhalefet partileri neden bizi bu konuda yalnız bırakıyor?"
Bu soruya bir cevap bulurlarsa, Özkan Sümer'in ne dediğini de anlarlar.
Yoksa "el altından" her tavra müstahaktırlar.
Baksanıza Ekrem Bey'in şike davası karşısındaki tutumuna; hem "muhalif" hem "yandaş."
"Şut auta çıkarak gol oldu" demenin cismani hâli gibi maşallah.
05 Ocak 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Canım muhaliflerime müjde
Yıl sonunu bile beklemeden, mesela şöyle birkaç ay sonra, "100 milyar nerede?" kampanyasına başlayabilirsiniz.
Pardon, bu da nerden mi çıktı?
Benim canım muhaliflerim, bu sorunun cevabına hiç ihtiyacınız yok ama yine de söyleyeyim:
Geçen yıl tüm dünyadaki enerji fiyat artışlarına karşılık halka elektrik ve doğalgazda 160 milyar destek sağlanmıştı ya, şimdi de elektrikte yüzde 25, doğalgazda yüzde 50 olmak üzere 100 milyarlık destek sağlanacağı açıklandı.
Sonuç itibarıyla, hazineden 100 milyar çıkacak.
Nasılsa hükümet aleyhine olan hiçbir "kampanyayı" sorgulamazsınız. Haliyle 100 milyarın neden ve nereye çıktığının hiçbir önemi yok.
Zamlardan, hayat pahalılığından, enflasyondan bunalan millete bir de "100 milyarlık yolsuzluk" algısı zerk edilince mis gibi olur, değil mi canım muhaliflerim!..
Malumunuz, "128 milyar nerede?" muhabbeti yıpratıldı. En çok yıpratan da içinizden biri, CHP'li İlhan Kesici idi. "Para kaybolmaz, gidin bakın Merkez Bankası'na, görürsünüz" falan demişti.
Demem o ki, yeni bir şamataya ihtiyacınız vardı. Alın size cillop gibi kampanya işte: "100 milyar nerede?"
Geriye kalıyor cumhurbaşkanı adayını açıklamak.
Yıpratılmasın diye açıklamamakta bence çok haklısınız. Baksanıza aday adaylarını bizzat sizinkiler yıpratmaya başladılar:
Biri "popstar" diyor, diğeri yürüyen merdivene ters binen kedi.
***
Canım muhaliflerim öyle bir kıvama getirildiniz ki iktidara karşı yürütülen her algı faaliyetine sorgusuz sualsiz inanıyorsunuz.
Pandemi nedeniyle brent petrolün varili yılda yüzde 400 artmışmış, elektrik maliyetleri anormal yükselmişmiş, buna rağmen iktidar 2021'de doğalgaz maliyetlerinin yüzde 75'ini, elektrik maliyetlerinin de yüzde 50'sini sübvanse etmişmiş. ABD ve AB geniş para politikalarına yöneldikleri için tüm dünyada emtia fiyatları çok artmışmış, bu da haliyle fiyatlara yansıyormuş.
Hülasa, küresel kriz varmış, umurunuzda değil, biliyorum.
Bağımsızlığın bedeli mesabesinde bir yığın değişkenle boğuştuğumuzu duymak istemiyorsunuz.
Çözümle ilgili de herhangi bir tecessüsünüz yok. Şayet olsa, muhalif partilerin hemen hepsinin "alibabacangillerin" çözüm önerilerinden öteye geçmediklerini kolaylıkla görürsünüz.
Oysa ekonomik kırılganlığımızın sebebi zaten bunların çözüm önerileri (sıcak parayla büyüyerek cari açığa mahkûm olmak) değil mi?
***
Benim canım muhalif okurlarım, "Memleket battı, yandık, bittik, tükendik..." demekten bir kez olsun başınızı kaldırıp, arama motoru marifetiyle Dünya Bankası'nın gayrisafi milli hasıla verilerine şöyle bir göz atar mısınız lütfen.
Bakınız...
Türkiye'de 2002'de gayrisafi yurtiçi hasıla 240.3 milyar dolar. Kişi başına 3.6 bin dolar. 2020'de gayrisafi yurtiçi hasıla 720.1 milyar dolar. Kişi başına da 8.53 bin dolar.
Almanya'da 2002'deki durum 2.069 trilyon dolar. Kişi başına 25 bin dolar. 2020'de 3.806 trilyon dolar olmuş. Kişi başına da 45.7 bin dolar.
Türkiye'nin 2002'de 8.62 katı olan Almanya 2020'de 5.28 katına düşmüş.
Aynı Almanya 2002'de Türkiye'nin kişi başına 6.94 katı iken, 2020'de 5.35 katına düşmüş.
Birleşik Krallık'taki duruma gelince: 2002'de 1.78 trilyon dolardı, 2020'de 2.708 trilyon dolara yükselmiş.
Birleşik Krallık 2002'de Türkiye'nin 7.41 katı iken 2020'de 3.75 katına düşmüş.
Birleşik Krallık kişi başına 2002'de 29.9 bin dolardan 2020'de 40.2 bin dolara çıkmış.
Yani, 2002'de Türkiye'nin kişi başına milli hasıla 8.30 katı iken 2020'de 4.71 katına düşmüş.
Söyleyin bakalım şebelekler, Türkiye iyi "batmış" mı?
8 Ocak 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Yakmayalım da besleyelim mi?
Suriyeli 3 gencin yakılarak öldürülmesine tepki gösterince şöyle bir cevaba maruz kalıyorsunuz:
"Madem çok dert edecektin, alıp evinde besleseydin..."
Evet, korkunç!
Hangi ara insanlıktan bu kadar çıktılar, bilmiyorum. Değil bir insan, bir böceğin bile yakılarak öldürülmesine normal her insan tepki gösterir.
Müzmin AK Parti düşmanlığı ile "yabancı düşmanlığı" birleşince ortaya böylesi müstekreh patoloji mi çıkıyor? Çözemedim!
12 Eylül darbecisi Kenan Evren, "Asmayalım da besleyelim mi?" demişti. Bu patolojik kafa da "Suriyelileri yakmayalım da besleyelim mi?" demeye getiriyor.
Lakin, Kenan Evren, yaşı asılmaya müsait olmayanların mahkeme kararıyla yaşını büyültüp öyle asmıştı.
Mahut patolojiye göre yaş şartı da gerekli değil, yakılması için Suriyeli olması yeterli.
Yazık ki bu kafa münferit değil.
Bunları besleyen, cesaretlendirenler de eski İYİ Partili Ümit Özdağ veya CHP'li Tanju Özcan'la kaim değil.
İşin garibi...
Suriyeli "göçmen" sorununa neden olan Davutoğlu'nun "Suriye politikasına" ilk günden itibaren karşı çıkmış, bunun bedelini de iftira, tehdit ve hatta ölüm bildirileriyle ödemiş bu satırların yazarı söz konusu patolojiye maruz kalırken, Suriye politikasının müsebbibi Davutoğlu ile Tanju Özcan'ların partisi (CHP) refik oldu.
Ne desem...
"Kavanoz dipli dünya!" mı desem, bilmem ki.
***
Tutarsızlık ve ilkesizlik kol geziyor!..
Sen kalk sabah akşam "liyakat" üzerinden AK Parti'yi eleştir, sonra da belediyeye aldığın personelin en fazla yüzde 15'ini liyakat esasına göre belirlediğin ortaya çıksın!
Nepotizm, kronizm ve yolsuzluktan şekvacı ol, sonra da eline geçirdiğin her yerde beterini uygula.
Bu ne hırs, bu ne hız benim canım muhaliflerim!
Daha dün bir bugün iki, öyle 19 yıl gibi uzun süre iktidarda da değilsiniz ki "mental yorgunluk" falan diyelim.
***
İlkeli ve tutarlı olmayınca haliyle mantık da kalmıyor.
Geçen sefer bu köşecikte Dünya Bankası verilerini dercettim. Gayrisafi milli hasıla bakımından Türkiye'nin 2002'de 8.62 katı olan Almanya'nın 2020'de 5.28 katına, 2002'de Türkiye'nin 7.41 katı olan İngiltere'nin de 2020'de Türkiye'nin 3.75 katına düştüğünü belirttim.
Hülasa edecek olursak...
Mezkûr veriye göre AK Parti iktidarı döneminde Türkiye, İngiltere ve Almanya'yı yaklaşık ikiye katlamış.
Vay sen misin bunları yazan!
"Yandaş, yalaka..." lakırdıları gırla gitti.
Benim canım muhaliflerim, her şeyden önce bunları ben değil, "Dünya Bankası" söylüyor.
Dolayısıyla...
Schopenhauer'den mi, Kant'tan mı hangi filozoftan kaptıysanız o sözü, Dünya Bankası'na uyarlayacaksınız.
Yani, "Namusu maaşı kadar olan Dünya Bankası" diyeceksiniz, karıştırmayın.
11 Ocak 2022, Salı
SALİH TUNA
Artırılmış eşeklik
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Vaktiyle politikacının birine "Eşeğin (...) su kaçırdı" demiştim de, bir okur, eşeklere hakaret ettiğim gerekçesiyle fakiri Basın Konseyi'ne şikâyet etmişti. Üstelik o vakit de aynen böyle, parantez içinde üç noktayla sansürlemiştim.
Ne mi olmuştu?
Basın Konseyi, "Basın meslek ilkelerinin" 12'nci maddelerinden bahisle benden savunma istemişti.
İşin garibi söz konusu madde, "Kişileri ve kuruluşları eleştiri sınırlarının ötesinde küçük düşüren, aşağılayan veya iftira niteliği taşıyan ifadelere yer verilemez..." şeklindeydi. Sizin anlayacağınız, o dönemde başkanlığını Oktay Ekşi'nin yaptığı Basın Konseyi, "kişi ve kuruluşlar" ile eşekleri eşitlediğinin farkında bile değildi.
Türk basın tarihinde bu bir ilkti ve ben de bunu "Equus asinus dâvâsı" başlığı altında dile getirmiştim.
"Equus asinus" bildiğiniz eşeğin Latince'si. Eşek hangi dile çevrilirse çevrilsin, eşekliğin baki kaldığının altını çizmek istemiştim.
Zaman ve mevzu veya illiyet değişse de "eşeklik" gerçekten de baki kalıyor!..
TOGG nedeniyle gönenen insanlara, "BOGG binersiniz!" demek başka nedir ki?
***
Marmaray projesine "Tarihi yarımada yok ediliyor!" yaygarası yaptınız. Hizmete girdiği gün "Su sızdırır" dediniz. Su sızdırmayınca da "Ecevit'in projesiydi" diye kaptırıp gittiniz.
İstanbul Havalimanı için "Çok rüzgâr alıyor, uçaklar inemiyor" diye çamur attınız. Uçaklar inince, "Zarar ediyor" faslına geçtiniz. Kâr açıklanınca da "Millet aç aç" şamatasına başladınız.
Yazık ki hep böylesiniz.
İHA'lar yapılır sevinmezsiniz, yüz milyarlarca metreküp doğalgaz rezervi keşfedilir adeta karalar bağlarsınız!
Yanlış anlamayın, iktidarı eleştirin; eleştirinin olmadığı yerde zaten kokuşma başlar.
Lakin, TOGG'a BOGG demek eleştiri falan değildir. Babacan gibi dün övdüğüne bugün "bogg" atmak da siyaset değildir.
***
Naçizane tavsiyem, "Eşeğin (...) su kaçırmak" denemeleri yerine, sanal âlemdeki artırılmış gerçekliği (metaverse) tercih edin.
Hiçbir şey olmazsa, mutlu olursunuz.
Sayın Erdoğan, "One minute" çektiğinde, "Siyonistler ona gününü gösterir şimdi" yollu ellerinizi ovuşturdunuz. Umduğunuz olmadı. Gladyo'nun tüm darbe girişimlerine destek verdiniz, yine olmadı. Sel, deprem, yangın gibi doğal afetlere sinsice sevindiniz, randıman alamadınız.
Pandemi, küresel kriz derken kaç yıldır hasretle beklediğiniz ekonomik sıkıntılar baş gösterdi.
Siz de her an her dakka "Erdoğan bitti, AK Parti eridi" deyip duruyorsunuz. Anketler yayımlıyor, "Bu sefer iktidara geliyoruz" diyorsunuz.
Ama yine çok gerginsiniz! Bari kendi sözünüze inanın da rahatlayın yahu!..
Belki de, Türk parası değer kazanınca üzülüp, kaybedince sevinecek kıvama geldiğiniz için gerçek dünyada sakinleşmeniz mümkün olmuyor.
O halde biraz yaratıcı olun, "artırılmış gerçekliği" deneyin.
Baksanıza, Fenerbahçeli bir taraftar (metaverse marifetiyle) Trabzonspor'un Akyazı Stadyumu'nu satın alıp Fenerbahçe'mizin bayraklarıyla donatmış.
Siz de, mesela, AK Parti'nin tüm binalarını satın alıp CHP bayraklarıyla donatabilirsiniz.
Yine de nefsinizi köreltemezseniz, AK Parti'nin yaptığı yolları, köprüleri, hastaneleri havaya uçurup, doları da 50 bine çıkarabilirsiniz.
Daha da olmazsa, sevgili Gürsel Tekin'in söylediği gibi gazetelerimize el koyarsınız, bizi de ister yağlı kazığa oturtur ister Silivri'ye doldurursunuz. Böylece dilinizden düşürmediğiniz "hukukun üstünlüğünü" yeni refiklerinizle birlikte gerçekleştirmiş olursunuz.
Umulur ki siz de rahat eder, bize de rahat verirsiniz.
Çünkü böyle hiç çekilmiyorsunuz, sıktınız.
13 Ocak 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Ölümün işaret ettiği
Ömer Seyfettin'in "Kaşağı"sı çocuk yaşta öyle bir kardeş yarası açmıştır ki içimde ne zaman birinin kardeşine bir şey olsa bu yara kanar.
Bazı metinler böyledir, adeta vurgun yersiniz!
"Can veren oğullarının kara haberlerini alan annelerin içinde kaynayan mahşeri" anlatan Erdem Bayazıt'ın o şiiri mesela.
"Sara" (Edebiyat, 1975) şairi Halis Altındağ'ın trafik kazası sonucu vefatı üzerine Nuri Pakdil ustamız şöyle yazmıştı: "Ölümle özdeşleşti otomobil. Kuşkusuz yaşamın da kardeşi oldu. Ölümle yaşam iç içe otomobilin içinde. Bir işaret ediyor, bir ona işaret ediyor. Halis Altındağ için ölüm yanı çalıştı otomobilin..."
Ahmet Çalık için "otomobilin ölüm yanı çalışınca" çocukluğumdan içime işleyen o kardeş yarası nasıl kanadı anlatamam.
Kardeşim gibi hissettim, kardeşim gibi hissediyorum. İçimde kaynayan bir mahşer gibi.
***
Oysa Ahmet Çalık'ı tanımıyordum. Daha doğrusu herkes kadar tanıyordum; Gençlerbirliği, Galatasaray ve en son olarak da Konyaspor'umuzda top koşturan milli futbolcumuzdu.
Adamlığını, yardımseverliğini, diğerkâmlığını, çocukları sevindirmek için yaptıklarını ve inanç dünyasını bilmiyordum...
Ahmet Çalık'ın ölümüne herkes üzüldü. Görebildiğim kadarıyla, aynı gün içinde TT de yapıldı. İçlerinde, "Hafta sonu maç yapacaktı, kara toprakta yatıyor şimdi" diye yazıklananlar da oldu.
Sonra, herkes için "başkasının ölümü" oluverdi ve geçti bitti. Yani, durup üzerinde düşüneceğimiz ölüm pat diye "ex" oldu.
Esas konudan kaçarcasına hayatın hayhuyuna döndü herkes; gırtlağına kadar politikaya!..
Ölümler de durup düşünmemize neden olmuyorsa, tükettiğimiz şeylerin arasında bir şeydir hayat; "yaşanmaya değer hayat" değildir.
***
Malumunuz, Antik Yunan mitolojisinde Sisifos, bir kayayı yuvarlayarak bir tepenin zirvesine kadar taşımaya mahkûm edilmiştir. Her seferinde zirveye ulaşmadan hemen önce kaya aşağı yuvarlanır ve Sisifos aynı şeyi en baştan tekrarlamak zorunda kalır.
Bu döngü, sonsuza dek devam edecektir; "Sisifos'un laneti" budur.
Albert Camus, "Sisifos Söyleni" eserinin sonunda bu miti aktararak absürt olanın karşısında gösterilmesi gereken tutumu şöyle ifade eder: "Sisifos'u mutlu hayal etmek gerek..."
Lawrence Krauss'ın programına konuk olan Woody Allen, Camus'nün bu yorumunu tatmin edici bulmaz.
Neden tatmin edici bulmadığını da "Rifkin'in Festivali" adlı yeni filmindeki "kahramanının" gördüğü bir rüyayı aktararak anlatır: "Rüyamda bir kayayı bir tepenin zirvesine taşımaya çalışıyor, durmaksızın itekliyorum. En sonunda kayayı zirveye ulaştırmayı başarıyorum da! Ama şimdi elime ne geçiyor? Tepenin zirvesinde bir kaya!"
Ölümün hayata kattığı manaya ermeyince varılacak yer nihayetinde budur:
"Tepenin zirvesinde kaya!"
Bize istikamet ve dirayet gerekli. Bunun için de sabır. Lakin, İsmet Özel'in "Taşmayan sabır sabır değildir" dediği sabır değil, merhum İlhami Çiçek'in "Satranç Dersleri"nde vurguladığı ontolojik sabır:
"Ve sabır olmasaydı, yeryüzünde bir gün kalınabilir miydi?"
15 Ocak 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Mantık hak getire
Politikanın doğasında dün savunduğuna bugün karşı çıkmaktan, dün saydırdığınla bugün "ittifak" kurmaya kadar her şey var!
Yani, "başarılı" olma sevdasına veya "reelpolitik" belasına tutarsızlıklar, çelişkiler, tavizler hep olagelmiştir.
Bundan olsa gerek hiçbir zaman "politikaya" ısınamadım.
Lakin son zamanlarda "politik" izahı olmayan öyle mantıksızlıklara şahit oluyoruz ki insanın sıdkı sıyrılıyor!
Bu nedenle geçenlerde, "Biri bana vatanın bekası/selameti üzerine garanti verse, bin yıl yaşasam da 'politik' tek kelam etmem. Hatta ölene kadar gider uyurum, o derece sıkıldım!" demiştim.
HDP'li Semra Güzel'in PKK'lı bir teröristle ortaya çıkan fotoğrafı üzerine yürütülen tartışmalar mesela.
Tastamam mucize çapında hamakattan ibaret.
***
"Neden bu yanlışı yapıyorsunuz?" sorusuna, "Ama siz de vaktiyle bu yanlışı yapmıştınız!" cevabını veriyorsanız, yanlış yaptığınızı kendi ağzınızla ikrar etmiş olduğunuzun farkında bile değilsiniz demektir.
Şayet farkındaysanız, "anlayış" bekliyorsunuz demektir.
O vakit sormak gerek:
Nasıl bir "anlayış" bekliyorsunuz? Daha doğrusu nasıl bir hâle düçar oldunuz? Madde bağımlılığı gibi bir müptelalık değilse, vazgeçersiniz olur biter. Saçma sapan argümanlar peşine düşüp de kendi kendinizi iptizale uğratmazsınız.
Gelgelelim, "bağımlılık" siyasetin değil, "patolojinin" konusudur.
Zira "Bizi kınamayın, kader mahkûmuyuz... Bir zamanlar siz de bizim gibiydiniz, yarın yine bizim gibi olabilirsiniz!" yollu cıvıtmanın başka izahı yok
Yok eğer bir yanlışın içinde olmadığınıza inanıyorsanız...
"Neden başkasının dünkü yanlışı üzerinden kendinizi acıklı bir şekilde aklamaya çalışıyorsunuz?" soruna cevap bulmanız gerekir.
***
HDP bu konuda gayet tutarlıdır. PKK'nın terör örgütü olduğuna inanmadığı için milletvekillerinin fotoğraf çektirdiği teröristi de "gerilla" konumunda görüyorlar.
İP her konuda olduğu gibi mezkûr fotoğraf konusunda da mugalata yapmaktan öteye geçmiyor.
Ya sevgili Kılıçdaroğlu?
"Söz konusu fotoğraf çözüm sürecinde çekildi; o fotoğraftan dolayı Erdoğan suçludur" diyor. (Gülmeyin, şaka yapmıyorum.)
Hadi Kılıçdaroğlu'na yakışıyor diyelim, Davutoğlu'na ne oluyor?
Şu laflara bakar mısınız: "Geçmişteki bir fotoğraf için bir milletvekiline böyle bir soruşturma başlatılıyorsa Cumhuriyet savcıları yarın Doğu Perinçek'in Apo'ya gül verdiği resimle de ilgili aynı soruşturmayı başlatması lazım, Cumhurbaşkanı da böyle tutarlı olabilir..."
Perinçek tarafı da, biz kırk yıl önceki davadan beraat ettik falan diye Davutoğlu'na cevap yetiştirmeye çalışıyor.
Oysa konunun Perinçek'le uzaktan yakından alakası yok.
Her şeyden evvel dünü değil, bugünü konuşuyoruz. Günümüzde kim hangi çizgide, tartışılan bu!
Davutoğlu, merhum Teoman Duralı'nın "iffetin en önemli göstergesi" tesmiye ettiği vefa ve sadakat üzre olsaydı, yani çizgisinden sapmasaydı, biz neden ona şu sözlerini hatırlatma gereği duyalım ki:
"Nefsimi ayaklar altına alırım, bir faninin terk etmeyeceği düşünülen her makamı elimin tersiyle iterim ama asla bu kutlu hareketteki hiçbir dava arkadaşımın kalbini kırmam... Hiç kimse benim ağzımdan, benim dilimden, benim zihnimden Cumhurbaşkanı'mız aleyhine tek bir söz duymadı, duymayacak..."
Bu köşe yazısını aşağıdaki linke tıklayarak sesli bir şekilde dinleyebilirsiniz
18 Ocak 2022, Salı
SALİH TUNA
Aylak ekonomistlerimizi ihraç mı etsek
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
İlk mektep düzeyinde soru şudur: Türkiye'nin kadim düşmanları, Erdoğan'dan neden nefret ediyor?
Daha basit nasıl sorulur, bilemiyorum!..
İsterseniz, "Türkiye'nin kadim düşmanları, muhalefeti neden destekliyor?" şeklinde değiştirelim, cevap değişmeyecektir.
Cevap dediğim, estek köstek, lagaluga işte. Yani, sadra şifa hiçbir şey!
Aslında muhalefet esnafına şöyle sormak lazım: Türkiye'nin kadim düşmanları mı sizi yoksa siz mi onları daha çok seviyorsunuz?
Doğrusu, bu soruyu hak ediyorlar.
Zira, Türkiye'yi uluslararası toplum nezdinde "Terörü destekleyen ülke" konumuna sokmak için yapılan MİT TIR'ları kumpasını destekleyen, hava savunma sistemi (S- 400'leri) almamıza karşı çıkan, yabancı yatırımcılara "Türkiye'ye yatırım yapmayın!" çağrılarında bulunan, kendi ülkesinin otomobil markasını (TOGG) itibarsızlaştırmaya çalışan, hülasa, Türkiye'nin hayrına veya çıkarına olan her şeye takoz koymak için yırtınan muhalefet esnafından bahsediyoruz.
İçlerinde bence en "eğlenceli" olanları ekonomistleri.
Faizin dışındaki tüm çözüm önerilerine karşı "güvensizlik" oluşturmak için öyle propagandist kesiliyorlar ki, olursa o kadar olur!..
Ortak bir özellikleri var:
Dolar yükselince hepsinin sesi yükseliyor, dolar düşünce de adeta arazi oluyorlar.
Diyeceksiniz ki, hep böyledir ne var bunda; salgın hastalıklar olunca doktorların, deprem olunca da jeolog ve jeofizikçilerin sesi duyulur.
Evet, öyle; lakin salgın hastalıklar olunca doktorların, deprem olunca da jeofizikçilerin ağızları kulaklarına varmaz. En azından maharet gibi bunu göstermek yerine yüzlerini saklarlar.
Muhalif ekonomistlerimiz öyle mi ya!
Dolar yükselince koro halinde, "Daha beter olacak. Türkiye batacak, mahvolacak..." yollu öngörülerde bulunurlarken nasıl da mutlu oluyorlar.
Kendi ülkesinin parası değer kaybedince bu denli sevinen başka ülke ekonomistleri var mıdır acaba?
Bizdekilerin hepsi de dahi. Allah daha beter etsin, ne diyelim.
Paranın nasıl elde edileceğinin formülünü şappadak keşfetmişler: Bas faizi al parayı. Başka bir ifadeyle, ne kadar faiz o kadar para.
Bin dereden su getirmelerine bakmayın, söylediklerinin özeti bundan ibarettir.
Bunlara soracak olursanız, iktidardakiler çok "cahil" olduğundan iktisat biliminin bu temel kuralını bilmiyorlar.
Gerçi bir önceki Maliye Bakanı Elvan döneminde bu kural uygulanmıştı.
Aylak ekonomistlerin şu sorulara cevabı nedir, bilemiyorum:
İktidar allameyken, birden cahil mi oluverdi? Değilse, iktisat bilimi kuralını uyguladıktan sonra neden vazgeçtiler?
Aylak ekonomistlerimizin işleri de çok zor. İktisat bilimi kuralından habersiz o kadar çok "cahil" var ki hangi biriyle uğraşsınlar.
Baksanıza, merkez bankalarının bankası konumundaki Uluslararası Ödemeler Bankası (BIS) bile enflasyona sebep olan faktörler arasında faizi saymış.
Yetmezmiş gibi şimdi de Çin'in "cahilliği" tutmuş iyi mi?
Çin Merkez Bankası (PBoC) geçen gün 1 yıl vadeli kredi faizi ile 7 gün vadeli ters repo faiz oranını 10'ar baz puan indirdi.
Ne yapsak, aylak ekonomistlerimizi Çin'e mi ihraç etsek, iktisadın temel kuralını biraz da Çin'e öğretsinler.
19 Ocak 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Salih Tuna sen akıllanmayacaksın
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Can arkadaşım Ahmet Kekeç'le bazen birbirimize tatlı tatlı "sitem" ederdik. Sitem dediğim, "Bu arkadaşı neden benden sakladın?" yollu takılırdık.
Birbirimize, "Biraz olgunlaşsın diye beklettim" dediğimiz de çok olmuştur.
Bu "olgunlaşan" arkadaşlardan biri şimdi hızlı "muhalif" olmuş. CHP yandaşı kanallarda öyle propagandist lakırdılar ediyor ki, benim canım muhaliflerim ağzının içine bakıyorlar.
Hayır, Ahmet Kekeç de ben de "keşfe" falan çıkmazdık. Kendileri gelirlerdi. Ne yalan söyleyeyim, geldiler mi de, Francis Veber'in Salaklar Sofrası'nın (Le Diner De Cons) Pignon'unu gören Pierre Brochant gibi gözlerimiz parlardı.
Bir farkla ki biz kimseyi aşağılamazdık. Takılırdık sadece. Kimi zaman takıldıklarımızın da bize takılmalarını ister, canımız sıkılmış gibi yapardık. En sonunda da "oyunumuzun" anlaşılmasını sağlar, hep birlikte "neşemize" bakardık.
Enseyi karartmamamızı biraz da buna borçluyduk.
Bu özelliğimiz yazılarımıza da az çok sirayet ederdi. Ahmet Kekeç, mesela, Özdemir İnce'yi az "sevmemişti", ben de Ertuğrul Beyciğimi. Hatta ona şiir bile yazmıştım yahu.
Bülbülün çilesi güle yanmakmış ya, bizim "çilemiz" de ironiye, mizaha, şakaya meftun olmaktı.
Bir defasında el yükseltmiş, Pensilvanya sakinine dokunmuştum.
Kolay değildi, henüz 17-25 Aralık öncesiydi, FETÖ ile "kapışma" başlamamıştı. Hülasa, "dokunanın yandığı" günlerdi.
"İroni" marifetiyle "dokunmanın" dışında güvenli bir yöntem de yoktu.
Söz konusu yazıma "ironinin" dibini bularak başlamış, hemen ardından da lafı Cumhurbaşkanından Başbakana, Gürsel Tekin'den Sırrı Süreyya Önder'e, Oktay Vural'dan Ahmet Türk'e, Eczacıbaşı'ndan Mustafa Koç'a, Doğan Medya'dan Alevi Bektaşi Federasyonu Başkanı'na kadar memlekette iktidara veya muhalefete mensup hatırı sayılır kim varsa Pensilvanya sakinine çektikleri "geçmiş olsun" mesajına getirmiştim. Pensilvanya sakininin gazetelerde çarşaf çarşaf yayımlanan teşekkür ilanı üzerine de şunu sormuştum: "Madem vatan hasretinden yanıp kavrulduğunu söylüyor ve madem memlekette herkes geçmiş olsun yarışına girmiş, neden gelmiyor?"
Bununla da kalmamış yazımı şöyle nihayete erdirmiştim: "Bu hâli ülkemizden habersiz birine anlatsak, 'Ülkeniz mi tuhaf siz mi tuhafsınız yahut bizimle kafa mı buluyorsunuz' yollu tepki göstermez mi?
Hiç unutmam, dönemin Taraf Gazetesi Yazı İşleri Müdürü Yıldıray Oğur'la bu konu üzerine tartışmıştık. "Gülen'e dön demek Muhtar Kent'e gel marketlerinin başına geç demek gibi bir şey" demişti de hak ettiği cevabı vermiştim. Anahtar teslim Türkiye istiyorlardı zahir.
Fakirin o yazısı, mahut teşekkür ilanına karşı, muhafazakâr medyada yayımlanan ilk ve tek yazıydı. Yani, zor zamanlarda dercettiğim gurur duyduğum yazılar arasındaydı.
Gelgelelim o yazıdaki "ironiyi" burnumdan fitil fitil getirdiler
Entegristler, mezhep savaşçıları, muhterisler ve kriptolar el ele verip FETÖ elebaşının mürailiğini deşifre eden o yazıdan adeta intikam aldılar.
Mezkûr yazımda bağlamından kopartılan ironik ifadeler üzerinden "Hocaefendi güzellemeleri" yaptığımı iddia edecek kadar tozuttular.
"İroni" yüzünden bu akıl almazların haysiyetsizliğine maruz kaldıktan sonra ironinin her çeşidinden köşe bucak kaçıyor muyum peki?
Nerdeee!...
Daha geçen gün, sanki "popstar" meslektaşıymış gibi Sezen Aksu'dan "Sezen" diye bahseden Mustafa İslamoğlu'na "dostumuz" diyerek hafif dokundurdum.
Vay sen misin "dostumuz" diyen!...
"Dostum" ile "dostumuz" arasındaki farkı anlamaktan aciz olana neyi nasıl anlatacaksın?
Oysa İslamoğlu'nu tanımam etmem bile.
O değil de ara sıra "Sevgili Kılıçdaroğlu" diye hitap ediyorum ya, umarım yarın öbür gün başıma bir iş gelmez.
Uzun lafın kısası, akıllanamadım gitti.
20 Ocak 2022, Perşembe
SALİH TUNA
‘Ekonomiye çığlık attırın’
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Immanuel Wallerstein kapitalist sistemin de her sistem gibi bir ömrünün olduğunu, en geç 2040, bilemedin 2050'de nalları dikeceğini dile getirir.
Kendiliğinden değil elbette; Dünya Solu ile Dünya Sağı kıyasıya çatışacak da öyle.
Küreselciler ile ulus devletler kapışmasının konuşulduğu günümüzde filozofumuzun "sağ-sol çatışması" öngörüsü biraz anakronik kaçabilir.
Aslında Samir Amin'in dediği gibi "muhalif akımlar" egemen güçlerin kontrolüne girmiş, kültürel muhalefet türleri de kapitalizmle uzlaşmıştır.
Türkiye özelinde muhaliflerin hali pürmelali tastamam böyledir.
CHP solunun veya CHP himayesindeki solun zaten "Dünya Solu" ile uzaktan yakından alakası yok.
Türkiye'de sol sağdır, sağ da sol. Merhum İdris Küçükömer'in günahı, bunu erken teşhis etmesiydi.
***
Piyasadaki CHP solunun "emperyalist kapitalist dünya sisteminin" yanında yer aldığını artık tartışamayız.
ABD'nin "Türk intifadası" diyerek desteklediği 15 Temmuz Gladyo kalkışmasına karşı bu aziz milletin şanlı direnişini "tiyatro" diyerek nasıl itibarsızlaştırmaya çalıştıklarını biliyoruz.
Hülasa...
S-400 Hava Savunma Sistemi'nden MİT TIR'ları kumpasına, Mavi Vatan'dan ABD'nin binlerce TIR silah yardımı yaptığı terör örgütünün siyasi ayağıyla ittifak kurmaya kadar halleri meydanda.
"Ekonomik bağımsızlık savaşından" dem vurulduğunda "orantısız zekâlarıyla" nasıl dalga geçtikleri herkesin malumu.
Bir de doğum yıldönümünde falan Nâzım Hikmet güzellemeleri yapıyorlar ya, ben ona yanıyorum.
Oysa Nâzım Hikmet'lerin dünya görüşüyle alakaları olsaydı, ABD'nin boyunduruk altına almaya çalıştığı ülkelerde aynı yöntemleri devreye soktuğunu bilirlerdi.
***
Dünya soluyla alakaları olmadığı gibi yurtsever Türk soluyla da alakaları yok!
Şayet "6. Filo'ya Defol" diyen dünün "devrimci soluyla" zerre miskali alakaları kalsaydı...
Başkan Salvador Allende'yi devirmek için Kissinger'ın "Ekonomiye çığlık attırın!.." diskuruna uygun şekilde Şili'de neler yaptıklarını, CIA'nın "İktisat biliminin kuralını" Şili piyasasına nasıl soktuğunu, Allende'ye muhalif olanlara ve fondaş medyalarına (El Mercurio) kaç milyon dolar aktardıklarını, ekonomik krizin ardından yıllarca süren Pinochet cuntası marifetiyle Şili'ye nasıl el koyarak kan kusturduklarını bilirlerdi.
Gerçi bunlar bilseler de pek bir şey değişmez. Zira, algı operatörlerinin işlemlerine maruz kala kala "bakar kör" kıvamına geldiler.
İşin garibi, kurdukları metaverse benzeri "muhalif dünyalarında" acayip mutlular.
Asla uyandırılmak istemiyorlar!..
O kadar ki, "Erdoğan nefretini" bunlara günlük doz olarak damardan verip, ayaklarının altından vatan toprağını çekip alsalar ruhları duymaz.
ABD Dış İlişkiler Konseyi'nin yayın organı Foreign Affairs'de yayımlanan makalede, Türkiye'deki ekonomik krizin ardından sinsi bir darbeye taş döşeme ameliyesinde bunlara tevekkeli "kullanışlı aptal" rolü biçilmemiş.
22 Ocak 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Oh be kriz çözüldü
CHP'nin malum partilerle kurduğu ittifakta "temsil krizi" hızla büyüyordu. İttifak her an dağılabilirdi.
Kılıçdaroğlu ne yapacaktı? İşi bu defa gerçekten zordu.
"Dostlarımızla iktidar olacağız..." demişti ama bunu hiç hesaba katmamıştı. Yeni "refikinin" gözünden hiçbir şey kaçmıyordu.
Bu da gayet normaldi.
Ne de olsa içlerinde (Erdoğan'ın sayesinde de olsa) sadece Davutoğlu başbakanlık yapmıştı. Hatta sosyal medya hesabına "62., 63., 64. Türkiye Hükümetleri Başbakanı" yazmıştı.
Ayrıca strateji dehasıydı. Dönemin Dışişleri Bakanı olarak Suriye politikamızın da mimarıydı. Gerçi bu özelliğini ne Kılıçdaroğlu ne de Davutoğlu hatırlamak istiyordu.
Zira, Kılıçdaroğlu Suriye politikası nedeniyle "Davutoğlu, Cumhuriyet tarihimizin gelmiş geçmiş en çapsız bakanıdır" demişti.
Davutoğlu da buna mukabil, "Kılıçdaroğlu'nda ahlaki formasyon eksikliği var..." tespitinde bulunmuştu.
***
CHP, İP, Demokrat Parti, DEVA Partisi, Gelecek Partisi ve Saadet Partisi'nin birkaç ay boyunca üzerinde çalıştıkları iddia edilen "güçlendirilmiş parlamenter sistemin" kamuoyuna nasıl ve nerede açıklanacağı konusunda "çatlak" çıkmıştı.
Yetmezmiş gibi CHP, İP ve DEVA Partisi'nin temsilcileri, oluşturulan ortak metni bir televizyon programında ayrıntılarına kadar anlatmışlardı.
Söz konusu programda Gelecek Partisi temsilcisi yoktu. Davutoğlu'nun gözünden kaçmayan işte buydu.
Kısmi temsilden çok rahatsız oldu. Önce CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu'nu arayıp rahatsızlığını dile getirdi, sonra da İP Genel Başkanı Akşener'i.
Fakat DEVA Partisi Genel Başkanı Babacan'ı aramadı.
Bunun üzerine Babacan, "Yoksa Davutoğlu beni ciddiye almıyor mu?" diye bir an için rahatsız olacak gibi oldu ama hemen aklına "Görünür değildim ama tam göbeğindeydim" ifadesiyle dışa vurduğu tarz-ı siyaseti geldi. Rahatsız olmaktan vazgeçti, içine attı. Zamanı gelince dışa vuracaktı.
Akşener, rahatsızlığını bildiren telefonu üzerine hemen harekete geçerek Davutoğlu'nu konutunda ziyaret etti.
Kılıçdaroğlu mu?
Davutoğlu'nun araması üzerine 2 ciddi karar aldı. Biri, Davutoğlu'na akşam yemeği vererek gönlünü alacaktı. Diğeri, "Babacan ve Davutoğlu ile benzerliklerimiz yüzde 99 oranında" şeklindeki kanaatini, "Davutoğlu'yla yüzde 99, Babacan ile yüzde 100 oranında" şeklinde revize edecekti. Aldığı 2 kararı da başarıyla uyguladı.
***
Gelgelelim, Davutoğlu bir türlü ikna olmuyor, "temsil krizi" bitmek bilmiyordu. DEVA'nın Babacan'ına nispet verircesine Kılıçdaroğlu ve Akşener'le baş başa 3'lü fotoğraf vermek istiyordu.
Davutoğlu'nun bu isteğini görüşmek için Kılıçdaroğlu ve Akşener yan yana geldiler.
"Bu adam günün birinde, 'çatı adayı' olmak isterim de der. O vakit ne yapacağız Sayın Akşener?"
"Yok canım, o kadar da değil. Üçlü bir görüşme yaparak medyaya servis edelim istiyor. Hepsi bu..."
"Tamam, yapalım da bitsin..."
"Yalnız yuvarlak masa istiyor..."
"O neden ki?"
"Kimsenin öne çıkmasını istemiyor. Bizimle eşit mesafede oturmakta ısrarcı."
"Eşit mesafeyi nasıl belirleyeceğiz?"
"Böleceğiz..."
"Neyi? Masayı mı?"
"Yok canım. Yuvarlak masa 360 derece ya, 3'e böleceğiz işte."
"Çıkan sonucu kabul edecek mi peki? Sonra bana az düştü demesin..."
"Üçe bölünce sorun olmaz. Söz de alacağız zaten ondan..."
Kılıçdaroğlu "Söz mü?" dedi kaldı. Akşener de cevap veremedi öyle kalakaldı.
İkisinin de aklına, Davutoğlu'nun, "Cumhurbaşkanımızla kurduğum vefa ilişkisini son nefesime kadar sürdüreceğim. Hiç kimse benim ağzımdan, benim dilimden, benim zihnimden Cumhurbaşkanımız aleyhine tek bir söz duymadı, duymayacak..." sözleri geldi.
İkisi birden aynı anda, "Söze hiç gerek yok!" dediler.
26 Ocak 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Bunu başkan yapsınlar da...
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Bu ne ki, bundan 35 yıl mukaddem, 3 Mart 87'de, yağan karı, kar fırtınasını görecektiniz.
Henüz üniversite talebesiydim ve ilk oyunumun (Şeytan Üssü Haber Merkezi) Cağaloğlu Halk Eğitim Merkezi'nde iki gün üst üste olmak üzere ilk 4 gösterimi vardı.
O vakitler Şişhane'de kalıyordum. Karikatürist bir arkadaşım, "Abi uyan!" dedi, "Beni bile heyecandan uyku tutmadı, sen nasıl uyursun?!"
"Sen de yat uyu oğlum" dedim, "Bu havada tiyatro mu olur?"
Çok geçmedi telefonla aradılar:
"Yoğun kar yağışından dolayı yollar tıkanır düşüncesiyle akşam biletiyle gündüz kapıya dayananlar var. Ama matine full, ne yapalım?.."
Koştum gittim ki salon hıncahınç dolu.
Dışarıda kalanlar için sandalye bulup buluşturuldu. Yetmedi. Ayakta izlemek zorunda kalanlar oldu. Hülasa, Avcılar'dan Pendik'e kadar İstanbul'un her yerinden gelenler oldu; o kar kıyamette 4 oyun üst üste kapalı gişe oynandı.
Bu vesileyle Hasan Nail Canat ustamıza ve Mustafa Öcalan kardeşimize sonsuz rahmet diliyorum.
***
Tamam, o vakitler nüfus bu kadar değildi ama metro gibi ulaşım araçları da yoktu. Buna rağmen oyunumuzu matine- suare izlemek için İstanbul'un en ücra semtlerinden gelmişlerdi.
Müzmin muhalifler hemen huysuzlaşmasınlar, 3 Mart 87'den AK Parti'ye ekmek çıkmaz. AK Parti'nin kurulmasından 15 yıl önceydi.
Dikkat isterim: Bahsettiğim nihayetinde bir tiyatro oyunu. Kar engel olsa ne olur, olmasa ne olur. Geçen günkü gibi çocuğunu hastaneye götürmek zorunda kalanların saatlerce yollarda mahsur kaldığını aklınıza düşürün, ne demek istediğimi anlarsınız.
Bir de şu var, eskiden muhalefet için de iktidar için de bir şey varsa vardı, yoksa da yoktu. En fazla Demirel gibi, "Benzin vaadı da biz mi içtik" denilirdi.
Yani, herkesin gördüğünü gündüz gözüyle inkâr etmeyi "siyaset" sananlar yoktu.
Sosyal medya aracılığıyla İstanbullunun "Yardım edin!.." feryatlarının yükseldiği sırada, CHP'nin İl Başkan Yardımcısı, İstanbul'da tüm yolların açık olduğunu, kar yağışının çile değil eğlenceye dönüştüğünü söyledi iyi mi?
Sizin anlayacağınız, otoyolda mevtayı bırakıp kaçan İBB cenaze aracının o şoförü de kardan kaçmamış, eğlenceye koşmuş!
Hey kurban olduğum Allah, akıllar pay edilirken bunlar neredeydi?
***
Lamı cimi yok, bu arkadaş hem yetersiz hem de kendinin farkında değil. Millet ona bayıldığı için oy verdiğini sanıyor. Yani, AK Parti'ye tepki oylarının kendisiyle alakası olmadığını hâlâ fehmedebilmiş değil. Bir gülüşüne öldükleri Muharrem İnce'nin haline bakıp ibret de almıyor!
Yetmezmiş gibi şımardıkça şımarıyor. Herkesi de küçük görüyor, aşağılıyor.
"Temel atmama töreni" düzenleyen kendisi değilmiş gibi "Yapmama AKP engel oluyor" diyebiliyor. Madem öyle, "Suya ve İETT'ye zam üstüne zam yapacaktım, AKP izin vermedi" desin de görelim.
Tuz ihalesini iptal etmek ne demektir? Kar uyarısı kaç gün önceden yapıldı, önlem almamak nasıl bir şeydir? Hem bu kaçıncı; selde böyle, karda böyle...
Her şeyden evvel aklı başka yerlerde. Anlaşılan o ki İstanbul bu arkadaşı kesmedi, kesmiyor. İstanbul'u sıçrama tahtası gördüğü belli. Sıçrarken çakılmak da var, haberi olsun.
Oysa sevimsizleşmemek için en azından "samimi" olmayı deneyebilirdi. Bünyesi mi izin vermiyor, bilemiyorum.
Sayın Kılıçdaroğlu'ndan rica ediyorum:
Bunu cumhurbaşkanı mı başbakan mı ne yapacaklarsa yapsınlar, düşsün İstanbul'un yakasından.
Yeter!
27 Ocak 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Bu nasıl tezgâh?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Azgın azınlığın içinde bile "Devleti temsil makamına 'ahır', devletin başına / cumhurbaşkanına / başkumandana 'öküz' demekte ne var?" diyeni görmedim.
Belki tozutanlar vardır ama ben rastlamadım.
Haliyle, aynı hakaret suçunu tekrar işlediği için tutuklanan Sedef Kabaş'ı savunan arkadaşlar, "düşünce ve ifade özgürlüğünü" öne sürüyorlar.
Peki, mahut hakaretleri düşünce ve ifade özgürlüğü içinde görüyorlar mı?
Hayır.
Görmüş olsalardı, karartmaya çalışmazlardı.
Demek ki hakaret etmeyi doğru bulmuyorlar veya kamuoyunun doğru bulmayacağını hesaba katıyorlar.
Bu bile iyidir, umut vericidir.
En azından hakarete "ilkesel" olarak karşı çıkmanın göstergesidir.
***
Keşke yargı bağımsızlığı üzerinden hükümeti eleştirenler de biraz ilkeli olabilseler.
Mesela, Türkiye'deki yargı kararlarının ardından parmak sallayan ABD'ye de "yargı bağımsızlığını" hatırlatsalar.
Tam aksine, seviniyorlar.
ABD Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Ned Price, Sedef Kabaş'ın tutuklanmasından ötürü "hayal kırıklığına" uğradıklarını söyleyince yine çok mutlu oldular.
İçlerinden bir kişi çıkıp da...
İlhan Selçuk'lar sorguya çekilirken, Erol Manisalı'lar, Nedim Şener'ler, Emin Gürses'ler tutuklanırken "ifade özgürlüğünü" neden bir kez olsun ağzınıza almadınız demedi.
Doğrusunu isterseniz, ABD'nin "hayal kırıklığının" artık önemi yok.
Ona bakarsanız, 15 Temmuz'da onca insanı katleden örgüte hâlâ yardım ve yataklık yapmaktan, güney sınırlarımızda terör devleti kurulması için malum terör örgütlerine binlerce TIR silah yardımı yapmalarına kadar bizim de çok "hayal kırıklığımız" var.
Yanlış anlaşılmasın, "hayal kırıklığımız var" dediğim, lafın gelişi.
Yoksa kış kışlığını, ABD de ABD'liğini yapacak.
***
İllaki "hayal kırıklığından" dem vuracak olursam, muhalefet eşrafının ABD ve İngiliz büyükelçileriyle görüşme yarışını anabilirim.
Akşener daha geçenlerde ABD'nin Ankara Büyükelçisi David Satterfield ile bilmem kaçıncı sır görüşmesini yapmıştı. Akşener'in yüzünde "Rabbi Yessir" gördüğü İmamoğlu da geçen gün (millet karda kıyamette yardım beklerken) İngiltere Büyükelçisi'yle yemekte yakalandı.
Hayır, yakalandıklarında mahcup falan da olmuyorlar. En kötüsü de bu ya, bahsi diğer.
Sevgili Kılıçdaroğlu da bunlarla görüşe görüşe "eski deliklerden yeni bakışlar" atmaya başladı. Sanki onca şey yaşanmamış gibi, "Bu ülkeye demokrasi gelecekse bunun yolu Diyarbakır'dan geçer" mavalı okuyor hâlâ.
Diyarbakır tezgâh tabii; ABD tezgâhının kamuflajı.
Diyarbakır çok umurlarındaydı sanki...
Uzun lafın kısası, dünya sisteminin patronu ABD'nin onaylamadığı "demokrasinin" geçeceği hiçbir yol yoktur.
ABD onaylı demokrasinin de ne olduğunu parçalanmış Irak'ta hepimiz gördük.
İmdi soralım:
Yüz binlerce Iraklı çocuğun ilaç ambargosuyla ölümüne neden olan "demokrasi", Irak'a hangi yollardan geçerek girdi?
29 Ocak 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Kendisinden korusun yeter
Sevgili Kılıçdaroğlu kendisi de farkında değil ama bazen işe yarıyor. Hani denir ya, "Kral Desiderius, kral mıral ama işe yarıyor", o hesap.
Bir defasında...
"S-400'ler niye alındı kimse bilmiyor. Bize kim saldıracak? Irak mı, İran mı bize saldıracak? Rusya mı bize saldıracak? Silahlar zaten onların..." demişti.
Birçoğumuz dumura uğramış, "Yine ne diyor bu? Dünyadan haberi yok zahir!" yollu söylenmiştik.
Oysa "haklılık payı" vardı.
"Ne haklılığı?" deyip hemen heyheylenmeyin!..
Ben de biliyorum, "ABD bize hava savunma sistemi vermedi, koca ülke hava savunmasız mı kalsaydı?" demeyi.
Ben de biliyorum, "Yunanistan da S-300'leri aldı ama orda hiç kimse böyle sersem sepet soru sormadı..." şeklinde cevap vermeyi.
Ben de biliyorum, "Mavi Vatan'da karşımıza hangi güçler çıkıyor ve bu güçleri kimler destekliyorsa, 15 Temmuz'da bu aziz millete saldıranlara kim yardım ve yataklık etmeye devam ediyorsa, güney sınırlarımızda terör devleti kurmaya ve Türkiye'yi parçalamaya kimler çalışıyorsa onlara karşı S-400'ler alındı..." diye isyan etmeyi.
***
Ordan bakarsak, bugünkü yazı yolculuğumuza başlarken vurguladığımız şekliyle bile Kılıçdaroğlu işe yaramaz.
İşe yarar bir yanını yakaladım, müsaadenizle ağız tadıyla anlatayım:
Evet, Kılıçdaroğlu farkında olmasa da "S-400'leri niye aldık, kime karşı kullanacağız?" sözlerinde haklılık payı var.
Gerçi kamuoyundan yükselen tepkiler üzerine söz konusu "haklılık payını" çok geçmeden bizzat kendisi iptal etti. Zira, ABD'nin Doğu Akdeniz'de yaptığı tatbikat üzerine, "Amerika kalkıp da orada tatbikat yapıyorsa sen de kalkacaksın S-400'leri aktif hale getireceksin..." deyiverdi.
Gelgelelim, gerçekte iptal ettiği bir şey yok.
Nihayetinde, ABD'nin, Başkan Erdoğan'a karşı açık seçik şekilde desteklediği "ana muhalefet partisinin liderinden" söz ediyoruz.
Aklınıza ne oldu; ABD neyin "sözde" neyin "özde" olduğunu bilmez mi? Kendisine karşı hava savunma sistemini aktif hale getirmesi için iktidara yüklenen birini hiç destekler mi?
***
Diyeceksiniz ki, "Haklılık payı dediğin ne peki?" Hah işte, ben de lafı oraya getirmeye çalışıyorum.
Rusya-Ukrayna krizinde savaş ihtimalinden söz edilmiyor mu? Türkiye de böylesi bir durumda NATO üyesi olarak yükümlülüklerini yerine getireceğini açıklamadı mı?
Peki biz Rusya'yla karşı karşıya geldiğimizde hava savunmamızı hangi sistemle sağlayacağız?
Efendim?
Geldik mi "Rusya mı bize saldıracak? Silahlar zaten onların..." sözüne.
İmdi, soralım: Bize tehdit kimden geliyor? Etrafımızı kim kuşattı / kuşatıyor? Bu kuşatmayı yarmak için kim veya kimler bizim yanımızda?
Bu soruların makul cevapları bize hem S-400'leri neden aldığımızı hem de (örneğin) Ukrayna krizinde NATO üyesi olarak üstümüze düşen yükümlülükleri yerine getireceğiz sözünün gerçekte tekabül ettiği stratejiyi göstermeye yeter.
Şu kadarını söyleyeyim: ABD bu stratejiden rahatsız olduğu için de Başkan Erdoğan'a karşı. En son olarak "Gölge Dışişleri" tesmiye edilen CFR'nin Başkanı Richard Haass'ın TÜSİAD buluşmasındaki sözleri de bunun göstergesidir.
Sahi, NATO fiili olarak bizi kime karşı koruyor?
NATO'dan Türkiye'nin payına şimdiye değin Gladyo'dan başka bir şey düşmedi.
Bizi kendisinden korusun yeter
.01 Şubat 2022, Salı
SALİH TUNA
Çekilecek dert mi bu?
Türkiye Komünist Partisi (TKP) Genel Sekreteri Kemal Okuyan, "Kılıçdaroğlu'na oy isteriz" demiş.
Lakin, yanlış anlaşılmak da istemediklerini ilave etmiş. Yine sözlerini söyleyeceklermiş!
Sizin anlayacağınız, Kılıçdaroğlu'na ve genel olarak muhalefete ilişkin laflarını sakınmayacaklarmış.
Gerçi, muhalif güruha ilişkin şimdiye değin ne söylemişler, doğrusu bilmiyorum.
Benim bildiğim şudur:
Küresel iktidarın yani dünya sisteminin patronu ABD de Erdoğan'a karşı tıpkı TKP gibi Kılıçdaroğlu'nun başını çektiği muhalif güruhu "tercih" ediyor.
Bunu tartışamayız. Zaten herkesin bildiği bu gerçeği ABD Başkanı Biden açık seçik ifade etmişti.
Demem o ki...
TKP mahut tercih dolayımında, ABD ile sonuç itibarıyla yan yana düştükten sonra muhalif güruhtan lafını sakınsa ne olur, sakınmasa ne olur!
***
Sevgili Kılıçdaroğlu özellikle son günlerde İmamoğlu ile ABD ve İngiliz muhipleri misali bir yarışa giriştiği için TKP desteğini fark etmeyebilir.
Bence fark etse iyi olur. Hatta fark etmekle de kalmayıp mümkünse sevinsin.
Naçizane tavsiyem, kıymetini de bilsin.
Oy potansiyeline bakıp da TKP'yi sakın ola küçümsemesin. Her şey oydan ibaret değil, biraz da "özgül ağırlığa" baksın.
Özgül ağırlık önemlidir! Mesela, bin tane Engin Özkoç'un desteğinden bir tane Ayşenur Arslan'ın desteği daha etkilidir. Gerçi bunun tersi de doğrudur ama şimdi "paradoksal gerçeklik" üzerine gevezelik yapmanın vakti değildir, burada keselim.
Kılıçdaroğlu'nun özgür ağırlığa şayet aklı yatmıyorsa, meseleye "pragmatik" yaklaşsın.
TKP desteği "kamuflaj" bakımından işine yarayabilir. En azından, Boğaz manzaralı geceliği 100 bin TL olan lokasyonları evinin mutfağı olarak yutturma "sahtekârlıklarına" tenezzül etmek zorunda kalmaz. Böylece "sevgili halkına" durduk yere kendini rezil etmez.
Hem daha kestirmeden yol alır. Sözgelimi, "Emekçi sınıfların temsilcileri de bizim yanımızda" falan der.
***
Sevgili Kılıçdaroğlu'na "pragmatik" davransın dedik ama malumunuz her şeyin faydası olduğu kadar zararı da vardır.
Zararını şu soruyla hülasa edebiliriz:
Bu ne menem ittifaktır ki CHP ile Babacan'ı, PKK ile İYİ Parti'yi, FETÖ ile Saadet Partisi'ni, TKP ile Davutoğlu'nu yan yana getirebiliyor?
TKP lafın burasında, "Biz ittifak kurmuyoruz ki, Erdoğan'a karşı Kılıçdaroğlu'nu veya ittifakın seçeceği adayı tercih edeceğiz diyoruz..." yollu itiraz edebilir.
Ona bakarsanız FETÖ de mahut ittifaka "tercih" mesabesinde destek veriyor; TKP Genel Sekreteri'nin ifadesiyle "oy istiyor."
Hepsinden önemlisi ABD'nin "tercihi" de bu. Aslında bütün diğer tercihler bu tercihin bir süreği.
O değil de, Cumhurbaşkanı Erdoğan'dan kurtulmak belasına kendi kendilerini ne hallere düşürüyorlar.
Çekilecek dert mi bu:
Hem her fırsatta "çürümüş sermaye düzenine" karşı çıktığını söyleyip hem de ekonomi programını Babacan'a teslim eden bir ittifakı desteklemek...
Hem "antiemperyalist kurtuluş savaşından" dem vurup hem de dışişlerini ABD ve NATO muhibbi (CHP Dış İlişkilerden Sorumlu Genel Başkan Yardımcısı) Ünal Çeviköz'lerin yürüteceği ittifaka oy istemek...
Hem Mustafa Suphi'lerden, antikomünist barbarca katliamlardan, devrimden, aydınlıktan söz edip hem de Davutoğlu veya Meral Akşener'lerin içinde yer aldığı ittifaka omuz vermek...
Ne diyelim, sağlık olsun.
2 Şubat 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Başımızı bu çuvala kim uydurdu?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Hançeresini yırtarcasına "Karşıyım..." diyor. Soruyorsun: "Neden karşısın?"
Öyle kaptırıp gidiyor ki tutana aşk olsun, sayıp döküyor! Hem de nasıl celadetli, olursa o kadar olur!
Gel zaman git zaman derken, bir de bakıyorsun ki neye "karşıyım" demişse, aynısını ziyadesiyle yapıyor veya yapmak için yırtınıyor.
"Kardeşim" diyorsun, "ne iş?"
Zerre miskali mahcubiyet duymuyor. Son derece mağrur bir şekilde, "Onlar da yapmıştı ama!" karşılığını veriyor.
Bu kafaya...
"Onların yaptıklarını yapmak için mi sabah akşam onlara muhalefet ettin?" desen de fayda etmez.
***
Son derece yalın ve basit bir hakikattir: Her dönem kendi koşulları içinde değerlendirilir.
Şuncacık şeyi fehmedemeyenlerle neyi nasıl tartışacaksın.
Ahmaklığın lüzumu yok! Her şeyden evvel dünde değil bugünde yaşıyoruz.
Mesela, vaktiyle Atatürk düşmanı olup da bugün "Atatürkçü" olan bir insan evladı, "Neden Atatürk düşmanlığı yapıyorsun?" dediğinde, "Ama sen de yapmıştın..." cevabını vermenin herhangi bir mantığı var mı?
Kaldı ki Atatürk de Atatürkçülük de sır değil, mahrem değil.
FETÖ öyle mi ya?
Öcalan'ı sorgulayan emekli Albay Hasan Atilla Uğur, TSK'ya sızan FETÖ'yü nasıl anlatmıştı, hatırlamanın tam vaktidir: "Evlerine gidiyoruz, kapıda Mustafa Kemal Atatürk'ün posterleri. Bakıyorsun rakı içiyorlar. Öyle bir takiye içindeydiler ki fark edilmeleri çok zordu..."
Kendilerini bu denli gizledikleri, karıncayı incitmez / hizmet ehli / Türkçe gönüllüsü diye pazarladıkları dönemde karşı çıkmakla övündüğünüz örgüt, deşifre olduktan sonra, hele hele 15 Temmuz'da bu aziz millete savaş uçaklarıyla ve tanklarla saldırdıktan sonra nasıl oldu da size umut bağlamaya başladı?
Sizde hangi cevheri gördüler?
Sahi ne yaptınız, ne yapıyorsunuz da yegâne umutları haline geldiniz?
***
Ezberletilmiş algı cümleleri tüketmenin dışında bu sorulara sadra şifa tek bir cevapları yok.
Çünkü bu kafalar nefret marifetiyle adeta "iptal" edildi.
Nihat Genç arkadaşımız geçen gün, İmamoğlu'nun İstanbullunun karda mahsur kalmasını umursamayıp İngiltere Büyükelçisi'yle "kalkan" yemesinden bahisle şöyle sordu:
"İmamoğlu çuvalını bu milletin başına neden geçirdiniz?"
Kuşkusuz çok önemli bir soru bu.
Lakin daha önemli bir soru var. O da şudur: "Bu milleti başına çuval geçirilecek hale kimler getirdi?"
Öteden beri söyler dururum: Şayet 28 Şubat postmodern darbesi olmasaydı FETÖ çuvalını bu milletin başına kimse geçiremezdi.
Dahili ve harici bedhahlar, Erdoğan ve AK Parti nefretini fasılasız bir şekilde neden zerk ediyorlar sanıyorsunuz?
Kitlelerin başlarını, söz konusu nefret marifetiyle, her çuvala müsait hale getirmek için.
Uzun lafın kısası şudur:
Bu nefrette taş taşıyan herkes bu çuvallardan sorumludur.
.3 Şubat 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Yılın sahtekâr Atatürkçüsü ödülü
Yılın en iyi çalışanından yılın en iyi oyuncusuna, yılın en iyi annesinden yılın en iyi kankasına kadar hemen her kategoride "yılın en iyileri" ödüllerine muttali oldum.
Lakin, "Yılın Atatürkçüsü Ödüllerini" hiç duymadım. Olsaydı, bir şekilde haberdar olurdum. Demek ki yoktu.
Çok büyük bir eksiklikti.
Neyse ki bu eksikliği gidermek Atatürkçü Düşünce Derneği'nin (ADD) çiçeği burnunda genel başkanı Mustafa Hüsnü Bozkurt'a nasip oldu.
"Çiçeği burnunda" dediğim, bundan 5-6 ay önce ADD Genel Başkanı seçildi. Yoksa öyle çiçekle kelebekle pek alakası olmayan celadetli, öfkeli bir insan.
Mesela, 2017 referandum sürecinde "Evet oyu verenleri denize dökeriz" demişti.
Sizin anlayacağınız "muhaliflik dozu" emsallerine nazaran çok yüksekti. Koronavirüs salgınında, "Ben onu bunu bilmem. Yani kalkıp da üçüncü havalimanını ben yaptım deyip açıyorsun kardeşim, salgının sorumlusu da sensin. Ne demek yani..." demişti.
Bu "muhaliflik dozunun" bir gram fazlası da meczupluk zaten.
Fakat hakkını da teslim edelim:
ADD Başkanlığı'na seçildiğinde "Hiçbir siyasi yapının arka bahçesi olmayız" demişti.
Gerçi CHP'nin Konya eski milletvekili olarak, bizzat kendisinin geldiği "arka bahçe" belliydi ama olsun.
***
Benim merak ettiğim şu:
ADD'nin birkaç gün evvel düzenlediği "Yılın Atatürkçüsü Ödülleri" törenine itiraz eden oldu mu? Yani, "Sayın Başkan, 'Haftanın Elemanı' gibi 'Yılın Atatürkçüsünü' seçemeyiz. Bu hiç şık olmaz. Hadi oldu diyelim, kimi hangi kritere göre seçeceğiz? Liyakati mi, dirayeti mi, popülariteyi mi neyi esas alacağız?" diyen çıktı mı?
Çıktıysa, ADD Genel Başkanı Bozkurt ne cevap verdi? "Ben onu bunu bilmem; Atatürkçü düşünceyi esas alacağız" diye kestirip attı mı?
Eski Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer'in "Yılın Atatürkçüsü Ödülleri" töreninde yaptığı konuşmaya bakacak olursak, "Atatürkçü düşüncenin iki temeli var, akıl ve bilim."
Bu iki temel kriterden hareket edecek olursak da, Selçuk Bayraktar veya Prof. Aziz Sancar, şair Ataol Behramoğlu'na nazaran ödüle daha layık değil mi?
ADD Genel Başkanı'nın Cumhuriyet'e verdiği söyleşideki, "Temel felsefe, antiemperyalist olmaktır. Solculuğu etnik ayrımcılık, demokratlığı da mezhep şovenizmi olarak görürsen gidebileceğin hiçbir yer yok. Emperyalizm, mikro milliyetçilikler ile ülkeleri bölmeye çalışıyor..." şeklindeki ifadelerini dikkate alacak olursak da, Ataol Behramoğlu'na ödül vermenin iler tutar yanı yok.
Etnik ayrımcılık şöyle dursun, "hendek terörünü" bile arkalayan, Mehmetçiğin terörle mücadelesini "Sarayın savaşı" diye itibarsızlaştırmaya çalışan bir şairden söz ediyoruz.
***
Keşke diyorum, bir başka sivil toplum örgütü, mesela TGB de Razzie Ödülleri'nden mülhem, "Yılın sahtekâr Atatürkçüsü" ödüllerini verse.
Müstevlilerin fonladığı medyada, Atatürkçülüğü kimseye bırakmayan o kadar sahtekâr var ki.
Bence asıl ihtiyaç...
"Atatürkçü maskeyle" emperyalistlerin taşeronu terör örgütlerini arkalayanları, müstevlilerin sefirleriyle köşe bucak sır toplantıları yapanları deşifre etmektir.
05 Şubat 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Ne Kemal ne Ekrem işte en doğrucu
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
İstanbullu kar nedeniyle mahsur ve mağdurken CHP İBB Başkanı Ekrem Bey'in İngiliz Büyükelçi ile balıkçıda basılma "konusu" tartışılmaya devam ediyor!
Ekrem Bey, "Bu konu geçtiğinde gözlerimin içinde çakan şimşekleri herkes görsün..." diyerek racon kesmişti ama...
Görebildiğim kadarıyla kimsenin iplediği yok.
Başta da kendi partisinin. Hem de CHP'li Bolu Belediye Başkanı Tanju Özcan'a varıncaya kadar.
CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu da korkmamış veya gözlerine hiç bakmamış.
Yok hayır, baktığı halde İBB Başkanı'nın gözlerindeki şimşekleri görmediği ihtimalini düşünmek bile istemiyorum.
Doğrusu şudur: Bakmaya bile gerek duymamış, şimşek lakırdısını da kolpa olarak değerlendirmiştir.
Bunun için olsa gerek Ekrem Bey'in suyuna gitmek yerine dikine gidiyor!
***
İngiltere Büyükelçisi'yle yemekte olduğunu Kılıçdaroğlu'na haber verip vermediğine dair bir soruya Ekrem Bey, "Genel Başkan'ın benim yemeğimden neden haberi olsun?.." demiş.
Aynı soruya Kılıçdaroğlu şöyle cevap vermiş: "Elbette haberim vardı..."
Dikine gidiyor dediğim bu işte.
Bu haberi "Birbirini yalanladılar" başlığıyla veren gazetemiz Sabah sormuş: "Hangisi doğru söylüyor?"
Bence ikisi de doğru söylüyor.
Lakin, Davutoğlu ikisinden de daha çok doğru söylüyor!
Alakası mı?
Doğrusu, direkt alakası yok.
Fakat Davutoğlu'nun zaten hiçbir konuyla direkt alakası yok. Genellikle "yanaşma" veya "yancı" konumundadır. AK Parti'den tutun da elan içinde yer aldığı Millet İttifakı'na kadar bu böyledir.
Direkt alakalı olduğu konuları da malumunuz tevil eder; ya İstanbul Sözleşmesi gibi "Okumadan imza attım" der ya da baş müsebbibi olduğu "Suriye sorununda" olduğu gibi topu taca atar. (Sonra da durumdan vazife çıkartan "adamları" fakiri linç ederler.)
***
Sayın Davutoğlu geçen gün bir televizyon kanalında şöyle dedi: "Beni özel hayatımla herkes tanır, benimle ilişkiye girenler de bilir, asla boy aynası veya bir kibir benim davranış kalıplarım içinde söz konusu değildir..."
Gülmeyin. Şaka yapmıyorum. Videosu var, isteyen izleyebilir. (Hayır yani, boşuna mı "Davutoğlu ikisinden de daha çok doğru söylüyor" dedim.)
Hürriyet'ten Ahmet Hakan yaklaşık iki hafta evvel (22 Ocak) Davutoğlu'na "küçük felaket" demiş de o yüzden, "boy aynalı" mezkûr cevabı vermiş.
Baktım o yazıya, "küçük felaket" olarak Davutoğlu'yla müttefiklik ilişkisini nitelendirmiş. Davutoğlu nedense sanki kendisine "küçük felaket" denilmiş gibi almış. Neyse, Ahmet Hakan'ın elinde kalem var, gerek görürse cevap verir, beni ilgilendirmez.
Şurası enteresan: Davutoğlu'nun cevabına Tele 1, Sol Haber, Birgün, Duvar gibi malum medya hep birlikte "atlamış."
Demek ki refikleri sadece Karar gazetesi değilmiş...
Söz konusu konuşmasında, Kılıçdaroğlu ve Akşener'le kurduğu ittifak ilişkisini de "Bizim aramızda oluşan güven hissi..." şeklinde tanımlamış.
Ben onun yerinde olsaydın, güven, itimat, sadakat, vefa gibi sözcükleri Sarayburnu'ndan denize atardım.
Yani, "Kim ne derse desin ben sözüme sadığım. Hiç kimse benim ağzımdan, benim dilimden, benim zihnimden Cumhurbaşkanımız aleyhine tek bir söz duymadı. Duymayacak..." sözlerimi bana çağrıştıran tüm kelimeleri hayatımdan siler atardım.
Hatta kendimi unutturmanın bir yolunu bulurdum.
Davutoğlu tam aksini yapıyor, her fırsatta kendini "gerçekleştiriyor" hiç ama hiç durmuyor. İkide bir de "Bahçeli ya erken seçim kararı alırsa!" diyerek Devlet Bahçeli'nin itimat vermeyen, güvenilmez bir kişi olduğunu ihsas ediyor.
İnsan önce kendine bakar da hayâ eder yahu!
22 Şubat 2022, Salı
SALİH TUNA
Ben geldim...
Üstünüze afiyet, sonunda biz de şu salgına yakalandık.
"Aşılarını olmuş muydun?" sorusuna hiçbir şekilde muhatap olmamak için de telefonumu hep kapalı tuttum.
"Olmadım!.." deseydim, "Aşı olmayana ekmek bile vermeyin" kıvamındakiler, "Gördün mü bak, şimdi çekersin..." diye kuvvetle muhtemel içlerinden geçirecek, aşı olmakla ne kadar isabetli karar verdiklerini düşüneceklerdi.
"Oldum!.." deseydim, bu sefer de "Çip takacaklar!.." kıvamındaki aşı karşıtları, "Bunlar daha iyi günlerin..." yollu fakire acıyacak, aşı olmadıkları için de kendileriyle gurur duyacaklardı.
Her iki kesimde de dostlarım var. Benim yüzümden duygularının depreşmesini istemem.
Tuhaf olan şu ki, her iki kesim mezkûr soru etrafında örtüşüyorlar!
Halbuki, "Aşılarını yaptırdın mı?" veya "Aşıların tam mı?" gibi soru öbekleri, benim bildiğim kedi-köpek gibi hayvanlar için kullanılırdı.
Engin Ardıç, "Eskiden eş kelimesi hayvanlar için kullanılırdı" demişti, "muhabbet kuşunun eşi olurdu. Şimdi hayvanlarla eşitliği sağladık..."
Hayvan dostluğu mu çok ilerledi, nedendir bilmem; eşitlikler her geçen gün artıyor.
Gerçekten de "Maymundan gelmedik ama maymuna gidiyoruz". Allah sonumuzu hayreylesin!
Yazıya oturmadan evvel hava almak için şöyle bir bahçeye çıktım. Baktım, yavru bir kediciğe bizimkiler güzel bir yuva yapmış. Kediciğin "annesi" ve "babası" da hemen yanı başında.
"Erkek kediler yavrularıyla ilgilenmez, aferin buna!" dedim.
Çocuklar, "Onların ikisi de erkek!.." dediler.
Şaştım kaldım, "Nasıl yani?!" dedim.
"Evlat edinmişler galiba baba!" diyerek gülüştüler.
Aklıma Putin'in, "Bir ailede ebeveyn 1, ebeveyn 2 olmaz, anne ve baba olur..." sözü geldi, neyleyim!
Hayvanlar da "üçüncü tür" insanlarla "eşitlenmeye" mi çalışıyor, anlamadım gitti?
***
Bazıları kolay atlatıyor. Bende öyle olmadı. Özellikle boğaz ağrısından bir yudum su içmek bile işkenceye dönüştü. Hiçbir ağrı kesici de fayda etmedi
Demem o ki, kimse koronavirüs hastası olmaya heves etmesin. Hiç iyi bir şey değil.
Olmaz olur mu, var öyle insanlar. Kovid- 19'a inanmayıp, "Mis gibi grip olacağım" diyen çaçaron bir aktivist vardı mesela.
Hayır, malum tartışmayla artık hiç işim olmaz.
Lakin hazır yeri gelmişken, Cemil Barlas'ın hakkını teslim etmek isterim. İlk günden itibaren DSÖ seylaplarına kapılmadı. Sorguladı. Eleştirel mesafeyi hep korudu. Koronavirüs konusunda dünyadaki tüm tartışmaları yakından izledi. Eve kapanmaların ekonomi üzerinde yıkıcı etkilere neden olacağına dikkat çekmeye çalıştı. Hatta sonuçlarının koronavirüs ölümlerinden daha az korkunç olmayacağını dile getirdi.
O vakitler, "Hükümet 1 ay sokağa çıkma yasağı koysun..." yollu cart curt eden muhalif güruh şimdilerde ekonomik sıkıntılar üzerinden ekmek yemeye çalışıyor.
***
Bugün tabiri caizse hayata döndüm. Haliyle telefonumu da açtım. İlk telefon memleketten:
"Sen anlarsın bu işlerden; Ukrayna-Rusya savaşı çıkar mı, ne diyorsun?"
Köyde yaşıyor. Dünya yansa bile inekleri, tavukları, verimli tarlasıyla bir ömür yaşayacak durumda.
"Boş ver!" dedim, "Onu piyasada iş yapanlar düşünsün!"
"Onun için sormadım" dedi, "Trabzonspor'un şampiyonluğuna yine bir engel çıkmasın!"
Güldüm.
Sonra Güney Kore-Kuzey Kore husumetinin Fenerbahçemizin tribünlerine sinkaflı şekilde yansıması üzerine, Kuzey Kore'nin TFF'yi göreve çağırmasına ilişkin haberi okuyunca daha da güldüm.
Siyasette neler dönüyor diye şöyle göz ucuyla baktım...
Kılıçdaroğlu, Yavaş ve İmamoğlu için "Görevlerine devam edecekler" görüşünü yine tekrar etmiş.
İyi de İBB Başkanı'nın İngilizce performansı boşa mı gidecek yani?
23 Şubat 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Peki biz ne yapacağız?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Soru şudur: "Ukrayna krizi" Rusya için bir zoka mıydı?
Putin, Donetsk ve Lugansk bölgelerini tanıma kararı almakla zokayı yuttu mu?
Başka bir ifadeyle, NATO'nun Ukrayna'yı da içine alacak şekilde doğuya genişleme kararlılığından vazgeçmemesi, Rusya'yı bu zokayı yutmaya icbar mı etti?
ABD, Ukrayna'yı onca yıldır tahrik ettikten sonra neden kaderine terk etti?
Hayır yani, Ukrayna'nın son kullanma tarihi mi bitti?
Elbette hayır.
Tam aksine, ABD Ukrayna krizi üzerinden AB'yi en azından şimdilik zapturapt altına aldı.
***
Rusya ne yapacaktı? ABD'nin oyununa gelmemek için NATO'nun eski Sovyetler topraklarına doğru genişlemesini oturup seyredecek miydi?
Seyretmeyeceğinden ABD gayet emindi.
Sovyetler Birliği'nin yıkılmasının ardından kurulan tek kutuplu dünya sistemini değiştirmek istediklerini de biliyordu.
Malumunuz, ABD de patronu olduğu dünya sisteminin restorasyonu için hayli zamandır faaliyet yürütüyordu.
Mesela, 15 Temmuz gecesi Gladyo üzerinden Türkiye'yi işgal etmeyi başarsalardı, Türkiye ayağını tastamam restore etmiş olacaklardı.
İşin garibi, ABD dünya sisteminin restorasyon çalışması nedeniyle çevreye verdiği rahatsızlığın bedelini de bizzat çevreden çıkartıyor.
Gelgelim...
Putin, oluşturulmaya çalışılan "Rusya korkusu"nu yıkmak için "güvence" vermeye devam ediyor.
Aliyev'in ziyaretindeki konuşması bunun güçlü bir göstergesiydi.
Yaptırımlara maruz kalacaklarını da hesaba kattığı besbelli. Sonuç itibarıyla doğalgaz ve petrol vanalarının başındaki bir güçten söz ediyoruz.
Ya biz ne yapacağız?
Enerjide dışa bağımlı bir NATO üyesi olarak bu yaptırımlara destek mi vereceğiz?
***
Bizim aylak muhalif güruha bakacak olursanız işer tıkırında: "Savaş çıkacak, dolar yükselecek, Erdoğan gidecek!.." falan filan.
Sizin anlayacağınız, korkunç ahmaklıklardan hiçbir şartta taviz vermiyorlar.
İzan ve insafları mefluç olduğu için sadra şifa soruları da yok!..
Rusya'ya karşı yaptırımlara destek vermenin her şeyden evvel ticari bedelini nasıl ödeyeceğiz?
Destek vermezsek, biz de yaptırımlara maruz mu kalacağız?
Rusya'yla çalışan herhangi bir bankamızın genel müdür yardımcısı ABD seyahatinde ambargoyu deldi diye yine "esir" mi alınacak? Bizim şebelek muhaliflerimiz de yine sevinçten havalara mı zıplayacak?
Dünya sisteminin patronu istediği ülkeye ambargo koyacak, Irak ve Afganistan gibi istediği ülkeyi işgal edecek, Filistin seçimlerden zafer elde ettiğinde HAMAS'ı terör örgütü ilan edecek, buna mukabil herkesin terör örgütü olarak kabul ettiğine de TIR'larca silah yardımı yapacak, biz de onlara destek vereceğiz, öyle mi?
Madem 15 Temmuz kalkışmasını tertipleyen güçlere destek verecektik, neden direndik?
24 Şubat 2022, Perşembe
SALİH TUNA
6’lı masayı ziyaret eden deli
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Yuvarlak masayı 28 Şubat'ta kurmadan önce malum 6'lı son kez yan yana gelmişti.
Ukrayna krizi konusundaki sessizlikleri fazla göze batmıştı. En azından zevahiri kurtaracak ortak bir cümle üreteceklerdi. Bir de mümkünse ekonomik sıkıntılara nasıl çözüm bulacaklarına dair somut bir şey söyleyeceklerdi.
Prova mesabesindeki bu toplantıyı medyadan özenle saklamışlardı.
Lakin, son derece şık giyimli bir adam müfettiş bir edayla, "Masadalar mı?" diye görevliye sordu.
Kim olduğu sorulunca da görevlinin anlayamayacağı şekilde İngilizce bir şeyler söyledi. Hemen ardından da "Bi saniye kardeşim, demek ki bir bildiğimiz var!" diyerek hızlı adımlarla yuvarlak masanın kurulduğu lokasyona yöneldi.
Görevli neden sonra kendini toparlayıp acil koduyla içeriyi aradı.
***
Görevlinin verdiği bilgiden herhangi bir kanıya ulaşamadılar.
Yuvarlak masadaki 6'lıdan bıyıklı ve tıknaz olanı, "İngilizce konuştuğuna göre yabancı olmalı..." dedi.
Uzun saçlı olanı, "Böyle teklifsiz geldiğine göre çok önemli biri herhalde... Ama ben ABD Büyükelçisi'yle daha yeni görüşmüştüm..." dedi.
Tıknaz olmayan bıyıklı kayıtsız kalmadı: "Ben de yeni görüştüm..."
Bıyıklı ve tıknaz olanı adeta el yükseltti: "Ben de Birleşik Krallık Büyükelçisi'nin ziyaretini kabul etmiştim..."
İçlerindeki sakallı araya girdi:
"Önemli olan İngilizce konuşması değil, İngilizce ne dediği. Şayet 'Okey. I'm okey' dediyse..."
Uzun saçlı olanı şappadak sözünü kesti. "Yapmayın canım. Ne malum onun olduğu?" dedi.
Sakallı, "Tahmin yürüttüm yahu" karşılığını verdi. Devamında da "Yüzünde Rabbi Yessir gördüm demedim ya!" diyecekti, son anda vazgeçti. Sonra da kendi kendine güldü. Neden güldüğünü merak eden olmadı.
Müthiş merak içinde ziyaretçilerini beklerlerken yabancı adam "dan" diye içeri girdi.
***
Gayriihtiyari ayağa kalkacak gibi oldular. Dışardan gelen adam "Oturun oturun, rahatsız olmayın!.." dedi. Tek tek hepsini süzdükten sonra da "İçinizde cumhurbaşkanlığına aday olacak olan kim?" diye sordu.
Ne diyeceklerini bilemediler. Öyle bakakaldılar.
Dışardan gelen adam birden sinirlendi. "Adayınızı benden saklarsanız, asla affetmem!" diye tehdit etti.
Telaş içinde, "Adayımızı belirlemek için daha çok erken!" dediler.
"Görünür değildim ama tam göbeğindeydim" edasıyla yuvarlak masaya kurulan sinsi ve bıyıksız olanı, "Madem adayınızı belirlemediniz, neden erken seçim istiyorsunuz derseniz..." dedi ama sürdüremedi. Çünkü dışardan gelen adam "Demem!" diye kestirip attı.
Ardından da "Biz olmasaydık İstanbul ve Ankara ne olacaktı, bunu iyi düşünün!" dedi ve çıkıp gitti.
***
Önce HDP'nin yeni eş başkanı olduğunu düşündüler. HDP'ye cumhurbaşkanı adayını birlikte seçecekleri konusunda teminat verdikleri akıllarına gelince de bu olasılığı dışarda bıraktılar.
"İstanbul ve Ankara ne olacaktı?" sözleri üzerinden tahmin yürütmeye başladılar.
Çok geçmeden kuşku dolu bakışların üzerinde toplandığını gören uzun saçlı, "Bence adam yeni bir parti kurmuş" dedi. "Adayımızın kim olduğuna bakarak ittifakımıza katılmak isteyen bir yancı yani..."
Bıyıklı ve tıknaz olan üstüne alındı: "Siz kime laf sokuyorsunuz hanımefendi..."
"Kimseye laf sokmuyorum!.."
Sinirler gerilmişti. Her an masa dağılabilirdi... Eşzamanlı görevli aradı. O adamın ruh ve sinir hastalıkları hastanesinden kaçtığını, biraz önce ambulansla götürüldüğünü söyledi.
Bıyıklı ve tıknaz olanın dışında herkes rahatlamıştı.
Onun rahatsızlığı hâlâ sürüyordu. "Bana kimse yancı imasında bulunamaz. Ben 1 Kasım 2015'te yüzde 49.5 oy alan bir liderim!" diye feveran etti.
Uzun saçlı olanı keyif bağışlamadı. "Burda AKP için değil, AKP'ye karşı toplandık. Karıştırmayalım beyefendi..." dedi.
26 Şubat 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Bu sistemle gitmez!
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
ABD'nin Ukrayna'yı kışkırttığını, sonra da Rusya'ya karşı yapayalnız bıraktığını söyleyen çok.
İyi de neden yapsın bunu?
Ukrayna'ya mı gıcık? Çarşıya uymayan bir hesap hatası mı yaptı? Yoksa hiç beklemediği bir hamleyle mi karşılaştı?
Yani, gafil mi avlandı?
Oysa her şey ayan beyan ortadaydı. Seçeneksiz bıraktığı Rusya'nın Ukrayna'ya saldıracağını biliyordu. Hatta gün-saat bile veriyordu.
Rusya'nın istediği "güvenceden" ibaretti.
NATO'nun Ukrayna'yı da kapsayacak şekilde doğuya doğru genişlemesinin güvenliklerini tehdit ettiğini kesin bir dille ilan etmişlerdi. Ne kadar kararlı olduklarını da yaptıkları askeri yığınakla tüm dünyaya göstermişlerdi.
Rusya'nın söz konusu güvenlik endişesinde anlaşılmayacak bir şey yoktu. Hele ki ABD tarafından...
Zira ABD'nin 1961'de Türkiye'ye yerleştirdiği füzelere mukabil Rusya'nın da Küba'ya füze yerleştirmesi nedeniyle 1962'de Küba Füze Krizi çıkmış, Kennedy Küba'ya yerleştirilen füzelerin sökülmesi karşılığında Kruşçev'e istediği güvenceyi vermiş, böylece dünya nükleer bir savaşın eşiğinden dönmüştü.
Demem o ki, Rusya'nın istediği güvence verilseydi Ukrayna'da kimsenin burnu kanamayacaktı.
***
Her şey gözümüzün önünde, göstere göstere oldu. Kimse gafil avlanmadı, Ukrayna'dan başka.
Sahi ABD onca zamandır kışkırttığı Ukrayna'yı neden yalnız bıraktı?
Ne kadar güvenilmez olduğunu göstermek için mi?
Bütün mesele, AB'yi kendisine hepten mahkûm etmek miydi yani? Rusya'nın gaz parası gözünü bu kadar mı kör etti?
Patronu olduğu NATO'nun bu denli madara olmasına değdi mi bari?
***
Malumunuz, Ukrayna'ya saldırmadan evvel Putin stratejik nükleer silahlarla tatbikat yapacak kadar her şeyi göze aldığını dermeyan etmişti.
Hiroşima Sevgilim yazarının (Marguerite Duras) ülkesi de geçen gün "Rusya, NATO'nun aynı zamanda nükleer bir ittifak olduğunu anlamalı..." şeklinde Rusya'yı nükleer savaşla tehdit etti.
Soru şudur:
Savaş karşıtı onca roman, onca tiyatro, onca sinema, onca şiir, onca müzik, onca fotoğraf, onca tablo, onca karikatür ve olanca söyleme rağmen insanları nesiller boyu kasıp kavuracak bir nükleer savaşla tüm dünyayı tehdit edecek kadar korkunç çelişki nedir?
Hem de 2022'de!
Almanya'nın Rusya'ya akıttığı doğalgaz parası falan mı? AB'nin güvenlik örgütünü kurma niyeti mi?
Yoksa dünya sistemi restorasyon çalışması mı var?
Madem tek kutuplu dünya sistemi "error" verdi, kontrollü bir şekilde çok kutuplu dünyaya mı geçilmek isteniyor?
Irkçı Siyonist rejimin Dışişleri Bakanı Yair Lapid, "Rusya'nın Ukrayna'yı işgali uluslararası düzenin ağır bir ihlalidir" dedi.
Rusya Devlet Başkanı Putin de geçen gün, dünya ekonomisine zarar vermek istemediklerini dile getirdi. "Rusya dünya ekonomisinin bir parçası olmaya devam ediyor ve bu sisteme zarar vermeyi planlamıyoruz. Uluslararası ortaklarımız bunu takdir etmeli ve bizi sistemin dışına atmamalı..."
Bu vahşi dünya sistemi değişmedikten sonra gerisi çelik çomaktan ibaret değil mi?
1 Mart 2022, Salı
SALİH TUNA
Ya dediğini yaparsa!
ABD, Rusya'ya gündüz gözüyle İran muamelesi yapmaya başladı.
Rusya Merkez Bankası ve Varlık Fonu'nun dolar rezervlerine erişimini kesmenin başka bir izahı yok.
Rusya'nın suçu, NATO'nun doğuya doğru genişlemesini güvenlik tehdidi olarak değerlendirip Ukrayna'ya saldırmaktı.
İran'ın suçu ise 79'da "devrim" yapmaktan ibaretti. Sırf "devrim" yaptıkları için mal varlıkları dondurulmuştu.
Şimdiye değin "Bu nasıl haydutluktur!" diyen Batılı bir medya mensubu çıkmadı...
Suriyeli çocukların cesetleri karaya vurduğunda da tek dertleri mültecilerin ülkelerine girmesine engel olmaktı.
Malumunuz, Ukraynalılar için, "Bunlar bizim gibi mavi gözlü, sarı saçlı insanlar. Gelişmekte olan üçüncü dünya vatandaşları değil. Hayatlarını kurtarmak için bizimkine benzeyen arabalara binen Avrupalılardan bahsediyoruz, Suriyelilerden değil. Bunlar Ukrayna'dan gelen Hıristiyanlar, beyazlar..." diyorlar.
Gizli saklı da değil, matah bir şeymiş gibi uluorta "itiraf" ediyorlar.
Peki...
"Yaptırım yarışına giriştiğimiz Rusya bir İran değil, işgal ettiğimiz ve ilaç ambargosu yüzünden on binlerce çocuğun ölümüne neden olduğumuz Irak da değil, kadınları burkalı Afganistan da. Bunlar bizim gibi arabalara binen Hıristiyanlar!.." diyen neden çıkmadı? Menfaatleri söz konusu olduğunda inandıkları tüm değerleri, demokrasi, insan hakları, hukuk ve hatta dinlerini dahi anında araçsallaştırırlar.
Tanrı işlerine geldiği kadar tanrıdır. Menfaatlerine dokunduğunda tanrılarını bile çiğ çiğ yerler.
Taptıkları tek hakikat güçtür.
Amentüleri de şudur: "Güçlüysen haklısın, güçsüzsen veyl sana!"
***
Birinci Dünya Savaşı'nın ardından altın standardını sona erdirip tüm dünyayı dolara, yani kâğıda bağlayarak kurdukları dünya sistemi, güçlü kalmalarının garantisidir.
Dünya sistemi sayesinde yaptırım yapma hakkını her daim ellerinde bulunduruyorlar!
Geçen sefer de Rusya Devlet Başkanı Putin'in "Rusya dünya ekonomisinin bir parçası olmaya devam ediyor ve bu sisteme zarar vermeyi planlamıyoruz. Uluslararası ortaklarımız bunu takdir etmeli ve bizi sistemin dışına atmamalı..." dediğini aktarmıştım.
Zira en büyük sorun, dünya sisteminin bizzat kendisidir.
***
Her şeyden evvel Putin'in de parçası olmaya çalıştığı mahut sistemde nihayetinde hep "kasa" kazanır.
Kasa dediğim, sistemin patronları.
Retoriklere bakmayın, sistemin kuralı da yoktur. Serbest piyasa vesaire göz boyamaktır.
Hayır yani, Huawei serbest piyasaya koşullarına riayet etmediği veya hukukun üstünlüğüne aykırı tutum takındığı için mi Google, Android lisansını iptal etmişti?
İmdi, Rusya'ya diz çöktürmek için dünya sistemini devreye soktular.
Rusya'ya hava sahalarını kapatmaları, Avrupa'daki üniversitelerde öğrenim gören Rus öğrencilerin kayıtlarının silinmesi, FIFA'nın Rusya'da maç oynanmayacağını açıklaması hikâyedir.
Esas yaptırım, ABD ve AB'nin finansal nükleer silah tesmiye edilen SWIFT silahını çekmesidir.
Rusya, mal varlığına erişim engeline kimi önlemler almıştı. Ama yetmez. Hele ki uzun vadede dayanması mümkün değil.
Putin bunu gördüğü için anında rest çekerek, caydırıcı nükleer kuvvetleri alarma geçirdi.
Kolpa mı değil mi, bilmiyorum.
Benim bildiğim, diz çökmeyi, küçük düşürülmeyi kabul etmeyecektir.
İnşallah bir yol bulunur.
Çünkü Ukrayna için kolpa yaptığını söyleyenler yanıldı.
2 Mart 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Bunlar nasıl şeytanlıklardır?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Nasıl demişti Cemil Meriç, "Bütün Kur'an'ları yaksak, bütün camileri yıksak Avrupalının gözünde Osmanlıyız. Osmanlı, yani İslam. Karanlık, tehlikeli, düşman bir yığın..." demişti değil mi?
Ukrayna Devlet Başkanı Zelenski'nin komedyenlik yaptığı dönemdeki Cumhurbaşkanımız Erdoğan'a hakaret ettiği o kırmızı fesli şovunu izleyince, bunların gözünde hiç değişmeyeceğimizi bir kez daha anladım.
Türk erkekleri Amerikan tıraşı olsalar da, oralarını buralarını dövmeyle doldursalar da bunların gözünde "feslidirler."
Hülasa, bunların gözünde tüm Türk erkekleri feslidir. Tarihçi Kadir Mısıroğlu'nu "fesli" diye aşağılamaya çalışanlar hariç değil...
Türk kadınları da istedikleri kadar dekolte giyseler bunların gözünde çarşaflıdırlar!
Turizm tanıtım materyallerine varıncaya kadar bu böyledir.
Bunda da anlaşılmayacak bir şey yok.
Tarihi hafızaları, Türk'ün ruh kökünü unutmaya engeldir. Biz unutsak bile.
Anlamakta zorluk çektiğim, bizim hamasetle çalışan ahmaklar olduğumuzu nerden çıkartıyorlar?
Nedir şu Bayraktar TB 2 vurgulu dolmuşa getirme gayretleri?
***
Sanki savaş Ukrayna ile Rusya arasında değil de Bayraktar TB 2 ile Rusya arasında geçiyor!
Gün geçmiyor ki bu "algıya" bir yenisini eklemesinler!
Geçen gün de Ukrayna Savunma Bakanlığı, Türkiye'den aldıkları Bayraktar TB Silahlı İnsansız Hava Araçları (SİHA) ile Rus hava savunma sistemlerini imha ettiklerine dair görüntüleri sosyal medya hesaplarından yayınlamış.
Görüntüler fake olabilir, yapmadıkları şey değil.
Lakin, mesele bu değil.
Mesele, Sayın Cumhurbaşkanımız Erdoğan, "Ne Rusya'dan vazgeçeriz ne Ukrayna'dan" dediği halde, bunu da retorikte bırakmayıp, Avrupa Konseyi'nde Rusya'nın üyeliğini askıya alma oylamasında Türkiye çekimser kalarak fiiliyata döktüğü halde irademize saygı duymamaları.
Zerre saygıları olsaydı Bayraktar İHA/SİHA almak için Türkiye ile temasta olduklarını söylerler miydi?
***
Gülsüm Halilova'nın haberine göre, Ukrayna'nın İngiltere Büyükelçisi daha fazla Bayraktar İHA/SİHA almak için Türkiye ile temas halinde olduklarını dile getirmiş ya onu diyorum.
Bunlar nasıl şeytanlıklardır?
Savaş öncesi silah satmak ticarete girer, ama savaşta bu en hafif ifadeyle taraf tutmaktır.
Şuncacık şeyi fehmedemeyecek kadar hamakatla malul olduğumuzu mu sanıyorlar?
Tamam, Rusya ile Türkiye'yi karşı karşıya getirmek için her fırsatı deniyorlar. Fakat bu kadar da kör gözüm parmağına olmaz ki.
İki Rus uçağı düşürüldü olmadı, Rusya'nın Ankara Büyükelçisi Karlov katledildi olmadı, Ermenistan- Azerbaycan savaşında karşı karşıya getirmek istediler yine olmadı, şimdi mi olacak?!
Bayraktar TB 2'leri öyle övüyorlar ki, şayet silahlara Nobel Barış Ödülü verilseydi, hiç düşünmez verirlerdi, o derece!
E hani Karabağ harekâtında mezkûr silahlar kullanıldığında "Selçuk Bayraktar'a eğitim verdiğimiz için utanıyoruz..." diyordunuz. Utanmayı sürdürün işte, ne diye gurur duyarcasına kaptırıp gidiyorsunuz.
Kendinizle gurur duymaya devam edin, bizi karıştırmayın!
Ukrayna'nın bizden SİHA almasına ne gerek var. "Kara ordumuz" dediğiniz terör örgütüne milyonlarca dolarlık silah yardımı yapıyorsunuz da Ukrayna'ya üç beş milyonluk SİHA'ları mı çok görüyorsunuz!
Ayıp!..
Bizim gibi "Rusya'dan da vazgeçmeyiz" diye ilan etmiş de değilsiniz. Tam aksine, Putin'den Hitler üretmekle meşgulsünüz.
Ne duruyorsunuz?
.3 Mart 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Vay canına, kötü yola düşmüş!
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Böylesi netameli dönemlerde suya sabuna dokunmamak en kolayı. "Ne ABD ne Rusya ne de Çin, yaşasın tam bağımsız Türkiye!" dersiniz olur biter.
Kimsecikler de sizi eyyamcılıkla itham etmez.
Dahası, tribünlerden alkış da alırsınız.
Haliyle, paşa gönlünüze göre kaptırıp gider, "Kahrolsun ABD ve Rusya ve Çin" diye bağırıp çağırabilirsiniz.
Nasılsa dilin kemiği yok, hazır "kahrolsun" demişken, isterseniz Mançurya'yı da işin içine katabilirsiniz.
Bizim Hüseyin Atlansoy'un "İyi Günler İlerde Anneanne" şiirinde dediği gibi, "...kahrolur biz böyle deyince / devr-i daim düzeniyle dönen dünya / mançurya da kahrolur / niye kahrolacaksa..."
Gelgelelim...
"Yaşasın tam bağımsız Türkiye" sloganında samimiyseniz, "tehdit değerlendirmesi" yapmak zorundasınız.
E tabii "sinsi" yahut "ahmak" değilseniz.
12 Eylül'den 15 Temmuz'a kadar bütün "darbelerin" arkasında olan, Türk siyasetini vesayet altında tutmak için her yola başvuran, en son olarak da Biden marifetiyle muhalefeti dizayn eden, patronu olduğu NATO'nun bir tatbikatında Atatürk ve Erdoğan'ı hedefine koyan, Yunanistan'ı silah deposu haline getiren, terör örgütüne binlerce TIR silah yardımı yapan hangi devletti?
Rusya mı, ABD mi?
O halde gargara yapmanın âlemi var mı?
Hayır yani, istediği ülkeyi cezalandırma hakkını elinde bulundurduğuna inanacak kadar büyüklük taslayan Batı'nın, Rusya'ya diz çöktürmekle yetineceğini mi sanıyorsunuz?
***
Rusya Dışişleri Bakanı Lavrov, "Barış görüşmelerinin ikinci turunu ABD'nin direktifiyle Ukrayna erteliyor" diyor.
Şayet böyleyse, Ukrayna-Rusya çatışmasını tasarlayanın kim olduğu da belli demektir.
Soru şudur: Rusya bu tuzağa neden düştü?
Seçeneksizliklerini anlıyorum.
Yine de bir yandan mücahitlerin Afganistan'ı ele geçirmelerinin kırılgan iç yapıları için çok büyük tehdit oluşturacağını söyleyip Sovyetler Birliği'ni 13 yıl süren Afganistan işgaline sürükleyen, öte yandan mücahitlere silah yardımı yapan Brzezinski'lerin şeytanlıklarından hiç mi ders çıkarmadılar sorusu aklımdan çıkmıyor!..
***
Lavrov, "Ekonomik yaptırımları tahmin ediyorduk, önlemlerimizi de almıştık ama sporcuların, gazetecilerin hedef alınmasını beklemiyorduk" diyor.
İstediklerine sansür uygulayan sosyal medya devlerinin oluşturacakları korkunç algıyı bekliyorlar mıydı peki?
Ambargo nedeniyle on binlerce çocuğun ölümüne neden olan işgali, "Irak'a demokrasi getirmek" şeklinde tüm dünyaya yutturan Batı'nın korkunç propaganda gücünü hesaba katmışlar mıydı?
Gördüler işte:
Ukrayna'ya "demokrasi getirmeye" kalkıştılar, demokrasi şöyle dursun, Dostoyevski ve Tolstoy'un bile gündüz gözüyle yasaklanmasına neden oldular!
Trajikomik ama gerçek budur!
Batı müdahale edince önleyici savaştır, Rusya müdahale edince işgal.
Yetmezmiş gibi Putin'den de Hitler üretmeye çalışıyorlar. Hollywood hazırlıklara başlamıştır.
Edinburgh Üniversitesi'nden Juliet Kaarbo misali akademisyenler çoktan işbaşı yaptılar zaten. Doğu Ergil gibi anlı şanlı profesörlerimiz de bu saçmalıkları, "Lütfen okuyun, oldukça aydınlatıcı" diye öneriyorlar.
Efendim Putin'in Kovid izolasyonu sırasında psikolojisi iyice bozulmuş, bu izolasyon onu paranoyaya itmiş. Uzun süre iktidarda kalınca da güç zehirlenmesine maruz kalmış. Kibirli, lanet bir adam olmuş çıkmış yani.
Hülasa, Putin kötü yola düşmüşmüş!..
Bilmiyorum aydınlanabildiniz mi, ben çok aydınlandım
05 Mart 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Kıblesi ABD olan yobaz
Bazen fakiri Engin Özkoç olarak yaratmayan Allah'a ne kadar şükretsem azdır diyorum.
Bazen de Engin Özkoç'a acayip heves ediyorum.
Geçen gün, "Akaryakıt zamlarından bıktıysan, arabana binemez hale geldiysen, ÇARE PARLAMENTER SİSTEM..." şeklinde bir tweet attı, nasıl imrendim anlatamam!
Bir de milletvekili maaşı alıyor ki "Ohh keka!"
Mezkûr tweet'i atmakla kim bilir ne kadar mutlu olmuştur. Zaten tevekkelsen ne mutlu sana. Değilsen, bilumum "yobazlarla" başın dertte demektir.
Yazık ki yazık, yobazın sağı da bir, solu da!... Solu "küfür yobazı," sağı "ham yobaz ve kaba softa."
***
Sinemadan romana, karikatürden tiyatroya kadar "dindar insanları" öyle resmederlerdi ki isyan ederdik.
Müslümanları böylesine çirkin gösterme gayretlerini "din düşmanlığına" yorardık.
Zira resmettikleri o tiplerden etrafımızda, yöremizde hiç yoktu.
Yani, bu kara sakallı / kazma dişli / şalvarlı ve takunyalı, en önemlisi de merhametten nasipsiz bu kadın düşmanı tiplerin varlığına inanmazdık.
Ak sakallı, ağzı dualı, takva sahibi yaşlılarımız vardı tabii. Ama onlar kimseyi incitmezdi. Yunus'un "Bir kez gönül yıktın ise / Bu kıldığın namaz değil" diskuruna bağlı yaşarlardı. Haçkalı Baba'ya bağlı (dedem Hasan Baba'nın yakın arkadaşı) yamalı cübbeli bir Mevlüt Hoca Baba'mız vardı, "Kimseye çapraz bakmayacaksın!.." derdi... Yalan nedir bilmezler, iftiradan şeytandan kaçar gibi kaçarlardı. Alttaki yaprağın üstteki yapraktan hak alacağını söyler, hak / hukuk gözetmemenin affı olmayacağını dile getirirlerdi. Dedikodu yapmanın ve yalan söylemenin de kul hakkı yemekle bir olduğunu vazederlerdi.
Hülasa, gönül insanıydılar. İnsan ki, zaten gönül demekti.
Gel zaman git zaman derken, "ahir zaman"a mı çattık yoksa "değişik zamanlar"a mı bilmem, karikatürize edilen o "tiplerin" gerçek olduğunu gördük.
Meğer Necip Fazıl'ın "ham yobaz kaba softa" dediği bu tipler, tarihin sayfalarında kalmamış, cirit atıyorlarmış!
Onların hatası "dindar, mütedeyyin, mukaddesatçı" olan herkesi "mürteci / yobaz" parantezine almaktı.
Bizim hatamız "dindar, mütedeyyin, mukaddesatçı" olduğunu sandığımız herkesi aklamaya çalışmaktı.
***
Bundan daha korkunç bir hataları var ki sürgit devam ediyor!
"1969'da Dolmabahçe'ye demirlemiş 6. Filo'ya selam durdunuz, o gemiyi kıble yapıp namaz kıldınız!.." yollu ifadelerle tüm "dindarları" aşağılamaya çalışıyorlar hâlâ.
İşin garibi, içlerinde "6. Filo'ya defol" diyenlerin hatırasını istismar ederek neomandacılık yapan mebzul miktarda solcu da var.
Bunların neo-mandacılıkları ve sinik ABD muhibbi halleri her sorgulandığında, "Ama siz de 6. Filo'ya selam durdunuz" diyerek acıklı bir şekilde kendilerini aklamaya çalışıyorlar!
Oysa, derin ve gerçek müminler 6. Filo'ya selam duranları çoktan mahkûm ettiler.
Yaptıklarını "utanç verici" olarak nitelendirip, bu zihniyeti "Amerikancı İslam" diyerek dışladılar. Karşılığında da "Yeşil Komünist" yaftasına maruz kaldılar.
Lakin tavırlarından taviz vermediler. Müslümanların arasında 6. Filo'ya selam veren kafanın barınamayacağını haykırdılar.
Fakat onlar da yanıldı, biz de!
Onlar "dindar" olan herkesi nasıl ki "6. Filo'ya selam vermekle" itham ediyorlar, biz de "İslamcı" olduğunu iddia eden herkesi savunmaya çalıştık.
ABD mezalimine her karşı çıktığımda "Rusçu" veya "İrancı" diye çemkirmek, bu haysiyetsizlerin "ABD / NATO yanlısı" olmalarının kamuflajı mı acaba?
"Ümmet" diyoruz ama, 6. Filo'ya selam duranlar tükenmedi ya Resulullah!..
8 Mart 2022, Salı
SALİH TUNA
‘İktidarın ekmeğine yağ sürmeyin’
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Bunların "Sözcü"lerinden biri 17-25 Aralık darbe girişiminin ardından, "Bizim yapamadığımızı Fetullah Gülen yaptı" demişti.
Malum 6'lı güruhun mutabakat metnine bakınca, "Fetullah Gülen'in yapamadığını da bunlar yaptı" denilse yeridir.
Sadece onun mu?
Hayır.
PKK'nın siyasi ayağının yapamadığını da yaptılar.
Sadece PKK'nın mı?
Hayır.
Dönemin AK Parti Genel Başkanı ve Başbakanı Davutoğlu ile CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu'nun 7 Haziran 2015 seçimlerinin ardından yürüttükleri "istikşafi" görüşmeler sonucunda yapamadıklarını da yaptılar.
***
Davutoğlu bu "istikşafi" görüşmelerin gerçek maksadını yakın zamanda ağzından şöyle kaçırmıştı: "CHP ile koalisyon yapmamıza izin verilseydi, 15 Temmuz yaşanmayacaktı..."
Bu ne demekti?
15 Temmuz'u gerçekleştirenlerin "ihtiyacı" karşılansaydı, 15 Temmuz'a gerek kalmazdı demekti.
Yani, söz konusu "istikşafi" görüşmeler marifetiyle amaçlarına ulaşamayınca, 15 Temmuz'da Erdoğan'ı savaş uçaklarıyla bilfiil ortadan kaldırmaya çalışmışlardı.
Peki amaçları neydi?
AK Parti'yi ruhundan yani Erdoğan'dan kopartarak AKP haline getirmekti.
Şimdi de aynı maksatla, Erdoğan'dan kurtarılmış AKP'yi 6'lı masa etrafında yeniden kurdular!..
Daha önce söylemiştim, yineleyeyim: "Yeni CHP"nin sağı "AKP"dir, "AKP"nin solu da "Yeni CHP."
Uzun lafın kısası, Biden masasında Davutoğlu, Babacan ve Akşener AKP'nin sağını, Kılıçdaroğlu da solunu temsil ediyor.
***
Gelgelelim, iflah olmaz AK Parti karşıtı muhalif güruh dün karşı çıktığı ne varsa destekçisi veya müşterisi haline getirildiğinin farkında bile değil.
Az da olsa farkında olan "yurtsever" aydınlar yok değil.
Ki, 6'lı mutabakat metnini teşrih masasına yatırarak yutturulmaya çalışılan zoka konusunda muhalif sosyolojiyi aydınlatmaya çalışıyorlar.
Lakin, "İktidarın ekmeğine yağ sürüyorsunuz!" şeklinde bir dirençle karşılaşıyorlar.
"İktidarın ekmeğine yağ sürmeyelim diye Kandil'in, Pensilvanya'nın ekmeğine mi yağ sürelim?" deseler de ne fayda!
Karşılarında "Erdoğan nefreti" üzerinden Babacan ve Davutoğlu'nu bağırlarına basan bir sosyoloji var.
Zaten bu nefret üzerinden CHP'nin, karşı çıktıkları AKP'ye evrildiğinin ayırdına varamayacak hale getirildiler.
Erdoğan nefretiyle zehirlenmiş veya hipnotize edilmiş veya narkozlanmış bu sosyolojinin oluşmasında yazık ki AK Parti karşıtı bu "yurtseverlerin" de vebali var.
Şimdi bu vebalin "bedelini" ödüyorlar.
Tahrip kalıbı haline getirilmiş bu mankurtlaştırılmış sosyoloji olmasaydı, 6'lı mutabakat metnine getirdikleri eleştiri, "İktidarın ekmeğine yağ sürüyorsunuz!" lakırdısıyla etkisiz hale getirilebilir miydi?
9 Mart 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Bu gerçeği inkâr edemeyiz
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Cemal Hasan da "Amerika, Avrupa Birliği, NATO, Batı İttifakı olmasaydı hiçbir zaman ayçiçek yağı bulmazdık..." demiş.
Tövbeler olsun, karıştırdım!..
Ayçiçeği yağı muhabbetine Altan'ların küçüğü girmiş. "Ayçiçek yağı çözülebilirse, Ay'a sert iniş projesine de geçilebilir..." demiş.
Şaka yapmıyorum, koca profesörün "ironi" denemesi bu!
Belki de "ironi" değildir. "Ayçiçek" kelimesinin ilk hecesinden "Ay" üretmeyi keşfetmenin heyecanıyla kaptırıp gitmiştir.
Bu durumda Cemal Hasan'a da şuncağız kalmıştır: "Akaryakıt zammı gibi şeyler duyuyorum etrafta. Kesinlikle katılmıyorum..."
Eyvahlar olsun ki, bu "espri denemesi" de Cem Yılmaz'ınmış.
Haliyle, Cemal Hasan'a "Amerika, Avrupa Birliği, NATO, Batı İttifakı olmasaydı dünyada demokrasi, özgürlük, hukukun üstünlüğü ve insan hakları olmazdı..." demekten başka bir şey kalmamış.
Aslında müthiş ironi. Ne ki "ironi" yaptığının farkında değil.
Memlekette ironiden göz gözü görmediği için zaten kim komedyen, kim profesör, kim Mustafa Sarıgül belli değil.
Belli olan tek şey: Muhalif olma belasına aynı vasatta birleşiyorlar! Bir farkla ki Mustafa Sarıgül, ayçiçeği yağını tokatlıyor, bunlar kendi kendilerini.
***
Altan'ların küçüğü Putin'i "sosyopat" tesmiye ederken, Cemal Hasan da "NATO olmasaydı dünya Putinlerle dolardı" demiş.
Üstelik, Zelenski'nin bile NATO'dan "soğuduğunu" söylediği bir dönemde.
Batı İttifakı'nın 5 milyar dolar harcayarak gerçekleştirdiği darbe marifetiyle Ukrayna'da iktidara getirdiği Zelenski bunu söylerken, bizim Batıcı sömürge aydınlarımız NATO güzellemeleri yapmaya devam ediyorlar hâlâ.
Bir de, NATO olmasaydı Türkiye parçalanır, Ukrayna gibi işgal edilirdi diyorlar.
Türkiye NATO'ya 52'de girdi. O günden sonra da NATO icazetli darbelerden başını kaldıramadı. En son 15 Temmuz'da da bizzat Süper NATO/Gladyo darbesine maruz kaldı.
Sömürge aydınlarımızın dünyaya demokrasi, özgürlük, hukukun üstünlüğü ve insan hakları getirdiğini iddia ettikleri ABD, dünyada atom bombası kullanan tek ülke.
Nagazaki ve Hiroşima'da 250 bin masum sivili katlettiler.
Bize karşı işlediği suçlar da saymakla bitmez. Muavenet zırhlımıza taammüden füze saldırısında bulunarak 5 askerimizi şehit etmekten 2003'te Süleymaniye'de 11 askerimizin başına çuval geçirip ters kelepçe vurmaya, Akdeniz'de bize karşı tatbikatlar gerçekleştirmekten güney sınırımızda konuşlandırmaya çalıştığı terör örgütüne binlerce TIR silah yardımı yapmaya kadar!
***
Sömürge aydınları her şeye rağmen Davutoğlu'nun adamlarından daha dürüst.
En azından, ABD ve NATO yanlısı olduklarını açık seçik söylüyorlar. Onu bunu "Rusçu" veya "İrancı" veya "Çinci" itham ederek kendilerini gizlemeye çalışmıyorlar.
Bakınız, merhum amiral ve Vatan Partisi Genel Başkan Yardımcısı Soner Polat bir defasında ne demişti: "Dünyadaki bütün organize terörist faaliyetlerin hamisi olan iki katil devlet, ABD ve İsrail, sadece günahsız ve silahsız Filistinlilere değil, bütün insanlığa ateş açtı (...) İslam dünyası mışıl mışıl uyurken, soysuz Batı dünyası insan hakları ve demokrasi masalları anlatırken, Çin ve Rusya her zaman olduğu gibi masa altına saklanırken, insanlık değerlerini savunma onur ve sorumluluğunu, bıyıkları bile terlemeyen Filistinli genç aslanlar üstlendi..."
Rusya, Libya'da da Kaddafi katledilirken masanın altına saklanmakla kalmamış, NATO'yu zımnen desteklemişti.
Bunları unutmadık.
Lakin, 15 Temmuz işgalini destekleyen ve Türkiye'nin tam bağımsız olmasına biteviye karşı çıkan tüm güçler bugün Rusya'nın karşısında.
Bu gerçeği yok sayamayız.
10 Mart 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Kokuşmuş sisteme hayır!
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Ekonomi dünyasının kendine özgü işleyiş tarzından, serbest piyasanın kurallarından dem vurup piyasaya müdahale etmenin yanlış olduğunu söyleyen liberal romantiklere lafım yok.
Onlar okudukları metinlerde, kitaplarda sürgit yaşayabilirler. Maruz kaldığımız piyasa hiçbir kitaba sığmaz.
Benim sözüm piyasanın çakallarına, dahası dünya sisteminin nüfuz casuslarına.
ABD tüm dünyadaki ekonomik hayata gündüz gözüyle müdahale edince "serbest piyasanın" hiçbir kuralı akıllarına gelmez, fakat iktidar stokçulara, spekülatörlere dokununca "otoriter" diye anında yaygaraya başlarlar!..
Ahmaklığa da doymuyorlar.
Matah bir şeymiş gibi Allah'ın her günü benzin şu kadar oldu, mazot bu kadar oldu demeye de bayılıyorlar!
Felsefe hocamız merhum Buud Hayri Bey olsaydı, "Benzin haminnenin tarlasında mı çıkıyor evladım?" derdi.
Biz ne desek bilmem ki.
***
Yıkılmaya mahkûm bu kokuşmuş dünya sisteminin, Garaudy'nin ifadesiyle, bu pazar tektanrıcılığının menfaatten başka sahici hiçbir kuralı yoktur.
Sistemin patronlarının inandıkları tek şey de güçtür. Şayet güçlüysen haklısın, güçsüzsen mahvolmaya müstahaksın demektir.
Bu sitemin bekası için yapmayacakları hiçbir şey de yoktur.
Mesela 29'da çok büyük bir kriz çıktı, çaresini savaşta buldular. Mezkûr krizden 10 yıl sonra İkinci Dünya Savaşı koptu.
Dedim ya sistem için her şeyi yaparlar. Bazen virüs, bazen ölüm kusan silahlarla insanlığı mahvedecek kadar!
Bu arada, ABD, Ukrayna'da biyolojik, kimyasal hangi korkunç laboratuvarları kurdu ki Rusların eline geçmesinden bu kadar endişe ediyor?
***
Dünya sisteminin patronu ABD, ekonomi dünyasında istediği kuralı değiştirir.
Değişmeyen tek kuralı çıkarıdır.
Haliyle o serbest piyasa lakırdılarının alayı göz boyamaktan ibarettir.
Çinli telefon üreticisi Huawei'nin telefon satışları iPhone'la yarışmaya başlayınca ne yaptıklarını gördük!..
"Ekonomi dünyası otoriter müdahaleyle dizayn edilemez" diyen aklıevvel liberaller, ülkelerin ticaretinin ABD vesayeti altında olduğunu görmüyorlar mı?
Ondan gaz alamazsın, buna mal satamazsın diyen kim?
Komşumuz İran'la alışveriş yaptık diye bizi cezalandırmaya çalışmadılar mı?
ABD "emir ve görüşlerine" riayet etmeyen ülkeleri ekonomik olarak cezalandırırken hangi "serbest piyasa" kuralına riayet ediyor?
Ekonomiyi silah olarak kullandığını açık seçik söylemediler mi? Sistemin "SWIFT silahı" Demokles'in kılıcı gibi değil mi?
Bu kokuşmuş sistemin bir de muhafızı var malumunuz: Bizim de üyesi olduğumuz NATO.
İyi de biz şimdiye değin bu sistemin zerre miskali hayrını gördük mü?
Ya NATO'nun?
Bu köşe yazısını aşağıdaki linke tıklayarak sesli bir şekilde dinleyebilirsiniz
12 Mart 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Liyakat düşmanı ki seni seçti
Sevgili Kılıçdaroğlu, 10 gün evvel İsmail Küçükkaya'nın programında, "Hangi adayla kesin olarak kazanırız buna bakılacak..." demişti.
Demek ki cumhurbaşkanı adaylarında arayacakları özellik kazanma ihtimalinden ibaretti.
Peki malum 6'lı "Adayımız sizsiniz" derse Kılıçdaroğlu ne cevap verecekti?
Aday olacaktı. Yani, elini taşın altına koyacaktı. (Söz konusu programda "Aday olurum" derken sanki fedakârlık yapıyormuş gibiydi.)
Babacan veya Davutoğlu ondan daha fedakârdı.
"Aday olur musun?" denilse yüzde 1'lik cüsselerine bakmazlar, gözlerini hiç kırpmadan gövdelerini taşın altına koyarlardı.
Onlarda o göz vardı.
***
Şurası önemli:
Kılıçdaroğlu kendisinde "kazanma özelliği" görüyordu. Yoksa "Aday olurum..." demezdi. Bu da her seçimden mağlup çıktığı halde "özgüvenini" kaybetmediğinin göstergesiydi.
Gelgelelim, hangi adayla kazanacaklarına birlikte karar vereceklerdi.
Kılıçdaroğlu, "İğneyle oya işler gibi 6 lider oturup düşüneceğiz..." demişti.
Ya Başbakan?
Öyle ya, "Güçlendirilmiş Parlamenter Sistem"lerinde bir de o kalem vardı.
O kolaydı. Dahası hazırdı.
Kılıçdaroğlu, Meral Akşener'in "Başbakanlığa talibim" dediğini hatırlatarak, "Başbakan adayımız da var, Akşener..." demişti.
Sanki eşantiyonmuş gibi başbakanlığa talip olmak yeterliydi, bütün mesele cumhurbaşkanlığından ibaretti.
***
Cumhurbaşkanı adayında kazanacak olma özelliği aradıklarına göre dışardan biri de olabilirdi.
Mansur Yavaş, İmamoğlu veya Ekmeleddin İhsanoğlu misali bir sürpriz de çıkabilirdi.
Fakat, Kılıçdaroğlu'nun "6 liderden biri olacak ama kimin olacağı belli değil" şeklindeki dünkü açıklamasına bakacak olursak, kapılar dışarıya kapatılmıştı.
Hülasa şunlardan biri olacaktı: Kılıçdaroğlu, Karamollaoğlu, Davutoğlu, Babacan ve adını kimsenin bilmediği bir lider daha. (Akşener, "Başbakan olacak" ya, onun için saymadım.)
Uzun lafın kısası, yüzde 1'lik parti liderleri için bulunmaz bir piyangoydu.
Şimdi anlaşıldı mı Davutoğlu ve Babacan'ın son günlerde "terbiyesiz" veya "küstah" demeyeyim de "ayarsız" çıkışları? Başka bir ifadeyle, Erdoğan nefretiyle mankurtlaştırılmış sosyolojiye kendilerini kabul ettirme yarışları.
Anlaşılan o ki Davutoğlu ve Babacan çoktan "oya işler gibi düşünmüşler" de ezbere başlamışlar bile.
O kadar ki...
Davutoğlu, Sayın Cumhurbaşkanımız Erdoğan'a "Hadi ordan" diyecek kadar ağzını bozdu.
Aynı ağzın sahibi, "Hiç kimse benim ağzımdan Cumhurbaşkanı'mız aleyhine tek bir söz duymadı, duymayacak..." demişti.
Bir de video çekmiş, "Liyakate neden düşmansınız?" diyor Cumhurbaşkanı Erdoğan'a.
Doğrusu, haklılık payı var.
Hiç "düşman" olmasaydı, Davutoğlu'nu Dışişleri Bakanı, AK Parti Genel Başkanı, en son olarak da Başbakan seçer miydi?
15 Mart 2022, Salı
SALİH TUNA
İnadına gitmiyoruz
"Gideriz!.."
(.........)
"Bak gideriz!.."
(.........)
"Ama kesinlikle gideriz..."
(.........)
"Bu ülkede yaşamak istemiyoruz. Biz gidiyoruz, ne haliniz varsa görün!.."
(.........)
"İnadına gitmiyoruz!.."
***
Evet, komik.
"Gideriz ha!" yollu onca tehditten sonra "Giderseniz gidin ne yapalım, kalanlarla devam ederiz..." karşılığını alınca, "Biz doktorlar buradayız, inadına hiçbir yere gitmiyoruz" demenin başka bir izahı yok.
Her şeyden evvel...
Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın söz konusu tepkisi, bu ülkeyi terk etmekle tehdit eden doktorlaraydı, tüm doktorlara değil.
Hakkını arayan doktorlara hiç değil.
Öyle olsaydı daha dün, sağlık çalışanlarına yönelik saldırıların CMK kapsamında kataloğa dahil edilmesinden, aile hekimleri dahil maaş ödeme sistemlerinde ve mali haklarda önemli iyileştirmelere kadar bir dizi "müjde" saymazdı.
Teklif ayrı, tehdit ayrıdır.
Bu ülkenin "yurtsever" doktorları, kendisini yetiştiren bu ülkeyi terk etmekle tehdit etmez.
Kimsecikler TTB'nin ve malum kriptoların seylaplarına kapılmasın; tehditlere boyun eğilmeyeceğinin ifadesi olan sözleri tüm doktorlara hasretmesin.
Aslında fazla söze hacet yok.
Sayın Erdoğan'ın 14 Mart Tıp Bayramı dolayımında dün yaptığı konuşma her şeyi vuzuha kavuşturur nitelikte: "Biz ülkemizin büyük fedakârlıklarla ve sabırla yetiştirdiği her bir hekimden istifade edilmesi gerektiğine inanıyoruz. Tıpkı diğer pek çok alanda olduğu gibi sağlık sektöründe de gözü ve gönlü kendi ülkesinde kalmak yerine dışarıya kayan kişiler olabilir. Bu anlayışla hareket edenlerin de çok uzak olmayan bir gelecekte istikametlerini yeniden kendi ülkelerine çevireceklerinden şüphe duymuyorum..."
***
Şu hale bakar mısınız:
Cumhurbaşkanı Erdoğan son günlerde tüm dünyanın dikkatini Türkiye'ye çekecek boyutta bir diplomasi başarısı gösterirken (ve bu nedenle birçok ülke lideri Türkiye'yi ziyaret yarışına girmişken) "küresel iktidar yandaşı fonlu medya" TTB işbirliğiyle 14 Mart Tıp Bayramı'nı araçsallaştırarak Erdoğan'a "kara çalmayı" marifet sanıyor.
Bari 14 Mart Tıp Bayram'ını bu işe meze yapmayın. Hepsinden geçtim, Tıbbiyeli Hikmet'ten (Hikmet Boran) utanın.
O ki İngiliz işgali altındaki okulunda öğrencileri örgütleyerek 14 Mart'ta tüm müstevlilere karşı Türk bayrağı asan kahramandı. Daha sonra da Sivas Kongresi'ne katılarak Mustafa Kemal'e hitaben şu konuşmayı yapandı: "Paşam üyesi olduğum tıbbiyeliler, beni buraya istiklal davamızı başarma yolundaki mesaiye katılmak için gönderdiler. Mandayı kabul edemem. (...) Örneğin manda fikrini siz kabul ederseniz, sizi de reddeder, Mustafa Kemal'i vatan kurtarıcısı değil vatan batırıcısı olarak lanetleriz..." diyendi.
Peki...
Tıbbiyeli Hikmet'in İngiliz işgalcilerine karşı çıktığı günün armağanı olan 14 Mart Tıp Bayramı'nı Erdoğan'a lagaluga etmek için araçsallaştıran TTB dahil muhalif güruh ne yaptı, ne yapıyor? Neomandacılığa taş döşemekten başka!
Türkiye'nin dört bir yanı kuşatan emperyalistlere ve taşeronlarına karşı tek bir eylemlerini duyan, gören var mı?
Tam aksine...
ABD'nin binlerce TIR silah yardımı yaptığı terör örgütüne karşı Mehmetçiğin sınır ötesi operasyonuna, "Savaş bir halk sağlığı sorunudur" diyerek tepki göstermişlerdi.
Hangi birini sayalım. "Hendek terörüne" karşı da Türkiye'yi suçlamışlardı...
Yazık, bu ülkeden çoktan "gitmişler" de haberleri yok!
17 Mart 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Berat Albayrak’ın günahı neydi?
Hazine ve Maliye Bakanlığı görevine gelir gelmez ekonomimiz kur saldırısına maruz kalmıştı.
Evet, daha ilk günden...
Bunu da sözde finansçılar, "piyasa tepkisi" olarak yutturmaya çalışmıştı.
Halbuki, önceki bakanlığı döneminde "devrim" niteliğinde hizmetler yapan Berat Albayrak'a "piyasa" olumlu tepki göstermeli değil miydi?
En azından, başarısını kanıtlamış olduğu için belirli bir müddet tanınması gerekmez miydi?
Bu denli acul tepki göstermelerinin gerçek nedeni neydi?..
Enerji Bakanlığı döneminde "yerli ve yenilenebilir enerji" için neler yaptığını, özellikle Mavi Vatan için efsanevi meydan okuyuşunu ve "Tam Bağımsız Türkiye" yolundaki dirayetini çok iyi biliyorlardı
Deniz Kuvvetleri Komutanlığı'ndan ve Dışişleri Bakanlığı'ndan kimileri Akdeniz'de Mavi Vatan için yapmak istediklerine karşı çıkmışlar, ama yolundan milim sapmamış, doğalgaz rezervleri bulmamızı sağlayan gemileri müthiş bir öngörüyle satın almıştı.
Karşı çıkanlar mı?
Berat Albayrak'ın yeni çıkan "Burası Çok Önemli!" kitabından okuyalım: "15 Temmuz'un hemen ertesinde, o itirazları yapan isimlerden bazılarının ihanet şebekesi içinde olduğu ortaya çıktı..."
Gelgelelim...
Sayın Albayrak'ın bizim "devrim" olarak nitelendirdiğimiz hizmetleri, küresel finans çevrelerinin de içinde bulunduğu network tarafından "affedilmez günah" olarak siciline işlenmişti
Küresel sistemin dayatmalarına boyun eğmediğini gördükleri için de finans saldırılarına karşı direneceğini tahmin etmekte zorlanmamışlardı.
Haliyle, göreve gelir gelmez boğmaya çalışmışlardı.
***
Dünyada hiçbir bakan Berat Albayrak kadar harici ve dahili bedhahlar tarafından sistemli bir saldırıya uğramamıştır.
O kadar ki, bu aşağılık saldırılardan yeni doğan bebeği bile nasibine düşeni almıştır.
Finansal saldırılar zaten matine-suare devam etmiştir.
Mesela, yerel seçim öncesindeki 22 Mart 2019'da bir ABD bankası "TL kaybedecek..." diyerek kur saldırısı başlatmış, yabancı yatırımcılar da çok büyük miktarda Türk Lirası açığa satış yapmışlardı
Berat Albayrak seçime müdahale mesabesindeki bu saldırıyı müthiş bir manevrayla savuşturmuştu.
Hülasa, onca operasyona ve pandemi koşullarına rağmen yüzde 25'lerde devraldığı enflasyonu yüzde 11 seviyelerinde tutmayı başarmıştı.
Bakınız, Babacan döneminde 2010'da 49 milyar dolar, 2011'de 77 milyar dolar, 2012'de 48 milyar dolar, 2013'te 65 milyar dolar cari açık verdik. Buna mukabil, Berat Albayrak döneminde 2019'da 1.6 milyar CARİ FAZLA verdik.
Sevgili Kılıçdaroğlu da işte bu Babacan'a ekonomiyi emanet edeceklerini matah bir şeymiş gibi söylüyor
Hayır yani, Babacan'ın marifeti nedir; partisinin kurucularından birinin (Metin Gürcan) ajanlık suçundan tutuklanması mı?
***
Berat Albayrak mezkûr kitabında, Türk Lirası'na dayalı varlıklara karşı güvensizlik oluşturmak için sözde finansçıların ağız birliği yaptığını vurguladıktan sonra şöyle diyor: "O dönemde sosyal medya ve Youtube kanalları üzerinden yorum yapan bazı finansçıların bir kısmının yurtdışı istihbarat örgütleri ile ilişkilerinin devletimiz tarafından tespit edildiğini de burada ifade etmek isterim. Herhalde ilgili kurumlarımız bunların toplumsal algıyı zehirlemesine engel olmak için gereken tedbirleri alıyordur!"
Soralım: Alıyor mudur?
Ben şahsen bilmiyorum.
Benim bildiğim, daha önce de yazdığımdır: "Babacangiller" her yerde, her kurumda vardır. "Babacan" da bir isim değil sıfattır. Siyasetçi, bürokrat veya işverendir. Bulunduğu yere ihanet etmek, görünür olmadan bozgunculuğun tam ortasında bulunmaktır.
19 Mart 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
CHP hizmette sınır tanımıyor!
"Ay çıldıracağım! Bunlar akepe'yi nasıl hâlâ destekliyorlar?!.."
"Kuzum çomar bunlar; bildiğin koyun yaa'ni..."
"Eğitimsiz cahiller sürüsü n'olcek! Teayyip'e oy verecekler tabii! Başka ne bekliyorsunuz ki?.."
(..........)
Hemen her gün böylesi lakırdılarla sağda solda çemkirmeyi marifet sanıyorlar.
İçlerinden biri de çıkıp, "Eskiden kömür ve makarnaya oylarını satıyorlar diyorduk. Şimdi kömür yok, makarna yok; sadece zam var. Neden hâlâ AK Parti'den vazgeçmiyorlar?.." diye sormuyor!
Bilmiyorum, belki de şuncacık şeyi bile sormaktan korkuyorlar.
Öyle korkunç mahalle baskısına maruz kalıyorlar ki her an "Akepe'nin ekmeğine yağ sürmekle" suçlanabilirler.
Hele ki içlerinden biri boşta bulunup, "Pandemi döneminin ardından idrak ettiğimiz şu düşük yoğunluklu 3. Dünya Savaşı günlerinde, Amerika'da bile enflasyon son 40 yılın en yüksek oranına çıkmışken..." diye başlasa, daha cümlesini bitirmesine fırsat vermeden aforoz ederler.
***
Kimisi çapsızlığından, kimisi cibilliyetsizliğinden, kimisi de mahalle baskısı yüzünden aynı koroda buluşuyor.
Zaten "çatlak ses" çıkartmak çok riskli. En kolayı koroya ayak uydurup şöyle kaptırıp gitmek:
"Ülke ne hale geldi... Memleket batıyor... Eğitimsiz çomarların desteklediği akape gitmeden hiçbir şey düzelmez..."
Bunların CHP'li İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Tunç Soyer de yaptığı "büyük hizmeti" geçen gün şu tweet'le duyurdu: "Hijyenik ped lüks değil, temel ihtiyaçtır. İhtiyaç sahibi kadınlara bugüne kadar 174.779 paket ped ulaştırdık ve dağıtımlarımız sürüyor..."
Hiçbirinin aklına... "İzmir'de suyun fiyatı neden Bursa'nın 3 katı ve neden güzel İzmir'imizde lağım kokusundan göz gözü görmüyor?" sorusu gelmez.
Şu hale bakar mısınız:
O çok eğitimli insanların seçtiği belediye başkanı ped dağıtmakla övünürken, "eğitimsiz çomar" dediklerinin desteklediği AK Parti, "1915 Çanakkale Köprüsü"nü yapıyor.
Sonra da "Hâlâ neden akepe'yi destekliyorlar?" diyerek akıllarını yele veriyorlar.
AK Parti'nin her hizmetinde olduğu gibi 1915 Çanakkale Köprüsü'ne de kara çalmakta hiç geç kalmadılar.
"Kullanmayacağımız köprünün parası da bizden çıkıyor..." diye şavulluyorlar.
Tunç Soyer iyi ki CHP'li. Ya AK Partili olsaydı?
"Abüü kullanmadığım ped parası neden benim cebimden çıkıyor..." derlerdi.
***
İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlarının "ped hizmetini" duyurduğu tweet'ini görür görmez, "Eyvahlar olsun!" dedim.
Neden mi?
İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanları İmamoğlu ya Tunç Soyer'den aldığı ilhamla "prezervatif" dağıtmaya kalkışırsa ne olacak?
Neyse ki, CHP'li Mersin Büyükşehir Belediyesi'nin daha önce bu "hizmeti" verdiğini öğrendim de rahatladım.
Gördüğünüz gibi "hizmette" sınır tanımıyorlar.
22 Mart 2022, Salı
SALİH TUNA
Doktorları ne yapalım?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Hariciye Koğuşu"na taş çıkartacak bir hastane hayatıdır benim ilk gençliğim.
12 Eylül öncesinin bu siyah-beyazlı yıllarından zihnime kazınan, doktorların "çatık kaşlı" olmaları, hastaları hep azarlamalarıydı.
Üstelik, kimsecikler onlara en ufak saygısızlık yapmazdı.
Tam aksine, baş tacı edilirlerdi.
Anneciğimle hastane kapılarında ilk mektepten liseye kadar maruz kaldığım muamele aklıma geldiğinde hâlâ yüreğim yanar!
Kendime söz vermiştim: Bir gün elime kalemi alırsam, doktorlarla dalga geçecek, intikamımı alacaktım.
Ne ki, ortaokulu bitirdiğim o yaz, Moliere'in hayatına dair bir rivayeti öğrenince vazgeçtim.
Rivayet odur ki...
Doktorlar kendileriyle dalga geçtiği için Moliere'i tedavi etmeye yanaşmazlar, hatta öldüğünde Tanrı'nın onu cezalandırdığını iddia ederler.
Gerçi ben onun kadar "acımasız" olmayacaktım ama yine de tırstım.
Acımasız dediğim...
"Hastalık Hastası" oyununda (bizzat kendisinin canlandırdığı) Argan, doktorunun (Purgon) zengin olduğundan söz edince, hizmetçisi Toinette şöyle der: "Bu kadar zengin olduğuna göre çok insan öldürmüş olmalı..."
***
Devir değişti, "renkli-Türkçe günlere" yetiştik. Şimdi gülen, gülümseyen, hastasının yüzüne bakan doktorlar var.
Günlerce hastasının başında bekleyeninden, hasta yakınlarıyla birlikte ağlayanına kadar birçok doktora muttali oldum. Çok şükür.
Gelgelelim her şey zamanla iyiye gitmedi.
"Anarşinin" dört bir yanımızı kuşattığı o siyah-beyazlı yıllarda, doktorların diğer meslek gruplarından çok önemli bir farkı vardı:
Günlük siyasete mesafeli dururlardı. Bu nedenle de silahlı çatışmalar sadece tıp fakültelerinde hemen hemen hiç yoktu.
Doktorlar sırf bu özellikleri nedeniyle de hak ettikleri saygıyı ziyadesiyle görürlerdi.
En önemlisi de şu:
Silahlı çatışmalarda yaralanan öğrencilerin sağcı veya solcu olmaklığıyla hiç ilgilenmezlerdi. Hastanın yarasından başka tecessüs gösterdikleri hiçbir şey yoktu.
Hülasa...
Şimdiki gibi sosyal medya hesabından, "Bundan sonra hastaların sosyal medya hesabına bakacağım..." diyebilecek cibilliyette hiçbir doktor yoktu.
***
Doktorların genelinin bugün de günlük politik kapışmalara mesafeli olduğunu biliyorum.
Bu iyi.
Lakin, TTB gibi gırtlağına kadar siyasete batmış kuruluşlar imajlarına her geçen gün zeval veriyor.
Biz de olur olmaz vakada "doktorlar" şeklinde genellemeler yapmamalıyız.
Gerçeğin yerini algının aldığı bu çağda herkes sorumlu bir dil kullanmaya özen göstermelidir.
Örneğin, kötü bir doktor vakası üzerinden, "doktorlar" şeklinde genellemeler yapmak TTB gibi kuruluşların ekmeğine yağ sürmekten başka işe yaramaz.
"Bozguncu" medya ve kuruluşların doktorlarımızı istismar etmesine fırsat verilmemelidir.
Bunun için de her şeyden evvel doktorlarımızın şikâyet ve dilekleri azami dikkate alınmalıdır.
Buna mukabil doktorlarımız da kendilerini araçsallaştırarak "yaratıcı yıkıcılığa" meze yapmaya çalışan kuruluşlara karşı tavrını net bir şekilde ortaya koymalıdır.
23 Mart 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
O zirveye ne oldu?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
ABD Başkanı Biden'ın, "Global Demokrasi Zirvesi"ne katılacak 106 ülkenin arasında Türkiye'nin yer almayacağına dair haberlere muhalif güruh pek sevinmişti.
Babacangillerin (Davutoğlu vesaire) medyası zevkten dört köşe olmuştu.
Erdoğan Türkiye'sini tahfif etmek için müthiş kıyaslamalar yapmışlar; Angola ve Gana gibi ülkeler bile davet edilmiş ama 106 ülke arasında bir tek Türkiye yer almamış demişlerdi.
"ABD müttefiklerinden" olduğumuz halde davet edilmediğimizin altını çizmeyi ihmal etmemişlerdi.
Her zaman olduğu gibi Türkiye'ye yine Atlantik'ten bakmışlardı.
Yani, "Türkiye'yi Angola'dan daha kötü duruma düşürdünüz!.." demeye getiriyorlardı.
E tabii, "NATO üyesi olmayan ülkeleri bile davet ettiğiniz zirveye, Türkiye'yi nasıl davet etmezsiniz? Böyle müttefiklik olur mu?" diyecek halleri yoktu ya!
Nerden bakarsanız ordan görürsünüz.
***
Zirve de zirveymiş ha! Amacı otoriter rejimlerin güçlenmesine karşı demokrasiyi ve insan haklarını savunmakmış.
Ne ki, darbesini arkaladıkları Sisi'nin ülkesi davet edilenler arasında.
Demek ki 15 Temmuz'a direnmeseydik davet listesinin en başında, belki de şeref konuğu olarak yer alacaktık.
Merak ettiğim şu:
Babacangiller dahil küresel dünya sistemi yandaşı muhalif güruh, Ukrayna - Rusya savaşı dolayımında "ortalığa saçılanları" görüp biraz olsun mahcup olmuş mudur acaba?
Yoksa mahcup olamayacak kadar Atlantikçiliğe mı batmışlar?
***
"Ortalığa saçılanlar" dediğim...
Dostoyevski'nin eserlerinin yasaklanmasından sırf Rus olduğu için diskalifiye edilen satranç ustası Sergey Karyakin'e kadar her şey. Marx'ı bile Rus sanıp üniversitelerinin çalışma odasından adını sildiler, daha ne olsun!
Ukrayna'da suçlu ilan edilen sivillerin yarı çıplak direklere bağlanarak kırbaçlanmasına sessiz kalanların insan hakları zirvesinden ne olur!
Hayır yani, Ukraynalılar için, "Bunlar bize benzeyen, bizim gibi arabalara binen mavi gözlü insanlar, gelişmekte olan üçüncü dünya ülkelerinin vatandaşları veya Suriyeliler değil..." diyen zihniyetin "Global Demokrasi Zirvesi"ne davet edilsek ne olur, edilmesek ne olur?
Malumunuz, Başkan Erdoğan'ın başarılı dış politikası sayesinde Türkiye'nin Atlantik kampında kıymeti arttı.
Liderler Erdoğan'ı ziyaret yarışına girdiler. Ankara adeta yol oldu.
Türkiye'nin dışlanmasına sevinen muhalif güruha bir sorum olacak: O zirveye ne oldu? Hani 9 - 10 Aralık'ta gerçekleşecekti, ileri bir tarihe mi ertelendi veya hepten iptal mi edildi?
24 Mart 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Bizi sizden koruyun, başka ihsan istemez
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Daha dün Erdoğan ve Atatürk'ü hedefe koyarak tatbikat yapanlar, "Türkiye'yi NATO'dan çıkartalım" diyenler şimdilerde "Türkiye'siz NATO olmaz!" demeye başladılar.
Başkan Erdoğan'ın Rusya-Ukrayna sulhü için gösterdiği çaba Türkiye'yi "diplomasinin" merkezine yerleştirdi.
Birkaç yıl önce Dışişleri Bakanımıza uçuş izni vermeyecek kadar düşmanca tutum takınan Hollanda'nın Başbakanı Mark Rutte bile Türkiye'yi ve Erdoğan'ı artık öve öve bitiremiyor.
Haliyle, ABD-Türkiye ilişkilerinin normalleşmesinden dem vuruluyor.
Peki nasıl olacak o iş?
Her iki tarafın da şartları olacakmış. Öyle yazılıp çiziliyor.
ABD'nin şartları mı? Öncelikle, Cumhurbaşkanımız Erdoğan'ın, "Ne Rusya'dan ne de Ukrayna'dan vazgeçeriz" ifadesiyle çizdiği politikadan vazgeçmeliymişiz!
Yani, Rusya'ya karşı tüm yaptırımlara iştirak etmeliymişiz.
Yoksa? Yoksa bizim için iyi olmazmış. Rusya Dışişleri Bakanı Lavrov tevekkeli, Çin, Hindistan, Mısır, Türkiye gibi ülkelerin tehdit edildiğini söylemedi.
Gerçekten de öyle. Tıpkı Irak işgali öncesinde olduğu gibi kendilerinden yana tavır alması için tüm dünyayı tehdit ediyorlar.
Bir tek İsrail hariç.
Üstelik, Ukrayna Devlet Başkanı Zelenski'nin "İsrail'in bize neden silah vermediğini ve neden Rusya'ya yaptırım uygulamadığını merak ediyoruz" şeklindeki açıklamasına rağmen.
İşin garibi...
NATO Genel Sekreterleri başta olmak üzere, bir yandan "arabuluculuk" çabamızı övüyorlar, bir yandan da bize arabuluculuk yapma özelliği kazandıran, bölgesel diplomasinin merkezine yerleştiren, farkındalık oluşturmamıza neden olan "Rusya'dan da vazgeçmeyiz" tavrımızdan vazgeçmemizi istiyorlar.
ABD başka ne mi istiyor?
S-400'leri Ukrayna'ya vermemizi. Zaten Ukrayna'nın hava savunma sistemine ihtiyacı varmış.
Diyeceksiniz ki, madem Ukrayna'nın hava savunma sistemine ihtiyacı var, kendileri veremezler mi?
Veremezlermiş!.. NATO-Rusya savaşı çıkmasına neden olabilirmiş ki çok tehlikeliymiş!
S-400'lerin üçüncü ülkelere verilmesi alınış koşullarına aykırı olmasından maada şunu soralım:
Biz verince tehlikeli olmuyor mu peki? Sonra bizim yüzümüzden Rusya ile savaşa girmiş olmayasınız! Öyle ya, NATO üyesi olduğumuza göre bize yapılan saldırı, NATO'ya da yapılmış sayılır ya.
Lafın burasında sakın ola, "15 Temmuz'da bize kim saldırdı?" diye sorup da "NATO mevzuatı" masalını bozmayın.
Haa, bu arada, S-400'leri verirsek, Ankara'yı F-35 konsorsiyumuna geri alabilirlermiş.
Gasp ettikleri hakkımızı iade etmeyi bir ödül olarak sunmak nasıl bir yüzsüzlüktür bilemedim.
Benim bildiğim şudur: S-400'ler bunlara felaket dert olmuş!
"Bu bir savunma silahı, neden dert ediyorsunuz ki? Bırakın onu bize saldırmayı düşünenler dert etsin!" deseniz de kâr etmiyor.
Açıkça destekledikleri muhalefet de (Kılıçdaroğlu ve Akşener) S-400'lere karşı. İktidara gelir gelmez bu "sorunlarını" çözecekleri besbelli.
Anlaşılan o ki muhalefetin iktidar olmasını bekleyemeyecek kadar çok aceleleri var.
İnsan ister istemez işkilleniyor!
ABD'yle anlaşmazlıkların ortadan kaldırılması bağlamında, Türkiye'nin de FETÖ elebaşının teslim edilmesi gibi şartları olacağını söyleyenler var.
Ben olsam tek bir şart ileri sürerdim:
Bizi kendilerinin şerrinden uzak tutacaklarına dair teminat versinler, başka ihsan istemez.
26 Mart 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Sıkıntı büyük
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Almanya Şansölyesi Scholz'un NATO zirvesi "aile fotoğrafında" yer almaması manidar karşılandı.
Hatta...
Almanya'nın (enerjide bağlı olduğu) Rusya'ya karşı yaptırımlara tavizsiz riayet etmediği takdirde hepten dışlanacağına dair yorumlar yapıldı.
Ne ki, Türkiye, Almanya'nın tam aksine, Rusya'ya uygulanan yaptırımlara katılmaması nedeniyle söz konusu fotoğrafta daha prestijli yer edindi.
O kadar ki...
Fransa Cumhurbaşkanı Macron bile Ukrayna'da kalıcı barış için Başkan Erdoğan ile çalışacaklarını kendileri için bir prestijmiş gibi "müjdeledi".
İngiltere Başbakanı Johnson da "Türkiye'nin diplomatik liderliğinden memnuniyetini" açıkça dile getirdi.
Hülasa edecek olursak...
Ukrayna-Rusya krizinde tüm dünya, Türkiye'nin başarısının farkında. Bunu da açık seçik itiraf ediyorlar.
Bir tek bizdeki muhalif güruh farkında değil. Aslında onlar da farkında da "dertleri" büyük.
Bunların Engin Altay'larının şu efsanevi sözünü hatırlamanın tam vaktidir:
"Bu hükümet dünyanın en doğru işini bile yapsa bizim bu hükümeti alkışlayacak halimiz yok..."
***
Ziyanı yok kabul etmesinler. Fakat muhalif güruh burada kalmıyor ki. Kaos yaratmak için her fırsatı değerlendiriyorlar.
Fırsat bulamadıklarında da yalan dolan iftira marifetiyle faaliyetlerine sürgit devam ediyorlar.
İşin garibi...
Hem her gün zamlardan şikâyet ediyorlar, hem de (mesela) İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı'nın "toplu ulaşıma yüzde 50 zam" talebinin reddedilmesine isyan ediyorlar.
Tamam, kış kışlığını muhalefet de muhalifliğini yapacak. "Dünya pandemiyle başlayan öyle bir süreçten geçiyor ki, ABD'de bile enflasyon 7 katına çıkmış..." diyecek halleri yok ya!
Lakin, zamlardan şikâyetçi olmak başka şey, zamları "yaratıcı yıkıcılığa" meze yapmaya çalışmak başka şeydir.
***
Hadi diyelim, ettiler eylediler, bu iktidarı gönderdiler, kim gelecek peki?
Sevgili Kılıçdaroğlu "Ekonomiyi Babacan'a teslim edeceğiz" demedi mi? Bu durumda Dışişleri de Davutoğlu'na emanet edilecek besbelli.
E'ee döndünüz dolaştınız, geldiniz mi FETÖ'nün hasret çektiği döneme.
Kaldı ki ekonomimizin kırılganlığının mimarı Kemal Derviş ve onun tilmizi Babacan değil mi?
Daha önce yazmıştım, yineleyeyim: Babacan döneminde 2010'da 49 milyar dolar, 2011'de 77 milyar dolar, 2012'de 48 milyar dolar, 2013'te 65 milyar dolar cari açık verdik. Buna mukabil Berat Albayrak döneminde, 2019'da 1.6 milyar dolar CARİ FAZLA verdik.
Toplumu ifsat etmek için de her yolu deniyorlar!
Bir yandan "endişeli muhafazakârlara" (malum Adana olaylarının ardından olduğu gibi) "Bakın bunlar dindarlara, başörtülülere de zulmediyorlar!" yollu ifadeler eşliğinde "28 Şubat'tan beter!" diyorlar.
Bir yandan da "Bunlar başörtülülere ayrıcalık tanıyor; İslamcıları kayırıyorlar; her yeri tarikatçı doldurdular..." yollu ifadelerle "endişeli modernleri" dolduruyorlar.
Esas sıkıntı şu:
Bu ülkede 15 Temmuz hiç yaşanmamış gibi yapılıyor.
Geniş kitlelerin tepkisinden çekindikleri için 15 Temmuz'a artık "tiyatro" demiyorlar belki ama pratikte "tiyatro" muamelesi yapıyorlar.
29 Mart 2022, Salı
SALİH TUNA
Yoldaş Engin cesaretin var mı buna?
"Düşmanlık" kıvamında AK Parti karşıtı "Tele 1" adında bir kanal var. Bahçeli'nin ifadesiyle, Zillet İttifakı'na da adanmışçasına "yandaş".
Genel Yayın Yönetmeni, Birgün gazetesi yazarı Merdan Yanardağ adlı bir muhterem.
İzlediğim bir kanal değil, sosyal medyadan takip etmeye çalışıyorum.
Lakin, CHP Grup Başkanvekili Engin Özkoç'a rastlarsam (Ki sevgili Uğur Dündar'ın Demokrasi Arenası'na konuk oluyor...) kesinlikle bakıyorum.
Evet, hastasıyım... Nerde ne konuşsa kulak kesilirim.
Geçenlerde, Sapanca Muhtarlar Derneği'nin toplantısında, "Yeni dönemin inşasında en önemli aktörler muhtarlar olacaktır!" diye bir söz etti ki al duvara, olmadı kamyon kasasına, olmadı CHP parti teşkilatlarına yapıştır. O derece.
"Sırf muhtarlar toplantısı yaptığı için Cumhurbaşkanı Erdoğan'ı tahfif eden bunlar değil miydi?" gibi sorular aklınıza gelmesin. Boş verin, Engin Özkoç'un keyfini çıkartmaya bakın.
Vaatleri de damardan... "En azından bir evim, bir arabam olsun istiyorsanız, ilk seçimde 6 oka basın!" dedi, daha ne olsun. (Bu vaatten Kılıçdaroğlu'nun haberi olduğunu sanmam. Olsa zaten kendisi dillendirirdi.)
Her şeyden evvel 6 ok mu kaldı, 6'lı yuvarlak masa var sadece. "Devletçiliği" Babacan, "laikliği" de Karamollaoğlu temsil ediyor galiba. Bu durumda "devrimcilik" de Davutoğlu'na kalıyor. Sağlık olsun.
O değil de Engin Özkoç gerçekten bir derya.
Geçen gün "Türkiye'de bugün en çok korkan insan Recep Tayyip Erdoğan'dır..." dedi iyi mi? Bunun lideri Kılıçdaroğlu da "Erdoğan benden çok korkuyor" demişti.
Gerçi "yenilmeye doymayan pehlivanı" yenmekten kim korkmaz?
***
Tele 1'e kapatma cezası verildiğinde, Müjdat Gezen, kankası Uğur Dündar'ın balmumuyla program yapmıştı.
Bundan mülhem, Engin Özkoç'un balmumuyla bir televizyon programı yapsam nasıl olur diye sordum kendime. Adı da "Yoldaş Engin'le baş başa" olabilir. Böylece televizyonlara çıkmama kararıma da son vermiş olurdum. Balmumu yerine bizzat kendisi olmasını ben de isterim ama gerçekçi olalım, "Yoldaş Engin" buna cesaret edemez.
"Yoldaş" demenin nedeni, (bileklerine kadar kıllı haline bakmadan) kıllı adamların yer sofrasında yemek yemesinden iğrendiğini söyleyen bizim Enver'in (Aysever) Tele 1'deki programını "yoldaşlar" diye duyurması.
Tele 1'e RTÜK ceza verdiğinde, "Merdan Yanardağ yoldaş ne görev verirse yaparım" demişti. Şimdi program yapıyor, hayırlı olsun.
***
Merdan Yanardağ da az "yoldaş" değilmiş hani. Ukrayna-Rusya krizinde öyle şeyler söyledi ki Emre Kongar bile canlı yayında abandone oldu.
Baştan beri Rusya'dan yana tavrını koydu. Dahası, NATO'nun sistematik provokasyonlarla Ukrayna'da kışkırtıcılık yaptığını, Rusya'nın işgal değil kendini savunduğunu dile getirdi.
Gelgelelim, ölümüne desteklediği "Zillet İttifakı" tastamam NATO'nun yanında.
Mesela Kılıçdaroğlu, "NATO'yu sadece savunma gücü olarak görmemek lazım. Savunmanın yanında NATO demokrasiyi de savunan bir kuruluş... Biz NATO'nun bir parçası olarak NATO'nun öngördüğü şekilde çalışmak zorundayız..." dedi.
Uzun lafın kısası...
Merdan Yanardağ gibi "yoldaşlar" Ukrayna- Rusya Savaşı dolayımında ABD karşıtı, antiemperyalist tutum sergiliyorlar ama, müstevlilerin ve özellikle de ABD Başkanı Biden'ın açıkça desteklediği "Zillet İttifakı"na yandaşlık yapmaya da fasılasız devam ediyorlar!
Kafaları mı "karışık" yoksa...
"Mesele AK Parti karşıtlığıysa, antiemperyalizm dahil gerisi teferruattır" anlayışına düçar olacak kadar tozuttular mı?
30 Mart 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Peki o masanın babası kim?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Bütün dünyayı endişelendiren malum savaşı sona erdirmek için "arabuluculuk" yapmak, ABD çapındaki bir ülkenin harcıdır.
Nereden bakarsanız bakın, Türkiye'nin bu işi kotarması Başkan Erdoğan'ın müstesna başarısıdır.
Başkan Erdoğan'dan hiç hazzetmeseniz bile bu hakikati kabul etmek zorundasınız.
Dürüstlük bunu gerektirir.
İstanbul'un barışa ev sahipliği yapması, Türkiye'yi diplomasinin merkezine oturtması, Cumhurbaşkanı'mızın, "Ne Ukrayna'dan vazgeçeriz ne Rusya'dan" diyerek ortaya koyduğu tavrın sonucudur.
Hülasa...
Başkan Erdoğan "tarih yazarken", muhalif güruh Erdoğan ve Türkiye'ye kara çalmayı marifet sanıyor.
En aklı başındakiler bile "Kürtçe şarkı söyledi diye bir müzik grubu gözaltına alındı" şeklinde algı oluşturmaya çalışıyorlar.
İçlerinden biri de çıkıp, "Yahu bu ülkede TRT Şeş adında devletin bir kanalı var. Her gün Kürtçe müzik yayımlıyor ya!" demiyor.
Bunlara göre Türkiye'de her şey yasak ama Batı'da her şey özgür.
Banu Avar'a, Ukrayna meselesine dair "küresel efendilere" aykırı üç beş kelam etti diye Facebook sansür uyguladı, umurlarında değil.
Ne diyelim, dürüstlük önemlidir ana sütü gibi.
***
Dürüstlük dedim de aklıma geldi: HDP İstanbul Milletvekili Prof. Erol Katırcıoğlu tanıdığım kadarıyla bilgili, birikimli, nazik, saygılı, en önemlisi de dürüst bir kişiliktir.
Lakin, Gezi zekâlıların kalkışması döneminde "dürüstlük" konusunda beni felaket yanıltmıştı.
Telefonla yaptığımız sohbetlerin birinde, söz konusu kalkışmayla oluşturulmaya çalışılan ortamı 60 ihtilali öncesine benzetmiş, çok kaygılı olduğunu dile getirmişti. "Hocam bunları canlı yayında da söyler misin?" diye sorduğumda da "Seve seve..." karşılığını vermişti. Bunun üzerine televizyon programına davet etmiştim fakat canlı yayında tam tersini söylemişti... Hayır, "Telefonda böyle konuşmuyordunuz!.." demedim. Utandırmak istemedim. Sadece "Mahalle baskısı koca profesörü ne hale getirmiş!" diye düşündüm.
Gelgelelim, bütün bunlar Erol Bey hakkındaki genel kanaatimi değiştirmemişti.
Geçen gün bir televizyon kanalında yaptığı konuşma, yanılmadığımın kanıtı gibiydi.
"HDP terör örgütü, PKK ile arasında mesafe koymalı" şeklindeki talep üzerine şöyle cevap verdi: "PKK'lıların çoğu bizim seçmenimizin çocukları. 'Aranıza mesafe koyun', ya neyin arasına mesafe koyacağız? Bir annenin, bir babanın çocuğuyla arasına mesafeyi nasıl koyarız!.."
Dikkat isterim: Erol Bey milletvekili olduğu partinin (HDP) Anayasa Mahkemesi tarafından kapatma davası devam ederken bile "HDP'nin PKK'ya mesafe koyamayacağını" söylüyor.
Dürüstlük budur.
***
Peki şu 6'lı o masa sakinleri, masayı kimin kurduğunu dürüstçe itiraf edebilir mi bakalım?
"Atlantikçi emperyalistlere" neden mesafe koyamayacaklarını söyleyebilirler mi?
Hepsinden geçtim, HDP'yle kurdukları ittifakı gizlemekten vazgeçebilirler mi?
Mesela, "HDP olmasa iktidara gelmenin hayalini bile kuramayız..." diyebilirler mi?
Erol Bey'in dile getirdiği gerçeklikten hareketle soralım: HDP üzerinden gerçekte PKK'yla ittifak kurduklarını itiraf edebilirler mi?
Zaten bu nedenle Kandil'in desteğini kazandıklarını söyleyebilirler mi?
Dürüstlük önemlidir.
31 Mart 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Orhan Gencebay ve Cüneyt Arkın’dan size ekmek çıkmaz
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Bizde sosyal medya, özellikle de Twitter mecrası "iletişimden" ziyade, toplumu kutuplaştırmaya, hatta düşmanlaştırmaya yarıyor.
Fitne fücur, manipülasyon ve hakaret gırla gidiyor.
Muhalif güruhun zaten aykırı hiçbir söze tahammülü yok. Merhum Timur Selçuk'a bile (Tuba Kalçık'la yaptığı söyleşinin ardından) demedikleri kalmadı diyeyim de, ötesini varın siz düşünün.
Siyasi tartışmalardan uzak dursanız da şerlerinden kurtulamıyorsunuz.
"Neden susuyorsun, neden bizim gibi tavır koymuyorsun?" yollu ifadelerle itibar suikastına başlıyorlar.
Şener Şen'e yaptıkları gibi.
***
Kafana göre takılamazsın. Takımlar halinde hareket edecek, ayaklarını tam uyduracaksın: Rap, rap, rap rap!
Hakkaniyetli olmak adına durduğun yere aykırı laf edersen "ossaat" bitersin.
Ömrün iktidarı eleştirmekle geçse bile "İktidarın ekmeğine yağ sürmekle" itham edilirsin.
Yılmaz Özdil arkadaşımız bile (mealen) "Başka ülkelerin liderleri Erdoğan'a hakaret edemez, bunu asla kabul edemem!" dediği için, "Akepe'den ihale mi aldın?.. Milletvekilliği sözü mü verdiler?.." şeklinde tepkilere maruz kalmıştı.
Mahut sosyal medya mecrasında sağlıklı hiçbir tartışma yok. Hakikati birlikte aramak yok.
Varsa yoksa algı oluşturmaktan ibaret.
Böylesi bir toplumda fikir / düşünce üretilebilir mi?
Şayet siyasi görüşü senden farklı herhangi bir yazarın beğendiğin bir yazısını paylaşmaktan korkuyorsan, sayılarının çokluğuyla övündüğün takipçilerinin "kapatması" haline geldin de haberin yok demektir.
***
Sosyal medya zıpırları nerde bir tartışma veya niza varsa anında üşüşüyorlar.
Yara varsa kezzapla koşuyorlar, yangın varsa benzin bidonlarıyla.
Orhan Gencebay-Cüneyt Arkın "polemiğine" bile dadanmak istediler.
Lakin ne yapacaklarını şaşırdılar:
Cumhurbaşkanımız Erdoğan ile dostane ilişki içinde olduğu için hayli zamandır "ötekileştirmeye" çalıştıkları Gencebay'a "çemkirecekler" fakat Cüneyt Arkın'ı nereye koyacaklar?
"Maden" filmi üzerinden sahiplenseler, yıllar yılı aşağıladıkları Kara Murat veya Malkoçoğlu serisi ne olacak? (Ki, Malkoçoğlu veya Kara Murat'a sinema sanatından maada, sırf temsil ettikleri "mana iklimi" itibarıyla dalga geçenler, bugünlerde "Zulüm 1453'te başladı" diyenlerin öncüleriydi.)
Hele hele mülteci bir Türk'ün dramını anlatan "Güneş Ne Zaman Doğacak" (1977) filminin gösterildiği tüm sinemaları "solculuk / devrimcilik" adına yakmanın utancını ne yapacaklar?
Uzun lafın kısası:
Orhan Gencebay-Cüneyt Arkın polemiğinden "bozgunculara" ekmek çıkmaz.
.02 Nisan 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Onsuz orucun ilk günü
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Her güne uyandığımda iyi ki bu şehri İstanbul'da o yaşıyor diyordum. Onunla aynı çağda, aynı şehirde yaşamanın erinciyle içim dolardı.
Asalet timsaliydi.
Özü sözü birdi, bilgeydi, dirayet sahibiydi. Dünyanın gelmiş geçmiş en büyük şairlerinden biriydi.
Son derece mütevazı olduğu kadar da tavizsiz bir dava adamıydı. Ömür boyu yolundan milim sapmadı.
En güzel oruç ve ramazan yazılarını yazmıştı.
Orucun kişisel bir hadise olmadığını, İslam milletinin tümüne ait bir kaynaşma, bir uyanma ve diriliş süreci olduğunu biteviye anlattı durdu.
Bugün ramazanın ilk günü ve artık o aramızda yok. Evet, bildiniz, diriliş bilincinin mimarı Sezai Karakoç'tan bahsediyorum.
Ramazan Bayramı dolayısıyla 2019'da yaptığı konuşmasında, "Kayıplarımızın nedeni diriliş bilincini kaybetmemizdir" demişti.
"Diriliş bilinci" mi?
Şöyle anlatmıştı: "Allah bizi yarattı ve bize bir bilinç verdi, şuur verdi. Ama, insanoğlu alışkanlıklar sebebiyle bir dalgınlığa düşer ve bu bilinci bir nevi kaybeder (...) Bu bakımdan İslam âlemi olsun, bir fert olarak Müslüman olsun, İslam toplumu olsun, her zaman sahip olduğu İslam'ı tam bir bilinçle yaşaması için, bu bilinci, bu diriliş şuurunu kaybetmemesi gerekir..."
Diriliş bilincine sahip olan da her şeyden evvel "umutsuz" olmaz.
Şartlar ne olursa olsun umudumuzu kaybetmememiz gerektiğini merhum Üstadımızın mezkûr konuşmasından dinleyelim:
"Çünkü biz Müslüman'ız. Müslüman, Allah'tan umut kesmeyen insandır. Allah ise her şeye kadirdir. En kötü şartlar içinde de olsak, hiçbir umut kalmamış da olsa, Allah onu değiştirir ve bizim hayal bile edemeyeceğimiz bir yere yine getirebilir. Onun için bizim hiçbir şart altında umudumuzu yitirmemiz gerekmez. Umudunu yitiren artık her şeyi yitirmiştir. Geleceğinde bir umut bulmayan insan bugününü de, haysiyetini de, şerefini de kaybetmiştir..."
Ümidini kaybettin mi şeytan çatallı diliyle, "Araziye uymazsan, yani gidişata ayak uydurmazsan hayatta kalamazsın..." diye kulağına üfürür durur.
Halbuki, araziye uyum sağlama maslahatçılığının sonu boyun eğmek, boyunduruğa girmektir.
Çünkü...
İyisi mi yine biz diriliş mimarına kulak verelim: "Çünkü Müslüman hürdür, bağımsızdır, yalnız Allah'a tabidir. Müslüman teslim olmuş anlamına gelir. Kime teslim olmuş? Allah'a teslim olmuştur. Allah'a teslim olan başkasına teslim olmaz. Başka kullara, heveslere, şeytana, kendi nefsine teslim olmaz..."
Sezai Karakoç Üstadımız, İslam düşüncesine inancımızı, bağlılığımızı, güvenimizi, umudumuzu kaybettirmeye çalışan Batı'nın yaptığı "bozgunculuğu" şöyle hülasa eder:
"Birbirine kırdırır Müslümanları, bugün yaptıkları gibi. İran'da, Irak'ta, Suriye'de, Yemen'de, Libya'da, İslam âleminin her tarafında bugün Müslümanları birbirine kırdırıyorlar. Efendim, Araplar İranlılarla çarpışmalıymış. Sana ne? Sen git kendin çarpış kendi ırklarınla. Arap ile bilmem İranlıyı çarpıştıracak. Siz Şii'siniz, onlar Vehhabi'dir, öbürü odur. Sanki bizim dinimizle, mezhebimizle ilgileri varmış gibi. Sana ne? Sen kimsin? Bunu demesi lazım Müslümanların. Benim bir problemim varsa, ben kendim hallederim. Sen kimsin?!.."
Oruç yazılarıyla yıllar yılı bizi dirilişe çağıran ve dirilişi muştulayan Sezai Karakoç'u hasret ve rahmetle anıyorum.
05 Nisan 2022, Salı
SALİH TUNA
Pakistan’da neler oluyor?
Devletler arasındaki ilişkilerde duygusallığa yer yoktur, belirleyici olan sadece çıkarlardır denilir.
Kimsecikler de bu diskura karşı çıkmaz.
Ne var ki, Pakistan ve Türkiye ilişkisi başkadır. Bambaşkadır. Adeta bir "gönüldaşlık" ilişkisidir.
Zira Pakistan'ın ruh kökü ile Türkiye'nin ruh kökü aynıdır, birdir.
Dahası, 1947'de Hindistan'dan ayrılarak bağımsızlığını ilan eden Pakistan'ın varlık sebebi bu ruh köküne dayanır.
Aynı şekilde bizim de İstiklal Savaşı'mız bu ruh kökünden neşet etmiştir.
***
Gelgelelim her iki ülke de darbeden ve darbe girişimlerinden çok çekti.
Her iki ülkede de idam sehpaları kuruldu. Türkiye'de 60 İhtilali ardından Başbakan Menderes idam edildi.
Pakistan'da da Ziya ül Hak 1977'de darbe yapmış, 79'da Cumhurbaşkanı ve Başbakan Zülfikar Ali Butto'yu idam etmişti.
Bu idam Türkiye'de de çok yankılanmıştı.
Hiç unutmam, Erbakan, "Biz Pakistan'ı bütünüyle severiz..." demişti.
Öyle de oldu. Türkiye her daim Pakistan'ın yanında yer aldı.
Pakistan da öyle. Karabağ'da Türkiye ile aynı tavrı gösterdi. Kıbrıs meselesinde de ilk günden beri yanımızda.
Demem o ki, Pakistan ve Türkiye'de yıllar içinde farklı siyasi görüşlere sahip iktidarlar geldi gitti ama "gönüldaşlık" ilişkisi aynı kaldı, hiç değişmedi.
Peki bundan sonra da böyle sürer mi? Sürer, sürmeli, sürecek.
Lakin, büyük bozguncu işbaşında.
***
ABD hayli zamandır Türkiye ve Pakistan'a kafayı takmış durumda.
Bunun temel nedeni de şu: Artık her iki ülke de ABD'nin "emir ve görüşleri" doğrultusunda hareket etmiyor.
Mesela, Pakistan Başbakanı İmran Han, ABD'nin üs talebini reddetti. Türkiye de onca ABD tehdidine rağmen S-400 Hava Savunma Sistemi aldı.
En son olarak da Rusya'ya yaptırım kararlarına her iki ülke de riayet etmedi.
Hatta, İmran Han, Ukrayna-Rusya savaşı sırasında Putin'i ziyaret ederek bir dizi ticari anlaşmaya imza attı.
ABD her iki ülkeyi de "cezalandırmaya" çalışıyor. Mesela bizi hem F-35 projesinden çıkardı, hem de 1. 5 milyar dolarımıza el koydu.
Gündüz gözüyle NATO müttefikine bu haydutluğu yapan Pakistan'a ne yapmaz?
Pakistan Başbakanı İmran Han'ın açıklamasına göre, Pakistan'ın Washington büyükelçisine, Pakistan'ı ancak İmran Han giderse affedeceklerini söylemişler.
Bu da bana hiç yabancı gelmedi.
Merhum Erbakan, ABD Dışişleri Bakanlığı'nın Ankara Büyükelçisi Grossman'a gizli bir kripto göndererek kendilerine karşı nasıl bir faaliyet yürüttüklerini anlatmıştı.
Uzun lafın kısası...
ABD her iki ülkenin içişlerine müdahale etmeye, her iki ülkenin muhalefetini dizayn etmeye çalışıyor.
07 Nisan 2022, Perşembe
SALİH TUNA
O zam da bu ne?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Domates şu kadar olmuş, salatalık bu kadar olmuş, maydanoz derseniz aldı başını gitmiş...
Hülasa, her şey ateş pahası!
Muhalif güruh üç aşağı beş yukarı bunları dile getirip iktidarı suçluyor.
Daha doğrusu (tabiri caizse) "politik vurgun" yapmak için bunları dile getiriyor.
İktidar cenahı da enerjide dışa bağımlı olduğumuzu, pandemi ardından gelen Ukrayna-Rusya Savaşı'yla birlikte en gelişmiş ülkelerde dahi enflasyonun görülmemiş düzeyde arttığını anlatmaya çalışıyor.
***
Muhalif güruh, iktidarın tarımı ihmal ettiğini, zamlarla bunalttığı çiftçilerin tarlayı bıraktığını, bu yüzden de ürün olmadığını iddia ediyor.
İmdi soralım:
Çiftçilerimiz mazot, elektrik ve doğalgaz zamlarından dolayı tarlalarını gerçekten de yüzüstü mü bıraktı?
Dilek Güngör arkadaşımız dünkü yazısında şöyle demiş: "Madem, çiftçi tarladan çekiliyor, o zaman tarım ihracatı nasıl rekor kırıyor kardeşim?.."
Haksız mı?
Veriler ortada. Geçen yıla nazaran tarım ihracatındaki artış yüzde 30 civarında.
Mazota, elektriğe, otoyola yapılan zamlar, ürünlerdeki fahiş artışı izaha yetmez.
Zam oranları arasındaki fark kıyas kabul etmez. Mesela, salatalığın yüzde 400 zamlanması nedir?
Dilek Güngör söz konusu yazısında, "büyükbaşların" ürünleri çiftçiden ucuza kapatıp yurtdışına ihraç ederek dolarları cebe attığından söz ediyor.
Diyor ki: "Haa, atsınlar atmasına da... Kardeşim, sonra iç piyasaya da ihracat fiyatından ürünü dayatmaya kalktıklarında olmuyor..."
Evet, olmuyor!
Ne ki bu ihracatçının insafına bırakılamaz. İktidarın görevi de burada başlıyor.
Bunun için de bürokrasi, Başkan Erdoğan'ın temposuna ayak uyduracak. Ayak uydurmayanın da gözünün yaşına bakılmayacak.
Muhalefetin görevi mi?
Sabah akşam zam var, pahalılık var demekle kalmayacak. Çözüm yolları önerecek. Yoksa herkesin görüp bildiğini söylemek maharet değil.
Muhalif güruh en azından şunu yapmayacak:
Hem zam yaptığı için AK Parti'yi yerden yere vurup hem de "Bana zam yaptırmıyorlar; suya ve ulaşıma zam yapamıyorum!.." diye günlerdir ağlayan İmamoğlu'nu alkışlamayacak.
"Neden İmamoğlu'nun zam yapmasına engel oluyorsunuz, zam yapmak onun da hakkı değil mi faşist akepe" yollu lagaluga etmeyecek.
E n'oldu?
"Faşist akepeyi" yendiniz.
Direne direne sonunda kazandınız. İmamoğlu'nuz ulaşıma yüzde 40 zam yapmayı başardı. Tebrik ediyorum.
Tebrik etmekle de kalmıyor, Sosyalist BSM Kolektif'in (Bağımsız Sinema Merkezi) şu ironisinin altına imzamı atıyorum:
"Direndiniz ve kazandınız. Ama yüzde 40 zam yetmez, halk sizden daha fazlasını bekliyor!"
Kızmak yok, buna müstahaksınız.
7 Nisan 2022, Perşembe
SALİH TUNA
O zam da bu ne?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Domates şu kadar olmuş, salatalık bu kadar olmuş, maydanoz derseniz aldı başını gitmiş...
Hülasa, her şey ateş pahası!
Muhalif güruh üç aşağı beş yukarı bunları dile getirip iktidarı suçluyor.
Daha doğrusu (tabiri caizse) "politik vurgun" yapmak için bunları dile getiriyor.
İktidar cenahı da enerjide dışa bağımlı olduğumuzu, pandemi ardından gelen Ukrayna-Rusya Savaşı'yla birlikte en gelişmiş ülkelerde dahi enflasyonun görülmemiş düzeyde arttığını anlatmaya çalışıyor.
***
Muhalif güruh, iktidarın tarımı ihmal ettiğini, zamlarla bunalttığı çiftçilerin tarlayı bıraktığını, bu yüzden de ürün olmadığını iddia ediyor.
İmdi soralım:
Çiftçilerimiz mazot, elektrik ve doğalgaz zamlarından dolayı tarlalarını gerçekten de yüzüstü mü bıraktı?
Dilek Güngör arkadaşımız dünkü yazısında şöyle demiş: "Madem, çiftçi tarladan çekiliyor, o zaman tarım ihracatı nasıl rekor kırıyor kardeşim?.."
Haksız mı?
Veriler ortada. Geçen yıla nazaran tarım ihracatındaki artış yüzde 30 civarında.
Mazota, elektriğe, otoyola yapılan zamlar, ürünlerdeki fahiş artışı izaha yetmez.
Zam oranları arasındaki fark kıyas kabul etmez. Mesela, salatalığın yüzde 400 zamlanması nedir?
Dilek Güngör söz konusu yazısında, "büyükbaşların" ürünleri çiftçiden ucuza kapatıp yurtdışına ihraç ederek dolarları cebe attığından söz ediyor.
Diyor ki: "Haa, atsınlar atmasına da... Kardeşim, sonra iç piyasaya da ihracat fiyatından ürünü dayatmaya kalktıklarında olmuyor..."
Evet, olmuyor!
Ne ki bu ihracatçının insafına bırakılamaz. İktidarın görevi de burada başlıyor.
Bunun için de bürokrasi, Başkan Erdoğan'ın temposuna ayak uyduracak. Ayak uydurmayanın da gözünün yaşına bakılmayacak.
Muhalefetin görevi mi?
Sabah akşam zam var, pahalılık var demekle kalmayacak. Çözüm yolları önerecek. Yoksa herkesin görüp bildiğini söylemek maharet değil.
Muhalif güruh en azından şunu yapmayacak:
Hem zam yaptığı için AK Parti'yi yerden yere vurup hem de "Bana zam yaptırmıyorlar; suya ve ulaşıma zam yapamıyorum!.." diye günlerdir ağlayan İmamoğlu'nu alkışlamayacak.
"Neden İmamoğlu'nun zam yapmasına engel oluyorsunuz, zam yapmak onun da hakkı değil mi faşist akepe" yollu lagaluga etmeyecek.
E n'oldu?
"Faşist akepeyi" yendiniz.
Direne direne sonunda kazandınız. İmamoğlu'nuz ulaşıma yüzde 40 zam yapmayı başardı. Tebrik ediyorum.
Tebrik etmekle de kalmıyor, Sosyalist BSM Kolektif'in (Bağımsız Sinema Merkezi) şu ironisinin altına imzamı atıyorum:
"Direndiniz ve kazandınız. Ama yüzde 40 zam yetmez, halk sizden daha fazlasını bekliyor!"
Kızmak yok, buna müstahaksınız.
09 Nisan 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Nasıl sistem iyi mi?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Küresel bozguncu ABD'nin Dışişleri Bakan Yardımcısı Wendy Sherman, Çin'e gündüz gözüyle "racon" kesti.
"Bence bu" dedi, "Çin Devlet Başkanı Şi'ye, Putin'i somut bir şekilde desteklediği takdirde neyle karşılaşabileceğine dair net bir kavrayış sunuyordur..."
"Bu" dediği, Rusya'ya uygulanan son yaptırımlar.
Soru şudur:
Çin'i böyle tehdit eden, söz konusu yaptırımlara uymayan Türkiye'ye ne yapmaz?
Fakire soracak olursanız, ABD'nin S-400'leri Ukrayna'ya vermemizi istemesi bile tehdit mesabesindeydi.
ABD, S-400'lere NATO'nun silah envanterinde olmadığı gerekçesiyle karşı çıkmadı mı? Neden savaş çıkma pahasına NATO'ya almak istediği Ukrayna'ya verilmesini istesin?
Ukrayna, Rusya'ya karşı kendini savunsun diye mi, Türkiye hava savunmasız kalsın diye mi?
Şayet Ukrayna kendisini savunsun diyeyse sahip oldukları hava savunma sistemlerinden verebilirlerdi.
Neyse ki Başkan Erdoğan, "O iş bitti..." dedi.
Fakat asla vazgeçmeyecekler!
Her şeyden evvel, Rusya yaptırımları dolayımında "Halkbank" hatırlatmasını yapan sömürge aydınları ve Biden muhalefeti varken neden vazgeçsinler ki?
***
Merhum Erbakan'ın "Batı Kulübü" tesmiye ettiği dünya sisteminin efendileri, "emir eri" olmayı kabul etmeyen herkese aynı tarifeyi uyguluyorlar.
Korkunç propaganda aygıtlarıyla önce itibarsızlaştırıyorlar. Sonra da envaiçeşit "yaratıcı yıkıcılıklarla" iktidardan uzaklaştırıyorlar.
Mesela, 2011'den itibaren "Erdoğan demokrasiyi mahvetti, otoriterleşti, diktatör oldu..." diyerek başladılar, 15 Temmuz'da da katletmeye kalkıştılar!..
Şimdi de "yuvarlak masalarda" zar atıyorlar.
Küresel bozguncular veya yeryüzü müstekbirleri için hukuk, insan hakları, demokrasi, seçim, sandık, ila ahir, sadece kamuflajdan ibarettir.
Hiç unutmam, en meşhur sömürge aydınlarından biri, Edelman ve Wolfowitz'in hazırladığı Sayın Erdoğan karşıtı raporu referans göstererek şöyle demişti:
"İktidara gelmeyi ve iktidarda kalmayı sadece Türkiye'deki sandık zannetmeyin..."
***
Putin'e Saddam muamelesi yapacaklarını ilk günden söylemiştim. Biden, "Katil... Barbar... Soykırımcı..." diye saydırıp duruyor.
Öyle bir dijital hegemonya kurmuşlar ki algıyı istedikleri gibi yönetiyorlar.
Örnek çok, hangi birini sayayım... "Putin'in akıl hocası" diye lanse ettikleri Dugin'in, "nükleer savaş" tehdidi savurduğuna tüm dünyayı inandırdılar mesela.
Oysa, "Rusya'yı yok etmeye karar verirlerse, yasal olarak yanıt verme hakkımız doğar" demişti.
Bir Rus aydınının (Dugin) "Rusya'nın yok edilmesine razı olamayız" şeklinde özetlenebilecek açıklamasından, "Dünyayı yok ederiz" mesajı çıkartacak kadar korkunç algı operatörlerine Cumhurbaşkanı Erdoğan 2011'den beri maruz kalıyor.
Malumunuz, Rusya, Ukrayna savaşı dolayısıyla geçen gün BM İnsan Hakları Komisyonu'ndan çıkartıldı.
Peki, Afganistan ve Irak'ı işgal eden ABD'nin BM İnsan Hakları Komisyonu'ndan çıkartılması teklif dahi edilebilir mi?
Edilemez değil mi?
Dünya sistemi izin vermez çünkü.
Peki, Cumhurbaşkanı Erdoğan hançeresini yırtarcasına "Dünya 5'ten büyüktür" derken, söz konusu 5 büyük arasında yer alan Rusya ve Çin neden susmuştu?
12 Nisan 2022, Salı
SALİH TUNA
Meğer Amerikancıymış
Gerçekten "değişik" zamanlardan geçiyoruz. O kadar ki, hemen herkes "Artık hiçbir şeye şaşırmıyorum!" kıvamına geldi.
Bunca akıl almaz yalan biraz da bundan.
Elbette esas neden, yalanın doğrulara nazaran katbekat hızlı yayılışı ve "kutuplaşma" yüzünden herkesin duymak istediğine kulak kesilmesidir.
Lakin bu kadar özensiz, yalapşap yalan nedir?
Ne zaman Kılıçdaroğlu'nu veya CHP'nin İBB Başkanı'nı dinlesem, "Bari yalanı doğru söyle!" derken yakalıyorum kendimi.
Gündüz gözüyle bunca saçma sapan yalanı söyleyenler rezil rüsva olmaktan korkmuyorlar mı peki?
Doğrusunu isterseniz, insanların şaşırma yeteneği öyle körelmiş ki korkmaları için bir neden kalmadı.
Kimsecikler hayret etmiyor artık. Yoksa yalan bu denli "tarz-ı siyaset" haline gelir miydi?
"Hadi Allah'tan korkmuyorsun bari kuldan utan" diye bir söz var.
Ne ki, hayreti körelen kullardan kim neden utansın ki?
***
Hiçbir şeye şaşırmamanın sonu her şeyden evvel çevreye yabancılaşmaktır.
Bundan daha kötüsü de kendine yabancılaşmaktır.
Mesela, İP Genel İdare Kurulu Üyesi o kadıncağızın kendini sosyalist, devrimci bir ülkücü olarak tanımlaması gibi.
Kendine yabancılaşmanın sonu da bir tür Ahmet Davutoğlu haline gelmektir.
AK Partililere hitaben daha dün, "Cumhurbaşkanımızla son nefesime kadar vefa ilişkisini sürdüreceğim. Hiç kimse benim ağzımdan, benim dilimden, benim zihnimden Cumhurbaşkanımız aleyhine tek bir söz duymadı, duymayacak..." diyordu.
Bugün de kalkmış AK Partilileri, Cumhurbaşkanımıza "ihanet" ederek partisine davet ettiği konuşmasında şöyle diyebiliyor: "Kararlılıkla inandıklarımızı söylemeye devam ediyorsak son nefesimizde 'Uyardık, şahit ol ya Rab!' diyebilmek içindir."
Ne diyelim...
Allah kimseyi ihanetine "Allah'ı şahit tutacak kadar" şaşırtmasın!
***
Şaşırma yeteneğini kaybetmek düpedüz uyuşukluktur, daha doğrusu uyku halinde yaşamaktır.
Fakat bir tepki ifadesi olarak, "Artık hiçbir şeye şaşmıyorum" demek müstesna.
Zira solcu solcuya, sağcı sağcıya, dindar dindara benzemiyor.
Adam solcu, ABD'ye öyle selam çakıyor ki, vaktiyle 6. Filo'ya selam duranlar öyle değil.
Adam sağcı ama HDP'liler bile Selocan için o kadar yırtınmıyor!
Adam dindar, Ayasofya'nın ibadete açılmasını "zulüm" tesmiye ediyor. Bir diğeri İstanbul'un fethine "işgal" diyebiliyor.
"İslamcı mücadele" geleneğinin içinden gelmiş bir yazar da, Üstad Sezai Karakoç'un vefat ettiği gün, "Hızırla Kırk Saat geçireceğine, Kur'an'la kırk saat geçirseydi diye çok hayıflandım, amma ne çare!.." diyebiliyor.
Başörtülü bir kadın yazar/aktivist de, başörtüsüyle öğretmenlik yapılmasına, öğretmenlerin "örnek" olması gerekçesiyle karşı çıkabiliyor.
Adam "İslamcı" olmak iddiasında, ama mezhep savaşına adeta aşeriyor. Dahası, ABD'ye mayın eşekliği yapmayı hâşâ "İslamcılık" diye pazarlayabiliyor.
Bundan 10 yılı aşkın süre önce, kimi "İslamcı" arkadaşlarımız meğer kallavi muhafazakârlarmış; "takva" zannettiğimiz o halleri de "yoksulluktan" ibaretmiş demiştim.
Yazık ki ne yazık, kallavi muhafazakârlıkları da çoktan kallavi Amerikancılığa dönüşmüş!..
13 Nisan 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Bir hamlede 2 lideri bitirdi
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Dışardan destek almasınlar, daha aday bile belirleyemeden dağılmazlarsa ben bir şey bilmiyorum.
Hayır, "dışardan destek" dediğim, illaki "dış güçler" değil.
Lakin, doğal yollarla oluşmayan "ittifaklarda" dış destek aramak da gayet normal.
Malum 6'lı yuvarlak masadan bahsediyorum.
ABD Başkanı Biden, Erdoğan'ı iktidardan indirmek için muhalefeti çok güçlü bir şekilde destekleyeceklerini ilan etmişti.
ABD Temsilciler Meclisi Üyesi William R. Keating de Türkiye'nin yeniden Batı rotasına girmesi gerektiğini, bunun için bekleyemeyeceklerini, Türkiye'yi bir an önce bu rotaya çekmelerinin şart olduğunu söyledi.
Türkiye'yi yeniden Batı rotasına çekmek için de söz konusu 6'lı yuvarlak masayı açık seçik destekliyorlar.
Fakat yuvarlak masa sakinlerinin halleri perişan.
Mesela, hem "Derhal erken seçim!.." diyorlar, hem de "Aday belirlemek için henüz çok erken..." diyorlar. Sevgili Kılıçdaroğlu da "Adayınız kim?" sorusundan o kadar bunaldı ki geçenlerde, "Erdoğan adaylığını açıkladı mı da hep bize soruyorsunuz..." dedi.
Evet komik, ama işte ne yaparsınız, CHP Genel Başkanı da bu!
***
İçlerinde Gültekin Uysal diye bir muhterem var.
Ne iş mi yapar?
Demokrat Parti adındaki (yüzde sıfır bilmem kaçlık) bir partinin genel başkanıymış.
Ama sonuçta 6'lı masa sakinlerinin eşit paydaşlarından biri o. Muharrem İnce veya Ümit Özdağ veya Mustafa Sarıgül değil.
Haliyle ne dediği önemli.
Nihayetinde cumhurbaşkanı adaylarını 6'lı yuvarlak masada belirleyecekler. Hepsinin ittifakla söylediği bu.
Peki hangi usule göre belirleyecekler?
Oy yüzdesine göreyse, tek başına Kılıçdaroğlu belirleyecek demektir. Zira diğerlerinin toplamından daha fazla oyu var.
Özgül ağırlığa göre belirlenecekse, Davutoğlu kimseye söz hakkı vermez.
Sakala göre olsaydı Temel Bey açık ara önde olurdu ama bu da hiç demokratik olmaz.
Demokrasi kriterlerinden gidecek olursak 6'lı masada herkesin 1 oyu var. Yani, Kılıçdaroğlu'nun da 1, Gültekin Uysal'ın da, diğerlerinin de.
O halde adil seçim nasıl yapılacak?
***
Brecht'in bu tarz demokratik krizler için bir önerisi var. Bunu da "Bir yerde 2 kişi varsa demokratik seçim nasıl olacak?" sorusuna cevap ararken keşfetmiştir.
Bir yerde sadece 2 kişi var; iktidara kimin geçeceği, muhalefette kimin kalacağı nasıl belirlenecek? İkisi birden koalisyon kuramaz, her şeyden önce kime karşı koalisyon kuracak?
Muhalefetsiz iktidar olmaz.
Brecht sadece 2 kişi varsa ağırlıklarına bakmalı, kim daha ağırsa o iktidara gelmeli der.
Bu kritere göre (görebildiğim kadarıyla) Gültekin Uysal'ın cüssesi ipi göğüsler.
Gelgelelim...
Gültekin Uysal'ın çok daha "özgün" bir cumhurbaşkanı aday kriteri var: "20 yıllık AK Parti döneminde sorumluluğa ortak olmamış olmak..."
Nasıl?
Bir hamlede, AK Parti Genel Başkanlığı yapan Davutoğlu ve AK Parti hükümetlerinde yıllarca bakanlık yapan Babacan'ı saf dışı bırakmış oldu.
Peki 6'lı masanın gizli ortağı dahil diğerleri de cumhurbaşkanı kriterlerini açıklarsa ne olacak?
Dedim ya dış destek olmazsa bunların masası bir gün bile yaşayamaz.
14 Nisan 2022, Perşembe
SALİH TUNA
HDP’den önce siz esir aldınız
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Ümit Özdağ'ın, CHP'nin Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş'ı cumhurbaşkanı adayı göstermesi CHP ittifakını bir hayli sarstı.
Anlaşılan o ki alttan alta sarsmaya da devam edecek.
Özellikle de CHP ittifakında yer alan Meral Hanım'ın İP'ini. Her şeyden evvel Ümit Özdağ, FETÖ bağlantısı üzerinden İP'i eleştirdiği için ihraç edilmişti.
Bu da en azından FETÖ konusunda hassasiyetinin göstergesi.
CHP ittifakının FETÖ konusundaki tavrı malumunuz "tiyatro" kıvamında. Haliyle Ümit Özdağ'ın Mansur Yavaş'ı aday göstermesinden çok rahatsız oldular.
Mesela, İP Milletvekili Aytun Çıray, "Maksat Millet İttifakı'nın arasına nifak sokmaktır. Bu işin arkasında Cumhurbaşkanı Erdoğan var..." dedi.
Tabii işi biliyor. Fakat kurnazlığından değil. Tabiri caizse, hayvani içgüdüyle "Erdoğan nefretinin" işlevselliğini keşfetmiş.
O kadar ki...
Mezarından Atatürk bile kalkıp gelse "Erdoğan nefretiyle" mankurtlaştırdıkları sosyolojiden oy alamaz. Yeter ki "Arkasında Erdoğan var!" desinler.
***
Aytun Çıray kim mi?
İP Milletvekili. Bir ara sözcülük de yapmıştı partisinde. Hani, şehit kardeşine ana avrat küfreden İP milletvekili Lütfü Türkkan buna kameralar önünde habire sufle vererek, dahası düzelterek küçük düşürmüştü...
Ümit Özdağ cevap verdi mi veya verecek mi bilmem.
Benim bildiğim şudur:
"Mansur Yavaş'ı cumhurbaşkanı adayı göstermenin arkasında Cumhurbaşkanı Erdoğan var" diyen Aytun Çıray'a, "Her işi de Erdoğan'a bağlamayın!.." diyemez.
Neden mi?
***
HDP'nin Demirtaş'ı CHP'nin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı İmamoğlu'nu aday gösterince CHP ittifakında tık yok ama Ümit Özdağ CHP'nin Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Yavaş'ı aday gösterince kıyametler kopuyor!..
Ümit Özdağ bu "garabeti" HDP'nin Türk siyasetini esir almasıyla açıklıyor.
Diyor ki: "HDP, Türk siyasetini dayatmalarla esir almıştır. Türk siyasetinin HDP'nin elinde esir olmasından kurtarılması gerekir..."
Bununla da kalmıyor, "Erdoğan'ı HDP'ye teslim olmadan aşacağız" diyor
Yani, esas hedef Erdoğan'ı aşmak, yani iktidardan indirmek.
Ümit Özdağ, "HDP, Türk siyasetini esir almıştır" diyor ama oluşmasına kendi çapında katkı sunduğu "Erdoğan nefretinin" esiri olmuş haberi yok.
Aslında Türkiye'deki tüm siyasi esaretler bir bakıma bu esaretin eseri.
Türk siyasetini HDP'den önce siz esir aldınız.
Şimdi istediğiniz kadar, "Vatan elden gidiyor... Türkiye parçalanmak isteniyor... FETÖ'nün gölgesinde kurulan 6'lı masa PKK'nın siyasi ayağının üzerinde duruyor..." deyin bir şey değişmez.
Masaya joker mesabesinde "Erdoğan nefretini" sürdüklerinde, sözünüz hiçbir karşılık bulmaz.
Hatta, "Akepe'nin ekmeğine yağ sürmekle, kripto Erdoğancı olmakla" itham edilirsiniz.
Bu sefer de onların gözünde "meşruiyet" kazanmak için onlardan daha fazla "Erdoğan nefreti" içeren lakırdılar edersiniz.
Gelgelelim, içinde debelendiğiniz nefret bataklığını daha fazla derinleştirmekten başka işe yaramaz bu.
Siyasetteki varlığınız baştan sona Erdoğan karşıtlığıyla malulken, Aytun Çıray'lara "Her işi de Erdoğan'a bağlamayın!.." nasıl diyeceksiniz?
Boğazına kement geçirilen, boğazını çektikçe daha fazla boğulur. Tek çare bu esaret kemendini çıkarıp atmaktır
Erdoğan nefreti üzerinden meşruiyet kazanmak acizliğinden kurtulun.
Entelektüel cesaret gösterin, bu esaret zincirini kırın.
16 Nisan 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Hangi tövbeden bahsediyorsun?
Kılıçdaroğlu, cumhurbaşkanı adayı olacağını söylüyor. "Muhalefetin adayı kim olacak?" sorusuna her gün cevap arayan medyamızda ciddiye alınmıyor.
Neden?
Pardon, "ciddiye alınmıyor" demeyeyim de "beklenen yankıyı uyandırmıyor" diyeyim.
"Aday olacağını ilk defa açıkladı" yollu cılız haberlerle geçiştiriliyor. Sanki adaylığını açıklayan ana muhalefet partisi lideri değil de Çatladıkapı muhtarıymış gibi.
Aday olacağına gerçekten de kimse inanmıyor.
Hatta, CHP Grup Başkanvekili Engin Özkoç, Kılıçdaroğlu'nun adaylığını açıklaması üzerine düşünceleri sorulunca, "Gerçekten söyledi mi, öyle bir şey var mı?" diyerek inanmadığını dışa vuruyor.
Üzerinden birkaç gün geçiyor, bir de bakıyoruz ki Kılıçdaroğlu da kendine inanmıyor. "Aaa! Adayım mı dedim ben?" yollu U dönüşü yapıyor.
Sonra?
Sonra, cumhurbaşkanı adayını malum yuvarlak masa 6'lısı belirleyecek diyorlar.
Bu sefer de aday, masa içinden mi dışından mı çıkacak tartışmaları sahne alıyor.
Dışından deseler, "6'lı lider içinde kendini cumhurbaşkanı adayı olarak yeterli bulan çıkmadı" anlamına geleceği için naçar, "Aday masadakilerden biri olacak..." açıklaması yapılıyor.
Fakat...
Çok geçmeden İçişleri Bakanı Süleyman Soylu, 6'lı masanın ortak bildirilerinin Kılıçdaroğlu vasıtasıyla yabancı bir büyükelçiye redakte/düzeltme yapması için gönderildiğini söylüyor.
Bir gazeteci arkadaşımız da (Hüseyin Likoğlu) söz konusu büyükelçinin Almanya'nın Ankara Büyükelçisi Jürgen Schulz olduğunu öne sürüyor.
Nerden baksanız, "şüyuu vukuundan beter" fakat 6'lı yuvarlaktan tık yok!
***
Cumhurbaşkanı adayları 6'lı masadan çıkacak görüşü ağır bastığında, Babacan ve Davutoğlu anında kostaklanıyor.
Zira...
CHP'lilerin gözüne girmek için kendilerini siyaset arenasında var eden Cumhurbaşkanı Erdoğan'a rezilce saldırıya geçiyorlar.
Fakat, yuvarlak masa sakini Gültekin Uysal cumhurbaşkanı kriterleri arasında, "20 yıllık AK Parti döneminde sorumluluğa ortak olmamayı" sayınca hevesleri suya düşüyor.
Nedense imdatlarına Temel Karamollaoğlu yetişiyor.
"Bizim inancımızda tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir. Düşüncelerini, kanaatlerini değiştiren insan eski hatalarından hesaba çekilmez..." diyor.
İyi de, mesela Davutoğlu, "tövbe" mi etti bakalım?
Benim bildiğim, Penguen adını verdiği birilerinin kendisini "tövbe" ettirdiğinden yani işinden (Başbakanlıktan) ettiğini söyleyip durdu. Hatta, Hilâl Kaplan "Hodri Meydan" çekerek iddialarını kanıtlaması için mahkemeye çağırdı ama o günden beri hazrette "tıss" yok.
Bilmiyorum, Temel Bey belki gözünü cumhurbaşkanlığı adaylığına dikti de, CHP'liler Madımak gibi eski defterleri açmasınlar diye ön almaya çalışıyor.
Öyle ya, aday olarak Haşim Kılıç'ın bile adı geçiyor da Temel Bey neden olmasın?
Temel Bey'e şuncağızı sormak isterim: Babacan ve Davutoğlu neden ve neyden tövbe ediyorlar?
AK Parti'yi "fabrika ayarlarından" uzaklaşmakla itham etmediler mi? Bunlar, yazarıyla çizeriyle alayı, çare olarak AK Parti'nin "fabrika ayarlarına" dönmesini önermediler mi?
Sizler de "Milli Görüş gömleğini çıkarmak" şeklinde tesmiye edilen bu "fabrika ayarlarına" karşı çıkmadınız mı?
Abdullah Gül de AK Parti'nin bugünkü çizgisini "Paradigmadan kopuşu gerçekleştirmiştik, ama sürdürülemedi..." diyerek eleştirmedi mi?
Gül'ün "paradigma" dediği Milli Görüş gömleğiydi ve siz bu Gül'ü "çatı adayı" göstermediniz mi?
"Milli Görüş" partilerini kapattıran CHP'nin safına geçmişsiniz tövbeden bahsediyorsunuz.
Hayır yani, Milli Görüş'ten tövbe ettiyseniz söyleyin de bilelim.
19 Nisan 2022, Salı
SALİH TUNA
Yuvarlak masadan çatlak sesler
Yurttan Sesler Korosu, Levent Kırca'nın unutulmaz parodileri arasındaydı.
Koro "Hastayım yaşıyorum / Görünmez hayalinle" derken, muhtelif kafa sesleri duyuluyordu.
Mesela, içlerinden biri, "Benim gibi yakışıklı biri dururken şu kılkuyruk oğlana verdiler soloyu..." diye sitem ediyordu.
Durduk yere aklıma gelmedi. Yuvarlak masa 6'lısı çağrıştırdı.
Kılıçdaroğlu, Akşener, Babacan, Davutoğlu, Karamollaoğlu ve Demokrat Parti Genel Başkanı Gültekin Uysal'dan mürekkep malum 6'lının dillerinde koro halinde, "Güçlendirilmiş Parlamenter Sistem" var.
Lakin kafa sesleri muhtelif.
Ah şu yuvarlak masanın dili olsa da anlatsa!..
KILIÇDAROĞLU - (Akşener'i işaretle) "Peşin satan gibi oturmuş bakıyor. Emanet milletvekili vermeseydim burada olmazdın unuttun mu? Başbakanlık cebinde garanti sanma. İşin sonunda CHP Genel Başkanı koltuğunu kaybedersem değil başbakanlık, siyaseti haram ederim sana. Ekrem'in yüzünde Rabbi yessir görmek neymiş o zaman anlarsın..."
AKŞENER - (Kılıçdaroğlu'na bakarak) "Ana muhalefet partisi genel başkanı ama cumhurbaşkanlığına adaylığını koymaya cesareti yok. Sonra da 'Erdoğan benden çok korkar' diyor. Ama sevimli, Davutoğlu gibi gıcık değil. (Davutoğlu'na bakarak) Sırf bunun gönlü olsun diye Suriyeli göçmenler meselesinde dilimi ısırıyorum. Bu yüzden de tepki oylarını Ümit Özdağ'a kaptırıyorum. Ama siyasi faturası beni ilgilendirmez. Ben baştan söyledim: Başbakanlık benim olacak, kimseye kaptırmam, gerisine de karışmam. Ne halleri varsa görsünler..."
DAVUTOĞLU - (Kılıçdaroğlu'nu işaretle) "Ben bunun yerinde olsaydım, çoktan adaylığımı ilan ederdim. Bunda siyasi formasyon eksikliği var. İyi ki de var..."
KILIÇDAROĞLU - "Bu adam durduk yere niye baktı şimdi bana. Hiç güven vermiyor hiç. Kendisini başbakanlık koltuğuna oturtan Erdoğan'ı satan bizi satmaz mı?.."
KARAMOLLAOĞLU - (Davutoğlu'nu süzerek) "Şuna bak, nasıl da geriniyor. Güya başkanlık sistemine karşı. Biz de yedik. Başkanlık versek imparatorluk ister. Sanki anlamıyoruz. Stratejik derinlik diye diye Suriye'yi karıştırdı..."
DAVUTOĞLU - (Karamollaoğlu'na dik dik bakarak) "Bana bak sakallı. Suriye açıklamasıyla kendini ele verdin. Sen hâlâ ebedi çatı adayın Gül adına konuşuyorsun... Kimse benim gücümü test etmeye kalkmasın..."
GÜLTEKİN UYSAL - (Davutoğlu ve Babacan'a bakarak) "Boşuna kostaklanmayın. Bu masanın belirleyeceği cumhurbaşkanı adayı 20 yıllık AKP döneminde sorumluluğa ortak olmamış olacak. Yok öyle..."
DAVUTOĞLU - (Gültekin Uysal'a bakarak) "Bu adam niye bakıyor acaba? Binde bir bile oyu yok. O cumhurbaşkanı kriteri açıklamanın hesabını vereceksin. Sen kimsin de racon kesiyorsun?.."
AKŞENER - "Asıl sen kimsin? Senin oyun daha mı çok sanki? Onun arkasında ben varım. Senin arkanda kim var?.. Bana bir şeyler olmaya başladı. Davutoğlu'nun kafa sesini mi duymaya başladım..."
Hepsi birden Babacan'a bakar ve hepsinin içinden aynı şeyler geçer: "Abdullah Gül'e vekâlet ettiği sinsi sinsi susmasından belli. Anlaşılan yine görünür olmadan tam göbeğinde yer alıyorsun..."
BABACAN - (Hepsine birden bakarak) "Biz ne dersek diyelim. Cumhurbaşkanı adayımızı HDP'ye beğendirmek zorundayız. Onların beğenilerini de Kandil belirleyecek. Kandil'in beğenisini de onlara binlerce TIR silah verenler... Biz de onlara kendimizi beğendirmek için bu masayı kurmadık mı?.."
20 Nisan 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Onun yerine biz mi utanalım
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
ABD 11 Eylül saldırılarının ardından sadece Afganistan'ı değil Suriye'yi de "terörist devlet" ilan ederek hedefe koymuştu.
Türkiye her platformda Suriye'yi arkalamıştı.
O vakitler Davutoğlu dışişleri bakanı falan değildi ve olası bir Suriye işgalinin Türkiye'ye yaşatacağı sıkıntıları hesap etmekte zorluk yaşanmamıştı.
Türkiye-Suriye yakınlaşması böyle başlamıştı.
Lakin yakınlaşmanın dozu kaçırılmıştı. Özellikle de Davutoğlu'nun elemanları öyle coşmuşlardı ki durduramıyorduk.
Hiç unutmam, Akif Abi (Emre) Esad'ın babası Hafız Esad'ın Hama katliamını hatırlatmak zorunda kalmıştı.
Ne oldu biliyor musunuz?
Arap Baharı ardından Suriye'de "iç savaş" başladığında, Suriye muhabbetinde sınır tanımayan o elemanlar, bu sefer de Suriye'ye silah gönderme çağrısı yapmaya başladılar.
ABD tuzağına dikkat çeken Akif Emre, Prof. Mahmut Erol Kılıç ve fakiri de ölüm bildirileriyle tehdit ettiler.
***
Davutoğlu dışişleri bakanı olduğunda Batı medyasında yere göğe sığdırılamamıştı.
Mesela, Süddeutsche Zeitung gazetesi "Türkiye'nin Kissinger'i" başlığını atmıştı.
Allah için Davutoğlu da ne kadar maharetli olduğunu Suriye meselesinde göstermişti.
O kadar ki...
Eski Cumhurbaşkanı Gül'ün danışmanlığını yapan Ahmet Sever, "Abdullah Gül ile 12 Yıl" kitabında, Gül'ün Davutoğlu'nun yüzüne karşı, "Sen Suriye'nin dışişleri bakanı mısın?" diye sorduğunu yazmıştı.
Gelgelelim...
AK Parti'nin 1 Kasım 2015'te aldığı yüzde 49.5 oyun kendisine verildiğini söyleyecek kadar her şeyi sahiplenen Davutoğlu, Suriye konusunda "sorumluluk" kabul etmiyor.
***
Yuvarlak masadaki refiki Karamollaoğlu, "Suriye'yi AK Parti karıştırdı..." diyor, Davutoğlu'ndan "tık" yok.
Susarak sorumluluğu Cumhurbaşkanı Erdoğan'a yüklediğini mi sanıyor, anlamadım gitti.
Oysa sanılanın tam aksine...
Sayın Erdoğan, Wikileaks belgelerinde de belirtildiği üzere, Suriye'de ABD'nin oyunlarını bozdu. Dick Cheney'nin ulusal güvenlik danışmanı John Hannah, "Erdoğan'ın, Türk ordusunu, Suriye'de 'süregelen karışıklığı' neticelendirmek için kullanmak istememesine Obama'nın çok bozulduğunu" Foreign Policy dergisinde yazmıştı.
Davutoğlu, Suriye politikasının komplikasyonları arasında yer alan "göçmenler" konusunda da ölü taklidi yapıyor.
Şu hale bakar mısınız:
Ümit Özdağ'ın Suriyeli göçmenler aleyhindeki propagandasına, Suriye politikasına ilk günden beri karşı çıkan Doğu Perinçek cevap verirken, Suriye politikasının mimarı Davutoğlu susuyor!
Perinçek "gardaşlarımız" diyerek Suriyeli göçmenlere sahip çıkarken, "Onlar Ortadoğu bataklığına bulaşmayalım diyecekler ama biz o bataklık dedikleri Şam'ı Şam-ı Şerif bilmişiz..." diye nutuklar atan Davutoğlu susuyor.
İnsan utanır.
Ne yapalım, bilmiyorum!..
Suriye politikasına karşı çıkmanın bedeli olarak Davutoğlu'nun "yandaşları" tarafından akıl almaz hakaret, iftira ve ölüm tehditlerine maruz kaldığımız halde, Davutoğlu'nun yerine de biz mi utanalım?
23 Nisan 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Akşener’in Kılıçdaroğlu’nda gördüğü
CHP Genel Başkanı'nın 3 ay boyunca faturasını ödemediği elektriği malumunuz kesildi.
Peki elektrikleri kesilmeseydi, daha ne kadar ücretini ödemediği elektriği kullanmayı sürdürecekti?
Kesilene kadar mı?
Anlaşılan öyle, sürgit kullanacaktı.
Sevgili Kılıçdaroğlu, eşi Selvi Hanım ile 1 hafta karanlıkta oturacağını söylediğine göre, demek ki 1 hafta sonra faturayı ödeyecek.
Soru şudur:
Nasıl ki elektriği kesilene kadar kullandı, "eylemi" amacına ulaşıncaya kadar da karanlıkta kalması gerekmez miydi?
Söz konusu "eylemi" kaçak elektrik kullanmaktan farklılaştıran, yakalanınca veya elektrik kesilince de "eyleme" devam etmek değil midir?
Yanlış anlaşılmasın, maksadım, söz konusu "eylemi" itibarsızlaştırmak değil.
Sevgili Kılıçdaroğlu'nun zihin dünyasındaki "kaçağı" anlamaya çalışıyorum.
***
Z kuşağını "tavlamak" için böyle yapmış olabilir mi? Şayet niyeti buysa, bence karavana!..
Zira malum kuşağın gözünde, elektriklerin kesilmesine neden olduğu için karanlıkta oturmaya mahkûm olan bir insan evladı "kahraman" değil, "ezik" hükmündedir.
Bile isteye karanlıkta oturmayı "fedakâr" tesmiye etmezler, "enayi" derler.
Bununla da kalmaz, "Geceliği 100 bin TL otele veriyorsun da 3 aylık 1030 TL'lik elektrik faturanı neden ödemiyorsun?" diye sorarlar.
Sevgili Kılıçdaroğlu'nun zihin dünyasını gerçekten de merak ediyorum:
Vatanı için can vermeyi bile anlamakta zorlanan, amaçları eğlenmekten ibaret olan, hayatı çizgi film tadında yaşayan, diğerkâmlık nedir bilmeyen bu bencil, bu vefasız, bu hedonist kuşağı, 1 hafta karanlıkta oturmakla kendisine "borçlandıracağını" mı sanıyor?
Ne yani, "Yazık lan, bizim için 1 hafta karanlıkta kalmıştı, şuna oy verelim..." mi diyecekler?
***
Sevgili Kılıçdaroğlu, "Bu eylemim bir sivil itaatsizlik çağrısı değildir. Bir direniştir..." diyor.
Tuhaf...
"Ben direniyorum ama siz direnmeyin" demeye getirmekle, "direnişini" anlamsız bir "fanteziye" dönüştürdüğünü hesap edemiyor mu?
CHP'li belediyelerin yaptığı zamlara karşı da benzer "direnişlerin" gelişeceğinden çekinmiş de olabilir, bilemiyorum.
Benim bildiğim şudur: Üyesi olduğu 6'lı yuvarlak masadan sadra şifa dayanışma görmedi.
Akşener, Davutoğlu, Babacan vesaire hiç değilse 1 günlüğüne karanlıkta oturmazlar mıydı?
Neden bu "moral desteği" çok gördüler? Kılıçdaroğlu'nu ciddiye almıyorlar mı yoksa?
Gerçi ciddiye alınacak gibi de değil.
Karanlıkta oturma eylemine başladığı gün yaptığı konuşmada, dünyadaki adaletsizliğin ve açlığın kaynağı neoliberalizmdir diyen de kendisi, muhalefetin ekonomi programını Babacan'ın hazırladığını matah bir şeymiş gibi açıklayan da kendisi.
Babacan'ı ne sanıyor, "sosyal demokrat" veya "sosyalist" falan mı?
Sevgili Kılıçdaroğlu ne kadar tutarsız olursa olsun, İP Genel Başkanı Akşener'in o sözlerini yine de hak etmedi.
"Müsaade ederseniz faturanızı ödeyeyim..." ne demek?
Kaç türlü saygısızlıktır bu?!
Ne sanıyor; faturasını ödeyemediği için mi mahut "eylemi" yapıyor? Koskoca CHP'den bin küsur liralık o faturayı ödeyecek bir yiğit çıkmadı da mı kostaklanıyor?
Neden böyle yapıyor?
İmamoğlu'nun yüzünde "Rabbi Yessir" gören Akşener, sıra Sevgili Kılıçdaroğlu'nun yüzüne gelince koskoca "boşluk" mu görüyor?
26 Nisan 2022, Salı
SALİH TUNA
Büyüklük sadece şampiyonlukta değil
Bugün Trabzonspor'u yazmasam dilim şişer.
Neden mi bugün?
Çünkü şampiyonluk resmiyet kazandıktan sonra "günün anlam ve önemi" bağlamında yazmak istemem.
Dile kolay, 38 yıl aradan sonra Trabzonspor şampiyonluğunu ilan edecek. (Taraftarlar lafın burasında, "Yanlışın var, 11 yıl aradan sonra..." diye muhalefet şerhi düşeceklerdir. Cevap veriyorum: TFF onaylı resmi şampiyonluğu kastediyorum. Ötesi, bahsi diğer.)
Pardon, yazmasam dilim neden mi şişer?
Çünkü Trabzonspor çocukluğum dahil ilk gençlik yılları hatıralarımın iç içe geçtiği takım...
Trabzonspor'un Asbaşkanı Ertuğrul Doğan'ın rahmetli dayısı frikik ustası Küçük Bülent'in Bordo Mavili takımın kaptanlığını yaptığı "İkinci Lig" döneminden beri izlediğim takım... İsmet Paşa İlkokulu'ndan Trabzon Lisesi yıllarına kadar antrenmanlarını bile kaçırmadığım takım...
***
Trabzonspor'un şampiyon olma nedenlerinden biri hiç kuşkusuz Abdullah Avcı'dır.
Lakin teknik taktik nedeniyle değil. Tam aksine, bu konuda çok eleştirilerim var ama sırası değil.
Abdullah Avcı ta baştan, "Şampiyonluk organizasyon işidir" diyerek işe başladı. Planını, programını da bu çerçevede yaptı.
"Bizi şampiyon yapmazlar!.." denildiğinde verdiği cevap buna dahildir.
Ki, Trabzonspor taraftarı öyle büyük travma yaşadı ki, "Şampiyon olsak da inanmayız; şampiyonluk kupası müzemize koyulmalı, asma kilitle de kapısı kilitlenmeli, üzerinden de en az 2 yıl geçmeli..." diyebilecek haldeydi.
Avcı'nın Dorukhan Toköz'ü kişisel kredisini kullanarak takıma katmasının şampiyonluktaki etkisini sanırım bugün herkes takdir ediyor.
Bundan daha önemlisi Edin Visca ısrarıdır.
"İlk devreyi 9 puan önde kapattık, ne gerek var onca parayı o yaşta futbolcuya vermeye" yollu itirazlara rağmen ısrarını sürdürmesi ufkunun / vizyonunun göstergesidir. (Visca'sız ikinci devreyi düşünürseniz bu vizyonun ne kadar hayati önemi haiz olduğunu anlarsınız.)
Elbette ısrar yetmez. Bu ısrarı karşılayacak yönetim şarttır. Bu konuda da Ertuğrul Doğan'ın hakkı ödenemez.
Bakınız, Trabzonspor'un 96'daki travmayı yaşamasının biricik nedeni, o sezonu 13 futbolcuyla götürmesidir. Açılan puan farkına bakmaksızın devre arasında 2 transfer yapılsaydı, Trabzonspor'un şampiyonluğuna kimse engel olamazdı. Hiç unutmam, kaybedilen o şampiyonluğun ardından Başkan Faruk Özak, "Kasamızda (o dönemin parasıyla) 750 milyon var" diyerek övünmüştü.
Hülasa, kasada kalan para hesap edilmişti ama kaçırılan şampiyonlukla (ve ardından gelecek şampiyonluklarla) o paranın kaç katının kaybedildiği hesap edilmemişti.
Organizasyon da her şeyden önce hesap işidir.
***
Trabzonspor sürdürülebilir başarı için şehir takımı olmayı, şehrin (Trabzonluların) takımı olmaya indirgeme yanlışından bütünüyle kurtulmalı.
Bursa'dan Malatya'ya, Diyarbakır'dan Konya'ya kadar her şehirde, en azından o şehrin takımından sonra tutulan ikinci takım olmayı başarmalı... Bu da zor değildir. Tıpkı şampiyonluk gibi organizasyon işidir.
Trabzon'da şampiyonluk kutlamalarında, "Trabzonspor denince akla gelenler" (Eyüp Yusuf, Mehmet Dalman, Kadir Özcan, Dozer Cemil, Özkan Sümer, Eren Bülbül, Kazım Koyuncu) bir bir sayılıyor, taraftarlar da hep bir ağızdan "Burda!" diyorlar ya...
Şampiyonluğu ilan ettikleri maçın ardından da aynı şey yapılsa ve en sonunda da "Trabzonspor'un şampiyon olduğu 2021-22 sezonu denince akla gelen AHMET ÇALIK" diye anons edilse, 40 bin taraftar hep bir ağızdan "Burda" diye haykırsa ne güzel olur değil mi?
Büyüklük sadece şampiyon olmakta değildir, biraz da böyle güzelliklerdedir.
27 Nisan 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
İçlerinden bir kişi çıkmadı
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Aradan onca yıl geçtiği halde içlerinden bir kişi çıkıp da Gezi'de olan bitenin eleştirisini yapmaya hâlâ cesaret etmedi.
"Eleştirel akıl" yoksunluğundan mı "özgüvensizlikten" mi bilmiyorum.
Belki de "mahalle baskısını" göze alamıyorlar!
O dönemde mahalle baskısı yüzünden "özgürlükçü solcu" bir aydının telefonda bana söyledikleri ile ekranda söylediklerinin nasıl taban tabana zıt olduğunu anlatmıştım.
Bugün de mahalle baskısı sürgit devam ediyor.
Bu yüzden CHP'nin neden ve nasıl bu hale geldiği teşrih masasına adamakıllı yatırılamıyor.
Bağımsızlıkçı Atatürkçü aydınlar, Cumhuriyet'i iplemez hale gelen CHP'nin bu denli müstevli işbirlikçiliğine isyan ediyorlar ama CHP sosyolojisinin nasıl zehirlendiğine dair hiçbir şey söylemiyorlar.
CHP'nin HDP'ye her evden bir oy çağrısı yapacak hale gelmesinin en esaslı sosyolojik temelleri Öcalan ile Atatürk posterlerinin yan yana arzı endam ettiği Gezi'de atıldı.
Malum sosyoloji bu tarz işlemlerin sonucunda "köle ahlakıyla" malul hale getirildi.
O kadar ki, "Erdoğan karşıtlığı söz konusu olduğunda her şey teferruata" dönüştürüldü.
Gezi işte bu fecaatin miladıdır.
***
Gezi döneminde sadra şifa hiçbir şey sorulmadı, sorgulanmadı. "Memleketteki tüm Taha Akyollar birdenbire neden bizi öpmeye başladı?" diyen bile çıkmadı.
Akıl ve izan o kadar yele verilmişti ki...
Can Dündar, "Polisler annelerinin kucağından çocukları alıp TOMA'ların önüne atıyorlar, ben de gidip bir TOMA'nın altına yatacağım!" şeklinde pespaye bir yalanı gündüz gözüyle yutturmaya kalkıştı. (Taksim'deki tüm aramalara rağmen hiçbir TOMA'nın altında bulunamamış, bir tatil yöresinde ortaya çıkmıştı.)
Gezi kalkışmasına katılanlardan veya destekleyenlerden hiç kimse de Can Dündar'a "Neden bu iğrenç provokatörlüğü yaptın?" diye sormadı.
Evet, dün hiçbir şey sorulmadı, sorgulanmadı, peki ya bugün?
İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin Gezi olayları davasında Kavala'ya müebbet hapis cezası vermesi üzerine ABD Dışişleri Bakanlığı "derin bir endişe ve hayal kırıklığı" yaşadıklarını neden ilan etti?
İlaç ambargosu yüzünden on binlerce Iraklı çocuğun ölümüne neden olan ABD'yi bir insanın mahkeme kararıyla mahkûmiyeti neden bu kadar endişelendirsin ki?
Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü, söz konusu mahkeme kararı üzerine "Kesinlikle sonuçları olacaktır" diye Türkiye'yi neden tehdit etti?
Çok mu umurlarındaydı Türkiye'de hukuk ve demokrasi?
Bu aziz millete 15 Temmuz gecesi tanklarla ve savaş uçaklarıyla saldırıldığında endişe etmek şöyle dursun ellerini ovuşturmadılar mı?
***
CHP'li Özgür Özel de iş bu emperyalistlerin mahut tehditlerinden aldığı cesaretle Cumhurbaşkanı Erdoğan'ı tehdit ediyor.
Yargı kararını eleştirebilirsin / eleştirebiliriz. Kavala'nın mahkûm edilmesine karşı çıkabilirsin / çıkabiliriz ama yargı kararının üzerinden bu ülkenin Cumhurbaşkanı'nı kimse tehdit edemez.
Hem "yargı bağımsızdır" deyip duruyorlar hem de iktidara geldiklerinde "yargıya" neler yaptıracaklarını dermeyan ediyorlar.
Hrant Dink'in katillerine yardım ve yataklık eden "efendilerine" ne çok benziyorlar.
FETÖ elebaşı söz konusu olduğunda "yargı bağımsızlığından" dem vuruyorlar, sıra Türkiye'ye gelince "yargı bağımsızlığını" unutuveriyorlar.
28 Nisan 2022, Perşembe
SALİH TUNA
O Salih Tuna bizim için kitap yazmış
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
İsmail Küçükkaya, FOX TV'deki programına konuk ettiği CHP Grup Başkanvekili Özgür Özel'e fakirin dünkü yazısından bahisle şöyle sormuş:
"Salih Tuna öteden beri dikkatle takip ettiğim bir isimdir. Diyor ki: 'CHP'li Özgür Özel de bu emperyalistlerin...' (yazısının önceki bölümünde böyle bir bağlantısı var) '...bu emperyalistlerin mahut tehditlerinden aldığı cesaretle Cumhurbaşkanı Erdoğan'ı tehdit ediyor...' (...) Siz Cumhurbaşkanı Erdoğan'ı tehdit mi ediyorsunuz?.."
Cevap çok eğlenceli fakat öncelikle İsmail Küçükkaya'nın söz konusu ettiği yazımın "bağlantısına" kısaca değineyim:
İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin Kavala kararı üzerine Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü, "Kesinlikle sonuçları olacaktır..." şeklinde Türkiye'yi tehdit etmişti. Bu da münferit değildi. Tam aksine, ABD'den AB'ye kadar Batı'dan gelen tepkilerin özeti mesabesindeydi.
Yani, emperyalistler Türk yargısının verdiği bir karardan dolayı Türkiye'ye bedel ödeteceklerini ilan ediyor, bunların içimizdeki yardakçıları ve beşinci kol faaliyeti yürüten bilumum elemanları da anında coşuyor!
Hatta Türk yargısına, "Bunlar haysiyetsiz, bunlar mafya, bunlar çete" diyebilecek kadar tozutuyorlar.
Zaten Batı'ya rağmen, Türkiye'deki Özgür Özel'lerden hiçbirinin tavır geliştirdiği görülmüş şey değildir.
İmdi gelelim iş bu Özgür Özel'in İsmail'in sorusuna verdiği cevaba.
Diyor ki: "O Salih Tuna, her pazar yalandan hepimizin isimlerini anarak CHP'de şu olmuş, CHP'de bu olmuş diye yalan haberler yazıp kitap yazan bir adam..."
CHP Grup Başkanvekilleri hep böyle mi yoksa böylelerinden mi seçiyorlar bilmiyorum?
Benim bildiğim, Engin Özkoç da benzer şeyleri söylemişti.
Hatta, "Gayriciddi üslupla yazılmış, mesnetsiz ve gerçekdışı" iddiasıyla fakiri mahkemeye vereceğini bile ilan etmişti.
İçlerinden aklı başında biri mi uyardı, "İstersen daha fazla kendini rezil etme..." mi dedi anlamadım, mahkemeye vermekten vazgeçti.
Lakin ben yine de ne olur ne olmaz düşüncesiyle, "Kafasını Kaybeden Adam" kitabımın arka kapağına şöyle yazmak zorunda kaldım: "Gayriciddi üslupla yazılmış bu mizahi roman gerçekdışı ve mesnetsizdir. Hiçbir doğruluğu yoktur. Cumhuriyet Halk Partisi'ne yönelik çok açık biçimde olumsuz siyasi algı yaratabilir. Uyarılarıma rağmen olumsuz bir algı oluşursa bunun sorumlusu ben değilim..."
Değerli insan Özgür Özel bir de "Salih Tuna geçmişte FETÖ hakkında ne demiş?.." diye bir şeyler gevelemiş.
Bugün grup başkanvekilliğini yaptığı partisinin FETÖ ile dayanışma içinde olduğuna bakmayıp, FETÖ olarak deşifre edilmeden önceki dönemde Fetullahçılara kimin ne dediğini sorgulayabilir.
Çelişki nihayetinde cibilliyetin göstergesidir, beni ilgilendirmez.
Malum 6'lı masada gırtlağına kadar FETÖ'ye batmışlarla ittifak kuracaksınız, seçim vaatleriniz arasında FETÖ'cüleri serbest bırakmak yer alacak, lideriniz "Cemaat mazlumdur; mazlumları savunmayacağız da kimi savunacağız..." diyecek, FETÖ tapeleriyle sürgit siyaset yapacaksınız, hülasa, FETÖ'nün umudu haline geleceksiniz, sonra da lagaluga edeceksiniz.
Dedim ya cibilliyetiniz beni ilgilendirmez.
Lakin, Salih Tuna'nın bugün de geçmişte de FETÖ hakkında ne düşündüğü, ne dediği bellidir. Terbiyesizliğin lüzumu yok!
FETÖ sitelerinden veya mezhepçi entegristlerin çarpıtma ve manipülasyonlarından hareketle saygısız imalarda bulunmanıza izin vermem.
Bakınız, Ümit Zileli 2009-2011 tarihinde birlikte program yaptığımız dönemden bahisle ne demişti: "Salih Tuna, Fetullah belasının gücünün zirvesinde olduğu bir dönemde, 'Fetullah ve cemaatinin nasıl bir tehdit olduğunu' anlatmış, biz de hayretler içinde dinlemiştik!.." (5 Kasım 2020, Korkusuz)
O değil de Özgür Özel'e "değerli insan", Kılıçdaroğlu'na da "Sevgili Kılıçdaroğlu" diyorum ya yarın öbür gün bir Molla Kasım çıkıp da fakiri sigaya çekmesin.
Hay Allah!
30 Nisan 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Nereye mi gidiyoruz?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Stefan Zweig "Dünün Dünyası" adlı eserinde Almanların karakterinin büyük felakete yol açacağını öngördüğünü ve herkesi uyardığını anlatır.
Ne ki hiçbir uyarısı işe yaramaz, İkinci Dünya Savaşı patlak verir. Zweig o kadar ümitsizliğe kapılır ki 42'de eşiyle (Lotte) birlikte intihar eder.
Oysa mesele Almanların karakteri değil, kapitalizmin karakteridir.
Zira kapitalizmin büyük krizlere karşı pratik önerisi savaştır... İkinci Dünya Savaşı'nın sahici nedenlerini 1929 ekonomik buhranında aramak lazımdır.
Zweig insanların korkunç savaşlarla birbirini yok etmesine karşı "sanatı" çözüm önerisi olarak sunar
Peki "sanat" bu işin altından kalkabilir mi?
İnsanın "yatışmaz yapısına / uyumsuzluğuna" hiç kuşkusuz iyi gelir. Ne ki sanat da her şeyden evvel insanın bu yapısından doğar.
Evet, sanat insanın kendisini tanımasına yardımcı olabilir.
Merhum Nuri Pakdil ustamız bu nedenle "Dostoyevski okumayanlara ehliyet verilmemeli..." demişti.
Gel gör ki, Ukrayna krizinde Dostoyevski bile yasaklanmıştı. Ne müthiş bir "ironi" değil mi? Büyük savaşın önünü açmak için mıntıka temizliği yapılıyormuş gibi.
***
Savaşlara karşı sanatın çare olmaklığına ne kadar hak versek de Wagner - Hitler ilişkisini nereye koyacağımızı bilemeyiz.
Sanat insanın kendini tanımasına yardımcı olur. Fakat kendini tanımak kendini bilmek değildir.
Kendini bilmek Rabb'ini bilmektir. Bunun yegâne yolu da hatırlamaktır.
Doğa unutmaz, her an hatırlar / zikreder.
Allah'ı hatırlayan da doğayla savaşmaz. Kitab-ı Mübin "Onlar ki Allah'ı unuttu, Allah da onlara kendilerini unutturdu..." der.
Kendini unutan insan zalim ve cahillikle malul hale gelir ve doğayla savaşmayı marifet sanır.
Ontolojik uyumsuzluktur bu. Yatay / yapay "ilerlemeden" öte işe yaramaz.
Dikey ve sahici ilerleme, daha doğrusu tekâmül, beşer olmaktan kurtulup "hazreti insan" katına yükselmektir.
***
Stefan Zweig'i umutsuzluğa sürükleyen Almanların karakteriydi, Tarkovski'yi umutsuzluğa sürükleyen ölüm kusan silahların karakteri.
"Çehov'un Silahı" kuralını bilirsiniz.
"İlk bölümde duvara asılı bir tüfek olduğunu söylüyorsanız, ikinci ya da üçüncü bölümde o tüfek patlamalıdır" kuralı işte. Yani, "Şayet ateşlenmeyecekse o silah orada asılı olmamalıdır."
Gerçek hayatta da bu böyledir... Onca nükleer silah boşuna değil. Madem varlar bir gün insanlığın kafasına patlatılacaklar!
Güven duyabileceğimiz hiçbir şey yok. "Yüce insanlık değerleri hakkında" nutuk atanlar nükleer silah yarışında.
Zora düştüklerinde bu silahları kullanmayacaklarının teminatı var mı?
Japonların Pearl Harbor saldırısında (7 Aralık 1941) çok ağır kayıplar veren ABD, Hiroşima ve Nagasaki'ye atom bombası atmadı mı?
Korkunçtur korkunç!..
Marguerite Duras'ın kaleminden Alain Resnais'nın filme aktardığı "Hiroşima Sevgilim"i (Hiroshima Mon Amour, 1959) izlerseniz, atom bombasının ana rahmindeki bebeklere varıncaya kadar insanları nasıl yakıp kavurduğunu görürsünüz.
***
Putin, özetle, "Beni küçük düşürecek bir mağlubiyeti kabul etmem, gerekirse nükleer silah kullanırım..." demeye getiriyor.
ABD ve İngiltere hâlâ kışkırtmaya devam ediyor.
İngiltere Savunma Bakanı Wallace, Putin'in uyarısının kendisini sarsmadığını şöyle ifade etti: "Bizim de güçlü silahlı kuvvetlerimiz ve nükleer caydırıcılığımız var..."
İmdi kapitalist dünya sistemi yandaşı figüran muhaliflere soralım: Nükleer caydırıcılığın pervasızca yarıştırıldığı bu korkunç dönemde barış için sahici gayret gösteren Cumhurbaşkanımız Erdoğan'ın dışında kaç lider var?
O halde "Nereden nereye gidiyoruz?" yollu figüran endişelerle kapitalist dünya sisteminin hedefe koyduğuna vurmayı bırakın.
Üçüncü Dünya Savaşı'na gidiyoruz, agâh olun!
03 Mayıs 2022, Salı
SALİH TUNA
Ulan memleket ne hale geldi be!
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Daha önce anlatmış mıydım, unuttum. Anlatmışsam da ayrıntısına girmemişimdir yoksa unutmazdım.
O halde "bayramlık yazı" niyetine mufassal anlatayım. Siz okuyup gülerken ben de "sosyal mesajımı" vermiş olayım. Sanat sanat için ise, köşe yazısı da toplum içindir, bunu tartışamayız.
Lafın belini daha fazla kırmadan başlayalım:
O yıllarda eve oldukça geç dönüyordum, dönerken de yolumun üzerindeki büfeye uğruyordum. Açık büfe pek bulunmadığından önünde kuyruk oluyordu.
Neyse ki benim vakit sıkıntım yoktu.
Yerel gazetelere varıncaya kadar her çeşit gazete ve derginin yer aldığı büfenin önündeki tezgâhla oyalanıyor, sıramı bekliyordum. E tabi sadece gazete dergi için değil çocuklara çikolata, kendime de sigara almayı hiç ihmal etmiyordum. Sağlıklı günlerimdi, sigarayı içmiyor adeta yiyordum.
Büfeci asık surat değildi, lakin "üzgün" demeyeyim de dertli görünümlü kavruk bir abiydi. Sonradan anladım ki şekli şemaili değil karakteri böyleydi.
Bir gece "Nasıl gidiyor?" diye sordu. Geçiştirmek için "Ne olsun!" dedim. Bundan felaket şekvacı olduğum sonucunu çıkardı. "Bizde de öyle!" dedi.
Sesi kederle doluydu.
Böylece "iletişim" kurmuş olduk. Ne ki, devamı gelmedi. Hiçbir zaman ne adımı sordu, ne de işimi. Kimi zaman (genellikle çok yoğun olduğunda) "iletişimimiz" pantomim düzeyine seyrederdi. Eliyle "Nasıl gidiyor" işareti yapar, ben de kalabalığın arasından "Ne olsun!" yollu el hareketiyle karşılık verirdim.
Yıllarca böyle sürüp gitti.
O vakitler reklam ajansım vardı. İşlerim de gayet iyiydi. Sırf trafikle uğraşmayayım diye bile isteye işten geç dönüyordum. Bu fırsatla da bol bol kitap okuyor, film izliyordum. Günlük politikaya da uzak durmaya çalışıyordum. Haliyle keyfim yerindeydi.
Tamam, ekonomik göstergeler Gezi döneminin hemen öncesi kadar iyi değildi. Ne bileyim, enflasyon yüzde 6'larda, dolar 1.7 bandında falan değildi. Ama yine Erdoğan dönemiydi ve hemen herkes gidişattan memnundu.
Bir gece baktım büfenin önünde sıra yok. "Nasıl gidiyor?" sorusuna fırsat vermeyecek kadar hızlı bir şekilde istediğim şeyleri söyledim. "Tamam!" dedi, fakat benden sonra gelen müşteriyle ilgilendi. Sonra bir sonra gelen müşteriyle, sonra bir sonrakiyle. Anladım ki "Tamam!" dediği, "Bekle!" demekti.
Nihayet sırayı bana getirip, "Nasıl gidiyor?" dedi. Sinirlendim, inadına doğrusunu söyleye karar verdim. "İyi" dedim, "gayet iyi." Dudağının kenarında beliren acı bir gülümsemeyle, "Yok ya yok" dedi, "çok kötü."
Belki de "üzülmekten" zevk alıyordu. Bilmiyorum. Benim anladığım, dertleşmenin dışında "iletişim" yolu bilmiyordu.
Gel zaman git zaman derken alışkanlık yaptı. "Gidip şununla biraz dertleşeyim" demeye başladım. Dertleşmek dediğim de "Nasıl gidiyor? / Ne olsun!" veya "Çok kötü çok! / Hiç sorma!" gibi lakırdılardan ibaretti.
Geçenlerde uğradım, yoktu. Sordum. Yurtdışına gitti dediler.
Anlaşılan "beyin göçü" yaptı vicdansız! Demiyor ki şu adama "Nasıl gidiyor?" diye kim soracak? Şebelek muhalifler de sanıyor ki her gün helva yiyoruz.
Büfecinin eksikliğini çok hissettim. Çok şükür ki geçenlerde yeni birini buldum. Hayır, nerde bulduğumu söylemem, kaybetmekten korkarım.
Şu kadarını söyleyeyim, ilk mektep mezunu ama Ahmet Şık kadar cerbezeli, Taha Akyol kadar hukukun üstünlüğüne bağlı, Levent Gültekin kadar uyanık, Ayşenur Arslan kadar da kültürlü biri.
Her defasında "Bu ülkede hukuk kalmadı!.. Konuşmak yasak, müzik yasak!.. Boğuluyoruz, nefes alamıyoruz!.." diye kaptırıp gidiyor.
Geçen gün, "Ulan memleket ne hale geldi..." diye başlayınca araya girip, "Hiç sorma!" dedim, "Ümraniye'de çöp patladı; 39 kişi öldü 12 kişi de kayboldu."
Anlamadı. "Patlar tabii" dedi, "Özgürlük yok ki, memleket açık hava cezaevine döndü..."
05 Mayıs 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Liyakatli ve kurnaz
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Geçenlerde İmamoğlu'nun arkasında arzı endam eden arkadaşların çıkardığı Davutoğlu-Gül cenahının malum gazetesinde sözde İslamcı, özde Amerikancı entegristlerin de pek hoşuna giden bir haber yer aldı.
Haberi okuyunca...
Gözünüzde S-400'lerin bit kadar değeri kalmıyor!
Dahası, "Eyvah! Türkiye'nin 2.5 milyar doları boşa gitti!" diyorsunuz!
Hayır, şehidin bacısına küfreden o İYİ Partili (L.T.) gibi "Üç tane boruya 2.5 milyar verdiler. Ama kuramayacaklar..." demiyorlar.
Veya...
Sözcü yazarı Yılmaz Özdil biraderimiz gibi "S-400'lerin fişini bile takamazlar..." diye tahfif etmiyorlar.
Öyle olsa, Savunma Bakanı Hulusi Akar gibi, "Türkiye'ye hava saldırısı oldu da mı S-400'leri kullanmadık?" dersiniz olur biter.
Hayır, HDP'li Pervin Buldan gibi "Faşizmin ihtiyacı S-400'dür" iddiasında bulunmuyorlar.
Öyle olsa, "NATO'nun patronu ABD, S-400'leri neden Ukrayna'ya vermemizi istedi peki? Faşizmin ihtiyacını karşılamamız için mi?" cevabını yapıştırırsınız.
Ne Kılıçdaroğlu gibi "S-400'ler neden alındı? Irak mı bize saldıracak?" diyorlar, ne de Meral Akşener gibi "S-400'lerin sarayın korunması için alındığına dair bir duyum aldık..." diyorlar.
Öyle olsa gülüp geçersiniz.
Hayır, "S-400'ler NATO güvenlik konseptiyle uyumsuz, F-16'ları düşman tanımlıyor..." yollu lakırdılar da etmiyorlar.
Bu kadar da Ünal Çeviköz'leşecek halleri yok ya.
Demem o ki, gündüz gözüyle "Rusya'dan aldığımız S-400'ler ABD ile ilişkilerimizi bozuyor!" demiyorlar.
ABD ile ilişkimizi asıl bozanın 15 Temmuz direnişi olduğuna inanan sosyolojiyi hesaba katmayacak kadar şapşal değiller.
Liyakatli ve kurnazlar. (Ve'si fazla aslında.)
Ne mi diyorlar?
Türkiye'nin gururu TB2 SİHA'larımız S-400'lerin aklını aldı diyorlar.
Nasıl mı?
Şöyle:
Bayraktar TB2 SİHA'lar, Kırım'da konuşlanan S-400'lere rağmen "adeta elini kolunu sallayarak" Karadeniz'de 2 adet Rus botu batırmış. Görünen o ki S-400'ler efsaneden ibaretmiş. Pratikte sanıldığı kadar başarılı değilmiş. Omuzdan atılan Stinger füzesi gibi Batı'nın basit silahları karşısında bile çaresiz kalıyormuş. Bütün bunların yeni S-400 üniteleri almayı düşünen Türkiye'nin kararını etkilemesi bekleniyormuş...
Dikkat isterim:
Sevgili Kılıçdaroğlu veya Akşener veya Pervin Buldan veya Yılmaz Özdil gibi kör parmağım gözüne şavullamamış, Türkiye'nin gururu TB2 SİHA'ları, S-400 karşıtlığına kalkan yapmışlar.
Hem de itiraz ettiğinizde, "Ne yani, TB2'ler başarılı değil mi?" diyebilecek kadar sinsi bir şekilde.
Ne diyeceksiniz?
O TB2 SİHA'ları, kendisine karşı şeytanla bile ittifak kuracak kadar hırslandığınız Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın damadı Selçuk Bayraktar yaptı zaten mi diyeceksiniz?
Hızı ve irtifası nedeniyle TB2 gibi SİHA'lara karşı S-400'lerin muadili ABD'nin Patriot'larının da etkisi olmaz mı diyeceksiniz?
Bu liyakatli ve kurnaz arkadaşlarımız şuncacık şeyi bilmedikleri için mi Stinger füzesi gibi Batı'nın basit silahları karşısında bile S-400'lerin başarısız olduğunu söylüyorlar yoksa gazetecilikten başka bir şey mi yapıyorlar?
7 Mayıs 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Pespaye
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Hint asıllı İngiliz yazar Salman Rüşdi'nin 1988'de İngiltere'de yayımlanan "Şeytan Ayetleri" romanı 1993'te (tarihe dikkat isterim) Türkçe'ye çevrileceği ilan edildiğinde kıyametler kopmuştu.
Hiç unutmam, sıra dışı çevirmen ve şair Can Yücel o günlerde kendinden beklenmeyen çok ilginç bir tepki göstermişti.
Ümit Özdağ'ın "Ben finanse ettim" dediği "Sessiz İstila" adlı "filmi" izleyince bu tepki aklıma geldi.
Neden mi?
Anlatacağım. Lakin öncelikle 1993 yılına neden dikkat istediğimi vuzuha kavuşturayım.
Kimilerinin "örtük darbe süreci" tesmiye ettiği bu çok karanlık yılda, MOSSAD'ın PKK bağlantılarını deşifre eden Uğur Mumcu katledildi. İsrail Büyükelçisi, "Öldürülmekten korkmuyor musunuz?" dedikten tam 16 gün sonra.
Fakat günümüz muhaliflerinin o dönemdeki izdüşümleri hemencecik İran'ı suçlu ilan etmişlerdi. Hatta, Mecidiyeköy'de, "Mollalar İran'a!" sloganları atmışlardı.
Uğur Mumcu cinayeti toplumsal fay hatlarının korkunç bir şekilde yırtılmasının miladıydı.
Devam edelim:
Eşref Bitlis'in uçağı 93'te düştü. PKK, Başbağlar katliamını 93'te yaptı. Bingöl-Elazığ karayolunda 33 askerimiz 93'te şehit edildi.
Ve "Şeytan Ayetleri üzerinden oluşturulan 93'teki kaotik ortamda Madımak Oteli katliamı gerçekleşti.
***
Peygamberimize hakaret eden mezkur romanın Türkçeye çevrilmesine milletin kahir ekseriyeti karşı çıkarken, başta "sömürge aydınları" olmak üzere malum çevreler destek veriyordu.
Destek vermek ne ki, kendilerini bu yola adeta adamışlardı.
Can Yücel'den de beklenen buydu.
Ne ki, o herkesi şaşırtmış, mealen şöyle demişti: "Şeytan Ayetleri yasaklansın. Ama içeriği nedeniyle değil, roman sanatına duyulan saygı nedeniyle!"
Ben de "Sessiz İstila"yı izleyince, daha doğrusu maruz kalınca, içeriğinden maada, film sanatına duyduğum saygı nedeniyle çok rahatsız oldum.
***
Suriye politikasına ilk günden itibaren karşı çıkmanın bedelini iftira, hakaret ve tehditlerle ödediğim için "Suriyeli göçmenler" veya "sığınmacılar" hakkında konuşmak istemem.
Suriye'ye "demokrasi" götürmeye kalkışan "stratejik derinlik" dehası Davutoğlu'nun ibret verici sessizliğini izlerken, "Sessiz İstila"ya muttali oldum.
Hangisi daha rahatsız edici, malum sessizlik mi yoksa mahut film mi, doğrusu bilemedim.
Diyeceksiniz ki, sanat filmi veya festival filmi değil, nihayetinde bir propaganda filmi, ne bekliyordun?
Ben de biliyorum: Ev, iş, aş bulmakta zorlanan, hayat pahalılığı yüzünden burnundan soluyan kitlelere mültecileri veya sığınmacıları hedef göstermenin "düzeyi" olmaz.
Yine de propaganda filmi de olsa bir "raconu" vardır.
Böyle pespaye fütüristik kurgu olur mu?
Hülasa, "Sessiz İstila" propagandanın pornosu mesabesinde. Başka bir ifadeyle, zenofobi müptelalarına bir tür bonzai tedarik etme işi.
10 Mayıs 2022, Salı
SALİH TUNA
Fenerbahçe’miz neden kapatıldı?
Panikle aradı, "Şampiyonluğu elimizden alırlar mı?" dedi.
"Almazlar!" dedim, "Neden ve nasıl alsınlar ki, rahat ol..."
Ne desem sakinleşmedi.
Hayır, meczup değildi.
Yaşadığı korkunç bir travmaydı. Şampiyonlukları elinden alınsa ossaat hayatının biteceğine inananlardandı. Yıllar yılı "Trabzonspor'u şampiyon yapmayacaklar!" diyenlerden...
Haksızlığa uğratılmak duygusunun insanda açtığı yaralar kolayından savmaz...
Bu insanlar şampiyonluk kupasını, kaybettiklerine kavuşacakmış gibi mezardaki yakınlarına götürmek istiyorlar. Evlat, kardeş, baba acısını dindirecekmiş gibi.
Mesela, gözü yaşlı bir şehit annesinin en büyük dileği, "Anne Trabzonspor'u şampiyon yapmayacaklar!" diyerek askere gidip şehit düşen oğlunun mezarına şampiyonluk kupasını götürmekti.
***
Bu insanların tüm dünyanın ilgisini çekecek denli görkemli kutlamalar yapmasını nedense malum eşhas çok görüyor.
Şayet Fenerbahçe, Galatasaray veya Beşiktaş 38 yıl şampiyon olmasaydı, bir futbolsever olarak, sırf bu takımların taraftarlarının sevincini görmek için şampiyon olmalarını isterdim.
Fakat bunlar aradan kaç yıl geçerse geçsin Trabzonspor'a yağmurlu havada bile su verilmesini istemiyorlar!
Sadece Trabzonspor'a da değil kendileri dışındaki tüm takımlara karşı tavırları bu!
İstiyorlar ki şampiyonluk malum 3 takım arasında dönsün dolaşsın. Diğer takımlar da mahut yarışta konsomatris mesabesinde vazife görsün.
Değilse, bu hazımsızlık nedir?
Hele "Burada şampiyonluğu kutlayamazlar, biz Trabzon'da kutluyor muyuz?" lakırdısı yok mu?
Bu mantığa göre Beşiktaş, Beşiktaş semtinin dışında, Fenerbahçe de Kadıköy'ün dışına çıkmamalı. Fenerbahçe'miz Kadıköy'e sığar mı?..
Doğrusunu isterseniz, taraftar nerdeyse (hatta hangi ülkedeyse) orada kendi çapında kutlama yapar, ama 3 kişi ama 5 kişi, kime ne?
Ali Koç "Biz Trabzon'da bayrak asamıyoruz, kutlama yapamıyoruz, onlar da İstanbul'da yapamaz" yollu racon kesiyor.
İstanbul'u tekelinde görmek, saçmalıktan öte bir şey. Ne ki biz o tarafa yelken açmayalım.
Trabzon'da Fenerbahçe bayrağı açmak şöyle dursun, Fenerbahçe Spor Kulübü bile kuruldu, haberi yok. Hem de ta 1959'da. Yavuz Selim Stadyumu'nda Trabzon amatör ligdeyken sarı lacivert formalı Fenerbahçe'mizi çok izledim. Hatta Aziz Yıldırım, Trabzon'daki bu Fenerbahçe'ye talep edilmesi halinde maddi destekte bulunacağını söylemişti. Ne ki, bundan 10 yıl mukaddem maddi sıkıntılar ve ilgisizlik nedeniyle Fenerbahçe'miz genel kurul kararıyla kapatıldı.
***
Taraftarlık, rasyonalitenin bittiği yerde başlar. Haliyle, hakikate birlikte ulaşmak mümkün değildir.
Herkesin doğrusu arzularına göre şekillenir. Söz konusu Trabzonspor taraftarlığı olunca arzular "ayrımcılıkla" malul hale geliyor nedense.
Felsefe profesörü Örsan Öymen de bu "ayrımcılığa" dikkat çekerek, Ali Koç'un "Trabzonlu, Trabzonspor taraftarı ve Trabzonspor eski yöneticisi İmamoğlu'nu zorla Fenerbahçeli" yapmaya çalıştığını söylüyor.
Yanlışı var.
Her şeyden evvel zorla Fenerbahçeli gibi olmaya çalışan İmamoğlu'nun kendisiydi.
Sosyoloji belasına Ali Koç'la birlikte sarı lacivertli kaşkol ile arzı endam ediyor, Trabzonspor'dan köşe bucak kaçıyordu.
Dahası, Trabzon'da el altından Trabzonsporluluk yapıyor, İstanbul'da da Fenerbahçe'mize şirinlikler yapmayı ihmal etmiyordu.
Tarzı hep böyleydi.
İstanbul'da belediyeye PKK'lıları alırken, Trabzon'da PKK'nın şehit ettiği Eren Bülbül'ün mezarını ziyaret ediyordu. (Ayşe Bülbül, oğlunun mezarında bunu görmemek için yaylaya çıkmıştı hani.)
O vakitler demiştim: Yok öyle gece kurtla sürüye dalıp gündüz çobanla yas tutmak!
Ali Koç'a da şuncağızı soralım:
İmamoğlu'nun 3 Temmuz sürecinde Samanyolu TV'de söyledikleri ortaya döküldüğünde hiç tınmamıştın, şimdi ne oldu?
11 Mayıs 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Putin neden özür diledi?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Hitler'in Yahudi düşmanlığının kökenleri hakkında o kadar çok şey söylenmiştir ki herkes az çok bir şeyler bilir.
En çok bilinen de Hitler'in "Kavgam" (Mein Kampf) kitabında anlattıklarıdır.
Hülasa edecek olursak...
Hitler, Yahudilerin sahip oldukları ekonomik güç nedeniyle Almanlara ikinci sınıf vatandaş muamelesi yapmalarını kafaya takar.
Silah fabrikalarını elinde bulunduran Yahudilerin Birinci Dünya Savaşı'nda greve gitmelerini de affedilmez bulur.
Dahası, Birinci Dünya Savaşı'nı kaybetmelerini, silaha en çok ihtiyaç duyulan bir dönemde Yahudi işçilerin grev yapması "ihanetine" bağlar.
***
Hitler'in Yahudi düşmanlığının kökenleri üzerine en ilginç iddiayı, Kimberley Cornish "Linz Yahudisi" eseriyle ortaya koymuştur.
Şöyle:
Viyanalı çok zengin bir ailenin homoseksüel oğlu olan filozof Ludwig Wittgenstein ile Adolf Hitler ilk mektepten sınıf arkadaşıdırlar.
Hitler "Kavgam"da sınıf arkadaşının güvenilmez olduğunu söyler: "Realschule'deyken bir Yahudi çocuğu vardı. Ona karşı hepimiz temkinliydik..."
Adolf ile Ludwig'in yaşları da burçları da (Boğa) aynıdır. Zevkleri de benzerdir. İkisi de Wagner sever, ikisi de resim sanatına tutkundur. İkisi de Schopenhauer'e hayrandır.
Kişilikleri de benzerdir.
İkisi de anında heyheylenen, kompleksli çocuklardır. Yani, birbiriyle kıyasıya kapışmaya yatkın iki karakter.
Cornish adı geçen kitabında Adolf'un Ludwig'e "Pis Yahudi!.." diye seslendiğini rivayet eder.
Ve, 20. yüzyılın en büyük katliamının ilkokuldan sınıf arkadaşı bu iki çocuğun kavgasından kaynaklandığını müthiş bir hayretle dile getirir.
***
Rusya Dışişleri Bakanı Lavrov'un Hitler'in Yahudi düşmanlığının kökenleri hakkındaki iddiasını "Linz Yahudisi" müellifinin iddiasından çok daha ilginç buldum.
Geçenlerde bir İtalyan televizyona verdiği röportajda Zelenski'nin Yahudi olduğunu, Hitler'in de Yahudi kökenli olduğunu belirttikten sonra, en şiddetli Yahudi düşmanlarının (antisemit) bizzat Yahudilerden çıktığını dile getirdi.
İsrail Başbakanı Bennett isyan etti. İsrail Dışişleri Bakanı Lapid, Lavrov'un sözlerini affedilmez buldu.
Ne ki Lavrov geri adım atmadı. Hatta, Rusya Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Zaharova, "Tepkilerin tarihi gerçekleri değiştirmeyeceğini" ifade ederek, "İsrailli paralı askerlerin Nazilerin safında savaştığını" söyledi.
Gelgelelim, İsrail Başbakanı Bennett'in ofisinden yapılan açıklamaya göre Rusya Devlet Başkanı Putin telefonla arayıp özür diledi.
Hemen herkes "İşte böyle özür diletirler adama!" yollu tepki vermiştir.
Acaba öyle mi?
Belki de Lavrov'un mesajı, Rusya'yı tüm dünyada itibarsızlaştırmak, yalnızlaştırmak, ablukaya almak ve nihayetinde diz çökertmek isteyen uluslararası Siyonistlereydi ve "Putin'in özrü" bu mesajın hedefini netleştirmekten ibaretti.
Yoksa...
Rusya Dışişleri Bakanı'nın olanca tepkilere rağmen geri adım atmadığı (sözlerini tavzih etme gereği bile duymadığı) yerde, Rusya Devlet Başkanı neden özür dilesin?
12 Mayıs 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Yüce Türk Büyüğü’nün utanç verici hali
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Yazıya oturmadan evvel resmi Twitter hesabına tekrar baktım. Süper Lig'e çıkan Ankaragücü'müzden Kumluca Yağlı Pehlivan Güreşleri'ne kadar her konuda tweet atmış.
AK Parti'yi "eleştirmek" için de maşallah hiçbir fırsatı kaçırmamış.
Liyakati dilinden düşürmüyor ama "eleştirideki" seviyesi, CHP'nin iyi insanı Engin Özkoç'tan biraz hallice.
Kimden mi bahsediyorum?
Profilinde "62., 63., 64. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı" (evet, hâlâ silmemiş, duruyor) "ibaresi" olan Yüce Türk Büyüğü/bilge insan Ahmet Davutoğlu'ndan.
Neden mi yazıya oturmadan hesabına baktım?
Haksızlık yapmaktan korktum!
Ola ki göçmenler veya sığınmacılar konusundaki utanç verici sessizliğine bir tweet'le de olsa son vermiştir, günahına girmeyeyim dedim.
Yazık ki, tık yok!..
***
Yüce Türk Büyüğü'nün hemen her konuda fikirlerini biliyoruz. Ama gündemi işgal eden göçmenler veya sığınmacılar sorunu hakkında ne düşündüğünü bilemiyoruz.
Konuşsa da öğrensek.
Göçmenleri hedef gösteren Ümit Özdağ'a Deutsche Welle elemanı Nevşin Mengü kadar olsun karşı değil mi?
Neden susuyor?
Yoksa Ümit Özdağ'ın İçişleri Bakanı Soylu'ya karşı çirkin tavrı yüreğinin yağlarını mı eritiyor?
Kusura bakmasın ama "stratejik derinliğinin" komplikasyonlarına alabildiğine maruz kaldığımız şu günlerde sessiz kalmaya hiç hakkı yok.
Madem "Bir selam versem Anadolu ayağa kalkar!" diyecek kadar gücü olduğuna inanıyor, ırkçı kışkırtmaya karşı en azından mezkûr gücünün zekâtını vermesi gerekmez mi?
Sorumluluktan neden her daim köşe bucak kaçıyor?
Mesela, AK Parti'nin 2015'te aldığı yüzde 49.5 oya tek başına sahip çıkıyor, ama AK Parti'ye yöneltilen tüm eleştirilerden kendini sıyırıyor.
Hem AK Parti hükümetlerinde 3 dönem başbakanlık yaptığını dercediyor hem de her dönem AK Parti'yi yerden yere vuranlarla kol kola AK Parti'ye demediğini bırakmıyor!
AK Parti'nin yaptığı her doğruyu kendisine, her yanlışı da Cumhurbaşkanı Erdoğan'a yükleyebilir. Sonuçta tıynet meselesidir.
Fakat, malum stratejik derinliğinin vebalinden asla sıyrılamaz.
Suriye konusunda o kadar cevvaldi ki eski Cumhurbaşkanı Gül, "Sen Suriye'nin Dışişleri Bakanı mısın?" diye uyarmak zorunda kalmıştı?
Suriye politikasını hâlâ savunuyorsa çıksın sahiplensin. Kılıçdaroğlu, Akşener, Karamollaoğlu'yla ters düşmekten mi çekiniyor?
Ortada fiilen masa falan kalmadı, bu kadar korkmasın!
Şayet Suriye politikasında yanıldığını kabul ediyorsa çıksın itiraf etsin.
Sıklıkla "Yahu yine yanılmışız arkadaş" diyen Kemal Tahir ustamızın cesaretini bir kez olsun göstersin, "Yanılmışız" desin.
Öyle susmakla olmaz!
Hele ki Suriye politikasına karşı çıkanları, Suriye politikasının komplikasyonlarıyla baş başa bırakmak hiç olmaz.
Hayır yani, ayıp diye bir şey var.
12 Mayıs 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Yüce Türk Büyüğü’nün utanç verici hali
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Yazıya oturmadan evvel resmi Twitter hesabına tekrar baktım. Süper Lig'e çıkan Ankaragücü'müzden Kumluca Yağlı Pehlivan Güreşleri'ne kadar her konuda tweet atmış.
AK Parti'yi "eleştirmek" için de maşallah hiçbir fırsatı kaçırmamış.
Liyakati dilinden düşürmüyor ama "eleştirideki" seviyesi, CHP'nin iyi insanı Engin Özkoç'tan biraz hallice.
Kimden mi bahsediyorum?
Profilinde "62., 63., 64. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı" (evet, hâlâ silmemiş, duruyor) "ibaresi" olan Yüce Türk Büyüğü/bilge insan Ahmet Davutoğlu'ndan.
Neden mi yazıya oturmadan hesabına baktım?
Haksızlık yapmaktan korktum!
Ola ki göçmenler veya sığınmacılar konusundaki utanç verici sessizliğine bir tweet'le de olsa son vermiştir, günahına girmeyeyim dedim.
Yazık ki, tık yok!..
***
Yüce Türk Büyüğü'nün hemen her konuda fikirlerini biliyoruz. Ama gündemi işgal eden göçmenler veya sığınmacılar sorunu hakkında ne düşündüğünü bilemiyoruz.
Konuşsa da öğrensek.
Göçmenleri hedef gösteren Ümit Özdağ'a Deutsche Welle elemanı Nevşin Mengü kadar olsun karşı değil mi?
Neden susuyor?
Yoksa Ümit Özdağ'ın İçişleri Bakanı Soylu'ya karşı çirkin tavrı yüreğinin yağlarını mı eritiyor?
Kusura bakmasın ama "stratejik derinliğinin" komplikasyonlarına alabildiğine maruz kaldığımız şu günlerde sessiz kalmaya hiç hakkı yok.
Madem "Bir selam versem Anadolu ayağa kalkar!" diyecek kadar gücü olduğuna inanıyor, ırkçı kışkırtmaya karşı en azından mezkûr gücünün zekâtını vermesi gerekmez mi?
Sorumluluktan neden her daim köşe bucak kaçıyor?
Mesela, AK Parti'nin 2015'te aldığı yüzde 49.5 oya tek başına sahip çıkıyor, ama AK Parti'ye yöneltilen tüm eleştirilerden kendini sıyırıyor.
Hem AK Parti hükümetlerinde 3 dönem başbakanlık yaptığını dercediyor hem de her dönem AK Parti'yi yerden yere vuranlarla kol kola AK Parti'ye demediğini bırakmıyor!
AK Parti'nin yaptığı her doğruyu kendisine, her yanlışı da Cumhurbaşkanı Erdoğan'a yükleyebilir. Sonuçta tıynet meselesidir.
Fakat, malum stratejik derinliğinin vebalinden asla sıyrılamaz.
Suriye konusunda o kadar cevvaldi ki eski Cumhurbaşkanı Gül, "Sen Suriye'nin Dışişleri Bakanı mısın?" diye uyarmak zorunda kalmıştı?
Suriye politikasını hâlâ savunuyorsa çıksın sahiplensin. Kılıçdaroğlu, Akşener, Karamollaoğlu'yla ters düşmekten mi çekiniyor?
Ortada fiilen masa falan kalmadı, bu kadar korkmasın!
Şayet Suriye politikasında yanıldığını kabul ediyorsa çıksın itiraf etsin.
Sıklıkla "Yahu yine yanılmışız arkadaş" diyen Kemal Tahir ustamızın cesaretini bir kez olsun göstersin, "Yanılmışız" desin.
Öyle susmakla olmaz!
Hele ki Suriye politikasına karşı çıkanları, Suriye politikasının komplikasyonlarıyla baş başa bırakmak hiç olmaz.
Hayır yani, ayıp diye bir şey var.
14 Mayıs 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
İnsan enkazı
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Bu devirde çoğumuz ahlakın, kelime-i şehadetin yanında verilen bedava bir yazılım olduğunu sanıyoruz...
Dünya ahiret kardeşim Gökhan Özcan'ın sözü bu. Geçenlerde bir yerlerde gözüme çarptı.
Gökhan, usta bir yazar/sanatçı olduğu kadar inandığı gibi de yaşamaya çalışan gerçek ve derin bir mümindir. Nihat Genç arkadaşımız tevekkeli "sarışın evliya" dememiştir ona.
Mezkûr sözü eski (2015 tarihli) bir yazısında geçer.
Devamında da şöyle der: "Orta yerde onun bunun haysiyetiyle oynamayı hakkı zannedenler, bunu da taşlarını kendi döşedikleri nevzuhur bir ahlak zemininin üstüne basarak yapıyor (...)Aramızda örgütlenip, dilin afetlerine karşı acil müdahale ekipleri mi oluştursak? Bunu yapmazsak, büyük insanlık yıkımının ardından enkaz kaldırma ekiplerine ihtiyacımız olacak gibi görünüyor!.."
Yazık ki ortalık insan enkazından geçilmiyor!
Sayın Erdoğan, İBB Belediye Başkanı seçilmeden evvel İstanbul çöp dağlarından geçilmiyordu. Çöp kokusundan burnumuzun direği kırılırdı. Geldi ve kısa sürede çöp dağlarını temizledi.
Peki yalanla, iftirayla malul bu "insan enkazını" kim temizleyecek?
Ki, çöp dağlarından çok daha korkunç, çok daha bulaşıcı hastalık yayıyorlar.
***
Daha evvel bir vesileyle dile getirmiştim:
Merhum Erbakan'ın "Önce ahlak ve maneviyat" diskuru ilk gençliğimizde çok tuhafımıza giderdi.
O kadar ki, ne zaman imam hatipli bir öğrenci görsek, "Maneviyat geliyor!" diye kıkır kıkır gülerdik.
Aklımız başımıza geldiğinde anladık, "Önce ahlak ve maneviyat"ın ne demek olduğunu.
Ahlaktan mahrumsan, kelime-i şehadet gırtlağından aşağı geçmez.
Hucurat Suresi ayet 14'te şöyle buyurulur: "Bedeviler, 'İman ettik' dediler. De ki: 'Siz iman etmediniz. Ancak 'Müslüman' olduk deyin. İman sizin kalplerinize girmemiştir..."
Hülasa, ahlak, kelime-i şehadetin eşantiyonu değil, temelidir.
***
Günlük gündelik politika, çoğunlukla yek diğerinin açığını yakalama, kusurunu faş etme üzerinden yürüyora.
Biz hata yaptık diyen de yok, haklının hakkını teslim eden de. Tam aksine, her türlü yalan ve iftirayı mübah görerek saldırmak revaçta.
Oysa ahlaklı olmak her şeyden evvel kendini bilmekle, kendi kusurunu görüp kendinle hesaplaşmakla başlar.
Başkasını utandırmak veya mahcup etmek gayretiyle malul politik atmosfer çokluk insan enkazı üretir.
Politika bu yanıyla felaket ifsat edicidir.
Bir de ifsat edilmeye yatkın kişiliğiniz varsa, "benbenlik" hastalığına düçarsanız, Niyâzî-i Mısrî'nin ifadesiyle, "Dağlar gibi kuşatmışsa benlik günahı seni" eyvah ki ne eyvah!
Enkaza dönüşmekten başka hiçbir şansınız olmaz!
Mesela, politik arenada varlığınızı borçlu olduğunuz lider hakkında dün, "Hiç kimse benim ağzımdan, benim dilimden, benim zihnimden onun aleyhine tek bir söz duymadı, duymayacak" diye kendinizi bağlayıp bugün o liderinizi televizyonlarda tartışmaya davet etme yüzsüzlüğünde bulunabilirsiniz.
Ne diyelim...
Bu dünya imtihan dünyası. Sınavı geçenler olduğu gibi çakılıp kalanlar da olacak.
Dua edelim: Fitne fesat ehlinden, bilmediğinin peşinden gidenden, müfteriden, hak hukuk tanımayandan, dünya nimetleri için envaiçeşit fırıldak çevirenlerden Allah hepimizi muhafaza eylesin.
17 Mayıs 2022, Salı
SALİH TUNA
O ne yapsa sırıtır ya diğeri?
Cumhurbaşkanımız Erdoğan'ın Finlandiya ve İsveç'in NATO üyeliğini veto sinyali, malumunuz tüm dünyada geniş yankı uyandırdı.
Bu aynı zamanda ABD'nin dizayn etmeye çalıştığı "küresel düzene" muhalefet anlamına geliyordu.
"Küresel düzenin" hülasası şudur: ABD "tak" emredecek, diğer ülkeler de "şak" yerine getirecekler.
Sayın Erdoğan daha baştan bu düzene itiraz etmiş oldu.
Finlandiya ve İsveç'in terör örgütlerinin adeta misafirhanesi gibi olduğunu gerekçe göstererek NATO'ya üyeliklerine sıcak bakmadığını ilan etmekle kalmadı.
NATO'nun patronu ABD'nin, binlerce TIR silahla teçhiz ettiği PKK'nın Suriye koluna (YPG'ye) desteğini hatırlatmayı da ihmal etmedi.
Karşılığında...
İsveç Dışişleri Bakanı Linde, "NATO'nun önemli ülkeleri bizim arkamızda. Bizimle ve o ülkelerle iyi geçinmek, Türkiye'nin çıkarına olur..." diye aklı sıra rest çekti.
Zannetti ki Türkiye pusacak, geri adım atacak.
ABD Dışişleri ivedilikle araya girince ("Türkiye o eski Türkiye değil, Erdoğan da tehditlere pabuç bırakmaz" yollu uyarınca) geri adım attılar.
***
Bu konuda muhalefet parti liderlerinden veya kendi gitti adı kaldı yadigâr mesabesindeki 6'lı masadan herhangi bir tepki işittiniz mi?
Halkın yüzde 80'lere varan ABD karşıtı varlığını hesaba katarak, "rüşvet-i kelam" sadedinde de olsa yeri göğü inletmeleri gerekmez miydi?
Bu yazıyı kaleme aldığım sırada baktım, hiçbirinden "tık" yok!
Oysa, hayat pahalılığı ve pandemide olduğu gibi popülizmin dibini bulabilir, muhalefette olmanın "rahatlığıyla" kaptırıp gidebilirlerdi.
Hiçbirinin sırtlarında yumurta küfesi yok nasılsa.
Tamam, "NATO zannedildiği gibi üye ülkelerin koruyucu bir örgütü değil, Amerikan emperyalizminin terör örgütüdür" deyip soğuk savaş yıllarından günümüze süper NATO'nun (Gladyo) işlediği cinayetleri saymalarını beklemiyoruz.
Hiç değilse malum terör örgütlerine yardım ve yataklık yapan ülkelerin NATO'ya üyeliği veto edilmelidir deseler ya!
Kimden korkuyorlar?
İçerde gizli müttefikleri HDP'den, dışarda da NATO'nun patronu ABD'den mi?
Yoksa Erdoğan'ın ABD'ye karşı elinin güçlenmesinden mi çekiniyorlar?
Yani...
"Muhalefetimiz de Türkiye'ye karşı terör örgütlerini destekleyenlerin NATO'ya üye olmasına karşı" diye başlayıp, "ABD'ye, PKK'ya yardımı keseceksiniz!" şartını koşmasından mı çekiniyorlar?
***
Kısa süre önce "Biz NATO'nun bir parçası olarak NATO'nun öngördüğü şekilde çalışmak zorundayız" açıklamasını yapan Kılıçdaroğlu'nun buradan dönüş yapması biraz zor!
Onu da anlamak lazım. Her şeyden evvel kimse inanmaz.
15 Temmuz'dan kısa süre önce "Yoo ben başbakan olacağım" diyen Akşener'i de anlıyorum. Dönemin ABD Dışişleri Bakanı Kerry, 15 Temmuz'dan 2 gün sonra "Türkiye'nin NATO üyeliğinin tehlikede olabileceğini" söylemişti. Haliyle, NATO konusunda "küresel düzene" aykırı lakırdı etmesi, "başbakanlık" hayalini tehlikeye sokabilir.
Babacan'ın NATO konusunda eleştirel yaklaşımı özde değil sözde bile olsa şekli şemailine aykırı. Çok sırıtır. Onu geçelim.
Ya "stratejik derinlik" insanı, yüce bilge Davutoğlu'na ne demeli?
Başbakanlıktan ayrıldığında, "ABD, Ankara'daki adamını kaybetti" manşetini atan Foreign Policy dergisine inat, yalandan da olsa eski günlerdeki gibi "Kimse sabrımızı test etmesin!" diyemez miydi?
18 Mayıs 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Sen sustukça ben hatırlatacağım
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Merhum üstadımız Sezai Karakoç ilk günden uyarmış, "Suriye tuzaktır!" demişti.
Ne zaman mı?
Zaman gazetesinin sinsi bir şekilde Suriye düşmanlığına taş döşediği 2012'lerde.
Üstadın mezkûr konuşmasını sıklıkla hatırlatmıştım.
Önemliydi...
Üstadımız günlük gündelik değil, yüzyıllık projeksiyonla bakıyordu. Mesela, tee 1960'lı yıllarda, Irak'ın Batılılar tarafından işgal edileceğini, Bağdat'ı da yağmalayacaklarını yazmıştı.
Otuz yıl sonra söylediği gibi oldu.
Bağdat'ı nasıl talan ettiklerini, tarihi eserleri nasıl çalıp götürdüklerini gördük. Ve, on binlerce Iraklı çocuğu ilaç ambargosuyla nasıl öldürdüklerini gördük.
***
Sezai Karakoç, İran, Türkiye ve Suriye çatışmasının "tuzak" olduğunu belirttiği söz konusu konuşmasında şöyle diyordu:
"Batı, İslam dünyasına yönelik nihai işgali yapmak ve son darbeyi vurmak peşindedir... Öyle bir işgal ki, bir daha İslam'ın dirilişi vaki olmasın, İslam haritadan silinsin..."
Irak işgalini otuz yıl öncesinden öngören üstadımızın uyarısına kulak verilmeli değil miydi?
En azından, "Ne demek istiyor?" diye üzerinde adamakıllı düşünmek gerekmez miydi?
Tam aksine, düşünmeyi salık verenler gündüz gözüyle linç edildi, kimseciklerin de gıkı çıkmadı.
Suriye'yi sokak sokak bilmekle övünen "stratejik derinlikli allamenin" karanlık "yandaşları" tarafından envaiçeşit iftiraya ve tehdide maruz bırakıldım da ordan biliyorum.
***
Değerli şair ve mütefekkir İsmet Özel de 2013'teki bir konuşmasında şöyle demişti: "İnsanlar 'Beşar Esad, halkını öldürüyormuş da...' falan filan gibi manyakça ifadeleri ciddi ifadeler kabul ettiler... Bunun Ankara'yı, Şam'ı hiç ilgilendirmeyen; tamamen Amerikan hegemonyasının bir planı olduğunu hiç kimse düşünmeden..."
Dikkat isterim:
Beşar Esad'ın iler tutar yanı olmayan eli kanlı bir katil olmaklığı, Suriye'nin "tuzak olduğunu" veya İsmet Bey'in ifadesiyle "Amerikan hegemonyasının bir planı" olduğu gerçeğini değiştirmez.
Şayet Amerikan hegemonyasının bir planı olmasaydı, Dick Cheney'in ulusal güvenlik danışmanı John Hannah, Foreign Policy dergisinde şunu yazmazdı: "Erdoğan'ın, Türk ordusunu, Suriye'de 'süregelen karışıklığı' neticelendirmek için kullanmak istememesine Obama çok bozuldu..."
Bozulmakla da kalmadılar, bedelini ödetmek için MİT TIR'ları kumpasıyla, Erdoğan'ı Lahey'de "savaş suçlusu" olarak yargılamanın zeminini oluşturmaya çalıştılar.
Beşar Esad halkını öldürdü de babası Hafız Esad öldürmedi mi? Hama'da 1982'de en az 20 bin insanı katletti.
Üstelik Hafız Esad döneminin Suriye'si, Öcalan'a yardım ve yataklık ediyor, PKK'nın ideolojik ve örgütsel faaliyetlerine alabildiğine kucak açıyordu. Cemil Bayık'lar, Karayılan'lar bu kucaklarda yetişti...
"Stratejik derinlikli allamenin" Suriye politikasının komplikasyonları göçmenler veya sığınmacılar üzerinden yaşanırken o hâlâ kulağının üzerine yatıyor!
Gündeme gelmek için boş beleş her konuda konuşuyor, hiçbir şey bulamazsa acıklı inşaat iskelesi mizansenlerinde arzı endam ediyor ama Ümit Özdağ'ın provokatif çıkışlarına bile tek kelime etmiyor.
Gerçi NATO konusunda her ikisinde de "tık" yok.
Hay Allah, yollar nerede birleşiyor?
19 Mayıs 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Pistin ortasında oynuyorum
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin eski başkanı Menderes Türel görevdeyken anlatmıştı.
Mealen aktarayım:
Yaşı biraz geçkin bir beyefendi, "Tebrik ederim Başkan" demiş, "sahili harika yapmışsınız!.."
Menderes Bey teşekkür etmeye kalmadan, "Ama size asla oy vermeyeceğim..." diye ilave etmiş.
Antalya'nın AK Partili eski belediye başkanı haliyle merak etmiş:
"Neden peki?"
"Tamam, sahil çok güzel olmuş ama, benim kızım burada bikinisiyle özgürce yürüyebilecek mi?"
"Beyefendi biz şimdiye değin kimin yaşam tarzına ne zaman müdahale etmişiz?"
"Sizi biliyorum, karışmazsınız ama ya sizden sonra gelecek AKP'li belediye başkanları?"
(...............)
AK Partili Menderes Türel geçen seçimde gitti, yerine CHP'li Muhittin Böcek geldi.
Gelgelelim, "modern endişe" baki kaldı; lök gibi duruyor!
Çünkü bundan gayet güzel iş görüyorlar. Söz konusu endişeyi her daim diri tutmak için de sinekten bile yağ çıkartmaya çalışıyorlar.
Atatürk Havalimanı üzerinden kopartmaya çalıştıkları fırtına mesela.
Niyetlerinin dımdızlak ortaya çıkmaması için malumunuz Atatürk'ü maske olarak kullanıyorlar.
Cumhurbaşkanı Erdoğan bunlara dün çok güzel cevap verdi: "Bunların derdi Atatürk'ün ismine sahip çıkmak değil. Eğer gerçekten böyle hassasiyetleri olsaydı, kendilerine 'Mustafa Kemal'in itleri' diyenlerden hesap sorarlardı..."
Şu hale bakar mısınız:
FETÖ yayın organları Samanyolu TV ve Zaman gazetesinin gülü mesabesindeki frankofil bir profesör de, "Atatürk Havaalanı'nın pistlerini kırmak Türkiye'ye ihanettir, hesabı er veya geç sorulacaktır..." dedi, iyi mi?
Sizin anlayacağınız, dün bunlara karşı çıkıyormuş gibi yapan eşhas da bunlarla işbirliği içinde, "modern endişeye" benzin döküyor!
Ama beyhude! Kepazelikleri yanlarına kâr kalıyor sadece.
Dün, "İktidara geldiklerinde bizi kıtır kıtır kesecekler" diyorlardı. Barları, plajları kapatacaklar, otobüslerde harem selamlık uygulayacaklar diye algı oluşturuyorlardı.
En orijinali de sevgili Kılıçdaroğlu'na aitti. "Bunlar lokantaları kapatacaklar!" demişti.
Sonra hepsi birden Erdoğan'a "Diktatör" demeye başladılar. ABD taşeronu örgüt 15 Temmuz'da "Diktatör" dediklerinin katline ferman verdi. Bunların liderleri tankların arasından sıvışırken, kendileri de bankamatiklere koşuştu.
Hep algı peşindeler.
"Bunlar şeriatı getirecekler, müziği yasaklayacaklar!" diyorlardı.
AK Parti'nin en çok oy aldığı illerin biri de Trabzon. Uzun aradan sonra Trabzonspor şampiyon oldu. Kutlamaları herkes gördü. Başörtülüsü başörtüsüzü, genci yaşlısı tekno müzik eşliğinde coşuyor:
"Şu anda kulüpte keyfim yerinde / Arasan da seni duymuyorum / Sanma çekilirim bir kenara / Pistin ortasında oynuyorum..."
Şeriat gelecekti, kemençe de gitti. Şaka bir yana da, Sait Uçar'ın ilacı "yaylalar" yok. Maçkalı Hasan'ın dağları, tayları, bulutları yok. "Fidan boylu yar" bile yok. Varsa yoksa herkesin dilinde "kulüp" var!
Kutlamalarda "ağıt" olması yakışık almaz, biliyorum. Trend diye de bir şey var, biliyorum.
Lakin, Trabzon gibi "muhafazakâr" ağırlıklı bir şehrin, "bir gece kulübünün pistinin ortasında" oynadığını söyleyerek coşması da ne bileyim!..
Bana tuhaf geliyor!
Rahmetli Erkan Ocaklı'nın "Nenen çarık giyerdi bunlari unuttun mi?" türküleriyle büyüdük, belki de ondandır.
21 Mayıs 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Bu akşam mutlaka izleyin
Muhalefetimizin hal-i pürmelali magazin mesabesinde. Sözlerinin herhangi bir bağlayıcılığı da yok, rezil olma ihtimalleri de!
Kılıçdaroğlu'nun zaten hiçbir sözünün anlamı yok. O kadar ki, "Cumhurbaşkanı adayıyım!" dese de bir, demese de!
Sanki etkisiz eleman gibi. Tuhaf ama CHP Genel Başkanı.
Günahını almak istemem, belki de tuhaf olan bizzat CHP'dir. Genel Başkanları, Atatürk Havalimanı park, bahçe yapılsın önerisinde bulunduğunda da hangi tepkiyi vermişlerse, karşı çıktığında da aynı tepkiyi veriyorlar!
Yani, sözlerinden ötürü kendilerini sorumlu hissetmiyorlar.
Haliyle siyaset üretmeleri gerekmiyor.
Algı operatörlerinin 2011'den beri yerleştirmeye çalıştığı "AK Parti mutlak kötülüktür" algısı üzerinden kaptırıp gidiyorlar. İçlerinden herhangi bir Engin Özkoç çıkıp "AKP İstiklal Caddesi'ni Katarlılara sattı" dese hiç sorgulamadan peşine düşerler. O derece!..
***
Muhalefetin 6'lı yuvarlak masa liderlerinden Kılıçdaroğlu ve partisi böyle de diğerleri çok mu farklı?
Ortak özellikleri, Erdoğan ve AK Parti karşıtlığı. (Aynı özellik Biden ABD'sinden PKK'ya, FETÖ'den HDP'ye kadar var.)
Masanın sinsisi Babacan geçen gün, "Kürt sorununun" varlığını kabul etmedikleri iddiasıyla AK Parti ve MHP'yi eleştiriyor, "Peki 6'lı masa kabul etmiş mi?" diye sorulunca da "Bilmiyorum!" cevabını veriyor.
Masanın liyakatlisi (bir ara Türk Kissinger'ı deniyordu) herkes NATO'yu tartışırken ağzını bıçak açmıyor. İnşaat iskelesi şovu yapıyor. (Madem böyle şeyler yapacaktı Tiktok'u ne diye bıraktı anlamadım.)
Yuvarlak 6'lı masadan bir tek Akşener'i eleştiremeyiz. Çünkü onun siyasi bir iddiası yok, direkt "Başbakan" olacak!
CHP'nin İBB Başkanı derseniz baştan sona magazin.
"Vız gelir tırıs gider" diye afra tafra yaptı, sözcüsü Murat Ongun'u "tırıs" gönderdi. Koç hakkındaki tweet'ini de galiba ona yıkmış.
Anlaşılan o ki, sabık sözcüsünün kendisinden habersiz resmi hesabından tweet atabileceğine inanmamızı istiyor.
E tabii, Akşener yüzünde Rabbi Yessir gördüğüne milleti inandırmak isterse, Zülfü Livaneli gibiler de "kurtarıcı" olarak yutturmaya çalışırsa kendisi de o kadarını ister.
Lakin hata üstüne hata yapıyor.
Bir yandan Atatürk'ü rüyasında görmek istediğini söylüyor, bir yandan da "Atatürk 19 Mayıs'ta Samsun'a Pontus soykırımı yapmak için çıktı" diyenlerle yarenlik yapanlara konser verdiriyor.
Neden böyle yapıyor bilmiyorum!
Yunanistan'ı ziyarete gittiğinde, "Atalarını ziyarete geldi" yorumları yapan Yunan medyasına muhalif güruh içinden hiç tepki gelmemişti, belki de buna güvenmiştir.
***
Gelgelelim, büyük resmi görmedikten sonra bütün bunlar magazinden öte anlam taşımaz.
Rahmetli Şaban Teoman Duralı Hocamızın "Çağdaş İngiliz Yahudi Küresel Medeniyeti" kitabı bize her şeyden evvel görmemiz gereken büyük resmi gösterir.
İsmet Özel'in dediği gibi Birinci Dünya Savaşı'nda yenildik "patronumuz" İngiltere oldu, İkinci Dünya Savaşı'na girmedik ama "patronumuz" el değiştirdi; ABD oldu.
Zira dünya sistemi bunu icbar etti.
Değişmeyen şey, ABD ve İngiltere'nin kurduğu kapitalist dünya sistemidir.
Bugün bu sistemi restore etmeye çalışıyorlar. Restorasyon çalışmaları sırasında savaşlar çıkacakmış, milyonlarca insan ölecekmiş, kıtlık/açlık olacakmış ne gam.
Küresel sistemlerine "şirk" koşulmasın yeter ki.
Tarihten günümüze bu sistemi kimler nasıl yönetiyor? Bu sistemde "Para, güç, kontrol..." üçgeni nasıl çalışıyor?..
"Hegemonya Belgeseli" bu akşam saat 23.00'te A Haber'de işte bütün bunları anlatmayı vaat ediyor.
Korkunç sırlar ifşa edilecek.
Mutlaka izleyin, izlettirin.
24 Mayıs 2022, Salı
SALİH TUNA
Yunanistan ile Akşener arasında kaldı
Biliyorsunuz, İP Genel Başkanı Akşener, CHP'li İBB Başkanı İmamoğlu'nu Fatih Sultan Mehmed'e benzetmişti.
Yunan medyası da İmamoğlu'nun İBB seçimlerini kazanmasını, "Megali İdea" coşkusuyla karşılamıştı.
İşin garibi...
Söz konusu belediye seçimleri dolayımında "beka" endişesini gündeme getirenleri tahfif edenler, İmamoğlu'nun İBB Başkanı seçilmesine, İstanbul'u ele geçirmiş gibi sevinen Yunan medyasını görmediler.
Akşener, Fatih Sultan Mehmed'e benzetmekle kalmamış, İmamoğlu'nun yüzünde Rabbi Yessir gördüğünü de söylemişti.
Yunan medyası da İmamoğlu'nun yüzünde ne görmüşse artık, Yunanistan ziyaretini "Atalarının mezarını ziyarete geldi" şeklinde verdi.
Sonuç itibarıyla, İmamoğlu projesi ellerinde patladı...
***
Meral Hanım'ın hesabına göre yüzünde Rabbi Yessir gördüğü ve Fatih Sultan Mehmed katına yükselttiği İmamoğlu cumhurbaşkanı, kendisi de başbakan olacaktı.
Hesabı tutmadı.
Ama "Başbakan olma" inancında herhangi bir değişiklik olmadı.
Geçenlerde bu köşecikte, "Yuvarlak 6'lı masadan bir tek Akşener'i eleştiremeyiz. Çünkü onun siyasi bir iddiası yok, direkt 'başbakan' olacak!" dedim ya, aynen öyle.
Geçen gün de "Bu ülkenin hak edilmiş başbakanı olacağım..." deyiverdi.
"Hak edilmiş" ibaresini yeni ilave etmiş. Anlaşılan o ki, 15 Temmuz darbe girişiminden kısa süre önce dillendirdiği "Başbakan olacağım!" ifadesini restore etme gereği duymuş.
Peki...
Profilinde "62., 63., 64. Türkiye Cumhuriyeti Hükümetleri Başbakanı" yazan (yine silmemiş) 6'lı masa sakinlerinden Davutoğlu'nun yüzüne nasıl bakacak?
Hayır yani, "Hak edilmiş başbakan" vurgusu da ne demek oluyor; Davutoğlu 3 dönem hak etmeden mi "Başbakan" olmuş?
***
Ortada fol yok yumurta yokken (15 Temmuz'dan hemen önce) "Yoo, ben başbakan olacağım!" demişti.
O vakitler Ümit Özdağ İP'in ileri gelenlerindendi. Malumunuz, yakın zamanda ayrıldı.
Yok, Suriyeli sığınmacılar yüzünden değil. O konuda Akşener'le aralarında ihtilaf yok. NATO'ya bağlılık konusu da keza. İP'in programındaki NATO maddesini zaten Ümit Özdağ kaleme almış.
İhtilaf FETÖ konusundan çıkmış. Ümit Özdağ, Akşener'in İP'inden FETÖ iltisaklı unsurları tercih ettiği için istifa ettiğini açıkladı.
Şu hale bakar mısınız:
FETÖ kumpasıyla 5 yıl hapis yatan emekli hâkim albay Ahmet Zeki Üçok da geçen gün Akşener'in İP'ine "tutundu".
Üstelik firardaki tüm FETÖ'cülerin (mealen) "O İP bizim ipimiz" dedikleri halde.
Şaşırdım mı?
Hayır.
Çünkü şaşırma hakkımı Ahmet Zeki Üçok'un S-400'lere karşı çıktığı Halk TV konuşmasında kullanmıştım.
RAND Corporation'ın muhalefetin konsolide edilmesi gerektiğinden askeri okulların müfredatına, askerden askere ilişkiden "askeri müdahalenin" kesin çözüm olduğu hususuna kadar Türkiye'nin içişlerine nasıl müdahale edileceğine dair Pentagon için hazırladığı hacimli raporda, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın S-400'leri almakla Türkiye'yi ABD yörüngesinden çıkardığı dercedilmişti.
Ne diyelim...
Tek başına FETÖ'ye karşı çıkmak, "yörüngeden" çıkmaya yetmiyor demek ki.
25 Mayıs 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Bu formülü uygulasın, seçilir
CHP'nin İBB Başkanı İmamoğlu'nun gözden düşmesindeki "kırılma anı" sorulsa, hemen herkes aynı şeyi söyler.
İstanbul'u sel götürürken Bodrum sefasında olması veya ahali karda kıyamette mahsur kalmışken balık lokantasında ecnebilerle yarenlik etmesi veya habire yolda kalan İETT otobüsleri veya en büyük icraatının "temel atmama töreni" olması veya Fazilet Durağı hakkındaki o tescilli yalanı değil.
Evet, bunların hiçbiri değil.
İttifakla söylenen şu olacaktır: Nagehan Alçı'yı gezisine davet etmesi!..
Nasıl ki iletişim/algı faaliyetiyle İBB Başkanı oldu, aynı yöntemle cumhurbaşkanı olacaktı ama bu sefer evdeki hesap çarşıya uymadı.
Aklı sıra kutuplaşmaya karşı, rövanşist duygulardan uzak, hülasa, herkesle olabilecek kadar ortopedik olduğu algısı üzerinden farkındalık yaratacaktı. Nagehan Alçı nefretine tosladı.
E tabii nefret söylemiyle mankurtlaştırılmış sosyolojiyi suçlayamazdı, her şeyden evvel oturduğu koltuğu onlara borçluydu.
Hatasını da kabul etmedi.
Tam aksine, Woody Allen'ın locadan düştüğünü kabul etmemek için her gösteride locadan atlayan Needleman'ı gibi yaparak, "Abdulkadir Selvi'yi de davet edeceğim" dedi, ama işe yaramadı.
***
İmamoğlu'nun bu saatten sonra dikiş tutması çok zor. Fakat yeniden göze girmesi için tek bir yol vardı, onu da Ali Koç'a kaptırdı.
Nasıl mı?.. Buyurunuz size misal bir kurgu:
ALİ KOÇ: "İletişimci arkadaşlarla konuştum. O programa çıkacağım..."
Üyelerden biri cesaretini toplayıp itiraz eder.
ÜYE 1: "Sayın Başkan, şaka yapıyorsunuz herhalde! O kanalı bizim camia sevmez. Hele o programın daimi konuğu Rasim Ozan Kütahyalı'dan hepimiz nefret ederiz, biliyorsunuz..."
ALİ KOÇ: "Ben de onun için oraya çıkacağım ya!"
Yönetim kurulu üyeleri hayretle birbirlerine bakarlar.
ÜYE 2: "Bağışlayın efendim, ben anlamadım! Şayet istifa etmeyi düşünüyorsanız, kusura bakmayın ama bu hiç şık bir final değil..."
ALİ KOÇ: "Ne münasebet, yerimi daha da sağlamlaştıracağım."
ÜYE 2: "Nasıl olur efendim! Kendisini hapse attıran Zekeriya Öz'e 'Heykeli dikilsin' diyen Rasim'in programına çıktığınız için Aziz Yıldırım sizi tefe koyar!.. Zaten 'Seni affetmem bunu bil, seni bu seyirciyle göndereceğim...' demişti size."
ALİ KOÇ: "Merak etmeyin, bu vesileyle onunla da aram düzelecek!"
Bütün üyeler şok olurlar. Ali Koç devam eder.
ALİ KOÇ: "Rasim, Aziz Yıldırım'a sallayınca, 'Benim olduğum yerde Aziz Yıldırım aleyhinde konuşturmam, adını ağzına besmeleyle alacaksın!' diyeceğim. Sonra da yüklendikçe yükleneceğim. 'Boş konuşuyorsun!' diyeceğim. 'Yine böğürmeye başladın!' diyeceğim. 'Sabun gibisin!' diyeceğim..."
Üyeler dinledikçe keyiflenirler.
Hatta içlerinden biri "Sayın Başkan" dedi, "yanınızda delikli sabun da götürün, sosyal medya bayılır..."
Ali Koç gülerek, "Yok canım, o kadarı da fazla olur" dedi. Hep birlikte güldüler.
***
Sevgili Kılıçdaroğlu da siyaseten gülmek istiyorsa böylesi bir algı faaliyetine ihtiyacı var.
Nagehan ve Rasim'i kaçırdı. Her duruma müsait olduğu için Ertuğrul Özkök olabilir ama Rasim kardeşimiz kadar randıman alamaz.
Eski AKP'li "taze muhalif" birilerini bulup fırça atması lazım.
Aklıma İmamoğlu'nun arkasında poz veren malum ekip geliyor. Ama toplu olmaz, hikâyenin etkisi düşer. İçlerinden sinsiyi, türbansız yazarı, espritüel gevşeği ve ağlak sakallıyı seçsin.
Mesela, içlerinden herhangi bir Taha Akyol, "Hukukun üstünlüğü..." demeye kalmadan, "Hangi hukuk, Kuddusi Okkır'a hapishaneyi teneşir yapan FETÖ hukuku mu?" diyerek ağzının payını versin, bin tane CHP mitinginden daha etkili olmasa ben bir şey bilmiyorum
26 Mayıs 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Terbiyesizlik yapmayacaksın!
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Muhalif olmak bir yanıyla çok daha zordur iktidar olmaktan. Zor olduğu kadar da anlamlı.
Her şeyden evvel içerik / proje üreteceksin. Sahici muhaliflik bunu gerektirir, ötesi karın gurultusudur.
Çözüm yolları bulacak, adamakıllı alternatif ortaya koyacaksın.
Yoksa iktidarı eleştirmek, yanlışlarını ortaya dökmek kolay.
Ne ki bunu bile doğru dürüst yapamıyorsun. Saçma sapan yalanlara, iftiralara tenezzül ediyorsun.
Tamam, anladık; AK Parti'ye karşısın. Cumhurbaşkanı Erdoğan'ı ne yapıp edip iktidardan düşürmek istiyorsun.
ABD Başkanı Biden başta olmak üzere yeryüzünün tüm müstekbirleri de senden yana.
CIA'nın gölge kuruluşu RAND Corporation'ın hazırladığı raporda, Erdoğan'ın düşürülmesi için muhalefet partilerinin konsolide edilmesi gerektiğinin altı çizilmişti.
Sonuçta konsolide oldun, yuvarlak bir masa kurdun.
***
Gelgelelim, pandemi sonrası yaşanan onca ekonomik krize rağmen hâlâ umut olamıyorsun!
Mucize çapında beceriksizlik değilse nedir bu?
Masa kurmuşsun ama herkes ayrı telden çalıyor. Kaç ay geçti bir aday bile çıkaramamışsın.
Bir de utanmadan "Adayımızı açıklayalım da yıpratın deel mi?" diye acınası uyanıklıklar yapıyorsun.
Oysa masanın hal-i pürmelali herkese malum sır mesabesinde:
Kılıçdaroğlu "Adayımız Gül olsun yoksa ben olurum" yollu şantaj yapıyor. Karamollaoğlu anlaşılan bunda sorun görmüyor. Babacan'ın varlık sebebi zaten Gül'ü aday yapmak. Lakin, Akşener, Gül'ü asla kabul etmiyor! Davutoğlu derseniz, sanırım kendisi varken neden aday arandığına hâlâ anlam verebilmiş değil.
Sözde masanın dışında ama özde masanın tam ortasında olan HDP ise, "Sonuçta adayı belirleyecek olan benim!" dercesine peşin satan rahatlığında.
***
Sahici temsil yetenekleri olmadığından mı bilmiyorum, hiçbir eleştiriye tahammülleri yok.
Bir aday çıkarmaktan bile acizler ama her birinin dili pabuç gibi.
Siyasal kültür sahibi muhalif eşhastan biri kendilerine en ufak eleştiri yöneltse, "İktidarın ekmeğine yağ sürmekle" veya "Muhalefete muhalefet etmekle" itham ediyorlar. Şayet ısrar ederse, en hafifi "Saray'ın adamı" diyerek itibarsızlaştırmaya çalışıyorlar.
Hülasa, muhalif cenahta aykırı tek bir ses istemiyorlar.
Dilleri de nasıl zehirli: Asacağız, keseceğiz, acımayacağız, gözyaşınıza bakmayacağız, hesap soracağız, yargılayacağız, Silivri'ye dolduracağız gibi ifadelerle her gün tehditler savuruyorlar.
Sonra da kutuplaşmaktan, ifade özgürlüğünün olmamasından, yargıya müdahaleden şekvacı oluyorlar!
Daha dün marangoz imamdan alınan direktifle yargı kararı verildiği döneme göğsünü siper eden Akşener'leri de bugün "İstibdat" kelimesini dilinden düşürmüyor.
Hiç unutmam: MİT TIR'larına operasyon yapıldığı sırada Cengiz Çandar bir FETÖ kanalında (mealen) şöyle demişti: "Devlet olarak yanlış yaparsan, bir başka devlet de gelir işte böyle ensene biner..."
Bu ülkede tek bir devlet var: Türkiye Cumhuriyeti devleti, başka devlet yok.
İstediğin kadar muhalefet yap, hatta istersen devleti kıyasıya eleştir ama bunu aklından çıkarma.
Yani, "paralel devlet" çıktılarını Meclis kürsülerinden okuduğun günler geride kaldı.
Bu ülkede 15 Temmuz'un yaşandığını unutmayacaksın.
Unutup da, 15 Temmuz gecesi "ölümüne" direnişe liderlik yaparak vatanı işgalden kurtaran Başkumandan'a "Kaçacak!.." diye terbiyesizlik yapmayacaksın!
Adam gibi muhalefet yapacaksın.
28 Mayıs 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Oraya vuruyorsun, ses buradan geliyor!
Sayın Cumhurbaşkanımız "Benim için Miçotakis diye birisi yok" dedi ya, bunlara dert oldu.
En aklıevvelleri, "Biden için de aynı şeyi söyleyebilir misin?" dedi, iyi mi?
Öncelikle, Sayın Erdoğan'ın neden öyle söylediğini kısaca hatırlatalım:
Yunanistan Başbakanı Miçotakis, Başkan Erdoğan'la Türkiye'de yaptığı görüşmenin beklediğinden çok daha olumlu geçtiğini söylemiş, Yunan medyası da bu görüşmeyi "İki lider, iki müttefik gibi görüştü" şeklinde vermişti. Lakin hemen akabinde ABD'yi ziyaret eden Miçotakis ikiyüzlülüğünü kanıtlarcasına, Türkiye'ye F-16'lar verilmesin diye ABD'ye adeta yalvarmıştı. Hülasa, ABD'deki tavrı Türkiye ziyaretindeki tavrını iptal etmişti.
Başkan Erdoğan da kendini mahut şekilde iptal eden Miçotakis'in gözündeki yerini belirtmiş oldu.
Fakat dediğim gibi muhalif güruha dert oldu. Lafa bak: "Biden için de aynı şeyi söyleyebilir misin?"
Bunun, "Yunanistan bize saldırırsa denize dökeriz" denildiğinde, "ABD'yi de denize dökeriz diyebilir misin?" demekten farkı ne?
***
Varsayalım, Yunanistan Türkiye'ye saldırdı ve biz de bu saldırıyı püskürttük, o vakit bu kafa ne diyecek?
"Yunanistan'ı yenmek kolay, ABD'yi yenin de görelim!" mi diyecek?
Fransa'yı püskürtsek "İngiltere'yi de püskürt de görelim", İngiltere'yi püskürtsek "Rusya'yı da püskürt de görelim" diyebilecek kafa bu!
İnsanın "Oğlum siz kimden yanasınız la?" diyesi geliyor.
Bu garabet kafa her daim böyle!
Sayın Erdoğan, Davos'ta Şimon Peres'e "One minute" çektiğinde de derdi bunları almış, peşi sıra arzı endam etmişlerdi. Biri Çin, diğeri Rusya, öteki ABD başkanının adını vererek, "Yiyorsa bunlara da 'One minute' desene!" yollu lakırdılar ediyorlardı.
İçlerinde en kültürlülerinden biri olan eski Yargıtay Başkanı Sami Selçuk da FETÖ'nün Samanyolu kanalında, "Çok bilgili, çok kültürlü" diyerek Şimon Peres'i göklere çıkartırken, Erdoğan'ı "One minute" çıkışından dolayı "Cahil, kültürsüz..." demeye getirerek aşağılamaya çalışmıştı.
O vakit söylemiştim, yineleyeyim:
Binlerce Peres yan yana gelse "Varoluşçu felsefenin" öncü ismi, "Sein und Zeit"in müellifi Heidegger'in bilgi ve kültürüne erişemez. Fakat Heidegger Hitler'e "Eine minute" demedi. Tam aksine, Nazileri destekledi. Nazilere "Eine minute" veya "One minute" diyebilmek bilgili ve kültürlü olmayı değil "adam" olmayı gerektirir.
Yazık, bir türlü adam olmayı beceremiyorlar!
Cumhurbaşkanı Erdoğan "Dünya 5'ten büyüktür" dediğinde de bunlara felaket dert olmuştu. Sanki dersin, BM'de veto hakkı olan ülkelerden biri bunların dedesinindi.
O derece rahatsız olmuşlardı ki, "Dünya 1'den de büyüktür" diyerek aklı sıra "rövanş" almaya çalışanlar bile oldu.
En son olarak da, Sayın Erdoğan NATO üyeliği dolayımında terörü destekleyen İsveç-Finlandiya'ya vurdu, sesi bunların Ünal Çeviköz'lerinden geldi.
Sayın Bahçeli de "Gerekirse çıkarız..." diyerek NATO'ya vurdu, sesi Kılıçdaroğlu'ndan geldi.
Nasıl mı?
Tıpkı "Biden için de aynı şeyi söyleyebilir misin?" diyenler gibi.
Hayır hayır, "İktidar değilsin, sırtında yumurta küfesi yok, madem öyle NATO'dan çıkma teklifini Meclis'e sen getir!" demeyeceğim.
NATO'dan çıkmayı desteklemesi şöyle dursun, Mehmetçiğe kurşun sıkan teröristlere NATO'nun patronunun neden binlerce TIR silah yardımı yaptığını bir kez sorsun kâfi?
31 Mayıs 2022, Salı
SALİH TUNA
Berat Albayrak bunun için mi hedef seçildi?
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Merhume Ayşe Şasa bir defasında "Herkes geleceğe doğru hayal kurar, bense geçmişe doğru" demişti.
Pandemiden sonra bendeki hâl de enikonu böyle.
"Geçmiş zamanın peşindeyim", piyasada işim kalmadı. Geçen gün Akif Emre'yle 81'de kaldığımız evin önünde buldum kendimi. Bir köşede durdum baktım, baktım...
Eskiden de nostalji müptelasıydım ama bu hâl başka!
12 Eylül öncesi henüz 13-15 yaşlarındayken duvara yazdığım "DGM'ler bizi susturamaz" yazısını yıllar sonra görünce çok heyecanlanmıştım. Fakat sırf bu yazıyı görmek için de kalkıp memlekete gitmezdim.
Şimdi öyle mi ya!
"Yaklaşık 30 yıl önce Avrupa'da tiyatro turnesi yaptığımız kimi yerlerdeki duvar yazılarımız hâlâ duruyor mu acaba?" sorusuna cevap bulmak için yurtdışına çıkmak isterim. Evet, sırf bu nedenle; başka hiçbir yeri ne görmek istiyorum ne de merak ediyorum!
***
Her vesileyle düne yolculuk yapıyorum... Garanti BBVA Genel Müdürü Recep Baştuğ birkaç gün evvel bankacılık sektöründe sermaye gelirlerinin yüzde 40'larda, enflasyonun ise yüzde 70'lerde olduğunu, bunun sürdürülebilir olmadığını belirtti ya ben yine düne gittim.
Ahmet Kekeç'le buluşma noktalarımızdan birinde tanık olduğumuz çok ilginç bir "ticari zekâyı" hatırladım.
Anlatacağım fakat öncelikle Garanti BBVA Genel Müdürü'nün ne demek istediğini herkesin anlayacağı bir dille vuzuha kavuşturalım.
Şunu diyor: "Parayı 40 TL'den satıyorum ama bunun bana maliyeti 70 TL, bunu sürdüremem, batarım!.."
Diyebilirsiniz ki "Batsın, daha beter olsun! Hatta, tüm bankaların canı cehenneme!"
Bununla da yetinmez, Brecht'in "Banka kurmanın yanında banka soymak nedir ki?" sözünü de hatırlatabilirsiniz.
Gelgelelim, bankalar batınca sistem de batar, onu ne yapacağız? (Sistem de yerel değil, küresel dünya sistemi. Kapitalist dünya sistemine karşı çıkmak yetmiyor. Küffarın hepsine karşıyız ama önceliklerimiz var. "Denge politikası" da nihayetinde bundan/ilm-i siyasetten neşet etmiyor mu?)
Neyse, "anlatacağıma" döneyim: Ahmet Kekeç'le buluşma noktalarımızdan biri dediğim, kebapçıdan bozma merhum Hüseyin Kartal'ın kitabeviydi.
Bir gün baktık, "Kitaplarda yüzde 80 indirim" yazıyor! "Hüseyin abi tahliye mi ediyorsun?" dedim. "Ne alakası var!" dedi. Ahmet kendine özgü o muzip gülümsemeyle, "Abi yayınevlerinden yüzde kaçla alıyorsun bu kitapları?" dedi. "Değişiyor; yüzde 30, yüzde 40 arasında..." dedi. "Yüzde 50 zararına satıp nasıl kazanacaksın abi?" demeye kalmadı, "Siz anlamazsınız oğlum" diye kestirip attı.
Biz de naçar, "Bize indirimsiz satarsan alırız..." dedik.
Hep birlikte güldük!
Ahmet Kekeç, Hüseyin abimizin vefatının ardından yazdığı yazıda, "Takılmalarımıza katlanırdı. Mukabil takılmalarıyla canımızı sıkardı. Daha doğrusu, 'canımız sıkılmış gibi' yapardık. Oyunumuzu fark edince kızar, içinde 'ulan' geçen cümlelerle saydırırdı" demişti.
İkisi de yok şimdi. Nasıl özlüyorum, anlatamam!
***
Garanti BBVA Genel Müdürü Baştuğ'un mezkûr sözü "uyarıcılık" bakımından bana, İş Bankası Genel Müdürü Bali'nin, "1992'den beri birçok krizi izledim, ben böyle döviz saldırısı görmedim" şeklinde özetleyeceğimiz 2018'deki konuşmasını çağrıştırdı.
Sayın Berat Albayrak bütün bu finans saldırılarını püskürtmüş, bedelini de sistemli bir lince maruz kalarak ödemişti.
Fatih Erbakan'ın da belirttiği gibi onca operasyona ve pandemi koşullarına rağmen yüzde 25'lerde devraldığı enflasyonu yüzde 11 seviyelerinde tutmayı başarmıştı.
Yine hatırlatayım: Babacan döneminde 2010'da 49 milyar dolar, 2011'de 77 milyar dolar, 2012'de 48 milyar dolar, 2013'te 65 milyar dolar cari açık verdik. Berat Albayrak döneminde 2019'da 1.6 milyar CARİ FAZLA verdik. Sadece "cari fazla vermek" bile "harici bedhahların" olanca saldırısını açıklamaya yeter.
Peki, dahili bedhahların yani içerdeki gevşeklerin, kalplerinde hastalık olanların, mürailerin, velhasıl, beyinsizlerin sinsice saldırılarını açıklamaya yeter mi?
.1 Haziran 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Yatacak yeriniz var mı?
Gerçeklerle yalanların bu denli yer değiştirdiği başka bir dönem olmuş mudur acaba?
Hadi "dönemden" vazgeçtim; bir yer, bir yöre var mıdır?
Bizzat tanık olmam da şart değil hani; bir filmde veya oyunda izlemiş miyim? Yahut bir romandan okumuş olabilir miyim?
Birkaç şey aklıma düştü, düşmedi değil, ama bu dönemde idrak ettiğimiz fecaatin yanında lafı bile olmaz.
Hafızamı zorladım zorladım ve nihayet buldum:
Yakup Kadri'nin "Yaban" romanındaki ana karakteri Ahmet Celal'in tanık olduğu köylülerde, gerçeklerle yalanlar bugünküne benzer şekilde yer değiştirmişti.
Şöyle:
Anadolu'daki bu köylülere göre düşman orduları aslında kurtarıcılarmış! Yani, Kraliçe'nin bizi çetelerin elinden kurtarmak için gönderdiği yeşil sarıklı evliyalarmış. Zaten Kraliçe de bizi kurtardıktan sonra Müslüman olacakmış...
Böyle inanıyorlarmış.
İstiklal Savaşı'nda, Mustafa Kemal Paşa'nın yanında düşman ordularına karşı direnenler mi?
Romandan okuyalım: "Hepsi ipten kazıktan kaçmış, kötü kişi imiş... Bütün memleketi haraca kesmişler. Vergiyi, aşarı alır, kendileri yerlermiş..."
Hülasa edecek olursak, bu köylülerin nezdinde işgal orduları kurtarıcı, kurtarıcılar da dolandırıcı-hırsız çetelermiş.
Gerçekler şimdi de bu denli korkunç şekilde tersyüz edilmiyor mu?
CHP Grup Başkanvekili Engin Özkoç'un geçenlerde attığı şu tweet'i bunun örneği değil mi: "Recep Tayyip Erdoğan, 15 Temmuz'da milleti sokağa döküp kendisi saklanırken; CHP Genel Başkanı ve milletvekilleri TBMM'ye gitmek için yola çıkmıştı..."
Hayır, münferit değil. Kılıçdaroğlu da 15 Temmuz'daki "ölümüne" direnişin Başkumandanına, "Kaçacak!.." demedi mi?
Muhalif güruh gerçekleri çarpıtma konusunda topyekûn böyle değil mi?
AK Parti'ye düşman orduları gibi karşı çıkıp da, AK Parti'nin 2011 öncesine, kendi ifadeleriyle "fabrika ayarlarına dönmesine" aşeren başta Davutoğlu olmak üzere bilumum Babacangiller ile ittifak kurmayı, gerçekleri tersyüz etmeden izah etmeleri mümkün mü?
Malumunuz, 2011 öncesinin AK Parti'sini FETÖ de çok özlüyor!
Ki, bu özlenen AK Parti'yi 1 Kasım 2015 seçimlerinin ardından kurmak için dönemin AK Parti Genel Başkanı ve Başbakanı Davutoğlu ile Kılıçdaroğlu arasında "istikşafi" görüşmeler yapılmış, "Erdoğan 2011'den sonra çok değişti" diyen tayfa da "restorasyon süreci" tesmiye ederek alkış tutmuştu.
Uzun lafın kısası, "siyasi cambazlık" marifetiyle AK Parti'yi ruhundan yani Erdoğan'dan kopartmaya çalışmışlardı.
Sayın Erdoğan'a "onursal lider" diyerek ta 2015'lerde devre dışı bırakacaklardı.
Başaramadılar...
Başarıya ulaşamamanın nedenlerinden biri olarak da Berat Albayrak'ı gördüler. O günden itibaren de sistemli bir şekilde ona saldırarak, Cumhurbaşkanımız Erdoğan'la kaim kalenin surlarını yıkmayı hedeflediler.
Sonuç itibarıyla...
Yüzde 25'le devraldığı enflasyonu pandemi koşullarına rağmen yüzde 11'lerde teslim eden Sayın Albayrak en ihtiyaç duyulduğu bugünlerde maalesef yok.
Gerçeği tersyüz ederek matine-suare saldıranların temsilcileri nihayetinde görevlerini yaptılar, yerlerini de buldular. Malum 6'lı masa etrafında, Biden'ların himayesinde siyaset yapacak kadar zillete duçar oldular.
Ya bu saldırılara çanak tutanlar?
Dahili kemirgenler, sinsiler, kalplerinde hastalık olan dedikoducu mürailer, yatacak yeriniz var mı acaba?
2 Haziran 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Bebek sahilinde durdum...
Her şeyin temeli adalet. Allah adildir ve adil olanları sever. Bu "kıymet hükmümüz" de kimsenin paşa gönlüne bırakılamaz, "evrensel hukukla" kaimdir.
Haliyle, adalet konusunda eleştiri kimden gelirse gelsin ihtimam gösterilmeli, haklı eleştirilerin gereği de behemehal yerine getirilmelidir.
Malumunuz, geç gelen adalet, adalet değildir. Adaletin olmadığı yerde sadece zulüm vardır. Gelir adaleti de buna dahildir. Biliyorum, zengini daha da zengin yapan küresel kapitalist finans sistemi, doğası itibarıyla buna engeldir.
Lakin, biz elimizden geleni yapmakla mükellefiz.
En büyük adaletsizlik de gerçekleri çarpıtmak, tersyüz etmektir. Gerçeklerin algılara mahkûm edilmesine göz yummaktır.
Dün bu köşecikte dilim döndüğünce anlatmaya çalışmıştım:
Gerçekleri tersyüz etmenin sonu hainleri kahraman, kahramanları da hain görmektir.
***
28 Şubat sürecinde Fadime Şahin'li algı kampanyaları üzerinden "dindarlar" baskılandı. "Atatürkçülük" ve "laiklik" adına yaz aylarında çocukların Kuran öğrenmeleri yasaklandı. O derece ileri gittiler ki adı lazım değil bir paşa, içinde "ezan" ve "şehadet" kavramları geçiyor diye İstiklal Marşı'mıza dil uzattı.
Dönemin genelkurmay başkanının dediğine göre 28 Şubat bin yıl sürecekti, ne oldu?
FETÖ, 28 Şubat'ın millette açtığı yaraları araçsallaştırarak çok geçmeden işbaşı yapmadı mı?
Yoksa millete rağmen Genelkurmay Başkanı Org. Başbuğ'un eline kelepçe vurabilirler miydi?
Dikkatle bakın, bir daha bakın; 28 Şubat'ın gizli elleriyle FETÖ'nün ellerinin aynı merkezde birleştiğini görürsünüz.
Sonuç itibarıyla, 28 Şubat'ta "Atatürkçü sosyoloji" ne kadar kullanılmışsa, FETÖ'nün arzı endam ettiği dönemde de "dindar sosyoloji" o kadar kullanılmıştır.
***
Başkan Erdoğan'a dindarların "Amerikancı İslam" adına kullanılmasına engel olduğu için yapmadıkları kalmadı.
Her şeye rağmen boyun eğmedi, direndi ve FETÖ'yü devletten temizledi. Yaşar Nuri Öztürk'ün ifadesiyle, "Ondan başka hiç kimse bu temizliği yapamazdı..."
Peki, "Atatürkçü sosyolojinin" müstevliler adına kullanılmasına kim engel olacak?
Attila İlhan merhum, "Mustafa Kemal'in baş özelliği" demişti, "Batı'ya karşı olmak, antiemperyalist olmaktı. Yavaş yavaş Atatürkçülük değiştirildi. Batı'ya karşı olmaktan, antiemperyalist olmaktan çıkarıldı, laiklik taraftarı olmak oldu..."
Bu aziz millet, Gladyo'yu, Cumhurbaşkanımız Erdoğan önderliğinde 15 Temmuz'da püskürtünce, Atatürkçülük bu sefer "laiklik taraftarı" olmaktan da çıkartılıp Erdoğan düşmanlığına indirgendi.
"Atatürkçülük" böylece Gül veya Karamollaoğlu veya Davutoğlu veya Babacan'la ve hatta FETÖ ve PKK'nın siyasi uzantılarıyla (en azından hedef birliğinde) uyumlu hale getirilmiş oldu.
Bu durumdan rahatsızlığını dile getiren "yurtsever Atatürkçüleri" de, AKP'li olmakla itham ederek marjinalleştirmeye çalışıyorlar.
Bugüne değin "endişeli muhafazakârlar" ile "endişeli modernler" birbirlerine karşı kullanılarak "operasyon" çekildi.
Artık vaziyet değişti: Her iki taraf birbirine karşı değil, aynı anda ve yan yana kullanılmak isteniyor.
Göçmenler üzerinden yapılmak istenen budur.
Baksanıza; "Bu beden benim. Nerde, nasıl, kiminle, ne şekilde; sana ne Tayyip!" diyenlere destek veren endişeli modernlerin, Bebek sahili dolayımında bir tek "Din elden gidiyor!" demedikleri kaldı.
31 Mart Vakası misali, "Şeriat isteriz!.." diye yürüseler, tam olacak!
04 Haziran 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
‘Siyasi sürtük’
Güney sınırımızda 17 bin küsur hektarlık tarıma elverişli alanın mayınla döşenmiş olduğunu kamuoyu 2009'da öğrendi.
Yani, Suriye sınırımıza 1950'lerde döşenen mayınların varlığından yaklaşık 60 yıl sonra haberdar olduk.
Birdenbire Türkiye'nin gündemine getirilmişti...
Hayır, şimdiki gibi kıtlıktan bahseden de yoktu. Yine de onca verimli arazi neden atıl kalsın düşüncesiyle herkes hayra yordu.
Önce "Mayın haritası yok" denildi, sonra da TSK'nın elinde bu mayınları çıkartacak teçhizatın olmadığı dile getirildi.
Kimsecikler gizli bir planın devreye sokulduğundan kuşkulanmadı.
Ne zamanki mayınları patlatmak karşılığında bu arazilerin 40 yıllığına İsrail'e verileceği konuşulmaya başlandı, tek tük sorgulayanlar çıktı. O da İsrail'in tescilli "olağan şüpheli" olmaklığı bakımından.
Sonra ne mi oldu?
FETÖ'nün Zaman gazetesi dış politika yazarları durduk yere Suriye'yi hedefe koymaya başladılar. Ne zaman mı? Henüz Arap Baharı adını verdikleri "operasyon" (nedense) BAE veya Suudi Arabistan gibi ülkeleri pas geçerek, petrol kuyusu açar gibi Suriye'de "demokrasi üretme" sevdasına başlamadan bir yıl önce.
Ardından da Davutoğlu'nun "stratejik derinlikli" dış politikası arzı endam etti.
Sonra mı?.. Suriye sorununun komplikasyonlarını hep birlikte yaşıyoruz işte
Bugünden bakınca, mayın temizleme muhabbetinin hiç de masum olmadığını görüyoruz. (Suriye'nin "tuzak" olduğunu merhum üstadımız Sezai Karakoç ve Akif Emre'yle birlikte 2012'den itibaren dile getirdim. Karşılığında da Davutoğlu'nun profesyonel "yandaşlarının" hakaret ve tehditlerine maruz kaldım. Bu yazıdan sonra da kendilerine yakışanı yapacaklardır.)
Demem o ki, son günlerde göçmenler üzerinden yapılanlar, 2009'da mayın temizlemeyle başlayan sinsi planın son aşaması mesabesindedir.
Herkes agâh olsun, bunun sonu toplumsal afettir.
***
Peki, Suriye'yi başımıza bela eden Davutoğlu ne yapıyor?
Ne yapacak, göçmen sorununun iktidara vereceğini umduğu zarardan kazanacağı "hasılatı" bekliyor.
Bunun için de siyasi kariyerini borçlu olduğu Cumhurbaşkanımız Erdoğan'a "saygısızlık" yarışında rol kapmaya çalışıyor.
Şu ettiği lafa bakın: "Edep ya hu! Sen bu ülkenin cumhurbaşkanı olarak nasıl kendi vatandaşına hakaret edebilirsin? Hadi ilim, irfan eksik diyelim; bizim inancımızın temeli nezakettir, nezaket!.."
Sayın Davutoğlu, "Köprüye eşinin adını versin, millet üzerinden geçsin" şeklinde bir haysiyetsizliğe maruz kalsaydı nasıl bir "nezaket" gösterirdi, bilmiyorum.
Benim bildiğim şudur: Bolu'da Tanju Özcan'ın "halkına sürtük" diyerek yaptığı zavallı çarpıtmanın aynısını Davutoğlu da "vatandaşa hakaret" diyerek yapıyor.
Sizin anlayacağınız, biz ondan Yunanistan'daki üsler veya NATO hususunda açıklama beklerken, o Tanju Özcan'la "çarpıtma" yarışına giriyor!..
Davutoğlu'nu incitmek istemem. Gerçi Tanju Özcan ile aynı cümle içinde yer vermem yeterince incitici olmuştur.
Başkan Erdoğan, eşkıya ve terörist olarak nitelendirdiği, caminin içinde bira içip etrafı pisletenlere "sürtük" dedi. Gezi'de vandallık yapmayan hiç kimsenin üzerine alınacağı bir durum yok.
Ne yani, müstevlilere kuyruk sallayan söz konusu vandallara, Necip Fazıl'ın "fikir fahişesi" ifadesinden mülhem "siyasi sürtük" deseydi...
"Hiç kimse benim ağzımdan, benim dilimden, benim zihnimden Cumhurbaşkanı'mız aleyhine tek bir söz duymadı, duymayacak..." şeklindeki sözlerini hatırlatıp, "Efendim size siyasi sürtük diyor" yollu çarpıtanlara, "Ne alakası var kardeşim, ben vandallık mı yaptım, camide içki mi içtim?" demeyecek, üzerine mi alınacaktı?
07 Haziran 2022, Salı
SALİH TUNA
Muhalif Dönergeci
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Çok ilginç, çok çarpıcı bir zamazingo icat ettiler. Başarılarını inkâr edemeyiz.
"Çağın buluşu" deseler yeridir, o derece.
Öyle müthiş bir şey ki, ilk mektep mezunu bile olsan, Oxford'dan mezunmuş gibi hava atabiliyorsun!
Hayatında ortalama bir kitabı sonuna kadar okumamış, kayda değer bir film veya oyun izlememiş de olsan çok bilgili, çok kültürlü, çok aydınlanmış sayılabiliyorsun!
Hiçbir şey üzerinde iki dakika düşünmesen bile anında filozof katına çıkabiliyorsun!
Diyelim ki mafyasın veya organize suç örgütü liderisin, söz konusu zamazingo sayesinde her sözün "aforizma" değerinde terennüm edilebiliyor!
Gerçekten çok acayip bir şey!..
Namussuzsan anında namusluya dönüşebiliyorsun! Şerefsizsen şerefli, onursuzsan onurlu, namertsen mert, korkaksan yiğit, cahilsen âlim, salaksan zeki, hırsızsan dürüst (ila ahir) olabiliyorsun.
Tıpkı Erke Dönergeci gibi bir şey. Enerji girdisi olmadan sonsuz enerji üreten bir zamazingo vardı ya hani; "Yüzyılın buluşu" sloganıyla 2006'da ilan etmişlerdi.
İşte ona benziyor.
Erke Dönergeci bilime / fiziğe aykırı olsa da dönemin Başbakanı Erdoğan'a zarar vereceğini düşünen dönemin muhalifleri tarafından coşkuyla karşılanmıştı.
Ne ki, dönemin muhalifleri biraz (hadi saf demeyeyim) naif insanlardı.
Bir de, arkalarında profesyonel ajanslar, algı operatörleri yoktu.
Dahasını isterseniz, ABD ve AB bile yanlarında değildi.
Haliyle şappadak maskara oldular. Bebeler bile Erke Dönergeci'ni dalgaya aldılar.
Günümüz muhalifleri saf değil, acayip kurnaz. Hem de yıpratılamasın diye cumhurbaşkanı adaylarını açıklamayacak kadar.
Çok da zekiler, bir bakışta hayat pahalılığını görebiliyorlar. Hiçbir şey de gözlerinden kaçmıyor, akaryakıta zam mı geldi, dolar mı yükseldi, anında fark ediyorlar.
Farkına varmakla da kalmayıp, "Ülke ne hale geldi, yandık, bittik, tükendik..." diye kaptırıp gidebiliyorlar.
Değişik yetenekleri var.
Mesela, gündüz "Yoga Eskişehir'de yasak edildi, Akepe şeriatı getiriyor!.." diyorlar; akşam da Bebek sahilindeki rezaletten hareketle, "Akepe yüzünden din elden gitti!.." demeye getiriyorlar.
Özgüvenleri de akıl almaz. Herkesi sersem bir tek kendilerini akıllı sanıyorlar.
Cumhur İttifakı'na karşı Türkiye'nin açık düşmanlarıyla bile ittifak kurmayı makul ve mantıklı buluyorlar, ama Türkiye'nin düşmanlarına karşı Cumhur İttifakı'nın desteklenmesine akıl sır erdiremiyorlar.
8 Haziran 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Son Güzel Adam
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Tüm irtibat telleri kopsa, muhabbet bitse, sokak çeşmeleri hiç akmasa, tek fert tek fertle kaynaşmasa, sokaklar yalnızlıktan çatlasa, göğe açılan tüm kapılar viran olsa, yağmur yağmaz olsa, kanadı kırık leylekler bile bu şehri terk etse yine de bir umut vardı.
Mevlâna İdris'in varlığı böyle bir şeydi benim için.
Umut gibi.
Kardeşi Salih'ten durumunun iyiye gittiği müjdesini almış, selam göndermiştim. Aynı gecenin sabahında da vefat haberini aldım!
Öyle sarsıldım ki, umudum tükenmiş hissettim.
"Satranç Dersleri" şairi merhum İlhami Çiçek, "Umut kesilmiyorsa dostlarım / kesip / barikatlar kurarak kangrenli gövdemizden / şurda güneşe ne kaldı..." demişti.
Mademki güneş var...
Kangrenli gövdemiz ağır bir yara daha alsa da, güneşe bakmaktan gözlerimiz yosun tutsa da, umut da var demekti.
***
Mevlâna İdris bir defasında, "Yılları unutuyorum, ânlar derinleşiyor..." demişti.
Yılı unuttum, ânlardan bir ândı.
Birdenbire, "Hadi Sezai Abi'yi ziyarete gidelim üstat..." demişti.
Yağmurlu bir akşam yola çıkmıştık.
Biliyordum; Sezai Karakoç bazen saatlerce konuşmazdı. Mevlâna İdris kardeşim de hep sükût dururdu. Adeta "sükût suretinde" yaşardı. "İkisi de susarsa, ne yapacağım!" diye kara kara düşünmüş, "Ben de susarım o zaman..." kararına varmıştım. Kararımdan haberi yoktu. Susma egzersizi yapmak için de yol boyunca hiç konuşmamıştım. Neyse ki Sezai Abi o akşam doyumsuz bir konuşma yapmıştı.
Bir başka ân da aramış, metnini yazdığı Nuri Pakdil belgeselinde konuşmamı istemişti.
Sevgili dostum İbrahim Sadri'nin seslendirdiği mezkûr belgesel şöyle başlıyordu: "Bazı insanlar konuştuklarından ibarettir; bazı insanlar sustuklarından. Her iki eylemi de aynı ustalık ve büyüklükte gerçekleştirenler vardır bir de. Onlar azın azıdır..."
Mevlâna İdris tastamam onlardandı.
Yani, azın da azıydı.
Belki de onun için vefat haberini aldığımda umudumun tükendiğini hissetmiştim.
***
Bazen kaybolur, gittiği şehirlerden bulduğu nimetlerle dönerdi. Çekirdek, şeker, salatalık, bitki çayı, kitap, ne varsa.
"Bunu denemelisin üstat" diyerek ikram eder, nerden bulup aldığını da söylemeyi ihmal etmezdi.
Bazen Efendim, bazen Üstat, bazen Hazret, bazen Adamım, çokluk da "Bayım" diye hitap ederdi.
Şiirleri ve çocuk kitaplarının yanı sıra o müthiş nezaketiyle, uzun susuşlarıyla, sessiz sakin konuşmasıyla, kara siyasaya ve dünyanın iğvasına karşı dimdik duruşuyla müstesna bir insandı.
Ahir zaman dervişiydi. Yedi Güzel Adam'dan mülhem söyleyecek olursam, Son Güzel Adam'dı.
Gitti... Çok üzgünüm, çok!
Onun ifadesiyle, "İçimin bayrağı yarıya indi..."
"Allah'ın gülleri onunla olsun." Melekler yoldaşı olsun, mekânı cennet, makamı âli olsun, sonsuz rahmet olsun.
Bu köşe yazısını aşağıdaki linke tıklayarak sesli bir şekilde dinleyebilirsiniz
11 Haziran 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Mezhepsiz
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Hakikatin hatırını her zaman her şeyin üstünde tutmak gerektiğini her fırsatta dile getirmeye çalıştım.
Eleştirel mesafe kaybolduğunda her şeyden evvel "hakikate" körleşme başlar.
Yanlışa yanlış demezseniz, doğruya doğru demenizin de kıymeti kalmaz.
Allah korusun, "Bu hükümet dünyanın en doğru işini bile yapsa bizim bunu takdir edecek halimiz yok..." diyen CHP'li Engin Altay'ın tersyüz edilmiş haline dönüşürsünüz de haberiniz olmaz.
Gelgelelim...
Hükümete karşı en ufak eleştiri yönelttiğimizde "muhalif güruh" tarafından anında "hedef" gösteriliyoruz, onu ne yapacağız?!
Hayır, şaka yapmıyorum.
Şaşırdığınızı biliyorum, lakin gerçek bu.
Geçenlerde Sayın Berat Albayrak'ın yüzde 25'lerde aldığı enflasyonu onca olumsuz koşullara rağmen yüzde 11'lerde tutmayı başardığını belirttikten sonra, Babacan döneminde milyarlarca dolar cari açık verirken, Albayrak döneminde cari fazla verdiğimizi dile getirdim... Muhalif medya, "Sabah grubundan Nebati'ye üstü kapalı eleştiri" veya "Sabah'tan Nebati'ye operasyon..." şeklinde manipülasyon faaliyetine girişmekte hiç gecikmedi.
En masumu bu, ötesini varın siz hesap edin.
Bu operasyon çocuklarının, bugünlerde ekonomik durumun kötülüğünden şekvacıymış gibi yapmalarına bakmayın sakın. Daha düne kadar yabancı yatırımcıya, "Türkiye'ye yatırım yapmayın" çağrıları yapan bunlardı.
"Organize kötülükten" başka marifetleri yok.
Hem iktidarı eleştirmeyeni "yandaş" diye itibarsızlaştırmaya çalışıyorlar, hem de en ufak eleştiriyi "organize kötülüklerine" meze yapıyorlar.
Hülasa, bir taşla kuş sürüsü vuruyorlar.
Tamam, kış kışlığını puşt puştluğunu yapacak da, "AK Parti içinden taraftar buluyorlar" ya işte o koyuyor adama!
Tırnak içindeki ifadeyi gazetemiz yazarlarından Okan Müderrisoğlu'nun geçen günkü yazısından aldım.
Şöyle yazmıştı: "Albayrak'ın, değişen dünya dinamiklerini gözeten, ekonomi politikalarında esnek dönüşümü içeren, etkin koordinasyona dayalı, kur oynaklığına ve yüksek faize karşı tedbirli uygulamaları, bir türlü içselleştirilmedi. Ekonomi politiğine direnen çevreler, maalesef AK Parti'den de taraftar bularak, 'Berat Albayrak giderse işler düzelir!' tezini alttan alta işledi..."
Doğrusunu isterseniz, "Taraftar mı buluyorlar?" yoksa "İçerdekileriyle ortaklaşa mı hareket ediyorlar?" bilmiyorum.
Bildiğim şudur:
Bu "mezhepsizler" muhalefet partilerine eleştiri getiren "muhalifleri" de benzer muameleye tabi tutuyorlar.
Ya "Muhalefete muhalefet yapmak" ya da "Akepe'nin ekmeğine yağ sürmekle" itham ediyorlar!
Kendileri gibi olmadıkça, bu "mezhepsizlerin" şerlerinden kurtulmanın imkân ve ihtimali yok.
("Mezhepsiz" dediğim, Anadolu'da kullanıldığı üzre "vicdansız, cibilliyetsiz" anlamında, etimolojik anlamda değil. Bir aklıevvel çıkıp da, "Hz. Peygamber döneminde mezhep mi vardı?" demesin.)
Bu "mezhepsizler" son günlerde Kılıçdaroğlu'nun mezhebi üzerinden "siyasi analizler" yapıyorlar.
Merdan Yanardağ'larının şu dediğine bakın: "Kılıçdaroğlu aday olursa Alevi kimliği üzerinden yıkıcı bir kampanya yürütecekler..."
Sonuç?
Kılıçdaroğlu aday olmasın!..
Peki, sonuç itibarıyla aynı şeyi Akşener'in bir milletvekili söyleyince neden bin kez özür dilemek zorunda kadı?
Birine alkış, diğerine "yuh" neden?
14 Haziran 2022, Salı
SALİH TUNA
‘Şu Atatürk’ü gömün!’
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
CHP'nin eski milletvekili Barış Yarkadaş veya CHP'de vaktiyle Parti Meclisi (PM) üyeliği yapan Enver Aysever gibileri "özgür gazeteci" tesmiye ederlerken, bizim gibi hiçbir partiye üye olmayanlara "yandaş" diyorlar.
Elan CHP Milletvekili Tuncay Özkan bugün gazeteciliğe dönsün, "özgür gazetecilerin" önde gidenlerinden sayılmazsa ben bir şey bilmiyorum.
CHP Grup Başkanvekili Engin Özkoç mu?..
Onun milletvekilliğinden ayrılması ve hatta gazeteci olması bile gerekmez. "Ben gazeteciyim" desin, anında "özgür gazeteci" ilan ederler.
"Özgür gazeteciler" arasında Levent Gültekin adında "taze muhalif" bir fenomen var.
Ki, "önlenemez yükselişi" acayip baş döndürücü.
O kadar ki, "yandaş" dedikleri medyada yıllarca "müşteri temsilciliği" yapmıştı; muhaliflerin arasına katılır katılmaz anında "filozof" katına yükseldi.
Oysa biz bu" başarıyı" Dücane Cündioğlu biraderimizden bekliyorduk. "Yandaş köşe yazarlığını" bıraktığına göre galiba muhaliflerin Derrida'sı veya Deleuze'ü olacak dedik, o gitti muhaliflerin "Facebook duvar yazıcısı" oldu.
Ne diyelim, sağlık olsun.
***
İş bu Levent Gültekin'in CHP yandaşı Halk TV'deki programına son verilince, Kılıçdaroğlu arayıp "çok üzgün" olduğunu söylemiş.
Bunca yılın "yandaşıyız" böyle alaka görmedik!..
Peki, Yılmaz Özdil arkadaşımız gazetesinden kovulsaydı, Kılıçdaroğlu aynı şekilde "üzülür" müydü?
Levent Gültekin üzerinden Abdullah Gül'e mesaj göndermek gibi bir "sıkıntısı" olmasaydı, onca işin arasında Levent'e de "üzülmeye" fırsat bulamazdı. Fırsat bulsa, televizyon kanallarına (Halk TV'ye) söyler, söz konusu program devam ederdi.
Gelgelelim, Yılmaz Özdil'in başına benzer şey gelse Kılıçdaroğlu'nun üzülmesine ihtiyacı yok.
Çünkü onun çarşaflı okurları var!..
Geçenlerde bir televizyon kanalında bizzat kendisi anlattı. Zaten başkası anlatsa, "Yılmaz'a iftira atıyorlar!.." derdim.
Şöyle: "Mustafa Kemal" kitabı milyon duvarını aşınca, dünyanın birçok ülkesinden gazeteciler imza günlerini takip etmeye başlamışlar. Amerikalı bir gazeteci de "Ben de gelmek istiyorum!" demiş, "Ama küçük muhafazakâr bir yere gittiğinizde bana haber verin..."
Amerikalı gazetecinin dediğini yapmışlar...
Yılmaz Özdil'in demesine göre, "Tabii yine inanılmaz, kilometreleri bulan imza kuyruğu vardı..."
AK Parti'nin belediye seçimlerini silme kazandığı bir ilçede kilometreleri bulan kitap kuyruğu ha?
E hani AK Partililer okumazdı lan?
Gülmeniz bittiyse, devam edelim: Kilometreyi bulan bu imza kuyruğuna katılıp gelen bir karı koca varmış. Adam imammış, kadın kara çarşaflı; Mustafa Kemal kitabını almaya gelmişler. Kucaklarında da bebekleri varmış... Bebeğin adı, Mustafa Kemal'miş...
Amerikalı gazeteci bunu mizansen zannetmiş... Neden mi?.. "Çünkü" diyor Yılmaz, "Amerikalı gazetecinin bile kafasında öyle bir algı yaratılmış ki başörtülü insanlar bunların demirbaşıdır. Öyle değil. Toplumu bölmeye çalışıyorlar ama başaramadıklarını Anadolu'ya çıkan herkes görüyor..."
İyi de güzel de, yıllar yılı resmi bayramlarda, "kara çarşafları" yırtarak içinden "modern, çağdaş Türk kadını" çıkarma mizansenlerini, "Atatürk devrimlerinin" simgesi olarak kim pazarladı?
AK Parti'ye, 14 Mart 2008'de, sırf başörtüsüne özgürlük istedi diye, "Laikliğe karşı fiillerin odağı haline geldiği" iddiasıyla kapatılma davası açılmadı mı ve alayınız bunu desteklemediniz mi?
Madem AK Partili ilçede Mustafa Kemal kitabı için kilometrelerce kuyruklar oluşmuş, "Yaşa Mustafa Kemal Paşa Yaşa" diye İzmir Marşı okuyanları neden AK Parti karşıtı gibi göstermeye çalışarak kutuplaştırmanın kralını yapıyorsunuz?
Atatürk mezarından kalkıp gelse, "Benim cephelerde savaştığım müstevliler neden sizi destekliyor?" dese, "Gömün şu Atatürk'ü, bize dirisi değil ölüsü lazım!" dersiniz.
Bırakın bu işleri.
15 Haziran 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Başkanlık sisteminin zararı
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Bolu Belediye Başkanları Tanju Özcan'ı kesin ihraç istemiyle disipline sevk etme kararından dolayı CHP'yi tebrik ediyorum.
Gerçek maksatları ne olursa olsun fark etmez.
Değil mi ki Tanju Özcan kadınlara karşı o yüz kızartıcı hayâsızlıkları yaptı, müstahaktır.
Bu kararından ötürü CHP'yi gerçekten alkışlıyorum.
Peki...
"Bağımsız gazeteci" cakası satan köşe yazarlarından herhangi birinin şimdiye değin AK Parti'nin herhangi bir icraatını "alkışladığını" gördünüz mü?
"Bu hükümet dünyanın en doğru işini bile yapsa bizim bunu takdir edecek halimiz yok..." diyen Engin Altay'dan farkları ne peki?
Pardon, bir farkları var: Engin Altay CHP Grup Başkanvekili, bunlar "bağımsız gazeteci".
***
Berat Albayrak'ın 2017'de Enerji Bakanı'yken, "Envanterimize alacağımız kendi sondaj gemilerimizle, denizlerimizde petrol ve doğalgaz arama faaliyetlerine odaklandık" dediğinde burun kıvırdıkları proje gerçekleşti.
Karadeniz'deki 540 milyar metreküp doğalgazın karaya çıkarılması için Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın katılımıyla geçen gün gerçekleşen törende ilk borular döşendi.
İmdi soralım: Türkiye'nin 25 yıllık enerji ihtiyacını karşılayacak bu dev icraatı bunların içinden takdir eden bir Allah'ın kulu çıktı mı?
Çıkmaz.
Çünkü, kendi elleriyle mankurtlaştırdıkları sosyolojinin tepkisini göze alamazlar.
Halbuki, aydının biricik vasfı özgüven ve cesarettir.
"Siyasi konsomatrislik" yapandan aydın olmaz.
***
"Başkanlık sisteminin" en büyük zararı nedir diye sorsanız, "Her önüne gelenin başkanlığa yeşillenmesi..." derim.
Tanju Özcan bile Kılıçdaroğlu'na nazire yaparcasına, cumhurbaşkanı adaylığını dillendirmişti.
Mansur Yavaş ve İmamoğlu'nu zaten bu sevda bitirdi.
Bunların o çok "bağımsız gazetecilerine" sorarsanız, Nagehan Alçı'yı otobüsüne almakla İmamoğlu kendini bitirdi.
Sayın Erdoğan'ın Başbakan ve AK Parti Genel Başkanı yaptığı Davutoğlu'yla veya yıllarca Bakan yaptığı Babacan'la aynı masa etrafında ittifak kurması Kılıçdaroğlu'nu bitirmiyor, ama bir zamanlar AK Parti'yi savunan bir kadın gazeteciyi otobüsüne alınca İmamoğlu bitiyor, öyle mi?
Madem öyle, PKK'nın siyasi ayağıyla örtük ittifak kurmak veya Demirtaş'la sabah kahvaltısı muhabbetinden söz etmek Akşener'i neden bitirmiyor?
Akşener de maşallah, Haldun Taner'in Keşanlı Ali Destanı'ndaki "Politikacının şarkısı" gibi. "Müntehibi evvel / Müntehibi sâni / Kulunuz / Sekiz devre / İzmir Milletvekili..." diye başlar ya, onu diyorum.
DYP'den milletvekili ve Tansu Çiller'in İçişleri Bakanlığı'ndan AK Parti'nin kuruluş aşamasına, MHP milletvekilliğinden İP Genel Başkanlığı'na kadar tastamam "folklorik siyaset" figürü.
Mezkûr "Politikacının şarkısı" şöyle nihayete erer: "Ya ya işte böyle efendim / Darwin bir şey demiş ya hani / İnsanın ceddi maymundur diye / Palavra / İnsan kedi sulbündendir / İnsanın ceddi kedi / Neden mi dersiniz / Dört ayak üstü düştüğünden belli..."
Akşener de 15 Temmuz öncesinden itibaren "Ben başbakan olacağım" deyip duruyordu. Davutoğlu rezil olduğu Malatya gezisinde "Ben başbakan olacağım" dediğine göre Akşener sanırım, başkan olmaya gözünü dikmiş.
Kediler hem dört ayak üstüne düşer hem de nankör olurlar.
Grup kursun diye bir sürü Engin Özkoç'u hediye eden Kılıçdaroğlu'nun kuyusunu nasıl sinsice kazmaya başladığını da yarın anlatırım.
Şimdilik şu kadarını söyleyeyim:
Sen de boşuna kostaklandın İmamoğlu. Akşener kendi yüzünde görmeye başladı Rabbi Yessir'i.
16 Haziran 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Akşener müthiş zekâ
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Günün birinde herhangi bir "arşiv faresi" serlevhamızdan hareketle, "Akşener yandaşıydı" demez umarım.
"İroni" belasından böyle şeyler başıma çok geldi de, ondan söylüyorum.
Akıllandım mı peki?
Nerdeee!...
Doğrusunu isterseniz, "akıllanmak" da istemiyorum...
İçkimiz yok, kumarımız yok, şurda bir "ironi" zevkimiz var; "operasyon çocukları" yüzünden ondan da vazgeçecek değilim.
Kaldı ki, dangalaklar üzerinde işlem yapmak için "operasyon çocuklarının" bahaneye ihtiyaçları yok. Yalan dolan/ fabrikasyon ürünleri piyasada nasıl kapışılıyor görüyorsunuz.
Bu arada kaynamasın: Akşener gerçekten çok zeki bir siyasetçi.
(Not: Gülenler veya inanmayanlar burada ayrılabilirler. Biz "ciddi" okurlarla devam edeceğiz.)
***
İP Genel Başkanı Akşener her şeyden evvel 6'lı yuvarlak masayı avucunun içine almış oynatıyor.
O kadar da açıktan oynuyor ki, bir tek "Sizinle oynayacağım!.." demediği kaldı.
Kendi kontenjanından 6'lı masaya dahil ettiği DP lideri Gültekin Uysal marifetiyle akıllarını nasıl almıştı biliyorsunuz.
Cumhurbaşkanı adayı ölçütünü, "20 yıllık AK Parti döneminde sorumluluğa ortak olmamış olmak!" şeklinde açıklamıştı hani.
Yani, Gültekin Uysal'a attırdığı bu tek taşla adeta kuş katliamı yapmıştı.
Davutoğlu, Babacan değil sadece; Kılıçdaroğlu ve Karamollaoğlu'nun bir önceki cumhurbaşkanlığı seçiminde "çatı adayı" yapmak istedikleri Abdullah Gül'ü de böylece devre dışı bırakmıştı.
Zaten esas hedef Gül'dü.
Sonradan yapılan, "Biz onları kastetmedik" yollu açıklamalar, tarz-ı siyasetinin gereğiydi.
Tıpkı, partisinden bir milletvekilinin, Kılıçdaroğlu'nun Alevi olmasının seçilmesine engel olacağına dair açıklamasının ardından, Akşener'in özür dilemesi gibi.
Ümit Özdağ, "Akşener'den izinsiz hiçbir milletvekili böyle bir açıklama yapamaz..." demişti.
İP'i birlikte kurdular; Akşener'i Özdağ'dan daha iyi tanıyacak değiliz.
***
Uzun lafın kısası, Meral Hanım yaman çıktı. Abdullah Gül'ü, AK Parti mazisinden bitirdi, Kılıçdaroğlu'nu "Alevilik" üzerinden.
Bana sorarsanız, Ekrem İmamoğlu'nu da bitiren odur!
Geçen gün, "Sayın Erdoğan alsın seçim kararını. Diyelim ki aldı, üç ay sonra seçim var. Biz de pazartesi adayımızı açıklayalım..." demedi mi?
Kendi ağzıyla itiraf etti işte: Cumhurbaşkanı adaylarının "raf ömrü" veya "yıpratılma ömrü" üç ay.
Madem öyle İmamoğlu'nun günahı neydi?
Fatih Sultan Mehmed diyerek, yüzünde Rabbi Yessir gördüğünü söyleyerek aylar öncesinden neden onu öne sürdü?
Neden olacak, harcansın diye!
Sizin anlayacağınız, Ekrem Bey'i de zaafından vurdu. Zira, İBB Başkanı seçildiği günden beri gözünü cumhurbaşkanlığına diktiğini biliyordu.
Hülasa, meydan Akşener'e kaldı.
Gözün aydın Emre Uslu, Meral Hanım'dan cumhurbaşkanı adaylığını açıklamasını bekliyordun, az kaldı.
18 Haziran 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Zavallı
"Yoldaşını yolda bırakan bir lider olarak tarihe geçeceksiniz. Sayın Ecevit'i nasıl bıraktığınızı herkes biliyor... Sayın Erdoğan'ı da buradan uyarıyorum: Yakın bir zamanda aynı kundakçılığı şu anki Cumhur İttifakı'na yaparsa hiç şaşırmayın!.."
Bunları Davutoğlu söylüyor.
Kime mi?
"Yoldaşını yolda bırakan bir lider olarak tarihe geçeceksiniz" ifadesine bakıp da kendisine söylüyor sanmayın.
Bahçeli'ye söylüyor!
Evet, MHP Genel Başkanı Bahçeli, DSP Genel Başkanı Ecevit'le içinde ANAP'ın da yer aldığı 1999'dan 2002'ye kadar süren "ANASOL-M" tesmiye edilen koalisyon hükümeti kurdular.
Yani koalisyon ortaklığı yaptılar, "yoldaşlık" değil.
"Yoldaşlık" her şeyden evvel aynı parti içinde olur, farklı parti liderleri arasında değil.
Söz konusu konuşmasının devamında, kendisine "mandacı" diyen Bahçeli'ye, "Mandacı ortağı..." şeklinde karşılık veriyor.
Yani, Cumhurbaşkanımız Erdoğan'a "mandacı" diyecek kadar kendini kaybediyor!..
Bir de, Erdoğan'ı uyarıyor!..
Neymiş?..
Bahçeli, Cumhur İttifakı'na ihanet edebilirmiş!
Dikkat isterim:
Kendisini siyaset arenasına çıkaran, Dışişleri Bakanı, ardından AK Parti Genel Başkanı ve Başbakan yapan Sayın Erdoğan'a ihanet eden biri söylüyor bunu!
"Nefsimi ayaklar altına alırım, bir faninin terk etmeyeceği düşünülen her makamı elimin tersiyle iterim ama asla bu kutlu AK Parti hareketindeki hiçbir dava arkadaşımın kalbini kırmam... Hiç kimse benim ağzımdan, benim dilimden, benim zihnimden Cumhurbaşkanımız Erdoğan aleyhine tek bir söz duymadı, duymayacak..." diyerek vefa sözü veren biri.
Nereden bakarsanız bakın, ortada çok acıklı bir fenomen var.
Galiba "narsistik özelliği" kendinin farkında olmasına engel oluyor.
Tüm anketlerde yüzde 1'i bile bulamayan oy potansiyeline rağmen, Kasım 2015'te AK Parti'nin aldığı 49.5 oyun kendisine verildiğini gündüz gözüyle iddia etmesi, kendinin farkında olmadığının en bariz kanıtlarından biri.
Lakin...
Sayın Bahçeli'ye demediğini bırakmadıktan sonra, (protestolara maruz kalacağını bile bile) Bahçeli'nin memleketi Osmaniye'yi ziyaret etmesi, sadece kendinin farkında olmamasıyla açıklanamaz.
Soru şudur:
Acaba kendinin farkında olmadığını herkesin fark etmesini mi istiyor?
Başkalarını bilmem ama, Malatya gezisinde gördüğü onca tepkinin ardından saygıdeğer eşiyle birlikte Osmaniye'ye yaptığı ziyarette esnaftan gördüğü tepki bende müthiş bir acıma hissi uyandırdı.
Kim bilir, belki de acıma duygularımızın devreye girmesini istiyor!
"Bana haksızlık yaptılar, kıymetimi bilemediler..." yollu "eziklenmelerin" sonucu gitgide kendini acındırmaktan zevk almaya dönüşür.
Eyvah ki, "merhamet arsızı" olmanın sonu yoktur.
O kadar hüzün müptelası olursun ki dudağına yapışan o iğreti gülümseme, içine akan gözyaşlarının maskesinin göstergesi olur sadece.
Sayın Davutoğlu, Babis Makridis'in Zavallı (Pity) filmini izlesin, ne demek istediğimi anlar.
21 Haziran 2022, Salı
SALİH TUNA
Sinsican ve nafile dünyası
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
"Çağdaşlaşmayı" yıllar yılı "Batılılaşmak" diye yutturmaya çalışan dangalaklar İngiltere'de erkeklerin eşlerini 1900'lara kadar pazarda satmasıyla ilgili sosyal medyada yer alan haberden rahatsız olmuşlar.
Oysa "Muasır Uygarlık Düzeyi"nde daha beter örnekler var.
Örneğin, İsviçre'de 1960'lara kadar çocuklar pazarda satılıyordu. Hatta 2013'te İsviçre bundan ötürü özür dilemişti.
Serlevhamızın bunlarla alakası var mı?
Yok!..
Her şeyden evvel burası ne İngiltere ne de İsviçre. Üstelik, 20. yüzyıl çoktan geçti, 21. yüzyılı idrak ediyoruz. Kaldı ki, Sinsican dediğim ne çocuk, ne kadın. Yani, (o vakitler oralarda olsaydı da) satsan satılmaz, alsan alınmazdı.
Lakin...
Abdullah Gül bir şekilde onu AK Parti'ye "sattı" demeyeyim de montajladı. Tıpkı "yüce Türk büyüğü" Davutoğlu gibi.
Sinsican'ın kim olduğunu hâlâ söktüremeyen var mı?
Türkiye ekonomisini yönetmek için "sömürge valisi" edasıyla Meclis'ten bir gecede bilmem kaç yasa çıkartan Kemal Derviş'in tilmizi işte.
Evet, bildiniz, Babacan.
Bizzat kendi ağzıyla henüz AK Parti'deyken, 2018'de cumhurbaşkanlığı seçiminde Sayın Gül'ü desteklediğini, aday olması için CHP, Akşener'in İP'i ve PKK'nın siyasi ayağıyla gizli gizli masaya oturduğunu itiraf ettiğini, hülasa, Erdoğan'ın arkasından iş çevirdiğini, "Görünür değildim ama tam göbeğindeydim" ifadesiyle faş etmişti.
Fakir de "Bundan kelli benim gözümde Babacan bir sıfattır" demiştim. Babacangiller arasında Davutoğlu'nu da saymıştım.
Diğerleriyle karışmaması için Babacan'a bundan sonra izninizle Sinsican diyeceğim.
Kılıçdaroğlu'nun dediğine göre 6'lı yuvarlak masa ittifakının ekonomi programını Sinsican hazırlıyormuş.
Marifeti ne mi?
Tekrar olacak ama galiba bazı sersem sepet kafalara "çakmak" şart:
Sinsican, ekonomiyi yönettiği 2010'da 49 milyar dolar, 2011'de 77 milyar dolar, 2012'de 48 milyar dolar, 2013'te 65 milyar dolar cari açık verdik.
Ekonomik kırılganlıklarımızın temelinde bu cari açıklar vardır.
Buna mukabil, harici ve dahili bedhahların organize bir şekilde saldırdığı Berat Albayrak döneminde 1.6 milyar dolar CARİ FAZLA vermiştik.
İş bu Sinsican bir televizyon kanalında, "Erdoğan'ın 6'lı masayı anlaması, zihin dünyasında bunu kavraması mümkün değil..." demiş.
Merhum Nejat Uygur'un "Anlayan anladı" sözünden mülhem söyleyecek olursak, 6'lı masayı da, +1'ine kadar anlayan anladı.
ABD Başkanı Biden, 6'lı masayı anlamasaydı Erdoğan'a karşı destekler miydi?
Sadece Biden da değil, tüm Türkiye düşmanları 6'lı yuvarlak masayı kavradı; Yunanistan hariç değil.
FETÖ ve PKK 6 + 1'li masayı anlamamış olsaydı yegâne umutları haline gelir miydi?
Gelgelelim...
Benim zihin dünyamın da anlamakta zorluk çektiği bir şeycik var:
Bank Asya'ya ekonomik katkı sağlamak için birilerinin para bulup yatırmaları FETÖ'cü olmalarına karine sayıldı da, Bank Asya'yı kurtarmak için Ziraat Bankası'na satmaya çalışanlara neden kimse hiçbir şey sormadı?
22 Haziran 2022, Çarşamba
SALİH TUNA
Adamı yediler doymadılar
Sesli dinlemek için tıklayınız.
00:00
00:00
Tüm Sesli Haberler
Türkiye'de pek konuşulmadı, oysa herkesten çok biz konuşmalıydık, biz konuşmalıyız bu sahtekârlığı.
Çünkü hemen her konuda maruz kaldığımız budur. Batı'nın o çirkin, o karanlık yüzüdür.
Julian Assange davası maskelerini bir kez daha düşürdü; dımdızlak ortaya çıktı gerçek yüzleri.
İfade özgürlüğü, hukuk ve demokrasinin "cahili hegemonyanın" gerçek yüzünün maskelerinden ibaret olduğunu herkes gördü.
Çin Dışişleri Bakanı Vang Venbin geçen gün ABD ve İngiltere'nin basın özgürlüğü konusunda ne kadar ikiyüzlü bir yaklaşım içinde olduğunu Julian Assange davasının bir ayna gibi yansıttığını söyledi.
Haksız mı?
ABD ve İngiltere nezdinde başka ülkeleri ifşa etmek "basın özgürlüğü" kapsamında değerlendirilirken, kendi ülkelerini ifşa etmek suç addedilmiyor mu?
Basın özgürlüğünü kısıtlayan devletler "otoriter" tesmiye edilirken, kendi devletleri basın özgürlüğüne engel olunca "demokrat" sayılmıyor mu?
Kendi sırlarını ifşa edenlere "hain" derlerken, başka devletlerin sırlarını ifşa edenlere "kahraman" demiyorlar mı?
***
ABD "terörist" ilan ettiklerine yargısız infaz yapmakta, "devlet terörü" uygulamakta hiçbir sakınca görmüyor.
"Terörist" dedikleri başka bir devletin üst düzey komutanı olsa bile durum değişmiyor.
Bunun en son örneği Kasım Süleymani cinayetidir.
Gelgelim, Türkiye'nin "terörist" dediği kim varsa, "kahramanmış" gibi kucak açıyorlar.
Mesela, Hrant Dink'in katili FETÖ elebaşına yardım ve yataklık yapmayı sürdürüyorlar hâlâ.
Hepsinden geçtim, ABD Başkanı Biden, Can Dündar'ın oğluna, "Senin baban bir kahraman" dememiş miydi?
Neydi kahramanlığı Can'cığın?
Elemanın bu eylemi, "devlet sırrını" faş etmek dahi olsa, sömürgeciler ve bilumum sömürge aydınları tarafından "basın özgürlüğü" çerçevesinde takdirle karşılanmadı mı?
İmdi soralım:
Can Dündar kahraman da Julian Assange neden hain?
Sadece bu soru bile "cahili hegemonyanın" ve destekçilerinin sahtekârlığını dermeyan etmeye yeter!
***
ABD'nin hain ilan ettiği Wikileaks'in kurucusu Julian Assange'a yapmadıkları zulüm kalmadı. Cinsel taciz iftiralarıyla başladılar, mahpus damına atarak çürüttüler.
Hırslarını alamamış olacaklar ki, İngiltere ABD'ye iadesine karar verdi. Hem de CIA'nın yıllardır suikast planları yaptığı belgelerle sabit olduğu halde.
Suçu ne mi?
ABD'nin Irak ve Afganistan'da işlediği insanlık suçlarını deşifre etmek.
Kaynağı da Chelsea Manning adlı Amerikalı bir kadın asker. Bu kadın asker, 2010'da Irak'tayken bu belgeleri Julian Assange'a ilettiği gerekçesiyle şu an Amerika'da hapiste zaten.
Demem o ki, DEAŞ veya FETÖ gibi bir örgüt değil kaynağı. Herhangi bir terör örgütünün amacına hizmet etmemiş yani.
Türkiye Cumhuriyeti'ni uluslararası toplum nezdinde mahkûm ettirmek için MİT TIR'ları kumpasını gerçekleştiren FETÖ gibi bir örgüte, Can Dündar gibi medya üzerinden "hizmet" vermiş değil.
23 Haziran 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Muhalif dostların yol ayrımı
Ormanda alevler daha yükselmeden başlıyorlar, "Akepe otel yapacak..." yaygarasına.
Halbuki, Anayasa'nın 169. Maddesi'ne göre değil otel veya konut, "yanan yerlerde başka çeşit tarım ve hayvancılık" dahi yapılamaz.
Ya ne yapılır?
İlgili madde gayet açık ve net: "Yanan ormanların yerinde yeni orman yetiştirilir (...) Bütün ormanların gözetimi devlete aittir."
Nitekim böyle de olmuştur... Yanan yerlere dikilen ağaçların görüntülerini Orman Genel Müdürlüğü yayımladı.
Lakin öyle kötücül zihniyetle baş başayız ki...
Yunanistan maazallah İstanbul'a iki bomba atsa, "Akepe müteahhitlerine inşaat alanı açıyor!" derler!
***
Sanki dersin FETÖ'nün Cevheri'sinin hık demiş burnundan düşmüşler gibi. Öyle külyutmaz, öyle kurnaz, öyle fabrikatörler!
Hiç kuşkunuz olmasın, Türkiye fiili saldırıya uğradığında, mebzul miktarda "tiyatro" diyenler de çıkacaktır aralarından. Tıpkı 15 Temmuz'daki Gladyo saldırısına "tiyatro" diyenler gibi.
Bir kısmı da "S-400'ler nerede?" diye cart curt edecektir.
"S-400'leri Saray'ı korumak için aldılar!" diyen Akşener'in bu koronun önde gidenlerinden olacağı kuvvetle muhtemel.
Zira...
Marmaris'teki orman yangınını söndürme çalışmaları içinde yer alan uçak görüntülerine rağmen, "Uçak yok!.." diyebilme yeteneği var.
***
"Yanıltıcı bilgi yayma" veya "yalan" hususunda müeyyide tastamam uygulanırsa tek cümle kuramazlar.
Onun için bundan çok rahatsızlar. Hayır yani, yalanda gözü olmayan neden rahatsız olsun ki.
İşin trajik yanı şu: Uyuşturucu müptelası gibi yalana dolana, tezvirata bağımlı hale geldiler.
Kendilerini kapattıkları algı mağarasından birileri bir an için dışarı çıkıp bir nebze ışık getirse, gözlerine cam kırıkları batmışçasına feryat ediyorlar.
Kendi yazarları Soner Yalçın arkadaşımız, "Erdoğan gitsin diye devleti çökertmeyin!.." dediği için linç edildi, ötesi var mı?
Lafın düzünü edelim: Bu saatten sonra FETÖ ve PKK'ya rağmen muhalif sosyolojiyi "aydınlatmak" imkânsız gibi bir şey. Aydın cesareti gösterenler her şeyden evvel bedel ödemeyi göze almak zorundadır.
O bedel, mahalle baskısına maruz kalmaktır.
Şayet baskıya direnirsen mobbing, linç ve iftira marifetiyle öyle itibarsızlaştırılır, öyle yalnızlaştırılırsın ki adının meczuba çıkması işten bile değildir.
İktidara demediklerini bırakmayan Nihat Genç ve arkadaşlarına geçenlerde "Saray'dan beslendikleri" iftirasını attılar.
Çünkü iktidara karşı çıkmak yetmez, illaki onlar gibi karşı çıkacaksın.
Gerekirse müstevlilerle işbirliği yapılmasına ağzını açmayacaksın. Yani, Erdoğan iktidarına son vermek uğruna memleket işgal edilse, devlet yıkılsa, vatan parçalansa, ezanlar sussa, bayraklar inse de göz yumacaksın.
Yoksa bunların kontrol ettiği muhalif sosyoloji nezdinde "meşru muhalif" olamazsın.
Muhaliflerin yol ayrımı budur.
Ya bunların "meşru muhalifi" olacaklar ya da Buda'nın dediği gibi "Göller ülkesinde ada olmayı" göze alacaklar!
25 Haziran 2022, Cumartesi
SALİH TUNA
Mahmut Efendi’nin ardından
Televizyon izlemenin "modern" olmanın göstergelerinden sayıldığı yıllarda ünlü bir Türk şairi Fransa'da, bir grup Fransız aydınıyla sohbet ederken konu televizyona gelir.
Fransız aydınlar televizyonun "aptal kutusu" olduğunu söylemekle kalmaz, evlerden uzak tutulması gerektiğini dile getirirler.
Sizin anlayacağınız bu "Fransız gâvurlar" televizyona bir tek "gâvur icadı" demedikleri kalır.
Şairimiz hayretler içinde kalır.
"Bizde de bir tarikat var" der, "evlerine televizyon sokmuyorlar. Ama yobaz addediliyorlar..."
Bu sefer şaşırma sırası Fransız aydınlardadır. "Ne kadar ileri görüşlü bir tarikatmış..." derler.
Şairimiz dediğim merhum Attila İlhan'dır. Mealen aktardığım da bizzat kendi anlattığıdır.
Bahsi geçen "tarikat" da İsmailağa Cemaati'dir. Lideri veya hocası veya şeyhi de "Efendi Hazretleri" adıyla maruf Mahmut Ustaosmanoğlu.
***
Gördükleriniz çoğu kez baktığınız yerle ilgilidir. Yani nerden bakarsanız ordan görürsünüz.
Mesela, matbaanın bu ülkeye geç girmesinin esas nedeni "gâvur icadı" diyerek karşı çıkılmasından değil, el yazması esnafının işinden olma endişesinden kaynaklanır.
Bu hep böyledir...
"Türkiye halkının da umumi serpuşu şapka olup buna münafi bir itiyadın devamını hükümet meneder..." şeklinde ifadelerin yer aldığı Şapka İktisası Hakkında Kanun 1925'te çıkar.
Kanun çıkar ve birileri şapka fabrikası kurarak cebini doldurmanın peşine düşer. Birileri de Batılıya benzemeye karşı çıkar, "Osmanlı fesini" savunur.
Mahmut Efendi'nin her daim savunduğu sadece yaşadığıdır. Ne şapka ne de fes, başındaki sarığıdır.
Zira, sarıktaki kefen her an ölümü hatırlatandır.
Televizyona karşı çıkmasının da "postmodern" telakkiyle uzaktan yakından alakası yoktur.
Merhum Mahmut Efendi "modernist ilahiyatçıların" tam karşısındaydı.
"Gelenekli İslam'ın" kutuplarındandı.
***
Vefatının ardından "tarikat, şeyh, cemaat" lakırdıları eşliğinde saygısızlık yapanların içinde maalesef kimi "yurtseverler" de var.
Mahmut Efendi ve bağlılarının melbusatına takılıp kalıyorlar.
Oysa, İstiklal Savaşı'mıza katılmak için Libya'dan koşup gelen, Mustafa Kemal'in bizzat tren istasyonunda karşıladığı Senûsî tarikatının şeyhi de cübbeli-sarıklıydı.
Mahmut Efendi'nin bağlıları 15 Temmuz Gladyo saldırısına karşı da direnişin ön saflarında yer almışlardı.
En önemlisi de Mahmut Efendi'nin tuttuğu yerdir:
Aşağıda Ortodoks kiliseleri üzerinde simgesel otoritesi olan İstanbul Rum Ortodoks Patrikhanesi ve "Ekümenik Patrik" unvanıyla tüm Ortodoksların ruhani lideri Fener Rum Patriği Bartholomeos vardır. Yukarıda da İsmailağa Cemaati ve onun lideri merhum Mahmut Efendi Hazretleri.
Patrikhane lokasyonları satın ala ala yukarı çıkmaya çalışırken, İsmailağa Cemaati de Mahmut Efendi'ye yakın olabilmek için oraları adeta bir sur gibi mesken tuttu.
Dedim ya nerden bakarsanız ordan görürsünüz.
Surlara mührünü vurdu ve gitti.
Sonsuz rahmet olsun.
28 Haziran 2022, Salı
SALİH TUNA
Namussuzluk yapmaya ömrü yetmedi
Biri "Namusuyla öldü!" deyince, diğeri doğallıkla karşılık verir: "Namussuzluk yapmaya ömrü vefa etmedi demek!"
Mithat Cemal'in Türk romanında prestijli yeri olan "Üç İstanbul" adı romanından yıllar önce hafızama kazınmış bu diyalog, son yıllarda sıklıkla aklıma geliyor.
Genellemek istemem ama gitgide umudum tükenmeye başladı.
En çok da namuslu insanları sevmekle veya beğenmekle "namuslu" olacağını sanan namussuzlardan.
Artık şaşırma yeteneğim de köreldi.
Olukların çift olduğunu, birinden "nur" birinden "kir" aktığını "Sakarya Türküsü"nden de biliriz bilmesine ama, "nura" talip olanların bu denli "kirlenebileceğini" tahmin edemezdik.
Yoksa...
İnsan Habil-Kabil'den beri hep aynı insan. Yine huzursuz, yine yatışmak nedir bilmez, yine çıkarcı, yine yağmacı, yine yeryüzünü fesada boğan ve kan döken varlık.
Üstelik, onca bilgi birikimine ve acı deneyime rağmen.
***
Malumunuz, Ukrayna Savaşı dolayımında, Amerika'dan İngiltere'ye, Fransa'dan Almanya'ya kadar "çağdaş uygarlığın" bilumum temsilcileri "nükleer savaştan" söz edebiliyor!
ABD'nin 6 Ağustos 1945'te Hiroşima'ya, 3 gün sonra da Nagasaki'ye attığı atom bombasıyla yüz binlerce insanın nasıl yanıp kavrulduğu bilinmiyormuş gibi.
Sadece Marguerite Duras'ın Hiroşima Sevgilim'ini okusanız içiniz yanar.
Modern Batı gündüz gözüyle nükleer savaşı nasıl dillendirebiliyor?
Şüyuu bile korkunç!...
Tarkovski bunlardan tevekkeli umutsuz değildi. Onca nükleer silah boşuna yapılmış değil ya! "Çehov'un silahı" kuralı bir gün işleyecek, insanlar yakılıp kavrulacak!
"Caydırıcı güç" martavalına aldanmayın. Bu korkunç silahlara sahip olmak tek başına "insanlık suçudur".
***
"Benliğine" kul köle olan için sadece çıkarı vardır. Kardeşi kardeşe düşüren de zaten benliktir.
"Benliği" ortaya çıkaran da sahip olma hırsıdır. Mal mülk, şan şöhret, makam mevki ila ahir.
Bunuel'in "Çöl Azizi Simon" (Simon of the Desert, 1965) filminde, çölün ortasında, metrelerce uzunluktaki bir sütunun tepesinde yıllar yılı çile dolduran Simon'un hikâyesi anlatılır.
Günün birinde hayır duasını almak için bir keşiş gelir Simon'un yanına ve şöyle der: "İnsanlar daima kanlı savaş yapacaklar; 'Benim' ve 'Senin' gibi kötü sözler yüzünden..." Simon anlamaz, neyi anlatmaya çalıştığını sorar. Kesiş, kendinin olduğu şeyi savunmak için öldüren insanı anlatmaya çalıştığını söyler.
Şimon hayret eder: "Senin olan nedir ki?"
Kesiş, içinde sadece marul yaprağı ve su yer alan Simon'un çantasını alıp gösterir:
"Bu çanta senin değil mi?"
Simon ne diyeceğini bilemez, şaşkınlıkla bakar. Kesiş devem eder: "Şayet tersini söylersem tartışmaya başlarız... Denemek ister misin?" Simon hiçbir şey anlayamaz, şaşkın şaşkın bakar.
Kesiş elinde tuttuğu Simon'un çantasını daha bir göğsüne çekerek "Simon, bu çanta benim!" diyerek "deneyi" başlatır ama Simon tepki vermez.
Kesiş "Senin olduğunu söyle!" diye uyarınca, Simon umursamaz bir şekilde öylesine mırıldanır: "Benim..."
Kesiş tartışmayı başlatmak için "Sana benim olduğunu söylüyorum ama!" diye üsteler.
Simon'un yine hiç umurunda olmaz. "İyi öyleyse, al senin olsun!" der.
30 Haziran 2022, Perşembe
SALİH TUNA
Cüneyt Arkın’ın müthiş sırrı
Cüneyt Arkın'ın cenaze namazı Teşvikiye Camii'nde değil de Fatih Camii'nde kılınsaydı ne olurdu?
Ben söyleyeyim:
Mutat olduğu üzre cenazesi Teşvikiye'den kaldırılan diğer ünlü "sanatçılardan" kesinlikle farklı olurdu.
En azından, çok çok daha büyük bir kalabalık iştirak ederdi.
Zira Nişantaşı / Teşvikiye / Beşiktaş ne kadar üzgünse, Fatih / Eyüp / Esenler o kadar ağlıyor!
Kimle konuştuysam ruhuna Fatihalar okuyor, rahmet diliyor.
Peki, Cüneyt Arkın ne yaptı da toplumun tüm katmanlarının bu denli ortak sevgisine mazhar oldu?
Nasıl bir duruş sergiledi ki, "endişeli modernler" ile "endişeli muhafazakârlar" omuz omuza yas tutuyorlar?
Nedir bunun sırrı?
Şaşacaksınız ama söyleyeyim: Yatarken başucuna koyduğu ekmektir. Evet, bildiğiniz ekmek.
"Ne alaka?" deyip kestirip atmayın; anlatacağım, sabredin.
***
Cüneyt Arkın şöhret olmadan evvel yaşadığı "yoksulluğu" bir televizyon programında şöyle anlatmıştı: "Ben çok açlık çektim. Yüce Allah hiç kimseyi aç bırakmasın (...) Açken rüyanızda ekmek görüyorsunuz... O açlık günlerinden sonra ben ne kadar şöhret olursam olayım, yatarken başucumda daima ekmek vardı..."
Burada biraz soluklanıp kendimize şunu soralım:
Fırınları satın alacak kadar para kazanan ve şöhreti ülke sınırlarını aşan bir aktörün yatarken başucuna ekmek koyması neyin göstergesidir?
Tamam, "Ekmek Mushaf çarpsın ki..." diye yemin eden, ekmeğe, Kuran-ı Kerim'le birlikte anacak kadar "kutsallık" atfeden bir geleneğe mensup olduğunun göstergesidir... Tamam, iliklerine kadar işleyen açlık korkusu yaşadığının ifadesidir. Ki başucunda ekmekle uyumanın anlattığı "açlık", bence Knut Hamsun'un "Açlık" romanından daha yakıcıdır...
Lakin tüm bunların ötesinde bir başka anlamı daha vardır başucuna koyduğu ekmeğin.
O da geçmişini unutmama bilincidir...
Ekmek namustur.
Ancak namuslu insanlar geçmişini unutmaz, dahası aslını inkâr etmez.
Merhum Cüneyt Arkın, İstiklal Harbi Gazisi babası merhum Hacı Yakup Bey ile merhume annesi Hacı Halise Hanım'ın oğludur.
"Geçmiş" dediğimiz de aileyle sınırlı değildir. İçine doğduğumuz milletin ta kendisidir. Seyit Onbaşı'dır, Nene Hatun'dur. Hülasa, bu toprakları "Darül İslam" (İslam Ülkesi) yapanlardan İstiklal Savaşı'yla müstevlilerden kurtaranlara kadar tüm kahramanlardır.
Cüneyt Arkın antiemperyalist, vatansever, namuslu bir aydın sanatçı olarak her daim bu aziz milletin yanında yer almıştır.
Mensubu olduğu milletin özgüvenini sistemli bir şekilde yok etmeye çalışan "kara siyasaya" karşı, Malkoçoğlu/Battal Gazi serileriyle özgüven "aşılamıştır".
***
Söz konusu kahramanlık filmleri üzerinden Cüneyt Arkın'ı yıllar yılı aşağılamaya çalışan alinasyonla malul sol, bugünlerde Cüneyt Arkın'a sahip çıkmak için sosyal medyada algı faaliyeti yürütüyor.
Sahip çıksınlar. Hatta cibilliyetleri elverirse onun gibi olmaya çalışsınlar, fakat beyhude kendilerini paralamasınlar!
Hele hele algı marifetiyle kendilerine benzetmeye çalışmasınlar.
Malkoçoğlu'yla nasıl dalga geçtiklerini hadi yok sayalım. Mülteci bir Türk'ün dramını anlatan "Güneş Ne Zaman Doğacak" (1977) filminin gösterildiği tüm sinemaları "solculuk/devrimcilik" adına yaktıklarını da unuttuk diyelim.
Daha dün "Zulüm 1453'te başladı" diyenleri ne yapalım?.. Cüneyt Arkın aynı zamanda, "Fatih'in fedaisi Kara Murat"tır.
Türk milletinin başı sağ olsun. Sonsuz rahmet olsun
.
.
|
| Bugün 542 ziyaretçi (968 klik) kişi burdaydı! |
|
 |
|
|
